muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/989, Karar No: 2025/5510, Tarih: 23.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/989 E.  ,  2025/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1542 E., 2020/1010 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, arama, el koyma ve adli kontrol nedeniyle 1.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının kamu görevlisi iken ihraç edilip, 09.11.2018 tarihinde göreve iade edildiği ve alamadığı maaşlarının kendisine ödendiği, adli kontrol tedbiri bakımından davacı hakkındaki suçun niteliği ve uygulandığı süre dikkate alındığında oranlılık ilkesini ihlal etmediği, bu itibarla maddi tazminat talebinin reddi ve manevi tazminatın kısmen kabulü ile 7.500 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, vekalet ücreti yönünden düzeltilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkındaki adli kontrol ve malvarlığına el koyma tedbiri yönünden tazminata hükmedilmesi gerektiği, gözaltında kaldığı süreye ilişkin döner sermaye, performans ödemeleri, teşvik primleri gibi alacaklarının ödenmediği, hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/172 Esas - 2018/161 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 25.07.2016 - 30.07.2016 tarihleri arasında 5 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, hükmün 17.03.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, manevi tazminat bakımından kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, manevi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19254, Karar No: 2014/5357, Tarih: 12.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19254 E.  ,  2014/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/19254

KARAR NO : 2014/5357

MAHKEMESİ : SERİK 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2013/136-2013/237

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı, miras bırakanın paydaşı olduğu 4 ada 1 parsel ve 6 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında yazılı olmayan soyadının "Yılmaz " ve baba adınında "Ahmet" olarak düzeltilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından”  kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla  yöneltilerek yapılması gerekir. Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazların 1955 yılında yapılan kadastro çalışmasında tapu kaydına dayalı olarak tespit yapıldığı halde ilgili dayanak tapu kayıtları getirtilmediği gibi tespit tutanağı ekinde bulunan paydaşlar cetvelinde gösterilen Fatma çocuğu Mehmet ve Ahmet oğlu Mehmet hakkında araştırma yapılmamış, Fatma'nın ayrıca Şahsine,Saffet ve Zeynep adındaki çocuklarının muris ile kardeş olup olmadıkları yönünde ilgili nüfus müdürlüğünden yeterli araştırma yapılmamıştır.

O halde; öncelikle dava konusu taşınmazların kadastro tespitine dayanak tapu kayıtlarının getirtilmesi, ilgili nüfus müdürlüğünden taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığının sorulması mevcut ise bu kişi veya kişilerin duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı hususunda beyanlarının alınması ayrıca paydaşlardan Fatma çocukları Şahsine,Saffet ve Zeynep adında davacının murisinin kardeşleri olup olmadığının araştırılması, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedendenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21028, Karar No: 2014/31794, Tarih: 13.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/21028 E.  ,  2014/31794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevabında, davacı ile aralarında iş sözleşmesi bulunmadığını, prim karşılığı şirket ürünlerini pazarladığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece dosya kapsamındaki delller ve bilirkişi raporundaki hesaplamalar dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Anayasanın 36. maddesinde, herkesin meşrû vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiştir

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde davanın tarafları, müdahilleri ve yargılamanın diğer ilgilileri kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenme hakkına sahip oldukları, bu hak kapsamında; yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesi ve kararın somut ve açık gerekçelendirilmesi vardır .

Somut olayda davalı taraf son oturum için aynı saatte çakışan başka mahkemlerdeki duruşmları olduğu gerekçesi ile mazeret dilekçesi vermiş ve oturumdan bir gün önce de tebliğ edilen bilirkişi raporuna karşı itiraz ve açıklmada bulunma imkanı tanınmadığını ileri sürmüştür. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 281. maddesinde taraflara bilirkişi raporuna karşı itiraz için iki hafta süre verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Somut olayda davalının, mazretinin kabul edilmediği son oturumdan hemen önce bilirkişi raporunu tebliğ aldığı, itiraz için beyanda bulunmak üzere bir süre tanınmadan yokluğunda karar verilmesiyle savunma hakkı kısıtlanmıştır.

Kabule görede, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesinin c) fıkarsında işi birbuçuk yıldan üç yıla kadar sürmüş olan işçi için, bildirimin altı hafta olduğu beliritilmiş olup somut olayda davacının hizmet süresi 2 yıl 11 ay 28 gün olup ihbar önelinin altı hafta kabul edilmesi gerekirken sekiz haftanın esas alınması da hatalı olmuştur

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11694, Karar No: 2010/7381, Tarih: 17.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11694 E.  ,  2010/7381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... (kendisine asaleten oğlu ...'na velayeten) aleyhine 11/08/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı küçük ...’nun samanlık ve depo olarak kullandığı taşınmazda yangın çıkardığını, yanan bina ve eşya nedeniyle zarara uğradığını belirterek, tazminat istemiştir.

Davalı yan, yangını küçük ...’nun çıkardığının kanıtlanamadığını, küçüğün özürlü olduğunu, istemin fazla olup davacının zararının bulunmadığını, davacının eşyayı satarak gelir elde ettiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının haksız eylemi nedeniyle yanan bina bedelinin ödetilmesine; davacının, depo olarak kullanılan yerdeki eşyayı sattığına ilişkin anlatımı ve bunlar eski eşya olduğu gerekçesiyle, eşya zararına ilişkin istemin reddine karar vermiştir.

Dosya içeriğinden, yanan yerde davacının bazı eşyasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı, yerel mahkemece yapılan keşifte bunları hurda olarak sattığını belirtmiştir. Zararın varlığının belirlendiği durumlarda zarar tutarının belirlenememesi istemin reddedilmesini gerektirmez. Yaptığı araştırma ve inceleme sonucunda zarar tutarını tam olarak belirleyemeyen yargıç, Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince tüm olguları gözeterek hak ve adalete uygun bir tutarda tazminat ödetilmesine karar verir.

Dosya içeriğinden var olduğu anlaşılan davacının yanan eşya nedeniyle uğradığı zararın kapsamı belirlenip bunların hurda olarak satışından elde edilen tutar indirilerek ödetilecek tazminatın tutarı saptanmalı; maddi zarar tutarının bu yöntemle tam olarak belirlenememesi durumunda ise, Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince belirlenecek tutarın davalıdan alınmasına karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, eşya zararına ilişkin istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, eşya zararına ilişkin istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7458, Karar No: 2018/1476, Tarih: 20.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/7458 E.  ,  2018/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen 2005 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun son kullanılan 12.09.2005 tarihli faturanın rapor içeriğine göre KDV beyannamesinde kullanıldığı, bu nedenle suç tarihinin beyanname tarihi olan 21.10.2005 olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığına 2005 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13547, Karar No: 2024/2039, Tarih: 26.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/13547 E.  ,  2024/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/201 - 2022/199

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-9107

DAVA TARİHİ : 29.09.2021

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kısmen kabulü/ İtirazın kısmen kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/195785

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 18.09.2017 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu araç ile davalı nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortası (ZMSS) poliçesi olan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını, davacının eldeki tahkim başvurusundan önce Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde davalı aleyhine 10.02.2021 tarihinde 2021.E.25151 sayılı tahkim başvurusunda bulunduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak 35.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.500,00 TL adli tıp rapor ücreti olmak üzere toplam 36.500,00 TL tazminat talebinde bulunduğunu, söz konusu dosya kapsamında alınan 26.04.2021 tarihli aktüer bilirkişi raporunda 94.376,69 TL sürekli iş göremezlik tazminatının hesaplandığını, Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 12.05.2021 tarihli kararı ile başvurunun kabulüne, taleple bağlı kalınarak davacı lehine 35.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.500,00 TL adli tıp rapor ücreti olmak üzere toplam 36.500,00 TL tazminata hükmedildiğini, söz konusu tazminatın davalı tarafından davacıya ödendiğini, eldeki başvuruda söz konusu aktüer bilirkişi tarafından hesaplanan bakiye zararın tazminini talep ettiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak 59.376,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıya ilk başvuru tarihi olan 02.11.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde davalı aleyhine 2021.E.25151 sayılı tahkim başvurusunda bulunduğunu, Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 12.05.2021 tarihli kararı ile başvurunun kabulüne, taleple bağlı kalınarak davacı lehine 35.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.500,00 TL adli tıp rapor ücreti olmak üzere toplam 36.500,00 TL tazminata hükmedildiğini, söz konusu karar uyarınca davalının eldeki tahkim başvurusundan önce davacıya 25.05.2021 tarihinde 35.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.500,00 TL adli tıp rapor ücreti olmak üzere toplam 36.500,00 TL ödeme yaptığını, davalının sorumluluğunun sona erdiğini, başvuruya eklenen maluliyet raporunu kabul etmediklerini, tarafların kusur oranlarının uzman bilirkişi tarafından belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, davacının dosyaya sunduğu maluliyet raporuna göre davacının kazadan kaynaklanan maluliyetinin % 5 oranında olduğu, davacının eldeki tahkim başvurusundan önce Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde davalı aleyhine 10.02.2021 tarihinde 2021.E.25151 sayılı tahkim başvurusunda bulunduğu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak 35.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.500,00 TL adli tıp rapor ücreti olmak üzere toplam 36.500,00 TL tazminat talebinde bulunduğu, söz konusu dosya kapsamında alınan 26.04.2021 tarihli aktüer bilirkişi raporunda 94.376,69 TL sürekli iş göremezlik tazminatının hesaplandığı, hesabın % 100 kusur, % 5 maluliyet oranı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre usulünce hesaplandığı, Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 12.05.2021 tarihli kararında başvurunun kabulüne, taleple bağlı kalınarak davacı lehine 35.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.500,00 TL adli tıp rapor ücreti olmak üzere toplam 36.500,00 TL tazminata hükmedildiği, davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 03.08.2021 tarihli kararı ile tazminat hesabında % 1,8 teknik faizin esas alınması gerektiği, bununla birlikte % 1,8 teknik faize göre yapılacak hesaplama sonrasında 35.000,00 TL'nin üzerine çıkılacağı aşikar olduğundan, davalı vekilinin itirazının kabul edilmekle birlikte hükümde değişiklik yapılmasına gerek olmadığına karar verildiği, 26.04.2021 tarihli aktüer bilirkişi raporuna göre davacının 59.376,00 TL bakiye zararının bulunduğu, davalının söz konusu zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulü ile 59.376,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 30.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri