muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/32291, Karar No: 2010/1148, Tarih: 25.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/32291 E.  ,  2010/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi nedeni ile kıdem ve

ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının işvereni olan dava dışı ... firması ile davalı şirketin Nişasta taşınması ve nakli işi konusunda sözleşme imzaladıklarını, davalı şirketin asıl işveren konumunda olduğunu, davacının 21/08/2002 tarihinde davalı firmanın taşıma işinde şoför olarak çalışmaya başladığını, 08.11.2004 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, bu tarihte davacının işine son verildiğini, iş akdi feshedilirken kendisine hiçbir hak ve alacağının da ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmeyen ücret, kullandırılmayan yıllık ücretli izinleri karşılığı ücret, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının çalıştığı firmaların müvekkilinin alt işvereni olmadığını, davacının çalışması ile ilgili de herhangi bir kaydın bulunmadığını, bu nedenle davacının talep ettiği alacaklardan şirketin sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davacının çalıştığı firmaların müvekkilinin alt işvereni olmadığını, davacının çalışması ile ilgili de herhangi bir kaydın bulunmadığını, bu nedenle davacının talep ettiği alacaklardan şirketin sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirket ile davacının işvereni olan ... firması arasında araçla nişasta taşıma işi konusunda 21.08.2002 tarihinden başlayan ve 02.05.2002 tarihinde sonra eren sözleşme imzalandığı, davacı işçinin bu dönemde bu işte çalıştığı, yapılan işin niteliğine göre davalı ile dava dışı taşeron firma arasında alt üst işveren ilişkisi bulunduğu, davacının alacaklarından 4857 sayılı yasanın 2/6 maddesi gereği davalının asıl işveren olarak sorumlu olduğu, her ne kadar alt işveren aynı dönemde farklı bir işverenle aynı nitelikte taşıma sözleşmesi imzalanmış ise de yapılan nakliye sözleşmelerinin içeriği ve üst işverenlerin de isteğine uygun olarak alt işveren durumunda olan ... firmasının çalıştırdığı şoförleri hep aynı işletmelerde çalıştırdığı, dava dışı ... firmasının 2004 yılında ekonomik sıkıntıya düştüğü ve işçi ücretlerini ödeyemediği, nakliye yapılan araçlara da haciz geldiği dolayısı ile işlerin aksadığı, bu kapsamda davalı işverenin de ... firması ile aralarında yapılan sözleşmeyi feshettiği, davacının iş akdine de bu sebeple son verildiği, fesihten önce davacının bir kısım ücretlerini de alamadığı, ücretlerin ödendiğinin ispat külfeti kendisinde olan davalı herhangi bir belge sunmadığı, işyerinde fazla mesai yapıldığı, çalışmanın haftanın 7 günü ve resmi bayramlarda da devam ettiği, yine dini bayramların birinci günü hariç diğer günler de çalışıldığı, bu çalışmaların karşılığının da ödendiğine dair işverence herhangi bir belge sunulmadığı, davacının kullandığı izinlere ilişkin belgeleri tutmak ve saklamakla sorumlu olan davalının bununla ilgili de belge sunmadığı anlaşıldığından, bilirkişi hesap raporuna göre, davacı tarafın ıslah talebi de dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekmiş, raporda belirlenen genel tatil ücreti ve fazla mesai ücretinden %30 hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra bulunan miktarlar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.”

Bu maddeye göre, “bir işverenden, işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan, bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran gerçek veya tüzel kişiyi yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar alt işveren olarak belirtilmektedir. Alt işverene verilen iş, işyerinde mal veya hizmet üretiminin yardımcı işlerinden olmalıdır. Asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi durumunda ise, verilen iş işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmalıdır.

Alt işveren, üstlendiği iş için görevlendirdiği işçilerini sadece o işyerinde aldığı işte çalıştırmalıdır. İşçiler sadece asıl işverene ait işyerinde değil de, farklı işverenlere ait çeşitli işyerlerinde çalışıyorlarsa, asıl işveren-alt işveren ilişkisinden söz edilemez. Alt işverene verilen iş, işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin bir iş olmalı, asıl işe bağımlı ve asıl iş sürdüğü müddetçe devam eden bir iş olmalıdır.

Alt işveren işçisi, alt işveren tarafından alt işverenin aldığı işten dolayı bu süre zarfında sadece bu işte çalışmış ve alt ve asıl işveren arasındaki ilişki sona erdiğinde veya asıl işveren alt işveren ilişkisi devam ederken iş ilişkisi sonlanmış ise, işçinin feshe bağlı alacakları dahil tüm işçilik alacaklarından asıl işveren, alt işverenle birlikte sorumludur. İşçi asıl işveren ilişkisi başlamadan önce de alt işveren işçisi olarak, alt işverenin kendi işinde veya alt işverenin üstlendiği farklı bir asıl işverende çalışmış ve işçinin iş sözleşmesi sonra kurulan asıl alt işveren ilişkisi sırasında veya bitiminde sonlanmış ise, alt işveren tüm süre üzerinden işçilik alacaklardan sorumlu iken, asıl işveren sadece kendi dönemindeki süre ve ücret üzerinden alt işverenle birlikte sorumludur. Asıl işveren ilişkisi sona ermesine rağmen, işçi alt işverenin kendi veya alt işverenin yeni yüklendiği farklı bir asıl işverene ait işte çalışıyor ise, fesih olgusuna bağlı haklar hariç, asıl işverenin kendi dönemindeki ücret ve süre üzerinden ücret ve diğer işçilik alacaklarından alt işverenle birlikte sorumluluğu devam eder. İşçinin iş sözleşmesinin daha sonra sonlandırılması halinde ise asıl işveren alt işveren ilişkisinin sona erdiği tarihteki süre ve ücret üzerinden, sadece kıdem tazminatı ve gerçekleşen işçilik alacaklarından alt işverenle birlikte sorumlu olacaktır. Fesih olgusu asıl alt işveren ilişkisi sona erdikten sonra gerçekleştiği için, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağından asıl işveren sorumlu tutulamayacaktır.

Dosya içeriğine göre asıl işveren konumunda olan davalının ürettiği nişasta mamulünün tank konteynır araçları ile taşıma işinin davacının işvereni olan dava dışı ... firmasının yüklendiği, bu konuda 21.08.2002 tarihinde başlayan ve 02.05.2005 tarihinde sona eren sözleşme imzalandığı, sözleşme içeriğine göre davalı ile dava dışı ... firması arasında kurulan ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6 maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi olduğu anlaşılmaktadır. Keza SSK kaydına göre davacının asıl alt işveren ilişkisi başlamadan dava dışı alt işveren işçisi olarak daha önce çalışmaya başladığı, iş sözleşmesinin de asıl işveren-alt işveren bitmeden feshedildiği anlaşılmaktadır. Mali bilirkişi raporu ve asıl işveren kayıtlarına göre davacının, işçi asıl işveren- alt işveren ilişkisi başladıktan çok sonra davalı işverenin ürettiği ve nakli gereken ürünleri kullandığı araca yüklediği ve taşıma işinde bu şekilde çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı şirket, davacının sadece kendisine ait işyerinde alınan işte değil, başka işte de çalıştığını savunmuş, bu konuda yük taşıma kayıtları sunmuştur. Mahkemece her ne kadar alt işveren aynı dönemde farklı bir işverenle aynı nitelikte taşıma sözleşmesi imzalanmış ise de yapılan nakliye sözleşmelerinin içeriği ve üst işverenlerin de isteğine uygun olarak alt işveren durumunda olan ... firmasının çalıştırdığı şoförleri hep aynı işletmelerde çalıştırdığı bu nedenle davalının sorumlu olduğu kabul edilerek, davalı asıl işveren asıl-alt işveren sözleşmesinin başlangıç ve bitiş tarihlerini kapsayacak şekilde kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacaklarından davalının sorumluluğuna karar verilmiştir.

1. Yukarda açıklandığı üzere, davalının asıl işveren olarak sorumlu olabilmesi için işçinin münhasıran alt işveren işçisi olarak, davalının alt işverene sözleşme ile verdiği yük taşıma işinde çalışması gerekir. Oysa kayıtlara göre davacı asıl alt işveren ilişkisi başlamadan önce alt işveren işçisi olarak çalışmaya başlamış, asıl alt işveren ilişkisi başladıktan 3-4 ay sonra davalının işinde çalışmaya başlamıştır. Davalı davacının başka işlerde çalıştığını, sadece kendi işinde çalışmadığını savunmuş ve yük taşıma kayıtları sunmuştur. Mahkemece davacının gerçek işvereni olan alt işverenin yine asıl alt işverenlik ilişkisi ile yüklendiği Çimsa şirketine karşı alt işveren işçisinin açtığı emsal dava gerekçe yapılmıştır. Dava dışı alt işverenin diğer şirketlerle taşıma işi için yaptığı sözleşme ile o işte çalışan işçilerin açtığı dava emsal olamaz. Davacı tanıkları, dava açan ve birbirine tanık olan kişilerdir. Bu nedenle kayıtlar ve tarafsız tanık anlatımları dikkate alınarak, davacının yük taşıma işine başladığı tarihten itibaren sözleşmenin sona erdiği tarihe kadar münhasıran davalının taşıma işinde çalışıp çalışmadığı somut olarak araştırılmalı ve sonucuna göre davalı asıl işverenin sorumluluğuna karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

2. Diğer taraftan kabule göre; davacının asıl alt işveren ilişkisi kurulmasından sonra, davalıya ait ürünlerin naklinde çalıştığı mali bilirkişi raporunda yük taşıma kayıtları ile anlaşılmasına ve davacının bunun dışında çalıştığının kanıtlanmamasına göre sözleşmenin başlangıcından itibaren davalının sorumluluğuna gidilmesi de isabetsizdir. Davacının yük taşımaya başladığı tarih davalı asıl işveren yanında çalışmaya başladığı tarih kabul edilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14005, Karar No: 2013/1149, Tarih: 28.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14005 E.  ,  2013/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-....06.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş .../1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabının dosyaya konulmasından,

...-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin, ceviz ve incir ağaçlarının 2011 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının ..., ... ve ... il müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14077, Karar No: 2025/3112, Tarih: 27.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14077 E.  ,  2025/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1604 E., 2024/2762 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ilgın 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/305 E., 2022/251 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; veteriner hekim ...'in davacıların murisi olduğunu, 06.02.2018 tarihinde mesleki faaliyetten dönerken kaza yaptığını, kaza sonucu ...'in vefat ettiğini, müteveffanın genç bir veteriner hekim olması sebebiyle Ilgın civar köylerine çalışmaya gittiğini, Büyükoba Köyüne hayvan tedavisi için gittiğini, dönüşte de kaza yaparak vefat ettiğini, bu kazanın Sosyal Sigortalar Kanunu gereğince iş kazası olduğunu, iş kazası kapsamına girmesi nedeniyle davacılara gelir bağlanması ve cenaze ödeneğinin ödenmesi gerektiğini, kazanın mesleki faaliyet dönüşü sırasında gerçekleştiğini, ölüm aylığı için 1800 gün, cenaze yardımı için 360 gün hizmet sağlanması gerektiği, bu şartların sağlanmaması nedeniyle talebin reddedildiği, bu nedenlerle davanın kabulüne karar verilerek 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu uyarınca kazanın iş kazası olduğunun tespitini, yapılacak hesaplama ile kaza ve ölüm tarihi itibarıyla anne ve baba olan iki davacıya ölüm geliri bağlanmasını, cenaze ödeneğinin ödenmesini, tüm yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı Kuruma yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iş bu davanın haksız olarak açıldığına, Kurumca sigortalının hak sahiplerine ölüm geliri bağlanabilmesi için 1800 gün, cenaze yardımı yapabilmesi için 360 hizmet günü bulunması şartının olduğunu, sigortalının eksik hizmet günü bulunduğunu, ilgili Kanun hükümleri gereğince işleminde hukuka aykırı bir işleminin bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilerek tüm yargılama giderinin davalılara yükletilmesinin talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile

1-)... ...'in 06.02.2018 tarihli ölümünün iş kazasından kaynaklandığının tespitine, ölüm tarihini takip eden ay başı itibariyle davacıların ölüm gelirine hak kazandığının tespitine,

2-Davacıların cenaze ödeneği talebinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

2-Davacıların cenaze ödeneği talebinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davanın reddi ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasının tespiti ile gelir bağlanması ve cenaze ödeneği ödenmesi gerektiğinin tespitine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Eldeki davaya konu olayın meydana geldiği tarih itibari ile davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu olup Kanun'un 13. maddesinde iş kazası;

"a) Sigortalının iş yerinde bulunduğu sırada,

b)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak iş yeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Bu Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde belirlenmiştir.

Olayın, işkazası olarak kabul edilebilmesi için olaya maruz kalan kişinin 5510 sayılı Kanun'un 4. maddesi anlamında sigortalı olması, olayın, 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, olayın, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

3. İnceleme konusu eldeki davada davacılar, murisi veteriner hekim ...'in 06.02.2018 tarihinde mesleki faaliyetten dönerken geçirdiği trafik kazası sonucunda vefat ettiğini beyanla geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitini talep etmiş olup Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de verilen hükmün eksik araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

4. 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesinin b bendine göre sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle kaza meydana gelmesi halinde iş kazası sayılacağı belirtilmiştir. Davacılar murisinin geçirdiği trafik kazasının işine gidip geldiği esnada meydana geldiği, yürüttüğü iş nedeniyle meydana gelmediği anlaşılmaktadır. Ayrıca murisin yürüttüğü işiyle ilgili olduğunu kanıtlayacak şekilde fatura veya makbuz da kesilmediği anlaşıldığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20678, Karar No: 2016/7779, Tarih: 31.05.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/20678 E.  ,  2016/7779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Dosya kapsamına göre ... mahallesi 30/6 sokak içinde ring görevi yapan polis ekibi tarafından durumundan şüphelenilerek durdurulan suça sürüklenen çocuğun elinde bulunan poşetten 9 karton eser marka bandrolsüz sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda suça sürüklenen çocuğun ... Cumhuriyet Başsavcılığında müdafii katılımıyla alınan savunmasında “sokak içerisinde sigaraları satarken görevli polis memurlarının kendisini yakaladığını”, yargılama aşamasında yakalanarak ...Asliye Ceza Mahkemesinde alınan savunmasında ise “davaya konu 90 paket sigarayı ...'daki ... pazarından satın aldığını, üzerine biraz kar payı koyup çarşıda satmak isterken polisler tarafından yakalandığını” beyan etmesi karşısında sanığın ikrarı nazara alındığında, oluşa uymayan gerekçelerle sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2- Bandrolsüz ve kaçak oldukları anlaşılan dava konusu sigaraların müsaderesi yerine suça sürüklenen çocuğa iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan .... vekilinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7259, Karar No: 2012/25875, Tarih: 11.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7259 E.  ,  2012/25875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği, mahkemece itiraz üzerine duruşma açıldığı, 04.05.2011 tarihli duruşmaya gelen olmadığından dosyanın HUMK.nun 409/1. maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği, borçlu tarafından itirazın yenilenmesinden sonra 30.11.2011 tarihli celsede itiraz eden vekilinin mazeretinin reddi ile HMK.nun 150 ve 320/4. maddesine dayalı olarak davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Dosyanın ilk defa takipsiz bırakılması ile işlemden kaldırıldığı tarih 04.05.2011 olup o tarihte 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlüktedir ve mahkemece de bu kanunun 409. maddesine dayalı olarak dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Bu maddenin son fıkrasında ise işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı düzenlenmiştir. Buna göre bir dava en fazla iki defa takipsiz bırakılabilir. Üçüncü defa takipsiz bırakılması halinde ancak işlemden kaldırılmasına karar verilir. Her ne kadar 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4. maddesi uyarınca dava bir defadan fazla takipsiz bırakıldığında davanın açılmamış sayılmasına karar verilir ise de, bu hüküm anılan yasanın yürürlük tarihinden sonraki takipsiz bırakmalar hakkında uygulanır. Somut olayda ilk işlemden kaldırma 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409. maddesine göre verilmiş olmakla sonradan yürürlüğe giren yasal düzenlemenin geriye dönük olarak uygulanması mümkün değildir.

Buna göre dava 01.10.2011 tarihinden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılmadığına göre mahkemece 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4. maddesine dayalı olarak davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.