muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/655, Karar No: 2022/413, Tarih: 29.03.2022

17. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda borca aykırılıktan doğan sorumluluk nedeniyle manevi tazminat ödeneceğine dair bir hüküm olmaması nedeniyle Kanun'un 114/2 maddesi delaletiyle 58. maddesinin olaya uygulanması gerekecektir.

18. 6098 sayılı TBK’nın 58. maddesi ile ilgili açıklamalarda bulunmadan önce 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 24. maddesine değinmekte yarar vardır. Bu maddede; “Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hâkimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir. Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.” hükmü yer almaktadır.

19. 6098 sayılı TBK’nın “Kişilik Hakkının Zedelenmesi” başlıklı 58. maddesinde ise; “Kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir. Hâkim, bu tazminatın ödenmesi yerine, diğer bir giderim biçimi kararlaştırabilir veya bu tazminata ekleyebilir; özellikle saldırıyı kınayan bir karar verebilir ve bu kararın yayımlanmasına hükmedebilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

20. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesi ve Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi ile koruma altına alınan kişilik hakları, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru, sır alanı, mesleki itibarı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir. Görüldüğü üzere, 6098 sayılı TBK’nın 58. maddesi gereğince kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

21. Burada kural olarak doğrudan doğruya zarar görme koşulu aranmaktadır. Ancak kişilik değerlerinin kapsam ve çerçevesi, yerleşik değer yargılarına ve yaşam deneyimine bağlı olarak belirlenmelidir. 6098 sayılı TBK’nın 58. maddesi genel bir düzenleme olup, öngördüğü koşullar gerçekleştiğinde, ruhsal uyum dengesi sarsılanın, kişilik değerlerine saldırı nedeniyle manevi tazminat isteyebilmesi olanağı vardır.

22. Yapılan tüm açıklamalardan sonra somut uyuşmazlığa gelindiğinde; davacılardan ...nin, oğlu Volkan ile yeğeni Eyyup’un düğünlerini 24.08.2014 tarihinde ... Otelinde yapmaya karar verdiği, 770 kişilik düğün organizasyonun otelde yapılması için davalılar ile anlaşma sağlandığı, anlaşma gereği düğün öncesi hizmet bedelinin bir kısmının ödendiği, bu anlaşma üzerine düğünün gerçekleşeceği düşüncesiyle davetiye bastırarak dağıttığı, düğün gününü çevresine duyurduğu, ancak davalıların düğünden bir gün önce organizasyonu yapamayacaklarını bildirdiği, davacıların da düğünü başka bir organizasyon şirketine yaptırdığı anlaşılmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2013/22840, Karar No: 2014/6003, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22840 E.  ,  2014/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.06.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/61 Karar no:2013/406

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Kabule göre de;

Boşanmanın eki niteliğindeki maddi ve manevi tazminatlar boşanmanın kesinleşmesi ile muaccel (ödenebilir) hale gelir. Tazminatlara faiz de bu tarihten itibaren hükmedilmesi gerekirken, karar tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/917, Karar No: 2023/2846, Tarih: 11.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/917 E.  ,  2023/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, sahte kimlik bulundurmak

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2006 tarihli ve 2006/124 Esas, 2006/413 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, vekaletnameli olarak görev yapan sanık müdafiilerinin çekildiğine ilişkin dilekçelerinin sanığa usulüne uygun tebliğ edilememesi üzerine barodan sanık adına görevlendirilen müdafiinin yüzüne karşı 16.10.2006 tarihinde tefhim edildiği ancak çekilme dilekçelerinin ve yeni müdafii görevlendirildiğinin sanığa usule uygun tebliğ edilememiş olması nedeniyle tefhimle temyiz süresinin başlamadığı ve gerekçeli kararın da sanığa usule uygun tebliğ edilmemiş olduğu anlaşılmış ise de; 7201 sayılı Kanun'un 32 nci maddesine göre "tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" hükmü uyarınca sanığın ilgili karara karşı 20.10.2008, 30.10.2008,17.11.2008, 10.11.2008, 01.12.2008,05.01.2009, 09.07.2012 tarihli dilekçeleri ile farklı taleplerde bulunduğu ve bu taleplere ilişkin verilen ek kararların sanığa tebliğ edildiği, bunlara ilişkin olarak da bir kısmına süresinde itirazda bulunulmamış olması karşısında sanığın hükümden haberdar olduğu gözetilerek, sanığın karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 03.01.2023 ve 09.03.2023 tarihli dilekçeleriyle eski hale getirme ve temyiz temyiz isteminde bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 41 inci maddesi uyarınca, süresinden sonra temyizde kusurunun olmadığına ilişkin mazeretinin de yerinde görülmediği, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re 'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26237, Karar No: 2015/27832, Tarih: 07.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/26237 E.  ,  2015/27832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini beyan ederek, müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve yersiz olduğunu, müvekkili şirkette çalışanların sağlık sorunlarında ilk müdahale amacıyla 24 saat esasına göre işyeri hekimi, sağlık memuru ve hemşire bulunduğunu, prosedüre göre hastalanan personelin öncelikle işyeri hekimine muayene olması ve hekim tarafından gerekli görülmesi halinde hastaneye sevk edilmek suretiyle hastalığının tedavisine başlanması gerektiğini, davacının çoğu kez işyeri hekimine muayene olmadan değişik sağlık kuruluşlarına başvurmak suretiyle müteaddit defalar rapor aldığını, davacı ile birlikte sık sık rapor alan diğer personelin de iş sözleşmelerinin aynı gerekçe ile feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davalının fesih bildiriminde fesih nedeni olarak davacının hasta olmadığı halde raporlar aldığını iddia ettiğini, davalının davacının hasta olmadığı halde rapor aldığını ispat etmek edemediğini bu nedenle feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesi muhtelif sağlık birimlerinden hasta olmadığı halde raporlar getirip devamsızlık yaptığı gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir. Davacının sahte rapor aldığı kanıtlanmamaktaysa da, davalı fesih bildiriminde davacının raporlar getirdiğini ve bu nedenle devamsızlık yaptığını belirtmiştir. Nitekim dosya içeriğine göre davacı bir çok defa rahatsızlandığı için rapor kullanmıştır. Davalı maddi vakıa olarak buna dayanmıştır. Hakim ortaya konulan vakıalara uygulanacak hükmün kapsamını ve hukuki nitelendirmeyi resen araştırmakla yükümlüdür. Davacının haklı neden niteliğinde olmayan ve işverence maddi vakıa olarak belirtilen davranışının iş akışını bozacağı açık olup, işverenin buna katlanması beklenemez. Davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanmadığı ancak sık sık rahatsızlanarak raporlar alan davacının davranışının fesih için geçerli sebep oluşturduğunun kabulü gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 921.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 07/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23928, Karar No: 2015/614, Tarih: 16.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/23928 E.  ,  2015/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dosyada davacı, davalıya ait kanal inşaatı işi işyerinde 09.06.1969-31.12.1977 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Dava da kanal inşaatının nerede, nasıl, ne zaman başladığı, kanal inşaatında yılın her döneminde çalışılıp çalışılmadığı araştırılmalı, davacıya ait 09.06.1969 tarihli işe giriş bildirgesinin kanal inşaatı işyerine ait olup olmadığı araştırılmalı, dinlenenler dışında bordro tanıkları dinlenilmeli varsa tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeye çalışılmalı, davacının talep konusu dönemde hangi işi ne kadar süreyle yaptığı aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, tespiti istenen dönemde davalı işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, yargılama sürecinde dinlenen

tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, böylelikle çalışmanın gerçek ve fiili bir çalışma olup olmadığı araştırılarak elde edilen sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67058, Karar No: 2013/10475, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67058 E.  ,  2013/10475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi Ziraat Bankası'nın, kamu davasına katılma ... olmadığı gibi usule aykırı olarak verilen katılma kararını da temyiz ... vermeyeceği anlaşılmakla, katılan vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK.un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/22412, Karar No: 2014/10930, Tarih: 28.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/22412 E.  ,  2014/10930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/166229

MAHKEMESİ : Adana 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2012

NUMARASI : 2011/226 (E) ve 2012/131 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, beraberindeki A.M. ile birlikte, müştekinin ayakkabı mağazasına müşteri olarak gitmeleri, bir ayakkabının fiyatını sorup 10 TL olduğunu öğrenince satın almak için ellerinde bulunan 200 TL'lik banknotu müştekiye vermeleri, müştekinin de para üstü olarak 190 TL'yi sanığın beraberindeki Aysun'a vermesi, sonrasında söz konusu ayakkabıyı 5 TL'ye vermesi konusunda pazarlığa girmeleri, müştekinin bunu kabul etmemesi üzerine, ayakkabıyı almaktan vazgeçtiklerini söyleyerek ellerinde bulunan para üstü olarak adlıkları parayı müştekiye iade edip 200 TL'yi geri almaları, para üstü olan 190 TL'yi iade ederlerken el çabukluğu ile içindeki 40 TL'yi alarak, 190 TL yerine 150 TL vermeleri biçiminde gerçekleşen olayda suça sürüklenen çocuğun eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/2-b maddesinden hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk ve beraberindeki A.M. müştekiden para üstü olarak aldıkları 190 TL'nin içinden 40 TL'yi alıp, parayı eksik olarak müştekiye iade etmeleri ve bir alışveriş yapmadan mağazadan ayrılmalarından sonra, önceden durumlarından şüphelenerek kendilerini takip eden polis memurlarının mağazaya gelerek müştekiden parasını kontrol etmesini istemeleri, müştekinin 40 TL'nin eksik olduğunu söylemesi üzerine sanık ve beraberindeki Aysun'un mağazanın karşısındaki ara sokakta suça konu 40 TL ile birlikte yakalanmaları biçiminde gerçekleşen olayda suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlanmış suçtan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3994, Karar No: 2014/13600, Tarih: 02.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3994 E.  ,  2014/13600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde düzenlenen cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8606, Karar No: 2010/10538, Tarih: 18.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8606 E.  ,  2010/10538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 24.000 m2'lik taşınmazın tapulama çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığını, mera ve orman sayılan yerlerden olmadığı gibi kıyı kenar çizgisi dışında kaldığını ileri sürerek, 3402 Sayılı Yasanın 18/1 maddesi gereğince Hazine adına tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın tescile tabi yerlerden olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21712, Karar No: 2013/22188, Tarih: 10.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/21712 E.  ,  2013/22188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle , davalı vekilinin aşağıdaki hususlar dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine 6459 sayılı yasanın .... maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline .../112012 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın kamulaştırma bedelinin ödenmesine ilişkin hüküm fıkrasının sonuna gelmek üzere (acele el koyma kararı ile bloke edilen ....081,06-TL'nin mahsubu ile, kalan; ....853,...-TL'ye 26/08/2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmasına ) ibaresinin yazılmasına ,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.