muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17211, Karar No: 2012/4733, Tarih: 13.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/17211 E.  ,  2012/4733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Davacı, davalıya ait işyerinde, askerlikte geçen ve bildirim yapılan süreler hariç olmak üzere, 07.05.2003-07.01.2010 tarihleri arasında davalı şirkette 800,00 TL net ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiş; Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. ....sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı,yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

... sayılı, davacı tarafından açılan, işçi alacaklarına ilişkin dosyanın derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında, davacı tarafından asgari ücretin üzerinde bulunduğu iddia edilen gerçek ücretin, işçi alacaklarına ilişkin dosyadaki belgeler de gözetilerek,hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp, belirlenmesi gerekir.

Kabule göre de;

1- İnfazda tereddüt oluşturacak şekilde,talep edilen her dönem için ayrı ayrı ücret belirlemesi yapılmadan, hatalı ve hayatın olağan akışına da aykırı biçimde, 800,00-TL ücret tespitinin kabulü hatalı bulunmuştur.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında, davacı tarafından asgari ücretin üzerinde bulunduğu iddia edilen gerçek ücretin, işçi alacaklarına ilişkin dosyadaki belgeler de gözetilerek,hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp, belirlenmesi gerekir.

Kabule göre de;

1- İnfazda tereddüt oluşturacak şekilde,talep edilen her dönem için ayrı ayrı ücret belirlemesi yapılmadan, hatalı ve hayatın olağan akışına da aykırı biçimde, 800,00-TL ücret tespitinin kabulü hatalı bulunmuştur.

2-21.08.2006 - 21.11.2007 tarihleri arasındaki davacının askerlik hizmetine ilişkin sürelerin dışlanmaksızın, bu süreleri de içerecek şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

3-Diğer bir husus da, 506 sayılı Kanunun 60/G maddesi; malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları uygulanmasında 18 yaşından önce malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık sürelerinin 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edileceği ancak bu tarihten önceki sürelerin prim ödeme gün sayısına dahil edileceği hükmünü içermekte olup, aynı Kanunun Geçici 54.maddesi kapsamında 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmayan ve 02.02.1986 doğumlu olan davacı sigortalının; sigortalılık başlangıcı olarak 18 yaşını ikmal ettiği 02.02.2004 tarihinin esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemiş olması da, ayrıca isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan.... iadesine, 13.03.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24610, Karar No: 2010/57, Tarih: 18.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/24610 E.  ,  2010/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile ücret ve fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı nedeniyle haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iş sözleşmesinin haklı neden olmadan davalı işverence feshedildiği gerekçesi ile davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteği hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğine göre davacının davalı işverene gönderdiği 22.10.2004 tarihli ihtarnameyle sigorta primlerinin tam olarak yatırılması ve fazla mesai ücretlerinin ödenmesi isteğinde bulunduğu, davalı işverence davacıya gönderilen ihtarnamede ise izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediği, 3 gün içinde mazeretini belgelendirerek bildirmesi, aksi halde istifa etmiş sayılacağı bildirilmiştir. Davacı taraf iki tanık dinletmiş olup, biri ücretlerinin tam olarak yatırılmaması nedeni ile kendilerinin ayrıldıklarını açıklamış, diğeri de sözleşmesinin ne şekilde sona erdiği konusunda herhangi bir beyanda bulunmamıştır. Davacı ile aynı durumda olan tanığının anlatımına göre iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshedildiği sonucu ortaya çıkmaktadır. Davacı ve arkadaşları tarafından gönderilen ihtarnamenin içeriği ve mahkemece fazla mesai alacağının hüküm altına alınmış olması karşısında feshin haklı nedene dayandığının ve davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü dosya içeriğine ve 4857 sayılı İş Kanununun 24/II-f maddesine uygun düşmektedir. Ne var ki, haklı da olsa iş sözleşmesini fesheden tarafın ihbar tazminatına hak kazanması mümkün değildir. İhbar tazminatı isteğinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7561, Karar No: 2016/10942, Tarih: 30.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/7561 E.  ,  2016/10942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olma, 2863 sayılı Yasaya aykırılık ve kıyı kanununa aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık asli dava zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 25/06/2008 tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan temsilcisi ve vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e ve CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3192, Karar No: 2013/6025, Tarih: 03.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3192 E.  ,  2013/6025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ....01.2013 gün ve 2012/4090 Esas, 2013/199 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin ....03.1998 tarihinde dava dışı....’dan satın aldığı taşınmazlar üzerine arsa payı karşılığı inşaat yapılması amacıyla, davalı kooperatifle eski malik arasında ....05.1992 tarihli sözleşmenin imzalandığını, sözleşme gereği ........1995 tarihinde bağımsız bölümlerinin iskânı alınmış olarak teslimi gerekirken teslimin halen gerçekleşmediğini ileri sürerek, kendi payına düşen 47,... adet daire ve ...,... adet villanın kira kaybı olarak ....000.000,00 TL'nin teslim tarihi olan ........1995'ten itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında düzenlenen bir sözleşme olmadığı, ancak davacının eski malikin halefi olarak sözleşmenin tarafı olduğu, inşaatın geldiği aşamaya göre davacının da bağımsız bölüm tapularını davalı kooperatife vermesi gerekirken vermeyerek edimleri yerine getirmediği ve hiçbir hisse devri yapmadığı, kendi edimlerini yerine getirmeyen davacının davalı kooperatiften kira talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin ....01.2013 tarih ve 2012/4090 E, 2013/199 K sayılı ilamıyla, davacının satın aldığı tarihten itibaren tarafların kendilerini ....05.1992 tarihli sözleşme ile bağlı kabul ettikleri, yapımı karalaştırılan tüm inşaatın en geç ........1995 tarihinde anahtar teslimi şeklinde tamamlanarak, arsa sahibine teslim edilmesinin kararlaştırıldığı, "tapu verilme şartları" başlıklı maddede tapuların devredileceği tarihler kesin vade şeklinde belirlenmediği gibi, davalının davacıyı BK'nın 101. maddesine uygun şekilde ferağ aşamasına ilişkin temerrüde düşürdüğüne dair herhangi bir delil de sunulmadığı, bunun yanında yüklenicinin, öncelikle eseri meydana getireceği, daha sonra gösterilen aşamalarda tapu devrini talep edebileceği (BK.81 m.), mevcut durumda ise sözleşme konusu parsellerden 3779 parsel sayılı taşınmaz üzerinde akit tarihinden itibaren geçen çok uzun süreye rağmen hala bir inşaat yapılmadığı, 3781 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ise natamam bir inşaat bulunduğu, bu bilgiler çerçevesinde işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine hatalı değerlendirmeyle yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

...)Davacı, davalı ile dava dışı ..... arasındaki ....05.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu taşınmazı ....03.1998 tarihinde tapuda devralmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

...)Davacı, davalı ile dava dışı ..... arasındaki ....05.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu taşınmazı ....03.1998 tarihinde tapuda devralmıştır.

Davacı ...’nın arsa sahibi....’ın halefi olarak bu davayı açabilmesi için, arsa sahibi.... ile davalı kooperatif arasında yapılan ....05.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan hakların satıcı arsa sahibi tarafından BK’nın 163. (6098 sayılı TBK 184/...) maddesi hükmüne uygun olarak davacıya temlik edilmesine ilişkin yazılı temlik sözleşmesi sunulmalıdır. Alacağın temliki ve borcun nakli BK'nın 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızasının alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerini hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu, temlikin dışında iken, temlik anından itibaren evvelki alacaklı, temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin, temlik alanla borçlu (yüklenici) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira, temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş olup, borçludan (yükleniciden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Yüklenici ile arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunan önceki arsa sahibinden, sözleşmede arsa sahibine bırakılan bağımsız bölümü satın alan alan üçüncü kişilerin, yükleniciyi (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan yüklenici ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten BK'nın 167. maddesine göre ''Borçlu temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu def'ileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.'' Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür def'iler ileri sürebilecekse, aynı def'ileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu önceki arsa sahibinin arsa payı devri karşılığı yüklenici ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden arsa sahibinin yükleniciden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi yüklenici bakımından önemsizdir. Diğer taraftan arsa sahibi yükleniciye karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi BK'nın 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan yükleniciyi ifaya zorlayamaz.

BK'nın 162. maddesi uyarınca, alacağın temliki kapsamında sözleşmeden doğan hakkın hiçbir temliki, yazılı biçimde yapılmış olmadıkça geçerli olmaz. Arsa sahibinin arsadaki paylarını ya da bağımsız bölümleri başkalarına devretmiş olması, sözleşmeden kaynaklanan haklar ayrıca yazılı biçimde temlik edilmiş değilse, bu hakların da kendiliğinden alıcıya devri anlamına gelmez. (YHGK'nın ....03.2008 tarih ...-279 E., 2008/277 K. sayılı ilamı ile Dairemizin ....03.2013 tarih ve 327 E., 1723 K. sayılı ilamı bu yöndedir.)

Öte yandan, arsa sahibi, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kendisine isabet eden bağımsız bölümleri yükleniciden teslim alıp kabul ettikten sonra üçüncü kişilere satmış ise; yeni mâlik üçüncü kişi, yükleniciye karşı hiçbir talepte bulunamaz. Çünkü, yüklenici edimini arsa sahibine karşı yerine getirip inşaatı teslim etmekle borcundan kurtulmuştur. Üçüncü kişi ancak, satıcısı olan eski mâlik arsa sahibinden, satış sözleşmesi nedeniyle istemde bulunabilir.

Somut olayda, davacı ...’nın dava dışı arsa sahibi...’dan tapuda taşınmazı satın alması ile ilgili akit tablosu incelendiğinde, sözleşmeden doğan hakların da temlik edildiğine ilişkin bir husus bulunmadığı gibi, 04.....2006 tarihli ek

sözleşme, ....05.1992 tarihli ilk sözleşmeye atıf yapmakta olup, ek ve asıl sözleşmede arsa sahibinin temlik iradesini yansıtan bir anlatıma yer verilmemiştir.

Bu durumda, mahkemece, davacı tarafa BK’nın 163. (6098 sayılı TBK 184/...) maddesi hükmüne uygun arsa sahibinin sözleşmeden doğan tüm haklarını temlik ettiğine ilişkin yazılı temlik sözleşmesini sunmak üzere süre verilip, temlik sözleşmesinin sunulmaması halinde, davanın öncelikle aktif husumet yokluğu nedeni ile reddine, sunulması halinde ise bundan sonra uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan doğrudan uyuşmazlığın esasının incelenmesine geçilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, yerel mahkeme kararının bozulması ve bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bozulması doğru olmadığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın değişik gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

...)Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ....01.2013 tarih ve 2012/4090 E, 2013/199 K. sayılı bozma ilamı kaldırılarak, yerel mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 03.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4805, Karar No: 2015/9564, Tarih: 28.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4805 E.  ,  2015/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/232033

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/793 (E) ve 2013/527 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan müşteki A.. B..'nın, Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki kurum vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık H.. E..'ün temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ancak;

a-Sanığın, aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, dosya içerisinde katılanın beyanlarından ve dosya içerisinde bulunan tutanak ile iddianamede sanığın söylediği hakaret içerikli sözlerin neler olduğu hususu araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

b-TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak, tercih edilen seçenek hapis cezası adli para cezasına çevrilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. E..'ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13245, Karar No: 2023/7256, Tarih: 08.06.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/13245 E.  ,  2023/7256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2020/909 Esas, 2021/1057 sayılı Kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2020 tarihli, 2016/556 Esas ve 2020/51 sayılı Kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği 150 tam gün karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunduğu, kararın katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2020/909 Esas, 2021/1057 sayılı Kararı ile sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün kaldırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizce, işin esasının incelenmesine geçilmeden önce temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin ön sorun olarak ele alınması gerekmektedir:

Bu aşamada istinaf ve temyize ilişkin yasal düzenlemelerin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinde faaliyete geçmiş olup, bu tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un istinaf ve temyiz hükümleri uygulanmaya başlanmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi; “(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;

a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

c) (Ek: 20/7/2017 - 7035/20 md) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

d) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

f) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,