muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7516, Karar No: 2016/6580, Tarih: 14.11.2016

Hal böyle olunca;

Suç tarihinde 18 yaşını doldurmayan sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi değerlendirilirken "cezanın tür ve miktarı dikkate alınarak" şeklindeki yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile atılı maddenin uygulanmaması,

2-Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 150/3.maddesi uyarınca sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, onsekiz yaşından küçük olduğu anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/257, Karar No: 2016/3070, Tarih: 14.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/257 E.  ,  2016/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77. maddesi olup, bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, davalı işveren yanında 01.09.1990 – 16.12.2006 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının, kesinleşen işçilik alacakları davasında son aylık net ücretinin 1607.40 TL olarak tespit edildiğini, primlerinin eksik yatırıldığını ve sigorta primine esas ücretin tespitini talep etmiş, Mahkemece kesinleşen işçilik alacaklarındaki son ücret üzerinden katsayı uygulanmak suretiyle yapılan hesaplamaya göre davanın kabulüne” karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, tespitine karar verilen sürede davacının aldığı ücretin tespitinde, Kadıköy merkezde bulunan bir iş yerinde 16 yıl boyunca çalışan bir işçinin asgari ücretle çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davacının kıdemi, yapılan işin niteliği ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen ...... İş Mahkemesi (..... İş Mahkemesi)'ne ait işçilik alacağı dosyası itibariyle asgari ücretin üzerinde ücretle çalıştığı yönünde kanaat oluştuğundan hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine 14.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/5696, Karar No: 2012/5221, Tarih: 03.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/5696 E.  ,  2012/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2009 tarih ve 2009/636 - 2009/846 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.04.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile TMSF bünyesine alınan Egebank A.Ş. arasında 02.09.1999 tarihli Yazılım Lisans Kuruluş Eğitim ve Danışmanlık Sözleşmesi imzalandığını, Egebank'ın TMSF'na devrinden sonrada sözleşmenin icrasına devam edildiğini, ancak daha sonra davalı tarafından sözleşmenin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini, bunun üzerine İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2000/560 E.sayılı dosyası ile dava açtıklarını, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay 11..Hukuk Dairesi'nin 19.02.2009 tarihli ilamı müvekkili yararına bozulduğunu, bozma ilamında müvekkilinin alacaklarından hesaplamaya dahil edilmeyen yazılım, hizmet ve kayıpların tekrar hesap edilerek bunlarında hüküm altına alınması gerektiğine işaret edildiğini ileri sürerek, şimdilik 2.000.000 USD'nin işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talep ettiği alacağın Borçlar Kanunu'nun 355.maddesi kapsamında eser sözleşmesine dayandığından BK'nun 126.maddesi gereğince zamanaşımına uğradığını savunarark, davanın usul, kesin hüküm ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacı ile Egebank A.Ş arasında imzalanan 02.09.1999 tarihli sözleşmenin mahiyeti bakımından BK'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğinde olduğu, eser sözleşmesinden doğan davaların BK'nun 126/4.maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresinde açılmasının gerektiği, 31.08.2009 tarihli bu ek davanın BK'nun 126/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11945, Karar No: 2014/4928, Tarih: 17.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/11945 E.  ,  2014/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın ...tarafından... vadisi olarak bilinen yerde ...Müteahhitlik firmasına yaptırılan inşaatların mutfak dolaplarının yapımı ile ilgili taşeronluğunu üstlenip bu doğrultuda inşaat mahallinde imalathane kurduğu, sanığında katılan için mutfak dolaplarının montaj işini yaptığı, katılanın bilgisi ve rızası dışında sanık ...'nin buradan 25 takım mutfak dolabını haklarında berat kararı verilen diğer sanıkların yardımı ile bir kamyona yükleyerek anlaşma yaptığı...'daki bir başka inşaata götürüp buraya montajını yaptığı, daha sonra olayın haber alınması üzerine götürülen 15 takım mutfak dolabının geri getirilip 10 takımının geri getirilmediği ve bundan kaynaklanan katılanın zararının da karşılanmadığı olayda, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece delillerin takdir edilip karar yerinde tartışılarak hüküm kurulması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "500 gün" ve " 10000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve " 100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6872, Karar No: 2022/20134, Tarih: 01.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6872 E.  ,  2022/20134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle arttırım yapılırken, suç tarihinden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile değişik TCK'nın 143. maddesi uyarınca, yarı oranında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/6 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 01/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10477, Karar No: 2024/6594, Tarih: 27.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/10477 E.  ,  2024/6594 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/520 D. İş, 2022/520 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2022/26670

HÜKÜM/KARAR : Davalı Vekilinin İtirazının Kısmen Kabulü/ Davanın Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/33367

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının vekalet ücreti yönünden düzeltilmesine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçesi ile sigortalanan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası neticesinde davacı motorsiklet sürücüsünün yaralandığını ve % 12 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 45,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 45,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 10,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 100,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile sürekli iş göremezlik talebini 89.567,95 TL, geçici iş göremezlik talebini 6.522,53 TL ve geçici bakıcı gideri talebini 801,95 TL olmak üzere toplam talebini 96.892,43 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dosyaya sunulan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmediğini, davalı ... şirketine usulüne uygun başvuru yapılmadığını, davalı şirketin ancak sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı ve poliçe limiti oranında sorumlu olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi esas alınarak yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinden davalı şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, başvuru tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i kadar olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından ibraz edilen ve Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 07.05.2021 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca düzenlendiği, adli trafik bilirkişisinden alınan kusur raporunda sigortalı araç sürücüsünün % 70 oranında, davacı motorsiklet sürücüsünün ise % 30 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, aktüer bilirkişi raporunda davacının % 12 maluliyet oranı, sigortalı araç sürücüsünün % 70 kusur oranı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile davacının sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri zararının belirlendiği, davalı tarafından yapılan ödemenin ödeme tarihi itibariyle yeterli olmadığının belirlenmesi üzerine ödenen tutarın güncellenerek belirlenen tazminat tutarından mahsup edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 89.567,95 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 6.522,53 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 801,95 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 96.892,43 TL’nin 01.07.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili itiraz etmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmış maluliyet raporu ile başvuruda bulunulmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının maluliyetinin tespiti için yeniden maluliyet raporu alınması gerektiğini, tazminat tutarının hesaplanmasında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz yönteminin esas alınması gerektiğini, davalı şirketin geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebi nedeniyle sorumluluğu bulunmadığını ve davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'ine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak hazırlandığı, davalı ... şirketine 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 inci maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun başvuru yapıldığı, Yargıtay kararları ile TRH 2010 Yaşam Tablosu ve ayrıca progresif rant yönteminin uygulanması içtihat edildiğinden davalı tarafın hesaplama yöntemine ilişkin itirazının yerinde olmadığı, TBK’nın 54 üncü ve KTK’nın 98 inci maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderine ilişkin zarardan sorumluluk, zarara neden olanlar ile bu kişilerin sorumluluğunu poliçe ile üstlenen sigorta şirketine ait olduğundan davacı için hesap edilen geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderine hükmedilmesinin yerinde olduğu, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararında davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ve davacı lehine maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydı ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i kadar vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği belirtilerek davalı vekilinin itirazının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının vekalet ücreti yönünden düzeltilmesine karar verilmiş, davalı vekilinin diğer itirazları ise reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacıya 12.04.2021 tarihinde 29.195,74 TL ödeme yapıldığını ve yapılan ödeme ile sorumluluğun sona erdiğini, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmış maluliyet raporu ile başvuruda bulunulmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, maluliyet raporuna ilişkin itirazlarının dikkate alınmadığını, tazminat tutarının hesaplanmasında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,65 teknik faiz yönteminin esas alınması gerektiğini, davalı şirketin geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebi nedeniyle sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk