muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/8229, Karar No: 2008/1117, Tarih: 14.02.2008

7. Ceza Dairesi 2005/8229 E., 2008/1117 K.

**7. Ceza Dairesi 2005/8229 E., 2008/1117 K.**

**- İDARİ PARA CEZASI

- SERMAYE PİYASASI KANUNU**- 2499 S. SERMAYE PİYASASI KANUNU [ Madde 47 ]

**"İçtihat Metni"**

2499 sayılı Kanun'a muhalefetten sanıklar Fehmi ve Cumhur haklarında yapılan duruşma sonunda: Beraatlerine dair (İstanbul Dokuzuncu Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 28.01.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi katılan idare vekili tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 07.06.2005 tarihli tebliğnamesiyle Daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Sermaye Piyasası Kurulu'nun 15.07.2003 tarihli raporuyla Türk Hava Yolları hisse senedinde 02.04.2001-27.04.2001 tarihleri döneminde görülen olağan dışı fiyat ve miktar hareketlerine ilişkin yapılan incelemeler sonucunda sanıklar hakkında 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 47/A-2 gereğince cezalandırılmaları istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla; sanıklarca kısa zaman aralıklarıyla gün içinde yapılan işlemlerin ne amaca yönelik olduğu, değişik aracı kurumları kullanarak yaptıkları işlemlerin olağan kabul edilip edilemeyeceği, birlikte hareket edip etmediklerinin tespiti, birlikte hareket ettikleri tespit edildiği takdirde bu hareketin yapay fiyat ve piyasa oluşturmaya yönelik eylemler olup olmadığının belirlenmesi yönünde sermaye piyasası hukuku konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor aldırılması yerine somut tespit ve incelemeye dayanmayan 04.11.2004 tarihli bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde eksik inceleme ile sanıkların beraatlerine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4380, Karar No: 2017/2308, Tarih: 30.05.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4380 E.  ,  2017/2308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 06.06.2016 günlü noksan temyiz harç tamamlanması için yapılan geri çevirme kararı üzerine davalı ...'a çıkartılan muhtıranın 01.07.2016 tebliğ tarihine göre eksik harç 15.07.2016 tarihinde verilen 7 günlük süreden sonra tamamlanmış ise de muhtıra hakim tarafından çıkartılması zorunlu olup, yazı işleri müdürlüğünce çıkartılan muhtıraya riayet edilmemesi hukuki sonuç doğurmayacağı ve harç yeniden usulüne uygun muhtıra çıkartılmadan tamamlanmış olduğundan tekrar dosyanın geri çevrilmesine gerek görülmemiş, bu hatanın işaret edilmesiyle yetinilmiştir.

Davacı davasında; temyiz eden davalı ...'un işyerinin sağlık ocağı olarak kullanılacak olması nedeniyle ilave işlerin davalıların talebi ile yapıldığını, doktor olan davalıların bedeli ödemedikleri gibi işyeri sahibinin de ödemediğini ileri sürerek tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davacı ile kendisine ait işyerinin diğer davalılara kiraya verilmesinden sonra akdî ilişkisinin bulunmadığını, sadece ilave işlerle ilgili davacı ve diğer davalılar arasında aracı olduğunu, kiracıların kullanım amaçlarına göre yaptırdıkları tesisat sebebiyle sorumluluğu olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda inkârı halinde eser sözleşmesinin varlığını ispat külfeti yükleniciye aittir. Akdî ilişkinin varlığının inkârı halinde, 6100 sayılı HMK'nın 200/1. maddesi gereğince yapıldıkları zamanki miktar ve değerleri 2.500,00 TL'yi geçen hukuki işlemlerin senetle ispatı gerekmektedir. Taraflar arasında yazılı sözleşme

bulunmamaktadır. HMK'nın 202. maddesinde öngörülen delil başlangıç niteliğinde belge bulunmadığı gibi 203. maddede sayılan istisnalar söz konusu olmadığından tanıkla ispat mümkün değildir. Davacı dava dilekçesinin subut delilleri bölümünün 6. maddesinde açıkça yemin deliline dayanmıştır. Yemin teklif edecek olan ispat yükü kendisine düşen taraftır. İspat külfeti kendisine düşmeyen tarafın teklif ettiği yemin gereksiz yere teklif edilen yemin olacağından bunu teklif eden tarafı bağlamaz (Yargıtay 15. HD. 17.05.2005 gün 2005/710 E. 2005/361 K. sayılı ve HGK'nın 30.10.1991gün 1991/11-384 E. 1991/543 K. sayılı ilâmları).

Bu durumda mahkemece davalı ... tarafından inkar edilen akdî ilişkinin ispatı ile ilgili olarak davacıya bu davalıya yemin teklif hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken ispat külfeti kendisine düşmeyen davalı ...'un teklif ettiği yemin sonucuna göre, bu davalı hakkındaki davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22260, Karar No: 2015/672, Tarih: 19.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22260 E.  ,  2015/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/30-2013/824

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasındaki ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı; .... ada 2 parsel sayılı üzerinde dükkan bulunan taşınmazda davalılar ve dava dışı kardeşleriyle birlikte paylı mülkiyet üzere malik olduklarını, dükkanın davalılar tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığını, elde edilen kira gelirinden tarafına pay verilmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup toplam 4.500TL ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar; çekişmeli taşınmaz ile dava dışı .... ada 1 parsel üzerinde bulunan dükkanların murislerinden ırsen intikal ettiğini, annelerinin 1994 yılında ölümünden sonra mirasçıların biraya gelerek sözlü paylaşım yaptıklarını, 2 nolu parseldeki dükkanın kendilerine, 1 nolu parseldeki dükkanın ise davacı ile dava dışı kardeşleri Fatma ve Süleyman'a kaldığını, 1994 yılından bu yana paylaşıma uygun olarak dükkanların kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği, toplanan tüm deliller ve eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden; .... ada 2 parsel sayılı 37,49m2 yüzölçümündeki taşınmazın arsa cinsi ile davanın tarafları, dava dışı F..Ç.. ile S.. F.. adlarına, yine bitişikte bulunan dava dışı .... ada 1 parsel sayılı 38,08m2 yüzölçümündeki taşınmazın arsa cinsi ile davanın tarafları , dava dışı F..Ç.., S.. F.. ve K..F.. adlarına paylı mülkiyet üzere kayıtlı oldukları, her iki parsel üzerinde birer tane dükkan bulunduğu, anılan dükkanların tarafların babalarından ırsen intikal ettiği, babaları K..F..'ın 04.07.1960, anneleri Saliha'nın 06.01.1994 tarihinde öldükleri, 1994 yılından bu yana çekişmeli taşınmaz üzerinde yer alan dükkanın davalılar tarafından 2000 yılına kadar bizzat , 2000 yılından sonra dava dışı B..K..'a kiraya verilmek suretiyle, dava dışı 1 nolu parselin ise davacı ile dava dışı Fatma ve Süleyman tarafından paydaş Fatma'nın eşi A.. Ç..'e kiraya verilerek kullanıldığı, dava tarihine kadar dükkanların kullanımı yönünde anlaşmazlık olmadığı, dava dışı paydaş Süleyman tarafından 14.09.2009 tarihinde davalılar aleyhine çekişmeli taşınmaza ilişkin ecrimisil isteğiyle dava açıldığı, Adana 5.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/392E-2013/1257 K sayılı kararıyla taraflar arasında 1994 yılında taksim yapıldığı, çekişmeli dükkanın taksime uygun olarak davalılar tarafından kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, temyiz edilmeksizin kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ile kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı)

Somut olayda, çekişmeli taşınmazın 1960 yılından davanın açıldığı 14.09.2009 tarihine kadar davalıların tasarrufunda bulunduğu ve davalıların kullanımına karşı çıkılmadığı, ihtar ve uyarıda bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Diğer taraftan Adana 5.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/392E-2013/1257K sayılı kararıda güçlü delil niteliğindedir.

Bu durumda, davalıların taşınmazı kullanımlarının muvafakate davalı olduğu dava açılmakla muvafakatin geri alındığı kabul edilmelidir. Davanın açıldığı tarihe kadar davalıları haksız işgalci olarak kabul etmek imkansız olup, haksız işgalcinin taşınmazı kullanmasından dolayı ödemekle mükellef olduğu haksız işgal tazminatı niteliğindeki ecrimisilden davalıların sorumlu tutulması da mümkün değildir.

Hal böyle olunca; ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27066, Karar No: 2014/29004, Tarih: 02.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/27066 E.  ,  2014/29004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2013/143-2014/173

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıya Menderes fabrikasında aynı görev tanımı ile iş başı yapması gerektiğinin, bildirilmek istendiğini fakat davacının bu görevlendirmeyi kabul etmeyerek tutanağı imzalamaktan imtina ettiğini, bunun üzerine yasal bir mazeret ileri sürmeksizin işyerine gelmediğini, davacının iş aktinin İş Kanunun 25/ll-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, bu nedenle ihbar ve kıdem tazminatı talepli davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar, bozma ilamı ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda, davacı iş akdini haksız feshedildiğini, davalı ise davacının Menderes fabrikasındaki görevlendirmeyi kabul etmeyerek, görevlendirme tutanağını imzalamadığını ve işyerine gitmediğini savunmuştur. Dairemizce incelenen ve aynı tarihlerde işten çıkarılan işçilerin açtığı emsal nitelikteki dairemizin 2014/15465,15952,15953 Esas nolu dosyalarında; davacıların çalıştığı işyeri fesih anında davalı tanık anlatımlarından da anlaşıldığı üzere tadilata girmiş olup, kapatılmamıştır. Davalının nakil yetkisini objektif iyiniyet kurallarına göre kullanmadığı anlaşıldığından, davacının yeni görevlendirildiği Mendereste bulunan işyerine gitmeyerek iş akdini eylemli olarak haklı nedenle feshettiğinin kabulü ile kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.10. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17242, Karar No: 2013/20880, Tarih: 11.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/17242 E.  ,  2013/20880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, talebe konu 11.03.2007-21.12.2007 tarihleri arasındaki döneme yönelik mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına

göre hüküm kurulmuş ise de, tanıkların bu döneme yönelik çalışma olgusu konusundaki beyanları, soyut nitelikte olup herhangi bir somut veriye dayanmadığı görülmektedir. Mahkemece, davacının çalıştığı işyerinin 11.03.2007-21.12.2007 tarihleri arasındaki Kurum nezdindeki dönem bordroları celp edilerek, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler resen saptanarak, çalışmaların varlığı ve süresi yönünden bilgi ve görgülerine başvurulmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde iş yerinin kapsamı, kapasitesi ile işin ve işyerinin niteliği nazara alınmalı, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalıların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalıların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2254, Karar No: 2024/2408, Tarih: 14.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/2254 E.  ,  2024/2408 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1725 E., 2018/48 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili ve Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-onama

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden, yüze karşı tefhim edilen hükme yönelik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 13.06.2018 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu ön inceleme neticesinde belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık müdafiinin temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kasten yaralama, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine , diğer davalardan ise beraatine karar verilmiştir.

3.Karara yönelik katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince sanık hakkında kurulan beraat kararları kaldırılarak sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiisinin temyizi, katılanın beyanlarının inandırıcı olmadığına, tanık ...'nın yargılamada dinlenmediğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ne zaman işlendiğinin belli olmadığına, herkese açık bir dükkanda katılanın alıkonulmasının mümkün bulunmadığına, sanığın gösterdiği fotoğraflarda özel hayatın gizliliğini ihlal edecek unsur bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiisinin temyizi, katılanın beyanlarının inandırıcı olmadığına, tanık ...'nın yargılamada dinlenmediğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ne zaman işlendiğinin belli olmadığına, herkese açık bir dükkanda katılanın alıkonulmasının mümkün bulunmadığına, sanığın gösterdiği fotoğraflarda özel hayatın gizliliğini ihlal edecek unsur bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ...'ın atılı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçuna ilişkin olarak, sanık ...'in alkollü olmasından faydalanarak kendisi ile ilişkiye girdiği, rızaen de ilişki yaşadıkları, ayrılmak istemesi üzerine katılanın kendisini özel resimlerini ailesine göstermekle tehdit ettiği, değişik zamanlarda kendisini darp ettiği, 2015 yılının ... ayı içerisinde sanığın kendisini zorla çalıştığı dükkana götürüp darp ettiği, sanığın babasının işyerine gelmesi üzerine kaçıp kurtulduğu, otobüs durağına gittiği, burada arkadaşı ... yanında iken aracıyla gelen sanığın kendisini kolundan çekerek arabaya bindirdiği, arabada kendisini tekme tokat darp ettiğini beyan ettiği, katılanın kız kardeşi olan ...'nın yargılama aşamasında ablasının burnunun kanadığını ve morardığını, kolunda ve bacağında izler olduğunu, arkadaşı ... ile telefonda görüştüğünde ...'nın kendisine ilişkiler var dediği iddialarına ilişkindir.

2. Katılan ...'ın annesi ... ise özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan alınan beyanlarında kendisini işyerine çağıran sanığın kendisine kızıyla cinsel ilişkiye girerken çekilmiş videosunu izlettiğini, ''kızın benimle ilişkiye girerken bunları düşünmedi mi... seni ve kızını mahalleye rezil ederim'' dediği, bu olayın üzerine ...'nin kızı Reyhan'ı darp ettiği, katılan ...'nin yargılama beyanında ise sanığın kendisine cinsel ilişki videosu değil, kızının iç çamaşırlı bir resmini gösterdiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın katılan ...'a yönelik görüntü kayda almak suretiyle işlediği anlaşılan özel hayatın gizliliği suçundan cezalandırılmasına karar verilirken hükmolunan temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 134 üncü maddesinin birinci fıkrasının 2. cümle gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Katılan ...'ın aşamalarda istikrarlı beyanları, katılan ...'nin ve tanık ...'nın beyanı, hazırlık evrakı, sanıktan alınan dijital materyallerde kolluk tarafından yapılan tespitler ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kendisinden ayrılmak isteyen katılan ...'ı darp ettiği, özel resimlerini ailesine göstermekle tehdit ettiği, 2015 yılı ... ayı içerisinde önce dükkanında, daha sonrada aracının içinde zorla alıkoyarak darp ettiği ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği bilahare katılanın annesine özel resimlerini göstererek atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediği anlaşılmakla mahkemenin dosya içerisindeki delillere uygun kabulünde isabetsizlik görülmemiş, hükümlerde eleştiri konusu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Katılan vekilinin temyizi yönünden;

Katılan vekilince yüze karşı 17.01.2018 tarihinde usulüne uygun tefhim olunan hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanuni süre geçtikten sonra 13.06.2018 tarihinde temyiz isteminde bulunulmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın temyizi yönünden,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 17.01.2018 tarihli kararında sanık müdafiince ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2024 tarihinde karar verildi.