muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/342, Karar No: 2005/433, Tarih: 06.07.2005

*2-Aynı yasanın 576/1. maddesi gereğince her bir davalı için takdir edilen 500.000.000’ar TL.’den toplam 1.500.000.000 TL. manevi tazminatın davacı F. C. E.’den alınarak davalılara verilmesine,*

*3-Ret kararının eklentisi olarak HUMK’nun 576/2. maddesi gereğince 111.400.000 TL. para cezasının davacı F. C. Er.’den alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,*

*4-Davacı F. C.E.’den aleyhine hükmedilen tazminat miktarı için 81.000.000 TL. nispi ilam harcı ile davanın reddi dolayısıyla alınması gereken 10.100.000 TL. red karar harcı olmak üzere toplam 91.100.000 TL. harcın peşin alınan 135.000.000 TL’den mahsubu ile bakiye 43.900.000 TL.’nın istek halinde davacı F. C. E.’den geri verilmesine,*

*5-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş olduklarından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 800.000.000 TL. avukatlık ücretinin davacı F. C.E.den alınarak davalılara ödenmesine,*

*6-Davacı F. C.E. tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,..)*

Dair oybirliği ile verilen 21.12.2004 gün ve 2002/9383-2004/14635 sayılı kararın temyiz edilmesi üzerine kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Davacılar, hükmün duruşmalı olarak incelenmesini istemiş iseler de karar tarihinde her bir davacının davalarının değeri kanunda duruşma için öngörülen 10.000.000.000 TL yi geçmediği anlaşıldığından, öncelikle duruşma istemlerinin reddi gerekir.

Diğer taraftan, Hukuk Genel Kurulu’nun çalışma düzeni gereği ağırlıklı işini oluşturan direnme kararlarının temyizinin duruşmalı yapılması önceleri olanaklı iken, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/2 maddesinde 16.07.1981 gün ve 2494 Sayılı Kanunun 30. maddesi ile değişiklik yapılarak en az 43 kişi ile toplanabilen ve karar verebilen Kurulun çalışma düzenine duruşmanın uygun olmaması ve işlerin sürüncemede kalmaması amacıyla, direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağı hükmü getirilmiştir.

Hakimlerin sorumluluğunu düzenleyen 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573 ve devamı maddeleri gereği dairelerin ilk derece mahkemesi sıfatıyla karar verdiği ve temyiz incelemesini Hukuk Genel Kurulunun yaptığı bu işlerde duruşma yapılabileceği konusunda açık bir düzenleme yer almamaktadır. Bu davalar, karşı dava gerekmeksizin davalı lehine tazminatı ve para cezasını içeren kendine özgülüğü bulunan dava türleridir. Bu nitelikleri gereği ilgili bölümünde temyiz incelemelerinin duruşmalı yapılacağı konusunda bir düzenleme yer almadığı gibi Yargıtay Kanunu’nda da bu işlerin duruşmalı yapılacağı konusunda açık bir hükme yer verilmemiştir.

Şu durumda, Hukuk Genel Kurulunun ağırlıklı işini oluşturan direnme kararlarının dahi temyiz incelemelerinin açıklanan nedenlerle duruşmalı yapılamayacağı öngörülmüşken, diğer işlerinin duruşmalı yapılacağını kabule olanak verecek yasal bir düzenleme ve gereklilik bulunmadığı açıktır. Bu nedenle Hukuk Genel Kurulunun incelemesine tabi işlerde ayrık ve açık bir düzenleme olmadığı sürece duruşmalı inceleme yapılması olanaklı görülmemektedir.

Bu nedenle davacı tarafın duruşma isteğinin reddine oybirliği ile karar verildikten sonra işin esasının incelenmesine geçildi;

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

**SONUÇ:** Davacıların temyiz itirazlarının reddi ile 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle **ONANMASINA**,aşağıda dökümü yazılı harcın davacılardan alınmasına 06.07.2005. gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3395, Karar No: 2015/2810, Tarih: 29.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3395 E.  ,  2015/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2)Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre hırsızlık eyleminin sabah ezanın okunduğu saatlerde işlendiğinin anlaşıldığı, ancak hırsızlık suçunun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin kanıt bulunmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca, hırsızlığın gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/1-4, 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66. ve 67. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 14.09.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen

yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13269, Karar No: 2019/15118, Tarih: 04.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/13269 E.  ,  2019/15118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı .... tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ara dinlenme, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık anlatımlarına dayanılarak davacının ara dinlenme yapmadan çalıştığı kabul edilerek fazla mesai alacağı belirlenmişse de; işçinin ara dinlenme yapmadan çalışması hayatın olağan akışına aykırı olup, yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda ara dinlenme süresi düşülerek fazla mesainin hesaplanması gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halide davalı ....'ye iadesine 04/07/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/299, Karar No: 2022/664, Tarih: 25.10.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/299 E.  ,  2022/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ağır Ceza

Bankacılık zimmeti suçundan sanık ...’in 5411 sayılı Kanun'un 160/2-4, TCK'nın 43/1, 62, 52/2 ve 53/1-5. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.07.2014 tarihli ve 106-43 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 05.02.2020 tarih ve 17227-1910 sayı ile onanmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,Daire Üyeleri .ve . “Bankacılık zimmeti suçundan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyete ilişkin hükmün, sanık müdafiinin temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;Dosya kapsamına göre, sanık ...’in katılan Türkiye ... Bankası . Şubesinde KOBİ bankacılığı müşteri ilişkileri yöneticisi olarak çalıştığı, dosyamızda sanık olarak bulunmayan hakkında zimmet soruşturması yapılan satış temsilcisi .’nin yapmış olduğu işlemlerin kamera kayıtlarının incelenmesi sırasında, dosyamız sanığı ...’in ATM den yaptığı işlemin şüpheli bulunması üzerine incelendiğinde dayısının oğlu . adına ATM kartı ile para çekme işleminin tespiti sonucu dosya sanığı hakkında soruşturma başlatıldığı, sanığın annesi ve dayısının oğlu ... adına zimmete konu kredi çektiğinin tespit edildiği anlaşılmaktadır.Sanık, Cumhuriyet Savcılığı ve Mahkemede usulüne uygun alınan savunmalarında özetle, aldıkları gayrimenkul için çektikleri kredinin yetersiz kalması nedeniyle annesi ... ve dayısının oğlu ...adına bilgi, izin ve onayları üzerine belgeleri kendi imzalayarak suça konu kredileri çektiğini, Annesi ile ...’in şehir dışında bulunmaları nedeniyle bilgileri dahilinde imzalarını attığını, annesi adına çektiği krediyi soruşturmadan çok önce 29.04.2010 tarihinde ödeyerek kapattığını, ...adına çektiği krediyi de 20.09.2011 tarihinde tamamını ödediğini, suç kastıyla hareket etmediğini söylemiştir.Adına kredi çekilen sanığın annesi ... ile dayısının oğlu ...aşamalardaki değişmeyen ifadelerinde özetle, ... dışında olmaları nedeniyle sanık ...’ın bilgi, rıza ve izinleri dahilinde kendileri adına imza atarak suça konu kredileri çektiğini, sonrasında da ödemesini yaptığını, şikayetçi olmadıklarını söylemişlerdir.

... Bankası ...Şubesi’nin 04.02.2013 tarihli yazısına göre, sanığın KOBİ bankacılığı müşteri ilişkileri yöneticisi olarak çalıştığı, suç konusu paraların görevi nedeniyle tevdi edilmediği, toplam 32.800,00 TL zararın 19.800,00 TL.lik kısmını 29.04.2011, kalan kısmın ise 20.09.2011 tarihinde iade edildiği anlaşılmaktadır. Dosyada bulunan 21.06.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda, banka müşterilerinin hesaplarından para çekme, para transferi yapma, döviz alım/satımı, kredi kullandırımı, krediyi hesaba geçirme, cep telefonu numarası değişikliği yapma, internet bankacılığı girişi yapma, işlemlere ekran onayı verme, sözleşme evrağı basma gibi yetkilerinin bulunmadığı, sanığı bu tür işlemleri yapma yetkisinin verildiğini gösterir herhangi bir belgenin mevcut olmadığı, zimmet suçunun oluşmadığı belirtilmiştir.Bankacılık zimmeti suçu dosyamızda unsurları itibariyle oluşmamıştır. Sanık baştan itibaren bankanın parasını zimmetine geçirme kastıyla hareket etmemiştir. Dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere, annesi adına çektiği 19.800,00 TL krediyi eylemi ortaya çıkmadan yaklaşık beş ay önce tamamen ödemiştir. ... adına çektiği kredinin taksitlerini zamanında öderken müfettiş gelmesi üzerine geri kalan tutarı da ödemek suretiyle borcu kapatmıştır. Sanığın çektiği kredileri zamanında ödemesi de göstermektedir ki bankanın zararına haksız menfaat elde etmek amacı bulunmamaktadır. Katılan bankanın malvarlığında bir azalmaya neden olunmadığı gibi kredi tahsis ücreti ve faiz geliri elde etmesi nedeniyle bankanın karı olmuştur. Ayrıca adlarına kredi çekilen ... ve ...değişmeyen beyanlarında bilgi, rıza ve izinleri dahilinde kendileri adına imza atarak suça konu kredileri sanığın çektiğini, şikayetçi olmadıklarını söylemek suretiyle sanığın savunmasını doğrulayarak, sanığın adlarına kredi kullanmasına onay verdiklerini açıkça belirtmişlerdir. ... Bankası ...Şubesi’nin 04.02.2013 tarihli yazısına göre de, KOBİ bankacılığı müşteri ilişkileri yöneticisi olarak çalışan sanığa, suç konusu paraların görevi nedeniyle tevdi edilmediği yani paraya zilyed olmadığı anlaşılmaktadır.Sanık ile katılan banka arasında imzalanan sözleşmede ki görev tanımında da, sanığın bankanın para veya para yerine geçen evrak veya senetleri veya diğer mallarını koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Bu durum dosyada bulunan 21.06.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda da açıkça belirtilmiştir. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 160. maddesinde düzenlenen bankacılık zimmeti suçunun oluşabilmesi için, görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu ‘para veya para yerine geçen evrak veya senetleri veya diğer malların’ kendisinin ya da başkasının zimmetine geçirilmesi gerekmektedir. Dosya kapsamı, bu anlatılanlar ile adlarına kredi çekilen ... ve ... Uzaldı’nın bilgi, rıza ve izinleri dahilinde yerlerine imza atılarak kredinin kullanılmış olması, kredilerin zamanında ödenmesi nedeniyle sanığın bankanın parasını zimmetine geçirme kastıyla hareket etmemesi ve bankanın bir zararının bulunmaması, suça konu paraların görevi nedeniyle sanığa tevdi edilmediği gibi sanık ile katılan banka arasında imzalanan sözleşmede ki görev tanımında da, sanığın bankanın para veya para yerine geçen evrak veya senetleri veya diğer mallarını koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunmaması dikkate alındığında bankacılık zimmeti suçunun unsurları itibarıyla oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği,” düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.06.2020 tarih ve 333998 sayı ile;

"...Yargılamaya konu olayda sanığın ... Bankası ... ...Şubesinde müşteri ilişkileri yönetmeni olarak çalıştığı, bir başka banka çalışanının dosyaya konu olmayan işlemleri nedeniyle şubede denetim yapılmakta iken sanık ...'ın aşağıda sayılan yargılamaya konu üç adet usulsüz işlemi tespit edilmiş ve bu eylemlerinden dolayı yargılanarak temyize konu mahkumiyet hükmü aleyhine kurulmuştur. Sanığın yargılamaya konu eylemleri:A-) 1- 09.12.2010 tarihinde çalıştığı şubede kullandığı bilgisayardan, kendi annesi adına 19.800,00.-TL bireysel kredi talebinde bulunmuş, onaylanan krediyi nakit olarak edinebilmek için annesi adına düzenlediği bizzat imzaladığı ödeme fişini bankanın veznesine vererek, para çekimini gerçekleştirmiştir. Adına işlem yapılan sanığın annesi, bu işlemin kendisinin bilgisi dahilinde yapıldığını aşamalardaki tanıklığında bildirmiştir. Buna göre sanığın eylemi usulsüz kredi tein etmek değil, annesinin hesabından, annesinin bilgisi dahilinde ödeme fişine annesinin yerine imza atarak para çekmektir. Ve bu tahsis edilen kredi işlem ortaya çıkmadan beş ay kadar önce tamamen ödenerek kapatılmıştır. Bankanın herhangi bir zararı oluşmamıştır. Kredi tahsis ve kullandırımından, banka tüm kazanımlarını edinmiştir. Bu halde bu eylemde sanığın bankayı zarara uğratmak veya zimmette bulunmak kastı ile hareket etmediği, vaki usulsüz işlemin banka içi usulsüzlük olarak değerlendirilip, disiplin işlemine tabi olma sınırını aşmadığı düşünülmüştür.

2- 26.05.2011 tarihinde sanık yukarıda anlatılan aynı usulle dayısının oğlu ...adına 10.000.-TL bireysel kredi çekimi gerçekleştirmiştir. Adına kredi işlemi yapılan ...aşamalardaki beyanlarında değinilen kredi tahsis ve çekim işleminin bilgisi ve iradesine uygun olarak sanık tarafından yapıldığını söylemiştir. Bu kredi de süresinde taksitleri ödenmekte iken soruşturmaya konu edilince sanık tarafından derhal tamamı ödenerek kapatılmıştır.

3- Yine dayısının oğlu ...adına 3.000,00-TL kredili mevduat hesabı açılarak, usulsüz temin edilen kredi kartı ile ATM'den bu para çekimi yapımıştır. Ve soruşturma aşamasında tam ve eksiksiz sanık tarafından ödenmiştir.

Tüm eylemlere bakıldığında sanığın zimmet kastı ile hareket etmediği, adına işlem yaptığı kişilerin bilgisi ve iradesi dahillinde yaptığı işlemlerdeki usulsüzlüğün idari işlem kapsamında kaldığı, suç boyutuna ulaşmadığı, bu verilerle suç kastı olmayan sanığın atılı suçtan beraati gerekirken, mahkumiyetine dair yerel mahkeme kararının bozulması yerine onanması usul ve yasalara aykırıdır.

B-) Kabule göre de sanığın eylemi banka içi denetimle kolayca tespit edilebilecek şekilde oluşu dikkate alındığında 5411 sayılı Kanun'un 160/1. madde ve fıkrası yerine aynı Kanun’un 160/2. madde ve fıkrası ile hüküm tesisi usul ve yasalara aykırıdır.” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 08.07.2020 tarih ve 1304-11398 sayı ve oy çokluğuyla, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanığa atılı Bankacılık zimmeti suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığı,

2- Atılı suçun oluştuğunun kabulü hâlinde eylemin "basit zimmet" suçunu mu yoksa "nitelikli zimmet" suçunu mu oluşturduğu,

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanığa atılı Bankacılık zimmeti suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığı,

2- Atılı suçun oluştuğunun kabulü hâlinde eylemin "basit zimmet" suçunu mu yoksa "nitelikli zimmet" suçunu mu oluşturduğu,

Hususlarının belirlenmesine ilişkindir.İncelenen dosya kapsamından;... Bankası Teftiş Kurulu Başkanlığının 19.10.2011 tarihli ve 2011-5 sayılı soruşturma raporuna göre; ...Şubesinde KOBİ Bankacılığı müşteri ilişkileri yöneticisi unvanıyla çalışan sanık ...’in başka bir banka çalışanı hakkında yürütülen soruşturmada kamera kayıtlarının incelenmesi esnasında katılan Banka ATM’sinden yaptığı işlemlerden şüphelenilmesi üzerine başlatılan soruşturma neticesinde sanığın mudi .ya ait ATM kartıyla para çektiği, yine ...Şubesine ait masaüstü bilgisayardan giriş yaparak mudi ...adına 26.05.2011 tarihinde 10.000 TL destek kredisi ve 19.08.2011 tarihinde 3000 TL tek hesap başvurusunda bulunarak adı geçene iki ayrı kredi kullandırdığı, sanığın, annesi mudi ... adına ise 09.12.2010 tarihinde 19.800 TL destek kredisini hesap sahiplerinin bilgisi dışında tahsis edip kullandığının kamera ve işlem kayıtlarından anlaşıldığı, sanık tarafından mudi ... adına tahsis edilen 19.800 TL limitli kredinin 26.04.2011 tarihinde, mudi ...adına 26.05.2011 tarihinde tahsis edilen 10.000 TL limitli kredi ile yine aynı mudi adına oluşturulan tek hesap başvurusu üzerinden tahsis edilen 3000 TL kredinin 20.09.2011 tarihinde sanık tarafından bankaya ödenerek kapatıldığı, böylelikle sanığın, iki mudinin hesabından toplam 32.800 TL’yi zimmetine geçirdiği ve bankanın zararının ve alacağının bulunmadığı,

... Bankası ...Şubesinin13.02.2013 havale tarihli yazısına göre; sanığın 12.08.2002 tarihli ... sözleşmesine istinaden KOBİ Bankacılığı Müşteri İlişkileri Yöneticisi unvanıyla 19.10.2011 tarihine kadar görev yaptığı, suç konusu paraların sanığa görevi nedeniyle tevdi edilmediği,21.06.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın dosya içerisinde yer alan görev tanımı belgesi uyarınca dava konusu işlemleri yapma yetkisinin bulunmadığı, zimmet suçunun oluştuğunun kabulü durumunda banka parasının görevi gereği sanığa tevdi edilip edilmediğinin dikkate alınması gerektiği, somut olayda zimmet suçundan ziyade, şartları oluştuğu taktirde, güveni kötüye kullanma, hırsızlık ya da dolandırıcılık suçlarından bahsedilebileceği,10.03.2014 havale tarihli ekspertiz raporuna göre; mudilerin banka sistemi üzerinde kayıtlı olan imza örnekleri ile sanık tarafından mudiler adına düzenlenen ve imzalanan kredi sözleşmesi başvuru formu, ödeme planı, sigorta bilgilendirme formu üzerindeki sahte imzaların incelemesinde, mudiler adına sanık tarafından atılan sahte imzaların iğfal kabiliyetini haiz olduğu, taklit imzaların banka memurlarınca yapılacak bir kontrolde ilk bakışta ve kolaylıkla farkedilebilecek nitelik taşımadığı,Anlaşılmaktadır.Banka müşterileri ... ve ...aşamalarda; sanığın ev alacağını ve bu nedenle paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek kendileri adına bankadan kredi başvurusunda bulunmak istediğini söylemesi üzerine sanığa dava konusu işlemler için rıza gösterdiklerini, kendilerinin ... dışında ikamet etmeleri nedeniyle tüm işlemleri sanığın yaptığını, tüm kredi işlemlerinin bilgileri dahilinde yapıldığını beyan etmişlerdir.Sanık aşamalarda; olay tarihinden bir süre önce eşiyle birlikte kredi çekip ev satın aldığını, ancak çekmiş oldukları kredi miktarı yetmeyince kuzeni .’yı arayıp onun adına kredi çekmek istediğini söylediğini, ...’in de bu teklifi kabul etmesi üzerine sistemden 10.000 TL’lik kredi başvurusunda bulunduğunu ve anılan kredi tahsis edilince kuzeni şehir dışında olduğundan parayı gişeden kendisinin çektiğini ve dekonta da mudinin imzasına benzeterek imza attığını, bu olaydan önceki bir tarihde yine krediye ihtiyaç duyduklarını, bu defa annesi ...’i arayarak kendisi adına kredi çekmek istediğini söylediğini, annesinin kabul etmesi üzerine sistem üzerinden başvuru yaptığını ve 20.000 TL’lik kredi tahsis edilince annesinin bankaya gelmesi mümkün olmadığından krediyi bizzat kendisinin çektiğini ve ilgili belgeleri de annesi adına imzaladığını, dava konusu tüm işlemlerden mudilerin bilgisi olduğunu, banka zararının olmadığını savunmuştur.