muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/848, Karar No: 2016/105, Tarih: 01.03.2016

Öte yandan, hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanıklar hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, mahkemece yeniden bir değerlendirme yapılmasında da zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla yerel mahkeme direnme hükmünün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... Ağır Ceza Mahkemesinin ... gün ve ... sayılı direnme kararının sanıklar hakkında "kuşkudan sanık yararlanır" ilkesi uyarınca asgari düzeyde indirim yapılmak suretiyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden ve hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanıklar hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, mahkemece yeniden bir değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2016 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11425, Karar No: 2013/14657, Tarih: 28.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/11425 E.  ,  2013/14657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 302/1, 62, 58/9, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- 6136 sayılı Kanunun 13/2, TCK'nın 62/1, 52/2-4, 63, 54, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "10.09.2012" yerine "13.09.2012" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın katıldığı kabul edilen 23.07.2012 ve 10.09.2012 tarihli güvenlik güçleri ile silahlı çatışma eylemlerinde en az birer güvenlik görevlisinin öldürülmesine teşebbüs edildiği kabul edilip bu hususta sanık hakkında her zaman dava açılıp karar verilmesi mümkün görülmüştür.

6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 53/1 ve 58/9. maddelerinin uygulanmamasının kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek, mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında anılan maddelerin uygulanması konusunda her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vehamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik

bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunun sübutu kabul edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12256, Karar No: 2014/23300, Tarih: 03.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/12256 E.  ,  2014/23300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2011/145-2011/441

DAVA :Davacı, fazla ödenen avansın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının Ü.. M..Takımı Menajeri olarak görev yaptığını, Başbakanlık Denetleme Kurulu tarafından yapılan incelemelerde davalı tarafından ödenmemesi gereken harcamaları bildirilip kendisine ödeme yapıldığının belirlendiğini ileri sürerek fazla ödenen alacağın davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın zamanında açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan Anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, mahkemece hükmedilen kararda gerekçe bulunmamaktadır. Bu nedenle sair hususlar incelenmeksizin hiçbir gerekçe içermeyen kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18981, Karar No: 2015/22211, Tarih: 10.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/18981 E.  ,  2015/22211 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2010

NUMARASI :

DAVACI : Hazine

DAVALI : H.. Ç..

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Hazine ile H.. Ç.. aralarındaki Tapu İptali ve Terkin davasının reddine dair Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 18.02.2010 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu ... parsel sayılı davalılar adına kayıtlı taşınmazın 2650 m2'lik kısmının A. Gölü kıyı kenar çizgisinin göl tarafında kaldığını, özel mülkiyete konu edilemeyeceğini açıklayarak, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar F.. A.. ve Y. A. davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, diğer davalılar savunmada bulunmamışlardır.

Mahkemece hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer Kamu Tüzel Kişileri dâhil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna

.//..

ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

.//..

ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hâkim, Türk Hukuku'nu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Açıklanan nedenle davacı Hazine temsilcinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10569, Karar No: 2024/14809, Tarih: 18.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10569 E.  ,  2024/14809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

KARAR : Davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun kesinlikten reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise İlk Derece Mahkemesi kararının miktar itibarıyla kesin mahiyette olması sebebiyle kesinlikten reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı işçiye ait özlük dosyasının (bireysel iş sözleşmesi, ücret bordroları, puantaj kayıtları ve vardiya çizelgeleri vb.) fiziki dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8444, Karar No: 2017/2715, Tarih: 24.04.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/8444 E.  ,  2017/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 135 ada ... parsel sayılı 895.49 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve arsa vasfıyla eşit paylarla davalılar ... .. ve ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak; ... ise miras yoluyla gelen hakka dayanarak 135 ada ... parsel sayılı taşınmazın kadastroca oluşan tapu kayıtlarının iptali ve adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki haklara dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının, ... yıl önce köyden ayrılarak çekişmeli taşınmazı kullanmayı bıraktığı, daha sonra taşınmazda ekonomik amacına uygun sürdürdüğü bir zilyetliğinin de bulunmadığı belirtilerek bu hususun zilyetliği terk iradesi sayıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar için yeterli bulunmamaktadır.

Davacı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmış, gerek dava dilekçesinde gerekse aşamalarda öncesi babasına ait olan taşınmazın kendisine ne şekilde geçtiği (taksim, satış, bağış vs.) hususunda açıklama yapmamıştır. Yapılan keşifte beyanına başvurulan tespit bilirkişileri, mahalli bilirkişiler ve tanıklar da çekişmeli taşınmazın öncesinin davacının murisi Hasan'dan kaldığını beyan etmişlerse de Mahkemece davacıdan bu beyanlara karşı diyecekleri ve taşınmazın kendisine ne şekilde intikal ettiği hususu da sorulmamıştır. Bilindiği üzere elbirliği halinde mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda zorunlu dava arkadaşlığı nedeniyle davanın tüm mirasçılar tarafından birlikte tasarruf edilmesi zorunlu olup, mirasçılar arasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisabın mümkün olmaması nedeniyle mirasçılardan birinin taşınmazın kendi adına tescili için açtığı davanın dinlenme olanağı bulunmadığı gibi, bu şekilde açılan davalara diğer mirasçıların muvafakatlerinin sağlanması suretiyle devam edilmesi de mümkün değildir.

Somut olayda mahkemece davacının aktif dava ehliyeti bulunup bulunmadığı hususunda bir araştırma ve değerlendirme yapılmadığı gibi kayıt uygulaması da yeterli bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece; davacıdan çekişmeli taşınmazın kendisine ne şeklide geçtiği (taksim, satış, bağış vs..) hususu sorularak bu hususu kanıtlaması istenmeli; davacı çekişmeli taşınmazın geçerli bir sebeple kendisine intikal ettiğini ispat edemediği takdirde aktif dava ehliyeti bulunmayacağı göz önüne alınarak davanın usulden reddine karar verilmelidir. Davacının aktif dava ehliyeti bulunduğunu kanıtlaması halinde ise, kadastro tespitinin 2010 yılında, keşfin ise 2014 yılında yapıldığı göz önüne alındığında keşif tarihi itibariyle ... yıllık kullanılmama durumunun iradi terk anlamına geldiğinden söz edilemeyeceği, öte yandan davada Hazine taraf olmadığına göre mülkiyet hakkı davacı taraf yararına doğduktan sonra iradi terk bulunup bulunmadığının tartışma yerinin de bulunmadığı gözetilmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine,

....04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16111, Karar No: 2016/214, Tarih: 12.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/16111 E.  ,  2016/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre,5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun, mahkemelerin görevine dair ilgili maddelerinde 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler neticesinde Sulh Ceza ve Asliye Ceza Mahkemeleri ayrımına son verilerek genel yetkili mahkeme olarak Asliye Ceza Mahkemesinin belirlenmesi, bu değişkliklerden önce her iki mahkeme tarafından, diğerinin görevli olduğuna dair verilen kararlarda, bozma yapılarak görevsizlik kararının verilmesinin uygulamada pratik bir faydasının olmayacağı ve yargılamanın hızlandırılması ilkesiyle de bağdaşmayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Mahkemeye gelmeyen sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak düzenlenen CMK'nın 193/2. maddesinin, dosyada mevcut deliller kapsamında yapılacak incelemede, sanıklara yüklenen fiilin suç oluşturmayacağının açıkça anlaşılması durumunda uygulanabilmesi ve somut olay bakımından ise böyle bir durumun söz konusu olmaması karşısında, sanıkların yöntemince sorgusu yapıldıktan ve deliller toplandıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, anılan maddeye yanlış anlam yüklenerek beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37729, Karar No: 2017/7196, Tarih: 04.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37729 E.  ,  2017/7196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerekli ise de, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 19/04/2013 tarihi itibariyle 18 yaşını doldurduğu ve avukat istemediğini söylemesi nedeniyle mahkemece Baro tarafından görevlendirilen müdafiinin yetkisi ortadan kalktığından, hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi ve kendisi tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafii atandığından haberinin olmadığı, yokluğunda verilen 11/02/2014 tarihli kararın atanan zorunlu müdafiiye tefhim edildiği ve hükmün atanan müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dosyanın mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 04/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15960, Karar No: 2016/13985, Tarih: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15960 E.  ,  2016/13985 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : .... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve ... primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.