muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18733, Karar No: 2012/24725, Tarih: 29.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18733 E.  ,  2012/24725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davalı tarafça mahkemece verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece 06/06/2012 tarihli ara kararla talebin reddi cihetine gidilmiş, ara karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

İhtiyati haciz kararının kaldırılmasını isteyen davalı vekili, mahkemenin 02/01/2012 tarihli ara kararı ile ihtiyati hacze karar vediğini, mahkemenin ara kararına itiraz ettiklerini, 06.06.2012 tarihli ara kararla verilen itirazın reddi kararını temyiz etmiştir.

Her ne kadar 6100 sayılı HMK'nun 387. maddesinde kararın öğrenilmesinden itibaren iki hafta içinde, bu Kanun hükümleri dairesinde istinaf yoluna başvuralacağı hükmü belirtilmişse de; istinaf mahkemeleri henüz faaliyete geçmemiştir.

Ayrıca, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.maddesinde “Bölge adliye mahkemelerinin 26/09/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2.maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur” hükmü getirilmiştir.

Temyize konu edilen ara karar HMK'nun 389 vd. Maddelerinde yer alan ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin olup, aynı kanunun geçici 3.maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun temyize ilişkin 427/1 maddesinde “Mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmüne göre nihai karar niteliğinde olmayan ara kararının temyiz yolu ile incelenemeyeceği kesindir.Bu durumda, davacı vekilinin; ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin mahkeme kararına yönelik temyiz hakkı bulunmadığından temyiz talebinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31985, Karar No: 2017/8426, Tarih: 13.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31985 E.  ,  2017/8426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafından süresinde temyizi sonrasında, 24.01.2017 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminin muhtıraya rağmen nispi temyiz karar harcının yatırılmaması sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya mahkeme başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada hâkim veya mahkeme başkanının sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra hâkim veya mahkeme başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Mahkemece davalı tarafa gönderilen muhtıraya nispi harcın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece davalı tarafa gönderilen muhtıraya nispi harcın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Anılan sebeplerle, davalıya gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, muhtıra tebliğine rağmen harcın süresinde tamamlanmaması sebebi ile davalının temyiz isteminin reddine dair karar tesisi hatalı olup, mahkemece verilen 24.01.2017 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılması gerekirken, kararı temyiz eden davalı vekilince temyiz karar harcı olarak 31,40 TL yatırılmıştır. Bakiye nispi temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu da bulunmamaktadır. Bu durumda, hesaplanacak olan nispi temyiz karar harcının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde anılan davalı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı tarafa usulüne uygun muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11438, Karar No: 2024/6077, Tarih: 17.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/11438 E.  ,  2024/6077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Mersin 2. Çocuk Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/654 Esas, 2022/619 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz istemlerinin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 119/1-c maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 12 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 2 yıl yerine, 1 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3769, Karar No: 2012/5553, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/3769 E.  ,  2012/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.05.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmeyen iş bedelinin tahsili istemiyle girişilen icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve inkar tazminatı istemleriyle açılmıştır.

Davalı, takip yapan icra dairesinin yetkili olmadığını, işin esası bakımından da davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Belirtildiği üzere dava, icra takibine itirazın iptali istemiyle açılmıştır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, icra takibinin ...’da yapıldığı, itiraz üzerine eldeki davanın da ... mahkemelerinde açıldığı anlaşılmaktadır. Davalı aynı zamanda icra dairesinin yetkisine de itiraz etmiştir. Hiç kuşkusuz, itirazın iptali davasının dinlenebilmesi usulüne uygun şekilde yapılmış geçerli bir takibin bulunmasına bağlıdır. Gerek icra dairesinin yetkisine, gerekse buna bağlı olarak mahkemenin yetkisine itiraz söz konusu ise, mahkemenin yapacağı inceleme sonucunda icra dairesi yetkili ise çekişmenin esasının incelenmesi, yetkili değilse ortada geçerli icra takibi bulunmadığından davayı reddetmesi gerekir (Yargıtay HGK.20.03.2002 tarihli, 2002/13 -241 E. 208 K. sayılı ilamı).

İcra dairelerinin yetkisini düzenleyen İcra ve İflas Kanununun 50/1.maddesi hükmüne göre ilamsız icra takiplerinde HUMK’nun yetkiye ilişkin hükümleri kıyas yoluyla uygulanır. Buna göre ilamsız icrada genel yetkili icra dairesi borçlunun yerleşim yeri icra dairesidir (HUMK m.9). Bunun dışında aktin ifa olunacağı yer icra dairesi de özel olarak yetkilidir (HUMK m.10). Ayrıca, taraflar yetki sözleşmesi düzenleyerek yetkili olmayan bir icra dairesini de yetkili kılabilir (HUMK m.22).

Somut uyuşmazlıkta; davalı borçlu şirketin iş yeri merkezi, takip talepnamesinde belirtildiği gibi ... ilçesidir. Sözleşmenin ifa edileceği yer ise ... ilçesinde bulunmaktadır. 27.05.2009 tarihli sözleşmede taraflar yetki anlaşması yapmışlar ve ... Mahkemelerini yetkili kılmışlardır. Bunlardan dolayı, yetkili icra dairesi ... İcra Müdürlüğü veya yetki sözleşmesine göre ...’dur. Eser sözleşmelerinde uygulama yeri olmayan Borçlar Kanununun 73.maddesi uyarınca, alacaklının yerleşim yeri olan ... İcra Müdürlüğünün yetkili olarak kabulüne olanak yoktur.

Bütün bu saptamalar doğrultusunda, takip yapılan icra dairesinin yetkili olmadığı, yetkili icra dairesinin ... veya yetki sözleşmesine göre ... İcra Dairesi olduğu ve ortada geçerli bir takibin bulunmadığı gözetilerek bundan ötürü itirazın iptali davasının reddine karar verilmesi gerekirken, çekişmenin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22308, Karar No: 2016/2404, Tarih: 08.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/22308 E.  ,  2016/2404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aşamalarda alınan ifadelerinde takım tutma meselesinden kaynaklanan gerginlik sonrasında kendisinin mağdurla infaz koruma memuru Uğur tarafından bir araya getirildikleri, burada tekrar yaşanan sözlü tartışma esnasında sinirlenerek elindeki çay bardağını yere attığı ve kendisinin yaralandığı, mağdura yönelik bir eylemde bulunmadığı yönündeki savunmasının adli raporlar ve mağdurun aşamalardaki beyanları ile doğrulanması ve kovuşturmadaki beyanı hükme esas alınan infaz koruma memuru ... tarafından olay günü tutulan tutanakta da tarafların bir araya getirildiği esnada mağdurun sanığa 'doğru dur lan' dediğinin ve sanığın elindeki bardağı alarak yere attığının, bu arada eline çarpan parmağının kanadığının belirtilmesi ve sanığın yaralamak kastıyla mağdurun üzerine yürüdüğü yönünde bir anlatımda bulunulmaması ve tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine yeter derecede, her türlü şüpheden uzak delilin dosya içerisinde mevcut olmadığının anlaşılması karşısında şüpheli kalan bu halin sanık lehine yorumlanması suretiyle üzerine atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ö.Y./TH..
Yargıtay — Esas No: 2024/5036, Karar No: 2024/17670, Tarih: 24.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/5036 E.  ,  2024/17670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, koşulları bulunmayan duruşma talebinin reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik Bölge Adliye Mahkemesince kararların kaldırılmasına, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanması suretiye tek mahkumiyet hükmü kurularak istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna, tahrik hükümlerinin tartışılmadığına bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Katılanların aşamalardaki istikrarlı anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında; Mahkemenin sanığın mahkumiyetine dair kanaatinin yerinde olduğu, esas hakkında savunma için süre verilen müdafiinin karar celsesinde sunduğu mazeretin reddinin hukuka uygun bulunduğu, savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediği belirlenerek vicdani kanının oluştuğu, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda katılan ...'in sistemin çalışmadığını belirtmediği ve ilaç ile ilgili bilgileri bilmedikleri için yazmadığına dair savunması, katılanlar hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca "görevi kötüye kullanma" suçundan cezai soruşturma, katılan ... hakkında ...Üniversitesi tarafından ise disiplin soruşturması yürütüldüğünün anlaşılması karşısında; ilgili soruşturmaların akıbeti araştırılıp, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca takdiren İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5476, Karar No: 2018/10586, Tarih: 18.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5476 E.  ,  2018/10586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A)Sanık hakkında "defter ve belgeleri ibraz etmemek suretiyle gizleme" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan vekilinin itiraz talebinin incelemesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğundan, gereğinin merciince yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

B)Sanık hakkında 2008 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, "sahte fatura kullanma” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle, CMK'nin 225. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu nedenlerle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9713, Karar No: 2011/9887, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9713 E.  ,  2011/9887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı,1.6.1997-26.5.2001 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının 1.6.1997 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının 1.6.1997 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un ... bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının teslim etmiş olduğu şekerpancarı ürün bedelinden 20.5.1997 tarihinde ilk ... prim kesintisinin yapıldığı, başkaca kesintisinin bulunmadığı, 2000-2007 yılları arasında ürün teslimi olduğu ancak kesinti yapılmadığı, Ziraat Odası kaydının 20.2.2006 tarihinden itibaren, ...Kooperatifi kaydının 5.5.2001 tarihinden itibaren devam ettiği, Tarım Kredi Kooperatifi kaydının bulunmadığı, adına kayıtlı tarım arazisinin olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacının sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 20.5.1997 tarihini takip eden ay başı olan 1.6.1997 tarihinden itibaren 31.12.1997 tarihine kadar verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 1.1.1998-26.5.2011 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasanın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut muhtar beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.