muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4944, Karar No: 2012/3733, Tarih: 27.03.2012

Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. Maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. Maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip ger-

çekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları).

Mahkemece verilen ilk hüküm, kazanın, salt (münhasıran) sürücünün alkollü olmasının etkisi altında meydana gelip gelmediği konusuna ilişkin olarak alınan raporların hüküm kurmaya yetersiz olduğu gerekçesiyle Dairemizin 25.1.2010 tarihli ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak 2 nöroloji ve 1 makine mühendisi olan bilirkişi heyetinden alınan raporda kazanın münhasıran sürücünün alkollü olmasının etkisi ile meydana gelmediği, kazanın oluşumunda yoldaki asfalt çalışması ile çukurların da etkisinin olduğunun bildirilmiş olmasına göre davanın reddi yerine aksi düşünce ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8163, Karar No: 2024/9021, Tarih: 25.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/8163 E.  ,  2024/9021 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/322 Esas, 2024/702 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.01.2024 Tarihli ve 2024/3 Esas, 2024/39 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayı küçüklerin Şekerpınar Mahallesi 10. Sokak No:24/2 Sungurlu/Çorum adresinde ikamet ettiklerinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Sungurlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.02.2024 Tarihli ve 2024/151 Esas, 2024/158 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayı küçüklerin nüfus kayıt örneklerindeki adreslerinin Esentepe Mahallesi 3213. Sokak No:50c İç Kapı No:1 Merkez/Adıyaman olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Adıyaman 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.05.2024 Tarihli ve 2024/322 Esas, 2024/702 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayı küçüklerin Şekerpınar Mahallesi 10. Sokak No:24/2 Sungurlu/Çorum adresinde ikamet ettiklerinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, küçüğün yerleşim yeri adresinin Sungurlu/Çorum olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Sungurlu Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Sungurlu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4981, Karar No: 2022/5923, Tarih: 12.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4981 E.  ,  2022/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Çalışma ve Sosyal Güvenik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu tarafından düzenlenen 18.11.2016 tarihli ve 7990 /İNC /16 numaralı raporda yer alan, .... ......Şeker Fabrikası ile...Harfiyat Temizlik Turizm Orman Ürünleri Pazarlama Tic. Ltd. Şti. arasındaki hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğu yönündeki tespitin doğru olmadığını belirterek 18.11.2016 tarihli ve 7990 /İNC /16 numaralı teftiş raporunun iptaline ve taşeron firma ile yapılan sözleşmenin muvazaalı olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; bir kısım işçilerin şikayeti üzerine yapılan inceleme sonucunda Çalışma ve Sosyal Güvenik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu tarafından düzenlenen 18.11.2016 tarihli ve 7990 /İNC /16 numaralı rapor ile .... ......Şeker Fabrikası ile...Harfiyat Temizlik Turizm Orman Ürünleri Pazarlama Tic. Ltd. Şti. arasındaki hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini ve yapılan tespitin yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2017 tarihli ve 2017/6 Esas, 2017/267 Karar sayılı kararıyla alt işverene tevdi edilen işin belirli bir iş olmadığı, hizmet sözleşmesi kapsamında çalıştırılan işçilerin çalıştığı bölümlerin asıl işin bir parçası niteliğindeki işlerden olması ve bu işlerin olmaması durumunda işyerinde nihai bir ürünün ortaya çıkmasının mümkün olmaması, alt işveren ve asıl işveren arasında yapılan sözleşmenin işin gereği ve teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerden olmadığı ve asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen bu işlerin alt işveren üzerinden çalışan işçilere yaptırıldığı, alt işverenin kendisine verilen işi yürütmesi için uygun yeterli teçhizat ve ekipman ve tecrübeye sahip olmadığı ve bu aşamadaki tüm ekipmanın asıl işveren tarafından karşılandığı , alt işveren tarfından her ay verilen hizmet üzerinden değil çalıştırılan işçi sayısı ve çalıştırılan yevmiye ve gün sayısı üzerinden asıl işverene fatura edildiği, bahsi geçen sözleşme kapsamına taraflar arasındaki sözleşmenin konusunun belirli bir işin verilmesinden çok alt işveren bünyesindeki mevcut havuzdan asıl işverenin talepleri doğrultusunda işçi teminine yönelik olduğu gerekçeleriyle yapılan sözleşmenin muvazalı olduğu sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 13.07.2018 tarihli ve 2018/1244 Esas, 2018/1128 Karar sayılı kararıyla;

"...

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 13.07.2018 tarihli ve 2018/1244 Esas, 2018/1128 Karar sayılı kararıyla;

"...

Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. ......Şeker Fabrikasının Kireç ocağı tahmil tahliye temizlik ve yıkama teknesi işlerinin hizmet alım sözleşmeleri ile...Harfiyat Temizlik Turizm Orman Ürünleri Pazarlama Tic. Ltd. Şti.'ye verildiği, hizmet alımı sözleşmeleri ile verilen işlerin asıl işin bir parçası niteliğinde ki işlerden olması, bu işlerin olmaması durumunda iş yerinde nihai bir ürünün ortaya çıkmasının mümkün olmaması, alt ve asıl iş veren arasında yapılan sözleşmenin işin gereği ve teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerden olmadığı ve asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen bu işlerin alt iş veren üzerinden çalışan işçilere yaptırıldığı, alt iş verenin kendisine verilen işi yürütmesi için uygun yeterli teçhizat,ekipman ve tecrübeye sahip olmadığı ve bu aşamadaki tüm ekipmanın asıl iş veren tarafından karşılandığı, alt iş veren tarfından her ay verilen hizmet üzerinden değil çalıştırılan işçi sayısı ve çalıştırılan yevmiye ve gün sayısı üzerinden asıl iş verene fatura edildiği,sözleşme kapsamına göre taraflar arasındaki sözleşmenin konusunun belirli bir işin verilmesiden çok alt iş veren bünyesindeki mevcut havuzdan asıl iş verenin talepleri doğrultusunda işçi teminine yönelik olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde belirtilen işlerin şeker üretimine hazırlık faaliyeti olup şeker üretiminin ayrılmaz bir parçası olduğu,dolayısıyla şeker üretim işinin asıl işi niteliğinde olduğu yardımcı iş kapsamında değerlendirilemeyeceği ve dolayısıyla hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğu ... " gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 17.10.2018 tarihli ve 2018/12876 Esas, 18/22416 Karar sayılı kararıyla;

"...

Mahkeme tarafından verilen karar ve iptali istenen müfettiş raporu bir arada değerlendirildiğinde; mahkeme kararının ,iptali talep edilen müfettiş raporunda belirtilen gerekçeye dayandığı , dosya içerisine iptali talep edilen rapor ve davacı ... AŞ., ......Şeker Şeker Fabrikası ile dava dışı...Harfiyat Temizlik Turizm Orman Ürünleri Pazarlama Tic. Ltd. Şti. arasındaki hizmet alım sözleşmesi ile teknik şartnamesi dışında herhangi bir delilin toplanmadığı anlaşılmaktadır.

"...

Mahkeme tarafından verilen karar ve iptali istenen müfettiş raporu bir arada değerlendirildiğinde; mahkeme kararının ,iptali talep edilen müfettiş raporunda belirtilen gerekçeye dayandığı , dosya içerisine iptali talep edilen rapor ve davacı ... AŞ., ......Şeker Şeker Fabrikası ile dava dışı...Harfiyat Temizlik Turizm Orman Ürünleri Pazarlama Tic. Ltd. Şti. arasındaki hizmet alım sözleşmesi ile teknik şartnamesi dışında herhangi bir delilin toplanmadığı anlaşılmaktadır.

Gerek davacı ile dava dışı...Harfiyat Temizlik Turizm Orman Ürünleri Pazarlama Tic. Ltd. Şti. arasında gerekse davacı ile dava dışı...Harfiyat Temizlik Turizm Orman Ürünleri Pazarlama Tic. Ltd. Şti. işçileri arasındaki ilişkilerin hukuki nitelikleri saptanmadan, davacı şirkette çalışan işçilerin iş yeri özlük dosyaları getirtilmeden, kayıtlarda dava dışı...Harfiyat Temizlik Turizm Orman Ürünleri Pazarlama Tic. Ltd. Şti. işçileri olarak görünen işçilerin ne zamandan beri dava dışı şirketin işçisi olarak davacının iş yerlerinde çalıştıkları, bu işçilerin hangi iş yerlerinde çalıştıkları, çalışma şekilleri, söz konusu işçilerin kim tarafından işe alındığı, işçilerin görev tanımları ve yaptıkları işler, çalıştıkları iş yerlerindeki işleyiş, çalışma şartları, işyeri kuralları ve uygulamaları, işçilerin yıllık izinlerini nasıl kullandıkları, izne çıkma tarihlerinin ve izin sürelerinin kim tarafından tespit edildiği, işçilerin ücretlerinin kim tarafından ödendiği saptanmadan, ve en önemlisi asıl işveren - alt işveren ilişkisinin hukuki normatif düzenlemeler ve ilkelere göre inceleme ve araştırma yapılmadan dosya arasında mevcut teftiş kurulu raporundaki beyanlar gerekçede aynen tekrarlanmak sureti ile karar verilmesinin uygun olmadığı,bu nedenle, yukarıda belirtilen ilkeler kapsamında tüm bilgi ve belgeler celp edildikten sonra, işyerinde gerekirse uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılıp bilirkişi raporu alınarak tarafların bildirdikleri tanıkları dinlemek sureti ile elde edilecek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Bu nedenle, yukarıda belirtilen ilkeler kapsamında tüm bilgi ve belgeler celbedildikten sonra, işyerinde gerekirse uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

...." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Bu nedenle, yukarıda belirtilen ilkeler kapsamında tüm bilgi ve belgeler celbedildikten sonra, işyerinde gerekirse uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

...." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"... dava dışı şirketin davacı ... fabrikasında birçok işi üstlenmiş olması, dosya kapsamında dinlenen tanıkların beyanları, müfettişlik aşamasında beyanda bulunan işçilerin beyanları, şeker fabrikasının kadrolu işçi sayısının azlığı yanında taşeron olarak dava dışı şirket çalışanlarının sayısının çokluğu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacı ile dava dışı...arasındaki davaya konu ihale sözleşmesinin muvazaalı olduğu, tarafların ihaledeki asıl iradelerinin işçi temini olduğu kanaatine varıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; asıl işveren olan Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.'nin gerçekleştirdiği işin asıl iş mahiyetinde olduğunu, örneğin şerbet tasfiye işinin asıl iş olduğunu, alt işverenle yapılan hizmet alım sözleşmesinin yardımcı iş mahiyetinde olduğunu, bu kapsamda kireç ocağı tahmil - tahliye temizlik ve yıkama teknesi işlerinin asıl iş olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, bu işlerin alt işverene devredilmesinin asıl işveren - alt işveren ilişkisini muvazaalı hâle getirmeyeceğini, işçilerin hizmet alım sözleşmesi dışında çalıştırılmasının söz konusu olmadığını, alt işverene verilen işte koordinasyon ve denetimde asıl işverenin işçilerinin görevlendirilmesine bir engel bulunmadığını ve tanık olarak dinlenen işçilerin beyanlarının çelişkili olmasına rağmen karara esas alınmasının hukuka uygun olmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, .... ......Şeker Fabrikası ile...Harfiyat Temizlik Turizm Orman Ürünleri Pazarlama Tic. Ltd. Şti. arasındaki hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19u ncu maddesi

3. 4857 sayılı İş Kanunu'nun ( 4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19u ncu maddesi

3. 4857 sayılı İş Kanunu'nun ( 4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler alt işverenlere verilebilir. Dosya kapsamı uyarınca, davacı tarafından taşeron firmaya verilen ihale konusu işin teknolojik gereklilik veya uzmanlık gerektirdiği somut olarak ispatlanamamıştır.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10581, Karar No: 2010/10447, Tarih: 14.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10581 E.  ,  2010/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya ait 81 parsel sayılı taşınmazın 132 m² lik kısmının ve bu parsel üzerinde mevcut binanın 45 m² lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve binanın yıkımı isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, öncelikle hak düşürücü süre ve kesin hüküm nedenleriyle ve ayrıca esastan da davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın devamı sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek, davanın 10 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5313, Karar No: 2023/5650, Tarih: 09.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/5313 E.  ,  2023/5650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/792 Esas, 2023/982 Karar

DAVA TARİHİ : 22.07.2019

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/314 E., 2021/459 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince vekilince istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen 22.04.2022 tarihli ek karar ile harç ve masraf yatırılmadığından davalı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararı davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, harç ve masraf yatırılmadığından davalı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair İlk Derece Mahkemesi ek kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.05.2023 tarihli karara ilişkindir.

6100 sayılı Kanun'un 344 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü şöyledir: "İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır."

İlk Derece Mahkemesi, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine harç ve giderlerin yatırılmaması sebebiyle davalı vekiline eksikliğin giderilmesi için usulüne uygun olarak hazırlanan muhtırayı 20.03.2022 tarihinde tebliğ etmiş, yasal sürede harç ve giderlerin yatırılmaması üzerine İlk Derece Mahkemesince 22.04.2022 tarihli ek karar ile davalı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu ek karar davalı vekilince istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.