muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2486, Karar No: 2011/3969, Tarih: 06.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2486 E.  ,  2011/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında 160 ada 50 parsel sayılı 7825,37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla ... Kadastro mahkemesine dava açmış ancak askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle ... kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Orman Yönetimi ise orman savı ile davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu Kahramanmaraş ili, ... ilçesi, ... köyü, 160 Ada 50 Parsel sayılı taşınmazda Mehmet oğlu ... adına olan 1/4 hissenin, ... oğlu ... adına olan 1/4 hissenin, ... oğlu ... adına olan 1/4 hissenin, ... oğlu ... adına olan 1/4 hissenin tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla tam hisse olarak hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak, 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında sonuçları ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve hazinenin dayandığı tapu kaydının keşfen yapılan uygulamada mahalline uymadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 06/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4139, Karar No: 2013/14311, Tarih: 09.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4139 E.  ,  2013/14311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakı örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanıkta ele geçen 9 mm çapındaki, parabellum tipi bir adet mermi patlatılmak suretiyle sağlam ve 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığının saptan- ması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, sanık ile aynı soruşturma çerçevesinde yakalanan diğer şahıslara ait aynı tipteki mermiler ile karıştırılarak elde edilen toplam 185 adet mermiden rastgele seçilen 10 tanesinin patlatılması sonucu düzenlenen ekspertiz raporu esas alınmak suretiyle yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1376, Karar No: 2020/3112, Tarih: 30.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1376 E.  ,  2020/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma suçunu işleyememekten dolayı duyulan infialle öldürme, nitelikli yağmaya teşebbüs etmek, nitelikli yağmaya teşebbüse yardım etmek, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM :İlk Derece Mahkemesi Kararı; ...(...) Ağır Ceza Mahkemesi, 05/12/2018 gün ve 2018/46 E. - 2018/396 K.

1-Sanıklar ... ve ... hakkında;

a-Kasten öldürme suçundan; TCK'nin 37, 81, 62, 53. maddeleri uyarınca; 25'er yıl hapis cezası,

b-Nitelikli yağmaya teşebbüs etmek suçundan; TCK'nin 149/1-a-c-d, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası,

c-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nin 62, 52,53. maddeleri uyarınca; 2'şer yıl 6'şar ay hapis ve 1.660'ar TL. adli para cezası ve 10 taksitte tahsiline,

2-Sanık ... hakkında;

Nitelikli yağmaya teşebbüs etmek suçundan; TCK'nin 149/1-a-c-d, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 7 yıl 6 ay hapis cezası,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında;

Nitelikli yağmaya teşebbüse yardım etmek suçundan; TCK'nin 149/1-a-c-d, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 3'er yıl 9'ar ay hapis cezası.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı; İlk derece mahkemesi hükmünün CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında;

a-Yağma suçunu işleyememekten dolayı duyulan infialle öldürme suçundan; TCK'nin 37, 82/1-i, 62, 53. maddeleri uyarınca; müebbet hapis cezası,

b-Nitelikli yağmaya teşebbüs etmek suçundan; TCK'nin 149/1-a-c, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası,

c-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nin 62, 52,53. maddeleri uyarınca; 1'şer yıl 15'er gün hapis ve 660'ar TL. adli para cezası ve 10 taksitte tahsiline,

2-Sanık ... hakkında;

Nitelikli yağmaya teşebbüs etmek suçundan;

TCK'nin 149/1-a-c, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 7 yıl 6 ay hapis cezası,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında;

Nitelikli yağmaya teşebbüse yardım etmek suçundan; TCK'nin 149/1-a-c, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 3'er yıl 9'ar ay hapis cezası.

EK KARAR : Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin.

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... müdafileri, katılanlar ... ve ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanıklar ... ve ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanıklar ... ve ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanıklar ... ve ... hakkında yardım eden sıfatıyla nitelikli yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararları CMK’nin 286/2. maddesine göre kesin nitelikte olup; temyiz edilemez olduğundan sanıklar ... ve ... müdafilerinin bu kararlarla ilgili temyiz isteminin CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Katılanlar ... ve ... vekili tarafından 14.03.2019 tarihinde süre tutum dilekçesi verilerek temyiz iradesi açıklanmış ise de, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen 14.03.2019 gün ve 2019/372 esas, 2019/453 sayılı gerekçeli kararın katılanlar vekiline 03.04.2019 tarihinde tebliğ edildiği, katılanlar vekili tarafından 15.04.2019 tarihinde CMK’nin 295/1. maddesinde belirtilen yasal 7 günlük süresinden sonra gerekçeli temyiz dilekçesinin verildiği anlaşılmakla, süre tutum dilekçesi temyiz sebeplerini içermediğinden, katılanlar vekilinin temyiz isteminin aynı Kanunun 294 ve 298. maddeleri uyarınca REDDİNE, Üye ...’in temyizlerin geçerli olduğuna ilişkin karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verilmiştir.

Sanık ... müdafii tarafından 15.03.2019 tarihinde süre tutum dilekçesi verilerek temyiz iradesi açıklanmış ise de, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen 14.03.2019 gün ve 2019/372 esas, 2019/453 sayılı gerekçeli kararın sanık ... müdafinin elektronik posta adresine 29.03.2019 tarihinde gönderildiği, elektronik posta adresinin sanık müdafii tarafından aynı gün açıldığı, bu tarihten itibaren yasal sürenin başladığının kabulü ile Elektronik Tebligat Yönetmeliğinin 9/4. maddesi gözetildiğinde, sanık ... müdafinin gerekçelerini içeren temyiz dilekçesini 12.04.2019 tarihinde, CMK’nin 295/1. maddesinde belirtilen yasal 7 günlük süresinden sonra verdiği anlaşılmakla, süre tutum dilekçesi temyiz sebeplerini içermediğinden, temyiz isteminin aynı Kanunun 294 ve 298. maddeleri uyarınca REDDİNE, Üye ...’in temyizlerin geçerli olduğuna ilişkin karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede ;

Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede ;

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla, nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan TCK’nin 149/1-a-c-d, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan TCK’nin 149/1-a-c-d, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair ...Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2018 gün ve 2018/46 esas 2018/396 sayılı kararıyla kurulan hükümlere yönelik olarak katılanlar vekili ve sanıklar müdafii tarafından istinaf başvurularında bulunulması üzerine, istinaf başvurularının kabulüne ve yeniden kurulan hükümlerle, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik .../.... nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-i ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla, nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan TCK’nin 149/1-a-c, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan TCK’nin 149/1-a-c, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/03/2019 gün ve 2019/372 esas, 2019/453 sayılı kararı ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararının kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddine dair 29.04.2019 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan sanık ... ile ... müdafinin sübuta, mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına, suç niteliğine, ek karar yönünden temyiz talebinin kabulüne yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz başvurularının tebliğnamedeki düşünce gibi 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, sanık ... hakkında tayin olunan hapis cezası miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, müdafisinin tahliye talebinin REDDİNE, CMK'nin 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ...Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY;

Katılanlar vekilinin temyiz sebeplerini içerir dilekçesini süresinden sonra verdiğinden bahisle temyiz isteminin reddine dair sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayım.

Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesine göre herkes temel haklardan olan adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma, adalete erişim hakkı ve temyiz hakkını da içermektedir.

Anayasanın 40. maddesinin 2. fıkrasına göre, Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.

Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesine göre herkes temel haklardan olan adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma, adalete erişim hakkı ve temyiz hakkını da içermektedir.

Anayasanın 40. maddesinin 2. fıkrasına göre, Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.

CMK'nin 232. maddesinin 6. fıkrasına göre, mahkemeler hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma yeri ve süresini tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça göstermek zorundadır. CMK'nin 294, 295 ve 298. maddelerinin hükümleri karşısında, kanun koyucunun taraflara temyiz sebeplerini bildirme süresini, bilinçli olarak ihmal ettiğinin kabulü mümkün değildir.

Ceza Muhakemeleri Kanununun hükümleri genel olarak nazara alındığında, yargılamanın başından sonuna kadar tarafların hak ve yükümlülüklerinin bildirilmesinin düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Belirtilen nedenlerle, 15 günlük temyiz süresinde ya da temyiz için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde verilecek ek dilekçede, temyiz sebeplerinin bildirilmesinin gerekli olduğunun hüküm özetine yazılmak suretiyle veya gerekçeli kararın yer aldığı tebligata verilecek şerh ile ilgili tarafa bildirilmesi zorunlu olduğundan katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin reddine dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2022/9684, Karar No: 2022/19343, Tarih: 21.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9684 E.  ,  2022/19343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/161 E., 2016/171 K. sayılı kararıyla hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan ise hükmün açıklanmasına karar verildiği, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bakımından suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğu belirtilerek yapılan ihbar sonucunda mahkemenin 28.01.2020 tarihli ve 2019/574 E., 2020/80 K. sayılı kararıyla açıklanmasına karar verildiği, bu kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli ve 2020/1478 E., 2021/915 K. sayılı kararıyla ihbara konu ilamın kesinleşmemiş olması nedeniyle hükmün açıklanamayacağı gerekçesiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun mahkemenin 17.03.2016 tarihli kararı ile hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmü de temyiz etmesi üzerine mahkemece 17.06.2021 tarihli ek kararında mala zarar verme suçundan verilen adli para cezasının kesin olması sebebiyle temyiz isteminin reddine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmediği, bu haliyle suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin hakkında mahkemece 17.03.2016 tarihinde hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik ve mahkemece 17.03.2016’da suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümlerin kanun yolu kısmında mahkemeye yapılacak başvuru şeklinin “sözlü - yazılı” şekilde yapılabileceği belirtilerek yanıltmaya sebep olunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun öğrenme üzerine 24.05.2021 tarihinde göndermiş olduğu temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının denetimi bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1134, Karar No: 2020/9928, Tarih: 14.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/1134 E.  ,  2020/9928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümle ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/10/2013 tarihli ve 2010/470 esas, 2013/742 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24/01/2020 gün ve 94660652-105-55-17299-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2020 gün ve 2020/14372 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında:

Dosya kapsamına göre, "Samsun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/10/2013 tarihli kararının gerekçe kısmında, sanığın mahkûmiyetine karar verilen suçun basit tehdit olarak belirlenmesi ve basit tehdit suçu yönünden esas hakkında inceleme yapılmış ise de, hüküm kısmında sanığın eyleminin tehdit olarak nitelendirilerek 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilerek, gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir.”denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, Samsun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/10/2013 tarihli ve 2010/470 esas, 2013/742 sayılı kararı ile, 5 ay hapis cezası verildiği, yoklukta verilen kararın süresinde temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, infaz aşamasında kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması gerekçesiyle, kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Gerekçeli kararda sanığın eyleminin sair tehdit kapsamında kaldığının kabul edilmesine karşı, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında TCK'nın 106/1-1. cümlesi uyarınca hüküm kurularak çelişkiye yol açılmasında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III-Hukuksal Değerlendirme:

1-Gerekçe ile hüküm arasındaki çelişkinin değerlendirilmesi;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3. maddesinde, “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.”

Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddelerindeki düzenlemeler uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerektiği kuşkusuzdur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1. maddesinde, “Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230. madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir."

Aynı Kanun'un 289. maddesinin (g) fıkrasında da hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, hukuka kesin aykırılık halleri arasında sayılmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1. maddesinde, “Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230. madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir."

Aynı Kanun'un 289. maddesinin (g) fıkrasında da hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, hukuka kesin aykırılık halleri arasında sayılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106. maddesinin 1. fıkrasında “bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikayeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur.” hükmü yer almaktadır.

2-Yeni hukuka aykırılık bulunup bulunmadığına ilişkin değerlendirme;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 1. fıkrasında “Hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunması halinde bu maddede düzenlenen olağanüstü yasa yoluna konu olabileceği belirtilmiştir. Y.C.G.K.'nın 17.7.2007 gün ve 2007/145-172 sayılı, 27.3.2007 gün ve 2007/73-76 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere hükümdeki diğer yasaya aykırılıklar giderilmeden, uyuşmazlık konusunda karar verilmesi halinde, hukuka aykırılıkları giderme ve ülkede uygulama birliğini hukuka uygunlukla sağlama amacına hizmet için öngörülen "Kanun yararına bozma" kurumu, bünyesinde hukuka aykırılık taşıyan hükümleri onaylama sonucunu doğuracaktır. Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde başkaca yeni hukuka aykırılıkların bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun birinci kitap, ikinci kısımda, "Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler" başlıklı ikinci bölümde yer alan "haksız tahrik" 29. maddede; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır. 5237 sayılı TCK'da tahrikle ilgili olarak, 765 sayılı TCK’da yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayırımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilmesi ve sanığın iradesi üzerindeki etkisi göz önüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye gidilmiştir.