muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6776, Karar No: 2013/9252, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6776 E.  ,  2013/9252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmaz arsa kabul edilerek bu niteliğine göre kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir.

Çavdır Belediye Başkanlığı tarafından dosyaya gönderilen 18.05.2012 günlü yazılarında; dava konusu Kayacık Köyü köyiçi mevkiinde bulunan 110 ada 1 numaralı parselin belediye mücavir alan sınırları dışarısında kalmakta olup, belediye hizmetlerinden faydalanmadığı belirtilmiştir. Yargıtayca da benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca parsellenmemiş arazi ve arazi parçalarının arsa sayılabilmesi için; belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde olması, belediye hizmetlerinin tümünden yararlanması ve fiilen meskûn yerler arasında bulunması gerekir. Bu durumda dava konusu taşınmazın yukarıda açıklanan nitelikleri itibariyle tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa kabul edilip kamulaştırma bedelini buna göre belirleyen raporlara göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arazi niteliğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11. maddesinin 3. fıkrasının özellikle arazilere ilişkin (f) bendi gereğince taşınmaz malın mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde, ekilecek ürünler ve bu ürünlerin elde edilmesi için yapılacak harcamalar gözönünde tutularak, net gelirin hesaplanması ve bilimsel yolla değerinin bulunması, bedel tespitinde etkisi olan diğer tüm unsurlar da dikkate alınarak 4. fıkra uyarınca her bir unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirtilip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma karşılığının belirlenmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2467, Karar No: 2013/5540, Tarih: 15.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/2467 E.  ,  2013/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADİRLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2012

Yanlar arasında görülen yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı T..Ö. vekilince yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, duruşma istemi tebligat giderleri için gerekli masrafın posta pulu olarak bulunmaması nedeniyle reddedilip, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, yıkım isteğine ilişkindir. Mahkemece inşaatın taşınmazın özgülendiği amacı değiştirmediği, yapılan inşaatın  Türk Medeni Kanunu (TMK) 692. maddesinde düzenlenen ve oybirliği gerektiren işlerden olmadığı, davacının iyiniyetli olarak inşaat yaptığı, yıkımın fahiş zarar doğuracağı, elatmanın önlenmesi davası açılması gerektiği, böyle bir isteğinde olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazın, taraflar ile birlikte dava dışı kişiler adına tarla cinsi ile tapuda paylı mülkiyet esaslarına göre kayıtlı olduğu sabittir. TMK'nun 692/1. maddesinde düzenlendiği üzere paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oybirliğiyle aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır.

Somut olayda, taşınmaz tarla vasfında olup, mahkemenin kabulünün aksine taşınmazın tam ortasına yapılan binanın, onun  kullanım amacını etkileyeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.4.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13590, Karar No: 2012/13304, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13590 E.  ,  2012/13304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2012 gün ve 2012/38 Esas, 2012/143 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alındıktan sonra uygulama yapılması gerekirken, İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık Kurulunun 14.03.2012 gün ve 2012/3 sayılı raporuyla mağdurun olay nedeni ile ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair bir kanaat edinilemediğine dair yetersiz bilirkişi raporuna istinaden eksik araştırma ile TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12572, Karar No: 2016/9651, Tarih: 16.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12572 E.  ,  2016/9651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 2539 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 2539 parsel sayılı taşınmazın 27.11.2013 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli belediye uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu planın onay tarihi, nazım imar planı içerisinde bulunup bulunmadığı, nazım imar planının tarihi ve ölçeği, yapılış amacı, 1/1000 ölçekli plan içerisinde olması halinde bu planın nazım imar planının uygulanması amacı ile yapılmış olup olmadığı taşınmaz belediye nazım imar planı içerisinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının, değerlendirme tarihi itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskun olup almadığının, ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Köyü 2539 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının, somut emsal alınan .... 322 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 04.02.2010 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın okunaklı örneği ile ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüklerinden,

Sorularak, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10458, Karar No: 2010/11914, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10458 E.  ,  2010/11914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 23.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 596 ada 19 numaralı parselde paydaş olan murisi ...’nin soyisminin tapu kaydına yazılması isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Düzeltilmesi istenen taşınmaz 1946 tarih 146 numaralı tapu kaydına istinaden tespit ve tescil edilmiş olup söz konusu tapu kayıt içeriğine göre taşınmaz ... zevcesi ... iken 1934 tarihinde ölümü ile evlatları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ye intikal etmiştir.Tapu malikine ait olduğu belirtilen nüfus aile kayıt tablosunda ...’nin anne ismi ... değil ...’dır. Diğer kayıt ise dayanak tapu kaydı ile uyumlu olup her iki kayıt arasındaki çelişki giderilmeksizin istemin kabul edilmiş olması doğru olmamıştır.Mahkemece tutanakta malikin ... Köyünde ikamet ettiği belirtildiğinden bu hususta gözetilerek, ...’in evlenerek geldiği yer ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tablosu getirtilmeli, ... ve ... kızı ...’nin aynı kişi olup olmadığı dikkate alınarak, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanarak sonucuna göre karar verilmelidir.Belirtilen nedenlerle eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1738, Karar No: 2013/8952, Tarih: 20.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/1738 E.  ,  2013/8952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 sayılıYasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli emanetin 2009/10 sırasında kayıtlı (imhasına karar verilenler hariç) gıda ve temizlik maddelerinin TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiş ise de; Mihallıçcık Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15.04.2009 tarih ve 2009/48 değişik is sayılı kararıyla gıda ve temizlik maddelerinin satışına karar verildiği anlaşıldığından , satış gerçekleşmiş ise satış bedelinin müsaderesinin mahallinde hükme eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3559, Karar No: 2024/4078, Tarih: 04.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3559 E.  ,  2024/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/199 E., 2022/373 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacaktan kaynaklanan yargılamanın iadesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 4. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; yargılamanın iadesi talebinin kabulüne, Mahkemenin 29.05.2014 tarihli ve 2012/376 E., 2014/207 K. sayılı ilamın iptali ile yeniden hüküm oluşturularak, davalı (asıl dava davacısı) Maliye Hazinesinin davasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı (asıl dava davacısı) Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle yapılan ön inceleme sonucunda; Dairenin 18.12.2023 tarihli ve 2023/1779 E., 2023/3804 K. sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinin miktar itibariyle reddine karar verilmiştir.

Davalı (asıl dava davacısı) Hazine vekili vekili tarafından sunulan 28.03.2024 tarihli dilekçe ile Dairemizin yukarıda açıklanan kararına karşı maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunulmuş olmakla; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü;

Davalı vekilinin 04.06.2024 tarihli Dairemiz kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi niteliğindeki dilekçesinde; Yargıtay ilam gerekçesinde İlk Derece Mahkeme karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL'nin altında kaldığını, bu miktarın Bölge Adliye Mahkemesi incelemesinden geçen kararlar için konulduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan Yargıtay incelemesine tabi olduğundan istinaf kesinlik sınırı miktarının dikkate alınması gerektiğini, bu sınırın da karar tarihi itibariyle 8.000,00 TL olup dava değerinin kesinlik sınırı üzerinde olduğunu, diğer taraftan Mahkeme kararının doğrudan temyiz kanun yolu incelemesine tabi olduğunu, 1086 sayılı Kanun hükümlerine göre de karar tarihi itibariyle 5.810,00 TL olup dava değerinin kesinlik sınırı üzerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece verilen karar istinaf incelemesinden de geçmiş olup 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 26.589,00 TL olup, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı, Dairenin 18.12.2023 tarihli ve 2023/1779 E., 2023/3804 K. sayılı kararında, bir hatanın bulunmadığı anlaşıldığından, davalı (asıl dava davacısı) vekilinin başvurusunun reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı (asıl dava davacısı) vekilinin dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1408, Karar No: 2008/3416, Tarih: 13.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1408 E.  ,  2008/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 10. İCRA MAHKEMESİ

İİK’nun 331. maddesine muhalefet etmek suçundan sanık ...’ın İİK’nun 331/1 ve 765 sayılı TCK’nun 522., 59/2.maddeleri gereğince 2 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa isnat edilen suç, 2004 sayılı İİK’nun 331.maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 6.fıkrasında "bu suçlar alacaklının şikayeti üzerine takip olunur" yine anılan Kanun’un 349.maddesinde muhakeme usulüne yer verilmiş olup, 5358 sayılı Yasa ile 349.maddede değişiklik yapılmadığından, buna göre şikayetin dilekçe ile veya şifahi beyanla İcra Mahkemesine yapılacağı, öte yandan 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’un 18.maddesiyle değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 346.maddesinin son fıkrasına göre de "Bu bapta yer alan suçlarla ilgili davalara İcra Mahkemesinde bakılır" hükümleri karşısında, bu usulün sanığın eylemi hakkında da geçerli olduğu gözetilmeksizin, 07.02.2006 tarihli celseye katılıp, duruşmanın 12.05.2006 tarihine bırakıldığından haberi olan müşteki vekilinin 12.05.2006 tarihli celseye katılmadığı gibi, mazeret dilekçesi de vermediğinden, açılan davada müştekinin şikayet hakkının İİK’nun 349/5.maddesi gereğince düşürülmesi yerine, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

5252 sayılı TCK’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3.maddesinde yer alan "lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." hükmü karşısında, suç tarihinde yürürlükte olan Kanun ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren Kanun’un ilgili bütün hükümleri olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması, cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin hükümlerin de kararın gerekçe bölümünde tartışılıp sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerekirken denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırıdır. Sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14765, Karar No: 2016/22884, Tarih: 30.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/14765 E.  ,  2016/22884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 30/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.