muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7748, Karar No: 2023/338, Tarih: 07.02.2023

ii) Canavarca His veya Eziyet Çektirerek

1. 5237 sayılı Kanun’da kasten öldürme fiilinin, “Canavarca hisle veya eziyet çektirerek” gerçekleştirilmesi bu suçun nitelikli hâli olarak düzenlenmiş faildeki ahlaki kötülüğün yoğunluğu ve insani duygulardan yoksunluk, cezanın artırılmasını gerektirir hâl kabul edilmiştir. Eziyet çektirerek öldürme suçun bir işleniş şekli olduğu hâlde, canavarca hisle öldürme failin subjektif durumuyla ilgili bir husustur.

2. Madde metninde, canavarca his kavramının tanımına yer verilmemiş, madde gerekçesinde ise kişinin acıma hissi olmaksızın bir başkasını öldürmesi hâlinde canavarca hisle öldürmenin söz konusu olacağı, öldürmenin vahşi bir yöntemle gerçekleştirilmesinin, canavarca hisle öldürmenin arz ettiği özellik olduğu belirtilerek kişinin yakılarak, uyurken kulağının içine kızgın yağ dökülerek ya da vücudu parçalanarak öldürülmesi, canavarca hisle öldürmeye örnek olarak gösterilmiştir.

3. 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun mehazını oluşturan 1889 tarihli İtalyan Ceza Kanunu'nun gerekçesinde, canavarca hisle ilgili olarak insanı ürküten bu yabanıl kötü yürekliliğin, kazanç hırsıyla değil, daha çok kan şehvetiyle suç işleyenlerde olduğu belirtilmiştir. (... Selçuk, Karşılaştırmalı Hukuk Açısından Canavarca His Sevkiyle Adam Öldürme, Yargıtay Dergisi, Ekim-1988, s.468.)

4. Alman Ceza Kanunu’nun 211 inci maddesinin ikinci fıkrasında kasten öldürme suçunun nitelikli hâli olarak sayılan "zevk için öldürme" ise insan yaşamının yok edilmesine yönelik gayritabii memnuniyet, zevk ile öldürme olarak tanımlanmaktadır. (..., Kasten Öldürme Suçları, 2007, s.230.)

5. Öğretide, canavarca hisle öldürme, "Bir insan yaşamının ortadan kaldırılmasından duyulan zevki tatmin etmek için öldürme" (Veli Özer Özbek, Mehmet Nihat Kanbur, Koray Doğan, Pınar Bacaksız, İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Baskı, 2012, s.120.); "Kana susamışlık ve olağan dışı vahşi ve insafsız bir zihniyetin hâkimiyeti altında öldürme" (..., Kasten Öldürme Suçları, 2007, s.230.); "Öldürmekten haz duymak, acı vererek öldürmekten zevk alma için öldürme" (Zeki Hafızoğulları, Muharrem Özen, Kişilere Karşı Suçlar, 4. Baskı, 2014, s.48.); "Acıma duygusu olmaksızın öldürme" (..., Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, 3. Baskı, 2016, s. 46.); "İnsanın hayvanlığını, vahşiyane hissini ve kan dökme istidadını gösterir şekilde öldürme" (Majno, Ceza Kanunu Şerhi, ...-1980, Cilt 3, s.231.); "Acıma, merhamet duygusu olmaksızın, mağduru fiziksel veya ruhsal acı yaşatarak, vahşice bir yöntemle öldürme" (Mahmut Koca, İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. Baskı, 2015 s.58.) şeklinde tanımlanmaya çalışılmıştır.

6. Manzini'ye göre failin kasten öldürme eylemi ile onu bu eyleme iten neden arasındaki ölçüsüzlük-oransızlık, eylemin canavarca işlendiğini ortaya koyan en nesnel ölçüttür. (Manzini’ye atfen ... Selçuk, agm. s.469.)

6. Manzini'ye göre failin kasten öldürme eylemi ile onu bu eyleme iten neden arasındaki ölçüsüzlük-oransızlık, eylemin canavarca işlendiğini ortaya koyan en nesnel ölçüttür. (Manzini’ye atfen ... Selçuk, agm. s.469.)

7. Çeşitli yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere, sırf öldürmüş olmak için öldürmek, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürmek, silahı denemek maksadıyla öldürmek gibi hâller sadist bir duygu ve düşüncenin eyleme egemen olması bakımından “canavarca his ile” öldürmeye örnek oluştururlar. Benzer biçimde belli toplumsal sınıflara ya da farklı inanç veya mezhep gruplarına duyduğu hınç nedeniyle öldürme, canavarca his sevki ile öldürme suçunu oluşturur.

8. Bu açıklamalar ışığında sanığın, sırf öldürmek için öldürme ya da zevk için öldürme dürtüsüyle hareket ettiğine dair dava dosyasına yansıyan herhangi bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemece sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

iii) Beden ve Ruh Bakımından Kendini Savunamayacak Durumda Bulunan Bulunan Kişiye Karşı

Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken, sanığın eylemini uyku halinde olan maktule karşı gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususunun denetime imkan verecek şekilde tartışılıp, ulaşılan vicdani kanaat tutanaklara yansıtıldıktan sonra sanık hakkında hüküm kurulması gerekliliği gözetilmeden, gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre;

Sanığın maktule yönelik eylemini uyumakta olan maktule karşı gerçekleştiği şekildeki kabule rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile hüküm kurulması yerine, aynı Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince hüküm kurularak gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşülmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2) Takdiri İndirim Sebebi

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece, sabıkasız sanık lehine, hükmolunan cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle takdiri indirim sebebi uygulandığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ve Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Eksik İnceleme Temyiz Sebebi Yönünden

2) Takdiri İndirim Sebebi

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece, sabıkasız sanık lehine, hükmolunan cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle takdiri indirim sebebi uygulandığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ve Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Eksik İnceleme Temyiz Sebebi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği, maktul hakkında tanzim olunan otopsi, sanık hakkında düzenlen adlî ve cezai sorumluğa ilişkin raporlar karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Akıl Hastalığı Yönünden

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında

Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi tarafından tanzim olunan 22.09.2021 tarihli raporunda "....Sonuç ve Karar: ...'ın 20/09/2021 giriş ve 22/09/2021 çıkış tarihleri arasında yapılan muayenesi, müşahedesi, tetkikleri ve adlî dosyanın incelenmesi neticesinde; Kendisinde ceza sorumluluğunu etkileyecek veya ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı tespit edilmediği. Dava dosyasının tetkikinden de suç tarihinde suçunu takip eden günlerde de herhangi bir akli arıza içinde olduğuna delalet edecek tıbbî bulgu ve belgeye rastlanmadığı; Bu duruma göre ...., oğlu, 1968 doğumlu, ...'ın 23/09/2020 tarihinde sanığı bulunduğu Kasten Öldürme suçuna karşı ceza sorumluluğunun tam olduğu” ve yine Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu tarafından tanzim olunan 22.10.2021 tarihli raporunda; "..cezai sorumluluğunu müessir ve kişide şuur ve harekât serbestisini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı ve zekâ geriliği saptanmadığı, adlî dosya tetkikinde sanığın mezkûr suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak veya azaltacak boyutta bir akli arızanın içinde olduğuna delalet edecek herhangi bir tıbbî bulgu ve belgeye de rastlanmadığı, bu duruma göre ...’ın 24/09/2020 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu oy birliği ile mütalaa olunur." tespitlerinde bulunulduğu, anılan raporların sanığın cezai ehliyetine dair yeterli olduğu anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Meşru Savunma Yönünden

1. Sanık müdafiinin meşru savunmaya yönelen temyiz sebepleri yönünden öncelikle, 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer verilen meşru savunma müessesesinin sınırlarının belirlenmesi gerekmektedir.

2. Meşru savunma, 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrasında;

3. Meşru Savunma Yönünden

1. Sanık müdafiinin meşru savunmaya yönelen temyiz sebepleri yönünden öncelikle, 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer verilen meşru savunma müessesesinin sınırlarının belirlenmesi gerekmektedir.

2. Meşru savunma, 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrasında;

“Gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez.”

Şeklinde bir hukuka uygunluk nedeni olarak düzenlenmiştir.

3. Bahse konu hüküm gereği meşru savunma kurumunun uygulanabilirliği için saldırının, korunmaya değer nitelikteki herhangi bir hakka yönelmiş olması yeterlidir. (5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin gerekçesi: “Bir kere her türlü hakka yönelik haksız bir saldırıya karşı meşru savunmanın söz konusu olduğu belirtilmiş ve böylece kurumun, bazen anlamsız ve sosyal gereklere aykırı düşecek derecede dar tutulmasının önüne geçilmesi istenilmiştir. ... Ayrıca, şu husus da belirtilmelidir ki, kişileri suç işlemekten caydıracak en etkin araçlardan birisi, suç işlediklerinde karşılık görebilecekleri endişesi olduğundan, meşru savunma hakkının böylece genişletilmesi, kriminolojik yönden caydırıcı etki de yapabilecektir.” açıklamalarına yer verilmiştir.)

4. Öğretide; “Bir kimsenin, kendisini veya başkasını hedef alan bir tecavüz, saldırı karşısında, savunma amacına matuf olarak ve bu saldırıyı defedecek ölçüde kuvvet kullanması” (İzzet Özgenç, Türk

Ceza Kanunu .....; Şerhi, 3. Bası, ..., 2006, s.364.); “Bir kimsenin kendisine veya başkasına yöneltilen ağır ve haksız bir saldırıyı uzaklaştırmak amacıyla gösterdiği zorunlu tepki” (Kayıhan İçel, Ceza Hukuku Genel Hükümler, İstanbul, 2014, s.307.); “Kişilerin saldırıya karşı verdikleri kendini veya diğer bir insanı koruma içgüdüsünden kaynaklanan doğal tepkinin hukuken meşru görülmesi” (... ..., Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 2. Bası, ..., 2014, s.697.) şeklinde ve 765 sayılı Kanun’un yürürlükte olduğu dönemde Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında; “Bir kimsenin ağır ve haksız bir tecavüzü kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak amacı ile gösterdiği zorunlu tepki” olarak tanımlanan meşru savunma; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiillerdir.

5. Gerek öğretide gerekse yargısal kararlarda vurgulandığı üzere 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve hukuka uygunluk nedenlerinden birini oluşturan meşru savunma, hukuka aykırılığı ortadan kaldırmakta ve bu nedenle eylemi suç olmaktan çıkarmaktadır. Bir olayda meşru savunmanın oluştuğunun kabul edilebilmesi için saldırıya ve savunmaya ilişkin şartların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

a) Saldırıya ilişkin şartlar:

i) Bir saldırı bulunmalıdır.

ii) Bu saldırı haksız olmalıdır.

iii) Saldırı meşru savunma ile korunabilecek bir hakka yönelik olmalıdır. Bu hakkın, kişinin kendisine veya bir başkasına ait olması arasında fark yoktur.

iv) Saldırı ile savunma eş zamanlı bulunmalıdır.

b) Savunmaya ilişkin şartlar:

i) Savunma zorunlu olmalıdır. Zorunluluk ile kastedilen husus, failin kendisine veya başkasına ait bir hakkı koruyabilmesi için savunmadan başka imkânının bulunmamasıdır.

ii) Savunma saldırana karşı olmalıdır.

iii) Saldırı ile savunma arasında oran bulunmalıdır.

6. Olayın meşru savunma içerisinde gerçekleşip gerçekleşmediğini anlamak için saldırıya ilişkin şartların yanında savunmaya ilişkin de şartların oluşması gerekmektedir. Savunmada zorunluluk bulunsa da savunmanın saldın ile orantılı olması gerekir. Bu orantılılık belirlenirken saldınnın yer ve zamanı, saldıran kişinin o anki durumu savunmada bulunan buna uygun bir tepki verip vermediği değerlendirilmelidir.

7. Bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde; sanık hakkında tanzim olunan olay tarihli adlî muayene raporundan sanıkda darp ve cebir izinin bulunmadığının ve ayrıca sanık savunmalarından da 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrasında meşru savunma için aranan, "... gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırı ..." koşulunun oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Haksız Tahrik Yönünden

7. Bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde; sanık hakkında tanzim olunan olay tarihli adlî muayene raporundan sanıkda darp ve cebir izinin bulunmadığının ve ayrıca sanık savunmalarından da 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrasında meşru savunma için aranan, "... gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırı ..." koşulunun oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Haksız Tahrik Yönünden

Sanığın soruşturmadaki ilk ifadesinde, olay günü maktulün küfürler ederek üzerine yürümesi üzerine eylemini gerçekleştirdiğini, kovuşturma aşamasındaki savunmasında ise olay günü maktulün balkona üstü çıplak bir vaziyette çıkmasından dolayı tartıştıklarını, kardeşi olan katılan ...'nin eve taşınmadan önce kızı İrem'in, babası ve maktul tarafından tacize uğradığını kendisine söylediğini, kendisinin de olay günü bunu maktule sorduğunda maktulün de küfürler ederek üzerine yürümesi üzerine eylemini gerçekleştirdiğini beyan etmişse de; Mahkemece bu hususun tartışıldığı ve "... kovuşturma aşamasındaki savunmasında olayın başlangıcına yönelik ilk aşamadaki savunmaları ile esaslı şekilde çelişkili ve farklı anlatımlarda bulunduğu, sanığın doktor raporlarında her hangi bir yaralanmasını gösterir bir tespitin de yer almadığı, olay yeri inceleme raporuna göre de, maktulün koltukta uzanmış bir biçimde bulunduğu, herhangi bir sürükleme izininin olduğunu gösterir olay yeri inceleme ekibinin bir tespitinin yer almadığı, yine maktulün otopsi raporu incelendiğinde her iki kaş ortasında, sağ göz altında, burun sırtında, üst dudak sağ kenarda en büyüğü 2.5 cmlik, en küçüğü 0.5 cmlik olmak üzere dokuz adet yaralanma (laserasyon) tespit edildiği, maktulün kanında alkolün veya herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı maddenin bulunmadığına yönelik tespitin olduğu, tüm bu hususlar birlikte dikkate alındığında; sanığın, haksız tahrik kapsamında kalabilecek savunmalarının, aşamalarda esaslı noktalarda çelişkili olduğu ve bu itibarla; cezanın azaltılmasına yönelik olarak değerlendirilmiş ve bu nedenle mahkememizce kabule değer görülmemiş, bu nedenlerle sanık hakkında tck 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmamıştır" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçelerle ile haksız tahrik hükmünün uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (A-1-a-iii) paragrafında açıklanan nedenlerle katılan ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2022/246 Esas, 2022/439 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (A-1-a-iii) paragrafında açıklanan nedenlerle katılan ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2022/246 Esas, 2022/439 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/116, Karar No: 2013/6703, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/116 E.  ,  2013/6703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki defa), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki defa) ve tehdit suçlarından sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki defa) ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki defa) ve mağdure Arife'ye yönelik değişen suç vasfına göre beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine, tehdit ve mağdure Mavili'ye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından beraatine, sanık ...'in ise atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2012 gün ve 2010/308 Esas, 2012/177 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ile katılan ... vekili tarafından istenilmiş ve sanık ... müdafii incelemenin duruşmalı yapılmasını talep etmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 22.05.2013 ... saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Azmi Kızılkaya hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bu gün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki defa), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçları ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki defa), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki defa) ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle tehdit suçundan verilen beraat hükmünün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Katılan ...'nin aşamalarda değişmeyen ve özde tutarlı beyanları ile tüm dosya içeriğinden, sanığın, diğer sanık ... ile birlikte katılanı ören tabir edilen yere götürerek kıyafetlerinin üzerinden göğüslerini okşadığının anlaşılması karşısında, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24578, Karar No: 2015/10213, Tarih: 06.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24578 E.  ,  2015/10213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şenkaya Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/66-2014/97

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.