muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11517, Karar No: 2013/15002, Tarih: 24.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/11517 E.  ,  2013/15002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.05.2012 gün ve 481/586 sayılı hükmün Dairenin 02.04.2013 tarih ve 13338/4793 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, taşınmazın kıyı kenar çizgisi ve deniz arasında tapuya tescili mümkün olamayan, kamunun yararlanmasına ayrılan yerlerden bulunmasına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22901, Karar No: 2014/27706, Tarih: 23.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22901 E.  ,  2014/27706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Yatağan Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :09.07.2014

No :2012/167-2014/286

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kısmen kabülüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9.maddeleri olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 1998-2009 yılları arasında ilköğretim okulunda hizmetli olarak çalıştığının tespitini istemiş, Mahkemece, 10.09.2003-10.06.2009 döneminde okulların eğitim ve öğretime açık olduğu süreler gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Eldeki somut olayda; mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacının, 24.04.2003-31.05.2003 tarihleri arasında dava dışı şirket işyerinden 37 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği anlaşılmakta olup, davacı isticvap edilerek bu husus sorulmalı, söz konusu işyerine ait dönem bordroları celbedilerek resen bordro tanığı dinlenilmeli, böylelikle bu işyerindeki çalışma hususu açıklığa kavuşturulmalı, talep edilen dönemde okulda görev yapan idareci ve öğretmenler belirlenerek re'sen tanıklıklarına başvurulmalı, ücret ödemelerinin ne şekilde yapıldığı araştırılmalı, kolluk marifetiyle tespit edilecek komşu işyeri işveren ve çalışanları tespit edilerek tanık olarak bilgilerine başvurulmalı, talebe konu dönemde davalı Kurum tarafından yoklama memurları veya müfettişleri tarafından yapılmış, varsa tahkikat raporları, tespit tutanakları gibi kayıt ve belgeler celbedilerek bu şekilde fiili çalışmanın varlığı araştırılmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği ile iddia olunan çalışmanın gerçek ve fiili olup olmadığı nazara alınmalı; böylece, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Anılan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Anılan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9616, Karar No: 2024/6076, Tarih: 09.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/9616 E.  ,  2024/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1607 E., 2021/1027 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Yasa'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bir başkasının, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da mal varlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Yani mağdurun rızasının failin ve/veya faillerin cebir ve tehdidi ile sağlanması halinde bu suç oluşur. Yağma suçunun en başta gelen özelliği malın cebir, şiddet veya tehdit ile alınmasıdır. Yani zilyedin elinden malın alınması veya malın fail tarafından zaptına karşı sukut etmesini zorunlu kılması gerekir.

Tehdidin, nitelik ve nicelik bakımından yağma suçunda aranan boyutta olması gerekir.

Dolandırıcılık suçunda ise, hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp onun veya başkasının zararı olarak kişinin kendisine veya başkasına icrai veya ihmali davranışlarla yarar sağlamasıdır.

Tehdidin, nitelik ve nicelik bakımından yağma suçunda aranan boyutta olması gerekir.

Dolandırıcılık suçunda ise, hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp onun veya başkasının zararı olarak kişinin kendisine veya başkasına icrai veya ihmali davranışlarla yarar sağlamasıdır.

Dolandırıcılık salt mal varlığına karşı işlenen bir suç değildir. Mal varlığı yanı sıra irade ve karar verme özgürlüğünü korumaya yönelik bir suçtur. Dolandırıcılık suçunda mağdur yanıltılmaktadır. Yani dolandırıcılık suçu tipik bir hile suçudur. İrade hile ile fesada uğratılmaktadır. Mağduru hataya düşürecek kurnazca hareketler hiledir. Her hile ahlaka aykırı bir ... olsa dahi her zaman cezalandırılan dolandırıcılık olması için suç tipinde belirtilen şekilde muhatabı hataya düşürmesi gerekir. Hata kişideki tasavvur ile gerçeği birbirine uymaması olup, hile: mağdurda hata hali oluşturacaktır. Mağdurdaki tereddüdü kuvvetlendirilmesi de onu hataya düşürmektedir.

Hilenin kandıracak nitelikte olması gerekir. Kullanılan hile mağdurun durumu fail ile olan ilişki göz önüne alınıp kandırılmış ise olay bazında ... dolandırıcılık olacaktır.

Yalan: bilerek gerçek dışı bir hususun beyan edilmesidir, yalan toplumda güvenin kötüye kullanılmasıdır. Yalan söyleyen muhatabın ... ve iyi niyetini istismar eden kişidir. Fail söylediği yalanın kontrolünü engel olacak veya yalanın tespitini zorlayacak bir hareket yapmadıkça mücerret yalan hile olarak kabul edilmemektedir. Şayet beyanda bulunan gerçeği söyleme bakımından yükümlülük altında ise yalan güvenin kötüye kullanılmasında bir araçtır. Yalan kişi üzerinde etki yapması için söylenmiş ise hile olarak ele alınabilir. Yalan mağdurun denetleme imkanını ortadan kaldıran ... ortamı içinde ortaya konmalı fail mağduru istediği yöne çekmiş olmalıdır. Mücerret yalan dolandırıcılığın karakteristik unsuru olan hileyi meydana getirmez. Hilenin kandıracak nitelikte olup olmadığı olaysal değerlendirilmelidir. Olayın özelliği, mağdurun durumu, fail ile olan ilişkisi kullanılan hilenin şekli yalanın denetim olanağı bulunup bulunmadığına da bakılarak belirlenmelidir.

Duygusal veya manevi yönden uğratılan zarar gibi mağdura temin edilecek geleceğe yönelik kazanç tasavvurları bu suçun maddi unsuru olamayacağı gibi irdelemesi ve belirlenmesi objektif olarak mümkün olmayan hallerde bu suçun objektif unsurunu teşkil etmez.

Her dolandırıcılık eylemi failin planladığı aldatıcı nitelikli hareketlere başlar ve bu aldatıcı hareket kişilerin birbiri ile olan ilişkilerinde iyi niyet ve ... kurallarını temelden ihlal eder.

Mağduru hataya düşürecek, aldatıcı hareketlerin yapılması ve düşülen hata ile aldatıcı hareketler arasında nedensellik bağının da bulunması gerekir. Dolandırıcılık suçunun ... şekli 5237 sayılı TCK'nin 157. maddesinde yer almıştır. Yağma, tehdit ve dolandırıcılık suçları ile ilgili olarak düzenlenen yasa normları ışığında,

Somut olaya gelince;

Somut olaya gelince;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; 2018 yılı Ağustos ayı içerisinde yabancı uyruklu olan mağdurun ailesi ile birlikte ikamet ettiği evinde bulunduğu sırada gece vakti saat 01.30 sıralarında tanımadığı üç şahsın kapısını çaldıkları, mağdurun kapıyı açtığında sanığın kendisini "Polis ..." diye tanıtarak "Pasaportunu getir" dediği, mağdurun pasaportunu şahıslara getirdiği, daha sonra oturma izin belgesini istedikleri, mağdurun oturma izin belgesinin olmadığını söylemesi üzerine, sanık ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen suç arkadaşlarının mağdura "Seni deport edeceğiz, Ancak; para karşılığında seni deport etmeyiz" dedikleri, mağdurun parasının olmadığını söylemesi üzerine mağdura "Seni karakola götüreceğiz" dedikleri ve mağdurdan 400,00 TL para istedikleri, mağdurun bu parayı şahıslara verdiği; aradan 3 (Üç) gün geçtikten sonra şahısların yine mağdurun evine giderek evin içerisinde arama yaptıkları ve herhangi bir şey söylemeden evden ayrıldıkları, yaklaşık 1 (Bir) hafta sonra gece saat 23.00 sıralarında kendisini polis ... olarak tanıtan sanığın tek başına mağdurun evine geldiği, bir müddet bekleyerek evden çıkıp gittiği, 29.10.2018 günü gece saat 03.00 sıralarında ise sanığın yanında 3 (Üç) şahıs ile birlikte toplam dört kişi olarak mağdurun evine geldikleri, mağduru ve ailesini bir araya topladıkları, mağdurun ve ailesinin pasaportlarını kontrol ettikleri, mağdurun şahıslara oturma izninin olmadığını söylediği, mağdurun beyanına göre şahıslardan bir tanesinin bir tabancayı salondaki masanın üzerine bıraktığı ancak tabancanın mağdur tarafından görülmediği, aile ferdinin mağdura bu şekilde aktardığı, sanık ve suç arkadaşlarının mağdura "Sizi deport için götüreceğiz" dedikleri ve tekrar para istedikleri, bunun üzerine mağdurun 650,00 TL parayı sanığa verdiği, parayı alan sanık ve suç arkadaşlarının daha sonra evden ayrıldıkları olayda; sanık ve suç arkadaşlarının mağdura yönelik kendilerini polis olarak tanıtarak "Sizi deport edeceğiz" demek suretiyle menfaat tenin etme eylemlerinin yağma suçunun unsurunu oluşturan tehdit ve cebir boyutuna varmadığı, 29.10.2018 tarihli eylemde sanık ve suç arkadaşlarının masa üzerine silah koymaları şeklindeki iddiaya ilişkin olarak da mağdurun söz konusu silahı görmediği bu sebeple korkutuculuk unsurunun gerçekleşmediği kaldı ki masa üzerine konulan silahın mağdur tarafından görülmüş olması halinde dahi sanık ve suç arkadaşlarının kendilerinin polis olduğuna mağduru inandırma ve mağdurun iradesini sakatlamak saikiyle hareket ettiklerinin kabulü gerektiği dikkate alındığında; sanık ve suç arkadaşlarının olayla ilgili mağdurun denetleyemediği bir söylem ve davranış ile iradesini sakatlayarak malvarlığına ulaşmak amacıyla gerçekleştirdikleri eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu düşünülmeden, suçların nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/1607 Esas, 2021/1027 Karar sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış haklarının korunmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6541, Karar No: 2020/445, Tarih: 28.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/6541 E.  ,  2020/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.01.2020 günü temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı-davacı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde, davalı-davacı kadın yararına 80.000 TL. maddi tazminata hükmedilmiştir. Kararın, temyizi üzerine, Dairemizin 09.10.2018 tarihli ilamı ile kadın yararına hükmolunan maddi tazminatın miktarı az bulunarak, hüküm bu yönden de kadın yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalı-davacı kadın yararına 225.000 TL. maddi tazminata hükmedilmiştir. Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp davalı-davacı kadın yararına hükmedilen maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 2.540 TL. vekalet ücretinin Aysel'den alınıp Şükrü'ye verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.01.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/15481, Karar No: 2012/6413, Tarih: 19.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15481 E.  ,  2012/6413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/07/2010 tarih ve 2009/146-2010/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette %25 hisse ile ortak olduğunu, diğer iki ortaktan ...’in %50, ...’nun %25 hisse ile şirkette pay sahibi olduklarını, adı geçen ortakların müvekkiline haber vermeksizin şirket adına kararlar aldıklarını, bunun üzerine şirket adına alınan ve satılan nakil vasıtaları ile ilgili işlemler hakkında müvekkiline haber verilmesi ve müvekkilinin mutabakatının alınarak şirket adına kararlar alınmasına ilişkin olarak davalı şirkete ihtarname gönderildiğini, bu ihtarnameye rağmen müvekkilinin bilgisi dışına kararlar alındığını, şirket adına kayıtlı araçların satıldığını ileri sürerek öncelikle şirketin feshini ve tasfiye sonucu müvekkilinin payının ödenmesini; bu mümkün olmadığı takdirde müvekkilinin ortaklıktan çıkmasına müsaade edilmesini ve ortaklık payının müvekkiline ödenmesini, dağıtılmayan kâr paylarının müvekkilinin hissesine düşen miktarının müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin araç kiralama ile iştigal ettiğini, bu konuda resmi ve özel kurumların açmış olduğu ihalelere katıldığını, davacının şirket hissesini kardeşinden devraldığını, şirket merkezine hiç uğramadığını, mazeret beyan ederek katılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, davacının kardeşinin özel borçları nedeniyle 28/12/2008 tarihinde şirket hissesini devraldığı, devir tarihinden itibaren şirket merkezine hiç uğramadığı, üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği, şirket hissesini devraldıktan 3 ay gibi kısa bir süre sonra hissesini istemiş olduğu da göz önüne alındığında davacının bu tutumunun iyi niyetli olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gerekçesiyle sabit olmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11694, Karar No: 2019/8701, Tarih: 16.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11694 E.  ,  2019/8701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

1)Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2)Yaşı küçük 2006 doğumlu davalı ...'na gerekçeli kararın doğrudan kendi adına tebliğe çıkarıldığından, gerekçeli kararın yaşı küçük davalının velisine tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2)Yaşı küçük 2006 doğumlu davalı ...'na gerekçeli kararın doğrudan kendi adına tebliğe çıkarıldığından, gerekçeli kararın yaşı küçük davalının velisine tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3324, Karar No: 2020/6023, Tarih: 12.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3324 E.  ,  2020/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kıyı Kanunu Gereğince Açılan Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 01.06.2020 tarihli ve 2016/16793 Esas, 2020/2769 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 3402 Sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.