muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4382, Karar No: 2013/6395, Tarih: 16.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4382 E.  ,  2013/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, eşinin, dava konusu ... ili, .... İlçesi,..... mahallesinde kain, imarın .... ada, ... numaralı parseli üzerinde yer alan B-... bloktaki 27 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu; müvekkilinin, konutuna su aboneliği yaptırmak üzere davalı idareye başvurduğunda, davalı idare (...) görevlileri tarafından, kanal katılım payı + şebeke hisse bedeli adı altında toplamda ....500 TL'lik bir bedel ödemesi gerektiği ileri sürüldüğünü; müvekkilinin, bu bedeli davalı idareye ödemediğini, zira, benzer uyuşmazlıklarda bilirkişilerce yapılan hesaplamalarda, talep edilebilecek bedelin ortalama 498 TL olduğunun belirtildiğini; davalı idarenin talebinin fahiş olduğunu ileri sürerek; müvekkilinin, kanal katılım payı + şebeke hisse bedeli adı altında davalı idareye ödemesi gereken bedelin mahkemece tespiti ile davalı idarece fazla talep edilen tutardan sorumlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın faydalanmakta olduğu su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; "Dosya içerisinde toplanan tüm deliller, bilirkişi rapor ve ek raporu, ...'den gelen yazı cevabı ve tüm dosya içeriğine göre, davacının ilk defa su abonesi olduğu, binada iskan bulunduğu, kanal şebeke hizmetinin ... tarafından verildiği anlaşıldığından davanın kabulüne, davacı tarafın kanal katılım ve şebeke bedeli olarak 278,40 TL bedelden borçlu olduğunun tespitine, fazla istenen tutardan davacı tarafın borçlu olmadığının tespitine karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava donusu konuta ilk kez abone olunduğu, ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığı, davalı idarenin konutun bulunduğu bölgeye alt yapı hizmetlerini götürdüğü; bu nedenle davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu, mahkemece de doğru olarak tespit edilmiş bulunmaktadır. Ne var ki, davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeliyle ilgili sorumlu olduğu miktarın belirlenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi hesaplamasında;....(.......), 45,75 TL olarak gösterilmiştir. Bu miktarın, ilk inşaat ruhsatı alınırken belirlenen metre tül maliyeti olduğu anlaşılmaktadır. Oysa, aradan uzun bir zaman geçtikten sonra inşaat tamamlanmış ve davacı bireysel abonelik başvurusunda bulunup, 08.06.2012 tarihinde iş bu davayı açmıştır. Bu durumda, metre tül maliyeti abonelik başvuru tarihindeki .......... birim değerleri esas alınmak suretiyle, güncelleştirilerek saptanması gerekir.

Mahkemece, eksik inceleme sonucu, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükümde isabet görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11017, Karar No: 2014/17480, Tarih: 15.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11017 E.  ,  2014/17480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 23. İş Mahkemesi

Tarihi : 05.03.2014

No : 2013/281-2014/76

Dava, yaşlılık aylığı tutarının prim gün sayısına göre belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı tahsis tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 61, Ek 34 ve Ek 35. maddeleridir. 61. maddede, “Yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazanan sigortalıya, bu Kanuna göre tespit edilen göstergesinin katsayı ile çarpımının %60'ı oranında ve aşağıdaki hükümler nazara alınarak yaşlılık aylığı bağlanır.

A) Yaşlılık Aylığı:

a) Sigortalının kadın ise 50, erkek ise 55 yaşından sonra doldurduğu her tam yaş için ve 5 000 günden fazla ödediği her 240 günlük malüllük Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primi için % 60 oranı (1)'er artırılarak.

b) (Değişik: 11/12/1981-2564/2 md.) Sigortalının, 5 000 günden noksan ödediği her 240 günlük malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi için % 60 oranı 1 eksiltilerek hesaplanır.

c) (Değişik: 11/12/1981-2564/2 md.) Yukarıdaki (b) fıkrası hükmü, 60 ıncı maddenin (B-C-D) bentlerine göre aylığa hak kazananlar için uygulanmaz.

Bu maddeye göre bağlanacak aylıkların oranı, her halde % 85'i geçemez.

B) Yaşlılık aylığının hesabına esas alınacak gösterge, sigortalının işten ayrıldığı tarihten önceki Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primi ödenmiş son 5 takvim yılının prim hesabına esas tutulan kazanç tutarlarına göre bulunacak ortalama yıllık kazanç esas alınarak tespit edilir.

Bu maddeye göre bağlanacak aylıkların oranı, her halde % 85'i geçemez.

B) Yaşlılık aylığının hesabına esas alınacak gösterge, sigortalının işten ayrıldığı tarihten önceki Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primi ödenmiş son 5 takvim yılının prim hesabına esas tutulan kazanç tutarlarına göre bulunacak ortalama yıllık kazanç esas alınarak tespit edilir.

5 takvim yılından daha az takvim yılında prim ödemiş olan sigortalı için ortalama yıllık kazanç, prim ödediği takvim yılları esas alınmak suretiyle hesaplanır. …” hükmüne yer verilmiş, Ek 34. maddede, “Malullük, yaşlılık ve ölüm aylıklarının hesabına esas alınacak üst gösterge, sigortalının işten ayrıldığı veya öldüğü tarihten önceki malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödenmiş son on takvim yılının prim hesabına esas tutulan kazanç tutarlarına göre bulunacak ortalama yıllık kazanç esas alınarak tespit edilir.” düzenlemesine yer verilerek, Ek 35. maddede ise, üst gösterge tablolarının tavan göstergesine göre hesaplanacak aylıkların aylık bağlama oranının % 50 olduğu belirtilmiştir. Anılan maddenin 2. fıkrası ile üst gösterge tablosunun tavan göstergesi ile gösterge tablosunun tavan göstergesi arasında bağlanacak aylıklarda aylık bağlama oranını belirleme yetkisi Bakanlar Kuruluna verilmiştir. Kararında üst göstergelerin taban aylık bağlama oranı % 50 olarak belirlenmiş olup, bilahare 1992/2607 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile üst gösterge tablosunda her bir göstergenin taban aylık bağlama oranı ayrı ayrı olmak üzere % 50 ila % 59,9 arasında belirlenmiştir.

Somut olayda, 01.08.1999 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsis edildiği, davacının yaşlılık aylığında esas alınan prim gün sayısının eksik olduğunun ve buna bağlı olarak yaşlılık aylığının eksik hesaplandığı gerekçesiyle yeniden hesaplanmasını talep ederek dava açmış olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, aylık hesabında esas alınan aylık bağlama oranında ve göstergede hata olmadığı gerekçesi ile hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Hizmet cetveline göre, 01.01.1973-20.12.1989 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu, 01.11.1993-31.05.1997 tarihleri arasında aynı Yasaya tabi isteğe bağlı sigortalılığı bulunan davacının, aylık mukteza tablosunda aylık hesabında esas alınan gün sayıları ile hizmet cetvelindeki 01.01.1980-31.05.1986 tarihleri arasındaki gün sayılarının birbiri ile tutarlı olmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, hizmet cetvelinde davacıya ait olarak gözüken çalışmaların aylık hesabında esas alınmamasının sebebi Kurumdan sorularak, belirlenecek olan uyuşmazlığın niteliğine göre davacıya gerektiğinde bu yönde dava açması için (hizmet süresinin tespiti, aidiyet ve benzeri) süre verilerek, davacının prim gün sayısı tereddütsüz belirlenerek, bu çerçevede yaşlılık aylığı miktarı yönünden yeniden bilirkişi yada bilirkişi heyetinden rapor alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/230, Karar No: 2019/2051, Tarih: 27.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/230 E.  ,  2019/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün dahili davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, kök muris Lütfi Dolap'ın 04.02.1960 tarihinde vefat ettiğini, malvarlığının eşi ... Dolap ve müşterek çocukları ... Dolap, ... Kısmet, ... ve Hakkı Dolap'a kaldığını, Lütfi'nin eşi ... Dolap'ın da 15.03.1961 tarihinde vefat etmesi nedeniyle mirasın çocukları ... Dolap, ... Kısmet ve Hakkı'ya kaldığını, ... Kısmet'in 05.08.1962 tarihinde dul ve çocuksuz olarak öldüğünü, mirasın bu kez ana baba bir kardeşleri ... Dolap, ... ve Hakkı Dolap’a kaldığını, Hakkı'nın 31.01.1976 tarihinde evli ve çocuksuz öldüğünü, mirasının eşi Ayşalı Dolap ile ana baba bir kardeşleri ... Dolap ve ...'e kaldığı, müvekkillerinin babası olan ... Dolap'ın da 06.02.1982 tarihinde vefat etmesi nedeniyle geriye 1965 doğumlu ... ile 1968 doğumlu ...'ın kaldığını, bu durumun ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1993/839 Esas, 1993/824 Karar sayılı veraset ilamından anlaşıldığını, ... Dolap'ın 1976 yılında öldüğünde müvekkillerinden ...'ın 11, ...'ın ise 8 yaşında olduğunu, müvekkillerinden ...'ın ablası ...'ın miras hissesini satın alarak dedesi Lütfi Dolap'dan mirasen intikal eden 5131 ada 286 parseli miras hisselerine göre halası ... adına 30/64, kendisi adına 34/64 hisse olarak intikal ederek adlarına tapuda tescil ettirdiğini, bu tescil işleminden sonra Noter tarafından düzenlenen miras taksim sözleşmesinin ortaya çıktığını, müvekkillerinin babalarının vefatı sırasında küçük olmaları ve halalarının da taksim sözleşmesini gizlemesi nedeniyle dava konusu taşınmazda miras taksim sözleşmesine göre hissedar olması gerekirken, veraset belgesine göre işlem yapılarak ... adına 30/64 hissenin tescil edildiğini, halbuki müvekkillerinin murisi ... Dolap, Hakkı Dolap ve davalı ... arasında Noter tarafından düzenlenen miras taksim sözleşmesine göre (...'e ait sözleşmenin 3. sayfasında yer alan) "Tapusuz Şarkan Çıkmaz Sk. Ga..., Şimalen Yol, Cenüben Süleyman Mangırcı verasetleri ile çevrili yerlerdeki hisselerimizin sari bulunduğu bağ ile içindeki bağ evinin davalı ...'e ait olduğu diğer yerlerin Hakkı Dolap ve ... Dolap'a ait olduğu"nun yazıldığını, davalı ...'in taksim sözleşmesine göre (kendisine ait hisse hariç) ... Dolap ve Hakkı Dolap'ın hissesinden almaması gereken payları da fazladan aldığını, tapu işlemleri yapılırken miras taksim sözleşmesi yapıldığının müvekkillerince bilinmediği belirterek, dava konusu 286 parselde davalı (...’in) veraset ilamı ve buna bağlı miras taksim sözleşmesine göre gerçek hisse oranı belirlenerek fazladan aldığı hissenin iptali ile müvekkilleri adına eşit olarak tapuya tescillerine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Yargılama aşamasında davalı 15.03.2011 tarihinde vefat etmiş olup, mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “... ili Karatay ilçesi .... Mahallesi 5131 ada 286 parselin davalı ... mirasçıları T.C. kimlik numaraları karar başlığında yazılı ..., ..., ..., ..., Atiye Koyuncu ve ...'e miras yolu intikal eden 14/64 hissenin iptali ile yine karar başlığında T.C. kimlik numaraları yazılı davacı ... ile ... adına ayrı ayrı ve eşit olarak 7/64 oranında tapuya tesciline,” karar verilmiş; hüküm, dahili davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava; TMK’nin 676.maddesi uyarınca taksim sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere; dava açıldıktan sonra da sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur.

Usûl Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 125. maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usûli işlemler düzenlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre, iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçimlik hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir. Bu usûl kuralının kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi gerektiği de açıktır.

Ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 30. maddesinde düzenlenen usul ekonomisi ilkesi hakimin, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesi ve gereksiz gider yapmamasını sağlamakla yükümlü olduğu ifade edilmiştir.

Somut olaya gelince; yargılama aşamasında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.10.2014 tarihli ve 2014/84 Esas, 2014/ 547 Karar sayılı kararı ile 5131 ada, 286 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davası neticesinde 234.150,00 TL kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazda 30/64 hisse oranında malik olan Lütfi Kızı ... adına kayıtlı hisseye ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı Karatay Belediyesi Başkanlığı adına tescile karar verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine dava konusu payın da 17.11.2014 tarihinde Belediye adına kayıt edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, taşınmazın devri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 125.maddesinde belirtilen devir ve temlik şeklinde değil Kamulaştırma Kanunu çerçevesinde yapılan işlem ve mahkeme kararı ile gerçekleştiğine göre devrin iradi olduğundan bahsedilemez.

Bu durumda, taşınmazın devri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 125.maddesinde belirtilen devir ve temlik şeklinde değil Kamulaştırma Kanunu çerçevesinde yapılan işlem ve mahkeme kararı ile gerçekleştiğine göre devrin iradi olduğundan bahsedilemez.

Yukarıda ifade edilen açıklamalar karşısında, usul ekonomi ilkesi ve devrin iradi olmadığı da gözetilerek davalının payı (kamulaştırma yolu ile Belediye başkanlığı adına tescil edildiğine göre, davanın artık tapu iptali ve tescil olarak yürütülmesi mümkün olmayıp tazminat davası olarak görülmesi gerekmektedir. Bu nedenle Mahkemece, davacıların tazminat hususundaki beyanları alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şetilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Dahili davalılar ... ve ...’nun temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 27.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2634, Karar No: 2023/4203, Tarih: 27.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2634 E.  ,  2023/4203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/322 E., 2023/62 K.

DAVA TARİHİ : 21.05.2010

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen muhdesatın aidiyetinin tespiti ve cins tashihi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile davacının tapuda cins değişikliğine ilişkin talebininin 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b ve 115/2 maddeleri uyarınca yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine, 606 ada, 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan davaya konu muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; imar yoluyla oluşan 606 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın kredi borçlusu Abdullah Arıkan'a ait olup, icra satışı neticesinde davacı bankaya geçtiğini, davalının haksız olarak ortaklığın giderilmesi davası açtığını ileri sürerek taşınmazın üzerindeki muhdesatın davacıya aidiyetinin tespitine, taşınmazın cinsinin bahçeli betonarme ev olarak tashihine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılara usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen süresinde cevap dilekçesi sunulmamış, yargılama sırasındaki beyanlarında, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda: davanın kısmen kabulüne, taşınmaz üzerindeki binanın 1959/2400 payının davacıya ait olduğuna, taşınmaz cinsinin "ev ve arsa" olarak tashihine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince; “…banka kredisine esas ekspertiz raporları ile dosya kapsamına göre, taşınmaz üzerindeki muhdesatın öncesinin dava dışı borçlu Abdullah Arıkan'a ait olduğu, kredi borçlarının takibi neticesinde icra yoluyla davacı bankaya satıldığı, davacı aleyhine olacak şekilde eksik pay esas alınarak aidiyet kararı verilmesinin doğru olmadığı, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemeyeceği ancak çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, muhdesat mülkiyetinin aidiyetine ilişkin tespit isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilerek karar verilmesi gerekirken, muhdesatın aidiyetine karar verilmesinin doğru olmadığı…” gerekçesiyle hüküm bozulmuş, davalı ... vekilinin karar düzeltme talebi de reddedilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda: muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitine, taşınmazın cinsinin ev ve arsa olarak tashihine karar verilmiş, karara karşı davalı ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesince; “…davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, taşınmazlardaki cins değişikliğinin idari bir işlem olduğu, bu nedenle 6100 sayılı HMK’nın 114/1-b ve 115/2 nci maddeleri uyarınca yargı yolu caiz olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı; karar ve ilam harcına ilişkin yapılan incelemede ise, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binanın toplam değerinin 164.505,00 TL olduğu, tapu kaydına göre davalıların payının toplam 441/2400 olduğu, davanın konusu, davalıların payına isabet eden muhdesat değeri olduğuna göre, dava sonunda hükmedilecek karar ve ilam harcının ve yargılama giderlerinin de bu değer üzerinden belirlenmesi gerekirken, bina ve arsa değerinin toplamı üzerinden fazla miktarda hükmedilmesinin doğru olmadığı; Yargıtay 8. Hukuk Dairesince muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hüküm bozulduktan sonra, bozmaya uyan Mahkemece muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesinin doğru olmadığı…” gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 24.01.2023 tarihli, 2022/322 Esas ve 2023/62 Karar sayılı kararı ile; “…davanın kısmen kabul-kısmen reddi ile davacının tapuda cins değişikliğine ilişkin talebinin 6100 sayılı HMK’nın 114/1-b ve 115/2 nci maddeleri uyarınca yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine, 606 ada, 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan davaya konu muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine…” karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar temyiz dilekçelerinde özetle; dava konusu muhdesatın kredi borçlusuna ait olmadığını, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti ve tapuda cins tashihi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk