muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13815, Karar No: 2023/24389, Tarih: 21.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/13815 E.  ,  2023/24389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/3760 Değişik iş

SUÇ : Hakaret

KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret ve basit tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Köyceğiz Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 31.10.2022 tarihli ve 2022/2234 soruşturma, 2022/1313 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Muğla 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.01.2023 tarihli ve 2022/3760 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 gün ve 2023/84157 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, müştekinin apartmana kamera takılırken alt katta ikamet eden kiracısının kendisine hakaret ettiğini beyan ederek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, her ne kadar Köyceğiz Cumhuriyet Başsavcılığınca delil yetersizliği sebebiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de; dosyada mevcut olaya ilişkin bizzat görgüye dayalı bilgi sahibi ...'nun kamera sistemi takılırken şüphelinin müştekiye yönelik "it herif defol git buradan" dediğini ve birkaç söz daha söylediğini ancak diğerlerini hatırlayamadığını beyan etmesi karşısında, hakaret suçu yönünden kamu davasının açılmasını gerektirir yeterli delilin mevcut bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." ikinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinde ise;

(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13 üncü maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçinin şüphelinin kendisine hakaret edip tehditte bulunduğunu beyan etmesi, tanık ... E.'nin ise şüphelinin şikâyetçiye "İt herif defol git burdan." dediğini doğrulaması karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin ikinci fıkarsı uyarınca dosyadaki mevcut delillerin iddianame düzenlenebilmesi için suçların işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu açıktır. Şüphelinin hakaret eyleminin sübut bulup bulmadığı hususu, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekmektedir. Yapılan açıklamalara göre itirazın reddedilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Muğla 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 27.01.2023 tarihli ve 2022/3760 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca hakaret suçu yönünden gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/259, Karar No: 2019/3572, Tarih: 09.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/259 E.  ,  2019/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 921 parsel sayılı 470 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, 737 parsel sayılı taşınmaz ... adına, 1764 ve 1765 parsel sayılı taşınmazlar ise Hazine adına tespit edilmiş, süresinde itiraz edilmediği belirtilerek tespitleri de kesinleştirilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri tarafından, davalı Hazine ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Yargılama sırasında Asliye Hukuk Mahkemesindeki yargılamaya da müdahil olan ..., tapu kaydına dayanarak davaya katılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, ... ili ... ilçesi ... Köyü Körfez mevkiinde bulunan 921 nolu parselin fen bilirkişisi rapor ve eki krokide (A) harfi ile gösterilen 95 metrekarelik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle bu kısmın tescil harici bırakılmasına, 921 parsel olarak gösterilen 375 metrekarelik bölümün aynı parsel numarası ile payları oranında ... ve müşterekleri adına tesciline, dava konusu 737, 1765 ve 1764 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitleri kesinleştiğinden ve tapuya tescil edildiklerinden bu parseller yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, ... ve müdahil ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Çekişmeli 737, 1764 ve 1765 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece, dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleştiği ve tapu kütüğüne kaydedildikleri gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, tüm dosya kapsamından anılan taşınmazların davacılar tarafından açılan ve aktarılan tescil davasına konu oldukları anlaşıldığına göre, hukuken malik haneleri açık sayılan tutanakların kesinleştiğinden söz edilemez. Hal böyle olunca, Mahkemece, 3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi gereğince bu taşınmazlar yönünden de araştırma ve inceleme yapılarak gerçek hak sahibinin belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

2- Dava konusu 921 parsele ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, 18.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda ve eki krokide (A) harfi ile gösterilen 95 metrekarelik kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, kalan kısmın her ne kadar davalı Hazinenin dayanağı 17 mayıs 1340 tarih 7 sıra tapu kaydının içerisinde kaldığı anlaşılmış ise de bu kısmın aynı zamanda davacılara ait ... Köyü 23 hesap no 327 tahrir nolu vergi

kaydı kapsamında da kaldığı, dava konusu 921 parsel sayılı taşınmaza ait tutanak aslı içerisinde yer alan Karaburun Mal müdürlüğü Milli Emlak Servisinin 1973 tarih 171 sayılı yazısında, bu yeri ...'nin Hazineden satın aldığının bildirildiği ve dinlenen mahalli bilirkişilerin bu yeri ...'e ait olduğunu bildiklerini beyan ettikleri, müdahillerin dayandıkları kayıtların bu yeri kapsamadığı gerekçesiyle, dava konusu 921 parselin kıyı kenar çizgisi dışında kalan 375 metrekarelik kısmının davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, müdahillerin taleplerinin reddine karar verilmiştir. Tüm dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazın metruk arazi olduğu anlaşılmakta olup mahkemece, çekişmeli taşınmazın Hazine tarafından satılıp satılmadığı kesin olarak saptanmadan eksik inceleme ile karar verilmiştir. Yargılama sırasında ... Mevkiinde bulunan taşınmazın satışına dair ihale evrakı ve satış şartnameleri Hazineden istenilmiş, Hazine tarafından yapılan araştırma neticesinde, ... Mevkii ile ... Mevkiinde bulunan taşınmazlara ilişkin evrakın bulunabildiğinden bahisle burada bulunan taşınmazların satışına dair evrak mahkeme dosyasına yollanmıştır. Dinlenen tanık ve yerel bilirkişiler, taşınmazın davacıların murisine ait olduğunu bildiklerini beyan etmiş iseler de, yerel bilirkişi ve tanıkların soyut beyanlarının dışında, davacıların murisinin bu taşınmazı Hazineden ihale yoluyla satın aldığını kanıtlar nitelikte bir evraka dosya kapsamında rastlanmamıştır. Bununla birlikte, 08.09.1981 tarihli celsede Hazine vekili, bu taşınmazın davacıların murisine satılmasına karar verildiğini ancak, bazı ihalelerde ihale bedeli ödenmediği için ihalelerin fesh olduğunu beyan etmiş, 15.12.2009 tarihli Hazine yazısında da, çekişmeli taşınmazın kadastro tespit tutanağı arasında bulunan ve hükme esas alınan ... Mal müdürlüğü Milli Emlak Servisi'nin 1973 tarih 171 sayılı yazısında bahsi geçen 27.09.1935 tarih ve 5 numaralı şartnamenin ve yapılan satışlara ilişkin herhangi bir kaydın bulunmadığı bildirilmiştir. Mahkemece, davacıların murisinin ihale bedelini ödeyip ödemediği kesin olarak saptanmadığı gibi, 24.10.2002 tarihli Hazine yazısına göre, yargılama devam ederken 21.03.2002 tarihli dilekçe ile davacı ... ve müştereklerinin 4071 sayılı yasa uyarınca taşınmazı satın alma taleplerinin olduğu da göz ardı edilmiştir. Bu durum karşısında davacıların, dava konusu taşınmazın murisleri tarafından Hazine'den satın alındığı yönündeki iddialarını kesin olarak kanıtladıklarından söz edilemez. Mahkemece bu konuda yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye elverişli değildir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle satışa konu olduğu iddia edilen taşınmaza ait ihale ve satış evrakı olup olmadığı kesin olarak belirlenmeli, satışa konu olmuş ise haritası sorulup getirtilmeli, bundan sonra mahallinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz ile satışa konu yerin aynı yer olup olmadığı saptanmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklandığı şekilde araştırma ve inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4203, Karar No: 2019/8117, Tarih: 02.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/4203 E.  ,  2019/8117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan Remzi Yılmaz vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

I) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

II) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1) Gerekçeli kararın davalılardan ...’e doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun anlaşılmasıyla gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2) Davaya konu 25 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre tek maliki olan ...’ın UYAP’tan alınan nüfus kayıt örneğine göre 08.03.2009 tarihinde vefat etmiş olmasına rağmen bu kişinin mirasçılık belgesi dosyada bulunmadığından taraf teşkilinin denetlenmesi için mirasçılık belgesinin ilgilisinden temini ile dosyaya eklenmesi,

2) Davaya konu 25 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre tek maliki olan ...’ın UYAP’tan alınan nüfus kayıt örneğine göre 08.03.2009 tarihinde vefat etmiş olmasına rağmen bu kişinin mirasçılık belgesi dosyada bulunmadığından taraf teşkilinin denetlenmesi için mirasçılık belgesinin ilgilisinden temini ile dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 02.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20864, Karar No: 2012/23156, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20864 E.  ,  2012/23156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yenimahalle İlçesi, ... Mahallesi ... ada 2 parsel ... no.lu bağımsız bölümde bulunan dairesine su abonesi olabilmek için 3810 TL kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini belirterek haksız olarak istenen kanal katılım ve şebeke bedeli alınmaksızın abone yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının kanal katalı ve şebeke bedeli olarak 369, 51 TL.den sorumlu olduğu, bu bedeli yargılama sırasında ödediği gerekçesiyle su aboneliği sözleşmesi kurulmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2012/20864-23156

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı su abonesi olabilmek için 3810 TL kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini belirterek bu bedelden sorumlu olmadığının tespiti istemiyle eldeki davayı açmıştır. İnşaat mühendisi ...ve hukukçu ...'ın düzenlediği bilirkişi raporu ile, davacının 369, 51 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödemesi gerektiği belirlenmiş, mahkemece bu bedel esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Oysa aynı yerle ilgili olarak Dairemizin 2012/ 22570 esas sayılı dosyasında mimar ...'in düzenlediği rapora göre davacının 3.134, 29 TL ödemesi gerektiği belirlenmiştir.O halde mahkemece bilirkişi raporları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığı, davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 204.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/305, Karar No: 2024/8420, Tarih: 06.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/305 E.  ,  2024/8420 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2116 E., 2023/2125 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/89 E., 2023/418 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA