muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12139, Karar No: 2023/11645, Tarih: 22.11.2023

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.03.2016

tarihli ve 2015/372 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine

karar vermiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1.Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 22.05.2017 tarihli ve 2016/17612 Esas, 2017/4303 Karar sayılı bozma kararında; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli görülmediği, Mahkemece öncelikle dava konusu yapılan istirdat dönemi ve tutarı kuşkuya mahal bırakmaksızın açık ve net bir biçimde belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin tespit edilen adreslerinde re'sen belirlenecek tanıklar dinlenmeli, bu bağlamda tespit edilen adreslerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından, komşularından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, 29.01.2015 tarihli denetmen raporundaki davacının eski eşinin imzalı beyanı 5510 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi kapsamında yöntemince irdelenmeli, diğer delillerle birlikte değerlendirilmeli ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemenin 1. bozma ilamına uyarak verdiği 21.01.2020 tarihli ve 2017/391 Esas, 2020/2 Karar sayılı 2. kararıyla;

Asıl davada davanın kabulü ile davalı SGK'nın yetim aylığının kesilmesine dair işleminin iptali ile kesilen aylıklarının kesilme tarihi itibariyle yasal faizi ile davacıya ödenmesine, davacının davalı Kuruma 171.630,04 TL ana para ve 47.499,74 TL faiz borcu bulunmadığının tespitine, ... Anadolu 21. İş Mahkemesinin 2016/863 Esas sayılı birleşen dosyada davacının davasının reddine karar verilmiştir.

B. 2. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. 2. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 03.02.2021 tarih, 2020/8096 Esas, 2021/1107 Karar sayılı bozma kararında; Mahkemece Dairemizin 22.05.2017 tarihli bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiş olup, bu kapsamda filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmediği, Mahkemece davacının ve boşandığı eşinin tespit edilen adreslerinde re'sen belirlenecek tanıklar dinlenmeli, bu bağlamda tespit edilen adreslerde dava konusu dönem itibariyle görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından ve komşularından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacı ve boşandığı eşinin dava konusu dönemi kapsar MEDULA kayıtları getirtilmeli, 29.01.2015 tarihli denetmen raporundaki davacının eski eşinin imzalı beyanı 5510 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi kapsamında yöntemince irdelenmeli ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmeli ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Yapılan yargılama, toplanan deliller, Kurum kayıtları, bilirkişi raporları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre tarafların anlaşmalı olarak boşandıkları, 22.02.1990 tarihinde açılan davanın 11.04.1990 tarihinde anlaşmalı olarak kabul ile sonuçlandığı, bilahare tarafların 03.09.1999 tarihinde yeniden evlendikleri, 29.02.2000 tarihinde yeniden boşandıkları, davacının eski eşinin oturduğu adresle ilgili yapılan zabıta araştırması yazı cevabında söz konusu yazlıkta ...'ün genellikle yazları oturduğu, dairenin elektrik ve su faturalarının ev sahibinin üzerinde olduğu, dairenin sözle kiralandığı, yazılı kira kontratının bulunmadığı bildirilmiş, YSK'dan gelen yazı cevabında ise, davacı ile eski eşinin zaman zaman Kadıköy'de, zaman zaman da Çınarcık Yalova'da oy kullandıkları, eski eşin telefon faturalarının ... adresinde bulunduğu, İlçe Emniyet Müdürlüğünden yapılan araştırmada davacının ikamet ettiği adrese doktor kontrolü için gelen Üveyis'in zaman zaman kalacak yeri olmadığında kaldığı hususunun bildirildiği, 26.03.2007 tarihinde TÜİK tarafından yapılan tespitte davacı ve boşandığı eşinin boşandıktan sonraki ikamet adreslerinin farklı şehirlerde olduğu, seçimlerde oy kullandıkları sandıkların farklı adreslerde olduğu, davacının boşandığı eşinin hastalığı nedeni ile tedavisi için bir araya geldikleri dönemlerde aile birliği içinde birlikte yaşadıklarının iddia edilmesinin yerinde olmayacağı, bu hali ile dosyada yapılan araştırmalardan boşanılan eşle eylemli olarak bir arada yaşama olgusunun eldeki davada gerçekleşmediği anlaşılmış, asıl davada davanın kabulü ile davalı Kurumun davacının yetim aylığının kesilmesine dair işleminin iptali ile kesilen aylıklarının kesilme tarihi itibariyle yasal faizi ile davacıya ödenmesine, davacının davalı Kuruma 171.630,04 TL ana para ve 47.499,74 TL faiz borcu bulunmadığının tespitine, birleşen dosyada davacının davasının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı Kurum vekili; Kurum işlemlerinin kanuna ve hukuka uygun olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, Kurum işleminin iptali; birleşen dava itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Asıl dava, Kurum işleminin iptali; birleşen dava itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı-karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3380, Karar No: 2016/5265, Tarih: 02.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/3380 E.  ,  2016/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıf.)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, davalı yüklenici şirket ile davalı arsa maliki ... arasında ... Noterliğinin 15.10.2008 günlü ve ... yevmiye numarası ile düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 620 ada 1 parselde bulunan ... Blok .... numaralı bağımsız bölümü davalı yükleniciden 23.03.2010 günlü satış vaadi sözleşmesiyle temlik aldığını ileri sürerek, taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Davalı arsa maliki ..., yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle tapu devri yapılamadığını; davalı yüklenici ise davacının bağımsız bölümün bedelini ödemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile yargılama giderlerinin davalı ...ünden tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; "Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir." Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut olayda, dosya içindeki belgelerden geçici kabule ilişkin tutanakların ... ...nin 13.05.2013 günlü ve 304/260 sayılı kararıyla onaylandığı ve yüklenicinin payına düşen 24 adet bağımsız bölümün ferağına izin verildiği anlaşılmaktadır. 05.10.2008 günlü kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 28. ve eki şartnamenin 23. maddesindeki düzenlemeden yükleniciye verilmesi gereken ve henüz tapu devri yapılmayan içinde dava konusu 620 ada 1 parselde bulunan ... Blok ... no'lu bağımsız bölümün de bulunduğu 24 adet bağımsız bölümün tapu devrinin ancak geçici kabule ilişkin tutanakların idare tarafından onaylanması sonrasında yapılabileceğine ilişkin düzenleme bulunduğu, dava tarihi itibariyle davalı arsa malikinden tapu devri yapması talep edilemeyeceği için davalının aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermediği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan arsa maliki davalı ...ünün yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10212, Karar No: 2016/1164, Tarih: 03.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10212 E.  ,  2016/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, suçu birlikte işlediği suça sürüklenen çocuk ile birlikte, Afyonkarahisar Üniversitesi Veterinerlik Fakültesine ait etrafı çevrili olmayan Araştırma ve Uygulama Çiftliğindeki üstü çatılı olup yan tarafları açık olan balya angarından ot balyalarını çaldıklarının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden ve suç vasfının tayinine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararının, hükümde değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-Sanığa ait olup suçta kullanıldığı için el konulan ve yediemin olarak sanığa teslim edilen at arabası ile ilgili herhangi bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12048, Karar No: 2021/1926, Tarih: 22.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12048 E.  ,  2021/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, ... 2. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP üzerinden alınan nüfus kayıtlarının incelenmesinde, küçüklerin mernis adresinin ... Mah. 5010 Sk. No:21 İç Kapı No:4 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, somut olayda kayyım tayini talep edilen küçük ... ikamet adresinin ''Aşağı ... mah. ... Cad. ... Sitesi No:2/4 .../...'' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçük ... ‘ın " babasının yanında Aşağı ... mah. ... Cad. ... Sitesi No:2/4 .../...'' adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2366, Karar No: 2016/14323, Tarih: 10.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/2366 E.  ,  2016/14323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, ikramiye, ilave tediye, sair sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı ile yol ve yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 10.05.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, davalı ... uhdesinde olan Eynez yer altı sahasında kömür üretim işinin 2006 yılında davalı kurum tarafından hizmet alım sözleşmesi ile .......... Enerji A.Ş.'ye ihale edildiğini, ancak 30.10.2009 tarihinde davalı kurumun onayı ile kömür üretim işinin .......... A.Ş.'ye devredildiğini, davalının asıl işi olan kömür üretim işini hizmet alım sözleşmesi ile kanuna aykırı olarak alt işverene yaptırdığını, ancak alt işverenlik ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi gereğince iş yerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde söz konusu olabileceğini, bu hususa Alt İşverenlik Yönetmeliğinin "Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinin Kurulma Şartları" başlıklı 4. maddesinde de değinildiğini, aynı şekilde Sayıştay Başkanlığınca hazırlanan ........... Kurumu 2012 raporunda da söz konusu hususa dikkat çekildiğini, bu sebeplerle ........... ile .......... A.Ş. arasında hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesi gereğince alt işveren işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılması gerektiğini, bu sebeple müvekkilinin gerçek işvereninin ........... Genel Müdürlüğü Ege Linyit İşletmesi Müessese Müdürlüğü olduğunu, .......... Genel Müdürlüğü ile .......... A.Ş. arasındaki muvazaalı hizmet alım sözleşmesi sebebiyle ve eşit işe eşit ücret ilkesi gereğince müvekkilinin işçilik ücret ve ekleri fark alacağı doğduğunu belirterek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı .......... ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi mevcut olmadığını, bu sebeple dava konusunun 4857 sayılı Kanun'un 2/6. maddesi kapsamına girmediğini, zira asıl işveren-alt işveren ilişkisinin oluşması için öncelikle bir taahhüt kapsamında iş almış bir işverenin varlığı gerektiğini, ihale ile yaptırılan iş nazara alındığında müvekkil kurumun iş sahibi konumunda olup, ihale konusu işi alan müteahhitin ise bu yükümü yerine getirirken iş yeri açıp, işçi çalıştırmak durumunda olduğundan işveren konumunda olduğunu, yani işverenlik sıfatının ilk defa müteahhidin şahsında doğduğunu, daha önce mevcut olmadığını, müvekkili kurumun ihale makamı olarak ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, ihale ile vermiş olduğu işin yürütümünün sözleşmeye uygun olarak yapılıp yapılmaıdğını kontrol etme yetkisinin ise, projenin uygulanmasına yönelik olup doğrudan işe ve işçilere müdahale anlamına gelmediğini, dava konusu işin bağımsız bir işi ifade ettiğini, ihale konusu bu işin müvekkil kurumun yürüttüğü kamu hizmeti dikkate alındığında işin tamamının müteahhide bir bütün olarak verildiğinin görüleceğini, ikinci olarak işi alan müteahhidin bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu iş yerinde aldığı işte çalıştırması gerektiğini, oysa dava konu olayda böyle bir durumun mevcut olmadığını, müteahhit ile yapılan sözleşmede böyle bir zorunluluk öngörülmediğini, kimlerin işçi olarak işe alınacağı hususunun müvekkili kurum için önemli olmadığını, müteahhidin dilediği işçiyi dilediği herhangi bir iş yerinde çalıştırabildiğini, Alt İşverenlik Yönetmeliğindeki ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesindeki asıl ve alt işverenlik şartlarının olayda gerçekleşmediğini, bu sebeple davanın husumet sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiğini, kurumları ana statüsünün 4. maddesinde her türlü madeni işletmek ve işlettirmenin faaliyet konuları arasında yer aldığını, bu sebeple 2840 sayılı Kanun ile kurumları uhdesinde kalan ve ruhsatlarının devrinin kanuni olarak mümkün olmadığı, maden sahalarında koordinatları belirli alanlarda üçüncü kişilere, rödovans ve hizmet alımı yöntemlerini uygulanarak işlettirme yaptırabileceğini, bu uygulamalarda kurum yetkililerinin sözleşme konusu işin yürütümü ile ilgili olarak, firma çalışanlarını sevk ve idare etmesi, onlara emir ve talimat vermesi, kurum işçilerinin yüklenici işçileri ile birlikte çalışması gibi durumların söz konusu olmadığını, kurum kontrol teşkilatının tespitlerinin ödenecek hakedişe esas olmak üzere kömürün kalitesi ve miktarının belirlenmesi ile sınırlı olduğunu, müvekkili kurum tarafından yapılan hizmet alımlarının Kamu İhale Kanunu kapsamında kaldığını, müvekkilinin kamu kuruluşu olduğunu, bu sebeple muvazzaya başvurduğunun düşünülemeyeceğini, muvazaanın şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.