muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3841, Karar No: 2010/6616, Tarih: 18.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3841 E.  ,  2010/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Mahallesi 383 ada 1 parsel sayılı 216 hektar 2128.40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, taşınmazın bir bölümünün kendilerine ait tarım alanı olduğunu ileri sürerek dava açmış, dava dosyaları birleştirilmiştir. Mahkemece, davacıların davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 23337.75 m2'lik bölümünün tarla niteliği ile davacı ..., (B) harfi ile işaretli 17601.05 m2'lik bölümünün tarla niteliği ile davacı ... adına; geriye kalan 212 hektar 188.960 m2'lik bölümünün tespit gibi orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükümlerine göre orman kadastrosu yapılmış, çekişmeli yerler orman sınırları içinde bırakılmıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmaz bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına oluştuğu gerekçesi ile hüküm kurulmuşsa da, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür.

Raporu hükme esas alınan tarım ve orman bilirkişi tarafından çekişmeli yerlerin yüksek eğimli, üzerinde orman ağaç ve ağaççıkları bulunan ve tarımda kullanılmayan yerler oldukları bildirildikten sonra sonuç bölümünde orman olmadıkları ve tarım alanı niteliği taşıdıkları açıklanmıştır. Bu hali ile raporların içeriği ile sonuçları birbiri ile çelişkilidir.

6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesinde "funda ve makilerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı" hükmünün karşı kavramından funda ve makiliklerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı, 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Vasıf Tayinine Esas Olacak Tanımlar" başlıklı 23. maddenin (o) bendinde maki ve funda türü ağaçların isimlerinin sayıldığı, aynı maddenin (p) bendinde "orman ve orman ... muhafaza

karakteri, üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, ... erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde on ikiden fazla olan yerlerdir." şeklinde tanımlanmış ve yine aynı yönetmeliğin "Devlet Ormanı Olarak Sınırlandırılacak Yerler" başlığını taşıyan 26/j maddesi "orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların Devlet Ormanı olarak sınırlandırılacağını" aynı maddenin 2. Fıkrasında "orman rejimine girmiş olan bu gibi yerlerin komisyonlarca herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı" konularında hükümler bulunmaktadır. 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesinde “funda veya makilerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı hükme bağlanmış olmakla birlikte, maddenin karşı anlamından orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan çalılık, fundalıklarla örtülü yerlerin orman sayılacağı açıktır.

Kaldı ki; mahkemece dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar da taşınmazların 1960'lı yıllarda birkaç kez ekilip biçildiği, yalnızca otunu biçerek hayvan beslemek suretiyle zilyet olunduğu yolunda açıklama yaparak taşınmazların tarım alanı niteliği taşımadığını, davacıların bu yerlerde ekonomik amacına uygun olarak sürdürülen bir zilyetliğinin bulunmadığını doğrulamışlardır. Taşınmaz üzerinde kendiliğinden yetişen otların biçilerek hayvanlara yedirilmesi şeklindeki kullanım ekonomik amacına uygun zilyetlik olarak değerlendirilemez.

Kabule göre ise; ormanların mülkiyeti Hazine, kullanım hakkı Orman Yönetimine ait olduğundan Hazine'nin taraf olarak yer almadığı davanın görülerek, esas hakkında hüküm kurulması da doğru değildir. Değinilen yönler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi görüşle kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 18/05/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2946, Karar No: 2021/123, Tarih: 11.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/2946 E.  ,  2021/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın öz kızı olan mağduru, onun yaşadığı evden insanca yaşama koşullarında bulunmadığını düşünerek alıp arabasıyla kendisinin evine getirmesinde ve annesinin yanında bırakıp çarşıya çıkarak akşam saatlerinde geldiğinde mağdurun tekrar yaşadığı eve geri dönmek istemesine sinirlenerek onu tokatlaması ve kahırla taksi çağırıp taksiyle onu evine göndermesi şeklinde gerçekleşen eylemde suçun asli unsuru olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma kastının bulunmadığı cebir, tehdit veya hilenin olmadığı, suçun basit yaralamadan ibaret kaldığı gözetilmeden müştekinin soyut beyanlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3240, Karar No: 2017/6709, Tarih: 30.11.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/3240 E.  ,  2017/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17337, Karar No: 2020/4595, Tarih: 07.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17337 E.  ,  2020/4595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3243, Karar No: 2025/3018, Tarih: 26.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3243 E.  ,  2025/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1455 E., 2024/891 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 32. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/561 E., 2022/221 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi imzalandığını, müvekkili şirketin sağlık hizmeti sunduğunu, davalı Kurum tarafından aralarında Nükleer Tıp branşında sözleşme olmadığı halde bu branşa ilişkin olarak fatura düzenlendiği gerekçesiyle; müvekkili şirket bünyesinde faaliyet gösteren ... ... Hastanesi için 1.027.901,51 TL, ... Hastanesi için ise 202.694,70 TL yersiz ödeme tutarının yasal faizleri ile birlikte şirket alacaklarından mahsubuna yönelik işlem tesis edildiğini, müvekkili tarafından imzalanan sözleşmeye ve SUT'a aykırı herhangi bir tedavi ve faturalandırma yapılmadığını ileri sürerek; tesis edilen kesinti işlemlerinin iptali ile müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini ve kesinti bedellerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı şirketin ... ve ... Hastanelerinin müvekkili Kurumla kısmi sözleşme imzaladığını, bu merkezlerin Nükleer Tıp branşında sözleşmelerinin olmamasına karşın Kuruma Nükleer Tıp branşına ait planlı tedavi hizmetlerinin sistematik bir şekilde fatura edildiğinin tespit edildiğini, bu nedenle yersiz ödemelerin yasal faiziyle sözleşmenin (11.1) maddesi gereği mahsup edildiğini, tesis edilen işlemlerin mevzuata ve sözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi heyet raporunda, ... kapsamında yedi hastaya hastanelerindeki Nükleer Tıp Bölümü tarafından Intra-arteriyel Yitrium 90 Mikroküre tedavisi yapıldığı, sözleşme hükümlerindeki maddenin zaruri haller için geçerli olup, bunların akciğer perfüzyon/ ventilasyon sintigrafisi, gastrointestinal kanama yeri sintigrafisi, nakil böbrek fonksiyonunun erken dönemde belirlendiği dinamik böbrek sintigrafisi ve beyin ölümü tespitinde radyonüklid beyin sintigrafisi olarak Nükleer Tıp işlemlerinde geçerli tıbbi ve pratik karşılığını bulacağı, davacı şirketin davaya konu kesintilere gerekçe olan 7 Nükleer Tıp tedavisini bu sözleşme maddesine sokmak istediği, ancak Nükleer Tıp Bölümleri tarafından Intra-arteriyel Yitrium 90 Mikroküre Tedavisinin elektif şartlarda yapılan, hastanede yatıyor iken acil ve zaruri statüde tedavi olmadığı, bu tedavinin bir planlama gerektirdiği, bu sebeple tedavi kararı verildikten sonra SGK ile Nükleer Tıp anlaşması olan herhangi bir sağlık kuruluşunda işlemin yapılması hususunda hastanın sevki için yeterli süre ve klinik durum bulunduğu, Onkoloji hastalarında genellikle yaşam süresini uzatmaya yönelik yapılan bu tedavi yönteminin klinik durumu hastanede yatmayı gerektirecek kadar olumsuz seyreden ve stabil olmayan hastalar için zaten uygun bir tedavi yöntemi olmadığı, dolayısıyla SGK tarafından uygulanan işlemin yerinde olduğunun tespit edildiği, raporun denetime elverişli olduğu, davacı şirket tarafından yedi hasta için sekiz kalemde ibraz edilen Intra-arteriyel Yitrium 90 Mikroküre tedavilerine ait talebin ilgili SGK sözleşmesine, tıbbi gerekçeye ve genel pratik Nükleer Tıp uygulamalarına aykırı olduğu, davalı Kurum tarafından uygulanan işlemin yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkili şirketin Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi ve SUT hükümlerine aykırı herhangi bir tedavi ve faturalandırılma yapmadığını, Kurumun yapmış olduğu kesinti işleminin hem sözleşmeye hem de hukuk kurallarına aykırı olduğunu, ortada telafi edilmesi gereken bir Kurum zararı bulunmadığını, Yitrium 90 Mikroküre tedavisinin zaruri kapsamda değerlendirilmemesinin kabul edilemeyeceğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından davacı şirketin hak edişlerinden yapılan kesintinin hukuka aykırı olduğunun tespiti ve iptali ile yapılan kesintinin iadesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından davacı şirketin hak edişlerinden yapılan kesintinin hukuka aykırı olduğunun tespiti ve iptali ile yapılan kesintinin iadesi istemine ilişkindir.

Dava konusu işleme esas tıbbi tedavinin yapıldığı ana branştan seçilen bilirkişi heyetince hazırlanan raporun denetime elverişli olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26020, Karar No: 2015/11868, Tarih: 25.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/26020 E.  ,  2015/11868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin aracının içinden çalınan oto ses sistemlerinin başka bir sokağa taşıdığı ve eşyaların ihbar üzerine bu sokakta ele geçirildiği, beraat eden sanıklar...ve ...'in yakalandıklarında bu eşyanın çalındığı otonun yerini göstererek müştekiye ulaşıldığı ve bu şekilde eşyanın müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; suçun tamamlandığı ve iadenin gerçekleşmesi nedeniyle de TCK'nın 142/1-b, 168/1. maddeleri uyarınca uygulama yapılması gerektiği görülmüş ise de TCK'nın 142/1-b, 35. maddeleri uyarınca yapılan yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan dolayı, sanığa bir kez tanınan atıfetin genişletilmesi suretiyle, daha fazla indirim yapılmasının hakkaniyete aykırı olacağı gibi adalet ve eşitlik ilkelerini zedeleyecek sonuçlar doğuracağından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5185, Karar No: 2012/13906, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5185 E.  ,  2012/13906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazlara komşu olan Medreseönü Beldesi, Göçebe Mahallesi 134 ada 22, 64 sayılı parseller ile 117 ada 5, 6 ve 8 sayılı parsellere ait kadastro tutanakları ve eklerinin,davalıysa dava dosyalarının,varsa tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte kadastro müdürlüğü ve tapu sicil müdürlüğünden istenmesi,

2) Dosyanın yapılan incelenmesinde, Dairenin 20.04.2006 günlü bozma ilâmı öncesi ziraatçi ve orman bilirkişi tarafından sunulan raporlarda; dava konusu 117 ada 7 nolu taşınmazın işlenerek tarım alanı haline dönüştüğü, 134 ada 23 nolu taşınmazın kısmen yaşlı, kısmen genç kızılağaçlarla kaplı olduğu açıklandığı halde bozma kararından sonra alınan ziraatçı ve orman bilirkişi raporlarında; 117 ada 7 nolu parselin kızılağaçlarla örtülü olduğu, 134 ada 23 sayılı parselin ise boş içinde 2 adet ... bulunduğunun açıklandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle dosya yeniden ziraatçı ve orman bilirkişilere verilerek çekişmeli 117 ada 7 ve 134 ada 23 nolu parsellerin eylemli durumlarındaki çelişkinin giderildiği, üzerlerinde bulunan ağaçların yaşı, cinsi ve dağılımının açıklandığı müşterek imzalı ek raporun kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K’nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/12/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19243, Karar No: 2012/23591, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19243 E.  ,  2012/23591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının babasından dolayı aldığı ölüm aylığını iptal eden Kurum işleminin iptali ile ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Kurum işleminin iptali ve kesilen aylığın 19/03/2010 tarihi itibariyle yasal faizle davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hakkında verilen boşanma kararı 07/12/2006 tarihinde kesinleşen davacıya 1992 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle 19/03/2010 tarihi itibariyle kesilerek, 01/10/2008 - 18/03/2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk işleminin tesis edildiği anlaşılmakta olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrası olup, uyuşmazlığın çözümünde sosyal güvenlik, sosyal güvenliğin amaç ve yöntemleri, sosyal sigortalar, sosyal güvenlik sistemi gibi kavram ve olguların değerlendirilmesine gereksinim bulunmaktadır.

Sosyal sigorta sistemlerinde sigortalılar veya hak sahipleri belli şartların yerine getirilmesi halinde sosyal edime (yardıma) hak kazanırlar. Sosyal edim ya da sosyal yardım hakkı kişilerin belli bir yardım ya da edim üzerinden yargısal yönden icrası mümkün kamusal talep hakkını ifade eder. Sosyal sigortalar; sosyal koruma, dayanışma, sosyal denkleştirme, zorunluluk ilkelerine dayanmakta olup, özellikle inceleme konusu 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi yönünden önem arz eden sosyal koruma ilkesiyle, toplumun ekonomik ve sosyal yönden en fazla gereksinimi olan bireylerini/gruplarını koruma, güvenceye kavuşturma ve onlara hizmet amaçlanmakta, yaşamlarını sürdürebilmeleri için bu kişilerin sosyal güvenlik şemsiyesi altına alınması hedefi öne çıkmaktadır. Devletler tarafından amaç olarak benimsenen sosyal güvenlik genellikle sosyal sigortalar ile sosyal yardım ve hizmetler olarak adlandırılan iki temel yöntem uygulanmak suretiyle sağlanmaya çalışılmaktadır. İki ana

rejimden meydana gelen ... Sosyal Güvenlik Sisteminde, yardımlar genellikle devlet bütçesinden veya gönüllü özel yapılanmalardan karşılandığı, katılmasız veya primsiz rejim olarak adlandırılan sosyal yardım ve hizmetlerin yanı sıra sistemin temel dayanağını oluşturan ve ilgililerin herhangi bir maddi katkısının söz konusu olmadığı katılmalı veya primli rejimde bulunmaktadır.