muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14150, Karar No: 2014/33307, Tarih: 25.11.2014

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamların, kesinleşme ve infaz tarihlerine göre tekerrüre esas alınmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümlerde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kabule göre de,

3-Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK nın 58. maddesi uyarınca hangi ilamın tekerrüre esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi,

4-5275 sayılı Yasanın 108/4-5-6. maddesi gereğince, mükerrir sanık hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 ve 2 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12516, Karar No: 2013/9515, Tarih: 23.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/12516 E.  ,  2013/9515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı ve davalı vekilince duruşamsız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekil Av. ... ile davalı vek. Av. ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin akaryakıt bayiliğini yaptığı taşınmazda müvekkili lehine 15.01.2020 tarihine kadar süreli intifa hakkı tescil edildiğini intifa bedelinin ödenip, taşınmazlar kalıcı yatırımlar yapıldığını, ancak Rekabet Kurumunun 12.03.2009 tarihli duyurusu çerçevesinde intifa hakkının 18.09.2010 tarihinde sona ermesi ile ödenen meblağların davalı açısından sözleşmenin geçersiz kılındığı süre olan 18.09.2010 tarihi sonrası dönem için sebepsiz zenginleşmeye yol açtığını belirterek intifa hakkı ve teknik yatırımlar için ödenen bedelin 12.03.2009 tarihi itibariyle güncellenmiş değeri olan 1.248.314,00 TL'nin 12.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yarılama sonunda, davacı yanca taraflar arasındaki bayilik sözleşmesine dayalı olarak sözleşmenin fiilen imkansız hale gelmesi nedeniyle yapılan kalıcı yatırımların ve intifa sözleşmesinin geçersiz kalan süresi yönünden ödenen bedelin tahsilinin istenildiği ancak henüz taraflar arasındaki sözleşme gereğince davacı lehine tapuya tescil edilen intifanın devam ettiğinin anlaşıldığı, davanın intifanın terkini halinde değerlendirilebileceği gerekçesiyle erken açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, taraflar arasında akdedilen bayilik sözleşmesinin sona erdiğini, bu bayilik sözleşmesi nedeniyle yararlarına tesis edilmiş olan intifa hakkının da terkin edildiğini iddia etmiş, bu iddiasını ispat yönünden davalı şirkete intifanın terkin edilmesi için verilen Beyoğlu 41. Noterliğinin 20.09.2010 tarih, 28495 yevmiye numaralı vekaletnamesi örneğine dayanmıştır.

Mahkemece dosyaya celp edilen ... İli, ... İlçesi, ... mahallesi, ... Yol Mevkii, cilt no: 248, sayfa no: 24757 parsel no:... nolu, 1.476,00 m2 yüzölçümü ile davalı şirket adına tapuya kayıtlı taşınmazın tapu kaydından, taşınmaz üzeride intifa hakkı şerhinin bulunmadığı, ipotek kayıtlarının olduğu görülmektedir.

Mahkemece dosyaya celp edilen ... İli, ... İlçesi, ... mahallesi, ... Yol Mevkii, cilt no: 248, sayfa no: 24757 parsel no:... nolu, 1.476,00 m2 yüzölçümü ile davalı şirket adına tapuya kayıtlı taşınmazın tapu kaydından, taşınmaz üzeride intifa hakkı şerhinin bulunmadığı, ipotek kayıtlarının olduğu görülmektedir.

Bu durumda mahkemece, davaya konu bayilik sözleşmesinin feshedilip, feshedilmediği bir başka deyişle halen geçerliliği olup olmadığı, bu bayilikten kaynaklı olarak davacı lehine tapuda tesis edilen intifa hakkının fek edilip, edilmediği yönünün araştırılıp, tapu müdürlüğüne yazılacak müzekkere ile tapu kayıtlarının celbi ile, intifa hakkının terkin edilip edilmediği, ne zaman terkin edildiği sorulup, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile intifa hakkının devam ettiği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 990.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9855, Karar No: 2023/2744, Tarih: 03.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/9855 E.  ,  2023/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırıya taşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli, 2013/324 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırıya taşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Beraat kararlarının yasa ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Toplanan tüm delillerin değerlendirilmesi sonucunda; sanık ile katılanın aynı işyerinde çalıştıkları, zamanla aralarında sevgili ilişkisinin geliştiği, olay günü katılının da isteği ve razısı ile sanığın evine gittikleri, burada cinsel ilişki boyutuna varmayacak şekilde aralarında cinsel davranışların gerçekleştiği, her ne kadar katılan eve sanık tarafından zorla götürüldüğünü, burada rızasına aykırı olarak zorla cinsel ilişkide bulunulmaya kalkışıldığını iddia etmişse de; eve zorla götürüldüğünü belirttiği yer ile ev arasındaki mesafe dikkate alındığında, şehrin çok işlek bir yerinde, cebir uygulanarak mağdurenin bu kadar uzun bir mesafede götürülmesinin mümkün olmadığı, katılanın yaşı ve gelişmişlik düzeyi dikkate alındığında, sanık ile arasındaki cinsel davranışların da sanığın zoru ile gerçekleştirildiğini kabul etmenin yaşamın olağan akışına ve yaşam tecrübelerine aykırı olduğu mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli, 2013/324 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2424, Karar No: 2006/5788, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2424 E.  ,  2006/5788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 278 adada yer ... kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 278 sayılı adada yer ... diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı yada hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye gönderilmesine 27/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/24335, Karar No: 2014/30348, Tarih: 15.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/24335 E.  ,  2014/30348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2013/1211-2014/488

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız icra takibinde borçlu, ödeme emri tebliğ işleminin, tebligat evrakının borçlunun bilmediği Türkçe dilinde gönderilmesinden dolayı borçlu tarafından içeriğinin anlaşılamaması nedeniyle usulsüz olduğunu ileri sürerek tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak tespitini talep etmiş, mahkemece, tebliğ işleminin, Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 40. maddesine aykırı olarak borçlunun bildiği dilde tercüme edilmeksizin yapılması nedeniyle usulsüz olduğuna karar verilmiştir.

Somut olayda, örnek (7) numaralı ödeme emri, borçlunun adresinde 01.10.2012 tarihinde bizzat kendi imzasına tebliğ edilmiş olup, borçlunun şikayet dilekçesinde de belirttiği üzere, Türkiye'de ikamet ettiği hususunda uyuşmazlık yoktur.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nda ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'te, Türkiye'de mukim yabancılara yapılacak tebliğ işlemlerinde tebligat mazbatası ve eklerinin tercüme edilmesine ilişkin ayrık bir düzenleme bulunmamaktadır. Mahkeme kararına dayanak yapılan Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 40. maddesinde ise, yabancı ülkelerde bulunanlara tebligat usulü düzenlenmiş olup, olayımızda uygulama yeri bulunmamaktadır.

O halde mahkemece, borçlunun usulsüz tebligat şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11970, Karar No: 2017/4468, Tarih: 04.07.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11970 E.  ,  2017/4468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... ve ... vekili arafından, davalılar ... ve ... aleyhine 29/04/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem ve haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ... vekilinin hakaret eylemi nedeniyle aleyhine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin, davacılar hakkında hırsızlık suçlaması nedeniyle yapılan ceza yargılaması sırasında adı geçen davalının davacılar aleyhine yaptığı tanıklık ifadelerinden dolayı aleyhine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet ve haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davacıların karı koca olup çiçekçilik işiyle uğraştığını, davalılardan ...’nin düğün töreni yapıldığı sırada davacıların da davetli olarak düğüne katıldıklarını, davalı ...’nin babası diğer davalı ...’nin bilgisi dahilinde düğüne misafirler tarafından getirilen çelenkleri düğün mekanı sahibine para ödeyerek satın aldıklarını, düğünden sonra davalılardan ...’nin hırsızlık suçlamasıyla davacıları şikayet ettiğini ve davacılar hakkında yapılan ceza yargılaması sırasında, davalılardan ...’nin tanık olarak dinlendiğini ve davacılar aleyhine beyanda bulunduğunu belirterek, adı geçen davalının davacılar aleyhine yaptığı tanıklıktan dolayı kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacılar hakkında 10/12/2010 tarihinde hırsızlık suçundan iddianame düzenlendiği, iddianameye konu olan şikayette, davalılardan ...’nin düğün töreni sırasında davetlilerce hediye olarak getirilen düğün çiçeklerinin şikayetçi ...’nin bilgisi ve rızası olmadan gizlice bir arabaya koymak suretiyle davacılar tarafından götürüldüğü, davacıların bu şekilde hırsızlık suçunu işledikleri iddiasının yer aldığ dosyasında yapılan ceza yargılamasının 17/10/2011 tarihli 3. celsesinde

./..

-2-

./..

-2-

davalı ...’nin tanık olarak dinlendiği anlaşılmıştır. Davalı ...’nin tanık beyanları değerlendirildiğinde, dava sırasında ifade edilen beyanların haksız saldırı olarak nitelenemeyeceği, müştekinin de şikayetini doğrular nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda davalı ...’nin ceza davası sırasındaki tanık sıfatıyla söylediği beyanları nedeniyle talep edilen manevi tazminat isteminin anılan beyanların davacıya karşı haksız saldırı teşkil etmediğinden reddi gerekirken kısmen kabulü yönünde karar verilmesi doğru görülmemiş,hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Davalılardan ...’nin, davacıları haksız olarak şikayet ettiği iddiasına dayandırılan ve adı geçen davalı aleyhine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasa’nın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır, 25. maddesinde, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı belirtilmiş, BK’nın 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Dava dosyasının incelenmesinde; davalı ... tarafından apılan şikayet sonucunda davacılar hakkında iddianame düzenlenerek

Şu durumda, davalı ... tarafından, kendisinin düğün töreni sırasında düğün için davetlilerin gönderdiği çiçeklerin davacılar tarafından şikayetçi ...’nin bilgisi ve

./..

-3-

rızası olmadan alındığı gerekçesiyle şikayetçi olduğu, tarafından yapılan soruşturma sonucunda kamu davası açılmasında yeterli delil ve emare görülerek hırsızlık suçu nedeniyle davacılar hakkında ceza davası açıldığı nazara alındığında, davalı ...’nin şikayetçi olmasında somut birtakım emarelerin bulunduğu anlaşılmakla, şikayetin hak arama özgürlüğü kapsamında kaldığı kabul edilerek adı geçen davalı hakkındaki haksız şikayet nedeniyle açılan manevi tazminat davasındaki istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, şikayetin haksız olduğundan bahisle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yararına, (3) no’lu bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davalılardan ...’nin hakaret eyleminden dolayı hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, bozma nedenine göre davalılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/07/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Davacılar dava dilekçesinde haksız şikayet yanında davalılardan ...'nin dükkanlarına gelerek kendilerine hakaret ettiğini iddia ederek herbiri için 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesini istemişlerdir.

Davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Davacılar dava dilekçesinde haksız şikayet yanında davalılardan ...'nin dükkanlarına gelerek kendilerine hakaret ettiğini iddia ederek herbiri için 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesini istemişlerdir.

Davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...'nin davacıların her birine hakaret ettiği kabul edilerek herbiri yararına 4.000 TL olmak üzere toplam 8.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/06/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda, olay tarihi, tarafların konumu, kullanılan ifadeler ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hakaret eylemi nedeniyle herbir davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır; davalı ...'nin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının da kabulü gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddine dair bozma ilamının 1. bendindeki görüşüne katılmamaktayız. 04/07/2017