muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/579, Karar No: 2024/1794, Tarih: 20.02.2024

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gereklidir. Söz konusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Davaya konu kazanın gerçekleştiği 23.03.2019 tarihi itibariyle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olup davacının maluliyetinin bu yönetmelik hükümlerine göre belirlenmesi gereklidir. Bu yönetmeliğin 2 numaralı ek cetveli olan özür oranları cetvelinin "Kas İskelet Sistemi" başlığında Yaralanma Modeli Veya Tanı İlişkili Değerlendirme bölümünde "Travma durumlarında ilk tercih edilecek yöntemdir. Eğer bir yaralanma yok ise, bu yöntem yetersiz kalıyor ise veya yaralanma aynı omurga bölgesinde birden fazla segmenti etkiliyor ise eklem hareket genişliği modeli kullanılır. Yaralanma modeli nörolojik kayıp varlığına, kırık, dislokasyon ve hareket segmenti bütünlüğüne dayanır. Birden fazla omurga bölgesi etkilenmiş ise her biri ayrı ayrı değerlendirilir, kişinin özür oranını hesaplamak için Balthazard Hesaplama Tablosundan yararlanılır. Yaralanma bulgularına kortikospinal yol bulguları da eşlik ediyor ise spinal kord lezyonları ile ilgili tablolar kullanılır (Bölüm 4). Bu değerlendirme için özür kalıcı ve stabil olmalı, son 12 ayda değişiklik olmamalıdır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi tarafından düzenlenen 16.12.2019 tarihli raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyeti %23 olarak belirlenmiştir. Anılan bu raporun tanziminde Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ile ekindeki cetveller kullanılarak belirleme yapılması yerinde olmakla birlikte, davacının kazadaki omurga bölgesi yaralanması nedeniyle oluşan özür durumu için yönetmelikteki 12 aylık süre gözetilmemiş, davacının fiziki muayenesi yapılmamış ve bu hususta bir değerlendirme de yapılmamıştır.

Açıklanan hukuki ve maddi olgular karşısında; davacının yeniden muayenesi de yapılarak kaza nedeniyle maluliyeti oluşup oluşmadığı ve varsa maluliyet oranının, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere göre belirlenmesi için, en yakın üniversite hastanesinin adli tıp anabilim dalı başkanlığından rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3. Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davacı tarafa davalı ... tarafından 16.01.2020 tarihinde davaya konu trafik kazası sonucu davacının yaralanması nedeniyle 43.387,00 TL ödeme yapıldığı, ancak hesap raporunda yapılan ödemenin yeterli olup olmadığı konusunda herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

3. Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davacı tarafa davalı ... tarafından 16.01.2020 tarihinde davaya konu trafik kazası sonucu davacının yaralanması nedeniyle 43.387,00 TL ödeme yapıldığı, ancak hesap raporunda yapılan ödemenin yeterli olup olmadığı konusunda herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Şu halde, İtiraz Hakem Heyeti tarafından alınacak ek hesap raporu ile öncelikle kısmi ödeme tarihindeki veriler esas alınarak davalı tarafından yapılan ödemenin yeterli olup olmadığı araştırılmalı, eksik ödeme yapıldığının anlaşılması üzerine rapor tarihindeki verilere göre hesaplama yapılması gerekmektedir. Bu hususun gözetilmeyerek eksik incelemeyle karar verilmesi doru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17144, Karar No: 2014/9189, Tarih: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17144 E.  ,  2014/9189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki Gümrük İdaresi Vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık müdafıinin temyizine gelince;

1-Doğrudan verilen adli para cezası taksitlendirilerek 24 ayda taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

2-Dava konusu kaçak eşyanın, nakil aracının bilinen özellikleri itibariyle yüküne göre miktar ve hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gözetilmeden aracın iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümde gösterilen taksitlendirmeye ilişkin bende "24 ayda" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi, nakil aracının müsaderesine ilişkin fıkranın hükümden çıkartılması ve yerine "23 KA 056 plakalı nakil aracının sanığa iadesine, trafik kaydı üzerine konulan tedbirin kaldırılmasına" şeklindeki ibarenin eklenmesi, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16360, Karar No: 2012/24239, Tarih: 28.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16360 E.  ,  2012/24239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan bugday, beyaz lahana ve mısırın dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

2) Dava konusu taşınmazın tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10901, Karar No: 2010/4605, Tarih: 19.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/10901 E.  ,  2010/4605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 5.473,59.-TL ziynet bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalıya ait ziynetlerin elinden alınarak bozdurulup bir miktarı ile araba alındığını ve geri kalan miktarı ile de özel harcama yapıldığını, bu nedenle yanına hiçbir ziynet eşyası almadan müşterek haneden ayrıldığını belirterek ziynetlerin bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davalının işten ayrılırken aldığı tazminat ile birlikte ziynetlerin bozdurulup araba alındığını ve geri kalan ziynetlerin ise davacıda kaldığını savunmuştur. Mahkemece, ziynetlerin bir bölümü bozdurularak davalının aldığı tazminat miktarı ile birleştirilip araba alındığından ve geri kalan ziynet eşyalarının davacının elinden zorla alındığı kanıtlanamadığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalı tarafından bozdurularak harcandığını ileri sürmüş, davalı koca ise bir kısım ziynetlerin davacı tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Olayda, davacı kadın evi terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 19.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1749, Karar No: 2012/21510, Tarih: 17.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/1749 E.  ,  2012/21510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2022/1962, Karar No: 2022/5650, Tarih: 14.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/1962 E.  ,  2022/5650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişilerin özel hayatına ilişkin görüntü veya sesleri hukuka aykırı olarak ifşa etmek, sarkıntılık düzeyinde cinsel saldırı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın tür ve süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca yerinde görülmeyerek;

I-Katılan ... vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde:

İstinaf mahkemesi kararının katılan vekiline 12/01/2022 günü tebliğ edildiği, vekilin 02/02/2022 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış ise de, temyiz dilekçesinin 5271 sayılı CMK’nın 291. maddesinde belirlenen on beş günlük süre geçtikten sonra verildiği belirlendiğinden temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİ,

II-Sanıklar hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal, kişilerin özel hayatına ilişkin görüntü veya sesleri hukuka aykırı olarak ifşa etmek ve sarkıntılık düzeyinde cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

III-Sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin bu kapsamda olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanıkların katılanlara yönelik gerçekleşen nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanıkların katılanlara yönelik gerçekleşen nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İTİRAZLARININ ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 14.04.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3133, Karar No: 2015/18207, Tarih: 25.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3133 E.  ,  2015/18207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahalde, 12 metre genişliğindeki düz, asfalt ve kuru zeminli yolda, seyrine göre sola 4637 sayılı sokak istikametine dönüş yapmak istediği sırada, gireceği sokakta seyir eden katılan ...'ın kullanmakta olduğu motosikletle, sağ şeritte, otomobilin sol ön tarafıyla çarpışmaları sonucunda, motosiklette seyir eden sürücü ... ile ...'ın yaralanmalarına neden olduğu olayda, dosya içindeki kaza tespit tutanağı ve kazaya ilişkin fotoğrafların incelenmesi ve beyanlara göre, kazanın katılanın şeridinde meydana geldiğinin anlaşılmasına, sanığın dar kavisle dönüş yapması ve Karayolları Trafik Kanunun 53. maddesinde yer alan “gireceği yolun gidiş yönündeki uygun bir şeridine girmeye ve sola dönüşlerde sağdan ve karşıdan gelen trafiğe ilk geçiş hakkı verme” zorunluluğuna uymadığının anlaşılmasına göre, asli kusurlu olarak kabul edilip, mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, dosya içeriği ile örtüşmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi.

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8930, Karar No: 2010/13925, Tarih: 19.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/8930 E.  ,  2010/13925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İşkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan harcama ve ödemenin 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.10.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına....... geldi. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava dilekçesi ekinde yer alan 20.02.2009 gelir onay tarihli peşin sermaye değeri hesap tablosunda, sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ile sosyal yardım zammı toplamı 88.432,75 TL olarak belirtilmiş; dava açıldıktan sonra gönderilen 16.06.2009 gelir onay tarihli tabloda ise toplam tutar 84.046,17 TL olarak belirtilmiştir.

Karar gerekçesinde, ilk peşin sermaye değeri tutarı 83.359,62 TL, sosyal yardım zammı ise 686,55 TL olarak belirtildiği halde toplam tutar ile davalının % 80 olarak kabul edilen kusur oranı üzerinden hükmedilen 70.746.20 TL peşin sermaye değerli gelir miktarı itibariyle çelişik hüküm kurulmuştur.

İlk peşin sermaye değerli gelir tutarı ve gelir bağlama kararının onay tarihi konusundaki çelişkiyle; karar gerekçesi ile hükmedilen tutarlar arasındaki uyumsuzluk giderilmek suretiyle hüküm kurulması gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8426, Karar No: 2014/12001, Tarih: 27.11.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/8426 E.  ,  2014/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Terör örgütüne üye olma ve propagandasını yapma suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sırasında, yargılama görevinin Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın çocuk ağır ceza mahkemesi sıfatı ile ... nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine ilişkin ... Çocuk Mahkemesinin 15.05.2014 tarihli ve 2013/494 esas, 2014/302 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile söz konusu görevsizlik kararının kaldırılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2014 tarihli ve 2014/568 değişik iş sayılı sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 6526 sayılı Kanununun 2. maddesiyle değişik 5235 sayılı Kanunun 12. maddesinde, “Kanunların ayrıca görevli kıldığı hâller saklı kalmak üzere, Türk Ceza Kanununda yer alan yağma (m. 148), irtikap (m. 250/1 ve 2), resmi belgede sahtecilik (m. 204/2), nitelikli dolandırıcılık (m. 158), hileli iflas (m. 161) suçları, Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısmının Dört, Beş, Altı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar (318, 319, 324, 325 ve 332 nci maddeler hariç) ve 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar ile ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve on yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçlarla ilgili dava ve işlere bakmakla ağır ceza mahkemeleri görevlidir. Anayasa Mahkemesi ve Yargıtayın yargılayacağı kişilere ilişkin hükümler, askeri mahkemelerin görevlerine ilişkin hükümler ile çocuklara özgü kovuşturma hükümleri saklıdır.”, 5395 sayılı Kanunun 26/2. maddesinde; “Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.” ve anılan Kanunun geçici 1/3. maddesinde, “Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, ... Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmakla, itirazın reddi yerine ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 27.10.2014 tarih ve 2014/18322/63300 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2014 tarih ve 2014/364461 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararına yapılan itirazın kabulünde ve görevsizlik kararının kaldırılmasında isabet görülmediğinden bahisle kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de; davanın esası sonuçlandığında olağan bir yasa yolu olan temyiz denetimi sırasında görev hususunun CMUK'nın 308/4. maddesi uyarınca inceleneceği, karar veya hükümlerin olağan yasa yoluyla incelenmesi imkanı varken olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden koşulları bulunmayan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.