muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1645, Karar No: 2013/5680, Tarih: 02.04.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/1645 E.  ,  2013/5680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki ticari ilişkiye istinaden çeşitli tarih ve bedelli faturalarla mal alışverişi olduğunu, müvekkilinin cari hesap ilişkisi içinde aldığı malların bedellerini ödediğini, ancak davalı tarafça müvekkiline satılmayan ve teslim edilmeyen mallara ait faturaların işlenmesiyle oluşan cari hesap alacağına dayanılarak İzmir 19. İcra Müdürlüğü' nün 2011/10789 sayılı takip dosyasından icra takibi yapıldığını belirterek, müvekkilinin takibe konu edilen borç ve fer' ileri kadar davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında yıllardır devam eden cari hesap ilişkisi olduğunu, fatura dayanağı malların iddianın aksine davacıya teslim edildiğini, bu mallara karşılık müvekkilinin davacıdan aldığı 3 adet senedin davacının ödeyeceğini beyan etmesi nedeniyle takibe konmadığından zamanaşımına uğradığını, davacının faturalara süresinde itiraz da etmediğini, delil olarak münhasırın davacının defterlerine dayandıklarını belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalının savunmasında davaya konu malları davacı tarafa teslim ettiklerini, davacı defterlerinin delil olarak kabul edilip inceleme yapılmasını talep ettiği, davacı defter ve kayıtları üzerindeki bilirkişi incelemesi sonucunda hüküm kurmaya yeterli rapora göre, menfi tespit talep edilen icra takip dosyasındaki malların davacı tarafa teslim edildiğinin davacı defter ve kayıtlarında yer aldığı, davacının mal teslim alınmadığına yönelik iddialarının yerinde olmadığı, davalının münhasıran davacı defterlerine dayanmış olmasına göre davacının defterlerince bu hususların kanıtlandığı belirtilerek, davanın reddine, alacaklının uğradığı zarar dikkate alınarak İİK.'nun 72/4. maddesi gereğince %40' dan az olmamak üzere hesaplanan 2.000-TL kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava konusu mal bedellerini ödediğini iddia etmiş ve dosyaya birtakım ödeme belgeleriyle ödeyerek geri aldığını bildirdiği senetleri sunmuştur. Davacı, mal teslim almadığını iddia etmemiş, aksine teslim aldığı malların bedellerini ödediğini ileri sürmüş ve bilirkişi raporuna da bu çerçevede itirazda bulunmuştur. Bu durumda mahkemece davacının iddiası, iddianın kanıtı olarak sunulan belge ve senetler ve bilirkişi raporuna yönelik itirazlar üzerinde durulup değerlendirilerek gerektiğinde ek rapor ya da yeni bir bilirkişi raporu alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak uygun sonuçlar dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/527, Karar No: 2012/6279, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/527 E.  ,  2012/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa sahibi davacı tarafından yatırılan su abone bedeli 1.850,00 TL ile davacıya ödenmesi kooperatif genel kurulunda kabul edilen 27.000,00 TL alacak toplamı 28.850,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili istemi ile açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne, su abone bedeli 1.850,00 TL'nin tahsiline, 27.000,00 TL'nin borç ikrarına ilişkin alacağın geciktirici şarta bağlı olması ve şartın gerçekleşmemesi nedeniyle reddine dair verilen karar davacı arsa sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı arsa sahibi ile davalı kooperatif arasında 27.11.1996 tarihinde düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdedilmiştir. Sözleşme gereği 3 blok halinde yapılacak inşaatlardan davacı arsa sahibine toplam 14 daire teslim edilecektir. Davalı kooperatifin 25.12.2006 tarihli olağan genel kurul toplantısında davacı arsa sahibi ...'ya 27.000,00 TL borçlu bulunulduğu kabul edilmiş, bu borcun kooperatifin yapacağı işlerin tamamlanmasından ve borçlarının ödenmesinden sonra arsa sahibine ödeneceği şarta bağlanmıştır. Davacı arsa sahibi kooperatifin üyesi olmadığından genel kurulda alınan ve borç ikrarı niteliğinde olan kabulün şarta bağlanması arsa sahibi davacıyı bağlayıcı nitelikte kabul edilemez. Kooperatif tüzel kişiliği borcu açıkça kabul ettiğinden bu borç ikrarı bağlayıcı olur. Genel kurul toplantı tutanağında davacı arsa sahibinin kendi bağımsız bölümlerine yaptığı harcamaları belgelendireceğine dair bir kayıt yeralmadığından daha sonra bu borç ikrarından dönülmesi de hüküm ifade etmez.

Tüm bu nedenlerle 27.000,00 TL yönünden de davanın kabulü gerekirken alacağın geciktirici şarta bağlı olduğu ve şartın gerçekleşmediği gerekçesiyle yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3616, Karar No: 2008/10092, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3616 E.  ,  2008/10092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ... alet ve makinaları üreticisi olup davalının fuar organizasyonu düzenleyen bir şirket olduğunu, davalının organize ettiği ETSİF 2007 Edirne Ticaret Sanayi ve ... Fuarına müvekkilinin katılımı için davalı yanca önerilmesi üzerine, müvekkilinin fuara katılacak firmaların listesini talep ettiğini, bu listede müvekkilin ticari ilişki kurabileceği birçok firma isminin yer aldığını gören müvekkilince fuara katılım sözleşmesinin imzalandığını ve bu ... karşılığında toplam bedeli 5.097 YTL olan üç adet çekin davalıya verildiğini, bilahare müvekkili firmaya fuar yerleşim planı gönderildiğini, yapılan incelemede fuara katılacağı belirtilen firmaların çoğunun katılmayacaklarının görülmesi üzerine müvekkilinin de fuara katılmadığını belirterek çekler nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve çeklerin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıya gönderilen listenin rezervasyon listesi olup, listede görülen firmaların fuara katıldıkları anlamına gelmediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece,toplanan delilere göre, bazı firmaların fuara katılmaması nedeniyle davacı firmanın da ... taraflı olarak fuara katılmaktan vazgeçtiği, taraflar arasındaki sözleşmede davalının, diğer firmaların fuara katılımını sağlayacak şekilde bir yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6340, Karar No: 2024/14093, Tarih: 27.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6340 E.  ,  2024/14093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/488 E., 2023/482 K.

SUÇ :Sahte fatura düzenleme

SUÇ TARİHLERİ : 31.12.2009, 31.12.2011

HÜKÜMLER : Beraat, dava şartı yokluğu nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sanık ... hakkında dava şartı yokluğu nedeniyle verilen düşme hükmüne yönelik temyiz yönünden

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, vergi dairesi tarafından sanığa yüklenen.2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın verilemeyeceğinin bildirilmiş olması karşısında, kamu davasının dava şartı yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz yönünden

Sanığın yargılama konusu 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8477, Karar No: 2022/9442, Tarih: 27.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8477 E.  ,  2022/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir."hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 18/05/2022 tarih ve 2022/388 E. 2022/893K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 18/05/2022 tarih ve 2022/388 E. 2022/893K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- Düzce İcra Hukuk Mahkemesi’nin 21/12/2021 tarih ve 2021/386 E. 2021/784 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında (11.535,00 TL)” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13152, Karar No: 2020/859, Tarih: 03.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13152 E.  ,  2020/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ...,...., ..., ... ve ...’a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 03.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2013/4952, Karar No: 2013/8580, Tarih: 28.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4952 E.  ,  2013/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; nüfus kayıtlarında miras bırakan annesi ....'nin soyadının .... olarak kayıtlı olduğu halde 253, 667, 784 ve 1048 parsel sayılı taşımazların tapu kayıtlarında annesinin soyadının birlikte yaşadığı....ın soyadı olan .... olarak yazıldığını belirterek, anılan parsellere ait tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına göre düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı kurum; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla , tetkik hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı .Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29464, Karar No: 2014/20926, Tarih: 23.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/29464 E.  ,  2014/20926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle tüm dosya kapsamına göre 5395 Sayılı Kanun’un 67. maddesi gereğince temizlik işlerinin ihale ile alt işverenlere gördürülebileceği yönündeki düzenleme karşısında Yerel Mahkemece temizlik işinin asıl iş olduğu, bu nedenle de asıl işten bölünerek alt işverenlere gördürülemeyeceğine dair gerekçesi yerinde değil ise de davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu açıklama ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan ...'na yükletilmesine 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15945, Karar No: 2016/7297, Tarih: 06.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15945 E.  ,  2016/7297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 151/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası.

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde taş atmak suretiyle katılanın ikametinin camlarını kırdığı anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.