muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10484, Karar No: 2024/2585, Tarih: 12.03.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... Seracılık İnş. Tur. Taş. Tic. Taah. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle; asıl ve birleşen dava ile ıslahın zamanaşımına uğradığını, 9.995,16 TL ödemeye ilişkin dekont mahkeme dosyasına sunulmasına karşın bu ödemenin değerlendirilmediğini, Müvekkili tarafından; davacıya, ... Gıda Şirketine yapılacak iş ile ilgili olarak oryantasyon eğitimi verildiğini, müvekkilinin hiçbir kusuru bulunmadığını, kazanın meydana geldiği alanda çalışma yapılması için elektriğin kesilmesinin diğer davalı ... Gıda Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'den istendiğini ve elektrikler kesilene kadar iş yapımına başlanmadığı halde davacının elektriğin kesilmesini beklediği sırada uyarıları dikkate almayarak o bölgede çalıştığını ve bu olayın neticesinde kaza geçirdiğini, dinlenen tanık beyanlarında bu hususun ispat edileceğini, bilirkişi tarafından kusur hesaplanmasında hataya düşüldüğünü ve mahkeme tarafından kusura ilişkin itirazların dikkate alınmadığını, sürekli iş göremezlik oranında çelişkinin giderilmediğini, davacının istinaf incelemesi öncesi iş göremezlik oranı toplam %21,8 iken bozma sonrası alınan raporlarda bu oranın ilk kazada %2,2 ikinci kazada %16,2 olarak hesaplandığını, kabul anlamına gelmekle birlikte toplam iş göremezlik oranı düşerken hesaplanan tazminat miktarında artış meydana gelmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... Gıda San.ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının işçisi olduğu ... Seracılık Şirketi ile müvekkili şirket arasında 05.03.2009 tarihli 140.600 m2 ek sera tesisi inşaatında sera montajına ve mekanik malzeme imalatına ilişkin anahtar teslim iş sözleşmesi ile 25.03.2010 tarihli 107.000 m2 sera tesisi inşaatında sera metal konstrüksiyon imalatına yönelik mekanik parça imalatına ilişkin hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu davacı ile müvekkil şirket arasında işveren-işçi ilişkisi bulunmadığı gibi davacının işvereni ... Seracılık ile müvekkil şirket arasında da alt-üst işverenlik ilişkisi bulunmadığını, kararda İkinci iş kazasından sorumlu olmadığı gibi ilk kazadan da sorumlu olmaması gerektiğini, "... Seracılık şirketi ile arasındaki sözleşmenin "yüklenicinin yükümlülükleri” başlıklı 5 inci maddesi kapsamında sorumlu tutulamayacağı: “Yüklenicinin montajlardan sorumlu tüm elemanlarının iş verenin sera tesisleri içerisinde geçireceği her türlü iş kazalarının tazmininden, tedavi masraflarından, SSK, bölge çalışma müdürlüğü, iş kurumu vb. makam ve mercilerden gelebilecek cezai yükümlülüklerden yüklenici sorumludur.” Maddesi gereği müvekkil şirketin sorumlu olmayacağını sözleşmenin anahtar teslim iş sözleşmesi olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat isemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, "Adli tatilin sürelere etkisi" açısından aynı Kanun'un 102 ve 103 üncü maddesidir. "Usuli kazanılmış hak" yönünden 04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıdır.

3. Değerlendirme

1. Uyuşmazlığın çözümü, 'usuli kazanılmış hak' kavramının açıklanmasını ve açıklanan olgular karşısında somut olay ve taraflar yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin irdelenmesini gerekli kılmaktadır.

2. Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda (6100 sayılı Kanun/HMK) 'usuli kazanılmış hak' kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Konu, yargı içtihadı ile gelişmiştir.

3. Bu Kurum davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

4. Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

5. 6100 sayılı HMK'nun 103/1-ç maddesinde "ç) Hizmet akdi veya iş sözleşmesi sebebiyle işçilerin açtıkları davalar." Adli tatilde görülebilecek dava ve işler arasında sayılmıştır.

6. Bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince verilen 18.07.2017 tarihli ilk kararın davacı vekiline 07.08.2017 tarihinde tebliğ edildiği ve adli tatile tabi olmayan bu dava için karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 5521 sayılı Kanun kapsamında kararda gösterilen kanun yolu süresi olan 8 günlük süre dolduktan sonra 05.09.2017 tarihinde istinaf edildiği gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ilk kararında davacı vekilinin istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmesi gerekirken, davacı vekilinin istinaf başvurusunun da davalılar vekillerinin istinaf başvurusu gibi değerlendirilerek İlk Derece Mahkemesi kararının davacı lehine kaldırılmasına karar verilmesi hatalı olmuştur.

7. O halde, Mahkemece yapılacak iş; davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesinin 18.07.2017 tarihli ilk kararını süresinde istinaf etmemiş olduğu kabul edilerek ve iş bu kararın sadece davalılar vekilleri tarafından istinaf edildiği gözetilerek kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılamada davalılar lehine oluşması gereken usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle, kaldırma kararı sonrasında 27.05.2009 tarihli iş kazası nedeniyle tespit edilen %2,2 ve 28/04/2011 tarihli iş kazası nedeniyle tespit edilen %16,2 düzeyindeki sürekli iş göremezlik oranlarının kaldırma kararı öncesinde alınan 01.06.2017 tarihli hesap raporuna uygulamak (bu raporda esas alınan işlemiş devre sonrasında yürürlüğe giren asgari ücret değişiklikleri rapora yansıtılmamak suretiyle), davacının her bir iş kazası nedeniyle hak kazanacağı maddi tazminat miktarlarını belirleyerek, davacıların maddi tazminat istemleriyle manevi tazminat istemleri hakkında bir karar vermekten ibarettir.

8. İlk Derece Mahkemesince anılan hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

9. O halde, Kanun'un açık hükmüne aykırı görülen hususlar ile davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları gözetilerek, bozma sebeplerine göre bu aşamada sair temyiz itirazları incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf itirazlarının esastan reddine dair kararı ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilleri tarafından temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

4.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21071, Karar No: 2013/8055, Tarih: 16.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/21071 E.  ,  2013/8055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi ile fiş parası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem, ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi ve fiş parası alacağının ödetilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak etmeyecek şekilde sona erdiği ispatlanamadığı gerekçesiyle taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacağından mahkemece takdir edilen indirim oranının yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma ve haftasonu çalışması yapmadığı kabul edilerek Yargıtayca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Dosya içeriğine göre, mahkemece yapılan indirim yetersiz kaldığından tanık beyanları ve yapılan işin niteliği dikkate alınarak hesaplanan tutarlar üzerinden % 40'tan az olmamak üzere indirim yapılmak suretiyle fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14152, Karar No: 2020/2476, Tarih: 12.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/14152 E.  ,  2020/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar :Temyiz isteminin reddi

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, sanık müdafinin 15.03.2016 tarihli temyiz başvuru dilekçesi eski hale getirme talepli olduğundan, mahkemenin 21.03.2016 tarih, 2012/1494 Esas ve 2015/185 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararının yok hükmünde olduğunun kabulü ile sanığın dosya kapsamındaki adresleri ile MERNİS adresinde uyumsuzluk olduğu gibi, gerekçeli kararın öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre sanığa tebliğinin yapılarak, sanığın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekirken; bu işlemler yapılmadan, sanığın MERNİS adresine doğrudan çıkarılan tebligat uyarınca aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre işlem yapılarak muhtara teslim edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, öğrenme üzerine hükümlerin süresinde temyiz edildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

1- 2008-2009-2010-2011-2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın 2008-2009-2010-2011-2012 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz talepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükmün gerekçesinde 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi uyarınca taktiri indirim uygulanacağı belirtilmesine rağmen, hüküm kısmı takdiri indirim maddesinde 765 sayılı TCK'nin 59/2 maddesinin gösterilmesi,

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz talepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükmün gerekçesinde 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi uyarınca taktiri indirim uygulanacağı belirtilmesine rağmen, hüküm kısmı takdiri indirim maddesinde 765 sayılı TCK'nin 59/2 maddesinin gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasının (2) bendinde yer alan “765 Sayılı TCK'nin 59/2. maddesi ” ibaresinin çıkarılması ve yerine “ 5237 Sayılı TCK'nin 62/1. maddesi ” yazılması suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, Birinci fıkradaki sanığın 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 yıllarına ait sahte fatura düzenleme suçundan sanık hakkında TCK'nin 43. maddesine göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği yönünden Başkanı ...'in karşı oyuyla 12.03.2020 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Temyiz incelenmesine konu olan somut olayda; sanık ... baştan beri yaptığı bir plan dahilinde Osmangazi Vergi Dairesi Müdürlüğünden 162 045 9011 vergi kimlik numaralı vergi mükellefiyetliliğini tesis ederek, vergi mükellefiyetinin avantajları ile hukuki ve fiili kesinti söz konusu olmaksızın; 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında gerçek bir mal teslimine dayanmaksızın komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme şeklinde sübut bulan eylemi gerçekleştirmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Doktrin “aynı suç işleme kararı”nı tesbit etmek için sanığın baştan itibaren yaptığı bir PLAN içinde hareket etmesi gerektiği görüşündedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Doktrin “aynı suç işleme kararı”nı tesbit etmek için sanığın baştan itibaren yaptığı bir PLAN içinde hareket etmesi gerektiği görüşündedir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nda sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, suçların oluşumu bakımından takvim yılının esas alınmasını gerektirir herhangi bir düzenleme bulunmaması, 5237 sayılı TCK'nin genel hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması, zincirleme suç hükmüne ilişkin 5237 sayılı TCK'nin 43.maddesinde belirlenen esasların gözetilmesi gerektirmektedir.

5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi, işlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması ve bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekir.

Yüksek 11.Ceza Dairemizde yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 359. maddesinde düzenlenen vergi kaçakçılığı suçundan Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesince 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında devam eden eyleminden her beş takvim yılı için kurulan hükmün; düzeltilerek onanması yönündeki hükmün ,  her bir takvim yılının ayrı bir suç olduğuna dair herhangi bir yasal düzenleme  bulunmaması, 5237 sayılı TCK'nin genel hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi, sanığın eylemlerinin   her birinin  yenilenen kasıtla işlenmiş ayrı suçlar olduğuna dair yeterli kanıt olmaması, sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 359. maddesine göre bir kez uygulama yapılarak, 5237 sayılı Yasanın 61. Maddesine göre cezanın belirlenerek sanığın 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında devam eden eylemlerinin " bir suç işleme kararırın icrası " kapsamında değerlendirilerek 5237 sayılı Yasanın 43.maddesinin uygulanarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinden; sanık hakkında beş kez hüküm kurulmasına ilişkin sayın çoğunluğun Düzeltilerek Onama kararına katılmıyorum. 12.03.2020
Yargıtay — Esas No: 2014/24967, Karar No: 2015/4174, Tarih: 12.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24967 E.  ,  2015/4174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın 3.kişiye ait bir başka araçla çarpışması sonucu hasarlandığını, kazanın davalıya ihbarına rağmen zararın karşılanmadığını, tespit raporuna göre 17.913,75 TL tutarında zarar olduğunu belirterek şimdilik 11.000,00 TL'nın 20.12.2013 temerrüt tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 05.09.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 4.421,26 TL daha artırarak toplam 15.421,26 TL'nın davalıdan tazminini istemiştir.

Davalı vekili, davacı sigortalının, kazanın üzerinden 6 ay geçtikten sonra müvekkiline ihbarda bulunduğunu, bu sırada araç onarılmış olduğundan, araç üzerinde inceleme yapılma hakkının engellendiğini, gerekli belgelerle ihbar yapılmadığını, temerrüde düşmediklerini, tek taraflı ve hasımsız olarak yaptırılan tespit raporunu kabul etmediğini, hasar miktarının fahiş olduğunu, hangi parçaların hasarlandığının yeterince değerlendirilmediğini, tespit giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadıklarını, aracın orjinal parçalarla yetkili serviste onarıldığına dair belge, bilgi sunulmadığını, tespit raporunda belirlenen parçalarla onarılmadığını, gerçek zarardan sorumlu olacaklarını, zamanında kasıtlı olarak riziko bildirilmediğinden tazminattan indirim yapılması gerektiğini, reeskont faizinin yasal faiz anlamına geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 15.421,26 TL'nın 20.12.2013 tarihinden işleyecek reeskont faizilyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, rizikonun hemen ertesi günü davacı tarafça, sigortalı araçta meydana gelen hasarın belirlenmesi için tespit yapılmasına, davacının rizikoyu süresinde davalıya ihbar etmemesinin tek başına hasarın teminat kapsamı dışında kalmasını gerektirmemesine, kaldıki bu durumun zararın artmasına sebebiyet verdiğinin davalı tarafça somut şekilde ispatlanmamasına, göre davalı vekili ile davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak, sigortalı tarafından, sigorta şirketi aleyhine açılan alacak istemine ilişkindir. Davalı sigortacı kaskolu araçta meydana gelen gerçek zarardan (azami sigorta bedeli ne kadar, poliçe hükümleri gereğince) sorumludur. Konsunda uzman bilirkişi marifetiyle gerçek zararın tespiti gerekir. Somut olayda, davacı aracının, dava dışı 3.kişiye ait araçla kazaya karıştığına dair sürücüler arasında düzenlenen maddi hasarlı kaza tespit tutanağı ve davacıya ait aracın kaza sonucu hasarlandığına dair, davacı tarafça hasımsız olarak yaptırılan tespit sonucu düzenlenen bilirkişi raporu bulunmaktadır. Davacı aracının hasarına ilişkin fotoğraflarda mevcuttur. Davacı aracı 2006 model ... otomobil olup, davaya konu kaza 27.05.2013 tarihinde meydana gelmiştir. Dosya kapsamına göre sigortalı araç olay tarihinde 156.200 km'de olup, davaya konu kazadan önce 8 ayrı kazaya karışmıştır. Önceki kazalara dair hasar dosyası, kaza tutanağı v.s. getirilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu kaza sonucu meydana gelmeyeceği tespit edilen hasarlar zarara dahil edilmemiş, araç üzerinde bulunan ve orjinal olmayan parçaların eşdeğer piyasa rayiç fiyatları esas alınmış, bunun dışında kalan hasarların olay tarihindeki orjinal parçalarla onarım maliyetinin (hurda ve amortisman indiriminden sonra) 15.421,26 TL olacağı belirtilmiştir. Davalı sigortacı vekili, aracın öncesinde 8 ayrı kazası olduğunu, orjinal parçalarla tamirinin kabul edilemeyeceğini, onarımına dair belge olmadığını, hasarın fahiş olduğunu belirterek yeniden bu hususlarda rapor alınmasını talep etmiş ise de; mahkemece bu itirazlar yönünden değerlendirme yaptırılmadan 15.421,26 TL yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda mahkemece, davacı aracının, davaya konu trafik kazasından önce karıştığı ileri sürülen 8 ayrı kazaya ilişkin kaza tutanakları, hasar dosyaları, fotoğraflar, varsa onarımına ilişkin belge ve bilgiler ile davalıya kasko sigortalı aracın davaya konu 27.05.2013 tarihinde meydana gelen kaza sonucu onarımına dair belge ve bilgilerin ilgililerinden temin edilerek dosya içine getirilmesi, daha sonra önceki raporu düzenleyen bilirkişiler dışında İstanbul Teknik Üniversitesi ve Karayolları Genel Müdürlüğü Fen heyetinden seçilecek hasar konusunda uzman bilirkişi kurulundan tüm dosya kapsamı birlikte gözetilerek, davacı aracında bu kaza sonucu oluşan gerçek zarar miktarının tespiti hususunda, önceki bilirkişi raporunun da irdelendiği, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.