muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7552, Karar No: 2022/7832, Tarih: 10.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/7552 E.  ,  2022/7832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm maddî hatanın düzeltilmesi talebi ile Dairemize gönderilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz incelemesine konu bölge adliye mahkemesi kararı davacı karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 01.06.2022 tarih 2022/3330 Esas 2022/5260 Karar sayılı ilamı ile; tarafların gelirlerinin birbirine yakın düzeyde olduğu bu nedenle davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına, temyize konu diğer bölümlerin onanmasına karar verilmiş, ilama karşı davalı karşı davacı kadın vekili 29.07.2022 tarihli dilekçe ile Yargıtay ilamında davacı karşı davalı erkeğin Sakarya Üniversitesinde temizlik görevlisi olarak, davalı-karşı davacı kadının ise Digitürk çağrı merkezinde çalıştığı yazılsa da; davacı-karşı davalı erkeğin emekli olduğu, davalı-karşı davacı kadının ise çalışmadığı, ilamda yazılı gerekçe ile maddi gerçeğin uyum içinde olmadığını bu nedenle ilamda bulunan maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde; dosya içindeki ekonomik ve sosyal durum araştırmaları ile SGK hizmet dökümlerinden davacı-karşı davalı erkeğin emekli olduğu, davalı karşı davacı kadının ise Sgk`lı olarak özel bir işyerinde çalıştığı, maddi hata sonucu ilama davacı-karşı davalı erkeğin Sakarya Üniversitesinde temizlik görevlisi olarak, davalı-karşı davacı kadının ise Digitürk çağrı merkezinde çalıştığının yazıldığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davalı-karşı davacı kadın vekilinin maddi hata düzeltim talebinin kabulü ile Dairemizin 01.06.2022 tarih 2022/3330 Esas 2022/5260 Karar sayılı ilamındaki ‘erkeğin Sakarya Üniversitesinde temizlik görevlisi olarak çalıştığı, kadının da Digitürk çağrı merkezinde çalıştığı’ ibaresinin kaldırılmasına yerine ‘kadının SGK'lı ve asgari ücretli çalışan olduğu, erkeğin ise emekli olup başkaca bir gelirinin tespit edilmediği’ ibaresinin yazılmasına, maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple Dairemizin 01.06.2022 tarih 2022/3330 Esas 2022/5260 Karar sayılı ilamının yukarıda belirtildiği şekilde DÜZELTİLMESİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 10.10.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/20108, Karar No: 2018/7813, Tarih: 19.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20108 E.  ,  2018/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından karşılıklı açılan boşanma davaları, kusur belirlemesi, feriler, ziynet eşyası davasının kısmen kabulüne dair hüküm ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadının ziynet eşyası davasının tamamen kabul edildiğinin, mahkemece kısmen kabulüne yazılmasının maddi hataya dayalı olduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-davalı erkek yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı kadının ziynet eşyası davasının tamamen kabulüne karar verildiği halde, davacı-davalı erkek lehine ziynet eşyası davası sebebiyle vekalet ücreti takdiri bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.06.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2022/4912, Karar No: 2024/1894, Tarih: 30.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4912 E.  ,  2024/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/46 E., 2022/307 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul, Kısmen Ret

KARAR

1-Asıl ve birleşen dava, eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, yüklenici tarafından açılan asıl davada sözleşme gereği kendisine verilmesi gereken bağımsız bölümlerin tapusunun iptâli ile tescili, arsa sahibi tarafından açılan birleşen davada ise, iskanın alınmaması nedeni ile sözleşmenin feshi, eksikliklerin giderim bedeli ve geç teslim nedeni ile ödenmesi gereken kira bedelinin tahsili talep edilmiştir.

2-Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.01.2020 tarihli kararın, davalı-karşı davacı arsa sahibi vekilince temyizi üzerine Daire'mizin 11.11.2021 tarih ve 2021/139 Esas 2021/1415 Karar sayılı ilamı ile, davalı ve birleşen dosya davacısı arsa sahibinin diğer temyiz itirazları reddedilerek "...mahkemece, usuli kazanılmış hak ilkesi dikkate alınarak 7.466,66 TL kira taminatına hükmedilmesi gerekirken 3.360,00 TL kira tazminatına hükmedilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece yapılacak iş; kira bedelinin 7.466,66 TL üzerinden kabulüne karar verilmesinden ibaret olup, hatalı değerlendirme ile usuli kazanılmış hakka aykırı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı" gerekçesiyle kararın davalı ve birleşen dosya davacısı arsa sahibi yararına kesin olarak bozulmasına karar verilmiştir.

3-İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 27.04.2022 tarihinde asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4- İlk Derece Mahkemesinin bozma üzerine verdiği ikinci karara karşı, davalı ve birleşen dosya davacısı arsa sahibi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile kesin bozma doğrultusunda karar verildiği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmadığı anlaşıldığından davalı ve birleşen dosya davacısı arsa sahibi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin davalı ve birleşen dosya davacısı arsa sahibi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11449, Karar No: 2016/568, Tarih: 20.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11449 E.  ,  2016/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/03/2015 tarih ve 2014/199-2015/78 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili;... Hastanesi'nde yapılan denetim sonucunda hazırlanan raporda , 2012-2013 yıllarında 24 aylık 136 kişilik malzemesiz temizlik alımı işini üstlenen ... ile .... tarafından istihdam edilen işçilere ait ücretlerin sözleşmede belirtilen süreden geç ödenmesi nedeniyle kurumun zarara uğratıldığının tespit edildiğini, meskur raporda saymanlık tarafından ödemenin yapıldığı tarihlerin ve firmanın işçilere ödeme yaptığı tarihlerin açıkça belirtildiğini, 4213 sayılı ödeme emri belgesinde iki günlük, ... ödeme belgesinde ise 3 günlük gecikme cezasının doğduğunu, yapılan yazışmalar neticesinde gecikmenin .... Şubesi'nden kaynaklandığını, bankaca kurum zararı olarak 393,23 TL'nin ödendiğini; ancak banka tarafından aynı gün işlem yapılması gerektiği halde gerçekleştirilmeyen işlemden dolayı oluşan bakiye 3450,62 TL kurum zararının ödenmediğini ileri sürerek bakiye zararın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili banka ile davacı kurum arasında 09/04/2012 tarihli protokolün imzalandığını, buna göre davacı kurumun bankalar arası yapılacak transferleri aynı gün en son saat 14:00'a kadar müvekkil bankaya bildireceğini, bu sürenin acil durumlarda saat 15:00'a kadar uzatılabileceğini, davacı kurum tarafından verilen ödeme talimatları ve kuruma bağlı döner sermaye işletmelerinin muhasebe birim hesaplarına yapılacak aktarımların merkez hesabı için saat 15:00'dan sonra talimat verilmiş ise ertesi gün kurumların açmış olduğu hesaba aktarılacağını, davacı kuruma bağlı hastane saymanlığı tarafından gönderilen 15/06/2012 tarihli gönderme emrinin saat 15: 00'dan sonraki bir saatte EFT yapılamayacak bir zamanda intikal ettiğinden protokol hükümleri gereğince bir sonraki iş günü olan 18/06/2012 tarihinde, 17/07/2012 tarihli gönderme emrinin de, aynı gün işleme alınıp bir kısım EFT talimatlarının yerine getirilmesine karşın, müvekkil bankanın bilgisayar siteminden kaynaklanan aksaklıklar nedeniyle bir kısım EFT talimatlarının 18/07/2012 ve 19/07/2012 tarihlerinde yerine getirilebildiğini, bu nedenle müvekkili banka tarafından yapılan hesaplama neticesinde protokol gereğince işlemlerin gecikme cezası olan 393,23 TL'nin kurum zararı olarak davacı tarafa ödendiğini, bunun dışında müvekkili bankanın protokol hükümleri gereğince bir sorumluluğunun bulunmadığını belirterek haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı kurumun, davalı banka ile akdetmiş olduğu 09/04/2012 tarihli protokol hükümleri gereğince, EFT işlemlerinin gecikmeli yapılmasından kaynaklı kurum zararının davalı banka tarafından dava açılmadan evvel 393,23 TL olarak ödendiği bunun dışında davalı bankanın sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı yanın davasında taraflar arasındaki 09/04/2012 tarihli protokol hükmüne dayanmayıp, bir zarar kalemi olarak işbu davada dermeyan edilemeyecek olduğu anlaşılan dava dışı temizlik firması ile yapmış olduğu 09/12/2011 tarihli sözleşmenin 16.1.2. maddesindeki, temizlik firmasının işçilerin maaş ödemesini geç yapması halinde temizlik firmasından tahsili ile davacıya verilmesi kararlaştırılan cezai şart hükmüne göre talepte bulunmuş olmasına ve esasen bu cihette davacı kurumun varlığını ileri sürdüğü farazi zararının oluştuğunun ispat edilememiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 20/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18240, Karar No: 2015/4848, Tarih: 08.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18240 E.  ,  2015/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ve aile fertleri ile katılan ... ve ailesinin suç tarihinde kavga ettikleri, bu kavga esnasında sanığın taş ile katılanın evinin camını kırarak mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1-...'ın soruşturma aşamasındaki ifadesinde ''..yengem yukarıdan saksı attı bende sinirlenerek amcamın camına taş attım ve camı kırdım'' dediği, tanık ...'ın ise soruşturma aşamasında ''bu esnada çocukları sokağa inerek evi taşlamaya başladılar, taşlardan biri camı kırdı'' dediği, kavga esnasında evin içerisinde bulunan katılan ... ile ...'ün ise sanığın dışarıdan taş atarak camı kırdığını, beyan ettikleri, sanığın her iki aşamada ise alınan savunmasında ısrarla camı kırmadığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise cam kırılması konusunda sadece sanığın eltisi olan ve kavganın karşı tarafında bulunan tanık ...'nin açıklayıcı beyanının bulunduğu ve tanık ...'nin bu beyanında soruşturma aşamasındaki ifadesinin tam tersi olarak sanık ...'ın bizzat taş atarak camı kırdığını gördüğünü beyan ettiği, bu beyanı ile soruşturma aşamasındaki beyanı arasındaki çelişkinin giderilmediği anlaşıldığından gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; camın kırılması konusunda ...'ın ve görgüye dayalı bilgileri olanların ifadesine başvurulması ve tanık...'nin beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilmediği taktirde hangi ifadeye neden itibar edildiğinin yerine tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2- Kabule göre de;

Mala zarar verme suçunun müeyyidesi olarak TCK'nın 151. maddesinde hapis ve adli para cezasının seçimlik olarak düzenlendiği, sanık hakkında aynı şekilde seçimlik ceza öngören hakaret suçundan uygulama yapılırken para cezasının tercih edilmesine rağmen mala zarar verme suçunda herhangi bir gerekçe gösterilmesizin hapis cezasının tercih edilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9586, Karar No: 2018/15446, Tarih: 21.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/9586 E.  ,  2018/15446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, Dairemizce kararı temyiz eden davalılar adına tek temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcı yatırıldığı, diğer davalının temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcını, harç yatıran davalının ise bakiye nispi temyiz karar harcını yatırmadığı gerekçesiyle yapılan geri çevirme üzerine Mahkemece davalılar vekiline gönderilen muhtırada harcın nereye yatırılacağının belirtilmediği gibi her bir davalı yönünden yatırılması gereken harç tutarının da ayrı ayrı gösterilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalılar vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra ( harç yatıran şirket yönünden bakiye nispi temyiz karar harcının, diğer şirket yönünden temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcının- Şirket adları ve yatırılması gereken tutarlar ayrı ayrı yazılarak) tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalılar tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalılar tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15439, Karar No: 2025/1648, Tarih: 12.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15439 E.  ,  2025/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/973 E., 2022/1665 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal etme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade - Ret - Onama

I.Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğinin ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın özel hayatın gizliliğinin ihlali suçundan mahkûmiyetine dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin itirazının mahallinde itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemece gereği takdir edilmiş olduğundan dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II.Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğinin ihlali suçundan; sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu ve özel hayatın gizliliğinin ihlali suçlarında,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

III.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde belirtikleri sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya ve dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2021/973 Esas, 2022/1665 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.