muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3124, Karar No: 2020/2758, Tarih: 09.11.2020

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının ../..

S/4

yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümüzden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa Mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifiz. Saygılarımızla.

Muhalif Üye Muhalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2012/10494, Karar No: 2013/6858, Tarih: 05.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10494 E.  ,  2013/6858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı Şirket vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarfından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, meslek hastalığı sonucu sigortalının sürekli işgöremezlik durumuna girmesi nedeniyle Kurumca yapılan ... sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanun 26. madde uyarınca davalı işverenden rücuan tahsiline ilişkindir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda işin esasına girilerek verilen kararın, temyiz denetimini yerine getiren Dairemizce, sigortalının davalı işyerini terk ettiği tarihteki meslekte kazanma güç kaybının ne olduğunun saptanması, bu tarih itibariyle işverenin kusur oranının belirlenmesi ve gelir bağlama kararındaki tekrar kontrol ve muayene sonucunun araştırılması gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada; sigortalının kesinleşmiş meslekte kazanma güç kaybı oranı %32,2 olmasına rağmen, sigortalının işten ayrıldığı tarihten sonra, kontrol muayene kaydı varken, kesinleşmemiş %30,2 olan meslekte kazanma güç kaybı oranına göre kusur raporu aldırıldığı, bu şekilde bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Önceki bozma ilamında değinildiği üzere, mahkemece; sigortalının, davalı işyerinden ayrıldığı tarihteki meslekte kazanma güç kaybı oranı saptanmalı, sigortalının davalı işyerinden ayrıldığı tarih itibariyle meslekte kazanma güç kayıp oranı belirlendikten sonra, belirlenen bu orana göre davalı işverenin kusur miktarı 32 yıl formülü ile belirlenmeli, sigortalının maluliyetine ilişkin ilk peşin sermaye değerleri (kesinleşen % 32,2 maluliyet oranına isabet eden) tablosu celp edilmeli, toplam Kurum zararından sigortalının, davalı şirkete ait işyerinden ayrıldığı tarih itibariyle meslekte kazanma güç kaybı oranına göre belirlenmiş, davalının kusur karışılığı olan rücu edilecek tazminat miktarı belirlenmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 05.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10077, Karar No: 2023/3492, Tarih: 28.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/10077 E.  ,  2023/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/195 E., 2016/41 K.

SUÇLAR : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmü, katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/195 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 ncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.10.2020 tarihli ve 2016/104677 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteği,

1.Kararın hukuka aykırı olduğuna,

2.Sanığın cezalandırılması gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine,İlişkindir.

B. Katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz isteği,

1.Kararın hukuka aykırı olduğuna,

2.Sanığın cezalandırılması gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteği,

1.Kararın hukuka aykırı olduğuna,

2.Sanığın cezalandırılması gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine,İlişkindir.

B. Katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz isteği,

1.Kararın hukuka aykırı olduğuna,

2.Sanığın cezalandırılması gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."Yapılan yargılama, alınan sanık savunması, dosya içerisinde mevcut sanığa ait adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, kolluk araştırması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında Kültür ve Tabiat Varlıklarını koruma kanunu ve Milli Parklar Kanunu'na muhalet suçundan kamu dava açılmış isede mahkememizce yapılan keşif ve alınan bilirkiş raporu değerlendirildiğinde, davaya konu arazi üzerine prefabrik konteyner üerei saç kaplama baraka yapı olduğu gözlemlenen bir yapı yağıldığı, sanığın 2. derece Doğal sit alanı ve Milli Park alanına müdahale sayılacak faaliyetin bulunmadığı arazinin ekolojik dengesini bozucu, tabii dengeyi bozacak iş ve işlemlerin yapılmadığı, mevcut tarımsal ve hayvacılık faaliyetinin sürdürülmesi yanında yeni tarımsal ve hayvancılık faaliyeinin yapılmaması nedeni ile 2. derece Doğal SİT alanına ve Milli Park sahasına kanunun öngördüğü nitelikte bir zarar görmesine neden olmadığı PVC yapının 2. derece doğal sit ve milli park sahasına müdahale niteliği taşımedığı anlaşıldığından yapının 2. derece Doğal SİT alanı ve Milli Park sahasına müdahale niteliğinde bulunmaması nedeni ile unusrları oluşmayan suçlar yönünden sanığın CMK 223/2-a maddesi uayrınca bereatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

" denilmektedir.

2. Sanık savunmasında; "Ben bu konuda daha önce ifade vermiştim, aynısını tekrar ederim, Ben anneme ait arazi üzerinde sökülüp takınabilen ve taşınabilir tarzda sabit olmayan konteynir diye tabir edilen PVC ve profil şeklinde bir baraka yaptım yere sabit değildir zeminde su basmanı vardır suç kastım yoktur ayrıca benim baraka yaptığım yer göle 1300 metre mesafededir su koruma havzası yönetmeliğine göre 1000 metreden sonra uzak mesafe koruma alanı olarak belirlenmiş, burasıda plansız alanlar imar yönetmeliği içerisinde olup yaptığım baraka buna uygundur bu nedenle suçsuzum beraatimi talep ederim." demiştir.

3. Mahkemece mahallinde 27.10.2015 tarihinde keşif icra edilmiş olup, keşif neticesinde alınan fen bilirkişi raporunda, dava konusu yerin 12399 parsel olduğu, I. derece doğal sit alanı ve Beyşehir Gölü Milli Parkı sınırları içerisinde kaldığı belirtilmiştir.Tarım teknikeri bilirkişi raporunda; prefabrik konteynırın yapımında beton vb malzemelerin kullanılmadığı, toprak dolgu üzerine yapılması ve taşınabilir olması nedeniyle kalıcı olarak zarar görmesine neden olacak faaliyette bulunulmadığı, ancak Koruma Kurulundan izin alınması gerektiği belirtilmiştir. İnşaat bilirkişi raporunda; toprak dolgu üzerine yapılmış, prefabrik konteynır olduğu, yapımında beton ve benzeri malzemelerin kullanılmadığı, taşınabilir olduğu belirtilmiştir.

4. Dosya kapsamında bulunan tapu kaydının incelenmesinde, dava konusu taşınmazın sanığın annesi adına kayıtlı olduğu, tapu kaydında "korunması gerekli kültür varlığıdır" şerhinin bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında; 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı'nın suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır

B. Katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

B. Katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

Sanığın sit alanına izinsiz olarak beton üzerine yapılmış balkonu olan bahçe evi yaptığının tespit edildiği, sanığın savunmasında, annesine ait arazi üzerinde sökülüp takınabilen ve taşınabilir tarzda sabit olmayan konteynir diye tabir edilen bir baraka yaptığını, yere sabit olmadığını, zemine su basmanı olduğunu belirttiği, her ne kadar mahkemece yapının yere sabitlenmediği, zemine zarar vermediği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de; icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi raporları ile dava konusu yerin I. derece doğal sit alanı içerisinde kaldığı, sit alanına kalıcı zarar vermediği, ancak Koruma Kurulundan izin alınması gerektiğinin belirtildiği, sanığın eyleminin, sit alanı olduğunu bildiği alanda ilgili Kurul'dan izin almaksızın doğal sit alanının silüetini bozan fiziki bir müdahale olduğu anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı'nın suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

Gerekçe bölümünde (B) nolu bentte açıklanan nedenle Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/195 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18923, Karar No: 2014/14451, Tarih: 04.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18923 E.  ,  2014/14451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2011/309-2013/493

Davacı K.. İ.. vekili Avukat tarafından, davalı M.. T.. aleyhine 03/11/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;

a- Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının kendisine hakaret ettiğini ve tokat attığını, ceza mahkemesinde davalının mahkum olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır.

Davalı ceza mahkemesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıyı yaraladığı, ceza soruşturması aşamasında avukatla şikayetçi olması nedeniyle 300 TL vekalet ücretini talep edebileceği yine, BK'nın 42 md gereğince ceza yargılamasının süresi yaralanması nedeniyle tedavi süreci ve süresi göz önüne alınarak ve eylemin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; maddi tazminata esas kalemlerin Cumhuriyet savcılığındaki soruşturma aşamasında şikayetçi-davacının kendisini avukatla temsil ettirmesi nedeniyle vekalet ücreti ödenmesi ve yargılama boyunca yapılan yol masrafı ile tedavi giderlerine yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Ceza mahkemesi dosyası içeriğinden davacının yaralanmasının tedaviyi gerektirecek türden olmadığı anlaşılmaktadır. Tedavi gideri yapıldığı da ispatlanmamıştır. Yine, vekalet ücreti ceza dosyası için yapılan diğer masraflar konusunda da ceza mahkemesinde yargılama gideri kapsamında karar verilebilir. Mahkemece, BK'nın 42 md kapsamında maddi tazminata karar verilmesi doğru değildir.

b-Olayla ilgili Trabzon 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/1247 Esas, 2011/753 Karar sayılı dosyasında davalının sanık sıfatıyla yargılandığı, yapılan yargılama sonucunda müştekinin denetim görevlisi olduğu KPSS sınavına davalı-sanığın geç kalması ancak sınava girmek istemesi davacı-müştekinin de almaması nedeniyle çıkan tartışma sonucunda davalı- sanığın, davacı-müştekiyi tokat atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı kabul edilerek cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır .

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın gelişimi, yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2 a ve b) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ise (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2097, Karar No: 2009/3785, Tarih: 09.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2097 E.  ,  2009/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ....., İli, .....,ilçeye bağlı ......,Köyünde orman kadastro komisyonu tarafından yapılıp ilan edildikten sonra itiraz edilmediğinden 15.08.2007 tarihinde kesinleşen orman kadastrosunda, dava konusu 403 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde olduğunu belirterek davalı adına olan tapunun iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, elatmanın önlenmesini istemiştir. Mahkemece davacının davasının kabulü ile ......, Köyü ..... mevkii cilt 5, sayfa 399, cinsi tarla olan 11.350 m2 yüzölçümündeki ... oğlu ... adına kayıtlı 403 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman niteliği ile Hazine adına kayıt ve tescili ile elatmanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 15.02.2007 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına ve resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdidi içinde ve orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.