muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5278, Karar No: 2023/9899, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5278 E.  ,  2023/9899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/194 Esas, 2022/169 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinin 27.09.2022 Tarihli ve 2021/255 Esas, 2022/357 Karar Sayılı Kararı

Davacının talebinin kabul edilmesi halinde sözleşmenin feshinin doğal sonucu olarak tarafların aldıklarını iade etmeleri, davacı adına kayıtlı tapunun davalı adına tescili gerekeceği ,bu nedenle dava konusu taşınmazın aynına ilişkin olduğu ve taşınmazın aynına ilişkin davalarda kesin yetki kuralı gereğince taşınmazın bulunduğu yer mahkemelerinin yetkili olduğu, tapu kayıtlarına göre taşınmazın Mudurnu ilçesinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 27.12.2022 Tarihli ve 2022/194 Esas, 2022/169 Karar Sayılı Kararı

Eldeki dosyanın taşınmaz aynına ilişkin olmadığı, bu sebeple kesin yetkinin de söz konusu olmayacağı, cevap dilekçesinde yetkili mahkemenin Mudurnu Mahkemesinin yetkili olarak gösterilmediği, yetki sözleşmesinin de kanunda sayılan kişiler arasında yapılmadığı için geçersiz olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk sözleşmenin iptali, sözleşme karşılığında müvekkilce ödenen bedellerin hakkaniyet ve denkleştirici adalet ilkesi gereği güncel değeri hesaplanarak faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki sözleşmesi” başlıklı 17 nci maddesi şöyledir:

“Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın taraflar arasındaki devremülk sözleşmenin iptaline, sözleşme karşılığında müvekkilce ödenen bedellerin hakkaniyet ve denkleştirici adalet ilkesi gereği güncel değeri hesaplanarak faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sözleşmenin iptali ve verilenlerin iadesi istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

5. Somut olayda, yerleşim yeri Üsküdar/İstanbul olan davacının davayı, yetkisiz İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinde açtığı, davalının taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 17 nci maddesi uyarınca Bolu Mahkemelerinin yetkili olduğunun kararlaştırıldığı gerekçesiyle yetki itirazında bulunarak yetki şartı çerçevesinde Bolu Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle dosyanın Bolu Mahkemelerine gönderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

5. Somut olayda, yerleşim yeri Üsküdar/İstanbul olan davacının davayı, yetkisiz İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinde açtığı, davalının taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 17 nci maddesi uyarınca Bolu Mahkemelerinin yetkili olduğunun kararlaştırıldığı gerekçesiyle yetki itirazında bulunarak yetki şartı çerçevesinde Bolu Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle dosyanın Bolu Mahkemelerine gönderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

6. 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereğince davalı, yetki itirazında yetkili mahkemeyi göstermemişse, yetki itirazı kabul edilmez. Davalının yetki itirazında yetkili olduğunu bildirdiği mahkemenin gerçekten yetkili olması lazımdır. Mahkeme, yetki itirazını incelerken, kendisinin yetkili olup olmadığını tespit bakımından, davalının yetki itirazındaki beyanları ile bağlı olmayıp, yetki hakkındaki kanuni hükümleri bütün şümulü ile nazara almak ve ona göre yetkili olup olmadığı hakkında bir karar vermek zorundadır. Ne var ki, bu inceleme kendisinin ve yetkili olduğu ileri sürülen mahkemenin yetkisinin tespiti ile sınırlı olup yetki itirazında yetkili mahkeme doğru gösterilmemişse, mahkeme kanuna göre gerçekten yetkili olan mahkemeyi araştırıp tespit ederek yetkisizliğine ve dosyanın o yer mahkemesine yollanmasına karar veremez. Bu halde, yetki itirazında yetkili mahkemenin doğru gösterilmemiş olması sebebiyle, yetki itirazının reddine karar verilmelidir.

7. Somut uyuşmazlıkta taraflardan her ikisi de tacir veya kamu tüzel kişisi olmadığından yetki şartının geçerli olmadığı, davacının yerleşim yeri adresinin Üsküdar/İstanbul olduğu, birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, yetkisiz bir mahkemede davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmişse de davalının cevap dilekçesinde yetkisiz olan Bolu Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirttiği, davalının usulüne uygun yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3454, Karar No: 2013/5119, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3454 E.  ,  2013/5119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman ve tütün ürünlerinin ilçe geneline ait 2009 yılı itibarıyla kuru şartlarda ayrı ayrı dekarda ortalama verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3631, Karar No: 2015/1861, Tarih: 23.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3631 E.  ,  2015/1861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ....... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ......... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanması talebine ilişkindir.

....... Sulh Hukuk Mahkemesince, kendisine vasi atanması istenen şahsın nüfus kayıt örneğine göre yerleşim yerinin "........ Mah. ......... Cad. No:25H İç Kapı No:9 ........./..............." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

......... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kendisine vasi atanması istenen şahsın kolluk araştırmasına göre fiilen oturduğu yerin “....... Mahallesi .... Sokak, ....... Apt. No: ....-.../... ....../......” olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Her ne kadar mernis kayıtlarına göre kısıtlı adayının "........ Mah. ......... Cad. No:..... İç Kapı No:... ........./..............." adresinde oturduğu belirtilmekte ise de yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “....... Mahallesi .... Sokak, ....... apt no: ...-.../... ....../......” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ....... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ....... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5695, Karar No: 2022/3119, Tarih: 07.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/5695 E.  ,  2022/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 13.06.1996-04.09.2002 döneminde çalıştığının tespiti istemine ilişkin olup; Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının 22.05.1996-04.09.2002 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği, çalışma olgusunun da tanık dahil her türlü delille ispatlanabilmesi nedeniyle delil serbestliği bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada, davalı işyerinin 01.02.1995-31.12.2001 tarihleri arasında kanun kapsamında olduğu, dosyaya gönderilen dönem bordrolarında davacının yer almadığı ve davacının hizmet cetvelinde davalı işyerinden bildirilmiş çalışmasının bulunmadığı ancak ... sicil sayılı işyerinden 1984, 1985, 1986 yıllarında kuruma bildirim yapıldığı, 1996/2 dönemde 44 gün, 1996/3 dönemde 20 gün olmak üzere davalı işyerinden ... adına kuruma bildirim yapıldığı, ATK raporu ile portör muayene kartında yer alan fotoğraf ile davacının fotoğrafı arasında benzerlikler olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Somut dosyada; öncelikle, eldeki dava hizmet tespiti ile birlikte aynı zamanda ... adına yapılan bildirimlerin aidiyeti istemine ilişkin olup, öncelikle HMK 124. madde kapsamında ...'in davaya katılımı sağlanıp aidiyet uyuşmazlığı yöntemince araştırılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; Başlangıç tarihi itibariyle talep aşılmak suretiyle karar tesis edilmesi ve dava konusu iş yeri ... adına tescilli olmakla davalı ... hakkında olumlu ve olumsuz bir hüküm kurulmaması yerinde değildir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/466, Karar No: 2013/4561, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/466 E.  ,  2013/4561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 22.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile duruşmasız temyizi davalı arsa sahipleri vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.03.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraf davalı arsa sahipleri vekili Av. ... ile davalı ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Davacı vekilinin süresinde davalı arsa sahipleri vekilinin süresinden sonra verilen temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı olarak tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile davalı arsa sahipleri vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

1-Mahkeme kararı, hükmü temyiz eden davalı arsa sahipleri vekili Av. ...’a usulüne uygun olarak 06.01.2012 tarihinde, davacı vekilinin temyiz dilekçesi ise 13.02.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı arsa sahipleri HUMK’nun 432/1’nci maddesinde yazılı onbeş günlük ve HUMK’nun 433/2’nci maddesinde yazılı on günlük yasal süreler geçirildikten sonra 27.02.2012 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı arsa sahipleri vekilinin süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 990 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı arsa sahipleri ..., ..., ... ve ...’a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacı tarafa yükletilmesine, 26.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15419, Karar No: 2022/10292, Tarih: 30.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15419 E.  ,  2022/10292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 35. maddesi gereğice 1/3 oranında indirilmesi sırasında hesap hatası sonucu 5 yıl yerine yazılı şekilde 4 yıl 12 ay hapis cezası olarak eksik hesaplanması ve 31/3. maddesi gereği 1/3 oranında indirim yaparak sonuç cezanın 3 yıl 4 ay hapis cezası yerine 2 yıl 16 ay hapis cezası olarak hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4. maddesine ilişkin ek iddianame tanzim edilmesi gerekirken ek savunma hakkı tanınmasıyla yetinilerek hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılıp 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması ,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5492, Karar No: 2024/2486, Tarih: 16.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5492 E.  ,  2024/2486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1350 E., 2023/90 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/839 E., 2020/517 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerin karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kaprisli davrandığını, ağlama krizlerine girdiğini, psikologa gittiğini ve sonrasında evliliğin bitmesi gerektiğini söylediğini, davalının ailesinin baskısı ve her iki tarafın ikinci evliliğinin bir hafta içerisinde bitme kaygısı ile birlikteliğe devam kararı verdiğini, çok yoğun çalışmasına rağmen ev kredi borcu, özel okul masrafları, kadının alışveriş harcamaları nedeniyle maddi sıkıntı yaşamaya başladığını, kadının devamlı olarak "aptal, salak, görgüsüz, şerefsiz adam" diyerek hakaret ettiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, kadının aşırı temizlik takıntısı nedeniyle evdeki yaşantısının zorlaştığını, kadının çocukla ilgili kararları tek başına verdiğini, yaz tatilleri ve sömestri tatilinde ailesinin yanına giderek kendisini yalnız bıraktığını, kadının onun ailesini kabul etmediğini, ailesinin ve arkadaşlarının eve gelmesini istemediğini, aralarında cinsel uyumsuzluk olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin boşanmak istediğini beyan ettikten sonra evi terk ettiğini ve boşanma davası açtığını, erkeğin ... isimli kadın ile olan ilişkisi nedeniyle evliliğini bitirmek istediğini, psikolojik şiddet uyguladığını, karşı tarafın ağır kusuru nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, kadın lehine aylık 2.000,00 TL yoksulluk, ortak çocuk için ise aylık 3.000,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.