muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21418, Karar No: 2018/12764, Tarih: 16.05.2018

O halde davacı alacaklının İİK 99. maddesi hükümlerine göre istihkak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığından, 6100 sayılı HMK'nun 114/ h ve 115/2 maddeleri uyarınca, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı 3. kişi vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesi gerekli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı 3. kişi vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30691, Karar No: 2014/4122, Tarih: 06.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30691 E.  ,  2014/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ticareti usulüne aykırı terketmek suçunda şikayet hakkının, borçlu hakkındaki icra takibi kesinleşen suçtan zarar gören alacaklıya ait olduğu, şikayet tarihi itibariyle takibin kesinleşmemiş olduğunun anlaşılması karşısında; şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8109, Karar No: 2013/9559, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8109 E.  ,  2013/9559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, saman, şekerpancarı, çerezlik ayçiçeği ve haşhaşın sulu tarlada 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ile tüm harcama kalemlerini gösteren üretim giderleri ve kg başına toptan satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13466, Karar No: 2020/2227, Tarih: 13.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/13466 E.  ,  2020/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004 Mart ayında davalı T.C. ...'na ait ... Devlet Hastanesi’nde temizlik personeli olarak işe başladığını, iş akdinin 2007 yılının Haziran ayında haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının ihale ile hizmet alımı yapılan yüklenici şirketlerin işçisi olduğunu, davacının alacaklarından ihaleyi alan şirketler olduğunu, Bakanlık ile şirketler arasındaki ilişkinin Borçlar Kanunu’nda düzenlenen istisna akdine dayalı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı ... Temizlik Sosyal Hizmetler Bilgisayar ve İnşaat Çelik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, davalı T.C. ...'na bağlı ... Devlet Hastanesi'nde, değişen alt işverenler nezdinde ve son olarak davalı ... Temizlik Sosyal Hizmetler Bilgisayar ve İnşaat Çelik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’de 01/04/2005 - 31/07/2007 tarihleri arasında çalıştığı, davalı işverenlerce feshin haklı nedene dayandığının ispatlanamadığı, davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yıllık ücretli izin alacağı fesih tarihi itibarıyla 5 yıllık zamanaşımına tabi olup fesih tarihi olan 31.07 2007 ile dava tarihi olan 17.09.2014 tarihi arasında 5 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu nedenle Mahkemece davalı Bakanlık vekilinin yaptığı zamanaşımı defi değerlendirilmeden karar verilmesi hatalıdır. Bu değerlendirme yapılırken zamanaşımı def'inin ortak def'i olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9218, Karar No: 2014/28873, Tarih: 21.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9218 E.  ,  2014/28873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/186490

MAHKEMESİ : Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/633 (E) ve 2013/197 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, müşteki A.. U..'un, olay günü saat 18:00 sıralarında bahçe içinde bulunan tek katlı müstakil ikametinin yatak odasında sanığı gördüğü, bağırması üzerine sanığın pencereden bahçeye atladığı, bahçe içinde bulunan müştekinin akrabaları tarafından yakalandığı, sanığın atılı suçu kabullenmediği, diğer müşteki N.. U..'un eşi olan müşteki A.. U.. ile 3 yıldan bu yana rızaya dayalı cinsel ilişkisi olduğu, müştekinin her zaman yatak odası penceresini açık bıraktığı, kendisinin de bu pencereden içeri girerek bu şekilde müştekinin ikametinde buluştukları, olay günü de görüşmek için müştekinin evine geldiği, müşteki ile 10-15 dakika yatak odasında sohbet ettikleri, aynı bahçede oturan annesinin çağırması üzerine müştekinin yanından ayrıldığı ve kendisine “beni bekle, geri geleceğim” dediği, bir süre sonra müştekinin yanında bir bayanla eve geri döndüğü, ev içinde kendisini gören bayanın bağırmaya başladığı bunun üzerine müştekinin de çığlık attığı, kendisinin hırsızlık amacıyla eve girmediği yolunda savunmada bulunduğu, müşteki A.. U..'un sanığın iddialarını doğrulamadığı, ancak ev içinden çalınan bir eşyası olmadığı ve sanıktan şikayetçi olmadığı yolunda beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın savunması doğrultusunda, müştekinin suç tarihinde kullanmış olduğu telefon numarasının araştırılarak, tespit edilecek bu numara ile sanığın beyanında bildirmiş olduğu ...numaralı hatlar arasında suç tarihini de kapsar şekilde arayan-aranan numaraları gösterir görüşme dökümlerinin celbi ile sanık ve müşteki arasında bulunduğu iddia edilen ilişkiye dair bilgi ve görgüsü olan tanık bulunup bulunmadığının araştırılması ile ayrıca sanık ve müştekinin beyanlarında bahsi geçen sanığı, yatak odası içinde gören bayan şahsın kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilerek bu kişinin de tanık sıfatıyla dinlenerek elde edilecek sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. B..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17057, Karar No: 2014/23262, Tarih: 09.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17057 E.  ,  2014/23262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2012

NUMARASI : 2011/731-2012/864

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem, ihbar ve eşit davranmama tazminatı ile izin ücreti, tatil ücreti (hafta, genel, bayram), fazla çalışma ücreti, ilave tediye ücreti, döner sermaye alacağı ve ücret farkı alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 401. maddesine göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, asgari ücretten az olmamak üzere emsal ücret göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma şartlarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı Kanun’un 37. maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının ücreti ile ilgili bir açıklama yer almamaktadır. Davalı taraf, resmi kayıtlardaki ücretin esas alınması gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, emsal işçinin alabileceği ücret araştırılmadan, davacı iddiası ve menfaat birliği içinde olduğu şahit beyanları doğrultusunda işçinin ücreti belirlenmiştir. Bu durumda, davacının yaşı, mesleki kıdemi, eğitim durumu, yaptığı iş belirtilerek ilgili meslek odasından fesih ve işe başlatılmama tarihlerindeki emsal işçinin alabileceği ücreti sormak, sonucuna göre tüm delilleri birlikte değerlendirerek karar vermek gerekirken, mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6116, Karar No: 2011/6756, Tarih: 25.04.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/6116 E.  ,  2011/6756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Salihli 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2019/12553, Karar No: 2021/3449, Tarih: 12.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12553 E.  ,  2021/3449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri içinde bulunan azami hız limitinin 50 km olduğu, bölünmüş, üç şeritli, tek yönlü, karayolu üzerine kendi istikametine göre orta şeritten şeyri sırasında sağa dönüş yapmak için sinyal vererek sağ şeride geçip seyrine devam edeceği esnada, emniyet şeridi üzerinde aynı yönde seyir halinde olan katılan sürücü ... ve idaresindeki motosikleti ile sanığın kullandığı otomobilin arkasından gelerek aracın sağından geçiş yaptığı esnada kendi aracının dengesini kaybederek yolun sağında bulunan korkuluklara çarparak, kendi asli kusurlu eylemi sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilemez, yaşamını tehlikeye sokmaz ve kırığın hayati fonksiyonları üzerine etkisi ağır (4) derece olacak nitelikte yarlanması şeklinde gerçekleşen olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sübuta, kusur atfına ve kararın hukuka uygun olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14471, Karar No: 2016/1584, Tarih: 15.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14471 E.  ,  2016/1584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : a-TCK'nın 151/1, 31/3, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

b-TCK'nın 116/1, 31/3, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Büyük Genel Kurulu, 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararında Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler başlıklı II/A(4)'de yer alan "Ceza daireleri yürürlük tarihinde önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

..... Çocuk Mahkemesi’nin 2006/46 esas, 2007/100 karar sayılı 25.05.2007 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hüküm, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 13.04.2010 tarih, 2007/22960 esas ve 2010/4136 karar sayılı kararı ile bozularak mahalline gönderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14.maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (6.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 15.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1554, Karar No: 2008/8658, Tarih: 22.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1554 E.  ,  2008/8658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 26/11/2007

Nosu : 658/462

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. Nebuse Ay ile davalı vek.Av. ...' ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirkete satılan mal bedelinden bakiye 60.897 YTL alacaklı olduklarını iddia ederek ,vade farkı ile birlikte toplam 109.097 YTL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında satın alınan kumaşların ayıplı olduğunu, vade farkı anlaşması bulunmadığını, borçları olmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının süresi içinde ayıp ihbarında bulunduğu, borçtan ayıplı mal bedeli indirildiğinde davacının 14.986 YTL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Satım konusu kumaşların bir kısmında ayıp bulunduğu ve ayıp ihbarının süresinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda ayıplı olan kumaşların cinsi ve miktarı belirlenip bunların toplam bedelinin alacaktan indirilerek bir karar verilmesi gerekirken kümülatif bir hesaplama ile düzenlenen bilirkişi raporuna göre eksik inceleme sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, yek diğerinden alınarak, yer diğerine ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17108, Karar No: 2011/831, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/17108 E.  ,  2011/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya 19.000,00 TL ödünç verdiğini, davalının, Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadesinde de, kendisinden ödünç aldığını ikrar ettiğini, ancak alacağın tahsili için başlatmış olduğu icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini Istemiştir.

Davalı, alacağın yasal delillerle kanıtlanması gerektiğini, davacının kendisine 19.200,00 TL borç verdiğini, buna karşılık kendisinden bir senet aldığını, borcunu ödeyerek senedi geri aldığını, bu nedenle davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının, alacağını kanıtlayacak yazılı bir belge ibraz etmediği, davaya dayanak olarak gösterilen, davalının Cumhuriyet Savacılığındaki ifadesinin, davalı tarafından da kabul edildiği, ancak bu borca karşılık davacıya senet verildiği, senedin davalı elinde olduğu, bu nedenle senet bedelinin ödendiğinin kabulü gerektiği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya 19.200,00 TL ödünç verdiğini ileri sürerek, alacağın tahsili için başlatmış olduğu icra takibine yapılan itirazın iptalini istemiş, davalı ise, davacıdan ödünç aldığını kabul etmekle birlikte, borca karşılık davacıya senet verdiğini, ancak borcunu ödemek suretiyle senedi geri aldığını, davacıya borcu bulunmadığını

2010/17108 2011/831

Davacı, davalıya 19.200,00 TL ödünç verdiğini ileri sürerek, alacağın tahsili için başlatmış olduğu icra takibine yapılan itirazın iptalini istemiş, davalı ise, davacıdan ödünç aldığını kabul etmekle birlikte, borca karşılık davacıya senet verdiğini, ancak borcunu ödemek suretiyle senedi geri aldığını, davacıya borcu bulunmadığını

2010/17108 2011/831

savunmuştur. Davalının, bu şekilde ödünç ilişkisini kabul etmekle beraber, ödeme nedeniyle borcun ortadan kalktığını savunması karşısında, davada ispat yükü davalıya geçmiştir. Başka bir ifade ile, davacıdan 19.200,00 TL ödünç aldığını kabul eden davalının, ödeme konusundaki savunmasını yasal delillerle ispat etmesi gereklidir. Davalı ödeme savunmasını ispat konusunda, aldığı ödünç karşılığında davacıya verdiğini iddia ettiği senedi, karşılığını ödemek suretiyle geri aldığını belirterek, delil olarak da senet aslını mahkemeye ibraz etmiştir. Davacı ise, söz konusu senedin kendisi ile bir ilgisi olmayıp, davalı tarafından düzenlendiğini, senette herhangi bir imzasının bulunmadığını, borca karşılık daha önce kendisine böyle bir senet verilmediği gibi, ödeme nedeniyle davalıya iadesinin de söz konusu olmadığını ileri sürerek bu savunmaya karşı çıkmıştır. Gerçekten de, davalının dayandığı 17.11.2004 tarihli senedi düzenleyen ve senette borçlu olarak imzası bulunan bizzat davalının kendisi olup, böyle bir senedin, sözleşme ilişkisi kurulurken davacı alacaklıya teslim edildiği ispat edilemediği gibi, davalı borçlunun eline, ödeme nedeniyle geçtiği de ispat edilememiştir. Bu durumda davalı borçlu tarafından her zaman düzenlenmesi mümkün bulunan söz konusu senet, mahkemenin kabulünün aksine, senet bedelinin ödendiğini göstermeyeceğinden, dava konusu olayda ödeme savunmasının ispat edildiğinden de söz edilemez. Davalı, ödeme savunmasını diğer yasal delillerle ispat edememişse de, delillerini bildirmiş olduğu 25.5.2009 tarihli dilekçesinde, “her türlü yasal delil” demek suretiyle, “yemin” deliline de dayanmış olduğundan mahkemece, davalıya savunmasını ispat konusunda karşı tarafa yemin yöneltme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1328, Karar No: 2025/4665, Tarih: 17.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/1328 E.  ,  2025/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/257 E., 2015/94 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Çarşamba 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/257 Esas, 2015/94 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın 22.10.2024 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hâle getirme isteminde bulunduğu anlaşılmakla;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 14. maddesine aykırı olarak kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üstü yerine 04.05.2015 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edildiği belirlenmiş ise de; dosya kapsamında bulunan 27.04.2020 tarihli yerine getirme fişine göre sanığın en son bu tarih itibariyle karardan haberdar olduğu,05.02.2015 tarihli hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 22.10.2024 tarihinde temyiz etmesi karşısında, yerinde olmayan eski hâle getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.