muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7361, Karar No: 2024/8649, Tarih: 18.09.2024

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile

2-Mahkemece 22.01.2010 ile 01.01.2012 arası dönem yönünden yapılan tespit yerinde ise de 16.03.2012 tarihinde boşandığı eşinden bir kız çocuğunun olması karşısında, salt davacının 08.02.2012-25.05.2012 tarihleri arasındaki adresinin davacının boşandığı eşinin babasının adresi olduğu gerekçesiyle somut ve inandırıcı hiç bir delil olmadan ayrıldıklarının kabul edilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması hususları bir arada değerlendirildiğinde, Mahkemece 01.01.2012 sonrası verilen karar eksik araştırmaya dayalıdır. Bu dönem yönünden MEDULA kayıtları da getirtilmek suretiyle davacının boşandıktan sonraki tarih olan 16.03.2012 tarihinde boşandığı eşinden bir kız çocuğunun olması hususu da göz önünde tutularak dosya içerisindeki deliller hep birlikte değerlendirilmeli ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı ve varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmedi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı sonrası dosyaya kazandırılan medula kayıtları, abonelik belgeleri, tanık, muhtar ve azaların tanık sıfatıyla alınan beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı ve boşandığı eşinin yakınların teşvikiyle bir araya gelindiği ve bir çocuk daha olduğu, ancak Bilal’in alkol kullandığı ve başka bir kadın ile ilişkisinin bulunduğu ve tekrar ayrıldıkları, boşanma sonrasında 3-4 aylık bir arada yaşama durumunu 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi anlamında birlikte yaşama kabul edilemeyeceği, bir başka söylemle somut olayda davacı Haziran/2012 itibarıyla yeniden hak sahibi konumunda olup bu hali ile de davacının maaşının Ocak/2012 tarihinde kesilmesi ve 01.06.2012 tarihinden itibaren yeniden ödenmesi gerektiği kanaatı oluşmuş ve davacının, babasından maaş alabilmek için muvazaalı boşanmadığı, toplanan delillere göre yakınlarının teşvikiyle 3-4 ay birlikte yaşadıkları ve sonrasında tekrar bir araya gelmedikleri ve “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşmediği kanaatine varılarak; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacının maaşının kesim kararından ibaret Kurum işleminin iptaline, maaş kesim tarihinden itibaren davacıya ölüm aylığı bağlanmasına, kesinti tarihinden sonra alınması gereken maaşların yasal faizi ile Kurumdan tahsiline, davacının yersiz ödeme nedeni ile davalı Kuruma 51.912,68 TL borçlu olmadığının tespitine, 3.646,85 TL lik kısmının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Kurum işleminin yasa ve mevzuata uygun olup, yerinde olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; hak sahibi sıfatıyla almakta olduğu ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanarak kesinti tarihinden sonra alınması gereken ölüm aylıklarının Kurumdan tahsili ve Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi ile 59 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine, gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2695, Karar No: 2015/2510, Tarih: 13.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2695 E.  ,  2015/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın ipali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davanın kabulü yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, ...14.01.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 2010/2 sayılı tebliği uyarınca üst kuruluşların sermaye arttırımına gitmesinin zorunlu bulunduğunu, bu çerçevede müvekkili Birliğin de genel kurul kararı almadan kanun uyarınca sermaye arttırımına gittiğini, davalının sermaye pay değerinin 50,00 TL iken 5.000,00 TL'ye çıktığını, davalının söz konusu bu bedeli ve ayrıca 120,00 TL miktarındaki aidat borcunu ödemediğini, bunun üzerine icra takibine geçildiğini, davalının aidat borcunu kabul edip, geri kalan takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sermaye borcundan sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca üst birliklere üye olan kooperatiflerin en az 50 pay taahhüt etmeleri gerektiği,...'nın 2010/2 sayılı tebliği uyarınca sermaye bedelinin 1,00 TL'den 100,00 TL'ye çıkartılmış olduğu, 50 pay karşılığı olan sermaye bedelinin ise 5.000,00 TL'ye yükseldiği, bu payın ödenmesinin zorunlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, itirazın iptaline, alacağın likit olması dikkate alınarak iptaline karar verilen miktar üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13431, Karar No: 2013/17035, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13431 E.  ,  2013/17035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan patlıcan, buğday, buğday samanı ve domatesin 2011 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22104, Karar No: 2011/22383, Tarih: 15.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22104 E.  ,  2011/22383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.07.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yoksulluk nafakasının toptan veya durumun gereklerine göre irat biçiminde ödenmesine karar verilmesi hakimin takdiri (TMK.md.176/1) gereği olup, toptan ödeme şeklindeki takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.12.2011 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13329, Karar No: 2019/6546, Tarih: 22.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13329 E.  ,  2019/6546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; 16/09/2006 tarihinde, davalılardan ... ile ...'ın diğer davalı ... adına kayıtlı araçla seyir halinde iken, sürücü kursuna giden ve pratik yapmak isteyen ...'in direksiyona geçtiğini, ...'ın da bunu kabul ederek direksiyona geçmesine müsade ettiğini ve ...'in direksiyon hakimiyetini kaybedip davacıya çarpması sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL tedavi gideri ve 9.000,00 TL iş gücü kaybı olmak üzere toplam 10.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 1.000,00 TL manevi tazminatın ise sigorta dışındaki davalılardan olmak üzere toplam 11.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 18/04/2014 tarihinde maddi tazminata ilişkin dava değerini 58.831,21 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılardan Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekili; davalı tarafından davacıya 10/11/2007 tarihinde tedavi gideri olarak belgelendirdiği fatura bedeli toplam 9.469,00 TL ödemiş olduğunu, olay tarihinden itibaren ticari faiz istenemeyeceğini, kusur durumunun tespiti bakımından ceza davası sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; maddi ve manevi tazminat davasının şartları oluşmadığı gibi davacının tüm tedavi giderlerinin kendileri tarafından karşılandığını ve ayrıca davacıya elden 12.000,00TL para ödendiğini, olayda davacının da kusuru bulunduğunu, sigorta şirketlerinden yapılan ödemelerin mahsup edilmesi halinde tazminat talebinin reddedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; aracı kendisinin kullanmadığını, dolayısı ile kazadan dolayı bir sorumluluğunun bulunmadığını ve davacı zararının sigorta şirketi tarafından fazlasıyla karşılandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı ...; aracı kendisinin kullanmadığını, dolayısı ile kazadan dolayı bir sorumluluğunun bulunmadığını ve davacı zararının sigorta şirketi tarafından fazlasıyla karşılandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 3.548,27 TL geçici iş görmezlik zararı ile 55.282,94 TL sürekli iş görmezlik zararı olmak üzere toplam 58.831,21 TL'nin haksız fiil tarihi olan 16/09/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine (sigorta şirketi yönünden sorumluluğun poliçe limiti olan 57.500,00 TL ile faiz başlangıcının 09/10/2006 olarak kabul edilmesine), yine 1.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 16/09/2006 tarihinden itibaren davalılar ..., ... ve ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göredavalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4.059,36 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 22/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10317, Karar No: 2013/19732, Tarih: 05.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/10317 E.  ,  2013/19732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu malüliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sigortalının maddi ve manevi zararları ile yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalı yönünden 41.869,72 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, davacı eş ve çocuk yönünden manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

İş kazası nedeniyle hükmedilecek maddi ve manevi tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasaya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; davacı sigortalının iş kazası sonucunda yaralandığı, olayın SGK tarafından iş kazası olduğunun tespit edildiği, Mahkemece ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı’ndan alınan 07.06.2010 tarihli raporda davacının meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının olay tarihindeki yaşına göre % 59, rapor tarihindeki yaşına göre % 60 olduğunun belirtildiği, SGK Maluliyet Daire Başkanlığı raporunda davacının sürekli iş göremezlik oranının % 39 olduğu, kontrol muayenesinin gerekmediği ve yardıma muhtaç durumda olmadığının belirtildiği, gerekçede ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı’nın raporuna göre % 60 sürekli iş göremezlik oranı esas alınarak davanın kabule gidildiği belirtilmesine rağmen, hükme esas bilirkişi hesap raporunda Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından tespit edilen % 39 sürekli iş göremezlik oranına göre hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacılara SGK Maluliyet Daire Başkanlığı tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranını kabul edip etmedikleri ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti davası açmak üzere süre isteyip istemedikleri sorularak, kabul edilmesi halinde sürekli iş göremezlik oranının % 39 olduğu kabul edilerek, tespit davası açmak üzere süre istenilmesi halinde ise, hak alanını etkileyeceğinden Sosyal Güvenlik Kurumu’nu hasım göstererek sürekli iş göremezlik oranının tespiti davası açmaları için süre verilmesi ile dava açılması halinde sonucu beklenerek çıkacak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuksal olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekili ve davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazları şimdilik incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1670, Karar No: 2006/2470, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1670 E.  ,  2006/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, tapu iptali ve arsa payının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece tapu iptali yönünden görevsizlik, arsa payı düzeltilmesi yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı Vek.Av.... geldi. Davalı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş olup bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde dava konusu anataşınmazın üçüncü bodrum katında bulunan 8/100 arsa paylı 8 adet depo ve özel deponun 1 numaralı bağımsız bölüm olarak tapuya kayıt ve tescil edildiğini, gerçekte bunların arsa payının 8/100 olmayıp toplam 4/100 olduğunu, buna karşılık anataşınmazdaki 11 numaralı bağımsız bölümün arsa payının 10/100 olması gerekirken her nasılsa tapuda 6/100 olarak belirtildiğini, ayrıca 1 numaralı bağımsız bölümü oluşturan 8 adet deponun dördünün anataşınmaza ait ortak alan olduğunu ileri sürerek bunların tapu kaydının iptaline, 1 numaralı bağımsız bölümden alınacak 4/100 payın 11 numaralı bağımsız bölüme arsa payı olarak eklenmesi suretiyle bu bağımsız bölümün arsa payının 10/100'e çıkartılmasına ve böylece arsa paylarının da düzeltilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece arsa paylarının düzeltilmesine ilişkin davanın kabulüne, 1 numaralı bağımsız bölüme ait 4 adet deponun tapu kaydının iptaline ilişkin istemle ilgili olarak görevli olmadığına karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin 1 numaralı bağımsız bölümle ilgili olarak oluşan 8/100 arsa paylı tapu kaydının iptaline ve dört adet deponun anataşınmaza ait ortak alan olarak tapuya tesciline ilişkin istem niteliği itibariyle Kat Mülkiyeti Yasasından doğan bir uyuşmazlıktır. Davacılar vekilinin her iki istemi birbirine bağlı olduğundan ve biri hakkında verilecek karar diğer istemin sonucunu da etkileyeceğinden ve 634 Sayılı Yasanın ek 1. maddesi hükmüne göre bu kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlığın sulh mahkemelerinde çözümleneceği belirtildiğinden mahkemece davacılar vekilinin bu istemi de incelenip işin esasına girilerek tüm deliller toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken bu istemle ilgili olarak mahkemenin görevli olmadığına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 450,00 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.