muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6942, Karar No: 2024/2523, Tarih: 29.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6942 E.  ,  2024/2523 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/497 E., 2023/340 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

SUÇ TARİHLER: 2011, 2012

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 3'er yıl hapis, kullanma suçundan 3'er yıl hapis, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 3'er yıl hapis, kullanma suçundan 3'er yıl hapis, sanık ... hakkında 2012 takvim yılnda sahte fatura düzenleme suçundan 3 yıl hapis, kullanma suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2022/497 Esas, 2023/340 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15'er gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15'er gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca 5237 sayılık Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,sanık ... hakkında 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıklardan ... hakkında eksik ceza tayin edildiğine ve lehlerine vekalet ücreti hükmolunmadığına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıklardan ... hakkında eksik ceza tayin edildiğine ve lehlerine vekalet ücreti hükmolunmadığına ilişkindir.

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıklardan ... hakkında kurulan hükümde gerek sanık adı gerek de mahkumiyet kararı verilen suç adı bakımından çelişkiye düşüldüğüne ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

Sanık ...'in temyiz isteği; yüklenen suçlarla ilgisinin bulunmadığına ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediğine, suç tarihinde tutuklu bulunan sanığın yüklenen suçları işlemesinin fiilen imkansız olduğuna, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulduğuna ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; mahkûmiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... İnsan Kaynakları Rek. İnş. Gıd. Tem. Kozmetik Orman Ürnl. San. Tic. Ltd. Şti.ninn 26.07.2011tarihinde sanıklardan ...'in % 60 hissedar ve şirket yetkilisi gösterilmesi suretiyle kurulduğu, ...'in 05.09.2011 tarihinde hisselerini sanık ...'e, ...'ün de 02.08.2012 tarihinde sanık ...'e devrettiği, şirketin faaliyetine uygun sermayesi, duran varlıkları ve giderleri bulunmadığı halde kurulduğu tarihten itibaren oldukça yüksek tutarlarda faturalar düzenlediği, şirketin mal alımında bulunduğunu bildirdiği firmaların gerçek bir ticari faaliyetlerinin olmayıp haklarında vergi inceleme raporları düzenlenen, vergi mükellefiyetlerine vergi dairelerince re'sen son verilen ya da gerçekte var olmayan firmalar olduğundan bahisle sanıklar ... ve ...'ün 2011 ve 2012 takvim yıllarında, sanık ...'in 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından cezalandırılması istemiyle dava şartı olan komisyon mütalaasına uygun olarak açılan kamu davasında; bozma doğrultusunda beyanları tespit edilen sanıkların kamu zararını gideremeyeceklerini beyan etmeleri nedeniyle etkin pişmanlık hükümleri uygulanmaksızın temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE;

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Sanıkların savunmalarına göre, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

IV. GEREKÇE;

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Sanıkların savunmalarına göre, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1. Sahte fatura düzenleme suçu yönünden; suça konu faturaların asıllarının, ilgili vergi dairelerinden sorulmak suretiyle getirtilip dosyada mevcut faturalarla birlikte sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; sanık savunmalarında adları geçen ... .......,..... ve ...... in açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılmaları, 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, adı geçen kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde; sanık ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

2. Sahte fatura kullanma suçu yönünde; faturaları düzenleyen mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

Sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekçelerle eksik araştırma ve inceleme hükümleri kurulması,

3. Kabule göre de;

a. Sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasında " Sanık ... hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesi kapsamında Sahte Fatura Kullanmak suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası yönünden; Sanık Erdem Öztürk'ün üzerine atılı Sahte Fatura Düzenlemek suçundan sabit olan..." denmek suretiyle hükmün karıştırılması, b. Sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği halde kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 15.11.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2022/497 Esas, 2023/340 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili, sanıklar ... ve ... müdafiileri ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan vekili ... sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarını da adli kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesi gerektiğine dair ek gerekçesi ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.

DEĞİŞİK EK GEREKÇE

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 28/03/2024 tarihli, ilamındaki V sayılı (sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarından kurulan hükümlerin de bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne aşağıda belirtilen değişik ek gerekçe ile birlikte katılıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu bozma üzerine verilen yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2011, 2012 takvim yılları) ilişkin TCK'nin 43. maddesi de uygulanmak suretiyle mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan) kamu davalarının düşmesi gerektiğine işaretle bozulması gerektiği görüşündeyim. 29/02/2024
Yargıtay — Esas No: 2013/13092, Karar No: 2014/8620, Tarih: 26.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13092 E.  ,  2014/8620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2006/21-2013/55

Davacı J.. A.. vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı N.. D.. aleyhine 01/02/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, istemlerin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, destekleri olan Ü.. A..'ın davalı tarafından bıçaklanarak kasten öldürüldüğünü belirterek, destekten yoksun kalma tazminatı ve uğradıkları üzüntünün telafisi amacıyla da manevi tazminat istemlerinde bulunmuşlardır.

Mahkemece, ceza dosyasında yapılan haksız tahrik indirimi nedeniyle maddi tazminat isteminden herhangi bir indirim yapılmamış, bilirkişi tarafından hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatına aynen hükmedİlmiştir.

Dosya incelendiğinde; davalının, haksız tahrik altında davacıların desteği olan Ü.. A..'ı bıçaklayarak kasten öldürdüğü, yapılan yargılama sonucu davalının müsnet suçtan cezalandırıldığı, tahrik nedeniyle cezasından indirime gidildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Ceza mahkemesince belirlenen, davacılar desteğinin haksız tahrikte bulunduğuna ilişkin maddi olgu, 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince hukuk yargıcı yönünden bağlayıcıdır. Bu nedenle belirlenen tahrike ilişkin indirim oranının davalının sorumlu tutulacağı maddi tazminata yansıtılması gerekir. Ne var ki, mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda tahrik nedeniyle herhangi bir indirim yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Şu halde, dava konusu eylemin davacılar desteğinin tahriki altında gerçekleşmiş olması karşısında. Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince davacıların bölüşük kusuru nedeniyle hüküm altına alınan maddi tazminat tutarından uygun oranda bir indirim yapılmaması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14435, Karar No: 2013/20269, Tarih: 12.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14435 E.  ,  2013/20269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/04/2011 gün ve 2008/80-2011/171 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.06.2013 gün ve 2011/10320-2013/13614 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ithalatçı Has Kalıp Makine A.Ş.'nin ikinci el saç pres makinesinin alımı konusunda anlaştıklarını, 10.000 Euro avans bedelinin alıcı tarafından müvekkiline ödenmesi sonucu, müvekkilince gerekeli belgelerin davalıya tahsil için gönderildiğini, ancak davalının Has Kalıp Makine A.Ş.'nden ödemeye konu senetleri alıp müvekkile veya banka sına uluşmasını sağlamadan ihracat vesaikini serbest bırakarak alıcı Has Kalıp Makine A.Ş.'nin usulsüz olarak malı çekmesine neden olduğunu, bu şekilde parasını almayan müvekkilini 67.000 Euro zarara uğrattığını ileri sürerek, 67,000 Euro'nun temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davacı vekili, müvekkilinin sözleşme gereği kararlaştırılan 40.000 Euro'yu ödediğini, teslim alınan makinenin kullanılmaz halde bulunduğunun görüldüğünü, davalının makineyi çalışır hale getirmeyecek sözleşmeden doğan yükümlülüklerini ihlal ettiğini, bu nedenle müvekkilinin büyük maddi kayıplara uğradığını ileri sürerek şimdilik 1.000 Euro'nun yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, ayrıca müvekkilinin davalıya 10.000 Euro borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kötü niyetli olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar asıl davada davalı ...Ş. vekilinin ile birleşen davada ise davacı Has Kalıp A.Ş. vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır

Bu kez asıl davada davalı Banka vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı banka vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/408, Karar No: 2024/2751, Tarih: 14.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/408 E.  ,  2024/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/315 E., 2023/470 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen 01.11.2008-04.05.2011 tarihleri arasında 4/1-b-4 kapsamda sigortalı olduğunun tespiti tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 01.11.2008-04.05.2011 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b-4 kapsamda sigortalı olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının Kurum kayıtlarına göre ziraat oda kaydını takip eden 1 yıl içerisinde sigortalılık tescil talebinde bulunmadığının tespiti üzerine 01.11.2008 tarihinden itibaren yapılan 4/1-b-4 kapsamdaki sigortalılığın başlangıç tarihinin 04.05.2011 tarihine çekildiğini, yapılan kurum işlemlerinde usul ve Kanun'a aykırı bir hususun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.11.2022 tarih, E.2022/271, K.2022/481 sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi üzerine taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında "...Dosya içinde bulunan bilgi ve belgelere göre, davacının 18.06.2003 tarihi itibariyle başlayan ve devam eden ziraat odası kaydının bulunduğu, Giresun Tarım ve Orman İl Müdürlüğü çiftçi kayıt sistemi ve TMO hesap hareketleri ile banka kayıtları ve muhtar beyanı ile dosya içerisine alınan bilgi ve belgelere göre davacının devam eden tarımsal faaliyetleri nedeniyle talep gibi davanın 01.11.2008-04.05.2011 tarihleri arası dönem yönünden davanın kabulüne karar verilmesi..." gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak davanın kabulüne, davacının 01.11.2008-03.05.2011 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b maddesi kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.