muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1852, Karar No: 2024/501, Tarih: 05.02.2024

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri, taraflarına karşılıklı haklar ve borçlar yükler. Öncelikle üzerine inşaat yapılacak arsayı yükleniciye teslim etmesi gereken arsa sahipleri, yüklenicinin karşı edimini yerine getirmesinden sonra yükleniciye sözleşmeye uygun arsa veya kurulmuşsa kat irtifak tapusunu devretmekle yükümlüdür. Yüklenicinin temel borcu ise eseri (binayı) meydana getirmektir. Binanın inşaasından maksat, yapının sözleşmeye, fen kurallarına ve amacına uygun imal edilmesidir. Yüklenici bu nitelikleri taşıyan bir bina meydana getirmişse, sözleşmede aksine hüküm bulunmayan hallerde yapının arsa sahibine tesliminde, sözleşmede ayrık hüküm varsa tesliminden önce ve ancak sözleşme koşullarına uygun oranda arsa payı veya bağımsız bölümün tescilini isteyebilir. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olan yüklenici, yukarıda sayılan edimleri yerine getirdiğinde, arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hakları arsa sahibinin onayı gerekmeksizin üçüncü kişilere temlik edebilir, alacağın adi yazılı sözleşmeyle temliki geçerlidir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de bu hakları yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürme olanağına sahiptir.

Yüklenici ile yaptığı imalâtlar karşılığı yükleniciden bağımsız bölümü temlik alan davacının temlik aldığı bağımsız bölümün tapusuna hak kazanabilmesi için inşaatın kabul edilebilir seviyeye getirilmiş olması yeterli olmayıp, davalı arsa sahibine ait bağımsız bölümlerdeki ve ortak alanlardaki eksik ve kusurların bedeli ile yüklenici tarafından sözleşme uyarınca ödenmesi gereken SGK, vergi ve diğer borçlarının ödenmesi, taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca iskan ruhsatının alınması yüklenicinin sorumluluğunda olduğundan, halefi olan davacının iskan ruhsatını da alması gerekmektedir.

İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporunda, inşaatın %99,5 oranında tamamlandığı, ortak alanlarda eksik işler olduğu, bu eksik işlerden davacının hissesine düşen pay belirlenerek, davalı arsa sahibi tarafından dava konusu taşınmaz kiraya verildiğinden kira bedelinden mahsup yapılarak yükleniciye düşen bağımsız bölümün tapu iptal ve tesciline karar verilmiş ise de; davalı arsa sahibince ileri sürülen yükleniciden eksik imalat bedeli ve kira alacaklarına ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararları olduğu,iskan alınmadığı itirazları tartışılmamıştır. Kaldı ki, eksik işlere ilişkin sadece davacı hissesine düşen kısım değil eksik ... bedelinin tamamının depo ettirilmesi gerekir. Ancak bu durumda yüklenicinin arsa sahiplerine karşı edimini tamamladığı kabul edilebilecektir. Davanın açıldığı tarihte yüklenici edimlerini tam olarak yerine getirmemiş olduğundan arsa sahiplerinin yüklenici halefi olan davacıya karşı kira alacağından sorumlu olması da düşünülemez.

Bu durumda mahkemece, taraf teşkili sağlanıp, öncelikle ilgili Belediye Başkanlığı’na müzekkere yazılarak, dava konusu inşaata ... kullanma izin belgesi (iskan) verilmesinin mümkün olup olmadığı, verilmesi mümkün ise bunun koşulları ve yapılması gereken işlemlerin nelerden ibaret olduğunun sorulması, iskan alımı için ödenmesi gereken masraf, SGK ve diğer kurumlara borçlar ile arsa sahibinin yükleniciden eksik ... bedeli ve kira alacağına ilişkin mahkeme kararları da dikkate alınarak depo edilecek bedelin bulunması mahkemece, depo edilecek bedel bulunduktan sonra davacıya bedelin depo edilmesi konusunda süre verilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin

Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan

davalı ...’a verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine

gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9791, Karar No: 2012/11668, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9791 E.  ,  2012/11668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, saman, pamuk, beyaz lahana ve taze fasulyeye ait kuru-sulu şartlarda dekar başına ortalama verim miktarını, üretim giderine ve kg başına toptan satış fiyatını gösterir 2010 ve 2011 yılı veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/192, Karar No: 2017/6041, Tarih: 29.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/192 E.  ,  2017/6041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Mahkemece, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl önceki hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları ile keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1995 tarihi memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden istenerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine verilerek, memleket haritalarının dayanağını oluşturan hava fotoğraflarının (1/5000,1/10000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz tamamının konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterildiği, hava fotoğraflarının streoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların açıklandığı, taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ve kapalılık durumlarını belirtildiği, taşınmazın kullanım sınırları olup olmadığı varsa taşınmazın ne şekilde kullanıldığının belirtildiği müşterek imzalı açıklamalı ek raporun kendilerinden alınarak, bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 29/06/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6549, Karar No: 2019/336, Tarih: 08.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/6549 E.  ,  2019/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların birbirlerine karşı işledikleri hakaret suçunda, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan mağdurlar ..., ..., ...'un, Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdurlar vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 08/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2499, Karar No: 2015/6506, Tarih: 13.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2499 E.  ,  2015/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2014

NUMARASI : 2014/662-2014/750

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesi “Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." hükmünü; tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan Yönetmeliğin 26. maddesi "Belirli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenlere, o yerde de tebligat yapılabilir. Muhatabın işyerinde bulunmaması halinde tebliğ, aynı yerde sürekli olarak çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

Muhatap, meslek veya sanatını konutunda icra ediyorsa, kendisi bulunmadığı takdirde memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Bunlardan hiç birinin bulunmaması durumunda tebliğ, aynı konutta sürekli olarak oturan kişilere veya hizmetçilerden birine yapılır." hükmünü içermektedir. Bu madde hükümlerinde muhatabın bulunmama nedeninin araştırılması ve tebliğ belgesinde gösterilmesi gerektiğine yönelik bir düzenleme getirilmemiş ise de, önce muhatabın aranması, muhatabın tevziat saatinde o yerde bulunmadığının ancak, aynı gün tevziat saatinden sonra döneceğinin tespiti halinde daimi memur veya müstahdemlerden birine, işyeri ev ise memur ya da müstahdemlerden birine, bunlar da yok ise aynı konutta oturan kişilere ya da hizmetçilerden birine tebligatın yapılması gerekir.

Tebligat Kanunu'nun 20. maddesinde ise, tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için "13, 14, 16, 17 ve 18. maddelerinde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimse, beyanını imzadan imtina ederse, tebliğ eden bu beyanı şerh ve imza eder. Bu durumda ve tebliğ evrakının kabulden çekinme halinde tebligat, 21. maddeye göre yapılır. Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 13, 14, 16, 17 ve 18. Maddelerinde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılışsa bu tarihten itibaren 15 gün sonra yapılmış sayılır. " hükmüne; Yönetmeliğin 29. maddesinde, " 21, 22, 23, 25, 26 ve 27. maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları veya tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır." hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin şikayet olunan Y.... Medikal Özel Sağlık Hiz. San. Tic. A.Ş. vekili Av. M.. U..'un işyeri adresine tebliğe çıkarıldığı, adreste "Aynı işyerinde çalışan ve reşit olan F...." imzasına tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Tebliğ belgesinde, muhatabın tevziat saatinde işyerinde bulunmadığına ve aynı gün döneceğine ilişkin bir tespite yer verilmemiştir. Tebligat Kanunu'nun tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için düzenleme içeren 20. ve Yönetmeliğin 29. maddesinde aranan, anılan belirlemeye ilişkin bir açıklamaya da yer verilmediği gibi, tebligat yapılan şahsın Tebligat Kanunu'nun 17. maddesi ile Yönetmeliğin 26. maddesindeki şahıslardan biri olup olmadığı hususunda açıklamaya da tebliğ belgesinde yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Şikayet olunan Y.... Medikal Özel Sağlık Hiz. San. Tic. A.Ş. vekiline yapılan tebligat yukarıda açıklanan ilkelere göre Tebligat Kanunu'nun 17 ve 20. maddeleri ile Tebligat Yönetmenliği'nin 26 ve 29. maddelerine uygun olarak yapılmamıştır.

Şikayet olunan Y.... Medikal Özel Sağlık Hiz. San. Tic. A.Ş. vekiline yapılan tebligat yukarıda açıklanan ilkelere göre Tebligat Kanunu'nun 17 ve 20. maddeleri ile Tebligat Yönetmenliği'nin 26 ve 29. maddelerine uygun olarak yapılmamıştır.

Bu durumda şikayet olunan Y... Medikal Özel Sağlık Hiz. San. Tic. A.Ş. vekiline gerekçeli kararın ve şikayetçinin temyiz dilekçesinin tebliği, Tebligat Kanunu'nun 17. ve 20. maddeleri ile ilgili Yönetmeliğin 26 ve 29. maddesi hükümlerine uygun olarak yapılmadığından, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu ve Yönetmelik hükümlerine göre şikayet olunan Yaşatan Medikal Özel Sağlık Hiz. San. Tic. A.Ş. vekiline tebliği ile temyiz ve temyize cevap süresinin beklenmesi, temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1807, Karar No: 2019/6853, Tarih: 09.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/1807 E.  ,  2019/6853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyize gelmeyen sanık ...'in yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünü içerir gerekçeli kararın sanığın savunmasında bildirdiği aynı zamanda MERNİS adresine 13/01/2013 tarihinde sanığın askerde olduğu belirtilerek mahalle muhtarına tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında sanığın hangi tarihlerde askerlik yaptığının ilgili askerlik şubesinden sorulmak suretiyle tespit edilmesi, tebliğ tarihinde sanığın asker olduğunun belirlenmesi halinde tebliğin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste; terhis olması durumunda ise aynı Kanun'un 21/1. maddesi gereğince savunmasında bildirdiği adrese tebliği gerekirken, sanığın mernis adresine yapılan tebligat geçersiz olduğundan, sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun tebligat yapılarak tebligat belgeleriyle verildiği takdirde temyiz dilekçesi eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4340, Karar No: 2011/3384, Tarih: 30.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4340 E.  ,  2011/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 26/08/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat dava ve karşı dava ile istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; asıl ve karşı dava, hakaret niteliğindeki haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, asıl davadaki istem kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddedilmiş; karşı davadaki istemin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar davacı-karşı davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı-karşı davacıların oturduğu çıkmaz sokağın başında gözlemeci dükkanı işlettiğini belirten davacı-karşı davalı ..., davalıların işyerinin önünde, müşterilerin de duyacağı biçimde “hakaret içeren” sözleri söyleyerek kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat istemiştir.

Bu sözler nedeniyle ceza mahkemesinde yargılanan davalılardan... hakkında, yeterli kanıt bulunamadığı gerekçesiyle verilen beraet kararı, katılanın süresinde olmayan temyiz istemi mahkemece reddedilerek kesinleşmiştir.

Davacı tanıkları, davalı-karşı davacılardan...'ın dava konusu sözleri söylediğini duyduklarını belirtmişlerdir. Davalıların tanıkları ise; davalı ...'ın hakaret etmediğini söylemişlerdir. Yerel mahkemece, davalılardan... hakkında ceza davasında beraet kararı verildiği, tanığın davacının ortağı olması nedeniyle değer verilmeyeceği benimsenerek, kanıtlanamayan istemin reddine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinin beraet kararı hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değildir. Ceza mahkemesinde ve eldeki bu davada dinlenen iki tanık, davalılardan...'ın davacıya dava konusu edilen sözleri söylediğini belirttiklerine göre, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu sonucuna varılarak, Borçlar Yasası'nın 49. maddesi gereğince, davacı-karşı davalı ... yararına uygun bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, adı geçen davacı-karşı davalının manevi tazminat isteminin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, adı geçen davacı-karşı davalının manevi tazminat isteminin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1492, Karar No: 2023/1129, Tarih: 20.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1492 E.  ,  2023/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : İtirazın reddine dair karar

... Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.11.2020 tarihli, 2020/14064 Soruşturma, 2020/10723 Karar numaralı evrakı ile şüpheliler hakkında kasten yaralama suçundan, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara yönelik şikâyetçiler vekili tarafından yapılan itirazın reddine dair merci ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 23.12.2020 tarihli ve 2020/4572 Değişik İş sayılı kararının kesin olmakla 23.12.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.11.2022 tarihli ve 2021/21360 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2023 tarihli ve KYB-2022/151144 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2023 tarihli ve KYB-2022/151144 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, şüphelilerin olay günü müştekiler ...'yı darp ettiği iddiası kapsamında yapılan soruşturma neticesinde, müştekilerin soyut nitelikte iddialarının bulunduğu ve kimin ne şekilde eylem gerçekleştirdiğinin tespit edilememesi nedeniyle hukuki kovuşturmaya yeter bir delilin bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de; dosya arasında bulunan müştekilerin ifadeleri ile müşteki ve şüpheliler arasında yaşanan arbedeye ilişkin kamera görüntülerine ait inceleme tutanağı, adlî raporlar ve tüm dosya kapsamına göre, şüphelilerin şikâyet konusu suçu işledikleri hususunda mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un, Bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının görevi başlıklı 160 ıncı maddesimde;

"1) Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür."

Kamu davasını açma görevi başlıklı 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında;

"1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler."