muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7102, Karar No: 2018/14965, Tarih: 18.06.2018

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, feshin geçerli/haklı bir sebebe dayandığı hususu işverence kanıtlanamadığı gerekçesiyle işe iade talebinin ... Ltd. Şti. yönünden kabulüne, mali haklardan ve tazminat yönünden ise her iki davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, davacının yaptığı işin niteliği ve zincirleme sözleşmelerle çalışmasına ve özellikle dosyada yazılı iş sözleşmesi bulunmamasına göre taraflar arasındaki sözleşmenin niteliği belirsiz süreli iş sözleşmesidir. İşveren tarafından davacıya iş sözleşmesinin feshi için yazılı fesih bildirimi yapılmadığı gibi fesih sebebi de açık ve kesin bir şekilde bildirilmemiştir. İş sözleşmesinin haklı ya da geçerli nedenle feshedildiği hususundaki ispat külfeti üzerinde olan işveren tarafından dosyaya bu yönde delil sunulmamıştır. İşveren tarafından, istinaf dilekçesinde, sözleşmenin süresinin sona erdiği savunmasının yanında davacının OHAL kapsamında milli güvenliği tehdit eden yapılarla irtibatlı olabileceğinin değerlendirildiğini de ileri sürmüştür. Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 03/10/2017 tarih ve 2017/40844 esas – 2017/20317 karar sayılı ilamındaki “... Söz konusu kararnamelerin iş sözleşmesi ile çalışan işçilere yönelik hükümleri incelendiğinde, gerek 667 sayılı KHK’nin 4. maddesi gerekse 673 sayılı KHK’nin 7. maddesinde bu kanun hükmünde kararnameler kapsamında iş sözleşmesi feshedilen işçilerin bir daha yeniden doğrudan veya dolaylı olarak eski işinde veya benzer işlerde görevlendirilemeyecekleri, bunların işe iadesinin mümkün olmadığı şeklinde emredici nitelikte düzenlemelerin yer aldığı görülecektir. Bu yasal düzenlemelerin nitelik itibariyle, kamu düzenine ilişkin ve açıkça emredici nitelikte olduğu değerlendirildiğinde, açılacak davalarda taraflarca hazırlama ilkesine üstünlük tanınamayacağı göz önüne alınmalıdır. Bu itibarla, ilgili kanun hükmünde kararnameler kapsamındaki fesihlere ilişkin olarak açılan işe iade davalarında, taraflarca hazırlama ilkesi yerine istisnai nitelikteki kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulanması gerekmektedir...” kabulü doğrultusunda Dairemizce, kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle davacının terör örgütü ile irtibat veya iltisakına ilişkin resen araştırma yapılmış, bu doğrultuda ilgili kurumlara yazılan yazılara verilen cevaplara göre davacının terör örgütleri ile irtibat ve iltisaklı olduğuna dair bir tespite ulaşılamamıştır denilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalıların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda davacı, davalı belediyede alt işveren işçisi olarak zabıta memurluğu görevinde çalışmış ve davalılardan ... Yem. Tem. Gıda. Oto. İnş. Bil. ve Dan. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusundaki beyanına göre iş akdi davalı ... tarafından Ohal içinde çıkarılan KHK lar ve mevzuat gerekçe gösterilerek davacı ve benzeri durumda olan işçilerin iş akitlerinin üst işveren olarak yenilenmemesi sebebi ile son bulmuştur. Davalı şirketin bu yöndeki istinaf sebebine istinaden Bölge Adliye Mahkemesince re'sen araştırma yapılmış ve davacı hakkında OHAL kapsamında milli güvenliği tehdit eden yapılar ile irtibatı ve iltisakı olduğuna yönelik adli ve idari bir işleme dair belge, kayıt, bilgi, liste olup olmadığına ilişkin davalılardan, kolluk birimlerinden, savcılıktan ve özellikle ... Valiliği (Ohal Bürosu)’ndan sorulup konu ile ilgili gelen cevabi yazılar ile yine OHAL kapsamında hizmet alım sözleşmelerinin iptaline yönelik bir süreç işletilmişse buna dair evrakın eklenerek gönderilmesi için dosya mahkemesine geri çevrilmiştir. Geri çevirme sonrasında ... Cumhuriyet Başsavcılığı Terör Suçları Soruşturma Bürosu yazı cevabına göre davacı ile ilgili olarak PKK/KCK silahlı terör örgütü yönünden Terör Örgütü Propagandası Yapmak Suçundan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır. Mahkemece ilgili dava akıbeti mahkemesinden sorularak dosya içerisine gerekçeli karar sureti eklenmiştir. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/615 esas - 2017 / 147 karar sayılı kararı ile 11.05.2017 tarihinde davacının facebook hesabındaki suça konu paylaşımlarında terör örgütü PKK nın sözde bayrağını ve terör örgütü mensuplarının cenaze törenlerinin fotoğraflarını paylaşarak ölen teröristleri şehit olarak nitelendirdiğinin anlaşıldığı, terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini övücü, meşru gösterici paylaşımlarda bulunduğu kanaatine varılarak davacı hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. Bu itibarla davacının ceza mahkemesi kararı ile sabit olan eylemi göz önünde bulundurulduğunda iş akdinin davalı tarafından haklı nedenle feshedildiği anlaşıldığından davanın reddi gerekmektedir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Davacı adli yardımlı olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalılardan ... Ltd. Şti.'nin yaptığı 178,00 TL ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının yaptığı 308,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile ilgili davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

7-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, kesin olarak 18.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13417, Karar No: 2025/3, Tarih: 06.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13417 E.  ,  2025/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4002 Esas, 2024/1702 Karar Avukat ...

DAVA TARİHİ : 31.10.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Şirvan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/546 Esas, 2022/245 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma kamu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davacı idare vekili tarafından istinaf başvurunda bulunulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince 19.04.2022 tarihli ek kararla istinaf başvuru dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı idare vekilince istinaf edilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 345 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı idare vekiline 02.05.2022 tarihinde tebliğ edilmiş; istinaf dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 18.05.2022 tarihinde verilmiştir.

İstinaf başvuru dilekçesinin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine.

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7361, Karar No: 2018/4964, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/7361 E.  ,  2018/4964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde güvenlik personeli olarak çalıştığını, 21.04.2014 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden ihbar süresi dahi verilmeden işinin sona erdirildiğini, güvenlik personellerinin 2 vardiya şeklinde sabah 07.00 akşam 19.00, akşam 19.00 sabah 07.00'ye kadar çalıştığını, çalışma usulünün 12 saat çalışıp 24 saat dinlenmek şeklinde olup, toplamda 2 haftalık süreçte 105 saat, haftada ortalama 52,5 saat çalışmalarına rağmen bu çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretini alamadığını, bundan dolayı hak ettiği alacakların kendisine ödenmediğini, davalılar arasındaki Tip Hizmet Alım Sözleşmesinin 22. maddesi gereği, sözleşmenin mevzuatın kamu düzenine ilişkin emredici hükümlerine ve genel şartnamenin 6. bölümüne aykırı iş sözleşmesi kurulamayacağının belirtildiğini, 6772 sayılı Kanun gereği ödenmesi gereken yılda 2 maaş tutarı ilave tediyelerinin de ödenmediğini belirterek davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları, ücret alacağı ile ilave tediye alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacının fazla çalışma süresi, görev yerine göre 12/24 saat çalışma düzenine göre vardiyalı olarak saat 07.00 - 19.00 saatleri ile 19.00 - 07.00 saatleri arasında haftanın 5 günü günde 12 saat çalışılıp haftanın kalan 2 gününde ise istirahat ederek haftalık 60 saat çalıştığı, yasal çalışma süresi olan haftalık 45 saati aşan haftalık 15 saatlik fazla çalışmasının bulunduğu, günlük fazla çalışmasının ise 3 saat olduğu sonucuna varılarak hesaplama yapılmıştır. Ancak fazla mesai alacağı hesabında çalışma saatleri yönünden dosyadaki belgelere göre isabetsizlik bulunmasa da haftalık çalışma bakımından ara dinlenme düşülmeden yapılan hesaplamanın kabulü yerinde olmamıştır. Davacının fazla mesaisinin, tespit edilen günlük oniki saat çalışma süresinden yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde bir buçuk saat ara dinlenme süresi indirilmek suretiyle hesaplanarak sonucuna göre hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai süresinin hesaplanmasında haftalık altmış saat çalışma yapıldığını kabul etmiş ise de, davacının talebi haftalık 52.5 saat çalışma yapıldığı yönündedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca da taleple bağlılık kuralına aykırı olarak Mahkemece talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2784, Karar No: 2018/6018, Tarih: 09.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/2784 E.  ,  2018/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/09/2013 gününde verilen dilekçe ile ürün zararı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/01/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; ürün zararı nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat istemi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; kavun ekili olan tarlasını, davalıya ait komşu taşınmazda gerekli önlemlerin alınmaması nedeniyle su bastığını, bu nedenle ürünlerinin zarar gördüğünü belirterek maddi ve manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı; davacıya ait tarlanın, kendi tarlasından daha yüksek kotta bulunduğunu, bu nedenle su baskınının kendi tarlasının sulanması sırasında taşan sulardan meydana gelmesinin mümkün olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemenin; 23/03/2016 tarihli ilk kararında; 2013/295 D.İş sayılı dosyasında yapılan tespitin, olayın hemen sonrasında uzman bilirkişi vasıtasıyla yapıldığından hüküm kurmaya elverişli bulunduğu gerekçesi ile esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine, Dairemizin 23/03/2016 tarihli ilamı ile ''... davalı, taşınmazının davacıya ait taşınmazdan daha alt seviyede bulunduğunu, bu nedenle su basmasının mümkün olmayacağını, meydana gelen zararla, illiyet bağı kurulabilecek bir eyleminin bulunmadığını, olayın keşif ile açıklığa kavuşturulması gerektiğini savunduğuna göre, bu açıdan mahkemece hükme esas alınan tespit dosyasındaki bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olduğu söylenemeyeceğinden mahkemece bilikişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak davalının savunmasında belirtilen hususlar açıklığa kavuşturulduktan sonra, davacının zararının davalı taşınmazından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, tarafların kusur durumları belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu" gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan keşif sonrasında alınan 11/12/2017 tarihli bilirkişi raporu davacının zararının davalının kusuru ile gerçekleştiği gerekçesi ile maddi tazminat istemi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan keşif sonrasında alınan 11/12/2017 tarihli bilirkişi raporu davacının zararının davalının kusuru ile gerçekleştiği gerekçesi ile maddi tazminat istemi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen bozmanın gereği tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Dairemizin bozma ilamında, mahkemece hükme esas alınan tespit dosyasındaki bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı, bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak davalının savunmasında belirtilen hususlar açıklığa kavuşturulduktan sonra davacının zararının davalı taşınmazından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, tarafların kusur durumları belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtildiği halde, mahkemece tespit dosyasındaki raporu düzenleyen aynı bilirkişiden rapor alınarak ortaya çıkan aynı sonuca hükmedilmiştir. Şu durumda, bozma ilamına uyulduğu halde tespitteki bilirkişiden yeniden rapor alınarak hüküm tesisi doğru değildir.

O halde, mahkemece tespitteki bilirkişi raporunu düzenleyen dışındaki ziraat mühendisinden tarafların kusur durumu ve zararın miktarı konusunda rapor alınıp sonucuna göre karar veerilmelidir. Bu yönün gözetilmemesi kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.