muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19667, Karar No: 2019/5989, Tarih: 13.05.2019

Davalı ...Ş. vekili, davacı şirket tarafından Pupa Gayrimenkul Kiralama ve Yönetim Hizmetleri A.Ş. ile Demer Emlak Taşımacılık İnşaat Madencilik İth. İhr. San. Tur. ve Tic. Ltd. Şti arasındaki ticari ilişkiden kaynaklı olarak muvazaa iddiası ile davanın ikame edildiğini, müvekkili şirketin dava konusu edilen Opsiyon Hakkı Sözleşmesinin tarafı olmadığını, bu sözleşmenin ticari anlamda faaliyet gösteren şirketlerin aralarında akdetmiş oldukları ticari bir anlaşma olduğu kanaatinde olduklarını, bu sözleşmenin müvekkili ile bir ilgisi olmadığı gibi, müvekkili şirket ile diğer Davalı Demer Emlak Taşımacılık İnşaat Madencilik İth. İhr. San. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki hukuki ilişkinin huzurdaki dava ile de bir ilgisi bulunmadığını, huzurdaki davada taraf sıfatı bulunmayan müvekkili şirket yönünden davanın husumet bakımından reddini talep

ettiklerini, İ.İ.K 277. maddesinde tasarrufun iptali davalarının kimler tarafından ikame edilebileceğinin belirtildiğini, diğer davalı Demer Ltd. Şti’nin aciz halini belirtir herhangi bir belge dosyaya ibraz edilmediğini, işbu hükme göre; ancak elinde geçici veya kat’i aciz belgesi bulunan alacaklının dava açabileceğini, davacı tarafından dava ikame edilirken bu hususa ilişkin bir beyanda bulunulmadığını bu nedenle açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... AŞ. Vekili, davacı şirket tarafından Pupa Gayrimenkul Kiralama ve Yönetim Hizmetleri A.Ş. İle Demer Emlak Taşımacılık İnşaat Madencilik İth. İhr. San. Tur. Ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki ticari ilişkiden kaynaklı olarak muvazaa iddiası ile huzurdaki davanın açıldığını, müvekkili bankanın dava konusu edilen opsiyon hakkı sözleşmesinin tarafı olmadığını, bu sözleşmenin ticari anlamda faaliyet gösteren şirketlerin aralarında akdetmiş oldukları ticari bir anlaşma olduğunu, bu sözleşmenin müvekkili ile bir ilgisi olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, diğer davalı borçlunun aciz hali bulunmadığını, tasarrufun iptali davasının açılma koşullarının oluşmadığını, davalı Demer Emlak Taşımacılık İnşaat Madencilik İth. İhr. San. Tur. ve Tic. Ltd. Şirketinin müvekkili bankanın İstanbul Kurumsal Şube müşterisi olduğunu, bahse konu davalı ile müvekkili banka arasında bankacılık faaliyetlerinden kaynaklanan müşteri ilişkisi bulunduğunu, iş bu ilişki kapsamında taraflar arasında kredi ilişkileri de kurulduğunu,müvekkili banka tarafından bahse konu müşterisinin kredi borçlarının kapanması amacı ile muvazaalı bir işlem yapılmadığını,bu nedenle açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş. vekili, iptali talep edilen tasarrufun takip konusu borcun doğumundan sonra yapılması gerektiğini, dava konusu alacağın doğduğu tarihin tasarruf tarihlerinden sonra 10/07/2009 tarihi olduğunu, dava konusu taşınmazlara ilişkin tasarruf tarihlerinin ise daha önce olduğunu,davanın öncelikle dava şartı yokluğu sebebiyle reddini talep ettiklerini, davanın süresi içerisinde ikame edilmediğini, 1 yıllık zaman aşımı süresi içinde açılmayan iş bu davanın reddini talep ettiklerini, İİK' nda tasarrufun iptali davasının açılabilmesi için dava şartlarının emredici hükümlerle belirlendiğini, davacı tarafından ikame edilen davanın tasarrufun iptali davası

olduğunu, müvekkili şirket ile birleşen Pupa Gayrimenkul Kiralama ve Yönetim Hizm. A.Ş. ve diğer davalı arasında yapılan satış işleminin gerçek bir satış işlemi olduğunu, davacıyı kandırmaya yönelik bir işlem olmadığını, davanın açılması anında dava şartlarının bulunmaması sebebi ile de huzurdaki davanın reddi gerektiğini ,dava konusu taşınmazların müvekkili şirket tarafından faaliyetine uygun bir şekilde şirket birleşmesi yolu ile devraldığını ve dava konusu taşınmazların maliki haline geldiğini, müvekkilinin iyiniyetli 3.kişi olduğunu, davaya ilişkin olarak herhangi bir husumetinin bulunmadığını, satın alma işlemi sırasında taşınmazların bedellerinin gerçek değerleri üzerinden tam ve eksiksiz hali ile ödendiğini, satış bedeli ile taşınmazların değeri arasında bir orantısızlık bulunmadığını, satın alma işleminin hukuka uygun ve gerçek değeri üzerinden yapıldığını,bu nedenle açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu tasarruflara konu, ... ilçesinde bulunan 41 adet taşınmazın tamamının borçlunun elinden çıktığı tarih 15/06/2009 olduğunu dava 24/11/2014 tarihinde açıldığını, davanın İİK 284. maddesindeki 5 yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra açıldığı bu nedenle davalı vekillerinin hak düşürücü süre itirazlarının haklı ve yerinde olduğu kanaatine varılmış davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Duman Özel Sağlık Tesisleri Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TBK'nun 19. maddesine dayalı olarak açılan muvazaalı işlemin iptaline ilişkindir.

1-HMK'nin 33.maddesine göre Hakim, Türk hukukunu resen uygulamak zorundadır. Bir davada olayları belirtmek ve açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme Hakime aittir. Bu nedenle tarafların hukuki nitelendirmeyi doğru yapmak zorunluluğu yoktur. Başka bir ifade ile Hakim, bildirilen hukuki sebeplerle bağlı olmayıp, hukuki sebebi kendiliğinden bulup uygulamakla sorumludur.

Dava dilekçesindeki ileri sürüşe ve yargılama sırasındaki sözlü ve yazılı açıklamalara göre davanın niteliği itibarıyla TBK'nın 19.maddesinde tanımını bulan muvazaa hukuksal nedenine dayalı iptal davası olduğu anlaşılmaktadır. Yüzeysel bakıldığında iptal davaları ile muvazaa davaları arasında bir benzerlik görülmekte ise de bu benzerlik her iki davanın güttüğü amaçtan öte

Dava dilekçesindeki ileri sürüşe ve yargılama sırasındaki sözlü ve yazılı açıklamalara göre davanın niteliği itibarıyla TBK'nın 19.maddesinde tanımını bulan muvazaa hukuksal nedenine dayalı iptal davası olduğu anlaşılmaktadır. Yüzeysel bakıldığında iptal davaları ile muvazaa davaları arasında bir benzerlik görülmekte ise de bu benzerlik her iki davanın güttüğü amaçtan öte

gitmemektedir. İİK'nin 277. maddesinde sözü edilen iptal davaları borçlu tarafından geçerli olarak yapılmış bazı tasarrufların hükümsüz kılınması için açılırken, muvazaa davası borçlunun yaptığı tasarrufi işlemlerin gerçekte hiç yapılmamış olduğunu tespit ettirmeyi amaçlar. Kural olarak muvazaa nedeniyle hakları ihlal olunan ve zarar gören 3.kişiler tek taraflı veya çok taraflı hukuki işlemlerin geçersizliğini ileri sürebilirler. 3.kişinin danışıklı işlem ile hakkının zarar gördüğünün benimsenebilmesi için onun danışıklı işlemde bulunandan bir alacağının var olması ve bu alacağın ödenmesinin önlemek amacıyla danışıklı bir işlem yapılması gerekir. Davacının bu davadaki amacı alacağını tahsil edebilmek için muvazaa nedeniyle temelde geçersiz olan işlemin hükümsüzlüğünü sağlamaktır. Muvazaaya dayalı davalarda davacının icra takibine geçmesi ve aciz belgesi almasına gerek yoktur. Çünkü yukarıda açıklandığı gibi İİK'nun 277 ve izleyen maddelerinde iptal davasına konu tasarruflar özünde geçerli olmasına rağmen kanunun icra hukuku yönünden iptaline imkan verdiği tasarruflardır. Muvazaaya dayalı iptal davasında ise davacı muvazaalı işlemle kendisinin zararlandırıldığını ileri sürmektedir. İİK’nin 277 ve izleyen maddelerinde düzenlenen iptal davası açma hakkı davacının genel hükümlere, muvazaaya dayanarak dava açmasına engel değildir. Davacının iddiasını kanıtlaması halinde iddianın taşınmazın aynına ilişkin olmadığı, alacağın tahsiline yönelik bulunduğu da gözetilerek İİK'nın 283/1. maddesi kıyasen uygulanarak iptal ve tescile gerek olmaksızın davacının taşınmazların haciz ve satışını isteyebilmesi yönünden hüküm kurulması gerekecektir. TBK'nun 19.maddesine göre muvazaa nedeniyle açılan iptal davalarında zaman aşımı söz konusu olmaz ve İİK'nın 277 vd. maddelerine göre açılan iptal davalarında aranılan aciz belgesi muvazaaya dayanan iptal davalarında aranmaz. Mahkemece ileri sürülüşe göre davanın İİK. 277. Ve devamı maddelerinden kaynaklanan tasarrufun iptali davası olarak tavsif etmiş isede davacı vekili dava dilekçesinde açıkça muvazaa hukuksal nedenine dayandığı bu halde mahkemenin hukuki tavsif yapamayacağı gözönüne alınarak ve hak düşürücü süre eldeki davaya uygulanmayacağı, davacının talebine göre davanın TBK'nin 19.maddesi gereğince değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın tasarrufun iptali davası olarak nitelendirilerek hak düşürücü süre nedeniyle davanın red edilmesi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Duman Özel Sağlık Tesisleri Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8430, Karar No: 2020/731, Tarih: 14.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/8430 E.  ,  2020/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’a yönelik ve sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanlara ait küçükbaş hayvanların, açık alanda otlar iken çalınması şeklindeki eylemlerin, açık yerde bulunan hayvan hırsızlığı kapsamında olduğu ve TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında aynı Kanunun 141/1 maddesi ile uygulama yapılmış olması,

2-Sanıkların kovuşturma aşamasında katılanların zararını tamamen gidermeleri nedeniyle cezalarından 1/2 oranında indirim yapılırken, uygulanan kanun maddesinin TCK’nın 168/2 maddesi yerine aynı kanunun 168/1 maddesi olarak yazılması,

3-Kabule göre de; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarları yönünden kazanılmış haklarının korunmasına,

II-Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarları yönünden kazanılmış haklarının korunmasına,

II-Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...’nun tüm aşamalardaki savunmalarında; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, tanık ...'in beyanında, olay günü keçilerin yanında gördüğü aracın yanında sanık ...'yi gördüğünü kesin ve net bir şekilde teşhis ettiği, başka kimse olmadığını belirttiği ve sanık ...’nun isnat olunan suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden arındırılmış, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’nun beraatine karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanlara ait küçükbaş hayvanların, açık alanda otlar iken çalınması şeklindeki eylemlerin, açık yerde bulunan hayvan hırsızlığı kapsamında olduğu ve TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında aynı Kanunun 141/1 maddesi ile uygulama yapılmış olması,

2-Sanıkların yakalandıklarında, katılanlara ait küçükbaş hayvanların bulunduğu yeri gösterip katılanlara iadesini sağladıkları gözetilmeden; sanıklar hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması,

2-Sanıkların yakalandıklarında, katılanlara ait küçükbaş hayvanların bulunduğu yeri gösterip katılanlara iadesini sağladıkları gözetilmeden; sanıklar hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması,

3-Kabule göre de; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarları yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,

IV-Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılana ait küçükbaş hayvanların, açık alanda otlar iken çalınması şeklindeki eylemin, açık yerde bulunan hayvan hırsızlığı kapsamında olduğu ve TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında aynı Kanunun 141/1 maddesi ile uygulama yapılmış olması,

Ancak;

1-Katılana ait küçükbaş hayvanların, açık alanda otlar iken çalınması şeklindeki eylemin, açık yerde bulunan hayvan hırsızlığı kapsamında olduğu ve TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında aynı Kanunun 141/1 maddesi ile uygulama yapılmış olması,

2-Kabule göre de; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarları yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,

IV-Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay yeri krokisinde suça konu hayvanların müştekinin evine 20 metre uzaklıktaki ahırda bulunduğunun belirtilmesine karşın; hayvanların çalınmasına teşebbüs edildiği ahırın, ev olarak kullanılan binanın müştemilatı içerisinde yer alıp almadığının tespit edilmediği gibi bu hususun yargılama aşamasında da açıklığa kavuşturulmamış olması karşısında; öncelikle bu ahırın, ev olarak kullanılan binanın müştemilatı içerisinde yer alıp almadığı araştırılıp gerekirse mahallinde keşif yapılarak olay yerinin tespiti ile, sonucuna göre evin müştemilatı ise sanıklar hakkında TCK'nın 142/1-b ve 116/1; evin müştemilatı değilse 142/2-g maddelerinin uygulanması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4107, Karar No: 2022/6679, Tarih: 05.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/4107 E.  ,  2022/6679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davanın Kahramanmaraş 4. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yukarıda sayı ve tarihi belirtilen kararın HMK 363. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının Adalet Bakanlığı tarafından istenilmesi üzerine, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 16.01.2014 tarihli hisse devir sözleşmesi ile dava dışı Berka İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.’nin tüm hisselerini devraldığını, bu hisse devirlerinden önce şirket yetkilisinin davalı Mine’ye şirket hesaplarından para çekmeye yönelik vekaletname verdiğinin sonradan öğrenildiğini, davalıların şirket hesaplarından 118.000.- TL para çektiğini, durumun müvekkilince farkedilmesinden sonra davalıların parayı iade sözünü vermelerine rağmen sözün yerine getirilmediğini ileri sürerek 16.01.2014 ila 01.12.2014 tarihleri arasında çekilen 118.160.- TL’nin çekilme tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, şirket hesabından kullanılan paranın yine şirket borçlarına harcandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının Berka İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin temsilcisi olduğu, temsil edilen şirketin tüzel kişiliğinin bulunduğu, duruşma sırasında alınan davacı vekili beyanında davanın doğrudan şahıs adına açıldığı, davacı tarafta herhangi bir yanılgının bulunmadığının ifade edildiği, tüzel kişilik aleyhine para çekildiği iddiasına ilişkin davanın ancak tüzel kişi tarafından yetkilendirilen şahıs aracılığı ile açılabileceği, davacının hukuki yararı ile taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 08.05.2018 tarihli ek kararı ile süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusu reddedilmiştir.

Davacı vekili, ek karara karşı istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, süresinde sonra istinaf dilekçesi sunulduğundan İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 15.12.2020 tarih ve 2020/7953 Esas - 2020/5913 Karar sayılı ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı onanmıştır.

Davacı vekilinin kanun yararına bozma talebinde bulunması üzerine, Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'nün 14.06.2022 tarihli yazısı ile kararın kanun yararına bozulması talep edilmiştir.