muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17941, Karar No: 2019/1640, Tarih: 25.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/17941 E.  ,  2019/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine. Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra. Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek. Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Gerekçeli kararın davalılardan ...'a doğrudan doğruya Tebligat kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalıya gerekçeli kararın 7201 Sayılı Tebligat Kanununu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik Hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 25.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/845, Karar No: 2012/1908, Tarih: 13.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/845 E.  ,  2012/1908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 30.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Davacılar, dava konusu taşınmazların tapu kaydındaki murislerine ait kimlik bilgilerinin nüfus kayıtları ile uyumlu hale getirilmesini istemiştir. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken taşınmazın malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken; nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

Somut olayda, duruşmada dinlenilen tanıklar davacıların iddialarını doğrulamışlardır. Elde bu veri bulunduğu halde mahkemece taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı ve tapu kayıt maliki “... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ...,” ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı nüfus müdürlüğünden sorularak araştırmanın tamamlanması ve sonucu doğrultusunda bir karar verilmesi gerektiği halde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4981, Karar No: 2020/2117, Tarih: 27.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4981 E.  ,  2020/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ VE TİC. LTD. ŞTİ.

Taraflar arasında görülen davada Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 30/05/2018 tarih ve 2016/7-2018/364 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 25.02.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı firmaya borç verdiğini, borcun bir kısmının ödendiğini, ödenmeyen 847.098,32 TL için başlatılan icra takibine davalı tarafça itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, tarafların 05/12/2012 tarihli protokolde taahhütname başlıklı belge ile tarafların birbirlerini ibra ettiklerini, davacının müvekkiline ödünç vermediğini, müvekkiline olan mevcut borçlarını ödediğini savunarak, davanın reddini ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, davacının takip tarihi itibariyle davalıdan 847.098,32 TL alacaklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, borç verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Davacı, delil olarak banka havale dekontlarına, protokole, taahhütnameye ve cari hesap tablosuna dayanmıştır.

Protokol, dava konusu paraların gönderildiği tarihten sonra 05.12.2012 tarihinde düzenlenmiştir. Her ne kadar taahhütnamede tarih bulunmamakta ise de protokolün 4. maddesine göre taahhütname protokolün ayrılmaz bir parçası olup, bu itibarla protokol tarihlidir. Ancak gerek protokolde gerekse tahhütnamede davacının dayandığı cari hesap tablosuna herhangi bir atıf olmadığı gibi, cari hesap tablosu üzerinde de herhangi bir tarih bulunmamaktadır.

Protokol davacı Kur-Bil... Ltd. Şti., davalı Elsa ... Ltd. Şti. ve dava dışı Elksa ... Ltd. Şti. temsilcileri olduğu bildirilen ... ve... arasında imzalanmıştır. Protokole göre bu kişiler protokolü şirketleri temsilen imzalamışlardır. Tahhütname başlığında da yine aynı şekilde ... ve...'ın her üç şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğu belirtilmiştir. Şirketlerin alacak ve borç durumları ile müdürlerin şahsi sorumluluklarının belirlendiği bu taahhütnamenin son kısmında ise, taahhütname tarihinden önce Elsa ...Ltd. Şti. ve Elksa ...Ltd. Şti.'nin Kur-Bil...Ltd. Şti.'ye herhangi bir alacağı veya borcunun bulunmadığı kararlaştırılmış ve taahhütname bu şirketlerin temsilcileri olduğu belirtilen kişiler ve kefilleri tarafından imzalanmıştır.

Bu durumda, protokol ve eki tahhütnamenin, taraf şirketler yönünden bağlayıcı olduğu, 05.12.2012 tarihi öncesinde doğmuş borçları kapsadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15234, Karar No: 2013/2720, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15234 E.  ,  2013/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2012 gün ve 2008/380 Esas, 2012/316 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Ruh sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 30.05.2008 ve ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalından alınan 10.07.2008 tarihli raporlar ile mental retardasyon ve psikotik bozukluk tanılarıyla zeka geriliği bulunduğu saptanan mağdureye, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca vasi tayin ettirilip aynı Kanunun 462/8. maddesine göre husumet izni kararı aldırılmasından sonra, gerekçeli hükmün vasiye tebliği ile alındı belgesinin ve verildiği takdirde temyiz dilekçesinin içerisine konulmasından sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24323, Karar No: 2013/3447, Tarih: 04.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24323 E.  ,  2013/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 59. maddeleri gereğince sanığın 15 ay hapis cezası ile cezalandırılması,

Katılan kurum vekiline gerekçeli kararın 20.04.2010 tarihinde tebliğ edildiği, 27.04.2010 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki katılan vekilinin temyiz isteminin reddine dair düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- İstanbul Vergi Dairesinin 09.05.2006 tarih ve VDENR-2006/724/27 sayılı vergi suçu raporu ve ekindeki 28.12.2004 tarihli şirket kararına göre sanık ... Taş tarafından 28.12.2004 tarihinde şirkettteki hisselerin sanık ...'e devredildiğinin ve bu tarihten itibaren şirket müdürü olarak sanık ...'in 5 yıl süreliğine tayin edildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanıklar hakkında mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek " suçlarından kamu davası açıldığı, her bir takvim yılı için sahte fatura düzenlemek fiilinin birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturacağı cihetle ayrı ayrı hüküm tesisi yerine sanıklar hakkında hangi takvim yıllarına ilişkin hüküm kurulduğu da gösterilmeden yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi,

2-Sabıkası bulunmayan, duruşmada gözlemlenen iyi hali nedeni ile hakkında takdiri indirim uygulanıp cezası ertelenen sanık ... Taş hakkında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.000,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden 1,00 TL vekalet ücretine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9609, Karar No: 2024/5495, Tarih: 02.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/9609 E.  ,  2024/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/350 E., 2021/33 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, temyiz dilekçesinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Dosya kapsamı incelenmekle; katılanın, fayans işiyle uğraştığını, sanık ... ile 2015 yılında inşaat işi yaptıklarını, yaptığı iş karşılığında müteahhitten aldığı daireyi 50.000,00 TL ye sanığa sattığını, daha sonra müteahhitin iflas edip kaçması üzerine tapuyu devremediğini, sanığın da kendisinden parasını geri istediğini ve peyderpey 32.000,00 tl ödeme yaptığını 18.000,00 tl borcu kaldığını, bu nedenle aralarında husumet bulunduğunu, 2015 yılında yaşadıkları kavga nedeniyle mahkemenin her ikisine de para cezası verdiğini, bu nedenle aralarında yeniden husumet çıktığını ve suç tarihinde 539 663 29 97 numaradan kendisine "... usta kale içinde lojmanların orda daire fayans işim var bana döner misin" diye mesaj geldiğini, daha sonra bu numaradan arandığını ve iş için bu şahısla buluştuklarını, şüpheli şahsın kendisini Beyaz Opel marka araçla aldığını, kendisini eski bir binaya gittikleri, burada dış kapıyı ve 2. katta bulunan daire kapısını şüpheli şahsın yanındaki anahtar ile açtığı, ardından içeride banyonun olduğu tarafa geçtiklerinde katılanın arkasından sanık ...'ın çıktığı ve sanığa "sen elime düşeceksin, seni öldüreceğim, senden o parayı alacağım" dediği, ardından 3. bir şüphelinin de gelmesiyle banyoda 4 kişi oldukları ve bu sırada Esat'ın cebinden bir senet çıkardığı, ikinci şüpheli şahsın bu sırada eline muşta benzeri cisim takarak katılanı öldürmekle tehdit ettiği, ardından Esat'ın "dur önce paramızı alalım sonra bakarız, çocukları hangi okula gidiyor biliyorum" diyerek tehdit ettikten sonra senedi imzalattıkları, sonrasında katılanın kimliğini istedikleri, vermek istemeyen katılanı yeniden muşta ile korkutarak kimliği aldıkları ve sonrasında aynı şekilde korkutarak aracın da anahtarını aldıkları, ardından arabayı da alan sanıkların katılana 3 gün/pazartesiye kadar mühlet vererek katılanı orada bırakarak ayrıldıklarını beyanı üzerine şikâyetçi olması üzerine başlatılan soruşturmada sanığın, katılandan satın aldığı dairenin devredilmemesi nedeni ile alacaklı olduğunu ve katılanın uzun süre bu borcunu ödemediği, 23.12.2016 günü katılan ile Kaleiçi 4 yol mevkinde sokakta buluştuklarını ve katılanın kendi rızası dahilinde bahse konu senedi imzaladığını, aracın anahtarını da kendi rızası dahilinde verdiğini hatta mahkemenin çıkarmış olduğu karşı vekâlet ücretini dahi katılanın kendisinin ödediğini, atılı eylemleri kabul etmediği beyan ettiği, ancak emniyetçe yapılan araştırmalarda; kamera görüntülerinden olay günü katılanı alan aracın beyaz renkli Ford Fiesta marka araç olduğu ve sahibinin ... olduğunun tespit edildiği, araç sahibi ...'ın alınan ifadesinde olay günü aracı arkadaşı olan ...'in kendisinden istediğini ve ona verdiğini beyan ettiği, yine kolluğa yaptırılan araştırmada, olay günü sanığın götürülerek zorla senet imzalattırıldığını söylediği evin sanık ..

... olduğunun tespit edildiği, araç sahibi ...'ın alınan ifadesinde olay günü aracı arkadaşı olan ...'in kendisinden istediğini ve ona verdiğini beyan ettiği, yine kolluğa yaptırılan araştırmada, olay günü sanığın götürülerek zorla senet imzalattırıldığını söylediği evin sanık ...'e ait olduğunun tespit edildiği, katılanı "fayans işi var" diyerek arayan numara hususunda yapılan araştırmada numaranın Suriye uyruklu birine ait olduğunun anlaşıldığı, numaraya ilişkin iletişim tespiti (HTS) kayıtları istendiğinde ise söz konusu numaranın sanıklar ... ve ...'le bağlantısı olduğunun tespit edildiği, katılanın teşhis işlemleri için kolluğa yönlendirildiği, yaptırılan canlı teşhis işleminde sanık ...'i teşhis edemediği, alınan ek ifadesinde kesin olarak anımsamadığı için sanık ...'i teşhis etmediğini ancak olay günü kendisini araca bindiren tehdit ve hakarette bulunan kişinin ... olduğunu beyan ettiği, katılanın savcılıkta alınan beyanlarında, sanık ...'la birbirlerini tehdit etmeleri nedeniyle görülen yargılamada her ikisinin de ceza aldığını, Esat'ın kendi avukatına ödemesi gereken vekâlet ücreti nedeniyle avukatının Esat'ın aracına haciz koyduğunu ve bundan sonra söz konusu olayların yaşandığını, dosya içerisindeki senet dışında bir senet daha kendisine imzalattıklarını, diğer senedi "bu olmadı" deyip makinenin altına attıklarını, hatırlamadığı numaradan da "biz tefeciyiz, bizde senedin var. Bunu ödeyeceksin" şeklinde söylemde bulunarak senedin resmini gönderdiklerini, katılanın dosyaya sunmuş olduğu kendisi tarafından ödenmiş 2.400,00 TL'lik ödemeyi (vekâlet ücretini) korktuğu için ve sanığın aracının üzerinden haciz kalkması için yaptığını beyan ettiği ve bahsettiği ikinci senedin resmini dosyaya ibraz ettiği ve Adli emanette kayıtlı olan senet üzerinde yapılan ve tutanak altına alınan görgü tespitinde senet üzerinde gözle görülür buruşukluk bulunduğunun tespit edildiği, tüm deliller ve dosya kapsamından ... ve fikir birliği içerisinde iştirak halinde hareket eden sanıkların katılana karşı alacağı olduğu miktarın üstünde senet imzalatmak suretiyle cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarını işledikleri anlaşılmakla, soruşturma aşamasında sanık ...'ın adli emanette kayıtlı senedi iade etmesi kısmi iade kabul edilerek, atılı suçlardan mahkûmiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9848, Karar No: 2010/526, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/9848 E.  ,  2010/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkili şirketin ... ada ... parsel sayılı taşınmazı 25.04.2008 tarihinde ihtiyacı nedeniyle satın aldığını belirtip, 6570 Sayılı Yasanın 7/d maddesi gereğince kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı ihtiyacın samimi olmadığının, davanın reddini savunmuştur. Mahkeme 6570 Sayılı Yasanın 7/d maddesine göre gönderilen ihtarname bir aylık süreden sonra tebliğ edildiğinden davanın reddine karar vermiştir.

Olayımıza gelince;Tahliyesi istenen kiralanana ait kira sözleşmesi 11.9.2006 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli olup, kira sözleşmesinde kiralananın cinsi 2000 m² yüzölçümlü arsa olarak belirtildikten sonra özel şartlar bölümünün birinci maddesinde arsanın kiracıya boş olarak teslim edildiği açıklanmıştır.Bu haliyle kiralananın Borçlar Kanunu’nun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın bu kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. Mahkemece, uyuşmazlığın Borçlar Kanunu hükümlerine göre çözümlenmesi gerekirken olayda uygulanma olanağı bulunmayan 6570 Sayılı Yasının 7/d maddesi uyarınca iktisap ve işyeri ihtiyacına dayalı olarak gönderilen ihtarnamenin süresinde tebliğ edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.