muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5609, Karar No: 2023/125, Tarih: 19.01.2023

TCK.nın 234/3. maddesindeki evi terk eden çocuğun rızasının varlığı suç vasfına ve mahiyetine doğrudan etki etmektedir. Yani çocuğun rızasının varlığı sayesinde eylem bu madde kapsamında kalmaktadır. Yukarıda da belirtildiği üzere çocuğun var olan rızasının yok sayılması suretiyle hürriyeti tahdit suçunun oluşacağına dair bir düzenleme ne TCK.nın 109. maddesinde ne de 234/3. maddesinde bulunmamaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere kanun koyucunun madde gerekçesine yansıyan iradesinin de yaşı ne olursa olsun on altı yaşını bitirmemiş çocukların evi terk etmesi halinde, bu durumu haber vermeyenlerin eylemini TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı yönündedir. Nitekim üçüncü fıkra metni ve gerekçesinde bir yaş sınırlaması yapılmayarak sadece çocuktan bahsedilmektedir. Çocuğun rızasına itibar edilecek yaşın da maddenin ikinci fıkrasında düzenlendiği ve "12 yaşını bitirmiş olmak" olduğu nazara alındığında kabulün bu şekilde olması kanuna ve hukuka aykırılıkları giderecektir. Burada itiraz konusu olarak TCK.nın 234. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin velayeti kendisinde olmayan anne-babalara yönelik olarak yapıldığı ileri sürülebilir ise de; ikinci fıkradaki bu düzenlemenin üçüncü fıkra için de uygulanmasında yasal bir engel bulunmamaktadır.

Çünkü; birinci olarak; üçüncü fıkradaki bu düzenleme TCK. 234. madde kapsamında yapılmıştır. Çocuk kendiliğinden evi terk etmiştir. Dolayısı ile bu durum kaçırılmaya göre daha hafif bir eylemdir. Yani birinci fıkrada kaçıran anne-... da olsa bir kaçırılma eylemi vardır. Üçüncü fıkrada ise daha pasif bir eylem olan evi terk eden çocuğun durumunun haber verilmemesi söz konusudur. Bu nedenle çocuk yönünden daha olumsuz bir durum bulunmamaktadır.

İkinci olarak da: eğer evi terk olayında hile ve aldatma varsa zaten eylemin üçüncü kişi yönünden hürriyeti tahdit suçunu oluşturacağı aşikardır. Dolayısıyla üçüncü kişinin herhangi bir katkısının (hile veya aldatmasının) olmadığı çocuğun evi terk olayında hürriyeti tahdit suçuyla cezalandırılması, bir suç kastı ya da kusuru olmayan üçüncü kişinin pasif (haber vermeme) eyleminin kıyas ve yorum yolu ile şikayetten vazgeçme ile dahi düşürülemeyen ağır bir suça dönüştürülmesi suçta ve cezada kanunilik ve cezada adalet ilkelerine açık aykırılık oluşturmaktadır.

Üçüncü olarak da Ceza Genel Kurulu kararıyla yaratılan bu durum sosyal yaşamdaki hukuki öngörülebilirlik ve dolayısıyla hukuk güvenliğine de aykırılık oluşturmaktadır. Çünkü çoğu zaman çocuğun evi terk ... etmediğini bilmeyen alıkoyma kastı olmayan kişilerin tesadüfen sokakta karşılaştığı çocukla bir müddet birlikte gezip dolaşması sonrası (bazen de suçun konusu olan çocuktan birkaç yaş büyük olan çocukların) ailenin şikayeti üzerine Ceza Genel Kurulunun iş bu yorumundan dolayı ağır cezalarla karşılaştıkları görülmektedir. Bu yorum kanuna ve hukuka aykırı olduğu gibi ayrıca toplum yaşamında iyi niyetli kişilerin sosyal yardımlaşma ve dayanışma duygularını da olumsuz etkileyebilecektir.

Dördüncü olarak da bu suç kıyas ve yorum yolu ile oluşturulmaktadır. Oysa; TCK.nın 2/1. maddesinde düzenlenen kanunilik ilkesi gereği Türk Ceza Kanununun ... hükümler bölümünde kıyas yapmak, kıyas yolu ile suç oluşturmak ve kanunda yazılı ve eylemle orantılı olmayan ceza vermek yasaklanmıştır. Ancak Ceza Genel Kurulunun mezkur kararında yapıldığı gibi bir kıyas yapılacak ise yaşı küçüklerde temyiz yeteneğini düzenleyen Medeni Kanunun 16. maddesi, Türk Ceza Kanununun genel hükümler bölümünde düzenlenen çocukların cezalandırılması ile ilgili 31. maddesi ve çocukta rızanın nazara alınabileceği yaşa ilişkin bir düzenleme olan TCK.nın 234. maddesinin 2. fıkrasının aynı maddenin 3. fıkrasının gerekçesi ile birlikte değerlendirilmesi daha doğru olacaktır.

Şöyleki; Türk Ceza Kanununun 31. maddesinde 12 yaşını bitirmemiş çocukların cezai sorumluluğunun olmadığı belirtilmiştir. 12-15 yaş aralığındaki çocuklarda ise cezalandırabilmek için ceza ehliyeti, yani fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği aranmıştır. Suça sürüklenen çocukların cezalandırılması ile ilgili bu düzenlemeye paralel bir düzenleme olan TCK.nın 234. maddesinin 2. fıkrasında da "12 yaşını bitirmemiş" çocukların rızalarının geçersiz olduğunun dolaylı olarak belirtilmesine ve aksine bir düzenleme olmamasına rağmen "12 yaşını bitirmiş" çocukların rızalarının da geçersiz sayılması ve herhangi bir farik ve mümmeyyizlik (ayırt etme yeteneği) durum araştırması yapılmaksızın çocuğun iradesinin tamamen yok sayılması kanuna ve Anayasa'da belirtilen kişi özgürlüğüne aykırılık oluşturmaktadır. Çünkü kişi özgürlüğü kişiye sıkı sıkıya bağlı mutlak bir haktır. Nitekim TCK.nın 109. maddesinde düzenlenen hürriyeti tahdit suçunda da yaş küçüklüğü rızaya engel bir durum olarak görülmemiş aksine ... var ise bunun hile ile sağlanıp sağlanmadığı önemsenmiştir. Yani rızanın varlığının, yaşı 15'den küçüklerin alıkonulmasında da hürriyeti tahdit suçunu ortadan kaldıracağı kabul edildiği gibi aksine yaşı ... çocukların bir yere gitmeleri ya da kalmaları anne-babaları tarafından dahi zorla engellense hürriyeti tahdit suçunu oluşturacağı kabul edilmiştir. Hürriyeti tahdit suçundaki bu düzenleme, kişi özgürlüğünün yaş sınırı aranmaksızın kişiye sıkı sıkıya bağlı mutlak bir hak olduğunu ortaya koymaktadır. Bu nedenle kişi hürriyetinin kısıtlanması suçunda yaşa bakılmaksızın ... vazgeçilmez derecede önemli bir kıstastır. Olmazsa olmazdır. Yani ... var ise kişi hürriyetini kısıtlama suçu oluşmamaktadır. Burada üçüncü kişi konumundaki anne-babanın değil çocuğun rızası önemlidir. Çünkü; sonuçta özgürlüğü kısıtlandığı iddia

edilen kişi çocuktur. Buna göre TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen eylemde evi terk eden çocuğun rızası olduğu için hiçbir zaman hürriyeti tahdit suçunun unsurları oluşmayacak ama Medeni Kanunda düzenlenen çocuğun evi terk etmeme yükümlülüğü nedeniyle bu durumu çocuğun ailesine haber vermeyenler açısından çocuğun alıkonulması suçu oluşacaktır. Dolayısıyla çocuğun var olan rızasının yok sayılması suretiyle 234/3'deki suçun TCK'nın 109/1'de düzenlenen hürriyeti tahdit suçuna dönüştürülmesi gerek TCK.nın 109. maddesindeki düzenlemelere gerekse TCK 234/3. maddesindeki düzenlemelere ve bu fıkranın düzenleniş gerekçesine ve kanunilik ilkesine aykırılık oluşturmaktadır.

Bu açıklamalara göre TCK. 109'daki hürriyeti tahdit suçuna ilişkin düzenleme ve TCK.nın 234. maddesinin üçüncü fıkrasının madde metni ve gerekçesi birlikte değerlendirilerek Medeni Kanun'un 339. maddesinin dördüncü fıkrasındaki yükümlülük nedeniyle çocuğun durumunun ailesine haber verilmesi yükümlülüğü gözetilerek bu durumda her halükarda eylemin TCK.nın 234/3. fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilmelidir. Aksine uygulama unsurları itibari ile oluşmayan hürriyeti tahdit suçundan ceza verilmesi gibi kanuna ve hukuka aykırı bir durum oluşturacaktır. Ayrıca TCK.nın 234. maddesinin uygulama alanı da yok denecek kadar daraltılmış olacaktır. Yani 12 yaşını bitirmiş (on iki - on beş yaş aralığındaki) çocuğun rızasının varlığı yok sayılarak eylemin TCK.nın 109/1. de belirtilen suçu oluşturduğu kabul edildiğinde TCK.nın 234/3. fıkrasının uygulama alanı sadece (15 yaşını bitirmiş 16 yaşını bitirmemiş) "1" yaş aralığı ile sınırlandırılmış olacaktır ki bu kabul ve uygulama düzenlemeyi anlamsız hale getirecektir. Bu nedenlerle TCK.nın 234/3. fıkrasının uygulanmasında ille de bir yaş sınırı konulması gerekiyorsa TCK.nın 31. maddesine paralel bir düzenleme olan TCK'nın 234. maddesinin ikinci fıkrasındaki ... yaş sınırının TCK.nın 234/3. fıkrasında düzenlenen suçun oluşumunda da alt ... yaş sınırı olarak dikkate alınması ve ... yaşının "12 yaşı bitirmiş olmak" şeklinde belirlenmesi yerinde olacaktır. Bu kabul kanunilik ilkesine aykırılığı da giderecektir.

Açıklanan nedenlerle Medeni Kanundaki çocuğun kendi aleyhine borçlandırıcı tasarruflara girmesini yasaklayan kısıtlamalardan ve TCK.nın ... hükümler bölümünde yer ... ... suçlara ilişkin düzenlemelerden hareketle ... hukuk alanında olduğu gibi hakimin kendisini kanun koyucunun yerine koyarak kıyas yolu ile suç oluşturması 5237 sayılı TCK.nın 1. maddesindeki özgürlükleri koruma amacına, 2. maddesindeki suçta ve cezada kanunilik ilkesine, 3. maddedeki cezada adalet ilkesine, Anayasadaki kişi özgürlüğüne, hukuki belirliliğe ve hukuk güvenliğine aykırılık oluşturmaktadır. Anayasal hukuk devletinde yasama, yürütme ve özellikle yargı mercileri kanunlarla bağlıdır. Aksine hareket özgürlük-güvenlik dengesini bozmak suretiyle hukuk devleti vasfını ve hukuk devletine olan güveni zedeler. Bu nedenlerle yaş sınırlandırmasının 5237 sayılı TCK.nda açıkça belirtilen (örn: TCK.nın 103. maddesindeki 15 yaşını bitirmeyen küçüğün rızasının ve TCK.nın 80/3. maddesindeki 18 yaşını doldurmamış küçüklerin bu maddenin 1. fıkrasında yaptırıma bağlanan insan ticareti suçuna rızalarının geçerli sayılmaması gibi) kanunda düzenlenen haller dışında TCK.nın 31. maddesine paralel bir düzenleme olan 234/2. fıkrasında olduğu gibi 12 yaş olarak kabul etmek ve 12-15 yaş aralığında olan çocuklarda da gerektiğinde ayırt etme yeteneğine sahip olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre rızaya ehil olup olmadığının belirlenmesi ve ehil olduğunun tespiti halinde ise on iki yaşını bitirmiş evi terk eden çocuklarında kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olan bir yere gitme veya bir yerde kalma haklarının bulunduğunun ve bu yaşta evi terk eden çocukların durumunun ailesine veya yetkili makamlara haber verilmemesinin TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun kabul edilmesinin Türk Ceza Kanunu ve Medeni Kanun'daki düzenlemelere, Anayasa'ya, hukuka ve kanun koyucunun amacına uygun olacağı düşünce ve kanaatindeyiz.

Bu açıklamalardan sonra suça konu olay kısaca değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalardan sonra suça konu olay kısaca değerlendirildiğinde;

Suç tarihinde 15 yaşından ... olan çocuklar Merve ve ...'un 12 yaşını bitirmiş oldukları, olay günü de kendi istekleriyle sanık ... ile birlikte Sivas ili, ... ilçesine gittikleri, burada bir gece sanık ...'in halasının boş olan evinde kaldıkları, bu sırada sanık ...'in yaşı ... çocuklara yönelik herhangi bir hukuka aykırı, suç teşkil eden davranışının bulunmadığı, çocukların kendi rızalarıyla sanık ... ile birlikte gidip kaldıkları, bir gece ailesinden ayrı kalan çocukların bu eylemlerinin Dairenin yerleşik kararlarıyla da bu şekilde bir gece eve gelmemenin evi terk iradesi olarak değerlendirildiği, bu nedenle çocukların kendisi ile birlikte kaldığını anne-babalarına veya yetkili makamlara haber vermeyen sanık ...'in eyleminin TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen evi terk eden çocuğun anne-babasına veya yetkili makamlara haber verilmemesi suçunu oluşturduğu ancak yukarıda yapılan açıklamalardan da anlaşıldığı üzere hürriyeti tahdit suçunun oluşabilmesi için çocukların rızasına aykırı olarak özgürlüklerinin kısıtlanması gerektiği, rızanın yok sayılması suretiyle hürriyeti tahdit suçunun oluşacağına dair TCK.nın 109. maddesinde herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı, kanunda ayrı bir suç olarak düzenlenen evi terk eden çocuğun durumunu anne-... veya yetkili makamlara haber vermeden alıkoyma eyleminin yargı kararı ile kıyas ve yorum yoluyla hürriyeti tahdit suçuna dönüştürülmesinin ve ağır bir ceza ile cezalandırılmasının suçta ve cezada kanunilik ilkesi ve ceza adaletine aykırılık olduğu, ayrıca mağdurenin kendisinin ve ailesinin sanıktan şikayetçi olmadığı nazara alındığında TCK. 234/3. kapsamında kalan bu suçtan dolayı düşme kararı verilmesi gerekirken sanık hakkında çocuğun hürriyetini kısıtlama suçundan kurulan mahkumiyet kararının onanmasına ilişkin karara katılmadığımı saygıyla arz ederim. 19.01.2023
Yargıtay — Esas No: 2023/4155, Karar No: 2023/4165, Tarih: 26.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4155 E.  ,  2023/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/228 E., 2023/601 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/190 E., 2022/210 K.

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 07.07.2023 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin, kararın kesin olması nedeniyle HMK'nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek, yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi 18.05.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a.6 ncı maddesi gereğince kesin olarak kaldırılmasına karar verildiği, bu kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen karar kesin nitelikte olduğundan temyiz başvuru dilekçesinin reddine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından Bölge Adliye Mahkemesinin 07.07.2023 tarihli ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1072, Karar No: 2006/1297, Tarih: 27.02.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/1072 E.  ,  2006/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahallinde yaşlı, tarafsız taşınmazı bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler huzuru ile keşif yapılması, dayanılan kayıtların ayrı ayrı okunup hudutlarının zeminde gösterilmesi, bilinmeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanının sağlanması, teknik bilirkişiye gösterilen hudutların harita üzerinde işaretlettirilmesi, bu suretle tapu kayıtlarının kapsamının tespit edilmesi, teknik bilirkişiye ayrıntılı kroki düzenlettirilmesi, tespite aykırı sonuca varıldığı halde tespit bilirkişileri tanık sıfatı ile dinlenip aykırılığın giderilmesi, Hazine adına tapuda kayıtlı taşınmazın zilyetlikle iktisap edilemiyeceğinin nazara alınması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişme konusu 228 ada 78 parselin 3693/5378 hissenin davacı ..., 1685/5378 hissenin Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davaya konu 228 ada 78 numaralı parselin tesbitinin iptaliyle 3693/5378 hissesinin davacı ... oğlu ..., geri kalan 1685/5378 hissesinin ise Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Yargıtay bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamında işaret edilen hususların eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Hükmüne uyulan bozma ilamında da belirtildiği üzere çekişmeli taşınmaz Temmuz 934 tarih, 17 ve 18 nolu, 10.8.959 tarih 71 nolu tapu kayıtlarına dayanılarak davacı ve davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. Mahkemece tesbite esas olan tapu kayıtları mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamları belirlenmemiş, tapu kayıtlarındaki ..., ... tarlaları yeterli şekilde tesbit edilmeden hüküm kurulmuştur. Ayrıca, tesbite aykırı sonuca varıldığı halde tesbit bilirkişileri tanık sıfatıyla ve arazi başında dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmamış, tesbit tutanağında yazılı tapu kayıtlarının ne sebeple davaya konu parsele uyduğu hususunda bilgileri alınmadan hüküm kurulmuştur. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için hükmüne uyulan bozma ilamında da işaret edildiği üzere dayanılan tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup kayıtta yazılı hudutlar bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilinemeyen hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar haritasında işaret ettirilmeli, dayanılan her iki tapu kaydının da güney hududunun çayır okuduğu nazara alınarak kayıtlarda kuzeyde gösterilen hark ve ...tarlasıyla 10.8.959 tarih 71 numaralı tapu

2006/1072-1297 S/2

2006/1072-1297 S/2

kaydında doğudaki ... ve batıdaki ... tarlalarının neresi olduğu hususu üzerinde durulmalı, tapu kayıtlarının birbiriyle çakışıp çakışmadığı kesin olarak saptanmalı, kayıtların kapsamı belirlenirken komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmalı, tesbite aykırı sonuca varıldığı takdirde tesbit bilirkişileri arazi başında dinlenilip özellikle tesbite esas olan tapu kayıtlarının ne suretle davaya konu parseli kapsadığı hususunda bilgileri alınmalı, teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmaması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de teknik bilirkişinin krokisinde “A” harfiyle gösterilen bölümün davacı adına, “B” harfiyle gösterilen bölümün ise Hazine ve davacı adına hisseli olarak yazılması gerekirken (tapu kayıtlarının belirlenen ve kabul edilen kapsamlarına göre) taşınmazın tamamının hisselendirilerek tescili yolunda hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırı temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 27.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/643, Karar No: 2019/3904, Tarih: 14.10.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/643 E.  ,  2019/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi: Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi ile sözleşmenin ifası amacıyla yükleniciye ve yüklenici tarafından üçüncü şahıslara devredilen arsa paylarının, tapu kayıtlarının iptâli ile arsa sahibi davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, feshin tesbitine, davalılar lehine kurulan kat irtifakının iptâline, dair verilen karar, davalılar ... ve ... vekillerince istinaf edilmiş, ...’ın istinaf başvurusu süre yönünden reddedilmiş, bu red kararı istinaf edilmemekle, ...Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, ... yönünden yapılan inceleme sonunda; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiğinden, hüküm ... vekilince süresi içinde temyiz edilmiştir.Davacı arsa sahibi ve davalılardan yüklenici ... Yapı İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan;... 1. Noterliği'nin 04.04.2016 tarih ve 4056 yevmiye nolu Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre; davacıya ait ... mahallesi 680 ada 6 parselde, arsa konumu ve imar durumunun elverdiği şekilde, bir bina inşası ve davacıya 2 adet bağımsız bölümün, 90 gün içinde ruhsat alınıp, ruhsattan itibaren 18 ay içinde teslim edilmesinin kararlaştırıldığı çekişme konusu değildir.Davalı yüklenici, sözleşmenin ifası amacıyla, davalının kendisine devrettiği tapu kaydı ile kat irtifakı kurarak, oluşturduğu bağımsız bölümlerin bir kısmını diğer davalılara devretmiştir. Davalıların iyi niyet savunmaları tapu siciline güven ilkesine dayanmaktadır.Mahkemece yapılan yargılamaya alınan bilirkişi raporuna göre, davalı yüklenicinin teslim tarihine beş aylık bir süre kalmış bulunmasına rağmen, fiziki imalât oranının % 10.7 düzeyinde olduğu gibi, yüklenicinin inşaat mahallini terk ettiği de saptandığından, süresinde bitirilemeyeceği anlaşılan sözleşmenin geriye etkili feshinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Eser sözleşmelerinde sona erme üzerine, her iki tarafında talep edebileceği tasfiyenin dayanağı, TBK’nın 125/III maddesidir. Bu maddeye göre sözleşmeden dönme halinde taraflar karşılıklı olarak ifa yükümlülüğünden kurtulur ve daha önce ifa ettikleri edimleri geri isteyebilirler. Sözleşmenin fesih ya da dönme suretiyle sona ermesi halinde geriye etkili sonuç doğuracağı yani, sözleşme hiç yapılmamış gibi başa dönüleceğinden, taraflar sözleşme ile üstlendikleri borçlarını ifa etme yükümlülüğünden kurtulacakları gibi, daha önce ifa ettikleri edimleri, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre isteyebileceklerdir. Bu geri isteme aynen olabileceği gibi, aynen ifanın mümkün olmaması halinde, ifanın imkânsız hale geldiği tarihteki mahalli piyasa rayiçleri ile bedeli de olabilecektir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, tapuda pay devrini de içerdiğinden, yapılması özel şekil şartına tabi olduğu gibi, dönme suretiyle sona ermesi de, tek taraflı irade beyanının karşı tarafa ulaştırılmasıyla mümkün değildir

. Bu geri isteme aynen olabileceği gibi, aynen ifanın mümkün olmaması halinde, ifanın imkânsız hale geldiği tarihteki mahalli piyasa rayiçleri ile bedeli de olabilecektir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, tapuda pay devrini de içerdiğinden, yapılması özel şekil şartına tabi olduğu gibi, dönme suretiyle sona ermesi de, tek taraflı irade beyanının karşı tarafa ulaştırılmasıyla mümkün değildir. Ancak tarafların tamamının katılım ve dönme konusundaki uygun iradelerinin birleşmesiyle sona erdirilebileceği gibi, açılacak dava sonucu verilecek dönme nedeniyle sona erme kararının kesinleşmesiyle sona erecektir. Bu sona erme arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde, kural olarak ani edimli olması nedeniyle, geriye etkili olacağından, arsa sahibi bedel olarak verdiği tapu paylarını, tapu iptâli ve tescili davası açmak suretiyle isteyebilecektir. Yüklenici de dönme anına kadar, arsa sahibinin mal varlığına giren yasal ve yararlı imalâtın parasal karşılığının ödenmesini isteyebilecektir.