muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15840, Karar No: 2013/10135, Tarih: 27.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/15840 E.  ,  2013/10135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın tek taraflı kazada hasarlandığını, ihbara rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini belirterek şimdilik 10.000 TL.nin temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 8.6.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 16.151 TL daha artırarak toplam 26.151 TL.nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacıya ait aracın 22.8.2009/2010 vadeli kasko poliçesi ile müvekkili nezdinde sigortalandığını, davacının poliçe tanziminden sonra kısa bir süre içinde ardarda 2.11.2009, 5.12.2009 ve 5.2.2010 tarihlerinde 3 ayrı kaza yapmış olması nedeniyle poliçenin 23.4.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 15.4.2010 tarihli zeyilname ile iptal edildiğini bu nedenle 1.5.2010 tarihinde meydana gelen rizikodan dolayı sorumluluklarının bulunmadığını hasar miktarının fahiş olduğunu temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanarak davacı sigortalı tarafından davalı ... aleyhine açılan alacak istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki çekişme, sigortalı araçtaki kısmı hasar sonrası poliçenin iptal edilip edilmediği ve sonrasında meydana gelen uyuşmazlığa konu rizikodan davalı ... şirketinin sorumlu olup olmayacağı noktalarında toplanmaktadır. Kasko Sigortası Genel Şartlarının "Hasar ve tazminatın sonuçları" başlığını taşıyan B.4.4.2 maddesi uyarınca kısmi hasarlarda taraflar sigorta sözleşmesini fesetmek hakkına sahiptir. Sigortacı ise fesih hakkını ancak tazminatı ödemeden önce kullanabilir. O halde bu maddeye dayanılarak sigortacı tarafından sigorta sözleşmesinin geçerli bir şekilde feshedilebilmesi için öncelikle riziko gerçekleşmeli, daha sonra ise tazminat ödenmeden önce düzenlenecek bir zeyilname ile sözleşme feshedilmelidir.

Somut olayda dava konusu 1.5.2010 tarihli kazadan önce davalıya sigortalı davacıya ait araç 2.11.2009 tarihinde beton mantara çarpıp üzerine çıkarak kaza yapmış ekspertiz raporunda belirlenen 647,75 TL hasar sigortalıya ödenmiş, 15.12.2009 tarihli kazada sigorta araç önünde seyreden dava dışı 3. kişiye ait kamyonun arkasından çarpmış 300 TL hasar bedeli ödenmiş 5.2.2010 tarihinde önünde duraklayan bir başka aracın arkasından çarpmış 25.340 TL hasar bedeli 2.4.2010 tarihinde sigortalıya ödenmiş ve sigortalı aracın bir çok kazaya karışması, çok hasar meydana gelmesi sebebiyle davalı sgorta şirketi tarafından 23.4.2010 tarihiden geçerli olmak üzere 15.4.2010 tarihinde düzenlenen zeyilname ile kasko sigorta poliçesi feshedilmiştir.

Davaya konu trafik kazası sebebiyle davacı aracından ekspertiz raporuna göre 22.162 TL tutarında hasar meydana gelmiş olup davacı ıslahla birlikte toplam 26.151 TL.nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı ... vekili Genel Şartların B.4.4.2 maddesine göre poliçenin iptal edildiğini bu konuda davacı sigortalıya c.6 maddesine göre bildirim yapıldığını, sigortalının adresinden ayrılması sebebiyle tebligatın iade edildiğini hasardan sorumlu olmadıklarını savunmuştur. Mahkemece, davalı tarafın savunması doğrultusunda poliçenin feshinin geçerli olduğu zarardan sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davalı ... 5.2.2010 tarihinde meydana gelen hasar nedeniyle önce sözleşmeyi feshedip, sonra hasarı ödemiş olsaydı sözleşme geçerli şekilde feshedilmiş olurdu ve davalı iş bu kaza sebebiyle zarardan sorumlu olmazdı. Ancak davalı sigortacı 2.4.2010 tarihinde hasar bedelini sigortalıya ödemiş, daha sonra 23.4.2010 tarihinden geçerli olmak üzere 15.4.2010 tarihinde poliçeyi feshetmiştir. Önce fesih, sonra ödeme şekil şartına uyulmadığından geçerli şekilde feshedilmeyen kasko sigorta sözleşmesinin halen yürürlükte olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece taraflar arasında düzenlenen ve olay tarihini kapsayan kasko sigorta poliçesinin geçerli şekilde feshedilmediğinin halen yürürlükte olduğunun kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2879, Karar No: 2010/6384, Tarih: 24.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2879 E.  ,  2010/6384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Toplu Temizlik İşl. Org. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... Birleşen 2000/915 Esas Sayılı dava da davacı ... Toplu Temizlik İşl. Org. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.12.2007 gün ve 2005/586-2007/646 sayılı hükmü onayan Dairemizin 19.02.2010 gün ve 2009/3929-2010/970 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre tarafların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 200,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyen taraflara yükletilmesine, 19.10.2005 gün 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi gereğince davalı banka harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17339, Karar No: 2012/3124, Tarih: 13.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17339 E.  ,  2012/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili meskeniyet şikayetinde bulunmuş, mahkemece şikayetin kabulüne dair verilen karar Dairemizce; “Borçlunun taşınmazın 2. katında oturduğu, diğer katların başkaları tarafından kullanıldığını,mahkemece gerektiğinde alacaklıya yetki verilerek taşınmazın kat irtifakının sağlanıp borçlunun oturduğu ikinci kat yönünden meskeniyet iddiasının kabulü gerekirken alacaklı aleyhine sonuç doğuracak şekilde taşınmazın tamamı üzerinden meskeniyet iddiasının kabulünün doğru bulunmadığı“ gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, şikayet konusu taşınmazda kat irtifakı kurulamadığı gerekçesiyle meskeniyet şikayetinin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan mikter borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Takip hukukunda asıl olan borcun ödenmesidir. İcra mahkemesi ve icra dairesi, takip aşamasında alacaklı ve borçlunun karşılıklı olarak menfaatlerini gözetmekle yükümlüdür. Dosyada mevcut rapor yukarıda belirtilen kıstaslara uygun değildir. Buna göre mahkemece, farklı ve ehil bilirkişi aracılığıyla borçlunun haline münasip evinin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve bunun değeri saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, "şikayet konusu taşınmazda kat irtifakı kurulamadığı" gerekçesiyle meskeniyet şikayetinin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1262, Karar No: 2023/2072, Tarih: 10.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1262 E.  ,  2023/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasında davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 6. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı vekili; tarafların murisinden intikal eden 59, 247, 257, 261, 376, 420, 584, 592, 771, 813, 1000, 1048, 1135, 1293, 1304, 1348, 1509, 1528, 1594 ve 1762 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili taraflar arasında anlaşma sağlanamadığından ortaklığın satılarak giderilmesini talep etmiştir.

2. Birleştirilen davada davacı vekili, tarafların murisinden intikal eden 1910, 1597, 1904, 1529 ve 960 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili taraflar arasında anlaşma sağlanamadığından ortaklığın satılarak giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.10.2008 tarih ve 2004/351 Esas, 2008/827 Karar sayılı kararıyla; asıl davadaki taşınmazlar yönünden davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davadaki taşınmazlar yönünden ise davanın kabulü ile toplamda 22 adet taşınmazdaki ortalığın açık artırma usulüyle satılarak giderilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin 10.10.2008 tarih ve 2004/351 Esas, 2008/827 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 03.12.2009 tarih ve 2009/7407 Esas, 2009/10480 Karar sayılı ilâmı ile 22 tane taşınmaz yönünden kararın onanmasına, 1509, 1135 ve 59 parsel sayılı taşınmazlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin, 29.06.2011 tarih ve 2009/957 Esas, 2011/639 Karar sayılı kararında davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 10.10.2008 tarih ve 2004/351 Esas, 2008/827 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 02.04.2012 tarih ve 2012/811 Esas, 2012/5073 Karar sayılı ilâmı ile 59 parsel sayılı taşınmaz yönünden kararın onanmasına, 1135 parsel ile 1509 parsel sayılı taşınmazlarda mirasçı konumundaki .... olmayıp, tebligatın kanuni temsilcisine yapılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 02.04.2012 tarih ve 2012/811 Esas, 2012/5073 Karar sayılı ilâmı ile 59 parsel sayılı taşınmaz yönünden kararın onanmasına, 1135 parsel ile 1509 parsel sayılı taşınmazlarda mirasçı konumundaki .... olmayıp, tebligatın kanuni temsilcisine yapılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya uygun olmadığı ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 297 nci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 628 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama devam ederken 22.09.2014 tarihli imar işlemi ile dava konusu taşınmazlardan 1509 parsel sayılı taşınmaz kapatılarak, 173 ada 4 parsel sayılı taşınmaza, 1135 parsel ise 137 ada 15 parsel sayılı taşınmaza dönüşmüştür. Hâl böyle iken, sicil kaydı kapatılan ve üzerinde herhangi bir işlem yapılması mümkün olmayan pasif tapu kaydı üzerinden hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ...'nun diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davalı ...'nun Mahkeme kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkeme kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “1509” ibaresinin çıkartılarak yerine “173 ada 4 parsel” ibaresinin yazılması, “1135 parsel” ibaresinin çıkartılarak yerine “137 ada 15 parsel” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3043, Karar No: 2018/2457, Tarih: 03.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3043 E.  ,  2018/2457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, kasten yaralama, özel hayatın gizliliğini ihlal, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından beraat; kasten yaralama, özel hayatın gizliliğini ihlal, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 06.12.1986 doğumlu olup kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 18.12.2014 tarihli duruşmada yirmi dokuz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/897, Karar No: 2016/366, Tarih: 18.10.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/897 E.  ,  2016/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 2. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 19.06.2015

Sayısı : 170-328

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık ...'un beraatine ilişkin, Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.12.2013 gün ve 683-969 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 02.03.2015 gün ve 2604-4062 sayı ile;

"Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda, sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nın 193. maddesine yanlış anlam verilerek, sanığın sorgusu yapılmadan, delil takdiri yoluna gidilerek yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 19.06.2015 gün ve 170–328 sayı ile;

Yerel mahkeme ise 19.06.2015 gün ve 170–328 sayı ile;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 195. maddesinde; suç, yalnız adli para cezasını veya adli para cezası ile birlikte müsadereyi gerektirmekte ise; sanık savunması alınmadan mahkûmiyet kararı verilebileceği öngörülmüş, keza aynı kanunun 193/2. maddesi; sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varıldığında, sorgusu yapılmamış olsa da davanın bitirilebileceği şeklinde düzenlenmiş, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında da, sanığın ifadesi alınmadan davanın bitirilebileceği kabul edilmiştir. Örnek vermek gerekirse; D.J. Harris-M. O'Boyle-C. Warbrick Law of the European Convention on Human Rights 1995 205. sayfada 'Duruşmaya ilişkin etkili bir tebligat devlet tarafından yapılamamış olmakla birlikte, tebligatın yapılması için yeterince gayret gösterilmiş ise, gıyapta yargılama yapılması mümkündür' denilmek suretiyle, devletin pozitif yükümlülüğünün sınırları ortaya konulmuştur. Yargıcın, bir hukuk kuralını özü ve sözüyle uygularken, ne anlama geldiğini belirlemek üzere yaptığı en önemli işlem yorumdur. Yorum; yasama organı, yargı makamları ve bilimsel kurumlar tarafından yapılır. Yorum; subjektif, objektif, karma ve serbest olarak yapılabilir. Mantıksal yorum; bir kuralın yorumunda mantık ağı içinde, kanunun sistematiğine göre içinde bulunduğu yer ve diğer maddelerle bağlantısı dikkate alınarak yapılır. Yargıç, özellikle kuralın sözünü eksiksiz biçimde yorumlayacak, bu şekilde yasaya anlam kazandırırken, yalnızca o maddeyi değil, yasanın diğer maddelerini de dikkate alacak, yasanın tümüne egemen olan temel ilkeler doğrultusunda kuralın anlamını tespit edecektir. Yasanın sözü, onun yazılış biçiminden, kaleme alınırken kullanılan sözcüklerden ve onların sözlük anlamından çıkarılan anlamdır. Olaya uygulanacak bir madde, yalnızca yasada açık biçimde yazılı olduğu durumlarda değil, böyle bir kuralın yasanın özünden çıkarılabildiği durumlarda da uygulanacaktır. Bu açıklamalar ışığında 5271 sayılı CMK hükümleri yorumlandığında; beraat kararının gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılacaktır. Diğer taraftan, mahkememizin 20.12.2013 tarihli kararının gerekçesinde açıklandığı üzere, yakalama kararı çıkarılmak suretiyle sanığın savunmasının alınması yoluna gidildiğinde, sonuç kararın beraat olacağı bilindiğinden, CMK'nun 141 ve devamı maddeleri uyarınca tazminat davası açılması muhtemeldir. Sanık, tazminat davası açmasa dahi yakalama kararı sonucu mağdur olacağı kesindir. Sanık hakkında dava açılmasına delil olarak gösterilen 30.03.2013 tarihli tutanakta, kullanılan elektriğin sayaçtan geçtiği belirtilmekle, karşılıksız yararlanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı bilindiğinden, yukarıda açıklanan gerekçe ışığında mahkememizin 20.12.2013 tarihli kararı yerindedir” gerekçesiyle, sanığın önceki hükümdeki gibi beraatine karar vermiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2015 gün ve 321308 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sorgusu yapılmayan sanık hakkında beraat hükmü verilmesinin mümkün olup olmayacağının belirlenmesine ilişkin ise de, Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle yerel mahkeme kararının eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın karşılıksız yararlanma suçundan beraatine ilişkin ilk hükmün Özel Dairece; 5271 sayılı CMK’nun 193. maddesinin 2. fıkrasındaki koşullar bulunmadığı halde, sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasından sonra, yerel mahkemece sorgusunun yapılması amacıyla sanığa çağrı kağıdı tebliğe çıkarılıp bozma gereğinin yerine getirilmeye çalışıldığı, çağrı kağıdının tebliğine rağmen sanığın duruşmaya gelmemesi üzerine bu kez ilk kararda yer almayan yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp, ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm niteliğindedir. Özel Daire denetiminden geçmemiş olan bu yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulunca incelenmesi mümkün olmadığından, dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi ...; "yerel mahkeme hükmünün, yeni hüküm niteliğinde olmadığı ve esasa ilişkin inceleme yapılması gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2015 gün ve 170–328 sayılı kararı yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2016 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.