muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5325, Karar No: 2021/1540, Tarih: 08.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/5325 E.  ,  2021/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... kayyımı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Davalılar ... ve ...'e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür.

Bu durumda, Mahkemece adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 08.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6942, Karar No: 2013/9862, Tarih: 24.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/6942 E.  ,  2013/9862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Çimenkaya Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 17 ve 123 ada 82 parsel sayılı 2.986,22 ve 15.893,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ..., 104 ada 18 parsel sayılı 3.992,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... ... ve müşterekleri, 107 ada 1 parsel sayılı 4.417,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ölü olduğu belirtilerek ..., 123 ada 181 parsel sayılı 4.842,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 116 ada 47, 60, 121 ada 76 ve 123 ada 152 parsel sayılı 56.193,06; 11.720,58; 5.587,83 ve 5.951,87 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... ve müşterekleri, 123 ada 153 parsel sayılı 11.224,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... ve müştrekleri, 120 ada 15 ve 123 ada 83 parsel sayılı 10.947,62 ve 7.068,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise ... ve müştrekleri, 123 ada 182 parsel sayılı 3644,02 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ölü ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, 120 ada 2 parsel sayılı 60.595,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise tapu kaydı nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ..., tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak 123 ada 181, 182, 104 ada 17 ve 18 parsel sayılı taşınmazların tamamının, diğer dava konusu taşınmazların ise 1/3 payının adına tescil edilmesi istemiyle dava açmıştır. ...ve ... ise, 120 ada 15 ve 123 ada 83 parsel sayılı taşınmazların irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak miras hisseleri oranında adlarına tescil edilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, çekişme konusu 104 ada 17, 123 ada 83 ve 182 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline, 123 ada 181 parsel sayılı taşınmazdan 24.07.2012 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda kırmızı renkli kalemle taralı olarak gösterilen 1.000,00 metrekare yüzölçümündeki bölümün ifrazı ile 1/3 payının davacı ... ..., 2/3 payının ve ifraz sonrası kalan 3.842,44 metrekare yüzölçümündeki miktarın davalı ... adına, 120 ada 2 parsel sayılı taşınmazdan 18.04.2012 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 12.364,79 metrekare yüzölçümündeki bölümün ifrazı ile 3/7 payının davacı, kalan pay ile ifrazdan sonra kalan bölümün davalı Köy Tüzel Kişiliği adına, 104 ada 18 parsel sayılı taşınmazdan 24.07.2012 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2.000,00 metrekare yüzölçümündeki bölümün ifrazı ile 3/9 payının davacı ... adına, kalan pay ile ifraz sonrası kalan bölümün davalılar... ve müsterekleri adına,107 ada 1, 116 ada 47, 60, 120 ada 15, 121 ada 76, 123 ada 82, 152, 153, parsel sayılı taşınmazların 1/3 payının davacı ... ... adına, kalan paylarının tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- 104 ada 17, 18, 116 ada 47, 60, 120 ada 2, 121 ada 76, 123 ada 82, 152, 181 ve 182 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Çekişme konusu parsellere yönelik hükmü temyiz eden ... ve ... tarafından usulünce açılmış bir dava ya da müdahale bulunmadığına göre bu parsellere ilişkin hükmü temyiz etmede davalıların hukuki yararı bulunmadığından temyiz inceleme taleplerinin REDDİNE,

2- 107 ada 1, 120 ada 15, 123 ada 83 ve 53 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz inceleme taleplerine gelince; Hükmü temyiz eden ... ve ...'nün çekişme konusu taşınmazlar yönünden davacı ... ...'nün 1/3 pay sahibi olduğunu kabul ettikleri ve mahkemece çekişme konusu taşınmazların 1/3 payının davacı ... ... adına kalan hissenin de tespit malikleri adına tespit gibi tesciline karar verildiğine göre davalı ... ... ve ...'nün yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/127, Karar No: 2011/1567, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/127 E.  ,  2011/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... A.Ş ile davalı ... ve dava arkadaşları arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 7.5.2009 gün ve 2009/5 E, 2009/57 K sayılı hüküm Dairenin 11.5.2010 gün ve 2010/1158-4482 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ..., ve ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 185.00.-YTL para cezasının davalı ..., ve ...'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 2.70.-YTL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...,... ve ...'ten alınmasına 24.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10735, Karar No: 2013/13806, Tarih: 03.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10735 E.  ,  2013/13806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; müvekkilinin dairesine su aboneliği kurulması için davalıya başvurduğunu, davalı tarafından toplam 2.052,42 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep ve tahsil edildiğini öne sürerek, haksız olarak ödenen bedelin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, yapı kullanma ruhsatı verildikten sonra kanal katılım ve şebeke hisse bedeli talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ... tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir

oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

... tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesi dava tarihi itibari ile yürürlükte olup, iptale ilişkin mahkeme kararı kesinleşmediğinden mahkemenin bu yöndeki gerekçesi de isabetli bulunmamıştır.

Öte yandan somut olayda, yargılama sırasında bilgisine başvurulan hukukçu bilirkişinin raporu doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır. Rapor düzenleyen bilirkişinin kanal katılım ve şebeke bedeli hesabı konusunda uzman olmadığı bu nedenle bilirkişi olarak dinlenemeyeceği kuşkusuzdur.

Bu nedenlerle mahkeme, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile dava konusunda uzman mühendis bir bilirkişiye talep edilen bedeller hesaplatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/949, Karar No: 2023/3825, Tarih: 12.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/949 E.  ,  2023/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 12. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/845 E., 2019/402 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'ilere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediğini, evlâtlar arasında ayrım yaptığını, müvekkilinin eşinden saygı ve sevgi görmediğini, kadının çocuklara karşı psikolojik ve yer yer fiziksel şiddet uyguladığını, günde iki paket sigara içtiğini, maddî olarak özgür olabilmek için çocukları yalnız bırakarak ve müvekkilinin rızası olmadan evlere temizliğe gittiğini, eşler arasındaki mahrem ilişkinin de son iki yıldır bitme noktasına geldiğini, son beş aydır da tamamen bittiğini, ayrı odalarda uyuduklarını ve aynı evin içinde ayrı hayatlar yaşadıklarını, çocukları ile iletişimini engellediğini, çocukları olumsuz ortamın içine çekmeye çalıştığını, akraba ilişkilerini engellediğini, toplum içi etkinliklerde yalnız bıraktığını, erkeğin iş yerine gelerek iş çevremde aile sorunlarını konuşarak erkeğin itibarını zedelediğini, erkeğin ekonomik olarak zor durumda kaldığını, tartışmalarda suç duyurusunda bulunarak erkeğin güvenini sarstığını, kadının ağır kusurlu davranışları sebebiyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, kadının müvekkiline seni rezil ederim, süründürürüm dediğini, 02.02.2017 tarihinde taraflar arasında yine bir tartışma yaşandığını, müvekkilinin kadına bu evliliği yürütemeyeceğini ifade ettiğini, kadının da kendini ve oğlunu tehdit ettiği iddiası sebebiyle erkek hakkında suç duyurusunda bulunduğunu belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların doğru olmadığını, müvekkilinin hiçbir kusurunun olmadığını, erkeğin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, müvekkilinin devamlı olarak fiziksel, ekonomik ve psikolojik şiddete maruz kaldığını belirterek erkeğin haksız ve temelsiz davasının reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini, ortak çocuklar için toplam aylık 2.000,00 TL, müvekkili için aylık 1.000,000 TL nafaka ile 50.000,00 TL maddî ve 75.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının çalışkan bir yapıya sahip olduğu, hem eşi hem de çocukları ile ilgilenip dükkanda çalışmaya gittiği, erkeğin kadına dükkanda herkesin içinde hakaret ettiği bağırdığı, ayrılık sürecinde evine başka başka bayanlar aldığı, sadakatsiz davrandığı evde devamlı kavga ortamı olduğu ve kavga sırasında hakaretin yanı sıra asacağım, keseceğim gibi tehdit vari konuşmalarda bulunduğu, anneniz o.. yapıyor gibi yakışıksız söylemlerinin bulunduğu, ayrılık sürecinde maddî destekte bulunmadığı, kadının geçinebilmek için merdiven temizliklerine gittiği, erkeğin evden çıkması için baskı uyguladığı, ekonomik anlamda ailesini zora soktuğu, ihtiyaçlarını karşılamadığı, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına ortak çocukların her biri için dava tarihinden itibaren ayrı ayrı aylık 700,00 TL den toplam 2.100,00 TL tedbir ve devamında iştirak nafakasına, boşanma sonrasında yoksulluğa düşeceği anlaşılan kadın lehine dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL tedbir ve devamında yoksulluk nafakası ile 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin tam kusurlu olduğuna ilişkin tespitin doğru olmadığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, kusurlu olanın kadın olduğunu, müvekkile izafe edilen vakıaların somut delillerle ispatlanamadığını, kadının birlik görevlerini yerine getirmediğini, müvekkili ile hiç ilgilenmediğini, aralarındaki anlaşmazlıkları abartarak komşularına, esnaf komşularına anlatarak müvekkilinin itibarını zedelediğini, bu nedenle müvekkilinin işlerinin azaldığını ve işyerini kapatmak zorunda kaldığını, şu an işsiz olduğunu, buna rağmen nafaka kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, maddî ve manevî tazminat şartlarının oluşmadığını belirterek kusur belirlemesi, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, ortak çocukların velâyeti, tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakaları ile maddî ve manevî tazminat yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; asıl davanın reddi kararına itirazları bulunmadığını, ancak erkeğin tam kusurlu olması ve ekonomik durumu karşısında hükmedilen maddî ve manevî tazminat ve nafaka miktarlarının çok az olduğunu, Mahkemece talep ettikleri tazminat ve nafaka miktarlarının dikkate alınmadığını, bu şartlarda boşanmayı da kabul etmediklerini belirterek kusur belirlemesi, boşanma, maddî ve manevî tazminat ile tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarları yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin başkalarının yanında kadına bağırıp çağırdığı, hakaret ettiği, ayrıca çocuklarının yanında azarladığı sus, kapat çeneni ben seni dinlemek istemiyorum dediği, asacağım, keseceğim diyerek tehdit ettiği, artık sizi bu evde istemiyorum, gidin, sizin anneniz orospuluk yapıyor dediği, ortak evden çıkmaları için ailesine baskı yaptığı, bu suretle erkeğin kadına psikolojik şiddet uyguladığı, erkeğin kız kardeşinin tarafların evlerine yakın bir yere taşındığında, erkeğin kardeşinde kalmaya, eve gece yarıları gelmeye başladığı, ayrıca evinin ve çocuklarının ihtiyaçlarını yeterince karşılamadığı bu nedenle kadının temizlik işlerine gittiği, böylelikle erkeğin evlilik birliğindeki yükümlülüklerine yerine getirmediği, kadına ekonomik şiddet uyguladığı, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, kadının da eve geldiğinde aç mısın tok musun diye sormadığı, erkek ile ilgilenmediği, böylece evlilik birliğinin sona ermesinde erkeğin ağır kusurlu, kadının az kusurlu olduğu, tarafların ortak çocuklarının anne yanında kalması nedeniyle alıştığı ortam ve duruşmada annede kalmak istediklerine ilişkin beyanları değerlendirildiğinde çocukların üstün yararı gereği velâyetinin anneye verilmesinin usul ve kanuna uygun olduğu, ortak çocuk 18.03.2004 doğumlu Yusuf Ömer'in 18.04.2022 tarihinde ergin olduğu, ergin olduğu tarih itibariyle velâyet hakkının kendiliğinden kalkacağı, kadın vekilinin karşı dava dilekçesinde, ortak çocuklar için toplam aylık 2.000,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep etmesine rağmen, İlk Derece Mahkemesince ortak çocuklar için istenen tedbir nafakası miktarı açıklattırılmadan talep aşılarak, her bir çocuk için aylık ayrı ayrı 700,00 TL'den toplam 2.100,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, ayrıca ortak çocuk Yusuf Ömer'in 18.04