muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17745, Karar No: 2014/2741, Tarih: 13.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17745 E.  ,  2014/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 12. İş Mahkemesi

Tarihi : 28.05.2013

No : 2011/343-2013/305

Dava, 23.07.2007-23.03.2011 tarihleri kesintisiz olarak çalışmanın gerçek prim ücreti üzerinden tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır. İncelenen dosyada prime esas kazancın asgari ücretin üstünde olduğuna ilişkin yazılı delil mevcut olmamasına rağmen, emsal ücret dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Kabule göre de, kısmen kabul kararı verilmesine rağmen, kendilerini vekille temsil ettiren davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetsizdir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9847, Karar No: 2012/15962, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9847 E.  ,  2012/15962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının keşidecisi olduğu Tekstil Bankası Ümraniye şubesine ait 20.08.2006 Tarihli 8.000.- TL bedelli çekin tahsili için İstanbul 13.İcra Müdürlüğünün 2006/14207 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itirazı üzerine takibin durduğunu, davalı hakkında karşılıksız kalan çek nedeniyle yapılan şikayet sonucunda İstanbul 6.Asliye Ceza Mahkemesinde 2007/184 esas sayılı ceza davası açıldığını, bu davada davalının oğlu ...'a çek keşide etmek için vekalet verdiğini ve oğlunun bu vekalete istinaden çeki imzaladığını ikrar ettiğini, hem davalının hem de oğlu ...'ın mahkeme önünde yaptığı bu ikrarların müvekkilinin icra takibinde haklı olduğunu gösterdiğini belirterek, İstanbul 13.İcra Müdürlüğünün 2006/14207 esas sayılı dosyasındaki alacağının 31.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; öncelikle zamanaşımı itirazında bulunmuş , esasa ilişkin olarak ise müvekkili ve çek imzalaması için vekalet verdiği dava dışı oğlu ... hakkında açılan karşılıksız çek keşide etme davası olan İstanbul 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/184 esas sayılı dosyasında borcu kabul etmediğini, çekin verildiği dava dışı ...Plastik'e bir borcu bulunmadığını açıkça beyan ettiğini, dava dışı ...Plastik yetkilisi ...Bağlama'nın da müvekkilinden bir alacağı olmadığını ve sözkonusu çekin bedelsiz olduğunu yazılı belge ile beyan ettiğini, davacının sözkonusu çekle ilgili olarak ... hakkında İstanbul 12.İcra Müdürlüğünün 2006/14646 esas sayılı dosyası ile çek takibi başlatıldığını, bu dosyaya yetki itirazında bulunmaları üzerine dosyanın yetkili Ümraniye İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiğini, davacı alacaklının icra dosyasının 10 gün içerisinde yetkili icra dairesine göndermemesi üzerine icra takibinin açılmamış sayıldığını savunarak, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ve müvekkilinin borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacı tarafın faktoring şirketi olduğu, faktoring şirketlerinin bir kambiyo senedini ciro yolu ile devralmış olsa bile bu devrin alacağın temliki olarak sayılması gerektiği ve devredene karşı ileri sürülebilen itirazların senedi devralan faktoring şirketine karşı da ileri sürülebileceği, davacının davalı ...'in yetkili temsilcisi tarafından keşide edilmiş çek nedeni ile alacağını yazılı belge ile ispatlayamadığı, ayrıca çeki davacı şirkete devreden dava dışı ...Plastik adına ...Bağlama'nın bu çekten dolayı davalıdan hiçbir hak ve alacağının bulunmadığı ve söz konusu çeki ... Plastik - ...'a iade edeceği yönünde şirket kaşesi ve imzalı belge sunulduğu, bu belgenin davalının çekin bedelsiz kaldığı yönündeki savunmasını desteklediği, dolayısıyla faktoring şirket olan davacının kambiyo senedine dayansa bile alacağını fatura ya da başka yazılı belgelerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1784, Karar No: 2011/3726, Tarih: 05.05.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1784 E.  ,  2011/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraetine, atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2010 gün ve 2009/283 Esas, 2010/104 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu ve beraeti kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraet hükmü ile ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün ONANMASINA, 05.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7728, Karar No: 2011/10300, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7728 E.  ,  2011/10300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişiler vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişiler) vekili, 6183 sayılı Kanun’un 66. maddesi gereğince takip borçlusu ... hakkında 09.05.2008 gün, 598,68.-TL tutarlı ödeme emrinin düzenlenerek, davacıların adına İş Bankası nezdinde bulunan hesaba haciz konulduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı idare) vekili, öncelikle taraf sıfatlarının bulunmadığını ve davanın idare mahkemesinde açılmasını gerektiğini, istihkak iddiasının yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda: “davanın 6183 sayılı Kanun’un 66. maddesi kapsamına girdiği, bu nedenle Ankara İdare Mahkemesi’nin görevli olduğu“ gerekçesi görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dava, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 66. maddesi hükmü uyarınca açılmış bulunan “istihkak” davası niteliğindedir.

Söz konusu Kanun’un 68/1. maddesinde: “istihkak davalarına bakmaya haczi yapan tahsil dairesinin bulunduğu mahal mahkemesi salahiyetlidir…“ hükmü yer almaktadır.

Yargıtay’ın ve Dairemizin istikrar kazanan uygulamasına göre buradaki “mahkeme” sözcüğü ile genel mahkemelerin kast edildiği kabul edilmektedir. Buna göre görevli mahkemenin belirlenmesinde 1086 sayılı HUMK’nun yürürlükte olduğu dönemdeki dava değerinin 01.10.2011’den itibaren 6100 sayılı HMK’nun 1. vd. maddelerinin dikkate alınması gerekecektir.

20.01.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemeleri’nin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun’un 6. Maddesinde: “Vergi Mahkemeleri: a) Genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları, b) (a) bendindeki konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları, c) Diğer kanunlarla verilen işleri, çözümler.” düzenlemesi yer almakla birlikte bu kanunda söz konusu düzenlemede yer alan yetki kuralı da genel nitelikte olup 6183 sayılı Kanun ve bu kanunun 68/1. fıkrasında düzenlenen yetki kuralı ise özel nitelik taşımaktadır. 2576 sayılı Kanun 6183 sayılı özel nitelikteki Kanun’un 68. maddesindeki düzenlemeyi ortadan kaldırmadığına göre, özel nitelikteki kanun ve bundan kaynaklanan özel yetki kuralının uygulanması gerekecektir.

Öyleyse Mahkemece işin esasına girilip tarafların delillerinin toplanmasından sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken görev yönünden davanın reddine yönelik yazılı biçimde karar verilmesi hatalı olmuştur.

2.Bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesi gerekli görülmemiştir.

S O N U Ç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişiler vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişilere geri verilmesine 3.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2982, Karar No: 2019/10061, Tarih: 25.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/2982 E.  ,  2019/10061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... İnş...Ltd.Şti. yetkilisi olan sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, suça konu fatura içeriğindeki malları gerçekten aldıklarını savunduğu anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şahıs ve şirketler hakkında düzenlenen karşıt inceleme raporlarının tamamının eksiksiz olarak getirtilerek dosya içine konulması; haklarında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının, açılmış ise akıbetinin araştırılması; haklarında dava açıldığı bildirilenlere ait dava dosyaları getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahtecilikle ilgili olan delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına konulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Her iki takvim yılında da kullanılan son faturanın aralık ayına ait olması ve KDV indirimine konu edilmelerine göre 25.01.2008 ve 25.01.2009 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında "2007, 2008” şeklinde yanlış ve eksik gösterilmesi,

b)Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının alt soy dışındakiler için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 25.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2305, Karar No: 2024/5492, Tarih: 03.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2305 E.  ,  2024/5492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/635 Esas, 2023/173 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/745 E., 2019/1100 K.

Taraflar arasındaki anonim şirket genel kurul kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkette azınlık pay sahibi olduğunu, çoğunluk pay sahibinin azınlığın haklarını kısıtlayıcı ve zarar verici şekilde şirketi yönettiğini, 21.06.2018 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının 4 üncü gündem maddesinde alınan sermaye arttırım kararının kanuna, ilgili yönetmeliklere ve dürüstlük kuralını aykırı olması nedeniyle iptali gerektiğini, dava konusu genel kurul kararı ile şirketin sermayesinin 3.750.000,00 TL'den 9.500.000,00 TL'ye yükseltilmesine karar verildiğini, arttırılan sermayenin 2.900.000,00 TL'lik kısmının şirket iç kaynaklarından karşılanacağını, bakiye 2.850.000,00 TL'nin ise nakden arttırıldığını, şirket iç kaynaklarından sermaye arttırımı ile eş zamanlı olarak nakit taahhüdü ile sermaye arttırım yoluna gidildiğini, kararın dayanağı bilanço ve raporun toplantıda pay sahiplerine talep edilmesine rağmen verilmediğini, yeminli mali müşavir raporuna göre sermayeye ilave edilebilecek iç kaynaklar toplamının 2.954.701,61 TL olarak belirlenmesine rağmen şirketin bu tutarın 2.900.000,00 TL'sini iç kaynak arttırımında kullandığını, dolayısıyla mevzuatın sermayeye eklenmesine izin verdiği fonların tamamının kullanılmadığını, alınan kararın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 462 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olduğunu, şirketin iç kaynaklarından yapılan sermaye arttırımını dayandığı 2017 bilançosunun genel kurul tarafından onaylanmadığını, onaylanmayan bilanço ile iç kaynaktan sermaye arttırımı yapılmasının mevzuata aykırı olduğunu, şirketin 2016 ve 2017 yılı karlarının kullanım şeklinin genel kurulda karara bağlanmadan bu dönem karlarının sermayeye eklenmesinin kanuna aykırı olduğunu yine sermayeye eklenmesi mümkün fonların tamamının sermayeye dönüştürülmeden farklı tutarda nakit taahhüdü yoluyla arttırım kararı alınmasının ve iç kaynaklardan kullanılan tutarlar ile nakit taahhüdünün farklı olmasının 6102 sayılı Kanun'un 462 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olduğunu, amacın sadece azınlık pay sahiplerine zarar vermek olduğunu belirterek 21.06.2018 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısının 4 üncü gündem maddesi ile alınan kararın yasa ve dürüstlük kuralına aykırı olduğunu ileri sürerek 6102 sayılı Kanun'un 445 inci maddesi gereğince iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın kötüniyetli olduğunu, sermaye arttırım kararının kanuna uygun olarak yapıldığını, davalı şirketin 13 yıldan beri yani 2005 yılından beri arttırılmamış bulunan 3.750.000,00 TL tutarındaki sermayesinin bir taraftan şirket iç varlıklarından arttırarak pay sahiplerinin mevcut paylarının bedelsiz paylarla % 77,33 miktarında yükselttiğini, mali müşavir raporuna göre 2.954.701,61 TL olan kullanılabilir iç kaynağın 2.900.000,00 TL'sinin sermayeye dönüştürüldüğünü cüzi miktarda kalan 54.701,61 TL'nin geçici olarak bilançoda muhafaza edildiğini daha sonrada 01.08.2018 tarihli olağanüstü genel kurulda pay sahiplerine dağıtıldığını, davacının 6102 sayılı Kanun'un 462 nci maddesinin ikinci fıkrasını yanlış yorumladığını, genel kurulda 6102 sayılı Kanun'un 462 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin değil ikinci cümlesinin uygulandığını, davacının tüm iddialarının dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu genel kurulun 4 nolu gündem maddesi ile alınan sermaye artırım kararının 6102 sayılı Kanun'un 462 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olduğu, iç kaynaklar toplamının 2.954.701,61 TL olmasına rağmen tamamının sermaye artırımında kullanılmadığı yine aynı maddeye göre taahhüt yolu ile artırılması ile istenen kısmın aynı miktarda olmasına rağmen bu kısmın 2.850.000,00 TL olarak ön görüldüğü, 2017 tarihli yıl sonu bilançosuna göre 31.01.2018 tarihli ara bilanço dikkate alınarak sermaye artırım kararı alındığından alınan kararın kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; rapora itirazlarının dosyaya ibraz edildiğini, itiraz gerekçelerinin değerlendirilmeden hüküm kurulduğunu, 6102 sayılı Kanun'un 462 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uyuşmazlıkta uygulama alanının olmadığını, bilirkişi raporunda uyuşmazlıkta fon kavramını hatalı tespit edildiğini, müvekkili şirketin iç kaynakları olan olağanüstü yedeklerini, kâr yedeklerini ve geçmiş yıl kârını fon kapsamında değerlendirdiğini, söz konusu kanun hükmünün işbu davada uygulanmasının mümkün olmadığını, bilirkişilerin konuya dair hatalı değerlendirme yaptıklarını, müvekkilinin iç kaynaklarının tamamının sermaye arttırımına konu etme yükümlülüğünün olmadığını, müvekkili şirketin sermaye arttırımına konu ettiği iç kaynaklarının fon olmadığından 6102 sayılı Kanun'un 462 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki fonlara ilişkin sınırlandırmasının işbu uyuşmazlıkta uygulanmasının mümkün olmadığını, müvekkili şirketin fon dışındaki iç kaynaklarının tamamını sermaye artırımına konu etme yükümlülüğünün olmadığının da ortada olduğunu, müvekkilinin herhangi bir kanuni yükümlülüğü olmasa da tüm iyi niyetiyle 2.954.701,61 TL değerindeki iç kaynağının neredeyse tamamını 2.900.000,00 TL değerindeki kısmını anılan sermaye artışına konu ettiğini, kalan 54.701,61 TL'lik bölümü ise kâr dağıtımına konu ettiğini, hiçbir azınlık pay sahibinin hakkına zarar vermediğini, sonuç olarak davaya konu olan sermaye artışının hukuka uygun olduğunu, sermaye artırımı için iç sermaye taahhüdünün iç kaynak ile aynı oranda olmasının aranmadığını, mahkemenin onaylanmamış bilanço esas alınarak artırım yapıldığı bu hususunda kanuna aykırı olduğu tespitine itiraz ettiklerini, somut olayda Vergi Usul Kanunu (VUK) hükümleri uyarınca hazırlanan ara bilanço üzerinden sermaye artırımı yapılmasında herhangi bir hukuka aykırılık olmadığını, aksine bu durumun mevzuat gereği olduğunu, sermaye arttırımına esas olan ara bilançonun VUK'na göre hazırlandığını, 27.04.2018 tarihinde yapılan toplantıda yönetim kurulu tarafından onaylandığını, son yıllık bilançonun 31.12.2016 tarihli olduğunu, genel kurul tarafından onaylanmış bilançonun üzerinde altı aydan fazla zaman geçmiş olduğu taktirde yeni bir bilanço çıkarılması ve bunun yönetim kurulu tarafından onaylanmış olmasının şart olduğunu, bağımsız denetime tabi 2017 bilançosunun işbu dava konusu ve müvekkili şirketin acil nakit sermaye ihtiyacı nedeniyle yapıldığı tartışmasız olan sermaye arttırımı işleminde henüz denetlenmemiş olduğundan zaten genel kurul onayına sunulması ve müzakere edilmesinin mümkün olmadığını, bilirkişi raporunun kendi içerisinde bile belirsiz ve tutarsız ifadeler içerdiğini, bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.