muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3589, Karar No: 2010/7623, Tarih: 21.12.2010

Mahkemece 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 163 ve 414. maddeleri gerekçe gösterilerek verilen kesin süre içinde keşif giderleri yatırılmadığından davanın esastan reddine dair hüküm kurulmuş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Kural olarak 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 414 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesi hükmü uyarınca taraflar dayandıkları delillerin toplanması için gerekli masrafları karşılamak zorundadırlar. Bu nedenle keşif deliline dayanan ve ispat külfeti kendisinde bulunan tarafın, verilen kesin mehil içinde keşif için gerekli olan giderleri eksiksiz olarak karşılaması gerekmekte olup aksi takdirde masrafı karşılanmayan delillere dayanılmaktan vazgeçilmiş sayılacaktır. Bu kuralın, keşif giderlerine ilişkin olarak uygulanabilmesi için, taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu bulunması, dava dosyasının keşfe hazır hale getirilmiş olması ve kanıtlama yükümlülüğü kendisine ait olan davacı tarafa keşif giderlerinin kalem kalem gösterilmek suretiyle toplam ne kadar keşif giderini mahkeme veznesine depo etmesi gerektiği, keşif giderlerini verilen önel içerisinde mahkeme veznesine depo etmediği takdirde sonuçlarının ihtar edilmesi gerekmektedir. Somut olayda, kadastro tespiti tapu ve vergi kayıtlarına istinaden davalı taraf adına yapılmış, davacı tarafça kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılmıştır. Gayrimenkulün aynına ilişkin davalarda bilirkişi ve tanıkların çekişmeli taşınmaz başında dinlenmesi zorunlu bulunduğundan taşınmaz mahallinde keşif yapılması gerekli bulunmaktadır. Ne varki, keşfin, kendisinden beklenen amaca ulaşabilmesi için dosya keşfe hazır hale getirilmelidir. Mahkemece, tespit dayanağı tapu ve vergi kayıtları tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilmemiş, eski tarihli tapu kayıtları yerel Tapu Sicil Müdürlüğü ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Daire Başkanlığı'ndan istenmemiş, yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının denetlenebilmesi amacıyla çekişmeli taşınmazlara komşu tüm taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile tespit dayanağı kayıt ve belgeler tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte celbedilmemiştir. Sözü edilen kayıt ve belgeler getirtilmeden yapılacak keşfin, kendisinden beklenen sonuca ulaşmaya imkan vermeyeceği kuşkusuzdur. Dosya keşfe hazır hale getirilmediğinden sonuçsuz kalacak keşfin yapılması usul ekonomisine aykırı olup, verilen kesin mehil de hukukça değer taşımaz. Kabule göre de kesin mehilin sonuç doğurabilmesi için davacı tarafa yüklenen masrafların eksiksiz ve ayrıntılı olarak gösterilmesi gerektiği halde, bilirkişi ve tanıklara çıkarılacak tebligat giderlerinin belirlenmemesi ve bunlara ilişkin kesin süre tayin edilmemesi nedeniyle de verilen kesin mehil usulüne uygun değildir

. Dosya keşfe hazır hale getirilmediğinden sonuçsuz kalacak keşfin yapılması usul ekonomisine aykırı olup, verilen kesin mehil de hukukça değer taşımaz. Kabule göre de kesin mehilin sonuç doğurabilmesi için davacı tarafa yüklenen masrafların eksiksiz ve ayrıntılı olarak gösterilmesi gerektiği halde, bilirkişi ve tanıklara çıkarılacak tebligat giderlerinin belirlenmemesi ve bunlara ilişkin kesin süre tayin edilmemesi nedeniyle de verilen kesin mehil usulüne uygun değildir. O halde, doğru sonuca ulaşabilmek için öncelikle dosya keşfe hazır hale getirilmeli, bundan sonra keşif günü tayin edilerek keşif giderlerinin karşılanması için yöntemine uygun şekilde kesin süre verilmelidir. Davacı Demir Kanar'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18543, Karar No: 2017/2736, Tarih: 30.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18543 E.  ,  2017/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmadan sonra ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Yerel mahkemece, hizmet tespitine ilişkin kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına karşın yukarıda belirtilen esaslar dahilindeki ilgili kayıt ve belgeleri içermeyen talebe konu döneme ilişkin asgari ücretin üzerinde sigorta primine esas kazancın tespitine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, Hükmün 1. fıkrası silinerek yerine “Davanın Kısmen Kabulü ile, davacının davalı işyerinde 22.06.2007-05.04.2009 ve 11.06.2010-04.04.2012 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ...'a yükletilmesine, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48595, Karar No: 2011/10852, Tarih: 18.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/48595 E.  ,  2011/10852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/32265

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2007

NUMARASI : 2007/803

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ''..Mahallesi, ...Sokak, No:1 sayılı adresteki evinde yapılan denetimde ''sayaçsız elektrik kullanıldığına'' dair kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlendiği, yine mahallinde yapılan keşif sırasında suç tutanağındaki adresin ... Sokak No:1 olduğu belirtilmiş ise de sanığın ... Apartmanı No:4'de oturduğu tespit edilerek düzenlenen tutanak ile bilirkişi raporunda da sayacın bulunmadığı belirtildiği halde, suç tarihinden sonra polis memurları tarafından suça konu yerle ilgili düzenlenen 14.06.2005 tarihli görgü ve tespit tutanağında ''elektrik panosunun içinde sayacın bulunduğu, mühürsüz olduğu ve altta kablolarının bağlı bulunduğunun'' belirtilmesi karşısında; 14.06.2005 tarihli görgü ve tespit tutanağını düzenleyen polis memurları ile birlikte suç tutanağının aslı ya da onaylı örneği getirtildikten sonra tutanak tanıkları da yeniden dinlenilmek suretiyle yukarıda açıklanan çelişki giderildikten, ayrıca sanığın ''iflas etmesi ve elektriğinin kesilmesi üzerine borcunu ödeyene kadar kayınvalidesinin yanında kaldığına'' dair savunmasının doğruluğu da kolluk aracılığıyla araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10969, Karar No: 2006/754, Tarih: 02.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10969 E.  ,  2006/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 7.8.1991 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 9.12.1999 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapulama sırasında 20.500 metrekare yüzölçümündeki 863 parsel sayılı taşınmaz mera olduğu saptanarak sınırlandırılmış, davalıların itirazı komisyonca kabul edilmiş, Hazine 863 parselin mera olduğu iddiası ile dava açmış, davanın reddine dair hükmü davacı ... temyiz etmiştir.

Paftasından, dava konusu 863 parselin 1407 sayılı 347.500 metrekare yüzölçümündeki mera parseli içerisinde kaldığı, doğusunda itirazlı olduğu bildirilen 1414 parsele sınır olduğu gözlenmektedir. Mahkemece 1414 parsele ait tapulama tutanağı ve bir kayıtla revizyon görmüşse revizyon kayıtları getirtilerek nizalı parsel yönünü ne olarak nitelendirdiği üzerinde durulmamıştır.

Öte yandan 7.12.1999 tarihli ziraatçi bilirkişi raporu taşınmazın eylemli durumunu belirlemeye yeterli değildir. Raporda bir yandan 863 parselin zemininin buğdayğil ve baklağil yabancı otları ile örtülü olduğu bildirilmişken sonuçta tarım taşınmazı olduğu görüşü belirtilmiştir. Kendi içinde çelişkili olan rapor hükme dayanak yapılamaz. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, 1414 parselin tapulama tutanağı ve revizyon kayıtları getirtilmeli, varsa revizyon kaydının nizalı yeri ne şekilde gösterdiği keşfen araştırılmalı, yine bu keşifte 863, 1407 ve 1414 parseller birlikte değerlendirilerek eylemli durumunun ne olduğu ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HUMK.nun 366.maddesince keşfi izlemeye yardımcı olmak üzere taşınmaz ve civarının fotoğrafları keşif tutanağına eklenmeli, bu şekilde eksik deliller toplandıktan sonra sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır. Bu yönler üzerinde durulmadan

./..

-2-

2005/10969-2006/754

davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 2.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7081, Karar No: 2019/8624, Tarih: 10.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7081 E.  ,  2019/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin her üç suç açısından olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 660,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nun 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden, 17.03.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28447, Karar No: 2015/560, Tarih: 16.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2013/28447 E.  ,  2015/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm ...Beraat,

...TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

...CK'nın 85/2, 62, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar ... müdafiileri

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatine, sanıklar ... ve ...'nın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri, sanıklar ... ... ve ... müdafiileri ile şikayetçi ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan şikayetçi ...'ın, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, eşinin ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Olay günü saat 05:30 sıralarında meskun olmayan yerde, üç şeritli bölünmüş yolda, sanıklardan ...'in idaresindeki kamyonla yoğun sisli havada seyir halinde iken olay yerine geldiğinde sisin yoğunlaşması ve görüş mesafesinin azalması üzerine durakladığı anda arkasından gelen sanık ...'ın idaresindeki çekici ile öndeki araca arkadan çarptığı, hemen akabinde arkadan gelen ölen sürücü ... idaresindeki kamyonetin sanık ...'ın aracının arkasına, sanık ... idaresindeki otobüsün ölen sürücü ...'ın aracının arkasına çarptığı, sanık ...'in idaresindeki ambulansın da ... idaresindeki otobüse arkadan hafifçe çarparak durduğu, onun arkasından gelen sanık ... idaresindeki kamyonun öndeki ambulansa hafif şekilde çarparak durduğu bu hususun ambulans içerisinde bulunan tanıklar... ve ...tarafından da doğrulandığı, onun arkadan gelen sanık ... idaresindeki kamyonetin ... idaresindeki kamyona arkadan çarpması sonucu, sanık ... idaresindeki araçta bulunan iki kişinin öldüğü ikisi şikayetçi olmak üzere toplam üç kişinin yaralandığı, arkadan gelen ölen sürücü ... idaresindeki kamyonetin ... idaresindeki kamyona çarptıktan sonra sağa savrularak durduğu, arkasından gelen sanık ... idaresindeki otobüsün sanık ... idaresindeki kamyonete hafif şekilde çarpıp, olay yerinde duraklamış olan ... idaresindeki kamyonete hafifçe çarparak durduğu, ardından gelen .... ve...idarelerindeki kamyonetlerin kazayı görüp yolun sağında durakladıkları, bu sırada arkadan gelen sanık ... idaresindeki kamyonun önce ... ve ... araçlarına çarptıktan sonra kaza sonrası aracından inmiş olan ... ile ...'in aracına çarpması sonucu ...'nun aracında bulunan bir kişinin daha öldüğü olayda; sanık ...'ın çarpmasından sonra ölüm veya yaralanma meydana gelmediği, sanıklar ...'in ve ...'un önündeki araçlara hafifçe çarptıkları, bu hususun tanıklarca doğrulandığı, ...'ın ise idaresindeki otobüsle sanık ...'in idaresindeki araca hafif şekilde veya çarpmadan durduğu, nitekim sanığın savunmasında öndeki araçlara çarpmadan durduğunu ancak sonra meydana gelen çarpmanın etkisi ile kaza yerine sürüklendiğini beyan ettiği, bu hususun otobüsün bir numaralı yolcu koltuğunda oturan tanık ...tarafından doğrulandığı dikkate alındığında; sanıklar ... ve ...'a yüklenebilecek kusur bulunmadığı, meydana gelen çarpışmaların çok kısa bir zaman aralığında ve ardarda meydana geldiği dikkate alındığında; sanıklar ... ve ...'ın hızlarını mahal şartlarına uydurmamak suretiyle kusurlu oldukları anlaşılmakla sanıklar ...'ın beraatlerine, sanıklar ... ve ... haklarında mahkumiyet kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

1- Sanıklar ..., ...'ın beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar ... ve ... vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

1- Sanıklar ..., ...'ın beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar ... ve ... vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ...'nın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; Sanık ... hakkındaki hükmün sonuna 9. paragraf olarak “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2640 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine”ibaresinin eklenmesi (eleştirilen husus dışında) sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan sanık ... hakkındaki hükmün DÜZELTİLEREK, diğer sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin doğrudan ONANMASINA,

3- Sanık ...'in beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'in olaydan hemen sonra düzenlenen kaza tespit tutanağındaki anlatıma göre sanığın sis nedeniyle görüş mesafesinin azalması nedeniyle yol içinde durakladığını beyan ettiği, sanığın arcına arkadan çarpan sanık ...'ın çarpmanın meydana geldiği sırada sanık ...'in aracının durmakta olduğunu beyan ettiği ve olay yeri krokisine göre yolun sağında emniyet şeridi bulunduğu ve ilk çarpmanın yol içinde birinci ve ikinci şerit arasındaki bir noktada işaretlendiği dikkate alındığında sanık ...'in, sağda emniyet şeridi bulunmasına rağmen tedbir almadan yol içinde duraklamak suretiyle asli kusurlu olduğu ve meydana gelen tüm ölüm ve yaralanmalar nedeniyle TCK'nın 85/2 maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykrı olarak BOZULMASINA, 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.