muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12895, Karar No: 2013/5410, Tarih: 06.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12895 E.  ,  2013/5410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik, katılanlar vekilinin ise sanığın ehliyetine de el konması ve her bir katılan için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü gündüz vakti sevk ve idaresindeki arabasıyla girmek istediği caddeye kısa yoldan girebilmek için, bu caddeye çıkan tek yönlü bir sokağa ters yönden giren ve bu sokağın çıktığı caddenin kavşak alanında katılanların içinde bulunduğu arabaya tam kusurlu olarak çarparak katılanların yaralanmasına neden olan sanığın, bilinçli taksir halinde olduğunun, bu nedenle hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27070, Karar No: 2009/6113, Tarih: 23.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/27070 E.  ,  2009/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflar vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda mahkemece mahallinde talimatla yaptırılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 354.000 YTL. edeceği ve borçlunun haline münasip evi ise 225.000 - 250.000 YTL gibi bedelle satın alabileceği bildirilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun İstanbul’un daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanınında alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 23.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29460, Karar No: 2022/9423, Tarih: 16.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/29460 E.  ,  2022/9423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay esnasında yakalanamaması nedeniyle açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ve hakkındaki soruşturma evrakı tefrik edilen ...isimli şahısla birlikte, müştekinin oturduğu apartmanın içerisine girerek, müştekinin daire çelik kapısının kilit orta göbek kısmını yanlarında getirdikleri aletlerle kırdıktan sonra müştekinin evine girecekleri esnada müştekinin karşı komşusu olan tanık ... tarafından görülerek tanığın eşine haber vermesi üzerine tanık ... tarafından yakalandığı olayda, sanığın hırsızlık amacıyla müştekinin oturduğu apartmana girmesi ile atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlandığı ve eylemin birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirildiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması ve 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca cezasından artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16976, Karar No: 2014/23259, Tarih: 09.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/16976 E.  ,  2014/23259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2011/684-2012/849

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem, ihbar ve eşit davranmama tazminatı ile izin ücreti, tatil ücreti (hafta, genel, bayram), fazla çalışma ücreti, ilave tediye ücreti, döner sermaye alacağı ve ücret farkı alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 401. maddesine göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, asgari ücretten az olmamak üzere emsal ücret göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma şartlarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı Kanun’un 37. maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının ücreti ile ilgili bir açıklama yer almamaktadır. Davalı taraf, resmi kayıtlardaki ücretin esas alınması gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, emsal işçinin alabileceği ücret araştırılmadan, davacı iddiası ve menfaat birliği içinde olduğu şahit beyanları doğrultusunda işçinin ücreti belirlenmiştir. Bu durumda, davacının yaşı, mesleki kıdemi, eğitim durumu, yaptığı iş belirtilerek ilgili meslek odasından fesih ve işe başlatılmama tarihlerindeki emsal işçinin alabileceği ücreti sormak, sonucuna göre tüm delilleri birlikte değerlendirerek karar vermek gerekirken, mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8715, Karar No: 2015/651, Tarih: 27.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8715 E.  ,  2015/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kasten yaralama eyleminin unsuru olduğu kabul edilerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün tamyiz incelenmesine gelince;

Olay tarihinde mağdurenin arkadaşı ... ile birlikte daha önceden tanıdığı sanık ve amcasının oğlu olup, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...'in yanlarına piknik yapmak için kendi rızası ile gittiği, burada

birlikte alkol aldıkları, devamında ...'nın midesinin bulanması nedeniyle ...'le birlikte tuvalete gittikleri, sanık ile mağdurenin ise piknik alanında dolaşmaya çıkıp, çalılık bir alanda oturmaya başladıkları, devamında mağdurenin istememesi ve eli ile ittirmesine rağmen, sanığın mağdureyi öpmeye başladığı, kolundan tutarak yere yatırdığı, üzerindeki hırkayı çıkartarak her iki göğsünü sıktığı ve boynunu emdiği olayda; sanığın, rızası ile gelen mağdureye çalıların arasında oturdukları sırada uyguladığı cebrin, mağdureye karşı gerçekleştirdiği basit cinsel istismar suçunda direncin kırılmasına yönelik olduğu ve bu nedenle TCK.nın 103/4. maddesinin de uygulandığı gözetilerek sanık hakkında TCK.nın 109. maddesinin 1. fıkrası yerine aynı maddenin 2. fıkrasının uygulanması neticesinde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29149, Karar No: 2016/23833, Tarih: 19.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/29149 E.  ,  2016/23833 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-..., 3-..., 4-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında.... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14/07/2016 gün ve 2015/345-2016/523 sayılı hükmün davalılar ... ve ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalılardan alacağının tahsilini istemiş, mahkemece 1.190,10 TL'nı Par. Tem. Ve Güv. Hizm. Turzm. Hay. San. Tic. Ltd. Şti.'den, 1.816,48 TL'nı... Temizlik Hiz. Turzm. Hayv. San. Tic. Ltd. Şti.'den tahsiline karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalılar... Temizlik Hiz. Turzm. Hayv. San. Tic. Ltd. Şti. ve Par. Tem. Ve Güv. Hizm. Turzm. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince Davalılar... Temizlik Hiz. Turzm. Hayv. San. Tic. Ltd. Şti. ve Par. Tem. Ve Güv. Hizm. Turzm. Hay. San. Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 65,78 TL harcın istek halinde Par. Tem. Ve Güv. Hizm. Turzm. Hay. San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3908, Karar No: 2006/6837, Tarih: 24.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3908 E.  ,  2006/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Malz.Tic.San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.10.2004 ... ve 2003/163-2004/378 sayılı hükmü bozan Dairemizin 08.02.2006 ... ve 2005/7743-2006/588 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava bakiye iş bedelinin tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı iş sahibinin yararına bozulmasına dair Dairemizin 08.02.2006 günlü kararına karşı davalı iş sahibi karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir.

2-Davalı iş sahibi sözleşmede 3 adet gömme dolabın yapılacağının kararlaştırılmış olmasına rağmen dolaplardan 1 adedinin yapılmadığını ileri sürerek alacak hesabında bu hususun dikkate alınmasını talep etmiştir. Davacı icra takibine dayanak yapmış olduğu faturada 2 adet gömme dolabın yapıldığını kabul etmiş, tanık beyanları da bu hususu doğrulamıştır. O halde davacı kendisinin imâl etmediği 1 adet dolabın bedeli olan 800.000.000 TL.yi talep edemez, bu miktarın da davacı alacağından düşülmesi gerekir.

Mahkeme kararının bu nedenle de bozulması gerekirken bozma ilamına bu hususun eklenmediği anlaşıldığından davalı tarafın karar düzeltme talebinin kabulü ile bozma ilamına yukarıdaki bendin de eklenmesi uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 1.bent uyarınca davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2.bent uyarınca kabulü ile Dairemizin 08.02.2006 ... ve 2005/7743 E. 2006/588 K.sayılı bozma ilamına yukarıda açıklanan bozma nedeninin ayrı bir bent olarak ilavesine, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 24.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10421, Karar No: 2012/27341, Tarih: 28.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/10421 E.  ,  2012/27341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıklar mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşülüp düşünüldü;

Suç tutanak tarihi itibariyle gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanıkların gerek tanık olarak gerek sanık olarak alınan değişmeyen ifadelerinde, ormana eğrelti otu toplamaya gittiklerinde suça konu emvali kesilip hazırlanmış halde bulup eve getirdiklerini beyan etmelerine, keşifte dinlenilen zabıt mümzii ... Kahvecioğlu'nun tesbitten önce bu bölgede zaten kaçak ağaç kesimi yapıldığına dair genel bir ihbar aldıklarını, ancak herhangi bir isim bildirilmediğini, yerin iki köyün ortasındaki bir alanda yer alıp bu köy halklarınca aktif koruması, kollamasında bir ormanlık alan olmadığını, dolayısıyla burada kaçak kesim olduğunu, herkesin gelip kesebileceğini, sanıkları ağaç keserken bizzat görmediklerini beyan etmesine, tüm dosya kapsamında suça konu emvalin sanıklar tarafından kesildiğine dair bir delil bulunmamasına göre sanıkların eylemlerinin 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında kalıp hükümden sonra, 14.4.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Orman Kanununun 91. maddesinin 5. fıkrasında yapılan değişikliğin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirme sonucu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi de dikkate alınarak sanıklar lehine uygulanması gerekliliği,

2) Kabul ve uygulamaya göre de; suç tarihi itibariyle lehe hükmün, önceki ve sonraki kanun hükümlerinin bir bütün halinde somut olaya uygulanarak tesbiti gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8583, Karar No: 2017/3107, Tarih: 06.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/8583 E.  ,  2017/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde endeks okuma işçisi olarak çalışırken ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının haksız yere işi bıraktığını, fazla çalışma yaptığında ücretinin ödendiğini, alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "dosyada mevcut ücret bordrolarından, davacıya bazı aylarda fazla mesai ücreti tahakkuk ettirildiği , davacının da herhangi bir ihtirazi kayıt koymadan ücret bordrolarını imzaladığı ve fazla mesai ücretlerini aldığı anlaşılmakta olup esasen bu durum davacının da kabulündedir. Fazla mesai ücreti tahakkuk ettirilen aylarda diğer aylara nazaran daha fazla ücret alan davacının fazla mesai ödemesi yapıldığını bilmemesi iddiası da samimi ve hayatın olağan akışına uygun değildir. Sonuç olarak anılan ücret bordroları karşısında fazla mesai ücreti talebinin yerinde olmadığı dolayısıyla bu nedene dayalı olarak iş akdinin feshinin de haklı nedene dayalı fesih olarak kabul edilemeyeceği ve kıdem tazminatı hakkı da doğurmayacağı dolayısıyla bu nedene dayalı olarak iş akdinin feshinin de haklı nedene dayalı fesih olarak kabul edilemeyeceği ve kıdem tazminatı hakkı da doğurmayacağı açıkça ortada olduğundan yerinde görülmeyen davanın reddine karar verilmesi gerekmiştir " gerekçesi ile davanın reddine, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesini 4857 sayılı Kanunun 24/II-e maddesi kapsamında haklı olarak fesh edip etmediği ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davacı tarafça yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir.

Davacı taraf, davalı işyerinde hafta içi 5 gün boyunca çalışıp haftalık 45 saatlik çalışmayı tamamladığını, bunun üzerine Cumartesi günleri de çalışma yaptığını bu çalışmanın kendisince düzelenen faturalardan tespit edilelebileceğini ileri sürüp ayrıca tanık deliline de dayanmıştır.

İşverence sunulan bordroların bir kısmında fazla çalışma tahakkuku olup bordrolarda puantajların esas alındığı görülmüştür.

Davacı taraf, davalı işyerinde hafta içi 5 gün boyunca çalışıp haftalık 45 saatlik çalışmayı tamamladığını, bunun üzerine Cumartesi günleri de çalışma yaptığını bu çalışmanın kendisince düzelenen faturalardan tespit edilelebileceğini ileri sürüp ayrıca tanık deliline de dayanmıştır.

İşverence sunulan bordroların bir kısmında fazla çalışma tahakkuku olup bordrolarda puantajların esas alındığı görülmüştür.

Puantajlarda Cumartesi çalışmaları görünmemektedir. Davacı ise Cumartesi günleri de çalıştığı iddiasındadır. Bu nedenle Mahkemece davacı tanığı dinlenip, delil olarak dayanılan faturalar 6100 sayılı HMK'nın 220. maddesi kapsamında davalı işverenden istenip Cumartesi çalışması olup olmadığı ve buna bağlı olarak fazla çalışma ve yapılan feshin haklı olup olmadığı tespit edilmelidir. Eksik inceleme, araştırma ve hatalı değerlendirme ile davanın reddi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.