muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10477, Karar No: 2024/6594, Tarih: 27.06.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

İtiraz Hakem Heyetinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına özellikle, davalı ... şirketine 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 inci maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun başvuru yapılmış olmasına, davacının maluliyet oranını kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde belirleyen uzman heyet raporunun karara esas alınmasında isabetsizlik görülmemesine, tazminatı Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun biçimde ve usulünce hesap eden aktüer raporunun karara esas alınmış olmasına, uzman doktor bilirkişi heyetinin düzenlediği raporla saptanan iyileşme süresine ilişkin geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinden doğan zararın trafik sigortasının teminatı kapsamında olmasına, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı yapılan itiraz başvurusuna konu edilmeyen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenemeyecek olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve yasaya uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/706, Karar No: 2021/2624, Tarih: 03.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/706 E.  ,  2021/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu Akçatekir Beldesi, 354 ada 10 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, yayla olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını ve zilyetlikle de kazanılamayacağını belirterek, tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılmasını ve özel siciline yazılmasını istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre; yaylak, çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Dava konusu taşınmaz Akçatekir Beldesi, Küçüktekir Mahallesinde bulunmaktadır. Civarında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İledinli Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylalar bulunmaktadır. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı "Tekir Yaylası" olarak anılmaktadır. Ancak, yerinde yapılan keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi beyanında fenni, orman mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen raporlarda dava konusu taşınmazın çevre taşınmazları ile birlikte Kadim Akça (eski adı Şıhlı) Köyü sınırı içerisinde kaldığı, Şıhlı Köyünün Akça adını aldığı, 1992 yılında belediye teşkilatının kurulması ile Küçüktekir, Büyüktekir, Üçoluk, Akça ve Bürücek Mahallelerinin oluşturduğu Akçatekir Beldesinin kurulduğu, taşınmazın Akça Köyü yerleşik alanı içerisinde kaldığı umuma ait yayla-yaylak alanlarının dava konusu parselin çok uzağında olduğu, öncesinin de şahıs taşınmazı olduğu, orman sayılmayan, toprak yapısı itibariyle kadim tarım toprağı vasfında olduğu bildirilmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 30.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunla değişiklik yapılmış; "Belediye ve mücavir alanları sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediyeye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikleri taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada; nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak veya rayiç bedellerinini toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir" hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o Yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun Geçici 3. madde de yaptıgı değişikliklerin uygulanıp uygulanmayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun Geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak Yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğundan bozulması gerekmiştir.

Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğundan bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/678, Karar No: 2009/84, Tarih: 16.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/678 E.  ,  2009/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün taraf vekilince temyiz edilmiş davalı-k.davacı ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalılar vekili avukat ... ile davalı-k.davacı vekili avukat ... .... Davalı-k.davacının temyiz dilekçesinin süresi içinde davacı-k.davalıların temyiz dilekçesinin süresi dışında verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava 31.01.1996 günlü inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı arsa sahipleri asıl davada 560 ada 1 parsele yapılan inşaatın 17.08.1999 ve 12.11.1999 depreminde hasara uğradığını ileri sürerek güçlendirme masrafı, eksik ve ayıplı imalatların bedelini talep etmişler, birleştirilen davayı açan yüklenici ise sözleşme dışında yaptığı imalatın ödenmeyen bedelinin tahsilini istemiş, mahkemece her iki davanın da kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacı arsa sahiplerince verilen temyize cevap dilekçesinde kararın düzeltilerek onanması talep edilmiş olup bu talep temyiz niteliğinde ise de dilekçesi harçlandırılmamış ve temyiz defterine kaydı da yapılmamış olduğundan temyiz isteminin reddi istenmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ve birleşen davanın davacısı ...in aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Dava konusu bina 13.04.1999 tarihinde iskan ruhsatı alınarak arsa sahiplerine teslim edilmiş, 17.08.1999 ve 12.11.1999 tarihlerinde meydana gelen depremlerde zarar gördüğü ileri sürülerek arsa sahiplerince dava konusu edilmiştir. Dolayısıyla binada oluşan hasar, eksik ve gizli ayıplı imalatın en geç 2000 yılında bilinmesi gerekmektedir. Borçlar Kanunu’nun 98 maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 44. maddesi uyarınca taraflar davayı zamanında açmak ve diğer tarafın zararının artmasına meydan vermemekle yükümlüdürler. Arsa sahipleri hasarla ilgili tespiti 2002 yılında yaptırıp davayı da 2003 yılında açmışlardır. Yüklenici tarafından açılan dava da gecikilerek ikame olunmuştur. Ancak arsa sahiplerince temyiz konusu edilmediğinden karşı davanın geç açılması bozma nedeni sayılmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da incelemenin 1975 Deprem Yönetmeliği esas alınarak yapıldığı görüldüğünden bu yöne ilişkin temyiz itirazları da yerinde bulunmamıştır. Nevar ki yukarıda da değinildiği gibi arsa sahiplerince davanın geç açılması dikkate alındığında davanın açılması gereken 2000 yılı rayiçleri gözetilerek hesaplama yapılması gerektiğinden bilirkişilerden ek rapor alınarak arsa sahiplerince açılan asıl dava yönünden 2000 yılı rayiçlerinden arsa sahiplerinin alacağı miktar saptanıp sonuca varılmalıdır.

Mahkemenin kabul şekline göre ise yüzme havuzu ve yapı statiği güçlendirme bedeli olarak saptanan toplam 35.000,00 TL’nin maddi hata sonucu alacağa mükerrer olarak katılması doğru olmamıştır.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) bendde yazılı nedenlerle davacı ve karşı davalı arsa sahiplerinin temyiz istemlerinin reddine, (2) bent uyarınca davalı ve karşı davacı ...’ın sair temyiz itirazlarının reddine, (3) bent uyarınca hükmün davalı ve karşı davacı ... yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı arsa sahiplerinden alınarak, duruşmada vekille temsil olunan davalı ve birleşen davanın davacısı ...’a verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya geri verilmesine, 16.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8603, Karar No: 2021/4270, Tarih: 25.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8603 E.  ,  2021/4270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında, sanıklar hakkında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre usulüne uygun verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu nazara alındığında;

Sanıklara yüklenen suçların Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, (suça konu faturaların KDV beyannamelerinde kullanılması nedeniyle, her bir takvim yılı için kullanılan en son tarihli faturaya göre) 25.12.2007, 25.12.2008 ve 25.03.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ve sanık ...’nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 25.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5539, Karar No: 2011/7374, Tarih: 28.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/5539 E.  ,  2011/7374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 106 ada 15 ve 16 parsel sayılı sırasıyla 7104,41 ve 5676,46 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar 4753 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan tapu kaydı kapsamında olduğu ancak davalılar yararına 3402 sayılı Yasanın 46/1.maddesindeki koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle 106 ada 15 parsel sayılı taşınmaz davalılardan ..., aynı ada 16 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine 4753 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 4753 sayılı Yasa uyarınca davacı Hazine adına oluşturulan 08.11.1963 tarih ve 219 (409) sayılı tapu kaydının dava konusu taşınmazları kapsadığı ancak, dava konusu taşınmazların kanunları uyarınca devlete kalan yerlerden olmadığı gibi Hazine adına oluşan tapu kaydının oluştuğu tarihten geriye doğru davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 46. maddelerinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Tapu ve vergi kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri soyut ve gerekçesiz uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir.

Toprak tevzi çalışmaları sırasında dava konusu taşınmazlara uygulanan, Hazine'nin taraf olmadığı davalıların bayi ... ve arkadaşları tarafından açılan tescil davası sonucu oluşan 6.10.1954 tarih ve 272 sayılı tapu kaydının batı sınırı “mera”, 7.10.1954 tarih ve 287 sayılı tapu kaydının da batı sınırı "Şure yükseltilmiş sınırı ve ötesinde mera" okuması nedeniyle, gayri sabit hudutlu kabul edilip miktar fazlası yönünden davacı Hazine adına 8.11.1963 tarih 219 (409) sayılı tapu kaydı oluşturulmuştur. Davacı Hazine'nin taraf olmadığı tescil ilamıyla oluşan 6.10.1954 tarih, 272 ve 7.10.1954 tarih, 287 sayılı tapu kayıtları Hazine yönünden kesin hüküm oluşturmamakla birlikte, tapu kayıt malikleri ve devralanlar aleyhine sonuç doğurur.

O halde, davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı Hazine'nin tutunduğu 08.11.1963 tarih ve 219 sayılı tapu kaydının varsa haritası, tapu kaydı revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanak örnekleri ile Hazine taşınmazının ayrıldığı belirtme parseli olan 26 parselin belirtme tutanağında uygulanan Ekim 1954 tarih 272 ve 287 sayılı tescil ilamı ile oluştuğu anlaşılan tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile varsa haritalarının ayrıca 1937 tarih 21, 22, 23 ve 24 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığının, özellikle 53 sayılı Toprak Tevzi Komisyonunun 29-K paftası ve 26 sayılı parselinden ifrazen oluşan 89-102 sayılı komisyon parsellerine ait dağıtım cetvelleri ile dağıtım haritasının, oluşmuş ise tapu kayıtlarının, fen bilirkişi rapor ve krokisine göre davacı Hazine'nin dayanağını oluşturan 08.11.1963 tarih ve 219 (409) sayılı tapu kaydı kapsamında kalan ve krokisinde etrafı turuncu kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ile bu parselleri dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tespit tutanak örnekleri ile dayanağı kayıtlar, varsa haritaları ile birlikte getirtilmeli, belirtmelik tutanağında imzası bulunan muhtar ve azaların nüfus kayıt örnekleri getirtilmeli, dosyada tüm deliller toplandıktan sonra taşınmaz başında elverdiğince yaşlı, taraflarla akrabalığı olmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi ve tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü belirtme tutanağında imzası bulunan muhtar ve azalar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, keşifte yerel bilirkişiler yardımı ile 08.11.1963 tarih ve 219, Ekim 1954 tarih 272 ve 287 sayılı tapu kayıtları ile 1937 tarih 21, 22, 23 ve 24 tahrir numaralı vergi kayıtları uygulanarak, hudutları zeminde tek tek göstertilmeli, gösterilen hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların haritaları varsa kapsamları haritalarına göre, aksi halde gayri sabit sınırlı kayıtlar olmaları nedeniyle miktarlarına göre belirlenmeli, tapu kaydı kapsamları belirlenirken söz konusu kayıtların revizyon gördüğü parseller de nazara alınmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden, tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kayıtların kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 46. maddeleri hükümlerince taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16477, Karar No: 2013/24885, Tarih: 07.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/16477 E.  ,  2013/24885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın katılanı tehdit etmediğini savunması, soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan ve olay sırasında sanığın yanında olduğunu beyan eden tanıklar ... ... ve ...'in sanıkta silah olmadığını, silahla tehdit etmediğini beyan etmeleri, tanık ...'ın soruşturma evresinde sanıkta tabanca bulunduğuna dair beyanının olmaması, mahkeme aşamasında ise, sanığın elinde namlu ucu yere doğru ... sıkı tabanca olduğunu belirtmesi karşısında, mümkün olduğu takdirde yargılama aşamasında dinlenmeyen tanıklar ... ... ve ...'in dinlenmesi, kendilerine ulaşılamaması halinde ise, CMK'nın 211. maddesi uyarınca beyanlarının okunması, ulaşılması halinde, sanığın eşinin de beyanına başvurulması, sonucuna göre beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle ... tutulduğunun açıklanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

a-Sanığın sabıkasız olması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2008/2-149-2008/163 sayılı “Öncelikle lehe olduğundan kuşku duyulmayan ve diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce Yargıç tarafından isteme bağlı olmaksızın değerlendirilmesi zorunluluğu bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun saptanmasında zorunluluk bulunmaktadır.” şeklindeki kararı, tehdit suçu nedeniyle dosyaya yansıyan ve talep edilen somut maddi bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel oluşturmaması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığa verilen cezasının ertelenmiş olması ve katılanın zararının giderilmemiş olması” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesindeki ayrık durumda gözetilerek, aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

b-Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesindeki ayrık durumda gözetilerek, aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.