muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15159, Karar No: 2022/30, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/15159 E.  ,  2022/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İşçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkin olarak açılan davada Kırıkhan 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla), Hassa Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) ile Muş 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Kırıkhan 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nce, davacı işçinin işini yaptığı yerin Hassa ilçesi olduğu, Hassa İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hassa 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nce, yanlış yer mahkemesinde açılan ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu durumlarda, davalının cevap dilekçesinde yetkili olan mahkemelerden birini seçmiş olması şartıyla, göstermiş olduğu yer mahkemesinin yetkili hale geleceği, davalı vekilinin cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunarak davalı şirketin yerleşim yerinin bulunduğu Muş Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirttiği, dava konusu işin yapıldığı yer Hassa ilçesinde bulunsa da yetki itirazında seçilen yerin Muş ili olduğu, bu nedenle Muş İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Muş 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nce ise, yetkinin kamu düzenine ilişkin olduğu hallerde davacı davasını yetkili olmayan yer mahkemesinde açmış olsa dahi, yetkili mahkemeler arasından birini belirlemeye ilişkin seçimlik hak sadece davacı tarafından kullanılabileceği, iş mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesi yönünden getirilen yetki kuralı da kamu düzeninden olup somut olayda yetkili mahkemelerden birini tercih hakkının davacı işçiye ait olduğu, davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açmasının tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu doğurmayacağı, davacının beyanının alınmadan yetkisizlik kararı verildiğini, bu nedenle Hassa 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, dosya Hassa 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi ile Muş 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemeleri arasında ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesi, “İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.” düzenlemesini içermektedir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesinde ve 5521 sayılı Yasa’da sarahat bulmayan hallerde Hukukuk Muhakemeleri Kanunu’na gönderme yapan 15. maddesinde de mevcuttur.

İş Mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Davacı tarafından davanın açıldığı yer mahkemesi yetkisiz ise de, dosya kapsamından 7036 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince Hassa 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nin işin yapıldığı yer mahkemesi olarak yetkili olduğu, Muş 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nin ise davalının dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak yetkili olduğunun anlaşıldığı, anılan yetkili mahkelerden birinin davacının tercihine göre belirlenmesi gerektiği, davacı dosyanın işin yapıldığı yer mahkemesi olan Hassa 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'ne gönderilmesini istediğinden, uyuşmazlığın Hassa 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Hassa 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1169, Karar No: 2022/3911, Tarih: 08.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1169 E.  ,  2022/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre sokak üzerinde park halinde olan motosikleti düz kontak yapmak suretiyle çalan suça sürüklenen çocuğun eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Katılanın 05/09/2009 günü saat 22:30 sıralarında motosikletini evinin önüne sokak üzerine park ettiğini, saat 03:15 sıralarında ise yerinde olmadığını fark ettiği ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin yaz saati uygulaması da dikkate alındığında saat 20:33’de başladığının ve saat 05:32'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 08.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13686, Karar No: 2014/16387, Tarih: 05.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13686 E.  ,  2014/16387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/478-2014/82

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, bonoya dayalı olarak Kütahya İcra Müdürlüğü'nde başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine karşı, borçlular icra mahkemesine yaptıkları başvuruda borçlu şirket yönünden icra dairesinin yetkisine, borçlu C.. D.. yönünden ise yetki ile birlikte borca ve faize itiraz ettikleri, mahkemece; itirazların reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK'nun 17. maddesinde, “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça, yapılan yetki sözleşmesi, münhasır yetki sözleşmesi olacaktır. Taraflar, yetkili kıldıkları mahkemenin ve icra dairelerinin yanında, kanunen yetkili kılınan genel veya özel yetkili mahkeme ve icra dairelerinin de yetkisinin devam etmesini istiyor ise, diğer bir anlatımla, münhasır olmayan yetki sözleşmesi yapmak istiyorlarsa, bu durumun yetki sözleşmesinde ayrıca belirtilmesi gerekir.

TTK'nun 16. maddesine göre de; “Ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar.”

Somut olayda, keşidecisi ve lehtarı ltd. Şti.olan takibe konu bonoda İstanbul Anadolu İcra Daireleri'nin yetkisinin kabul edildiği, tarafların kanunen yetkili kılınan genel veya özel yetkili icra dairelerinin de yetkisini devam ettirmek istedikleri yönünde bir ibarenin bonoda bulunmadığı yetki sözleşmesinin geçerli olduğu görülmektedir.

TTK.nun 702. maddesi hükmüne göre, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi senetteki borçtan sorumlu olacağından bonoda avalist olarak yer alan C.. D.. da yetki sözleşmesiyle bağlıdır.

O halde mahkemece, borçluların yetkiye yönelik itirazlarının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

TTK.nun 702. maddesi hükmüne göre, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi senetteki borçtan sorumlu olacağından bonoda avalist olarak yer alan C.. D.. da yetki sözleşmesiyle bağlıdır.

O halde mahkemece, borçluların yetkiye yönelik itirazlarının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/5602, Karar No: 2013/7752, Tarih: 05.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5602 E.  ,  2013/7752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici arasında akdedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkillerine 30.11.2010 tarihinde teslim edilmesi gereken dört adet dairenin süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla meydana gelen tüm kira kayıplarının hesaplanmasını ve 10.000,00 TL kira tazminatının ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 41.910,00 TL 'ye arttırmıştır.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmede, iskân ile ilgili tüm harç ve ücretlerin müvekkil tarafından karşılanmak kaydı ile arsa sahibinin iskân işlemlerinin takibini yapacağını, buna müteakip inşaatın iskânı alınacağının kararlaştırıldığını, davacıların bu edimlerini yerine getirmediklerini, dairelerin zamanında teslim edildiğini, kira bedelinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 3. maddesine göre inşaatın gecikmesi halinde her bir dairenin günün rayicine göre kira bedelinin ödenmesinin kararlaştırıldığı, inşaatın bitmesi gereken 30.11.2010 tarihi ile dava tarihi arasında geçen 12 ay 21 günlük kira kaybının davacılarca talep edilebileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 10.000.00 TL'nin dava, 31.910,00 TL 'nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile toplam 41.910.00 TL' nin davalıdan tahsili ile eşit hisseler oranında davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı kira tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı kira tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 04.03.2010 tarih 10063 yevmiye numaralı sözleşmenin devrine ilişkin sözleşmede, inşaatın 30.11.2010 tarihinde iskâna hazır hale getirilerek iskân ile ilgili tüm harç ve ücretlerin ... İnş. Tic. ve San. A.Ş. tarafından karşılanması kaydıyla arsa sahibinin iskân işlerini takip edeceği, buna müteakip inşaatın iskânının alınacağı kabul edilmiştir. Yüklenici tarafından arsa sahiplerine 13.05.2011 tarihinde keşide edilen ... 24. Noterliği'nin 14607 yevmiye sayılı ihtarnamesinde, arsa sahiplerine iskân ruhsatının alınması için gerekli müracatların yapıldığına dair belge ve dökümanları ulaştırması için beş günlük süre verilmiştir.Bu ihtarnamenin arsa sahiplerine tebliği ile ilgili olarak dosya içerisinde herhangi bir bilgi ve belge bulunmamasına rağmen, arsa sahipleri tarafından yükleniciye gönderilen 26.05.2011 tarih 15060 yevmiye sayılı cevabi ihtarnamede, ... Belediye Başkanlığı'na başvurulduğu, şifahen eksik belgelerin yapı denetim firması ve yüklenici tarafından tamamlanabileceğinin bildirildiği açıklanmıştır. Dosyada bulunan ... Belediye Başkanlığı'nın 25.06.2012 tarihli cevabi yazısı ve eklerinden, arsa sahiplerinin Belediye Başkanlığı'na 02.11.2011 tarihinde yazılı olarak başvurdukları, Belediye'nin 16.11.2011 tarihli yazısı ile arsa sahibine eksiklikler hususunda bilgi verildiği anlaşılmıştır.Sözleşmeye göre iskân işlerinin takibi yükümlülüğü arsa sahiplerine ait olduğu halde, arsa sahiplerinin yüklenicinin 13.05.2011 tarihli ihtarının kendilerine tebliğinden itibaren 02.11.2011 tarihine kadar hareketsiz kaldıkları, Belediye'nin 16.11.2011 tarihli cevabi yazısının dava tarihine kadar yükleniciye bildilmediği açıktır.

Bu durumda mahkemece, yüklenicinin 13.05.2011 tarihli ihtarının arsa sahiplerine tebliğ tarihi araştırılıp buna ihtarname ile verilen beş günlük süre eklenerek tespit edilecek tarihten, ihtar tebliğ edilmemiş ise cevabi ihtarnamenin düzenlendiği 26.05.2011 tarihinden 21.12.2011 dava tarihine kadar işleyen dönem için davacıların kira tazminatına hak kazanmadıklarının gözetilmesi, inşaatın iskana hazır hale getirilip bitirilmesi gereken 30.11.2010 tarihinden anılan ihtarnamenin tebliğine beş günlük süre eklenerek tespit edilecek tarih ya da 26.05.2011 tarihi arasındaki dönem için kira tazminatı ile ilgili ek rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9469, Karar No: 2016/10431, Tarih: 23.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9469 E.  ,  2016/10431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamımızda, davalı işyerinin faaliyet başladığı tarihin araştırılması, ihtilaflı dönemde çalıştırılması gereken işçi sayısının tespiti ile komşu işyeri tanığı beyanına başvurulması gerektiği belirtilmiş, mahkemece, bozma ilamı sonrası, şirketin 2004 yılında faaliyetine başladığı ve en az bir kişi çalıştırılması gerektiğine dair araştırma ile komşu işyeri tanık beyanlarına göre sezonluk çalışma kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Şirketin 25.02.2005 yılında kapsama alındığı, bordrolu olarak sadece davalı şirket sahibinin oğlunun hizmetlerinin bildirildiği ve bu tanığın ifadesinde, davacının yapılan bildirimleri kadar hizmetinin olduğunu, aralıklı ve sezonluk olarak çalıştığını, sezonun 7. Aydan başlayıp sonraki yılın 1.ve 2. aya kadar devam ettiğini beyan ettiği, bozma sonrası dinlenen komşu işyeri tanığı beyanında, davalı işyerinin bakliyat işi yaptığını, yaklaşık 6 aylık bir dönemde faaliyet gösterdiğini, davacının sezon dışında da davalı işyeri açık olduğu için yine işe gelip gitmeye devam ettiğini, ne var ki, belirtilen sezon dışında komşu işyerlerinin işi olduğunda, tonaj başına ücret karşılığı hamallık hizmeti verdiğini beyan ettiği, ne var ki; davacının davalı işyerinden 25.02.2005-25.01.2006, 19.07.2006-2007/7 dönemleri arasında kesintisiz çalışmasının bulunduğu, yapılan bildirimler ile tanık beyanları arasında çelişki olduğu gibi, kapsam öncesinde en az bir kişinin çalışması gerektiği anlaşılmakla, çalışan kişi veya kişilerin tespiti yoluna gidilmeli, davacının bildirimleri ile sezonluk çalışma iddiası ve beyanları karşılaştırılmalı, tespit edildiği takdirde başka komşu işyeri tanıklarının beyanlarına başvurulmalı, bu şekilde uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı şirkete iadesine, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19649, Karar No: 2014/4122, Tarih: 17.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19649 E.  ,  2014/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2010/994-2013/1330

Taraflar arasında görülen kanal katılım ve şebeke bedelinin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, Ankara İli, Etimesgut İlçesi B.. Mah. K.. Cad. ..-Y Blok .. ada .. parsel .. numaralı bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalı idare nezdinde su akışının sağlanması amacı ile ferdi su abonesi olmak istediğini, bu aşamada davalı idare ASKİ görevlileri tarafından müvekkilden toplam 2.717,06 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini belirterek; davalı idarece talep edilen 2.717,06 TL kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedelinden müvekkilinin sorumlu tutulmaması; ödenmesi gereken bir bedel var ise bunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; yapılan işlemin usul, yasa ve Yargıtay içtihatlarına uygun olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile, davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olarak 686,74'den sorumlu olduğunun, bunu aşan kısımdan sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87. ve 88. maddeleri ile bunlara paralel olan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalının yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı takdirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayri menkul sahiplerinden yönetmelikte belirtilen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesislerine katılım payı isteme hakkı vardır. Ancak, bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bunun miktarının nasıl belirleneceği Katılım paylarının hesabına ilişkin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39/2. maddesinde formül bulunmakta olup formülde -T- olarak simgeleştirilen “gayrimenkulün yararlanacağı su ve kanal hattına metre/tül maliyeti”nin, yine aynı maddenin 5. fıkrasındaki uygulanacağı yılın ve Belediye Gelirleri Kanununun 89. madde/a-son cümlesindeki “Bayındırlık birim fiatlarını geçemez” ifadeleri birlikte değerlendirilerek abonelik başvurusunda bulunulan tarihteki Bayındırlık birim fiyatları üzerinden alınması ve hesabın ona göre yapılması gerekir.

Hesaplanan miktarın abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki binanın emlak vergi beyanındaki değerinin %2'sini aşmamak kaydıyla hüküm altına alınması gerekir.