muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8199, Karar No: 2023/8932, Tarih: 12.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/8199 E.  ,  2023/8932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... bünyesinde hizmet alımı sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında davalı İdarede sürekli işçi kadrosuna atandığını, kadroya geçiş sırasında davacı ile davalı arasında yapılan ... ... sözleşmesinde aylık ücretin, asgari ücretin belli bir yüzde fazlası olarak düzenlediğini; ancak davalı tarafça söz konusu yüzdelik kısmın uygulanmayıp ücretlerin eksik ödendiğini bu nedenle fark ücret alacakları bulunduğunu ileri sürerek ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....04.2021 tarihli kararıyla; davacının 696 sayılı KHK ile sürekli işçi kadrosuna geçtiği, ücretinin geçiş işlemi sırasında taraflar arasında düzenlenen ... ... sözleşmesine uygun olarak ödenmediği buna göre davacının fark alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 23.11.2021 tarihli kararıyla; davacının kadroya geçirilirken imzalanan ... sözleşmesinde ücret miktarının brüt asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirlendiği, asgari ücret değiştiğinde davacının ücreti de oransal olarak değişeceğinden davacının fark alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.02.2022 tarihli bozma ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, arabuluculuk son tutanak tarihinden dava tarihine kadar olan alacaklar için dava şartı gerçekleşmediğinden arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasında dönem yönünden davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiği, temerrüt tarihinin arabuluculuk son tutanak tarihi olması nedeniyle faizin arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren uygulanması gerektiği, davacının ikramiye farkı alacağı talebine bankalarca en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının isabetsiz olduğu, en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerektiği gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki dava konusu alacaklarının dava şartı yokluğundan reddine, davacının alacaklarına arabuluculuk son tutanak tarihinden faiz uygulanmasına ayrıca davacının ikramiye alacağına mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasına karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki dava konusu alacakları talep ... edemeyeceği, hükmedilen alacaklara yürütülecek faizin başlangıç tarihi ve ikramiye alacağına uygulanacak faiz türü hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3809, Karar No: 2018/6437, Tarih: 02.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/3809 E.  ,  2018/6437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça konu yapının bulunduğu yerin 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamına giren yerlerden olup olmadığı hususunda araştırma yapılarak, gerektiğinde anılan Kanun'a aykırılıktan suç duyurusunda bulunulması, açılması halinde davaların birleştirilmesi ve ayrıca gerçekleştirilen fiilin Kıyı Kanununun 15/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken bir eylem niteliğinde olup olmadığına yönelik de araştırma yapılarak, sonucuna göre TCK’nın 44. maddesi gözetilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/444, Karar No: 2012/2038, Tarih: 13.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/444 E.  ,  2012/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı; sigortalılık başlangıcının 01.11.1981 tarihi olduğunun ve 01.11.1981'den 01.11.1982 tarihine kadar sigortalı çalıştığının tespitine ilişkin talebini, 14.11.2011 hakim havale tarihli dilekçe ile ıslah ederek,sigortalılık başlangıcının 02.01.1984 tarihi olduğunun ve 02.01.1984-02.01.1985 tarihleri arasında sigortalı çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un 79 ve 108’inci maddeleri olup; tespiti istenen dönemde 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Kanunu yürürlükte olduğundan uyuşmazlığın bu kanun hükümleri ile 506 sayılı Kanunun 2 ve 3’üncü maddelerine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Olağan olarak sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanun’un 2’nci maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6’ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. 506 sayılı Yasa’nın 3. maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Yasasının 4’üncü maddesi çırağı; “Bu kanuna tabi bir sanatı, o sanat için düzenlenen teorik ve pratik öğrenim programına göre o iş yerinde öğrenmek amacı ile bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimse...” olarak tanımlamıştır. Kanunun 5’inci maddesine göre çırak olabilmek için 12 yaşından küçük, 18 yaşından büyük olmamak gerekir. Kanun'un 16. maddesinde ise, işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmağa başlamadan önce velisi veya kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmağa mecbur olduğu; 20 maddesinde, sözleşmenin bir örneğinin Mahalli Çıraklık Eğitim Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu öngörülmüştür. Diğer taraftan bir kişiye çırak denilebilmesi için, o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir.Yani, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen tarihte çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Kişi işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Dosya içeriğinden; davacının velisi ile davalı işveren tarafından yapılan çıraklık sözleşmesinin yer aldığı, davacının Kuruma verilen işe giriş bildirgesinde "Çırak" ibaresinin yazılı bulunduğu, davacıya ait hizmet cetvelinde uyuşmazlık konusu döneme ilişkin davalı işveren tarafından bildirilen ve primi ödenen hiçbir hizmet süresinin yer almadığı anlaşılmakla, davacının çalıştığı sürelerin bildirimlerinin yapıldığı işverence davaya cevap olarak beyan edilmiş ise de, yöntemince araştırma ve incelenme yapılmadan eylem ve çalışmanın niteliği saptanmadan yargılama sonunda mahkemece istemin kısmen kabulü yönünde hüküm kurulduğu görülmüştür.

Bu açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; öncelikle davacının uyuşmazlık konusu dönem yönünden çalışmasının eğitim nitelikli mi, üretime katılarak mı gerçekleştiği belirlenmeli, şayet 15 yaşından 18 yaşını doldurduğu süre zarfı içerisinde çırak olarak çalıştığı kabul edildiği takdirde, 18 yaşını doldurduktan sonraki dönem yönünden davacının işveren yanındaki çalışmalarının çırak olarak kabul edilip edilemeyeceği hususunun ayrıca araştırılması gerekmektedir.

Açıklanan, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6947, Karar No: 2023/7205, Tarih: 06.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6947 E.  ,  2023/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/119 E., 2015/154 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2011/119 Esas, 2015/154 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 9 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.11.2018 tarihli ve 14-2015/259841 sayılı onama görüşül Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.11.2018 tarihli ve 14-2015/259841 sayılı onama görüşül Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "...Yukarıda belirtilen nedenlerle itibar edilmeyen suça sürülenen çocuğun inkara dayalı savunmasına nazaran, suça sürüklenen çocuğa iftira atmasını gerektirir bir neden tespit edilemeyen mağdurun özde değişmeyen tutarlı anlatımları, olayın ortaya çıkış biçimi tanık ...' ın aşamalardaki anlatımları tanık ...' in Cumhuriyet Başsavcılığı anlatımı, mağdura ait genital muayene raporları, mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp raporu ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde suça suç tarihinde 15-18 yaş grubunda çocuk olan suça sürüklenen çocuk ... ile suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş çocuk olan ... arasında 2011 yılı yaz aylarında duygusal arkadaşlık başladığı bu arkadaşlık neticesinde ilk kez 2011 yılı Temmuz ayında suça sürüklenen çocuğun mağdur ile ilçe merkezinde bulunan boş bir binada mağdurun rızası ile anal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, yine aynı yerde mağdur ile suça sürüklenen çocuğun bir hafta sonra bir kez daha mağdurun rızası ile anal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri son olarak olayın ortaya çıktığı tarih olan 21/02/2012 tarihinden yaklaşık bir ay kadar önce mağdur ve suça sürüklenen çocuğun mağdurun rızası ile anal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri bu eylemler nedeniyle mağdurun ruh sağlığının kalıcı olarak bozulduğu maddi olayın bu şekilde geliştiği kabul ve vicdani kanaatine varılmıştır. ..." şeklindeki gerekçeyle kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda İstanbul Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 30.03.2015 tarihli rapora göre mağdurede (Depresif uyum bozukluğu) tespit edildiği, tespit edilen bu psikiyatrik tablonun ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olduğu, bu tablonun iddia edildiği gibi cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği; ancak bu psikiyatrik tablonun yaş farkı fazla olmayan mağdure ve sanığın hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının belirtilmesi üzerine suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının tatbik edilmişse de, mağdurenin ruh sağlığının suça sürüklenen çocuğun eylemine bağlı olarak bozulduğu hususunda çelişkinin bulunması karşısında suça sürüklenen çocuk açısından lehe düşünülerek anılan maddenin tatbik edilmemesi gerekirken suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

2. Kayden 10.01.1998 doğumlu olup, suç tarihi itibarıyla on dört yaş içinde olan mağdurenin resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adlî Tıp Kurumundan da görüş alınarak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesinin birinci fıkrasında "Hakim kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu delilller hakimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir" ile aynı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verildiği nazara alındığında mahkemece aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin teminiyle bizzat dinleyerek söz konusu olayla ilgili ayrıntılı beyanlarının alınıp, varsa ifadeler arasındaki çelişkiler de giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Bozma sebeplerine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ile Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2011/119 Esas, 2015/154 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5293, Karar No: 2010/11437, Tarih: 08.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5293 E.  ,  2010/11437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.03.2008 tarih ve 2006/479 - 2008/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, dava dışı sigortalı Erku Uluslararası Müt. Hiz. Ltd. şirketine ait reçine türü emtiayı nakliye rizikolarına karşı sigortaladığını, davalı tarafından İspanya’dan Türkmenistan’a taşınan emtianın yanarak zayi olması nedeniyle sigortalıya 67.804 TL ödeme yapılarak davalıya rücu hakkına halef olunduğunu ileri sürerek, 67.804 TL'nın 23.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşımaya CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiği, davalının sigortalı malın zayiine neden olan yangının öngörülemeyecek ve engellenemeyecek bir nedenden meydana geldiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 56.394,60 TL tazminatın 04.04.2006 tarihinden itibaren CMR Konvansiyonunun 27/1 maddesi gereğince yıllık % 5 faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin temyiz talebine gelince, CMR Konvansiyonu’nun 27/1. maddesi uyarınca yıllık %5 oranı üzerinden temerrüt faizine hükmedilebilmesi için mahkemece yabancı para üzerinden hüküm kurulmuş olması gerekli olup somut uyuşmazlıkta ise mahkemece, Türk Lirası üzerinden karar verilip faiz oranının yıllık %5 olarak belirlenmesi hatalı olduğundan, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “CMR’nin 27/1 maddesine göre yıllık %5 faizi” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “işleyecek avans faizi” ibaresinin eklenmesine, kararın işbu düzeltilen şekli ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 2.600.000,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.