muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15252, Karar No: 2012/2874, Tarih: 28.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/15252 E.  ,  2012/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan Batman Belediye Başkanlığına ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığının her ay düzenli olarak 3417 sayılı Kanun kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili kanun uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı Kanun'a 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı Kanun ile eklenen ek madde ile 31.12.2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Kanunlar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete'nin 14.10.2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20.12.2010 tarih ve 156-328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması, konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde, tasarruf kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26403, Karar No: 2014/10759, Tarih: 02.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/26403 E.  ,  2014/10759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/291878

MAHKEMESİ : Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31.03.2008

NUMARASI : 2007/214 (E) ve 2008/379 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısından, U.. Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özelleştirmesinin suç tarihinden sonra 31.08.2010'da yapıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

TCK'nun 203. maddesi, esasta bir şeyin saklanmasını veya varlığının olduğu gibi muhafazasını sağlamak üzere, kanunun veya yetkili makamların emrine uyularak konulmuş mührün kaldırılmasını cezalandırmaktadır. Burada mühürleme işleminin amacı Devlet yönetiminin bir şeyi koruma altına alma ve başkalarının tasarrufunu önleme iradesinin konulan mühürle açıklanması olup, bu iradeyi etkisiz duruma getirerek onu ihlal eden herhangi bir eylem gerçekleştiği takdirde suç işlenmiş olacaktır. Bu nedenle, yasaya uygun biçimde konulan bir mührün varlığı, mühür bozma suçunun ön koşuludur. Elektrik sayaçlarında bulunan ve bakanlık mührü olarak adlandırılan mühürlerin sayaçların imali aşamasında konulup amacının, üretilen sayacın uluslararası standartlara uygun olarak üretildiği ve bu standartlara uygun tüketimi kaydettiğini açıklayıcı mahiyette bulunduğu, bu mühürlerin sayaçlara takılması işlemiyle elektrik dağıtım şirketlerinin bir ilgisinin bulunmadığı, sayaçların imali aşamasında konulan bakanlık mührünün anılan Yasa ve maddesinde belirtilen mühür olarak kabul edilemeyeceği cihetle; mühür bozma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bozma kararına karşı düşüncelerimizin açıklanmasına ilişkindir.

1- Türk Ceza Kanununun Mühür bozma suçunu düzenleyen 203. Maddesi " Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührü kaldıran veya konuluş amacına aykırı hareket eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindedir. Görüldüğü üzere mühür ya bir şeyin saklanması veya varlığının aynen korunması amacıyla konulmuş olmalıdır.

1- Türk Ceza Kanununun Mühür bozma suçunu düzenleyen 203. Maddesi " Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührü kaldıran veya konuluş amacına aykırı hareket eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindedir. Görüldüğü üzere mühür ya bir şeyin saklanması veya varlığının aynen korunması amacıyla konulmuş olmalıdır.

3516 Sayılı Ölçüler ve Ayar Kanununun amaç başlıklı 1. Maddesi " Bu Kanunun amacı, milli ekonominin ve ticaretin gereklerine ve kamu yararına uygun olarak Türkiye hudutları içinde her türlü ölçü ve ölçü aletlerinin doğru ayarlı ve uluslararası birimler sistemine uygun olarak imalini ve kullanılmasını sağlamaktır. " Bu kanunun amacı da ölçü ve ölçü aletlerinin uluslararası birimlere uygun ve doğru ölçüm yaptığını belirlemek ve bu hususun korunmasını sağlamaktır.

Ölçüler ve Ayar Kanununun kapsam başlıklı 2. Maddesi " Uzunluk, alan, hacim, ağırlık ölçüleri, areometreler, hububat muayene aletleri, elektrik, su, havagazı, doğalgaz, akaryakıt sayaçları, taksimetreler, naklimetreler, akım ve gerilim ölçü transformatörleri ile demiryolu yük ve sarnıçlı vagonlarının muayenesi, ayarlanması ve damgalanması bu Kanun hükümlerine göre yapılır." hükmünü içermektedir. Yani elektrik, su, doğalgaz sayaçları da uluslar arası birimlere uygun ve doğru ölçüm yapmasının sağlanması ve mühürlenmesi bakımından bu kanun hükümlerine tabidir.

Aynı kanunun 3. Maddesinde ise bu kanun kapsamına girmeyen ölçü ve ölçü aletleri sayılmıştır. İstisnalar başlıklı bu maddede elektrik sayaçları sayılmamıştır. Yani bu kanun kapsamı dışına çıkarılmamıştır.

Bakanlık mührü de kanuna dayalı olarak konulan bir mühürdür. Mühür kaldırılarak veya sayacın üzerinde delik açılarak diske veya numaratöre müdahale edilip doğru ölçmenin engellenmesi halinde bu suç oluşacaktır.

2- 3516 Sayılı Ölçüler ve Ayar Kanununun Tarifler başlıklı 4. Maddesinde; Damganın : Muayene sonunda uygun olduğu anlaşılan ölçü ve ölçü aletlerinin üzerine konulan umumi ayar işaretini,

Umumi Ayar İşaretinin : Damgada kullanılan Tc şekli olan işareti

Bu kanuna dayanarak çıkarılan Ölçü ve Ölçü Aletleri Damga Yönetmeliğinin Tanımlar başlıklı 4. Maddesinde;

Damganın: Muayene sonucu uygun olduğu anlaşılan ölçü ve ölçü aletlerinin dışardan istenmeyen müdahalelere açık yerlerinin kapatılması ve emniyet altına alınması için de kullanılan, üzerinde bu Yönetmelikte belirtilen bilgilerin yer aldığı yakma, asitle aşındırma, yapıştırma, basma, vurma veya tele takılan kurşunun sıkılması suretiyle yapılan veya kendinden yapışma özelliğine sahip, çıkartıldığında tahrip olan özel olarak hazırlanmış hologramlı etiketi veya elektronik olarak emniyet tedbirlerinin alınmasını sağlayan sistemi, ifade ettiği açıklanmıştır.

Tariflerden de damganın (mührün) dışarıdan müdahaleyi engellemek ve emniyet altına almak amacıyla konulduğu, TCK' nun 203. maddesi anlamında mühür olduğu anlaşılmaktadır.

Tariflerden de damganın (mührün) dışarıdan müdahaleyi engellemek ve emniyet altına almak amacıyla konulduğu, TCK' nun 203. maddesi anlamında mühür olduğu anlaşılmaktadır.

3- Ölçüler ve Ayar Kanununda sayılan cihazları, isteyen herhangi bir fabrika veya imalathane, kendi inisiyatifiyle üretme hak ve yetkisine sahip değildir.

Kanununun, Marka Kaydı ile Tip ve Sistemin Onaylanması başlıklı 7. maddesinde:

" Türkiye'de yapılan veya dışarıdan getirilen ölçü ve ölçü aletlerinin üzerine, bunları yapan şahıs veya firmaya ait özel bir markanın; kolaylıkla okunabilecek, silinmeyecek ve ölçü ve ölçü aletinden ayrılmayacak şekilde konulması ve Bakanlığa kaydettirilmiş olması şarttır.

Ayrıca;

a) Yurt içinde ölçü ve ölçü aleti yapan fabrika ve imalathanelerle tamir atölyeleri, yaptıkları veya tamir ettikleri ölçü ve ölçü aletleri için Bakanlıkça tespit edilecek esaslar dahilinde ve örneğine uygun, tasdikli bir imalat defteri tutmak zorundadırlar.

b) Elektrik, su, havagazı, doğalgaz, akaryakıt sayaçları, ölçü transformatörleri, taksimetreler, naklimetreler ve 2 nci madde ile kanun kapsamına alınacak diğer sayaçların muayene ve damgalanmaya kabul edilmeleri, bunların kullanışlı tip ve sistemde olduklarının Bakanlıkça önceden onaylanmış bulunmasına bağlıdır.

Tamir ve Ayar Yetki Belgesi başlıklı 10. maddesinde : Sayaç ayar istasyonları ile ölçü ve ölçü aletleri tamir ve ayar atölyelerinde çalışanlara Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte belirlenecek usul ve esaslara göre yetki belgesi verilir. denilmektedir. Sayaçların imali, ithali, mühürlenmesi gibi tüm hususlar Sanayi ve Ticaret Bakanlığının denetimi, kontrolü ve izni dahilinde yapılmaktadır.

4- Ölçü ve Ölçü Aletleri Damga Yönetmeliğinin aşağıdaki maddeleri de elektrik sayaçlarının dışarıdan müdahalenin önleneceği şekilde damgalanmasından sonra kullanılabileceğini ifade etmektedir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM : Damgayla İlgili Uygulama Usul ve Esasları

Damganın iptali

MADDE 9 - (1) Damgalanmış ölçü ve ölçü aletleri, yapılacak muayenelerde, mevzuat hükümlerine uygun bulunmadığı takdirde, il müdürlüklerince damgaları iptal edilerek kullanımdan men edilir.

Damganın yaptırılması

MADDE 10 - (1) Genel Müdürlük, il müdürlükleri ve belediyelerin kullanacağı damgalar bedelleri Bakanlıkça ödenmek üzere Bakanlık tarafından yaptırılır.

(2) Yetkilendirilmiş imalatçıların kullanacağı damgalar, Bakanlık tarafından veya Bakanlığın uygun görüşü ile imalatçılarca yaptırılır. Ancak damgaların Bakanlık tarafından yaptırılması durumunda, bedelleri ilgili imalatçı tarafından ödenir.

Damga mecburiyeti

MADDE 11 - (1) 3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu kapsamında bulunan ölçü ve ölçü aletlerinin kullanılabilmesi için damgalanmış olması zorunludur.

(2) Yetkilendirilmiş imalatçıların kullanacağı damgalar, Bakanlık tarafından veya Bakanlığın uygun görüşü ile imalatçılarca yaptırılır. Ancak damgaların Bakanlık tarafından yaptırılması durumunda, bedelleri ilgili imalatçı tarafından ödenir.

Damga mecburiyeti

MADDE 11 - (1) 3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu kapsamında bulunan ölçü ve ölçü aletlerinin kullanılabilmesi için damgalanmış olması zorunludur.

5- Ölçüler ve Ayar Kanununun Yasaklar başlıklı 14. maddesinin b, c ve d bentlerinde damgalanmamış ölçü ve ölçü aletlerinin satışa arzı veya satılması, damgası kopmuş, damga süresi geçirilmiş veya iptal edilmiş aletlerin kullanılması ve satışa arzı veya satılması, tamir ve ayarlarının yetki belgesi taşımayan kişilerce yapılması yasaklanmıştır. Bunlardan damganın ölçü aletinin yasal çerçevede kullanılması için zorunlu olduğu anlaşılmaktadır.

6- Mühür Bozma suçu 765 Sayılı TCK' nın " Devlet İdaresi Aleyhine İşlenen Cürümler " başlıklı üçüncü Babının " Mühür Fekki ve Hükümletin Muhafazası Altında Bulunan Eşyayı Çalmak " başlıklı onuncu faslındaki 274. maddesinde düzenlenmişken, 5237 Sayılı TCK' nın " Topluma Karşı Suçlar " başlıklı üçüncü kısmının " Kamu Güvenine Karşı Suçlar " başlıklı dördüncü bölümüne alınmıştır.

Millete ve Devlete Karşı Suçlar ise 5237 Sayılı Yasanın dördüncü kısmında, 247 ile 343. maddeleri arasında 8 bölüm halinde düzenlenmiştir. Görüleceği gibi Mühür Bozma suçu Devlet otoritesi değil kamu güvenine karşı işlenmiş suçlardandır. Mevzuat gereği konulan mührün kaldırılmasının da topluma karşı olduğu ve kamu güvenini sarsacağı hususunda da kuşku bulunmamaktadır.

7- TCK' nın 203. maddesindeki " kanun veya yetkili makamların " şeklinde düzenleme ile veya bağlacı kullanılarak mühürlemeyi ya yetkili makamların yapması ya da dayanağını kanundan alması amaçlanmıştır. Aradaki veya bağlacı çıkarılarak yetkili makam ve kanun terimlerinin birlikte değerlendirilmesinin ve mutlaka kamu görevlisi tarafından yapılması gerektiği düşüncesinin doğru olmadığı kanaatindeyim.

7- TCK' nın 203. maddesindeki " kanun veya yetkili makamların " şeklinde düzenleme ile veya bağlacı kullanılarak mühürlemeyi ya yetkili makamların yapması ya da dayanağını kanundan alması amaçlanmıştır. Aradaki veya bağlacı çıkarılarak yetkili makam ve kanun terimlerinin birlikte değerlendirilmesinin ve mutlaka kamu görevlisi tarafından yapılması gerektiği düşüncesinin doğru olmadığı kanaatindeyim.

Anayasa Mahkemesi, TCK' nun 203. maddesinde yazılı bulunan " yetkili makamların " ibaresinin Anayasa' nın 38. maddesine aykırı olduğu, zira yasada hangi yetkili makamın, hangi şartlarda, nerelerde, nasıl, hangi amaçla mühürleme yapabileceğinin belirtilmesi gerekirken, bu hususlar belirtilmeksizin salt yetkili makamın emri şeklindeki düzenlemenin " kanunilik ilkesine " aykırı olduğu şeklindeki başvuruyu, " mühür, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulmaktadır. Mühürleme, kanun ya da yetkili makamların emri uyarınca yapılmaktadır. Kanunlarda, ' bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için ' mühür konulması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmesi durumunda, kanunun emriyle konulan mühür söz konusu olmaktadır. Bunun yanında idari organlar kanunlarla, bir iş veya işlemin yerine getirilmesi konusunda yetkili kılınabilirler. Kanunla verilen bu yetkiyi kullanan organlar, ' bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için ' mühür konulması emrini verebilirler. Burada mühürleme emrini verme yetkisi dayanağını yine kanundan almaktadır."gerekçesiyle reddetmiştir. ( 22.05.2013 tarih ve 2012/77 E. 2013/66 K sayılı kararı )

Karardan yetkili makamların idari organlardan ibaret olmadığı, mühürleme yetkisinin kanundan alınması gerektiği, mührü uygulayan makamın yetkisini kanundan almasının yeterli olduğu anlaşılmaktadır.

8- Ölçüler ve Ayar Kanununun Ceza Hükümleri Başlıklı Üçüncü Bölümünün İdari Cezalar başlıklı 15. Maddesinin " c " bendi " Damgası kopmuş, bozulmuş, damga süresi dolmuş ölçü aletini kullanan kişiye, bin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Ayrıca bu ölçü aletlerine el konularak mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir. " hükmünü amirdir.

Kişinin ölçü aletinin üzerinde bulunan bakanlık mührünü kaldırdığının belirlenmesi halinde TCK' nun 203. maddesi ile cezalandırılmalı, aksi halde, yani mührü kaldıranın o olmadığı ancak mührü bulunmayan, bozulmuş veya süresi dolmuş sayacı kullandığı anlaşılan sanık hakkında da idari para cezası uygulanmalıdır.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle mahkemenin kararının onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/17398, Karar No: 2010/1756, Tarih: 04.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/17398 E.  ,  2010/1756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.04.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı 03.10.2003’te açtığı davada davalı adına olan araca katkısı nedeniyle talepte bulunmuş, 22.02.2005 tarihli dilekçesi ile de dava dilekçesinde yer almayan eşyaların yarı bedelini istemiştir. Dava dilekçesinde yer almayan eşyalar hakkında sonradan nispi harç alınsa dahi usulüne uygun olarak dava açıldığından söz edilemez. Bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmi kabule ilişkin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Araca katkıya ilişkin temyize gelince; davacı kadın adına alınan araca ait trafik kaydı, satış kaydı ile davalı adına olan araçların alım, satım kaydı ve dava konusu aracın alım kaydı istenmediği gibi, tarafların araçların alım tarihindeki gelirleri de belirlenmemiştir.Bilirkişi tarafından düzenlenen rapor varsayıma dayanmakta olup, hükme esas alınamaz.

O halde belirtilen yönde araştırma yapılması, gerektiği takdirde bilirkişilerden taraf ve yargıç denetimine elverişli rapor da alınarak delillerin hep birlikte değerlendirilip sonucu uyarınca hükmün kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 1 ve 2.bentlerde yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 1’nolu bozma nedenine göre eşyalara ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.02.2010 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/5756, Karar No: 2022/7805, Tarih: 01.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/5756 E.  ,  2022/7805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın tebliğinin, sanığın talimat beyanında bildirdiği son beyan adresi olan "... Mah. ... Sk. No:123 İncirliova/ ..." adresine yerine, önce "... Mah. 431. Sokak No:23 İç kapı: 23 .../ ..." adresine tebliğe çıkarıldığı, bu tebligatın tebliğ imkansızlığı nedeniyle iade edilmesi üzerine mernis adresi olan "... Mah. 4387. Sokak No:5 .../ ..." adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince tebliğ yapıldığı ve yapılan tebliğlerin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, gerekçeli kararın öncelikle sanığın son beyan adresine Tebligat Kanununun 21/1. maddesi uyarınca tebliğinin sağlanması ve kararın sanık tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenip temyiz istemine ilişkin ek tebliğname düzenlenmesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/11/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13817, Karar No: 2010/20261, Tarih: 13.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/13817 E.  ,  2010/20261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık ... için beraatine, diğer sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Beraat eden sanık ... yönelik temyiz incelenmesinde;

Zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 23.06.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 Sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ile Müdahil idara vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK'nun 322/1 ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, yediemine alınan 10 Fiat Allyis cinsi sarı renkli bıçaklı dozerin mal sahibi ...'ya iadesine,

2-Mahkum olan sanıklar ... ile ...'ye yönelik temyiz incelemesinde ise;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK'nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vekili ile müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12374, Karar No: 2011/8357, Tarih: 22.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12374 E.  ,  2011/8357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının açtığı ilaç ihalelerini kazandığını, ilaçları alan davalının faturaların bedelini ödemediğini ileri sürerek şimdilik 10.000 YTL asıl alacağın ve 2.000 YTL işlemiş faiz alacağının dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 13.10.2008 tarihli ıslah dilekçesiyle asıl alacağa ilişkin talebini 627.963,69 YTL'ye, işlemiş faize ilişkin talebini ise 42.767,07 YTL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davaya konu faturalardan 91.664,91 YTL'lik olanının bedelinin dava tarihinden önce davacıya ödendiğini, müvekkilinin döner sermaye saymanlığınca bütçe nakit akışına göre ödeme yapıldığını, bu nedenle ödemede gecikme meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen 26.04.2010 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davalı idare tarafından dava tarihinden itibaren yapılan ödemelerin davacı lehine öncelikle işlemiş faizden, daha sonra asıl alacaktan mahsup edildiği, davalının son ödeme tarihi olan 26.03.2009 tarihi itibarıyla davacının asıl alacağının 88.591,84 TL olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, bu miktarın 26.03.2009 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizi yönünden;

Davadaki haklılık durumu davanın açıldığı tarihe göre belirlenir. Dava açıldıktan sonra davalı tarafça yapılan ödemeler hakkında dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken fazlaya ilişkin istemin reddine şeklinde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, kabul şekli itibarıyla davalı harçtan muaf olduğu halde davacı tarafça davanın açıldığı ve ıslah edildiği tarihlerde yatırılan harcın da davacıya iade edilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyizi yönünden;

Bozma nedenine göre davalı vekilinin vekalet ücreti ile ilgili temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.