muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11, Karar No: 2022/599, Tarih: 04.10.2022

Hizbullah örgütünün, amacı olan Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesinde İslami-Kürt Devleti kurmak için terör eylemlerine girişen, ilk aşamada bölge hakimiyeti için PKK terör örgütü mensupları ile silahlı mücadele veren, siyasi ve askeri kanatları bulunan, üyelerinin çoğu silahlı, emir-komuta zinciri mevcut, disiplinli ve düzenli bir silahlı çete, aynı zamanda bir terör örgütü olduğu ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.10.1995 tarihli ve 4933-5230 sayılı kararı ile silahlı terör örgütü olduğuna dair karar verildiği, 29.09.1993 tarihinde saat 09.00 sıralarında ... ili, . Caddesi, . Sokakta bulunan .Kahvehanesi önünde ...gazetesi satması nedeniyle mağdur ...’ın satırla yaralandığı, inceleme dışı sanık ...'nın kollukta ilk ifadesinde örgüte katılım sürecinden ve eylemlerinde bahsettiği ancak mağdur ...’e yönelik eylemden basetmediği, Cumhuriyet savcılığı, sorgu ve 02.10.1995 tarihli celsede vermiş olduğu savunmalarında atılı suçlamaları kabul etmediği ve inkara yönelik beyanda bulunduğu, inceleme dışı sanık ...'nın 01.10.2002 tarihinde Cumhuriyet savcılığında vermiş olduğu ifadesinde ise 1992 ve 1996 yılları arasında Hizbullah silahlı terör örgütü içinde faaliyette bulunduğunu, 1992 yılında . isimli şahıs vasıtasıyla örgüte katıldığını, ... ilindeki İskenderpaşa ve . camilerinde örgütsel faaliyetlerde bulunduğunu, bu camilerde örgüt adına ders alma ve ders verme faaliyetlerinde bulunduğunu, kendi el yazısıyla özgeçmiş raporunu yazıp verdiğini, 1994 yılı başlarında özgeçmiş raporunu verdiğini, 1993 yılı sonlarından itibaren örgütün askeri kanadında yer aldığını, bu faaliyetleri sırasında .-. kod adlarını kullandığını, 1993 yılının Eylül-Ekim aylarında tarihini tam olarak hatırlamadığı bir gün sabah 07.00-07.30 sıralarında ... ili, . Semti, .Mahallesi, . Sokakta.’ın talimatı ile ...gazetesi satan ... isimli şahsın satırla yaralanması eylemine katıldığını, eylemi ... ve .isimli örgüt mensupları ile birlikte gerçekleştirdiklerini, eylem sırasında ... ve kendisinde satır olduğunu, bu satırları .’tan aldıklarını, mağdurun olay yerine geldiğinde ...’ın satırla saldırdığını, rastgele 4-5 defa satırla vurduğunu, kendisinin ve .’ın vuramadıklarını, mağdurun sattığı gazeteleri elleriyle parçaladıklarını, Musap ile eylem sırasında hem koruma hem gözcülük görevi yaptıklarını, eylemden sonra olay yerinden kaçtıklarını, amaçlarının mağduru öldürmek değil, yaralamak suretiyle korkutmak olduğunu beyan ettiği, 09.06.2005 tarihli celsede ise Musab Sain olarak geçen şahsın ... olduğuna ilişkin teşhis beyanında bulunduğu, İnceleme dışı sanık ...’ya ait fotoğraflı özgeçmiş raporunun, "261" sıra numaralı olduğu, rapor içeriğinde ...’nın örgüte nasıl katıldığının ve örgütte hangi faaliyetlerde bulunduğunun belirttiği, raporun 2. sayfasında “.’ci .’i ben, . ve .satırladık” şeklinde ifadelerin bulunduğu, ... Devlet Hastanesinin 29.09.1993 tarihli ve 6807 sayılı raporuna göre ...'ın hastane girişinin saat 08

.06.2005 tarihli celsede ise Musab Sain olarak geçen şahsın ... olduğuna ilişkin teşhis beyanında bulunduğu, İnceleme dışı sanık ...’ya ait fotoğraflı özgeçmiş raporunun, "261" sıra numaralı olduğu, rapor içeriğinde ...’nın örgüte nasıl katıldığının ve örgütte hangi faaliyetlerde bulunduğunun belirttiği, raporun 2. sayfasında “.’ci .’i ben, . ve .satırladık” şeklinde ifadelerin bulunduğu, ... Devlet Hastanesinin 29.09.1993 tarihli ve 6807 sayılı raporuna göre ...'ın hastane girişinin saat 08.40 olduğu, genel durum orta, şuur açık, kafa occipital bölgede fraktür, ön kol kemiği(radius) orta kısmında fraktür, ulnaris patalojisi tespit edildiği, hayati tehlikesi bulunduğu, SSK'lı olduğu için SSK hastanesine sevk edildiğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ... Şube Müdürlüğünün 10.09.2003 tarihli raporuna göre; ... SSK Hastanesinin 14.10.1993 tarihli ve 1441 sayılı hasta müşahade evraklarına göre sağ ulna(ön kol) diafiz kırığı ile sağ N.ulnaris kesisi tanısı ile yatışı yapılan hasta opere edilerek, açık reduksiyon osteosentez ile sinir tamirinin uygulandığı, çekilmiş olan grafilerinde ulnada vidalı plak ile opere edilmiş fraktür bulunduğunun tespit edildiği, sonuç olarak; anılan yaralanmanın şahsın hayatını tehlikeye maruz kıldığı, 25 (yirmibeş) gün mutad iştigaline engel teşkil edeceği, ... DGM Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2001 tarihli ve 1013-722 sayılı iddianamesine göre; 17.01.2000 tarihinde Hizbullah terör örgütüne yönelik olarak ...’da yapılan operasyonlarda ele geçen dökümanlarda sanık ...’in fotoğrafı altında “.-1973" yazısının bulunduğu, özgeçmiş fotoğrafının ele geçtiği, kayınbiraderi...’in özgeçmiş raporunda kendisinden cemaat mensubu olarak bahsedildiği, İbrahim Halil Cicikız’ın özgeçmiş raporunda sanığın 1993 yılında . Camisinde kendi sorumluluğunda çalışma yaptığının belirtildiği, Hanzade Camisinde “Recep” kod olarak faaliyet gösterdiği,bir başka dökümanda ise .olarak . Cami listesinde isim ve adresinin geçtiği sanık ...’in atılı suçlamaları kabul etmediği olayda;Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.10.1995 tarihli ve 4933-5230 sayılı kararı ile silahlı terör örgütü olduğuna karar verilen Hizbullah silahlı terör örgütüne özgeçmiş raporu veren, hakkında inceleme dışı sanığın beyan ve teşhisleri bulunan, yine ...’ya ilişkin özgeçmiş raporunda ismi geçtiği gibi başka dava dosyalarında yargılanan sanıkların özgeçmişlerinde de ismi geçen sanık ...’in eylemlerinin çeşitlilik ve yoğunluk arz ettiği, bu suretle örgütle organik bağ kurduğu anlaşılan sanığın satırla yaralama eylemindeki konumu, eylemin oluş şekli ve mağdurun alınan raporu da gözetildiğinde gündüz vakti bu şekilde gerçekleşen eylemin vahim nitelikte olup ayrıca kasten öldürmeye teşebbüs suçunu da oluşturduğu anlaşıldığından sanığın atıl eyleminden dolayı Ülke Topraklarının bir kısmını Devlet Egemenliğinden ayırmaya yönelik eylemlerde bulunma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmelidir

.Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının haklı nedene dayanmayan itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı; "Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.10.1995 tarihli ve 4933-5230 sayılı kararı ile silahlı terör örgütü olduğuna karar verilen Hizbullah silahlı terör örgütüne özgeçmiş raporu veren, hakkında inceleme dışı sanığın beyan ve teşhisleri bulunan yine ...’ya ilişkin özgeçmiş raporunda ismi geçtiği gibi başka dava dosyalarında yargılanan sanıkların özgeçmişlerinde de ismi geçen sanık ...’in eylemlerinin çeşitlilik ve yoğunluk arz ettiği ve bu suretle örgütle organik bağ kurduğu anlaşılan sanığın hukuki durumunun silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu; sanığın satırla yaralama eylemine gözcü olarak katılmış olması, PKK lehine yayın yaptığını düşündükleri ." gazetesinin dağıtımını engellemek amacı ile girişilmesi, mağduru yaraladıktan sonra hiçbir ciddi engel neden olmaksızın eyleme devam edilmemiş olması karşısında eylemin öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirmenin olanağı bulunmaması, yaralama eylemine vahim nitelikte olduğu kabul edilmeyeceğinden sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın (Mülga) 146. maddesinin uygulanamayacağına karar verilmelidir.", Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2022/11 Esas sayılı dosyasında Genel Kurulun sayın çoğunluğu ile aramızda, sanığın eyleminin vahim nitelikte olup olmadığı bu bağlamda faaliyetlerinin Ülke Topraklarından bir kısmını Devlet Egemenliğinden ayırmaya yönelik eylemlerde bulunma suçunu mu yoksa silahlı terör örgütüne üye olma suçunu mu oluşturduğu konusunda görüş ayrılığı oluşmuştur.Sanık ...'in, dini esaslı bir devlet kurma amacı olan Hizbullah isimli silahlı terör örgütü içerisinde .kod adı ile 29.09.1993 tarihinde ... ilinde gündüz vakti ...gazetesi satıcılığı yapan ...‘ın , ... ve ... isimli örgüt üyeleriyle birlikte satırla hayati tehlike geçirecek şekilde silahla yaralanması eylemine katılmasından dolayı, sanığın eylemi vahim nitelikte kabul edilerek suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 765 sayılı TCK’nın 146/1. Maddesi gereğince cezalandırıldığı ilk derece mahkemesinin son mahkûmiyet kararı Yargıtay 16. Ceza Dairesi tarafından onanmak suretiyle kesinleşmiştir.Mağdurun vücudunun isabet aldığı bölgeleri, satırla vurulan darbe sayısı, mağdurun doktor raporları içerikleri ve tedavi süreci ile başkaca satır darbeleri ile eyleme devam edilerek mağduru öldürme imkânı varken bunun yapılmaması, sanık ve yanındakilerin mağdurun elindeki gazeteleri alıp yırttıktan sonda olay yerinden ayrılmaları, suç tarihlerinde bölgedeki Hizbullah adıyla bilinen terör örgütünün adam öldürme eylemlerini genellikle tabancayla gerçekleştirdiğinin bilinmesi gibi nedenlerle olayın öldürmeye teşebbüs olarak değil de nitelikli kasten yaralama olarak kabul edilmesi gerektiği, Mağdur ...’ın yaralanması olayında satırla yaralamayı ... isimli örgüt mensubunun gerçekleştirdiği, ..

...’ın yaralanması olayında satırla yaralamayı ... isimli örgüt mensubunun gerçekleştirdiği, ... isimli örgüt mensubunun gözcülük yaptığı, sanığın ise bu eylemde koruma olarak bulunduğu, sanık ...’in bu olaydan başkaca silahlı terör örgütü içerisinde bir eyleminin de bulunmaması hususları bir bütün olarak göz önüne alındığında,

Silahlı terör örgütü içesinde yukarıda açıklanan nitelikli kasten yaralama eylemine aktif satır kullanan olarak katılmayıp sadece koruma olarak katılan ve silahlı örgüt içerisinde başkaca hiçbir eylem ve faaliyeti bulunmayan sanığın açıklanan eylemi vahim nitelikte kabul edilemeyeceği ve sanığın suçtaki konumunun silahlı terör örgütü üyeliğine uyduğu, bu doğrultudaki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilmesi yerine reddine dair, sanığın eylemini vahim nitelikte kabul edip Ülke Topraklarından bir kısmını Devlet Egemenliğinden ayırmaya yönelik eylemlerde bulunma suçunu işlediği sonucuna ulaşan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum"

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanığın eyleminin vahim nitelikte olmadığı ve bu bağlamda silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği,

Düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.10.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37591, Karar No: 2014/1327, Tarih: 03.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37591 E.  ,  2014/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/239-2013/569

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumda çalışmakta iken emekli olduğunu, davacının çalışmalarının mevsimlik çalışma olmadığını, esasında bütçenin imkanları doğrultusunda aralıklı çalışma yapıldığını, davacının ayrıca mevsim dışımda döner sermaye ve diğer imkanlar ile çalıştırıldığını, Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliğimin 12. maddesine göre bir yıldan az süren işler için de yıllık ücretli izin hakkı doğduğunu belirtmiş ve yıllık ücretli izin alacağının sözleşmenin sona erdiği tarihten itibaren kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2001 yılından itibaren kadroya geçtiğini ve kadrolu döneme ilişkin izinlerinin kullandırıldığını, kullanmadığı sürelerin de ücretlerinin ödendiğini, bu nedenle davacının alacak talep edemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu yıllık ücretli izin alacağının reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, 7. Hukuk Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda, taraflardan, davacının yirmiyedi günlük iptal edilen yıllık izin süresi hakkında beyanları alınmaksızın davanın reddedilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına hükmedilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve bozma ilamının gereği olarak tarafların beyanları alınması sonrası davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin 2005 yılına ilişkin yirmiyedi günlük yıllık iznini kullanıp kullanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda, davacının 25.09.2006-02.11.2006 tarihleri arasında talep edip de uygun görülerek kullanmaya başladığı 2005 yılına ilişkin otuz günlük yıllık izni, hizmetine ihtiyaç duyulduğu gerekçesi ile yirmi yedi günlük kısmını kullanamadan sona erdirildiği, davacının bozma ilamı dışında bırakılarak kesinleşen yıllık izin alacağının iki yüz iki gün olduğu, sunulan belgeler ve davacı tarafından ödendiği kabul edilen yıllık izin alacağının yüzyetmişbeş gün olduğu, davalının bozma sonrası dosyaya ibraz ettiği yıllık izin belgeleri ile bozma öncesinde dosyaya sunduğu yıllık izin belgelerinin aynı belgeler olduğu, mahkemece kararın gerekçesinde gösterilen 19803 ve 1938 kayıt numaralı izin belgelerinin mükerreren hesaplandığı, davalının bozma sonrası dosyaya yeni bir yıllık izin belgesi sunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının kullandırıldığı ispat edilemeyen yirmiyedi günlük yıllık izin alacağı bulunduğu kabulü yerine yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7849, Karar No: 2020/921, Tarih: 05.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7849 E.  ,  2020/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdur ...’e yönelik), çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...’e yönelik), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdurlara yönelik)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mahkemece yapılan yargılama sonucunda mağdurlar ... ile ...’e karşı işlediği iddia edilen suçlardan beraatine dair kurulan hükümlerin süresinde her iki mağdura yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen Avukat ... tarafından temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 21.12.2019 günlü tebliğnamede mağdur ...’e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere dair temyizle ilgili herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname hazırlanmak suretiyle anılan eksiklik giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2762, Karar No: 2018/4604, Tarih: 18.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2762 E.  ,  2018/4604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve A. ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, dava konusu ... ilçesi, 19 ... mahallesi 238 ada 12 parsel sayılı taşınmazda bulunan binanın riskli yapı kapsamında 6306 sayılı Kanun gereğince yıkılacağını, yerine yeni bina yapılacağını, ancak mevcut binada tapuya tescil edilen arsa payı oranlarının yanlış hesaplandığını, bunun düzeltilmesini, tapuya tescili istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, ... ili, ... ilçesi, 19 ... mahallesi 238 ada 12 parsel sayılı taşınmazda arsa paylarının; zemin kat ... nolu bağımsız bölüm için 13/240, zemin kat ...nolu bağımsız bölüm için 19/240, .... kat 3 nolu bağımsız bölüm için .../240, .... kat ... nolu bağımsız bölüm için ...240, 2. kat 5 nolu bağımsız bölüm için .../240, 2. kat 6 nolu bağımsız bölüm için ...240, 3. kat 7 nolu bağımsız bölüm için .../240, 3. kat 8 nolu bağımsız bölüm için .../240, .... kat 9 nolu bağımsız bölüm için .../240, .... kat 10 nolu bağımsız bölüm için ...240, 5. kat 11 nolu bağımsız bölüm için .../240, 5. kat 12 nolu bağımsız bölüm için 18/240 olarak belirlenmesine, bu şekilde tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve A. ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda mahkemece dava konusu taşınmazda kat irtifakı ya da kat mülkiyetinin kurulduğu tarih belirlenmemiştir. Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Ayrıca bu değerlendirme kat irtifakı tesisi tarihi esas alınarak yapılmamıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar ... ve A. ...'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/06/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15780, Karar No: 2013/15180, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15780 E.  ,  2013/15180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda münavebeye alınan biberin sulu tarlada 2012 yılı itibariyle dekar başına ortalama verimi, üretim gideri (tüm harcama kalemlerini gösterir şekilde) ve kg başına toptan satış fiyatını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1491, Karar No: 2017/6996, Tarih: 28.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1491 E.  ,  2017/6996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda 1957 tarihli memleket haritası ve 1940 tarihli hava fotoğrafı incelendiği belirtildiği halde hava fotoğrafı üzerinde dava konusu taşınmazın konumu gösterilmemiştir.

Açıklanan sebeplerle, dava dosyasının keşfe katılan fen ve orman bilirkişilere verilerek keşifte uygulandığı bildirilen 1957 tarihli memleket haritası ile 1940 tarihli hava fotoğrafının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında eya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın, o hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek raporun dosya içerisine alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.