muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1085, Karar No: 2011/780, Tarih: 03.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1085 E.  ,  2011/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen tapu iptali ve tescil-pay alacağı davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen dava dilekçelerinde; davacıların davalı kooperatifin üyesi olduklarını, herbirinin kooperatifin amaçları doğrultusunda arsa alınması için kooperatife 100,00 TL. ödediklerini ancak davalı kooperatifin bulunduğu yerde ikamet etmedikleri gerekçesiyle üyelikten ihraç edildiklerini, ödedikleri paranın da iade edilmediğini ileri sürerek satın alınan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tescilini, bu talep uygun görülmez ise her bir davacı için 2.500,00 TL. çıkma payı alacağının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların köy yerleşim yerinde oturmamaları sebebiyle kooperatif üyesi olamayacaklarını, sadece ödedikleri meblağı geri isteme hakları olduğunu ancak faiz talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıların kooperatifin bulunduğu yerde oturmamaları sebebiyle tescil talebinin reddine, her bir davacının tazminat davasının ayrı ayrı kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince, davacıların taleplerinin içinde çıkma payına ilişkin istemlerinin mevcut olup olmadığının belirlenmesi , davanın çıkma payı alacağı davası olarak nitelendirilmesi halinde ortakların ihraç yılına ait bilançonun kabul tarihine göre davanın erken açıldığı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacıların kooperatif çalışma bölgesi içinde en az bir yıl ikamet etme şartını yerine getirmedikleri gerekçesiyle tapu iptali tescil davasının reddine , dava tarihi itibariyle çıkma payı alacakları henüz muaccel olmadığından vakitsiz açılan çıkma payı alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4542, Karar No: 2018/6734, Tarih: 18.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/4542 E.  ,  2018/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz yoluna başvuran taraflar vekillerinin sair itirazlarının reddi gerekir.

2-)Dava; 08.10.2011 tarihli iş kazası sonucu malül kalan sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masrafları nedeniyle oluşan Kurum zararının davalıdan tazmini istemine ilişkin olup, bu dava ile işverenden nelerin talep edilebileceği 21. maddede açıklanmıştır. Davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 21/1. maddesi, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesini içermektedir.

Bağlanan iş kazası geliri sigortalıya ömür boyu ödeneceğinden, davacı Kurum tarafından, davada gelirin usulüne uygun olarak hesaplanmış, ilk peşin sermaye değeri talep edilmektedir. Yine düzenleme gereği Kurum lehine hükmedilecek tazminat tutarının belirlenebilmesi için, işverenin sorumluluğunun üst sınırını belirleyen ve “dış tavan” olarak adlandırılan “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri” tazminat tutarının belirlenmesi zorunluluğu bulunmakta olup, gerçek zarar olarak da ifade edilen tavan zarar belirlenmeden, bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutar yönünden bir karşılaştırma yapılamayacaktır. İlk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere işverene ödettirileceği için de gerçek zararın ilk peşin sermaye değerini aşması durumunda peşin değer hükme esas alınacaktır.

Mahkemece, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda gerçek zarar hesabı yaptırılmakla birlikte, davanın hukuki dayanağı 21/1 maddesi gereği, işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanmış gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın -ki burada gerçek zarar - hükme esas alınmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda gerçek zarar hesabı yaptırılmakla birlikte, davanın hukuki dayanağı 21/1 maddesi gereği, işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanmış gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın -ki burada gerçek zarar - hükme esas alınmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen açıklamalar dikkate alınarak gerçek zarar hesabına göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7914, Karar No: 2024/11327, Tarih: 10.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/7914 E.  ,  2024/11327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/457 E., 2021/56 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, suça sürüklenen çocuk 19.01.2021 tarihinde tefhim edilen hükmü, 02.02.2021 tarihinde temyiz etmiş ise de, kararda temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun yanıltıldığı ve temyizin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I - İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 09.06.2015 tarihli mahkumiyet kararından, 19.01.2021 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanması, savunmasının ve bozma ilamına karşı beyanlarının zorunlu müdafii huzurunda alınması, kararın da müdafi huzurunda verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3831, Karar No: 2019/7336, Tarih: 10.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/3831 E.  ,  2019/7336 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... arasındaki dava hakkında Yalova İş Mahkemesinden verilen 29.11.2016 günlü ve 2015/346 E. - 2016/517 K. sayılı kararın davacı Kurum avukatı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 22.03.2017 gün ve 2017/216 E. - 2017/327 K. sayılı hükmü ile istinaf isteminin esastan reddine dair verilmiş olan kararın temyizen incelenmesi davacı Kurum avukatı tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi davacı tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, tebligat, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2. maddeye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. Somut davada davalı ... adına çıkan karar ilamı ve SGK temyiz dilekçesi tebligatının yukarıda belirtilen usullere aykırı olarak öncesinde normal tebligat çıkartılmadan doğrudan mernis adresi yazılmak suretiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi çerçevesinde tebliğ imkansızlığı gerekçesiyle mahalle muhtarına tebliğ edilmek suretiyle usulsüz tebliğinin söz konusu olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda anlatılanlar çerçevesinde, karar ilamının ve davacı SGK temyiz dilekçesinin davalı ...’ın mernis sisteminde kayıtlı görünen adresine ilgili mevzuat hükümleri uyarınca usule uygun bir şekilde tebliği sağlanıp temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/486, Karar No: 2006/7288, Tarih: 12.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/486 E.  ,  2006/7288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalılar vekili avukat ... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 450,00 YTL duruşma vekalet ücretinin davalı ...’ten alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 567,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’ten alınmasına, 12.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13907, Karar No: 2019/4584, Tarih: 27.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13907 E.  ,  2019/4584 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için:

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait, en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile dava tarihine yakın zamanlarda ve tespit tarihinden geriye doğru 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları, uydu fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra, dosya raporları hükme esas alınan orman bilirkişi kurulu ile fen bilirkişisine verilerek, getirtilen ve dosyada yer alan en eskisinden en yenisine kadar tüm memleket haritaları, hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları dava konusu taşınmaz ile birlikte geniş çevresine uygulanıp, bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin, bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı ek rapor ile birlikte ayrıca klizimetre (eğim ölçer) cihazı ile taşınmazın gerçek eğiminin (en düşük, en yüksek ve ortama eğiminin ve taşınmazın birbirinden farklılık arz eden bölümleri varsa farklı bölümleri için de ayrı ayrı ölçüm yapılarak eğimlerinin, memleket haritasındaki münhanilerden de yararlanılarak belirlendiği gerçek eğim durumunu ve gerçek yüzölçümünü gösterir rapor alınarak dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 27/06/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9551, Karar No: 2006/12116, Tarih: 06.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/9551 E.  ,  2006/12116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 23/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından her iki borçlu hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine geçilmiş, süresinde TMO Genel Müdürlüğü vekili Kars İcra Mahkemesine hitaben Ankara İcra Mahkemesi aracılığı ile gönderdiği itiraz dilekçesinde; Kars İcra Dairelerinin yetkili olmadığını, yetkili icra dairesinin çekin ibraz edildiği bankanın bulunduğu İstanbul İcra Dairesi olduğunu öne sürmüş, ayrıca, çekteki keşideci imzasının da sahte olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece borçlunun yetki itirazının kabulüyle Kars İcra Dairelerinin yetkisiz olduğundan takibin iptaline karar verilmiştir. İlgili kararda yetkili icra dairesinin belirtilmediği görülmektedir.

Kambiyo senetlerinden olan çeke dayalı olarak yapılacak icra takipleri; keşide yerinde, muhatap bankanın bulunduğu yerde ve ayrıca genel yetkili olan borçlulardan birinin ikametgahındaki icra dairelerinde yapılabilir. Takip bu üç yerden olmayan Kars İcra Dairesinde başlatılmıştır. HUMK.nun 23.maddesinin son cümle hükmüne göre mahkemenin (icra dairesinin) yetkili olmadığını iddia eden taraf yetkili mahkemeyi beyan etmeye mecburdur. HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve yine HGK.nun 25.12.1987 gün ve 506/1103 sayılı kararlarında benimsendiği gibi itiraz eden borçlu yukarıda sayılan yerlerden (keşide yerinin ve muhatap bankanın Edirne olması nedeniyle Edirne İcra Dairesinin ayrıca genel yetkili yer olarak ta Ankara İcra Dairesini) olmayan İstanbul İcra Dairesini yetkili icra dairesi olarak bildirmiştir.

Mahkemece, HUMK.nun 23.maddesi uyarınca yetkili icra dairesi doğru olarak gösterilmediğinden yetki itirazının reddi gerekir. Bu durumda borçlunun diğer itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Kabule göre de; yetki itirazının kabulü halinde icra dosyasının yetkili icra dairesine gönderilmesine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, takibin iptali yönünde hüküm kurulması da isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11994, Karar No: 2019/5592, Tarih: 07.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11994 E.  ,  2019/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 20/07/2008 tarihinde davacı ...'ın yolcu olduğu davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazasında ağır yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, kaza neticesinde davacının belden aşağısının felç olduğunu, sürekli işgöremez hale geldiğini beyanla davacı ... için 70.000,00 TL manevi tazminat ile şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın ve davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ...'ın yargılamada vefatıyla mirasçıları davaya devam etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davalı ...'nın olayda tamamen kusursuz olduğunu, olayın meydana gelmesinde aracın aksının kırılmasının etkili olduğunu ve durumun illiyet bağını kestiğini, yine aracın işleteni ...'nun sorumluluğunun bulunmadığını, kazanın teknik bir sebepten gerçekleştiğini, aracı kazadan 48 gün önce aldığını ve tüm teknik bakımın yapıldığını, olayda hatır taşımacılığının olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddine, davacı tarafının maddi tazminat talepleri yönünden 6.626,00 TL'nin 20/07/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları şekilde tahsilde tekerrüre yer vermeyecek şekilde davalılardan alınarak yargılama sırasında vefat eden ... mirasçılarına verilmesine, davacı vefat eden ...'ın manevi tazminat talepleri yönünden 6.000,00 TL'nin 20/07/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ndan müştereken ve müteselsilen tahsili ile sorumlu olacakları şekilde tahsilde tekerrüre yer vermeyecek şekilde davalılardan alınarak yargılama sırasında vefat eden ... mirasçılarına verilmesine, davacı ...'ın manevi tazminat talepleri yönünden 3.000,00 TL'nin 20/07/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ndan müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları şekilde tahsilde tekerrüre yer vermeyecek şekilde davalılardan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı vefat eden ... ve davacı ...'ın davalı ...Ş.'ye karşı açtıkları manevi tazminat talepleri yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.