muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6349, Karar No: 2016/2369, Tarih: 03.03.2016

Mahkemece, asıl davada taraflar arasındaki sözleşmenin 70. maddesinin 5. ve 6. fıkraları uyarınca davalı bankanın kendisine ihbarda bulunulmasına gerek olmaksızın takas, mahsup, rehin hakkı bulunduğu, davalı bankanın bu hükme istinaden davacı .... ....'ın hesabındaki 435.912,07 USD’yi borca karşılık mahsup ettiği, .... ....'ın davalı bankadan mevduat hesabı nedeniyle bir alacağı kalmadığı, birleşen davada ise takip tarihinden önce davalı-karşı davacı .... ....’a hesap kat ihtarnamesi tebliğ edilmediğinden takip tarihinden önce temerrüdü sabit olmadığından takip tarihine kadar faiz istenmesinin haksız olduğu, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 100.000 TL üzerinden açılan takibe itirazın takip tarihine kadar işlemiş faiz talebi yönünden haklı olduğu, itirazın sadece 100.000 TL'lik asıl alacak yönünden haksız olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile davalının .... ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/17861 Esas sayılı takibine itirazının kısmen iptaline, takibin (davalı yönünden 1.343.444,98 TL asıl alacak ve asıl alacağa takip tarihinden tahsil tarihine kadar yıllık %80 temerrüt faizi ve faizin %5 i oranında BSMV ile) davacı alacaklının talebi ile bağlı olarak 100.000,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, davacı tarafından gerek icra dosyasından gerek dosya harici yapılan tahsilatların devam eden takipte nazara alınmasına, İİK’nın 67 maddesi gereğince asıl alacağın %40’ı olan 40.000,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.01.2015 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı-birleşen davada davalı .... .... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı .... .... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı .... .... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1886, Karar No: 2024/1216, Tarih: 29.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1886 E.  ,  2024/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/90 E., 2023/295 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/619 E., 2020/610 K.

Taraflar arasındaki geçici giriş izni davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin temsilcisi olduğu apartman ile davalı tarafın maliki olduğu taşınmazın bitişik nizamda olduğunu, davacı tarafın taşınmazının dış cephesinin tuğla örülü halde olduğunu, estetik, rutubet, ısı kaybı ve benzeri sorunlar yaşanılması sebebiyle taşınmaza tadilat yapılması gerektiğini, dava dışı 3 üncü kişi ile 26.03.2019 tarihinde dış cephe mantolama yapım sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince 3 cephede gerekli tadilatların yapıldığını, binanın davalının taşınmazına bitişik cephesinde iskele kurulması gerektiğini, davalı tarafın tadilat işlemlerinin devam edebilmesi için muvafakat vermediğini, davalıya ihtarname çekildiğini ancak herhangi bir sonuç alınamadığını iddia ederek davalının taşınmazına 10 gün süre ile geçici giriş izni verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkiline ait binanın davacı yanın binasından daha önce yapıldığını, yapılacak mantolamanın davalının taşınmazına 15-20 cm kadar tecavüz oluşturacağını, iskelenin müvekkilinin evinin arka bahçesine kurulacağını, binanın ön tarafından arka tarafına inşaat malzemesi taşınacağını, davalının eşinin gün içinde evde yalnız olduğunu, işçilerin eve girmesine rızasının bulunmadığını, davalının taşınmazına müdahale etmeden gerçekleştirilebilecek inşaat teknikleri bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.09.2020 günlü ve 2019/619 Esas, 2020/610 sayılı kararı ile; "4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesinin şartlarının oluştuğu" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.09.2020 günlü ve 2019/619 Esas, 2020/610 sayılı kararı ile; "4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesinin şartlarının oluştuğu" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, mahkeme kararı ile davalının taşınmazına tecavüz oluşturulduğunu, kararın mülkiyet hakkını ihlal ettiğini, Anayasa'ya aykırılık teşkil ettiğini, usul ve yasaya uygun olmadığını ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2023 günlü ve 2021/90 Esas, 2023/295 sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarına ilaveten davacı tarafça kat malikleri kurulu kararı ibraz edilmediğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesine dayalı geçici giriş izni istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesinde "Taşınmaz malikinin taşınmazını işletme veya iyileştirme ya da taşınmazı üzerinde yapı yapma amacıyla komşu taşınmaza geçici olarak girme hakkı ile tarla yolu, hayvan sulama yolu, kış geçidi, tomruk kaydırma yolu ve oluğu ve bunlara benzer diğer geçitler özel kanun hükümlerine tâbidir.

Özel kanun hükmü yoksa yerel âdet uygulanır.

Doğrudan doğruya kanundan kaynaklanan geçit hakları, tapu kütüğüne tescil edilmeksizin

doğar. Ancak, bunlardan sürekli nitelikte olanlar beyanlar sütununda gösterilir." düzenlemesi bulunmaktadır.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11625, Karar No: 2012/2542, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11625 E.  ,  2012/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya verilen mantar siparişi nedeniyle davalıya 10.09.2008 tarihli 25.000 TL bedelli 13.09.2008 tarihli 15.000 TL bedelli, 20.09.2008 tarihli 17.500 TL bedelli olmak üzere toplam 57.500 TL bedelli çeklerin avans olarak verildiğini gönderilen mantarlar istenilen nitelikte olmadığı için iade edildiğini, müvekkiline ürün teslimi yapılmadığı halde çeklerin ödendiğini, ayrıca 700 TL nakliye masrafı yapıldığını ileri sürerek toplam 58.200 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi duruşmada, teslim edilen mantarlara karşılık dava konusu çeklerin alındığını ancak davacı tarafından sonradan iade edilen malların çoğu bozulduğu için imha edildiğini, alacak - borç ilişkisinin kalmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde; avans olarak verilen çek bedellerinin tahsil edildiği, davalı, malların bozuk iade edildiğini savunmuş ise de, buna yönelik davacıya ayıp ihbarında bulunmadığı gibi, bu iddiasını ispata yarayacak bir delil de sunmadığı, ihtarname ile davalının temerrüde düşürüldüğü gerekçeleri ile davanın kabulüne, 58.200 TL alacağın 16.08.2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6902, Karar No: 2013/11287, Tarih: 20.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/6902 E.  ,  2013/11287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilirken infazı sınırlar şekilde "genel temizlik hizmetleri sınıfında" ibaresinin hükme yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında TCK'nin 50/1-f maddesi ile ilgili bendinde yer alan "genel temizlik hizmetleri sınıfında" ibaresinin hükümden çıkartılarak diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8351, Karar No: 2019/22782, Tarih: 10.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8351 E.  ,  2019/22782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde en son insan kaynakları şefi olarak 17.02.2003-24.07.2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesini 15 yıl ve 3600 gün prim şartını sağladığından emeklilik nedeniyle feshettiğini, işyerinde normal mesai saatleri 08:00-18:00 arası olmasına rağmen hergün saat 20:00 a kadar çalıştığını, bilgisayar sistemindeki sorunlar nedeniyle hafta sonu da çalıştığını beyanla fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, cumartesi ve hafta sonu çalışmadığını çalışmasının 08:00-18:00 saatleri arasında olup haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai ücreti talebinin reddine, hafta tatili ücreti talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dairemizin 18.12.2018 tarihli 2017/19098 esas, 2018/27658 karar sayılı kararı ile “ davacının 2013 yılı 8. ayda insan kaynakları şefi olduğu, üst kadrosunda insan kaynakları direktörü ve şirket yetkilileri olduğundan kendi mesaisini kendisi belirleyen yönetici konumunda olmadığı, tanıklarca davacının kapsam dışı personel olup kart basma zorunluluğu olmadığı belirtildiği halde davacıya ait işe giriş çıkış kayıtlarında kart basılan dönemlerin bulunduğu anlaşıldığından kart basılan dönemde bu kayıtlara itibar edilerek kart basılmayan dönem için ise davacının ... 6. İş Mahkemesinin 2014/822 esas sayılı dosyasında bilirkişi raporuna yansıyan beyanları ile tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle” bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına dair ara karar verilerek bozma gerekleri yerine getirilmeksizin işe giriş çıkış saatleri konusunda işverence sunulan kart basım kayıtları dikkate alınmaksızın ve yeniden hesap yaptırılmaksızın tanık beyanlarına göre hesaplama yapılan önceki rapora göre hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece 14.05.2019 tarihli celsede bozma ilamına uyulmasına karar verildiği ve bozma ilamında belirtilen hususlar araştırılmadan karar verildiği anlaşılmaktadır. Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtayın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel Mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Bozma ilamına uyulduğunda, bozma kararı lehine olan taraf için usuli kazanılmış hak oluşturduğundan, Mahkemece bozma gereklerinin yerine getirilerek karar verilmesi zorunludur. Yerel Mahkemece bozmaya uyulmuş, ancak bozma doğrultusunda değerlendirme yapılmaksızın karar verilmiştir. Önceki raporda bilirkişi kayıtların düzensiz olması nedeniyle kayıtlara itibar edilmediğini belirterek tanık beyanı ve davacının başka dosyadaki kendi beyanını dikkate alarak hesaplama yapmıştır. Bozma gerekçesi kart basılan dönemlerin hafta hafta ayrıca değerlendirilmesi gerektiği yönündedir. Kart basılan dönemde bu kayıtlara itibar edilerek kart basılmayan dönem için ise davacının ... 6. İş Mahkemesinin 2014/822 esas sayılı dosyasında bilirkişi raporuna yansıyan beyanları ile tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken Mahkemece bozma gerekleri yerine getirilmeden karar verilmesi isabetsiz olup yeniden bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1619, Karar No: 2023/2060, Tarih: 13.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/1619 E.  ,  2023/2060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2020/9 Esas, 2021/183 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana yönelik eylemden ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/1293 Esas, 2021/1238 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11.02.2022 tarihinde tanzim olunan ve sanıklar ... ve ... hakkında onama, sanık ... hakkında bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri

Sanığın eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri

Sanığın eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri

Sanığın eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri

Sanığın eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri

Sanığın eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıkların olay tarihinden önce hep birlikte bir alışveriş merkezinden olayda kullandıkları bere ve kapüşon gibi malzemeleri satın aldıkları, olay günü araçla olay yerine geldikleri ve sanık ...'nın keşif yaparak araca geri döndüğü, ardından sanıkların yüzlerini belli etmemek için kapüşon takarak katılanın olduğu yere gittikleri, katılanı ateşli silahla yaraladıktan sonra hep birlikte araca geri döndükleri ve aracı uygun bir yere götürerek delilleri gizlemek amacıyla yaktıkları kabul edilmiş, bu suretle sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, katılanın beyanları, tanık anlatımları, görüntü çözüm tutanakları, DNA incelemesine ilişkin ekspertiz raporu, sanıkların nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları ve ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.02.2019 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Oluşa, "Olay ve Olgular" kısmında belirtilen delillere, görüntü inceleme tutanaklarına, sanıkların savunmalarına ve tüm dosya içeriğine göre mahkemenin sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Yasal ve yeterli gerekçe bulunup bulunmadığı ve sübuta ilişkin gerekçe yönünden

Her ne kadar sanıklar ... ve ... üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmediklerini beyan etmiş iseler de sanıkların bir alışveriş mağazasından alışveriş yaptıkları ve olayda kullandıkları bere ve kapüşon gibi malzemeleri satın aldıkları, olayda kullanılan ve olaydan sonra yakılmış halde bulunan araçta bulunan bere üzerinde yapılan incelemede sanık ...'a ait DNA örneklerine rastlandığı, ayrıca olay öncesinde sanık ...'nın aracından inerek keşif yaptığına ilişkin görüntü kaydı bulunduğu, sanık ...'nın araca döndükten sonra yüzlerini belli etmek istemeyen sanıkların kapüşonlu olarak araçtan inerek eylemi gerçekleştirdikleri olayda, adli rapor, görüntü inceleme ve ekspertiz raporları, sanıkların çelişkili beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile yasal ve yeterli gerekçe ile haklarında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.