muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5507, Karar No: 2012/3281, Tarih: 06.04.2012

Mahkemece, davacı tarafın dayandığı 04.04.1952 gün ve 1 sıra numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, kaydın revizyon durumunun araştırılması ve davacıların Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan mahkemenin 2008/184, 185 ve 186 Esas sayılı dava dosyalarında da aynı tapu kaydına dayanmış olmaları nedeniyle dayanılan tapu kaydının sözü edilen dosyalarda davaya konu edilen taşınmazların tümüne birden uygulanması gerektiği halde, tek tek uygulanmaya çalışılarak karar verilmiş olduğundan yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, sağlıklı sonuca ulaşılabilmesi için davacının dayanağı olan tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği mercilerinden sorulmalı, varsa revizyon gördüğü parsellerin onaylı tutanak suretleri, tespitlerin kesinleşmiş olması halinde kadastroca oluşan tapu kayıtları getirtilmeli, aynı sebebe dayanılarak açılan davalara ilişkin yukarıda belirtilen dava dosyaları ve yine davacı tarafından aynı tapu kaydına dayanılarak açılan başka davalar varsa bu dava dosyaları da birleştirilmek suretiyle mahallinde, elverdiğince yaşlı, taşınmazların bulunduğu yerleri iyi bilen, tarafsız üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taşınmazların sınırları yönünden gösterilecek taraf tanıkları ve fen bilirkişisi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte davacı tarafın dayandığı tapu kaydının sınırları tek tek okunup yerel bilirkişilerden sorularak zeminde gösterilmesi istenmeli, bilinmeyen sınırlar yönünden davacıya tanık dinletme imkanı sağlanmalı, gösterilen sınırlar fen bilirkişisine kroki üzerinde işaretlettirilmeli, "uzun sırtı yay suyu, kuyulu belen ve yol" sınırlar itibarı ile tapu kaydının sabit sınırlı olup, olmadığı tartışılarak kaydın değişebilir sınırlı olduğu sonucuna varılması halinde miktarı ile geçerli olacağı dikkate alınmak suretiyle kaydın kapsamı miktarına göre, sabit sınırlı olması halinde sınırlarına göre belirlenmelidir. Bundan sonra kaydın hukuki değerini koruyup korumadığı yönünden gerekli inceleme ve araştırma yapılarak davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmiş olup olmadığı tartışılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde uygulama, araştırma ve inceleme yapılması gerekirken bu husus göz ardı edilerek yetersiz inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8567, Karar No: 2012/10005, Tarih: 27.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8567 E.  ,  2012/10005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Keskinoğlu Köyü çalışma alanında bulunan 364 ada 292 parsel sayılı 40755,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın davalı ... Vakfının dayandığı tespite esas tapu kayıtları kapsamında kaldığı ve davacının babası Basri Yazıcı tarafından Vakıflar Genel Müdürlüğünden kiralanmak suretiyle kullanıldığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tespitine esas, davalı tarafça dayanılan 11.05.1931, 20 ila 26 sıra numaralı ve davacının dayandığı 09.06.1981, 1 sıra numaralı tapu kayıtları yöntemince uygulanmadığı gibi tapu kayıtlarının uygulanmasında komşu parsel tutanakları ve dayanakları belgelerden de yararlanılmamış, teknik bilirkişiden tapu kayıtlarının kapsamını gösteren denetime açık ve ayrıntılı rapor alınmamıştır. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için, tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile varsa haritaları, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların onaylı tutanak suretleri, dayanağı olan belgeler, tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği ilgili mercilerinden sorularak varsa revizyon gördüğü parselllere ait onaylı tutanak suretleri, tutanaklar kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında, davacı ve davalı tarafın dayandığı tapu kayıtları okunup, var ise revizyon gördükleri parseller de dikkate alınarak hudutları mahalli bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme olanağı tanınmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdikleri hudutların teknik bilirkişi tarafından haritasında gösterilmesi sağlanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanaklarıyla denetlenmelidir. Kayıtların başka yere revizyon görmüş olmasının mutlaka o yere ait olduğu anlamına gelmeyeceği göz önünde bulundurularak kapsamı 3402 saylı Yasa'nın 20. maddesine göre belirlenmeli, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kayıtlarının kapsamını gösterir, denetime açık ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, çekişmeli taşınmazın hangi tapu kaydı ya da kayıtlarının kapsamında kaldığı belirlenmelidir

. Kayıtların başka yere revizyon görmüş olmasının mutlaka o yere ait olduğu anlamına gelmeyeceği göz önünde bulundurularak kapsamı 3402 saylı Yasa'nın 20. maddesine göre belirlenmeli, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kayıtlarının kapsamını gösterir, denetime açık ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, çekişmeli taşınmazın hangi tapu kaydı ya da kayıtlarının kapsamında kaldığı belirlenmelidir. Taşınmazın her iki tapu kaydı kapsamında kaldığının anlaşılması halinde; hangi tapuya üstünlük tanınacağı tartışılmalı, çekişmeli taşınmazın tapu kayıtları kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde, dosyada bulunan 25 Mayıs 1989 tarihli kira sözleşmesi uygulanmak suretiyle kapsamı belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, nasıl ve ne suretle kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, davacı tarafın zilyet olduğunun saptanması halinde zilyetliğin asli zilyetlik mi, kiracılık sıfatına dayanan fer'i zilyetlik mi olduğu tartışılmalı, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/595, Karar No: 2024/3955, Tarih: 06.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/595 E.  ,  2024/3955 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2023/3661 E., 2023/2541 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin 10.11.2023 tarihli temyiz dilekçesi ile sadece hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, “sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılması için yeterli, kesin, inandırıcı, şüpheden uzak delil bulunmadığına, cezanın fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine” yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere ilişkin yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'un 143 maddesi ile ilgili yapılan değişiklik gerekçesinde de ifade edildiği gibi, gecenin başladığı saatlerden itibaren oluşan karanlıkta mağdurun kendini ve malını savunma imkanı azalır, işyerleri sahipsizleşir, evlerindeki insanlar istirahate geçer ya da uyurlar; diğer yandan karanlık suç işleme arzusundakileri gizler, rahat hareket etmelerini sağlar, sokakta, işyerinde, evde, nerede olursa olsun suç işlemek ve uzaklaşmak iyice kolaylaşır, yakalanma ihtimalleri de azalır. Kanun koyucu 6545 sayılı Kanun ile de gece işlenen suçların mağdurlar üzerinde daha da olumsuz etki bıraktığı, kolaylık sağladığı düşüncesiyle caydırıcılığı arttırmak, insanların huzur ve sükûnunu, mal ve can güvenliği daha da güçlü şekilde korumak için, TCK'nın 143 maddesindeki artırım oranını "1/3 üne kadar iken, yarı oranında" şeklinde değiştirmiştir. Suçun işlenmeye başlanması ile tamamlanarak veya teşebbüs suretiyle sonlanması zaman aralığında TCK'nın 143 maddesi ile korunan hallerin ihlali gerçekleşmiş ise kanun koyucunun amacına uygun olarak ceza artırımının da yapılması gerekecektir.

Bu hususta Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2024 tarihli 2023/519 Esas, 2024/105 Karar sayılı kararı da dikkate alındığında, tüm dosya kapsamından, hırsızlık eyleminin saat 05:12'de işlenmeye başlanması ve 06:12'de sonlanması karşısında, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin 06:44'te doğduğu, dolayısıyla suçun gece vakti işlendiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla, kurulan hükümde TCK'nın 143 maddesi ile yapılan artırım çıkarılarak uygulama yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrasında kurulacak hükümde 5271 sayılı CMK'nın 283 maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde Daire Üyesi sayın ...'nın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı oy)

KARŞI OY

Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h ve 143 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış,

Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/416 Esas, 2023/332 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş,

Anılan mahkûmiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında "Dosya içerisinde mevcut görüntü kayıtlarına göre, sanık ve yanındaki şahsın güncel saate göre saat: 05.12'de okul binası içerisine girdikleri, yine güncel saate göre, 06.17'de okuldan kablolar ile birlikte ayrıldıkları, uyap üzerinden alınan güneş doğuş-batış çizelgesine göre, güneşin saat: 05.44'de doğuyor olması göz önüne alındığında, hırsızlık suçu yönünden suçun gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği gözetilmeksizin suç saati gece sayılmak sureti ile sanık hakkında TCK 143 madde gereğince, verilen cezada artırım yapılarak, fazla cezaya hükmedilmesi nedeniyle TCK 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılarak 5271 Sayılı CMK'nın 280/1-a, 280/1-c ve 303/1-c maddeleri gereğince düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, “İcrasına geceleyin başlanan hırsızlık suçu gündüz tamamlandığında suçun gece vakti işlendiği kabul edilerek sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı” noktasında toplanmaktadır.

İcrasına geceleyin başlanan hırsızlık suçu gündüz tamamlandığında suçun gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiğini düşündüğümüzden sanık müdafiinin Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi yerine hükmün bozulması yönündeki sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak etmek mümkün olmamıştır. Şöyle ki;

İcrasına geceleyin başlanan hırsızlık suçu gündüz tamamlandığında suçun gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiğini düşündüğümüzden sanık müdafiinin Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi yerine hükmün bozulması yönündeki sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak etmek mümkün olmamıştır. Şöyle ki;

Uyuşmazlık konusunu ilgilendiren TCK'nın 143. maddesinde, “Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde verilecek ceza üçte birine kadar artırılır.” şeklinde düzenlenmiş iken, incelemeye konu suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Yasanın 62. maddesi ile maddede yer alan “üçte birine kadar” ibaresi “yarı oranında” şeklinde değiştirilmiştir. Yasal değişiklik sonrası artırım miktarı konusunda hâkime takdir hakkı tanınmamıştır.

Gece vaktinin tanımı, TCK'nın 6. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde yapılmıştır. Buna göre gece vakti; güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat öncesine kadar devam eden zaman süresine denir.

Güneşin doğuş ve batış saatleri eskiden, Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü’nden sorulmaktaydı. Ancak güneşin doğuş ve batış zamanı yıllara göre değişim göstermediğinden, geriye ve ileriye dönük olarak her yıl için kullanılabilecek il ve ilçelere ait zaman bilgilerine ilişkin veriler, Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü’nden alınarak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden paylaşılarak, uygulayıcıların buradan ulaşması sağlanmıştır.

Güneşin doğuş ve batış saatleri belirlenirken suç tarihinde yaz saati uygulaması olup olmadığı da dikkate alınmalıdır. Hırsızlık suçunun gece vakti işlenip işlenmediğinin belirlenmesi için, suç saatinin kesin olarak tespiti gerekir. Suçun işlendiği saat konusunda kuşku varsa, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği, suçun gündüz işlendiğinin kabulü gerekir.

Suçun geceleyin işlenmesinin nitelikli hal olarak kabul edilmesinin nedeni suçun işlenmesindeki kolaylık olmalıdır. Böylece failin belirlenmesi zorlaşacak, suç sonrası kaçma imkanı da artacaktır.

Nitekim 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin gerekçesi: Hırsızlık suçunun geceleyin işlenmesi, faile daha çok kolaylık sağlamaktadır. Ayrıca, bu hal, özellikle konutta işlenen hırsızlık suçlarında mağdurlar üzerinde daha da olumsuz etki bırakmaktadır. Bu suçta caydırıcılığın sağlanması amacıyla, suçun geceleyin işlenmesi halinde verilecek cezanın bir miktar daha artırılmasını sağlamak için Türk Ceza Kanununun 143 üncü maddesinde değişiklik yapılmaktadır.

Somut olayda, suç tarihinin 01.04.2023 değil, 02.04.2023 olduğu ve UYAP kayıtlarından, sürekli yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, güneşin saat 06.42'de doğduğu yani gece vaktinin saat 05.42'de sona erdiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, suç tarihinin 01.04.2023 değil, 02.04.2023 olduğu ve UYAP kayıtlarından, sürekli yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, güneşin saat 06.42'de doğduğu yani gece vaktinin saat 05.42'de sona erdiği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde yer alan 04.04.2023 tanzim tarihli görüntü izleme ve tespit tutanağına göre; sanık, kimliği belirlenemeyen suç ortağı ile birlikte okul içerisine gece vakti 05.12'de girmiş ve (gece vakti 05.42’de sona erdiğinden) gündüz sayılan 06.17'de suça konu kablolarla birlikte çıkmıştır. Yani hırsızlık suçunun icrasına gece başlanmış ancak gündüz vakti tamamlanmıştır.

İcrasına gündüz başlanan hırsızlık suçu geceleyin tamamlandığında ya da icrasına geceleyin başlanan suç gündüz tamamlandığı durumlarda TCK’nın 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda kanunda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Maddede, suçun işlenmesinden bahsedilmiştir. Suçun işlenmesine, başlanma anının esas alınması sanık aleyhine bir yorumdur.

Suçun işlenmesine başlanma değil, tamamlanması anı esas alınmalıdır. Hırsızlığın temel şekli TCK’nın 141. maddesinde tanımlanmıştır. Buna göre; “Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir.”

Maddedeki almak fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerinde zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hâle gelmesidir. Bu tasarruf olanağı ortadan kaldırılınca suç da tamamlanır.

İcrasına gündüz başlanan hırsızlık suçu geceleyin tamamlandığında suç geceleyin, icrasına geceleyin başlanan suç gündüz tamamlandığında ise suçun gündüzün işlendiği kabul edilmelidir. (Koca, Mahmut/Üzülmez, İlhan, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ankara, Adalet Yayınevi, 2013, s.564, Centel/Zafer/Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Cilt I, İstanbul, Beta, 2007, s.318.)

Suç işlenmeye gündüz sayılan zaman diliminde başlanmış; ancak tamamlanması gece sayılan zaman diliminde gerçekleştirilmiş ise, suçun gece işlendiğinin kabulü gerekir. Buna karşın, suçun işlenmesine gece sayılan zaman diliminde başlanmış, ancak tamamlanması gündüz sayılan zaman diliminde gerçekleştirilmiş ise, suçun gündüz işlendiğinin kabulü gerekir. (Şahbaz, İbrahim, Açıklamalı ve İçtihatlı Türk Ceza Kanunu, cilt 1, Ankara, Yetkin, 2016, s. 1683)

Suçun işlenmesine başlanma anının esas alınması durumunda örneğin suçun işlenmesine gece vaktinin bitmesine 1 dakika kala başlayıp 3 saat sonra eylemi tamamlayan sanık hakkında da suçun gece vakti işlendiği kabul edilerek TCK’nın 143. maddesi uyarınca ceza yarı oranında artırılacak, amaca uymayan bir takım uygulamaların ortaya çıkmasına sebebiyet verilecektir.

Suçun işlenmesine başlanma anının esas alınması durumunda örneğin suçun işlenmesine gece vaktinin bitmesine 1 dakika kala başlayıp 3 saat sonra eylemi tamamlayan sanık hakkında da suçun gece vakti işlendiği kabul edilerek TCK’nın 143. maddesi uyarınca ceza yarı oranında artırılacak, amaca uymayan bir takım uygulamaların ortaya çıkmasına sebebiyet verilecektir.

Bu kabul, konut ya da iş yerine gece girerek icra hareketlerinin büyük çoğunluğunu gece vaktinde gerçekleştirip götüreceği eşyayı hazırlayarak gündüz sayılan zaman diliminde suça konu eşya ile olay yerinden ayrılan failin, gece vakti hırsızlık eylemi teşebbüs aşamasında kalan failden daha az ceza almasına da yol açmayacaktır. TCK’nın 35/2. maddesinde suça teşebbüs halinde faile verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirileceği belirtilmiştir. Ancak, icrasına geceleyin başlanan suç gündüz tamamlandığı durumlarda, bu hususun temel cezanın belirlenmesi aşamasında göz önünde bulundurulmasının yeterli ve amaca uygun olduğunu düşünüyoruz. Temel cezanın belirlenmesi aşamasında, TCK’nın 61/1-c maddesi kapsamında zaten hâkimin “suçun işlendiği zaman ve yeri” gözetip, cezayı alt sınırdan uzaklaşarak tayin etmesi mümkündür. Asıl olması gereken, suçun işlediği zamanın temel cezanın belirlenmesi aşamasında dikkate alınarak, somut olayın haksızlık içeriğiyle doğru orantılı bir yaptırım uygulanmasının yolunu açmaktır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, suçun işlenmesine başlanma değil, tamamlanması anı esas alınması gerektiği, somut olayda güneşin doğuşu ve kalıcı yaz saati uygulaması da dikkate alındığında gece vaktinin 05.42’de sona erdiği, icrasına geceleyin 05.12'de başlanan hırsızlık suçunun gündüz 06.17'de tamamlanması nedeniyle suçun gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiğini düşündüğümüzden sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi yerine hükmün bozulması yönündeki sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/9337, Karar No: 2012/10030, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9337 E.  ,  2012/10030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday-saman, patates ve silajlık mısırın sulu tarlada 2009 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ile tüm harcama kalemlerini gösteren ayrıntılı üretim gideri çizelgeleri ve kg başına toptan satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6987, Karar No: 2013/19072, Tarih: 23.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/6987 E.  ,  2013/19072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Sağlık Bakanlığı vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

1219 sayılı Yasaya aykırılıktan açılan davada, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Sağlık Bakanlığının müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden müşteki vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

l)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, TCK'nın 53/2 fıkrasına aykırı olarak kendi alt soyu dışındaki kişiler açısından TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluğunun uygulanmaması,

2)Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Sağlık Bakanlığı'nın davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesine ilişkin 7 numaralı bendine "Sanığın kendi altsoyu dışındaki kişilere yönelik TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi ve hükümden vekalet ücretine ilişkin bendin çıkarılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.