muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25699, Karar No: 2023/4501, Tarih: 28.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/25699 E.  ,  2023/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/806 Değişik İş, 2021/809 Karar

SAYISI : 2021/İHK-31878

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü / İtirazın Kısmen Kabulü

SAYISI : 2021/107707

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ile davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine, davacının itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcu olduğu davalıca Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) poliçesi ile sigortalı aracın 27.02.2020 tarihinde karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla toplam talebini 86.022,42 TL olarak belirlemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya ödeme yapıldığını, ödemenin yeterli olduğunu ve bakiye alacağının kalmadığını, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usule uygun olmaması nedeniyle kabul etmediklerini, kusur oranlarının Adli Tıp Kurumu (ATK) Trafik İhtisas Dairesi'nden alınacak bir raporla belirlenmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri tazminatı ve tedavi giderlerinden davalının sorumlu olmadığını, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, emniyet kemerinden kaynaklanan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, taraflar arasında uzlaşma olup olmadığının netleşmesi gerektiğini, aleyhe faize hükmedilmemesi gerektiği gibi ticari faiz talebinin de yersiz olduğunu ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya yapılan kısmi ödemenin, ödeme tarihindeki veriler esas alınarak yapılan hesaplamada yetersiz olduğu, bu nedenle tazminata hükmedilmesi gerektiği, maluliyet ile hesap raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, davalıca sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, toplam 86.022,42 TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

1. Davacı vekili itiraz dilekçesinde; yasal değil avans faize hükmedilmesi gerektiğini, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğunu ve vekalet ücretinin 1/5 oranında değil tam olarak hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

2. Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, yapılan ödeme nedeniyle davacının bakiye alacak hakkının bulunmadığını, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, kusur incelemesinin yapılması gerektiğini, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından davacıya bir ödeme yapılıp yapılmadığının netleştirilmesi, yapıldıysa mahsubunun gerektiğini, uzlaşma olup olmadığının araştırılması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğu, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin maktu ücretin altında kalmamak üzere nisbi ücretin beşte biri oranında hükmedilmesi gerektiği, uzlaşmaya ve davacıya yapılan herhangi bir ödemeye dair bilgi ve belge olmadığı, kusurun netleştiği, Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli iptal kararı gereğince davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlenmesinin yerinde olduğu, davacı ile davalıca sigortalı araç sürücüsünün arkadaş olduklarının sabit olduğu ancak taşımanın kimin menfaatine olduğunun belirli olmadığı, bu nedenle hatır taşımasının kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davalının itirazlarının reddine, davacının itirazlarının vekalet ücreti ve faiz başlangıç tarihi yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile katılma yoluyla davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; yasal değil avans faize hükmedilmesi gerektiğini ve vekalet ücretinin 1/5 oranında değil tam olarak hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, yapılan ödeme nedeniyle davacının bakiye alacak hakkının bulunmadığını, hesaplamada TRH-2010 yaşam tablosu ve %1.8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, kusur incelemesinin yapılması gerektiğini, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, uzlaşma olup olmadığının araştırılması gerektiğini, aleyhe faize hükmedilmesinin doğru olmadığını ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının yolcu olarak bulunduğu davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın 27.02.2020 tarihinde karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanun'un (KTK) 85, 89, 90, 91 ve 109 uncu maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, hükmolunan vekalet ücretinin yerinde olmasına, avans faiz uygulanmamış olmasının yerinde olmasına, uzlaşmaya ve davacıya yapılan herhangi bir ödemeye dair bilgi ve belge olmamasına, tek taraflı trafik kazasında kusurun netleşmiş olmasına, Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli iptal kararı gereğince davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlenmesinin yerinde olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. KTK'nın 87 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 6098 sayılı TBK'nın 51 inci maddesi uyarınca hatır için karşılıksız yolcu taşıma veya aracı kullandırmada genel hükümlere göre tazminattan uygun bir indirim yapılması, doktrinde ve Yargıtay içtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiştir.

Hatır için yolcu taşıma veya aracı kullandırmadan söz edebilmek için, ölen veya yaralananın bir menfaat karşılığı olmaksızın taşınması veya aracın kullanılması, diğer bir deyişle taşıma veya kullanmada yalnızca ölen veya yaralananın menfaatinin bulunması gerekir. Bu nedenle taşıma veya kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir menfaatinin bulunması hâlinde hatır taşımasından söz edilemez. Bu bakımdan hatır ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma veya kullanmanın kimin menfaatine olduğunun belirlenmesi önemlidir. Taşıma veya kullandırma, ekonomik yarar için olabileceği gibi ortak toplumsal değerler nedeniyle de olabilir. Ancak yakın akrabaların ve eşin taşınmasında bir menfaatten söz edilemeyeceği için hatır için taşımadan da bahsedilemez. Hâkim, gerekçesini kararında tartışmak ve nedenlerini göstermek koşuluyla tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda da değildir.

Somut olayda; davalı vekilince başvuruya cevap ve itiraz dilekçelerinde hatır için taşıma def’inde bulunulmuştur. Kaza nedeniyle yürütülen soruşturma aşamasında sigortalı araç sürücüsü, davacı ile arkadaş olduklarını, kazanın da davacının arkadaşı olan sigortalı araç sürücüsünün sevk ve idaresindeki sigortalı araçta iken meydana geldiğini beyan etmiştir. Davacının, davalı şirkete sigortalı araçta yolcu olarak bulunduğu ve sürücü ile arkadaş oldukları sabit olup davacının taşıma için arkadaşına ücret ödemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilmelidir. Bu durumun aksi ispat edilemediğinden davalı ... şirketinin süresinde yapılan hatır için taşıma savunmasına itibar edilerek TBK’nın 51 inci maddesi gereğince Dairenin yerleşik uygulamasına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılmak suretiyle davalının sorumlu olduğu tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8005, Karar No: 2011/9055, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8005 E.  ,  2011/9055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

DAVALILAR : ... VD.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.01.2007 gününde verilen dilekçe ile yükleniciden temlik alınan hakka dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali tescil ve gecikme tazminatı tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı yüklenici, satış vaadi sözleşmesi bedelinin ödenmediğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan arsa sahibi ..., yapıya iskan ruhsatı alınmadığını, davanın reddi gerektiğini belirtmiş, diğer davalı arsa sahibi savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, yapının iskan giderleri davacıya depo ettirilerek çekişme konusu 7 numaralı bağımsız bölümün davacı adına tesciline, gecikmeden kaynaklanan 4.345,00 TL kira tazminatının davalı yükleniciden tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı yüklenici ... ile davalı arsa sahiplerinden ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle davada dayanılan 05.02.2003 günlü satış vaadi sözleşmesinde satış bedelinin davalı yüklenici tarafından tahsil edildiğinin belirtmesine göre yüklenici ...’ın bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

./..

2011/8005 - 2011/9055 -2-

2-Davalı arsa sahibi ...’in temyiz itirazlarına gelince;

Davalılar arasındaki 20.03.2002 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yükleniciye kişisel hak sağlar. Eserin arsa sahiplerine tesliminde (BK m.364) yüklenici kazandığı kişisel hakkı doğrudan arsa sahiplerine karşı ileri sürebileceği gibi uygulamada görüldüğü üzere bu hakkı üçüncü kişilere temlik ederek kendisine inşaat yapımında finans sağlayabilir. Yüklenicinin kişisel hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi durumunda, üçüncü kişinin ifa talebine muhatap olan arsa sahibi yükleniciye karşı ne tür haklara sahip ise bunları üçüncü kişiye de ileri sürer hale gelir (BK m.167).

Temlik işlemine ilişkin bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

Temlik işlemine ilişkin bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

Davalılar arasındaki 20.03.2002 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi incelendiğinde; yapım sebebiyle her türlü vergi, harç ve giderlerin yükleniciye ait olacağının ve yapının iskan (=oturma) ruhsatı alınarak teslim edilmiş sayılacağının kararlaştırıldığı görülmektedir. Yapıya iskan ruhsatı alınmadığı taraflar arasında tartışma konusu değildir. Hiç şüphesiz yapının iskan ruhsatının alınması vergi ve SGK borçlarının ödenmesine bağlıdır. Kaldı ki, 20.03.2002 tarihli sözleşme uyarınca binanın vergi, SGK borçlarından davalı yüklenici sorumludur. Dolayısıyla, sözleşmenin arsa sahibi olan tarafı yukarıda sözü edilen BK m.167 uyarınca bu borçlar sebebiyle davacı üçüncü kişiye de müracaat edebilir. Başka bir anlatımla, vergi ve SGK borçları ödenmeden eser teslim edilmiş sayılamayacağından, bu aşamada tescil isteminin hükme bağlanması olanaklı bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılması gereken iş, davacıya vergi ve SGK borçlarını depo etmek üzere uygun bir mehil vermek, istemi bunun sonucuna göre hükme bağlamak olmalıdır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenicinin bütün temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle temyiz eden davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 11.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5287, Karar No: 2013/23498, Tarih: 05.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5287 E.  ,  2013/23498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2010/409-2013/86

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverene ait "kağıt bobin patronu imalatı" üzerine kurulu işyerinden adına 18.12.2002 tarihli işe giriş bildirgesi verilen, 18.12.2002 – 02.01.2009 tarihleri arasında Kuruma tam gün üzerinden eksiksiz bildirim ve prim ödemeleri gerçekleştirilen davacının bir süre çalıştıktan sonra sigortalı yapılacağı vaadiyle işveren tarafından kendisinden imza alındığını belirttiği anlaşılmakta olup, 08.07.2002 – 18.12.2002 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkin açılan davada, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, imzalı işe giriş bildirgesi karşısında tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrası olup, anılan Kanunun 6. maddesinde yer alan, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği yönündeki düzenleme ile anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi göz önünde bulundurulduğunda, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davaların kamu düzeni ile ilgili olduğu ve özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri gerektiği açıktır. Bu bağlamda, hak kayıpları ile gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi ve temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde mahkemece kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanması gerekmektedir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; dosya içeriğine ve özellikle tespite konu işyerinin niteliğine ( resmi bir işyeri olmamasına) ve süreklilik arzeden bir işyeri olmasına göre, davacının iddiasını her türlü delille ispatlaması mümkün olup, aynı işverene karşı çok sayıda benzer davanın açılması ve davacı–bordro tanıklarının somut, inandırıcı beyanları karşısında, davacının ihtilaf konusu 08.07.2002 – 17.12.2002 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz çalıştığı belirgin olup, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10756, Karar No: 2017/177, Tarih: 18.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/10756 E.  ,  2017/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait 2001 yılı memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile 1990 - 1995'li yıllara ait hava fotoğrafı ve memleket haritasının ilgili yerlerden getirtilmesi,

2) Yukarıda belirtilen belgeler getirtildikten sonra, dava dosyası keşifte dinlenen bilirkişilere verilerek, memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğininde memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisiyar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar dava konusu taşınmaz ve komşu taşınmazları gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskopik aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın niteliği, varsa üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı ile tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, kullanılan yerlerden olup olmadığı hususlarını açıklayıcı, ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınması, rapor ekine haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen noksanlar ikmal edildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 18/01/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5786, Karar No: 2014/14439, Tarih: 02.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5786 E.  ,  2014/14439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "usulüne uygun kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi, taraflar arasında kesin hüküm oluşturan elatmanın önlenmesi davasındaki fen bilirkişi raporunun kadastro paftası ile ölçeği eşitlendikten sonra mahalline uygulanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 102 ada ... parsel sayılı taşınmazın ... ... mirasçıları, 102 ada ... parsel sayılı taşınmazın ..., dava konusu diğer taşınmazların Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, 102 ada ... ve ... parseller yönünden davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 02.....2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8211, Karar No: 2019/1552, Tarih: 07.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/8211 E.  ,  2019/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/05/2018 tarihli ve 2017/202735 soruşturma, 2018/74104 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/09/2018 tarihli ve 2018/6883 Değişik İş sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26/11/2018 gün ve 94660652-105-34-15178-2018-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/11/2018 gün ve 2018/95995 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müştekinin, şüphelinin eşine karşı platonik aşk beslediğini, kendisini arayarak eşinden ayrılmasını aksi takdirde kendisini parçalayacağı yönünde gerek mesaj atarak, gerek sosyal medya üzerinden tehdit ettiğini belirterek şikayetçi olması üzerine, yapılan soruşturma sonucunda, yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müştekinin ifadesinde tehdit içerikli mesajların gönderildiğini belirttiği sosyal medya hesaplarının tespit edilerek söz konusu mesajların olup olmadığının varsa şüpheli tarafından gönderilip gönderilmediğinin tespit edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay: