muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2541, Karar No: 2010/1686, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/2541 E.  ,  2010/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 22.7.1997- 31.1.2000 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işverene ait iş yerinde 22.07.1996 - 31.01.2000 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile,davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen 01.10.2000 - 31.05.2007 tarihleri arasındaki sigortalı hizmetlerinin dışında kalan 22.07.1996 - 31.01.2000 tarihleri arasında davalı işyerinde asgari ücretle çalıştığının tesbitine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.10.2000-31.05.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak 2400 gün çalışmasının olduğu,1998 yılı hariç 1996/2-2000/1. dönem bordrolarının geldiği,bordrolarda davacının isminin bulunmadığı, 01.10.2000 tarihi ve sonrasına ilişkin ücret bordrolarının geldiği,davacıya 05.07.1996 tarihinde 6 günlük, 1996/7. ayda 17 günlük,8.ayda 10 günlük,9.ayda 14 günlük,10.ayda 6 günlük,11. ayda 12 günlük,12. ayda 12 günlük,1997/7 ayda 13 günlük,8. ayda 9 günlük,9. ayda 6 günlük,10. ayda 6 günlük,11. ayda 12 günlük,12. ayda 8 günlük,1998/1. ayda 6 günlük,5. ayda 6 günlük,6.ayda 6 günlük,7. ayda 6 günlük,10. ayda 6 günlük,11. ayda 18 günlük,12. ayda 18 günlük temizlik ücreti adı altında ücret ödemeleri yapıldığı,ödemelerin haftalık yapıldığı,1996 yılında davacı dışında başka kişilere de aynı şekilde davacıya ödeme yapılmayan dönemlerde temizlik ücreti ödemesinde bulunulduğu davacının davalıya ait işyerinde temizlik işleri yaptığı anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 506 sayılı Yasanın 2. maddesine göre ,bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için bir veya birkaç işveren tarafından iş akdine göre çalıştırılması gerekir.İş akdinin unsurları ise Yargıtay’ın yerleşik uygulamasıyla kabul ettiği biçimde, “zaman” ve “bağımlılık”, unsurlarına göre hizmet veren veya hizmete hazır biçimde onun emrinde bulunan ve görülen iş karşılığı ücret alınması durumunda iş akdi koşullarının gerçekleştiği kabul edilir.(Y.HGK,24.06.1998 günlü,E:1998/21-529,K:1998/534) Öte yandan 4857 sayılı İş Yasasının 10.maddesinde nitelikleri bakımından en çok otuz iş günü süren işlere süreksiz iş, bundan fazla devam edenlere sürekli iş deneceği bildirilmiştir. 4857 sayılı Yasa'nın 10.maddesindeki tanımdan hareket etmek mümkün ise de haftanın her günü değilde belirli günlerinde gelip çalışanlar bakımından sürekli veya süreksiz çalışmanın kriteri herhalde her haftanın yarısından fazla düzenli olarak çalışma olmalıdır.

Somut olayda ; mahkemece davacının 01.01.1997-31.01.2000 tarihleri arasında davalı ya ait işyerinde 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak çalıştığının tesbitine karar verilmesi doğrudur. Ancak 22.07.1996-01.01.1997 tarihleri arasında davacıya kesintili olarak haftalık temizlik ücreti ödemelerinde bulunulması ve bu dönem içinde davacı dışında başka kişilere de temizlik ücreti ödemesi yapılmış olması nedeniyle davacının bu döneme ilişkin çalışmaları kesintili olup devamlılık ve bağımlılık arzetmediğinden, davacının bu dönemde 506 sayılı Yasa’ya tabi hizmet akdi ile çalıştığının kabulü doğru değildir.

Yapılacak iş; 22.07.1996-01.01.1997 tarihleri arasına yönelik talebin reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3754, Karar No: 2011/4762, Tarih: 17.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/3754 E.  ,  2011/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.11.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.03.2011(Prş)
Yargıtay — Esas No: 2012/13120, Karar No: 2012/20410, Tarih: 02.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13120 E.  ,  2012/20410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 134/1, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2003 tarih, 2003/547 esas, 2003/895 sayılı kararıyla, 17.06.2003-17.07.2003 tarihinde işlediği sabit görülen hırsızlık suçlarından dolayı 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 71, 40 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası mahkumiyetini içerir ilamın 15.06.2004 tarihinde kesinleşerek, 23.08.2004 tarihinde infaza verilmiş olup, henüz infazının tamamlanmadığı ve sanığın sabit görülen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu 18.05.2009 tarihinde işlediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde öngörülen tekerrür koşullarının oluştuğu ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7 maddelerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun basit hali, 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenmiş olup, özel hayat herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içermekte olup, anılan suçun basit halinin oluşabilmesi için, sanık tarafından, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip bir alet kullanılması gerekmeyip, özel hayat kapsamında değerlendirilen olayın çıplak gözle seyredilmesi ya da özel hayat kapsamına giren seslerin, anlaşılmaz olsa dahi, gizlice dinlenilmesi yeterlidir.

Gece vakti, mağdurenin iki yetişkin kızı ile birlikte oturdukları evin açık olan yatak odası penceresinin önüne gelen sanığın, pencere dışında bulunan sineklik ve iç kısımda yer alan perdedeki yanan sigaranın ateşiyle oluşturulmuş ve içeriyi görebilme imkanı veren aynı hizadaki deliklere doğru yanaşıp, özel bir çaba göstererek, mağdurenin konut içerisindeki yaşantısını gizlice gözetlemesi şeklinde gelişen eyleminde, sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığından, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/735, Karar No: 2015/15377, Tarih: 09.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/735 E.  ,  2015/15377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacının özel bir işyerinde çalıştığı, asgari yaşam gereksinimlerini karşılamaya yeterli düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu, boşanma yüzünden yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. O halde yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.09.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/21701, Karar No: 2014/29157, Tarih: 09.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/21701 E.  ,  2014/29157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespiti sırasında yol suları altında kalması ve kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunması nedeniyle tespiti yapılamayan eski tapu kaydının revizyon görmemesi nedeniyle uğranılan zararın TMK'nunu 1007. maddesi uyarınca tahsil davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan ....06.2014 gün ve 2014/6606 Esas - 2014/17172 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 228,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak ... Hazinesine gelir kaydedilmesine 09.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1698, Karar No: 2023/1270, Tarih: 23.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1698 E.  ,  2023/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karışılıklı boşanma davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; tazminatlara karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesi ile; evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî tazminat ve 50.000,00 TL manevî tazminat verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili dava dilekçesi ile; evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, velâyete, nafakaya ve müvekkili lehine 200.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.01.2021 tarihli ve 2019/464 Esas, 2021/90 Karar sayılı kararıyla; her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereğince boşanmalarına, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, müşterek çocuk ...'nin velâyet hakkının anneye verilmesine, baba ile şahsi ilişki tesisine, kadın için aylık 400,00 TL tedbir, 500,00 TL yoksulluk nafakasına, müşterek çocuk için aylık 300,00 TL tedbir, 400,00 TL iştirak nafakası ile kadın lehine 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, nafakalar ile tazminatların miktarı, vekâlet ücreti, davacı-karşı davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, tazminat taleplerinin reddi, nafakalar yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.05.2021 tarihli ve 2021/673 Esas, 2021/663 Karar sayılı kararıyla; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmaması nedeni ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.05.2021 tarihli ve 2021/673 Esas, 2021/663 Karar sayılı kararıyla; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmaması nedeni ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı hüküm davacı-davalı erkek vekili, kadının davasının kabulü ve fer'îleri, kusur belirlemesi ile tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı-davacı kadın vekili, katılma yoluyla, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece, Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının az olduğundan bahisle bozulmasına, sair yönlerden hükmün onanmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince verilen kadın yararına aylık 1.200,00 TL yoksulluk nafakası, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminat verilmesi kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece, İlk Derece Mahkemesince davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın çok olduğundan bahisle hükmün bozulmasına, sair yönlerden ise onanmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; tazminat miktarlarının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; tazminat miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14331, Karar No: 2014/17125, Tarih: 07.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14331 E.  ,  2014/17125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.07.2013 tarih ve 2011/579-2013/377 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.11.2014 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ...ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılar ... ve ...'nin oğlu, davacı ...'nin imam nikahlı eşi, diğer davacıların kardeşleri olan ...'nin 12.07.2008 tarihinde trenle yaptığı seyahat sırasında kapıları açık bulunan trenden sarsıntının etkisi ile tren raylarına düşüp trenin tekerlekleri altında kalarak vefat ettiğini, davalının tren kapılarının açık olması sebebiyle kusurlu olduğunu, davacıların bu ölüm sebebiyle büyük üzüntü duyduklarını, davacı annenin aylarca ruhsal tedavi görmek zorunda kaldığını, imam nikahlı eşi... koşullarında eşinin ölümü sebebiyle çekilmez bir hayatın beklediğini, eşinin ölümünden sonra kayınpederi ve kayınvalidesi ile birlikte yaşayan ...'nin yaşadığı acı ve üzerindeki manevi baskının büyük olduğunu, müteveffanın geride kalan kardeşlerinin de ağabeylerinin paramparça olarak ölmesinden dolayı son derece üzüldüklerini, davacıların manevi zarara uğradıklarını, taşıma sözleşmesi dolayı davalının sorumlu olduğunu, maddi tazminat davasının ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/11 Esas sayılı dosyası ile sonuçlandığını ileri sürerek, davanın kabulü ile davacı ... için 100.000,00 TL, ... için 70.000,00 TL, ...için 70.000,00 TL, diğer her bir davacı için 20.000,00'er TL olmak üzere toplam 320.000,00 TL manevi tazminatı olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/11 Esas sayılı maddi tazminata ilişkin davada müteveffa ...'nin %85 oranında kusurlu olduğundan davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, kararın kesinleşmediğini, davalının trende önceden yapılmış uyarılara rağmen kapısını içerden açarak vagon kapısı önünde merdivenlerde seyahat etmeye kalkışması ve açılan vagon kapısının banliyo trenine çarpması sonucu kapı ile peron arasına düşerek vefat ettiğini, müteveffanın TCDD İşletme Nizamnamesi'nin 19. maddesinde düzenlenen hareket halinde iken trenden inmek, binmek, dışarı sarkmak ve kapılara dayanmak şeklindeki yasaklara uymadığını, müteveffanın illiyet bağının kesecek derecede ağır kusuru olduğunu, istenilen manevi tazminat miktarının çok fahiş olduğunu, bu sebeple davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.