muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1324, Karar No: 2018/4390, Tarih: 28.06.2018

Mahkemece; dava konusu taşınmazın öncesinin muris ...'e ait iken bu şahsın 24.09.1995 yılında vefatı ile taşınmazın mirasçılarına kaldığı ... hissesinin mirasçılarından ..., ... ve ...’e intikal eden ve davacıya yaklaşık olarak 20 yıl kadar önce satışı yapılan 5.135,30 metrekarelik kısmın 28.04.2015 tarihli bilirkişi raporuna belirtilen (C2), (D2), (E2), (G2) ve (H2) ile gösterilen dağ sınırına kadar olan ve zeminde kullanılan yer olduğu, tapu kaydının kapsamı konusunda bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (C1), (D), (D1), (E), (E1), (F), (G), (G1), (H) ve (H1) ile gösterilen miktara itibar edildiği gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Davacı vekili; dava dilekçesi ile, tapu kaydına ve zilyetliğe dayanmış, dava konusu taşınmazın davacı tarafından imar-ihya edildiği iddiasında bulunmuş, ada ve parsel numarası verilmediği için taşınmazın yeni tapuda karşılığının bulunmadığını belirterek, dava konusu taşınmaz bölümünün davacı adına tescilini talep etmiştir. Dava 4721 sayılı TMK'nın 713/1. maddesi uyarınca açılan tescil davasıdır. Bu nitelikteki davaların, aynı Kanun'un 713/3. maddesi uyarınca yasal hasım konumunda olan Hazine ve ilgili Kamu Tüzel Kişiliğine birlikte yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda dava, hasımsız olarak açılmış, karar sureti bilgi amaçlı olarak Hazine'ye tebliğ edilmiştir. Hal böyle olunca, Mahkemece öncelikle davacıya TMK'nın 713/3. maddesi gereği Hazine ile ilgili kamu tüzel kişiliği olması nedeni ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Belediye Başkanlığı' nı davaya dahil etmesi için yöntemince süre ve imkan tanınıp taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra tarafların savunma ve delilleri birlikte değerlendirilerek bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususun göz ardı edilmesi isabetsiz olup, Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10457, Karar No: 2014/14960, Tarih: 10.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/10457 E.  ,  2014/14960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/517-2014/57

Davacı E.. K.. vekili Avukat tarafından, davalı P.. M.. aleyhine 13/11/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu nedeniyle reddine dair verilen 12/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, usule aykırı tebligat yapılması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı kurum çalışanının usule aykırı tebligat yapmasından dolayı zarara uğradığını belirterek, bu zararın istihdam eden olarak davalı kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davalı kurumun bir kamu tüzel kişiliği olduğu, görevini gereği gibi yerine getirmemesinin hizmet kusuru niteliğinde olduğu benimsenerek, idari yargıda tam yargı davası açılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğini düzenleyen 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde sadece ilgili idareye karşı dava açılabilir. Özel hukuk tüzel kişileri ve gerçek kişiler hakkında idare mahkemelerinde dava açılamaz.

Bu bakımdan hangi mahkemenin görevli olduğunun belirlenmesi için öncelikle davalı kurumun hukuki statüsünün belirlenmesi gerekmektedir. Kamu İktisadi Teşebbüsü (KİT) olarak görev yapan P.. M..nün görevleri, 23/05/2013 tarihli ve 28655 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6475 Sayılı “Posta Hizmetleri Kanunu” ile yeniden düzenlenmiş, kurum “Posta ve Telgraf Teşkilatı Anonim Şirketi” adını almış, 02/09/2013 tarihinde Ticaret Siciline kayıtla 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve özel hukuk hükümlerine tabi bir Anonim Şirket olarak faaliyetine başlamıştır. 6475 Sayılı Kanun’un genel gerekçesinde ise, T.C. Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü’nün, sektörde Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre faaliyet yapan diğer şirketlerle eşit koşullarda rekabet edebilir hale gelmesi amacıyla.. A.Ş. olarak yapılandırılmasının öngörüldüğü açıkça ifade edilmiştir. Diğer yandan, 6475 Sayılı Kanun m.21/2’de,.. A.Ş.’nin sermayesinin tamamının Hazine’ye ait olduğu hüküm altına alınmıştır.

Tüm bu yasal düzenlemelerden, davalı kurumun bir özel hukuk tüzel kişisi olduğu, özel hukuk kurallarına göre yönetileceği ve faaliyet göstereceği, eylem ve işlemlerinin idari eylem ve işlem niteliğinde olmayıp diğer özel hukuk tüzel kişilerinde olduğu gibi, özel hukuka ilişkin bulunduğu sonucuna varılmalıdır.

Tüm bu yasal düzenlemelerden, davalı kurumun bir özel hukuk tüzel kişisi olduğu, özel hukuk kurallarına göre yönetileceği ve faaliyet göstereceği, eylem ve işlemlerinin idari eylem ve işlem niteliğinde olmayıp diğer özel hukuk tüzel kişilerinde olduğu gibi, özel hukuka ilişkin bulunduğu sonucuna varılmalıdır.

Şu halde, davalı ... A.Ş.'nin açıklanan niteliği gereği, eldeki uyuşmazlığa idari yargı yerinde değil, adli yargı yerinde bakılmalıdır. Mahkemece, işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/942, Karar No: 2018/3395, Tarih: 19.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/942 E.  ,  2018/3395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verildiği, emanet dolabının kilitli kabul edilmemesi gerektiği için TCK'nın 142/2-h maddesinin uygulanmasının doğru olmadığı, sanığa etkin pişmanlıktan yararlanması için yeterli süre verilmediği, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanığın, olay tarihinde cezaevi girişinde bulunan emanet eşya odasında masa üzerinde bulunan anahtarları dolaplarda denediği, katılanın dolabını açarak içerisinden cep telefonunu çaldığı, katılanın aşamalardaki beyanında dolabını kilitlediğini belirttiği, ayrıca emanet eşya odasının bina içinde bulunduğu anlaşılmakla TCK'nın 142/2-h maddesinin uygulanmasının doğru olduğu, ilk celse sanığa katılanın zararını gidermek için ikinci celseye kadar süre verildiği, 18 günlük sürede sanığın katılanın zararını karşılamadığı, hırsızlık suçundan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gibi 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin yasal ve yeterli olduğu anlaşılmakla suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19176, Karar No: 2011/3744, Tarih: 14.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/19176 E.  ,  2011/3744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde vasiyetnamenin tenfizi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ..., dava sırasında askerlik görevini er olarak ifa etmektedir. Tebligat Kanununun 14. ve Tebligat Tüzüğünün 19.maddeleri gereğince “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır.” Gerekçeli kararı içeren davetiyenin bu kişilere tebliğ edilmesi gerekirken, Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle davalıya yapılan tebligat usulsüzdür.

Bundan ayrı, vasiyetnameye konu taşınmazın tapu kaydı dosyaya getirtilmediği gibi, mirasbırakanın bu taşınmazdan başkaca mal varlığının bulunup bulunmadığı da araştırılmamıştır.

Bu itibarla;

1- Gerekçeli kararın, davalı ...’e usulünce tebliğ edilerek temyiz süresi beklenmesi,

2-Mirasbırakanın mal varlığının gerektiğinde taraflardan da sorulmak suretiyle tespit edilmesi,

3- Vasiyetnameye konu edilen taşınmaz da dahil olmak üzere mirasbırakana ait tüm taşınmazların tapu kayıtlarının ilgili tapu sicil müdürlüğünden getirtilmesi,

Ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8520, Karar No: 2016/4127, Tarih: 06.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8520 E.  ,  2016/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazlar ve etrafını gösterir en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları, yine keşifte uygulandığı bildirilen 1949 ve 1984 tarihli hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek dosya içine konulduktan sonra,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile keşifte uygulandığı bildirilen 1949 ve 1984 tarihli hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları (1/5000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini fotogrametrik kadastro paftası ölçeğine, bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte gösterildiği, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazların niteliği ile üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği ile kullanım durumunun açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ek rapor alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/04/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8884, Karar No: 2021/14721, Tarih: 21.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8884 E.  ,  2021/14721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisindeki Olay Yeri İnceleme Raporu, 27.03.2010 tarihli Araştırma Raporu’ndan ve müşteki ...’nin 27.03.2010 tarihli kolluk ifadesinden suçun 27.03.2010 tarihinde işlendiği anlaşılmakla, suç tarihinin 27.03.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Sergen Aytekin ile birlikte hırsızlık amacıyla müşteki ...’nin iş yerine gece vakti girmesi şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c, 31/2 maddelerinde tanımlanan suç öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan ( Hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle 2 ay 7 günlük durma süresi de çıkartıldığında) 11 yıl 3 aylık zamanaşımının, 27.03.2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3204, Karar No: 2014/2666, Tarih: 18.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3204 E.  ,  2014/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2011/369-2012/1127

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Davalı .. Turizm Taşımacılık Temizlik ve Güvenlik Sistemleri Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343. ve 365. maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır.

Yasanın 344. maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir.

Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346. maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır.

Somut olayda, mahkeme kararı, 31.12.2012 tarihinde usulüne uygun olarak davalıya tebliğ edilmiştir.

Temyiz dilekçesi yasada öngörülen 8 günlük süre geçirildikten sonra ibraz edilmiştir. Davalının temyiz talebinin reddine, nispi temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

2- Davalı ... Temizlik Sosyal Hizmetler Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı .. Turizm Taşımacılık Temizlik ve Güvenlik Sistemleri Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 18.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12654, Karar No: 2013/11681, Tarih: 28.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/12654 E.  ,  2013/11681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6343 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suça konu eylemin gerçekleştiği Zorlar Köyü'nde veteriner hekim bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Muğla Veteriner Hekimler Odasının davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi yasaya aykırı;

Kabule göre de;

Suç tarihine göre, sanığın 5728 sayılı yasanın 185. maddesi ile değişik 6343 sayılı yasanın 68. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321 maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanık aleyhinde temyiz olmadığından mahkumiyete karar verilmesi halinde CMUK 326/son maddesinin gözetilmesine, 28.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9225, Karar No: 2013/2240, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9225 E.  ,  2013/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.10.2008 gün ve 2008/22 Esas, 2008/176 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra yaptığı ve ceza miktarına göre de uygun olmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 21.07.2008 tarihli raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulmaması nedeniyle, Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulunun düzenlediği rapora dayanılarak sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak 103/2. maddesi uyarınca verilecek cezaya 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak artırımın, 103/6. maddenin tatbikiyle tayin edilecek cezaya ilave edilmesi suretiyle yapılması gerekirken TCK.nın 103/2, 43/1, 103/6, 31/3 ve 62. maddeleri sırası ile ceza tayin edilerek eksik cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1555, Karar No: 2016/159, Tarih: 24.02.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1555 E.  ,  2016/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########İş Mahkemesi

##########

Taraflar arasındaki “tespit, itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; .......İş Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 03.10.2012 gün 2012/316 E., 2013/130 K. sayılı kararın incelenmesi ...........tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay......Hukuk Dairesinin 09.09.2013 gün 2013/11588 E., 2013/15649 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacıya Emekli Sandığı Başkanlığından emekli olmuş olan babasından yetim aylığı bağlandığı, Sosyal Güvenlik Kontrol Memuru tarafından yapılan araştırmalar sonucu davacının boşanmış olduğu eşi ile birlikte fiilen yaşamakta olduğu tespit edilerek almakta olduğu maaşı kesilerek adına borç kaydedildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.