muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/87, Karar No: 2023/1093, Tarih: 19.01.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 07.12.2021 tarihli kararıyla davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.04.2022 tarihli ilâmı ile arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği ve bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği, ayrıca ilave tediye alacağına uygulanacak faizin yasal faiz oranını geçmemek üzere en yüksek mevduat faizi olduğu gözetilmeksizin hüküm kurulmasının da hatalı olduğu gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu alacakların bir kısmının arabuluculuk son tutanak tarihine kadar olan dönem yönünden hüküm altına alınmasına, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki dönem yönünden davanın, dava şartı yokluğundan usulden reddine, bir kısım alacağın ise esastan reddine, ilave tediye alacağına yasal faizi aşmamak üzere en yüksek mevduat faizi uygulanmaısna karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, davacı gibi sürekli işçi kadrosuna geçen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin uygulanması ile oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamayacağını, davacının ücreti korunarak bu ücretin üzerine %4'lük zam yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki döneme ilişkin talepleri yönünden nasıl bir karar verilmesi gerektiği ve ilave tediye alacağına uygulanan faiz noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi. 6772 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki döneme ilişkin talepleri yönünden nasıl bir karar verilmesi gerektiği ve ilave tediye alacağına uygulanan faiz noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi. 6772 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10919, Karar No: 2011/869, Tarih: 16.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/10919 E.  ,  2011/869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunmak suçundan hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanamıyacağı ile ilgili olarak ... Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 10/03/2009 gün ve 2002/8 Esas, 2002/36 Ek Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 07.04.2006 gün ve 2006/10-128-177 sayılı kararında da açıklandığı üzere; uyarlama yargılaması sırasında yapılan yargılama giderlerinden hükümlünün sorumlu tutulamayacağı ve infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere kesinleşen hükümdeki yargılama giderleri ve vekalet ücretinin uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı, hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasındaki “ilk karardan sonra yapılan bozmalar sanığın lehine olduğundan buna ilişkin yargılama giderleri hariç tutularak ilk karar döneminde yapılan 28 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline ” ibaresinin çıkarılarak yerine, kesinleşen hükümde yer alan “müdahil kendini avukat ile temsil ettirdiğinden avukatlık ücret tarifesine göre hüküm tarihi itibarı ile 480 TL vekaletin sanıktan alınarak müdahile verilmesine, sanığın ertelenen suç yönünden yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerine bırakılmasına, mahküm olduğu suç yönünden aşağıda dökümü yazılı 10 TL yargılama giderlerinin sanıktan alınarak hazineye irad kaydına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2828, Karar No: 2019/3682, Tarih: 10.06.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/2828 E.  ,  2019/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı Spot Elektrik Ayd.ve Müm. San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı-karşı davacı ... Elek. Malz. Fabrikası A.Ş. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 02/06/2016 gün ve ... E.-2016/531 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ... gün ve 2016/17118 E. - 2018/2011 K. sayılı ilamına karşı davacı-karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı-karşı davalı vekili, davacı ile davalı arasında uzun yıllara dayanan ticari ilişki bulunduğunu, davacının davalıya elektrik malzemesi sattığını, bakiye 36.346,62-TL alacağı bulunduğunu, alacağının tahsili için ...İcra Müdürlüğü'nün ... esas sayılı dosyası ile icra takibinde bulunduklarını, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali asıl davanın kabulüne karşı tazminat davasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı davasında, davalının aydınlatma armatürleri yaptığını, armatürlerin içerisine monte edilen komponentleri davacıdan satın aldığını, alınan komponentlerin arızalı olması sebebiyle müşterilerinden iade aldıklarını, durumu 09/10/2013 tarihinde davacı tarafa da bildirdiklerini, davacı tarafın ürünlerdeki ayıbı kabul ettiğini ve misli ile değiştirmeyi teklif ettiğini, davalının misli ile değiştirme teklifini reddederek sözleşmeden dönme hakkını kullandığını, konponentlerin tamamının ayıplı çıkması nedeniyle armatürlerin tamiri yoluna gidildiğini, bu nedenle davalının zararı oluştuğunu belirterek sözleşmeden dönme hakkını kullandıklarını ve ayıplı ürün bedeli olan 32.834,50-TL nin iadesi ve cari hesapta takas ve mahsubunu talep ettiklerini, ayıplı çıkan mallar nedeniyle oluşan zararları için de 15.000,00-TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın karşı dava olarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre asıl dava yönünden ayıplı olduğu kabul edilen ve davalı tarafından ödendiği anlaşılan komponentlerin bedeli olan 32.834,50-TL yönünden davalı karşı davacının taraf takas mahsup talebinde bulunduğu, davacı tarafın alacak talebi, davalı tarafın ayıplı ifaya ilişkin sözleşmeden dönmesi nedeniyle ödemiş olduğu bedelin iadesi ve bu bedelin cari hesap bedelinden mahsubu neticesinde davacının davasının kısmen kabulü ile davalı tarafın yapmış olduğu itirazın 3.512,12-TL yönünden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiş, karşı davada dava konusu komponentlerin iç kullanıma uygun olarak üretildiği, davalı tarafın komponentleri reçine ile kaplayarak IP değerini yükselttiği, yüksek IP gerektiren yerlerde kullanılacak şekilde farklı bir tasarım oluşturduğu, bu şekilde komponentleri ekonomik değerinin arttırıldığı buna göre ürünlerin kullanım amacından farklı bir şekilde yeni bir tasarım ve kullanım şekli oluşturulduğu, bu şekilde kullanım nedeniyle komponentlerin basitçe çıkartılarak yenilerinin takılması mümkün iken reçine ile kaplanması nedeniyle çıkartılmasının mümkün olmayacak hale sokulduğu, yeni bir tasarım oluşturulması ve kullanım amacının farklılaştırılması nedeniyle doğan zararlardan davacı tarafı sorumlu tutmanın hak ve nesafet kurallarına da uygun olmadığı gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce hükmün onanmasına karar verilmiş, bu onama kararına karşı davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

(1)Dairemizce, yerel mahkemenin 02/06/2016 gün ve ... E.-K. sayılı kararının temyizi üzerine 11/04/2018 gün ve ... E. - 2018/2011 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, bu onama kararına karşı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz itirazlarının incelenmediği gerekçesiyle karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yerel mahkeme hükmünün davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmasına rağmen, Dairemizce sadece davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazları incelenmiş, ancak davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmediği anlaşılmıştır. Her iki taraf vekilinin temyiz itirazlarının birlikte incelenmesi gerektiğinden davacı-karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizce verilen 11/04/2018 gün ve 2016/17118 E. - 2018/2011 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

(2)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve sebepleri bildirilmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

(3)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

(2)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve sebepleri bildirilmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

(3)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte belirtilen sebeplerle davacı-karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizce verilen 11/04/2018 gün ve ... E. - 2018/2011 K. sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, yukarıdaki (2) nolu bent uyarınca davacı-karşı davalı vekilinin, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme ret harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacı-karşı davalıya iadesine, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden taraflardan alınmasına, 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4161, Karar No: 2023/4316, Tarih: 24.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4161 E.  ,  2023/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1570 E., 2023/127 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/134 E., 2021/77 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının babasının aile şirketi olan Aygaz Tüp Bayii adlı iş yerinde 31.10.1993 tarihinde 4/a, eski SSK'lı olarak çalışmaya başladığını, ardından 01.03.2001 tarihinde ortağı olduğu ve ortak olduktan sonra da ortak olduğu şirkette aynı şartlarda kesintisiz olarak çalışmaya devam ettiğini, ortaklık bağını 2010 yılında kestiğini ve yine eskisi gibi 4/a kapsamında çalışmaya devam ettiğini, hiç bir zaman 4/b statüsünde çalışmadığını, 25 yıl hiç aralıksız yatırdığı 4/a hizmet primi nedeni ile Eskişehir SGK İl Müdürlüğüne emeklilik tahsis talebinde bulunduğunu, ancak 5600 prim ödeme günü şartını yerine getirmediğinden talebinin reddedildiğini, ortak olduğu dönemde bildirilen 4/a hizmetlerinin iptal edildiğini iddia ederek davacının 31.10.1993 tarihinden (01.03.2001 tarihinden ortaklığın sona erdiği tarihler arasında da) 4/a sigortalı olduğu, kesintisiz devam eden eski SSK, yeni 4/a hizmetlerinin tespitine, 4/a sigortalılığın ilk işe girişinden itibaren devam ettirilmesine, Kurumun 4/b sigortalılığına ilişkin resen yapılan kayıt ve tescillerin kaldırılmasına, tahsis talebi için 10.08.2020 tarihinde kuruma yaptığı emeklilik başvurusunun kabul edilerek davacının emekli edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddi gerektiği, davacının kendi şirket ortağı olduğu Kurnaz Petrol Ürünleri Gıda İnş. Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti. ünvanlı firmada 03.01.2001 - 21.09.2010 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4/a kapsamında sigortalı olarak bildirildiği, davacının şirket ortaklığının tespit edilmesi üzerine prim iptal işlemi yapıldığı, prim iptal ve aktarma işleminin dayanağının 24.04.2019 tarih ve 2019/9 sayılı Kurum Genelgesi olduğu, davacının 01.03.2001 tarihi itibariyle Bağ-kur tescil kaydının yapıldığı, prim transfer işlemlerinin gerçekleştirildiği, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiası ile davanın reddini talep etmişitir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ortağı olduğu limited şirkete ait olan işyeri/işyerlerinden davalı Kuruma 506 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun 4/a kapsamında bildirilen çalışmalar hizmet akdine dayalı olmadığından, diğer bir deyişle bu çalışmalar vekalet akdine dayalı olduğundan 506 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun 4/a kapsamında sigortalılığın kabulünün mümkün olmadığı, Kurumun resen davacının 4/b kapsamında sigortalı olmasına ve 4/a sigortalılığın iptaline dair işleminin yerinde olduğu kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının 1993 tarihinden itibaren babasına ait şirkette hizmet akdiyle çalıştığını, sonradan 2001 yılında şirket kurulunca şirket ortağı olduğunu, davacı gibi aynı şartlarda çalışıp emekli olanların mevcut olduğunu, onların sigortalılığı iptal edilmezken davacının sigortalılığının iptal edildiğini, 5510 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin, 01.10.2008 tarihinden sonraki dönem için uygulanabileceğini, davacının 31.10.1993 tarihinden itibaren devam eden 4/a sigortalığının ilk işe giriş tarihinden itibaren devam ettiğini, bu nedenle Kurumca resen yapılan 4/b sigortalılık kayıt ve tescil işleminin iptali ile davacıya tahsis talebinden itibaren aylık bağlanması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 26.01.2001 tarihinde tescil edilen Kurnaz Pet. Ür. Gıda İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin 28.09.2010 tarihine kadar ortağı olduğu, 01.10.1993 tarihinden itibaren 1020666 sicil numaralı iş yerinden sigortalı olarak bildirildiği, bu işyerinin öncesinde Mustafa Kurnaz adına kayıtlı iken, 28.02.2001 tarihinden itibaren davacının ortağı olduğu şirket adına tescil edildiği, davacının tahsis talebinde bulunması üzerine 01.03.2001 tarihinden sonraki dönemde ortağı olduğu şirketten 506 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a bendi kapsamında sigortalı çalışmalarının iptal edilerek, ödenen primlerin 4/1-b sigortalılığına aktarıldığı, davacının limited şirket ortaklığı nedeniyle 1479 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b bendi gereğince sigortalı kabul edilerek prim aktarımı yapılması yönündeki Kurum işlemlerinin yerinde olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ortağı olduğu şirketten 4/1-a kapsamındaki sigortalılığının geçerliliği ile yaşlılık aylığı talebinin reddine dair Kurum işleminin iptali ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık “01.10.1993 tarihinde işe girdiği limited şirkette 01.03.2001 tarihinde ortak olan ve bu tarihten ortaklığının sona erdiği 26.09.2010 kadar 4/a kapsamında sigortalı olarak kurum tarafından primleri kabul edilen, sigortalı davacının 4/a kapsamında yaşlılık aylığı tahsis isteminde bulunması üzerine, kurumca ortak olduğu dönemde 4/a kapsamında sigortalı olunamayacağı, primlerin 4/b kapsamında kabul edildiği ve buna göre yaşlılık aylığına hak kazanmayacağı yönündeki kurum işleminin yerinde olup olmadığı” noktasında toplanmaktadır.

2. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda "davacının ortağı olduğu LTD ŞTİ 'ye ait olan işyeri/işyerlerinden davalı Kuruma 506 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun 4/a kapsamında bildirilen çalışmalar hizmet akdine dayalı olmadığından, diğer bir deyişle bu çalışmalar vekalet akdine dayalı olduğundan 506 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun 4/a kapsamında sigortalılığın kabulünün mümkün olmadığı, kurumun resen davacının 4/b kapsamında sigortalı olmasına ve 4/a sigortalılığın iptaline dair işleminin yerinde olduğu, davacının ihtilaflı dönem yönünden 4/a sigortalı olduğu, kesintisiz devam eden eski SSK - yeni 4/a hizmetlerinin tespiti, 4/a sigortalılığın ilk işe girişinden itibaren devam ettirilmesi, SSK nın 4/b sigortalılığına ilişkin resen yapılan kayıt ve tescillerin kaldırılmasına yönelik davasında haksız olduğu, tahsis talep tarihi, dava tarihi ve mevcut durum itibariyle davacının emekli olması için gerekli prim gün sayısının sağlanamadığından tahsis talebi için 10/08/2020 tarihinde kuruma yaptığı emeklilik başvurusunun 10/08/2020 tarihinden itibaren kabul edilerek davacının emekli edilmesine dair talebinin de yerinde olmadığı” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafın istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

3.Kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine çoğunluk görüşü ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

4. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) “Dürüst davranma” başlıklı 2. maddesinde; “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmüne yer verilmiştir. Buna göre; dürüstlük kuralı, herkesin uyması gerekli olan genel ve objektif bir davranış kuralıdır. Genel olarak dürüstlük kuralı kişilerin tarafı oldukları hukuki ilişkilerde dürüst, namuslu, ahlâklı ve diğer kişilerde yaratılan güvenle tutarlı şekilde davranmalarını ifade eder. Buna göre belirli bir hukuki ilişkide dürüstlük kuralına uygun davranış; toplumdaki dürüst, namuslu ve orta zekâlı bir kişinin, genel ahlâk, doğruluk ve karşılıklı güven esaslarına uygun davranış biçimidir. Dürüstlük kuralına uygun bu davranışın belirlenmesinde, toplumda geçerli olan genel ahlâk kuralları, günün adet ve uygulamaları, davranışın söz konusu olduğu hukuki ilişkilerin içerik ve amaçları da dikkate alınacaktır (Dural, M./Sarı, S.: Türk Özel Hukuku, 6. Baskı, ... 2011, s. 226-227). Bir hakkın dürüstlük kuralına aykırı olarak kullanılması suretiyle başkasına bir zarar verilmesi hakkın kötüye kullanımını oluşturur. TMK’nın 2/I. maddesi herkesin haklarını, toplumda geçerli doğruluk, dürüstlük ve iş ilişkilerinin gerektirdiği karşılıklı güven anlayışına uygun olarak kullanmasını emreder.