muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1611, Karar No: 2016/2072, Tarih: 14.12.2016

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden bağımsız bölüm satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin TMK nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir. Büyük şehirlerde küçük tasarruf sahipleri çoğu kez daha uygun bedelle konut edinmek ya da en iyi konumdaki bağımsız bölümü satın almak için tamamlanmamış inşaatları tercih ettikleri bir gerçektir. İyi niyetli üçüncü kişinin, henüz tamamlanmamış ve kat irtifakı kurulmuş bir yapıdan bağımsız bölüm satın almak istediğinde yapması gereken iki şey vardır. Birincisi, satın alacağı bağımsız bölümün tapuda kim adına kayıtlı olduğu, ikincisi ise yapıyı kimin yaptığını araştırmaktır. Yaptığı araştırmada tapu kaydının yüklenici adına olduğunu, inşaatın yüklenici tarafından yapıldığını tespit eden birinin -aksi ispat edilmedikçe-iyi niyetli olmadığını söylemek mümkün olmadığı için "tapuya güven ilkesine" istinaden mülkiyet kazanımının korunması TMK nın 1023. maddesi ve hakkaniyet gereğidir.

Her arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden yükleniciye tapu intikali yapılan inşaatta yükleniciden tamamen iyi niyetli olarak arsa payı veya bağımsız bölüm irtifak tapusu satın alanın bu iktisabını geçersiz saymak TMK nın 1023. maddesi karşısında açıkça Kanuna aykırı davranmak olacaktır. Bu uygulamanın devam ettirilmesi halinde, arsa sahibi ve yüklenici kötü niyetli olarak anlaşmak suretiyle bilerek ve isteyerek bağımsız bölüm alan üçüncü kişileri mağdur edeceklerdir. Arsa sahibi iyi niyetli ve risk almak istemiyorsa; tapu devrinin, sözleşme nedeniyle yapıldığını tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle üçüncü kişilerin iyi niyet iddialarını bertaraf edebilir. Tapu siciline basit bir şerh vermekten kaçınan arsa sahibinin tamamen iyi niyetli üçüncü kişiler karşısında ve onların mahvına sebep olacak şekilde korunması menfaatler dengesine aykırı olduğu gibi, taşınmaz hukukunun temeli olan "tapuya güven ilkesine" de açıkça aykırıdır.

Somut olayda; arsa sahibi ... şirketi ile yüklenici ...... Konut Yapı Kooperatifi arasında 16/06/1997 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmıştır. Yüklenici arsa sahibinin muvafakati ile sözleşmeyi kendi ismini taşıyan ...…Ltd.şti. devretmiş yine yüklenicinin oluru ile arsa sahibi şirket, yükleniciye düşen 21 adet bağımsız bölüm tapusunu sözleşmeyi devralan şirkete devretmiş ve sözleşmeyi devralan şirket, tapuda devraldığı 21 adet bağımsız bölümü davalı üçüncü kişilere tapuda kendi adına satmıştır. Tapuda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi şerhi mevcut olmadığı gibi, 21 bağımsız bölüm tapusu yüklenici şirkete intikal ettirilmeden doğrudan sözleşmeyi devralan ...…Ltd.şti. devredilmek suretiyle bilinçli olarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin varlığı üçüncü kişilere karşı gizlenilmeye çalışılmıştır. Tacir olan davacı-arsa sahibi şirket TTK nın 18/2. maddesi gereğince basiretli tacir gibi davranması gerekirken bu ödevini adeta bilinçli olarak yerine getirmemiştir.

Bu durumda, sözleşmeyi devralan şirketten iyi niyetli üçüncü kişi olarak tapuda bağımsız bölüm satın alan davalıların MK nın 1023. maddesi gereğince “tapuya güven” ilkesi gereğince edindikleri mülkiyet haklarının korunması gerekirken; yüklenicinin edimini yerine getirmediğinden bahisle, arsa sahibine karşı bir alacak hakkının doğmadığı, avans olarak yüklenici adına sözleşmeyi devralan şirkete devredilen ve bu şirket tarafından davalı üçüncü kişilere tapuda yapılan satışın yolsuz tescil nedeniyle hükümsüz olduğu, bu durumda tapu siciline güven ilkesinin işlemeyeceği, üçüncü kişinin inşaatın devam etmesi nedeniyle tapunun avans olarak devredildiğini bilmesi gerektiği, dolayısıyla üçüncü kişilerin adına satıştan yapılan tapu kaydının iptali ile arsa sahibi adına tescil kararı verilmesi gerektiğine dair Sayın Hukuk Genel Kurul çoğunluğu görüşe karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2012/18715, Karar No: 2012/36629, Tarih: 06.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/18715 E.  ,  2012/36629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:1-Taşkın haciz şikayetinin temyiz incelemesinde;İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 2-Gecikmiş itirazın reddine ilişkin şikayetin temyiz incelemesinde;

Borçlu kendisine gönderilen ödeme emrinin yurt dışında iken tebliğ edildiğini belirterek tebliğ tarihinin yurda dönüşünün ertesi günü olan 05.09.2011 olarak kabul edilmesini talep etmiştir. Borçlu adına gönderilen tebligat, Tebligat Kanunu'nun 21/1 ve 21/2.maddelerine uygun olarak yapılmıştır. Borçlunun başvurusu, bu durumda İİK.nun 65.maddesi kapsamında gecikmiş itiraz olup, borçlu yasada belirtilen mazeretinin ortadan kalktığı tarihten itibaren 3 gün içinde mahkemeye başvurmak zorundadır. Şikayetçi, 04.09.2011 tarihinde yurda döndüğünü belirttiğine göre yasal 3 günlük sürenin bitimi olan 07.09.2011 tarihine kadar gecikmiş itirazda bulunması gerekirken bu süre aşılarak gecikmiş itirazda bulunması isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, istemin tebligat usulsüzlüğü şikayeti olarak kabulü ile reddi isabetsiz ise de, sonuçta şikayet reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir. SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/343, Karar No: 2019/386, Tarih: 24.01.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/343 E.  ,  2019/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin bir türü olan kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan fazla ödenen bedelin iadesi talebine ilişkindir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

Davacı yüklenici vekili; müvekkili ile davalı arsa sahibi Vakıflar Genel Müdürlüğü adına, ... Vakıflar 1. Bölge Müdürlüğü arasında ... 10 Noterliği'nin 19 Ağustos 2010 tarihli ... yevmiye nolu Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi düzenlendiği, sözleşme gereği yüklenici müvekkilin ... ili, .... ilçesi, .... Mh. .... Sokak, ... No.37 Parsel No.21-22 Pafta No.26 da bulunan 223 m² lik arsaya %35 arsa yapı karşılığında inşaat yapılacağı, taraflar arasında düzenlenen KKİS'i ve AVAN projesi esas alınarak, ve sözleşmenin 123. maddesine göre yeniden değerlendirme yapılarak, davalı arsa sahibi tarafından 15.12.20111 tarihli ekspertiz raporu düzenlendiği, ancak sözleşmedeki 13. maddesine göre yapılan yeniden değerlendirmede yüklenici aleyhine fazladan tahsilat yapıldığı, davalı arsa sahibine .... 7. Noterliği'nden keşide edilen 22 Aralık 2014 tarihli, 21379 keşide nolu ihtarname ile Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi gereği fazladan ödenen 86.666,00 TL'nin ödenmesi talep edilmişse de; davalı tarafça her hangi bir ödeme yapılmadığını, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklan ve eksik hesaplama sonucu arsa sahibi tarafından 86.666,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iş sahibi vekili;bahse konu yerin ihaleye esas avan projesi ile uygulama projesi arasında farklılıktan dolayı İmar Etüd Müdürlüğü'nün 15.12.2011 tarihli ekspertiz raporunda yüklenici firmanın müvekkil idareye 200.419,05 TL ödemesi gerektiğinin belirtilmesi üzerine konu Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne sunulmuş olup Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün almış olduğu

karar ile davacı yüklenici firmanın müvekkil idareye 250.000,00 TL ödemesi karara bağlandığı, davacı yüklenici tarafından bu tutar ödenerek inşaat tamamlandığı, iskan belgesi alındığı, geçici kabulü ve kesin kabulü yapıldığı ve yüklenicinin kesin teminatı iade ettiği ve bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde istinaf edilmiş ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 2017/544 Esas, 2017/811 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmiş ve karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde istinaf edilmiş ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 2017/544 Esas, 2017/811 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmiş ve karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK geçici 3/2. maddede; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği düzenlenmiştir. Bu düzenleme nedeniyle bir dosyada 20.07.2016 tarihinden önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi nihai bir karar verilmiş ise bu karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olsa bile o dosyada kesinleşinceye kadar verilecek tüm kararlar HMK hükümlerine göre istinafa tabi olmayıp doğrudan HUMK hükümlerine göre temyize tabidir. Bu nedenle daha önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi olarak görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmiş ise bu karar temyiz edilmemiş olsa bile sonrasında dosyanın gönderildiği mahkemece verilen karar dahi HUMK hükümlerine göre temyize tabi olacaktır. HMK geçici 3/2. maddedeki ilk düzenlemede “aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan” ibaresi değiştirilerek “verilen kararlar” ibaresi getirildiğinden bu değişiklik açıkça bu sonucu gerektirmektedir.

Somut olayda, kanun yoluna başvurulan yerel mahkemenin davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verdiği karar 22.11.2017 tarihli olup kural olarak istinaf kanun yoluna tabi ise de, öncesinde 29.06.2015 tarihinde ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/676 Esasına kayıtlı olarak açılan davada 02.11.2015 gün 2015/588 sayılı kararla mahkemenin görevsizliğine, dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Bu haliyle Bölge Adliye Mahkemeleri'nin göreve başlama tarihlerinden önce ilk derece mahkemesince niteliği ne olursa olsun nihai karar verilmiş olmakla, dosyada, esas hakkında verilecek kararlara karşı kesinleşinceye kadar başvurulacak kanun yolunun istinaf değil temyiz kanun yolu olduğu anlaşıldığından, Dairemizin temyiz incelemesi yapmakla görevli ve yetkili olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararı yok hükmünde olup, kararının kaldırılmasıyla işin esasının incelenmesinde;

Bu açıklamalardan sonra davalının temyiz itirazlarına gelince; Taraflar arasında ... 10. Noterliği'nin 19.10.2010 tarih ve 10576 yevmiye nolu düzenleme şeklinde "... ili, ... ilçesi, ... mahallesi ... Sokak 26 Pafta 37 Ada 21-22 nolu Parseller" başlıklı kat karşılığı inşaat sözleşmesinin düzenlendiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden dolayı davacı yüklenicinin davalı iş sahibine fazla ödemesinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen sözleşme,düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türü olan kat karşılığı inşaat sözleşmesi niteliğinde olup, uyuşmazlığın bu hükümlere göre çözümlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında bilirkişi heyetinden 21.07.2016 tarihli

bilirkişi raporu alınmıştır. Bu rapora davalı iş sahibi vekili 03.10.2016 tarihli dilekçesi ile itiraz etmiş olup, özellikle itirazlarında davalı iş sahibi idarenin İmar Etüd Müdürlüğü'nün 15.12.2011 tarihli “Ekspertiz Raporu” dayanak gösterilmiş olduğundan itirazlar ciddi ve somut gerekçeler içermektedir. Gerçekten de taraflar arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 3,4 ve 13. maddeleri birlikte değerlendirilerek bir yorum yapılması ve sonuca gidilmesi gerektiği ve bilirkişi raporunda bu maddelere ilişkin yorum ve değerlendirmelerde bulunulmadığı dikkate alındığında bu itirazların bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak ya da mahkemece verilecek gerekçeli kararda karşılanması ve karşı gerekçelerin hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafı tatmin edecek şekilde açıklanması hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu itirazlar karşılanmadan karar verilmesi yerinde olmamış bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; alınan bilirkişi raporuna davalı iş sahibi vekilince yapılan ciddi ve somut gerekçeler içeren itirazların giderilmesi için HMK'nın 281/2 maddesi gereğince bilirkişi heyetinden taraflar arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 3, 4 ve 13. maddeleri birlikte değerlendirilmek suretiyle düzenlenecek mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bilirkişi ek raporu almak,bunun yeterli ve doyurucu olmaması halinde ise HMK'nın 281/3. maddesi gereğince gerçeğin ortaya çıkarılması için aynı Kanun'un 266. maddesi hükmüne uygun oluşturulacak yeni bir heyetten belirtilen ilke ve açıklamalara göre rapor alarak değerlendirme yapıp karar vermekten ibaret olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 24.01.2019 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6366, Karar No: 2018/1236, Tarih: 05.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/6366 E.  ,  2018/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Mahkemece verilen önceki hüküm, Dairemizce kusur belirlemesi ve kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m.174/1-2) talepleri yönünden bozulmuş, vekalet ücreti yönünden bozma yapılmamıştır. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda bu husus gözetilmeden taraflar yararına yeniden vekalet ücretine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.02.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8111, Karar No: 2015/13638, Tarih: 01.07.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/8111 E.  ,  2015/13638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun babası tarafından çalınan cep telefonunun iade edildiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında "pişmanlığını dile getirerek kendi rızasıyla mağdura iade etmediği" gerekçesi ile 5237 sayılı TCY.nın 168.maddesinin uygulanmaması;

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/974, Karar No: 2013/49, Tarih: 12.02.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/5-974 E.  ,  2013/49 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2010/233729

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık A. K..'ın 5237 sayılı TCK'nun 103/2, 43/1 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve hak yoksunluğuna ilişkin, İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.05.2008 gün ve 416-143 sayılı hükmün, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 15.12.2008 gün ve 13283-11283 sayı ile;

"Oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak rızaya dayalı gerçekleştiği kabul edilen eylemin niteliğini belirlemeye etkisi bakımından ilgili merciden mağdurun doğum tutanağının onaylı sureti ve Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/219 esas sayılı dosyası getirtilip, resmi bir kurumda doğmadığının saptanması halinde mağdurun yaşını belirlemeye yönelik kemik grafileri çektirilerek tam teşekküllü bir hastaneden sağlık kurulu raporunun aldırılması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş sorulup, mağdurenin suç tarihindeki yaşı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri lüzumu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan yerel mahkemece 30.03.2009 gün ve 21-96 sayı ile; mağdurun doğum tutanağı, nüfusa kayıt belgesi ve esas numarası belirtilen asliye hukuk mahkemesi dosyasındaki belgeler getirilip incelendikten sonra önceki hükümdeki gibi karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 01.12.2009 gün ve 13325-13437 sayı ile;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1981 gün ve 5/2-106 sayılı kararında açıklandığı üzere ceza yargılamasının amacının maddi gerçeğin saptanması olduğu nazara alınarak mağdurun yaşının düzeltilmesiyle ilgili olarak açılan Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/219 sayılı dosyasındaki Uşak Devlet Hastanesinin 03.07.2008 tarihli raporu ve bu rapora ek kemik grafileri getirtilip, mağdurun yaşını belirlemeye yönelik yeni kemik grafileri çektirilerek, dosyanın mağdur ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek ilgili ihtisas dairesinden görüş sorulup mağdurun suç tarihindeki yaşı belirlendikten, mağdurun ölen kardeşinin nüfus kaydını taşıdığına ilişkin iddia da araştırılarak buna ilişkin kanıtlar toplanıp tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi ise 08.02.2010 gün ve 40-27 sayı ile;

İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi ise 08.02.2010 gün ve 40-27 sayı ile;

"Mağdurun 24.12.1992 günü Balıkesir Hastanesinde doğduğu, doğuma ilişkin 25.12.1992 tarihli rapora istinaden aynı gün nüfusa kaydının yapıldığı, resmi bir kurumda doğanların yaşının düzeltilmesine yasal imkân bulunmadığı, bu itibarla hastane doğumlu olan ve günü gününe nüfusa kaydı yapılan mağdurun yaşının adli tıptan görüş sorularak tespiti yolundaki bozma ilamının usul ve yasaya uygun görülmediği, sanık müdafilerinin mağdurun saklı nüfustan olduğu ve grafilerinin çektirilerek yaşının yeniden tespitini istemeleri; mağdurun 1990 doğumlu olduğu, doğumda nüfusa kaydedilmediği, 24.12.1992 tarihinde doğan ve nüfusa kaydedilen kardeşinin bir ay sonra öldüğü, mağdurun ölen çocuğun nüfus kaydını kullandığı iddiası; mağdurun iki yıl nüfusa kaydedilmediği halde beklenmesi, sonradan doğan ve nüfusa kayıtlı bulunan çocuğun öldükten sonra nüfus kaydını kullanmasının hayatın olağan akışına, akla ve mantığa uygun bulunmadığı, keza mağdur, babası, annesi ve tanık olarak dilenen ablasının kovuşturma safhasında şikâyetçi olmadıkları, soruşturma aşamasından farklı beyanlarına sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olduğundan itibar edilmediği, mağdurun nasiyei halinin nüfus kaydına uygun olduğu" gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli 30.04.2012 gün ve 233729 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; kayden ondört yaşın içerisinde bulunan ve resmi kurumda doğduğu anlaşılan, ancak onbeş yaşından büyük olduğu ileri sürülen mağdurenin gerçek yaşının saptanması için Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasına gerek olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Nüfus aile kayıt tablosu ve mernis doğum tutanağına göre mağdurenin 24.12.1992 tarihinde Balıkesir Devlet Hastanesinde doğduğu ve bir gün sonra 25.12.1992 tarihinde doğum belgesine istinaden nüfusa kaydedildiği,

Mağdurenin kollukta, yaşının küçük olması nedeniyle görevlendirilen avukat ve psikolojik danışman huzurunda; ablasının erkek arkadaşı olan sanığın, rızası doğrultusunda kendisine karşı cinsel davranışlarda bulunduğunu belirterek şikâyetçi olduğu, sanığın mafya ilişkileri bulunduğundan ailesinin şikâyetçi olmasını istemediğini, altı gün sonra babası ile birlikte karakola başvurarak, şikâyetten vazgeçme dilekçesi verdiğini, savcılık ve mahkemede ise olayın ablasını kıskanması nedeniyle uydurduğu bir senaryo olduğunu, sanığın kendisine karşı cinsel bir fiilinin bulunmadığını belirttiği,