muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12214, Karar No: 2019/15540, Tarih: 23.12.2019

Aksi durumun kabulü her ihbar veya şikayet üzerine Cumhuriyet Savcısının kamu davası açmasını gerektirir ki bu kabul, lekelenmeme hakkıyla bağdaşmayacak ve kanunun ruhuna uygun düşmeyecektir.

Bu açıklamalar ışığında, soruşturmaya konu olayda; dosyadaki şikayet ve iddiaların kapsamına göre yapılan soruşturmanın yeterli olduğu şikayet dilekçesinde ve soruşturma evresinde bildirilmeyen ve dinlenilmeyen herhangi bir tanık ve suçun niteliğine göre toplanmayan bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilirken gösterilen gerekçelerin dosya içeriğine uygun olduğu, ileri sürülen itiraz nedenlerinin ise yerinde olmadığından bahisle bu karara yönelik itirazın reddine karar veren Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 18.10.2018 gün ve 2018/5935 değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun bulunduğundan,

Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen ihbarname içeriği, açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 23.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4508, Karar No: 2019/5457, Tarih: 15.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4508 E.  ,  2019/5457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocukların atılı hırsızlık suçunu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6/1-e maddesi uyarınca gece vakti sayılan zaman diliminde işledikleri ve hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde yer alan uzlaşmaya bağlı suçlar arasında bulunmadığı anlaşıldığından, uzlaştırma işlemlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ...'in tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-UYAP'tan temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın karar tarihinden sonra, 04/03/2018 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Mağdur ... Gülegen'in 14/08/2014 tarihli kolluk ifadesinde, 14/08/2014 günü saat 09.00 sıralarında dükkana geldiğinde dükkan dışında kilitli vaziyette bulunan dondurma dolabının önünde yerde dondurmaların olduğunu, dolabın üzerinde bulunan kapak kilidini açıp kontrol ettiğinde dondurma dolabı cam kapağının açılmış ve dondurma alınmış olduğunu, iş yerinin içerisinde bulunan kamera görüntülerini kontrol ettiğinde 3 - 4 çocuğun dolabı kurcaladığını gördüğünü, görüntülerdeki kişilerin suça sürüklenen çocuklar ... ve ismini Samet olarak bildiği şahıslar olduğundan emin olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesine konu hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nun 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi sonucu suça sürüklenen çocuklar hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini,

3-Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu düzenlenmesi için harcanan yol masrafının zorunlu kamu gideri olmasına rağmen suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmesi,

4-5237 sayılı TCK'nun 61/5. maddesi uyarınca hüküm kurulurken aynı Kanun'un 31/3. maddesinin 168/1. maddesinden önce uygulanması gerekirken aksi yönde davranılması,

5-Kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen ...'in gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, suça sürüklenen çocuk ... açısından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ...'in kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 15/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25501, Karar No: 2016/330, Tarih: 14.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/25501 E.  ,  2016/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle ölüme neden olma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezasından hükümlü ....’in, 20/02/2015 tarihinde Adliye temizlik iş kolunda çalışmakta iken eşiyle temizlik odasına girdiği ve 1-2 dakika kadar kaldığı gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 41/2-c maddesine aykırı hareket etmekten 1 ay süreyle ücret karşılığı çalıştığı işten yoksun bırakma cezası ile cezalandırılmasına dair.... Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 26/02/2015 tarihli ve 2015/67 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 05/03/2015 tarihli ve 2015/449 esas, 2015/459 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve söz konusu kararın iptaline dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 24/03/2015 tarihli ve 2015/349 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/05/2015 gün ve 34229 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/06/2015 gün ve KYB. 2015-197933 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün 20/02/2015 tarihinde Adliye temizlik iş kolunda çalışmakta iken eşiyle temizlik odasına girdiği ve 1-2 dakika kadar kaldığı, söz konusu eylemin çalışma yönergesine aykırı olduğu ve ücret karşılığı çalıştığı işten yoksun bırakma cezasının öngörüldüğü, eylemin cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 41/2-c maddesinde, "İş yerindeki çalışma yönergelerine uymamak.” şeklinde düzenlendiği, ceza infaz kurumlarının kanunla belirlenmiş kendine özel şartları ve kuralları olan kurumlar olduğu, kişi hürriyetinin kanundan kaynaklanan yetkiye dayanılarak kısıtlandığı kurumlarda, belirli bir disiplin ve düzenin sağlanmasının da yine mevzuat gereğince zorunlu olduğu, disiplin kurulunun kanuna dayanarak yaptığı değerlendirmede hukuka aykırı bir durum bulunmadığı, söz konusu düzenlemede, işyerinde çalışma yönergelerine aykırı hareket etmenin kurum disiplinini bozduğu gerekçesiyle ceza hükmünün öngörüldüğü aksi yönde bir uygulamanın kurumun düzenini bozacağı ve diğer hükümlüler üzerinde olumsuz etkisi olacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara göre, Mahkeme tarafından kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen neden yönünden delil takdiri yapılarak karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19121, Karar No: 2014/8409, Tarih: 06.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19121 E.  ,  2014/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakın davalı idareden,

2-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve ... idaresinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2012 ve 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin Pütürge ..., ... İlçe Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre dava tarihi itibariyle rayiç değerlerini gösterir cetvelin ..., ... ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

5-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10840, Karar No: 2014/14957, Tarih: 10.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/10840 E.  ,  2014/14957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ... ... vd aleyhine 02/.../2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu ve husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 06/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının, davalı ...'e yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

...-Davacının, davalı ... .... ....'ne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, usule aykırı tebligat yapılması nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden husumet nedeniyle istemin reddine, davalı .............. yönünden ise yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı kurum çalışanının usule aykırı tebligat yapmasından dolayı zarara uğradığını belirterek, bu zararın hem davalı kurum görevlisinden hem de istihdam eden olarak davalı kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davalı kurumun bir kamu tüzel kişiliği olduğu, görevini gereği gibi yerine getirmemesinin hizmet kusuru niteliğinde olduğu benimsenerek, idari yargıda tam yargı davası açılması gerektiğinden bahisle davalı .............. yönünden görevsizlik kararı verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğini düzenleyen 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın .... maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde sadece ilgili idareye karşı dava açılabilir. Özel hukuk tüzel kişileri ve gerçek kişiler hakkında idare mahkemelerinde dava açılamaz.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğini düzenleyen 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın .... maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde sadece ilgili idareye karşı dava açılabilir. Özel hukuk tüzel kişileri ve gerçek kişiler hakkında idare mahkemelerinde dava açılamaz.

Bu bakımdan, hangi mahkemenin görevli olduğunun belirlenmesi için öncelikle davalı kurumun hukuki statüsünün belirlenmesi gerekmektedir. Kamu İktisadi Teşebbüsü (KİT) olarak görev yapan ..............'nün görevleri, yargılama esnasında .../05/2013 tarihli ve 28655 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6475 sayılı “Posta Hizmetleri Kanunu” ile yeniden düzenlenmiş, kurum “Posta ve Telgraf Teşkilatı Anonim Şirketi” adını almış, 02/09/2013 tarihinde Ticaret Siciline kayıtla 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve özel hukuk hükümlerine tabi bir Anonim Şirket olarak faaliyetine başlamıştır. 6475 sayılı Kanun’un genel gerekçesinde ise, ... .... .... Teşkilatı Genel Müdürlüğü’nün, sektörde Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre faaliyet yapan diğer şirketlerle eşit koşullarda rekabet edebilir hale gelmesi amacıyla .......... A.Ş. olarak yapılandırılmasının öngörüldüğü açıkça ifade edilmiştir. Diğer yandan, 6475 sayılı Kanun m..../...’de, .......... A.Ş.’nin sermayesinin tamamının Hazine’ye ait olduğu hüküm altına alınmıştır. Bu bakımdan .......... A.Ş., Anayasa m.165 ve 233 Sayılı KHK gereğince kamu iktisadi teşebbüsü niteliğini halen sürdürmektedir.

Tüm bu yasal düzenlemelerden, davalı kurumun bir özel hukuk tüzel kişisi olduğu, özel hukuk kurallarına göre yönetileceği ve faaliyet göstereceği, eylem ve işlemlerinin idari eylem ve işlem niteliğinde olmayıp diğer özel hukuk tüzel kişilerinde olduğu gibi, özel hukuka ilişkin bulunduğu sonucuna varılmalıdır.

Şu halde, davalı .......... A.Ş.'nin açıklanan niteliği gereği, eldeki uyuşmazlığa idari yargı yerinde değil, adli yargı yerinde bakılmalıdır. Mahkemece, davalı .......... A.Ş. yönünden işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenle davacının, davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu davalı bakımından ONANMASINA; yukarıda (...) nolu bentte gösterilen nedenle hükmün davalı .......... A.Ş. yönünden BOZULMASINA .../.../2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4633, Karar No: 2011/6053, Tarih: 04.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/4633 E.  ,  2011/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.11.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 136 ada 50 sayılı parselin meradan kazanıldığını, davalılar adına oluşan tapu kaydının iptali ile taşınmazın mera niteliği ile özel siciline yazılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar çekişmeli parselin tarım taşınmazı olduğunu, üzerinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliklerinin bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

Kadastro işlemleri sırasında 127.305 metrekare yüzölçümündeki 136 ada 50 sayılı parselin çayır niteliği ile ve kazandırıcı zaman aşımına dayanılarak davalılar adına tescil edildiği görülmektedir. Paftasından 50 sayılı parselin tümüyle mera olarak sınırlandırılan taşınmazlarla çevrildiği anlaşılmaktadır. 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre çayır, tavan suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerdir. Kuşkusuz, çayır mera kaynakları arasına alınabileceği gibi özel amaçlarla üretilip yetiştirilmişse özel mülkiyete de konu teşkil edebilir. Nitekim, ziraat bilirkişisi 14.09.2010 tarihli raporunda taşınmazın çayır vasfında olduğunu belirtmiş, civardaki mera parselleri ile mevcut bütünlüğü bozmadığını ifade etmiştir.

Ancak, yukarıda vurgulandığı üzere 136 ada 50 sayılı parsel tümüyle mera olarak sınırlandırılan taşınmazlarla çevrilidir. Merada bütünlüğü bozması halinde bu yerin de mera kaynakları içerisinde düşünülmesi gerekir. Bilirkişinin mevcut raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece yapılması gereken iş, yerinde yeniden keşif yapmak, üç kişilik ziraatçı bilirkişi kuruluna 50 sayılı parseli ve civarını inceletmek, çayır niteliğindeki bu taşınmazı çevresi ile birlikte değerlendirerek mera bütünlüğünü bozup bozmadığını tespit ettirmek, bu konuda ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak, bütünlüğün bozulduğu saptandığı takdirde davayı kabul etmek, 50 sayılı parsel kamu malı niteliğinde mera değilse şimdiki gibi davayı reddetmek olmalıdır.

Eksik inceleme, araştırma ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak yazılı olduğu şekilde davanın reddi doğru görülmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 04.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24577, Karar No: 2013/580, Tarih: 15.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/24577 E.  ,  2013/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Kartal 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde, borçlunun ödeme emri tebligatının usulsüzlüğü şikayeti ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine, 6099 Sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında: "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup. muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Söz konusu 7201 Sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 Sayılı Kanun'a göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 Sayılı Yasanın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, 10. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır. Muhatap o adreste hiç oturmamış ya da adresten ayrılmış dahi olsa tebligat iade edilmeyecek, 21/2. madde gereğince işlem yapılacaktır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernisadresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmekledir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak (bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak) Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa, adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Somut olayda, takip dosyasından borçluya daha önce Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebligat çıkartılmadan doğrudan aynı Kanunun 21/2. maddesine göre ödeme emri tebliğ edilmiş olup yapılan tebligat bu haliyle usulsüzdür.

O halde mahkemece, borçlunun usulsüz tebligata ilişkin şikayetinin kabul edilerek Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca tebliğ tarihinin borçlunun bildirdiği öğrenme tarihine göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

19.01.2011 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 11.01.2011 tarihli 6099 Sayılı Tebligat Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile adrese dayalı kayıt sistemindeki adrese tebligat usulü benimsenmiş ve bu doğrultuda 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nda değişiklikler yapılmıştır.