muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22741, Karar No: 2022/8658, Tarih: 05.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/22741 E.  ,  2022/8658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine, suça sürüklenen çocuklar Mahmut ile Umutcan'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatleri ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açılan kamu davasının düşmesine dair Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.01.2020 gün ve 2018/318 Esas, 2020/22 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun suça sürüklenen çocuklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan reddi, özel hayatın gizliliğini ihlal suçu açısından ise kabulüyle hükümlerin kaldırılarak suça sürüklenen çocuk ...'ın beraati ile suça sürüklenen çocuk ...'un müstehcenlik suçundan mahkumiyeti, sanık hakkında kurulan hükümler yönünden istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın müsnet suçlardan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin sanık müdafisinin temyiz isteminin ek kararla reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler ile sanık ... müdafisinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... müdafisi ile suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyizleri nedeniyle yapılan incelemeye gelince;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... müdafisi ile suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyizleri nedeniyle yapılan incelemeye gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi ve suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, suça sürüklenen çocuğun müstehcenlik suçundan mahkumiyetlerine dair kurulan hükümler ile sanık müdafisinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümle ilgili temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karara yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ve suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümler ile ek kararın ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16588, Karar No: 2025/1277, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/16588 E.  ,  2025/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SAYISI: 2021/155 E., 2021/457 K.

ŞİKÂYETÇİ: Okan Demir

SUÇ: Mala zarar verme

SUÇ TARİHLERİ: 05.04.2018, 07.04.2018

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2024 tarihli ve KYB-2024/109331 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Dosya aslının suça sürüklenen çocuk hakkındaki hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden istinaf incelemesi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesinde olduğu anlaşılmakla, onaylı dosya sureti üzerinde yapılan incelemede,

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinde yer alan "Değişik: 29/6/2005 – 5377/20 md.) (1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir. (2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir..." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda müşteki Okan Demir'in 08/11/2018 tarihli celsede alınan beyanında, zararının giderildiğini ve davacı olmadığını beyan ettiği, soruşturma aşamasında verdiği beyanda zararın giderildiğine ilişkin bir açıklamanın olmadığı, mağdurun zararının tamamen giderilmiş olduğu anlaşılmakla, zararın hangi aşamada giderildiğinin tespitinin yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayin edilmesinde,

2-Suça sürüklenen çocuğun, 05/04/2018 günü camı kırmak suretiyle suça konu iş yerine girerek hırsızlık yapması, suça sürüklenen çocuğun 07/04/2018 günü kapı kilidini ve üst camını kırmak suretiyle aynı iş yerine girerek hırsızlık yapması şeklinde gerçekleşen olaylarda, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme eylemleri nedeniyle hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinde yer alan “(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…)(1) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir. (2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, somut olayda, şikâyetçinin 08.11.2018 tarihli duruşmada, "Ben hırsızlığın meydana geldiği mağazanın bölge müdürüyüm. Davacı değilim, zararımız giderilmiştir." şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk tarafından şikâyetçinin zararının hangi aşamada giderildiği tespit olunarak sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun cezasından 5237 sayılı Kanun'un 168/1 veya 168/2. maddeleri uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suça sürüklenen çocuğun, 05.04.2018 günü camı kırmak suretiyle suça konu iş yerine girerek hırsızlık yapması, suça sürüklenen çocuğun 07.04.2018 günü ise, kapı kilidini ve üst camını kırmak suretiyle aynı iş yerine girerek hırsızlık yapması şeklinde gerçekleşen olaylarda, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme eylemleri nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin istinaf edilmeksizin kesinleşen 07.12.2021 tarihli ve 2021/155 Esas, 2021/457 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/3. maddesi gereği, aleyhe sonuç doğurmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18420, Karar No: 2013/11116, Tarih: 21.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/18420 E.  ,  2013/11116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar avukatlarının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-506 sayılı Kanunun 60/G maddesi: malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları uygulanmasında 18 yaşından önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık sürelerinin 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edileceği, ancak, bu tarihten önceki sürelerin prim ödeme gün sayısına dahil edileceği hükmünü içermekte olup, aynı Kanunun Geçici 54. maddesi kapsamında 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmayan ve 01.01.1982 doğum tarihli davacının 18 yaşını 01.01.2000 tarihinde ikmal etliği anlaşılmakla: sigortalılık başlangıcı olarak 18 yaşını ikmal ettiği tarihinin esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulunun ... E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırlarını aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin

imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırlarını aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin

imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa, tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202). 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

Mahkemece, davacının, kabul edilen çalışma döneme ilişkin olarak, yazılı belge olmamasına rağmen, asgari ücretten fazla günlük ücrete hükmedilmesi, isabetsizdir.

Ne var ki, (2) ve (3) numaralarda belirtilen bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan, "davacının" sözcüğünden sonrasının (2) numaralı bende kadar olan kısmının silinerek, yerine; 01.05.1996 - 15.08.2003 tarihleri arasında 2.624 gün yasal asgari ücret ile davalı... Baklava ve Kebap Salonları İşletmeleri Tic. Ltd. Şti. nezdinde çalıştığının ve davacının, 506 sayılı Kanununun 60/G maddesi hükmü uyarınca sigortalılık başlangıç tarihinin 01.01.2000 olduğunun tespitine," ifadesinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Baklava ve Kebap Salonları İşletmeleri Tic. San. Ltd. Şti.'nden alınmasına, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9473, Karar No: 2019/8499, Tarih: 11.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9473 E.  ,  2019/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının ... Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ... İl Müdürlüğü'ne bağlı ... Kimsesizler Kız Yetiştirme Yurdunda ihaleyle iş alan şirketlerde 17 yıl kadar çalıştığını, davalı şirkette çalışmakta iken 22/01/2014 tarihli yazı ile 01/02/2014 tarihinden itibaren ... Huzurevinde davalı şirket bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, 01/04/2014 tarihinde yapılan ihaleyi kazanan ... Temizlik Şirketi’nin davacıdan davalı şirketten emekli ikramiyesi aldığına dair yazı getirdikten sonra işe başlatacağını söylediği, daha sonra davalı şirketin 31/03/2014 tarihi itibariyle çıkışının verildiğini öğrendiğini, 03/04/2014 tarihli ihtarnamesi ile yasal haklarını talep ettiğini, alt işverenler arasında işyeri devri bulunduğunu, davalı Bakanlığında asıl işveren olarak sorumlu olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın maddi ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkili idarenin ihale konumunda olup diğer davalı şirketin asıl işveren olduğunu, diğer davalı şirket ile müvekkili Kurum arasında hizmet anlaşması yapıldığını, müvekkil idarenin ihale ve hizmet alım sözleşmesiyle söz konusu işi adı geçen şirketlere verdiğini, ihale konusu işlerde bakım elemanlarının hizmetleri tamamen ihaleyi kazanan şirket işçileriyle yerine getirildiğini, dolayısıyla ihaleye konu iş yerinin işlerinde müvekkili idarenin işçi çalıştırmadığını, ... 4. Noterliği'nin 24/04/2014 tarih ve 3280 yevmiye sayı ile davacıya hitaben düzenlenen ihtarnamede belirtildiği üzere, davacının ... Tem. Güv. Sis Oto. Eml. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. hizmet alımı personeli olarak çalışmış olduğu, fakat 01/04/2014 tarihinden itibaren ... Temizlik Şirketi’nin ihaleyi aldığı, söz konusu şirket ile sözleşmenin neden yenilenmediği veya sözleşmeyi imzalamaktan neden kaçındığının bilinmediği, bu nedenlerle 31/03/2014 tarihinde sonuçlanmış sözleşmenin 25. maddesi uyarınca ... Tem. Güv. Sis. Oto. Eml. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.nin sorumluluğu olup İl Müdürlüğü’nün herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Şirketi temsilcisi aşamalardaki beyanlarında, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ... İl Müdürlüğü'ne bağlı işyerlerinde hizmet alım ihaleleri ile temizlik ve bakım hizmetinde değişik şirketlere bağlı olarak 01/04/1998 tarihinde çalışmaya başladığı, en son davalı ... Tem. Güv. Sis. Oto. Eml. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.nin hizmet ihalesini aldığı ... Kimsesizler Kız Yetiştirme Yurdunda çalışmakta iken 01/02/2014 tarihinden itibaren ... Huzurevi Müdürlüğü'nde görevlendirildiği, 31/03/2014 tarihine kadar burada çalıştığı, davalı ... Temizlik Ltd. Şti. tarafından davacının 31/03/2014 tarihinde işten ayrılış nedeni (Kodu: 18) işin sona ermesi olarak belirtilen işten ayrılış bildirgesi düzenlendiği, davalı ... Temizlik Şirketi tarafından davacıya başka iş yeri gösterilmediği, 01/04/2014 tarihinden itibaren ... Huzurevi Müdürlüğü'nün hizmet alımı ihalesini ... Temizlik Hizmetleri A.Ş.nin aldığı, ... Temizlik Hizmetleri A.Ş. tarafından ... Huzurevi Müdürlüğü'ne gönderilen çalışacak personel listesinde davacı isminin bulunmadığı, bu nedenle davacının iş sözleşmesinin davalı ... Temizlik Ltd. Şti. tarafından "işin sona ermesi" nedeni haklı nedene dayanmaksızın 31/03/2014 tarihinde sona erdirilmiş olduğu, davacının davalı Kurum işyerlerinde 01/04/1998-31/03/2014 tarihleri arasında geçen toplam çalışma süresinin 16 yıl, en son aylık ücretinin ise 1.496,30 TL/brüt olduğu, davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ... İl Müdürlüğü'nün asıl işveren olup,davacıyı çalıştıran şirketlerin asıl işverenden ihale ile iş alan alt işveren konumunda oldukları, davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ... İl Müdürlüğü işini ihale sözleşmeleri ile alt işveren olan şirketlere verdiği, davacı alt işverenler değiştiği halde aynı iş yerinde çalışmasına devam ettiği anlaşılmış olmakla, 4857 sayılı Yasa'nın 6. maddesi gereğince alt işverenler arasında iş yeri devrinin kabulü gerektiği, son işveren olan davalı ... Tem. Güv. Sis. Oto. Eml. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.nin davacının kendi yanında çalıştığı süreden ve iş yerini devraldığı dava dışı şirketlerin yanında çalıştığı süreden sorumlu olduğu, davacının hizmet sözleşmesinin davalı ... Temizlik Ltd. Şti. tarafından "işin sona ermesi" nedeni ile haklı nedene dayanmaksızın 31/03/2014 tarihinde sona erdirilmesi nedeni ile ihbar ve kıdem tazminatlarına hak kazandığı, davalı ... Temizlik Ltd. Şti.'nin devralan-alt işveren sıfatı ile dava dışı şirketlerin yanında çalıştığı süreden ve hesaplanan alacakların tamamından sorumlu olduğu, 4857 Sayılı Yasa'nın 2. maddesinin 6 ve 7. fıkraları gereğince asıl işveren olan davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı davacı alacaklarından davalı alt işveren ... Temizlik Ltd

... Temizlik Ltd. Şti.'nin devralan-alt işveren sıfatı ile dava dışı şirketlerin yanında çalıştığı süreden ve hesaplanan alacakların tamamından sorumlu olduğu, 4857 Sayılı Yasa'nın 2. maddesinin 6 ve 7. fıkraları gereğince asıl işveren olan davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı davacı alacaklarından davalı alt işveren ... Temizlik Ltd. Şti ile birlikte sorumlu olduğu, fazla çalışma yaptığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığının ispat yükü davacıda olduğundan, 2014 yılı Şubat ve Mart ayı devam çizelgesi ve mahkememizce anlatımı alınan tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, bilirkişi Av.... tarafından düzenlenen 20/02/2015 tarihli raporda belirtildiği üzere, davacının ... Huzurevi Müdürlüğü'ne çalıştığı 01/02/2014-31/03/2014 tarihleri arasında haftanın 6 günü 08/00-16/00, 16/00-24/00, 24/00-08/00 vardiyalarında 1 saat ara dinlenmesi kullanarak fiilen 7 saat, haftada (7x6)=42 saat çalıştığı anlaşıldığından fazla çalışmasının bulunmadığı, 01/04/1998-31/01/2014 tarihleri arasında ise tanıkların birbiri ile uyuşan beyanlarından; davacının gündüz vardiyasında 07/30-17/30 saatleri arası çalıştıkları, gece çalışanların saat 17/00 de işe geldikleri, sabah saat 08/30'a kadar çalıştıkları, 17/00-08/30 saatleri arası çalıştıktan sonra 2 gün izinleri oldukları, gündüz vardiyasında 07/30-17/30 saatleri arası 1 saat ara dinlenmesi kullanarak 9 saat, gece vardiyasında 1,5 saat ara dinlenmesi kullanarak 14 saat çalıştığı, davacı ile birlikte 4 kişinin sırayla gece ve gündüz vardiyalarında çalıştıkları, gece çalışmasından sonra 2 gün izin kullandıkları kabul edildiğinde davacının 4 haftalık; 1. hafta; 2 gün gece vardiyasında ( 14x2)= 28 saat, 1 gün gündüz vardiyasında 9 saat, toplam 37 saat çalıştığı, 45 saati aşan fazla çalışması bulunmadığı, ancak 7,5 saati aşan gece çalışması fazla çalışma sayılacağından 2 gün gece çalışması için ( 14 - 7,5) = 6,5 ( 6,5 x 2)= 13 saat fazla çalışma yaptığı , 2. ve 3. hafta: 2 gün gece vardiyasında ( 14 x 2)= 28 saat, 2 gün gündüz vardiyasında ( 9x2)= 18 saat, toplam 46 saat çalıştığı, 45 saati aşan 1 saat fazla çalışması bulunduğu, ancak 7,5 saati aşan gece çalışması fazla çalışma sayılacağından 2 gün gece çalışması için ( 14-7,5)= 6,5 (6,5x2)=13 er saat fazla çalışma yaptığı, 4

. ve 3. hafta: 2 gün gece vardiyasında ( 14 x 2)= 28 saat, 2 gün gündüz vardiyasında ( 9x2)= 18 saat, toplam 46 saat çalıştığı, 45 saati aşan 1 saat fazla çalışması bulunduğu, ancak 7,5 saati aşan gece çalışması fazla çalışma sayılacağından 2 gün gece çalışması için ( 14-7,5)= 6,5 (6,5x2)=13 er saat fazla çalışma yaptığı, 4. hafta: 1 gün gece vardiyasında 14 saat, 2 gün gündüz vardiyasında (9x2)=18 saat, toplam 32 saat çalıştığı, 45 saati aşan fazla çalışması bulunmadığı, ancak 7,5 saati aşan gece çalışması fazla çalışma sayılacağından 1 gün gece çalışması için ( 14-7,5)= 6,5 saat fazla çalışma yaptığı, bu şekilde haftada ( 13+13+13+6,5)= 45,5 saat fazla çalışma yaptığı, bu çalışma şekline göre haftada 3-4 gün çalışma yaptığı dikkate alınarak ulusal bayram genel tatil günlerinin yarısında 1 Ocak, 19 Mayıs, 29 Ekim günleri, dini bayramlarda 2 şer gün çalıştığı anlaşılmış olup, bilirkişi tarafından davacının fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hesaplamalarında Yargıtay içtihatları gereğince % 30 takdiri indirim uygulandığı, davalı işveren tarafından davacının yıllık izin kullandığının izin defteri veya davacının imzasını taşıyan belge ile ispatlanması gerekli olup, "temizlik hizmet alımı çalışma programları" ile "günlük mesai çizelgeleri"nde davacı imzası bulunmadığından davacının yıllık izin kullandığının davalı işverence ispatlanamadığı, bilirkişi tarafından düzenlenen 07/05/2015 tarihli ek raporda belirtildiği üzere; davacı tarafından imzalı dilekçeden davacının 09/08/2008-18/08/2008 tarihleri arası 8 gün (hafta tatili yıllık izin süresinden sayılmayacağından) yıllık izin kullandığı, toplam ( 45+8)= 53 gün yıllık izin kullandığı, hak kazandığı 292 gün yıllık izinden mahsup edildiğinde ( 292-53)= 239 gün bakiye yıllık izin süresi bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.