muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4553, Karar No: 2024/3543, Tarih: 05.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4553 E.  ,  2024/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3089 E., 2023/1366 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/470 E., 2021/309 K.

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Kuzey Ankara Girişi Projesi kapsamında davacı ile davalı arasında 23.12.2005 tarihinde tapu tahsis belgeli tesis sözleşmesi imzalandığını, davalının, davacıya proje kapsamında, 1. Etap konut adalarında üretilecek 80 m²'lik konutlardan 1 adet daireyi anahtar teslimi vermeyi ve tesis için davacıya 2005 yılı için aylık 200 TL kira yardımı yapmayı kabul ve taahhüt ettiğini, davalının tapu tahsis belgesine konu yapının şahıs parselinde olduğu gerekçesiyle hak sahibi davacıya sözleşmenin feshedildiğini bildirdiğini, davacının mülkiyet hakkının davalının tek taraflı işlemi ile ihlal edildiğini ileri sürerek, sözleşmenin haksız feshedildiğinin tespiti ile 23.12.2005 tarihli sözleşmenin uygulamasına devam edilmesi yönünde karar verilerek muarazanın giderilmesine, isabet eden dairenin davacıya teslimine, bu talebin reddi halinde, ödenen bedelin, ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacıya ait olan gecekondunun 1409 parsel üzerinde kaldığı ve bu parselin, şahısların mülkiyetinde olduğunun tespit edildiğini, sözleşmenin idarece, 1/d maddesine uygun olarak feshedildikten sonra davacının uzlaşmaya davet edildiğini, davacının seçimlik hakkını ... 70048 parselde üretilecek sosyal konutlardan bir adet 80 m²’lik konut verilmesi yönünde kullandığını, davacı ile 03.02.2005 tarihli ve 259/259 sayılı tutanaklı uzlaşma komisyon raporu doğrultusunda belgesiz hak sahipleri konut sözleşmesi imzaladıklarını, davacıya kura neticesinde isabet eden ... mevkii 70048 ada B2-6 blok, 3. Kat 15 no.lu bağımsız bölümün 14.09.2015 tarihinde teslim edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tesisin özel mülkte kalması nedeni ile Belediye tarafından yapılan fesihlerin haksız olduğu kabul edilmiş ise de dava konusu olayda fesihten sonra davacının seçimlik hakkını kullanarak davalı Belediye ile uzlaşarak konut tesliminin gerçekleştiği, bu durumda davacının, haksız fesihten kaynaklı hakkından vazgeçerek davalı idare ile uzlaşma yolunu seçtiği, sözleşme gereğince konutu teslim aldığı da dikkate alındığında 23.12.2005 tarihli tapu tahsis belgeli tesis sözleşmesinin haksız fesih edilmesinden kaynaklı olarak talepte bulunmasının hakkaniyete uygun düşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; dava konusu yapının şahıs arazisinde kaldığı ileri sürülerek 23.12.2005 tarihinde yapılan ilk sözleşmenin feshedilerek arsasının davacının elinden alındığını, bunun yerine davalı tarafından 02.08.2013 tarihli sözleşmeyi yapmaya zorlandığını, ilk sözleşmenin feshedilmesinin haksız olduğunu, bu konuda davacıya seçimlik hak tanınmadığını, daha değersiz bir taşınmaz almak zorunda bırakılarak zarara uğratıldığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 23.12.2005 tarihli Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesinden kaynaklanan haklarından vazgeçip davalı Belediye ile uzlaşma yolunu seçerek 03.02.2015 tarihli tutanaklı uzlaşma komisyon raporu doğrultusunda 03.02.2015 tarihli Belgesiz Hak Sahipleri Konut Sözleşmesi gereğince payına düşen konutu teslim almasına rağmen, 23.12.2005 tarihli Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesinin haksız feshinden kaynaklı talepte bulunmasının iyi niyet kurallarına ve hakkaniyete aykırı olması ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf başvuru dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kentsel dönüşüm kapsamında taraflar arasında imzalanan sözleşmeden kaynaklanan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2981 sayılı İmar ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler ve 6785 sayılı İmar Kanunu'nun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun'un “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular” başlıklı 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kentsel dönüşüm kapsamında taraflar arasında imzalanan sözleşmeden kaynaklanan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2981 sayılı İmar ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler ve 6785 sayılı İmar Kanunu'nun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun'un “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular” başlıklı 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. 2981 sayılı İmar ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler ve 6785 sayılı İmar Kanunu'nun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun'un “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular” başlıklı 13 üncü maddesinde; “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.a) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir. b) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Hazine, belediye, il özel idarelerine ait veya Vakıflar Genel Müdürlüğünün idaresinde olan veya bu Kanun uyarınca mülkiyetlerine geçen arsa veya araziler üzerinde, ıslah imar planları ile meydana getirilen imar parselleri içinde hak sahiplerine, yapılarının işgal ettiği arazi de dikkate alınarak ıslah imar planında getirilen ölçülere uygun şekilde arsa veya hisse tahsis edilir. Gecekondusu muhafaza edilemeyen hak sahiplerine aynı bölgede veya diğer gecekondu ıslah veya önleme bölgesinde başka bir arsa veya hisse verilir. Tahsis edilen arsa veya hissenin bedeli 4/11/1983 tarih ve 2942 sayılı Kanun veya 6/6/1984 tarih ve 3016 sayılı Kanuna göre tespit edilir.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

2. 03.02.2015 tarihli, tutanaklı uzlaşma komisyon raporu doğrultusunda davacı ile davalı Belediyenin 03.02.2015 tarihli belgesiz hak sahipleri konut sözleşmesini imzaladıkları, davacının önceki ödemelerinin peşinata sayılarak, bakiye tutarın 10 yıl vade ile ödenmesi hususunda anlaşma sağlandığı, davacıya kura neticesinde isabet eden ... mevkii 70048 ada B2-6 blok, 3. Kat 15 no'lu bağımsız bölümün 14.09.2015 tarihinde teslim edildigi, böylece davacının kendi özgür iradesi ile gayrimenkul satış sözleşmesi akdettiği ve sözleşmenin tüm hükümlerinin tarafların gerçek arzu ve iradelerine uygun olduğu, davacının kendi hür iradesi ile imzalamış olduğu sözleşme ile bağlı olduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8829, Karar No: 2018/3522, Tarih: 28.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8829 E.  ,  2018/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili; 12.12.2011 tarihinde, sahibi ..., sürücüsü ... olan araçla, müvekkilinin kullandığı motosikletin karıştığı kazada müvekkilinin yaralandığını, 75 gün işinden mahrum kaldığını, motorlu kurye olan müvekkilin de beden gücünde kalıcı kayıp olduğunu beyanla 2.500,00 TL maddi tazminat, 2.500,00 TL tedavi gideri olmak üzere şimdilik toplam 5.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi toplam 35.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte, sigortacı için limitle sınırlı olmak üzere tahsilini talep etmiştir.Davalılar ... ve ... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir....vekili; davacının kendilerine müracaatta bulunmadığını, temerrüde düşmediklerini, sağlık giderlerinden sorumlu olmadıklarını, maddi tazminat yönü ile kusur oranında ve poliçe limiti 200.000,00 TL ile sorumlu olduklarını, beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 2.100,00 TL maddi tazminatın, olay tarihi olan 12/12/2011 tarihinden itibaren, sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalı ... şirketinin sorumluluğunun poliçedeki limit ile sınırlı tutulmasına, fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olayın oluş şekli, davacının yaralanmasının mahiyeti ve tüm dosya kapsamına göre, takdiren 8.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 28.3.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1359, Karar No: 2017/1208, Tarih: 05.07.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1359 E.  ,  2017/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.10.2012 gün ve 2012/440 E., 2012/446 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalılar vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 31.10.2013 gün ve 2013/18777 E., 2013/16710 K. sayılı kararı ile;

"…1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyizine gelince; dava, kasten yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda;

Olay tarihi, olayın gelişimi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir…”

gerekçesiyle oyçokluğu ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin köy odasında davalıların saldırısına uğrayarak ağır şekilde yaralandığını, vücudunda kırıklar oluştuğunu, ağır ameliyatlar geçirdiğini, uzun tedavilere rağmen iyileşemediğini, fizik tedavi görmek zorunda kaldığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Dava haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin köy odasında davalıların saldırısına uğrayarak ağır şekilde yaralandığını, vücudunda kırıklar oluştuğunu, ağır ameliyatlar geçirdiğini, uzun tedavilere rağmen iyileşemediğini, fizik tedavi görmek zorunda kaldığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili davacının davalı ...’ın kızı Fatma’ya sözlü tacizde bulunması üzerine tartışma çıktığını ve olayın tamamen davacının haksız tahriki sonucunda meydana geldiğini, ayrıca davacının günlük yevmiye ile hergün çalıştığının doğru olmadığını, yaralanması sonucu refakatçi tutmasının da maddi açıdan mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece Borçlar Kanunu'nun 41. maddesi gereğince gerek kasten gerek taksirli haksız eylemiyle başkasına zarar veren kimsenin zararı tazmine mecbur olduğu, davalıların faili belli olmayacak şekilde davacıyı yaraladıkları hususunun mahkeme kararı ile sabit olduğunu ancak eylemin davacının haksız tahriki altında meydana geldiği gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat miktarlarında uygun indirim yapılarak 1.557,75 TL maddi, 4.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yazılan gerekçelerle oyçokluğuyla bozulmuştur.

Yerel Mahkemece önceki gerekçe genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalılar vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olay bakımından haksız eylem nedeniyle yaralanan davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarının fazla olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalının haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil ile zarar arasında illiyet bağı ve fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak takdirde etkili olabileceği, 22.6.1966 tarih ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine Borçlar Kanununun 47. (TBK 56) maddesi hükmüne göre; hâkimin özel halleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, duyulan elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nisbetinde iadesini amaçladığından hâkim, Medeni Kanunun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir. Hakim, belirlemeyi yaparken saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetmelidir.

Yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; her ne kadar davalılar haksız tahrik sonucunda davacıya karşı etkili eylemde bulunmuşlar ise de davacının olay sonucunda yirmibeş gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandığı, bacağında oluşan kırık nedeniyle yoğun acılar yaşadığı, hastanede ve evde uzun süre tedavi gördüğü anlaşılmakta olup, mahkemece davacının gördüğü zarar ile tarafların kusur durumu, sosyal ve ekonomik durumları ve olayın meydana geldiği tarihteki paranın alım gücü değerlendirilmek suretiyle takdir edilen manevi tazminat miktarının yerinde olduğu kurul çoğunluğunca kabul edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, somut olay itibariyle olayın davacının haksız tahriki nedeniyle gerçekleştiği dikkate alındığında bozma kararında belirtildiği gibi manevi tazimat miktarının fazla olduğu bu yönüyle direnme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Hal böyle olunca yukarıda belirtilen ilkeler ve maddi olgular dikkate alınarak takdir edilen manevi tazminat miktarına ilişkin yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı (204,93 TL) harcın temyiz edenlerden alınmasına, hüküm alınan tazminat miktarı itibariyle karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.07.2017 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4983, Karar No: 2022/7113, Tarih: 31.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4983 E.  ,  2022/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Gerede Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26/09/2019 tarihli ve 2019/69 Esas – 2019/420 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan incelemede; davacıların dayanak tapu kaydı olan 22 Ağustos 1293 vakıf daimi tarih cilt: 2 sayfa: 213 ile 215'te sıra no:2061'den 2070'e kadar olan eski tapu kayıtlarının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin Tapu Müdürlüğü ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından sorularak getirtilmesi, tapu kayıtları revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmazların da tutanak örnekleri ile tapu kayıtlarının bilgisayar ortamında hazırlanmış onaylı örneklerinin dosyaya celbi gerekmektedir. Öte yandan evrakların dosya içerisine takılmadan dağınık şekilde konulduğu anlaşılmakla, gerekli özen gösterilerek Kalem Yönetmeliği ile ilgili mevzuata uygun olarak ve temyiz denetimine elverişli olacak şekilde dosyanın hazırlanması icap etmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Gerede Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9339, Karar No: 2015/6390, Tarih: 13.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9339 E.  ,  2015/6390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, eziyet sanık ... nitelikli cinsel saldırı (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyeti ile eziyet suçundan beraatine, sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ..., sanıklar müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında eziyet suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurun aşamalarda istikrar içeren beyanları, Cezaevi Aile Sağlığı Merkezinin 03.12.2010 ve ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 06.11.2010 tarihli raporları, özellikle tanıklar ...'ın mağduru doğrulayan anlatımları ile tüm dosya içeriğine göre, sanık ...'un değişik zamanlarda mağdurun vücudunun çeşitli bölgelerini yakması ve mağdurun boynuna kemer bağlayıp köpek gibi gezdirerek insan onuruyla bağdaşmayacak şekilde harekette bulunması şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 96/1. maddesinde düzenlenen eziyet suçunu oluşturduğu gözetilmeden atılı suçtan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.