muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8997, Karar No: 2012/3471, Tarih: 21.02.2012

2011/8997 2012/3471

Davalı, davacıyla aralarındaki hukuki ilişkinin adi ortaklık olduğunu, sözleşmeyi davacının haksız olarak feshettiğini, davacının taleplerinin BK. nın 126/4. maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığını, sözleşmenin yürürlüğe girmediğini savunarak davanan reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin yürürlüğe girdiği, sözleşmenin taraflarca feshedilmediği ve sözleşmenin bitim tarihi olan 01.10.2003 tarihine kadar yürürlükte kaldığı, davacının toplam 58 aylık sürede gerçekleşen kar kaybını talep ettiği, ilk altı aylık dönem için İzmir 1. ticaret Mahkemesinin 2001/851 sayılı davasının kesin hüküm teşkil etmesi nedeniyle istenemeyeceği, adi ortaklık davasında 5 yıllık zamanaşımı süresinin bulunması ve eldeki davanın 08.5.2007 tarihinde açılmış olması nedeniyle 8.5.2002 tarihinden önceki döneme ilişkin taleplerin zamanaşımına uğradığı ve bu nedenle davacının 8.5.2002 ile sözleşmenin süre sonu olan 01.10.2003 tarihleri arasındaki dönem için talepte bulunabileceği, davacının davadaki talep olan 500.00 TL sını 58 aylık dönemin herhangi bir bölümüne hasretmediği için 500.000 TL nın 58'e bölümü ile ortaya çıkan 8620,68 TL nın bir aylık talebi olup, 08.05.2002 ile 01.10.2003 tarihleri arası için 16 ay 22 güne tekabül eden 144.252,71 TL sını talep edebileceği gerekçesiyle 144.252,71 TL nın dava tarihinden itibaren değişen oranda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, bakiye 51.724,13 TL sının kesin hüküm ve 304.023,16 TL nın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Taraflar arasında 1.10.1998 tarihli sözleşme ile tesis edilen hukuki ilişkinin adi ortaklık niteliğinde bulunduğu tarafların ve mahkemenin kabulünde olduğu gibi, taraflar arasında daha önce görülüp kesinleşen İzmir 1. Ticaret Mahkemesinin 2001/851 sayılı dosyası ile tüm dosya kapsamında anlaşılmaktadır. Öte yandan sözleşmenin taraflarca feshedilmeden sözleşme süresi sonu olan 01.10.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunduğu 2001/851 sayılı dosyada verilen mahkeme kararıyla belirlenmiştir. Dosyada tarafların sözleşmeyi feshettiklerine dair karşı tarafa ulaşmış bir irade beyanıda yoktur. Esasen mahkemenin kabulüde bu yöndedir. Hal böyle olunca sözleşmenin 01.10.2003 tarihine kadar yürürlükte kaldığının kabulü zorunludur. Taraflar sözleşmeyi feshetmedikleri gibi adi ortaklığı tasfiyede etmemişlerdir. Taraflar arasındaki ortaklık süre sonu olan 01.10.2003 tarihinde bitmesine rağmen henüz tasfiye yapılmadığı için zamanaşımı süresi de işlemeye başlamamıştır. Ortaklığın sona ermesi başka bir şey, tasfiyenin yapılması ise başka bir olgu olup, tarafların birbirlerinden olan alacakları ancak ortaklığın tasfiyesi sonunda belirlenebilir, istenebilir hale gelebilir. Bu haliyle olayda zamanaşımı 2011/8997 2012/3471

Süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. Kaldıki sözleşmenin bitim tarihi 01.10.2003 tarihi olup, eldeki dava 08.05.2007 Tarihinde zamanaşımı süresi dolmadan açılmış bulunmaktadır. Bu itibarla, mahkemenin 08.05.2002 tarihinden önceki talep haklarının, zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle reddine dair karar usul ve yasaya aykırıdır.

Taraflar arasında görülen İzmir 1. Ticaret Mahkemesinin 2001/851 E. sayılı davasında davacı ... Ticaret A.Ş'nin 07.04.2000 tarihinde açtığı davada, o dasyanın davalısı olan ... Metal San. ve Tic. Ltd. Şti'ne teslim ettiği demirlerin karşılığında ...'e ait taşınmazlar üzerine ipotek konulduğu, ...'in demirleri iade etmemesi nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi için takip yaptığı itiraz edilincede itirazın iptalini istediği, davalı durumda olan ... Metal San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ise o dosya ile birleşen davasında kendilerine teslim edilen demirlerin teminatı olarak ... A.Ş'ne verdiği çeklerden dolayı borçlu bulunmadığının tesbitini istediği ve yargılama sonunda ... Metal'in ... A.Ş'ne borçlu olmadığı, aksine alacaklı olduğu kabul edilerek ... A.Ş'nin davasının reddine, ... Metal'in davasının kabulüne karar verilmiş, karar Yargıtay'dan geçerek 04.02.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bahsi geçen dava dosyasında dayanılan maddi vakıalar ile eldeki davadaki maddi vakıaların birbiriyle ilgisi bulunmamaktadır. Gerçekten açılan dava dosyasında sadece taşınma üzerine konulan ipotek ve verilen çeklere ilişkin yapılmış olup, eldeki dava ise davacının uğradığını iddia ettiği kar kaybına yöneliktir. Bu itibarla 2001/851 sayılı dava dosyasında verilen kararın, davacı ... Metal Ltd. Şti.'nin Mayıs 1999 tarihinden önceki döneme ilişkin talebi açısından kesin hüküm teşkil ettiğinin kabulü olanaksızdır. Bir başka deyişle anılan dava dosyasında verilen karar, Mayıs 1999 tarihinden önceki hukuki ihtilafı çözer nitelikte bir karar olmayıp, eldeki dava için tespit hükmü niteliğinde bulunmaktadır. Hal böyle olunca, 2001/851 sayılı dosyada verilen kararın, davacı ...'in Mayıs 1999 tarihinden önceki dönem için talep edebileceği miktarı tesbit eden ve ancak o döneme ilişkin hukuki ihtilafı bitirmeyen nitelikte bulunduğunun kabulü gerekir. Davacı ...'in Mayıs 1999 tarihinden önceki döneme ilişkin ne kadar alacaklı olduğu o dosyadan belirlendiği içinde tesbit hükmü niteliğinde bulunan o karardaki belirlenen miktarın eldeki davadada gözönünde bulundurulması gerekir. Mahkemece Mayıs 1999 tarihinden önceki döneme ilişkin ihtilaf yönünden 2001/851 sayılı dosyada verilen kararın kesin hüküm teşkil etmesine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bu haliyle usul ve yasaya uygunluk bulunmamaktadır.

2011/8997 2012/3471

2011/8997 2012/3471

Davacının eldeki davadaki talebi, Mayıs 1999 tarihinden önceki dönem için 780.200,55 dolar ve Mayıs 1999 tarihinden sözleşme sonu olan tarihe kadarki dönem içinde 12.380,940 dolar olmak üzere toplam 13.161.140,55 dolardan fazlası saklı tutularak 500.000,00 TL nın tahsiline ilişkindir. Mahkemece ise, talep konusu olan 58 aylık süreye 50.000,00 TL sının bölünerek aylık talep bulunmuş ve 08.05.2002 tarihinden sözleşme süresi sonuna kadar olan kısma uygulanmak suretiyle davacının talebi kısmen kabul edilmiştir. Mahkemenin bu kabul tarzı, taraflar arasındaki ihtilafın sadece 500.000,00 TL olduğu durum için geçerlidir. Oysaki eldeki dava kısmi dava olup, mahkemece davacının ne kadar talep edebileceği belirlenerek, talep edilebilecek tutarın 500.000,00 TL den fazla olması halinde davanın kabulüne karar verilmesi gerekir. Mahkeme kararı bu yönüylede taraflar arasındaki ihtilafı çözecek nitelikte bulunmadığı için usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda değinilen hususlar birlikte değerlendiril- diğinde, mahkemenin zamanaşımına, 2001/851 sayılı dasyada verilen kararın Mayıs 1999 tarihinden önceki dönem için kesin hüküm teşkil ettiğine ve 500.000,00 TL talebin değerlendiriliş şekline ilişkin kararının usul ve yasaya aykırı bulunduğundan bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacının davada ileri sürdüğü maddi olgular ve talep şekli, taraflar arasındaki adi ortaklığın tasfiyesinide kapsar niteliktedir. HUMK.nın 76. maddesi uyarınca davada maddi olguların açıklanması taraflara, ileri sürülen maddi olguların hukuki nitelendirmesi ve uygulanacak yasa maddelerinin tespit edilmesi ise hakime ait bir görevdir. Davadaki ileri sürülüşe göre, taraflar arasında düzenlenen 01.10.1998 tarihli sözleşme BK.nın 520 ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklık sözleşmesi olup, uyuşmazlığında adi ortaklık hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir.

Borçlar Kanununun adi ortaklığa ilişkin 520 ve onu izleyen maddeleri gereğince adi ortaklığın kurulabilmesi için yazılı şekil gerekli olmayıp, adi ortaklık sözleşmesi sözlü olarak da yapılabilir. Davacının iddiası ve davalının açıklamalarına göre, taraflar arasında 2004 yılı Ekim ayında sözlü olarak meyve fidancılığı, süs bitkileri üretimi ve satılması konularında ortaklık kurulmak üzere sözlü anlaşma yapılıp akabinde ortaklığın fiilen son bulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Ortaklık son bulduğuna göre tasfiyenin de mahkemece bizzat yaptırılması gerekir. Ortaklığın feshi ile ortaklığın tasfiyesi ayrı ayrı hukuki işlemlerdir. BK.nun 538. maddesinde belirtildiği gibi tasfiye,bütün hesapların görülüp ortaklığın aktif ve pasif bütün mal varlığının belirlenip ortakların birbirleri ile alacak verecek ve 2011/8997 2012/3471

ortaklıktan dolayı olan ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sona erdirilmesi malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Ortaklık sözleşmesinde hüküm bulunduğu takdirde tasfiyenin bu sözleşmedeki hükümlere göre yapılması asıldır. Böyle bir hükmün bulunmaması halinde ise tasfiyenin bu defa BK.nun 539. maddesindeki sıra takip edilerek yapılması gerekir. Açıklanan bu hukuki olgular karşısında öncelikle ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle aktif ve pasif mal varlığı belirlenmeli, taraflardan ortaklık hesabını gösterir hesap istenilmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, bu şekilde belirlenen varlığın ne şekilde tasfiye edileceği taraflardan sorulmalı, tasfiyede anlaştıkları takdirde ona göre karar verilmelidir. Taraflar tasfiye konusunda anlaşamadıkları takdirde, mahkemenin tayin edeceği tasfiye memuru marifetiyle tespit edilen ortaklık varlığının değerleri bilirkişi marifetiyle belirlenip, elde edilen gelirden veya belirlenen değerlerinden öncelikle ortaklığın borçları ödendikten sonra kalan kısmın taraflar arasında paylaştırılmasına karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan şekilde tarafların iddia ve savunmaları üzerinde durularak, davacı ... .... Ltd. Şti. nin 2001/851 sayılı dosyada alınan bilirkişi raporuna karşı beyanda bulunduğu 24.06.2002 tarihli dilekçesindeki süreye ve miktara ilişkin açıklamaları da gözetilerek ve az yukarıda (1) numaralı bentte yer alan hususlarda dikkate alınarak ve değerlendirilerek, yukarıda açıklanan şekilde fesih ve tasfiyenin mahkemece yaptırılmasına karar verilmesi gerekirken, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin içeriğine uygun düşmeyecek şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına, (2) numaralı bent uyarıncada taraflar yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13712, Karar No: 2020/4057, Tarih: 05.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13712 E.  ,  2020/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müteahhitlik yaptığı, katılanın da kendisinden .... Mahallesi 10 ada 34 parselden mesken satın aldığı, alım satımın 27/12/2011 tarihinde tapuya tescil edildiği, daha sonra sanığın alacaklarını tahsil edemediği iddiasıyla katılana satmış olduğu dairenin kilidini değiştirmek suretiyle meskene girerek mutfak dolap kapaklarını, elektrik düğme ile prizlerini ve ahşap kapılarını katılanın rızası olmaksızın söktüğü, ayrıca katılanın olaydan birkaç gün önce temizlik amacıyla eve götürdüğü tanıkların, daireye temizlik için gittikleri gün, mutfak dolap kapaklarının ve hırsızlığa konu diğer eşyaların yerinde olduğunu, ancak daha sonraki gün tekrar gittiklerinde, kendilerindeki anahtarın evin kapısını açmadığını ve çilingir marifetiyle evin kapısını açmak zorunda kaldıklarını beyan ettiği, sanığın savunmasında, katılana sattığı daire nedeniyle katılanın kendisine 11.000,00 TL borçlu olduğunu, katılanın dolap kapaklarını beğenmemesi ve değiştirilmesini istemesi nedeniyle mutfak dolap kapaklarını söktüğünü, dolap kapakları değiştirilmesi talebi nedeniyle katılandan 1.500,00 TL daha alacağının çıktığını, katılanın ise bu parayı vermek istemediğini beyan ettiği, sanığın savcılıktaki ifadesinde, prizlerin takılı olmadığını, ancak aşamalardaki savunmalarında ise, prizleri de katılanın beğenmemesi nedeniyle katılanın bilgisi dahilinde söktüğünü beyan ettiği, tanık olarak dinlenen, sanığın çalışanı ...’un ise, daire anahtarını güvenlik nedeniyle kendisinin değiştirdiğini ifade ettiği, katılanın Asliye Hukuk Mahkemesinde bu hususa ilişkin tespit yaptırdığı ve katılan vekilinin maddi zararının icra yolu ile karşılandığını beyan ettiği olayda; tarafların ev satımı ve diğer iddialarına yönelik yazılı bir sözleşmenin bulunmadığı, sanığın alacağını ispatlayamadığı, katılan tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 12.09.2012 tarihli tazminat davasının bulunduğu ancak kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmakla; sanığın eyleminin hukuki ihtilaf niteliğinde olup olmadığı veya atılı hırsızlık suçunun bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla işlenip işlenmediği ve bu kapsamda eylemin 5237 sayılı TCK'nın 144/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6146, Karar No: 2020/2323, Tarih: 03.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6146 E.  ,  2020/2323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : I-Katılan sanık ... hakkında CMK'nın 223/2- e. maddesi uyarınca beraat,

II-Katılan sanık ... hakkında TCK'nın 89/1, 89/2-a-b-d-e, 62/1, 52/2, 3, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

III-Müşteki sanık ... hakkında TCK'nın 89/1, 89/2-a-b-d-e, 62/1, 52/2-3, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan müşteki sanık ... ile katılan sanık ...'nın mahkumiyetine, katılan sanık ...'in ise beraatine ilişkin hüküm, katılan sanık ... müdafii ile müşteki sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ...'nın idaresindeki ticari minibüs ile gece vakti aydınlatmanın olduğu tek yönlü iki şeritli yolda seyir halinde iken kavşağa geldiğinde orta refüj aralığından sola dönüş yapmak için sola doğru manevra yaptığı sırada, aynı istikametten arkasından gelmekte olan katılan sanık ...'in yolcu olarak bulunduğu müşteki sanık ...'ın idaresindeki motosikletin minibüsün sol arka teker kısmına çarpması neticesinde, ...'ın vücudunda ağır (4) derecede kemik kırığı meydana gelecek, ...'in ise hayati tehlike geçirecek, vücudunda ağır (4) derecede kemik kırığı meydana gelecek, organ işlevinin sürekli yitirilmesi ve yüzde sabit iz oluşturacak nitelikte yaralandıkları olayda, motosiklet sürücüsünün ... olduğu, ...'ın tali kusurlu, İsa'nın ise asli kusurlu hareketiyle kazaya sebebiyet verdiği anlaşılmakla, ... ve İsa'nın mahkumiyetine, ...'in ise beraatine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

A-Katılan Sanık ... müdafinin müşteki sanık ...'in mahkumiyetine ve katılan sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılma talebi kabul edilmesine rağmen, meydana gelen trafik kazasında ...’nın yaralanmadığı, bu itibarla suçtan zarar görmediği ve katılma hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B-Müşteki sanık ... müdafinin katılan sanık ...'ın beraatine ve katılan sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılma talebi kabul edilmesine rağmen, meydana gelen trafik kazasında ...’nın yaralanmadığı, bu itibarla suçtan zarar görmediği ve katılma hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B-Müşteki sanık ... müdafinin katılan sanık ...'ın beraatine ve katılan sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/5. maddesinde yer alan, "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda beşinci fıkra kapsamına girecek şekilde bilinçli taksir halinin gerçekleşmediği, müşteki sanık ...’ın 01/11/2010 tarihli eylem nedeniyle ... hakkında 13/12/2011 tarihinde 6 aylık süre geçtikten sonra şikayette bulunması nedeniyle, katılan sanık ... hakkında kamu davasına katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı, katılan sanık ... açısından ise, 30/06/2011 tarihli celsede İsa hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, bu itibarla hükümleri temyiz hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 317. maddesi uyarınca müşteki sanık ... müdafinin temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

C-Müşteki sanık ... müdafinin ... hakkındaki katılan sanık ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Meydana gelen kazada katılan sanık ...'nın asli, müşteki sanık ...'ın tali kusurlu olarak değerlendirilmesi gerekmekte ise de, netice itibariyle müşteki sanık ... hakkında hükmedilen ceza miktarının yerinde olduğu gözetilerek bu durum bozma nedeni yapılmamaış olup, yine katılan sanık ...'in yaralanmasının niteliği dikkate alındığında müşteki sanık ...'ın TCK'nın 89/2. maddesi yerine TCK'nın 89/3-b. maddesi uyarınca cezalandrılması gerekmekte ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, müşteki sanık ... müdafinin kararın yasaya aykırı olduğu, bozulması gerektiği, motosikleti ...'in kullandığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

D-Katılan sanık ... müdafinin ... hakkındaki katılan sanık ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

D-Katılan sanık ... müdafinin ... hakkındaki katılan sanık ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından, yine katılan sanık ...'in yaralanmasının niteliği dikkate alındığında, katılan sanık ...'nın TCK'nın 89/2. maddesi yerine TCK'nın 89/3-b. maddesi uyarınca cezalandrılması gerekmekte ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... müdafiinin kusur değerlrndirmesi yapılırken motosikletin frenlerinin tutmaması, ışıklarının yanmaması, kask kullanılmaması gibi hususların gözönüne alınmadığı, İsa açısından motosikletin sürücüsünün kim olduğu hususunun öneminin olduğu, sürücünün ... olması halinde hukuk davasında kusuru oranında indirim yapılacağı, bu nedenle bu konuda görüş bildirme haklarının olduğu, yaralanmaların niteliği de dikkate alındığında motosiklet sürücünün ... olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7206, Karar No: 2014/10629, Tarih: 16.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7206 E.  ,  2014/10629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan yeri kapsayan en eski tarihli memleket haritası ile 1982 tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğraflarının getirtilmesi,

2) Birinci bende cevap geldikten sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine dava dosyasının verilerek, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde en eski tarihli olan memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1982 tarihli memleket haritası ile dayanağı hava fotoğrafının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirip yitirmediği ve kullanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı, ek rapor alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.