muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/837, Karar No: 2019/1648, Tarih: 10.04.2019

çıkınca iade edilecektir. " ibaresine dayanmaktadır. Bu iddianın ispatı için; bu kısmın belgeye sonradan ilave edilip edilmediğinin tespiti için ilk derece mahkemesi Adli Tıp Kurumunda inceleme yaptırmış ve Adli Tıp Kurulu Başkanlığı'nın 11.12.2014 tarihli raporunda sonuç olarak "...inceleme konusu belgede 2. parağraf olan ve (ayrıca ....) şeklinde başlayan ve (...İade edilecektir) şeklinde biten bölümün, metnin tamamı göz önünde bulundurulduğunda, kendisinden önceki metin yazılarından harf - satır ve harf - kelime aralıkları bakımından sıkıştırma gayretiyle, farklı fiziki evsafta ikinci bir kalemle yazılmış oldukları diğer yazılar ile birlikte ve sırası dahilinde yazılmamış oldukları, ancak kalem mürekkeplerinde yazı yaşı tarihine yarayan ve halen kullanılagelen bir bilimsel bir yöntem mevcut olmadığından, inceleme konusu yazılar arasında zaman farkı bulunup bulunmadığı hususunda zaman birimleri açısından bir tespite gidilemediği "sonucu rapor edilmiştir. Tüm bu delillere göre davacı tarafça davaya konu senedin teminat karşılığı verildiğinin ispat edilemediği anlaşılmakta olup, davacı iddialarını ispat edememiştir. Ne var ki davacı taraf dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış olduğundan davacıya yemin hakkı hatırlatılmalı ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir. Aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış,hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile temyize konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi Kararının HMK 371. madde gereğince davacı yararına BOZULMASINA, HMK 373/I. madde gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 21.09.2017 tarih, 2017/312 Esas, 2017/560 karar sayılı kararının kaldırılmasına, dosyanın bozma kararı doğrultusunda yeniden karar verilmek üzere ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine, karardan bir örneğin ise ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 10.04.2019 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10071, Karar No: 2012/7007, Tarih: 30.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/10071 E.  ,  2012/7007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek, sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2001 yılında sahte belge düzenlemek suçundan zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

2002 yılı vergi döneminde işlenilen suç nedeniyle sanıkların 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddeleri gereğince 15 Ay Hapis Cezası ile cezalandırılması,

2003 yılı vergi döneminde işlenilen suç nedeniyle sanıkların 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddeleri gereğince 15 Ay Hapis Cezası ile cezalandırılması,

Defter kayıt ve belgeleri gizleme suçu nedeniyle sanıkların ayrı ayrı beraatlerine ilişkin

Katılan vekilinin 28.12.2009 havale tarihli temyiz dilekçesinin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen ortadan kaldırma kararı ile defter ve belge gizlemek suçundan beraatlerine ilişkin olduğu, 24.01.2011 havale tarihli dilekçesi ile ortadan kaldırma kararına karşı temyizinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanıklar ... ve ...'in 2002, 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkumiyet kararlarına ilişkin temyizlerine hasren yapılan incelemede:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri uyarınca suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK' nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının tüm sanıklara yüklenen “defter ve belge gizlemek” suçu yönünden sanıklar ... ve ... haklarında kesici son işlem olan sorgularının yapıldığı 15.10.2004 tarihinden, ..., ... açısından suçun işlendiği tarihten, sanıklar ..., ...'e yüklenen 2002, 2003 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden ise suçun işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bunedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında anılan suçlardan açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK' nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK' nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2389, Karar No: 2020/545, Tarih: 16.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2389 E.  ,  2020/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu (Kapatılan) 72. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 16/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/252, Karar No: 2022/4321, Tarih: 01.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/252 E.  ,  2022/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 44. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01.06.2017 tarih ve 2016/110 E- 2017/133 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalı Argaz Lpg Dolum Tevzii İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.11.2020 tarih ve 2020/92 E- 2020/299 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Argaz Lpg Dolum Tevzii İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin AYGAZ markasının tanınmış marka olduğunu, Türk Patent Enstitüsü nezdinde özel/000982 tescil numarası ile tanınmış marka olarak tescil edildiğini, davalı şirketlerinde LPG ve sıvılaştırılmış gazlar konusunda hizmet veren firmalar olduğunu, davalı SERCAN LPG’nin müvekkilinin otogaz istasyonlarını görsel olarak ayırt edilemeyecek düzeyde benzerini tüketici nezdinde iltibas yaratacak şekilde kullandığını, bu durumun marka hakını ihlal ettiğini, İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2015/74 D.iş sayılı dosyası ile bu hususun tespit edildiğini, söz konusu durum nedeniyle müvekkili şirket markasına tecavüz oluşturulduğunu, markaların kesinlikle benzer olduğunu ve aynı sektörde faaliyet gösteren müvekkil markasının marufiyetinden haksız kazanç sağlandığını, ARGAZ A.Ş.'nin de sorumluluğunu bayisi üzerine yüklemekle sorumluluktan kurtulamayacağını, 5307 sayılı LPG kanununu 5.maddesindeki özel düzenleme gereğince dağıtıcı ARGAZ A.Ş'nin satıcı bayisini gözlemlemek zorunluluğu olduğunu, müvekklinin AYGAZ tanınmış markasının tescilli olup ARGAZ otogaz istasyonunu AYGAZ otogaz istasyonu izlenimi vererek müvekkil ile herhangi bir bayilik ilişkisi olmaksızın AYGAZ markasının tanınmışlığından yararlanarak kendi ürününü üstelik AYGAZ ismini kullanarak sattığını, davalıların, ARGAZ ibaresinin yanında müvekkil şirket adına tescilli logoya benzer

logoyu ve otogaz konseptini kendi yararına, benzer konumlandırma benzer renk dekorasyon yazı stili ile benzetme gayesiyle kullandığını, görsel ve işitsel yönden benzer olduğu ve adeta müvekkilinin markasından türetilmiş bir seri marka izlenimi yarattığını, davalıların 556 sayılı KHK ve gerekse TTK haksız rekabet hükümlerine aykırı fiilleri sebebiyle davacı şirketin ticari itibarının ve kişilik haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek 500.000,00 TL manevi tazminata karar yerilmesini, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Argaz.. A.Ş. vekili, müvekkili ARGAZ’a husumet düşmediğinden davanın reddi gerektiğini, esas yönünden ise; müvekkili şirket Argaz’ın Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının Petrol İşleri Genel Müdürlüğü’nce verilen ruhsatla 1990 yılında kurulan LPG’nin üretimi, temini, stoklanması, dolumu ve LPG’li cihaz ve ürünlerin temini ile satışını kapsayan tüm süreçleri gerçekleştiren sayılı LPG şirketlerinden olduğunu, hem şirket kimliğini oluşturmak hem de basiretli bir tacire yaraşır şekilde hareket etmek maksadıyla şirket logosu hazırlattığını, Türk Patent Enstitüsü'nün 2003 07910 marka tescil numarasıyla tescil edildiğini, tescil ilk olarak 07/04/2003 tarihinde tescil edilmişken son yapılan başvuru ile 07/04/2013 tarihinden itibaren on yıl süreyle yenilendiğini, müvekkili şirketin tescilli logosu ile davacı tarafın logosunun kesinlikle bir benzerlik içermediğini, hiç bir renk ve tonunun kimsenin tekeli olamayacağını, İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2015/74 D.İş dosyasıyla tespiti yapıldığı iddia olunan markaların benzerliği iddialarının tamamen asılsız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, dosyaya bilirkişilerce ibraz edilen fotoğraflardan bile basitçe anlaşılan iki yazı tipinin birbirinden farklı olduğunu, davacı şirketin kullanmış olduğu renk açık mavi iken, diğer davalı şirketin kanopiler için tercih ettiği renk tescilli logodaki lacivert renk tonuna yakın olduğunu, kanopilerdeki koyuluk çok bariz farkediliyorken sanki eski dizayndan sonra tek değişiklik "y" ve "r" imiş gibi bilirkişinin yanlı rapor düzenlediğini, 5307 sayılı Lpg Kanunun 5.maddesinin müvekkili aleyhine yorumlanamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Sercan... Ltd. Şti. vekili, dava açılmadan önce yapılmış tespit raporunu kabul etmediklerini, müvekkilinin 06/02/2007 ila 25/07/2015 tarihleri arasında davacı şirketin bayisi olarak hizmet verdiğini, bayilik ilişkisi bitmeden önce yazar kasa fişlerinden, maliyet açısından uygun bir tutara tekabül etmesi amacıyla, yüklü miktarda satın alındığını, yazar kasa fişlerinin davacı firmanın marka haklarına tecavüz amaçlı kullanılmadığını, yazar kasa fişlerininin sehven kullanmış olduğunu, farkedildiği anda kullanıma son verildiğini, bayilik sözleşmesi sona erdikten sonra gaz istasyonunda bulunan ve bilirkişi raporunda da görüntüleri mevcut olan pompa, tabela ve sair ticari istasyon araç ve gereçlerinin satın alındığını, hiçbir şekilde davacı şirketin marka değerlerine tecavüz teşkil edecek ya da haksız rekabet oluşturacak simgeler kullanmadıklarını, müvekkili şirketin kullanmış olduğu tabela ile davacı şirketin tabelasının tamamen farklı olduğunu, müvekkili şirketin davacı şirketin markası ile iltibas teşkil edecek veya herhangi bir karışıklığa sebebiyet verecek tecavüzünün bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı SERCAN LPG’nin davacının bayisi iken kullandığı tabelasında yazan özel karakterleri havi AYGAZ yazısından sadece Y harfini çıkartarak alt kısımdan itibaren beyaz çizginin aynen kullanımına devam ettiği, yine işletme sınırları içerisinde olan yıkama bölümünde arka kısımda AYGAZ adına tescilli markanın bire bir aynısının kullanıldığı, davalının yazar kasa fişlerin kullanımına devam edildiği yönündeki ikrarda bulunduğu, 02/02/2016 tarihinde kullanılmış olan yazarkasa fişinin üst kısmında AYGAZ E=RO LPG ibaresinin ve arka kısmında da davacının 2004/35563 ve 20 L 0/85022 kodlu markalarındaki asli unsurun yazar kasa fişinin arkasında aynen kullanımına devam edildiği, davalıların kullanımının markasal kullanım olması nedeniyle davacının tescilli marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu, davalı Argaz vekili tarafından husumet itirazında bulunulmuş ise de, Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun( 5307 sayılı yasa)‘nun 5. madde düzenlemesi ile dosyaya EPDK tarafından gönderilen 22.3.2017 tarihli yazı ekindeki bayilik sözleşmesinin hükümlerine göre gerek yasanın 5. maddesinde; Dağıtıcıların otogaz LPG faaliyeti yaparken;....Otogaz istasyonlarını gözlemlemek ve otogaz istasyonlarının teknik düzenlemelere ve bakımlarına ilişkin bilgileri içeren sonuç raporlarını yıllık bazda Kuruma bildirmek yükümlülüğünde bulunduklarına dair hüküm bulunduğu gibi EPDK tarafından gönderilen bayilik sözleşmesinin 3.1.4. nolu bölümünde de müşterinin yani davalı Sercan Lpg.. Ltd. Şti firmasının kendisine Argaz tarafından verilen tank ve tesisat üzerine Argaz tarafından kendisine bildirilen afiş ilan ve saireyi almak ile yükümlü olduğu, davalının kullanacağı tanım dahil tüm emtianın Argaz tarafından temin edildiğinden davalı kullanımının Argaz’ın bilgisi dahilinde bulunduğu ve yasal denetim zorunluluğu da olduğundan husumet itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalıların davacının tanınmış Aygaz markasına tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitine, önlenmesine, 10.000.- TL manevi tazminatın ticari reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar kesinleştiğinde hüküm özetinin günlük tirajı yüksek 5 gazeteden birinde ilanına, masrafın davalılarca karşılanmasına, davacının tanınmış markası olan AYGAZ logo ve yazım stiline benzeyen (2002/07354 ve 2011/94558 tescil nolu markalar yönünden) davalılarca tüm ticari kullanımların önlenmesine, tabela, tanıtım materyali gibi fiziki mataryele karar kesinleştiği takdirde el konulmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalı Argaz Lpg.. A.Ş. vekili tarafından ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalı Argaz Lpg.. A.Ş. vekili tarafından ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekili ile davalı Argaz Lpg Dolum Tevzii İnşaat Sanayi ve Ticaret A. Ş. vekili tarafından yapılan istinaf taleplerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Argaz Lpg.. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Argaz Lpg A.Ş. vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 512,33 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Argaz Lpg Dolum Tevzii İnş. San. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, 01/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15899, Karar No: 2016/5155, Tarih: 15.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15899 E.  ,  2016/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan yoncanın dekar başına verim miktarlarının İl ve İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/454, Karar No: 2019/2933, Tarih: 07.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/454 E.  ,  2019/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama, bozma

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Araştırma tutanağı ve GPRS kayıtlarına göre, sanık ...’ün kiraladığı .... plaka sayılı aracın 25.03.2014 günü saat 01.59 ile 02.17 arasında 18 dakika müşteki ...’in iş yerinin bulunduğu sokak üzerinden sinyal alınması ve olay yeri tutanağına göre GPRS sinyalinin son kesildiği 4498. Sokak civarında saat 02.30 itibarıyla yapılan araştırmada söz konusu sokak içerisinde emniyet güçlerinin sanık ... ve ve suça sürüklenen çocuk.... 'ı yakaladıkları halde yanlarında sanık ...’ın olmaması, sanık ...'ın sanık ...'in yanına gece 04.30 geldiğine dair beyanının aksini ispatlayacak bir başka delil de bulunmaması karşısında; savunmasının aksini ispat edecek şekilde yüklenen suçlardan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraat kararı verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4292, Karar No: 2015/11976, Tarih: 26.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4292 E.  ,  2015/11976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarında gerçek ücretin tespitiyle, Kurum kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının 01.09.1998– 23.11.2012 tarihleri arasındaki prime esas kazançlarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının davalı Kurum kayıtlarındaki gerçek ücretinin 2.170,00 TL olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı ....'de .... bölümünde çalıştığını beyan eden davacının davalı işyerinde 01.09.1998 – 23.11.2012 tarihleri arasında aralıksız çalışmasının bulunduğu, dosyada mevcut ücret bordrolarından; 2012/1-2-11. aylar arası brüt ücretin 1.117,47 TL olduğu ve bu bordroların davacı tarafından imzalandığı, 2012/3-10. aylar arası ücret bordrolarında ise imza bulunmadığı, davacı tanıkları tarafından davacının 2.100,00 – 2.200,00 TL ücret ile çalıştığının beyan edildiği, bordro tanıklarının dinlenilmediği, mahkemece Eskişehir Sanayi Odası'ndan; “seramik fabrikasında ... bölümünde” çalışan bir kişinin ücretinin sorulduğu ve 2012 yılında brüt 1.529,00 TL alacağının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E, 2005/413 K sayılı kararında da belirtildiği üzere; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin hukuksal geçerliliği haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202).