muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1668, Karar No: 2022/883, Tarih: 09.02.2022

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Belirli veya belirlenebilir iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmemeleri gerektiği yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, gizliliği sağlamaya özen gösterip, elverişli araçlar (internet, telefon, telsiz, faks, mektup, telgraf, kağıt vb.) ve ortak semboller (söz, yazı, işaret vb.) aracılığıyla paylaştıkları bilgi, düşünce, duygu ve tutumlarının; özel hayata ilişkin olsun ya da olmasın, başka kişi veya kişiler tarafından, özel bir çaba gösterilerek, doğrudan veya dolaylı şekilde (zarfı açılmadan ışığa tutulan mektupta olduğu gibi), okunmak veya dinlenmek suretiyle öğrenilmesi eylemi TCK'nın 132/1-1. madde, fıkra ve cümlesinde, anlaşılabilir olsun ya da olmasın, başkalarının haberleşme içeriklerinin kaydı, yani; yazı, ses, görüntü, özel işaretler gibi ortak sembollerin, başka bir nesne üzerine taşınarak (örneğin; ses veya görüntünün, manyetik bant üzerine, yazının başka bir kağıt, defter vb. nesne üzerine geçirilmesi, kopyasının alınması, elektronik iletinin taşınabilir belleğe veya CD'ye aktarılması gibi işlemlerle) sabitlenmesi eylemi TCK'nın 132/1-2. madde, fıkra ve cümlesinde, başkalarının haberleşme içeriklerinin, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması eylemi TCK'nın 132/2. madde ve fıkrasında, haberleşme içeriklerinin, haberleşmenin muhatabı olan diğer kişi tarafından, belirli olmayan ve birden fazla kişi tarafından algılanabilme imkanı bulunan aleni bir ortamda, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa edilmesi eylemi TCK'nın 132/3. madde ve fıkrasında, haberleşmenin gizliliğini ihlal başlığı altında, suç olarak düzenlenmiştir.

TCK’nın 132/2. madde ve fıkrasındaki suçun oluşabilmesi için, kişiler arasındaki haberleşme içeriklerinin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi gerekir. Bu nedenle haberleşen taraflardan birinin konuşmalarınının gizliliğine müdahale edilmesi veya haberleşen kişinin görüntüsünün kaydedilmesi eylemleri, koşulları bulunduğu takdirde, TCK’nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabilir.

Bu açıklamar ışığında incelenen dosyada;

TCK’nın 132/2. madde ve fıkrasındaki suçun oluşabilmesi için, kişiler arasındaki haberleşme içeriklerinin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi gerekir. Bu nedenle haberleşen taraflardan birinin konuşmalarınının gizliliğine müdahale edilmesi veya haberleşen kişinin görüntüsünün kaydedilmesi eylemleri, koşulları bulunduğu takdirde, TCK’nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabilir.

Bu açıklamar ışığında incelenen dosyada;

Şikayetçi ... ile şikayetçinin eşi ve sanık ...’nın kayınbiraderi olan Murat arasındaki boşanma davasının henüz sonuçlanmadığı 07.11.2009 tarihinde, şikayetçiyi ısrarla takip edip, fotoğraflarını çektiği iddiasıyla hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan ... 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/248 esasına kayden görülmekte olan ceza davası bulunan sanığın, o dönem evinde kalan şikayetçinin kızı 6 yaşındaki Çisel Su ile şikayetçinin yaptığı telefon görüşmesini, onların rızası dışında kayda alıp, kaydı aktardığı CD’yi, sanık olarak yargılandığı ceza davasının 15.10.2010 tarihli duruşmasında, delil olarak mahkemeye sunmak suretiyle şikayetçiye karşı TCK’nın 132/2. madde ve fıkrasında düzenlenen kişiler arasındaki haberleşme içeriklerini ifşa etme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Dosyada mevcut 29.12.2010 tarihli bilirkişi CD inceleme raporunda yer alan; “CD içerisinde 2.28 dakikalık ses ve görüntü videosunun bulunduğu, görüntülerde bir kız çocuğunun sandalye üzerine oturarak sabit telefondan ağlayarak annesi ile konuştuğu, ağlayarak konuşurken görüntüler dışında başka bir bayanın çocuğa seslenerek ağlamadan konuşmasını söylediği, çocuğun ağlaması nedeniyle karşıya ne söylediğinin bazı kısımlarının anlaşılmadığı, anlaşılan kısımların; ‘Duyuyorum senin ne söylediğini’, ‘Hı, hı, hı, senin yüzünden hep bunlar’, ‘Ama anne ya. Hiç benle gelmezdin. Anne bana yalan söyleme. Anne seni çok seviyorum ben.’, ‘Anne lütfen gittiğin yerden geri gel anne. Lütfen. Seni özledim anne. Ama söz vermiştin anne.’ şeklinde olup, kız çocuğunun sandalye üzerine oturarak sabit telefondan ağlayarak annesi ile konuştuğu ana ilişkin görüntülerin fotoğraf formatına getirilerek sunulduğu” biçimindeki tespitler karşısında, ifşa iddiasına konu edilen CD’de, şikayetçinin kızına söylediği herhangi bir konuşmanın kaydedilmediği, şikayetçinin özel yaşam alanına dahil ve onun özel hayatının gizliliğini ihlal edecek bir husus da konuşulmadığı gözetilerek, sanığa yüklenen ve TCK’nın 132/2. madde ve fıkrasında düzenlenen kişiler arasındaki haberleşme içeriklerini ifşa etme suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanık hakkında CMK’nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi gereğince beraat hükmü kurulması gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçerle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3469, Karar No: 2008/4779, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3469 E.  ,  2008/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 14.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline bu niteliği ile işlenmesi istemi ile açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... idaresi temyiz etmiştir.

Gerçekten, 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre yayla; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmalarını ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zaman aşımı ile mülk edinilmesi olanaksız bulunduğu gibi, sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Davalı ... idaresi savunmasında; çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını, vakıfname kapsamında kaldığını, esasen bu konuda kesinleşmiş yargı kararı olduğunu savunmuştur. O yüzden, taşınmazın kamu malı niteliğindeki yayla özelliği taşıyıp taşımadığının saptanması, eldeki davada önem kazanmaktadır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın kadastro sırasında gerçek kişi adına tespit edildiği, davacı Hazine’nin parselin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla Kadastro Mahkemesine dava açtığı, yapılan yargılama sonucu Kadastro Mahkemesince çekişmeli yerin özel mülkiyete konu olan yerlerden olduğunun saptandığı, Hazinenin davasının reddedildiği, hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Görülüyor ki, taşınmazın nitelik belirlemesi Kadastro Mahkemesince yapılmış ve özel mülkiyete konu yerlerden olduğu saptanmıştır. Her ne kadar ... idaresi Kadastro Mahkemesinde taraf değil ise de Kadastro Mahkemesinin hükmen yaptığı saptama, eldeki davayı da etkiler ve kesin delil teşkil eder. Böyle olunca, dava konusu parselin artık yayla olarak nitelendirilmesi ve kabul edilmesi olanaklı değildir.

Mahkemece, bu tespitler doğrultusunda davanın reddi yerine istem hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.04.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10663, Karar No: 2013/17584, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10663 E.  ,  2013/17584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Mahallesi 4446 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yol ve spor alanı olarak hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 3444 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 12.10.2010 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun ve tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

5-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

6-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın satış tarihi olan 12.10.2010 itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar ve şehircilik müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10384, Karar No: 2013/6586, Tarih: 15.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10384 E.  ,  2013/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde geçici işçi olarak 23.05.1996 tarihinde çalışmaya başladığını, işyerinde çalışırken Endüstri Meslek Lisesi'ni 10/06/1988 tarihinde bitirerek diplomasını aldığını, seminer ve kurslara katıldığını, buraj makinesi operatörlüğü, yol makine operatörlüğü kurs bitirme belgeleri olduğunu yıllardır operatör olarak çalışmasına rağmen davalı işverenliğin davacıyı sanatsız işçi olarak kabul ederek aynı işi yapan kadrolu işçilere ödenen ücretin ve kadronun davacıya verilmediğini, böylelikle eşit davranma ilkesinin ihlal edildiğini, davalı işyerinde uygulanmakta olan TİS.'in 25/d maddesinde sanat okulu mezunlarının alacakları derecenin düzenlendiğini, davacının işyerindeki işinin makine operatörlüğü olmasına rağmen davalı işveren tarafından yaptığı iş ve eğitim durumu ile ilgili derecelendirme (intibak) yapılmayarak ünvanının sanatsız işçi olarak devam ettiğini, davalı işverenliğin davacı gibi olan işçilere 2005 yılı/Mayıs ila Aralık ayları arasında düzenlenen ücret bordrolarında görüleceği üzere sanatkar işçi nitelemesi yaparak (mekanik vasıta tesisçi) ödeme yaptığını ancak 6-7 ay süren bu uygulamanın 2006 yılı başından itibaren sona erdirilerek verilen kadro geri alınmış işin derecesi tekrar eski haline dönüştürüldüğünü, davacı ve işyerinde çalışan emsal durumdaki işçiler davalı işverenlikten intibaklarının yaptıkları işe uygun olarak yapılmasını, derecelerinin düzeltilmesini istediklerini ancak taleplerine cevap verilmediğini, son olarak davalı tarafından 2010 yılı/Temmuz ayı itibari ile davacıya unvan verildiğini, ancak ünvana tekabül eden derecelerin verilmediğini, intibaklarının yapılmadığını beyanla bu durumun Anayasa'nın 2.maddesi 49/2. fıkrasına aykırı olduğunu belirterek davalının bu uygulaması ile davacının işçilik haklarından ücretinde eksilmenin meydana geldiğini, halen olması gereken 2. derece yerine 7. dereceden eksik ücret aldığını, bu nedenle geriye dönük olarak davacının intibakının yapılması gerektiğine ve haklarının korunması için olması gereken kadronun belirlenmesi konusunda tespit yapılmasını ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla fark ücret ile 4857 sayılı Yasanın 5/1, 2, 6 son mad. uyarınca eşit işlem tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davalı kurum vekili, davalı işverenlikçe tahsis edilen işlemin İş Yasası ve işyerinde uygulanmakta olan TİS hükümlerine uygun olarak yapıldığını, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E: 2002/9-785, K:2002/814 sayılı 16.10.2002 tarihli kararında; davalı kuruluş tarafından işçiler için ihdas edilen işlemin yani Meslek Lisesi diploması almak suretiyle işçinin sanatkar işçiliğe geçirilmesi veya sanatsız işçinin diploması nedeniyle terfii ettirilmesi hususunda TİS. de bir kural bulunmadığından intibakın yapılmamasına ilişkin işlemin TİS hükümlerine ve usul-yasaya uygun olduğuna karar verildiğini, Yerel Mahkeme kararının bozulduğunu, bu durumun artık kesinleştiğini, böylece TİS. nin 25/1-1 mad. nin yani Meslek Lisesi Diploması nedeniyle intibakın ilk kez işe alınacaklar için düzenlendiği Hukuk Genel Kurulu'nun kararı ile de teyit edildiğini beyanla haksız ve yersiz açılan davanın reddini talep etmiş ayrıca zamanaşımı def'ini ileri sürmüştür.

Mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E: 2002/9 -785, K:2002/814 sayılı 16.10.2002 tarihli kararında, sanatsız işçinin salt Meslek Lisesi diploması ibrazının TİS. de derece terfiine ve sanatkar işçilerin derecesine intibakına ilişkin hüküm bulunmadığı gibi işverenin yönetim hakkını kısıtlayacak şekilde mahkemece karar verilemeyeceğinden davanın reddi gerektiğine dair özel Daire bozma kararına uyulması gerektiği yönündeki kararı Yerel Mahkemenin direnme kararının bozulmasına dair kararı dikkate alındığında, davacının davasının sübut bulmadığı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ile davalı işverenliğin işlemlerinin İş Yasası ve işyerinde uygulanmakta olan TİS hükümlerine uygun olarak yapıldığına dair kesin hüküm karşısında davacının fark ücret alacağı ve 4857 sayılı Yasanın 5 mad. öngörülen eşit davranma ilkesine aykırı davranma nedeni ile ödenecek tazminat istemlerinin akdi ve yasal dayanağı olmadığı anlaşılmakla, davacının sübut bulmayan davasının reddine karar verilmiştir.

İşyerinde yürürlükte olan TİS.'nin 25/1-1/d mad.de;"Sanatkar işçilik işlerine alınacaklardan Sanat Enstitüsü, Endüstri Meslek Lisesi, Teknik Liseyi bitirenler ile TCDD Pratik Sanat Okulu mezunları 6.dereceden işe alınırlar.

Bu maddenin I.bendi uyarınca ilk defa işe alınacak olanlardan yapılacak imtihan sonucunda başarılı olamayanlar sanatkar işçilik işlerine alınmazlar." hükmü yer almakta olup, bu maddenin münhasıran ilk kez sanatkar işçilik işlerine alınacaklara uygulanması öngörülmektedir. Mahkemenin kararına gerekçe yaptığı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E: 2002/9 - 785, K:2002/814 sayılı 16.10.2002 tarihli kararında da aynı husus vurgulanmıştır.

Bu maddenin I.bendi uyarınca ilk defa işe alınacak olanlardan yapılacak imtihan sonucunda başarılı olamayanlar sanatkar işçilik işlerine alınmazlar." hükmü yer almakta olup, bu maddenin münhasıran ilk kez sanatkar işçilik işlerine alınacaklara uygulanması öngörülmektedir. Mahkemenin kararına gerekçe yaptığı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E: 2002/9 - 785, K:2002/814 sayılı 16.10.2002 tarihli kararında da aynı husus vurgulanmıştır.

Davacının daha işe başlamadan Endüstri Meslek Lisesi'ni 10/06/1988 tarihinde bitirerek diplomasını aldığı, geçici işçi olarak 23.05.1996 tarihinde çalışmaya başladığı dikkate alındığında Hukuk Genel Kurulu kararının olayda uygulama yeri bulunmadığı, Mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığı delillerin yeterince değerlendirilmediği eksik incelemeyle karar verildiği anlaşılmakla, TİS ve protokol hükümleri doğrultusunda davacının talepleri yönünden yeniden değerlendirme yapılması yönünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/966, Karar No: 2015/2697, Tarih: 30.09.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/966 E.  ,  2015/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun Geçici 1/b. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun Geçici 1/b maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin karar, CMK'nın 223.maddesi hükmü karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılması için mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/698, Karar No: 2008/4829, Tarih: 21.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/698 E.  ,  2008/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında, dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilin (ilçenin) genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerektiği düşünülmeden, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu Beşışıklı köyüne özgü (lokal) verileri esas alınarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde münavebeye esas alınan buğday ve arpa ürünlerinin Yunak İlçesinin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile toptan satış fiyatlarını içeren veri listesi İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmeli, bilirkişi kurulundan bu veri listesine uygun ek rapor alınmalı ve hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13438, Karar No: 2023/2539, Tarih: 15.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13438 E.  ,  2023/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi ile kamu düzeni gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili ve bir kısım davalı asıl tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre, ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı davacı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacı idarenin istinaf başvurusunun da esastan reddi ile kamu düzeni gereği İlk Derece Mahkemesinin hükmü düzeltilerek yeniden hüküm kurulmuştur. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan bir kısım davalı asılın davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Bu nedenle; bir kısım davalı asılın temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı idarenin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Kahramanmaraş ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1242 ada 119 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP