muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6497, Karar No: 2013/14916, Tarih: 15.07.2013

erkekler dışındakiler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36. Maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. Madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kuruma başvuru olmasa dahi bahse konu biçimde prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, Tarım Satış Kooperatifler Kanununa göre kurulan Pancar Ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacının 2926 sayılı yasanın 10. maddesinde belirtilen tarımsal faaliyetinin ispatı için gerekli kayıtlardan taşınmazlarının bulunduğu ve kolluk araştırması ve tanık beyanları ile tarımsal faaliyetinin doğrulandığı, tescilinin köy muhtarı beyanına göre yapıldığı, 6111 sayılı yasadan faydalanma talebinde bulunduğu, bu kapsamda prim ödemesi yeptığı ve Kurumca bu Ödemelerin iadesine karar verildiği, ziraat odası kaydının geçersiz sayılarak davacının sigortalılığının tescil tarihi itibariyle iptal edildiği, mahkemece Kurumun sigortalılığın geçmişe yönelik iptalinin Sosyal Güvenlik Hukuku ve onun ilkelerine aykırılığı, davacının eski tescilli olması nedeniyle oda kaydının sigortalılığı için zorunlu dahi olmaması göz önünde bulundurulmadan davanın kabulü gerekirken prim ödemesi ve kesinti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

15/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11838, Karar No: 2012/14317, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/11838 E.  ,  2012/14317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu f Müteahhitlik Müh. Tur. ve Tic. A.Ş aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, dava konusu taşınmazını davalı Habip’e satışına ilişkin tasarrufun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı Şirket vekili ile davalı Habip vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın satış bedeli ile gerçek değeri arasında fahiş fark bulunmadığı ve satışın alacaklıya zarar verme kastı ile yapıldığının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

İcra ve İflas Kanununun 277 ve izleyen maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davalarında amaç, borçlunun haciz ya da iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyiniyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaktır.

Borçlunun aciz ya da iflasından önce yaptığı iptale tabi tasarrufları, üç grup altında ve İİK.nın 278, 279 ve 280. maddelerinde düzenlenmiştir. Ancak, bu maddelerde iptal

edilebilecek bütün tasarruflar, sınırlı olarak sayılmış değildir. Kanun, iptale tabi bazı tasarruflar için genel bir tanımlama yaparak hangi tasarrufların iptale tabi olduğu hususunun tayinini hakimin takdirine bırakmıştır (İİK.md.281). Bu yasal nedenle de davacı tarafından İİK.nun 278, 279 ve 280. maddelerden birine dayanılmış olsa dahi mahkeme bununla bağlı olmayıp diğer maddelerden birine göre iptal kararı verebilir (Y.H.G.K.25.11.1987 Tarih, 1987/15-380 Esas ve 1987/872 Karar sayılı ilamı). Genelde, borçlunun iptal edilebilecek tasarrufları, alacaklılarından mal kaçırılmasına yönelik olarak yapılan ivazsız veya aciz halinde yapılan tasarruflar ile alacaklılarına zarar verme kastıyla yapılan tasarruflardır.

İİK'nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali davalarında davacı alacaklı tarafından kesin veya geçici aciz belgesinin ibraz edilmesi gerekir. Somut olayda davacılar tarafından dosyaya kesin aciz belgesi ibraz edilmemiştir. Mahkemece de aciz halinin gerçekleşip gerçekleşmediği hususu üzerinde yeterince durulmamıştır. Aciz halinin mevcudiyeti dava şartı olup Mahkemece resen araştırılması gerekir. Aciz belgesinin davanın her aşamasında sunulabilecek olması bu araştırmanın yapılmasına engel değildir. Bu sebeple borcu karşılayacak mal olup olmadığı ve mevcut malların borca yetip yetmeyeceği açıklığa kavuşturulmalıdır.

Bunun yanında az yukarıda açıklanan şekilde davacının iptal nedenlerinden birine dayanmış olması durumunda dahi mahkemenin bununla bağlı olmadığı gözden uzak tutulmadan İİK’nın 278, 279 ve 280. maddelerinin hepsine göre inceleme yapılmalı ve özellikle dava konusu tasarrufun bir ticari işletme devri ya da ticari işletmenin mühim bir kısmının satışı niteliğini taşıyıp taşımadığı irdelenmelidir. Eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetli değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9463, Karar No: 2015/17518, Tarih: 28.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/9463 E.  ,  2015/17518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/95639

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2010/142 (E) ve 2011/182 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet, Resmi Belgede Sahtecilik

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan vekilinin sanık C.. T.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde;

Uyap'tan alınan güncelleşmiş nüfus kayıt örneğinden sanık C.. T..'in hükümden sonra 02.12.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

II-Katılan vekilinin beraat eden sanıklar Y.. V.., A.. S.. ve Z..K.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik ve sanık H.. K.. ve müdafii ile sanık S.. K.. müdafiinin sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizlerinin incelenmesine gelince;

Bulgaristan üzerinden Kapıkule Gümrüğünden 17.03.2010 tarihinde Türkiye'ye giriş yapan sanık Yuri VASİLEV yönetimindeki PB 8499 AM/PB 5260 EM plakalı TIR aracı ve dorsesine ilişkin ..sayılı TIR Karnesi muhteviyatı eşyanın Kapıkule Gümrük Müdürlüğünde kırmızı hat kriterine göre yapılan fiziki muayenesinde, TIR Karnesi ile mal faturasında belirtildiği üzere “Kağıt ve Karton Cinsi Eşya – Sigara Kağıdı” olarak tespit edilmesine karşılık, söz konusu eşyanın Halkalı Gümrük Müdürlüğü denetiminde bulunana 18.03.2010/40111 gün ve sayılı Antrepo Beyannamesi ile 18.03.2010/53187 gün ve sayılı SDGB ile “Kağıt ve Karton Cinsi Eşya – Baskı Kağıdı” olarak, farklı GTİP'ten beyanla Tır karnesi ekinde bulunan fatura yerine, düşük kıymetli sahte fatura ibraz etmek suretiyle eksik vergi ödendiği, bu şekilde kaçakçılık ve resmi evrakta sahtecilik suçlarını işlediği iddiası ile açılan davanın yargılaması sonucunda atılı her iki suçtan sanıklar C.. T.., Y.. V.., A.. S.. ve Z.. A.. hakkında beraat, sanıklar S.. K.. ve H.. K.. hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de,

1-Dosya kapsamında bulunan dava konusu eşyanın ithali ile ilgili olarak; eşyanın Kapıkule Gümrük Müdürlüğünden geçişi, Halkalı Gümrük Müdürlüğünde ASBİR Antrepo alanına girişi ve yurda ithali ile ilgili olarak ilgli kurumlar tarafından düzenlenen ve sanıklarca sunulan ithal beyannameleri, antrepo teslim, tartım ve çıkış belgeleri ile tır giriş belge ve ekinde bulunan fatura ile Gümrük Muayene Memuru N..Y..'ın hazırladığı 19.04.2010 tarihli inceleme raporunda tahrifat yapıldığı yönünde bahsi geçen V-1 ve V-2 nüshaları ve bunlara ekli faturaların ve gerekli tüm belgelerin asılları temin edilerek, belirtilen belgeler üzerinde tahrifat yapılıp yapılmadığının gerektiğinde bu hususta uzman bilirkişi incelemesi yapılarak tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu eşyanın transit geçişi için getirildiği Kapıkule Gümrük Müdürlüğünde eşya üzerinde kırmızı hat kriterlerine göre inceleme yapan heyette bulunan görevlilerin tanık olarak dinlenilerek, yapılan muayene kapsamında eşyanın sigara kağıdı yada baskı kağıdı olarak ayrımı yapılabilecek şekilde tespitinin mümkün olup olmadığı hususunda ayrıntılı beyanlarının alınmaması,

3-Sanıkların tır karnesine ekli faturadaki eşya birim değerinin fahiş olduğu ve söz konusu faturanın sahte düzenlendiğini savunmaları karşısında; maddi gerçeğin ortaya çıkartılabilmesi bakımından, beyan edilen değer ile ithalat bedeli olarak yurt dışına transfer edilen para miktarının uyumlu olup olmadığının araştırılmaması ve benzer ithalatlar yapılan gümrük müdürlüklerinden sorularak bu tür ithalatı yapan kuruluşlar belirlenip, yeterli derecede ve konuya ışık tutacak nitelikte fiyat listeleri ve bu konuda yapılan ithallerle ilgili orijinal fatura örnekleri ve sair ithal belgelerine ait örnekler istenerek ve bu kuruluşlardan seçilecek uzman bilirkişilere yeniden inceleme yaptırılmak suretiyle suça konu eşyanın emsal ithalatlara kıyasla gerçek değerinin tespit ettirilmesi ile tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, katılan vekili ile sanık H.. K.. ve müdafii ile sanık S.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/05/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6614, Karar No: 2025/4281, Tarih: 21.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2024/6614 E.  ,  2025/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/900 E., 2024/1277 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz dilekçelerinde ileri sürülen sebepler ile resen incelenmesi gereken konular yönünden yapılan incelemede:

I.Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik ileri sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenmesi gereken konular yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

II. Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

II. Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.02.2014 gün ve 2013/678-2014/98 sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 308. maddesindeki "kendiliğinden hak alma" suçuna benzer bağımsız bir suç tipine yer verilmemiş, onun yerine kanunda belirtilen bazı suçların bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde failin daha az ceza ile cezalandırılması öngörülmüş, bu bağlamda hırsızlık suçunda 144, yağma suçunda 150/1, dolandırıcılık suçunda 159, belgede sahtecilik suçunda 211. maddeler düzenlenmiştir. Buna göre, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 308. maddesinde adliye aleyhine işlenen bir suç olarak koruma altına alınan eylemlerin bir kısmı, 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesiyle mal varlığına ilişkin bir suç haline dönüştürülmüştür. Bu düzenlemeye göre, hukuki ilişkiye dayanan bir alacağın tahsili amacıyla cebir veya tehdit kullanılması halinde eylem yağma suçunu oluşturmakla birlikte, bu özel düzenleme nedeniyle fail kasten yaralama ve/veya tehdit suçundan cezalandırılacaktır. Böylece, hukuki ilişkiye dayanan bir alacağın tahsili amacıyla hareket edilmiş olması daha az ceza verilmesini gerektiren bir hal olarak kabul edilmiş, başka bir anlatımla failin saikine önem verilmiştir.

Bu madde hükmünün uygulanabilmesi için fail ile mağdur arasında alacak hakkı doğuran herhangi bir hukuksal ilişkinin bulunması gereklidir. Bu hukuki ilişkinin, ilgili kanunda belirtilen şekil şartına uygun olarak kurulmuş olması zorunlu olmayıp, hukuk düzenince kabul edilebilir meşru bir ilişki olması yeterlidir. Başka bir anlatımla, şekil şartına uyulmadan kurulan bu ilişkinin ilgili kanun hükümleri uyarınca Özel Hukuk alanında hukuki sonuç doğurmayacak olması, ceza hukuku alanında dikkate alınmasına engel olmayacaktır. Burada önemli olan şekil şartına uyulsun veya uyulmasın meşru bir hukuki ilişkinin bulunup bulunmadığı ve bu hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hareket edilip edilmediğidir.

Bu alacak iddiasının varlığının kabulü için mutlaka alacak davası açılıp ispatının beklenilmemesi gerekir Çünkü cezanın delil anlayışı ile hukukun delil anlayışı farklıdır. Hukuk’ta şekli gerçeklik esastır. Daha ziyade iddia ve ispata dayanan delil sistemi geçerli olup taraflarca ileri sürülmeyen iddia ve delilleri davanın kabulünde esas alınmayacağı bir gerçekliktir. Oysa Cezada maddi hukuka dayanan bir kabul sözkonusudur taraflar iddia etmese, savunmasa bile maddi gerçeklik ve bunu gösteren her türlü delil incelenip kabulde esas alınmaktadır. Bu nedenle mutlaka hukuka göre ispat şartı aranmamaktadır. Dosyaya yansıyan freeloader ve delillere göre taraflar arasında hukuki bir ilişki ve alacak borç miktarı konusunda bir tartışmanın varlığı anlaşılabiliyorsa bu durum bile hukuki ilişkiden doğan alacağın kabulü için yeterli olabilir. Bu kabulde sadece müştekinin borcum yok demesi de tek başına yeterli olmayacaktır. Müşteki herhangi bir borcum yoktur dese bile dinlenen tanıklar yazışmalar vs. ile sanık ile müşteki arasında hukuki bir ilişki olduğunu ve bu ilişki nedeniyle bir araya gelip hesap yaptıklarını anlaşamadıklarını vs. gösterir nitelikte ise müştekinin borcum yok demesine itibar edilmeyip hukuki ilişkinin varlığı kabul edilmelidir. (..., Teorik ve Pratik Tüm Yönleriyle Yağma Sayfa 927)

Bir de alacak zamanaşımına yayılmış ve sürekli mal alıp mal vermeden kaynaklanan bir alacak ise kuruşu kuruşuna alacak miktarını tespit etmek mümkün olmayacağından sanığın alacağını almak için hareket ettiği ve aldığı kanaatini oluşturacak bir değeri de TCK 150/1. fıkrayı uygulamak için yeterli kabul etmelidir. Yani borçlu Kanunen alacağı olduğu ve onu aldığı saikiyle hareket etmiş ise sonradan hesaplanan alacak borç arasında çok fahiş bir fark olmadığı taktirde 150/1. fıkra uygulanmalıdır. (..., Teorik ve Pratik Tüm Yönleriyle Yağma Sayfa 928)

Ayrıca "şüpheden sanık yararlanır kuralı" ceza yargılamasının en temel kurallarındandır. Yargıtay'da yıllardır istikrarlı şekilde bu durumu uygulamaktadır. Hukuki ilişkinin ve borcun varlığı konusunda gerçekten şüpheli bir durum ortaya çıkmış ise şikâyetçi yok dese bile sanık lehine yorumlamak uygun olacaktır.

Kısaca özetlersek taraflar arasında soyut ve kendini kurtarmaya yönelik hukuki alacağı isteme iddiasını aşan boyutta bir hukuki ilişki olduğu anlaşılabiliyorsa bunun ispatı hukuki kaidelerine göre ayrıca değerlendirilecektir. Ancak dosyaya yansıyan tüm verilere göre ciddi şekilde ortaklık ve alacak iddiası olduğu, kuru bir iddianın ötesinde ise sanığın eyleminin sabit görülmesi halinde 5237 sayılı Yasa'nın 150/1. maddesinde düzenlenen alacağının tahsil amacıyla cebir tehdit hükmünün uygulanması gerekir. Burda bir hukuk mahkemesi gibi ispat şartı aranmamalıdır.

Alacağın varlığına inanarak ve bu hakkı elde etme özel kastıyla hareket edilmesi hallerinde ise; eylemin 5237 sayılı Yasa'nın 30. maddesi kapsamında ve 150/1. maddesi yollamasıyla hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunun da ayrıca somut olayda ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir. (Benzer görüşler için bkz. Nur Centel-Hamide Zafer- Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Cilt: 1,4. Baskı, Beta Yayınevi, Ankara 2017, s. 404, Gökcan/Artuç TCK Şerhi age s.5461)

Ancak kanun metninde 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesinden kimlerin yararlanabileceği açık açık sayılmamıştır. Kanun metninde açık açık sayılmasa da Yargıtay kimlerin 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesinden yararlanabileceğini, kimlerin yararlanamayacağını kararlarıyla belirlemektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve 6. Ceza Dairesi uygulama birliği sağlama ve kötüye kullanmaların önüne geçmek amacıyla objektif bazı kriterler belirlemiştir. Söz konusu kriterler;

1-Hukuken tahsil edilebilir bir alacak olması,

2- Bunu almak için cebir veya tehdit uygulanması,

3- Talep edilen miktar ile alacak miktarının orantılı olması,

4- Tarafların hukuki ilişki doğduğu anda bu ilişkide taraf sıfatı taşıyan kişilerden olmaları gerektiğidir.

Bu doğrultuda;

a-Sanığın hukuki ilişki doğduğu anda alacaklı sıfatı taşıması gerektiği,

b-Müştekinin bu hukuki ilişki doğduğu anda borçlu sıfatını taşıması gerektiği,

c-Borç doğduğu anda taraf sıfatı taşıyan kişilerin yakın akrabaları veya çalışanların yada spontane gelişen olaylarda; kendisi için menfaat amacı gütmeden, arkadaşına yardım ve dayanışma amacıyla bulunan arkadaş ile birlikte eyleme katılmış olmaları halinde; 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesinden yararlanabileceğini kabul etmektedir.

Somut olaya gelince; mağdurun özde değişmeyen tutarlı anlatımları ve bunu doğrulayan tape kayıtları, aramada ele geçen senetler ile sanıkların tüm aşamalardaki istikrarlı savunmaları bir bütün halinde değerlendirildiğinde; mağdurun sanıklardan 2013 yılından suç tarihine kadar vadeli şekilde ve farklı tarihlerde küçükbaş ve büyükbaş hayvan alıp karşılığında senetler verdiği, senet bedellerinin bir kısmını ödeyip bir kısmını ödeyemeyen mağdurun sanıklardan hayvan alıp satmaya devam etmesi ile taraflar arasında zamana yayılacak şekilde alacak borç ilişkisinin doğduğu dikkate alındığında; sanıkların bu senet bedellerinden doğan alacaklarını tahsili amacıyla mağdura yönelik farklı tarihlerdeki tehdit içerikli eylem ve söylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 150/1 maddesinde tanımlı alacağının tahsili amacıyla zincirleme şekilde birden fazla kişi ile tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafılerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafılerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.