muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15300, Karar No: 2013/14904, Tarih: 07.10.2013

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken,sanık  H. K.'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için  23/01/2003 tarihinde muvazaalı olarak eşinden  boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan  hükmün ONANMASINA,  07/10/2013   tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8276, Karar No: 2025/2424, Tarih: 13.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/8276 E.  ,  2025/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/617 E., 2024/629 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2024/İHK-36523

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olup duruşma istemi miktar itibarıyla reddedilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Zorunlu Deprem Sigortası (ZDS) Poliçesi ile sigortalı konutun depremde hasara uğradığını, müvekkiline ödeme yapılmadığını, yeni tarifeye göre tam ödeme yapılması gerektiğini belirterek 200,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, ödeme yapıldığını, sorumluluğun sona erdiğini, ek prim alınmaksızın güncel tarife ücretinden sigorta bedeli ödenmesinin söz konusu olmayacağını, teminat dışında kalan bir durum olup olmadığının araştırılması gerektiğini, keşif yapılarak bilirkişi raporu alınması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Hatay Su ve Kanalizasyon İdaresi (HATSU) kaydı bulunduğu, Hatay Büyükşehir Belediyesince adres güncellemesi yapıldığı, adreslerin aynı yere ait olduğu, sigortalı taşınmaz ile yapı kayıt belgesine konu taşınmazın aynı taşınmaz olduğu, binanın üzerinde yer aldığı arsanın her ne kadar Hazineye ait olduğu anlaşılmakta ise de DASK poliçesi ile sigortalananın arsa değil bina olduğu, DASK'ın arsanın Hazineye ait olduğunu bilerek 2020 yılı ile riziko tarihi arasında geçen yıllar için poliçe düzenlendiği, her ne kadar 100,00 TL değer kaybı ve 100,00 TL hasar bedeli talep edilmiş ise de değer kaybının ağır hasar nedeniyle aynı alacak kalemi için talep edildiği, hasarın 251.232,00 TL olduğu, taleple bağlı kalınarak karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle başvurunun kabulü ile 200,00 TL’nin yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; DASK'ın aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; DASK'ın aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; değer kaybı zararının teminat kapsamında bulunmadığını, taşınmazda Hazine Maliyesi'nin 1/1 hisse payı ile mülkiyet sahibi olduğunu, güncel fatura iletilmediğinden ödeme yapılmadığını, davaya konu parselin 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu’nun 14. maddesi gereğince Bakanlar Kurulu Kararı ile Büyük Ova Koruma alanında kaldığını, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı izni olmadan bitkisel üretim amacı dışında kullanılamayacağını, yapısal hasar durumunun araştırılması gerektiğini, keşif yapılarak bilirkişi raporu alınması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı tarafından ZDS poliçesi ile teminat altına alınan konutun depremde hasara uğraması nedeniyle sigorta bedeli istemine ilişkindir.

İtiraz Hakem Heyetinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

587 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi gereğince davalı Doğal Afet Sigortaları Kurumu (DASK) harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2311, Karar No: 2022/42, Tarih: 12.01.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/2311 E.  ,  2022/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2018 tarih ve 2018/193 - 2019/304 sayılı kararı

Suç : Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma

Hüküm : TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine ve temyiz kapsamına göre yapılan incelemede;

PKK/KCK sözde yürütme konseyinin öz yönetimden başka seçenek kalmadığına yönelik çağrısı üzerine, terör örgütünün amaca ulaşmak için gerçekleştirdiği stratejik hamlelerin en önemlilerinden birisi olan, yoğun olarak Güneydoğu Anadolu Bölgesinde ve Ülkemizin değişik yörelerinde hakimiyet alanları oluşturmak için güvenlik güçlerine ve kamu binalarına topluca saldırı girişiminde bulunmak kararı kapsamında, PKK/KCK terör örgütünün şehirlerdeki milisleri ve kırsal alandaki örgüt mensuplarının silahları ile şehir merkezlerine gizlice girerek halkın arasına karıştıkları, zaman zaman bir kısım belediyelerin araç ve gereçlerini de kullanmak suretiyle insanların yoğun olarak yaşadıkları sokaklara, mahallelere hendekler kazarak el yapımı bomba ve düzenekleri yerleştirdikleri, umumun kullandığı karayollarına mayın döşeyerek patlamaya hazır hale getirdikleri, tonlarca patlayıcı yüklü kamyonlar, iş makineleri ve diğer araçlarla canlı bomba saldırıları hedefledikleri, güvenlik güçlerinin kamu düzenini ve bu yörede yaşayan vatandaşların güvenliğini sağlamak için operasyon yapma zorunluluğu sonucunda, örgüt mensuplarıyla güvenlik güçleri arasında çıkan çatışmalar sırasında daha önce yerleştirilen patlayıcıların infilak ettirilmesi ve bireysel ya da araçlarla gerçekleştirilen canlı bomba saldırılarıyla çok sayıda sivil vatandaş, kamu görevlisi ve güvenlik güçlerinin ölüm ve yaralanmasına sebebiyet verdikleri, bu süreçte yöre halkının oturduğu evleri terk etmelerini cebren engelleyerek canlı kalkan yaptıkları, yerleşim alanlarının teröristlerden ve patlayıcılardan temizlenmesi için sürdürülen operasyonların haftalarca sürdüğü, çok sayıda özel konut ve işyeri, okul, hastane gibi kamu konutları ve şehrin alt yapı tesislerinin ağır hasar görerek kullanılamaz duruma geldiği, bölge halkının büyük bir çoğunluğunun terör örgütünün yasalara ve devlet otoritesine itaatsizlik çağrısına itibar etmemesiyle, silahlı çatışmaya giren birçok örgüt mensubunun etkisiz hale getirilerek, yerleşim alanlarının, örgütün işgalinden ve patlayıcılardan temizlenerek, kamu düzeninin sağlandığı dava dosya kapsamındaki deliller ve benzer dosyalardan anlaşılması karşısında;

Sanığın kollukta müdafii eşliğinde etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanarak verdiği ve Sulh Ceza Hakimliğinde tekrar ettiği ifadesinde özetle, “Silopi ilçesinde 2015 yılının eylül ayında HPG’liler tarafından Silopi ilçesinde hendek kazılıp barikat kurulduğunu, Şehit Harun Boy mahallesinde HPG’liler tarafından kullanılan bir evde örgüt üyeleri tarafından Kaleşnikov tüfek, glock marka tabanca ve el bombası ile kendisine pratik şekilde eğitim verildiği, kendisine Kaleşnikov silah ve hücum yeleği ile yaklaşık 20 gün nöbet tutturulduğunu, 03.11.2015 tarihinde başka örgüt mensupları ile nöbet tutarken Cudi mahallesi istikametinden gelen helikoptere 4 el ateş ettiği...” şeklindeki beyanları dikkate alındığında PKK/KCK silahlı terör örgütü üyesi olduğu kabul edilen sanığın, hendek ve barikatların başında kaleşnikof marka silah ile nöbet tutup helikoptere ateş açma eylemlerinin vahamet arz eden nitelikte bulunduğu ve TCK'nın 302. maddesinde yazılı Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmediğinden sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-“Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma” suçunda suç tarihinin, son vahim eylemin işlendiği tarih olduğu nazara alındığında; nüfus kaydına göre 30.08.1998 doğumlu olan, 2015 yılının eylül ayında barikatlarda kaleşnikov marka silahla nöbet tuttuğu ve 03.11.2015 tarihinde de güvenlik güçlerine ait helikoptere 4 el ateş ettiği kabul edilen sanığın suç tarihi olan 03.11.2015 itibariyle 18 yaşını ikmal etmediği nazara alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi gereğince yaş küçüklüğü nedeniyle cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nın 62/2. maddesinde takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilerek, bilahere ikrarından dönmesi nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmayan ancak suçun subutu ve vasfının tayini açısından ikrarı dışında delil ikame olunamayan sanık hakkında istikrar kazanmış uygulamalar ve hakkaniyet gereği olarak TCK’nın 62. maddesinin uygulanması lüzumu

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/268, Karar No: 2010/1444, Tarih: 17.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/268 E.  ,  2010/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların mülkiyetinin tespiti ile tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç ve oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Kural olarak tespit davasının dinlenebilmesi için genel dava koşullarından başka iki özel koşula daha ihtiyaç vardır. Bu koşullar öğretide ve uygulamada tespit davasının kendine özgü koşulları olarak nitelendirilmektedir. Sözü edilen bu koşullar;

1-HUKUKİ İLİŞKİ: Tespit davasının konusunu ancak bir hukuki ilişki oluşturabilir. Gerçekten tespit hükmü, hak ve alacakların doğduğu hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığını tespit etmekte olup, miktarları hakkında bir şey içermez. Bu nedenle uygulamada, konusu yalnızca maddi vakıa yada vakıalar olan tespit davalarının dinlenemeyeceği sonucuna varılmıştır. Kural olarak maddi vakıa yada vakıalar ancak hukuki bir ilişki ile birlikte tespit davasına konu olabilirler.

2-HUKUKİ YARAR: Davacının tespitini istediği hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığının hemen tespitinde, hukuki bir yararı bulunmalıdır. Hukuki yarar koşulu, tespit davalarını düzenleyen tüm yasalarda, öğretide ve uygulamada kararlılıkla aranmaktadır. Öte yandan, bir hukuki ilişkinin, hemen tespitinde hukuki yararın varlığının kabul edilebilmesi için üç koşulun birlikte bulunması da zorunludur. Sözü edilen bu üç koşulu hemen açıklamak gerekirse;

a)TEHLİKE YAKIN VE TEHDİT CİDDİ OLMALI: Davacının bir ... veya hukuki durumu mevcut veya yakın bir tehlike ile ciddi biçimde tehdit edilmiş olmalıdır.

b)TEHDİT ZARAR DOĞURABİLECEK NİTELİKTE OLMALI: Bu ciddi tehdit sebebiyle davacının hukuki durumu tereddüt yada belirsizlik içinde olmalı, objektif olarak değerlendirildiğinde davacı için zarar meydana getirebilecek nitelikte bulunması gerekir.

a)TEHLİKE YAKIN VE TEHDİT CİDDİ OLMALI: Davacının bir ... veya hukuki durumu mevcut veya yakın bir tehlike ile ciddi biçimde tehdit edilmiş olmalıdır.

b)TEHDİT ZARAR DOĞURABİLECEK NİTELİKTE OLMALI: Bu ciddi tehdit sebebiyle davacının hukuki durumu tereddüt yada belirsizlik içinde olmalı, objektif olarak değerlendirildiğinde davacı için zarar meydana getirebilecek nitelikte bulunması gerekir.

c)TESBİT HÜKMÜ TEHLİKEYİ ORTADAN KALDIRACAK NİTELİKTE OLMALI, DAVACININ DA HALİHAZIRDA HUKUKEN KORUNMA İHTİYACI BULUNMALI: Yalnızca koşulları usulün 237. maddesi hükmünde tanımlanan biçimde kesin hükmün sonuçlarını meydana getiren, cebrî-icraya yetki vermeyen, bir başka deyişle icra ve infaz kabiliyeti bulunmayan tespit hükmünün bu tehlikeyi ortadan kaldıracak nitelikte olması zorunlu olduğu gibi davacının hukuken korunma ihtiyacı bulunmalıdır. Özellikle hukuki yarar koşulu tespit davasının açıldığı günde mevcut olmalı ve verilen hüküm kesinleşene değin de varlığını sürdürmelidir. Açıklanan bu nedenle davacının hukuki korunma (himaye) ihtiyacını, başka bir vasıta ile tamamen tatmin edebilmesinin mümkün olduğu hallerde, hukuki ilişkinin soyut tespitinde hukuki yararının bulunmadığı, bu nedenle de tespit davasının dinlenemeyeceği kabul edilmektedir.

Bunun yanında öğreti ve uygulamada eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki bir yararın bulunmadığı da kabul edilmiştir. Anılan kuralın ayrık hali eda davası ile elde edilecek tespit hükmünün kapsamının, tespit davası ile elde edilecek tespit hükmünün kapsamından daha dar olmasıdır.

Açıklanan tespit davasının kendine özgü bu koşullarının genel dava koşulları ile birlikte taraflarca öne sürülmese dahi mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.

Açıklanan tespit davasının kendine özgü bu koşullarının genel dava koşulları ile birlikte taraflarca öne sürülmese dahi mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından sözedilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhtesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi, mahkemelerce muhtesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne varki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhtesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhtesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhtesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti ile muhdesatın tapu sicilinin beyanlar hanesine yazılması talebinin ise reddine karar verilmesi gerekir.

Yine, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 1006. maddesinde hangi hakların tapu kütüğüne tescil, 1009, 1010 ve 1011 maddelerinde de hangi hakların şerh edilebileceği, 1012 maddesinde ise taşınmazın eklentilerinin malikin istemi üzerine kütükteki beyanlar sütununa yazılacağı, taşınmaz mülkiyetine ilişkin kamu hukuku kısıtlamalarının beyanlar sütununa yazılması ve bu sütuna yazılabilecek diğer hususların tüzükle belirleneceği açıklanmış, özel kanun hükümleri saklı tutulmuştur. Benzer hükümler yürürlükten kaldırılan 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nde de mevcuttur. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesinin birinci fıkrasında ise tapuda kayıtlı taşınmaz malın zilyet lehine tespitinde, mevcut ve her türlü takyid ile sınırlı ayni hakların saklı tutulacağı, eski tapu kayıtlarındaki bu tür hak ve mükellefiyetlerin, kadastro tutanağında belirtilerek yeni kütüklere aynen geçirileceği, ikinci fıkrasında da taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği belirtilmiştir. Bu madde gereğince taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kadastro tutanağının ve taşınmazın tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için muhtesatın kadastro tespit gününden önce meydana getirilmiş olması zorunludur. Kadastro Kanununun anılan bu ayrık hükmü dışında kanunlarımızda ve Tapu Sicil Tüzüğünde taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatların tapu kütüğüne tescil veya şerh edilebileceğine veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterilebileceğine ilişkin başkaca bir hüküm de bulunmamaktadır.

Somut olaya gelince; dosya içeriğinden davaya konu muhdesatların üzerinde bulunduğu tarafların ortak miras bırakanları Bahattin Öznur adına tapuda kayıtlı taşınmazlardan 114 ve 116 parsel sayılı taşınmazların ortaklığının giderilmesi için açılmış bir dava bulunmadığı, söz konusu taşınmazların veya bu taşınmazlar üzerindeki muhdesatların kamulaştırmasının da söz konusu olmadığı, 110, 111, 117, 118, 119, 120, 121, 123, 124 ve 125 parsel sayılı taşınmazların ise Erzincan Sulh Hukuk Mahkesinin 1997/669 E. sayılı dosyasında derdest olan ortaklığın giderilmesi davasına konu oldukları anlaşılmaktadır. Bu olgu ve görülen davada verilecek tespit hükmünün ortaklığın giderilmesi davasına bakan mahkemece dikkate alınacağı, ortaklığın giderilmesi davası sonucunda elde edilecek satış bedelinin taşınmaz paydaşları arasında dağıtım oranları belirlenirken muhdesatlardan dolayı meydana gelecek değer artışından sadece muhdesatı meydana getiren paydaşların pay almalarını sağlayacak şekilde oranlama yapılacağı gözönüne alındığında davacının ortaklığın giderilmesi davasına konu olan taşınmazlar üzerindeki muhdesatlar yönünden tespit davası açmakta hukuki yararı bulunduğunun, ortaklığın giderilmesi davasına konu olmayan 114 ve 116 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatlar yönünden ise tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmadığının kabulü gerekir. Bunun yanında az yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alındığında mahkemece mülkiyet tespitine karar verilemeyeceği, davaya konu muhdesatların tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi isteminin reddi gerektiği de kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca mahkemece davanın kısmen kabulü ile 114 ve 116 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatlar yönünden açılan davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine, 110, 111, 117, 118, 119, 120, 121, 123, 124 ve 125 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, davacının bu muhdesatların mülkiyetinin tespitine ve davaya konu tüm muhdesatların tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine ilişkin istemlerinin reddine karar verilmesi gerekirken açıklanan olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalılardan ..., ..., ...’un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 67,20 TL temyiz harcının istek halinde hükmü temyiz eden davalılara iadesine, 17.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.