muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6112, Karar No: 2024/17595, Tarih: 25.11.2024

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", aynı Kanun’un 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' aynı Kanun’un 170/2. maddesinde, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler. Aynı Kanun’un 172/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5271 sayılı Kanun’un 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikâyeti yoluyla soruşturma yaparak maddî gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hâkimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Aynı Kanun’un 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkûmiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdanî kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelemeye konu olayda, kardeş olan şikâyetçilerin olay günü babalarının mezarını ziyaret amacıyla araçları ile mezarlığa geldikleri, bahse konu aracın kapısını açan ve haklarında Polatlı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2024/108 Esas sayılı dosyasında hırsızlık suçundan açılan kamu davası görülen sanıklar ...ve ...'nın araçtan içinde çeşitli ziynet eşyalarının da bulunduğu birçok eşyayı çaldıklarının iddia olunduğu, sanıklardan...'nın gerek Cumhuriyet Başsavcılığındaki 05.05.2023 tarihli beyanında gerekse yargılandığı dosyada 23.11.2022 tarihli savunmasında, çalmış oldukları çantanın içerisinden çıkan ziynet eşyalarını ...Kuyumculuk isimli iş yerinde bozdurduklarını ve bu eşyaları alan kişiyi görse tanıyabileceğini beyan ettiği anlaşılmakla; dosya kapsamında şüpheli ile ...arasında husumetin var olduğuna ilişkin bir delilin bulunmaması karşısında,...'ya suça konu altınları sattıkları kişinin şüpheli veya suç tarihinde iş yerinde çalışan diğer kişiler olup olmadığı hususunda beyanının alınması için şüpheli ile...'nın yüzleştirilerek, mümkün olmaması halinde şüphelinin ve suç tarihinde iş yerinde çalışan diğer kişilerin teşhise elverişli fotoğrafları çekilip...'ya gösterilmek suretiyle teşhisin sağlanarak şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Kırıkkale 2. Sulh Ceza Hâkimliğinden kesin olarak verilen 03.10.2023 tarihli ve 2023/5566 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dava dosyasının itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20211, Karar No: 2014/27715, Tarih: 23.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20211 E.  ,  2014/27715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 29.05.2014

No : 2014/132-2014/305

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm (yetim) aylıklarının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince yasal faiziyle birlikte tahsili için başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali, takibin devamı ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine dair kararının bozulmasından sonra verilen direnme hükmünün, Hukuk Genel Kurulu tarafından bozulması üzerine bu defa genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş, bu kararın Dairemizin 14.01.2014 gün ve 25253/277 sayılı ilamı ile bozulması üzerine ise, yapılan yargılama sonucunda, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşamadıkları kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 06.07.2006 tarihinde kesinleşen davalıya, 2004 yılında yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca 2011 yılında gerçekleştirilen işlemle kesilerek, 01.11.2008–31.08.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden icra takibi başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı

eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüğünden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; boşanılan eş tarafından yaşanıldığı belirtilen 636. Sok. No:44/3... adresinde davalı tanığı olarak dinlenilen enişte H. E..'ın oturduğunu beyan ettiği , bu adrese ilişkin emniyet araştırmasında boşanılan eş ile aynı adreste ikamet eden enişte H. E..'ın davacının bu adreste yaşamadığını beyan ettikleri, Kurum işleminin dayanağı denetim raporunda tarafların birlikte tespit edildikleri 9027 Sok... Yeşilyurt adresinde boşanılan eş adına telefon aboneliğinin bulunduğu, davalının oturduğunu belirttiği Basın Sitesi... adresinde yapılan emniyet araştırmasında ise, tarafların tanınmadığı hususları gözetilmeli, kontrol memurları dinlenilmeli, davalı ve boşanılan eşin GSM, bankalar ve medula sağlık sisteminde yer alan adresleri dava konusu dönem gözetilmek suretiyle araştırılmalı, yine boşanılan eşin var ise kurum kayıtlarında yer alan adresleri de araştırılarak, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme, araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12446, Karar No: 2012/7430, Tarih: 03.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12446 E.  ,  2012/7430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 2002 takvim yılına ait sahte faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, 26.11.2002 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2021, Karar No: 2016/12445, Tarih: 26.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/2021 E.  ,  2016/12445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının 26/10/2005- 30/09/2012 tarihleri arasında en son net 950,00 TL ücretle davalı şirkette çalıştığını, davacının vardiyalı olarak haftanın 6 günü 08.00-16.00, 16.00-24.00 ve 24.00-08.00 saatleri arasında dönüşümlü olarak çalıştığını, resmi ve dini bayramlarda da çalıştığını, müvekkilinin iş akdine herhangi bir sebep gösterilmeksizin ve tazminatları ödenmeden son verildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, davacının müvekkili şirkette 26/10/2005 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının tüm maaşlarının düzgün ödendiğini, davacının kendi el yazısı ile 07/09/2012 tarihinde istifa dilekçesi vererek işten ayrıldığını, davacının ayrıca müvekkili şirkete Beyoğlu 49.Noterliği’ne ait 09/10/2012 tarih 6497 yevmiye nolu ihtarnameyi göndererek, Ağustos 2012 maaşını alamadığı ve fazla mesailerinin ödenmediğini bildirerek iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini bildirdiğini, davacının 07/09/2012 tarihinde istifa ederek işten ayrılması nedeniyle yeniden iş akdini feshetmesinin mümkün olamayacağını, davacının yıllık izinlerinin hepsinin kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne, yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde iş akdine herhangi bir sebep gösterilmeksizin ve tazminatları ödenmeden son verildiğini iddia etmiş davalı işveren ise davacının istifa ettiğini savunmuştur. Dosyadaki bilgi ve belgelerden işten ayrılış bildirgesine göre davacının çıkış sebebi 14 koduyla (emeklilik için yaş dışında diğer şartların tamamlanması) gösterilmiştir. Davacıya ait hizmet döküm cetveli incelendiğinde ise; davacının yaş dışında, 3600 gün prim sayısı ve 15 yıl çalışma koşullarını tamamladığı anlaşılmaktadır.

Davalı işvereninde kabulünde olduğu üzere, davacı yaş dışında emeklilik koşullarını tamamlaması nedeniyle iş akdini feshettiğinden, kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde ise de, iş akdini kendisi fesheden işçi feshi haklı nedene dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanamayacağından ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24604, Karar No: 2010/51, Tarih: 18.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/24604 E.  ,  2010/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbarve kıdem tazminatı ile ücret ve fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı nedeniyle haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iş sözleşmesinin haklı neden olmadan davalı işverence feshedildiği gerekçesi ile davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteği hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğine göre davacının davalı işverene gönderdiği 22.10.2004 tarihli ihtarnameyle sigorta primlerinin tam olarak yatırılması ve fazla mesai ücretlerinin ödenmesi isteğinde bulunduğu, davalı işverence davacıya gönderilen ihtarnamede ise izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediği, 3 gün içinde mazeretini belgelendirerek bildirmesi, aksi halde istifa etmiş sayılacağı bildirilmiştir. Davacı taraf iki tanık dinletmiş olup, biri ücretlerinin tam olarak yatırılmaması nedeni ile kendilerinin ayrıldıklarını açıklamış, diğeri de sözleşmesinin ne şekilde sona erdiği konusunda herhangi bir beyanda bulunmamıştır. Davacı ile aynı durumda olan tanığının anlatımına göre iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshedildiği sonucu ortaya çıkmaktadır. Davacı ve arkadaşları tarafından gönderilen ihtarnamenin içeriği ve mahkemece fazla mesai alacağının hüküm altına alınmış olması karşısında feshin haklı nedene dayandığının ve davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü dosya içeriğine ve 4857 sayılı İş Kanununun 24/II-f maddesine uygun düşmektedir. Ne var ki, haklı da olsa iş sözleşmesini fesheden tarafın ihbar tazminatına hak kazanması mümkün değildir. İhbar tazminatı isteğinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19117, Karar No: 2014/8846, Tarih: 13.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19117 E.  ,  2014/8846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedeniyle müdahalenin men'i ve taşınmazın eski hale getirme masraflarının tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakın davalı idareden,

2-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve ... idaresinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2012 ve 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin verilerin ..., ... İlçe Müdürlüğü'nden,

4-Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre dava tarihi itibariyle rayiç değerlerini gösterir cetvelin ..., ... ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

5-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9792, Karar No: 2023/1918, Tarih: 01.03.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/9792 E.  ,  2023/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Değişen suç vasfına göre; icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhtar olan sanığın, Hasanhacı Köyü Kalkındırma ve Güzelleştirme Derneği başkanı tanık ...'un talebi üzerine köy orta malı olan çayır otunun satılması ile köylüden su parası toplanması ve bedellerinin derneğe aktarılmasına izin vererek köyün zararına neden olduğu cihetle görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabulüyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın aşamalarda bu paranın köyün ihtiyaçları için harcandığını, köye su getirme işinde ve mezarlık yolunun yapılmasında bu paranın kullanıldığını savunması ve tanık ...'un da beyanlarında bunu doğrulaması karşısında, iddia edilen harcamaların yapılıp yapılmadığının araştırılmasından sonra objektif cezalandırma şartı olan kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olma ya da kişilere haksız bir menfaat sağlama koşullarından birinin oluşup oluşmadığının ve ne şekilde oluştuğunun denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 ve CMK'nın 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına

kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden önce 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği hususunun sanığa ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA 01/03/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.