muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13228, Karar No: 2019/3751, Tarih: 28.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13228 E.  ,  2019/3751 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine, dahili davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski hava fotofrafı ve memleket haritası getirtilerek, dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar, çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları ve memleket haritası üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/05/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6197, Karar No: 2022/19558, Tarih: 23.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6197 E.  ,  2022/19558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanığın savunmasında kaçak hattı kendisinin çekmediğini, kimin çektiğini bilmediğini, görevliler geldiğinde evde olduğu için tutanaklara imza attığını, annesine ait bu evde üç aydır kaldığını, sayacın babası adına kayıtlı olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla; suç tarihi itibariyle sanığın anne ve babasının olaya ilişkin beyanları alınmadan, sanığın babası ... hakkında suç duyurusunda bulunulup dava açılarak ve her iki dava birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2)Sanığın yargılama sırasında 15/12/2015 tarihli ifadesinde babası tarafından zararın bir miktarının ödendiğini beyan ettiği, Sakarya Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin 14/11/2015 tarihli belgesinde zararın ödenmediğinin belirtildiği, bu evraktan sonra zarar miktarının giderilip giderilmediği müşteki kurumdan yeniden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3)6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05/07/2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan TCK'nın 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği, somut olayda da bu açıklamalar ışığında sanığa soruşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmamış olması, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda KDV, ceza ve diğer bedeller olmadan net olarak hesaplama yapıldığı, ancak cezasız ve vergili gerçek zararın bilirkişiye hesaplattırılması gerektiği ve belirlenen miktar sanığa bildirilerek ödeme yaptığı taktirde hakkında düşme kararı verileceğine ilişkin sanığa bildirim yapılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 23/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23289, Karar No: 2015/18958, Tarih: 04.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23289 E.  ,  2015/18958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Diğer yandan, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde öngörülen "maliklere tebliğ" usulünün, bölge bazındaki tescil işlemlerinde değil, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının tescili söz konusu olduğunda uygulanacağı, başka bir deyişle, bir bölgenin sit alanı olarak belirlenip tescil edilmesi halinde, o bölgede yaşayan tüm vatandaşlara tebligat yapılmak suretiyle tescil kararının duyurulması şeklinde bir yöntem izlenmeyeceği, karar Resmi Gazete'de yayımlanıp Bakanlığın internet sayfasında bir ay süre ile duyurularak, bölge halkının sit tescilinden haberdar olmasının sağlanacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;... Yüksek Kurulu'nun 11/12/1986 tarih ve 2753 sayılı kararı ile tescilli 3. derece doğal sit alanı içerisinde mevcut taşınmazda, 0,30 metre yüksekliğinde su basman üzeri saçtan yapılmış wc ile temelsiz, seyyar büfe olarak kullanılan karavanın ön kısmına (6,80 x 4,35) metre ebadında tek katlı, çelik konstrüksiyon malzeme ile iskelet oluşturulduğunun, etrafının betopen, üzerinin şıngıl malzeme ile kaplandığının, yapının içerisinin (6 x 6,80) metre ebatlarında beton parke ile kaplandığının 10/07/2012 tarihli yapı tatil zaptı ile tespit edildiği, davaya konu taşınmazın sanık adına kayıtlı olduğu, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhinin bulunmadığı, mahkemece, sit tescilinin mahallinde yapılan mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine yönelik araştırma sonucunda, ilanın yapılmadığının belirlendiği, sanığın da aşamalardaki savunmasında, davaya konu yerin sit alanı olduğunu bilip bilmediğine dair bir ifadenin yer almadığı anlaşılmakla, mahkemece mahallinde fen, arkeolog ve inşaat mühendisi bilirkişiler marifetiyle keşif icra edilerek, davaya konu yerin sit sınırları içerisinde kalıp kalmadığı, sit sınırları dahilinde olduğunun tespiti halinde, sanığın bu yerin sit alanı olduğunu bilip bilmediği yönünde savunması alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirmeye dayanan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7314, Karar No: 2012/8226, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7314 E.  ,  2012/8226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar ve davalı ... Anonim Türk Sigorta AŞ. dışındaki davalılar vekilince istenmiş davacılar vekili ve davalı ... ... Sigorta A.Ş vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 20.3.2012 Salı günü davacılar vekili Av. ..., davalı ... ... Sigorta A.Ş vekili Av....geldi. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunanlar vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karar bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacılar için 16.000 TL maddi, 150.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı sigorta şirketleri poliçe limitleri dahilinde olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile destek tazminatı istemini baba ...'nin ölümü nedeniyle davacı ... için 10.474,05 TL, ... için 3.728,16 TL, anne...'nin ölümü nedeniyle de davacı ... için 3.363,64 TL ve ... için 1.175,95 TL ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, Davacıların maddi tazminat istemleri yönünden; Davacı ... için babası ...'nın ölümü nedeniyle 3.728,16 TL, annesi...'nın ölümü nedeniyle 1.175,95 TL olmak üzere toplam 4.904,11 TL,'nin olay tarihi olan 03.01.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile bu davacıya verilmesine, (Davalılar ... Anonim Türk Sigorta Şirketi ile ... ... Sigorta A.Ş.'nin poliçedeki limitiyle sınırlı olmak kaydı ile 2.666,66 TL'sinin 08.01.2010 dava, kalan 2.237,45 TL'nin ise 15.12.2010 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte), Davacı ... için babası ...'nın ölümü nedeniyle 10.474,05 TL, annesi...'nın ölümü nedeniyle 3.363,64 TL olmak üzere toplam 13.837,69 TL'nin olay tarihi olan 03.01.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile bu davacıya verilmesine, (Davalılar ... Anonim Türk Sigorta Şirketi ile ... ... Sigorta A.Ş.'nin poliçedeki limitiyle sınırlı olmak kaydı ile 2.666,66 TL'sinin 08.01.2010 dava, kalan 11.171,03 TL'nin ise 15.12.2010 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte),fazlaya dair istemin reddine, Davacıların manevi tazminat istemleri yönünden; Davacı ... için babası ...'nın ölümü nedeniyle 15.000 TL, annesi...'nın ölümü nedeniyle 15.000 TL ve kardeş ... ...'nın ölümü nedeniyle 12.500 TL olmak üzere toplam 42.500 TL manevi tazminatın 03.01.2009 olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılar ... ile ... - ... ... Turz.Gıda Pet. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... için babası ...'nın ölümü nedeniyle 15.000 TL, annesi...'nın ölümü nedeniyle 15.000 TL ve kardeşi ... ...'nın ölümü nedeniyle 12.500 TL olmak üzere toplam 42.500 TL manevi tazminatın 03.01.2009 olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılar ... ile ... - ... ... Turz. Gıda Pet. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm,

davacılar vekili, davalı ... Sigorta A.Ş vekili, davalı ... ... Ltd. Şti. ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekili ile davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin tüm, davalı ... - ... ... Tur. Ltd. Şti. ile ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararı karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülüklerde değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Bu durumda, meydana gelen trafik kazası sonucu ölüm olayından duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, kusur oranları da gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yüksek düzeyde manevi tazminata karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin tüm, davalı ... ... ... Tur. Ltd. Şti. ile Köroğlu vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... - ... ... Tur. Ltd. Şti. ile ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 900.00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılardan ... ... Sigorta AŞ.'ne verilmesine, 900.00 TL. duruşma vekalet ücretinin davalı ... ... Sigorta AŞ.'den alınarak davacılara verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan ... Anonim Türk Sigorta A.Ş dışındaki davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 671,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ... Sigorta A.Ş'den alınmasına, 26.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15749, Karar No: 2014/21405, Tarih: 30.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15749 E.  ,  2014/21405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/173714

Mahkemesi : Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 14/03/2012

Numarası : 2009/103-2012/62

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin,bir nedene dayanmayan diger temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Kolluk kuvvetlerince düzenlenen olay yeri tespit tutanağında, sanık tarafından yapılan kazının derinliğine ilişkin bir açıklama yer almaması, dosya kapsamı içerisinde de belirtilen konuya yönelik herhangi bir bilgi ve belge bulunmaması karşısında, sanık lehine değerlendirme yapılarak, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 35/2 maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi;

2-5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet,vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/581, Karar No: 2015/2042, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/581 E.  ,  2015/2042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/959-2015/49

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/195 E. 2014/271 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19166 E. 2014/26098 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir..…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekil

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.