muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14205, Karar No: 2007/626, Tarih: 29.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/14205 E.  ,  2007/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.2.2001 ve 14.4.2001 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine davaların birleştirilerek yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen 14.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

02.01.1964 tarihinde yapılan tapulama sırasında 810.400 metrekare yüzölçümündeki 1240 parsel sayılı taşınmaz mera niteliğinde davalı ... Köy Tüzel Kişiliği adına tescil edilmiştir.

1.1.2003 tarihinden önce yapılan imar çalışmaları sonucu Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan 1240 parsel muhtelif imar parselleri ile revizyon görmüş, bunlardan bir kısmı davalı ... tarafından diğer davalı gerçek kişilere tapuda satılmıştır.

Davacı hazine 1240 parsel ile bunların imar planlarında gittileri olan kayıtlarının taşınmazların mera olması nedeniyle sınırlandırılmasını, birleştirilen 2001/124 sayılı davada ise gerçek kişi davalılar adına tapuda belediyenin satışı suretiyle tescil edilen taşınmazlara ait kayıtların da iptali ve mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Mahkemece 1240 parselin gitti kayıtlarından olan ve imar planı kapsamı dışında kalan 3825 parselle ilgili dava kabul edilmiş, 2445 parselin imar palanı kapsamı dışındaki bölümü ile istem kısmen kabul edilmiş, dava konusu diğer parsellerle ilgili hazinenin açtığı asıl ve birleştirilen davadan 7.6.2004 tarih ve 5178 sayılı Yasa ile değişik 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3. maddesi uyarınca yasa gereği vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, hükmü davacı hazine ile kısmen kabul kararı verilen 2445 parsel yönünden davalı ... Tüzel Kişiliği temyiz etmiştir.

Çekişmeli taşınmazların geldi kaydı olan 810.400 metrekare yüzölçümündeki 1240 parsel öncesinin mera olduğu tartışmasızdır. Öncesi bir mera olan taşınmazın 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesince bu niteliğinin kaldırılarak imar uygulaması suretiyle belediye adına tescil edilebilmesi için bu yerlerin 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planlarında belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalması ve yerleşim yeri olarak işgal ediliyor bulunması mera olarak kullanımının teknik açıdan mümkün olmaması gerekir. Somut olayda her ne kadar 1240 parsel gittilerinin 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisinde kaldığı anlaşılmış ise de, yasanın aradığı diğer koşulları olayda gerçekleşmeden taşınmazı ilgili belediye veya kamu kurum kuruluş adına tescili olanaksızdır. Şayet, belediye adına yapılan tescil yasanın aradığı şartlar yerine getirilmeksizin eksik ve yetersiz işlemler sonucu yapılmışsa bu tescil yolsuz niteliğinde olacağından her zaman bu iddia ile dava açılması mümkündür.

1-Gerçekten dava konusu taşınmazları kapsayan imar planında 3825 parsel ile 2445 parselin kısmen imar planı kapsamı dışında kaldığı görülmektedir. İmar planı kapsamı dışında kalan taşınmazlar bakımından belediyenin 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3.maddesince işlem yaparak bu gibi yerlerin mülk edinme olanağı bulunmadığından bu parsellerle ilgili davanın kabulünde bir yanılgı yoktur. Mahkemece bu yönün gözetilmesi suretiyle 2445 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın kısmen kabul edilmesi usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı belediyenin temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

2-Davacı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Az yukarıda sözü edildiği üzere, öncesi mera olan bir taşınmazı 4342 sayılı Mera Kanunun değişik geçici 3.maddesinde yararlanılarak tescili için mera nitelikli taşınmazın 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisinde kalması bu yerlerin yerleşim yeri olarak işgal edilmesi mera olarak kullanımının teknik açıdan artık mümkün olmaması gerekir. Bu koşullardan birinin yokluğu halinde belediye adına yapılan tescil yolsuz tescil sayılacağından hazine kaydın iptalini isteyebilir. Olayda her ne kadar, ziraat uzmanı bilirkişi veya bilirkişi kuruluna zeminde taşınmazların mera olarak kullanılmasının olanaklı bulunup bulunmadığı hususunun saptanmasını teminen bilirkişi incelemesi yapılmamış ise de, dosyada yer alan 1240 parselin gitti kayıtları olan 3825, 2445, 3834, 3837, 3835, 3824, 1308, 3163, 3189, 3191, 3833 ve 3836 parsellere ait imar palanında bu parseller üzerinde yoğun yerleşim amaçlı yapılaşma olmadığı bu parsellerin rekreasyon alanı, tarımsal sanayi alanı, resmi tesis alanı, ... ve sosyal tesis alanı olarak ayrıldıkları dolayısıyla yoğun yerleşim alanı özelliği göstermeyen bu parsellerin belediye adına tesciline olanak bulunmadığı, yasanın aradığı “yerleşim yeri olarak işgal” koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle belediye adına yapılan tescil isteminin yolsuz tescil niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece vurgulanan bu olgu gözden kaçırılarak öncesi mera olan bir taşınmazın 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesi hükmünce belediye adına tescilinde aranan tek koşul taşınmazın imar planı kapsamında kalması yeterli imişcesine davanın kısmen kabul edilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı belediyenin bütün temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca hükmün davacı hazine yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.1.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10114, Karar No: 2017/4262, Tarih: 19.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/10114 E.  ,  2017/4262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının, aracını davalı şirkete kasko poliçesi ile sigortalattığını, davacının aracının ağabeyinin oğlu olan... kullanımında iken 24/05/2012 tarihinde tek taraflı kaza yaptığını, araçtaki hasarın karşılanması için davalı şirkete başvuruda bulunulduğunu, ancak davalı tarafın 02/07/2012 tarihli yazısı ile davacıya herhangi bir hasar tazminatı ödenmeyeceğini bildirdiğini, davacı adına yapılan harici araştırma neticesinde jandarma tarafından 24/05/2012 tarihli tutanağa ulaşıldığını, tutanakta yer alan "araç sürücüsünün ... olmadığı kanaatine varıldığı" şeklinde beyanın davalı tarafından esas alınarak ödemeden imtina edildiğini düşündüklerini, ancak daha sonra yeni bir tutanak hazırlandığını ve araç sürücüsünün ...olduğunu ve alkolsüz olduğunun belirtildiğini, araçtaki hasar bedelinin 15.500 TL olduğunu ifade ederek 15.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile, davacıya aracın 24/05/2012 günü saat 03:15 sıralarında tek taraflı olarak maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazasına sebep olduğunu, davacı aracın sürücüsünün alkollü olduğunu, kaza alkolün etkisi altında meydana geldiğini, davacı tarafın araç sürücüsünü değiştirmek sureti ile kazayı teminat kapsamında göstermek istediğini, olayla ilgili ilk tutulan tutanakta jandarma devriyesinin gelme saatinden yarım saat ...'in olay yerine terlik ve pijama ile geldiğini ve aracı kendisinin kullandığını beyan ettiğinin belirtildiğini, olayla ilgili sorulan sorulara çelişkili beyanlar verildiğini, gözetim neticesinde araç sürücüsünün... olmadığı kanaatine varıldığını, davacının, müvekkil şirketi yanıltmak istediğini ve sigorta şirketine doğru bildirimde bulunmadığını, talep edilen hasar bedelinin fahiş olduğunu ifade ederek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, iddia ve savunma ile dosya içinde ki tüm deliller değerlendirilmek suretiyle davacıya ait ... plakalı araç davalı şirket tarafından kasko sigortası ile sigortalanmış olup kasko sigortasının başlangıç tarihi 13/02/2012 - bitiş tarihi 13/02/2013 olup riziko 24/05/2012 tarihinde gerçekleştiğinden poliçe kapsamında olduğu, sigorta sözleşmesinde sigorta ettiren ve sigortacıya yüklenen yükümlülükler söz konusu olup, riziko'nun gerçekleştiği sırada yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nın 1292 maddesi gereğince sigorta ettiren rizikonun gerçekleştiğini öğrendiği tarihten itibaren 5 iş günü içerisinde keyfiyeti sigortacıya bildirmekle yükümlü olduğunu, yine sigortalı kasko poliçesi genel şartları ve TTK'nın 1292/3 maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetinin kasten yerine getirmez veya iyi niyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu , riziko teminat içindeymiş gibi ihbar ederse, ispat külfeti yer değiştirip oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat külfeti sigortalıya geçeceğini, tüm tanık beyanları, tutanaklar, sigorta eksper raporu ve ...Sigorta tarafından düzenlenen araştırma raporu bir bütün olarak değerlendirildiğinde; meydana gelen kaza sırasında araç sürücüsünün kim olduğunun bilinmediği, davacı tarafından araç sürücüsünün ... olduğunun bildirildiği ancak ...'in olayın hemen akabinde araç yanında olmadığı, yaralı yolcunun alkollü ve yaralı olmasına rağmen jandarma ekiplerinin ulaşmasından yarım saat sonra sürücü olduğunu söyleyen ...'in olay yerine uykulu ve yatak kıyafetiyle geldiği, yaralı bayan yolcunun elbiseli ve alkollü olduğu, yaralı bayanın kaza yerine jandarma ekiplerini ulaştığında yalnız olduğu, yolcunun yaralı ve alkollü olmasına rağmen araç sahibi ile birlikte başka bir araçla olay yerine gelen ...in kıyafet ve görüntüsü ile birlikte değerlendirildiğinde aracın sürücüsü olamayacağı ve bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğu anlaşıldığı, dava konusu kazanın davacı sigortacının ihbarında belirtmiş olduğu gibi ..

...in kıyafet ve görüntüsü ile birlikte değerlendirildiğinde aracın sürücüsü olamayacağı ve bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğu anlaşıldığı, dava konusu kazanın davacı sigortacının ihbarında belirtmiş olduğu gibi ...'in aracı kullandığı sırada meydana gelmemiş olup, olayın oluş şekli ve tüm deliler değerlendirildiğinde alkollü bir sürücü tarafından kullanıldığı sırada meydana geldiği ve bunu gizlemek içinde davacının bu şekilde ihbarda bulunduğu ve alkollü araç kullanmanın da kasko poliçesi genel şartlarına göre teminat dışında kalan hallerden olduğu anlaşıldığı gerekçesi ile davacının davasını reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu kazanın davacı sigortacının ihbarında belirtmiş olduğu gibi ...'in aracı kullandığı sırada meydana gelmemiş olup, olayın oluş şekli ve tüm deliller değerlendirildiğinde alkollü bir sürücü tarafından kullanıldığı sırada meydana geldiği ve bunu gizlemek içinde davacının bu şekilde ihbarda bulunduğu ve alkollü araç kullanmanın da kasko poliçesi genel şartlarına göre teminat dışında kalan hallerden olduğu anlaşıldığı gerekçesi ile davacının davasının reddine karar verilmiş ise de Dairemizin yerleşik kararlarına göre sürücü değişikliği tek başına teminatı kapsam dışına çıkarmaz ise de olayın oluş şekline göre sürücü olarak bildirilen ...'in olayın hemen akabinde araç yanında olmadığı, yaralı yolcunun alkollü ve yaralı olmasına rağmen jandarma ekiplerinin ulaşmasından yarım saat sonra sürücü olduğunu söyleyen ...'in olay yerine uykulu ve yatak kıyafetiyle geldiği düşünüldüğünde sigortalının doğru ihbar yükümlülüğünü yerine getirmemesinden dolayı mahkemenin de kabulünde olduğu üzere ispat külfetinin yer değiştirdiği anlaşılmaktadır. O zaman tutanakta belirtilen trafik kazasının münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşmediğinin ispat külfeti davacı sigortalı tarafa düşmektedir.

Bu durumda mahkemece, içerisinde nörolog ve makine mühendisi olan 3 kişilik bilirkişi heyeti oluşturularak bu kazanın münhasıran alkolün etkisinde mi olduğu kazanın oluşumunda başka bir etkinin bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi uygun olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3348, Karar No: 2014/7293, Tarih: 17.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3348 E.  ,  2014/7293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2012

NUMARASI : 2011/1039-2012/446

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 24.05.2013 gün ve 2354 Esas, 3479 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalı arsa sahibi ve dava dışı diğer paydaşlar ile müvekkili yüklenici arasında imzalanan 05.05.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince müvekkiline düşen 2 no'lu bağımsız bölümün tapusuna hak kazanıldığı halde, bu bağımsız bölümün davalı tarafından dava dışı 3. kişiye satılarak tapuda devredilmek suretiyle sözleşmeye aykırı davranılıp, müvekkilinin zarara uğratıldığını ileri sürerek, bağımsız bölümün satış bedeli olan 120.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle, aksi halde esastan reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle, aksi halde esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yüklenicinin işi tamamlayarak 15 yıldır oturduğunu beyan ettiği, kat irtifakının 16.10.1996 tarihinde tesis edildiği, eserin tamamlanıp tesliminden dava tarihine kadar BK'nın 126. maddesinde düzenlenen 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 24.05.2013 tarih ve 2354 Esas, 3479 Karar sayılı ilamıyla, taraflar arasındaki sözleşmenin özel şartlar bölümünün 3. maddesinde binanın inşaat ruhsatı alındığı tarihten itibaren 30 ay içerisinde bitirileceğinin kabul edildiği, kural olarak eser sözleşmelerinden kaynaklanan davaların, ayrık durumlar hariç 818 sayılı BK’nın 126/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımı süresine tâbi olduğu, yüklenicinin kasıt veya ağır kusuru ile akdi hiç veya gereği gibi yerine getirmişse gizli ayıba dayalı açılacak davalarda 10 yıllık, diğer hallerde ise 5 yıllık zamanaşımı sürelerinin uygulanacağı, anılan Kanun'un 355. vd. maddelerinde yer alan eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, kural olarak, inşaatın kararlaştırılan tarihte teslim olmazsa yüklenicinin temerrüdüne düşeceği, mezkur Yasa'nın 128. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin, kural olarak alacağın muaccel (ödenebilir) olduğu tarihten itibaren işleyeceği, inşaatın, sözleşme ve ekleri, tasdikli projesi ve ruhsatı ile imara uygun olarak tamamlanıp arsa sahiplerine ait tüm bağımsız bölümlerin teslimi ile zamanaşımının başlayacağı, ancak, sözleşme uyarınca davacı yükleniciye isabet eden dairenin davacı yüklenicinin zilyetliğinde bulunması halinde davalı tarafından zamanaşımı def'inin ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, ifa ile başlayan zamanaşımının, davacı yüklenicinin zilyetliğinin devamı süresince işlemeyeceği, davacının 15 yıldır dava konusu 2 nolu dairenin şirket merkezi olarak kullanıldığı yolundaki iddiası araştırılıp, bu konudaki deliller toplanarak, bu durumun

sabit olduğunun tespiti halinde, zamanaşımı def'inin reddine karar verilerek, taraf delilleri toplanıp değerlendirildikten sonra uyuşmazlığın esası ile ilgili bir hüküm kurulması gerekirken, davacının zilyetlikle ilgili beyanından davacı aleyhine sonuç çıkartılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu, öte yandan, yukarıdaki açıklanan ilkeler doğrultusunda davalı arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin sözleşmeye uygun olarak teslim edildiği tarihin araştırılarak, zamanaşımı def'i ile ilgili karar verilmesi gerekirken, inşaat aşamasında dahi kat irtifakı kurulabileceği hususu gözden kaçırılarak, kat irtifakı tesis tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin başladığının kabulünün doğru olmadığı belirtilerek, bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Kural olarak 818 sayılı BK'nın 355. vd. maddelerinde yer alan eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, inşaatın kararlaştırılan tarihte tesliminin gerçekleştirilememesi durumunda yüklenici borçlu temerrüdüne düşer. 818 Sayılı BK'nın 128. maddesi uyarınca zamanaşımı süresi, kural olarak alacağın muaccel (ödenebilir) olduğu tarihten itibaren işlemeye başlar. Yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatın, sözleşme ve ekleri, tasdikli projesi ve ruhsatı ile imara uygun olarak tamamlanıp arsa sahiplerine ait tüm bağımsız bölümlerin teslimi ile zamanaşımı başlar. Kendisine düşen bağımsız bölümlerin arsa payının devri inşaatı bitirmesi ve arsa sahibine düşen bağımsız bölümleri teslim etmesi üzerine istenebilir. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde, ücret, devri kararlaştırılan arsa payıdır. Aksine sözleşme yoksa arsa payının devri, eserin arsa sahibine teslimi halinde istenebilir (BK. m. 364). İnşaat yapma borcunu yerine getirmeyen yüklenici, arsa sahibinden tapu devrini isteyemez (BK. m. 81). Ne var ki, sözleşme uyarınca davacı yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin davacı yüklenicinin zilyetliğinde ise ve arsa payı sahibi davalı tarafından yükleniciye müdahalenin önlenmesi, ecrimisil gibi haklar talep ve dava edilmemek suretiyle yüklenicinin zilyetliği benimsenmiş ise, davalı arsa sahibi tarafından işbu davada yüklenicinin istemine karşı zamanaşımı def'inin ileri sürülmesi hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Zamanaşımının işlemesi için dava konusu bağımsız bölümlerin arsa sahiplerinin kullanımında olması ve yükleniciye teslim edilmemiş olması gerekir. Dava konusu bağımsız bölümler davacı yüklenicinin kullanımında ise zamanaşımı nedeniyle davanın reddinin istenmesi hakkın kötüye kullanılması sayılmalıdır. Yargıtay 15. HD'nin 01.07.2008 tarih ve 620 E, 4433 K; 04.11.2009 tarih ve 2008/6214 E, 2009/5926 K; Dairemizin 28.10.2013 tarih ve 5303 E, 6581 K sayılı ilamları bu yöndedir. Davacının talebi açısından zamanaşımının davacı yüklenicinin zilyetliğinin devamı süresince işlemeyeceğinin kabulü gerekir.

Bu açıklamalara ve Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4162, Karar No: 2013/5693, Tarih: 23.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4162 E.  ,  2013/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1- Sanık ... için; TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1-2, 63, CMUK.nun 326/son maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

2- Sanıklar ... ve ... için;

TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1-2, 63, CMUK.nun 326/son maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'in, mağdur ...'e tabanca ile bir el ateş ederek göğüs bölgesi 2. intercostal aralıktan akciğer plevral zarına zarar verecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 9-15 yıl aralığında makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken, 10 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmaması ve sanık hakkında CMUK.nun 326/son maddesinin uygulanmış olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Dosya kapsamına göre; iddia makamının esas hakkındaki mütalaasının 27.09.2012 tarihli duruşmada okunarak, sanıklar ... ve Sait müdafiilerinin esas hakkındaki savunmasının tespit edildiği, sonrasında esaslı bir işlem yapılmadan, 13.11.2012 tarihli duruşmada sanık ... müdafii Av....'ın mazeretini ve yokluğunda karar verilmesi istemini de dikkate alarak,

sanık ...'e son sözünü soran mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden ve sanık ... müdafii Av. ...'ın hükmün verildiği 13.11.2012 tarihli celsede hazır bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki savunma hakkının kısıtlandığına yönelik bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanıklar ... ve ... müdafiinin usule, sübuta vesaireye, sanık ... müdafiilerinin eksik incelemeye, sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 23/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.