muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2701, Karar No: 2012/8982, Tarih: 04.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/2701 E.  ,  2012/8982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 36.250 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı hazine vekili, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup özel mülkiyete konu olamayacağı konusunda kesin hüküm bulunan taşınmazın 2003 yılında kadastro çalışmalarında 26 parsel numarasıyla davalı adına gerçekleştirilen tescilden istifade ile 3.kişiye satarak haksız kazanç elde etmesinden dolayı taşınmazın rayiç bedeli olan 36.250 TL'nin yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı davanın reddini dilemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden dava konusu taşınmazın tescili talebi ile davalı tarafında Kırklareli Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan 1992/232 esas sayılı davanın, taşınmazın etrafının ormanla çevrili olması ve içerisinde orman ağaçların bulunması nedeniyle özel mülkiyete konu olamayacağına karar verilmiş bu karar kesinleşmiştir. Bu karardan sonra 2003 yılında yapılan kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmaz vergi kaydı ve kazandırıcı zilyetlik nedeniyle davalı adına tespit ve tescil edilmiş ve hemen akabinde 3.kişiye satılarak devredilmiştir.

Açıklanan bu duruma göre özel mülkiyete konu olamayacak olan bir taşınmaz davalı adına tescili davanın hatalı işlemine dayalı olduğu için yolsuz tescil niteliğindeki kayda dayanarak, 3.kişiye satılmış olmasının davacı, idareyi bağlamayacağı, davacının tapu iptal davası açarak adına tescil istemeden rayiç bedeli haksız iktisap kuralları uyarınca alacak olarak istemesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21866, Karar No: 2013/6353, Tarih: 27.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/21866 E.  ,  2013/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/109608

MAHKEMESİ : Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2009

NUMARASI : 2009/250 (E) ve 2009/520 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tanık M.. Y..’in ifadesinde, 24.05.2009 günü sanığın parasını vermeden içki şişesini dükkandan aldıktan sonra kendisinin sanığın elindeki şişeyi geri alarak dolaba koymasına rağmen sanığın tekrar dolaptan şişeyi aldığını ve bu sırada elini beline attığını ancak tehdit içerikli herhangi bir söz söylemediğini ve belinde bir şey olup olmadığını görmediğini beyan etmesine göre eylemi hırsızlık olarak değerlendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

10.05.2009 tarihinde mağdur A.. Y..’e ait dükkandan işlerinde yardımcı olan yeğeni M.. Y..’in bulunduğu sırada, sanığın dükkana gelerek Mustafa’nın almasına rızası olmadığı halde parasını vermeden alkollü içecekleri alarak gitmesi ve 24.05.2009 günü tekrar aynı dükkana gelerek yine Mustafa’nın almasına rızası olmadığı halde dolaptan içki alarak gitmesi şeklindeki eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunun söz konusu olması nedeniyle sanığın 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 168/2, 43/1.maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ayrı ayrı hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6349, Karar No: 2015/18632, Tarih: 26.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6349 E.  ,  2015/18632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tercan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2011/166-2014/28

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı N.. M.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı N.. M.. v.d vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz göl alanında kaldığından Kadasto Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 02.05.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın;

a) Hüküm fıkrasının 2 nolu bendindeki (hazine adına TAPUYA KAYIT ve TESCİLİNE ) kelimelerinin hükümden çıkarılmasına, yerine (taşınmaz göl alanında kaldığından Kadastro Kanununun 16/C maddesi gereğince tapudan TERKİNİNE) cümlesinin yazılmasına,

b) Hüküm fıkrasına son bent olarak (Tespit edilen kamulaştırma bedeline, 02.04.2012 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10475, Karar No: 2016/5033, Tarih: 04.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10475 E.  ,  2016/5033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/06/2015 tarih ve 2015/658-2015/485 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ve davadışı şirketler ...., .... ve ...'nin ...'ye devrolunduğunu, devralan şirketin sermaye artırımı yaparak devrolan şirketlerin ortaklarına net öz sermaye tutarına göre şirketlerdeki mevcut hisseleri oranında hisse verilmesine karar verildiğini, bu hususta birleşme izni ve diğer idari izinlerin alındığını, söz konusu birleşme işlemlerin kanun ve tebliğ hükümlerine uygun olarak yapıldığını, birleşme işlemleri sonucu devralan şirket devrolan şirketlerin mevcut devredilen net özvarlık tutarlarına ve sermaye payları oranına göre hisse senedi verilmek üzere birleşme işlemlerinin gerçekleşeceğini, bu kapsamda devralan ve devrolunan şirketlerin 31/05/2015 tarihi itibariyle öz varlıklarının tespitinin yapılması gerektiğini, devralan şirketin ve devrolunan şirketlerin önceki sermayelerinin ödenip ödenmediğinin ve öz kaynaklar içerisinde bulunup bulunmadığının ve sermaye yapılarının belirlenmesi devralan şirketin, birleşme sonucu devrolan şirketlerden aldıkları varlıklar sonucu mevcut sermayesinde meydana gelen artışın tutarının belirlenerek devralan şirketin, devrolunan şirketlerden almış oldukları varlıklara istinaden sermayesinin ne kadar artmış olduğunun mahkemece bilirkişi marifetiyle tespitine karar verilmesini ve rapor alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; talep, birleşen şirketlerin (devralan ve devrolunan şirketlerin) özvarlığının tespiti ile birleşme oranlarının ve devir alacak şirkette birleşme sonucu oluşacak sermaye yapısının tespiti istemine ilişkin olup, birleşme izninin alındığı, devralınan şirketlerin 31/05/2015 tarihi itibariyle düzenlenen bilançolarına göre bütün aktif ve pasifleri ile birlikte kül halinde devralınması suretiyle devrolan bu şirketle birleşilmesi ve devrolan şirketlerin tasfiyesiz infisah işlemlerinin devralan şirket tarafından yapılmasına karar verildiği, ancak Türk Hukuku'nda birleşme işlemlerinde mahkemece yapılması gereken inceleme ve/veya tasdike yönelik yahut talep içeriğindeki şekilde bilirkişi raporu alınmasına yönelik talebin yasal dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle 6102 sayılı TTK'ya göre dinlenebilirlik koşulu taşımadığından yasal koşulları bulunmayan talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 6102 sayılı TTK'nun 136. vd. maddelerinde şirketlerin birleşme-devralma hallerinde mahkeme aracılığıyla öz sermaye tespitinin yapılması gerektiğine ilişkin hüküm bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/926, Karar No: 2014/3231, Tarih: 27.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/926 E.  ,  2014/3231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Katılan ... İdaresi vekilinin nakil vasıtasının müsadere edilmesi gerektiğine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE,

II. Sanık ...’in temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

2- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden, gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılmasına, taksitlendirmeye ilişkin (7) nolu hüküm fıkrasına "4 eşit taksitle" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay arayla" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5874, Karar No: 2012/1238, Tarih: 20.01.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/5874 E.  ,  2012/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık yapmak için müştekiye ait eve giren sanıklar hakkında, birden fazla kişi tarafından birlikte konut dokunulmazlığını bozmak suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki "hafif veya "pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu;Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden,bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorum getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Suç tarihi itibarı ile 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesindeki indirim oranının 1/2 olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 20.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12941, Karar No: 2013/15568, Tarih: 07.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12941 E.  ,  2013/15568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen .... tesisine ilişkin davanın yapılan muhakemesi sonunda yerel mahkemece verilen kısmen kabul kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; ..... kain 46742 ada 1 parsel üzerinde yer alan B Blok 13 numaralı bağımsız bölüm halindeki mesken için, davalı idare nezdinde su akışının sağlanması amacı ile ferdi su abonesi olmak istediğini, bu aşamada davalı idare .....görevlileri tarafından toplam 5.435,24 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini beyan ederek; öncelikle geçiçi olarak su aboneliğinin yapılması ve su akışının sağlanması için ihtiyadi tedbir kararı verilmesine; davalı ... su aboneliği için talep ettiği taşınmazın emlak rayiç reğeri üzerinden hesaplanan %2 oranında su şebeke ve % 2 oranında kanal katılım bedelinin haksız olduğunun tespiti ve iptali ile su aboneliğinin yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu dahi alınmaksızın; ..... 05.11.2012 tarih ve 19961 sayılı cevabi yazısına göre kanal katılım bedeli 637,63 TL şebeke hissesi bedeli 637,63 TL olmak üzere toplam 1.275,26 TL'den davacının sorumlu olduğu, bu bedeli yatırması halinde abonelik sözleşmesinin kurulmasının mümkün olduğundan bahisle davanın kısmen kabulüne karar vermiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece dava dosyasının kanal katılım ve şebeke bedeli konusunda uzman olan mühendis bir bilirkişiye verilerek 2462 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87, 88. maddeleri ile .....maddesi uyarınca taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu tanzimi cihetine gidilmeksizin, davalı .... 05.11.2012 tarih ve 19961 sayılı cevabi yazısına göre kanal katılım bedeli 637,63 TL şebeke hissesi bedeli 637,63 TL olmak üzere toplam 1.275,26 TL den davacının sorumlu olduğuna ilişkin hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/609, Karar No: 2011/5283, Tarih: 20.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/609 E.  ,  2011/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ellatmanın Önlenmesi

... ve müşterekleri ile ... aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının görevsizlikten reddine dair ...Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.09.2010 gün ve 708/526 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, dava dışı Hazine adına kayıtlı bulunan 806 parselin vekil edenlerinin zilyetliğinde bulunduğunu, davalının davacıların zilyetliğinde bulunan taşınmaza duvar örmek, duvar ile kendi taşınmazı arasında kalan bölümüne ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini açıklayarak, elatmanın önlenilmesine, ağaçların ve duvarın kal'ine, taşınmazın davacılara teslimine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., açılan davayı kabul etmediğini, taşınmazı 15-16 yıl önce dava dışı üçüncü şahıslardan satın aldığını bildirmiş ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlık meni müdahale niteliğinde olup dava değerine göre görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesi olduğundan dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde açıkça zilyetliğe dayanmış, zilyetliğin korunmasını istemiş, bu yerin Hazineye ait bir taşınmaz olduğunu ileri sürmüş, taşınmaza ait tapu kaydından Hazine adına kayıtlı bulunduğu tespit edilmiştir.

TMK. nun 981, 982, 983 ve 984 maddeleri mal üzerinde zilyetlikten başka hiçbir hakkı bulunmayan kimsenin zilyetliğini korumak üzere amir hükümleri ihtiva etmektedir. TMK. nun 973. maddesinde zilyetlik “… Bir şey üzerinde fiili hakimiyeti bulunan kimse onun zilyedidir…” biçiminde tanımlanmıştır. TMK.nun 982 ve 983. maddelerinde de zilyetlik herhangi bir hakka bağlı olmaksızın dava yoluyla korunmuştur. Zilyetliğin korunması davasıyla zilyet, zilyetliğin hakka dayandığını ispat külfetine katlanmadan sadece zilyetliğini öne sürerek Sulh Hukuk Mahkemelerinde uygulanan basit yargılama usulünün sağladığı kolaylıklardan faydalanır, zilyetliğin arkasında bulunan ayni (nesnel) veya şahsi (kişisel) bir hakka dayandığı taktirde dava bir hak davası niteliğini kazanır. Yargıtay ...nun 6.10.1993 gün 1993/14-423/561 sayılı ve Yargıtay HGK. nun 15.6.1983 gün 3351/679 ve 25.11.1987 gün 394/876 sayılı kararlarında da aynı görüş benimsenmiştir.

Davacılar vekili davada yukarıda belirtildiği üzere zilyetliğin arkasında bulunan ayni veya şahsi bir hakka dayanmadığına ve taşınmaz tapuda Hazine adına kayıtlı bulunduğuna göre, uyuşmazlık zilyetliğin korunması hükümleri gereğince çözümlenmelidir. Mahkemece zilyetliğin korunması talebi ile TMK.nun 981 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan davalarda, dava konusu taşınmazın değerine bakılmaksızın 6100 sayılı HMK'nun 4/c (1086 sayılı HUMK.nun 8/II-3.) bendine göre Sulh Mahkemelerinin görevli bulunduğu dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulmuş bulunması usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara aidesine 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/817, Karar No: 2015/2126, Tarih: 18.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/817 E.  ,  2015/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/07/2014 tarih ve 2012/552-2014/459 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, nakliyat emtia sigorta poliçesi kapsamında sigortalısı ...'ye ait yağ emtiasının, davalı şirket tarafından diğer davalıların sahibi olduğu araç tarafından taşınması sırasında 12.04.2012 tarihinde araçta meydana gelen yangın nedeniyle hasar meydana geldiğini, 81.885 TL olarak tespit edilen hasar bedelinin sigortalıya 24.07.2012 tarihinde ödendiğini, müvekkili şirketin sigortalısı yerine kamil olduğunu, davalılara ihtar gönderilmesine rağmen alacağın tahsil edilemediğini ileri sürerek 81.885 TL'nin ödeme tarihi olan 24.07.2012 tarihiden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili davanın reddini istemiş, diğer davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sigortalısına ait emtianın davalılar tarafından taşınması sırasında çıkan yangın nedeniyle hasar gördüğü, dosya içerisindeki muayene belgesine göre aracın muayenesinin 01.10.2011 tarihinde yapıldığı ve 01.10.2012 tarihine kadar geçerli olduğu, buna göre taşımayı yapan .... plakalı aracın seyir halindeyken yanmaya başlaması ve sonrasında taşınan emtianın da yanmasıyla sonuçlanan olayda araç sürücüsünün ve sahibinin kusurunun olmaması nedeniyle taşıyıcının da kusurlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, CMR Konvansiyonu'na tabi taşıma sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.