muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19295, Karar No: 2013/28324, Tarih: 09.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/19295 E.  ,  2013/28324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : TCK'nın 133/2, 62, 52/2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve bu karara yaptığı itiraz mercii Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2011 tarih, 2011/62 değişik iş sayılı kararıyla reddedilen sanık ...'ın temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki, sanık ...'ın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiş olup, sanık ...'ın temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada,

konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; nişanlısı ...'un mağduru olduğu cinsel taciz davasında karşı tarafın müdafii olarak görev yapan katılan ... ile 02.04.2010 günü bir çay bahçesinde bir araya gelen sanık ...'in, katılanla aralarında geçen konuşmaları, nişanlısının azmettirmesi sonucu, cep telefonu ile gizlice kaydettikten sonra, bu ses kaydından oluşturulan CD'nin, sanığın nişanlısı ... tarafından, katılanın, cinsel taciz davasında tanık olarak beyanı alınacak olan sanığı gerçeğe aykırı ifadede bulunması için yönlendirerek, adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçunu işlediği iddiasıyla Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulduğu 21.05.2010 tarihinde delil olarak verildiğinin kabul edildiği olayda,

Taraflarca içeriğine itiraz edilmeyen ve Dairemizce dinlenen dosyada mevcut CD'deki ses kaydında, katılanın müvekkili olan Uğur'un, sanığın nişanlısı ...'u taciz ve sanığın Uğur'u tehdit edip etmediği konularında sanık ve katılanın konuşmalarının olduğu; ancak, kayıt yapılan cihaza yakın olduğu anlaşılan ve ağırlıklı olarak kendisi konuşan sanığın açıklamalarına nazaran, katılanın, sanığa yönelttiği sorular ve kaba kuvvetle hiçbir şeyin çözülemeyeceğine dair kısa cümlelerle konuşmaya dahil olduğu anlaşılmakla,

Konuşmanın sadece sanık ve katılan arasında geçmesi ve sanığın tarafı olduğu konuşmayı kaydetmesi nedeniyle TCK'nın 133/1-2. maddesindeki; 6352 sayılı Kanunun 80. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 133/3. maddesinin, “Yukarıdaki fıkralarda yazılı fiillerden biri işlenerek elde edildiği bilinen bilgilerden yarar sağlayan veya bunları başkalarına veren veya diğer kişilerin bilgi edinmelerini temin eden kişi...cezalandırılır.” hükmü, anılan maddenin gerekçesinde yer alan, “Maddenin üçüncü fıkrasına göre, bir ve ikinci fıkralarda tanımlanan suçların işlenmesi suretiyle elde edildiği bilinen veya böylece elde edildiği kabul edilebilecek olan bilgilerden yarar sağlanması veya bunları başkalarına verilmesi veya bunlardan diğer kişilerin bilgi edinmelerini temin etmek, suç olarak tanımlanmıştır...” açıklamalarıyla birlikte göz önüne alındığında, Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edilen ses kaydı, TCK'nın 133/1-2. maddesindeki suç işlenerek elde edilen bilgi niteliğinde kabul edilemeyeceğinden, TCK'nın 133/3. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun oluşmayacağı, kayda alınan görüşme sırasında, katılanın özel yaşam alanına dahil ve onun özel hayatının gizliliğini ihlal edecek bir husus konuşulmadığından, sanığın eyleminde, TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının da gerçekleşmediği gözetilerek, sanığa

yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan ve dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle, sanık hakkında TCK'nın 133/2. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında CMK’nın 253. maddesi uyarınca sanıkla şikayetçi arasında uzlaştırma işlemi sağlanmadan kamu davası açılması, yargılama aşamasında da aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmemesi, kanuna aykırı,

2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 80 ve 81. maddeleri ile TCK'nın 133/1 ve 134/1-2. maddelerinde yapılan değişikliğe göre hapis cezasının üst sınırı itibariyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2208, Karar No: 2015/994, Tarih: 28.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2208 E.  ,  2015/994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden katılanın eşi ...'a ait olan... plakalı ... marka aracın 25/02/2011 ve 27/03/2011 tarihlerinde gece sayılan zaman dilimi içersinde park yerinde iken çizilerek sanık tarafından zarar verildiği anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1297, Karar No: 2025/41, Tarih: 06.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/1297 E.  ,  2025/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/861 Değişik İş, 2022/861 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-42983

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/169824

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalanan aracın, yaya konumundaki davacının desteğine 14.11.2021 tarihinde çarpması sonucunda davacının desteğinin öldüğünü, davacının müteveffanın desteğinden yoksun kaldığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalması kaydıyla 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş ve ıslah dilekçesiyle talebini 430.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müteveffanın annesinin ve babasının hayatta olup olmadığının belli olmadığını ve bu nedenle bu kişilerin hayatta olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğini, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde olduğunu, kusur raporu alınması gerektiğini, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz oranının esas alınması gerektiğini, müvekkili aleyhine faize karar verilmesi halinde temerrüt tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesi gerektiğini, davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek başvurunun reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulü ile 430.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 24.12.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve davacı vekil ile temsil olunduğundan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne (AAÜT) göre hesaplanan 38.550,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar vermiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz oranının esas alınması gerektiğini, davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın, yaya olan davacının desteğine çarpması ile davacının desteğini yitirmesi nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın doğru olmasına, uzman bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yeterli bulunmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 2. bendinde yer alan "38.550,00 TL" ibaresi çıkartılarak yerine " 7.710,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 2. bendinde yer alan "38.550,00 TL" ibaresi çıkartılarak yerine " 7.710,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4211, Karar No: 2014/19019, Tarih: 14.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/4211 E.  ,  2014/19019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 2008/124 Esas ve 2009/99 Karar sayılı dosyası temin edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde "kamuya yararlı bir iş olan temizlik işinde çalıştırılması" ibaresinin hükme yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında TCK'nin 50/1-f maddesi ile ilgili bendinde yer alan "kamuya yararlı bir iş olan temizlik işinde çalıştırılması" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “...kamuya yararlı bir işte çalıştırılması...” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10049, Karar No: 2023/3488, Tarih: 28.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/10049 E.  ,  2023/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/531 E., 2015/695 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Pazar ( Rize) Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/531 Esas, 2015/695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.10.2020 tarihli ve 2016/115636 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

1.Eksik araştırma ve yetersiz inceleme ile karar verildiğine,

2.Kararın bozulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1. "Dosya tümü ile incelendiğinde sanığın tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine sebebiyet vermediği, yine koruma bölge kurullundan izin almadan inşai ve fiziki müdahale niteliğinde eyleminin olmadığı, keşif anında yapılan gözlem ile söz konusu dönme dolabın ortadan kaldırılmış olması birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine suçun unsurları oluşmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur " denilmektedir.

2. Sanık savunmasında; "Ben ahşap dönme dolap kendim yaptım. Yaptığımın suç olduğunu bilmiyordum. Olayın suç olduğunu öğrenince söz konusu dönmedolabı ortadan kaldırdım. Söz konusu yerin sit alanı olduğunu bilmiyordum. Eksiklikler giderilsin." demiştir.,

3. Mahkemece mahallinde 09.10.2015 tarihinde keşif icra edilmiş olup, keşif neticesinde alınan fen bilirkişi raporunda, dava konusu yapının yıkılıp kaldırıldığı, inşaat bilirkişi raporunda da herhangi bir yapı bulunmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

3. Mahkemece mahallinde 09.10.2015 tarihinde keşif icra edilmiş olup, keşif neticesinde alınan fen bilirkişi raporunda, dava konusu yapının yıkılıp kaldırıldığı, inşaat bilirkişi raporunda da herhangi bir yapı bulunmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın doğal sit alanı üzerine ahşaptan dönme dolap yaptığından bahisle açılan kamu davası kapsamında, sanığın savunmasında yaptığının suç olduğunu bilmediğini, öğrenince dönme dolabı kaldırdığını beyan ettiği, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi raporları ile dava konusu dönme dolabın kaldırıldığının belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Dava konusu yapıyı kaldırması nedeniyle, sanığın suç işleme kastının olmadığı anlaşılmakla, mahkemece sanığın üzerine atılı suçun manevi unsuru oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Pazar ( Rize) Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/531 Esas, 2015/695 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafı çıkartılarak yerine "Sanığın yüklenen suç açısından kastının bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2488, Karar No: 2024/6854, Tarih: 26.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2488 E.  ,  2024/6854 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 22.09.2020

SAYISI : 2015/11 E., 2020/10 K.

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davacılar ... ve ...'ın davasının reddine, ... ve diğer davacıların davalarının kabulüne, asli müdahil DSİ Genel Müdürlüğünün davasının kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalılar Hazine vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Tekirdağ ili Malkara ilçesi Hacısungur köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 854, 856, 857, 858, 861, 862, 863, 864, 865, 867, 868, 869, 871, 872, 873, 874, 877, 878, 879, 880, 881, 882, 883, 884, 885, 886, 887, 889, 890, 894, 895, 896, 897, 898, 902, 905, 907, 908, 909, 910, 912, 913, 914, 915, 916, 919, 922 ve 923 parsel sayılı muhtelif yüzölçümündeki taşınmazlar, vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla ... ve arkadaşları adına ayrı ayrı tespit edilmiş iken, taşınmazların öncesinde kadim mera iken tespit malikleri tarafından sürülmek suretiyle tarla haline getirilip fuzulen işgallerinde bulundurdukları belirtilerek, Hazine adına tespit edilmişlerdir.

Davacı ... ve arkadaşları ayrı ayrı açtıkları davalarda; vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ve adlarına tescilini istemişlerdir.

Davacılar ... ve ...; tapu kaydına dayanarak, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ve adlarına tescilini istemişlerdir.

... vekili müdahale dilekçesinde; çekişmeli temyize konu 857, 858, 865, 873, 874, 881, 882, 883, 889, 890, 894, 895, 897, 898, 902 ve 916 parsel sayılı taşınmazların bazı bölümlerinin kamulaştırıldığını ileri sürerek, bu bölümlerin müvekkili adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi; bir kısım dava konusu taşınmazların Hazine adına kayıtlı Mayıs 1947 tarihli ve 11 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığını, bir kısım taşınmazların ise devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden ve mera olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davacılar ... ve ...'ın davasının reddine, ... ve diğer davacıların davalarının kabulüne dair verilen karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "İlk Derece Mahkemesince verilen 23.07.1968 tarihli ve 1960/308 ila 491 Esas, 1968/3 Karar sayılı kararı Hazine tarafından temyiz edilmediği gibi, ayrıca son hükümle de aleyhine bir durum yaratılmadığından davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin reddine;