muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9542, Karar No: 2012/9902, Tarih: 12.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/9542 E.  ,  2012/9902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2012 gün ve 2011/116 Esas, 2012/56 Karar sayılı resen'de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanığın süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 12.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15396, Karar No: 2009/1412, Tarih: 06.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/15396 E.  ,  2009/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.03.2008 gününde verilen dilekçe ile taşınmaz üzerindeki ağaçların mülkiyetinin tespiti ve beyanlar sütununda gösterilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, mülkiyeti Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların mülkiyet tespiti ve bu hususun tapunun beyanlar hanesine yazılması istemiyle açılmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Bilindiği gibi, bir taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ait muhdesat mevcut ise, bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebinin belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesinin yasal dayanağı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesiyle Türk Medeni Kanununun ilgili maddeleri ve ayrıca özel bazı yasalar ile tapu sicil tüzüğüdür. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 33. maddesi hükmünce bu kanunun 14, 15, 17, 18, 20 ve 21. maddelerinin kadastro çalışma alanı dışında bulunan yerlerdeki taşınmaz mallar hakkındaki davalarda da, uygulanacağı kabul edilmiş, diğer bir anlatımla, Kadastro Kanununun 19. maddesi genel hükümler arasında sayılmamıştır. Dolayısıyla Kadastro Kanununun uygulanmasını gerektirmeyen bir alanda yasanın 19. maddesine dayanılarak muhdesat belirlenmesi yapılamaz. Davacının tespit isteminde hukuki yararı da bulunmadığından eldeki davanın reddedilmiş olmasında usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyizi itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 06.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17284, Karar No: 2017/9574, Tarih: 22.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/17284 E.  ,  2017/9574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, aylığın kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen yetim aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile yeniden aylık bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı ... 'nın eşi ...'den 24/01/2006 tarihinde boşandığı, 04/04/2002 tarihinde vefat eden babası ...'dan dolayı 01.02.2006 tarihinden itibaren yetim aylığı aldığı, ... tarafından düzenlenen 09.03.2015 tarihli ve ... sayılı rapora göre davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının aylığının kesilerek, Kurumca 22/10/2008-21/04/2015 süresinde ödenen 17.327,51 TL aylık tutarı ve işlemiş faizinin borç çıkarıldığı, anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda hak sahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek

boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; 09.03.2015 tarihli ve 2015/A.T./039 sayılı denetmen raporuna göre; Mahalle Muhtarı ...'ın beyanı doğrultusunda davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadığı kanaatine varıldığı, 19.06.2014 tarihli yazı ile Mahalle Muhtarlığı' na ... ile ...' in birlikte yaşayıp yaşamadığının sorulduğu, 07.07.2014 tarihli cevap yazısı ile birlikte yaşadıklarının bildirildiği, ... adresinde yapılan çevre soruşturmasında; ...’nın eşi ... ile beraber yaşadıkları, ... bulunan evde kimsenin yaşamadığı, sözlü olarak beyan edildiği, Ayrıca ...bulunan eve gidilip, evin kullanılmadığı fotografları çekilerek görüntülendiği ve raporun ekine konulduğu, davacının ... Mahallesindeki evine gidilerek alt ve üst komşusuyla yapılan görüşmede, eşiyle birlikte yaşamadığının beyan edildiği, ...’nın verdiği yazılı ifadesinde : "Ben .... adresinde 2 oglumla beraber yaşamaktayım. Eşimle 10 sene önce boşandık. Eski eşim ... oturmaktadır. Kendisi kıraathane çalıştırmaktadır. Belirttigim adreste 1 yıldır oturmaktayım. Daha önce ... oturmaktaydım. 2 yıl ... Mahallesinde oturdum. ...taşınmadan önce de yine ... adresinde oturdum. (4 sene bu adreste oturdum) " dediği, Muhtar ...’ın verdiği yazılı ifadesinde : " ... ve ... 2014 tarihinden itibaren beraber yaşamaktadırlar. ....' in ... evi boştur. Kendisi bu adreste oturmamaktadır” dediği, denetmence birlikte yaşadıkları kanaatine varıldığı, görülmüştür.

... tarafından tanzim edilen raporun içeriği, denetim sırasında alınan muhtar ...'ın yazılı beyanı, tanık ...’in beyanları, davacının eşinin ikamet ettiği iddia edilen adreste kimsenin yaşamaması hususları birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22/11/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/15228, Karar No: 2016/2753, Tarih: 01.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/15228 E.  ,  2016/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde Sokak üzerinde bulunan bir depoya kapı kilidi kırılıp girilerek motosiklet alınmaya çalışıldığına yönelik, kişi sayısı ve eşgal bilgisi verilmeden yapılan ihbar üzerine deponun bulunduğu sokağa giren kolluk görevlilerin, ellerinde çuval ile yürümekte iken tesadüfen gördüğü suça sürüklenen çocuklara bu çuvalda ne taşıdıklarını sormaları üzerine, aleyhlerinde delil olmadığı aşamada, çuval içerisinde ihbara konu bulundukları yere yaklaşık elli metre uzaklıkta bulunan depodan çaldıkları eşyaların olduğunu söyleyerek bu eşyaların olay nedeniyle henüz müracaatı bulunmayan müştekiye teslimini sağlayan suça sürüklenen çocuklar hakkında, etkin pişmanlıkla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10525, Karar No: 2024/4381, Tarih: 15.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10525 E.  ,  2024/4381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2689 Esas, 2023/1418 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Adıyaman 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/334 Esas, 2022/593 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya her paydaş her bir davacı için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre her bir davacı için için hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idarenin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3793, Karar No: 2023/7481, Tarih: 04.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3793 E.  ,  2023/7481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3893 E., 2021/1718 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/304 E., 2019/280 K.

Taraflar arasındaki iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karara karşı, davacılar ve davalı vekilinin istinafa başvurmaları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, davacılar ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilip davacı vekilinin temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasını istediği anlaşılmakla, murafaa yapılmak üzere tayin olunan 08.11.2022 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine murafaalı temyiz eden davacılar adına Av. ... ile davalı adına Av....'ın geldiği, gelenlerin yüzlerine karşı murafaaya başlanıp, sözlü açıklamaları dinledikten sonra murafaaya son verilerek, aynı gün öğleden sonra yapılan incelemede, dosyada tespit edilen noksanların ikmali için dosya mahalline geri çevrilmiş, noksanlar ikmal edilerek dosya dairemize gelmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacılar vekili asıl dava dosyasının dava dilekçesinde özetle; Müvekkillerinin murisi...’in davalıya ait Umman’daki işyerinde çalışmakta iken 07.07.2015 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sebebiyle vefat ettiğini, murisin 3 yıldır davalı şirkette aylık 2.800 USD ücret ile yol yapımında kullanılan büyük makine ve araçların tamir ustası olarak çalıştığını, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 28.09.2015 tarihinde verdiği otopsi raporunda, murisin ölümünün vücudundan elektrik akımının geçmesine bağlı solunum ve dolaşım durması sonucu meydana gelmiş olduğu kanaatini bildirdiğini, murisin maaşının hemen hemen tamamının eşi ve çocukları için harcadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacı eş ... için 75.000 TL, davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 50.000 TL olmak üzere toplam 225.000 TL manevi tazminatın 07.07.2015 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacılar vekili birleşen dava dosyasının dava dilekçesinde özetle; aynı iş kazası nedeniyle müvekkillerin murisi...'in vefatı nedeniyle davacı eş için 580.424,11 TL, davacı ... için 74.055,00 TL, davacı ... için 81.170,48 TL, davacı ... için 94.637,54 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılamanın devamında ıslah dilekçesi ile de, müvekkillerinden ... için maddi tazminat taleplerini 796.080,06 TL'ye, ... hakkındaki maddi tazminat taleplerini 106.719,35 TL'ye, ... için maddi tazminat taleplerini 107.366,75 TL'ye, davacılardan ... için maddi tazminat taleplerini 126.446,83 TL'ye ıslah ettiklerini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 11.07.2012 tarihinde davacının Astaldi-Özkar Joint Venture ortağı olarak faaliyet gösterdiği Umman Sultanlığı’nın iş yerinde çalışmaya başladığını, müteveffa ile Umman'daki Joint Venture ait iş yeri için anlaşma yapıldığından sorumluluğun Joint Venture’ye ait olduğunu, iş sözleşmesine göre yetkili mahkemenin Umman Mahkemeleri olduğunu, bunun kabul edilmemesi halinde yetkili mahkemenin ... olacağını, esasa ilişkin olarak kazanın oluş şekline ilişkin emir ve talimat olmaksızın çıkan yangına müdahale ettiklerini, işçinin bu kusurlu davranışlarının işverene yüklenemeyeceğini, cenazenin geç gelmesinin davalı şirketle ilgisi olmadığını, davacının maaşının 2.500 USD olduğu iddia edildiği ancak sabit maaşının 1.581 USD olduğunu, fazla mesailerle birlikte 2.200 USD/aylık olduğunu, vefat sonucu tüm alacakların mirasçılara ödendiğini, manevi tazminat tutarının fahiş olduğunu, davalı şirketin kusuru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların murisi...'in, davalı işverenliğin Umman Sultanlığı'nda yol yapım işlerini üstlendiği işyerinde çalışmakta iken 07.07.2015 tarihinde, saat 09.35 sularında, bakım ve onarım için şantiyeye götürülmekte olan iş makinasının bomunun yüksek gerilim hattına teması ile çıkan yangına müdahale edilirken elektrik akımına kapıldığı ve bu şekilde kaza meydana geldiği, akabinde vefat ettiği, bilirkişi heyeti raporlarında özetle, kazanın meydana gelmesinde davalı işverenliğin %90, davacıların murisi...'in ise %10 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, davacılar vekili, murisin en son 2.800 USD ücret aldığını, davalı işveren vekili ise murisin sabit maaşının 1.581 USD olduğunu, ayrıca fazla mesai ile birlikte aylık kazancının 2.200 USD olduğunu savunduğu, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın cevabi yazısında saatlik ücretin 11,60 TL olduğunun belirtildiği, bu miktarın tarafların iddia ve savunmalarında belirtilen ücretin de altında olduğu, tanık beyanları ve davacıların murisinin yapmış olduğu işin niteliği de dikkate alınarak, davacının aylık ücretinin 2.350 USD olduğu, bunun da 6.316,80 TL'ye karşılık geldiğinin kabul edildiği, davalı vekili, davacıların murisinin belirli süreli iş kapsamında davalı işverenlikte çalıştığını, çalıştığı projenin 20.07.2019 itibariyle biteceğinin kararlaştırıldığını, dolayısıyla bu tarihten itibaren emsal ücret araştırmasına göre maddi tazminatın hesabının yapılması gerektiğini savunmuş ise de; dosyada yer alan 09.10.2012 tarihli yurt dışı hizmet akdinin incelenmesinde sözleşmenin belirsiz süreli olduğunun sözleşmede yer aldığı, davalı işverenlik ile iş almış olduğu Umman makamları arasındaki veya davalı işverenliğin dava dışı Astaldi şirketi ile imzalamış olduğu sözleşmede kararlaştırılan işin süresine ilişkin hükmün işçi bakımından bağlayıcı olmayacağından davalı işverenliğin bu savunmasına değer verilmediği gözetilerek; toplanan deliller ışığında; davacıların murisinin davalı işverenliğin Umman'daki yol inşaatı şantiyesinde çalışmakta iken 07.07.2015 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu vefat ettiği, kazanın oluşumunda davalı işverenliğin %90, davacıların murisinin ise %10 oranında kusurlu oldukları, usul ve yasaya uygun ve mahkememizce de kabul gören hesap bilirkişisi Bade Arıca'nın 24.04.2019 havale tarihli raporu doğrultusunda, murisin eşi ...'in 796.08,06 TL, oğlu ...'in 106.719,35 TL, kızı ...'in 107.366,75 TL ve kızı ...'in ise 126.446,83 TL maddi zararının bulunduğu kabul edilerek davalıdan tahsili cihetine gidildiği, davacıların manevi tazminat talepleriyle ilgili olarak ise; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kazanın meydana geliş şekli, tarafların kusur oranları, hak ve nesafet kuralları göz önüne alınarak davacı eş ... için 60.000,00 TL, diğer davacılar için ise 30.000,00'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilerek, davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisi...'in davalı işyerinde büyük makine ve araçların tamir ustası olarak çalıştığını, makinelerin tamirini atölyede yaptığını, ancak 07.07.2015 tarihinde arazide arızalanan makinenin atölyeye sevki sırasında köyün elektrik kablolarına değmesi sonucu yanmaya başlaması sebebiyle makine operatörü, şef ...'ı arayarak makinenin yandığını haber verdiğini, şef ...'da yanında çalışan muris... ve ...'i yanına alarak yangın tüpü ile yangına müdahale etmeye başladıklarını, bu sırada iş kazası meydana gelmiş ve murisin elim bir kazada vefat ettiğini, kaza anında ve sonrasında olayla ilgili hiç bir önlem alınmadığı gibi, olay sonrası muhtemel iş kazalarını ve ölümleri engelleme adına güvenlik çemberi dahi oluşturulmadığını, amatörce davranılarak işçilerin adeta ölüme sürüklendiğini, kusur bilirkişi raporlarında davalı tarafın %90 oranında kusurlu olduğu açıkça belirtildiğini, davalı işveren yetkililerinin kazayla ilgili davacı müvekkilini arayarak muris...'in kalp rahatsızlığı sebebiyle hastaneye kaldırıldığını ve akabinde kalp yetmezliği yüzünden öldüğünü bildirdiklerini, muris eşinin kalp rahatsızlığı olmadığını bildiğinden diğer iş arkadaşlarıyla facebook ve gsm telefonları üzerinden yaptığı görüşmelerde eşinin kalp krizi sonucu değil elektrik çarpması sonucu öldüğünü öğrendiklerini, murisin naaşının 8 gün sonra ancak Türkiye'ye getirilebildiklerini, bu süre içinde Ummanda morgta bekletildiğini, dosya içerisindeki kayıtlardan da anlaşılacağı üzere, müteveffanın SGK kayıtlarına göre aylık maaşının 2.500,00 TL olarak bildirildiğini, taraflar arasında ki sözleşme gereğince belirlenen ücretin 1.200 USD olduğunu davalı tarafça dosyaya sunulan cevap layihasında müteveffanın aylık sabit maaşının 1.581,00 dolar fazla mesai ile aylık 2.200 USD maaş aldığının davalı tarafın açık ikrar ve kabülü ile yargılama sırasında dinlenen aynı iş yerinde çalışan tanıklarında ifadelerinde müteveffanın aylık 2.350 USD maaş aldığının sabit olduğunu, davalı tarafın muris...'in maaşını dahi tartışmalı hale getirmeye çalışmasınrın müvekkillerini derinden yaraladığını, yerel mahkemece manevi tazminat talebimizin kısmen reddine ilişkin yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.