muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22583, Karar No: 2014/20704, Tarih: 03.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/22583 E.  ,  2014/20704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5651 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 6352 sayılı Yasa'nın geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararı, davayı sona erdiren nihai bir karar olmadığından, temyizi mümkün bulunmayıp itiraza tabi olduğu cihetle; gereği mahallinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03.12.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

6352 sayılı Yasa'nın geçici madde 1 de "31.12.2011" tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair DÜŞÜNCE ve KANAAT açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup.......üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a-...

b-Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c-...

Karar verilir şeklinde düzenlenmiş olup burada sadece düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş suçlar için ... yapıldığı gözetilerek tekzibi yayınlamama suçunu kapsamadığından somut olayda 6352 sayılı Yasa'nın geçici 1.maddesinin uygulanmayacağı görüşüyle CGK'nun 07.06.2011 gün ve 11/86-118 sayılı kararıda dikkate alınarak hükmün esastan incelenmesi yerine çoğunluğun tevdii kararına katılmıyorum.

DEĞİŞİK GEREKÇE

İddia konusu internet ortamında erişimin engellenmesi ve cevap-düzeltme metninin yayımlanmaması 5651 sayılı Kanun'un 9/4-10 maddelerinde düzenlenen suçun unsurlarını oluşturduğundan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 1/1-b maddesi kapsamına girmemekte olduğu da Dairemizin benzer Basın Kanun'unun 18.maddesine muhalefet suçları nedeniyle 18.04.2013 gün ve 2011/6479 E. 2013/9667 K. sayılı ilamı ile belirlendiğinden bu hususun tevdi kararına tenkit olarak yazılması gerektiğini düşünmekteyim.
Yargıtay — Esas No: 2020/664, Karar No: 2020/1428, Tarih: 23.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/664 E.  ,  2020/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

HÜKÜM : 1- a- Sanık ...'ın hakkında; tasarlayarak kasten öldürme suçunu işlediği iddiası ile TCK'nin 82/1.a, 39/2-a hükümleri uygulanarak cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden; bu nedenle yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince beraatine,

b- Sanık ...'ın ...'ı tasarlayarak öldürmek suçundan TCK'nin 82/1-a, 53, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına dair Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/212 esas, 2018/345 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi,

2- Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarih ve E.2016/212-K.2018/345 sayılı kararının CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü yönünden ortadan kaldırılmasına,

Sanık ...'ın ...'ı tasarlayarak öldürmek suçundan TCK'nin 82/1-a, 53/1-2-3, 63. maddeler uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin süresinden sonra olan duruşmalı inceleme talebinin CMK’nin 291. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, sanık ... hakkında bu suça yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ve sanık ... hakkkında bu suça yardım etme suçundan verilen beraat kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin duruşma açmak ve sanık ... hakkında kurulan önceki hükmü kaldırıp, maktul ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna doğrudan iştirak ettiği gerekçesiyle hakkında yeniden mahkumiyet hükmü kurmak ve diğer sanıklar hakkında ise yapılan istinaf başvurularını esastan red etmek suretiyle verdiği 27.05.2019 gün, 2018/134 E. ve 2019/1125 K. sayılı kararına ilişkin; sanık ... müdafinin 28.05.2019 tarihli gerekçe ihtiva etmeyen dilekçe ile temyiz talebinde bulunarak gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmesini belirttiği, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak elektronik posta ile sanık müdafine 29.06.2019 tarihinde tebliğ edildiği fakat yedi günlük yasal süre geçtikten sonra 12.11.2019 tarihinde gerekçe ihtiva eder temyiz dilekçesinin verildiği anlaşılmakla, CMK'nin 298. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin REDDİNE karar verilerek, o yer Cumhuriyet savcısının, sanık ... müdafinin, katılan ... vekilinin ve katılan ... vekilinin yasal süresi içerisinde yapmış oldukları temyiz talepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.05.2019 gün, 2018/134 E. ve 2019/1125 K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının; sanık ...’in suça yardım eden olarak iştirak ettiğine ve bu nedenle TCK’nin 39. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gerekirken hakkında TCK’nin 37. maddesinin uygulanması nedeniyle fazla ceza tayin olunduğuna, sanık ... müdafinin; eyleme iştirak edilmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, suç vasfının hatalı tayin edildiğine yönelen, katılan ... vekilinin; beraat eden sanık ... hakkında mahkumiyete yeter delil bulunduğuna yönelen ve yine katılan ... vekilinin; beraat eden sanık ... hakkında mahkumiyete yeter delil bulunduğuna yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz başvurularının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, hükmolunan ceza miktarına

ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye taleplerinin reddine, Üye ...’in sanık ... müdafiinin temyizi yönünden dosyanın esastan incelenmesi gerektiğine dair karşı oyu ve oy çokluğu ile 23.06.2020 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... müdafiinin yasal süresi içinde verdiği temyiz dilekçesinin yasal süresinde verilmiş geçerli bir temyiz dilekçesi olduğunu düşündüğümden bu sanığın temyiz talebini reddeden Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete,devlete,hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.
Yargıtay — Esas No: 2015/5703, Karar No: 2016/4554, Tarih: 26.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5703 E.  ,  2016/4554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... Bakanlığı ve ... ... Otomosyon Turizm Nakliye San. Tic. Ldt. Şti vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı satın alma bölümünde çalıştırıldığı halde daha sonra temizlik işine verildiğinden işi ağırlaştırılmış olup davacının temizlik işini kabul etmemesi nedeniyle işveren feshinin haklı nedene dayanmadığının anlaşılmasına göre davalılar ... Bakanlığı ve ... ... Otomosyon Turizm Nakliye San. Tic. Ldt. Şti vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... ... Otomosyon Turizm Nakliye San. Tic. Ldt. Şti.'ne yükletilmesine, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1094, Karar No: 2018/2718, Tarih: 27.06.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1094 E.  ,  2018/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili ile davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nin feshi nedeniyle yapılan giderlerin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı ...'ın temyiz itirazları ile ilgili olarak, ... Noterliğinde 06.01.2010 tarih 00415 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi inşaat yapılacak arsanın tapu kaydına göre başka arsa sahipleri olmasına rağmen yükleniciler ... ... ile arsa sahiplerinden Nesime Tural arasında imzalanmış olup, Türk Medeni Kanunu'nun 692. maddesine göre tüm arsa sahipleri sözleşmede yer almadığı gibi, yüklenicilerle başka bir sözleşme de imzalamadıklarından geçersizdir. Geçersiz sözleşmeye dayalı olarak taraflar birbirlerine verdiklerini geri isteyebilir iseler de, yüklenicinin bu sözleşmeye göre arsa sahibinden talepte bulunması mümkün değildir. Geçersiz olduğu kabul edilen sözleşmenin 2. sayfa ikinci paragrafında arsa sahibinin, arsayı 21.000,00 TL bedel karşılığında ve arsa payı karşılığı yüklenicilere satmayı vaad ve taahhüt ettiğine dair beyanı mevcuttur. Aynı sayfanın yirmidört ve yirmibeşinci satırlarında da arsa sahibince satış bedeli 21.000,00 TL'nin alınmadığı buna karşılık yükleniciler tarafından kararlaştırılan dairelerin arsa sahibine verileceği de belirtilmiştir. Bunların dışında sözleşmede yükleniciler ya da davacı yüklenici tarafından davalı arsa sahibi ...'a 21.000,00 TL ödendiğine dair bir beyan ya da belge bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece davacı tarafça davalı ...'a sözleşme gereği 21.000,00 TL ödeme yapıldığı kanıtlanamadığı, diğer harcamalardan arsa sahibi olan davalı

sorumlu tutulmadığı ve mahkemenin bu kabulüne karşı davacı tarafça temyiz kanun yoluna da başvurulmadığından davalı ... hakkındaki davacının tümden reddi yerine 21.000,00 TL üzerinden kabulü doğru olmamıştır.

Diğer davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince geçersiz olduğu kabul edilen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde davacı ... ile davalı ... yüklenicidir. İnşaatı birlikte yapmayı üstlendiklerinden ve tüzel kişiliği bulunan bir ortaklıkları bulunmadığından aralarındaki ilişki adi ortaklık ilişkisidir.

Diğer davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince geçersiz olduğu kabul edilen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde davacı ... ile davalı ... yüklenicidir. İnşaatı birlikte yapmayı üstlendiklerinden ve tüzel kişiliği bulunan bir ortaklıkları bulunmadığından aralarındaki ilişki adi ortaklık ilişkisidir.

Davacı yüklenici-ortak bu davalının sözleşmeyi eylemli olarak feshetmesi nedeniyle davalı diğer yüklenici ortağından yaptığı masraflarla ilgili alacak isteminde bulunduğundan mahkemece bu davalı yönünden adi ortaklık hükümleri ve tarafların tesbit edilecek ortaklıktaki paylarına göre inceleme yapılıp gerekirse davacının davalı adi ortak ...'dan eylemli olarak feshedilen adi ortaklık nedeniyle alacaklı olup olmadığı ve miktarı konusunda, uzmanı olan bilirkişiden rapor alınıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu bu davalının 44.334,04 TL yapıldığı ileri sürülen harcama bedelinden sorumlu tutulması da isabetsiz olmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2123, Karar No: 2022/3225, Tarih: 05.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/2123 E.  ,  2022/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Rücuen Tazminat

MAHKEMESİ : ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, taşınmazın kıyı kenar çizgisinden çıkarılması, terditli olarak TMK'nin 1007. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. ... Birinci Başkanlık Kurulunun 08.01.2022 tarihli ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı ile ... Büyük Genel Kurulunca kabul edilen, 28.01.2022 tarihli ve 31733 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 01.02.2022 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi ... (1.) Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

Ne var ki, dosyanın görevsizlik kararı üzerine Dairemize gönderildiği anlaşıldığından, ... Kanunu'nda 6723 sayılı Kanunla yapılan ve 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik gereğince dosyanın iş bölümü uyuşmazlıklarını çözmekle görevli HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9718, Karar No: 2021/12785, Tarih: 20.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9718 E.  ,  2021/12785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılı sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 08.02.2013 tarihinden, sanığa yüklenen “2008 takvim yılı sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6068, Karar No: 2016/2839, Tarih: 02.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6068 E.  ,  2016/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık, davacı tarafça davalı şirket çalışanı için yapılan tedavi giderinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen hüküm süresi içinde daval... vekilince temyiz edilmiştir. Davacı şirket ile davalı şirket arasında hizmet alım sözleşmesi bulunmadığı gibi tedavi edilen davalı ... sayılı kararı gereğince kararın temyiz incelemesi ... görevine girmektedir. Ne var ki, dosya... tarihinde Dairemize gönderilmiş olup, 6644 sayılı Kanunu'nun 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı... Yasası'nın 60. maddesi uyarınca ...tarafından verilen kararlar kesin olduğundan adı geçen kurul kararı gereğince dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkil şirketin... işlettiğini, 07.02.2009 tarihinde meydana gelen trafik kazasında yaralanan... müvekkili hastanede tedavi gördüğünü, tedavi giderlerinden ... ve çalıştıran diğer davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek, 1.852,62 TL tedavi giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan... müvekkiline ait motorla seyir halindeyken motorun hakimiyetini kaybedip yaralandığını, meydana gelen olayda müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını, zararın tamamının ... tahsil edilmesi gerektiğini savunarak, davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

Davalılardan... diğer davalı şirkette servis şoförü olduğunu, kaza yaptığını ve ameliyat olduğunu, çalıştığı diğer davalı işyerinin sigortalı olduğunu söylediğini, iki sene sonra diğer davalı şirketin hastane ücretlerini ödemediğini öğrendiğini, bu paranın diğer davalı tarafından ödenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde davalı ... çalışanı olduğu, şirket nezdinde fiilen çalıştığı sırada kazanın meydana geldiği, tedavi giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen talep edildiği, davalıların davanın reddi

yönündeki taleplerinin dayanaksız olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 1.852,62 TL tedavi giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.