muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2044, Karar No: 2025/2957, Tarih: 09.04.2025

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi ihale alıcısının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 19.12.2024 tarih ve 2024/404 E, 2024/3052K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi ihale alıcısının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 19.12.2024 tarih ve 2024/404 E, 2024/3052K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.12.2022 tarih ve 2022/1286E, 2022/2190K sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “1” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 09.04.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8449, Karar No: 2014/11530, Tarih: 11.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8449 E.  ,  2014/11530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasi tayini istemine ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar hükümlünün adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresi, “... mah. ... Sokak. N.8/A, ... -... " ise de, bu adresin cezaevi adresi olduğu, hükümlün 24.01.2013 tarihli beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mah. 266. Sokak. ... Apt. No:1/1, ... -... " olduğu anlaşılmakla, davanın ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15447, Karar No: 2014/17196, Tarih: 10.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/15447 E.  ,  2014/17196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı babası ...'nın maliki olduğu 1529 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında doğum tarihinin “1937” yazıldığını ileri sürerek doğum tarihinin nüfus kayıtlarındaki gibi “1927” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar 14. Hukuk Dairesince, ''..Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. Maddesi uyarınca kütükte bulunması zorunlu bilgiler arasında yer almayan doğum tarihinin düzeltilmesi mümkün değil ise de idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak açılan bu gibi durumlarda tapu malikinin davacının murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir. Bu tür davalarda, kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen tapu maliki ile ilgili araştırmada mülkiyet nakline neden olunmaması için, taraf delilleri dışında gerekli görülen hususlarda re’sen araştırma yapılması gerekir.Mahkemece, sözü edilen hususlar nazara alınmadan ve özellikle re’sen araştırma ilkesi gözetilmeden eksik araştırma ve soruşturma ile davanın kanıtlanamadığından bahisle reddi doğru görülmemiştir.'' gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, kayıt maliki ile davacı mirasbırakanının aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6115, Karar No: 2007/9473, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6115 E.  ,  2007/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili ve davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... Beldesi 397 parseli geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta fotokopisinin,

2) Çekişmeli yeri ilgilendiren orman tahdit sınırlarını gösterir orjinal 2/B maddesi haritalarının,

3) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/07/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12371, Karar No: 2020/38, Tarih: 06.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12371 E.  ,  2020/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Davalılar ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür.

Bu durumda, mahkemece adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 06.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14328, Karar No: 2008/6866, Tarih: 16.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14328 E.  ,  2008/6866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dedesi .... adına tapuda tarla niteliğinde kayıtlı, üzerinde iki katlı bina, zeminde beş işyeri olan taşınmazdaki berber dükkanını sağlığında babasına, babasının da kendi kullanımına bıraktığını, buna rağmen davalı amcasının Karasu İcra Müdürlüğünün 2005/378 esas sayılı takip dosyası ile takibe geçtiğini, davalının dükkanda hakkı olmadığı gibi aralarında kira ilişkisi ve kira borcunun bulunmadığını, takibe itiraz ettiğini, ancak akdi ilişkiye açıkça itiraz etmediği gerekçesi ile itirazının kaldırıldığını ileri sürerek, Karasu İcra Müdürlüğünün 2005/378 esas sayılı takip dosyası nedeniyle davalıya 6.000.000 YTL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, babalarından miras kalan yere davacının babası İdris, ..., ... olarak iki katlı bina yaptıklarını, bu binanın zemin katında kardeşlere ait işyerlerinin bulunduğu kendisine düşen işyerinde davacının 1984 yılından beri berber dükkanı işlettiğini, 20 yıldır kira ödemediğini, yeğeni diye ses çıkarmadığını, son beş yıllık kira alacağının tahsili amacı ile takibe geçtiğini, davacının akdi ilişkiye itiraz etmeyip, borca itiraz ettiğini, Karasu İcra Mahkemesinin 2005/37 esas, 2005/47 karar sayılı ilamı ile itirazın kaldırıldığını Yargıtay 12.Hukuk Dairesince kararın onandığı, karar düzeltme talebinin de ret edilerek kesinleştiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının murisin mirasçısı olmadığı, dolayısı ile mülkiyet hakkı bulunmadığı ayrıca takip dosyasında açıkça kira ilişkisine itiraz etmediği, itirazının da İcra Mahkemesince ret edilip kesinleşmiş olduğu, borcu ödediğini de ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile yeğen-amca olduklarını, tapuda kayıtlı olmayan dükkanın dedesinden babasına intikal ettiğini aralarında kira ilişkisi ve kira borcu olmadığını taşınmazı babasına tebaen kullandığını iddia etmek suresi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı ise kira akdine dayanmıştır.

Davacı, davalı ile yeğen-amca olduklarını, tapuda kayıtlı olmayan dükkanın dedesinden babasına intikal ettiğini aralarında kira ilişkisi ve kira borcu olmadığını taşınmazı babasına tebaen kullandığını iddia etmek suresi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı ise kira akdine dayanmıştır.

T.M.K'nun 6.maddesi gereğince, “yasada aksi öngörülmüş olmadıkça, iki taraftan her biri iddiasını ispatla yükümlüdür.” Davalı kira hukuki ilişkisine dayandığına göre kira akdini ispatla yükümlüdür. Borçlunun (davacı) senetsiz olarak yapılan Karasu İcra Müdürlüğünün 2005/378 sayılı ilamsız takipde akdi ilişkiye hiç itiraz etmemesi nedeniyle takip kesinleştikten sonra açılan olumsuz tespit davasında, borçlunun ödeme emrine itiraz etmemesi akdi ilişkiyi ikrar ettiğine karine sayılmaz. Hiçbir belgeye dayanmadan icra takibi yapan davalı alacaklı alacağın varlığını ispat etmesi gerekir. O nedenle sınırlı yetkili bir mahkeme olan İcra Tetkik Hakimliğinin takip hukukuna ilişkin kararları, sadece takip hukuku bakımından geçerli olup, mahkemelerde açılan davalarda maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. Bu itibarla mahkemece davalıdan kira hukuki ilişkisini ispata yönelik delilleri ile, var ise davacının karşı delilleri sorulup alınmalı ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4624, Karar No: 2019/19647, Tarih: 18.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4624 E.  ,  2019/19647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adresine 07/05/2015 tarihinde sanığın “askere gitmiş olduğu” belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebligat yapıldığının anlaşılması karşısında; dosya içeriğinden sanığın gerekçeli kararın tebliği tarihinde asker olup olmadığı kesin olarak anlaşılamadığından, sanığın hangi tarihlerde askerlik yaptığının ilgili askerlik şubesinden sorulması suretiyle tespit edilmesi, tebliğ tarihinde (07/05/2015 tarihinde) sanığın asker olduğunun belirlenmesi halinde ise tebliğin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesi ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılması yerine sanığın bilinen adresinde yapılan tebliğ işlemi geçersiz olacağından, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliği yapılarak, verildiği takdirde temyiz dilekçesi de eklenerek dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi amacıyla mahalline iade edilmek üzere; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1775, Karar No: 2017/1887, Tarih: 20.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/1775 E.  ,  2017/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, davalı kooperatif yönetim kurulunun 30.12.2013 tarih ve 324 nolu kararı ile 06.04.2014 tarihinde yapılan olağan genel kurulunda gündemin 14. maddesi gereğince genel kurul kararı ile üyeliğine son verildiğini, bu hususun noter ihtarnamesi ile bildirildiğini, davacının çiftçi olduğunu, ortaklıktan çıkarıldığına ilişkin noter ihtarının ortaklıktan çıkarılması ile ilgili net ve anlaşılabilir bilgileri ve gerekçeyi ihtiva etmediğini, ortaklıktan çıkarma kararının yasaya uygun olmadığını, zira kooperatif yönetim kurulu yönetimi elinde tutabilmek amacıyla çifçilik yapan birden fazla üyenin üyelikten ihracına karar verirken, çifçilikle ilgisi olmayan tarlası olmayan kişileri kooperatife üye yaptığını ileri sürerek, müvekkilinin kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamındanı; davacının 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait genel kurul toplantılarına katılmaması konusunda herhangi bir delil veya mazeret gösteremediği, kendisinin üyelikten ihracı konusunda yalnızca kooperatif yönetiminin kötüniyetli olduğu iddiasında bulunduğu, ancak bu konuda herhangi bir delil ibraz etmediği, celp edilen kooperatif genel kurul toplantı evraklarından, davacının o yıllardaki toplantılara (arka arkaya üç defa) katılmadığı, bu durumda, kooperatif anasözleşmesinin 13. maddesinin (f) bendindeki şartın oluştuğu, üyelikten çıkarma kararının usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1855, Karar No: 2024/1013, Tarih: 07.02.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/1855 E.  ,  2024/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;