muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6799, Karar No: 2013/18320, Tarih: 03.07.2013

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı arsa sahibi...p yönünden davanın reddine, davalı yüklenici ... yönünden davanın kabulü ile 75.000.00.TL' nın davalı ...' den tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, davalı arsa sahibi...p yönünden davacının yükleniciden 08.05.2006 tarihinde noter satış vaadi ile sözleşme yapmadan önce davalı arsa sahibi...p tarafından 10.02.2005 tarihli ihtarname ile uyarıldığı

ayrıca binada yıkım kararı mevcut olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davalı arsa sahibi...p ile davalı yüklenici ... arasındaki 2001 yılında kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden sonra davacının 10.08.2002 tarihinde davalı yüklenici ...' den kaba inşaat halinde iken bir daire satın aldığı ve kaba inşaat halinde aldığı taşınmazın ince işçiliğini, eksiklerini davacının yaptırarak taşınmaza oturduğu, daha sonradan davalı arsa sahibi...p' ün 10.02.2005 tarihinde kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince bu dairenin kendisine isabet eden dairelerden olduğunu ihtarname ile bildirdiği ve akabinde de davacı aleyhine men' i müdahale davası açtığı neticede davanın kabulüne karar verildiği, davalılar arasındaki kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin, yüklenicinin edimini tam olarak yerine getirmemesi nedeniyle sonradan feshedildiği dosya kapsamı ile sabittir. Dolayısıyla ortada davalılar arasında bir sözleşme kalmadığına göre, arsa sahibinin yükleniciye vaat ettiği bağımsız bölümde kalmamıştır. Ancak davalılar arasında 2001 yılında yapılan kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden sonra 2002 yılında davalı yükleniciden kaba inşaat halinde aldığı fakat sözleşmeye göre davalı arsa sahibine düşen bağımsız bölümle ilgili olarak davacı, dairenin ince işçiliğini, eksiklerini giderdiğini bunun için harcama yaptığını ileri sürmüştür. Bu durumda, davalı arsa sahibinin yapılan faydalı masraflardan dolayı şayet o daire yıkılmayacak ise bir zenginleşmesinin olacağı muhakkaktır. O halde mahkemece az yukarıda belirtilen hususlar yönünden tahsilde tekerrüre sebep olmayacak şekilde araştırma ve inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davalı arsa sahibi...p yönünden davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 3.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35228, Karar No: 2017/5885, Tarih: 19.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/35228 E.  ,  2017/5885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça konu orman emvali hakkında her zaman karar verilebilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Hapisten çevrilen ve doğrudan verilen adli para cezalarının hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden “toplamda 5 ay 8 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine “5 ay hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan 8 gün adli para cezası karşılığı 160 TL ile cezalandırılmasına" ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22328, Karar No: 2016/1313, Tarih: 08.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22328 E.  ,  2016/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 12.05.2015

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tüm taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, davacı; 13.02.1995-11.10.2004 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep etmiş olup, Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işveren yanında 11.05.2000-11.10.2004 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de hüküm, eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Eldeki davada, davacının hizmet cetvelinin incelenmesinden; talep konusu dönemde dava dışı ..., ..., ... ve ... sicil numaralı işyerlerinden bildirimlerin bulunduğu anlaşılmakla, bu işyerlerinin davalı kurumdanve ticaret sicilinden işyeri dosyaları istenilmeli, davalı kurumdan bildirimin bulunduğu dönemlere ilişkin dönem bordroları getirtilip, resen belirlenen bordro tanıkları dinlenerek, bildirim yapılan bu iş yerlerinde geçen çalışmaların fiili ve gerçek olup olmadığı belirlenmeli, söz konusu bu işyerleri ile davalı işyeri ortakları arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunup bulunmadığı araştırılmalı, bildirim yapılan dava dışı işyerlerine HMK. 124. maddesi dikkate alınmak suretiyle husumet yöneltilmesi için davacıya mehil verilmeli, dahil edilen işverenlerin göstereceği bütün deliller toplanmalı, davalı işyerinde talep konusu dönem boyunca aşçı olarak çalışan başka bir kişi olup olmadığı da araştırıldıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, tüm taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, tüm taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya ve davalı şirkete iadesine, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29473, Karar No: 2014/14193, Tarih: 02.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/29473 E.  ,  2014/14193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/43-2013/385

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan İtalyan marka mutfak dolabı kapağı satın aldığını, dolap kapaklarının hasarlı olarak getirildiğini, yeni kapaklar gelene kadar geçici olarak kullanılmak üzere mutfağa monte edildiğini, ancak aradan 8 ay geçtiği halde kapakların değiştirilmediğini ileri sürerek 2.000-TL manevi tazminatın ve 1.770 Euro satış bedeli karşılığı 4.324-TL’nin ödeme tarihinden itibaren ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ürünün taşıma sırasında düşürülmesi nedeniyle hasarlandığını, müşterinin mağdur olmaması için dolap kapaklarının geçici olarak takıldığını, ellerinde olmayan sebeplerle hasarsız ürünlerin tesliminin geciktiğini, kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ayıplı ürünün davalıya iadesine, 4.315,43-TL'nin 13.04.2011 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.000-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-B.K.’nun 49. maddesi hükmü uyarınca, manevi tazminata hükmedilebilmesi için; şahsiyet hakkının hukuka aykırı bir şekilde zarara uğraması gerekir. Kişilik haklarının zarar görmediği hallerde, eylem hukuka aykırı olsa dahi manevi tazminata hükmedilmesi olanaklı değildir. Somut olayda, mutfak dolaplarının ayıplı olması nedeniyle davacının kişilik haklarının zarar gördüğü kabul edilemez. Mahkemece, olayda manevi tazminat koşullarının bulunmadığı dikkate alınarak bu kalem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2)bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11866, Karar No: 2021/4544, Tarih: 22.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11866 E.  ,  2021/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirket ile aralarında 24/05/2010-29/09/2010 tarihleri arasında Hazır Giyim Teknisyenliği kursu düzenlemesi işi için sözleşme imzalandığını, davalı şirketin sözleşme hükümlerine aykırı olarak istihdam taahhüdünü tamamen yerine getirmediğini, bu durumun Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 06/04/2012 tarihli raporuyla tespit edildiğini, bu nedenlerle davalıya ödenen 76.781,00 TL kurum alacağınının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 76.720,39 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 76.720,39 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki dava ile davalının işlemler el kitabı ve sözleşme hükümlerine aykırı davrandığını ileri sürerek davalıya ödenen bedelin istirdadını istemiş; davalı ise sözleşme gereğince yükümlülüklerini yerine getirdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, 15/10/2014 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan 15/10/2014 tarihli raporda, eğitime katılacak açık işsiz kursiyerlere Hazır Giyim Teknisyenliği mesleğinde, meslekle ilgili temel bilgilerin kazandırılması amacıyla düzenlenmiş olan kursta, sözleşmenin 27. maddesi hükmü doğrultusunda eğitim hizmetlerinin teorik ve pratik programlar olmak üzere İl Milli Eğitim Müdürlüğü üniversiteler ya da özel kanunla belirlenmiş kurum/kuruluş tarafından onaylanan eğitim programlarına göre yürütülmesi gerektiği halde, kursta eğiticinin her hafta yarım gün eğitim vermediği, kurs süresince kursiyerlere yalnızca etek diktirildiği, pantolon ve bluz dikişi konusunda hiçbir eğitim verilmediği, kursiyerlerin kurs süresince davalı firmanın işçisi gibi çalıştırıldığı, davalı firmanın siparişlerine yönelik üretim yaptırıldığı günde 200 etek diktirildiği hususları kursa katılan 16 kursiyerlerin dava dosya ekinde bulunan yazılı ifadeleriyle ortaya konulduğunu,.... ve.... isimli kursiyerlerin kursun eğitim ve istihdam aşamasına hiç katılmadığı halde yerine akrabası ve kızının katıldığı hususu bazı kursiyerlerin ve Eğitici ....'un ifadeleriyle, bazı kursiyerlerin iş verenin eşi ve komşuları olduğu iddiaları da bu kursiyerlerin ikametgah ve iş adreslerinin aynı olması ve kursiyer ve istihdam listelerinde kayıtlı olan....'ın soyadının davalı ... verenle aynı olması durumlarıyla kanıtlandığını, taraflar arasında imzalanmış bulunan sözleşmenin 21. maddesine göre kursa 20 kişiyle başlanıldığı 18 kişiyle tamamlanmış olduğu nazara alınarak yüklenicinin en az 10 kişiyi istihdam etmesi gerektiğini,11 adet kursiyerin istihdam edildiği, sigorta primlerinin ve ödemelerinin yapıldığı dava dosya ekleri arasında yer alan belgelerle ortaya konulduğunu,davacı idare kursiyerlerden bazılarının istihdam aşamasında çalışmadıkları halde çalışıyormuş gibi belgelendirildiğini, SGK ödemelerinin yatırıldığını, ücret almadıkları halde ücret bordroları düzenlenerek yanıltıcı belge verdikleri, bazı kursiyerlerin yerine imza atılarak sahte evrak düzenlediklerini öne sürdüğünü, konu hakkında C. Savcılığı nezdinde yapılmış olan suç duyurusu hakkında sonuç oluşmadığından kesin bir yargıya varılamadığını belirterek davacı idarenin sözleşmeyi feshetmekte haklı olduğu sonucuna varılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda söz konusu sonuca ulaşılırken teftiş sırasında dinlenilen 16 işçinin beyanı esas alınmıştır. Davalı cevabında ve bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, beyanı esas alınan işçilerin dinlenilmesini istemiş ancak mahkemece yargılama aşamasında işçiler tanık olarak dinlenilmemiştir. Oysa ki, HMK.nun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında bu işçileri tanık sıfatıyla dinlemesi, gerektiğinde davacı kurum kayıtları da incelenerek ve davalının sözleşmeye aykırı davranıp davranmadığı hususu alınan beyanlar nazarında tartışılarak, davalının mahkemece alınan bilirkişi raporlarına karşı yaptığı itiraz da karşılanmak suretiyle, tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun bir rapor alınarak, varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent gereğince bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi gereği 1086 sayılı HUMK'nin 440.maddesi gereğince kararın taraflara tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16679, Karar No: 2023/5620, Tarih: 04.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/16679 E.  ,  2023/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2015/197 E., 2016/575 K.

SUÇ :Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM :Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gelibolu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; şikayetin asılsız olduğuna, mahkemenin maddi meselede takdir hatasında bulunduğuna, tanık beyanının, şikayeti ve katılma beyanını doğrulamadığına, sübuta, kararın gerekçesinin delile değil varsayımlara dayandığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkemenin

hukuki meselenin takdirinde hata yaptığına, şüpheden sanığın yararlanmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, hukuki dinlenilme hakkı, meramını anlatma ilkesi ve savunma hakkı ilkeleri gözetilmeden son karar oluşturulduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafii tarafından UYAP üzerinden gönderilen 21.06.2016 hakim havale tarihli dilekçesi ile mesleki mazeretinden dolayı 23.06.2016 tarihli celseye katılamayacağını, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesini talep etmiş olmasına karşın, mahkemece bu dilekçe ile ilgili bir değerlendirilme yapılmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülerek bozma nedeni yapılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenden başkaca yönleri incelenmeyen Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarih ve 2015/197 Esas, 2016/575 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9955, Karar No: 2016/10421, Tarih: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9955 E.  ,  2016/10421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davacının aynı yere ilişkin sulh hukuk mahkemeinde açtığı ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilen 2013/51 E. - 2013/63 K. (bozma ilamı öncesi 2011/22 E. - 2011/68 K.) sayılı dava dosyasının dosya içerisine alınması,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, kendilerinden, keşif sırasında uygulandığı bildirilen en eski ve kadastro tespitinden 20 yıl öncesine dayanan orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritaları ve dayanağı stereoskopik hava fotoğraflarının ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, dava konusu taşınmazın bu belgelerde ne nitelikte olduğu, taşınmazın kullanım sınırlarının bulunup bulunmadığı, ne şekilde kullanıldığı, üzerindeki bitki örtüsünün ne olduğu varsa üzerindeki ağaçların dağılımı cinsi ve yaşlarının ne olduğunu açıklayan müşterek imzalı rapor alınarak dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/11/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8669, Karar No: 2012/23280, Tarih: 07.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/8669 E.  ,  2012/23280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 53/6 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gece saat 20:30 sıralarında, yönetimindeki otomobille bölünmüş tek yönlü yolda seyir halinde bulunan sanığın aksi kanıtlanmayan savunmasına göre, kavşağa yaklaştığında kırmızı ışık ihlali yapan ve plaka bilgilerini alamadığı sürücüye ait otomobile çarpmamak için fren yaptığı esnada aracının kayarak kaldırımda yürümekte olan mağdurlara çarpması şeklinde gerçekleşen olayda hızlı olduğundan ve muhtemelen alkollü olduğundan bahisle hakkında bilinçli taksir nedeniyle cezasında artırıma gidilmiş ise de, sanığın hızının mekanik olarak tespit edilmediği, kazanın yarattığı korkuyla olay mahallinden uzaklaştığını ifade eden sanığın alkollü olduğunun da kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilememesi karşısında aşılamayan şüphenin sanık lehine yorumlanmasında zorunluluk bulunduğu, sanığın olay esnasında sadece hızlı olmasının bilinçli taksir uygulaması için yeterli olmadığının dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.