muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/940, Karar No: 2013/139, Tarih: 09.04.2013

Tanık Ahmet; sanığın Teymen ile tartışırken elini beline atarak silahını çıkardığını ve havaya doğru bir el ateş ettiğini,

Tanık Eşe; sanığın kavga sırasında kendini saklayarak silahı doldur boşalt yaptığını, daha sonra silahın bir el ateşlendiğini, çıkan merminin ön taraftaki kurşun geçirmez cama isabet ettiğini, daha sonra Ali 'nin müdahale ettiğini ve silahın rastgele patlamaya başladığını,

Tanık Ahmet; avukatlar karakola geldikten sonra Bahadır'ın; "ben size nezaket gösteriyorum, lütfen buyrun" dediğini, müracaat bölümüne geçince Serhat'ın sanığa parmak işareti ile; "şimdi seni becereceğim" dediğini, bir süre sonra sanığın iki bardak çay getirdiğini ve; "gerginlikten dolayı kusura bakmayın, bu konuda çok samimiyim, biz görevimizi yapıyoruz" dedikten sonra metal dedektörün yanına doğru ilerlediğini, o sırada karakolun önünde bulunan gruptan Teymen'in içeri girdiğini ve sanık Bahadır'la tartışmaya başladıklarını, kavgaya dönüşen olayda sanığın belinden tabancasını çektiğini ve havaya doğru bir el ateş ettiğini,

Beyan  etmişlerdir.

Sanık aşamalarda; kimseyi öldürme kastı ile hareket etmediğini, uzun süreli uğraşlar sonunda karakola gelen avukatlara; "beni bu akşam tinerci çocuklardan daha fazla yordunuz, yine geldik sonuçta, orada münakaşa  yaptığınıza değdi mi işlem yapılacak" deyince, katılan Serhat'ın; "sen bizi tehdit mi ediyorsun, sen bizi tehdit edemezsin" dediğini, oysa kastının görevini yapacağını söylemek olduğunu, daha sonra özür dileyerek çay hazırlayıp katılanlara ikram ettiğini, ancak Hüseyin'in çayı almadığını, odadan çıkınca avukatların yakınları olan dışarıdaki grubun içeriye girmeye çalıştığını gördüğünü, diğer görevlilerle birlikte dışarı çıkardıklarını, yaklaşık yarım saat bu şekilde baskıların olduğunu, en son içeriye giren Teymen'in yanına yaklaşarak, "buyurun beyefendi dışarıya çıkın" dediğini, Teymen'in; "sen çok artist birisine benziyorsun, seninle yarın görüşeceğiz" dedikten sonra ana avrat küfürler ettiğini ve kendisini ittirmeye başladığını, sonra da boğazına sarıldığını, arbedeyi gören dışarıdaki grubun içeriye girmeye çalıştığını görünce bölgedeki terör tehdidini de düşünerek silahını belinden çıkardığını, grubun mukavemetini kırmak ve karakolun içine girmesini engellemek amacı ile tavana doğru bir el ateş ettiğini, bu sırada Teymen'in kapı dışına çıktığını, diğer görevlilerin müdahalesi ile silahın istemsiz ve kontrol dışı birkaç defa daha ateş aldığını savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

Sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs ve kamu malına zarar verme suçlarını mı yoksa silahla tehdit suçunu mu oluşturduğu:

Tehdit suçu 5237 sayılı TCK'nun 106. maddesinde;

Uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

Sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs ve kamu malına zarar verme suçlarını mı yoksa silahla tehdit suçunu mu oluşturduğu:

Tehdit suçu 5237 sayılı TCK'nun 106. maddesinde;

“(1) Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(2) Tehdidin;

a) Silahla,

b)Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Türk Dil Kurumu’nun Büyük Türkçe Sözlüğü’ne göre, “gözdağı verme” anlamına gelen tehdit, bir kimsenin bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bildirilmesidir. Bu bildirimin sözlü olması mümkün olduğu gibi başka yollarla ve bu bağlamda davranışlar yoluyla da yapılması mümkündür. Kanun koyucu bu maddenin 2. fıkrasının (b) bendinde tehdidin mektupla veya özel işaretlerle işlenmesini suçun nitelikli halleri arasında kabul etmiş ve basit şekline göre daha ağır bir ceza ile cezalandırılmasını öngörmüştür. Bu nedenle tehdit suçu, söz, yazı, resim, şekil veya işaret ile de işlenebilecek bir suç olup önemli olan gerçekleştirileceği belirtilen haksızlığın mağdurun bilgisine ulaştırılmasıdır. (M.E. ARTUK, A.GÖKCEN, A.C.YENİDÜNYA, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Turhan Kitabevi, Ankara, 6. bası, s.100).

Tehdidin, mağdurun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya objektif olarak elverişli olması yeterli olup, saldırının kişinin veya başkasının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, belirli bir ağırlıkta olmak kaydıyla malvarlığına veya bunlar dışındaki sair bir kötülüğe yönelik olması gereklidir. Suçun oluşabilmesi için de mağdurun iç huzurunun bozulup bozulmadığının veya mağdurun bundan korkup korkmadığının ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Önemli olan failin tehdidi oluşturan fiili “korkutmak amacıyla” yapmış olmasıdır. (MAJNO, C.II, s.127;  A.P.GÖZÜBÜYÜK, Mukayeseli Türk Ceza Kanunu, 5. Bası, C.II, s.517 ve 873)

Tehdit suçuyla korunan hukuki yarar 5237 sayılı TCK’nun 106. maddesinin gerekçesinde; “tehdidin koruduğu hukukî değer, kişilerin huzur ve sükûnudur; böylece kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesi engellenmektedir. Bu nedenle, söz konusu madde ile insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır. Fakat tehdidin bu maddeyle korumak istediği esas değer, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetidir” şeklinde açıklanmaktadır.

Öte yandan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde de; “Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur...” hükmü yer almaktadır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kastolunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerekir ki buna sübjektif unsur denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, eğer etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini saptayabilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir. (İçel Suç Teorisi, Prof. Dr. Kayıhan İçel, Prof. Dr. Füsun Sokullu-Akıncı, Doç. Dr. İzzet Özgenç, Doç. Dr. Adem Sözüer, Doç. Dr. Fatih S. Mahmutoğlu, Doç. Dr. Yener Ünver, s.315.)

Uyuşmazlık konusu olayda suçun maddi unsurunu oluşturan eylemin ne olduğu konusunda bir tereddüt bulunmadığına göre; tespit edilen eylemin hangi suçu oluşturduğunun belirlenebilmesi, manevi unsurun, bir başka deyişle suç kastının açıkça ortaya çıkartılmasını gerekli kılmaktadır.

TCK’nun 21/1. maddesine göre, suçun kanuni  tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

Kast, insanın iç dünyası ile ilgili bir kavram olduğundan, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda, iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi yoluna gidilmektedir. Kişinin eyleminin, bir suçu oluşturup oluşturmadığının, oluşturuyorsa da hangi suçu oluşturduğunun saptanması için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında suç niteliğine ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdurun yaralanmadığı olay sırasında, mağdur ile sanık arasındaki mesafenin yaklaşık iki metre olması, aralarında isabete mani olacak herhangi bir engelin ya da sanığı engelleyen herhangi bir kimsenin bulunmaması, tanıklar Ali ve Şahin'in ilk atıştan sonra müdahale etmeleri, mağdurun da ilk atış sırasında karakol içerisinde yerde olduğunu aşamalarda beyan etmesi, buna karşın mermi izlerinin tavanda ve buzlu camda tespit edilmesi karşısında; olay öncesinde küfür ve tehdit sözleri söyleme, karakola izin verilmediği halde girerek taşkınlık yapma şeklinden gerçekleşen eylemleri nedeniyle mağdura kızmış olan polis memuru sanığın, daha önce aralarında öldürmeyi gerektirecek bir husumet olmayan ve kendisine iki metre mesafede bulunan mağduru, mani sebebin olmadığı anlaşılan fiziki ortamda silahıyla rahatlıkla vurma imkanına ve kabiliyetine sahipken, yerdeki mağdur yerine tavana ya da buzlu cama doğru ateş etmekten ibaret olan eylemi bir bütün halinde, kasten öldürmeye teşebbüs ya da mala zarar verme değil, “korkutma kastıyla” icra edilen silahla tehdit suçunu oluşturacaktır.

Bu nedenle, sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüs ve olası kasıtla kamu malına zarar verme suçu olarak nitelendirilmesine ilişkin yerel mahkeme direnme hükmü bu yönden isabetsizdir.

5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında makul oranda indirim yapılıp yapılmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesine gelince:

5237 sayılı TCK’nun "Haksız Tahrik" başlıklı 29. maddesinde yer alan; “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklindeki düzenleme ile kişiye haksız fiilin etkisi altında işlediği suçtan ötürü verilecek cezadan belli bir oranda indirim yapılması öngörülmüştür.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin etkisi altında, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana  getirdiği karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin etkisi altında, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana  getirdiği karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Öğretide yer alan görüşlere göre de; kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddetin etkisi altında bir suç işlemesi halinde kusur yeteneğindeki azalmayı ifade eden haksız tahrik, bu yönüyle, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan bir nedendir. Başka bir deyişle, bu halde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte ve böylece, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddetin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği, önemli ölçüde azalmış bulunmaktadır.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil olmalı,

b)Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden fiil, mağdurdan sadır olmalıdır.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı halinde, fail ve mağdurun yekdiğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması halinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Tahrik nedeniyle yapılacak indirim oranı belirlenirken, haksız hareketin işleniş şekli, niteliği, yeri, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik edenle edilenin durumları gözönüne alınıp değerlendirilmeli, eğer haksız tahriki oluşturan hareket bu özellikleri itibarıyla yoğun ve önemli boyutlara ulaşmışsa ağır ve şiddetli olduğu kabul edilmelidir.

Bu açıklamaların ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Tahrik nedeniyle yapılacak indirim oranı belirlenirken, haksız hareketin işleniş şekli, niteliği, yeri, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik edenle edilenin durumları gözönüne alınıp değerlendirilmeli, eğer haksız tahriki oluşturan hareket bu özellikleri itibarıyla yoğun ve önemli boyutlara ulaşmışsa ağır ve şiddetli olduğu kabul edilmelidir.

Bu açıklamaların ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Olayın bütünlüğü ve karşılıklı davranışlar zinciri dikkate alındığında, sayıları yaklaşık otuz kişiyi bulan kalabalık bir grupla birlikte Şırnak İlinde bulunan polis karakolunun önüne gelen mağdur Teymen'in birçok kez  uyarılarak dışarı çıkarılmasına rağmen ısrarla içeri girmesi, sanığa hakaret ve tehditlerde bulunarak yumruk atması şeklinde gerçekleşen olayda, haksız davranışın meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suçun işlendiği, diğer bir ifadeyle sanık hakkında TCK'nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanma şartları bulunduğu konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Ancak, mağdur Teğmen ve karakol önünde toplanan kalabalığın davranışları dikkate alındığında haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen eylemlerin ulaştığı boyutlara göre TCK'nun 29. maddesi uyarınca makul oranda bir indirim yapılması gerekirken, oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen nedenlerle 1/4 oranında indirim yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi isabetli değildir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün suç niteliğinin hatalı belirlenmesi ve TCK'nun 29. maddesi uyarınca makul oranda bir indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2011 gün ve 902-243 sayılı direnme hükmünün;

a-) "Silahla tehdit" olan suç niteliğinin, "kasten öldürme suçuna teşebbüs ve olası kasıtla kamu malına zarar verme" olarak hatalı belirlenmesi,

b-) TCK'nun 29. maddesi uyarınca makul oranda bir indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8110, Karar No: 2008/713, Tarih: 31.08.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/8110 E.  ,  2008/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Menderes Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.11.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden H. Y.. vekili Avukat T. A..geldi.Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşılık davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davalı-karşılık davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL vekalet ücretinin Hülya'dan alınıp Halil'e verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.01.2008 Prş.
Yargıtay — Esas No: 2013/16723, Karar No: 2014/7372, Tarih: 16.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16723 E.  ,  2014/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın olay gecesi sarhoşluğun etkisiyle İznik Boyalıca Belelediyesi'ne ait ... ve ... plakalı araçların camlarını kırdığı, bir adet sokak güvenlik kamerası kablosunu yerinden söktüğü ve dört adet sokak lambasını kırdığı anlaşılmakla, mala zarar verme suçunu işlediğine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17702, Karar No: 2012/20409, Tarih: 02.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/17702 E.  ,  2012/20409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Sanıklar hakkında : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 134. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçu, genel kast ile işlenebilen suçlardan olup, sanığın, “kişilerin özel hayatının gizliliğini ihlal etme” neticesini bilmesi ve istemesiyle anılan maddenin ilk fıkrasındaki; taksirle ya da tamamen hukuka uygun elde edilmiş olsa dahi, bir özel hayat görüntüsü ya da sesini bilerek ve isteyerek ifşa etmesi halinde anılan maddenin ikinci fıkrasındaki suçun manevi unsurunun oluşacağı; ancak her iki halde de kastın varlığından söz edebilmek için sanığın hukuka aykırı hareket ettiğini bilmesi ve bu biçimde hareket etmeye devam etmesi gerektiği, özel hayat kavramının ise, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerdiği, bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanıkların, eşyalarını silkelemek ve sigara izmariti atmak suretiyle bahçelerini kirlettiklerini düşündükleri üst kat komşuları katılanın bu davranışlarını kanıtlamak amacıyla, bahçe duvarlarına yerleştirdikleri kameranın yönünü, katılanın oturduğu dairenin dış cephesini görür şekilde ayarlayarak, sürekli ve kesintisiz şekilde çekim yapmaları şeklinde gelişen olayda, sanıkların, katılanın özel hayatının gizliliğini ihlale yol açacak bir görüntü ve/veya sesi kaydetme kastıyla hareket ettiklerine dair dosyaya yansıyan bir delil ya da bu şekilde elde edilmiş bir kayıt bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan yargılama sonucunda, sanıklara yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.