muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2088, Karar No: 2015/1972, Tarih: 30.09.2015

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Yapılan işlerin, üretimin eşit parçası şeklinde değerlendirilmesi her iki işin aynı veya benzer işler olduğu anlamına gelmez. Aksi halde çoğunluk görüşünde de hatalı şekilde belirtildiği gibi bir makinenin bakım ve onarımıyla uğraşan bir teknisyenin o makineyi çalıştıran işçi ile aynı işi yaptığına hükmetmek gerekir. Oysa bir makinenin bakım ve onarım işiyle o makinede çalışmanın tamamen farklı işler olduğu izahtan varestedir. Alt işverenlik sözleşmesine konu olan jeneratör, kömür değirmeni, kömür kırıcısı, buhar kazanı, türbin, konveyör ve motor ile elektrik ve su tesisatının bakım ve onarımı asıl işin bir parçası olsa da elektrik üretim işi olarak değerlendirilemez. Anılan makinelerin bakım ve onarımı olmadan elektrik enerjisi üretilemeyeceğini söylemek ve bu işi üretim işi gibi değerlendirmek hatalıdır. Bir makinenin veya aracın imal, bakım, tamir ve onarımı ile bunun üretim amacıyla kullanımı birbirinden tamamen farklı konulardır. Örneğin, işyerinde bulunan buhar kazanını imal eden usta ile kazanın tamir ve onarımını yapan usta, bu kazana sürekli kömür atarak belli basınçta buhar elde eden ve bunu türbine gönderen işçinin görevi birbirinden ayrıdır.

İşyeri veya iş sözleşmesi devrinin muvazaa olarak değerlendirilemeyeceği

Doktrinde farklı görüşler bulunmakla birlikte ihaleyi kazanamayan bir alt işverenin kendi işçilerini ihaleyi kazanan işverene devretmesi işyeri veya iş sözleşmesi devri olarak değerlendirilmelidir. Doğal gibi görünen husus ihaleyi kaybeden alt işverenin tüm işçilerini alarak asıl işverene ait işyerinden ayrılması ve işçilerini kendi işyerine götürmesidir. Alt işverenin kendi işyerinin asıl işverenin işyerine yakın olması durumunda alt işveren bünyesinde çalışan işçiler açısından önemli bir sorun yoktur. Ne var ki alt işverenin kendi işyeri bir başka ilde veya uzak yerde ise çalışanlar için iş koşullarının ağırlaması açısından ciddi bir sorun bulunmaktadır. Uygulamada bir işyerinde çalışan işçilerin önemli nedenler olmadığı sürece çalışma yerini değiştirmek istemedikleri görülmektedir. İşte çalışma ve sosyal hayatın gerçeklerine uygun olan durum da budur. Alt işverenin işyerinin başka il veya uzak yerlerde olması durumunda işçiler evlerini ve çocuklarının okullarını işyerine yakın yere taşımak zorunda kalacaktır. Bu açıdan bakıldığında iş sözleşmesinin veya işyeri devrinin işçiler lehine olduğu görülecektir. İşyeri veya iş sözleşmesinin birden fazla devri halinin muvazaa oluşturacağına dair herhangi bir hukuksal ve yasal bir düzenleme bulunmamaktadır.

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

... ... ... ...

22....Başkanı 19.H.D. Üyesi 13....Üyesi 22.H.D. Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2021/5951, Karar No: 2023/699, Tarih: 08.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5951 E.  ,  2023/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında akaryakıt bayilik sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince 15.10.2021 tarihine kadar intifa hakkı tesis edildiğini, ancak Rekabet Kurulu kararları gereğince 10.11.2011 tarihinden itibaren sözleşme süresi uzatılmadığından intifa hakkının sonraki kısım için kullanılamadığını ileri sürerek 1.264.930,50 TL intifa ivaz alacağının ve 708,00 TL hizmet bedeli alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; daha önce İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan davanın reddedildiğini, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü hususların eksik ve yanıltıcı olduğunu, davacının iyiniyetli olmadığını, talebin haksız olduğunu, miktarın yüksek olduğunu, faiz talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile intifa bedelinin iadesi talebi yönünden, getirtilen tapu kaydında aynen "...taşınmaz üzerindeki lehdarı olduğum (...) intifa hakkının tamamından bedelini aldığımdan bedelsiz olarak, çıplak mülkiyet malikleri lehine terkinini talep ederim..." sözleri ile intifa hakkının terkininin sağlandığı, intifa hakkı, Omv Petrol Ofisi A.Ş.'nin talebi ile bedelsiz olarak terkin edildiğine göre artık bakiye intifa bedeli istenemeyeceği, hizmet bedeli alacağı yönünden ise davacı vekilince bu talepten 18.05.2017 tarihli dilekçe ile feragat edildiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) feragate ilişkin 307 ve devamındaki maddelerine göre feragatin, davacının, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı olmaksızın talep sonucundan kayıtsız, şartsız vazgeçmesi olup kesin hüküm gibi sonuç doğuracağı gerekçesiyle hizmet bedeli alacağı yönünden (708,00 TL) açılan davanın feragat nedeniyle reddine, intifa ivaz alacağı yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bayilik sözleşmesinin 2011 yılında sona ermesi nedeniyle 10 yıllık intifa hakkının hiç uygulanmadan geçersiz hale geldiğini, bu nedenle bakiye intifa bedeli olan 1.264.930,50 TL'nin taraflarına iadesinin gerektiğini, Mahkemece hükme dayanak yapılan Yargıtay kararıyla aksi yönde bulunan ve aynı daireye ait başka kararlar da bulunduğunu, bu nedenle emsal alınan kararın hükme dayanak yapılamayacağını, zira tapu kaydında yer alan ibarenin, intifa bedelinden feragat anlamında yorumlanamayacağını, böyle bir irade açıklamasının da bulunmadığını, feragat açıklamasının kuşkuya yer vermeyecek derecede açık olması gerektiğini, oysa somut olayda böyle bir durumun söz konusu olmadığını belirterek Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tapu sicil müdürlüğünün intifanın terkinine ilişkin 25.06.2013 tarihli ve 10055 yevmiye numaralı tescil istem belgesinde, davacının intifa hakkından, bedelini aldığını belirterek bedelsiz bir şekilde çıplak mülkiyet malikleri lehine terkin talep etmiş olduğu anlaşıldığından, işbu davada artık intifanın kullanılmayan kısmı için davacının hak talep edemeyeceği, Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin istikrar kazanmış uygulamalarının da bu yönde olduğu, (Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 2018/3497 E., 2020/522 K., 2019/396 E., 2019/1262 K. sayılı kararları), bu durumda İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine yönelik kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1.Davalıların müvekkili şirket lehine tesis ettikleri ve intifa ivaz bedelini peşinen tahsil ettikleri ilave 10 yıllık intifa hakkı hiç uygulanamadan geçersiz hale geldiğinden, davalılara 10 yıllık intifa ivazı olarak ödenen 1.264.930,50 TL tutarındaki intifa ivazı bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesinin talep ve dava edildiğini, mahkemelerce intifanın terkin edilmesi davanın açılabilmesi için dava şartı olarak mütalaa edildiği için intifa hakkının tapu kaydından terkin edildiğini,

2.Terkin sırasındaki ‘bedelsiz terkin’ ifadesinin Mahkemece bakiye intifa alacağından feragat ettiği şeklinde yanlış yorumlandığını, intifa hakkının kullanılmayan süresine ilişkin iadesi gereken bedel ile uyuşmazlıkta söz konusu olmayan olasılıkla terkin karşılığında intifa hakkı sahibinin talep etmiş olabileceği bedelin birbirine karıştırıldığını, dolayısıyla intifa terkininin yasal bir zorunluluk olduğu, hak sahibinin özgür iradesinin bir sonucu olmadığını, bakiye bedel iadesinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 77 nci maddesinde açıkça düzenlendiğinin göz önünde bulundurulmadığını,

3.Terkin işlemi açıklayıcı nitelikte olup bedel hakkı yasada açıkça düzenlenmiş olduğundan hak sahibinin terkin sonrasında herhalde bedel alacağı için dava açabileceğini,

4.Taraflar arasında intifanın bedel karşılığında terkin edilmesi konusunda bir anlaşmaları olmaması ve dahi gerekmemesi karşısında, resmi senetteki "bedelsiz terkin" ibaresinin intifa bedeli alacağından feragat edildiği şeklinde yorumlanamayacağını, zira müvekkili şirketin bakiye intifa ivazını talep ve dava edebilmesi için intifayı tek yanlı olarak tapuda terkin ettirmek dışında başka bir imkânı bulunmadığını,

5.Müvekkili şirketin en başından beri dava konusu talebini taraflar arasında imzalanan 23.01.2007 tarihli Protokol'ün "Feshin Sonuçları" başlıklı 12 nci maddesinin (b) bendinin (bb) alt bendine dayandırdığını, bu madde hükmüne göre bayilik sözleşmesinin süresinden önce sona ermesi ve buna bağlı olarak intifanın terkin edilmesi durumunda, müvekkili şirketin bakiye intifa süresi için daha evvel ödemiş olduğu intifa bedelinin iadesini talep edebileceğinin davalı tarafça da kabul edildiği belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle bakiye intifa bedeli istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6, Karar No: 2017/1416, Tarih: 20.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6 E.  ,  2017/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılam suçlarından yapılan yargılama sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.09.2014 gün ve 2014/154 Esas, 2014/207 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafiince temyizi üzerine, Dairemizin 10.02.2015 gün ve 2014/10966 Esas, 2015/868 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2017 gün ve 2016-382592 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı şekilde itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 10.02.2015 gün ve 2014/10966 Esas, 2015/868 Karar sayılı ilamındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin onama kararı aynen muhafaza edilmek kaydıyla çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, onsekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az 6 ay, erişkinlerde ise en az 12 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, 04.04.2014 tarihinde işlenen suç nedeniyle Gazi Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinden 6 aylık süreden önce 16.07.2014 günü yapılan muayeneye istinaden 06.08.2014 tarihli kurul toplantısında düzenlenen mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair raporun lehe kanun değerlendirilmesinde esas alınması suretiyle eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Dairemizce verilen 10.12.2015 gün ve 2014/10966 Esas,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Dairemizce verilen 10.12.2015 gün ve 2014/10966 Esas,

2015/868 Karar sayılı ilamda sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan Onama hükmünün AYNEN MUHAFAZASINA, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14143, Karar No: 2024/13621, Tarih: 24.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14143 E.  ,  2024/13621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1452 E., 2023/1389 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/350 E., 2023/177 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar ve davalılar ... ... Mad. San. ... İşletmeciliği ve Nakliye Tic. Ltd. Şti.ve ... ... vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine, davacıların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde özetle, davacılar murisi ...'ın 13.11.2013 günü meydana gelen iş kazasında vefat ettiğini iddia ederek maddi ve manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı müvekkillerden ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonun yükleme sonucu yükün ağırlığı 10 bin tonu bulması nedeniyle aracın normal seyir hızının çok altında bir hızla seyir halinde olduğunu, kamyon sürücüsü davalı müvekkili ...'ın müteveffayı aracın camına asılmaması konusunda uyardığını, aracı lastiğinin zarar görmemesi için dikkatini kantardan çıkarken aracın sol tekerleğine yoğunlaştırması sonucu kazanın gerçekleştiğini, müvekili ... ... Madencilik şirketinin iş yerinde her türlü görev ve sorumluluk alanları iş güvenliği ile ilgili yapılacak işlemler talimatların ayrıntılı olarak yer aldığını, her türlü olumsuzluğa karşı sürecin tam olarak profesyonel bir zemine oturtulduğunu, müvekkili ...'ın çalışan işçilerin yapacağı işlerle ve yer altında karşılaşabileceği tehlike ve risklerle ilgili gerekli bilgileri verdiğini ve almış oldukları sertifika ve ehliyetlerinin bulunduğunu, işverence işçilere verilen kurslar ve eğitimlerin davalı şirketin A Sınıfı İş Güvenliği uzmanı tarafından verildiğini, bu bilgilerin noter onaylı iş güvenliği ve iş sağlığı defterlerinde mevcut bulunduğunu, kazanın tamamen kazalı işçinin kusurundan kaynaklandığını, müvekkillerine atfedilecek kusur bulunmadığını belirterek haksız ve hukuki dayanaktan yoksun bulunan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle,

"Asıl dava, birleşen 2019/176 Esas ve 2023/19 Esas sayılı davalar birlikte dikkate alınarak;

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle,

"Asıl dava, birleşen 2019/176 Esas ve 2023/19 Esas sayılı davalar birlikte dikkate alınarak;

I-Davalı ... yönünden asıl davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine,

II- Davalılar ... ve ... ... Madencilik şirketi yönünden davanın ve birleşen davaların kısmen kabülü ile kısmen reddine;

1-Davacı baba ...'ın maddi tazminat talebinin taleple bağlı kabulü ile murisinin iş kazası neticesinde ölümü nedeniyle talep edilen 10.000 TL maddi tazminatın ölüm tarihi olan 13.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... ... Madencilik şirketinden müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına,

2- Davacı anne ...'ın maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile murisinin iş kazası neticesinde ölümü nedeniyle hesaplanan 129.671,49 TL maddi tazminatın ölüm tarihi olan 13.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... ... Madencilik şirketinden müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, birleşen 2023/19 Esas sayılı dosya ile istenen fazlaya ilişkin talebin reddine,

3-Davacılar ... ve ...'ın manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile

Davacıların iş kazası neticesinde çocuklarını kaybetmeleri nedeniyle duydukları elem ve üzüntünün derecesi, kazanın oluş şekli, ... ve davacıların yaşı, kusur durumu ve ekonomik koşullar dikkate alınarak takdiren her biri için ayrı ayrı 60.000,00 TL manevi tazminatın davacılar murisinin ölüm tarihi olan 13.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... ... Madencilik Şirketinden müşterek ve müteselsilen alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalılar ... ... Mad. San. ... İşletmeciliği ve Nakliye Tic. Ltd. Şti. ve ... ... vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri