muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24957, Karar No: 2014/4620, Tarih: 04.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24957 E.  ,  2014/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Terme 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 24.09.2013

No : 2012/470-2013/597

Dava, yersiz ödenen ölüm aylıkları ve sağlık giderlerinin yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 23.02.2005 tarihinde kesinleşen davalıya, 13.01.1996 tarihinde yaşamını yitiren Bağ-Kur sigortalısı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 01.04.2005 tarihinden itibaren bağlanan yetim aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadıklarının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca, Nisan 2012 tarihinde gerçekleştirilen işlemle kesildiği ve 01.10.2008-10.04.2012 dönemi bakımından yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar ile sağlık giderleri için borç tahakkuk ettirilerek tahsili için iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 E.- 2011/70 K. sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Diğer taraftan, 5510 sayılı Kanunun genel sağlık sigortalısı sayılanların düzenlendiği 60. maddesinde,

“İkametgahı Türkiye'de olan kişilerden;

a) 4 üncü maddenin birinci fıkrasının;

1) (a) ve (c) bentleri gereğince sigortalı sayılan kişiler,

2) (b) bendi gereğince sigortalı sayılan kişiler,

b) İsteğe bağlı sigortalı olan kişiler,

c) Yukarıdaki (a) ve (b) bentlerine göre sigortalı sayılmayanlardan;

1) Harcamaları, taşınır ve taşınmazları ile bunlardan doğan hakları da dikkate alınarak, Kurumca belirlenecek test yöntemleri ve veriler kullanılarak tespit edilecek aile içindeki geliri kişi başına düşen aylık tutarı asgari ücretin üçte birinden az olan vatandaşlar,

1) (a) ve (c) bentleri gereğince sigortalı sayılan kişiler,

2) (b) bendi gereğince sigortalı sayılan kişiler,

b) İsteğe bağlı sigortalı olan kişiler,

c) Yukarıdaki (a) ve (b) bentlerine göre sigortalı sayılmayanlardan;

1) Harcamaları, taşınır ve taşınmazları ile bunlardan doğan hakları da dikkate alınarak, Kurumca belirlenecek test yöntemleri ve veriler kullanılarak tespit edilecek aile içindeki geliri kişi başına düşen aylık tutarı asgari ücretin üçte birinden az olan vatandaşlar,

g) Yukarıdaki bentlerin dışında kalan ve başka bir ülkede sağlık sigortasından yararlanma hakkı bulunmayan vatandaşlar, genel sağlık sigortalısı sayılır.

6 ncı maddenin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (f), (g), (h), (ı) ve (k) bentlerinde sayılanların öncelikle, genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi olup olmadığına bakılır. Genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi ise tescili yapılmaz. Aksi takdirde birinci fıkra hükümlerinden durumuna uyan bende göre genel sağlık sigortalısı sayılır. Birinci fıkranın (f) bendi kapsamında gelir alması nedeniyle genel sağlık sigortalısı sayılanlar, aynı zamanda diğer bentler gereği de genel sağlık sigortalısı sayılması halinde (f) bendi dışındaki bentler kapsamında genel sağlık sigortalısı sayılır.

…..

Bu maddenin birinci fıkrasının (c) bendinin (1) numaralı alt bendi ile 80 inci maddede belirtilen aile; aynı hane içerisinde yaşayan eş, evli olmayan çocuk, büyük ana ve büyük babadan oluşur.

……..” düzenlemesine yer verilmiştir. Eldeki somut olayda; Kurum işleminin dayanağı olan rapor içeriğindeki muhtarların beyanları ile emniyet araştırması sonuçları gözetilmeli, davalı adresinde boşanılan eş adına elektrik abonelik kaydı bulunduğu, denetim tarihinden sonra adres değişikliği yoluna gidildiği hususları değerlendirilmeli, davaya konu döneme ilişkin boşanan eşlere ait seçmen bilgi kayıtları ile medula sisteminde yer alan adres bilgileri getirtilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilmeli, birlikte yaşama olgusunun tespiti halinde, yersiz sağlık giderleri yönünden, davalının 5510 sayılı Kanunun 60. maddesi ilgili bentleri gereğince genel sağlık sigortalısı sayılıp sayılmayacağı da araştırılarak elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7971, Karar No: 2006/11219, Tarih: 06.07.2006

13. Hukuk Dairesi 2006/7971 E., 2006/11219 K.

**13. Hukuk Dairesi 2006/7971 E., 2006/11219 K.**

**- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR

- TÜKETİCİ KREDİSİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 22 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı H…

…. AŞ ile davalı B…

….. H…

……. arasındaki davada İzmir 1. Tüketici Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 28/12/2005 günlü ve 2005/658-1783 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Cumhuriyet Başsavcılığının 6/6/2006 gün ve Hukuk-107950 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kâğıtlar okunup gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kredi kartı ile yaptığı harcama ve kullandığı kredilerden doğan borcunu ödemediği gibi, aleyhine girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece uyuşmazlığın değeri 378.08 YTL olup, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmadan doğrudan icra takibi ve dava açılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, uyuşmazlığın miktarı itibariyle temyiz edilemeyen ve kesinleşen hükmün kanun yararına bozulmasını istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece uyuşmazlığın değeri 378.08 YTL olup, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmadan doğrudan icra takibi ve dava açılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, uyuşmazlığın miktarı itibariyle temyiz edilemeyen ve kesinleşen hükmün kanun yararına bozulmasını istemiştir.

Davacı, davalının kredi kartı kullanarak yaptığı harcama tutarlarını ödemediğini, aleyhine girişilen icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 3/e maddesinde tanımı yapılan "tüketici" tarafından banka kartı kullanılarak yapılan ödemelerin, yine anılan Yasanın 3/h maddesinde belirtilen "tüketici işlemi" olduğunda duraksama olmamalıdır. 4077 sayılı Yasa ile getirilen önemli değişikliklerden birisi de, Tüketici Sorunları Hakem Heyetleri ile ilgili olup, bu düzenleme ile, tüketici işleminden doğan uyuşmazlıkların pratik, kısa ve ekonomik bir biçimde çözümlenmesinin amaçlandığı anlaşılmaktadır. 4077 sayılı Yasanın 22. maddesinin beşinci fıkrasıyla da, değeri 500.000.000 liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hâkem Heyetine başvuru zorunluluğu getirilmiş, başvuruda tüketici, satıcı, veya sağlayıcı ayırımı yapılmamıştır. Her ne kadar mahkemece uyuşmazlık değerinin 378.08 YTL. olduğu uyuşmazlığın miktarı itibariyle Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmadan böyle bir dava açılamayacağı gerekçesi ile dava ret edilmiş ise de dosya kapsamından davacı bankanın tüketici sorunları Hakem Heyetine 17/6/2005 tarihinde başvurduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davanın Tüketici Sorunları Hakem Heyetine yaptığı başvuru ile ilgili belgelerin getirtilerek Başvurunun mahiyeti ve içeriğinin incelenmesi ve davacının yukarda açıklanan gerekliliği yerine getirip getirmediği belirlenerek bu davanın Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına karşı bir itiraz davası olup olmadığı tartışılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 6/7/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13575, Karar No: 2018/3911, Tarih: 12.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13575 E.  ,  2018/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalının ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görev yaparken mesai dışı, hafta sonu ve yıllık iznli olduğu dönemlerde yapmadığı işlemlere ilişkin adına kaydedilen işlem puanları neticesinde haksız performans geliri elde ettiğini, ödeme yazısının tebliğine rağmen ödemeyeceğini bildirdiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla 6.589,66 TL nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; klinik şefi olduğunu, kendi adına kayıt edilen işlemlerden haberdar olmadığını, hakkında ceza yargılaması yürütüldüğünü, döner sermaye ücretleri bakımından bir yanlışlık söz konusu olur ise başhekimlikçe bu yanlışlığın düzeltileceğini, bilgi işlem merkezi kayıtlarının kendisi tarafından girilmediğini, kendisine ödenen paraların da ayrıntısını bilemeyeceğini, klinik şefi olarak eşit düzenleme yaptığını, kendi görevini dahi diğer çalışanlara paylaştırdığını, çalışan diğer hekimlerinde kendisinden ücret isteğinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının kast ve kusurlu bir davranışı ile davacıyı zarara uğrattığı ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sebepsiz zenginleşme, BK.nun 61-66.maddeleri (TBK.nun 72-82.maddeleri) gereğince, bir kimsenin malvarlığının geçerli (haklı) bir sebep olmaksızın diğer bir kimsenin malvarlığı aleyhine çoğalması (zenginleşmesi) demektir. Sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak talep edilebilmesi için borçlunun malvarlığından bir başkasının aleyhine olarak zenginleşme meydana gelmeli, zenginleşme ve zenginleştirici olay arasında illiyet bağı bulunmalı ve zenginleşme haklı bir sebebe dayanmamalıdır. Haklı bir sebep olmaksızın başkası zararına mal edinen kimse onu iade ile yükümlüdür. Sebepsiz zenginleşme kurumunun varlık sebebinde haksız değer kaymalarının önlenmesi amaçlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinde; idare tarafından davalının haksız performans geliri elde ettiğinin tespit edildiği, davalının İl Disiplin Kurulu tarafından aylıktan kesme cezası ile cezalandırıldığı, işlemin iptali için açılan dava da; sağlık hizmeti veren diğer doktorlar ve hastalar nezdinde bir tespit yapılmaksızın karar verilmesi nedeniyle işlemin iptaline karar verildiği, hakkında açılan ceza davasında ise; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/102 esas 2012/415 karar sayılı ilamıyla; davalının bakmadığı halde hastalara bakmış gibi kayıtlara kendi ismini yazdırarak ve bu şekilde fazla gelir elde ederek görevini kötüye kullandığı, tanıkların anlatımı, dosyadaki kayıt suretleri, düzenlenen rapor içeriğiyle görevi kötüye kullanma suçu sabit görüldüğünden cezalandırılmasına, daha sonra vefatı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği görülmektedir.

O halde; mahkemece; dava konusunun BK.nun 61-66.maddeleri (TBK.nun 72-82.maddeleri) çerçevesinde değerlendirilerek; dosyanın alanında uzman bilirkişiye tevdi edilerek davalıya yapılan yersiz ödeme miktarının bulunup bulunmadığının tespiti ile, sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken; davalının somut olayla ilgili olarak kasıt, kusur ve ihmalinin bulunmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6611, Karar No: 2013/12192, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6611 E.  ,  2013/12192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) fiilen el atıldığı taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 4780 ada 31 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen Kanlıyurt Mahallesi 2381 ada 5 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerini belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 2381 ada 5 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 27.06.2006 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın 17.03.2010 olan değerlendirme, emsal alınarak incelenen taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 27.06.2006 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14088, Karar No: 2007/16140, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14088 E.  ,  2007/16140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve müdahil Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.04.2005 gün 2005/1039-5087 sayılı bozma kararında özetle: "Tapu kaydının cinsi meşelik tarla olup, hasımsız açılan dava sonunda kesinleşen ilam bu davanın tarafı olmayan Hazine ve Orman Yönetimini bağlamaz. Ayrıca karara dayanak alınan bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığını ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici de değildir. O halde, mahkemece memleket haritası, ... fotoğrafı, amenajman planı getirtilip, yeniden yapılacak keşifte taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu... Köyü 417 parselin B= 3235.595 m2 ve C= 1520.554 m2'lik bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, A= 19586.675 m2 bölümünün ... Çur adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve müdahil Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/173, Karar No: 2024/3970, Tarih: 08.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/173 E.  ,  2024/3970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/427 E. 2023/664 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/3321 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24/03/2016 tarih, 2015/888 Esas 2016/256 Karar sayılı kararı ile sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, adli sicil kaydı okunarak beyanı alınmak suretiyle cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.İlgili kararın, sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 2020/9340 Esas, 2023/5101 Karar sayılı kararı ile "UYAP kayıtlarının incelenmesinde karar tarihinde, başka suçtan Midyat Açık Ceza İnfaz kurumunda hükümlü olan ve duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın, hükmün verildiği oturuma getirtilmeyerek yada talebi halinde SEGBİS sistemi ile hazır bulundurulmayarak savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196 ıncı maddesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2023 tarihli, 2023/427 Esas ve 2023/664 Karar sayılı kararı ile, sanığın, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın, olay tarihinde tartıştığı mağduru darp ederek ve sürükleyerek zorla araca bindirdiği, polis ekiplerince takibe alınan aracın bir müddet sonra durdurulduğu, bu süre zarfında sanığın, mağduru hürriyetinden yoksun kıldığı

iddiasına ilişkindir.