muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5000, Karar No: 2025/1434, Tarih: 05.02.2025

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa vasfında olmadığını, davaya konu taşınmazın bedelinin yüksek belirlendiğini, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin kesin süreye rağmen süresinde yatırılmadığını, hak kaybı oluştuğunu, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idareye 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca iki kez kesin süre verildiği, davacı idare vekiline verilen süreler içerisinde kamulaştırma bedeli depo edilmediğinden İlk Derece Mahkemesince ilk verilen kararda davanın reddine dair hüküm kurulduğunu, hükmün taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin kararını yerine getirdiği anlaşıldığından kararın kaldırıldığı, ancak davalının geç bloke edilen bedeli kabul etmedikleri anlaşılmış olup davanın reddine karar verilmesi gerektirken kaldırma kararı sonrası davanın kabulüne dair hüküm kurulması doğru görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile depo edilen kısmın idareye iadesi ve tapunun eski malikine iadesini sağlayacak şekilde yeniden hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; bedelin depo edildiğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, aksi takdirde acele kamulaştırma bedeli olarak depo edilen bedelin de iadesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı idare vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12809, Karar No: 2016/5526, Tarih: 30.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/12809 E.  ,  2016/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nın 151/1, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet mükerrirlere özgü infaz rejimi, denetimli serbestlik tedbiri

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ailesinin müşteki ile aynı mahallede oturduğu, olay tarihinden önce müşteki ile sanığın annesi arasında bir takım problemlerin yaşanmış olduğu, sanığın 27/09/2010 tarihinde Kayseri merkezdeki ... Mahallesi ... caddesindeki müştekinin evinin önüne gelerek kapı ve pencere camlarını kırdığı anlaşıldığından, eylemin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine, usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14647, Karar No: 2010/12825, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14647 E.  ,  2010/12825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 23.12.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 9,30 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemle bağlı olarak davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece 26.05.2009 tarihli hesap raporu esas alınarak davacının maddi zararı belirlenmişse de hükme esas alınan hesap raporunda, davacının pasif devre zararının hesap yönteminin hatalı olduğu görülmektedir. Sigortalının zarar ve tazminatının hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alması veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunsa dahi pasif dönemin zarar hesabına dahil edilmesi gerektiği Dairemizin yerleşmiş uygulamasıdır.

Mahkemece hükme esas alınan hesap raporunda sigortalının pasif devre zararının da dikkate alınması bu nedenle yerindedir. Ancak pasif devre zararının, bilinen dönemdeki son asgari ücretin asgari geçim indirimsiz yıllık tutarının bilinmeyen devre başından itibaren bakiye ömrüne kadar her yıl için % 10 artış ve ıskonto uygulanması ile bulunacak ücretlerle, 60 yaşından bakiye ömrüne kadar her yıl için ayrı ayrı hesaplanması gerekirken, pasif devre başından itibaren mükerrer ıskonto yapılmak suretiyle pasif devre zararının hesaplanması, giderek pasif devre zararının düşük çıkarılması hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde davacının maddi zararının noksan hesaplandığı, Yargıtay denetimine elverişli bulunmayan hesap bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3373, Karar No: 2019/3705, Tarih: 10.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3373 E.  ,  2019/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

1- Mükellef olan sanık hakkında, 2008 takvim yılına ait defter ve belgeleri yapılan tebligata rağmen süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef olan sanığa ait olduğu, 213 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve istenildiğinde ibraz etme zorunluluğunun bulunduğu; somut olayda, mükellefiyetin 31.12.2009 tarihinde terk edildiğinden işyerinin faaliyette bulunmaması nedeniyle, 20.06.2012 tarihli ...... sayılı isteme yazısının, 22.06.2012 tarihinde MERNİS adresinde sanığın eşi ......'e tebliğ edilmesine karşın mazeret bildirilmeksizin 15 günlük yasal sürede istenilen defter ve belgelerin ibraz edilmediğinin belirtilmesi; sanığın sorgusunda, ibraz için kendisine tebligat yapılsa da annesinin hastalığı nedeni ile defter ve belgelerini ibraz edemediğini, İzmir'e dönünce Vergi dairesine gittiğini ancak müfettişin belgeleri almadığını savunması; hükme esas alınan 22.06.2012 tarihli tutanakla incelemeye başlandığı görülmüştür demiş ise de, bu tutanakta defter ve belgelerin daireye teslim edildiğine ilişkin bir kayıt bulunmaması ve 21.03.2013 tarihli müzekkere cevabı içeriğine göre de, Vergi Suçu Raporunun düzenlenmesinden sonra mükellefin 12.09.2012 teslim tarihli içeriği bilinmeyen bir paketi ptt kargo ile Müfettişliğe gönderdiği, içeriği bilinmeyen paketin mükellefe iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın unsurları itibarıyla oluşup sübuta eren atılı suçtan mahkumiyeti yerine, sanığın suç kastının olmadığından suçun unsurlarının oluşmayacağı şeklindeki hatalı gerekçe ile beraatine hükmolunması,

2- Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda, suç tarihinin ibraz için verilen 15 günlük yasal sürenin bitimini izleyen tarih olduğu dikkate alındığında, "09.07.2012" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "2012" şeklinde eksik yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7104, Karar No: 2019/5489, Tarih: 18.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7104 E.  ,  2019/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18/09/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13885, Karar No: 2012/30589, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13885 E.  ,  2012/30589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, bar, disco, şemsiye, havuz, restaurant, yeşil alan ve 2 ünite su sporları yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp yapıların yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın uygulama imar planı içinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapıların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9840, Karar No: 2023/6283, Tarih: 19.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/9840 E.  ,  2023/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/787 E. 2015/464 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2014/787 Esas, 2015/464 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii tarafından; sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin, inandırıcı , her türlü şüpheden uzak delil bulunmamasına rağmen sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek hüküm temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, tamamen sahte olarak düzenlenmiş 52.500,00 TL bedelli Halil Karahan emrine keşidecisi Pratik Çanta Promosyon San. Ve Tic. Ltd. Şti olan Türk Ticaret Kanununda belirtilen unsurları tam olarak oluşmuş ve resmi belge sayılan emanete kayıtlı çeki katılandan daha önce almış olduğu borç karşılığı verip kullanmak suretiyle atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanık üzerine atılı işlemediğine ilişkin savunmada bulunmuştur.

3.Antalya Kriminal Polis Labratuvarı Müdürlüğü'nün 15.09.2014 tarihli uzmanlık raporu ile çekin tamamen sahte oluşturulduğu ve aldatma niteliğinin bulunduğu, tespit edilmiştir.

4. Mahkemece yapılan yargılamada neticesinde; ekspertiz raporu, sanık savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, kriminal rapor, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Mahkemece yapılan yargılamada neticesinde; ekspertiz raporu, sanık savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, kriminal rapor, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 13.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2014/787 Esas, 2015/464 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7001, Karar No: 2023/5386, Tarih: 23.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/7001 E.  ,  2023/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/98 E., 2020/170 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen kararın temyiz incelemesi neticesinde; Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; ... ilçesi ... Mahallesinde dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği yaklaşık 1,5 dönümlük taşınmazın 30 yılı aşkın süredir davacının zilyetliğinde bulunduğunu ve tarımsal amaçla kullanıldığını, içinde 2 katlı ev ve muhtelif sayı ve yaşta meyve ağacı bulunduğunu, davacı lehine zilyetlik yoluyla mülk edinme koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 05.07.1971 tarihinde ilan edilerek kesinleşen Kirten (Ulukapı) serisi bazında yapılmış orman kadastrosu ile 12.05.1992 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 ... Kanunun' un (6831 ... Kanun) 2/B maddesi çalışmaları mevcut olup, arazi kadastrosu 1963 yılında yapılmış ve dava konusu yer taşlık ve çalılık olarak tapulama harici bırakılmıştır.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde özetle; haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.07.2015 tarih ve 2013/62 Esas, 2015/451 Karar ... kararı ile; "Dava konusu edilen yerin zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu ve davacı yararına zilyetlikle kazanım koşulları oluştuğu" gerekçesiyle, davanın kabulüne, fen bilirkişileri ... ve ... tarafından tanzim olunan 08.01.2015 tarihli rapor ve ekindeki krokide A harfi ile sarı renkle gösterilen 794.24 metrekarelik taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 14.07.2015 tarih ve 2013/62 Esas, 2015/451 Karar ... kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.