muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5720, Karar No: 2016/3944, Tarih: 28.03.2016

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak vc Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 vc 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma alıma alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Şu durumda davalıların bahse konu haber yorum da... Gazetesi'nde 23/04/2014 tarihinde yayımlanan haber yoruma, yine aynı yöntemle haber yorumla karşılık verdikleri, haberin verilme şekli ve yorum yapılırken eleştiri ve değer yargısı çerçevesinde kalındığı, davacıların kişilik haklarına saldırı bulunmadığı, özünde haber yorumun etki, tepki koşullarında kaldığından, davanın tümden reddi gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun (2) nolu bentteki onama kararına katılmıyoruz. 28/03/2016
Yargıtay — Esas No: 2014/7207, Karar No: 2014/10633, Tarih: 16.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7207 E.  ,  2014/10633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski tarihli memleket haritası ile 1982 tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğraflarının getirtilmesinden sonra,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde en eski tarihli olan memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1982 tarihli memleket haritası ile dayanağı hava fotoğrafının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu olarak incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirip yitirmediği ve kullanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı, ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/921, Karar No: 2024/2853, Tarih: 19.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/921 E.  ,  2024/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2425 E., 2022/637 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 31. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/477 E., 2022/512 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı işveren nezdinde tekniker olarak çalışmaktayken 29.07.2013 tarihinde uğradığı iş kazası sonucunda yaralandığını ve malul kaldığını, kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin kusurlu olduğunu beyanla, maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, dava dilekçesinde ileri sürülen hususların gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı ile dosya kapsamına uygun 29.03.2022 tarihli bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalar birlikte değerlendirildiğinde; davacının 29.07.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde toplam 122.857,81 TL maddi zararının olduğu, davacının, davalıya ait işyerinde çalışırken geçirdiği kaza sonrasında yaralanması nedeniyle manevi zarara uğradığı kanaatine varılmış, olayın meydana geliş şekli, tarafların kusur ve sosyo-ekonomik gelir durumları, maluliyet, paranın alım gücü, manevi tazminat miktarının zenginleştirici ve fakirleştirici tayin olunamayacağına dair ilkeler dikkate alınarak takdiren 15.000,00 TL manevi tazminat takdir edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, maddi tazminat hesabının müvekkili aleyhine olacak şekilde hatalı yapıldığını, manevi tazminatın hukuki ve fiili gerçeklik, iş kazasının davacının ruhi ve bedeni vücut bütünlüğünde ortaya çıkardığı zararlar, davacının yaşı, davalının sorumlu olduğu kusurun ağırlığı karşısında düşük kaldığını, karara karşı diğer tüm yönleri ile de itiraz ettiklerini belirterek, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, maddi tazminat hesabının müvekkili aleyhine olacak şekilde hatalı yapıldığını, manevi tazminatın hukuki ve fiili gerçeklik, iş kazasının davacının ruhi ve bedeni vücut bütünlüğünde ortaya çıkardığı zararlar, davacının yaşı, davalının sorumlu olduğu kusurun ağırlığı karşısında düşük kaldığını, karara karşı diğer tüm yönleri ile de itiraz ettiklerini belirterek, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkili tarafından iş sağlığı ve güvenliğine yönelik gerekli tedbirlerin alındığını, gerekli eğitimlerin verildiğini, bu hususun dosyada mevcut eğitim belgeleri ve imza listeleriyle sabit olduğunu, bilirkişi raporunun somut belgelere itibar edilmeksizin, varsayıma dayalı öznel değerlendirmeler içerdiğini, davacının yürütmekte olduğu işin öncelikle yüksek hayati risk taşımadığını, çalışanın verilen talimatlara uyması, sağlanan ekipmanları kullanması, yeterli dikkat ve özeni göstermesi durumunda kazanın meydana gelmesinin söz konusu olmayacağını, kazanın oluşunda davacının asli kusurlu olduğunu, diğer taraftan davacının belirlenen ücretine kaza tarihinden olası emeklilik tarihine kadar yapılan artış oranlarının da gerçeği yansıtmadığını, iş kazası nedeniyle davacı bir süre geçici iş göremezlik durumunda kalmış ise de sonrasında çalışmaya devam ettiğini, davacının maluliyetinin söz konusu olmadığından SGK tarafından gelir bağlanmadığını, davacının gerçekte maddi zararının bulunmadığını, hatalı tespit ve öznel değerlendirmelere dayalı olarak belirlenen kusur oranları esas alınarak yapılan maddi tazminat hesabının hatalı olduğunu iddia ederek, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 29.07.2013 tarihinde saat 10:30 sularında, davalı çalışanı Saha Operasyonları Ekip Liderliği personeli ...’in, Sivas Hafik İlçesinde D-200 karayolu kenarında kamyondan direk indirme işlemi yapıldığı sırada, kamyondan kayan/düşen direğin kazazedenin sol ayağına çarpması sonucu ayak bileğinden yaralanması şeklinde kazanın meydana geldiği, Mahkemece hükme esas alınan ve iş güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 03.01.2022 tarihli kusur raporunda, kazalı işçi ...'in direkleri kamyondan güvensiz usullerle indirmeye çalışarak/düşme ve kayma tehlikesine karşı emniyetli mesafede bulunmayarak şahsi güvenliğini tehlikeye atması, dikkatsiz ve tedbirsiz davranması sebebiyle % 25 (yüzde yirmibeş) oranında kusurlu olduğu, davalı işverenin ise kamyondan yük indirme esnasında direklerin düşme/kayma vb. oluşabilecek risklerin belirlenerek önleyici tedbirlerin alınmaması, yüklenen direklerin plan dahilinde emniyetli usullerle araçtan indirilmesi için müşterek-koordineli çalışma esaslarının belirlenerek çalışanların bilgilendirilmemesi, tüm bu hususlarda yapılan işe uygun iş güvenliği bilincini oluşturacak şekilde eğitim programlarının verilmemesi, emniyetli çalışma alışkanlığı kazandırılmaması, işyerinde geniş bir gözetim ve denetim sistemi tesis edilmeyerek işin yürütümünün çalışanın dikkat ve inisiyatifine bırakılması sebebiyle %75 (yüzde yetmişbeş) oranında kusurlu olduğu, Mahkemece hükme esas alınan ve iş güvenliği uzmanı bilirkişiler tarafından düzenlenen 03.01.2022 tarihli bilirkişi raporunun denetime elverişli, dava konusu olayın oluş şekline ve kazanın meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine uygun olduğu kanaatine varıldığı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 15.02.2021 tarih 2021/2570 K. sayılı kararı ile davacının 29.07.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı maluliyet oranının, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde %6,1 olduğuna karar verildiği, verilen karara karşı taraflarca herhangi bir itirazda da bulunulmadığı, Mahkemece hükme esas alınan 29.03.2023 tarihli bilirkişi raporunun tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda düzenlendiği, gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur pay oranları gibi tüm verilerin ortaya konulduğu, hal böyle olunca hesap bilirkişi raporunun usul ve yasa ile içtihatlara uygun olduğu gerekçesi ile davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında karşılanarak gerekçe oluşturulduğu hususları da dikkate alınarak, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16866, Karar No: 2019/3176, Tarih: 08.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16866 E.  ,  2019/3176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

Dava, maluliyet oranının tespiti ile iş göremezlik gelirinin bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 58'inci ve 95’inci maddesinde malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumundan alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporla, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Dosya kapsamı incelendiğinde Mahkemece, sürekli iş görmezlik ve malullük hallerinin tespitinde izlenecek yol uygulanmış olmakla beraber, %14.3 sürekli iş görmezliğin başlangıç tarihi yönünden Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmadan ve Kurumdan davacıya ilişkin sürekli iş göremezlik geliri bağlama kararı alınıp alınmadığı sorulup, var ise ilgili dosya celp edilmeden karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4872, Karar No: 2020/704, Tarih: 20.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4872 E.  ,  2020/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, katılan ...’nin 12.03.2015 tarihinde beyanının alındığı duruşmada bildirdiği "Mart Mahallesi 448 sokak No: 10 Kadirli/Osmaniye" adresi yerine, mernis adresi olan "Karacasu Karaziyaret Mahallesi 81058 Sokak No:4 Dulkadiroğlu/Kahramanmaraş’’ adresine tebliğ edildiği, gerekçeli kararın mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince doğrudan tebliği usulsüz olduğundan, gerekçeli karar 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre katılana usulüne uygun olarak tebliğ edilip, verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesinin ve bu konudaki ek tebliğnamenin eklenerek iadesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6672, Karar No: 2011/16821, Tarih: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6672 E.  ,  2011/16821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.11.2009 tarih ve 2009/41 - 2009/565 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %5 hisse oranında ortağı olduğunu, müvekkilinin %5 olan hisse oranını çok küçük miktarlara düşürmek amacıyla şirketin 2.000.000,00 TL olan sermayesinin yaklaşık olarak %75 oranında abartılı bir artış ile 1.478.000,00 TL arttırılarak 3.478.000,00 TL'ye çıkartma kararı aldığını, yönetim kurulunun bu teklifi 17/12/2008 tarihli genel kuruldan oylandığını ve müvekkilinin muhalefet oyuna ve muhalefet şerhine rağmen kabul edildiğini, davalı şirketin sermaye arttırımına ihtiyacı olmadığını ileri sürerek sermaye arttırımına ilişkin 17/12/2008 tarihli genel kurul kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin davacının katılımı ile 14/04/2003 tarihinde 2.000.000,00 TL esas sermaye ile diyaliz kliniği işletmek ve bu konuda faaliyet gösteren işletmelere ortak olmak amacıyla kurulduğunu, davalının iştiraklerinin bulunduğunu, davalı şirket ve iştiraklerinin zarar ettiğini, davalı şirketin sermayesinin kendi sermaye ihtiyacı için belirlenen 674.000,00 TL ile iştiraklerinin sermaye artışı için gerekli olan 804.000,00 TL olmak üzere toplam 1.478.000,00 TL arttırıldığını, söz konusu nakit ihtiyacını geçmiş dönem karlarından karşılanmasının mümkün olmadığını, sermaye attırım kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna göre, 17/12/2008 tarihli sermaye arttırımında şirketin geçmiş yıllardan birikmiş olan 1.736.516,04 TL tutarındaki karının kısmen dahi olsa kullanılmasına gerek duyulmaksızın, tamamen dış kaynaklardan karşılanmak suretiyle sermaye arttırımı yapılmasının tercih edilmesi neticesinde, davacının sermaye arttırımına katılması için TTK'nun 394. maddesi hükmü uyarınca rüchan hakkını kullanarak, arttırılan sermaye içinde şirketteki pay oranına tekabül eden 73.900,00 TL miktarında nakdi ödeme yapması gerekeceği ve davacının bu ödemeyi yapmaması durumunda da şirketteki %5'lik pay

oranının %2.8'e düşeceği, davalı şirketin çoğunluk pay sahipleri tarafından şirketin 1.736.516,04 TL tutarındaki geçmiş yıllardan birikmiş karlarını kullanarak sermaye ihtiyacını iç kaynaklardan karşılamak ya da en azından dış kaynaklardan sermaye arttırımı ile eş zamanlı olarak bu kârı kısmen veya tamamen pay sahiplerine dağıtmak suretiyle, pay sahiplerinin rüchan haklarını kullanarak nakdi sermaye attırımına katılmalarını kolaylaştırmak olanakları mevcut olduğu halde, şirketin birikmiş karını herhangi bir şekilde kullanmaksızın tamamen nakten ödenmek üzere sermaye arttırım kararı alınmış olması ve böylece davacı azlık pay sahibini şirketteki pay oranını muhafaza etmek için nakdi sermaye ödemesi yapmak külfetine sokmuş olmasının "hakların en az zarar verecek tarzda kullanılması" ilkesi ile bağdaşmadığı ve sermaye attırım kararının TTK'nun 381. maddesi anlamında dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 17/12/2008 tarihli Olağan Genel Kurulda alınan sermaye arttırım kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı anonim şirket olağan genel kurul toplantısında alınan sermaye artırımına ilişkin kararın iptali istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, sermaye artırımına gerek olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davalı vekili, cevap layihasında ve yargılama sırasında, şirketin sermaye artırımına ihtiyacı olduğunu savunduğuna göre mahkemece, şirketin düzenli kâr dağıtımını temin maksadını gerçekleştirebilmek için gerçekten de sermaye arttırımına ihtiyaç bulunup bulunmadığı hususunda iktisat/ekonomi alanında uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi heyetinden ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik ve yetersiz rapora dayalı hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.