muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/607, Karar No: 2023/1266, Tarih: 03.05.2023

Davalı vekili; sözleşmenin geçersiz olduğunu, tanık beyanının dikkate alınmadığını, taşınmaz satılmadığı için borcun muaccel hale gelmediğini, sözleşmenin geçerli olduğu kabul edilse dahi geciktirici koşula bağlı bir sözleşme olduğunu, sözleşmenin avukatlık hizmetinin bitmesinden çok sonra imzalandığını, sözleşmenin imzalandığı tarihte ifa imkansızlığının mevcut olduğunu, sözleşme yazılı olarak yapılmadan hizmet alındığından Avukatlık Kanunu'nun 164 üncü maddesinin uygulanmasının gerektiğini, davacıların kendisini korkutup, yanlış bilgi vererek sözleşme imzalattığını, azlin haklı olduğunu, davacılar tarafından takip edilen davada harca esas değerin 1.000 TL olup hesaplamaların bu miktar üzerinden yapılması gerektiğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürülerek istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı, mevcut delil durumu, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının yeterli, denetime ve somut olayın özelliklerine uygun olması, sözleşmenin geçerli olması, irade sakatlığının ispat edilememesi, sözleşme gereğince taşınmazın tescil tarihi olan 04.03.2015 tarihindeki değeri üzerinden vekalet ücreti hesaplanmasının yerinde olması, davacı tarafın sözleşme gereğince edimlerini yerine getirmiş olup aksinin iddia ve ispat edilmemiş olması ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından tarafların istinaf başvurularının HMK’nın 353/1/b/1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

2. Kararın davalı vekili tarafından temiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 26.12.2022 tarihli ek kararı ile; dairece verilen kararın davalı tarafa 12.12.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davalı tarafından 08.12.2022 tarihinde temyiz başvuru dilekçesi gönderildiği, ancak başvuru için gerekli nispi temyiz harcı olan 3.318,62 TL'nin yatırılmadığı anlaşıldığından, davalı tarafa eksikliğin giderilmesi için muhtıranın 14.12.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davalı tarafça gerekli nispi harcın verilen 1 haftalık kesin süre içerisinde yatırılmadığı anlaşıldığından HMK'nın 366'ncı maddesi yollaması ile aynı Kanunun 344 üncü maddesi gereğince davalının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili, ek karara karşı ise davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, yapılan keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın 04.03.2015 tescil tarihindeki değerinin 194.327,42 TL, taşınmazın 04.12.2019 dava tarihindeki değerinin 364.174,06 TL olduğunun belirtildiğini, bunun üzerine taraflarınca 01.03.2021 tarihli dilekçe

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili, ek karara karşı ise davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, yapılan keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın 04.03.2015 tescil tarihindeki değerinin 194.327,42 TL, taşınmazın 04.12.2019 dava tarihindeki değerinin 364.174,06 TL olduğunun belirtildiğini, bunun üzerine taraflarınca 01.03.2021 tarihli dilekçe

ile müvekkillerden ... için bedel artırımı talep edilip davanın 364,174,06 TL üzerinden kabulüne karar verilmesini istediklerini, mahkemece dava dilekçelerindeki taleplerine aykırı olarak, taşınmazın davalı adına tescil edildiği 04.03.2015 tarihindeki taşınmazın değeri üzerinden vekalet ücretine hükmedildiğini, davalı sözleşmeye uygun olarak ödeme yapmadığından ve dava açılmasına sebep olduğundan, taşınmazın davanın açıldığı 04.12.2019 tarihindeki gerçek değerinin %3’ünün vekâlet ücreti olarak ödenmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili; her ne kadar kararda 14.12.2022 tarihinde taraflarına harçların yatırılması için 1 haftalık süre verildiğine dair muhtıra tebliğ edildiği yazılmışsa da taraflarına herhangi bir muhtıra tebliği yapılmadığını, ne kadarlık bir harcı yatırmaları gerektiğini bilmelerinin mümkün olmadığını, muhtıra verilebilmesi için temyiz süresinin geçmesinin beklenmesi gerektiğini, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen gerekçeli kararın taraflarına 13.12.2022 tarihinde tebliğ edildiğini, durum böyle olunca tebliğden 5 gün sonrası yani 18.12.2022 tarihinden itibaren 2 haftalık temyiz süresi hesaplandığında 01.01.2023 tarihinin karşılarına çıktığını, sürenin son günü hafta sonuna denk geldiğinden sürenin 02.01.2022'ye kadar uzadığını, böylece temyiz başvurusu yapmak için son günün 02.01.2023 tarihi olacağını, mahkeme tarafından temyiz karar harcı ve temyiz harçlarının yatırılmamasından bahisle 1 haftalık kesin süre verilebilmesi için temyiz başvuru süresinin geçmesinin beklenmesi gerektiğini, aksi halde 2 haftalık istinaf başvuru süresi içerisinde mahkeme tarafından 1 haftalık kesin süre verilmesinin hakkın yerine getirilmesinin engellenmesi anlamına geleceğini, böylelikle temyiz dilekçesini erken vermelerinin hak kaybı yaşamalarına sebep olduğunu, mahkemenin temyiz süresinin işlemeye başlamasının hemen ardından istinaf harcının yatırılması için 1 haftalık kesin süre veremeyeceğini, HMK'nın 344 ve 345 inci maddeleri birlikte değerlendirildiğinde 1 haftalık kesin sürenin temyiz süresinin bitiminden önce verilmesinin hukuk mantığı ile çeliştiğini, hakkaniyete, hukuka ve ahlaka uygun olan HMK 345 inci maddede belirtilen 2 haftalık hak düşürücü sürenin bitmesinden sonra halen daha temyiz harçlarının yatırılmadığı anlaşılırsa 344 üncü maddeye göre 1 haftalık kesin süre verilmesi gerektiğini belirterek bölge adliye mahkemesince verilen temyiz taleplerinin yapılmamış sayılmasına dair kararın bozulmasını, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanunun anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanunun anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

2. 6100 sayılı HMK'nın 95 inci maddesinde; "Elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hâkimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse, eski hâle getirme talebinde bulunabilir. Süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen aynı sonuca, eski hâle getirme dışında, başka bir hukuki yoldan ulaşılabiliyorsa, eski hâle getirme talebinde bulunulamaz.", 96 ncı maddesinde; "Eski hâle getirme, işlemin süresinde yapılamamasına sebep olan engelin ortadan kalkmasından itibaren iki hafta içinde talep edilmelidir. İlk derece ve istinaf yargılamalarında, en geç nihai karar verilinceye kadar eski hâle getirme talebinde bulunmak mümkündür. Ancak, nihai karar bir tarafın yokluğunda verilmişse, tahkikat aşamasında kaçırılan süreler için kararın verilmesinden sonra da eski hâle getirme talebinde bulunulabilir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanunun müteakip 97 nci maddesinde ise; eski hale getirme dilekçesinde talebin dayandığı sebepler ile bunların delil veya emarelerinin gösterileceği belirlenmiş, 98 nci maddesinde ise, temyiz yoluna başvuru hakkının düşmesi hâlinde ise eski hale getirmenin Yargıtaydan talep edileceği öngörülmüştür.

3.1136 sayılı Avukatlık Kanununun 163 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında; "Avukatlık ücret tavanını aşan sözleşmeler, bu Kanunda belirtilen tavan miktarında geçerlidir. İfa edilmiş sözleşmenin geçersizliği ileri sürülemez. Yokluk halleri hariç, avukatlık sözleşmesinin bir hükmünün geçersizliği, bu sözleşmenin tümünü geçersiz kılmaz.

" denilmiştir.

4. Avukatlık Kanununun 164 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında; "Yüzde yirmibeşi aşmamak üzere, dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın belli bir yüzdesi avukatlık ücreti olarak kararlaştırılabilir.", 3 üncü fıkrasında ise; "İkinci fıkraya göre yapılacak sözleşmeler, dava konusu para dışındaki mal ve haklardan bir kısmının aynen avukata ait olacağı hükmünü taşıyamaz." düzenlemesi mevcuttur.

3.Değerlendirme

" denilmiştir.

4. Avukatlık Kanununun 164 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında; "Yüzde yirmibeşi aşmamak üzere, dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın belli bir yüzdesi avukatlık ücreti olarak kararlaştırılabilir.", 3 üncü fıkrasında ise; "İkinci fıkraya göre yapılacak sözleşmeler, dava konusu para dışındaki mal ve haklardan bir kısmının aynen avukata ait olacağı hükmünü taşıyamaz." düzenlemesi mevcuttur.

3.Değerlendirme

1. Davalı vekili, Bölge Adliye Mahkemesinin verdiği 26.12.2022 tarihli ek karardan hemen sonra verdiği 27.12.2022 tarihli dilekçesiyle; söz konusu harcın yatırılmamış olmasının sebebinin, yargılama sırasında davalıyı temsil eden vekillerden ...'ın, hastalığı sebebiyle Prof. Dr. Ömer Karakür'ün muayenehanesinde tedavi altında olması, 19.12.2022 tarihinde muayenehaneye giriş yapması, kalp rahatsızlığı sebebiyle sürekli olarak müşahade altında tutulmasının ve tetkiklerden geçmesinin gerektiği belirtilerek; geç de olsa yatırdıkları temyiz harcının dikkate alınması ile eski hale getirme ve temyiz başvurusunun kabulü talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, her ne kadar rahatsızlığı sebebiyle eksik temyiz harcının süresinde yatıramadığını belirtmişse de, davalı asilin, vekili ... dışında tebligatın çıktığı aynı adreste olan Av. ... tarafından da işbu dava dosyasında temsil edildiği görüldüğünden elde olmayan nedenlerle kanunda belirtilen ya da hakim tarafından kesin olarak belirlenen süre içinde gerekli işlemin yapılamadığı kanıtlanamamıştır.

Hal böyle olunca, davalı vekili tarafından HMK'nın 95 inci maddesinde değinildiği üzere, elde olmayan nedenlerle kanunda belirtilen süre içinde gerekli temyiz işleminin yapılamadığı kanıtlanamadığına göre, 6100 sayılı HMK'nın 95 ve devamı maddelerinde sınırlı bir şekilde belirtilen eski hale getirme koşulları somut olayda oluşmadığından, eski hale getirme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Temyiz istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin eksik ödendiği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 26.12.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davalı vekiline 12.12.2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davalı vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

3. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçelere göre, davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı vekilinin eski hale getirme talebinin reddine,

2.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

3. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, fazla alınan temyiz harcının da istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19347, Karar No: 2010/3961, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19347 E.  ,  2010/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen fındıklık kısmen çay bahçesi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın kapama fındık bahçesi niteliğindeki kısmının bedeli, net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, kuru ot ve odun gelirlerinin fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle, bu bölümünün değerinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine,, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2007, Karar No: 2011/6426, Tarih: 03.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/2007 E.  ,  2011/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Gündüzleyin müşteri olarak girdiği yakınanın işyerinden, suça konu telefonu alıp sokağa kaçan sanığın, kesintisiz takip sonucu kendisini yakalayan tanık ...'i silahla tehdit edip kaçması şeklindeki eyleminin, işyerinde hırsızlıkla başlayıp sokakta yağmaya dönüştüğünün anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149. Maddesinin 1. Fıkrasının (a) bendine uyduğu gözetilmeden koşulları oluşmayan (d) bendine de uyduğu kabul edilip temel cezanın alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenip yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/88, Karar No: 2016/3241, Tarih: 28.04.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/88 E.  ,  2016/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 1-2.cümle, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yapılan tebligata rağmen müsadere edilip kendisine yediemin sıfatıyla bırakılan aracı süresinde teslim etmeyerek atılı suçu işlediği görülmekle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümde suç tarihinin “14.08.2012” yerine “2012” yazılması,

2-Seçenek yaptırım olan adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

3-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, suç tarihinin “14.08.2012” yazılması ile hükümdeki “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ilişkin bölümün karardan çıkartılması ve hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “120 gün”, “60 gün”, “50 gün” ve “1000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “2 gün”, “1 gün” ve “20 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14750, Karar No: 2014/17878, Tarih: 19.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/14750 E.  ,  2014/17878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2. Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 09.05.2014 gün ve 257-440 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

İncelenmesi gerekli görülen;

İfrazla oluştuğu anlaşılan davaya konu 370 ve 371 parsel sayılı taşınmazların ifraz öncesi geldiği taşınmazların tapu kayıtları, kadastro tutanakları ve özellikle kayıt maliki ''...'''nın edinimine ilişkin kayıtların evrak arasına alınmadığı anlaşılmakla;370 ve 371 parsel sayılı taşınmazların ifraz öncesi geldikleri taşınmazların tapu kayıtlarının, kadastro tutanakları ile varsa kadastro tutanaklarına dayanak belgelerin (revizyon gören tapu kaydı, komisyon kararı,mahkeme ilamı,veraset ilamı vs.) ve özellikle kayıt maliki ''..."'nın edinimine ilişkin kayıtlar ile dayanak belgelerinin ilgili tapu müdürlüğünden temin edilerek evrak arasına eklenmesi,geri çevirmeyle istenilen hususun eksiksiz dosya arasına alınıp alınmadığı denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15826, Karar No: 2020/3781, Tarih: 17.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15826 E.  ,  2020/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 17.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.