muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24791, Karar No: 2023/2051, Tarih: 20.02.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet oranının hatalı ve fahiş belirlendiğini, raporun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olmadığını, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinin poliçe kapsamında olmadığını, geçici bakıcı giderinin brüt asgari ücret üzerinden hesaplanamayacağını, bilirkişi raporuna yaptıkları itirazların dikkate alınmamasının ek rapor alınmamasının hatalı olduğunu, SGK tarafından davacıya yapılan bir ödeme olup olmadığının araştırılması gerektiğini, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, faiz başlangıcı ve oranının hatalı olduğunu, başvuran lehine takdir edilen vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ ne göre belirlenen rakamın 1/5'i olması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51,52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve kaza sırasında sigortalı araçta bulunanların soruşturma evresinde verdikleri ifadelerde sigortalı araç sürücüsünün su dağıtımı yaptığı, sürücünün davacının içlerinde bulunduğu üç arkadaşı ile su dağıtımı yapmak üzere seyir halinde iken kazanın meydana geldiğini belirtmeleri karşısında taşımanın hatır için yapılmadığının anlaşılmasına göre, davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu' nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası ve Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’ nin 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de AAÜT’ de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

2. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu' nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası ve Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’ nin 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de AAÜT’ de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Açıklanan nedenlerle; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3. Davacı taraf dava dilekçesinde, temerrüt faizi, ıslah dilekçesinde ise yasal faiz talep etmiş ancak ..., 6100 sayılı HMK'nın 26 ncı maddesine aykırı biçimde ve davacı talebini de aşarak davacının alacağının avans faizi ile tahsiline karar vermiştir. Bu şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, ... kararının 6100 sayılı HMK'nun 370 inci maddesi 2 inci bendi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının hüküm fıkrasının (a) bendinde yer alan "işleyecek avans faizi" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "işleyecek yasal faiz" ibaresinin, (c) bendinde yer alan “29.172,59 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “5.834,52 TL” ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7161, Karar No: 2022/6110, Tarih: 04.07.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7161 E.  ,  2022/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Basit tehdit ve basit yaralamaya teşebbüs suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.07.2021 tarihli ve 2021/4063 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ödemiş Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.09.2021 tarihli ve 2021/2638 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25.04.2022 tarihli ve 2021/25046 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının onaylı sureti Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2022 tarihli ve 2022/69783 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya aslının, sanığın mağdur Sena'ya yönelik yaralama suçu yönünden Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/494 Esas sayılı dosyasında derdest bulunduğu anlaşılmakla, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.07.2021 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edilmesi üzerine, itirazın reddine ilişkin mercii Ödemiş Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.09.2021 tarihli kararının gerekçe kısmında "...olayın meydana geliş anını ve olayı gösteren müştekinin iş yerine ait kamera kaydı görüntüleri izlenip incelediğinde şüphelinin uzun bir süre, eşi olan müşteki Özlem ile tartıştığı, kızının saçının çekerek ittirdiği, akabinde eşinin üzerine yürüyerek tokat atmaya çalıştığı, bu duruma kızının müdahale ederek engel olduğu görülmüş olup şüphelinin müşteki Özlem'i yaralamaya yönelik iradesinin ortaya koyduğu ancak başka biri tarafından müdahale edildiğinden bu haliyle yaralamaya teşebbüs suçunun oluştuğuna dair dosya kapsamında kamu davasının açılmasını gerektirecek nitelikte yeterli şüphenin var olduğu, anlaşılmakla açıklamaya çalıştığımız gerekçelerle yaralamaya teşebbüs suçu yönünden müştekinin itirazının kabulü ile Ödemiş CBS tarafından verilen 2021/4063 soruşturma numaralı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir...." şeklinde denilerek yaralamaya teşebbüs suçu bakımından delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğundan bahisle kamu davası açılmak üzere kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz kabul edilmesine rağmen,

kararın hüküm kısmında itirazın reddine karar verilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin 160/1. maddesinde; “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.”

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin 160/1. maddesinde; “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.”

CMK’nin 160/2. maddesinde; “Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.”

CMK’nin 170/2. maddesinde; “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.”

CMK’nin 172/1. maddesinde “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.”

CMK’nin 173/1-4. maddesine göre de; “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir. İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir. Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir. Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Buna göre, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Böylece, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Böylece, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nin 170/2. maddesine göre; kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir.

İncelenen dosyada; Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma sonucunda kasten basit yaralamaya teşebbüs ve basit tehdit suçlarından şüpheli hakkında “müştekinin soyut iddiasından başka şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine dair somut bir delil bulunmadığı, bu nedenle delil yetersizliğinden soruşturmaya devam olunamayacağı”ndan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiş, anılan karara müşteki tarafından itiraz edilmiştir. İtiraz mercii vaki itirazı incelerken kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan itirazın kabul edildiğini açıkladığı halde itirazın reddine karar vermek suretiyle çelişkiye neden olmuştur.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ödemiş Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.09.2021 tarihli ve 2021/2638 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2417, Karar No: 2010/8265, Tarih: 12.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2417 E.  ,  2010/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 16.10.2008 tarih ve 2006/326-2008/318 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... davalı ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından emtia nakliyat sigorta poliçesiyle sigortalanan kağıt emtiasının davalılardan ...’ın işleteni olduğu kamyona yüklendiğini, İstanbul’dan İzmir’e taşıma esnasında kamyonun diğer davalının işlettiği gemiye Ambarlı limanında alındığını, sefer esnasında geminin yalpa yapması sonucu kamyonun devrildiğini, taşınan emtianın hasarlandığını, bedelinin sigortalısına ödendiğini ve hasarın oluşumundan davalıların birilikte sorumlu olduklarını ileri sürerek, 17.694,90 USD’nin davalılardan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı donatan vekili, müvekkiline ait feribotla taşınan kamyondaki yükün hatalı istiflenmesi nedeniyle zararın oluştuğunu, hasardan müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... vekili, emtianın kamyona yüklenmesinde hata olmadığını, müvekkilinin tüm tedbirleri aldığını, karayoluyla taşınma esnasında zarar oluşmadığını, kusurun gemi işletmesinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl taşıyıcının kamyon işletmecisi ... olduğu, kamyona aşırı yükleme yapıldığı, TTK 781. maddesi uyarınca bu davalının kural olarak hasardan sorumlu olduğu ancak diğer davalı alt taşıyan olduğundan sorumluluğunun haksız fiil sorumluluğu esasına göre belirlenmesinin gerektiği ve zararın oluşumunda bu davalının kusurlu olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalılardan donatan hakkındaki davanın reddine, 7.694,90 TL’nin davalılardan Ali Albay’dan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalılardan ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 491,96 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...' dan alınmasına, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30523, Karar No: 2014/37389, Tarih: 30.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/30523 E.  ,  2014/37389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2010/929-2013/345

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 07.02.2001-22.07.2010 tarihleri arasında davalı şirket bünyesinde aralıksız olarak tır şoförü olarak çalıştığını, resmi ve dini bayramlarda çalıştırıldığını, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, alacaklarının ödenmediğini belirterek, kıdem tazminatı, yıllık izin, genel tatil ücreti alacağı, sefer prim alacağı, ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının 26.07.2010 tarihinden itibaren arka arkaya üç gün işyerine gelmediğini, 29.07.2010 tarihli ihtarname ile davacıya işyerine gelmemesi ve mazeret bildirilmediğinden iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinin bildirildiğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin genel tatil ücret alacağı olup olmadığı, varsa miktarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı uluslar arası sefer yapan araçta tır şoförü olarak çalıştırılmaktadır. Bu tür çalışanların yurda giriş-çıkış tarihleri belirlidir. Genel tatil ücreti alacağının yurda giriş-çıkış tarihlerini gösteren kayıtlara göre belirlenerek ve takdiri indirim yapılmak sureti ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kaldı ki, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının genel tatil ücreti alacağı olarak 1.121,14 TL hesap edilmiş olup, davacı tarafından yapılan ıslahla söz konusu alacak 870,00 TL olarak ıslah edilmiştir. Mahkemece 1.121,14 TL genel tatil ücretine hükmedilmiştir. Mahkemece ulusal bayram ve genel tatil ücreti yönünden talep aşılarak karar verilmesi hatalı olup bu husus ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13354, Karar No: 2020/6007, Tarih: 17.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/13354 E.  ,  2020/6007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “çekişmeli taşınmazların tespitine esas alınan, aynı zamanda davalı tarafın dayandığı 11 Mart 1940 tarih 36 numaralı tapu kaydı ile davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği'nin dayanağı olan 19.09.1968 tarih 6 ve Eylül 1968 tarih 5 numaralı tapu kaydının, varsa haritası ve oluşum belgeleri ile birlikte tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmesi; komşu parsellerin tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve fen bilirkişi kurulu aracılığıyla taşınmazların başında yeniden yapılacak keşif sırasında varsa, tarafların dayanağı olan tapu kayıtlarının harita uygulanarak kapsamının 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritalarına göre belirlenmesi; haritaların uygulanmaması halinde tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup kayıtlarda yazılı hudutların yerel bilirkişilere zeminde göstertilmesi, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutların teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmesi, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanması ve bu suretle kayıtların kapsamının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, davacının dayandığı 19.09.1968 tarih 5 ve 6 numaralı tapu kayıtları ve davalının dayandığı 11 Mart 1940 tarih 36 numaralı tapu kayıtları ile tedavüllerinin hangi parsellere revizyon gördüğünün de araştırılması, keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından tapu kayıtlarının ihdası, intikali, intikal sırasında hudutlarda ve miktarda değişiklik varsa bu değişikliğin nedeni, hudutların arz ettikleri özelliklerle taşınmazları kimin hangi tarihten bu yana ve ne sıfatla tasarruf ettiği hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, davalının dayandığı tapu kaydının hukuki kıymetini yitirip yitirmediği hususu üzerinde durulması, davalı tarafın dayanağı olan tapu kaydının revizyon gördüğü parsellerden hükmen kesinleşenler varsa bu dosyalardaki kayıt uygulamasının tespite esas tapu kaydına kapsam tayin edilirken göz önünde bulundurulması, yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması ve taşınmazların tasarrufu hususundaki beyanlarının zemine uygunluğunun komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmesi, teknik bilirkişiden uygulanan

kayıtların hudutları ile kapsamını belirtir, keşfi takibe imkan verir gerekçeli rapor ve kroki alınması ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 147 ada 12, 31, 34 ve 148 ada 76 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 54,40 TL temyiz karar harcının temyiz eden davacı ...'ndan alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.