muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15369, Karar No: 2025/3357, Tarih: 05.03.2025

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yukarıda açıklanan yasal mevzuat çerçevesinde; dosya kapsamında 2009-2013 yılları arası davacının yapmış olduğu ürün teslimleri ve müstahsil makbuzlarının varlığı, 25.02.2010-02.04.2012 tarihleri arası tarımsal desteklemeden yararlanmış olması, 08.1.2005-25.12.2014 arası devam eden ziraat oda kaydı olan davacının devam eden tarımsal faaliyetinin varlığı karşısında; talebe konu edilen ve Mahkemece reddine karar verilen 31.12.2009-15.02.2013 arası dönem yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu dönem yönünden davanın reddine yönelik verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 28.09.2020 tarihli cevabi yazı ile 13.08.2009 tarihli 41 TL tutarlı müstahsil makbuzunun geçerli olduğu, tevkifata istinaden 01.09.2009-31.12.2009 tarihleri arası dönem 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerekeceği, diğer yandan dosya kapsamında 2009-2013 yılları arası davacının yapmış olduğu ürün teslimleri ve müstahsil makbuzlarının varlığı, 25.02.2010-02.04.2012 tarihleri arası tarımsal desteklemeden yararlanmış olması, 08.01.2005-25.12.2014 arası devam eden ziraat oda kaydı gözetildiğinde davacının süreklilik arz eden tarımsal faaliyetinin varlığı karşısında; davaya konu 01.09.2009-15.02.2013 arası dönem davacının tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 13.08.2009 tarihini takip eden aybaşından ilk tescilin yapıldığı 15.02.2013 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370, 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7. maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9 ve 10. maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370, 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7. maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9 ve 10. maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1340, Karar No: 2021/1981, Tarih: 01.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/1340 E.  ,  2021/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Belli bir yerde veya evde meslek ve sanat icrası” başlıklı 17. maddesinde yer alan; “Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” hükmüne göre; yokluğunda karar verilen sanık müdafii Av. ...‘ın iş yerinde bulunmaması nedeniyle, daimi çalışanına 14/05/2015 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de; Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 26. maddesinde; “Belirli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenlere, o yerde de tebligat yapılabilir. Muhatabın iş yerinde bulunmaması halinde tebliğ, aynı yerde sürekli olarak çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Muhatap, meslek veya sanatını konutunda icra ediyorsa, kendisi bulunmadığı takdirde memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Bunlardan hiç birinin bulunmaması durumunda tebliğ, aynı konutta sürekli olarak oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” ve aynı Yönetmeliğin 29. maddesinde; “21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar.” şeklindeki düzenlemelere göre; 14/05/2015 tarihinde yapılan tebliğde, muhatabın hangi sebeple iş yerinde olmadığı tebligat parçası üzerine yazılmadığından yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve sanığın mahkeme kaleminde 05/06/2015 tarihinde kararın bizzat kendisine tebliği sonrası, 05/06/2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde verildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Fatsa ...‘nün ... 8043 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

Fatsa ...‘nün ... 8043 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sahte faturaları düzenlediği iddia olunan Zeta Mühendislik İnş. San. Tic. Ltd.Şti., Çağbir Yapı Elemanları San. Tic. Ltd. Şti. ve İşan İnş. Yapı Malz. Ltd. Şti. yetkilileri hakkında, 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme“ suçlarından dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Suça konu faturaların kurumlar vergisi indiriminde de kullanılmaları nedeniyle; 2008 takvim yılı için “26/04/2009“ ve 2009 takvim yılı için “26/04/2010“olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında “2008-2009“ şeklinde yanlış yazılması yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1276, Karar No: 2008/2499, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1276 E.  ,  2008/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... Özel Eğitim Limited Şirketi ortaklarından davalı ...'in amme alacağının tahsilini engellemek amacıyla 15.02.1999 tarihinde... Özel Eğitim Tercümanlık ve Danışmanlık İç ve Dış Ticaret Limitet Şirketindeki 600.00 YTL hissesini şirket ortağı davalı ... e 400.00 YTL değerindeki hissesini de davalı ... Bora'nın kardeşi ...'e devrettiğini belirterek, davalı borçlu şirkete ait 15.02.1999 tarih ve 4995 yevmiye nolu limited şirket hisse devir sözleşmesinin iptaline karar verilmesini talep etmiş, 06.10.2006 tarihli islah dilekçesi ile davalı borçlu şirketin ... Özel Eğitim Limited şirketi değil... Özel Eğitim Tercümanlık ve Danışmanlık İç ve Dış Limited Şirketi olduğunu belirterek husumetin... Özel Eğitim Tercümanlık ve Danışmanlık İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi yöneltilmesini istemiştir.

Davalı ... Limited Şirketi, ... ve ... vekili, davanın 5 yıllık süre içinde açılmadığını belirterek zamanaşımı nedeniyle reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili davanın derdestlik ve zaman aşımı nedeniyle reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, taplanan delillere göre islah yoluyla hasım değiştirilemiyeceği düşüncesi ile davacının dava konusu devir sözleşmesinde adı geçen kişilere ve şirkete karşı dava açma hakkı saklı tutularak davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili

tarafından temyiz edilmiştir.

Gerek İİK 277 ve müteakip gerekse 6183 sayılı kanunun 25. maddesindeki düzenlemelerden anlaşılacağı gibi iptal davası borçlunun tasarrufta bulunduğu kişiye yöneltilmişse borçlunun açıkca dava edilmemesi davanın reddini gerektirmez. Tasarrufun iptali davalarında borçlu ile hukuki işlemde bulunan kişiler arasında mecburi dava arkadaşlığı sözkonusudur. Somut olayda borçlu ortak ... davalı olarak gösterilmiştir. ...'nın devrettiği limited şirket paylarının noter devrindeki işlem numarası da 4995 olarak doğru gösterilmiştir. Hal böyle iken ... ortağı olduğu diğer bir limited şirketin (... Limited Şirketi) adının davalı olarak gösterilmesi davanın reddini gerektirmemelidir.

Yukarıdaki açıklamalara göre davalı ...'nın dava konusu devrettiği hisselerin ait olduğu... Limited Şirketinin davalı olarak düzeltilmesi kabul edilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 492 harçlar yasasının 13/J maddesi uyarınca Maliye Bakanlığından harç alınmamasına 12.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2009/14686, Karar No: 2011/1735, Tarih: 22.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2009/14686 E.  ,  2011/1735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vasisi ... aleyhine 07/01/20005 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/03/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 22/02/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalının tam kusuruna dayanmamış ve ceza dosyasının karar aşamasına geldiğini belirterek istekte bulunmuştur. Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda davacının sürekli iş göremezlik zararı indirim yapılmadan 77.029,63 TL olarak hesaplandığına ve davacı da dava dilekçesinde davalının tam kusuruna dayanmadığına göre hesaplanan maddi tazminat tutarından tahrik nedeniyle 1/3 oranda indirim yapılarak davalının 51.355,30 TL maddi tazminat ile sorumlu tutulması gerekir.

Yerel mahkemece istenen maddi tazminat tutarından tahrik nedeniyle 1/3 oranında indirim yapılarak 43.333,00 TL maddi tazminat ödetilmesine karar verilmiş olması;

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza

olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, davacının yaralanma derecesi, olayın gelişim biçimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 6.000,00 TL manevi tazminat azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması; usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının maddi tazminat tutarına ilk paragrafının silinerek yerine ilk paragraf olarak "Maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 51.355,30 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 07.01.2005 gününden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat isteminin reddine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; (2/b) bentte gösterilen nedenle manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan "...6.000..." ve ...59,000..." biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...10.000,00..." ve "...55.000,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin beşinci paragrafının silinerek yerine beşinci paragraf olarak "Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 3.644,48 TL karar harcından davacıdan alınan 1.755,00 TL peşin harç indirilerek artık 1.889,48 TL harcın davalıdan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına, davacıdan alınan 1.755,00 TL peşin harcın davalıdan alınıp davacıya verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin altıncı paragrafının silinerek yerine altıncı paragraf olarak "Beş yazışma gideri 20,50 TL, Adli Tıp Kurumu gideri 105,00 TL, bilirkişi ücreti 125,00 TL, bir tebligat gideri 4,50 TL olmak üzere toplam 255,00 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre 120,35 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine; artan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına," biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin yedinci paragrafının silinerek yerine yedinci paragraf olarak “Kabul edilen maddi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir olunan 5.508,40 TL, kabul edilen manevi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir olunan 1.200,00 TL olmak üzere 6.708,40 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; davalı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin sekizinci paragrafının silinerek yerine sekizinci paragraf olarak "Reddedilen maddi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir olunan 1.364,47 TL, reddedilen manevi tazminat

tutarı üzerinden hesap ve takdir olunan 1.200,00 TL olmak üzere toplam 2.564,47 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25662, Karar No: 2023/10352, Tarih: 02.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/25662 E.  ,  2023/10352 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddine

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/89101 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 53 üncü, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2019 tarihli ve 2018/420 Esas, 2019/3 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddenin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesinin 7. Ceza Dairesinin, 07.10.2019 tarihli ve 2019/352 Esas, 2019/2061 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ NEDENLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına,

2. Eylem sabit kabul edildiği halde ise olay sırasında bıçak kullanıldığına dair delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III.OLAY ve OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II.TEMYİZ NEDENLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına,

2. Eylem sabit kabul edildiği halde ise olay sırasında bıçak kullanıldığına dair delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III.OLAY ve OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde mağdur yürüyerek evinin bulunduğu sokağa geldiğinde önceden tanıdığı aynı mahalle sakini olan sanık ile karşılaştığı; sanığın mağdura yaklaşarak para istediği, mağdurun olumsuz cevap verdiği, bu sefer mağdurdan cep telefonunu istemesi üzerine mağdurun kafası ile mağdurun yüzüne vurduğu, ardından yanında taşıdığı ve yakalandığı sırada üst aramasında ele geçirilen bıçağı mağdura doğrulttuğu ve mağdura doğru bir kaç kez savurduğu, mağdurun kendisini savunarak darbelerden korunduğu ve koşarak suç yerinden uzaklaşmaya başladığı, sanığın mağdurun peşinden takibe başladığı kısa mesafe sonra sanığın elinde bulunan bıçağı mağdurun sol kalça kısmına sapladığı ve yaraladığı, bu sırada sanığın mağdura yönelik ''100.00 TL vermezsen seni öldürürüm evini basarım babana ait arabayı patlatırım'' şeklinde tehdit sözleri sarf etmesi üzerine mağdurun korkarak 100,00 TL parayı sanığa verdiği anlaşılmıştır.

2. Kolluğun 20.07.2018 tarihli yakalama üst arama ve el koyma tutanağında; sanık yakalandığında üst aramasında suçta kullanılan bıçağın ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

3. Mağdura ait 19.08.2017 tarihli genel adli muayene raporunda; basit tıbbi müdahale ile giderilir nitelikte yaralandığı belirtilmiştir.

4. Mağdur aşamalarda değişmeyen beyanlarda bulunmuştur.

5. Sanık aşamalarda atılı suçu kabul etmemiştir.

6. Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları dosya arasındadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurun beyanı, sanığın savunması, yakalama ve üst arama tutanağı ve doktor raporları karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.