muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4813, Karar No: 2019/4063, Tarih: 23.05.2019

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan ... Temizlik ve İşçi Alma Hizmetleri Organizasyon Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Dava dilekçesi değerlendirildiğinde; Mahkemece davacı eş ... ile davacı çocuklar ..., ... ve ...‘a ayrı ayrı 15000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketi dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya dair taleplerin ise reddine hükmedildiği; davacılar ve davalı ... Temizlik ve İşçi Alma Hizmetleri Organizasyon Turizm Ltd. Şti. vekillerinin istinaf başvuruları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesince verilen karar ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK 353/1-b maddesinin 2. alt bendi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, Davacı eş ... ve çocuk ...'nun maddi tazminat istemine ilişkin davalarının kabulü ile her biri için 3000 TL olmak üzere toplam 6000 TL (...'in asıl alacağı 80356,53 TL, ...'nun asıl alacağı 4678,22 TL olmak ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere) maddi tazminatın (davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere) olay tarihi olan 14/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, ayrıca davacı eş ... ile davacı çocuklar ..., ... ve ...‘a ayrı ayrı 15000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketi dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya dair taleplerin ise reddine karar verildiği; davalı ... Temizlik ve İşçi Alma Hizmetleri Organizasyon Turizm Ltd. Şti. vekilinin 25/05/2018 tarihli temyiz talepli dilekçesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesi tarafından 29/05/2018 tarihli ek karar ile süresinde temyiz edilmediği gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, davalı vekilinin verilen ek kararı süresinde temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Davalı ... Temizlik ve İşçi Alma Hizmetleri Organizasyon Turizm Ltd. Şti. vekiline 20/03/2018 tarihli istinaf kararının 11/05/2018 tarihinde tebliğ edildiği, kararın 25/10/2017 tarihinden sonra verildiği gözetilerek ve özellikle hak kaybı doğmaması amacı ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesi tarafından 29/05/2018 tarihli ek kararın KALDIRILMASI ile davalı vekilinin karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

1-Davacılar hakkında hükmedilen manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Davacılar hakkında hükmedilen manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/2. maddesinde; ''Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir.'' denilmektedir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 20/07/2016-01/12/2016 tarihleri arasındaki ilamlar için 25000 TL, 02/12/2016-31/12/2016 tarihleri arasında 40000 TL, 01/01/2017-31/12/2017 tarihleri arasında 41530 TL ve 01/01/2018 tarihinden sonra verilen kararlar için 47530 TL' dir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 20/07/2016-01/12/2016 tarihleri arasındaki ilamlar için 25000 TL, 02/12/2016-31/12/2016 tarihleri arasında 40000 TL, 01/01/2017-31/12/2017 tarihleri arasında 41530 TL ve 01/01/2018 tarihinden sonra verilen kararlar için 47530 TL' dir.

Dava dilekçesi değerlendirildiğinde; Mahkemece davacı eş ... ile davacı çocuklar ..., ... ve ...‘a ayrı ayrı 15000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketi dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya dair taleplerin ise reddine hükmedildiği; davacılar ve davalı ... Temizlik ve İşçi Alma Hizmetleri Organizasyon Turizm Ltd. Şti. vekillerinin istinaf başvuruları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesince verilen karar ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK 353/1-b maddesinin 2. alt bendi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, Davacı eş ... ve çocuk ...'nun maddi tazminat istemine ilişkin davalarının kabulü ile her biri için 3000 TL olmak üzere toplam 6000 TL (...'in asıl alacağı 80356,53 TL, ...'nun asıl alacağı 4678,22 TL olmak ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere) maddi tazminatın (davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere) olay tarihi olan 14/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, ayrıca davacı eş ... ile davacı çocuklar ..., ... ve ...‘a ayrı ayrı 15000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketi dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya dair taleplerin ise reddine karar verildiği; bu kararın davalı ... Temizlik ve İşçi Alma Hizmetleri Organizasyon Turizm Ltd. Şti. vekilince temyize getirildiği dikkate alındığında; davacılar hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarlarının her bir davacı yönünden ayrı ayrı, karar tarihi itibariyle 47530 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı vekilinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a ve 2, 366 ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Maddi tazminatlara dair temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı vekilinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a ve 2, 366 ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Maddi tazminatlara dair temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz edenin sıfatına, dosyadaki temyiz kapsam ve nedenleri ile yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 23/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5453, Karar No: 2014/9868, Tarih: 14.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/5453 E.  ,  2014/9868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/267-2013/601

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı İdare, maliki bulunduğu 2697 ada, 6 parsel sayılı kargir ev nitelikli taşınmazın 1.katının, davalı tarafından, hukuki bir nedene dayanmaksızın ikametgah olarak kullanıldığını ileri sürerek, 01.11.2011-31.07.2012 tarihleri arasındaki dönem için, 2.765,00-TL.ecrimisilin işgal başlangıç tarihinden itibaren kademeli faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, 07.08.2008 tarihinden beri mernis adresinde ikamet ettiğini, dava konusu yeri hiç kullanmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın davalı tarafından kullanılmadığı, davalının 2008 tarihinden itibaren aynı mahallede 66 kapı numaralı apartmanın 4 numaralı dairesinde ikamet ettiğinin belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, davacı tarafından dosyaya sunulan zabıtaca düzenlenen 02.08.2012 tarihli tutanağın içeriğinde, F. K.nın 31.07.2012 tarihli, 4901 sayılı yazısı gereğince, dava konusu 2697 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tahliyesi için 02.08.2012 tarihinde mahalline gelindiği; taşınmazın tahliye edilmesi üzerine vakıflar temsilcisi tarafından, boş olarak teslim alındığı açıklanarak, mahallinde bulunanlarca imza altına alındığı, tutanakta davalı H. B. adının yazılı olup, adı altında imzanın bulunduğu; ne var ki, Mahkemece, bu husus üzerinde durulmaksızın neticeye gidildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü edilen 02.08.2012 tarihli belgeye ilişkin olarak davalının beyanının alınması, tutanak altındaki imzanın davalıya ait olup olmadığının saptanması, gerekirse tutanak tanıkları dinlenmek suretiyle tutanak içeriğinin doğru olup olmadığının belirlenmesi, sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Davacı İdare vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4502, Karar No: 2018/8605, Tarih: 31.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4502 E.  ,  2018/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Bornova Vergi Dairesi mükellefi .. Plastik. Amb...Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanığın, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmediği, düzenlediği faturaların gerçek alışveriş karşılığı düzenlendiğini savunduğu ve 2010 takvim yılına ait fatura örneklerinin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sanığın 2010 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun'un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden ise, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellef sanığın yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 31.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19560, Karar No: 2010/6273, Tarih: 06.04.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/19560 E.  ,  2010/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Sulh 2. Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve gerekçeli kararda sanığın nüfusa kayıtlı olduğu yer, Çaldıran ilçesi ... köyü "yerine yanlış yazılmış ise de bu yanlışlık karar yerinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamış; ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-İnfaz aşamasında 5275 sayılı yasa hükümleri uyarınca infaz yargıçlarınca belirlenmesi gereken denetimli serbestlik tedbiri süresinin hüküm mahkemesince belirlenmesi;

2-TCY.nın 53/1-c madde, fıkra ve bentinde belirtilen hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihne kadar uygulanacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun ve sonuç olarak

1)Hüküm fıkrasının denetimli serbestlik tedbirinin süresine ilişkin 6. paragrafının karardan çıkartılması,

2)Hak yoksunluklarına ilişkin paragrafın "Sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 53/1-c madde ve fıkra ve bentinde belirtilen hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar, TCY. 53/1-a,b,d, e bentlerinde belirtilen hak yosunluklarının ise infaz tamamlanıncaya kadar uygulanması, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 06.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9458, Karar No: 2017/26313, Tarih: 22.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/9458 E.  ,  2017/26313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamı ve taraf tanıklarının beyanlarından, iş sözleşmesinin işverenin hakareti üzerine davacı işçi tarafından haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.Bu itibarla, ihbar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. (Feshe konu olay dolayısı ile bir başka işçi tarafından açılan davada Dairemizin 17.04.2017 tarih, 2017/7079 esas, 2017/8776 karar sayılı ilamı ile verilen kararda bu yöndedir.)

3-Taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusundadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, dosya kapsamına göre davacının hafta içi beş gün 09.00-18.30 arası günde bir saat ara dinlenme ile, cumartesi günleri 10.00-16.00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenme ile çalıştığı ve haftada 48 saat çalışarak üç saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Fazla mesai ücreti alacağının bu kabule göre hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1643, Karar No: 2014/11328, Tarih: 04.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/1643 E.  ,  2014/11328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/377825

MAHKEMESİ : Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2011

NUMARASI : 2011/258 (E) ve 2011/768 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanıklar M.. Ç.. ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız, sanık M.. G.. yönünden duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda; dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık M.. G.. hakkında duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen dava konusu eylemin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,

Kovuşturma aşamasında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezaların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın 16.05.2014 ve vekilinin 30.04.2014 havale tarihli dilekçeleri ile soruşturma aşaması olan 30.05.2002 tarihinde 20.000 Amerikan dolarının katılana teslim edilmiş olduğunun beyan edilmesi ve buna ilişkin fotokopilerin ibraz edilmiş olması karşısında; kısmi iade nedeniyle katılandan rızası sorularak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/4.maddesinin uygulama koşullarının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. G.. ve M.. Ç.. savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık M.. G.. savunmanının ayrıca duruşmada ileri sürdükleri temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık M.. G.. hakkında duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 04.06.2014 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı A. M..'nunkatıldığı oturumda, sanık M.. G.. savunmanı, Av. M.İ..'nun yüzüne karşı açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.