muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2184, Karar No: 2018/6807, Tarih: 25.10.2018

Dava; üst kattan su akmasına bağlı olarak evini su bastığını iddia eden davacının tespit dosyası ile belirlenen maddi zararın ve tespit dosyası için yapılan yargılama giderlerinin tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli olmayıp dayanak bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli tespitler içermemektedir. Bu kapsamda; yönetim planı ve mimari proje getirtilerek, 2013/13 Değişik iş sayılı dosya ile tespit edilen su basması sonucunda zararın nasıl ve ne şekilde, kimin kusurundan kaynaklanarak oluştuğu tespit edilerek, tarafların ödeme iddiaları da göz önünde bulundurularak, yapılan işler ve bu işlere yönelik harcamalar birlikte yerinde değerlendirilerek, tarafların tüm belge, makbuz, ödeme talimatları, banka kayıtları ve sair delillerinin ehil ve yeterli bilirkişi kurulunca incelenmek suretiyle denetlemeye elverişli rapor aldırılarak, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri de birlikte değerlendirildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik ve yetersiz inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/10/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31885, Karar No: 2014/23761, Tarih: 20.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/31885 E.  ,  2014/23761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8416, Karar No: 2023/12261, Tarih: 18.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/8416 E.  ,  2023/12261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1066 E., 2022/2134 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 1. ... Mahkemesi

SAYISI : 2018/190 E., 2020/128 K.

Taraflar arasındaki alacak ve tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 01.16.2017 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 22.....2018 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının Mart 2008 - Şubat 2013 dönemine ilişkin toplam 2.245,78 TL'lik alacağının kabulüne karar verildiği, sonraki dönemlerin taraflar arasında ihtilaflı olmadığı, bu nedenle söz konusu kararın ileriye dönük etkisinin bulunmadığı; dava değeri ve temyize konu edilen toplam miktarın ise davalı yönünden 2.245,78 TL olduğu dikkate alındığında, bu miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/590, Karar No: 2015/2051, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/590 E.  ,  2015/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/944-2015/40

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/199 E. 2014/234 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19232 E. 2014/26164 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir..…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6857, Karar No: 2010/8262, Tarih: 17.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/6857 E.  ,  2010/8262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan şüpheli ...hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Yeşihisar Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13/09/2009 tarihli ve 2009/554 soruşturma sayılı kovuturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kaldırılmasına, kasten yaralama suçundan kamu davası için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin, mercii (BOĞAZLIYAN) Ağır Ceza Mahkemesi Başkanınca verilen 28/12/2009 tarihli ve 2009/750 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/02/2010 gün ve 2010/1287-8539 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2010 gün ve 2010/35978 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, müşteki ...'un şikayetinin şüphelinin kendisini iteklemesi ve hakaret iddialarına ilişkin olması, Yeşilhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 14/09/2009 tarihli ve 2009/554 esas, 2009/164 esas, 2009/87 sayılı iddianamesiyle de şüpheli hakkında basit yaralama suçundan kamu davası açılması karşısında, şüpheli hakkındaki hakaret suçu yönünden verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar yönünden itirazın değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yeşilhisar C.Başsavcılığınca, sanık ... ...hakkında kasten basit yaralama ve hakaret suçlarından yapılan soruşturma sonunda; 14.09.2009 tarih, 2009/87 sayılı iddianame ile kasten basit yaralama suçundan Yeşilhisar Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açılması, 13.09.2009 tarihinde de hakaret suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi ve yakınan ...'un 16.10.2009 tarihli itirazının, hakaret suçundan kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yönelik bulunması karşısında, itiraz merciince hakaret suçu yönünden inceleme yapılması gerekirken, kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı halde, bu suçla ilgisi bulunmayan 13.09.2009 günlü kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın, kasten basit yaralama suçundan kamu davası açılması için kaldırılmasına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BOĞAZLIYAN) Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığından verilip kesinleşen 28.12.2009 gün ve 2009/750 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 17.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7686, Karar No: 2008/11449, Tarih: 22.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7686 E.  ,  2008/11449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1969 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin, işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınarak,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8649, Karar No: 2013/5677, Tarih: 25.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/8649 E.  ,  2013/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, 21.10.2008 tarihinde meydana gelen trafik kazasında yaralanan sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle meydana gelen Kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüyle; geçici işgöremezlik ödemesi nedeniyle oluşan Kurum zararının yarısının davalının kusur karşılığının tahsiline karar vermiştir.

Hükmü, davacı avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebepler ve temyiz edenin sıfatına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-)Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “... İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” düzenlemesi çerçevesinde sigortalıya işgöremezlik ödeneği ödemesi nedeniyle oluşan Kurum zararının tümünden davalı taraf kusur karşılığı sorumlu olmasına karşın, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde eksik Kurum alacağına karar verilmiş olması;

2-)Harçtan muaf olan davacı Kurumun dava açarken ödemediği başvuru harcına karar verilmemiş olması; usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün “1” numaralı bendindeki “386,36” rakamları silinerek, yerine “772,74” rakamları yazılmasına; “3” numaralı bendindeki “22,95” rakamları silinerek, yerine “63,05” rakamları yazılmasına; “4” numaralı bendin silinerek, yerine “364 TL. yargılama masrafının (sigorta şirketi yönünden poliçe limitiyle orantılı olarak) müştereken müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine” ibaresi yazılmasına; “5” numaralı bendindeki “46,36” rakamları silinerek, yerine “92,73” rakamları yazılmasına; “6” numaralı bendin tümünün silinerek hükümden çıkarılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4974, Karar No: 2010/2252, Tarih: 04.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/4974 E.  ,  2010/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/11/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, etkili eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Avukat olan davacı, vekilliğini yaptığı davalar nedeniyle görüşmeye gelen davalının etkili eylemde bulunması nedeniyle yaralandığını belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, sendika temsilcisi olduğunu, işçi davaları ile ilgili olarak görüşmek üzere davacının bürosuna gittiğini, sinirlenen davacının kendisini iterek dışarı atmak istemesinin oluşturduğu kışkırtma (tahrik) nedeniyle olayın meydana geldiğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davalının, davacı avukatın bürosunda yalnız kalmasını beklediği, vekil edenleri ile görüşen davacı avukatın, davalının sulh önerisini reddetmesi üzerine davalının etkili eylemde bulunduğu gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 10.000,00 YTL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 5.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…10.000,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…5.000,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…540,00…” ve “…mahsubu ile geriye kalan 270,00 YTL nispi karar ve ilam harcının davalıdan tahsiline.” biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…270,00…” sayıları ile “…indirilmesine,” sözcüğünün yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…%50’sinin…” ve “…%50’sinin…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…291,00…” ve “…97,00…” sayılarının yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…1.200,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…600,00…” sayılarının yazılmasına; davalı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “…1.200,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…600,00…” sayılarının yazılmasına; hüküm fıkralarının sol altında yer alan “Harç Beyanı YTL.” biçimindeki bölümün tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davalı yararına düzeltilmiş biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.