muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15252, Karar No: 2019/2006, Tarih: 06.03.2019

5510 sayılı Yasanın 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından ise 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, anılan fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir; İşverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri x işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı x üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Dosya kapsamından, mahkemece bütün davalılar yönünden kurum alacağının yarısının %80’ne hükmedildiği anlaşılmaktadır. Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21/1-4 olup, davalıların işveren veya 3. kişi olup olmadıkları,davadaki statüleri araştırılarak açıklığa kavuşturulmalıdır. Bu belirleme yapıldıktan sonra 3. kişi ve işverenlerin (işveren vekili) teselsüle dayalı sorumluluğu 5510 sayılı Yasanın 21/1-4’e göre tespit edilmelidir.

Hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden Kurum lehine usulü kazanılmış hak oluştuğundan bu husus gözetilerek hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece açıklanan hususlarda eksik inceleme ve araştırma yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 06.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7227, Karar No: 2008/643, Tarih: 30.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/7227 E.  ,  2008/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 6.Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden T.Ç.. vekili Av.B.. B.. geldi. Karşı taraf D. Ç.. vekili Av. M. E.. geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \* davacı kadın için takdir edilen yoksulluk nafakası \* çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davalı kocadan kaynaklanan, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde maddi bir olayın varlığı kanıtlanmamıştır. Türk Medeni Kanununun 174/2. madde koşulları davacı yararına gerçekleşmemesine rağmen, kadın yararına manevi tazminat verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenle koca yararına BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz yönlerinin 1. bentte belirtilen nedenle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 500.00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.01.2008 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/549, Karar No: 2015/4773, Tarih: 05.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/549 E.  ,  2015/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Amasya Sulh Hukuk Hakimliği

Tarihi :24.10.2014

Numarası :2011/1765-2014/1202

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre bulaşık makinası yeri yüksekliğinin 88 cm yerine 84 cm yapılarak, buzdolabı üstünde havalandırma açılması gerekirken açılmayarak, spot lambalar ile raylı çöp kovası takılmayarak eksik imalât yapıldığı; bunların dışında kapı kolları arızalı, kiler dolabı çekmece raylarının çalışmaz şekilde, ekmek dolabı ara rafları ile kapak dokusunun dikey olması gerekirken yatay yapılmak ve elektrik prizlerinin yapımında verilen ölçülere uyulmamak suretiyle ayıplı imalâtlar yapıldığı anlaşılmaktadır. Bozma ilâmına uyularak yapılan inceleme sonucu bu eksik ve kusurların 2009 yılı giderim bedeli tespit edilip, davacı alacağından düşülmesi gerektiği halde sadece kapak dokusunun dikey olması gerekirken projeye aykırı yatay yapılması sebebiyle ayıplı imalâtın giderilmesi ile spot lambaları ve raylı çöp kovasının takılmaması sebebiyle eksik imalatların bedeli hesap edilerek yüklenici alacağından düşülmüştür.

Bu durumda mahkemece yukarıda belirtilen eksik ve kusurların varlığı kabul edildiğine göre hükme esas alınan bilirkişi kurulundan alınacak ek rapor ile bulaşık makinası yerinin yüksekliğinin 88 cm yerine 84 cm, buzdolabı üstünde üstünde havalandırma açılmaması şeklinde yapılan eksik imalâtların ve arızalı olan kapak kolları, çalışmayan kiler dolabı çekmece raylarının, projeye aykırı olan ekmek dolabı ara rafları ile ölçüsüne göre monte edilmeyen elektrik prizlerinin arızalarının giderilmesi, çalışır hale getirilmesi proje ve ölçülerine göre monte edilmesi şeklindeki ayıpların da 2009 yılı mahalli piyasa rayiçlerine göre giderim bedeli hesap ettirilerek diğer eksik ve kusurlu işler bedeli olarak hesap edilen 1.561,00 TL'ye ilave edilip, bulunacak miktarın ödenmeyen ve takibe konu olan 4.497,00 TL iş bedelin alacağından mahsup edilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bozmaya uyulmasına rağmen eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3639, Karar No: 2013/17885, Tarih: 10.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/3639 E.  ,  2013/17885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15039, Karar No: 2015/9631, Tarih: 02.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/15039 E.  ,  2015/9631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/137053

Tebliğname No : 4 - 2014/137053

MAHKEMESİ : İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/639 (E) ve 2014/81 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

SUÇ TARİHİ : 23/06/2008

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 184/4. maddesindeki, “Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır.” hükmü ile 23.07.2004 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun geçici ikinci maddesindeki, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, büyükşehir belediye sınırları, İstanbul ve Kocaeli ilinde il mülki sınırıdır. Diğer büyükşehir belediyelerinde, mevcut valilik binası merkez kabul edilmek ve il mülkî sınırları içinde kalmak şartıyla, nüfusu birmilyona kadar olan büyükşehirlerde yarıçapı yirmi kilometre, nüfusu birmilyondan ikimilyona kadar olan büyükşehirlerde yarıçapı otuz kilometre, nüfusu ikimilyondan fazla olan büyükşehirlerde yarıçapı elli kilometre olan dairenin sınırı büyükşehir belediyesinin sınırını oluşturur.” hükmü uyarınca, B. Belediye Başkanlığı’nın 27.09.2013 ve 07.02.2014 tarihli yazılarında, suça konu yerin, G. Mahallesi'nde olup, mücavir alan ve belediye sınırları içinde kaldığı, 5216 sayılı Kanun gereğince de, büyükşehir belediyesi idari sınırları içerisinde bulunduğunun bildirilmesi karşısında, anılan yerin suç tarihi itibarıyle özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı ve 5126 sayılı Kanunun geçici ikinci maddesi kapsamında kalıp kalmadığı hususlarında, konusunda uzman bilirkişiden rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan B. Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8545, Karar No: 2012/3415, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8545 E.  ,  2012/3415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve hayâsızca hareketlerde bulunma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı eyleminin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşmesine, hayâsızca hareketlerde bulunma suçundan mahkûmiyetine dair ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.10.2008 gün ve 2006/1438 Esas, 2008/528 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan verilen düşme kararına yönelik hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Hayâsızca hareketlerde bulunma suçundan verilen hükme yönelik temyize gelince;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8498, Karar No: 2014/1545, Tarih: 03.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8498 E.  ,  2014/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2011/471-2013/356

-KARAR-

1-Gerekçeli kararın, kararı temyiz eden davacılar vekiline tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılamadığından ve temyizin süresinde olup olmadığı anlaşılamadığından, adı geçene yerel mahkeme hükmü tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin dosyaya konulması, tebliğ belgesi yok ise gerektiğinde mahkeme ya da Posta İdaresi kayıtları üzerinde inceleme yapılmak suretiyle tebliğ tarihinin tespit edilmesi ve buna ilişkin belgenin eklenmesi,

2-Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatı istemine ilişkindir. Davacılar, arsa sahipleri P.. Ö. ve A. O. Ö. mirasçıları olup, mirasçılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmakta ise de, arsa sahipleri murisler arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayan davacılar murisleri yönünden verilen hüküm, bağımsız bir hüküm niteliğinde olup, temyiz edilmesi durumunda ayrı temyiz başvuru ve temyiz karar harcına tabi olacaktır.

Somut olayda, davacıların murisi olan her iki arsa sahibi için ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ve temyiz karar harcı alınması gerekirken, tek bir temyiz başvuru ve temyiz karar harcı ile hüküm temyiz edilmiştir. Hükmü temyiz eden davacılar vekili tarafından her iki arsa sahibi mirasçıları yönünden ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ve temyiz karar harcı alınması gerekirken, anılan harçların her bir arsa sahibi mirasçıları için yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, yatırılmışsa buna ilişkin belgelerin dosya içerisine konulması, yatırılmamışsa davacılar vekilinden hangi arsa sahibi mirasçıları için temyiz başvuru harcı ve temyiz karar harcı yatırılmadığı sorulup yazılı beyanları alındıktan sonra temyiz başvuru ve temyiz karar harcı yatırılmayan arsa sahibi mirasçıları yönünden anılan vekile HUMK`nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, yatırılmaması halinde anılan harçları atırılmayan arsa sahibi mirasçıları yönünden mahkemece aynı madde hükmü uyarınca bir karar verilmesi, harçları yatan arsa sahibi mirasçıları yönünden dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi,

3-Gönderildiği belirtilen ancak, dosya içerisinde bulunmadığı için Dairemizce tutanak tutulan Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/476 Esas sayılı dosyanın dosya içerisine eklenmesi,

4-Dava konusu inşaata ilişkin belediye işlem dosyasının ilgili Belediye Başkanlığından celbi ile dosyaya konulması ,

İçin yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16790, Karar No: 2019/14920, Tarih: 02.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/16790 E.  ,  2019/14920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde olduğu esnada mağdurun idaresindeki araçla kaza yapmaları sonucu araçlarında maddi hasar meydana geldiği, katılanın aralarında çıkan tartışma neticesinde sanığın kendisini silahla tehdit ettiğine, hakaret ettiğine ve alkollü araç kullandığına ilişkin şikayeti üzerine sanığın olaydan yaklaşık dört saat sonra yapılan alkol muayenesinde 0,61 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, suçta kullanıldığı iddia edilen silahın ele geçmediği, sanığın savunmasında olay esnasında alkollü olmadığını , olaydan sonra alkol aldığını beyan etmesi, olayı gören tarafsız tanığın bulunmaması karşısında, katılanın beyanlarının hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12540, Karar No: 2013/15826, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12540 E.  ,  2013/15826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, bu tarih itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 710 ve 1080 parsel sayılı taşınmazların 29.03.2012 olan değerlendirme ve somut emsal alınarak incelenen 175 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.01.2007 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 710 ve 1080 parsel sayılı taşınmazlar ile somut emsal alınarak incelenen 175 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından,

6-Davalı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6700, Karar No: 2010/13750, Tarih: 14.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6700 E.  ,  2010/13750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkına konu payın iptali ile davacılar adına tesciline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar, davaya konu 1 nolu parselde kendilerinin paydaş olduklarını, taşınmazdaki diğer paydaşlardan ...'ın 25.12.2007 tarihinde 300/35280 (5/588) payını davalı derneğe sattığını, bu satım sebebiyle önalım haklarını kullanarak davalı dernek adına tescil edilen payın iptali ile kendi adlarına eşit olarak tescilini talep etmişlerdir. Davalı, fiili taksimin varlığı sebebiyle, davacıların dava açmalarının objektif iyi niyet kuralı ile bağdaşmayacağından davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Önalım davasına konu payın ilişkin bulunduğu taşınmaz paydaşlarca özel olarak kendi aralarında taksim edilip her bir paydaş belirli bir kısmı kullanırken bunlardan biri kendisinin kullandığı yeri ve bu yere tekabül eden payı bir üçüncü şahsa satarsa, satıcı zamanında bu yerde hak iddia etmeyen davacının tapuda yapılan satış nedeniyle önalım hakkını kullanması T.M.K.nun 2.maddesinde yer alan dürüstlük kuralı ile bağdaşmaz. Kötü niyet iddiası 14.2.1951 gün ve 17/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece de kendiliğinden nazara alınması gerekir. Bu gibi halde savunmanın genişletilmesi söz konusu değildir. Eylemli paylaşmanın varlığı halinde davanın reddi gerekir.