muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/984, Karar No: 2011/1212, Tarih: 02.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/984 E.  ,  2011/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 102 ada 28 parsel sayılı 6695,34 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 102 ada 28 parsel sayılı taşınmazın adına tescile karar verilen zilyedi davacı ...'na ait olduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, taraflar yargılama sırasında bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır. Dava ve temyize konu taşınmaz tutanağında belirtilen hukuksal nedenlere dayanılarak davalı taraf adına tespit edilmiştir. Somut olayda kanıtlama yükümlülüğü davacı tarafa aittir.

Davalı tarafın taşınmazın dava dışı ... Dal'a ait olduğu yönündeki savunmasına karşı davacının diyecekleri sorulup saptanmamış, mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden taşınmaz başında keşif yapılmış, bir yerel bilirkişi dinlenilmiş tespitte saptanan hukuksal olgu ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde taşınmaz başında tutanak bilirkişileri dinlenilmemiş, varsa nedenleri hüküm yerinde gerekçeleriyle açıkça gösterilmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı taraftan davalının savunmasına karşı diyecekleri sorulup saptanmalı, taraflardan tanıklarını liste halinde dava dosyasına ibraz etmeleri istenilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen el verdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tarafların aynı yöntemle gösterdikleri tanıklar ve tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tutanak bilirkişileri de ayrı ayrı taşınmaz başında dinlenerek hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık giderilmeli, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 82,80 TL temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2918, Karar No: 2018/6099, Tarih: 11.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/2918 E.  ,  2018/6099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/04/2014 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/01/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödeme nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının Ünye Devlet Hastanesinde Otoklav biriminde çalıştığı dönemde kendisine özellikli birim katsayısı üzerinden sehven fazla döner sermaye ödendiğini, davalıya yapılan yersiz ödemenin iade edilmesi için tebligat yapıldığını, buna rağmen davalının ödeme yapmadığını belirterek alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen 27/11/2014 tarihli ilk kararın, davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 22/06/2017 gün ve 2015/10026 esas, 2017/4358 karar sayılı ilamı ile "Dosya incelendiğinde; davacı, davalının riskli birimlerde çalışmamış olmasına rağmen kendisine özellikli birim katsayısı üzerinden fazla ödeme yapıldığını belirterek alacak talep ettiği, Türk Sağlık Sen Ordu Şubesinin 29/05/2013 tarihli yazısı ile Otoklav odasında çalışan görevlilerin riskli birim katsayıları üzerinden faydalandırılmasına yönelik düzenlemenin olmadığının ve kamu zararının oluştuğunun bildirildiği, bunun üzerine alınan bilirkişi raporunun benimsenerek davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece yapılması gereken, öncelikle bu hususların davalının görev yaptığı hastaneden sorularak etraflıca araştırılması, bunun üzerine gerekirse konusunda uzman bilirkişi kurulundan denetimine elverişli rapor aldırılması suretiyle davalının yaptığı işin riskli iş olup olmadığının tespit edilmesi gerektiği" şeklindeki gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen bozmanın gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Dairemizin yukarıda yazılı bozma ilamında, davalının hangi birimde ve hangi sıfatla çalıştığı, yaptığı işin riskli birim sayılıp sayılmadığı hususlarının görev yaptığı hastaneden sorulması, bunun üzerine de uzman bilirkişi kurulundan denetime elverişli rapor aldırılması gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen; bu kapsamda ilgili hastaneye yazılan müzekkere cevabında davalının riskli birimde çalıştığının bildirildiği, bunun üzerinde konusunda uzman olmayan ve tek kişilik bilirkişiden

alınan raporda ise davalının riskli birimde çalışmadığının değerlendirildiği, mahkemece de yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporunun benimsenerek davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; bozma kapsamına uygun olarak konusunda uzman üçlü bilirkişi kurulundan denetimine elverişli rapor aldırılmak suretiyle davalının yaptığı işin riskli iş olup olmadığının tespit edilip yukarıda açıklanan çelişki giderildikten sonra oluşan sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir. Bozma ilamına aykırı olarak eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm tesisi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 11/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4904, Karar No: 2022/97, Tarih: 11.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/4904 E.  ,  2022/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Katılan vekilinin temyizinin, sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...’un sorgusunun yapıldığı 14.05.2012 ve sanık ...’in sorgusunun yapıldığı 27.04.2012 tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5658, Karar No: 2013/42701, Tarih: 27.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/5658 E.  ,  2013/42701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında yaralamaya teşebbüs eylemi nedeniyle tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilirken,infazı kısıtlayacak şekilde "kamuya yararlı temizlik hizmetinde" çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, TCK'nin 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin parağraftan "kamuya yararlı temizlik hizmetinde" ibaresi hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "kamuya yararlı bir işte" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6856, Karar No: 2012/7917, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/6856 E.  ,  2012/7917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, dört adet taşınmaz ve bir adet taşınırın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkeme satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar vermiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak her ne kadar taşınır mallardaki ortaklığın giderilmesi davalarında 492 Sayılı Yasa gereğince maktu harç alınması gerekirken davaya konu taşınmazlarla birlikte taşınır niteliğindeki ... plakalı araç üzerinden de (%09,9) nispi harç alınması doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmının kaldırılarak yerine “taşınmazların satış bedeli üzerinden %09.9 oranında, ... plakalı taşıt yönünden maktu 18,40 TL harcın taraflardan mirasçılık belgesindeki hisseleri oranında alınmasına” ibaresinin eklenmek sureti ile, 6100 Sayılı HMK'ya 6217 Saylı Kanunla eklenen geçici 3/2 maddesi hükmü gözetilerek, HUMK.nun 438.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, taşınır mal için aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13996, Karar No: 2016/1872, Tarih: 16.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/13996 E.  ,  2016/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği, davaya katılmasına karar verilmesinin de kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmayacağı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçi temsilcisinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 16/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3403, Karar No: 2025/490, Tarih: 15.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/3403 E.  ,  2025/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/14 E., 2020/534 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.03.2020 tarihli ve 2018/14 Esas, 2020/534 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk ... müdafîi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafîinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafîinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı, Yerel mahkeme ve Dairenin mahkûmiyete dayanak yaptıkları delillerin makul şüpheden öteye gidemeyeceği, suça sürüklenen çocukların savunmalarının aksine suç tarihinde olay yerinde olup atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediklerine dair bir ikrar, tanık beyanı, biyolojik kanıt, kamera kaydı ya da başkaca bir delilin bulunmadığına ilişkin olduğu, suça sürüklenen çocuk ... müdafîinin temyiz isteminin, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlenmediğinin sabit olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Horasan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13695, Karar No: 2010/9845, Tarih: 07.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13695 E.  ,  2010/9845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Bileşim San ve Tic. Ltd. Şti aleyhine 11/05/2007 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı dava dilekçesinde, kabul edilecek maddi tazminat istemine olay gününden, manevi tazminata ise dava gününden itibaren faiz yürütülmesini istemiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek, kabul edilen manevi tazminata da olay gününden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde "…manevi tazminatın…" biçimindeki sözcüklerinden sonra yer alan “…kaza…” sözcüğü silinerek yerine “…dava…” sözcüğünün yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1296, Karar No: 2013/2414, Tarih: 07.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1296 E.  ,  2013/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, işverence işyerinde hatalı üretilen ipliklerin iade edilmesi sebebiyle oluşan zararın işçilerin ücretinden kesileceği hususunda ilan asıldığını, işçilerin bu kesintiyi kabul etmemesi nedeniyle bu uygulamadan vazgeçilip ödenen primlerin ödenmemeye başlandığını, primlerin ödenmesi talepli olarak Osmaniye 2.Noterliğinden 15/11/2011 tarihinde gönderilen ihtarnamede primlerinin ödenmesinin, aksi halde iş akdinin feshedileceğinin bildirildiği halde işverence primlerin ödenmemesi üzerine iş akdini haklı sebeple feshettiğini, aynı bölümde çalışanlara primlerinin ödendiği ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ve ücret alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı taraf davacının 23 ve 24 Kasım 2011 tarihlerinde izin almaksızın ve mazeret bildirmeksizin işe gelmediğini, bu konuda tutanak tanzim edildiğini, davacıya Osmaniye 3.Noterliğinin 25/11/2011 tarih ve 13510 sayılı ihtarnamesinin gönderilerek mazeretini bildirmesi ve işe başlaması aksi taktirde iş akdinin feshedileceğinin bildirildiğini, davacının ihtarnameye cevap vermemesi üzerine 30/11/2011 tarihinde iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosyada mevcut bordrolardan performans primi adı altında her ay net 90.00 TL ödeme yapıldığı, bunun sürekli bir uygulama haline geldiği Yargıtay'ın istikrar kazanan uygulamalarına göre primin ücret olarak değerlendirileceği, bu primin Eylül 2011 e kadar ödendiği, ancak Ekim ve Kasım aylarında ödenmediği, davacının ihtarname

2013/1296 -2013/2414 S/2

ile bu primlerin ödenmesini istediği, ancak primlerin davalı tarafça ödenmemesi üzerine iş akdini feshedebileceği dolayısıyla iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle talep edilen alacaklar hüküm altına alınmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 32. maddesinin ilk fıkrasına göre, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır. Yasada ücretin eklerinin neler olduğu müstakilen düzenlenmemiş olmakla birlikte, değinilen maddenin ikinci fıkrasındaki “…banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının..” ibaresi gereğince, ücretin yanı sıra prim, ikramiye ve bu nitelikteki her türlü ödemelerin banka hesabına yatırılması öngörüldüğünden, “prim” ve “ikramiye” ücretin eki olarak İş Kanununda ifadesini bulmuştur.