muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/29590, Karar No: 2012/15119, Tarih: 04.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29590 E.  ,  2012/15119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan yere ilişkin olarak alınan ve karara mesnet yapılan bilirkişi raporunda, mahcuzun değerinin 90.000 TL olarak belirtildiği ve haline uygun olup, oturabileceği bir evi ancak aynı bedele alabileceği belirtilmiştir. Rapor bu haliyle hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle borçlunun bakmakla yükümlü olduğu kişilerin nüfus kayıtları getirtildikten sonra, zabıta araştırması yapılarak bu kişilerin borçlu ile birlikte yaşayıp yaşamadıkları, geçimlerini nasıl temin ettikleri, sosyal ve ekonomik durumları tespit edilip, bilirkişilerden ek rapor alınarak, borçlunun bulunduğu yerden daha başka yerlerde ve daha mütevazi koşullara sahip haline uygun evi alabileceği değer belirlenmelidir.

Açıklanan nedenlerle eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2036, Karar No: 2008/5739, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2036 E.  ,  2008/5739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan şekerpancarı, kurufasulye ve samanı ile buğday ve samanı için 2007 yılına ait olmak üzere kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg. başına ortalama satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12828, Karar No: 2016/10686, Tarih: 30.11.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/12828 E.  ,  2016/10686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı .....'in malik olduğu 242 ada 112 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "..." olarak yer alan baba isminin nüfus kayıtlarına uygun şekilde "..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; çekişme konusu 242 ada 112 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren mirasbırakan adına tesciline dayanak teşkil eden (kadastro tutanakları, ifraz dosyaları, imar dağıtım cetvelleri ve varsa mahkeme veya komisyon kararları gibi) tüm kayıt ve belgeler getirtilerek inceleme konusu yapılmadığı, tapu kayıtları, dayanak belgeler ve nüfus kayıtları arasındaki bağlantı irdelenmeden sonuca gidildiği, çekişme konusu taşınmazı kimin, hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettiğinin araştırılmadığı, kayıt maliki ile davacının aynı şahıslar olup olmadığının zabıta aracılığıyla araştırılmadığı, taşınmaz başında keşif yapılmadığı, tanık dinlenmediği görülmektedir

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak davaya konu edilen taşınmazın maliki “... kızı ....”in davacının mirasbırakanı “.. kızı ... ...” olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak davaya konu edilen taşınmazın maliki “... kızı ....”in davacının mirasbırakanı “.. kızı ... ...” olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18564, Karar No: 2013/17912, Tarih: 09.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18564 E.  ,  2013/17912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.09.2012 tarih ve 2010/396-2012/588 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirkete ait işyerine 28/02/2010 tarihinde hırsız girdiğini, dökülen ve zayi olan mallar nedeniyle 71.904,00 TL zararın meydana geldiğini, işyerinin davalı şirkete sigortalı olması sebebiyle olaydan sonra davalıya haber verildiğini, dökülen ve zayi olan malların aradan geçen zaman içerisinde aşırı koku yapması nedeniyle şirket çalışanları tarafından sigorta acentesinin bilgisi dahilinde ve kolluğun tutmuş olduğu tutanağı da nazara alarak işyerinin temizlendiğini, davalı şirketin dükkanın temizlenmiş olmasını ve hasar tespiti için imkan tanınmamasını gerekçe göstererek hasarın ödenmeyeceğini bildirdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça iddia olunan hırsızlık olayının üç gün sonra müvekkili şirkete ihbar edildiğini, ihbar üzerine ekspertiz ve hasarın tespiti için işyerine gidildiğini, muhteviyatın atılmış ve ortamın temizlenmiş olması sebebiyle riziko mahallinde hasar tespiti yapılamadığını ve hasara konu emtianın görülemediğini, hırsızlık iddiasına rağmen dükkandan bir şey çalınmadığını, olay sonrası kolluğa ihbarda bulunulmadığını, davacının kasıtlı hareketiyle gerçek hasar ve zarar miktarının tespitine engel olunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; meydana gelen zararın hangi kalemlerden oluştuğunun tespit edilemediği, davacının ticari defter kayıtlarına intikal eden ve muhasebeleştirilen bir kaydın görülemediği, meydana gelen olay ile ilgili olarak davacının ticari defter kayıtlarında herhangi bir işlem yapmadığı, geçici vergi beyannamesinde belirtilen satılan ticari mallar maliyeti tutarlarının birbirini tutmadığı, hırsızlık sigortası genel şartlarının 1.4 maddesinde, sigortalının zorunlu haller dışında, rizikonun gerçekleştiği yer veya kıymetlerde bir değişiklik yapmaması gerektiğinin, 1.5 maddesinde de, sigortacının isteği üzerine rizikonun gerçekleşmesi nedenlerini ayrıntılı şekilde belirlemeye, zarar miktarı ile delilleri saptamaya ve rücu hakkının kullanılmasına yararlı, sigorta ettiren için sağlanması mümkün gerekli bilgi ve belgeleri gecikmeksizin sigortacıya vermesi gerektiğinin düzenlendiği gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Hırsızlık Sigortası Genel Şartlarının A.2. maddesinde hırsızlık eylemini gerçekleştirmek amacıyla sigortalı kıymetlerin bulunduğu yerlere girilmesi veya bu yerlerin açılması esnasında verilecek tahribatın da sigorta teminatı kapsamında olduğu düzenlenmiş olup somut olayda sigortalı işyerine hırsızın girmesi sırasında dökülen ve zayi olduğu iddia edilen malların sigorta teminatı kapsamında bulunduğu anlaşılmaktadır. Rizikonun gerçekleşmesi halinde sigorta ettiren TMK.nın 6 ncı maddesi gereğince zarar miktarını ispat etmek zorundadır. Bu bağlamda, ilke olarak, adı geçen sigorta sözleşmesine dayalı tazminat davalarında mahkemece, öncelikle poliçe genel şartları hükümleri dikkate alınarak, davacı tarafın özellikle ticari defterleri, fatura, irsaliye gibi belgeler ve diğer kanıtlarla ispat yükümlülüğünün yerine getirilmesi sağlanmalı, zarar miktarı buna göre belirlenemez ise bilirkişi tarafından belirleme yapılmalı, bu da mümkün olmaz ise 818 Sayılı Borçlar Kanununun 42 ve devamı maddelerine göre zararın belirlenmesi yoluna gidilmelidir. Dosyada olay akabinde çekilen fotoğrafların davalı tanığı sigorta acentesi çalışanının beyanları sunulan fatura ve kayıtlar nazara alınmalı, bunlardan zarar miktarı tespiti mümkün olmazsa yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde zarar miktarının tespit edilmesi gerekmektedir. Ayrıca, zarar sonrasında rizikonun gerçekleştiği yer ve kıymetlerde değişiklik yapılmış olması, farklı bir anlatımla rizikonun gerçekleştiği yerde değişiklik yapılmaması için koruma önlemlerinin sigortalı tarafından alınmamış olması sigorta kapsamında olan zararın ödenmemesini gerektirmeyecektir. Bu suretle; mahkemece, esasa girilerek belirtilen hususlarda yapılacak inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, meydana gelen zararın hangi kalemlerden oluştuğunun tespit edilemediği, meydana gelen olayla ilgili olarak davacının ticari defter kayıtlarında herhangi bir işlem yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2979, Karar No: 2019/5594, Tarih: 18.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/2979 E.  ,  2019/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın işyerinin önüne nizami olarak otosunu parkedip ayrıldığı, saat 18.15 sıralarında bir kişinin elinde poşet ile otodan çıkıp ayrıldığını farklı bir işyerinde çalışan tanık ...'ın izlediği, sanığın araçtan 50 metre kadar uzaklaşmasını takiben aracın yanına gelip sonra olayı yakınana bildirdiği, yakınanın aracı kontrol ettiğinde oto teybinin sökülmüş olduğunu görmesi üzerine, tanığın tarif ettiği yöne doğru koştuğu ancak kimseyi göremeyip bir üst sokağa çıktığında iki kişiyle karşılaştığı, yüzlerine yakından bakmaya çalışırken bulunduğu yere gelen kardeşinin "... bunlar değildi" demesiyle dönüşe geçen yakınan ve kardeşinin elinde silah bulunan sanıkla karşılaştıkları, yakınanın kardeşinin "... silahı var biz gidelim" demesiyle işyerine dönüp, polise ihbarda bulundukları, olay yerine gelen polis otosuyla sokak sokak sanığın arandığı, saat 21.50 sıralarında elinde kuru sıkı tabanca ile görülen sanığın ateş edip kaçmaya çalıştığı ancak kovalamaca sonucu yakalandığı, suça konu oto teybinin ele geçirilemediği olayda;

Hırsızlık fiilinin tamamlanmasından sonra farklı zaman ve zemin diliminde gerçekleşen tehdit suçu bağımsız bir eylem olup, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasada dolaylı yağma suçuna yönelik bir düzenleme de bulunmadığı dikkate alındığında;

Sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 142/1-e maddesindeki hırsızlık ve 106/2-a maddesindeki tehdit suçlarını oluşturduğu, cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 08/03/2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İK/OE
Yargıtay — Esas No: 2023/13288, Karar No: 2023/13214, Tarih: 21.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/13288 E.  ,  2023/13214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1721 E., 2023/911 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ardahan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/14 E., 2020/38 K.

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığı tahsisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının Belçika'da geçen sürelerini borçlanarak ödediğini, davalı Kurumun 19.11.2018 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talebinin yanlış değerlendirme ile reddettiğini belirterek davacıya yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ilk sigortalılık hizmet başlangıcının 08.02.1992 tarihi olduğunun tespitine, ...'in 20 yıllık sigortalılık süresini ve 5525 günlük(5528 gün) prim ödeme gün sayısını tamamladığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davacı ... T.C. Kimlik numaralı ...'in ilk sigortalılık hizmet başlangıcının 08.02.1992 tarihi olduğunun tespitine, davacı ... T.C. Kimlik numaralı ...'in 20 yıllık sigortalılık süresini ve 5525 günlük(5528 gün) prim ödeme gün sayısını tamamladığının tespitine, davacı ... T.C. Kimlik numaralı ...'in 01.12.2018 tarihi itibari ile yaşlılık aylığı almaya hak kazanacağının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Mahkemenin kararın eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuşutur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuşutur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 3201 sayılı Kanunu ilgili maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti ile Belçika Krallığı Hükümeti Arasında Sosyal Güvenlik Anlaşmasının 36 ncı maddesi.

2-3201 sayılı Kanun'un "Süre tespiti, sigortalılığın başlangıcı ve sürelerin değerlendirilmesi" başlıklı 5 inci maddesi, Sosyal Güvenlik Kuruluşlarına tabi hizmeti bulunmayan istek sahiplerinin sigortalılıklarının başlangıç tarihinin, borçlarını tamamen ödedikleri tarihten borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülmesi ile tespit edilebileceğini, Sosyal Güvenlik Sözleşmesi yapılmış ülkelerdeki hizmetlerini bu Kanuna göre borçlananların ise Uluslararası Sosyal Güvenlik Sözleşmelerinde Türk sigortasına girişinden önce âkit ülke sigortasına girdiği tarihin Türk sigortasına girdiği tarih olarak kabul edileceğine ilişkin özel hüküm bulunması halinde sözleşme yapılan ülkede ilk defa çalışmaya başladıkları tarihin Türkiye'de ilk işe giriş tarihi olarak kabul edileceğini düzenler.

3-Türkiye Cumhuriyeti ile Belçika Krallığı Hükümeti Arasında Sosyal Güvenlik Anlaşmasının "Sigortalılık Sürelerinin Birleştirilmesi" başlıklı 36 ncı maddesi "Bir Akit Devletin mevzuatı yadımlardan yararlanma hakkının kazanılması, idamesi veya ihyası, sigortalılık sürelerinin tamamlanması koşuluna bağlıysa, bu mevzuatı uygulayan Kurum, gerekiyorsa, diğer Akit Devletin mevzuatına göre geçen sigortalılık sürelerinin birleştirilmesi amacıyla ve aynı zamana rastlamamak koşuluyla sanki bu süreleri ilk Akit Devletin mevzuatına göre geçmiş süreler gibi değerlendirir." düzenlemesini içerir.

3.Değerlendirme

İnceleme konusu davada, 14.11.1970 doğumlu davacı adına Belçika'da, ilk kez 14.10.2004 tarihinde sigorta primi ödendiği, yurt içinde 18.07.2017-20.07.2017 tarihleri arasında 3 gün 4/1-a kapsamda çalışmasının bulunduğu, 08.10.1991-18.07.2007 tarihleri arasında 5525 gün 4/1-a kapsamda yurt dışı borçlanma süresinin bulunduğu, 19.11.2018 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talebinin davalı Kurum tarafından sigorta başlangıç tarihinin 13.03.2002 olarak tespiti ile reddetmesi üzerine eldeki davanın açıldığı, Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.