muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12333, Karar No: 2017/21453, Tarih: 12.10.2017

Sonuç olarak, tarafların fesih konusunda irade açıklamaları veya fesih işlemi yerine geçecek işlemleri olmadığı sürece, işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi yerinde olur. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını devralmış sayılır, tş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçinin feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshi konusunda irade beyanı açıklaması, fesih işlemi yerine geçecek işlemler yapılması halinde yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu ihtimalde feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekir.

Diğer taraftan fesih, sürekli bir sözleşme ilişkisini geleceğe etkili olarak yenilik doğurucu bir irade beyanı ve tek taraflı varması gerekli bir hukuki tasarruf işlemdir. Feshin beyan edilmesiyle, iş ilişkisi, feshedenin iradesine uygun olarak geleceğe etkili olarak ya hemen ya da verilen önel süresinin geçmesiyle doğrudan doğruya sona erdirilir.

Dosya içeriğine göre, davalı işveren, davacı işçiyi dava dışı ... ... Dağıtım A.Ş. ile imzaladığı sözleşme kapsamında çalıştırmış, ihale bitimine yakın, 09/12/2010 tarihinde davacıya yaptığı bildirimle iş sözleşmesinin 31/03/2011 tarihinde feshedileceğini belirtmiştir. Somut uyuşmazlıkta davalı işveren davacıyı çalıştırdığı ihale bitmeden tek taraflı irade beyanı ile fesih bildiriminde bulunmuştur. İş ilişkisinin sona erdirildiği işveren tarafından açıklanmıştır. Bu olgu davacı işçi tarafından kabul edilmiş olup, tarafların iradeleri fesih noktasında birleşmiştir.

Davacının ihale bitimi ile yeni ihaleyi alan alt işveren işçisi olarak aynı hizmette çalışmaya devam etmesi yeni bir iş sözleşmesi kabul edilmelidir. Davacı feshe bağlı kıdem tazminatı alacağına hak kazanmıştır. Bu sebeple mahkemece sözleşmenin devam ettiği kabul edilerek kıdem tazminatı alacağının reddi hatalıdır. Davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazandığı kabul edilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davacının ihale bitimi ile yeni ihaleyi alan alt işveren işçisi olarak aynı hizmette çalışmaya devam etmesi yeni bir iş sözleşmesi kabul edilmelidir. Davacı feshe bağlı kıdem tazminatı alacağına hak kazanmıştır. Bu sebeple mahkemece sözleşmenin devam ettiği kabul edilerek kıdem tazminatı alacağının reddi hatalıdır. Davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazandığı kabul edilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının fazla çalışması tanık beyanlarına göre haftanın altı günü 08.00-17.00 ya da 16.00-01.00 saatleri arasında bir saat ara dinlenme ile haftada üç saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır.

Davacının işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtları bulunmadığından fazla çalışma tanık beyanlarına göre tespit edildiği, fazla çalışma olgusunun ispatına yönelik olarak beyanları esas alınan davacı tanıklarının aynı işveren aleyhine aynı iddia ile açtıkları davalar nedeniyle davacı ile aralarında menfaat birliği bulunduğu bu nedenle davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilemeyeceği ancak dosya kapsamında dinlenen davalı tanığın beyanlarına göre davacı işçinin mevsim geçişlerinde meydana gelen arızalar nedeniyle yılın üç ayında ayda otuz saat fazla mesai yaptığı anlaşılmış olup açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23159, Karar No: 2014/806, Tarih: 16.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/23159 E.  ,  2014/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2010/82-2013/150

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 2007 yılında domates ekimi sözleşmesi yaptıklarını, bu amaçla davalıya üreteceği dometes fidelerini teslim ettiklerini ancak davalının ürettiği dometesleri teslim etmediğini ileri sürerek, fide bedellerinden davalının 2006 yılından kalan alacağının mahsubu ile bakiye 7.727 TL.nin teslim tarihinden ticari temerrüt faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile sadece 2006 yılı için sözleşme yaptıklarını ancak domates bedelleri ödenmeyince borcuna mahsuben 2007 yılı için fide verdiğini, buna rağmen borcun tafiye edilmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 7.727 TL.nin avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 2007 yılı üretim sözleşmesine göre ürünleri teslim etmediğini bu nedenle teslim ettiği fide bedellerinin iadesi gerektiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı, 2007 yılında üretime ilişkin bir sözleşme yapılmadığını, bir kısım teslim edilen fidelerin önceki yıldan kalan borcun ödenmesi maksadıyla verildiğini savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı şirketin kanuna uygun olmayan ticari defterlerine göre cari hesap bakiyesi olarak davalıdan 7.727 Tl alacaklı olduğu açıklanmış ve mahkemece de bu bedelin davalıdan tahsiline ilişkin yazılı şekilde karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davacı tarafından davalı üreticiye teslim edilen fidelerin borca mahsuben mi yoksa 2007 yılı üretimi için mi verildiği noktasında toplanmaktadır. Davacı şirket

2013/23159-2014/806

Uyuşmazlık davacı tarafından davalı üreticiye teslim edilen fidelerin borca mahsuben mi yoksa 2007 yılı üretimi için mi verildiği noktasında toplanmaktadır. Davacı şirket

2013/23159-2014/806

2007 yılında üretim yapılmasına ilişkin taraflar arasında anlaşma bulunduğuna dair yazılı bir sözleşme ibraz edememiş ve cari hesaba ilişkin ticari defterlere dayanmıştır. TTK 82.maddesi gereğince, kural olarak ticari defterler tacirler arasında çıkan uyuşmazlıklarda delil olarak kabul olunur. TTK 83/2 maddesi gereğince de taraflardan biri hasmın ticari defterlerinin münderecatını kabul edeceğini beyan edebilir. Bu halde taraflardan birisinin ticari defterlerindeki kayıtlar esas alınıp sonuca gidilebilir. Ancak ticari defterlerin sahibi lehine delil olabilmesi için usulüne uygun tutulması, yasada öngörülen açılış ve kapanış tasdiklerinin süresinde yapılmış olması gerekir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere davacı defterlerinin yasaya uygun tutulmadığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle davacı şirket defterlerindeki ödemeye ilişkin kayıt esas alınarak karar verilmesi doğru değildir. O halde mahkemece tarafların ibraz ettikleri teslim fişleri ve ödeme belgeleri üzerinde ayrıntılı olarak gerekli araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir. Yanlış değerlendirme ile sadece ticari defter kayıtlarına göre yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14093, Karar No: 2013/3216, Tarih: 18.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14093 E.  ,  2013/3216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ücret alacağı, resmi ve dini tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, hafta tatili alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı ve ücret alacağının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanamayacak şekilde feshedildiğinin davalı işverence ispatlanamadığı, esasen bu alacaklara ilişkin kısmi ödemeler yapılmasının da feshin haksız yapıldığının işverence de kabulü anlamına geldiği, biri matbu diğeri el yazısı ile düzenlenen birden fazla ibranamenin Yargıtay uygulamaları ışığında geçerlilik taşımadığı, ancak ödeme yapılan alacak kalemleri yönünden makbuz niteliğinde değerlendirilmek gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Davacının, bilirkişi raporuna göre gerçekleşen fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarına hükmolunmuş ise de, hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışmadığı günler olabileceği dikkate alınmadan, sözkonusu alacaklardan hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı olduğundan, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4951, Karar No: 2013/8587, Tarih: 28.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4951 E.  ,  2013/8587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİGA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/11/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak  düzeltilmesine ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava,  tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine veya tespitine ilişkin taleplerdeki amaç, kayıt malikinin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydı ile uyumlu hale getirilmesi olduğundan  bu tür işlerde verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmez. Kararın haksız veya hatalı görülmesi halinde ileri sürülen delillere göre yeniden düzeltme talebinde bulunulabilmesi, hükmün değiştirilebilmesi mümkündür.

Çekişmesiz açılan bu tür işlerde, yapılan araştırma ile veya hak sahibi olduğunu iddia eden bir kişinin itirazı üzerine ortaya bir çekişme çıkarsa, mülkiyet aktarımına sebebiyet verebilmesi ihtimali ortaya çıktığından, artık bu davanın çekişmesiz yargı usulüne göre Sulh Hukuk Mahkemesinde görülebilmesine imkan bulunmamaktadır. Yargılama usulleri birbirinden farklı olduğundan ve çekişmesiz yargı işlerinde teknik anlamda bir hasım bulunmadığından, davaya görevsizlik kararı verilerek Asliye Hukuk Mahkemesinde devam edilemez.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler (satış akit tabloları ve ekleri)  getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler (satış akit tabloları ve ekleri)  getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece dinlenen iki tanık çekişmeli taşınmazları bilmediklerini, davacının babasının adının M.G. olduğunu belirtmişlerdir. 23.11.2011 tarihli zabıta araştırmasında Karabiğa Beldesinde M.G.in ikamet etmediği, M.G.simli kişinin 40 yıl önce göç ederek İstanbul'a yerleştiği ve orada öldüğü, m.g.m.M.g.aynı şahıslar olup olmadığını bilen kişinin bulunmadığı belirtilmiştir.Keşifte  dinlenen  bir yerel bilirkişi  davacının iddialarını doğrular yönde beyanda bulunmuş ise de ,  Nüfus Müdürlüğü 24.10.2011 gün 4660 sayılı  yazı cevabında M.G.e ait birden fazla kayda rastlanıldığından kayıt verilemediğini bildirmiş ve 23.5.1910 doğumlu Biga nüfusuna kayıtlı davacının babası olan M.oğlu  M.G..e ait nüfus kaydını göndermiştir. Bu durumda mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın karar vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca,  tapu kaydındaki isimle aynı ismi taşıyan birden fazla kayıt bulunduğuna göre mahkemece sözü edilen kayıtların nüfus müdürlüğünden getirtilip incelenmesi, tereddüt halinde  kayıt sahibinin varsa mirasçılarının duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığının kendilerinden sorulması, mülkiyet hakkı  iddiasında bulunmaları halinde dava mülkiyetin aktarımına ilişkin olup artık bu davanın çekişmesiz yargı usulüne göre Sulh Hukuk Mahkemesinde görülebilmesine imkan bulunmadığından  davacı tarafından kayıt sahibinin mirasçıları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde çekişmeli yargı usulüne göre ayrı bir dava açılmasının gerekli olduğu gözetilerek yukarıda değinilen şekilde araştırma inceleme yapılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle  yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.05.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2637, Karar No: 2015/4820, Tarih: 30.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2637 E.  ,  2015/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

İhbar üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerinin, işyeri çevresi ve ara sokaklarda yaptıkları araştırma sonucu, ellerinde poşet ile bir kömürlüğe girdiğini gördüğü sanık ve suç arkadaşlarını yakaladıklarının anlaşılması karşısında; kesintisiz takip olmaksızın yakalanan sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi ile cezasında indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından, uygulamaya göre de, 5237 sayılı TCK'nın 35.maddesinin aynı yasanın 143. maddesinden önce uygulanması sureti ile 61.maddeye aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından sanığın işyeri dokunulmazlığı eylemini dava dışı sanıklarla beraber işlemesinde TCK 119/1-c maddesinin uygulanmaması temyiz kapsamına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama gideri olarak hesaplanan 13,65 TL'nin, CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine '' yargılama gideri olarak hesaplanan 13,64 TL'nin, CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100.maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11832, Karar No: 2006/1522, Tarih: 20.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11832 E.  ,  2006/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.3.2005 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 18.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724.maddesine dayanılarak açılan temliken tescil istemine ilişkindir. Davacılar paydaş bulundukları 71 ada 23 parsel numaralı arsa nitelikli taşınmaz üzerine kardeşleri olan diğer paydaşların rızalarını almak suretiyle bina yaptıklarını bildirip, iyi niyetle yapılan bina nedeniyle davalı paydaşların paylarının pay bedellerinin kendilerine ödenmesi koşuluyla adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir. Dava, dilekçede 120 milyar Tl. değer gösterilerek açılmış, taşınmaz başında yapılan keşifte arsa değeri ile bina değeri ayrı ayrı tesbit edilmiştir. Mahkemece keşfen belirlenen arsa ve bina değeri toplamı üzerinden peşin harç tamamlattırılması için davacıya süre verilmiş, davacı tarafça bina değeri nazara alınmaksızın sadece davalılara isabet eden arsa payı değerinin yatırılabileceği ısrarı üzerine mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 724.maddesinin iyiniyetli bina sahibine tanıdığı hak dava tarihindeki arsa bedelinin arsa sahiplerine ödenmesi koşuluna bağlıdır. Görüldüğü üzere dava olumlu sonuçlandırılarak hükme bağlanırken bina değeri ile ilgili infaza ilişkin bir hüküm kurulmayacaktır. Bu nedenledir ki, yanlar arasındaki çekişmenin özünü taşınmazın çıplak değeri oluşturduğundan yatırılması gereken yargı harcı da bu değer nazara alınarak hesap edilmelidir. Keşif yerinde belirlenen arsa değeri üzerinden davalı paydaşlara ait paylara isabet eden miktar bulunarak bu değer üzerinden peşin harcın ikmaline karar verilecek yerde arsa değerinin tümü ve yapı değerinin de buna ilavesi suretiyle

./..

2005/11832-2006/1522

-2-

oluşacak değer üzerinden harç ikmali yapılmak üzere ara kararı oluşturulup bunun gereği yerine getirilmediği nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yasaya aykırıdır. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 20.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.