muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8364, Karar No: 2013/6472, Tarih: 10.06.2013

edilmiş, 25.06.1991 tarihinde 6 aylık askı ilân süresi geçmiş ve işlem kesinleşmiştir. Davacı 17.04.1998 tarihinde bu işleme karşı 10 yıllık hak düşürücü süre bitmeden, 6831 sayılı Kanunun 11/1. maddesi gereğince tapuya dayanarak dava açmıştır. Dava esas itibariyle hatalı aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına itiraz niteliğinde olup, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi doğru olmadığı, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1949 yılında seri bazında orman kadastrosu yapılmışsa 3373 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 7. maddesi, orman sınırları dışında bırakılmış taşınmazlarla ilgili orman kadastrosu yapılabilir. Ancak, mahkemece, bu konuda bir araştırma yapılmadığı, orman sınırları içindeyken 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı İle İlgili Kanun Hükümlerine göre tevzi edilip imar ve ihya koşulları tamamlanması sonucu hak sahipleri adına tescil edilen 3373 sayılı Kanun döneminde yapılan aplikasyonla ya da yeniden yapılacak orman kadastrosu ile orman sınırları içine alınamaz. Ancak, çekişmeli parsellerin 1949 yılında yapılan orman kadastrosunda ve 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı Hakkındaki Kanun hükümlerine ve aplikasyon işleminde ne gibi bir işleme tabi tutulduğu tereddüde yer bırakmayacak biçimde saptanmadığı, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken, 3573 sayılı Kanun hükümlerine göre tahsis, imar ihya ve tescil aşamalarından geçerek tapuya bağlanan taşınmazların orman sınırları dışına çıkarıldığının kabulü gerekeceği, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi rapor ve krokilerinde, çekişmeli 750 sayılı parselin 1949 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışındayken 1989 yılında yapılan davaya konu işlemde orman olarak sınırlandırıldığı, 577 sayılı parselin Mart 1961 tarih ve 12 sıra numaralı Zeytincilik Tapusu kapsamında kaldığı, 580 sayılı parsel ifrazen oluşan 809, 810 ve 811 sayılı parsellerin 1949 orman kadastrosu sınırları içinde olduğu, 810 sayılı parselin kısmen 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı bildirilmişse de, 1949 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna ilişkin harita ile 1989 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına ilişkin harita arasında, çekişmeli taşınmazları ilgilendiren aynı orman sınır noktalarını birleştiren orman sınır hatları arasında açı ve mesafeler yönünden çelişkiler bulunduğu, bilirkişilerin uygulayıp raporlarına ekledikleri haritanın ve dosyasına getirilen haritaların hangi çalışmalar sonunda düzenlendiği uzman bilirkişilerin uyguladıklarını söyledikleri haritaların hangisinin hangi tarihte üretildiği anlaşılamadığı belirtilerek,

Mahkemece, öncelikle, çekişmeli 577 sayılı parsele uygulanan Mart 1961 tarih 12 numaralı Zeytincilik Tapusunun oluşumuna ilişkin tüm kayıt ve haritaları, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1949 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama ve çalışma, sonuçlarının askı ilân tutanakları ile çekişmeli yerleri orman sınır noktaları ile birlikte gösterir 1949 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosu haritası (tarihi üzerine yazılmak koşuluyla), yine 1989 yılında yapıldığı anlaşılan işleme ilişkin işe başlama ve çalışma, sonuçlarının askı ilân tutanakları ile bu işleme ait çekişmeli yeri orman sınır noktaları ile birlikte gösterir orman kadastrosu ve aplikasyon haritası (tarihi üzerine yazılmak koşuluyla) bulunduğu yerden getirtilmeli, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte 1949 ve 1989 yıllarında yapılıp kesinleşmiş tahdit ve aplikasyon haritaları ve tutanakları ile 577 sayılı parselin kadastro tespitine esas alınan Zeytincilik Tapusunun dayanağı zeytincilik paftası ve tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 10 ya da 15 adet orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli 577, 578, 750 ve 580 (809, 810, 811) parsel sayılı taşınmazların tahdit hatlarına göre konumları ve Zeytincilik Tapusu içinde kalan bölümleri duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; bilirkişilere tahdit ve aplikasyon hatları ile irtibatlı, zeytincilik parselasyonunu ayrı renkli kalemlerle gösterecekleri müşterek kroki düzenlettirilmeli,

Böylesine yapılacak bir uygulama sonucu 1949 yılında seri bazında olmayan orman kadastrosu sınırları dışında bırakılan yada 3573 sayılı Kanun hükümlerine göre usûlünce tahsis, tevzii, imar ihya ve tescil işlemleri tamamlanmak suretiyle tapusu verilen ve itiraza konu işlemle orman olarak sınırlandırılan bölümlere ilişkin davanın kabulüne, 1949 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde bırakılan ya da 1949 yılında seri bazında yapılan orman kadastrosunun dışında olduğu halde, 1989 yılında yapılan orman kadastrosu sınırları içine alınıp da eski tarihli resmî belgelerde orman sayılan ve 3573 sayılı Kanun hükümlerine göre zeytincilik tapusu da bulunmayan bölümlere ilişkin davanın reddine, yine 1949 ve 1989 yılında yapılan işlemde orman ve aplikasyon sınırları dışında bırakılan bölümlere ilişkin davanın da hukuki yarar bulunmadığından reddine karar verilmesi gerekirken, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin usûl ve kanuna aykırı olduğu” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Paşalı Köyü, 577 ve 810 parsel sayılı taşınmazların bilirkişi raporuna ekli krokide sırasıyla (A) ve (C) harfleriyle gösterilen sırasıyla 10630,50 m²  ve 5530,00 m² yüzölçümündeki bölümleriyle ilgili yapılan 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B madde uygulamasının ve hatalı aplikasyon uygulamasının iptaline ve 577 parsel sayılı taşınmazın krokide (B) harfi gösterilen, 810 parsel sayılı taşınmazın ise krokide (D1) ve (D2) harfleriyle gösterilen bölümlerine ilişkin taleplerin reddine, 809 ve 811 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili açılan davanın tümden esastan reddine, 750 parsel sayılı taşınmazla ilgili açılan davanın ise hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine ve son olarak 578 parsel sayılı taşınmazla ilgili açılan davanın 6100 sayılı HMK' nun 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ile Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde tapuya dayalı olarak açılan orman kadastrosu ve aplikasyon işleminin iptaline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanuna göre 1949 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 25.12.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile bu ormanlarla evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 Sayılı Kanunun 3302 Sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10/06/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20363, Karar No: 2016/21639, Tarih: 20.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20363 E.  ,  2016/21639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı şirketin davalı ...m işini ihale ile aldığı, iki adet işyeri dosyasının bulunduğu, bu işyerlerinde 20+20= 40 işçisinin olduğu, davacıların 8122 temizlik işkolundaki SGK işyeri dosyasında çalıştıkları belirtilmesine karşın büro elemanı, bakım onarım işçisi, kültür işleri görevlisi, itfaiye ve gece bekçisi olarak çalıştıkları, Belediye tarafından verilen cevapta ise fesih tarihinde davacılar hariç hizmet alım personeli olarak 27 işçinin temizlik işleri Müdürlüğü işçisi olarak çalıştığının bildirildiği anlaşılmakla temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılara yükletilmesine, 20/12/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2421, Karar No: 2011/5244, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2421 E.  ,  2011/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 135 ada 1 parsel sayılı 367923.40 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman niteliğinde olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı, ancak tapuya tescil edilmediğinden orman niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi tesciline, Yukarısarıkamış Köyü tüzelkişiliğine karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1969 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 1969 yılında yapılan ve kesinleşen orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu, 6831 sayılı Yasanın 11. maddesinde belirtilen hak düşürücü sürelerin çoktan geçtiği, yörede yapılan kadastro tesbiti işleminin, daha önce kesinleşen ve hak düşürücü süreleri geçmiş bulunan tahdidin iptali hususunda kişiye yeni bir dava hakkı vermeyeceği, kaldı ki, tahdit içerisinde kalan taşınmazlar üzerindeki zilyetliğe hukuken değer verilemeyeceği de dikkate alınarak hüküm kurulmuş olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/935, Karar No: 2021/5080, Tarih: 09.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2017/935 E.  ,  2021/5080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmaza revizyon gören T.sani 318 tarih ve 2 sıra, Eylül 1928 tarih 4 ve 5 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde kayıtlar eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde ayrıntılı kayıtlar ile varsa kroki ve haritalarının (Eski yazı tapu kayıtlarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ve bu kayıtların kadastro çalışmaları sırasında başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği sorularak varsa revizyon gördüğü taşınmazların tutanak suretlerinin,

2- Çekişmeli taşınmaza komşu 126, 182, 183, 184, 185, 186, 188, 189, 214, 2144, 2145, 2146 ve 2260 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile dayanaklarını oluşturan kayıtlar tesisinden itibaren getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12936, Karar No: 2007/1598, Tarih: 19.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/12936 E.  ,  2007/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMER/ANTALYA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu.parsel sayılı taşınmaza, davalı tarafından ev ve bahçe yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının 2981 Sayılı Yasa uyarınca yaptığı başvurunun reddine ilişkin olarak verilen idari kararın, idari yargı yerinde iptal edildiği, davalının korunması gereken şahsi hakları olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi  raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Davacı Hazine, davalının kayden Hazineye ait çaplı taşınmaza yapılanmak suretiyle elattığını ileri sürmüş, elatmanın önlenmesi ve binanın sökülerek kaldırılmasını istemiştir.

Davalı, Hazinece verilen tapu tahsis belgesine dayanmış, haksız elatan (işgalci) olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davalının İmar Affı Kanunundan istifade için idareye yaptığı başvurunun idarece, reddedilmesi üzerine, işlemin iptali için idare mahkemesinde iptal davası açtığını, idari işlemin idare mahkemesinde iptal edildiğini, böylece; idare mahkemesince taşınmaz üzerinde davalıya ait kişisel hakkın varlığına işaret edildiği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin gerekçesine esas aldığı idare mahkemesinin kararı (2002/1269E-2004/606K) incelendiğinde; davalıya tahsis belgesinin 1986 yılında verildiği, dava konusu yerin daha sonra turizm alanı ilan edilip 1996 yılında uygulamalı imar planı kapsamına alındığı, davacının imar affı başvurusunun değerlendirildiği 27.11.1986 tarihinde dava konusu yerin turizm alanı ilan edilmediği, bu nedenle olayda 2981 Sayılı Yasanın 14/c maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı, buna bağlı olarak davacının imar affı kapsamında hak sahibi olup olamayacağı yönlerine değinilmiştir. Görüldüğü gibi, idare mahkemesi kararının araştırmaya yönelik olduğu açıktır.

Ancak, mahkemece yeterli bir araştırma yapıldığı söylenemez.

Dosyaya getirtilen tahsis belgesi örneğinde tahsisin 17.11.1986 tarihinde yapıldığı, belgede herhangi bir imza ve onay bulunmadığı, 720 m2 yüzölçümündeki bir taşınmaz için verildiği görülmüştür.

Ne varki, mahkemece, anılan tahsis belgesi yerine uygulanarak Hazineye ait çaplı taşınmaz içerisinde kalıp kalmadığı, kalıyorsa kapsamı belirlenerek krokisine işaret ettirilmemiş, davalının taşınmazın tamamını mı, yoksa tahsis belgesinde yazılı miktarla sınırlı olarak mı kullandığı saptanmamış, idare mahkemesince değinilen hususlar üzerinde durulmamaştır.

Ne varki, mahkemece, anılan tahsis belgesi yerine uygulanarak Hazineye ait çaplı taşınmaz içerisinde kalıp kalmadığı, kalıyorsa kapsamı belirlenerek krokisine işaret ettirilmemiş, davalının taşınmazın tamamını mı, yoksa tahsis belgesinde yazılı miktarla sınırlı olarak mı kullandığı saptanmamış, idare mahkemesince değinilen hususlar üzerinde durulmamaştır.

Öte yandan, yukarıda açıklandığı gibi, tahsis belgesinin imzasız ve onaysız olduğu görülmektedir. Bu hususun merciinden sorularak, gerçekten davacıya böyle bir  tahsisin yapılıp yapılmadığı, tahsis belgesinin geçerli olup olmadığı, hukuki varlığının bulunup bulunmadığı ve bu tahsise değer verilip verilmeyeceği de açıklığa kavuşturulmamıştır.

Hal böyle olunca, yeniden inceleme ve uygulama yapılarak yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde toplanan ve toplanacak deliller hep birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan ve yetersiz soruşturma ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan sebeplerden dolayı HUMK.'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11738, Karar No: 2010/12659, Tarih: 01.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11738 E.  ,  2010/12659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ÇARŞAMBA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 234 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptal ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine Dairece “ hak düşürücü süreden dolayı davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi   raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteklerine ilişkin olup, mahkemece; hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda 3402 Sayılı Yasa’nın 12. maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297)  Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Hal böyle olunca,  somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu ve dava tarihinde davacı Hazine’nin davasında haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine’nin, yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2010  tarihinde oyçokluğuyla  karar  verildi.

- KARŞI OY YAZISI-

Davacı Hazine’nin, yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2010  tarihinde oyçokluğuyla  karar  verildi.

- KARŞI OY YAZISI-

Dava; 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan, davalı tapusunun kıyı–kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir

Mahkemece, kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten itibaren on yıl içerisinde dava açılmamış bulunduğundan, 5841 Sayılı Yasanın 2-3 maddeleri ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3   maddesi gereğince hak düşürücü sürenin geçirilmiş olması nedeniyle davanın reddine, yargılama giderleri ve nispi avukatlık ücretinin davacıdan  tahsiline  karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 14.03.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasa’nın 12. Maddesinin 3. Fıkrasına “ Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. Maddesi ile de 3402 sayılı Yasa’ya “ Bu Kanunun 12.  maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.”  şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hakkın ( usulü müktesep hak)   istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.( YİBBGK 09.06.0960 tarih 1960/ 21 Esas,  1960/9 karar,  YHGK 15.03.2006 tarih 2006/13-77 Esas, 2006/65 Karar ve YHGK 22.03.2006 tarih 2006/ 13-56 Esas, 2006/ 82 karar) Öte yandan yasayla yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan, mahkemece davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Somut olayda, davalı adına tapuya tescilin dayanağı olan, tespit tutanağının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar on yıllık sürenin geçtiği açıktır. Dava tarihi itibariyle on yıllık hak düşürücü süre geçirilmiş bulunduğundan,  dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı yasayla değişik 3402 sayılı yasanın 12/3 maddesi gereğince hak düşürücü süre nedeniyle  davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin temyiz itirazları yerine değildir. Bu konuda görüş ayrılığı bulunmamaktadır.