muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/690, Karar No: 2016/188, Tarih: 12.04.2016

"Her ne kadar sanık ...'ın olay tarihinde yetkilisi olduğu Yaşar Turizm Yatırmları AŞ. tarafından işletilen otel ile ilgili olarak ilçemiz Kızılot Köyünde bulunan ve kadastro tespit çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan Akdeniz'e kıyı plaja sahil bar, duş, wc, şezlong alanı, su sporları alanı ve iskele yaptığı belirtilerek, eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 154/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile mahkememize kamu davası açılmış ve mahkememizin 2008/1 Esas ve 2009/359 Karar sayılı ilamı ile sanığın beraatına karar verilmiş ise de, katılan vekili tarafından temyiz edilen hükmün Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.11.2012 tarih ve 2011/18374 Esas ve 2012/35047 karar sayılı ilamı ile, sanığın eyleminin TCK'nın 184/1, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 15. maddelerinde yer alan suçu oluşturma ihtimaline binaen bu konuda araştırma yapılması için bozularak mahkememize iade edildiği, Manavgat C.Başsavcılığı'nın 27.12.2007 tarih ve 2007/3114 Esas sayılı iddianame- sinde, sanık hakkında TCK'nun 154/1. maddesinde düzenlenen 'Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etmek' suçu nedeni ile cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, TCK'nun 154/1. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçu ile TCK'nın 184. maddesinden düzenlenen imar kirliliğine neden olmak suçlarının birbirlerinden çok farklı ve ilgisiz/bağlantısız suçlar olduğu, şöyle ki, hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçu için taşınmazın belediye sınırları dışında olması gerektiği halde, imar kirliliğine neden olmak suçu için taşınmazın belediye sınırı içerisinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olması gerektiği, imar kirliliğine neden olmak suçu için müştekinin ilgili belediye tüzel kişiliği olduğu halde, hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçu için taşınmazın malikinin-zilyedinin müşteki sıfatının bulunduğu, imar kirliliğine neden olmak suçu için 3194 sayılı İmar Kanunu'nda gösterilen şekilde soruşturmanın yürütülmesinin gerektiği, hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçunun konusunu bizzat taşınmazın kendisi oluşturduğu halde, imar kirliliğine neden olmak suçunun konusunu yapı ruhsatına tabi bulunan bina olduğu, iki suç tipi arasında yer alan belki de en önemli farkın ise hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçunun konusunu bizzat taşınmazın-toprağın kendisi mülkiyet hakkı oluşturduğu halde, imar kirliliğine neden olmak suçunda korunan hukuki yararın ise 'çevre' olduğu, imar kirliliğine neden olmak suçunda 'yapı ruhsatı gerektiren bir bina olup olmadığının' yenibaştan ve ayrıca araştırılacağı, 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesinde aynen 'Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir

. maddesinde aynen 'Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir. Mahkeme fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalar ile bağlı değildir' şeklinde düzenleme yapıldığı, buna göre, iddianamede gösterilen fiil-fiiller haricinde sanık hakkında yargılama yapılarak hüküm verilmesinin mümkün olmadığı, hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçu ile imar kirliliğine neden olmak suçlarının açıklanan farklılıkları dikkate alındığında, sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak suçu nedeni ile iddianame metninde usulünce açılmış bir kamu davası bulunduğundan bahsedilmesinin mümkün olmadığı, zira açıklandığı üzere her iki suç tipinin unsurlarının, müştekisinin, hukuki yarar konusunun ve soruşturma usullerinin farklı olduğu, imar kirliliğine neden olmak suçu nedeni ile ayrı ve bağımsız bir soruşturma yürütülmesi gerektiği, somut olayda, CMK'nun 226. maddesi uyarınca eylemin hukuki nitelendirmesinin değiştiğinden bahsedilemeyeceği, zira bizzat yargılama konusu eylemin kendisinin değiştiği, CMK'nun 225. maddesine göre sanığın bu iddianame ile TCK'nun 184/1. maddesi uyarınca yargılanıp cezalandırılmasının mümkün olmadığı, 5271 sayılı CMK'da ek iddianame müsessesinin düzenlenmediği, bu nedenle anılan eksikliğin derdest dosya üzerinde giderilmesinin de mümkün olmadığı, iddianame uyarınca sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan hüküm kurulamayacağı, mahkememizin hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçu nedeni ile verilen beraat kararının 25.02.2009 tarih ve 5841 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile değişik TCK'nun 154/1. maddesine göre doğru olduğu" gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2014 gün ve 238847 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; yerel mahkeme hükmünün eksik araştırmaya dayalı olarak verilip verilmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca direnme kararının eylemli uyma sonucu verilmiş yeni hüküm niteliğinde olup olmadığının öncelikle belirlenmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İnceleme konusu dosyada; yerel mahkemece bozmadan sonra düzenlenen tensip zaptında Antalya Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü, Manavgat Kadastro Müdürlüğü, Kızılot Belediye Başkanlığı ve Manavgat Ticaret Sicil Memurluğu’na müzekkereler yazılarak bozmanın gereğinin yerine getirilmeye çalışıldığı, akabinde gönderilen yazı cevabı üzerine ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçelerle karar verildiği anlaşılmakta olup, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğindedir. Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan bu yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulunca incelenmesi mümkün görülmediğinden, hükmün Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.02.2013 gün ve 34-79 sayılı karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6938, Karar No: 2013/9343, Tarih: 05.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6938 E.  ,  2013/9343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalının emekli olması nedeniyle yoksulluğunun ortadan kalktığı ileri sürülerek, aylık 150 TL yoksulluk nafakasının kaldırılması talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, davalının ...'dan emekli olduğu, aylık 770 TL emeklilik maaşının bulunduğunu, davacının da ekonomik durumunun iyi olmadığını, davalının yoksulluğunun ortadan kalktığı gerekçesiyle yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafın sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, emekli olup 770 TL emekli maaşı aldığı bildirmiştir. Davacının ise sosyal ekonomik durum araştırması yapılmamış, sigorta hizmet cetveline göre prim esas aylık kazancının 1208 TL olduğu görülmektedir.

Yerleşmiş Yargıtay Uygulamalarına göre, asgari ücret seviyesinde gelirinin bulunması yoksulluk nafakası hükmolunmasına mani olmadığı gibi yoksulluğu da ortadan kaldırmaz.

Somut olayda; davacı tarafın sosyal ve ekonomik durum araştırması yapılıp, tüm gelir ve mal varlığının tam olarak tespit edilerek, çoğun içerisinde az da vardır kuralı gereğince kaldırım indirmeyi de kapsayacağından, tarafların gelirleri karşılaştırılarak nafakanın indirilme şartları bulunup bulunmadığı tartışılıp tesbit edilerek, sonucuna göre nafaka tamamen kaldırılmayıp bir miktar indirilmesine karar verilmesi hususu değerlendirilerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2395, Karar No: 2019/8024, Tarih: 16.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2395 E.  ,  2019/8024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; bölge adliye mahkemesince kararın kesin olduğundan bahisle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; kayıp-kaçak vs. bedeli adı altında davacıdan haksız yere tahsil edilen miktardan, şimdilik 13.259,53 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde, açılan davanın haksız olduğunu beyan ederek, davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda değişiklik yapan 6719 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri gereğince, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince;davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bunun üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 11/01/2018 tarihli ek kararı ile; temyiz talebinde bulunan davalı yönünden aleyhine verilen kararın HMK'nın 362/1-a.maddesi gereğince temyiz edilemeyen kararlar kapsamında bulunduğu gerekçesi ile, davalı vekilinin temyiz talebinin miktar itibariyle reddine karar verilmiş; ek karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık konusu incelendiğinde; bölge adliye mahkemesince verilen hükmün, verildiği tarih itibariyle kesin nitelikteki kararlardan olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, hükmün temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin davalının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 11/01/2018 tarih ve 2017/1443 eas,2017/1619 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygundur. Bu itibarla, karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 8,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14988, Karar No: 2023/14041, Tarih: 10.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14988 E.  ,  2023/14041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/188 E., 2023/478 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı İdare bünyesinde alt işveren şirketlerin işçisi olarak çalışmakta iken, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna atandığını ve ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiğini, ... sözleşmesi hükmüne göre belirlenecek ücrete her altı aylık dönemde %4 ücret zammı yapılması gerektiğini, ancak davacının ücretine 01.01.2019 tarihinden itibaren sadece %4 ücret zammı yapıldığını ve bu şekilde ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek; ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı ve fazla çalışma ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığını ayrıca toplu ... sözleşmesi uyarınca belirlenen %4 oranında ücret zammının da uygulandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.08.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 20.10.2022 tarihli kararı ile; davacının kadroya geçtiği tarihten sonraki ücretinin taraflar arasında düzenlenen ... sözleşmesine uygun olarak ödenmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 20.10.2022 tarihli kararı ile; davacının kadroya geçtiği tarihten sonraki ücretinin taraflar arasında düzenlenen ... sözleşmesine uygun olarak ödenmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.01.2023 tarihli ilâmı ile; 31.10.2020 tarihinde sona eren toplu ... sözleşmesinin art etkisinin bulunmaması karşısında, 2020 yılı Temmuz ayından sonraki dönem için bu toplu ... sözleşmesinde mevcut ikramiyeye ilişkin düzenlemeler göz önüne alınarak fark ikramiye alacağının hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya ilâmına uyulduğu belirtilerek ikramiye alacağının yeniden hesaplanması ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; zamanaşımı ve hak düşürücü süreler yönünden davanın reddi gerektiğini, dava konusunun kesin ve belirlenebilir olduğu durumlarda belirsiz alacak davası açılamayacağını, davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak bu ücret üzerine %4'lük zam yapıldığını, ücret indirimine gidilmediğini, bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanmasına karar verilmesine de itiraz ettiklerini, davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte Mahkeme şayet faiz işletecekse de işletilen faizin yasal faiz olması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu fark ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu fark ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1500, Karar No: 2022/1632, Tarih: 03.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1500 E.  ,  2022/1632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm 1- Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63/1. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

2- Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, 22.12.2021 tarihli, 2021/2659 Esas, 2021/3376 Karar sayılı sanık ... hakkında ''istinaf başvurularının esastan reddine", sanık ... hakkında ''istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine" ilişkin karar, sanık ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24 Aralık 2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile CMK'nın 299. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, her ne kadar sanık ... müdafii duruşmalı temyiz isteminde bulunmuş ise de, duruşma açılmaksızın, dosya üzerinden yapılan incelemede:

1- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince, sanık ...'un taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, hükmün temyiz edilemez olması sebebiyle, sanık ... hakkında İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından verilen ''istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine'' ilişkin karara yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin CMK'nın 298/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;