muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/38624, Karar No: 2015/25754, Tarih: 17.12.2015

5393 sayılı Belediyeler Kanunu’nun 67. maddesi ile Belediyeler ve bağlı kuruluşların asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Keza 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesine 5538 sayılı yasa ile eklenen 7 ve 8. fıkralara göre, Kanuna veya kanunun verdiği yetkiye dayanılarak kurulan kamu kurum ve kuruluşları ile bunların doğrudan veya dolaylı olarak sermayesinin en az yüzde ellisine sahip oldukları ortaklıklar, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu veya diğer kanun hükümleri çerçevesinde, hizmet alımı amacıyla sözleşme yapabilirler. 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, toplu taşıma ve ulaşım hizmetleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak İş Kanunu’nun 2’nci maddesine istisna getirilmiştir. Ancak Belediyeler Kanunu’nun 67 ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/8 maddeleri uyarınca bir işin veya hizmetin belediye tarafından alt işverene verilmesi, muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez. Söz konusu hükümde sayılan işlerin veya hizmetlerin alt işverene verilmesine dayanılarak iş sözleşmesinin feshi, muvazaa iddiasının ispatı hâlinde geçersiz olacaktır. Madde de alt işverene verilmesi gereken Belediye’nin sayılan iş ve hizmetleri olduğu, ancak hizmet alımı yapılacağı, bu hizmetlerin yerine getirilmesi veya işlerin yapılması için eleman temin edilmesi halinde, hizmetin alınmadığı, işçilik temini için ihale yapıldığı iddialarının araştırılması gerekir.

Burada dikkat edilmesi gereken nokta, asıl işin hizmet alımı yolu ile ihale edilmesidir. Yapılan ihalede, ihale yapan kurum veya kuruma ait bağlı kuruluş tarafından araç temini sağlanır, asıl işte alt taşeron işçileri ile hizmeti alan işveren işçileri birlikte çalışıyorlar, yönetim hakkı hizmeti alana ait ise, kısaca ihale işçi teminine yönelik ise, ihaleye veren ile ihaleyi alan kişi arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinden sözedilemeyecektir. Hizmet alımı yapma ile bu hizmetin yürütülmesi için personel (işçi) temini farklı olgulardır. Hizmet alımı ve hizmetin yaptırılması ibarelerinin, iş mevzuatının yasakladığı ticari amaçlı işçi teminine olanak tanıdığı şeklinde yorumlanarak, sonuca ulaşılması hukuken mümkün değildir. Bunda kamu yararı da yoktur. Bu yönde yapılan ihale sözleşmeleri geçersizdir.

Diğer taraftan, bir alt işveren, bir asıl işverenden sözleşme ile üstlendiği mal veya hizmet üretimi için belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip değilse, kısaca üretim ya da hizmet sunumuna ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimini üstlenmemişse asıl işveren alt işveren ilişkisinden çok olayda, asıl işverene işçi temini söz konusu olacaktır.

Diğer taraftan, bir alt işveren, bir asıl işverenden sözleşme ile üstlendiği mal veya hizmet üretimi için belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip değilse, kısaca üretim ya da hizmet sunumuna ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimini üstlenmemişse asıl işveren alt işveren ilişkisinden çok olayda, asıl işverene işçi temini söz konusu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davacı işçi, davalı Üniversite'nin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığı ile bağlı hastanelerde çalıştırıldığını, alt işveren şirketlerle Üniversite arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve bu nedenle başlangıçtan itibaren gerçek işvereninin, davalı Üniversite olduğunu ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.

Davalı işverenin 2008-2010 yıllarını kapsayan hizmet alım sözleşmeleri hakkında kesinleşmiş bir muvazaa kararının varlığı sayın çoğunluğun da kabulündedir. Gerek yardımcı işlerde ve gerekse 657 sayılı yasanın 4924 sayılı yasa ile değişik 36. maddesi uyarınca sağlık ve yardımcı sağlık hizmetlerinin hizmet alımı yolu ile gördürülebileceği düzenlemesi doğrultusunda alt işveren işçisi olarak çalıştırılan işçilerin muvazaalı alt işverenlik iddiasına bağlı taleplerinin her olayın özellikleri göz önünde tutularak araştırılması ve HMK.nun 31. maddesinde öngörülen hakimin davayı aydınlatma ödevi doğrultusunda çözümlenmesi gerekir. Salt muvazaa olgusunun kesinleştiği 2008-2010 dönemi sonrası veya 657 sayılı yasanın 36. maddesi uyarınca yapılan hizmet alımı sözleşmesi ile çalışma olgusu, muvazaa varlığının bulunmadığına gerekçe olamaz. Mahkemece yapılacak iş yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda yürütülecek araştırma ile deliller toplanıp gerekirse mahallinde uzman bilirkişi marifeti ile inceleme yaparak elde edilecek verilere göre bir karar vermekten ibarettir. Bu hususlara değinmeyen sayın çoğunluğun davanın esastan reddine ilişkin bozma gerekçesine katılmıyorum.17/12/2015
Yargıtay — Esas No: 2015/13457, Karar No: 2016/2939, Tarih: 23.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/13457 E.  ,  2016/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2007/524-2014/123

DAVACI :..

DAVALI :...

FER'İ MÜDAHİL : ..

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile müvekkilinin iş makinesi satımı konusunda anlaştıklarını ve anlaşmaya göre müvekkilinin .. değerindeki 4 adet çeki ciro ederek davalıya verdiğini, ayrıca davalıya 500,00 TL'de elden ödendiğini, aralarında düzenlenen anlaşma uyarınca iş makinesinin sorunsuz bir şekilde müvekkili adına tescil etmekle davalının mükellef olduğunu, müvekkilinin çekleri teslim etmesine rağmen davalının iş makinesini teslim etmediğini, verilen çeklerin iadesi için davalıya ulaşılmaya çalışıldığını, ancak davalıyı hiçbir suretle ulaşılamadığını, söz konusu çekler nedeniyle müvekkili aleyhine davalı tarafından icra takibi başlatılması ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile 500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı tarafın iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraf akdi ilişkinin dayanağı olarak 28.10.2007 düzenleme tarihli ve davalı imzasına havi belgeyi sunmuş olup, belgede iş makinesinin cinsi ve niteliğinin belirtilmemiş olması sözleşmeyi geçersiz hale getirmez. Satım konusu iş makinesinin davacıya teslim edilmediği anlaşıldığından, belgedeki ödenen tutarların iadesi ve davacının çek ile davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle ve delil takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38744, Karar No: 2016/20048, Tarih: 28.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/38744 E.  ,  2016/20048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müştekiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 28/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6711, Karar No: 2013/8748, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6711 E.  ,  2013/8748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla billikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığı araştırılıp varsa el atmaya ilişkin işe başlama tutanakları, yer teslimi vs. belgelerinin taraflardan ve ilgili kurumlardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Davacının 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. maddede öngörülen uzlaşma yoluna gitmek üzere başvuruda bulunup bulunmadığının ilgili idareden,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi 13.03.2012, emsal alınan 3673 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 19.01.2010 tarihi itibarıyla imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu taşınmaz ve emsal alınan 3673 ada 15 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2866, Karar No: 2023/3115, Tarih: 03.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2866 E.  ,  2023/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/351 E., 2022/469 K.

DAVA TARİHİ : 17.04.2015

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/233 E., 2019/777 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 03.10.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat Mustafa Görkem Sarıkaya ile davalı vekili Avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen günde davacı vekili Avukat Mustafa Görkem Sarıkaya ile davalı vekili Avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirket ile davalı şirket arasında imzalanan 31/03/2009 tarihli sözleşme ile mülkiyeti davacı şirkete ait Arpaçsakarlar Köyü 9600 ada 5 parselde kain taşınmaz üzerinde depo yapılması konusunda anlaştıklarını, davalıya farklı tarihlerde sözleşme karşılığı 850.000,00 TL ödeme yapıldığını, fakat inşaat tamamlanmadan sahanın terk edildiğini, eksik ve ayıplı imalat ve geç teslim nedeniyle zarar doğduğunu, Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/198 Esas, 2014/87 Karar sayılı ilamıyla tarafların karşılıklı açtıkları davaların karara bağlandığını ve anılan dosyayla birleşen Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/309 Esas sayılı dosyasında, sözleşmeye göre yapılması gereken deponun eksiksiz ve tam olarak zamanında teslim edilmemesinden dolayı 01/01/2010 tarihinden itibaren kâr kaybı taleplerinin, bilirkişi raporlarında işin normal süresinin bir yıl ve ek imalatlar için öngörülen sürenin ise iki ay olduğunun öngörülmesi üzerine davalının temerrüdünün 31/05/2010 tarihinde oluştuğu gerekçesiyle ret edildiğini, birleşen dosya kararının asıl dosya kararı ile birlikte temyiz edildiğini, karar gerekçesinde davalı Prizmanın temerrüde düştüğünün tespit edildiğini, işbu davalarının mahkemece temerrüt tarihi olarak tespit edilen 31/05/2010 tarihinden itibaren Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/198 Esas, 2014/87 Karar sayılı dosyasında bilirkişilerce tespit edildiği üzere eksik ve geç teslim nedeniyle mahrum kalınan gelir kaybı olduğunu, deponun geç ve eksiksiz teslim edilmemesi nedeniyle 13/06/2011 tarihine kadar gelir kaybından mahrum kalan davacının zararının halen giderilmediğini, fazlaya ilişkin dava ve talep haklarını saklı tutarak 31/05/2010-30/12/2010 tarihleri arası gelir kaybının yargılamayı gerektirdiğinden şimdilik net 56.000 USD'nin fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden temerrüt tarihi 31/05/2010 tarihinden itibaren işlemiş Amerikan Dolarına uygulanan en yüksek banka faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, derdestlik itirazında bulunduklarını, davacının aleyhine mahkemenin 2010/309 Esas sayılı dosyasında kira alacağı talebinde bulunduğunu, bu dosyasının Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/198 Esas, 2014/87 Karar sayılı dosyasında birleştiğini, neticesinde davanın reddine karar verildiğini, taraflar arasındaki yazılı sözleşme incelendiğinde, dava konusu yerin belirli bir süre içerisinde bitirileceğine dair hiçbir kaydın bulunmadığını, dava konusu işin uzamasına davacının sebep olduğunu, davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "taraflar arasında Arpaçsakarlar Köyü 9600 ada 5 parseldeki arsa üzerine inşaat yapılmak üzere 31/03/2009 tarihinde sözleşme yapıldığı, sözleşmede işin teslim tarihinin tespit edilmediği, dava konusu binanın yapı ruhsatının Toroslar Belediyesince düzenlendiği, yapı ruhsat tarihinin 04/12/2007, tadilat ruhsat tarihinin 17/07/2009 olduğu, yapı ruhsatının inşaata başlamadan önce alınmasının zorunlu olduğu, ve bu belgenin inşaata başlama izni veren bir belge niteliğinde olduğu, dosyamızdaki deliller kapsamında yapı kullanma izin belgesinin onay tarihinin 22/11/2010 olarak kayıtlı olduğu, bu durumda inşaata başlama tarihinin tadilat ruhsatının alındığı 17/09/2009 olacağı inşaatın makul tamamlama süresinin inşaatın 12 aylık yapım süresi ve 2 aylık ilave işler süresi de dikkate alındığında 14 ay olabileceği, bu durumda 17/09/2009 tarihinden 14 aylık süre hesaplandığında işin bitim tarihinin 17/11/2010 olacağı ve dosyamıza konu yapı kullanma izninin 22/11/2010 tarihinde verildiği dikkate alındığında inşaatın makul sürede tamamlanmış sayılması gerektiği ve bu nedenle davacının mahrum kalınan gelire yönelik talebinin yerinde olmadığı kanaatine varılmakla davanın reddine karar vermek gerekmiştir. Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/198 Esas, 2014/87 Karar, sayılı kararındaki gerekçede 'yüklenici davalının 31/05/2010 tarihinde temerrüdünden söz edilebileceği, dolayısıyla 01/01/2010 tarihinde başlayan dönem için 31/05/2010 tarihine kadar davacı iş sahibinin kâr kaybı ya da kira tazminatı adı altında yükleniciden herhangi bir talepte bulunamayacağı kanaati ile talebe konu dönem gözetilerek davanın reddi gerektiği' hususunun ifade edilmesi nedeniyle 31/05/2010 tarihinden itibaren kâr kaybı talep edilmiş ise de, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2019/2656-6328 E. ve K. sayılı kararında ifade edildiği üzere 'kesin hüküm kural olarak hüküm fıkrasına münhasır olduğundan ve gerekçeye sirayet etmeyeceğinden' dosyamıza dayanak yapılan Mersin 1 Asliye Ticaret Mahkemesinin kararı dava tarihinde derdest olduğu gibi Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin gerekçesinde ifade edilen husus sadece o mahkemede talep ve dava konusu edilen dönem içn yapılmış bir değerlendirme olup gerekçesinin hüküm fıkrası ile ayrılmaz bir bağlılık taşıdığından söz edilemeyeceği, dava tarihi itibari ile henüz kesinleşmemiş olan Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi kararındaki gerekçenin bu dosya açısından kesin delil ya da kesin hüküm niteliği taşımadığı, bilirkişiler Cahit Saraçoğlu, Savaş Takak, Atike Necla Kırdı ve Hasan Çoşkun'dan oluşan heyetin 02/02/2018 tarihli ek raporları ve yine Ayşenur Berzek, Altan Ardıcı ve Ahmet Kayacı'nın rapor ve ek raporları ile tespit edilen işin başlama ve makul bitirme süreleri göz önüne alındığında, davaya konu işin geç teslimi ve bundan kaynaklı kâr kaybı iddiasının yerinde olmadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, taraflar arasında imzalanan 31.03.2009 tarihli sözleşme ile mülkiyeti müvekkile ait olan taşınmaz üzerine depo yapılması konusunda anlaşıldığını ve davalıya bu tarihten itibaren kısa süre içerisinde ödeme yapılmaya başlandığını, geçen süre içerisinde taraflar arasında uyuşmazlıklar çıkması üzerine Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/198 sayılı ana dosyası ile 2 adet birleşen dosya üzerinden 30.04.2014 tarihinde, kısmen kabul ve red kararları verilmiş olduğunu, bu kararın Yargıtay onamasından ve karar düzeltme sürecinden geçerek kesinleştiğini, dava konusunun, davalının temerrüde düştüğü 31.05.2010 tarihi ile ruhsat tarihi olan 30.12.2010 tarihleri arasındaki kazanç kaybına ilişkin olduğunu, yerel mahkemece alınan bilirkişi raporunun eksik inceleme sonucu hazırlanmış çelişkilerle dolu bir rapor olduğunu, taraflar arasındaki sözleşme tarihi 31.03.2009 tarihi olup inşaatın bitirilme süresinin öngörülmediğini, sözleşmeye konu taşınmazda 04.12.2007 tarihinde inşaat ruhsatı alındığını, sözleşme tarihi itibarıyla inşaat ruhsatının mevcut olduğunu, yüklenicinin inşaata başlamasında hiçbir engel bulunmadığını ve inşaata da başladığını, müvekkilinin sözleşmeden doğan tüm sorumlulukları yerine getirdiğini, sözleşmeye göre tüm arazide kullanılacak dolgu malzemesinin mal sahibine ait olduğunu, bu nedenle davacı tarafından hafriyat ve dolgu işlerini yapan Özak firmasına 16.04.2009 tarihi itibariyle ödeme yapılmaya başlandığını ve birkaç ay içerisinde bütün ödemelerin gerçekleştirildiğini, inşaat devam ederken sadece idari binanın yerinin değiştirilmesinin gündeme geldiğini ve bu yönde 17.09.2009 tarihinde ruhsat tadil edildiğini, tadilat tarihinde inşaatın devam etmekte ve bitmeye yakın durumda olduğunu, 19.10.2009 tarihinde subasman vizesinin de yaptırıldığını, dolayısıyla bilirkişinin kabul ettiği tarih olan ruhsat tadil tarihi 17.09.2009 ile subasman vizesinin alındığı 19.10.2009 tarihi arasındaki bir aylık sürede tüm hafriyat ve yapı işlerinin bitirildiği anlamına gelmekte olduğunu ancak bunun imkansız olduğunu belirterek, yerel mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olarak verildiğinden mahkemenin kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "İnşaat Mühendisi Altan Arıdıcı, SMM Bağımsız Denetçi Ahmet Kaya, ve Akademisyen (Ticaret Hukuku) Prof. Dr. Ayşe Nur Berzek'in 13/09/2019 tarihli raporlarına göre; Taraflar arasında 31/03/3009 tarihinde imza altına alınmış olan "Trapez kesitli galveniz sac çatı örtülü 8.00 m yüksekliğinde yaklaşık 4.140,00 m² alanlı, prefabrik Depo" yapılması işine ait tadilat Yapı Ruhsatının 17/09/2009 tarihinde alınmış olması, 3194 sayılı İmar Kanunu, 4708 sayılı Yapı Denetim Kanunu ve Uygulama Yönetmeliği kapsamında yapının inşasına "Yapı Ruhsatı"nın alınması ile başlanılması mümkün olduğundan, inşaat başlama tarihinin 17/09/2009 olacağı, bilirkişi raporlarında ortak görüş olarak ilave (saha betonu) imalatı ile birlikte 14 ay olarak kabul edilen yapım süresine göre iş bitim tarihinin 17/11/2010 olacağı, Toroslar Belediyesi tarafından B Blok 1 bağımsız bölümden oluşan 4152 m² yüz ölçümlü Depo (ticari amaçlı) için 22/11/2010 tarihli "Yapı kullanma İzin Belgesi"nde inşaat bitim tarihi 11/11/2010 olarak tespit edilmiş olması nedeniyle taraflar arasında 31/03/2009 tarihinde imza altına alınmış olan sözleşmenin gecikmeye girmiş olduğunun söz konusu olamayacağı, sözleşmeye konu olan deponun niteliğinin "Kuru Depo" olduğu, davacı tarafın 31/03/2009 tarihli sözleşmeye göre teslimden kaynaklı gelir ve kira kaybının söz konusu olmadığı, 31/03/2009 tarihli sözleşmede yer almayan ancak davalı tarafından 2007 tarihinde alınan "Yeni Yapı" ruhsatı kapsamında yapıldığı anlaşılan, idari bina, çevre duvarı, fosseptik ve tesisatları, çevre duvarının yıkılması nedeni ile oluşan zarar ve ziyana ilişkin bedellerin 31/03/2009 tarihli sözleşme kapsamında değerlendirilmesinin söz konusu olamayacağı, bu hususların taraflar arasında 2007 tarihinde yapılan yazılı veya şifahi anlaşma kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, davacı tarafından yapılan kuru depo binasının dosyada yer alan ölçülere göre 4.123,00 m2x150,00 YTL/M2=618.450,00 + KDV olmak üzere 729.771,00 TL, saha betonu KDV dahil 211.599,00 TL, olmak üzere imalat bedelinin 941.370,00 TL olduğu, eksik bırakılan işler bedeli KDV dahil 145.843,74 TL, yapılmayan eksik bırakılan bağ kirişleri bedelinin KDV dahil 68.167,23 TL olmak üzere 214.010,97 TL olduğu, davacı tarafından davalıya ödenmesi gereken miktarın 941.370,00 TL olduğu, davacı tarafından sunulan cari hesap ekstresine göre 17/04/2009 ile 30/10/2009 tarihleri arasında davalıya 720.000,00 TL ödeme yapıldığı, davalının davacıdan alacaklı olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır