muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5602, Karar No: 2013/17849, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5602 E.  ,  2013/17849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçinin, 5271 sayılı CMUK'nın 260. maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek aynı Kanunun 137/2. maddesi gereğince davaya katılmasına karar verilip yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, O kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdırdığı iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12745, Karar No: 2015/7721, Tarih: 26.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/12745 E.  ,  2015/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’in sevk ve idaresinde bulunan aracın 6/8 oranında kusur ile, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu ve trafik sigortacısı iflas ettiğinden davalı Güvence Hesabı’nın sorumlu olduğu aracın 2/8 oranında kusuru ile sebebiyet verdiği 14.09.2002 tarihli kazada müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek, 37.150,79 TL maddi tazminatın 26.150.79 TL kısmının davalı ...’ten olay tarihinden itibaren, 11.000 TL kısmının davalı ...’nden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile 37.150,79 TL tazminatın 26.150.79 TL’sinin davalı ...’ten olay tarihinden itibaren, 11.000 TL’sinin davalı ...’nden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında

Kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.427,11 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 26.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8165, Karar No: 2014/10259, Tarih: 26.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/8165 E.  ,  2014/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında somut olay incelendiğinde, davalı vekilinin süresinde kararı temyiz ettiği ancak temyiz harç ve giderlerini eksik yatırdığı, bunun üzerine mahkemece eksik yatırılan temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için davalı vekiline muhtıra tebliğ edildiği, muhtıranın yukarıda yazılı HMK da düzenlenen yasal unsurları taşıdığı, muhtırada belirtilen kesin süre için davalı vekilinin muhtıra gereğini yerine getirmediği (muhtırada belirtilen ve tamamlanması istenen temyiz harç ve giderlerini tamamlamadığı), muhtıra gereğinin yerine getirilmemesi üzerine yerel mahkemece 28/01/2014 tarih ve 2013/385 E.- 2013/296 K. sayılı ek karar ile davalı vekilinin mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına karar verildiği, davalı vekilinin süresi içinde bu ek kararı da temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Davalı vekilinin mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına ilişkin verilen ek kararının hukuka uygun olduğu, anlaşıldığından davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile ek kararın onanması gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ:

Yukarıda yazılı nedenlerle, Mahkemenin 28/01/2014 tarih ve 2013/385 E.- 2013/296 K. sayılı "davalı vekilinin mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" dair EK KARARIN HUMK'nun 427 ve devamı maddeleri uyarınca ONANMASINA, 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4530, Karar No: 2018/6130, Tarih: 01.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4530 E.  ,  2018/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ...l ... 1. Sulh Hukuk ile ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir

...l ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün MERNİS adresinin ''...Mah. ... Nolu Sk. No: ... İç Kapı No:... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise; yapılan kolluk araştırmaları sonucunda küçüğün annesi ile birlikte "... Mah. ... Cad. No:... K: ... D: ... .../...L" adresinde ikamet ettiği bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmaları sonucunda kayyım tayini istenilen küçüğün annesi ile birlikte "... Mah. ... Yolu Cad. No: ..., K. ..., D. ..., .../...L" adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığı ayrıca aynı tarihlerde Dairemizce karara çıkan 2018/4674 Esas sayılı dosyanın taraflarının ve konusunun aynı olduğuda dikkate alınarak uyuşmazlığın ...l ...1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...l ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2124, Karar No: 2014/34211, Tarih: 17.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/2124 E.  ,  2014/34211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi olarak çalışırken aile hekimliği uygulamasına geçileceğinden haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı MN Temizlik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar T.C. ... ve... Temizlik Şirketi vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar... Temizlik Şirketi ve T.C. ...’nın aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığın harca mahkûm edilmesi, dava konusu alacaklardan birden fazla davalının sorumlu olduğunun kabul edilmesine rağmen “davalıdan tahsiline” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Kararının hüküm kısmının tamamen çıkartılarak yerine;

“1-Davacının kıdem tazminatı talebinin kısmen kabulü ile, 3.498.75 TL net kıdem tazminatının akdin feshi tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

2-Davacının ihbar tazminatı talebinin kabulü ile, 1.403.37 TL net ihbar tazminatının 300,00 TL’sinin dava tarihi olan 26.01.2011 tarihinden itibaren, bakiyesinin ıslah tarihi olan 10.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

3-Davacının yıllık izin ücreti talebinin kabulü ile, 897.97 TL net yıllık izin ücretinin 300,00 TL’sinin dava tarihi olan 26.01.2011 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 10.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4- Peşin harcın mahsubu ile bakiye 236,17 TL karar ve ilam harcının davalı Şirketten alınarak Hazineye gelir kaydına,

3-Davacının yıllık izin ücreti talebinin kabulü ile, 897.97 TL net yıllık izin ücretinin 300,00 TL’sinin dava tarihi olan 26.01.2011 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 10.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4- Peşin harcın mahsubu ile bakiye 236,17 TL karar ve ilam harcının davalı Şirketten alınarak Hazineye gelir kaydına,

5- 126,75 TL harç masrafının davalı Şirketten alınarak davacıya verilmesine,

6- Harç hariç 372,80 TL yargılama giderinden, kabul-ret oranı dikkate alınarak 323,14 TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesine göre belirlenen 696,01 TL vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 106,98 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

8-Tarafların yatırdıkları gider avansından kalan kısımların karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde iadesine”

Hükmünün yazılmasına, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan Mn Temizlik Hizm Taah Gıda İnş Medikal San ve Tic AŞ.'ye yükletilmesine, 17.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/6107, Karar No: 2024/3319, Tarih: 14.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/6107 E.  ,  2024/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2015/71 E., 2020/22 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... vekili, Hazine vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 09.03.2023 tarihli ve 2021/4238 Esas, 2023/1343 Karar sayılı ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacılardan ... tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sonucu, Erzurum ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 134 ada 51 ve 52 parsel sayılı taşınmazlar, edinme sütununda, 05.02.2006 tarihli Kadastro Komisyonu kararı uyarınca tutanak ekindeki krokide belirtilen parsellerin mera olarak sınırlandırıldığının belirtildiği, 134 ada 52 parselin krokide B11 olarak gösterildiği, 134 ada 51 parselin ise A11 olarak gösterildiği ve sınırları taşınmazlara aynen uyduğunun anlaşıldığı açıklanarak, mera vasfıyla sınırlandırılmıştır.

Davacılar ..., ... ve ... taşınmazların, ırsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinine dayalı olarak murislerinden intikal ettiğini belirterek, kadastro tespitlerinin iptali ile taşınmazların adlarına tescilini istemiş, yargılama sırasında müdahil ... ve ... müdahale dilekçeleriyle, ırsen intikal ve kazandırıcı zamaanışımı ile zilyetlik sebebine dayalı olarak, taşınmazların adlarına tescili talebiyle davaya katılmışlardır.

İlk Derece Mahkemesinince, "tutanak bilirkişisi ve mahalli bilirkişilerin ittifakla ortaya koyduğu beyanlarda, davaya konu yerin mera alanı olmadığının, köyün merasının farklı yerde olduğunun, davacıların kök murisi ve devamında mirasçıları tarafından ot biçmek suretiyle arazi üzerinde zilyetliklerinin devam ettiğinin belirtildiği, bilirkişi raporlarında, davaya konu edilen arazinin civardaki kısa boylu meraya has bitki örtüsüne sahip arazilerden ayrıldığı ve arazi üzerinde yüksek boylu çayır bitkilerinin mevcut olduğu, hava fotoğrafı ve memleket haritasında da davaya konu edilen taşınmazların sınırları ve yüzeysel görüntüsünün çok belirgin bir biçimde kültür arazisi niteliğinde olduğu yönünden görüş belirtildiği bu haliyle davaya konu edilen parsellerin çayır vasfında olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik koşullarının oluştuğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne" karar verilmiştir.