muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1505, Karar No: 2023/3316, Tarih: 22.11.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davalı firmanın, ... yerinde Ocak ve Şubat aylarında oluşan işçi sayısındaki azalmayı, müvekkili kuruma süresinde bildirmemiş olup, sözleşmenin 7 nci maddesi gereği beş gün içerisinde bildirme yükümlülüğü bulunduğu halde ilk olarak 02.05.2013 tarihli yazıyla bildirimde bulunduğunu; çalışan sayısındaki azalmanın giderilmediğinin, programın tamamlandığı 27.07.2013 tarihinden sonra kurumca yapılan inceleme neticesinde ortaya çıkarıldığını, sözleşmede açıkça “işçi sayısındaki azalmanın giderilmediğinin kurumca tespit edilmesi” şartının arandığını, daha önceki bir tarihte işçi sayısındaki azalmanın bildirilmesinin sonucu etkilemeyeceğini, bu süreçte müvekkili kurumun, davalı tarafça çalışan sayısındaki azaltmayı gidermesini beklediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olup rapora karşı itirazlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davacı kurumun çalışan sayısındaki azalmayı sözleşme bitim tarihi olan 27.07.2013 tarihinden sonra öğrenmediğini, çok daha önce müvekkilince gönderilen ve Şubat ayı personel sayısını bildiren 09.04.2013 tarihli yazı ile öğrendiğini, ayrıca müvekkili şirketçe aylık düzenli olarak verilen sigortalı hizmet listelerinden de davacı kurumun şirketteki azalmayı görmesi gerektiğini, gerekli özen ve dikkati göstermeyen davacı kurumun kusurlu olduğunu, müvekkilinin taahhüdünü yerine getirerek işbaşı eğitim programına katılan tüm katılımcıları işe aldığını, personel sayısındaki azalmanın personelin kendi iradesiyle imzaladığı ikale yoluyla anlaşma sonucu ayrılmadan kaynaklandığını, müvekkili şirketin sözleşmeye aykırı hareket ettiği düşünülse dahi, davacı kurumun ... ... ... Yönetmeliği’nin 27 nci maddesi kapsamında, sözleşmeyi feshetme yetkisine sahip olup bu yetkisini kullanmadığını, kursu iptal ettirmediğini, buna karşın eğitim süresinin bitmesini bekleyerek müvekkili şirketten, ödenen miktarların geri iadesini talep etmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı şirketin, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye aykırı davranıp davranmadığı ve davacı kurumca sözleşme kapsamında davalıya ödenen bedelin iadesinin gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası,

2. ... ... ... Hizmetleri Yönetmeliği’nin 50 nci maddesi.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.12.2013 tarihli ve 2013/23-131 E. 2013/1681 K. sayılı kararı,

4. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı kararı ile 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı kararı.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası,

2. ... ... ... Hizmetleri Yönetmeliği’nin 50 nci maddesi.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.12.2013 tarihli ve 2013/23-131 E. 2013/1681 K. sayılı kararı,

4. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı kararı ile 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir.

2. Bundan başka, Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş olan bu kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur.

3. Öte yandan, taraflar arasında imzalanan 29.01.2013 tarihli Türkiye ... Kurumu ... Çalışma ve ... Kurumu İl Müdürlüğü ... ... Eğitim Programları Sözleşmesinin 7/k maddesinde; “Programın devamı sırasında ... yerindeki sigortalı sayısının 1 ay süre ile başlangıçtaki sayıya ulaşmaması halinde, azalan çalışan sayısı kadar ... ... eğitim programı katılımcısının çalışmasına son verilecektir. Hangi katılımcının çalışmasına son verileceğine işveren karar verecektir.”; 7/ı maddesinde ise “Çalışan sayısındaki azalmanın ... yeri tarafından en geç beş ... günü içinde kuruma bildirilmesi gerekmektedir. Çalışan sayısındaki azalmanın kuruma bildirilmemesi ve durumun kurumca tespit edilmesi halinde, bir aylık sürenin bitimi ile (azalmanın tamamlanması gereken süre) azalmanın İl Müdürlüğünce tespit edildiği tarih aralığında katılımcıya yapılan her türlü ödeme yasal faizi ile birlikte ... yerinden tahsil edilecektir.” hususları düzenlenmiştir.

4. ... ... ... Hizmetleri Yönetmeliği’nin 50 nci maddesinin dokuzuncu fıkrasında da “Program uygulanan ... yerinin çalışan sayısındaki azalmanın il müdürlüğüne bildirilmesi ve süresi içinde tamamlanması hususları, işveren tarafından aylık olarak verilecek sigortalı hizmet listesi dikkate alınarak il müdürlüğünce teslim tarihinden itibaren en geç yedi ... günü içinde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları üzerinden kontrol edilerek değerlendirilir.” hükmü yer almaktadır.

4. ... ... ... Hizmetleri Yönetmeliği’nin 50 nci maddesinin dokuzuncu fıkrasında da “Program uygulanan ... yerinin çalışan sayısındaki azalmanın il müdürlüğüne bildirilmesi ve süresi içinde tamamlanması hususları, işveren tarafından aylık olarak verilecek sigortalı hizmet listesi dikkate alınarak il müdürlüğünce teslim tarihinden itibaren en geç yedi ... günü içinde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları üzerinden kontrol edilerek değerlendirilir.” hükmü yer almaktadır.

5. Bu itibarla, temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunun uyulmasına karar verilen bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılmak suretiyle düzenlenmiş olup denetime elverişli bulunduğu anlaşıldığından, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu her iki taraf yönünden kapalı olmak üzere,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2181, Karar No: 2020/223, Tarih: 08.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2181 E.  ,  2020/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KÜÇÜKÇEKMECE 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 09.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1887, Karar No: 2021/9604, Tarih: 05.07.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/1887 E.  ,  2021/9604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

İnceleme konusu davada; davacı 17.01.2004 - 01.09.2009 tarihleri arasındaki prime esas kazancının tespiti talebiyle dava açmış olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de dava konusu dönemdeki prime esas kazanç tespiti ile ilgili araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Somut dosyada davacı 2006 yılının Haziran ayından 01.09.2009 tarihine kadar net 2.575.00 TL ücretle çalıştığını, maaşının bir kısmının bankaya yattığını bir kısmının ise elden verildiğini beyan etmiş ve üzerinde kendi adı ile 2.575.00 TL, 2.561.00 TL, 2.560.00 TL miktarlarının yazdığı belgeleri sunmuş ise de bu belgeler üzerinde işverenin kaşe ve imzasının bulunmadığı görülmektedir.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için, yine, HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa, tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 Sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Mahkemece, ücretlerin yatırıldığı banka kayıtları celp edilmeli, toplanan deliller değerlendirilerek ve ücretin ispatı konusunda yukarıda bahsedildiği üzere yazılı delil arandığı şayet yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belge ya da belgeler bulunması halinde tanıkla da ispatın mümkün olabileceği hususları göz önüne alınarak varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanın nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Ltd. Şti.'ye iadesine, 05.07.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/5728, Karar No: 2023/4939, Tarih: 07.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5728 E.  ,  2023/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/412 E., 2014/140 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2012/412 Esas, 2014/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin soyut iddialarından başka delil bulunmadığına, mağdurenin alınan doktor raporunda kızlığının bozulmadığı, kronik livataya delalet edilebilecek herhangi bir bulguya rastlanmadığına, mağdurenin annesi ile mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdurenin bir başkası ile cinsel ilişki yaşama ve bu durumu sanığın üstüne atma ihtimalinin bulunduğuna ve sanığın beraati gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İddia, sanık savunması, katılan beyanları, mağdurenin doğum raporu, 19.11.2012 tarihinde Çocuk İzlem Merkezinde düzenlenen cinsel muayene raporu, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Adli Kurulunca düzenlenen 26.09.2013 tarih ve 2709 rapor nolu rapor, ... Uz Çocuk Hastanesi ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 23.11.2012 tarih ve 277 sayılı psikiyatrik muayene raporu, 23.11.2012 tarihli bilirkişi raporu, emanet makbuzu, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Katılan mağdurenin suç tarihinde on beş yaşından küçük olduğu, mağdure ile sanığın arkadaş oldukları, 2012 yılı Ağustos ayının ortalarında sanık ile mağdurenin birlikte mağdurenin ikamet ettiği eve gittikleri, evde bir süre oturup öpüştükleri daha sonra mağdure ve sanığın soyunarak vajinal yoldan ilişkiye girdikleri, daha sonra sanığın evden ayrıldığı, bu olaydan yaklaşık bir hafta kadar sonra da sanık ile mağdurenin, mağdurenin ikamet ettiği evde tekrar buluştukları, sanığın mağdure ile ilişkiye girme teklifinde bulunduğu mağdurenin hamile kalma endişesi ile vajinal yoldan ilişkiye girmeyi kabul etmediği bunun üzerine mağdure ile sanığın anal yoldan ilişkiye girdikleri, 15.11.2012 günü sanık ile mağdurenin, mağdurenin ikamet ettiği eve geldikleri, sanığın mağdure ile ilişkiye girme teklifinde bulunduğu, mağdurenin kabul etmediği bu sırada mağdurenin hareketlerinden şüphelenen annesi katılan ...'un evde saklanıp olanları izlediği daha sonra sanığı uygunsuz vaziyette gördüğü, bunu farkeden sanığın evden kaçtığı, sanığın bu suretle bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlediği anlaşıldığından; eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Mağdure hakkında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Adli Kurulunca düzenlenen 26.09.2013 tarih ve 2709 rapor nolu raporunda mağdurenin ruh sağlığının olumsuz etkilendiği ancak ruh sağlığının bozulmadığının bildirildiği, söz konusu raporun Adli Tıp Uzmanı ve Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanlarından oluşturulan beş kişilik heyet tarafından düzenlenmiş olması karşısında hükme esas alınmasının gerektiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması yoluna gidilmemiştir.

Her ne kadar sanık alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini savunmuş ise de; sanığın savunmasının kendisini suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik olduğu, suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurenin iffetini ortaya koyarak sanığa iftira atması için herhangi bir neden bulunmadığı, mağdurenin annesi olan katılan ... ne kadar şikayetten vazgeçtiğini belirten dilekçe ibraz etmiş ise de katılan ...'un soruşturma aşamasında alınan beyanında, kendisinin evde saklandığı sırada sanığın tamamen çıplak vaziyette ve kızı mağdurenin de altının çıplak vaziyette olarak saklandığı yatak odasına geldiklerini ve sanığın kızı olan mağdureye anal yoldan cinsel istismarda bulunmak isterken yakaladığını beyan ettiği, katılanın sanığa iftira atması için herhangi bir neden bulunmadığı, atılı suçun niteliği gereği tanık bulunmasının beklenemeyeceği, sanığın mağdurenin de yaşadığı evde uygunsuz vaziyette yakalanmış olması, mağdurenin ruh sağlığının bozulmamış olmasına rağmen ruh sağlığında etkilenmenin bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olup Mahkemece bu yönde tam vicdani kanı oluştuğundan suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmaya itibar edilmemiş ve sanığın cezalandırılmasına dair hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2012/412 Esas, 2014/140 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6997, Karar No: 2018/1264, Tarih: 21.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6997 E.  ,  2018/1264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl dosya davacısı ..., birleşen dosya davacısı ... ve asıl davada asli müdahil- birleşen dosya davacısı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme dayanak alınan bilirkişi raporları ekindeki hava fotoğrafları görüntüleri üzerinde taşınmazlar denetlenemediğinden, dava dosyasının keşifte dinlenen orman bilirkişi kurulu ve harita mühendisine tevdi ile, incelemede ve uygulamada kullanıldığı belirtilen 1955 tarihli hava fotoğrafı ile 1960 tarihli memleket haritası ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği, üzerindeki bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/02/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15837, Karar No: 2014/18677, Tarih: 23.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15837 E.  ,  2014/18677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, prim ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, prim, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda; mahkemece, bilirkişi raporundaki görüş ve hesaplamanın hükme esas alındığı belirtilmesine rağmen fazla çalışma hususunda bilirkişi görüşüne neden itibar edilmediği, hangi tanık anlatımlarına üstünlük tanınarak sonuca gidildiği, işveren feshinin hangi gerekçe ile haksız kabul edildiği, kabul edilen taleplerin hangi gerekçe ile kabul edildiği ve reddedilen taleplerin hangi gerekçe ile reddedildiği, hangi delillere hangi gerekçe ile itibar edildiği tartışılıp açıklanmamıştır. Mahkeme hükmünün gerekçesinin açıklanmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.