muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4937, Karar No: 2024/6520, Tarih: 18.09.2024

II. CEVAP

1.Davalılar ..., ..., ..., ... vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkillerinin hukuka aykırı eylemlerinin bulunmadığını ve ibra edildiğini, dava konusu işlem zamanında memur statüsünde çalıştıklarını bu nedenle davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin dava konusu kredilerin verildiği dönemde müdür yardımcısı olarak görevde olduğunu, yönetim kurulu ve denetim kurulu üyesi olmadığından denetçilerin dava açma hakkı bulunmadığını, açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini, davanın asliye ticaret mahkemesinde açılması gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin karar verme yetkisi bulunmadığını ve şirketi zarara sokmasının söz konusu olmadığını ve davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediğini, ticaret mahkemesinin görevli olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, memur olarak görev yapması nedeniyle davanın husumetten reddi gerektiğini, ibra edildiğini ve ibranın borcu sona erdirdiğini, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

4.Davalı ... ... vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin 1993 yılı Aralık ayından 1994 yılı Ağustos ayına kadar genel müdür ve yönetim kurulu başkanı olarak görev yaptığını, fiil ve işlemlerinin bu döneme ait olduğunu, görev yaptığı dönemde davaya konu firmalardan sadece Artı Yayıncılık A.Ş. ile kredi ilişkisine girilmiş olduğunu, diğer firmalarla yapılan işlemlerde ilişkisinin bulunmadığını, Artı Yayıncılık Şirketine tahsis edilen kredilerin yeterli teminat alınarak kullandırıldığını, bankanın zararına sebebiyet verilmediğini, banka yönetim kurulunun hesap ve işlemlerinin ibra edildiğini, bu sebeple davanın zamanaşımı, husumet ve esastan reddini istemiştir.

5.Davalı Hüsnü Barbaros vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini; T.Halk Bankası A.Ş.'deki görevinden 22/09/1997 tarihinden itibaren izinli olmak üzere, 01/10/1997 tarihinde istifaen ayrılmış olduğunu ve bu tarihten sonra da herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, dava konusu kredilerin yasal mevzuata uygun olarak tahsis edildiğini, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

6.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediğini, müvekkilinin işlemlerin yapıldığı tarihte şube müdürü olduğunu ve denetçiler tarafından kendisine karşı dava açılamayacağını, olayda yönetim kurulunun ibra edildiğini ve borcun sona ermiş olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, kredilenin genel müdürlük ve yönetim kurulunun yetkisinde kullandırıldığını, şubenin olumlu veya olumsuz hiçbir fonksiyonunun bulunmadığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

6.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediğini, müvekkilinin işlemlerin yapıldığı tarihte şube müdürü olduğunu ve denetçiler tarafından kendisine karşı dava açılamayacağını, olayda yönetim kurulunun ibra edildiğini ve borcun sona ermiş olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, kredilenin genel müdürlük ve yönetim kurulunun yetkisinde kullandırıldığını, şubenin olumlu veya olumsuz hiçbir fonksiyonunun bulunmadığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

7.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini, firmalar lehine genel müdürlükçe incelenmek ve değerlendirilmek üzere sunulan kredi teklif formlarını kredi komitesi üyesi olarak imzalamış bulunduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

8.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediğini, müvekkiline husumet yöneltilmeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, dava açmakta hukuki yarar bulunmadığını, yönetim kurulu üyelerinin ibra edilmeleri nedeniyle borcun sona erdiğini, asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemşitir.

9.Davalı M.... vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediğini, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin 1994 yılı Şubat ayından 1994 yılı Ekim ayına kadar genel müdür yardımcısı ve yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığını, fiil ve işlemlerinin bu döneme ait olduğunu, görev yaptığı dönemde davaya konu firmalardan sadece Artı Yayıncılık A.Ş. ile kredi ilişkisine girilmiş olduğunu, diğer firmalarla yapılan işlemlerde ilişkisinin bulunmadığını, Artı Yayıncılık Şirketine tahsis edilen kredilerin yeterli teminat alınarak kullandırıldığını, bankanın zararına sebebiyet verilmediğini, banka yönetim kurulunun hesap ve işlemlerinin ibra edildiğini, bu nedenle davanın zamanaşımı, husumet ve esastan reddini istemiştir.

10.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediğini, davanın zamanaşımına uğradığını, kredi tahsisinde müvekkiline isnat edilecek bir hususun bulunmadığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava dışı firmalara açılan kredi ile ilgili olarak istihbarat raporunun alınmış olduğu, kredinin miktarı itibariyle yönetim kurulunun görevinde olduğu, yönetim kurulundan gizlenen yahut eksik araştırılan husus bulunmadığı, kredinin yeterli teminata bağlanarak kullandırılmış olduğu hususları bilirkişilerin dosyaya, bilgi ve belgelere dayanak tespitlerinden anlaşıldığı gerekçesiyle kredilerin hukuka aykırı kredi kullandırıldığı iddiası ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava dışı Artı Yayıncılık ve Filmcilik San. Tic. A.Ş., Yaşam Yayıncılık San. Tic. A.Ş. ve Sarısakal Tarım Ürünleri San. Tic. A.Ş.'ne davalılarca tahsis edilip kullandırılan kredilerde yeterli teminatların alındığı, kredilerin tahsis edilmesinde ve kredilerin geri dönmesi konusunda davalıların herhangi bir ihmal, hata ve kusurlarının bulunmadığı anlaşıldığından açılan davanın reddine yönelik ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğu, ancak davanın davacı bankanın eski yönetici ve çalışanlarına yönelik sorumluluk davası açıldığı, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verildiği ve kendisini vekil ile temsil ettriren davalılar yararına 127.359,68 TL vekalet ücretine hükmedildiği, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücretinin, bu tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunacağı, düzenlendiği, düzenleme ve eldeki davanın da maddi tazminat davası olduğu gözetildiğinde açılan davanın tümüyle reddine karar verilmiş olmakla karar tarihindeki tarife hükümleri dikkate alındığında davalılar lehine maktu vekalet ücreti yerine nisbi vekâlet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı ve davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; dava dışı Artı Yayıncılık ve Filmcilik San. Tic. A.Ş., Yaşam Yayıncılık San. Tic. A.Ş. ve Sansakal Tarım Ürünleri San. Tic. A.Ş.'ne usulsüz kredi kullandırılarak banka zararına sebebiyet verildiğinden bahisle oluşan zararın bankanın yöneticisi, personeli ve yönetim kurulu üyeleri olan davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davacıya, temyiz eden davalılara ayrı ayrı yükletilmesine, 18.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15280, Karar No: 2020/7537, Tarih: 02.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15280 E.  ,  2020/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve ...’in temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

08.05.2014 tarihli kolluk tutanağına göre, müştekinin iş yerinden hırsızlık yapan şahısların kamera görüntüsünden tespit edilmesi üzerine, suça sürüklenen çocuk ...’in yakalandığı, Doğukan’ın hırsızlığı ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini, çalınan eşyadan dizüstü bilgisayarı 350,00 TL karşılığında ...’ya sattıklarını beyan ettiği, ... ile görüşüldüğünde ise, suça sürüklenen çocuk ...’den 350,00 TL karşılığında dizüstü bilgisayar satın aldığını, bir kaç gün sonra ise bu bilgisayarı ... Türk isimli şahsa 300,00 TL ve bilgisayar kasası karşılığında sattığını beyan ettiği ve suça sürüklenen çocuk ...’ın yer göstermesi ile bilgisayarın müştekiye iadesinin sağlandığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas - 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi, etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın satın alınan kişiden alınarak şikayetçiye iade edilmiş olması durumunun da 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve suça sürüklenen çocukların suç tarihi itibariyle sabıkasız olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “müştekinin zararı giderilmediğinden” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4118, Karar No: 2024/1673, Tarih: 13.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4118 E.  ,  2024/1673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Olası kastla öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs,

kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, katılan sanıklar ..., ...,

... ve ... müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs; sanık ... hakkında olası kastla öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2021/406 Esas, 2022/426 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2021/406 Esas, 2022/426 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Sanık ... hakkında ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanık ... hakkında ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

5. Sanık ... hakkında...'a karşı olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.02.2023 tarihli ve 2023/192 Esas ve 2023/317 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz nedenleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasfına,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, suçu işlemediğine, suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, haksız tahrike,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrike,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, suç vasfına, meşru savunmaya,

5. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrike, fazla ceza tayinine, takdiri indirim nedenine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, suçu işlemediğine, suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, haksız tahrike,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrike,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, suç vasfına, meşru savunmaya,

5. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrike, fazla ceza tayinine, takdiri indirim nedenine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Otel sahibi İlmettin ve gizli ortağı olduğunu beyan eden sanık ...'in, otelin yanında bulunan boş araziyi otel müşterilerinin araçları için park alanı olarak kullanmak istedikleri arazinin kiralanması meselesini görüşmek üzere arazinin ortaklarından katılan ...'in iş yerine gidip işyerinde çalışan mağdur ... ile görüştükleri, nihayetinde ...'in konuşmaya dahil olması üzerine tartışma çıktığı, tartışma sonrasında ... ve İlmettin'in iş yerinden ayrıldıkları, birkaç saat sonra ...'in iş yerinin bulunduğu sokağa sanık ... motosiklet ile geldiği, motosikletin arka kısmında sanık ...'un bulunduğu, öte yandan bahse konu yere sürücülüğünü temyiz dışı sanık ...'in yaptığı araç ile ... ve sanık ...'ın da araç içinde oldukları, ... ve ...'ın bir süre ...'e ait iş yerini gözetledikleri, ... ve ...'un ise iş yeri etrafında motosiklet ile hareket halinde olarak katılan ... ve yanındakilerin hareketlerini takip ettikleri, bu esnada maktulün elinde bebek puseti ile sanıkların yanlarından geçerek katılan ...'in iş yeri istikametine doğru yürüdüğü, hemen sonrasında sanıklar ... ve ...'ın tabancalar ile sanık ...'un ise tam otomatik silah ile katılan ...'in bulunduğu tarafa doğru birçok kez ateş ettikleri, ... ve ...'ın sürücülüğünü ...'in yaptığı araca binerek olay yerinden uzaklaştığı, ...'un da, ...'ın kullandığı motosiklete binerek olay yerinden kaçtığı belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Tebliğnamede sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs; sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere karşı temyiz talebi olduğu gösterilmiş ise de anılan hükümlere karşı temyiz talepleri bulunmadığı belirlendiğinden inceleme dışı tutulmuştur.

B. Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden