muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13069, Karar No: 2010/12980, Tarih: 25.10.2010

1) Dava konusu 101 ada 14 sayılı parselin baştan beri orman kadastrosu sınırları ve dayanılan tapu kaydında kapsamı dışında olduğu, 101 ada 16, 23, 24, 33, 34 ve 35 sayılı parsellerin dayanılan tapu kaydı kapsamı içinde ise de baştan beri orman sınırı dışında kalması ve orman kadastrosuna itiraz davasının konusu olmaması nedeniyle bu parsellerin tespit tutanakları ilan tarihinden sonra kesinleştiği anlaşıldığından bu parseller hakkındaki davanın hak düşürücü süre yönünden davanın red edilmesi doğrudur. Yine 101 ada 32 sayılı parsel orman sınırı içinde ve 2010/13069-12980

orman kadastrosuna itiraz davasının konusu ise de, bilirkişi raporuna göre orman sayılan yer olduğu gibi halen de eylemli ormandır. 101 ada 38 sayılı parsel orman sınırı içindedir. Ancak, dosyadaki raporlarına göre dayanılan tapu kaydı kapsamının dışındadır. Bu nedenlerle; 101 ada 14, 16, 23, 24, 32, 33, 34, 35 ve 38 parseller hakkındaki temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellerle ilgili hükmün de onanması gerekmiştir.

2) Dava konusu 101 ada 44 sayılı parsel, orman sınırı ve 101 ada 39 sayılı parsel içinde iken (VIII) nolu 2/B madde poligonu ile orman sınırı dışına çıkartılmıştır. Bilirkişi raporlarına göre dayanılan tapu kapsamının dışında kaldığından, bu parsel yönünden orman kadastrosu kesinleşmiştir. Mahkemenin hak düşürücü süre yönünden davayı red edilmesi isabetli olduğundan 101 ada 44 sayılı parsel hakkındaki hükmün de onanması gerekmiştir.

3) Dava konusu 101 ada 39 sayılı parsel çap sınırı içinde bulunan 101 ada (45-51) nolu parseller (IX) nolu, 101 ada (47, 54, 55) sayılı parseller (XI) nolu, 101 ada 48 nolu parsel (XII) nolu 101 ada 49, 56, 57 ve 58 sayılı parseller (XXII) nolu, 2/B madde poligonu ile orman rejimi dışına çıkartılmışlardır. Bu parsellerin tümünün orman sınırı içinde olduğu ve orman kadastrosuna itiraz davasının da konusu olduğu, yine bilirkişi raporuna göre dayanılan tapu kayıtlarının da içinde kaldığı anlaşılmaktadır. Nev var ki; gerek kadastro mahkemesinin 2001/6 sayılı dosyasında ve taraflar yönünden güçlü delil oluşturan raporlarda, gerekse temyize konu davada alınan uzman bilirkişi raporlarında bu parsellerin öncesinin orman olduğu, tapu kaydına 4785 Sayılı Yasa karşısında değer verilemeyeceğinden mahkemece bu gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hak düşürücü süre yönünden red edilmiş olması isabetsiz ise de bu yanılgının giderilmesi, yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden 101 ada (45, 51) – (47, 54, 55) – ( 48) - (49, 56, 57, 58) sayılı parsellerle ilgili verilen hükmün gerekçesinin bu şekilde düzeltilerek bu parseller hakkında verilen karar sonucu itibariyle doğru olduğundan bu parsellerle ilgili hükmün bu gerekçelerle onanması gerekmiştir.

4) Dava konusu 101 ada 15 nolu parsel ile 37 sayılı parsellerden ifraz edilen 41, 39 nolu ve yine 39 nolu parselden (X) nolu 2/B madde poligonu ile orman rejimi dışına çıkartılan 101 ada 46, 52, 53 nolu parseller orman kadastrosuna itiraz davasının ve kadastro mahkemesinin 2001/ 6 sayılı dosyasının konusu olduğu anlaşılmaktadır. Kadastro mahkemesinin 10.10.2001 gün 2001/6-48 sayılı kararı 15.02.2002 tarihinde kesinleştiğine, dava 2006 yılında açıldığına göre bu parseller yönünden hak düşürücü süre geçmemiştir. Bu konu Dairenin 2006/6018-9530 sayılı kararında da açıklanmıştır. H.G.K.'nun 2009/8-405-477 sayılı kararı gereği tespit tarihi ile tespitin kesinleşme tarihi arasında yapılan zilyetliğin devri sözleşmesi geçerli olduğundan, halefiyet yoluyla bu parseller hakkındaki davanın toplanan delillere göre karara bağlanması gerekir.

Yukarıda izah edildiği gibi taraflar yönünden güçlü delil oluşturan kadastro mahkemesinin 2006/6-48 sayılı kararına dayanak yapılan uzman orman ve fen bilirkişilerin müştereken düzenledikleri 25.04.2000 tarihli raporlarında ve ekli haritada ve yine bu raporlarını açıklamak üzere verdikleri 25.04.2001 günlü rapor ve eki haritada 101 ada 39 nolu parsel içindeki 101 ada 46, 52, 53 sayılı parseller ile 37 sayılı parselden ifraz edilen 101 ada 41 sayılı ve 101 ada 15 sayılı parselin tamamı ile 101 ada 39 sayılı parselin aynı raporlarda sarı renge boyanan bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildirmişler ve yüzölçümünü hesaplamışlardır. Temyize konu davada uzman orman ve fen bilirkişiden alınan 02.05.2010 günlü raporda önceki raporları doğrulamaktadır. 101 ada 15, 41, 46, 52, 53 sayılı parseller ile 101 ada 39 sayılı parselin 25.04.2001 günlü raporunda sarı renge boyalı güney bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacının dayandığı T.Sani 1298 tarih 17 nolu sicilden T.Sani 1927 tarih 56 nolu ve son olarak Eylül 1956 tarih 73 noya intikali yaptırılarak tescil edilen tapu kaydı kapsamında kaldığı ve davacıya satıldığı, yine 101 ada 39 sayılı parselin aynı raporlarda yeşile boyalı kuzey bölümünün [Bu bölüm içinde 101 ada (45, 51) – (47, 54, 55) – (48) – (49, 56, 57, 58) sayılı 2/B parselleri de vardır] ise tapu kaydı kapsamında kalmakla birlikte öncesinin orman sayılan yer olduğu belirlenmiş olduğundan 4785 Sayılı Yasa karşısında tapuya değer verilemez.

Yine 2001/6-48 sayılı dosyasında Dairenin 17.10.2000 tarihli bozma kararına uygun olarak 101 ada 39 sayılı parsel ile 2001/6-48 sayılı dosyada karara bağlanıp kesinleşen 105 ada 297 sayılı parselin kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümleri Kıyı Yasası hükümlerine göre kurulan jeomorfolog, jeoloji, şehir planlama mühendislerinden oluşan 7 kişilik bilirkişi heyetine incelettirilip rapor alınmıştır. Jeomorfolog ... ... ve arkadaşlarının düzenlediği 27.09.2001

Yine 2001/6-48 sayılı dosyasında Dairenin 17.10.2000 tarihli bozma kararına uygun olarak 101 ada 39 sayılı parsel ile 2001/6-48 sayılı dosyada karara bağlanıp kesinleşen 105 ada 297 sayılı parselin kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümleri Kıyı Yasası hükümlerine göre kurulan jeomorfolog, jeoloji, şehir planlama mühendislerinden oluşan 7 kişilik bilirkişi heyetine incelettirilip rapor alınmıştır. Jeomorfolog ... ... ve arkadaşlarının düzenlediği 27.09.2001

arihli üç sayfalık rapor, altı sayfalık koordinat çizelgesinde 101 ada 39 ve 105 ada 297 sayılı parsellerin kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve kalmayan bölümleri belirlenmiş ve 1/5000 ölçekli hali hazır harita üzerinde göstermişlerdir.

Ancak; bilirkişiler 105 ada 297 sayılı parselin kıyılı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün yüzölçümünü hesapladıkları halde, 101 ada 39 sayılı parselin orman sayılmayan yer olarak gösterip sarı renge boyadıkları bölümün kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının yüzölçümünü hesaplamamışlardır.

105 ada 297 sayılı parselin kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü 2001/6-48 sayılı dosyada karara bağlanmış ve kesinleşmiştir.

O halde; dava dosyası ve eki olan kadastro mahkemesinin 2001/6 sayılı dava dosyası 02.05.2010 günlü raporu düzenleyen Harita Mühendisleri ... ... ile ... ...’a verilerek 2006/6 sayılı dosyada kıyı kenar çizgisini belirleyen heyetin 27.09.2001 raporları ile bu raporun eki olan harita ve koordinat özet çizelgesi göz önünde bulundurulup, buna göre 101 ada 39 sayılı parselin 25.04.2001 tarihli rapor ve eki haritada sarı renge boyalı bölümün de 1 ila 53 koordinat noktaları arasında kalan yerde 101 ada 39 sayılı parselin kaç metrekarelik bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde, yine 101 ada 39 nolu parselin sarı renge boyalı bölümünün kaç metrekarelik kısmının kıyı kenar çizgisi dışında olduğu konusunda ek rapor alınmalı, bundan sonra tapu kaydı kapsamında kalıp orman sayılmayan 101 ada 15, 41, 46, 52, 53 nolu parsellerin tamamının ve yine 101 ada 39 (bu bölüm sonradan ifraz edilmiş ve başka parsel numarası almışsa o parsellerin) sayılı parselin 23.04.2001 tarihli fen ve orman bilirkişilerin raporlarında sarı renge boyalı olan ve kıyı kenar çizgisi dışında kalan bölümün tamamı hakkında davanın kabulü ile bu parsel ve parsel bölümlerinin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline, 101 ada 39 sayılı parselin sarı boyalı bölüm içinde olup, kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün ifrazen kıyıya terkine ve kadastro harici bırakılmasına, 101 ada 39 nolu parselin geriye kalan ve orman olduğu belirlenen yeşile boyalı bölüm hakkındaki davanın reddi ile bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1 nolu bendde açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin 101 ada 14, 16, 23, 24, 32, 33, 34, 35 ve 38 nolu parseller ile 2 nolu bendde açıklanan nedenlerle; 101 ada 44 sayılı parsele yönelik temyiz itirazlarının reddi ile 101 ada 14, 16, 23, 24, 32, 33, 34, 35, 38 ve 44 sayılı parseller hakkındaki hükmün ONANMASINA,

2) Yukarıda 3 nolu bendde açıklanan nedenlerle 101 ada 45, 51, 47, 54, 55, 48, 49, 56, 57 ve 58 sayılı parsellere yönelik davacının temyiz itirazlarının reddi ile bu parseller hakkındaki hükmün yukarıda yazılı gerekçesi düzeltilerek sonucu itibariyle doğru olan 101 ada 45, 51, 47, 54, 55, 48, 49, 56, 57 ve 58 sayılı parseller hakkındaki hükmün ONANMASINA,

3) Yukarıda 4 nolu bendde açıklanan nedenlerle 101 ada 15, 39, 41, 46, 52 ve 53 sayılı parseller yönünden davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 101 ada 39, 41, 46, 52 ve 53 sayılı parseller hakkındaki hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 25.10.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16825, Karar No: 2020/5654, Tarih: 05.03.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/16825 E.  ,  2020/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 10/03/2009 gün ve 43-56, 14/04/2009 gün ve 238-94 ile 29/09/2009 gün ve 173-209 sayılı kararlarında da açıkça vurgulandığı gibi, kesin nitelikteki hükümler ancak kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla, suç vasfına yönelik ya da suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği hükümler temyiz denetimine konu olabilecektir. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, Yerel mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan doğrudan verilen 2250 TL adli para cezası, karar tarihi de göz önünde bulundurulduğunda, 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte bulunmaktadır. Ancak Yerel Mahkemece kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunda doğrudan adli para cezası verilemeyeceği gözetilmeyerek hüküm kurulurken yanılgıya düşülmüştür. Bu nedenle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçuna ilişkin hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, tebliğnamedeki temyiz isteğinin reddine dair düşünceye iştirak edilmeyerek, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

TCK'nın 123. maddesinde, "sırf huzur ve sükununu bozmak maksadıyla bir kimseye ısrarla; telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması halinde, mağdurun şikayeti üzerine faile üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kanun hükmünde seçimlik ceza öngörülmemesine rağmen sanık hakkında doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/173, Karar No: 2013/1015, Tarih: 18.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/173 E.  ,  2013/1015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Çukuröz Köyü çalışma alanında bulunan 254 ve 255 parsel sayılı 7000 ve 7150 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar vergi kaydı nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ..., tapu kaydı, mahkeme kararı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., ... ve ... tapu kaydına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının davasının kabülüne ve çekişmeli 254 ve 255 parsel sayılı taşınmazların ... mirasçılar adlarına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların davacı dayanağı tapu ve vergi kaydı kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazlar 1937 tarih, 2 numaralı vergi kaydı nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı; Nisan 1289 tarih 188 sıra numaralı tapu kaydından gelen Ağustos 1963 tarih 140 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece, davacı dayanağı tapu kaydının kapsamı yöntemince uygulanarak belirlenmemiş, Hazine dayanağı vergi kaydının oluşum nedeni üzerinde durulmamış, taşınmazın niteliği ile ilgili olarak 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamış, zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresi ile terk edilip edilmediği hususları yöntemince araştırılmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri, taraf tanıkları ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında davacı tarafın dayandığı tapu kaydının sınırları tek tek okunup, mahalli bilirkişi ve tanıklardan tapu kaydının sınırlarının zeminde gösterilmesi istenilmeli, tapu kaydının sınırlarında bulunan ... yeri ve ...'in neresi olduğu özellikle belirlenmeli, tapu kaydına kapsam tayin edilirken bilirkişilerce gösterilemeyen hudutlar için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, fen bilirkişi tarafından gösterilen sınırlar kroki üzerinde gösterilmeli, davacı dayanağı tapu kaydının pay tapusu olduğu hususu gözetilmeli, Hazine dayanağı vergi kaydının oluşum nedeni üzerinde durulmalı, bilirkişi ve tanıklardan taşınmaza kim tarafından neye istinaden ve ne zamandan beri zilyet edildiği hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, önceki tarihli keşifte dinlenilen bilirkişi ve tanıklarca taşınmazın 30/40 yıldan bu yana kullanılmadığı beyan edildiğinden taşınmaz üzerindeki zilyetliğin terk edilip edilmediği hususu araştırılmalı, 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliğiyle ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının kapsamını belirtir ve keşifi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15679, Karar No: 2014/21448, Tarih: 24.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15679 E.  ,  2014/21448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 18. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/541-2014/286

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Dairemizce bozulan ilk kararda mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu karar taraflarca temyiz edilmiştir. Dairemizin bozma ilamında özetle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra devamla, dosya kapsamından davacının ara dinlenmesi hariç günlük 08:00 – 18:00 saatleri arasında 10 saat çalıştığı anlaşılmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 08:00 – 21:00 saatleri arasında ara dinlenmesi hariç 13 saat çalıştığının kabulü ile fazla çalışma süresinin hesaplanmasının hatalı olduğu belirtilmiştir. Yerel mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, ara dinlenmesinin ne kadar olması gerektiği ve bu bağlamda fazla çalışma ücretine hak kazanılıp kazanılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece bozmadan önce verilen kararda günlük 13 saatlik çalışmadan 2 saat ara dinlenmesi düşülerek hesaplama yapılmış, bu karar "... dosya kapsamından davacının ara dinlenmesi hariç günlük 08:00 – 18:00 saatleri arasında 10 saat çalıştığı anlaşılmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 08:00 – 21:00 saatleri arasında ara dinlenmesi hariç 13 saat çalıştığının kabulü ile fazla çalışma süresinin hesaplanmasının hatalı olduğu..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Somut olayda, mahkemece bozmadan önce verilen kararda günlük 13 saatlik çalışmadan 2 saat ara dinlenmesi düşülerek hesaplama yapılmış, bu karar "... dosya kapsamından davacının ara dinlenmesi hariç günlük 08:00 – 18:00 saatleri arasında 10 saat çalıştığı anlaşılmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 08:00 – 21:00 saatleri arasında ara dinlenmesi hariç 13 saat çalıştığının kabulü ile fazla çalışma süresinin hesaplanmasının hatalı olduğu..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Dairemizin bozma ilamında, günlük 13 saatlik çalışmaya göre doğru olarak tespit edilen 2 saatlik ara dinlenme süresine dokunulmamış ise de Dairemizin işaret ettiği 08:00 – 18:00 saatleri arasındaki çalışmanın 10 saat oluşu karşısında, günlük 10 saatlik çalışma için ara dinlenme süresi kural olarak 1 saattir. Ancak, tanık anlatımlarından 1 saat yemek molasının yanı sıra yarım saat de çay molası olduğu da anlaşıldığından ara dinlenme süresi 10 saatlik çalışma için 1,5 saattir. Yukarıda da belirtildiği üzere mahkemenin ilk kabulündeki ara dinlenme süresinin (günlük 13 saatlik çalışma için 2 saat ara dinlenmesi verilmesi) doğru olması nedeniyle bozmaya konu edilmemesi günlük 13 saatlik çalışma için verilen 2 saatlik ara dinlenme süresinin davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek, günlük 10 saatlik çalışma süresinden 1,5 saat ara dinlenmesi düşülerek, davacının günlük 8,5 saat çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken, 13 saatlik çalışmaya özgü olan 2 saatlik ara dinlenmesinin, günlük 10 saatlik çalışmadan düşülerek davacının günlük 8 saat çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılması hatalıdır. Kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7758, Karar No: 2010/5892, Tarih: 13.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7758 E.  ,  2010/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı C. ... Tok aleyhine 15/11/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, manevi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; maddi tazminat istemi ise reddedilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olarak görev yapan davacı, aynı Üniversite'de danışmanı ve öğretim üyesi olan davalının, kendisine yönelik olarak; “hain”, “ben sana göstereceğim” biçiminde sözler söyleyip tehdit ettiğini belirterek, uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, 20 yıllık çalışma yaşamında kimseye aşağılayıcı ve saygısızca davranmadığını, şimdiye kadar davacı ile birlikte yetiştirdiği 11 lisansüstü öğrenciden hiçbirisi ile davacı ile aralarındaki sorunu yaşamadığını, 2002 yılında Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesinde göreve başladıktan sonra Ege Üniversitesi'nden lisans öğrencisi olan davacının önce yüksek lisansa daha sonra da araştırma görevlisi kadrosuna alınmasını sağladığını, deneyimsiz olup olgunlaşmasını beklediği davacının kişiliğinde birçok olumsuzluk yaşatmasına rağmen devamlı olumlu telkinlerde bulunup yaptığı çalışmalarda ekibin parçası olmasını sağladığını, dava dilekçesinde yöneltilenlerin suç atma niteliğinde olduğunu belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, dava dilekçesinde iddia edilen hakaret eylemin tanığının bulunmadığı, yaşanan huzursuzluklarda davacının bir katılımının olmadığı benimsenerek Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince indirim yapılması gerekmediği, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre davacı yararına manevi tazminatın takdir edilmiş; maddi tazminat istemi ise, idare mahkemesinde açılan davalar nedeniyle idari yargı kararında geçen giderlerden fazla gider yaptığının belgelenemediği gerekçesiyle maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.