muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8756, Karar No: 2010/4307, Tarih: 13.04.2010

Dava konusu olayın gelişim biçimi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 20.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 5.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…20.000,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…5.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Davanın kabul edilen bölümü üzerinden hesaplanan 270.00 TL karar harcının peşin alınan 675,00 TL harçtan indirilerek artık 405,00 TL fazla harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 3 ve 4 nolu bentlerinde yer alan “…2.400,00…” ve “…3.600,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…600,00…” ve “...2.400,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderlerinin paylaştırılmasına ilişkin 5 nolu bendinin tümden silinerek yerine 5 nolu bent olarak “5-Davacı tarafından yapılan 32,00 TL tebligat giderinden, davanın ret ve kabul oranına göre 3,20 TL ile 282,20 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, artan bölümün davacı üzerinde bırakılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/904, Karar No: 2025/1564, Tarih: 20.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/904 E.  ,  2025/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 17.09.2024

SAYISI : 2024/184 E., 2024/577 K.

DAVACILAR : ... vd. vekilleri Avukat ... vd.

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/502 E., 2023/450 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.03.2024 tarihli kararı ve 17.09.2024 tarihli ek kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların paydaş olduğu 225 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 01.01.2017 tarihinden bu yana davalılar tarafından kullanıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 31.07.2023 tarihli dilekçesi ile ecrimisil istemini 1.134.590,00 TL'ye çıkartmıştır.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazda müvekkili ...'nin paydaş olduğunu, ...'nin taşınmazda 69.336,06 m²'nin maliki olmasına karşın, davacıların toplamda 8.882,00 m²'nin maliki olduğunu, adı geçen davalı tarafından ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, davada hukuki yarar bulunmadığını, davacıların kullanımlarına engel olunmadığı gibi davacıların taşınmazı kullanma yönünde bir istemlerinin de bulunmadığını, müvekkillerine ihtar gönderilmeden dava açıldığını, müvekkili Özgür'ün taşınmazı kullanmadığını, bu davalı yönünden husumet itirazının bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "...davalı ... yönünden intifadan men koşulunun gerçekleştiğinin ispat edilemediği, davalı ... yönünden ise taşınmazı kullandığının ispat edilemediği, davacı tarafın bilirkişi raporunda belirlenen ecrimisil bedeli yönünden değil de taşınmazın zemin bedeli üzerinden talep arttırım dilekçesi sunduğu ve arttırılan bedel yönünden hesaplanan harcı yatırdığı anlaşıldığından davacılar vekilinin talep arttırım dilekçesindeki 1.134.590,00 TL dava değeri olarak kabul edilerek bu değer üzerinden harç ve yargılama giderinin hesaplandığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararında; "....davanın el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin olduğu, taşınmazda davalı ...'nin 32/45 paya sahip olduğu kalan payların ise davacılara ait olduğu, davalı ... tarafından açılmış ortaklığın giderilmesi davasının bulunduğu, ortaklığın giderilmesi davası açılmakla, davalı paydaşın taşınmazda haklarının olduğu ve bu hakların ihlal edilmemesi gerektiği hususunun kabul edildiği, Mahkemenin intifadan men şartının gerçekleşmediğine ilişkin kabulünün yerinde olmadığı, davalı ...'ün ise paydaş olmadığı, davacı tarafın davalıların taşınmazı kullandığını ispatlayamadığı, Mahkemece bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu,ancak paydaşlar arası el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında dava değerinin davacı paydaşın payının değeri ve bu paydaşın payı itibariyle isteyebileceği ecrimisil miktarı toplamı olmasına ve davacıların paylarına el atıldığı iddiasıyla eldeki davayı açmalarına rağmen tüm taşınmazın değeri üzerinden davalılar yararına vekalet ücreti takdirinin yerinde olmadığı" gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davalarının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

2. Davalılar vekili 19.04.2024 tarihli dilekçe ile davadaki talebin ecrimisile ilişkin olduğunu, davalılardan 1.134.590,00 TL ecrimisil talebinde bulunulduğunu, bu dava değeri üzerinden davalılar yararına 154.804,90 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu yönde tavzih ve tashih edilerek ek karar verilmesini talep etmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 17.09.2024 tarihli ek kararı ile davalılar vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 25.03.2024 tarihli kararı ile 17.09.2024 tarihli ek karara karşı temyiz dilekçesinde özetle;

1. Davanın konusu ecrimisil istemine ilişkin olmasına rağmen el atmanın önlenmesi istemi de varmış gibi değerlendirme yapıldığını,

2. Davacı tarafın talebini 1.134.590,00 TL'ye artırdığını, bu değer üzerinden müvekkilleri lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini,

3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve ek kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Davalılar vekilinin 17.09.2024 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2. Davacı tarafın talebini 1.134.590,00 TL'ye artırdığını, bu değer üzerinden müvekkilleri lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini,

3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve ek kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Davalılar vekilinin 17.09.2024 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümlerin tavzihi, hükmün müphem olması veya birbirine aykırı (çelişik) fıkralar ihtiva etmesi hâlinde, hükmün gerçek anlamının meydana çıkarılması için başvurulan bir yoldur. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Hükmün Tavzihi” başlıklı 305. maddesinde; hüküm yeterince açık değilse veya yerine getirilmesinde duraksama uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, yerine getirilmesi tamamlanıncaya kadar taraflardan her birinin hükmün açıklanmasını veya duraksama ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği açıklanmıştır.

6100 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceğinden, tavzih isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar usul ve yasaya uygun görülerek onanmasına karar verilmiştir.

2. Davalılar vekilinin 25.03.2014 tarihli kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı Kanun'un "Taleple bağlılık ilkesi" başlıklı 26. maddesi şöyledir;

"Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır."

Somut uyuşmazlıkta; davacılar vekili dava dilekçesinde açıkça haksız işgale dayalı ecrimisil talebinde bulunduğunu belirtmiş, İlk Derece Mahkemesince davanın konusunun ecrimisil olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 25 ve 26. maddelerine aykırı olarak davada el atmanın önlenmesi isteminin de bulunduğu kabul edilerek hüküm tesisi ile buna göre vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Konya Bölge Adliye Mahkemesince verilen 17.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.03.2024 tarihli kararın BOZULMASINA,

Ek kararın temyizine yönelik olarak aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.03.2014 tarihli kararına yönelik temyize ilişkin olarak peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2272, Karar No: 2015/6874, Tarih: 04.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2272 E.  ,  2015/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarları itibariyle sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılanın soruşturma evresinde alınan 25.01.2014 tarihli kolluk beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay günü yanına gelerek ara sokağa gelmesini istediği katılanın bunu reddetmesi üzerine katılanın elinde bulunan cep telefonunu cebir veya tehdit olmaksızın aldığı anlaşılmakla mevcut haliyle sanığın eyleminin hırsızlık suçu kapsamında kalıp kalmadığı tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde yağma suçundan mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6774, Karar No: 2025/1466, Tarih: 26.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6774 E.  ,  2025/1466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/346 E., 2023/633 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık müdafiine 31.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, süresinden sonra temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden;İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.01.2023 tarihli ve 2021/227 Esas, 2023/2 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-a, 35/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/346 Esas, 2023/633 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, eksik incelemeye, kasta, tasarlamaya, meşru savunmaya ve haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar ile katılan arasında sebebi tam olarak tespit edilemeyen husumet bulunduğu, olay günü saat 19.00 sıralarında sanık ... ile ...'ın olay mahalline gittikleri, katılan ... ile arkadaşları Batuhan ve Görkem' in birlikte yürüdükleri esnada sanıklardan ...'ın köşede bulunan bir apartman boşluğundan, diğer sanık ...'ın ise katılan ve arkadaşlarının arkasındaki arabaların arasından çıkarak ateş etmeye başladıkları, katılanın arkadaşlarının olay yerinden kaçtıkları, katılanın ise başından ateş almamak için kendisini park halinde bulunan araçlardan birinin altına doğru attığı, sanıkların atışları sonucu belden aşağıda dokuz adet, bel hizasında iki adet, umblikal bölgede sırtta sağ akciğer orta hizasında 1 adet olmak üzere toplamda 12 yerden isabet alan katılanın ... tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, somut olayda meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmadığından sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Tasarlamayı suçun nitelikli hali kılan, failin önceden yaptığı plan ve aldığı tedbirler nedeniyle ani kasta göre suçu daha kolay işlemesi, suç kararı ile icra arasındaki zaman aralığında suçtan cayma imkanı varken suçu işlemekte sebat göstermesi, kastının yoğunlaşması, suç işleme araçlarını, şeklini hazırlaması, mağduru daha kolay öldüreceği zemini kollamasıdır.

Tasarlama halinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında bir süre geçmektedir. Fail bu süre içerisinde suçu işleyip işlemememe konusunda düşünmekte ve suçu

işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi fakat başka bir nedenle ve ani bir kararla suçu işlemesi durumunda tasarlama söz konusu olmaz.

Suç işleme kararının ne zaman alındığı ve fiilin ne zaman işlendiği mevcut kanıtlarla saptanmalı, suç kararıyla fiil arasında geçen zaman içerisinde ruhi sukünete ulaşılıp ulaşılamayacağı araştırılmalıdır. Failin öldürme kararını önceden verdiği mutlaka somut ve denetlenebilir kanıtlarla ortaya konulmalıdır. Bir kısım varsayım ve yorumlarla failin önceden öldürme kararı aldığı kabul edilerek tasarlama ile öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilemez. Olayda suç işleme kararının varlığı tespit edilmesine rağmen, kararın ne zaman alındığı belirlenemiyorsa tasarlayarak öldürmeden değil niteliksiz öldürme suçundan cezalandırma yoluna gidilmelidir.

Yargılamaya konu somut olayda, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığı, belirli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiği kesin olarak saptanamadığından eyleminde tasarlamanın unsurlarının bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Sanık müdafiine 31.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 16.06.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

IV. KARAR

A. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Sanık müdafiine 31.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 16.06.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi tasarlamanın koşullarının oluşmaması yönünden yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/346 Esas, 2023/633 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, kararın bozma sebebine göre temyiz istemi reddedilen sanık ...'a sirayet ettirilmesine,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15769, Karar No: 2016/1249, Tarih: 02.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/15769 E.  ,  2016/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

14. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2014/15769

KARAR NO: 2016/1249 Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı yüklenici ile davalı arsa maliki .... arasında Balıkesir Noterliği’nde 15.10.2008 günü düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan (K) blok 2 numaralı bağımsız bölümün yükleniciden 21.07.2010 günlü satış vaadi sözleşmesiyle temlik aldığını ileri sürerek, taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Davalı arsa maliki ...., yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle tapu devri yapılamadığını; davalı yüklenici ise, davacının bağımsız bölümün bedelini ödemediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazların davacı adına tesciline ve yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davalı ....alınmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut olayda, dosya içindeki belgelerden geçicici kabule ilişkin tutanakların Vakıflar Meclisinin 13.05.2013 gün ve 304/260 sayılı kararıyla onaylandığı ve yüklenicinin payına düşen 24 adet bağımsız bölümün ferağına izin verildiği anlaşılmaktadır. 05.10.2008 günlü kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 28. ve eki şartnamenin 23. maddesindeki düzenlemeden yükleniciye verilmesi gereken ve henüz tapu devri yapılmayan içinde dava konusu (K) Blok 2 no'lu bağımsız bölümün de bulunduğu 24 adet bağımsız bölümün tapu devrinin ancak geçici kabule ilişkin tutanakların idare tarafından onaylanması sonrasında yapılabileceğine ilişkin düzenleme bulunduğundan dava tarihi itibariyle davalı arsa malikinden tapu devri yapması talep edilemeyeceği için davalının aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermediği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan arsa maliki davalı ...yargılama gideri ve vekalet ücretiden sorumlu tutulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.