muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4124, Karar No: 2008/5543, Tarih: 29.04.2008

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Dava konusu 5228,3562 ve 3563 parsellerin dayanağı olan tapu kayıt içeriğine göre taşınmazlar Karacaova muhacirlerinden Hüseyin İbrahim Rizayko, karışı Ayşe ve anası Hüsniye'ye iskanen verilmiştir.

Dosyada mevcut nüfus kayıtlarına göre; İbrahim oğlu Hüseyin Tepe'nin anne ismi Hüsniye ise de, yapılan araştırmaya göre Hüsniye'nin anne-babasını gösterir kayıt bulunmamıştır. İbrahim oğlu Hüseyin, Ahmet kızı Ayşe ile evli olup, Hüsniye, Rifat, Cemal, Fatma, Hasan, Cemil, İsmet, Remziye isminde çocukları olmuş ise de, bunlardan Hüsniye, Rıfat, Hasan, Cemil ve İsmet bekar olarak ölmüş, Cemal ise Hasan kızı Ayşe ile evlenmiş olup İbrahim isminde çocukları bulunmaktadır.

3562 ve 3563 parseller 22.04.1935 tarih 287 ve aynı tarih 286 sıra numaralı tapu kayıtlarına istinaden Hüseyin İbrahim Rizayko (Tepe) eşi Ayişe ve annesi Hüsniye adına tespit ve tescil edilmiştir.

5228 parsel ise 22.04.1935 tarih 288 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak Hüseyin İbrahim Rizayko (Tepe), karısı Ayişe ve anası Hüsniye'ye ait iken, Hüsniye'nin payını Hüseyin'e sattığı, Hüseyin ile Ayşe'nin taşınmazı iki parçaya ayırarak 5229 parseli oğulları Cemal'e sattıkları, Cemal'in ölümü ile taşınmazın eşi Ayşe ile çocukları Neşe ve İbrahim'e kaldığı İbrahimin'de payını annesine sattığı bu nedenle taşınmazın Hüseyin İbrahim Tepe ile Ayişe kızı Fatma, Remziye ile Cemal kızı Neşe ve Hüseyin karısı Ayişe Tepe'ye kaldığı belirtilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dava konusu 4524 ada 3, 4, 5, 6 ve 7 parsellere ait tapu kayıtlarının geldisi olan 29 ada 28 parselin dayanağı tutanak ile varsa uygulanan belgelerin getirtilip incelenmeksizin, 3562 ve 3563 parsellerin dayanak kaydına göre Hüsniye, Hüseyin Tepe'nin anası olup, Hüsniye'nin ana-babasını gösterir kayıt bulunmadığı halde ve mevcut kayıttaki Hüseyin kızı Hüsniye'nin ise 1926-1928 yıllarında yaşadığı, kayıt maliki olamayacağının gözetilmemesi, 5228 parsele ait tutanak içeriğine göre, Hüseyin kızı Ayişe Tepe olarak yazılı bulunan kişinin, Hüseyin ve Ahmet Kızı Ayşe'nin oğlu Cemal'in karısı Hasan kızı Ayşe'nin olması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde olmamıştır. Kaldı ki bu parseldeki Ayişe Tepe yönünden davacı Remziye, Cemal karısı-Hasan kızı Ayşe'nin mirasçısı olmadığından aktif husumet ehliyetide yoktur.

Mahkemece tüm bu hususlar gösetilmeksizin 4524 ada 3, 4, 5, 6 ve 7 parseller yönünden eksik inceleme ile 5228, 3562 ve 3563 parseller yönünden de dayanak kayıtlara aykırı olarak hüküm tesis edilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece tüm bu hususlar gösetilmeksizin 4524 ada 3, 4, 5, 6 ve 7 parseller yönünden eksik inceleme ile 5228, 3562 ve 3563 parseller yönünden de dayanak kayıtlara aykırı olarak hüküm tesis edilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3031, Karar No: 2014/3720, Tarih: 04.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3031 E.  ,  2014/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/16446

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2010/885 (E) ve 2011/916 (K)

SUÇ : Petrol kaçakçılığı

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Maliye Bakanlığı İstanbul Muhakemat Müdürlüğü adına hazine vekilinin temyizine yönelik incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen İstanbul Muhakemat Müdürlüğü'nün sanık hakkındaki kamu davasına katılma ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, anılan idare adına hazine vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Il-Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine gelince ;

Şikayetçi kurum kamu davasından haberdar edilmemiş ise de 5271 sayılı CMK'nun 260.maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, şikayetçi kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre, hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu duruşmalardan haberdar edilip, davaya katılma imkanı sağlanmadan yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle CMK'nun 234 ve devamı maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı olup, şikayetçi EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri, incelenmeksizin BOZULMASINA, 04.03.2014 günü oybirliğle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6505, Karar No: 2024/7709, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6505 E.  ,  2024/7709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/676 E., 2024/1149 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/330 E., 2023/744 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın usulden reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun müvekkil şirketin faiz alacaklarını ödememesi işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitinin taraflar arasında uyuşmazlık haline geldiğini, yasal mevzuat düzenlemeleri gereğince davalı idarenin kesin olmayan cevabının red cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, huzurdaki davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, sosyal güvenlik hususundaki tespit davaları tarafların birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları davacıya daha pratik şekilde sağlandığını, müvekkili davacının ödenen avans miktarı üzerinden sigorta primi ödenmesi gerektiğinin ve buna göre hesaplanacak yaşlılık aylığının ödenmesi gerektiğinin tespitini ve ortaya çıkan uyuşmazlığın giderilmesi gerektiğini, yine dava açmaktan başka bir yolla alacağına kavuşması mümkün olmayıp bir mahkeme kararına muhtaç dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4303, Karar No: 2024/9239, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4303 E.  ,  2024/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/116 E. 2022/1087 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin 30.06.2010 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının ise, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa yokluğundan 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12811, Karar No: 2013/13065, Tarih: 23.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12811 E.  ,  2013/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, şirketine ait “.... adresindeki binanın ..... Caddesinde bulunan köşesine davalı tarafından dağıtım panosu konulmak suretiyle yolun yayalar tarafından kullanılmasına engel olduğunu, bu şekilde işyeri vitrini ile binanın üst katlarının ticari faaliyetlerini menfi yönde etkilediğini ileri sürerek, uğradığı zarara karşılık 10.114,00.-TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu saha dolabının....İli telefon dağıtım ana taşıyıcı merkezlerinden biri olduğu, saha dolabının kaldırılması isteminin alt yapıdaki imkânsızlıklardan dolayı zaman alabileceği, dava devam ederken dava konusu dağıtım panosunun, davalı şirket tarafından kaldırıldığı, davalının yapmış olduğu kamu hizmetinin aksamaması için davacının, dava konusu saha dolabının kaldırılması için geçecek makul süreye katlanması gerektiği, aksi tutum davacı açısından hakkın kötüye kullanımı niteliği taşıyacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4551, Karar No: 2018/12417, Tarih: 19.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4551 E.  ,  2018/12417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62/1, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay günü sevk ve idaresindeki araçla, 0,58 promil alkollü vaziyette Pınarhisar istikametinden Kırklareli istikametine doğru seyri sırasında Jandarma Komutanlığı önüne geldiğinde U dönüşü yapmak istediği esnada, aynı istikametten gelip direk geçiş yapmak isteyen müştekiye çarparak, müştekinin vücudunda ikinci dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksirin koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeden, sanığın kaza esnasında alkollü olduğu belirtilmek suretiyle bilinçli taksir hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7513, Karar No: 2012/13551, Tarih: 21.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7513 E.  ,  2012/13551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mahkemenin yetkisizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yer bakımından yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, yetkisizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2312, Karar No: 2023/7862, Tarih: 13.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/2312 E.  ,  2023/7862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/843 Değişik İş, 2021/843 Karar

SAYISI : 2021/İHK-35994

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü / İtirazın Reddi

SAYISI : 2021/130680

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; plakası tespit edilemeyen aracın karıştığı kazadan dolayı yaya konumundaki müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 200,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 27.08.2021 tarihli dilekçesi ile talebini 163.596,38 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kesin hükmün söz konusu olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, plakası tespit edilemeyen aracın varlığının ispatlanması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu ve vekalet ücretinin tam ve nispi olması gerektiği gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun kabulü ile 163.596,38 TL’nin 08.03.2020 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; ödeme yapıldığını, kesin hükmün söz konusu olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, plakası tespit edilemeyen aracın varlığının ispatlanması gerektiğini, SGK'ca ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; önceki başvuru kısmi dava niteliğinde olduğundan kesin hükümden söz edilemeyeceği, maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu, davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olduğu, SGK'ca ödeme yapıldığına dair somut delil bulunmadığı, plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün ispatlanmasını davacıdan talep etmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve vekalet ücretinin tam ve nispi olması gerektiği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ödeme yapıldığını, kesin hükmün söz konusu olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, plakası tespit edilemeyen aracın varlığının ispatlanması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, plakası tespit edilemeyen aracın karıştığı 11.04.2013 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile tedavi gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, ödemenin yetersiz olmasına, ilk başvuruda bakiye kısım hüküm altına alınmadığından ve fazlaya dair haklar saklı tutulduğundan kesin hükmün söz konusu olmamasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olmasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmasına, olay yerinde plakası tespit edilemeyen motosiklete ait parçalar bulunduğunun tutanak altına alınmış olmasına, davaya konu kazayı gören bir görgü tanığının motosikletin kaçtığını beyan etmiş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.