muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18876, Karar No: 2022/15612, Tarih: 28.11.2022

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, desteğin iş yerine ait servisten indiği sırada kazanın meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bu durumda Sigorta Tahkim Komisyonunca; SGK’ca rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak ödeme yapılmışsa rücuya tabi ilk peşin sermaye değerinin 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü gereği tazminattan düşülmesi suretiyle davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

3. Hak sahiplerinin ve desteğin bakiye ömür süreleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF 1931" cetvellerine göre saptanmakta ise de Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniği uygulanmak suretiyle kabul kararı verilmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine ... kararı kaldırılarak TRH 2010 Mortalite Tablosu esas alınmak ve %1,8 teknik faiz uygulanmak suretiyle düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda yeniden hüküm oluşturulmuştur. Davacı vekili %1,8 teknik faiz uygulanmasına itiraz etmektedir.

Buna göre; davacılar vekilinin UHH kararına itiraz etmemesi nedeniyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gereği davacıların ve desteğin muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve progresif rant tekniği kullanılmak suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak, oluşacak sonuca göre (davacının ... kararına itiraz etmediği de göz önünde bulundurularak davalının kazanılmış hakları gözetilerek) karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30.maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmelik'in 16. maddesine eklenen 13. Fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17.maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; ...'nce davacı ... lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16.maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle davacı ... vekili ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (4) no’lu bentlerde gösterilen nedenlerle davalı vekilinin (3) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz eden davacıya ve davalıya geri verilmesine 28.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3791, Karar No: 2017/8228, Tarih: 20.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/3791 E.  ,  2017/8228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Kolluk araştırması yaptırılarak sanığın belirtilen ikamette ne zaman ve ne kadar süreyle kaldığının, tutanak tarihinde ikamette bulunup bulunmadığının tespiti ve tutanak tanıklarının dinlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

2-Dosya içerisinde bulunan 26.02.2015 tarihli kurum yazısında soruşturmaya konu abone ile ilgili 1.510,10 TL tahakkuk tutarının 08.07.2014 tarihinde ödendiğinin; 17.04.2015 tarihli kurum yazısında ise suça konu aboneye ait 1.310,50 TL tutarındaki kaçak bedelinin ödenmediğinin bildirilmiş olması karşısında bu husustaki çelişki giderildikten sonra sanığı hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın kaçak elektrik kullandığının tespiti halinde; karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan 5237 sayılı TCK'nın 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan vergili ve cezasız tutarı ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağı hususu, ödeme süresi ve yeri soruşturma merciince sanığa bildirilmeden, bildirime ilişkin belge denetime esas şekilde dosyaya konmadan, sanığa dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan kamu davası açılması karşısında; bunun iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeden kabul edilip yapılan yargılamada, katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, sanığın ödemesi halinde 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanığa kaçak elektrik kullanım bedelini hükümden önce ödemesi halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp, talep etmesi halinde zararı gidermesi için kendisine süre verilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5545, Karar No: 2012/1832, Tarih: 22.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/5545 E.  ,  2012/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... İnş. Tic. San. Ltd. Şti. 3-... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.11.2010 gün ve 2006/475-2010/1074 sayılı hükmü onayan Dairemizin 13.06.2011 gün ve 2011/2255-3474 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup, davada, davalı yüklenici şirket tarafından inşaa olunan binaların 2003 yılında meydana gelen depremde hasara uğradığı ileri sürülerek giderilme bedelinin davalılardan tazmini talep edilmiş, mahkemece davanın reddine dair verilen hükmün davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 13.06.2011 gün ve 2011/2255 esas 2011/3474 karar sayılı kararı ile verilen onama ilâmına karşı yine davacı vekilince yasal süresi içerisinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davalı yüklenici yanca inşa edilen ... Emniyet Müdürlüğü 2.... Merkez Polis Lojmanı R-1, R-2, R-3 blok binaların 2003 yılında meydana gelen deprem sonucu hasara uğraması nedeniyle idarece yaptırılan incelemelere göre yapının uyulması zorunlu fen ve teknik kurallara uygun olmadığı saptanmış, buna istinaden de hesaplanan onarım bedelinin davalı yüklenici ile idare elemanı olan diğer davalılardan tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece yargılama sırasında alınan ve hükme esas tutulan 17.09.2010 günlü bilirkişi kurulu raporunda, yapılan deney sonuçları itibariyle özetle; binaların, inşa edildiği zaman yürürlükte bulunan 1975 tarihli Deprem Yönetmeliği hükümlerine büyük ölçüde uyulduğu, etriye donatılarının kısmen yeterli olduğu, etriye sıklaştırmalarının kısmen yapıldığı, sıklaştırma bölgelerindeki donatıların iyi bağlanmaması nedeniyle beton dökümü sırasında yer değiştirdikleri, binanın C16 beton sınıfına göre projelendirildiği, beton mukavemetinin ise ortalama 138 Kg/cm2 olduğu, beton mukavemetindeki düşüklüğün kullanılan kumun granülometrisinin uygun olmayışı, hazır beton standardının olmayışı, betonun yeterince sulanmamış olması, demir donatının yerleştirilmesinde gerekli hassasiyetin gösterilmemiş olması gibi sebeplerden meydana geldiği tesbit edilmiştir. Hâl böyle iken, mahkemece, alınan bilirkişi kurulu raporundaki ayıpların varlığı tesbit edilmesine rağmen, bunların tolere edilecek emniyet sınırları içerisinde kaldıkları, yapının güvenli ve yeterli olduğu, gizli ayıp bulunmadığı yönündeki görüşüne itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa ki tesbit edilen bulgulara göre, yapıların fen ve teknik kurallara ve tâbi olduğu 1975 tarihli Deprem Yönetmeliği hükümlerine aykırı, yani yasal yönden ayıplı inşa edildiği saptanmış bulunmaktadır. Bu ayıplar yapının tesliminden sonra, meydana gelen deprem nedeniyle oluşan hasarların incelenmesi sırasında anlaşılabilmiştir. Bu nedenledir ki, gizli ayıp niteliğinde olduklarının kabulünde zorunluluk vardır (BK. m. 362). Gerçekten de gizli ayıp, kısa bir tanımlama yapmak gerekirse; eserin teslimi sırasında ilk bakışta görülemeyen, muayene ile hemen anlaşılamayan, sonradan kullanılmakla veya somut uyuşmazlıkta görüldüğü gibi deprem ve benzeri bir olay vesilesiyle ortaya çıkan ayıptır. Ayıplı iş ise vasıf eksikliğini ifade eder (YHGK, 08.10.2003 T., 2003/15-474 E., 2003/545 K.). O sebeple de vasıf eksikliği bulunduğu veya ayıplı inşa edildiği anlaşılan binalar nedeniyle yüklenicinin sorumlu olması gerekirken, bu ayıpların varlığına rağmen, emniyet sınırları içerisinde kaldığı yönündeki bilirkişi görüşüne değer verilerek davalının kusursuz olduğunun kabulü yasaya aykırıdır.

Şu halde mahkemece yapılması gereken iş, gerektiğinde mahallinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişi kurulundan rapor alınarak, 1975 tarihli Deprem Yönetmeliğine göre saptanan gizli ayıpların giderilmesi için gerekli bedelin, aynı yönetmelik esasları doğrultusunda ve depremin meydana geldiği gizli ayıpların ortaya çıktığı 2003 yılı serbest piyasa rayiçleri üzerinden hesaplattırılması ve bulunacak bedelin hüküm altına alınmasından ibaret olmalıdır.

Mahkemece, değinilen hususlar üzerinde durulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Yerel mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme isteminin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 13.06.2011 gün ve 2011/2255 Esas 2011/3474 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının belirtilen gerekçelerle BOZULMASINA, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15962, Karar No: 2014/1533, Tarih: 11.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/15962 E.  ,  2014/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11.2.2014 Salı günü davacı ve davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın meydana gelen kazada ağır hasar gördüğünü,hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL. tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazadan sonra sürücünün tespit edilemediğin, araçta yolcu olduğunu söyleyen İsmet Kurnaz’ın alkollü olduğunu, sürücü olduğu belirtilen davacının olay yerinde olmadığını,kazanın sürücünün alkollü olması nedeniyle meydana geldiğini, hasarın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının olaydan sonra olay yerini terk ettiği, kazayı bildirerek kaza tespit tutnağı düzenlettirmediği, davacının kasko sigorta sözleşmesine aykırı davrandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 4,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 11.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6210, Karar No: 2010/6933, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6210 E.  ,  2010/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK’nın 355 ve devamı maddelerinde tanımlanan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 maddi giderim istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz olunmuştur.

Eser sözleşmesi taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleyen bir işgörme akdîdir. Yüklenici işi fen ve sanat kurallarına ve amaca uygun olarak imal edip iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de kararlaştırılan bedeli ödemekle mükelleftirler.

Dava konusu somut olayda davacı yüklenici Eskişehir 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009/4522 Esas sayılı dosyasında davalı iş sahibinin dairesine laminant parke döşeme işi yaptığını, bununla ilgili olarak 1.593,00 TL asıl alacak 25,09 TL işlemiş faiz alacağı bulunduğunu belirtmiş ve faturaya dayanarak takipte bulunmuştur. Davalı taraf icra müdürlüğü dosyasındaki itirazında davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını açıklamış, akdî ilişkiyi açıkça inkâr etmiştir. Yapılan yargılama süresinde davalı taraf oturumlara katılmadığından savunması alınamamış karardan sonraki temyiz dilekçesi kapsamında kendisine tebligat yapılmadığını davacıdan mal ve hizmet almadığını bildirmiştir. Yanlar arasındaki temel uyuşmazlık akdî ilişkinin kurulup kurulmadığı noktasında toplanmaktadır. Bilirkişi tarafından hazırlanan raporda da akdî ilişkiyi doğrulayan herhangi bir somut veriden, belgeden bahsedilmemiştir. Sadece fatura ve davacı defterlerine göre hesap yapılmış, kişisel kanaat bildirilmiştir. Bu araştırma ve inceleme ile gerçek durum tespit edilememiştir. O halde mahkemece yapılacak iş dava dilekçesi davalıya usulüne uygun biçimde tebliğ olunmadığından, davalı tarafa da usulüne uygun çağrı kağıdı tebliğ edilerek olaya ilişkin savunması tespit edilmeli, varsa kanıtları toplanmalı, akdî ilişkinin varlığının tespiti halinde işin bedelinin hesaplanması için gerekli inceleme yapılmalı, Borçlar Yasası’nın 366. maddesi uyarınca işin yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarıyla değeri saptanmalıdır. Akdî ilişkinin kurulduğunun belirlenememesi durumunda davacı dava dilekçesinde her türlü yasal delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya davalı tarafa akdî ilişki yönünden yemin teklif hakkı hatırlatılmalı, buna göre eksik işlem tamamlanmalı, sonucu dairesinde hüküm kurulmalıdır.

Öte yandan akdî ilişkinin varlığı inkâr olunduğu ve varsa davacı alacağı bilirkişi raporuyla saptandığı halde davalının %40 icra inkâr tazminatıyla sorumlu tutulması da kabul şekline göre yerinde olmamıştır.

Öte yandan akdî ilişkinin varlığı inkâr olunduğu ve varsa davacı alacağı bilirkişi raporuyla saptandığı halde davalının %40 icra inkâr tazminatıyla sorumlu tutulması da kabul şekline göre yerinde olmamıştır.

Tüm bu yönler gözetilmeden taraf teşkili tamamlanmadan savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3388, Karar No: 2024/6946, Tarih: 02.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/3388 E.  ,  2024/6946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/490 E., 2021/717 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, gözaltı, tutuklama, arama, el koyma nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faiz talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine, 18.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin öğretim görevlisi olduğunu, hakkında haksız yargılama yapıldığını, arama ve el koymanın ölçüsüz olarak gerçekleştiğini, el konulan materyallerin uzun süre sonra iade edildiğini, haksız tutuklandığı ve tutukluluk değerlendirme kararının kanunda belirtilen sürede yapılmadığını, tazminata esas dosyada ödenen vekalet ücretinin, yurt dışı seyahat ücretlerinin, akademik teşvik ödeneğini, el konulan mal varlığı değerlerinin iade edilene kadar geçen fahiş sürede uğradığı değer kayıplarının, ailesini ve kendisinin ceza evi masraflarının ödenmesi gerektiğini, gerekçeli kararda bilirkişi talebinin kabul veya reddine dair karar verilmediğini, vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını, kararın gerekçeli olmadığını, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, maddi tazminatı kabul edilmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/6205 Soruşturma, 2019/6418 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma, anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçunun beraberinde başka suç işleme, terörizmin finansmanının önlenmesi hakkında kanuna muhalefet suçlarından 25.07.2016 - 24.01.2017 tarihleri arasında 183 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın 12.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve itiraz edilmeksizin kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yurt dışı seyahat ücretlerinin, akademik teşvik ödeneğinin, el konulan mal varlığı değerlerinin iade edilene kadar geçen fahiş sürede uğradığı değer kayıplarının, ailesini ve kendisinin ceza evi masraflarının ödenmesi gerektiğine, vekalet ücretinin hatalı hesaplandığına ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

2.Tazminat talebinin dayanağı olan soruşturma dosyasında davacının kendisini vekil ile temsil ettirdiği dikkate alınarak, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde ceza soruşturması evresinde takip edilen işler için belirlenen vekalet ücretinin kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihten faizi ile birlikte maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,