muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5826, Karar No: 2012/7248, Tarih: 10.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5826 E.  ,  2012/7248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 30.04.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 5 no'lu bağımsız bölümün arsa sahiplerinden davacıya verilmesi gerektiğini, yüklenici ile takas yaparak yükleniciye düşecek 10 no'lu bağımsız bölümün yükleniciden devralındığını, yüklenicinin işi tamamlayarak teslim ettiğini, iskan ruhsatının alındığını, fakat davalı arsa sahibi ...mirasçılarının 10 no'lu bağımsız bölümün devrini yapmadıklarını ileri sürerek, 10 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...mirasçıları vekili, yüklenicinin edimini tam olarak yerine getirmediğinin mahkeme kararı ile belirlendiğini, bu nedenle yüklenicinin ve onun halefi durumunda olan davacının tescil istemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair Tüketici Mahkemesi'nce verilen kararın Yargıtay 15.Hukuk Dairesi'nin 15.03.2011 tarih, 2010/6458 esas ve 2011/1527 karar sayılı ilamı ile görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle bozulması üzerine, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; yüklenicinin eksik işler nedeniyle tazminata mahkum edildiği, kararın kesinleştiği, icra dosyası kapak hesabı ve yapılan keşif sonucu tespit edilen eksik işler bedeli toplamı olan 69.464,30TL'nin verilen kesin süreye rağmen davacı tarafından depo edilmediği, arsa sahiplerine karşı borcu olan yüklenicinin halefi olan davacının depo kararına konu bedeli yatırması gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki 30.04.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre 5 no'lu bağımsız bölümün davacı arsa sahibine, 10 no'lu bağımsız bölümün ise yükleniciye verilmesinin kararlaştırıldığı, daha sonra 5 ve 10 no'lu bağımsız bölümlerin takas edildiği, bu doğrultuda 5 no'lu bağımsız bölümün yüklenicinin gösterdiği kişiye arsa sahibince devrinin yapıldığı, ancak 10 no'lu bağımsız bölümün davacı arsa sahibine devrinin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacı "arsa sahibi" konumunda bulunup, yükleniciden hak temlik alan üçüncü kişi durumunda değildir. Bu itibarla, yüklenicinin borçlarını halefiyet kuralları gereğince üstlendiği söylenemeyeceğinden, diğer arsa sahipleri gibi kendisine düşen bağımsız bölümün tescilini istemekte haklıdır. Hal böyle iken, davanın kabulü yerine yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/55837, Karar No: 2014/6592, Tarih: 04.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/55837 E.  ,  2014/6592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/310090

Mahkeme : ESKİŞEHİR 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 20/07/2010– 2010/472 esas ve 2010/1004 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 04.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30946, Karar No: 2018/3521, Tarih: 24.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30946 E.  ,  2018/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının murafaalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu şirket vekili icra mahkemesine başvurarak, iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir ara kararı nedeniyle takibin iptalini talep etmiş, mahkemece şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

Somut olayda, ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/721 E. sayılı dosyasından verilen 02/11/2015 tarihli ara kararının 8. maddesi ile; "…6183 sayılı Kanuna göre yapılan takipler de dahil, hangi nedene dayanırsa dayansın, iflas erteleme talebinde bulunan şirket hakkında yapılmış ve yapılacak icra takipleri ile ... durdurulmasına" yönelik tedbir kararı verildiği, bilahare aynı mahkemenin 03/06/2016 tarihli ara kararı ile de 02/11/2015 tarihli tedbir kararının "...tedbir tarihinden sonra yapılacak icra takiplerinin... yapılmasının önlenmesine" şeklinde uygulanması gerektiğine karar verildiği, alacaklı tarafından 14/03/2016 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başlandığı görülmektedir. ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 03/06/2016 tarihli "Ara karar" başlıklı kararı, takip tarihinden sonra verilmiş olup, bahse konu ara karar, geriye dönük olarak ilk tedbir ara kararını geçmişe etkili olarak değiştiremeyeceğinden, ilk tedbir kararının verildiği tarih itibariyle sonuç doğurmaz. Bu durumda takip tarihinde mevcut olan 02/11/2015 tarihli tedbir ara kararı uyarınca takibin durdurulması gerekir.

Ayrıca, kararın şikayetçi ... Tekstil Giyim Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden hüküm ifade edeceği de tabiidir.

O halde, ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce icra takiplerinin "durdurulması" ile sınırlı olarak tedbir kararı verildiği, icra hâkiminin de mahkemenin vermiş olduğu bu kararı yorumlayamayacağı dikkate alınarak tedbir kararından sonra açılan takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile ... . İcra Hukuk Mahkemesi'nin 15/07/2016 tarih ve 2016/339 E. 2016/726 K. sayılı kararının 1. fıkrasında yer alan “iptaline" sözcüğünün silinerek karar metninden çıkartılmasına, yerine "şikayetçi borçlu yönünden durdurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23651, Karar No: 2007/1252, Tarih: 29.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23651 E.  ,  2007/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.’nun 65.maddesine dayanan gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması halinde gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde İcra Mahkemesine bildirmesi gerekir.

Borçlu İ.M..na ödeme emri 7201 Sayılı Kanun’un 21.maddesine göre tebliğ edildiği halde, muhatabın adreste bulunmama nedenleri Tebligat Tüzüğü’nün 28.maddesi uyarınca ilgililerin imzalarını taşıyan tutanakla tespit edilmediğinden sözü edilen tebligat usulsüzdür (Hukuk Genel Kurulu’nun 18.4.2001 tarih, 2001/6-386 esas, 2001/389 karar sayılı kararı). Borçlu vasisi usulsüz tebliği öğrendiği tarih olarak bildirdiği 07.12.2005 tarihinde mahkemeye yapılan başvuru yasal 7 günlük sürededir.Keza aynı tarihte icra dairesine de itirazda bulunulmuştur.(İİK.62)

Borçlu vekilinin mahkemeye verdiği dilekçede gecikmiş itiraz deyimini kullanması, H.U.M.K.’nun 76.maddesi uyarınca hukuki tavsifin hakime ait olması nedeniyle sonuca etkili olmayıp, başvuru bu hali ile 7201 Sayılı Yasanın 32.maddesine dayalı tebligat usulsüzlüğü şikayetidir (Hukuk Genel Kurulu’nun 5.6.2001 tarih, 2001/12-258 esas, 2001/344 karar sayılı kararı).

O halde, mahkemece tebligatın usulsüzlüğüne yönelik şikayetin kabulü ile Tebligat Kanunu’nun 32.maddesi uyarınca borçlunun usulsüz tebligatı öğrendiği tarih olarak bildirdiği tarihin tebliğ tarihi olarak tesbitine karar vermek gerekirken somut olaya ve hiçbir hukuki gerekçeye dayanmayan yazılı gerekçelerle gecikmiş itirazın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9457, Karar No: 2011/8172, Tarih: 14.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/9457 E.  ,  2011/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığın, katılanın komşusu olup olay günü, "İbrahim isimli kişinin katılanın evine gelerek katılanın kızına tecavüz ettiğini, kızın bağrışlarını duyduğunu, katılanın kızı erkeklere pazarladığını düşünerek insaniyet namına ihbarda bulunduğunu" bildirmesi ve C.Savcılığına ihbar niteliğinde bulunan eyleminde katılan hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararının sanığın cezalandırılmasına yeterli somut kanıt niteliğinde olmayıp, ancak vicdani kanıt oluşturabileceği sanığın eyleminde, iftira suçunun öğelerinin ve suçsuz olduğunu bildiği kişiye suç yükleme özel kastının nasıl oluştuğu açıklanıp tartışılmadan ve sanığın yasal yakınma hakkını kullandığı da gözetilmeden yasal temelden yoksun gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Arslan müdafıinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2613, Karar No: 2018/1139, Tarih: 13.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2613 E.  ,  2018/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2006 takvim yılında “sahte fatura kullanmak”, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında da “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında, sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosyada faturaların bulunmadığı görülmekle; suça konu faturalardan her takvim yılı için kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın, 2006 yılı Ba formunda mal aldığını beyan ettiği... Çelik Döküm Ltd. Şti. ile ... Ldt. Şti. ve sanık tarafından 2006, 2007 ve 2008 yıllarında düzenlenen suça konu faturaları kullanan ...Döküm Ldt. Şti. ... Hidrolil Ltd. Şti.,... Ltd. Şti., ... Ltd. Şti., ... Kampanya Döküm... Ltd. şirketi hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, suça konu faturaları düzenleyen ve kullanan şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyenlerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2590, Karar No: 2020/3219, Tarih: 22.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2590 E.  ,  2020/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

İLK DERECEMAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan yetkili servis sözleşmesiyle davalının yetkili servisi olarak müvekkilinin ... bölgesinde hizmet verdiğini, davalının müşterilerin satın aldığı kombilere belli bir ücret karşılığında garanti süresinin uzatılması için ek garanti paket sözleşmeleri gönderdiğini, bunların ücretinin müvekkilinin cari hesabından peşin olarak tahsil edildiğini, bağımlılık derecesi düşünüldüğünde ek garanti paket sözleşmelerinin alımını reddetme imkanı bulunmadığını, davacının bu formları pazarlamaya çalıştığını, ancak tamamının satışının yapılamadığını, bunun üzerine kendisine form gönderilmemesini, sınırlı sayıda gönderilmesi için girişimlerde bulunmuş ise de; sonuçsuz kaldığını, davalı ile yeni bir sözleşme de kurulmadığını ileri sürerek, satışı yapılmayan totalde 267 adet 104.130,00 TL değerindeki ek garanti paketinin iadesi ile 104.130,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesinin talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yetkili servis olduğunu, sözleşme süresince ek garanti paket kampanyası uygulamasına itirazda bulunmadığını, davacının yetkili servis sıfatı sonlanmış olsa bile ek garanti paketlerinin servis tarafından tüketiciye satışının kısıtlanmadığını, davacının faturaya itiraz etmediğini ve ihtirazi kayıt koymadan ödeme yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının yetkili servis olduğunu, sözleşme süresince ek garanti paket kampanyası uygulamasına itirazda bulunmadığını, davacının yetkili servis sıfatı sonlanmış olsa bile ek garanti paketlerinin servis tarafından tüketiciye satışının kısıtlanmadığını, davacının faturaya itiraz etmediğini ve ihtirazi kayıt koymadan ödeme yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 15.06.2017 tarih ve 2017/315 E., 284 K. sayılı ilamıyla sözleşmenin 8.8 ve 8.9 maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, pratik olarak bu ürünlerin yetkili servis sözleşmesi sona ermiş, bir işletme tarafından satımının oldukça zor olacağı ve işletmeye de bir fayda sağlamayacağı yetkisi iptal edilmiş bir servisin, kendisine herhangi bir menfaat sağlamayacak ürünleri, kâr etme imkânı olmadığı gibi reklam ve pazarlama imkânı da olmadan satması beklenemeyeceği, yetkisi olmadığı için satış yaptığı müşterilere bakım-onarım gibi hizmet sağlama imkânı da olmadığı, işletmesinde davalı firma ile ilgili tanıtıcı unsurda kullanma imkanı bulunmadığı, ayrıca, bir tüketicinin ... yetkili servisi olmayan bir işletmeden “... ek garanti paketi” alması da hayatın olağan akışına uygun olmadığı, bu halde, ek garanti paket sözleşmelerinin davacı tarafından satılmasının, davalı ile davacı arasındaki sözleşmesel ilişkinin ana unsurlarından birini teşkil etmediği, davacının kötü niyetinden söz etme imkanı bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir..

Bölge Adliye Mahkemesi kararını, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.10.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14732, Karar No: 2010/11199, Tarih: 01.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14732 E.  ,  2010/11199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 26/01/2007 gününde verilen dilekçe ile eşya iadesi ve alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, çeyiz olarak götürülen taşınır eşyanın geri alınması, olmadığı takdirde bedelin ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, eşya bedelinin ödetilmesine ilişkin olarak verilen karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı ile resmi nikah yapılmadan evlendiğini, çeyiz eşyasını davalı ile birlikte yaşadıkları eve götürdüğünü, iki yıl sonra davalı ile dava dışı annesi tarafından baba evine gönderildiğini, tüm eşyasının davalıda kaldığını belirten davacı, öncelikle çeyiz eşyasının aynen geri alınmasını, olmadığı takdirde eşya bedelinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davacıya ait eşyanın davalı ile birlikte yaşadıkları evde kalmış olduğu kabul edilerek bedelinin ödetilmesine karar verilmiştir.

Davacı öncelikle çeyiz eşyasının aynen geri alınmasını, geri alınmasının olanaksız olması durumunda ise bedelinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Çeyiz eşyasının büyük bir bölümünün halen davalının oturduğu evde bulunduğu ... 4. Sulh Hukuk Hakimliği'nin 2007/8-8 Değişik ... sayılı dosyası ile belirlenmiştir.

Davacı istemini ıslah etmediğinden ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına ya da başka bir şeye karar veremeyeceğinden eşya bedelinin ödetilmesine karar verilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacıya ait olduğu saptanan çeyiz eşyasının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.