muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26299, Karar No: 2016/10110, Tarih: 23.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26299 E.  ,  2016/10110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2015

NUMARASI : 2014/1542-2015/1931

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde; üzerindeki ağaçlara maktuen değerlerinin belirlenmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların tapu kaydındaki hacizlerin kamulaştırma bedeline yansıtılmaması

Doğru değil ise de: bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 6 nolu bendinden sonra gelmek üzere (Dava konusu taşınmazların tapu kaydındaki hacizlerin kamulaştırma bedeline yansıtılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24673, Karar No: 2017/4344, Tarih: 20.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/24673 E.  ,  2017/4344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 06/09/2012 tarihinde...'ın idaresindeki ... plakalı araç ile ...'ın yönetimindeki ... plakalı aracın çarpışması sonucu meydana gelen kazada... plakalı araçta yolcu olarak bulunan ...'ın yaralanması sonucu iş göremezlik zararına uğradığı,... plakalı aracın ... nezdinde, ... plakalı aracın ...nezdinde ... poliçeleri ile sigortalı olduğu, kazanın meydana gelmesinde her iki araç sürücüsünün kusurlu olmaları nedeni ile davalı ... şirketlerinin oluşan zarardan sorumlu olduklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100.00 TL iş göremezlik zararının 10/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili; 13/05/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 175.751,22 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 158.315,18 TL 'nin 10/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava; trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

... yerleşik uygulamalarına göre; iş göremezlik tazminatı talep edenlerin muhtemel yaşam süreleri belirlenirken ....– ... (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, iş göremezlik tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihinde bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak işlemiş bilinen dönem zararı; rapor tanzim tarihinden sonra bilinmeyen dönem zararı için de bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, ... Esas,... Karar).

Somut olayda; mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının geliri olarak asgari ücret esas alınmıştır. Yine bilirkişi raporu yukarıda açıklanan yöntem tarzına uygun hesaplama yapılmış ise de; davacının bilinen dönem zararı 24.04.2014 olarak kabul edilmiştir. ... rapor tarihinde 2014 yılı asgari ücret yıl sonuna kadar belirlenebilir durumdadır. Buna göre 2014 yılı sonuna kadar bilinen dönem hesabı yapılması, bu tarihten itibaren bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanması gerekirken, eksik hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11363, Karar No: 2024/4902, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11363 E.  ,  2024/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1790 Esas, 2023/1713 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/211 Esas, 2023/310 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, kesinlik, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dava konusu İstanbul ili, Üsküdar ilçesi, Abdullahağa Mahallesi 1330 ada 73, 75, 76, 77 ve 81 parsel sayılı taşınmazların ilk tesis tarihinden itibaren geldi ve gittileri ile birlikte tüm tedavül kayıtları ile tapulama tutanağının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1279, Karar No: 2015/10995, Tarih: 02.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/1279 E.  ,  2015/10995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen adli para cezası ve doğrudan gün adli para cezası günlüğü takdiren 20 TL' den paraya çevrilirken, uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6.maddesine -aykırı davranılması,

2- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasındaki hapisten çevrilen adli para cezası ve doğrudan gün adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin fıkraya "TCK 52” ifadelerinden sonra gelmek üzere ”2.fıkrası gereğince" ibarelerinin eklenmesi, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/925, Karar No: 2017/7147, Tarih: 22.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/925 E.  ,  2017/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Müvekkilinin 31/05/2010 tarihinde yolcu olarak bindiği ...plakalı motosiklete .... plakalı aracın çarpışması sonucu yaralandığını,... plakalı aracın kaza tarihinde ... Sigorta Şirketinin sigorta güvencesinde bulunduğunu, müvekkil...'ın meydana gelen kazada motosiklette yolcu olarak bulunduğunu ve bu nedenle kusursuz olduğunu, .../... Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/125 Esas sayılı dosyasında kusur raporu alındığını, davalı ... şirketine 25/08/2010 tarihinde başvuru yapıldığını, kısmi ödemenin müvekkilin maruz kaldığı sakatlığın yanında önemsiz olduğunu belirterekşimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinde işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp müvekkiline ödenmesini talep etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesinde, dava değerini 5.000,00 TL'den 21.720,11 TL'ye yükseltmiş ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 21.720,11 TL tazminatın davalı ... şirketine başvuru tarihinden itibaren ödeme süresinin dolduğu tarih olan 03/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava; trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nin 16. maddesinde "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir" hükmü yer almaktadır. Diğer taraftan, 2918 sayılı KTK'nın "Hukuki Sorumluluk ve Sigorta" başlıklı sekizinci kısmının beşinci bölümünde "Ortak Hükümler" ana başlığı altında "Yetkili Mahkeme" alt başlıklı 110. maddesinde ise; "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir" ifadesine yer verilmiştir.

HMK'nin haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde haksız fiilden doğan davalarda uygulamada ve doktrinde oluşan görüşler dikkate alınarak haksız fiilin işlendiği yer dışında zararın meydana geldiği yer, gelme ihtimalinin bulunduğu yer ve karşılaştırmalı hukuktaki örnekler de dikkate alınarak zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili olarak kabul edilmiştir.

HMK'nin haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde haksız fiilden doğan davalarda uygulamada ve doktrinde oluşan görüşler dikkate alınarak haksız fiilin işlendiği yer dışında zararın meydana geldiği yer, gelme ihtimalinin bulunduğu yer ve karşılaştırmalı hukuktaki örnekler de dikkate alınarak zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili olarak kabul edilmiştir.

Bir dava için birden fazla (genel ve özel) yetkili mahkeme varsa, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasının bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birisinde açmaz ve yetkisiz bir mahkeme de açar ise, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda; kaza....'ta (....) meydana gelmiş ve davacının yerleşim yeri de Karataş olduğu anlaşılmıştır. Buna göre; davalı süresinde usulüne uygun olarak şubesinin bulunduğu ... asliye Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirtmiş olduğundan, yetki itirazının usulüne uygun olduğu kabul edilerek yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22.6.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27617, Karar No: 2014/4808, Tarih: 27.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/27617 E.  ,  2014/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/10/2012

Numarası : 2010/988-2012/726

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, işyerinde motorlu kurye olarak çalıştığını, işverenin çalışma malzemesi almadığını, kendi kaskını kendisinin aldığını, motorlu kuryeleri taşeron firmaya geçmeye zorladıklarını, geçmeyenleri işten çıkardıklarını, kendisinin de taşeron firmanın maaşı düşük olduğundan geçmek istemediğini ve 23.08.2010 tarihinde işten çıkmak zorunda bırakıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davacının 02.09.2010 tarihinde elindeki evrakları başka bir çalışana vererek işyerini terk ettiğini, buna ilişkin tutanak tutulduğunu, devamında 06.09.2010 tarihinde noterden mazeretinin sorulduğunu, mazeret bildirilmemesi üzerine haklı nedenle feshin yapıldığını ,davacının daha önce fazla mesai alacağının ödenmediğinden dolayı 23.08.2010 tarihinde işverenini BÇM şikayet ettiğini bu nedenle kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının alt iş verene geçmeye zorlandığı, gerekli iş ekipmanlarının davacıya verilmediği ve bu nedenlerle davacının 4857 Sayılı İş Kanunun 24/II. maddesi uyarınca iş akdini haklı nedenle feshettiği iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı hakedilmeyecek şekilde son bulduğunun işverence ispat edilemediği sonuç ve kanaatine varılarak kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacaklarının kabulüne, hafta ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ise reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fesih bildirimi karşı tarafa ulaşması ile sonuçlarını doğurur ve bundan tek taraflı olarak dönülemez. Dairemizce, daha önce verilen kararlarda, derhal yapılan fesihlerde henüz ihbar tazminatı ödenmemişken ve yine ihbar öneli içinde işçinin emeklilik başvurusu hali, işçinin emeklilik suretiyle feshi olarak değerlendirilmekteydi. Bu halde işçi ihbar tazminatına hak kazanamaz ise de, kamu kurumları bakımından kıdem tazminatı hesabında daha önce borçlanmış olduğu askerlik süresinin dikkate alınması gerekmekteydi. Kamu kurumu işyerleri bakımından askerlik borçlanmasının kıdem tazminatına yansıtılması noktasında işçi lehine olarak değerlendirilebilecek bu husus, işçinin ihbar tazminatına hak kazanamaması yönüyle de işçinin aleyhinedir. Dairemizin, derhal feshin ardından önel içinde işçinin emeklilik için dilekçe vermesi halinde feshin işçi tarafından gerçekleştirildiği görüşü, işe iadeyle ilgili iş güvencesi hükümleri de dikkate alındığında, 4857 sayılı İş Kanununun sistematiğine uygun düşmemektedir. Gerçekten açıklanan çözüm tarzında, işveren feshi yerine emeklilik sebebiyle işçinin feshine değer verildiğinden, işçi iş güvencesinden de mahrum kalmaktadır. Bu nedenle, işverenin derhal feshinin ardından, işçinin ihbar tazminatı ödenmediği bir anda yaşlılık aylığı için tahsiste bulunmasının, işveren feshini ortadan kaldırmayacağı düşünülmektedir. Dairemizce, konunun bütün yönleriyle ve yeniden değerlendirilmesi sonucu, işverence yapılan feshin ardından ve henüz ihbar tazminatı ödenmediği bir sırada işçinin emeklilik için başvurusunun işçinin emeklilik sebebiyle feshi anlamına gelmeyeceği sonucuna varılmıştır.

Bildirim sürelerine ilişkin 4857 sayılı Yasanın 17 nci maddesindeki kurallar nispî emredici niteliktedir. Taraflarca bildirim süreleri ortadan kaldırılamaz ya da azaltılamaz. Ancak, sürelerin sözleşme ile arttırılabileceği Kanunda düzenlenmiştir. Ancak, bildirim önellerinin arttırılabileceği belirtilmiş olmakla birlikte, Yasada bir üst sınır öngörülmemiştir. Dairemiz tarafından, üst sınırın hâkim tarafından belirlenmesi ve en fazla ihbar ve kötüniyet tazminatlarının toplamı kadar olması gerektiği kabul edilmektedir .

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda mahkemece, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden dolayı kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulüne karar verilmiştir. Ancak gerek dava dilekçesinde, gerekse davacının Bölge Çalışma Müdürlügü’ne verdiği başvuru dilekçesindeki beyanlar ve ayrıca davacı tanığı U.. A..’nin “ davacı kendi isteği ile işten ayrıldı” yönündeki beyanı dikkate alındığında iş sözleşmesini davacının feshettiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini fesheden tarafın ihbar tazminatına hak kazanamayacağının kabul edilmesi gerekirken, talebin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 27.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14421, Karar No: 2024/808, Tarih: 08.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14421 E.  ,  2024/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/64 Esas, 2022/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bendleri, 53 üncü Esas No: 14421

maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ayrıca 5237 sayılı Kanunun 58 ... maddesi gereği ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/2772 Esas, 2022/2756 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.11.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1.Eylemin tasarlanarak işlenmediğine,

2.Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3.Takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ile maktulün kardeş oldukları, sanığın ... ilinde maktulün ise babası ile ... ilinde yaşadıkları, sanığın olaydan bir süre önce çalışmak için ... ilinden ... iline geldiği, sanığın yanına ruhsatsız tabancasını alarak olaydan bir saat önce maktulün evinin kapısını yokladığı ve maktulün evde olmadığını anlayınca bahçeye girerek maktulü beklemeye başladığı, evin bahçe kapısını açan ... defalarca ateş ettiği ve ardından 112'yi arayarak içinin soğuduğunu söylediği, tarafların babalarının sanığın maktulü sebepsiz yere vurduğunu ifade ettiği anlaşılmakla sanığın kardeşi maktulü tabanca ile tasarlayarak kasten öldürdüğünün kabulü ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.