muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8545, Karar No: 2011/9252, Tarih: 22.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8545 E.  ,  2011/9252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların miras bırakanı Ü.K.'nun kayden malik olduğu 61 parsel sayılı taşınmazın 83,40 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, bu kısmın tapusunun iptali ile üzerindeki muhdesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 5841 Sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 12. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, terkin ve yıkım  isteklerine ilişkin olup mahkemece, 5841 sayılı Yasa  uyarınca  10 yıllık  hak düşürücü  sürenin  geçirildiği  gerekçesiyle  davanın  reddine  karar  verilmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.07.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak  yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usulü kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. Maddesine  göre  iptal  kararı   geriye yürümese de  12.03.1969  gün ve  1/3 sayılı İçtihadı  Birleştirme  Kararının  gerekçe   bölümünde  belirtildiği üzere  iptal, kesin şekilde  çözüme  bağlanmış  uyuşmazlıkları etkilemez, ancak henüz  anlaşmazlık  hali  devam    ediyorsa iptalin   kapsamına  gireceği  kuşkusuzdur. Bu  durumda  davanın  hak  düşürücü  süreden reddine  ilişkin   kurulan  kararın  Anayasa Mahkemesinin  anılan  iptal  kararından sonra  doğru  olduğu  söynemez, Zira  kamu  düzeninin  söz   konusu  olduğu bütün  haller istisnanın  kapsamına girer.

Hal böyle  olunca, işin  esasının 28.11.1997  tarih 5/3  sayılı  İçtihadı  Birleştirme  Kararına  göre  değerlendirilmesi davanın  kısmen ya  da  tamamen kabulü  halinde de 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle  3402 Sayılı Yasanın 36.maddesi hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulup tutulamayacağının değerlendirilmesi  bakımından karar  bozulmalıdır.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları belirtilen sebeplerle yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.09.2011  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5365, Karar No: 2006/8711, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5365 E.  ,  2006/8711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davalı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 127 ada 57 parsel sayılı 7034.04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kayıtları irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde Hazine tapu kayıt miktar fazlasının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğuna dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın (reddine) ve dava konusu parselin (davalı) ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, (davacı) hazine tarafından temyiz edilmiş edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına,tebite esas alınan tapu kayıtlarının uygulanması yapılmamış isede,hazinenin davasının kayıt miktar fazlasına yönelik olup kayıtların taşınmaza ait olmadığı yönünde bir iddialarının olmamasına,eylemli durumda ve krokisinden izlendiği üzere kayıtlarının batı sınırında okunan Bursa yolunun fiilen taşınmaza bu yönden sınır teşkil etmesi yanında batıdaki komşu 5 ve 6 nolu parsellere revizyon gören kayıtların doğu sınırlarınında Bursa yolu okunmasına, bunun yanında tesbit tapularının kuzey ve güney yönden birbirlerini sınır okumalarından kayıtların taşınmaza aidiyetinin açıkça anlaşılmasına,ayrıca dayanak tapuların sabit sınırlı olmalarına,değişebilir sınırlı olduğu ve dolayısıyla kapsam-

larının yüzölçümleri ile geçerli olduğu düşünülse bile taşınmazdaki tapu kayıtlarındaki yazılı miktarı toplamından 299 metrekarelik ortaya çıkan fazlalığın tecviz dahilinde düşünülmesi gerektiğine, taşınmazın tümünde davalının tesbit gününe kadar 20 yılı aşkın zilyet olduğunun bilirkişi ve tanıklarca haber verilmesine uzman bilirkişilerce ortaklaşa düzenlenen raporda taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığının açıkça vurgulanmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14316, Karar No: 2012/3251, Tarih: 06.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14316 E.  ,  2012/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Belediye Bşk. ve davalı Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Merkez ... kasabası 103 ada 14, 106, 307 ve 314, 129 ada 52 ve 69, 130 ada 1, 176 ada 1, 2 ve 3, 190 ada 147, 204 ada 9, 205 ada 19, 219 ada 15, 225 ada 35 ve 57, 227 ada 78, 234 ada 127, 257 ada 23, 259 ada 5, 260 ada 1 ve 264 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, ... Belediyesi Tüzelkişiliğinin zilyetliğindeyse de, Eskişehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 14.01.2000 gün ve 1040 sayılı kararı ile kabul edilen Kocatepe tarihi sit alanı içinde kaldığı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyecek yerlerden olduğu gerekçesiyle ve “Taşınmazların korunması gerekli kültür varlığı olduğuna dair şerh ile birlikte davacı Belediyenin kullanımında olduğuna" yönelik şerh verilerek Hazine adına tespit edilmişlerdir. Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili, dava konusu taşınmazları kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinme koşullarının Belediye Başkanlığı lehine oluştuğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Belediye Bşk. ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve mahkemece sit alanlarını belirleyen haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parsellerin, Başkomutanlık Milli Parkı'nın Kocatepe bölümü için ilan edilen ve tescil edilen sit alanı içinde kaldığı ve 2873 sayılı Milli Parklar Yasasının 15. maddesi ile bu yasa kapsamına giren yerlerin özel mülkiyete konu teşkil edecek biçimde tapuya tescili ve zilyetlik yoluyla kazanılması olanağı bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, Hazine ve ... Belediye Başkanlığı vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Belediye Başkanlığına yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 06.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4394, Karar No: 2018/200, Tarih: 09.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/4394 E.  ,  2018/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Olay yeri inceleme raporuna göre temyize konu dosyada meydana gelen hırsızlık eyleminin..., Karadiğin Mahallesi Çakırtepe mevkiinde meydana geldiği, dosya kapsamından sanık hakkında 22.01.2012 tarihinde..., Karadiği...n Mahallesi mevkiinde meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili olarak da Durağan Asliye Ceza mahkemesinin 2012/72 E, 2014/ 72 K. sayılı kararı ile hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; söz konusu dosyanın kesinleşmiş olması halinde onaylı örneğinin getirtilmesi, kesinleşmemiş olması halinde ise bu dava dosyası ile birleştirilerek suça konu kabloların aynı mevkiiden çalınıp çalınmadığı tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-“Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca 1 nolu bozmadan hakkında verilen mahkumiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen ... ve ...'ında yararlandırılmasına, 09.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22545, Karar No: 2015/6799, Tarih: 31.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22545 E.  ,  2015/6799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tazminat hesaplanmasında Dairemizce kabul görmeyen TRH-2010 yaşam tablosuna göre hesaplama yapılmış ise de bu yön açık temyiz konusu yapılmadığından temyiz kapsam ve nedenlerine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 31/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17009, Karar No: 2013/14954, Tarih: 25.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17009 E.  ,  2013/14954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 17/06/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, resmi nikahlı eşinin davalı ile kendisini aldattığını, davalının kendisi ile evli olduğunu bildiği halde eşi ile ilişkiye girmesinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının eşinin tanıştıklarında kendisini bekar olarak tanıttığını, bu nedenle arkadaşlık teklifini kabul ettiğini, evli olduğunu öğrenince arkadaşlık ilişkisine son verdiğini, davacının eşinin peşini bırakmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

...

...

Dava konusu olayın tarihi, oluş biçimi ve yukardaki ilkeler göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; düşük miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacı ile dava dışı eşinin ... - Karar sayılı boşanma davası ile boşanmalarına, davalı eşin sadakatsiz tutum ve davranışları nedeni ile evlilik birliğini temelinden sarsılmasından dolayı 10.000,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davalının, davacının resmi nikahlı eşi ile evli olduğu süre içinde duygusal ve cinsel birliktelik kurduğu, eşin davacıya karşı sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, davalının da eşin eylemine bilerek iştirak ederek davacının zarar görmesine neden olduğu anlaşılmaktadır.

BK'nın 50 ve 51. maddelerinde haksız eylemin ve bunun sonucunda doğan zararın birden fazla kişi tarafından meydana getirilmesi durumunda zarar görenin dilediği takdirde eyleme katılanların birisinden, birkaçından veyahut tamamından zincirleme olarak sorumlu tutulmalarını isteme hakkına sahip bulunduğu düzenleme altına alınmıştır. Aynı hüküm 6098 sayılı yeni Türk Borçlar Kanunu'nun 61. maddesinde de tekrar edilmiştir.

Davacının eşi, davacıdan boşanmalarına karar verilen mahkeme ilamı ile sadakatsiz tutum ve davranışları nedeni ile 10.000,00 TL manevi tazminat ödemeye mahkum edilmiştir.

Şu durumda, davalı ile dava dışı eşin birlikte neden oldukları zarardan dolayı davacı yararına 10.000,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiş bulunmasına göre, konusu ve hukuki sebebi aynı olan eldeki davada hüküm altına alınan tazminat tutarının boşanma davasında hüküm altına alınan tazminat ile tahsilde tekerrür olmamak üzere ödetilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması doğru görülmemiş; hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davacı yararına; (3) numaralı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 25/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7629, Karar No: 2019/7459, Tarih: 21.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7629 E.  ,  2019/7459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde - fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Ayrıca;

Müşteki hakkında düzenlenen ve olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunu belirten ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının 09.05.2013 tarihli raporunun içeriği itibariyle yetersiz olduğu gözetilerek, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan müştekinin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair rapor alındıktan sonra suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 102/5. maddesinin tatbiki gerekip gerekmediğine dair değerlendirme yapılması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde anılan maddenin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/595, Karar No: 2022/639, Tarih: 17.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/595 E.  ,  2022/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “Maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) verilen asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... Lastik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 16.02.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, lastik üretim işinde çalışmakta iken 21.08.2010 tarihinde sağ elini makineye kaptırdığını, serçe ve yüzük parmaklarının kesildiğini, orta parmağının kullanılamaz hâle geldiğini, uzun süre tedavi gördüğünü, davalının gerekli iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almaması nedeniyle %100 kusurlu olduğunu, davalı şirketin işçileri direkt kadrosuna almadığını, önce taşeron Titiz Limited Şirketi nezdinde kadrolu işçilerle yan yana çalıştırdığını, daha sonra ... bünyesine geçirdiğini, bu itibarla davalının asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000TL maddi, 70.000TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08.05.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 41.806,95TL artırarak 56.806,95TL’ye yükseltmiştir.

5. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkilinin 21.08.2010 tarihinde davalı işverenin %70 kusuru ile meydana gelen iş kazası neticesinde %26 oranında malul kaldığını, Kırşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2011/446 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile maddi tazminatın 56.806,95TL hesaplanması nedeniyle maddi tazminat talebinin ıslah edilerek 41.806,95TL yükseltidiğini ancak bilirkişi raporuna yaptıkları itiraz neticesinde alınan ek rapor doğrultusunda maddi tazminatın 149.855TL olarak hesaplandığını belirterek 93.048,05TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahisiline ve davanın Kırşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2011/446 E. sayılı dosyası ile birleştirilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

6. Davalı ... Lastik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili asıl davada cevap dilekçesinde; işyerinde gerekli iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alındığını ve gerekli eğitimlerin verildiğini, verilen eğitimlere ve kurallara uyulup uyulmadığı konusunda denetim birimi kurulduğunu, tüm kusurun dikkatsiz ve özensiz çalışan davacı işçide olduğunu, SGK tarafından ödenen gelirlerin tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini, SGK'nın belirttiği %26 oranında maluliyete itiraz ettiklerini, maluliyetin Adli Tıp Kurumu tarafından tespit edilmesi gerektiğini, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, ...ye davanın ihbar edilmesini talep ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

7. Davalı ... Lastik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili birleşen davada cevap dilekçesinde; davanın Zurich Sigorta A.Ş.’ye ihbar edilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin Birinci Kararı:

8. Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 28.05.2015 tarihli ve 2011/446 E., 2015/444 K. sayılı kararı ile; tüm dosya kapsamına göre kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin %70, davacının %30 oranında kusurlu olduğu, davacının %26 oranında malul kaldığı, hüküm kurmaya elverişli bulunan bilirkişi raporunda karşılanmamış gerçek zararın 149.855,00TL olarak hesaplandığı ve ayrıca 25.000,00TL manevi tazminat tutarının hakkaniyet ilkesine uygun olduğu gerekçesiyle maddi tazminat talebinin kabulü ile asıl davada 56.806,95TL, birleşen davada 93.048,05TL olmak üzere toplam 149.855TL maddi tazminat ile manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ve 25.000TL manevi tazminatın kaza tarihi 21.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

9. Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.