muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25785, Karar No: 2022/16908, Tarih: 13.12.2022

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 17.06.2020 tarih, 2019/6301 E- 2020/3618 K sayılı ilamında özetle; “ davalı ...'a yapılan tebligatların usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, davalı ...'a bilirkişi raporlarının usulüne uygun tebliği ile rapora karşı beyanı ile itirazlarını bildirmesi hususunda süre verilmesi gerektiği, mahkemece; Adli Tıp Kurumu'ndan dosyadaki diğer bütün kusur raporlarını da irdeleyecek şekilde ve yukarıda açıklanan hususlar göz önüne alınarak somut olayda kazanın meydana gelmesine neden olan rot arızasında sürücüye atfedilecek kusur bulunup bulunmadığı buna göre kusur dağılımına ilişkin, gerekçeli rapor alınması; uzman doktor bilirkişiden davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesi kapsamında kalanların ve Sosyal Güvenlik Kurumu'nun sorumluluğuna esas olanların belirlenmesi, yasa kapsamı dışında kalan giderlerden ise zarar gören sigortalının gerçek zararın tespiti yapıldıktan sonra davalı şirketin sorumlu tutulması gerektiğ; davalı sigortanın davadan önce temerrüde düşürülüp düşürülmediğinin araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, davalı ... yönünden de olay tarihi olan 18.01.2009 tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin doğru görülmediği; genel şartlar hükümlerine göre, zarar miktarının limiti geçmesi halinde trafik sigortacısı hükmedilen miktara ilişkin yargılama giderleri ve vekalet ücretinin tamamından değil, sadece poliçe limitinin tazminat miktarına oranına göre sorumlu olduğu ” hususlarına değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; davacının maddi tazminata yönelik davasının reddine, birleşen dosya yönünden davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm ve yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf asıl ve birleşen davada, davalı ...'ın sürücüsü/işleteni ve davalı ...Ş.'nin trafik sigortacısı olduğu araç ile davacının sürücüsü olduğu aracın karıştığı çift taraflı kazada yaralanarak cismani zarara uğradığını beyanla maddi tazminat ve yaralanması ile meydana gelen kazada nişanlısını kaybetmesi nedeniyle manevi tazminat talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada hükme esas alınan 06.07.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin raporunda, davalı sürücü yönetimindeki aracın rot borusunun kırılması neticesinde davalı sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybederek davacı sürücünün şeridine girmesi sonucu meydana gelen kazanın oluşumunda, davacı sürücünün kusursuz olduğu, rot borusunun kırılmasının kazanın oluşumunda %100 oranında etkili olduğunu bildirmiş, mahkemece de kazaya karışan davalı ... şirketine trafik sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada kusuru bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

2918 sayılı KTK'nun 85/1. maddesinde; bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölmesi veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın işleteninin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı düzenlemesine; aynı yasanın 86/1. maddesinde ise; işletenin, mücbir sebepten veya zarar görenin ya da üçüncü kişinin ağır kusurundan, zararlı sonucun ileri geldiğini ispat etmesi şartıyla sorumluluktan kurtulacağı düzenlemesine yer verilmiştir.

İşleten, aracın trafiğe elverişli bir biçimde çıkarılmasını ve yeterli bakımının yapılmasını sağlamalıdır. Frenin veya lastiğin patlaması, rotun çıkması gibi teknik arızalar, yasanın öngördüğü anlamda mücbir sebep olarak nitelendirilemez. Araçta teknik arıza olması, mücbir sebep değil umulmayan hal olarak kabul edilebilir. Çünkü genellikle bu nitelikteki teknik arızaları önlemek ve karşı koymak mümkündür. Eğer karşı konulamıyorsa o işletme konusunda bir eksiklik hatta düzensizlik, bozukluk var ya da o konuda gerekli dikkat ve özen noksan demektir. Kusurun söz konusu olduğu hallerde, mücbir sebepten söz edilemez. İşleten kusurlu bulunmasa da araçtaki bozukluğun neden olduğu kaza sonucu oluşan zarardan sorumlu olacaktır.

Somut olaya bakıldığında; davalı ...'ın sürücüsü ve işleteni olduğu aracın rotun çıkması nedeniyle, aracın kontrolünü kaybederek karşı şeride geçip davacı idaresindeki araca çarpması neticesinde meydana gelen kazada, işleten sıfatıyla davalı konumunda bulunan davalı malik ...'ın işletme kusurunun bulunduğu, kusursuz sorumluluk (tehlike sorumluluğu) ilkelerine göre oluşan zarardan sorumlu olduğu, rot kırılması şeklinde meydana gelen teknik arızanın kazada etken olmasının işleten sorumluluğunu ortadan kaldıran mücbir sebep mahiyetinde olmadığı yine diğer davalı trafik sigortacısının da işletenin sorumluluğunu teminat altına aldığı gözetilerek işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 8.400,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan asıl ve birleşen dava davacısına verilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen dava davacısına geri verilmesine 13.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15177, Karar No: 2012/16461, Tarih: 27.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/15177 E.  ,  2012/16461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :516-857

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davalı işverene ait işyerinde 02.12.2000 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu, gelire girme tarihi 17.11.2003 itibarıyla düzeltmeyle %39 oranında, kontrol kaydı üzerine ise, 01.07.2006 tarihinden itibaren azalmayla %19,2 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile, yapılan ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı kapsamında celbedilen 06.03.2012 gün ve 3284632 no’lu cevabi Kurum yazısına göre, sigortalının sürekli iş göremezlik oranında meydana gelen azalmanın 17.01.2006 tarihi itibarıyla, gelire yansıtıldığı ve gelirin peşin sermaye değerinde bir değişiklik olmadığının ifade edilmesi üzerine, önceki gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin değerinin belirlenmesine ilişkin Dairemizin 10.03.2011 günlü bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası, ya da, meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rucu etmektedir.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında,başlangıçtaki gelirin,değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle, fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle, fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Şu halde, yapılması gereken iş; sigortalının sürekli iş göremezlik durumuna girdiği 17.11.2003 tarihi itibarıyla %19,2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden saptanacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, 17.11.2003-01.07.2006 tarihleri arası fark iş göremezlik (%39-%19,2= %19,8) oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarı ilave edilmek suretiyle gelirin ilk peşin sermaye değeri belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2389, Karar No: 2021/4677, Tarih: 01.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2389 E.  ,  2021/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İskenderun 1. Sulh Hukuk ve İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İskenderun 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının Atina/Yunanistan’da ikamet ettiği, Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 41. maddesi gereğince Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “... Mah. Kanuni Sultan ... Cad. ... Kent Sitesi B Blok K:2/3 Belen/İskenderun” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 41. maddesine göre “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

Belen İlçe Emniyet Amirliğince yapılan araştırmaya göre, 29.09.2020 tarihinde vefat eden kısıtlı adayının son olarak “... Mah. Kanuni Sultan ... Cad. ... Kent Sitesi B Blok K:2/3 Belen/İskenderun” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İskenderun 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İskenderun 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8938, Karar No: 2022/2765, Tarih: 23.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/8938 E.  ,  2022/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23/03/2022 günü temyiz eden davacı- karşı davalı ... vekili Av.... ve karşı taraf davalı- karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1 Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı erkek yararına hükmolunan maddî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.815 TL vekalet ücretinin Veli'den alınıp Menekşe'ye verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 23.03.2022 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2013/6995, Karar No: 2013/9059, Tarih: 14.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6995 E.  ,  2013/9059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak istemine ilişkin olarak açılan davada Bakırköy 8. Asliye Ticaret ve İstanbul 30. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesince, HMK'nın 17. maddesi gereğince taraflar arsında imzalanan sözleşmeye göre İstanbul Mahkemelerinin yetkili kılındığının kararlaştırılmış olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 30. Asliye Ticaret Mahkemesi ise; taraflar arasında imzalanan sözleşmenin HMK'nın yürürlüğe girmesinden önce imzalandığı, davalının ikametgahı olan Bakırköy mahkememelerinin yetkili olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 17. maddesinde” Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” düzenlemesi yer almaktadır.

Yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde HMK'nun 17 maddesi uyarınca geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kalabilir. Taraflar, sözleşmeyle yetkili kıldıkları mahkeme yanında kanunen yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin de yetkisinin devam etmesini istiyorlarsa, bunu ayrıca sözleşmede belirtmelidirler. Aksi halde davanın yalnız yetki sözleşmesiyle belirlenen mahkemede açılması gerekir. (HMK. mad 17). Bu yeni düzenleme, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak davalar bakımından uygulanır. Bu tarihten önce açılan davalarda, Yetki Sözleşmesi ile belirlenen mahkemeler yanında, kanunen yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkileri devam eder.

Dosya kapsamındaki, taraflar arasında imzalanan Bakırköy 7. Noterliğinin 17.05.2011 tarihli adi ortaklık sözleşmesi ile ihtilaf halinde İstanbul Mahkemelerinin yetkili olacağına dair yetki sözleşmesi yapıldığı anlaşılmıştır.Bu durumda uyuşmazlığın İstanbul 30. Asliye Ticaret Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 Sayılı HMK.'nın 22. ve 23. maddeleri gereğince İstanbul 30. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2123, Karar No: 2019/8301, Tarih: 07.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/2123 E.  ,  2019/8301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacının ölüm aylığı bağlanması talebinin reddine dair davalı kurum işleminin iptali ile davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında 2000 yılında boşanma kararı verilen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının 2011/8. ayında boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca kesildiği, ilgili kurum işleminin iptali için açılan davanın reddedildiği ve bu red kararının Yargıtay 10. H.D’nin 2013/7364 Esas sayılı kararıyla onandığı görülmektedir. Eldeki dava ise davacının 25.06.2015’te ölüm aylığı talebinin reddedilmesi üzerine, ilgili kurum işleminin iptaliyle kuruma yeni başvurusu üzerine kendisine yeniden ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir. 506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20

. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıklar ile kurum raporunda belirtilen komşularının tespit edilerek ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, adres hareketleri ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, özellikle Kurum Rapor’u öncesi döneme ilişkin seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak eldeki kayıtlar incelendiğinde; davacının boşandığı eşiyle 24.11.2015, 14.12.2016 ve 07.02.2017 tarihlerinde davacının ikamet ettiği ...’da bulunan aynı Devlet Hastanesinde muayene oldukları, 04.01.2016’da ise yine ...’da aynı hastanenin aynı bölümünde birlikte muayene olduklarına dair kayıtların bulunduğu, davacının boşandığı eşinin ikametgahı Muğla olmasına karşın 07.08.2015 ile 23.05.2017 arası yirmi dört kez davacının ikameti olan ...’da hastane muayene kayıtları mevcutken, başka herhangi bir ilde kaydının bulunmaması ile davacının oturduğu ikametin mülk sahibi ve komşu tanık ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde, davacıyla boşandığı eşinin eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşmesi sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.