muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9880, Karar No: 2012/16084, Tarih: 19.06.2012

1-Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

...)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Öyle olunca mahkemece bu konuda mahallinde bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle inceleme ve araştırma yapılmalı ve özellikle davalı kurumun anılan konut alanında ada içi ve ada dışı tesislerin kim tarafından yapıldığı,ayrıca yeni tesis veya ıslah çalışması yapılıp yapılmadığı ayrıntılı olarak araştırılmalı, ıslah çalışması yapılmadığının saptanması durumunda şimdiki gibi karar verilmeli, aksi halde, dosyada mevcut bulunan tüm bilgi ve belgeler değerlendirilmek suretiyle katkı payı belirlenmelidir.Bu nedenle eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davacı dava dilekçesinde,kartlı sayaç yerine mekanik sayaç takılması hususunda tüketicinin serbest bırakılmasına karar verilmesini talep etmesine rağmen bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

3-Bozma sebebine göre davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 21.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/852, Karar No: 2014/7955, Tarih: 14.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/852 E.  ,  2014/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 22/10/2013

Numarası : 2013/117-2013/784

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işverence haklı bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini belirterek işe iade kararı verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin davacının şirket politiklarına aykırı davranışı sebebiyle davalıyı zarara uğratması sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işverence iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Davalı işverenin 11.1.2013 tarihli fesih bildiriminden, davacı tarafından şirket kurallarına ve işyeri talimatlarına aykırı olarak yapılan satış sebebiyle şirketin zarara uğratıldığından bahisle 4857 sayılı Kanunun 25/2-ı maddesine göre akdin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davalı işverenin 11.1.2013 tarihli fesih bildiriminden, davacı tarafından şirket kurallarına ve işyeri talimatlarına aykırı olarak yapılan satış sebebiyle şirketin zarara uğratıldığından bahisle 4857 sayılı Kanunun 25/2-ı maddesine göre akdin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davalı tarafın haklı feshin ispatı bakımından dayanmış olduğu delillerin tam olarak toplanmadığı ve bu nedenle feshin ne zurette gerçekleştiği hususunda tereddüt bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu nedenle davacı ile davalı arasında imzalanan iş sözleşmesi, davacının sorumluluklarını ve görev kapsamını gösterir sair belgeler, satış işleri ile ilgili işyeri talimatnameleri,feshe sebep gösterilen satış işlemleri ile ilgili tüm fatura,sevk irsaliyeleri,ödeme belgeleri,davanın tarafları arasında anılan satış işlemleri sebebiyle karşılıklı olarak düzenlenen belgeler ya da yazışmalar, davalı tarafça dayanılan icra müdürlüğü dosyaları ve işyeri defterleri celbedilerek; söz konusu belgeler üzerinde içerisinde iş ve sosyal güvenlik uzmanı bilirkişi ve mali müşavir bilirkişinin de bulunacağı üç kişilik bilirkişi heyeti aracılığı ile inceleme yaptırılmalı ve davacının görev tanımı, bu bağlamda genel anlamda satış işlemlerindeki rolü ve sorumluluğu tam olarak belirlendikten sonra, somut olarak feshe sebep gösterilen satış işlemlerindeki davacının rolü,anılan satış işlemlerinden dolayı zarar oluşup oluşmadığı,eğer zarar oluşmuşsa miktarı,bu zararla ilgili davacıya kusur atfının mümkün olup olmadığı,kusur durumuna göre davacının zararın ne kadarından sorumlu oladuğu tespit edilmeli ve sonuca göre karar verilmelidir.Eksik araştırma ile hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14918, Karar No: 2015/5928, Tarih: 03.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14918 E.  ,  2015/5928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/170087

MAHKEMESİ : Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2011/664 (E) ve 2012/273 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, nitelikli hırsızlığa teşebbüs, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hurdacılık yapan suça sürüklenen çocuğun U.. B..ne ait şantiyede bulunan eski bir ambulansın merdivenini götürürken şantiye bekçisi katılan Y.. Y.. tarafından yakalandığı, Y.. Y..'ın durumu şantiyede çalışan diğer katılanlara bildirdiği, katılanların suça sürüklenen çocuğa “seni polise teslim edeceğiz” demeleri üzerine, suça sürüklenen çocuğun katılanlara hakaret ettiği, olay yerinden kaçarak bir müddet sonra tekrar geldiği ve elindeki çapa ile belediyeye ait bayındırlık işleri ofisinin camlarını kırarak zarar verdiği iddia olunan olayda;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluşa, suça sürüklenen çocuğun savunmalarına, katılanlar beyanlarına ve olay yeri görgü ve tespit tutanağı içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun Bayındırlık İşleri Ofisinin camlarını kırarak zarar verdiği anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluşa, suça sürüklenen çocuğun savunmalarına, katılanlar beyanlarına ve olay yeri görgü ve tespit tutanağı içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun belediyeye ait eski ambulansın merdivenini çalmak isterken yakalandığı anlaşıldığından hırsızlığa teşebbüs suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde “geri kalan kısmın tamamının” tahsil edileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde “geri kalan kısmın tamamının” tahsil edileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan “tamamının tahsil edileceğinin ihtarına” ibaresinden önce gelmek üzere “geri kalan kısmın” ibaresinin eklenmesi ile söz konusu hüküm fıkrasından önce “TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Katılanların U.. B..nde hangi birimde ve statüde çalıştıkları ile suç tarihinde ve saatinde görevli bulunup bulunmadıklarının sorulması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

b) Kabule göre de;

(1) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca, koruyucu ve destekleyici tedbirlerin, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılacağının düzenlenmesi karşısında, cezai sorumluluğu bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında söz konusu Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca danışmanlık tedbirine hükmolunması,

(2) Adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde “geri kalan kısmın tamamının” tahsil edileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7373, Karar No: 2016/462, Tarih: 19.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7373 E.  ,  2016/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/06/2014 gün ve 2010/1614-2014/189 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/02/2015 gün ve 2014/14369-2015/2137 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'nın müvekkili şirket bünyesinde 01/05/1989 - 28/07/2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş çıkışı olan 28/07/2010 tarihinden hemen sonra yine müvekkili şirkette çalışmış olan ...ile birlikte davalı şirketi kurduklarını, dolayısıyla davacı şirket ile davalı şirketin faaliyet konularının aynı olduğunu, davalı ...'nın müvekkili şirkette 21 sene çalışmış olması sebebiyle müvekkili şirketin müşterileri ile temas kurabilecek nitelikte olduğunu, müvekkili şirketin ... A.Ş. ve...Koleji (... Tesisleri ve Tic. A.Ş.) ile 21 sene çalışmış olması sebebiyle elde ettiği bilgileri de kullanarak müşteriler ile tanışıklığını da kullanarak anlaşma yaptığını, bu sebeple müvekkilinin yıllardır hizmet verdiği müşterilerini kaybettiğini, müvekkili şirketin ... Kurumları ve Avrupa Koleji ile yapmış olduğu sözleşmeler kapsamında cirolarının oldukça yüksek olduğunu, davalıların bu şirketlerle yaptığı sözleşme sebebiyle müvekkili şirketin büyük kayıplar yaşadığını, çalışmakta olan işçilerin işlerine son verdiklerini, ...'nın müvekkili şirketten elde ettiği bilgileri kullanarak şirketi zarara uğrattığını, davalıların eylemlerini TTK'nın 56. maddesine göre haksız rekabet teşkil ettiğini, bu kapsamda davalıların büyük oranda zenginleştiğini ileri sürerek, haksiz rekabetin önlenmesine, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydı ile şimdilik 100.000,00 TL maddi tazminat ile 400.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan faizleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/4789, Karar No: 2024/7696, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4789 E.  ,  2024/7696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/505 E., 2024/421 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/253 E., 2023/419 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun müvekkil şirketin faiz alacaklarını ödememesi işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitinin taraflar arasında uyuşmazlık haline geldiğini, yasal mevzuat düzenlemeleri gereğince davalı idarenin kesin olmayan cevabının ret cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, huzurdaki davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, sosyal güvenlik hususundaki tespit davaları tarafların birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları davacıya daha pratik şekilde sağlandığını, müvekkili davacının ödenen avans miktarı üzerinden sigorta primi ödenmesi gerektiğinin ve buna göre hesaplanacak yaşlılık aylığının ödenmesi gerektiğinin tespitini ve ortaya çıkan uyuşmazlığın giderilmesi gerektiğini, yine dava açmaktan başka bir yolla alacağına kavuşması mümkün olmayıp bir mahkeme kararına muhtaç dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18446, Karar No: 2014/19894, Tarih: 03.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/18446 E.  ,  2014/19894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin sokak üzerine, her hangi sabit bir yere kilitlemeden, kendi kilidi ile açığa park ettiği motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu ve mahkemece yapılan uygulamanın doğru olduğu kabul edilmekle, eylemin aynı Yasanın 142/1-b maddesi kapsamında yazılı bulunan suça uyduğu gerekçesiyle eleştiri getiren tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Müştekinin olay günü saat 20.00 sıralarında suça konu motosikletini sokak üzerinde park ettiği, aynı gün 21.10 sıralarında geri geldiğinde motosikletinin çalındığını anladığı yolundaki beyanından, UYAP kaydında suç tarihinde güneşin saat 17.20 de battığı ve saat 18.20 den itibaren ki zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza arttırımına gidilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.