muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8984, Karar No: 2014/2998, Tarih: 16.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8984 E.  ,  2014/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2010/110-2013/213

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında imzalanan 31.01.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkilinin edimini yerine getirerek bağımsız bölümleri davalıya devrettiğini, davalının ise edimini yerine getirmeyip inşaatı yarım bırakarak terk ettiğini, davalının en geç 20.05.2009 tarihine kadar inşaatı tamamlayıp anahtar teslimi sureti ile teslim etmesi gerekirken bu borcunu yerine getirmediğini, Kartal 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/214 D. İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre müvekkiline ait olan 6. normal kat dairedeki eksik ve ayıplı imalatlar toplamının 17.225,00 TL, 5. kattaki dairelerin eksik ve ayıplı işlerinin 15.775,00 TL 4. kattaki eksik ve ayıplı işlerin 16.075,00 TL ve çatı katındaki eksik ve ayıplı imalat toplamının 8.375,00 TL olarak belirlendiğini, binanın ortak yerlerindeki eksik ve ayıplı imalattan dolayı davacı payına isabet eden toplam bedelin 23.325,00 TL olarak saptandığını, sözleşmenin 16. maddesine göre davalının geciktirdiği her ay için aylık 1.000 USD'den toplam 9.000 USD ödemesi gerektiğini ileri sürerek, müvekkiline isabet eden daire ve çatı katına ait eksik ve ayıplı imalatlarla ilgili şimdilik 15.000,00 TL'nin, ortak yerlerdeki eksik imalat bedeli olarak şimdilik 10.000,00 TL'nin, inşaat süresinde bitmediğinden şimdilik 5.000,00 TL cezai şartın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla dairelerdeki eksik ve ayıplı iş bedeli talebini 25.080,00 TL'ye, ortak yerlerdeki eksik ve ayıplı iş bedeli talebini 18.818,00 TL'ye, cezai şart bedeli talebini 23.765,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, davacıya ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve ayıplı iş bedelinin 25.080,00 TL olduğu, ortak yerlerdeki noksanlığın, davacının 50/110 olan tapu kütüğündeki payına göre 5.318,00 TL olup, 15.533 USD olan cezai şartın dava tarihi itibari ile karşılığının 23.765,00 TL olduğu, ortak yerler için 5.318,00 TL'nin hesaplanmış ise de, davacı tarafça bu iş için 7.500,00 TL sarf edilmiş olmakla bunların toplamının 12.818,00 TL tuttuğu, davacının bu talebe yönelik 5.000,00 TL fazla miktarda ıslah işlemi yaptığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacıya ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve ayıplı işler için 25.080,00 TL, ortak yerler için 12.818,00 TL, cezai şart için 23.765,00 TL olmak üzere toplam 61.663,00 TL tazminatın dava

tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine mahkemece, davalı vekiline eksik yatırılan 1.028,95 TL temyiz harcının tamamlanması için 7 günlük süre verildiği, aksi takdirde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunda gönderilen 05.08.2013 tarihli muhtıranın 12.08.2013 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilince eksik harcın 09.09.2013 tarihli makbuzla tamamlandığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 104. maddesi “Adli tatile tabi olan dava ve işlerde, bu Kanunun tayin ettiği sürelerin bitmesi tatil zamanına rastlarsa, bu süreler ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılır.” hükmünü içermektedir. HMK'nın 104. maddesine göre bitmesi adli tatile rastlayan sürelerin yedi gün daha uzatılmış sayılması, sadece, adli tatilde bakılamayacak olan iş ve davalara ilişkin olup, HMK'nın tayin ettiği süreler içindir. Başka kanunların, özellikle maddi hukuka ilişkin kanunların tayin ettikleri hak düşürücü süreler ile zamanaşımı sürelerinin bitmesi adli tatile rastlarsa, bunların adli tatilin bitmesinden itibaren yedi gün daha uzatılmış sayılmasına imkân yoktur.(Bkz. Prof.Dr. Baki Kuru, "Hukuk Muhakemeleri Usulü" 6. Baskı Cilt: 5, sh. 5508 vd.)

Somut olayda, dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı eksik ve ayıplı imalat bedeli ile cezai şartın tahsili istemine ilişkin olup, adli tatile tabi olan davalardandır. Mahkemece, davalı vekiline eksik temyiz harcın tamamlanması için gönderilen muhtırada HUMK'nın 434/son maddesine dayalı olarak 7 günlük süre verilmiş olup, bu sürenin bitmesi adli tatil zamanına rastladığından, sürenin HMK'nın 104. maddesi uyarınca ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bitiminden itibaren 1 hafta uzatıldığının kabul edilmesi gerekir. Bu durumda, davalı vekilince eksik harcın süresinde tamamlandığının kabulü ile temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

Taraflar arasındaki 31.01.2007 tarihli sözleşmenin 8. maddesi ile inşaatın süresi projenin resmi makamlar tarafından tasdiki tarihinden itibaren 15 ay olarak kararlaştırılmış, 14. maddesinde de inşaat süresinde bitirilmezse her ay için 1.000,00 USD cezai şart ödeneceği düzenlenmiştir. Taraflar adi yazılı ek sözleşme ile inşaatın teslim süresini 20.05.2009 tarihine kadar uzatmış olup, davacı da inşaatın bu tarihte tesliminin gerektiğini dava dilekçesi ile kabul etmiştir. Bu durumda, mahkemece, davacı tarafça 20.05.2009 tarihi ile dava tarihi arasındaki 9 aylık dönem için cezai şart istendiği hususu gözönünde bulundurularak bu dönem için hesaplanacak miktarın hüküm altına alınması gerekirken, davacının kabulü ve ek sözleşme hükmü gözardı edilerek asıl sözleşmedeki teslim tarihine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla fazla cezai şarta hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, HMK'nın 266/1. maddesi "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü içermektedir. HMK'nın 281 ve 282. madde hükümlerinde de hakimin bilirkişi raporunu diğer delillerle birlikte serbestçe takdir edeceği, ancak bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor ya da sözlü açıklama isteyebileceği gibi, başka bir bilirkişiden rapor alabileceği öngörülmüştür.

Davacı arsa sahibince, Kartal 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/214 D. İş sayılı dosyası ile 04.09.2009 tarihinde kendisine isabet eden 4, 5, 6 kat ve çatı katındaki daire ile ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler tespit edilmiş olup, tespitten sonra kendisine ait dairelerde ve binanın ortak alanlarındaki eksikliklerin kendisi tarafından tamamlandığı ileri sürülerek harcama belgeleri sunulmuştur. Davalı tarafça, sunulan harcama belgelerinin ve bilirkişi tespitlerinin fahiş olduğu yolundaki ısrarlı itirazlar bilirkişi rapor ve ek raporlarında cevaplandırılmamış, soyut ifadelerle asıl raporda bir değişikliğin söz konusu olmadığı belirtilmekle yetinilmiştir.

Öte yandan, her paydaşın ortak alanlarda payı bulunduğundan bu yerlerdeki eksik ve ayıplı iş bedelinden arsa sahibinin en fazla sözleşmedeki paylaşım oranına isabet eden miktar kadar talepte bulunulabileceği gözetilmelidir. Nitekim, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kat irtifakına göre arsa payının 50/110 olduğu belirlenerek ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler ile ilgili davacının payına düşen miktar belirlenmiştir.

Öte yandan, her paydaşın ortak alanlarda payı bulunduğundan bu yerlerdeki eksik ve ayıplı iş bedelinden arsa sahibinin en fazla sözleşmedeki paylaşım oranına isabet eden miktar kadar talepte bulunulabileceği gözetilmelidir. Nitekim, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kat irtifakına göre arsa payının 50/110 olduğu belirlenerek ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler ile ilgili davacının payına düşen miktar belirlenmiştir.

Bu durumda, mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi rapor ve ek raporlarının eksik ve ayıplı iş bedeli yönünden hüküm kurmaya elverişli olmadığı gözetilerek, uzman inşaat mühendisi ve mimar bilirkişinin de bulunduğu üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla mahallinde keşif ve inceleme yapılıp, tespit raporu, sözleşme, dosya kapsamı ve yukarıdaki ilke ve açıklamalar dikkate alınarak ve davacının 2009 yılında yaptırdığı delil tespitinde belirlenen rayice dayalı tespitleri esas almak suretiyle ve kendisini bağlayarak bu davayı açtığı ve davalının delil tespit bilirkişi raporuna miktar bakımından itiraz ettiği de gözetilerek, 2009 yılı serbest piyasa rayiç fiyatları ile davacıya ait dairelerde ve ortak alanlardaki eksik ve ayıplı imalat bedeli ile ilgili davalının itirazlarını cevaplar nitelikte gerekçeli, ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15341, Karar No: 2022/3650, Tarih: 01.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15341 E.  ,  2022/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonununda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 22/02/2022 Çarşamba günü davacılar vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... ve davalı ...Ş. Vekili Av. ... geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; davalılardan ...'nın kullandığı ... plakalı aracın, 13/01/2014 tarihinde müvekkillerinden ...'ın eşi, diğerlerinin annesi olan ...'a çarparak vefatına neden olduğunu, aracın malikinin davalı ... olduğunu, olay tarihinde aracı diğer davalı ...'a kiraladığını tespit ettiklerini, diğer davalınında kaza tarihinde ... yapan şirket olduğunu, kaza esnasında davalı ...'nın alkollü olduğunu, ...'ın ölümüyle davacıların eş/anne kaybından dolayı tarifsiz acı duyduklarını, oluşan zararlarından davalıların birlikte sorumlu olduklarını, müvekkili ... için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesini, her bir davacı için 50.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı ... yönünden destekten yoksun kalma tazminatı talebini 85.768,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalı ..., ... ve ... Sigorta A.Ş vekilleri; davanın reddini savumuştur.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, Davalılardan ... aleyhine açılan davanın reddine, Davacı ...'ın açtığı destekten yoksun kalma tazminat istemli davanın kısmen kabulüne, 85.768,00 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile bu davacıya verilmesine, hüküm altına alınan miktara davalılardan ... ve ... yönünden olay tarihi olan 13/01/2014 tarihinden itibaren, diğer davalı ...Ş. yönünden ise dava tarihi olan 27/01/2014 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, davalı ... şirketinin sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı tutulmasına, davacının fazlaya ilişkin destekten yoksun kalma tazminatı isteminin reddine, Davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen

kabulüne, davacılardan ... için 25.000,00 TL, ... (...) için 20.000,00 TL, ... ( ...) için 20.000,00 TL, ... (...) için 20.000,00 TL, ...) için 20.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL, ...için 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den olay tarihi olan 13/01/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ayrı ayrı verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin manevi tazminat istemlerinin reddine, karar verilmiş, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi’nce davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin uzun süreli kira sözleşmesi nedeniyle sorumlu olmadıklarına yönelik temyiz itirazının reddine, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Kaza tespit tutanağında; ... plakalı aracın beyanlara göre 1945 sokağı takiben 1944 sokak kavşağına giriş yaptığında 1945 sokak no:25/A önünden yaya olarak ... ... ortaokulu istikametine geçmeye çalışan ... isimli yayaya çarparak savurduğu, savrulan yaya ...'ın no: 25/A önünde park halinde olan aracın arka bagaj kapağı ve arka cam kısmına çarparak yaralandığı, araç kaza mahallinden ayrıldığından dolayı kural ihlali verilemediği, belirtilmiş.

Dava konusu kazaya ilişkin ceza yargılaması aşamasında hazırlanan 05/02/2018 tarihli makine yüksek mühendisi bilirkişi raporunda; sürücü ...'nın asli kusurlu olduğu, davacılar desteği yayanın kusursuz olduğu belirlenmiş, ceza mahkemesince de kesinleşmiş cezası bulunan ve bu nedenle aranan sanık ...'ın olay tarihinde alkollü ve sürücü belgesiz bir şekilde ara sokaklardan aşırı süratli bir şekilde geçtiği esnada yaya Ayten'e çarptıktan sonra olay yerini terk ettiği, tüm deliller değerlendirildiğinde suçun basit taksirle öldürme suçunu oluşturmayacağı, sanığın yakalanmamak için olası kasıtla insan öldürme suçunu işlediği gerekçesiyle ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmış, kararı inceleyen Ankara Bam 1. Ceza Dairesince de sanığın müebbet hapis cezası ile

cezalandırılmasına, sanığın eylemini olası kast altında gerçekleştirdiğinden 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2019/613-2019/1805 sayılı kararı ile de temyiz itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

cezalandırılmasına, sanığın eylemini olası kast altında gerçekleştirdiğinden 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2019/613-2019/1805 sayılı kararı ile de temyiz itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Eldeki mahkeme dosyasına hazırlanan 30/07/2015 tarihli makine mühendisi raporunda ise sürücünün %75 oranında, destek yayanın ise %25 oranında kusurlu olduğu tespiti yapılmış, mahkemece bu raporda belirlenen kusur oranları hükme esas alınmıştır.

Ceza yargılaması ve dosyada alınan bilirkişi raporu arasında açık çelişki bulunmaktadır.

Bu durumda mahkemece, İstanbul Teknik Üniversitesi Trafik Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek konusunda uzman bilirkişiden tüm dosya kapsamı ve deliller ile ceza dosyasındaki ve dosyamızdaki bilirkişi raporu incelenerek, raporlar arasındaki çelişkileri giderecek şekilde dava konusu trafik kazasında kazanın taraflarının kusur oranının tespit edilmesi hususunda ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınması gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

3-Bozma neden ve şekline göre manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenler ile davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 3. Nolu bentte açıklanan nedenlerle manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince istinaf mahkemesinin esastan red kararının kaldırılarak dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalı ...'e geri verilmesine 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9320, Karar No: 2010/184, Tarih: 18.01.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/9320 E.  ,  2010/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi

Hüküm : 13,64 TL maddi ve 1.500 TL manevi tazminat ile 1.000 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44-48 E.K. sayılı kararı da gözetilerek; tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten uzunca bir süre geçtikten sonra açıldığı; davacı asılın bu uzun süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olmayacağı ve davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı şekilde tazminata karar verilmesi,

Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/695, Karar No: 2019/11236, Tarih: 24.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/695 E.  ,  2019/11236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2008, Karar No: 2015/1892, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2008 E.  ,  2015/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.03.2014 gün ve 2013/374 E. 2014/322 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14799 E. 2014/18326 K. sayılı ilamı ile;

"...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın Seyitömer Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: