muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7822, Karar No: 2015/12621, Tarih: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7822 E.  ,  2015/12621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2011/78-2013/448

01.04.2015 tarihinde kabul edilip, 11.04.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise, gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir.

Bu durumda dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin TMK'nun 1007. maddesine göre tahsili istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanununun 14.maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'ne aittir.

Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında, dosyanın görevli Dairesi belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8444, Karar No: 2016/3129, Tarih: 24.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8444 E.  ,  2016/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli .... Köyü 3535 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El koyma tarihi tespit edildikten sonra, el koyma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... Köyü 3535 parsel sayılı taşınmazın 20.12.2014 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen... Köyü 493 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 02.07.2003 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Köyü 493 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 02.07.2003 tarihli (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun ve ihalesine ilişkin belgelerin onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu ... Köyü 3535 parsel ile somut emsal alınan... Köyü 493 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

6-Dava konusu ... Köyü 3535 parsel ile somut emsal alınarak incelenen... Köyü 493 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2160, Karar No: 2023/1824, Tarih: 06.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2160 E.  ,  2023/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2019/400 Esas, 2020/69 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2020/1606 Esas, 2020/3010 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 29.05.2019 tarihinde tadilat yaptırdığı evinin kömürlük çatı aralığında ele geçen eroin ve sentetik kannabinoid içeren 72 fişek uyuşturucu maddeyi; ele geçirildikleri yer, cinsi, miktarı ve tutanak

tanıkları beyanlarına göre satmak için bulundurduğu, 23.09.2019 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ve tanık olarak dinlenen ...'a 1 fişek eroin ve sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde verdiği, aynı gün aracında ele geçen ve evinde yakalanan uyuşturucu maddelerin devamı niteliğinde kabul edilen yine eroin ve sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu maddenin de miktarı, cinsi, ele geçirildikleri yer ve tüm dosya kapsamına göre satmak için bulundurmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2020/1606 Esas, 2020/3010 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9966, Karar No: 2011/16299, Tarih: 17.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9966 E.  ,  2011/16299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın bedelinin net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, kuru ot ve odun gelirinin fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle taşınmazın değerinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17123, Karar No: 2014/18605, Tarih: 28.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17123 E.  ,  2014/18605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2011/532-2013/366

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.06.2013 tarih ve 2011/532-2013/366 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28.11.2014 günü hazır bulunan davacı vekilleri Av. Ö. K.., Av. B. S..ile davalı vekilleri Av. T.S.., Av. M. K.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında şebekeler arası irtibat ve işbirliği sözleşmesi imzalandığını, anılan sözleşmenin 34/1. maddesinde işbu sözleşmenin kanunlara, tüzüklere, yönetmeliklere tabi olacağının düzenlendiğini, 5809 sayılı Kanun'a göre Bilgi Teknolojileri Kurumu'nun ara bağlantı ile ilgili usul ve esasları belirleme yetkisi bulunduğunu, kurumun 25.03.2009 tarih ve 149 sayılı kararında davalının şebeke içi görüşme ücretlerini ara bağlantı ücretlerinden daha düşük belirlemesi yönünde karar aldığını, bu kararı yerine getirmiş görünmek için davacının kendi aboneleri aleyhine perakende ücretleri ara bağlantı ücretlerinden yüksek olarak belirlediğini, davalının anılan kurul kararını yerine getirmediğini, davalıya ara bağlantı ücreti olarak 106.000.257 TL ödeme yaptıklarını, oysa kurul kararı yerine getirilse idi 50.653.558 TL ödeme yapacaklarını ileri sürerek, 55.346.699 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kurul kararının tarifeye ilişkin olmadığını, aynı gün 150 sayılı karar ile ara bağlantı tarifelerinin belirlendiğini, davacının ara bağlantı ücretlerini abonelerine maliyet olarak yansıttığını, BTK kararının uygulanmamasının yaptırımının idari para cezası olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, kurul kararının tarifeye ilişkin olmadığını, aynı gün 150 sayılı karar ile ara bağlantı tarifelerinin belirlendiğini, davacının ara bağlantı ücretlerini abonelerine maliyet olarak yansıttığını, BTK kararının uygulanmamasının yaptırımının idari para cezası olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının BTK'nun belirlediği tarifelerin kendisine uygulanmadığını değil, davalının abonelerine uyguladığı perakende ücretlerini ara bağlantı ücretlerinden düşük belirlemek suretiyle, 149 sayılı kurul kararını ve aynı zamanda sözleşme hükümlerini ihlal ettiği iddiasıyla tazminat talebinde bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşmede davalının abonelerine uyguladığı perakende ücretlerin ara bağlantı ücretlerinin altında belirleyip belirleyemeyeceği konusunda hüküm bulunmadığı, 34/1. maddenin BTK kararlarını kapsamadığı, ara bağlantı ücretleri konusundaki tarifenin 2004 yılından itibaren BTK tarafından belirlendiği, bu ücretin davacıya uygulandığının uyuşmazlık konusu olmadığı, davacının ara bağlantı ücretlerini maliyet olarak abonelerine yansıttığı, ortada tazmini gerektirir zarar olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı taraf, davalı ile şebekeler arası irtibat ve işbirliği sözleşmesi imzalandığını, 5809 Sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu uyarınca Bilgi Teknolojileri Kurumu'nun ara bağlantı ile ilgili usul ve esasları belirleme yetkisi bulunduğunu, bu kapsamda BTK'nun 25.03.2009 tarihli 149 sayılı kararı ile davalının şebeke içi ücretlerinin ara bağlantı ücretlerinden daha düşük belirlenmesi yönünde karar aldığını, davalının bu kararı uygulamaması nedeniyle zararı oluştuğunu ileri sürerek işbu davayı açmış, mahkemece taraflar arasındaki sözleşmede şebeke içi ücretlerin ara bağlantı ücretlerinin altında uygulanacağına dair hüküm bulunmadığı, BTK kararlarının sözleşmenin ihlali olarak kabul edilemeyeceği, davacının ara bağlantı ücretlerini abonelerine yansıttığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 6/t maddesinde, BTK'nın görevleri arasında "Ara bağlantı ve ulusal dolaşım da dahil erişim ile ilgili uygulanacak usul ve esasları belirlemek ve mevzuatın öngördüğü düzenlemeleri yapmak, elektronik haberleşme sağlanması amacıyla imzalanan anlaşmaların rekabeti kısıtlayan, mevzuata ve/veya tüketici menfaatlerine aykırı hükümler içermemesi amacıyla mevzuatın öngördüğü tedbirleri almak." hususlarının belirtilmesi ve taraflar arasındaki ara bağlantı ücret tarifesinin 2004 yılından beri BTK tarafından karara bağlanması, 25.03.2009 tarihli 149 sayılı kararın, içinde davacı şirketin de bulunduğu iletişim firmalarının şikayeti üzerine alınması karşısında, BTK kararının tarafları bağlamayacağı ve kararın uygulanmamasından dolayı yaptırımının sadece idari para cezası olduğundan bahsetmek mümkün değildir. Kaldı ki, hükme esas alınan bilirkişi heyetinde dava konusu uyuşmazlık hakkında uzman bir kişi de bulunmadığından, bu rapora itibar edilerek karar verilemez.

Bu itibarla, mahkemece içinde telekomünikasyon konusunda uzman öğretim üyelerinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak, tarafların iddia, savunma ve bilirkişi raporuna karşı ciddi itirazları değerlendirilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9764, Karar No: 2011/18885, Tarih: 03.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/9764 E.  ,  2011/18885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka ihlali

HÜKÜM : Sanığın beraatine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Beraat hükmü yerinde ise de, taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddelerinin 4703 sayılı Kanunun 11.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğüne tevdiine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde iade karar verilmesi, yasaya aykırı olup,

Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8 nci maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK`nın 322 nci maddesi uyarınca taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddelerinin 4703 sayılı Kanunun 11.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğüne TEVDİİNE, karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15312, Karar No: 2013/14308, Tarih: 16.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15312 E.  ,  2013/14308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ....tarafından, davalı .... aleyhine 21/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirket tarafından çıkarılan ...Gazetesi'nin 21.07.2009 ve 24/07/2009 tarihli sayılarında, diğer davalı tarafından kaleme alınan "....'a soru: O “direnişçi” bürokrat ... muydu?” ve “O “direnişçi” bürokrat ......Şimdi ne olacak?” başlıklı köşe yazılarıyla, kendisine yönelik ağır isnat ve suçlamalarda bulunulduğunu, yazılarda kullanılan ifadelerle şüpheli bir ortam yaratılarak kişiliğinin ve geçmişinin hedef alındığını, yayının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek, davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar, yazının basın özgürlüğü çerçevesinde, haber verme sınırları içerisinde kaldığını, görünen gerçekliğe uygun bulunduğunu belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davalılar tarafından doğruluğu kanıtlanamayan iddiaların dile getiriliş biçimi itibariyle, davacının cinayet işlemeyi teşvik eden, bu işi organize eden bir kişi olarak gösterilmesinin kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olduğu kabul edilerek, istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

...

...

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Kamuoyunda sabancı suikastı olarak bilinen cinayetin faili .... Ceza ve Tutukevinde röportaj yapmak için...., bu görüşmeyi dönemin .... olan davacının engellediğini belirtmesi üzerine, ilk kez o zaman bu olayla gündeme gelen davacının, bu kez .... tarafından yapılan 2009 yılı yaz kararnamesi görüşmeleri sırasında, .... tarafından hazırlanan taslak dışında, özel yetkili Hakim ve Savcıların görev yerlerinin değiştirilmesi istemine yönelik farklı bir kararname teklifi sunması ile yeniden gündeme geldiği, dava konusu yazı içerikleri incelendiğinde ise; davacının, .... olduğu dönemde yaşanan olaylar ile davacının kamuoyuna yansıyan son dönemdeki eylemleri, özellikle;.... cinayetinden sorumlu oldukları belirlenen kişilerin basına yansıyan açıklamaları, ... Ceza Mahkemesi'nde görülen ve kamuoyunun bilgisi dahilinde sürekli tartışılan dava dosyasına sanık ....tarafından gönderilen mektup ve sonrasında bu dava kapsamında ifade veren ....iddiaları ile tekrar gündeme gelen ...cinayetiyle ilgili davacının genel müdürlük yaptığı dönemdeki bir takım uygulamalarının eleştiri sınırları aşılmadan gündeme getirildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, yazı güncel bir konuya ilişkin olup görünür gerçeğe uygundur. Konunun kamuoyuna yansıyış biçimi göz önünde tutulduğunda, düşünsel bağlılığın korunduğu da kabul edilmelidir. Açıklanan nedenler karşısında, çatışan yararlar dengesinin davacı aleyhine bozulmadığı ve davalılar yönünden de hukuka uygunluk nedeninin gerçekleştiği benimsenmelidir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.