muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13447, Karar No: 2019/2792, Tarih: 18.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13447 E.  ,  2019/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 04.11.2015 tarihli dilekçe ile; müvekkilinin maliki olduğu ... ilçesi ...köyde bulunan 363 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/577 Esas - 2007/616 Karar sayılı ilamı ile bedelsiz olarak hükmen tapusunun iptaline karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, tapunun iptal edilmesi sebebiyle müvekkilinin zararının oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutup 10.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte Hazineden tahsiline karar verilmesi istemiyle dava açmış, 04.05.2016 tarihli harçlandırılmış dilekçesi ile talebini 5.604,00 TL artırarak toplam 15.604,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 11.703,00 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 04/11/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki belgelerden, ... ilçesi, ...köy, 363 parsel sayılı, 8.300 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1980 yılında yapılan tapulama ile dava dışı kişiler adına tarla vasfıyla tespit ve tescil edildiği, davacının 23.08.1993 tarihinde taşınmaza malik olduğu, taşınmazın beyanlar hanesine 27.01.1999 tarihinde "Bu parsel kıyı kenar çizgisinin göl tarafında kalmaktadır." şerhinin konulduğu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/577 Esas - 2007/616 Karar sayılı ilamı ile taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali ile kıyı vasfı ile terkinine karar verildiği, kararın 20.02.2012 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, taşınmazın 21.11.2012 tarihinde tapudan terkin edildiği ve eldeki davanın 04.11.2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından, aynî hakkın saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan, zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından, aynî hakkın saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan, zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

Anılan madde uyarınca Devletin sorumluluğunun kapsamı, tapu işlemleri, kadastro tespiti işlemlerinden başlayarak birbirini izleyen işlemler olup tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda oluşan hataları da kapsamaktadır. Bir başka deyişle, kadastro işlemleri, tapu kütüğünün oluşumuna dayanak oluşturduğundan, bu işlemler nedeniyle tapu kütüğünde oluşacak yanlışlıklar nedeniyle doğacak zararlar da TMK'nın 1007. maddesi kapsamındadır.

Devletin sorumluluğu kusursuz sorumluluk niteliğinde olup, tapu siciline bağlı çıkarların ve mal varlığına ilişkin (aynî) hakların, yanlış tescil sonucu sicile güven ilkesi yönünden değişmesi ya da yitirilmesi, bu haklardan yoksun kalınması temeline dayanır. Çünkü sicillerin doğru tutulmasını üstlenen Devlet, sicillerdeki yanlış kayıtlardan doğan zararları ödemeyi de üstlenmektedir. Dayanaksız ya da hukukî duruma uymayan kayıtlar düzenlemek, taşınmazın niteliğinde yanlışlıklar yapmak da aynı kapsamda düşünülmüştür.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı).

Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise, tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir. 4721 sayılı TMK’nın 705/2. maddesi uyarınca tapu iptal ve tescil istekli davaların kesinleştiği tarih itibariyle mülkiyet hakkı sona ereceğinden bu tarih itibariyle tapusu iptal edilen gerçek ve tüzel kişilerin zararı oluşacaktır. Dolayısıyla mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle taşınmazın değerinin tespit edilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Zararın meydana geldiği tarihe göre, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise, net gelir metodu yöntemi ile, arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; kıyılar özel mülkiyete konu olamayacak ise de, genel arazi kadastrosu sırasında taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenerek tapu kütüğünün gerçek kişi adına oluşturulduğu, bu şekilde tapu sicili hatalı olarak tutulduğundan, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının gerçek zararının tazmininin gerektiği açıktır.

Ancak, mahkemece raporu hükme esas alınan bilirkişi heyeti, bir ziraat bilirkişi ve bir gayrımenkul değerlendirme uzmanı avukat bilirkişiden oluşmakta olup, bilirkişi heyetinin oluşumu Bilirkişilik Kanununda açıklanan yönteme aykırıdır. Gerçek zararın, tapu iptal kararının kesinleşme günündeki net gelir metoduna göre hesaplanması zorunlu iken, mahkemece dava tarihi resmî rakamları esas alınarak yapılan değerlendirmeye göre hüküm kurulması doğru değildir.

Tüm bunların dışında; bilirkişilerce belirlenen değer üzerinden re'sen hakkaniyet indirimi yapılmış olması da doğru değildir.

O halde, mahkemece çekişmeli taşınmaz arazi niteliğinde olduğundan sulu-kuru olup olmadığı, yerleşim alanlarına uzaklığı, iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu gözetilerek 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 6754 sayılı Bilirkişilik Kanununun 39. maddesiyle değişik 15. maddesinde belirtilen yönteme göre oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmî verileri ilçe tarım müdürlüğünden getirtilmek suretiyle, elde edilen verilere uygun biçimde değerlendirme yapılarak net gelir yöntemiyle değerlendirme tarihindeki (tapu iptali ve tescil davasının kesinleştiği tarihteki) gerçek değerinin hesaplattırılması, bu şekilde tapusu iptal edilen tapu sahibinin gerçek zararının saptanması, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yetersiz bilirkişi kurul raporuna dayalı verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1062, Karar No: 2013/2730, Tarih: 25.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/1062 E.  ,  2013/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.03.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisinin dava konusu taşınmazların tapu kaydında ... oğlu ... şeklinde yazılan kimlik bilgilerinin ... oğlu ... olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili, davacının davasını ispat etmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda tapu malikinin davacının murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Davaya konu olayda davacının murisi nüfus sicilinde kayıtlı olmayıp artık tescili de mümkün olmadığından ve dolayısıyla tapu kaydındaki kimlik bilgileri de nüfus kayıtlarına göre düzeltilemeyeceğinden tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için mahkemece “dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında tapu maliki olarak görünen ... oğlu ... ile davacının murisi ... oğlu ... 'nun aynı kişi olduğunun tespitine” şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1587, Karar No: 2016/2653, Tarih: 09.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/1587 E.  ,  2016/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a,son, 62/1, 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası/erteleme.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'un yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığın ikamet ettiği Yenigün mahallesi muhtarına 06.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 14.11.2013 havale tarihli dilekçesi ile yasal süresi geçtikten sonra yaptığı temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11796, Karar No: 2018/3567, Tarih: 25.06.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/11796 E.  ,  2018/3567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davalarının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerle asıl davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükümlerin davalı-birleşen dosyada davacı vekilince duruşmalı, davacı-birleşen dosyada davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-birleşen dosyada davalı vekili Av. ... ile davalı-birleşen dosyada davacı vekili Av. ... gelmiş olduğundan, duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, davacının davalı ile ... bölgesinde davacının tek satıcı olarak bonfire enerji içeceğini satması hususunda anlaşma imzaladığını, bu anlaşmaya güvenerek işyeri kiraladığını ve muhtelif sayıda araç satın aldığını, davalıdan çeşitli tarihlerde bonfire enerji içeceği satın aldığını, ancak belirli bir süre sonra davalının tek satıcılık sözleşmesine aykırı olarak ... bölgesinde başka şirketlere ve şahıslara bonfire enerji içeceği sattığının öğrenildiğini, bunun üzerine sözleşmenin feshedildiğini, uğranılan zararların istenildiğini, davalının ihtara cevap vermediğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sözleşmenin haklı nedenle feshi nedeniyle davacının uğradığı tüm menfi, müspet zararların, kar mahrumiyetlerinin ve müşteri (portföy) kayıplarının tazmini için şimdilik 10.000,00 TL’nin ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 15.11.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davacı vekili mahkemeye sunduğu 28.03.2013 tarihli dilekçesi ile dava değerini 245.312,68 TL olarak ıslah etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacının almayı taahhüt ettiği miktarda ürünü satın almadığını, bu sebeple davacı tarafça sözleşmenin feshinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalının taahhüt etmiş olduğu ürünleri almadığını ve bu şekilde zarara uğradıklarını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla şimdilik 10.000,00 TL zararlarının tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili mahkemeye sunduğu 26.11.2013 tarihli dilekçesi ile dava değerini 276.984,66 TL olarak ıslah etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalının taahhüt etmiş olduğu ürünleri almadığını ve bu şekilde zarara uğradıklarını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla şimdilik 10.000,00 TL zararlarının tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili mahkemeye sunduğu 26.11.2013 tarihli dilekçesi ile dava değerini 276.984,66 TL olarak ıslah etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, birleşen davada davacının davalının eksik alım yapmış olması nedeniyle uğramış olduğu zararı istediği, ancak taraflar arasındaki sözleşmenin 8. maddesinde davacıya fesih hakkı tanındığı, ancak davacının bu fesih hakkını kullanabilmesi için aykırılığın giderilmesi için süre tanıması gerektiği, ancak birleşen davada davacının süre tanımadan, uyarı yapmadan dava açtığı, bu sebeple birleşen davanın reddine karar verilmesi gerektiği, ayrıca birleşen dosyada davacı, asıl dosyada davalının aradaki tek satıcılık sözleşmesine aykırı davrandığı, bu cümleden olarak tek satıcı asıl dosya davacısının bölgesinde satış yaptığı, bu hususun ... 19. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/200 esas sayılı dosya içeriğinden anlaşıldığı, bu şekilde asıl dosya davacısının zararına sebep olduğu, zarar miktarının da en son alınan bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabul, kısmen reddine, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-birleşen dosyada davacı vekilinin birleşen dosyaya konu dava hakkındaki yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Davacı-birleşen dosyada davalı vekilinin birleşen dosyaya konu dava hakkındaki temyizine gelince; birleşen dava reddedilmiş olmakla, reddedilen dava değeri üzerinden birleşen dosya davalısı yararına nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu yönde bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

(3) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-birleşen dosyada davalı vekili ile davalı-birleşen dosyada davacı vekilinin asıl dosyaya konu dava hakkındaki aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(4) Davacı-birleşen dosyada davalı ile davalı-birleşen dosyada davacı arasında tek satıcılık sözleşmesi bulunduğu anlaşılmaktadır. Tek satıcılık sözleşmesi ile yapımcı (somut olayda davalı-birleşen dosyada davacı) mamullerin tamamının veya bir kısmını belirli bir bölgede inhisari olarak satmak üzere tek satıcıya (somut olayda davacı-birleşen dosyada davalı) gönderme yükümlülüğünü üstlenir. Diğer bir anlatımla yapımcının sözleşme bölgesinde tek satıcı dışında başka bir satıcıya mal göndermemesi bu sözleşmenin doğal sonucudur. Davalı-birleşen dosyada davacının, davacı-birleşen dosyada davalının yetkili tek satıcılık bölgesi içinde kalan alan içerisinde davacı-birleşen dosyada davalıdan izin almaksızın üçüncü kişiye satış yapması sebebiyle davacı-birleşen dosyada davalının sözleşmeyi haklı olarak feshettiği anlaşılmaktadır. Böyle bir halde davacı-birleşen dosyada davalı, satış yapmama yükümlülüğünü ihlal eden davalı-birleşen dosyada davacıdan, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK.’nun 96 vd. maddeleri uyarınca tazminat (zararını) isteyebilir. Ancak davacı-birleşen dosyada davalı, müspet zarar içerisinde kalan kar mahrumiyeti dışındaki diğer zarar kalemlerini ispat edememiştir. Bu durumda yalnızca kar mahrumiyetine ilişkin zararını isteyebilir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kar mahrumiyetinin hesaplanmasında sözleşmede öngörülen yıllık alım kotası (50.000,00 koli ürün) ve bu kotaya göre satılmayan ürün miktarı dikkate alınmış ise de, bu şekilde bir hesaplama yapılması doğru görülmemiştir. Somut olayda sözleşme süresi bir yıl olup, fesih tarihi itibariyle sözleşme süresinin bitmesine yaklaşık yirmi gün kalmıştır. Davacı-birleşen dosyada davalı ancak kalan süreye tekabül eden kar mahrumiyetini isteyebilir. Davacı-birleşen dosyada davalı bir yıl içinde satması gereken 50.000,00 koli üründen, fesih tarihine kadar 4.161 koli ürün satmıştır. Bu durumda bilirkişi tarafından fesihten sonra kalan süreye tekabül eden kar mahrumiyeti hesaplanırken, davacı-birleşen dosyada davalının fesihten önceki sürede sattığı ürüne göre, fesihten sonra kalan sürede satabileceği ürün miktarı dikkate alınmalıdır. Ancak hesaplama yapılırken davacı-birleşen dosyada davalının fesihten sonraki sürede satabileceği ürün miktarı, davalı-birleşen dosyada davacının üçüncü kişiye sattığı ürün miktarından (1.623 koli) daha az olarak değerlendirilmemelidir. Başka bir deyişle davacı-birleşen dosyada davalının fesih tarihine kadar sattığı ürüne göre, fesihten sonra kalan sürede satabileceği ürün miktarı 1.623 koliden fazla ise bu miktarın, daha az ise 1.623 kolinin hesaplamada dikkate alınması gerekmektedir. Mahkemece asıl dosyaya konu davada yukarıda açıklanan veriler ve ilkeler çerçevesinde bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bend uyarınca davalı-birleşen dosyada davacı vekilinin birleşen dosyaya konu dava hakkındaki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle birleşen dosyaya konu dava hakkında kurulan hükmün vekalet ücreti yönünden davacı-birleşen dosyada davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bend uyarınca davacı-birleşen dosyada davalı vekili ile davalı-birleşen dosyada davacı vekilinin asıl dosyaya konu dava hakkındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (4) nolu bendde açıklanan sebeplerle asıl dosyaya konu dava hakkında kurulan hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı-birleşen dosyada davalı ve davalı-birleşen dosyada davacı yararına Yargıtay duruşma tarihi dikkate 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin birinden alınarak yek diğerine verilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8312, Karar No: 2016/7895, Tarih: 30.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/8312 E.  ,  2016/7895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, bayram tatili ve çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... ve ... Temizlik Ltd Şti avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Karar başlığında dava tarihinin 06/11/2009 yerine 17/06/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan ... ve .... Temizlik Ltd Şti.ne yükletilmesine, 30/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/305, Karar No: 2023/369, Tarih: 21.06.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/305 E.  ,  2023/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ: 8. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ : ANKARA 9. Asliye

SAYISI : 303-514

I. HUKUKİ SÜREÇ

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık ... Yiğit'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 62, 52, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.04.2015 tarihli ve 303-514 sayılı hükmün, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 09.12.2019 tarih, 2708-14488 sayı ve "Sanık hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığı belirtilmemiş ise de en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür." açıklamasıyla onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 02.04.2021 tarih ve 38957 sayı ile; "Katılanın kredi kartını ele geçirmeyen ve elinde bulundurmayan, katılanın kartını alıp kullanmaya yönelik hareketi bulunmayıp hedefi sadece paraya yönelik olan sanığın eylemi, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. madde-fıkrasında hükme bağlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu," görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 21.06.2021 tarih ve 8059-16372 sayı ile; itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı suçun niteliğinin belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Yapı ve Kredi Bankası AŞ'ye ait 4506 34\*\* \*\*\*\* 2572 numaralı kredi kartına ilişkin hesap ekstresine göre; anılan kartla 04.10.2013 tarihinde "... SB (PB) 3 Ankara" açıklaması ile 4.000 TL'lik işlem yapıldığı,

Yapı ve Kredi Bankası AŞ'ye ait 4506 34\*\* \*\*\*\* 2572 numaralı kredi kartına ilişkin makbuz bilgilerine göre; anılan karta 04.10.2013 tarihinde saat 18.46'da 680 TL yatırıldığı,