muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17122, Karar No: 2017/10155, Tarih: 06.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/17122 E.  ,  2017/10155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde özetle: müvekkili şirkette kasko sigortalı olan... plakalı aracın maliki ...sevk ve idaresinde iken 18/10/2011 tarihinde yol yapımı alanına girmesi sırasında meydana gelen tek taraflı kaza neticesi hasarlandığını, hasar bedeli olarak 6.242,00-TL'nin sigortalısına ödendiğini, kazanın meydana gelmesinde davalının 6/8 oranında kusurlu olduğu görüldüğünden kusura isabet eden 4.681,50-TL nin 27/01/2012 başvuru tarihinden işleyen yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili cevabında; öncelikle davanın idari yargılama usulüne tabi olduğu için mahkemenin görevsiz olduğunu savunmuş, esasa ilişkin olarak kazanın meydana geldiği kavşak inşaatının dava dışı ... iş ortaklığına yaptırıldığını, inşaat mahallinde trafik düzenlemesi ve trafik işaretlemelerinin yüklenici firma tarafından yerine getirildiğini, bu sebeple müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, kazanın olduğu tarihte arka arkaya başka bir kazanın daha meydana geldiğini, trafik işaretleme tutanağı ve levhaların ilk kaza sırasında devrildiğini, bu nedenle olayda illiyet bağının mevcut olmadığını savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Davanın kabulüne, Davalı idarenin %75 kusurlu olduğu gözetilerek hasar bedeline göre kusura isabet eden 4.681,50 TL'nin 27/01/2012 başvuru tarihinden itibaren işleyen yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle ödenen tazminatın hizmet kusuru nedeniyle sorumlu belediyeden rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, davacı tarafından aynı istemli davanın öncesinde idari yargıda açıldığı, ... 3.İdare Mahkemesi'nin 2012/664- 2013/548 sayılı kararı ile Adli Yargı'nın görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verildiği, daha sonra ... Bölge İdare Mahkemesi’ne başvurulduğu 2013/3084-2014/318 Sayılı ilamıyla kararın onandığı ve böylece kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, davacı tarafından aynı istemli davanın öncesinde idari yargıda açıldığı, ... 3.İdare Mahkemesi'nin 2012/664- 2013/548 sayılı kararı ile Adli Yargı'nın görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verildiği, daha sonra ... Bölge İdare Mahkemesi’ne başvurulduğu 2013/3084-2014/318 Sayılı ilamıyla kararın onandığı ve böylece kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

2247 Sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 19. maddesinde, "Adli, idari, askeri yargı mercilerinden birisinin kesin veya kesinleşmiş görevsizlik kararı üzerine kendisine gelen bir davayı incelemeye başlayan veya incelemekte olan bir yargı mercii davada görevsizlik kararı veren merciin görevli olduğu kanısına varırsa, gerekçeli bir karar ile görevli merciin belirtilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurur ve elindeki işin incelenmesini Uyuşmazlık Mahkemesinin karar vermesine değin erteler (Değişik ikinci fıkra: 23.7.2008 – 5791/9 md.). Yargı merciince, önceki görevsizlik kararına ilişkin dava dosyası da temin edilerek, gerekçeli başvuru kararı ile birlikte dava dosyaları Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında H.G.K. kararları ve Daire uygulamalarına göre mahkemece, idari yargının görevli olduğu nazara alınarak 2247 sayılı Yasanın 19. maddesi gereğince işlem yaparak Uyuşmazlık Mahkemesine başvurması ve sonucuna kadar davayı ertelemesi gerekirken yazılı olduğu şekilde verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 06/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7486, Karar No: 2019/5865, Tarih: 14.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7486 E.  ,  2019/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmaza ait tesbit tarihinden 20 yıl önceki hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ve kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 14/10/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13083, Karar No: 2024/776, Tarih: 05.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/13083 E.  ,  2024/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/157 E., 2023/232 K.

MAĞDURE : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2010 tarihli ve 2008/251 Esas, 2010/118 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Bakırköy 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2010 tarihli ve 2008/251 Esas, 2010/118 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 05.02.2014 tarihli ve 2012/4788 Esas, 2014/1184 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın "TCK 102/2, 43" maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 3 Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2016 tarihli ve 2014/151 Esas, 2016/315 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Bakırköy 3 Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2016 tarihli ve 2014/151 Esas, 2016/315 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 09.05.2017 tarihli ve 2017/1053 Esas, 2017/2515 Karar sayılı kararı ile özetle; lehe aleyhe Kanun değerlendirmesi yapılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bakırköy 3 Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2017/263 Esas, 2020/232 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 Kanun'un 102 nci maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Bakırköy 3 Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2017/263 Esas, 2020/232 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 Kanun'un 102 nci maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Bakırköy 3 Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2017/263 Esas, 2020/232 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2017/1053 Esas, 2017/2515 Karar sayılı kararı ile özetle; sonuç cezanın hatalı hesaplandığından bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bakırköy 3 Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2023 tarihli ve 2022/157 Esas, 2023/232 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak sanığın mağdureye birden fazla kez organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu şeklinde kabul edilen olayda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 11 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

8. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.10.2023 tarihli ve 9-2023/103514 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin sanıkla sevgili olduklarını ve aralarında yaşanan tartışma nedeniyle sanığa iftira attığını, fotoğrafların mağdurenin telefonunda tespit edilmesi, nerede ve ne zaman çekildiğinin belirsiz olması ve ellerinin bağlı olduğuna dair emare olmaması nedeniyle delil olarak kabul edilemeyeceğini, savunma tanıklarının ifadelerinin sanığın savunmalarını desteklediğini, mağdurenin yol boyunca yardım talebinde bulunmadığını ve vücudunda tespit edilen yaralanmaların zona hastası olması nedeniyle oluştuğunu, ruh sağlığı hususunda üst kuruldan rapor aldırılmadığını ve esasen bu maddenin uygulanma olanağının bulunmadığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamından Çiğli Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 27.09.2017 tarihli bir kadın doğum ve bir psikiyatri doktoru tarafından düzenlenen raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesinin 19.04.2019 tarihli raporunda ise mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun ancak bu bozulmanın kalıcı olup olmadığına dair kararın mağdurenin bir psikiyatri polikliniğinde en az 6 ay süre izlenmesinden sonra verilebileceğinin bildirdiği, raporların içerik ve raporları düzenleyen heyet itibariyle yetersiz olduğunun anlaşılması karşısında; mağdurenin usulüne uygun oluşturulmuş heyetten ruh sağlığının kalıcı olarak bozulup bozulmadığı hususunda yeniden rapor aldırılmasından sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Mahkemenin kabulüne göre; karar başlığında "Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı" olması gereken suç adının "Mağduru bitkisel hayata girdirecek veya öldürecek şekilde cinsel saldırı" olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma sebeplerine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2023 tarihli ve 2022/157 Esas, 2023/232 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde

görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/27050, Karar No: 2016/6959, Tarih: 12.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27050 E.  ,  2016/6959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Değişen suç vasfına göre suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yagılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesininde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hapis cezası kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 100 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim ile belirlenen 4 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Müştekinin evinden çalınan ... marka laptobun başka bir olay nedeniyle yakalanan ve suç eşyasının satın alınması suçundan beraat edip temyize gelmeyen sanık ...'da ele geçirilmesi ve sanık ...'in suça konu laptobu sanık ...'den satın aldığını söyleyerek teslim etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ...'un atılı suçu işlemediğine ilişkin savunması ile sanık ...'un atfı cürüm niteliğindeki ve aşamalarda değişen iddiaları dışında, sanık ...'un yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Kabule göre de;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesininde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hapis cezası kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 100 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1826, Karar No: 2024/1747, Tarih: 14.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1826 E.  ,  2024/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/987 E., 2023/1277 K.

DAVA TARİHİ : 19.01.2016

KARAR : Bozmaya uymak suretiyle hüküm tesisi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya karşı direnme kararı verilmiş, bu kararın davalı kadın vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozma kararı yerinde bulunarak direnme kararı incelenmek üzere dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.03.2023 tarihli ve 2021/2-1020 Esas, 2023/231 Karar sayılı ilâmı ile, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmasına karar verilerek dosya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadının az kusurlu olduğunun tespiti ile kadın yararına 25000.00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili özetle; davalının birlik görevlerini yerine getirmediğini, sebepsiz yere kavgalar çıkartıp eşine ağır hakaretlerde bulunduğunu, yoğun psikolojik şiddet uyguladığını, davalının müvekkiline sürekli "Seni tanıdığım güne lanet olsun, Allah senin belanı versin, sen kendini erkek mi sanıyorsun, babalık mı yaptığını zannediyorsun, defol git, hayatımı mahvettin, pislik herif , boşayacağım seni" şeklinde sözleri yer ve zaman gözetmeden herkesin yanında söylediğini, davalının ortak çocuğun dünyaya gelmesinden sonraki süreçte müvekkili ile ruhi ve fiziksel tüm bağını kopardığını, müvekkilinin geçirmiş olduğu sinüzit ameliyatı sebebiyle üç gün hastanede yatmasına rağmen davalının müvekkilini ziyaret etmediğini, asılsız itham ve suçlamalarla müvekkilini Merkez Komutanı ile Deniz Kuvvetleri Komutanına, ayrıca Genelkurmay Başkanı ile Cumhurbaşkanına, korumalığını yaptığı Oramiral Komutanına şikâyet mektupları yazdığını ileri sürerek tarafların boşanmalarını, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili özetle; tüm iddiaları inkârla, davacının borç içinde yaşamayı yaşam tarzı hâline getirdiğini, taraflar evlendikten hemen sonra ortak konuta sürekli ödeme emrinin geldiğini, davacının bir akşam eve geldiğinde kişisel borçları nedeniyle arabayı sattığını beyan ettiğini, hiçbir zaman evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmediğini, eşi ve çocuğunun hiçbir sıkıntısıyla ilgilenmediğini, davacının baskıları sebebi ile çocuğunu aldırmak zorunda kaldığını, müvekkiline sürekli şiddet uyguladığını, davacının sadece ailesi ile görüşmesine izin verdiğini, silahı göstererek ölümle tehdit ettiğini belirterek tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye tevdiine, 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk, 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2017 tarihli ve 2016/45 Esas, 2017/925 Karar sayılı kararıyla; davacı erkeğin işinde yoğun olarak çalıştığı, vücut ve kas geliştirmek için spor salonuna gittiği, kas gelişimi için çeşitli besin ve vitaminler kullandığı, eşi ve çocuğuna yeterince vakit harcamadığı, eve geç geldiği, pek çok yere borç yaptığı, davalıdan habersiz kullanılan aracın satıldığı, tanık Belgin'in beyanına göre kadını kısıtladığı ve baskı alında tuttuğu, tehdit ettiği, kadına "seni ve aileni köpek gibi eğiteceğim" diye hakaret ettiği, davalı kadının da "adi, şerefsiz sen ne biçim erkeksin, babalık mı yaptın, Allah belanı versin, sürünsün" şeklinde hakaret ettiği, erkeğin daha ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 500,00 TL tedbir, 600,00 TL iştirak nafakasına, kadın için aylık 400,00 TL tedbir nafaakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde kadın vekili; tazminat ve nafaka miktarları, erkek vekili kusur ve tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç