muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1262, Karar No: 2023/2183, Tarih: 13.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/1262 E.  ,  2023/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan istinaf incelemesi sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı tarafın müvekkilinin dini nikahlı eşi olduğunu, müvekkilinin davaya konu taşınmazlardan 1274 ada 7 parseldeki 12 No.lu bağımsız bölümü 265.000,00 TL karşılığında satın alarak tapuyu davalı üzerine yaptırdığını, aynı şekilde diğer taşınmazlar 130 ada 8 parsel ve 122 ada 7 parsel sayılı taşınmazları da satın alıp davalı üzerine yaptırdığını, davalının 6 çocuğunu da alarak evi terk ettiğini ve davalının kötü niyetli olduğunu belirterek adı geçen taşınmazların davalı adına kayıtlı olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; talebin öncelikle zamanaşımına uğradığını, eksik harcın tamamlanması gerektiğini, iddiaların asılsız olduğunu, tapu iptali ve tescil talebinin dayanağının belirtilmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Diyarbakır 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.02.2021 tarihli ve 2020/63 Esas, 2021/102 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 25.11.2021 tarihli ve 2021/342 Esas, 2021/842 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin istinaf başvurusunun "...davanın 11 No.lu bağımsız bölümün bedelinin davacı tarafından ödendiği, ancak davalı adına tescil edildiği, 122 ada 7 parsel ve 130 ada 7 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan payların yine davacı tarafından bedelsiz olarak davalıya temlik edildiği iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkin olduğu, iddianın içeriği gereği davanın inançlı işlem hukuksal nedenine dayandığının kabulü ile iddianın kanıtlanması gerektiği, davacı tarafça inançlı işlem iddiasını kanıtlar nitelikte delil ibraz edilemediği gözetildiğinde yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı..." gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davaya konu taşınmazlardan 1274 ada 7 parseldeki 11 No.lu bağımsız bölümün müvekkili tarafından satın alındığına yönelik yazılı belgenin dosyada bulunduğunu,

2. Tutanakta ve akitte imzası olan tanıkların dinlenmesi gerektiğini,

3. Davalının cevap dilekçesinde evin müvekkili tarafından verildiğini ikrar ettiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 26 ncı maddesi, “sözleşme özgürlüğü” başlığı altında, “Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler.” şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenleme doğrultusunda sui generis (kendine özgü yapısı olan) sözleşmelerin yaratılması imkân dâhilindedir. “Kanunda düzenlenmemiş herhangi isimli bir sözleşmenin unsurunu içermeyen, tamamen yeni unsurların yeni bir sözleşme yaratmak amacıyla bir bütünlük içinde bir araya getirilmesiyle oluşan sözleşme” (Fikret Eren: Borçlar Hukuku Özel Hükümler, Ankara, 2020, s.961) olarak tanımlanması mümkün olan bu sözleşmelerden biri de inançlı işlemlerdir (Fahrettin Aral/Hasan Ayrancı: Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, Ankara, 2021, s.63).

2. Roma Hukukunda aynî teminat oluşturması için yaratılan fiducia teriminin günümüzdeki karşılığı olan (Belgin Erdoğmuş: Roma Eşya Hukuku, İstanbul, 2020, s.119) inançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

3. İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

4. İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı ya da nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolaylı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak ya da nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.

5. İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

6. İnanç sözleşmesi, 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

7. Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, taraflar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) “delil başlangıcı” niteliğinde bir belge varsa 6100 sayılı HMK’nın 202.maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delille ispat edilebilir.

2.8. Yazılı delil veya “delil başlangıcı” yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HMK m.188) yemin (HMK m.225 vd) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde hakimin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 09.12.2015 tarihli, 2014/14-516 E. 2015/2838 K.)

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı görülmüştür

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25757, Karar No: 2018/2149, Tarih: 20.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/25757 E.  ,  2018/2149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket davalıya ait ..., ... Mah. 2924 ada 20 parselde kayıtlı bulunan binanın birinci katındaki 3 nolu bağımsız bölüm ve zemin katındaki iki nolu dükkanı toplam 1.150.000,00 TL bedelle 12/03/2013 tarihinde satın aldığını, davalının satıştan sonra, tapu harçlarına ilişkin olarak ödeme yapacağı hususunda anlaştıklarını fakat davalının ödemesi gereken tapu harcı 25.000,00 TL ve 175,00 TL döner sermaye bedelini de davalı adına davacının ödediğini ve davalı tarafından bu bedellerin davacıya ödenmediğini, satışa konu 2 nolu bağımsız bölümdeki 1 adet kombi ile 1 adet mutfak tezgahını, 1adet güvenlik kamerasını ve 2 adet klima ile; dükkanda ise 1 adet kombinin taşınmazla birlikte davacıya teslimi konusunda anlaşmalarına rağmen bunların davalı tarafından söküldüğünü, davalının bu eylemlerinin hukuka ve taraflar arasındaki şifahi anlaşmaya aykırı olduğunu ileri sürerek sökülerek götürülen malların bedeli olan 7.650,00 TL , tapu harçları 23.175,00 TL ve noter masrafı olan 304,64 TL olmak üzere toplam 31.129,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ödenen tapu harçları ile taşınmazdan sökülen malların bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, sökülen malların bedeli hesaplanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı, taşınmazı dava konusu eşyalarla birlikte satın aldığını iddia etmekte olup bu hususta ispat yükü davacıya aittir. Mahkemece, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden, davaya konu taşınmazlardan sökülüp götürüldüğü iddia edilen malzemelerin hangilerinin mütemmim cüz, hangilerinin teferruat niteliğinde olduğu hususunda taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 160,00 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, 27,70 TL harcın da davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8810, Karar No: 2011/15617, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8810 E.  ,  2011/15617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ait orman sınır noktaları görünecek şekilde geniş orman kadastro haritasının orman işletme müdürlüğünden istenerek,

2) Dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu geniş arazi kadastro paftasının kadastro müdürlüğünden istenerek,

3) Birinci ve ikinci bende cevap geldikten sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile geniş arazi tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmaz ve komşu parsellerin konumları görünecek şekilde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4668, Karar No: 2018/922, Tarih: 05.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/4668 E.  ,  2018/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

04/05/2015 tarih ve 0385 sayılı kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesine rağmen kaçak tüketim miktarı konusunda bilirkişi raporunda bir tespite yer verilmemesi karşısında; normal tarifeye göre vergili, cezasız kurum zararının tespiti konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK'nın 168/5 ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyor ise mutlaka makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12081, Karar No: 2024/3506, Tarih: 14.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12081 E.  ,  2024/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1361 E., 2022/1492 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/92 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2022/1361 Esas, 2022/1492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin, katılan ... vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yetersiz gerekçeye ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak gerçekleştirildiğine eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yetersiz gerekçeye ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak gerçekleştirildiğine eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ...'ın kollukta alınan beyanında olaydan iki üç hafta önce aldığı tüfeği olay günü evden alarak boş bir araziye gömdüğünü, daha sonra sanığın yanına gittiğini, maktul ve tanık Yakup ile yarım saat kadar sohbet ettikten sonra oradan ayrıldığını, tüfeği gömdüğü yere gidip çıkardıktan sonra paltosunun iç tarafına tüfeğine sakladığını, olayyerine dönerek maktulü göğsünden vurduğunu söylediği, sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar mahiyetindeki savunması, görgü tanığının beyanı dikkate alındığında, sanığın maktülü doğrudan hedef gözeterek kasten öldürdüğü anlaşıldığından sanık hakkında olası kasıt hükümleri ile taksirle ölüme sebebiyet verme hükümlerinin uygulanmasının hukuken mümkün olmadığı, sanığın ilk savunmasında ileri sürdüğü husus olan maktülde annesine dair fotoğrafların bulunması nedeni ile maktülün annesine şantaj yapacağını düşündüğü için maktülü haksız tahrik altında öldürdüğünün kabulünün mümkün olmadığı, zira kolluk güçlerince maktülün telefonunda yapılan incelemede maktülün telefonunda sanığın annesine dair fotoğrafların bulunmadığının telefon inceleme tutanağı ile tespit edildiği ve sanığın devam eden aşama savunmalarında maktulün annesine ve bacısına küfrettiği için haksız tahrik altında işlediğinin de kabulünün mümkün olmadığı, zira olay anında maktulün yanında bulunan tanık ...'un olay anında maktulün sanığa hakaret ya da tehdit içerikli sözler söylemediğini beyan ettiği, bu itibarla sanığın annesine dair fotoların maktulün cep telefonunda bulunmaması ve yine sanığın ateş etmeden önce maktulün sanığa küfrederek tahrik edici sözler söylediğinin belirlenememesi karşısında sanığın eylemini haksız tahrik altında işlediğinin kabulünün de mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulden kaynaklanan haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından

sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, somut olayda sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin yasal koşullarının oluşmadığı, yine sanığın yargılama konusu suç yönünden ceza sorumluluğunun tam olduğuna dair sağlık kurulu raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin, katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Tasarlama hâlinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında sükûnetle düşünebilmeye yetecek kadar bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte ve suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi ve fakat bir başka nedenle ve bir başka ani kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının hangi düzeydeki eylem için ve ne zaman alındığı ile eylemin şarta bağlı olmayan bu kararlılıktan ne kadar zaman geçtikten sonra işlendiği mevcut delillerle belirlenmeli, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı değerlendirme konusu yapılmalıdır. Sanık ...'ın kollukta alınan beyanında olaydan iki üç hafta önce aldığı tüfeği olay günü evden alarak boş bir araziye gömdüğünü, daha sonra sanığın yanına gittiğini, maktul ve tanık Yakup ile yarım saat kadar sohbet ettikten sonra oradan ayrıldığını, tüfeği gömdüğü yere gidip çıkardıktan sonra paltosunun iç tarafına tüfeğini sakladığını, olay yerine dönerek maktulü göğsünden vurduğunu söylediği dikkate alındığında sanığın maktulü öldürme kararını önceden verdiğinin anlaşıldığı, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçtiği ve öldürme kararında sebat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen tasarlama hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olduğu, ancak bu takdirin sınırsız ve denetime kapalı bir yetkiyi barındırmadığı, Yargıtay tarafından yapılacak değerlendirmenin, Mahkemenin takdirinin dava dosyasında mevcut veriler ile uyumlu şekilde şekillenip şekillenmediği ve yerinde ve yeterli gerekçeye dayanıp dayanmadığı ile sınırlı olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece; "olayın oluş şekli, sanığın olay sırasındaki davranışları, kastının yoğunluğu" şeklindeki eksik ve yasal olmayan gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı bentte suç niteliğine, (4) numaralı bentte takdiri indirim hükümlerine yönelik açıklanan nedenlerle sanık ve müdafinin, katılan ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2022/1361 Esas, 2022/1492 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.