muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14797, Karar No: 2015/28194, Tarih: 12.10.2015

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, günlük 9,5 saat olarak belirlenen çalışma süresinden 1 saat ara dinlenme süresi yerine 0,5 saat düşülerek yapılan fazla çalışma hesabı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7825, Karar No: 2019/3813, Tarih: 21.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7825 E.  ,  2019/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Olay tarihinde sanığın 15 yıldır müdürlüğünü yaptığı ... Usta Tersanecilik firmasında montajcı olarak çalışmakta olan katılan ..., olay günü vinç yardımıyla kamyonun üzerine taşınan konteynırı vincin kancasına bağladıktan sonra 200 metre ileride indirecekleri için kamyonun üzerinde olan konteynırdan inmediği, kamyon rampaya doğru hareket ettiğinde kamyona sağlam bağlanmayan konteynırın kaymaya başladığı ve katılan ...'in yere atladığı ve vücudunda hayati fonksiyonlarını orta 3. derecede etkileyecek kemik kırığı ve oluşan diş kayıpları kalıcı konuşma bozukluğu meydana getirecek şeklinde yaralandığı olayda; iş güvenliği uzmanı tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda; işyerinde iş güvenliği tedbirlerini almayan, kendisi de olay yerinde bulunarak hatalı yükleme yapılmasına nezaret eden ve kamyona yüklenen konteynırdan katılanı indirmeyen sanığın, asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit edilmesi karşısında hatalı değerlendirme sonucu beraatine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, ancak TCK 89. maddedeki bütün hallerin şikayete tabi olsun veya olmasın CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında CMK’nın 253. maddesi gereğince uzlaştırma işlemi sağlanmadan kamu davası açıldığı, yargılama aşamasında da aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14750, Karar No: 2018/1152, Tarih: 20.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/14750 E.  ,  2018/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı ...Ş. vekili, davalılar ... ve ... vekilleri ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Davacılar vekili, arsada hafriyat çalışmaları yapılırken davalı ...’in sürücüsü olduğu iş makinesinin yolda yürüyen yaya murisi iş makinesiyle duvara sıkıştırması sonucu murisin vefat ettiğini, arsanın dava dışı malikinin arkadaşı davalı ...’a burada hafriyat yapılacağını bildirmesi üzerine onun da davalı ...’ye ulaştığını, davalı ...’nin de kazaya karışan iş makinesinin malikleri olan davalılar ... ve ... ile hafriyatı taşımak üzere 15 kamyon ayarladıklarını, çalışmalar yapılırken gerekli iş güvenliği önlemlerinin alınmadığını, müvekkillerinin murisin eşi ve evlatları olup destekten yoksun kaldıklarını, elem çektiklerini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacılar lehine 5.000,00 TL maddi tazminat (3.500 TL destekten yoksun kalma, 1.500 TL diğer maddi zararlar), davacı eş ... için 70.000,00 TL manevi, davacı evlatların her biri için ayrı ayrı 30.000'er TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalı ... şirketinden sorumluluğu oranında, diğer davalılardan müteselsilen sorumlu olarak tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçeleriyle destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda davacı eş ... için 142.766,60 TL, davacı evlat ... için 44.301,42 TL ıslah etmiştir.Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların davalı ... aleyhine açtıkları maddi ve manevi tazminat talebini içerir davalarının reddine, davacılar Birgül Akkaya, ..., ...'nın, davalılar ..., ..., ... ve ... Sigorta AŞ aleyhine açtıkları destekten yoksun kalma maddi tazminat talebini içerir davalarının reddine, davacılar ... ve ...'nın destekten yoksun kalma maddi tazminat talebini içerir davalarının kabulüne, davacı ... için 49.301,42 TL ve davacı ... için 147.766,60 TL olmak üzere toplam 197.068,02 TL destekten yoksun kalma maddi tazminatının davalı ... AŞ dava tarihi olan 25/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden poliçe limiti ile sorumlu tutulacak şekilde olay tarihi olan 02/01/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ..., ... ve ... Sigorta AŞ'den tahsili ile davacılar ... ve ...'ya verilmesine, davacıların davalı ... Sigorta AŞ aleyhine açtıkları manevi tazminat talebini içerir davalarının reddine, davacıların manevi tazminat talebini içerir davalarının kısmen kabulü ile davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 02/01/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ve ...'ten tahsili ile davacılar ..., ..., ..., ... ve ...'ya verilmesine, davacıların davalılar ..., ... ve ... aleyhine açtıkları fazlaya ilişkin manevi tazminat talebini içerir davalarının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ...Ş. vekili, davalılar ... ve ... vekilleri ve davalı ..

.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 02/01/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ve ...'ten tahsili ile davacılar ..., ..., ..., ... ve ...'ya verilmesine, davacıların davalılar ..., ... ve ... aleyhine açtıkları fazlaya ilişkin manevi tazminat talebini içerir davalarının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ...Ş. vekili, davalılar ... ve ... vekilleri ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda maddi tazminata ilişkin hesaplamanınaşağıda (2) ve (3-a,b,c) nolu bentlerde belirtilen hususlar dışında) hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin, davalı ...Ş. vekili, davalılar ... ve ... vekilleri ve davalı ...’in sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar için dava dilekçesinde toplam 5.000 TL maddi tazminat talep edilmiş, ıslah dilekçeleriyle destekten yoksun kalma tazminatı talepleri bilirkişi raporu doğrultusunda davacı eş Yeter için 142.766,60 TL, davacı evlat ... için 44.301,42 TL ıslah edilmiştir. Mahkemece davacı evlatlar ..., ... ve ...bakımından maddi tazminat taleplerinin reddine, davacı eş ... için 49.301,42 TL ve davacı evlat ... için 147.766,60 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Bu durumda mahkemece HMK'nın 31. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma ödevi doğrultusunda, davacılar vekiline dava dilekçesinde hangi davacı için ne kadar maddi tazminat talep edildiği açıklattırılarak, ıslah dilekçesindeki talepler de gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru değildir.

3-Kabule göre de;

a)Somut olayda mahkemece aldırılan kusur bilirkişi raporları oransal kusur bakımından birbiriyle çeliştiği gibi, temyiz edilmeden kesinleşen ceza dosyasında alınan bilirkişi raporlarıyla da uyumlu olmayıp, son raporda da rapor içerikleri irdelenmemiş, çelişki giderilmemiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece ... 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/292 Esas/2014/640 sayılı ceza dosyası dosya içerisinde alındıktan sonra, aralarında makine mühendisi, inşaat mühendisi ve iş sağlığı ve güvenliği uzmanı bulunan yeni bir bilirkişi heyetinden bilirkişi raporları içeriği, ceza dosyası ve tüm dosya kapsamına göre tarafların olaydaki kusur oranları hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenip kusur yönünden meydana gelen çelişkiler giderilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bozulması gerekmiştir.

b)Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre muhtemel yaşam süreleri belirlenirken ...(PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Mahkemece hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda (PMF) yaşam tablosu yerine, TRH 2010 yaşam tablosu dikkate alınarak davacıların ve ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiştir. Mahkemece tazminat esaslarına uygun olmayan şekilde hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece aynı bilirkişiden yukarıdaki açıklamalar ışığında PMF tablosuna göre hesaplama yapılması için ek rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

c)Bir insanın ölümü hukuki anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte BK'nın 45/II. maddesinin (6098 sayılı TBK m. 53) öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun (muinden mahrum) kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse BK'nın 45/II. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Destekten yoksunluk zararının hesabında müteveffanın gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır.

Somut olayda davacı tanığı Yusuf keşif sırasında murisin askeriyeye mal yıkımında taşımacılık yaptığını, bir nevi hamallık işi yaptığını, o gün de işten birlikte geldiklerini, günlük 50-60 TL yevmiye ile çalıştığını, gelirini tam olarak bilmediğini beyan etmiş, hesap bilirkişisi salt bu tanığın beyanına göre günlük ortalama geliri 55 TL kabul ederek, murisin aylık gelirini asgari ücretin 2,54 katı esas alarak hesaplama yapmıştır. Davalılar Seydi, Hasan Hüseyin ile davalı ... yargılama sırasında bilirkişi raporuna gelir bakımından da itiraz etmiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez. Bu durumda mahkemece murisin kaza tarihi itibariyle SGK kayıtları getirtilerek belirlenecek gerçek gelirine göre destek tazminatı hesabı yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekili, davalılar ... ve ... vekilleri ve davalı ...’in manevi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

4-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekili, davalılar ... ve ... vekilleri ve davalı ...’in manevi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili, davalı ...Ş. vekili, davalılar ... ve ... vekilleri ve davalı ...’in sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3-a,b) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekili, davalılar ... ve ... vekilleri ile davalı ...’in temyiz itirazlarının, (3-c) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilleri ile davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davacılar vekili, davalılar ... ve ... vekilleri ve davalı ...’in manevi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalılar ... Sigorta A.Ş., ..., ..., ...'e geri verilmesine 20.2.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5266, Karar No: 2007/107, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5266 E.  ,  2007/107 K.**

**"İçtihat Metni"**

17.HUKUK DAİRESİ KANUN YARARINA BOZMA

-K A R A R-

Çocuk teslimine muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; şikayet hakkının düşürülmesine dair ANKARA 6. İcra Ceza Mahkemesinden verilen 01/03/2006 gün ve 2893 esas 725 karar sayılı hükme yapılan itirazın kabulü ile yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/05/2006 tarih ve 2006/532 değişik iş sayılı kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 28/09/2006 gün ve 44240 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 16.10.2006 gün ve 2006/242112 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, Yazılı emre dayanan ihbarnamede; Ankara 6. İcra Ceza Mahkemesince verilen karara karşı yapılan itiraz kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 271/2. maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Müşteki tarafından verilen mazeret dilekçesinin kabul edilmesi gerektiği yolundaki Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı üzerine Ankara 6. İcra Ceza Mahkemesince soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasını gerektiren bir durum olmasına göre itiraz hakkında verilen kaldırma kararı sonrasındaki işlemlerin icra ceza mahkemesince yapılması gerektiği açıktır.

Kanun yararına bozmaya dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce bu itibarla yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın müteakip işlemlerinin mahkemesince yapılması için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1118, Karar No: 2014/4281, Tarih: 16.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/1118 E.  ,  2014/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/408973

MAHKEMESİ : Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2010

NUMARASI : 2006/147 Esas, 2010/22 Karar

SUÇ : İkna suretiyle irtikap

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar hakkında ikna suretiyle irtikap suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olması sebebiyle davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağına sahip bulunduğu, hükmün vekili tarafından 25/11/2011 havale tarihli dilekçeyle temyiz edilmesiyle katılma iradesinin ortaya konulduğu gözetilerek CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetki uyarınca Hazinenin davaya katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık E.. E.. hakkında hüküm fıkrasının 1/C (mağdur R.. S..'a yönelik eylemi), İ.. A.. hakkında 2/A (mağdur R.. S..'a yönelik eylemi) ve 2/G (mağdur O.. Ö..'e yönelik eylemi) bendlerindeki beraet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık E.. E.. hakkında hüküm fıkrasının 1/K, O, Ö (mağdurlar O.. Ö.., Ö.. K.., İ.. T..'a yönelik eylemleri) bendlerindeki mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İrtikap suçlarından verilen hapis cezalarının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1-2-3. maddesinde yer alan güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Yine irtikap suçlarını TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Kabule göre de;

Hükümlerden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 86. maddesi ile eklenen 5237 sayılı TCK'nın 250/4. maddesine göre sağlanan menfaatin değeri ve mağdurların ekonomik durumu suç tarihlerine göre ayrı ayrı değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Kabule göre de;

Hükümlerden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 86. maddesi ile eklenen 5237 sayılı TCK'nın 250/4. maddesine göre sağlanan menfaatin değeri ve mağdurların ekonomik durumu suç tarihlerine göre ayrı ayrı değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Görevi kötüye kullanma suçu yönünden hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi ve 3. fıkra için yeni bir ceza ihdas edilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü karşısında yeniden değerlendirme yapılması gerekliliği,

Diğer mahkumiyet ve beraet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

Diğer mahkumiyet ve beraet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanıklardan E.. E..'ın suç tarihlerinde Osmaneli Tapu Sicil Müdürü olarak görev yaptığı, İ.. A..'nın ise bu kurumdan emekli olmasına karşın E.. E..'ın talebi üzerine iş ve işlemlere yardımcı olmak üzere tapu sicil müdürlüğünde gayri resmi olarak çalışmaya devam ettiği, sanıkların irade ve eylem birliği içerisinde hareket ederek farklı tarihlerde tapuda işlem yaptıran kişilerden gerçekte tahsilat yetkileri olmadığı halde bu konuda yetkili oldukları izlenimi uyandırarak tapu işlemlerinde yükümlüsü tarafından Mal Müdürlüğüne veya ilgili bankaya yatırılması gereken tapu harç ve döner sermaye ücretlerini esasen olması gereken miktarlardan da fazla olacak şekilde ilgililerden tahsil ettikleri, harç ve döner sermaye ücretlerini hiç yatırmamak veya eksik yatırmak suretiyle kalan paraları mal edindikleri, bu fiillerin sanık Emin'in bilgi, onay, rıza ve talimatı dahilinde gerçekleştirildiği, bazı mağdurların E.. E..'a paraları İ.. A..'nın yanında verdiklerini beyan ettikleri anlaşılmakla, sanık E.. E..'ın görevinin sağladığı güveni kötüye kullanarak gerçekleştirdiği hileli davranışlarla mağdurları kendisi ve İ.. A..'ya yarar sağlanmasına ikna ettiği, eylemlerin farklı tarih ve ortamlarda gerçekleştirilmesine bağlı olarak mağdur adedince ikna suretiyle irtikap suçunu oluşturduğu, sanık İ.. A..'nın TCK'nın 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde bulunan bu eylemlere aynı Kanunun 39. maddesi kapsamında yardım eden olarak iştirak ettiği, suç tarihlerine göre lehe yasa karşılaştırması yapılarak bu suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirmeler sonucu bazı eylemlerden beraet kararları verilmesi, bazı eylemlerin ise E.. E.. yönünden görevi kötüye kullanma, İ.. A.. yönünden nitelikli dolandırıcılık olarak kabulüyle mahkumiyet hükümleri kurulması ve bu eylemlerden dolayı diğer sanığın beraetine karar verilmesi suretiyle çelişkiye yol açılması,

Kabule göre de;

Mağdur M.. U..'nun aşamalardaki anlatımları ve olayın oluş biçimiyle dosya kapsamı karşısında görevi kötüye kullanma ve dolandırıcılık olarak kabul edilen eylemlerle aynı delil ve beyanların söz konusu olmasına rağmen diğer kararlarla çelişki oluşturacak biçimde bu kişiye yönelik fiil yönünden her iki sanık hakkında ayrı ayrı beraet kararları verilmesi,

Sanık İ.. A.. hakkında nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nın 51. maddesi uyarınca erteleme kararı verilirken, yasal imkan bulunmadığı halde adli para cezalarını da kapsayacak biçimde uygulama yapılması,