muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2109, Karar No: 2015/1993, Tarih: 30.09.2015

Geçerli bir alt işverenlik sözleşmesi kapsamında çalıştırılan bir işçinin, anılan Sözleşme’nin ilgili maddesine dayanarak asıl işveren tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin lehe olan hükümlerinden yararlanma veya fark ücret isteme talebi karşısında diğer koşulların varlığı halinde sözleşme hükümlerinin uygulanabileceği konusunda herhangi bir tartışma bulunmamaktadır. 94 sayılı ILO Sözleşmesi, alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olmasına veya hangi hallerde alt işveren işçisinin asıl işverenin işçisi sayılacağına dair hükümler içermemektedir. Dolayısıyla 94 sayılı ILO Sözleşmesi’ne dayanarak alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı ve dava açan işçinin de asıl işverenin işçisi olduğuna hükmedilmesi hukukun açık ve ağır bir ihlalidir. Alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olduğu, bu nedenle de dava açan işçinin asıl işverenin işçisi olduğu hususu ile davacı işçinin asıl işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği, hukuki sonuçları itibarıyla tamamen farklı konulardır. Kısaca; 94 sayılı Sözleşme, geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kapsamında çalışan bir işçinin, diğer koşulları taşıması halinde asıl işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istemesi halinde dayanılacak bir normdur.

Kaldı ki, davacı dava ve ıslah dilekçesinde ILO Sözleşmesi’ne dayanmamış, yargılamanın hiçbir aşamasında anılan sözleşmeyi dile getirmemiş, yerel mahkeme de gerekçeli kararında hiçbir şekilde dolaylı da olsa sözleşmeden bahsetmemiştir. Davacı, sadece asıl işveren tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin hükümlerinden yararlanmak istememiş, ayrıca alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olduğundan bahisle asıl işverenin işçisi olduğuna hükmedilmesini talep etmiştir. Somut olayda uygulama kabiliyeti olmayan, muhtemelen de bu nedenle davacı ve yerel mahkeme tarafından bir kez bile zikredilmeyen 94 sayılı ILO Sözleşmesinin çoğunluk görüşü tarafından ileri sürülmesi ve bu nedenin onama kararında esas alınması son derece hatalıdır.

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Yapılan işlerin, üretimin eşit parçası şeklinde değerlendirilmesi her iki işin aynı veya benzer işler olduğu anlamına gelmez. Aksi halde çoğunluk görüşünde de hatalı şekilde belirtildiği gibi bir makinenin bakım ve onarımıyla uğraşan bir teknisyenin o makineyi çalıştıran işçi ile aynı işi yaptığına hükmetmek gerekir. Oysa bir makinenin bakım ve onarım işiyle o makinede çalışmanın tamamen farklı işler olduğu izahtan varestedir. Alt işverenlik sözleşmesine konu olan jeneratör, kömür değirmeni, kömür kırıcısı, buhar kazanı, türbin, konveyör ve motor ile elektrik ve su tesisatının bakım ve onarımı asıl işin bir parçası olsa da elektrik üretim işi olarak değerlendirilemez. Anılan makinelerin bakım ve onarımı olmadan elektrik enerjisi üretilemeyeceğini söylemek ve bu işi üretim işi gibi değerlendirmek hatalıdır. Bir makinenin veya aracın imal, bakım, tamir ve onarımı ile bunun üretim amacıyla kullanımı birbirinden tamamen farklı konulardır. Örneğin, işyerinde bulunan buhar kazanını imal eden usta ile kazanın tamir ve onarımını yapan usta, bu kazana sürekli kömür atarak belli basınçta buhar elde eden ve bunu türbine gönderen işçinin görevi birbirinden ayrıdır.

İşyeri veya iş sözleşmesi devrinin muvazaa olarak değerlendirilemeyeceği

Doktrinde farklı görüşler bulunmakla birlikte ihaleyi kazanamayan bir alt işverenin kendi işçilerini ihaleyi kazanan işverene devretmesi işyeri veya iş sözleşmesi devri olarak değerlendirilmelidir. Doğal gibi görünen husus ihaleyi kaybeden alt işverenin tüm işçilerini alarak asıl işverene ait işyerinden ayrılması ve işçilerini kendi işyerine götürmesidir. Alt işverenin kendi işyerinin asıl işverenin işyerine yakın olması durumunda alt işveren bünyesinde çalışan işçiler açısından önemli bir sorun yoktur. Ne var ki alt işverenin kendi işyeri bir başka ilde veya uzak yerde ise çalışanlar için iş koşullarının ağırlaması açısından ciddi bir sorun bulunmaktadır. Uygulamada bir işyerinde çalışan işçilerin önemli nedenler olmadığı sürece çalışma yerini değiştirmek istemedikleri görülmektedir. İşte çalışma ve sosyal hayatın gerçeklerine uygun olan durum da budur. Alt işverenin işyerinin başka il veya uzak yerlerde olması durumunda işçiler evlerini ve çocuklarının okullarını işyerine yakın yere taşımak zorunda kalacaktır. Bu açıdan bakıldığında iş sözleşmesinin veya işyeri devrinin işçiler lehine olduğu görülecektir. İşyeri veya iş sözleşmesinin birden fazla devri halinin muvazaa oluşturacağına dair herhangi bir hukuksal ve yasal bir düzenleme bulunmamaktadır.

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/7574, Karar No: 2017/10402, Tarih: 11.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7574 E.  ,  2017/10402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1953 ve 1981 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2) ... mahallesi 431 ada 69 parsel sayılı imar parseline ilişkin tapu kaydının üzerindeki şerhleri de belirtir son tedavül örneğinin temin edilerek dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/12/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2061, Karar No: 2018/9851, Tarih: 22.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/2061 E.  ,  2018/9851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dairesine ait sıcak ve soğuk su tesisatını 2005 yılı Ağustos ayında davalı firmaya ait ... boru kullanılarak yenilettiği, 2010 yılı ve 2011 yılı Şubat-Mart aylarında tesisatta arızalar meydana geldiği, arızadan sonra duvar kırılarak arızaya bakıldığı arızaya su borusunun orta kısmında delinmenin sebep olduğu, yapılan incelemeler sonucu davalı yanca borunun fabrikasyon olarak arızalı olduğunun bildirildiği, yine 12.08.2011 tarihinde önceki arızaların 2 m kadar gerisinde su kaçağı oluştuğu, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan tespit neticesinde kullanılan boruların fabrikasyon imalatı esnasındaki formülasyon hatasından kaynaklandığı ve 7.300,00 TL malzeme ve işçilik giderinin tespit edilmesi üzerine ... 2. İcra Müdürlüğünün 2012/6488 sayılı dosyası ile davalı hakkında icra takibi başlatıldığı davalı tarafından icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi istenmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Büyükçekmece 2.İcra Dairesi'nin 2012/6468 sayılı dosyasına ileri sürülen itirazın iptali ile, takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Büyükçekmece 2.İcra Dairesi'nin 2012/6468 sayılı dosyasına ileri sürülen itirazın iptali ile, takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki davada davalı firmaya ait su borularının ayıplı olması nedeniyle uğradığı zararın tazmini için başlatılan takibe davalı yanca yapılan itirazın iptalini istemiştir. Davalı, davacının evinde Ağustos 2010, Şubat-Mart 2011 ve Ağustos 2011 de meydana gelen arızalarla ilgili olarak davacı ile arasında sulh anlaşması yapılarak evin tesisat sisteminin tamiri için 5.000,00- TL + %18 KDV tutarındaki ödemenin firma tarafından 17.01.2012 tarihinde yapıldığı 15.01.2012 tarihli arıza ile ilgili olarak ödenilen meblağ ile davacı tarafın evinin tesisatının değiştirip değiştirilmediğinin bilinmediği, dolayısıyla sulh olunmasından sonra meydana gelen hasarla ilgili olarak sorumlu tutulmalarının haksız ve hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece davalı şirket tarafından üretilen ve davacı evindeki tesisatın yenilenmesinde kullanılan ... Marka boruların ayıplı olması nedeniyle yapılan tesbit sonucunda davalı şirketin 17.01.2012 tarihinde hasar bedeli olarak, 5.000,00-TL'nin ödendiği, 15.01.2012 tarihinde tekrar meydana gelen arıza üzerine davacı tarafından yapılan harcamalara ilişkin faturaların ibraz edildiği ve bilirkişi raporu ile ayıplı ürün nedeniyle davacı zararının 11.080,82-TL olduğu tesbit edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davacı tarafından yapılan delil tespiti raporunda tespite konu dairede bulunan mevcut tüm su tesisatının sökülerek yeniden değiştirilmesi için gereken tamir ve tadilat işlerinin yapımı için, tespit tarihindeki piyasa rayiçlerine göre KDV hariç 7.300,00,-TL tutarında parasal harcama gerektiği belirtilmiştir. Anılan delil tespiti raporundan sonra davalı yanca davacıya 17.01.2012 tarihli olup 5.782,00 TL gönderilmiştir. Mahkemece, yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporunda davacının zararı tespit edilmiş ise de davalı tarafından ayıp nedeniyle yapılan ödeme mahsup edilmemiştir. Hal böyleyken mahkemece, davacının zararının, davalı tarafından yapılan ödemenin mahsup edilerek tespit edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2. bentte gösterilen nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3707, Karar No: 2015/1121, Tarih: 04.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3707 E.  ,  2015/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52/2, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın işyerinde kira alacağı nedeniyle yürütülen takip doğrultusunda 18.01.2011 de 5 kalem eşyanın haczedildiği, 28.02.2011 günlü haciz tutanağına göre haczedilen 2 takım toplama bilgisayar ve yazıcının adreste bulunmadığı işyerinin boş olduğunun tespit edildiği, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında temsilcisi olduğu şirkete haciz geldiğini, yaklaşık bir hafta 10 gün sonra aynı alacaklının yine şirkete geldiğini, haczedilen eşyaların yanında başkaca eşyanın da haczedilip götürüldüğünü beyan ettiği ancak savunma doğrultusunda mahkemece re'sen araştırma yapılmadan sanık tarafından buna ilişkin bir belge ve delil sunulmadığı gerekçe gösterilip mahkumiyet hükmünün kurulduğu, temyiz aşamasında ise sanık müdafiince sunulan kısmen okunaklı fotokopiden ibaret haciz tutanağından bir kısım haczedilen malların yanında ek haciz yapılıp eşyanın muhafaza altına alınması bir bütün halinde değerlendirildiğinde, icra takip dosyasının onaylı örneği celp edilip bilgisayar ve eklerinin hali hazırda sanık tarafından muhafaza edilip edilmediği bunun yanında yapılan ek hacizle borca yeter menkulün muhafaza altına alınıp alınmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8177, Karar No: 2018/2444, Tarih: 29.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/8177 E.  ,  2018/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/10/2013 gününde verilen dilekçe ile yersiz ödeme nedeniyle oluşan kamu zararının tazmininin istenilmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödeme nedeniyle oluşan kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili,... Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğinde eğitim görevlisi olan davalının, el cerrahisi alanında yaptığı çalışmaların değerlendirilmesi sonucunda uzman ünvanını kazandığına dair uzmanlık belgesi bulunduğunu, atama kararında yan dal ibaresi bulunmadığını, 26/04/2011 tarihli 27916 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 6225 Sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Ek-3 tablosunda yan dal, bağlı ana dal ve eğitim sürelerinin belirlendiğini, davalıya yan dal uzmanlık belgesinin yan dal sınavına girmeden ve yan dal ihtisası yapmadan, uzmanlığı süresinde gerçekleştirdiği el cerrahisi alanında yaptığı çalışmalara ilişkin olarak verildiğini, ilgili yan dal branşında atamasının olmadığının anlaşıldığını, Şubat 2011 ile Şubat 2012 arasında davalının maaşına yan dal ödemesi eklenmek suretiyle döner sermaye ödemesi yapıldığını belirterek yersiz ödemenin sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalıya el cerrahisi alanında yaptığı öncü çalışmaları nedeniyle Tıpta Uzmanlık Kurulu'nun değerlendirmesi sonucunda Sağlık Bakanlığı tarafından uzman ünvanı verildiğini, yan dal uzmanlığının gerektirdiği tıbbi çalışmalarda bulunduğunu, yönetmeliğe göre atamanın, yan dal uzmanı olarak olup olmamasının koşul olarak aranmamasına rağmen, davacı tarafça böyle bir koşulun aranmasının, yönetmelik maddesine ve hukukun eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan yargı denetimine açık, hüküm kurmaya yeterli bilirkişi raporu gereği, davanın kabulü ile davalıya yan dal uzmanlık ataması olmamasına rağmen ödenen bedelin iade edilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, alınan yargı denetimine açık, hüküm kurmaya yeterli bilirkişi raporu gereği, davanın kabulü ile davalıya yan dal uzmanlık ataması olmamasına rağmen ödenen bedelin iade edilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

25/08/2017 tarihli ve 30165 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 193. maddesi ile, 663 sayılı KHK'ye eklenen Geçici 15. maddesinin 3. bendine göre “Bu kanun hükmünde kararname ile kaldırılan Türkiye Halk Sağlığı Kurumu ve ... Başkanlıklarının üçüncü kişilerle yapmış olduğu veya taraf olduğu her türlü taahhüt, sözleşme, hak, alacak ve borçları ile dava ve icra takipleri, teşkilat bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine uygun hale getirildiğinde Bakanlığa devredilmiş sayılır” şeklinde düzenlenme mevcuttur. Somut olayda davacı ... Kurumunun, olağanüstü hal kapsamında çıkarılan Kanun Hükmünde Kararname ile hak ve alacaklarının Sağlık Bakanlığına devredildiği anlaşıldığından, mahkemece bu konuda değerlendirme yapılarak karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2086, Karar No: 2017/1792, Tarih: 27.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2086 E.  ,  2017/1792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.06.2015 tarih ve 2015/202-2015/336 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ... Tatil Sitesi'nin 02/12/2010 tarihli kat malikleri olağanüstü toplantısında alınan kararların tüm üyelere tebliğ edilmesi için davalının ... Şubesine teslim edildiğini, ancak postaların bir kısmının hiç dağıtıma çıkarılmadığını, bir kısmının geç dağıtıma çıkarıldığını, bir kısmının ise akıbetlerinin hala belli olmadığını, davalının kusuru nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 9.000,00 TL tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili talep sonucunu 14.518,28 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kurum personelinin zimmetine para geçirmesi nedeniyle bazı aksaklıkların meydana geldiğini, aksaklıkların tespitinden sonra gönderilerin işlemlerinin yapıldığını akıbeti belirsiz gönderi sayısının 22 olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, 29.12.2010 tarihinde teslim edilen ve kaybolan 5 adet gönderi, 04.02.2011 tarihinde teslim edilen ve kaybolan 20 adet gönderi bulunmakta olup, yargılama sırasında kayıp olduğu belirtilen gönderilerden 3 adedinin alıcılarına teslim edildiği, kaybolan gönderi sayısının 22 ve geç teslim edilen gönderi sayısının da 108 adet olduğu gerekçesiyle Posta Kanunu m.50 uyarınca davalının ödemesi gereken; 29.12.2010 tarihinde teslim edilen ve kaybolan dört adet gönderi için 550 TL, 04.02.2011 tarihinde teslim edilen ve kaybolan 18 adet gönderi ile geç gönderilen 108 adet gönderi için 11.970,00 TL’nin teslim tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 641,43 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.