muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10099, Karar No: 2016/14044, Tarih: 21.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10099 E.  ,  2016/14044 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacılar, hizmet bildirimlerinin iptaline yönelik davalı kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki somut davada, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 59. maddesi anlamında davacılar arasında mecburi dava arkadaşlığı yoktur. Aynı Yasanın 166/4. maddesi anlamında bir bağlantıdan da söz etmek mümkün değildir. Davalar arasında Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 57. veya 166/4. maddesi anlamında bağlantı bulunmadığı halde, mahkemenin dava dosyalarını birleştirme kararı verip, yargılamayı iyi bir şekilde yürüterek sonuçlandırması imkânı yoktur. Böyle bir durum yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesine engel olduğu gibi isabetli bir karar verilememesi sonucuna yol açar. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2010 gün ve 10-429, 2010/ 449 sayılı v.b. kararlarında da vurgulandığı üzere, her davanın kendine özgü koşullar içereceği gözetilip, davadaki iddiaların ve her bir davacı sigortalının durumu irdelenip, toplanan delillerin bireyselleştirilmesi zorunludur. Aralarında bağlantı bulunmayan davacıların taleplerinin aynı dava üzerinden görülmesi, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 30. maddesinde yer alan ve “Hakim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz

./..

2

gider sağlamakla yükümlüdür” şeklinde ifade bulan usul ekonomisi ilkesiyle de bağdaşmamaktadır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/9153, Karar No: 2025/1072, Tarih: 12.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/9153 E.  ,  2025/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın 2011 yılı yaz aylarında mağdurenin ağabeyi olan ...'in evinde mağdureyi yatak odasına çağırarak üzerinde bulunan kıyafetleri zorla çıkartıp ağzını kapatmak sureti ile cinsel organını zorla mağdurenin anüsüne soktuğu kabul edilerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, mağdurenin kovuşturma aşamasında savunmayı destekleyen beyanda bulunduğuna, alınan anal muayene raporunun da delil olarak kabul edilemeyeceğine, alınan tanık ve şikayetçi beyanlarına göre de beraat kararı verilmesi gerektiğine, kabulde dahi eylemin cebir ve tehdit ile gerçekleştiğinin kabulünün ve ruh sağlığının bozulması nedeniyle yapılan artırımların yerinde olmadığına, hükmün sanık lehine bozulmasına ve dilekçede yer alan diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2160, Karar No: 2022/583, Tarih: 19.01.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2160 E.  ,  2022/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18/02/2010 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04/09/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin ...,... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, davalının dava dışı eski hissedarlardan ...'den 37/480 hisseyi 27.10.2009, yine dava dışı eski hissedarlardan ...,...,...,... 'dan murisleri ...'den kalan 33/480 hisseyi 08.02.2010 tarihinde satın aldığını, hisselerin toplam 110.000,00 TL bedel karşılığında satın alındığını, bu satış işlemlerinde gerek alıcı gerekse satıcıların tapuda işlem yaparken satış bedelini fahiş derecede yüksek göstererek önalım hakkını önlemek istediklerini belirterek, önalım hakkı nedeniyle davalı adına kayıtlı payın iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin satın aldığı yere 110.000,00 TL bedel ödediğini, taşınmazda fiili taksim bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafa verilen kesin süre içerisinde davacının şufa bedelini yatırmamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Önalım davasında dava konusu payın satış bedeli ile ödenmesi zorunlu harç ve masrafların toplamından ibaret olan önalım bedelinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 734/2. maddesi gereğince hükümden önce mahkemece belirlenecek uygun bir zaman içinde depo edilmesi için davacıya süre verilmesi gerekir. Davacıya verilen bu sürenin kesin olduğuna da mahkemece karar verilebilir. Kesin süre içerisinde öngörülen işlem yerine getirilmez ise 6100 sayılı HMK’nın 94. maddesi gereğince işlemi süresinde yapmayan tarafın o işlemi yapma hakkı ortadan kalkar. Ancak anılan bu madde hükmünün uygulanabilmesi için davacının davayı sürüncemede bırakacak davranışta bulunması gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 94. maddesi gereğince kanunun belirlediği süreler kesindir. Hâkim, tayin ettiği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Aksi hâlde, belirlenen süreyi geçirmiş olan taraf yeniden süre isteyebilir. Bu şekilde verilecek ikinci süre kesindir ve yeniden süre verilemez. Kesin süre içinde yapılması gereken işlemi, süresinde yapmayan tarafın, o işlemi yapma hakkı ortadan kalkar.

Kanun ya da hakim tarafından tayin edilmiş olan kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen bir işlemin bu süre geçtikten sonra yerine getirilmesine yasal olanak bulunmamaktadır. Kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen işlem bazen davanın kaybedilmesi sonuçlarını da doğurmaktadır. Davaların uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere konan kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır.

Bu nedenle de hakim tarafından kesin süre verilirken;

1-Kesin süreye konu işlemin gerekli ve tarafların yerine getirebileceği bir işlem olması,

2-Verilen sürenin işlemin yapılması için yeterli ve makul bir süre olması, duruşma gününe kadar kesin süre nedeniyle yapılacak işlem sonrası başka bir işleme gerek yok ise bu sürenin takip eden duruşma gününe kadar verilmesi,

3-Yapılması gereken iş veya işlemler birer birer, varsa masraflarının da miktarıyla birlikte açıkça gösterilmesi,

4-Sürenin kesin olduğu ve sonuçlarının tarafa açıklanması zorunludur.

Somut olaya gelince; mahkemece davacı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu 14.02.2012 tarihli duruşma ara kararında, mazeretin kabulüne ve "geçen celsenin 3 nolu ara kararı gereği bahse konu miktarın mahkeme veznesine depo edilmesi için davacı tarafa gelecek celseye kadar kesin süre verilmesine, bu hususun temini için duruşma zaptının bir örneğinin davacı tarafa tebliğine, masrafın davalı tarafça karşılanmasına," karar verilerek, duruşma zaptının davacı vekiline bizzat 29.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür. İlgili ara karar ile davacı vekiline bahse konu miktarı depo etmesi için kesin süre verilmiş ise de, verilen kesin sürede kesin süreye uyulmamasının sonuçları açıkça belirtilmemiştir.

Mahkemece 14.02.2012 tarihli duruşma ara kararında, davacı tarafa verilen kesin sürenin sonuçları açıkça yazılmamıştır. Bu durumda verilen süre bir sonuç doğurmaz. Hukuk Genel Kurulunun 07.05.2003 tarih 2003/319-355 Esas- Karar sayılı ilamı bu yöndedir.

Bu nedenle mahkemece davacıya usulüne uygun şekilde kesin süre ihtaratı yapılarak, sonucuna göre deliller yeniden değerlendirilip bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7105, Karar No: 2014/9867, Tarih: 27.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7105 E.  ,  2014/9867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ... Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü'nce 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu' nun 22/d maddesine göre belirli aralıklarla davalı şirketten muayene eldiveni alımlarının idari ve teknik şartnameye uygun olarak yapıldığını, davalı şirket tarafından malların tesliminin yapıldığını, teknik ve idari şartlarda ödemenin tarihinin faturalardan sonra belirli sürelere bağlandığını, bu süreleri davalı şirketin de bilerek ihaleye katıldığını ve fiyat teklifini de buna göre verdiğini, ancak bu ödeme süreleri dolmadan davalı şirket tarafından 32.910,30 TL' lik fatura bedellerinin tahsili için ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/5560 sayılı dosyasından icra takibi başlatıldığını, icra takibinde fatura bedelleri dışında 1.892,34-TL işlemiş faizin yanısıra, tahsil harcı, icra avukat ücreti, harç ve masraf olmak üzere toplam 40.436,09-TL borç dökümü yapıldığını, yasal süre geçirildiğinden takibin kesinleştiğini, icra muamelelerine maruz kalmamak için vadesi gelmediği halde fatura bedellerine dair asıl alacak kısmının icra dosyasına ödendiğini, kötüniyetle yapılan icra takibindeki ana borç dışındaki diğer borçları kabul etmediklerini beyanla, müvekkilinin davalıya asıl alacak dışında kalan miktar bakımından borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı idarenin takibe itiraz etmeyip borcun aslını ödedikten sonra fer'ilerine itiraz edemeyeceğini, davacının iddia ettiği gibi 180 günlük ya da 210 günlük ödeme vadeleri olmadığını, müvekkiline tebliğ edilen ihale evraklarında bu yönde bir şart olmadığı gibi, müvekkilinin bu yönde bir imza ve kaşesini içeren belge de olmadığını beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı idarenin takibe itiraz etmeyip borcun aslını ödedikten sonra fer'ilerine itiraz edemeyeceğini, davacının iddia ettiği gibi 180 günlük ya da 210 günlük ödeme vadeleri olmadığını, müvekkiline tebliğ edilen ihale evraklarında bu yönde bir şart olmadığı gibi, müvekkilinin bu yönde bir imza ve kaşesini içeren belge de olmadığını beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalı şirket tarafından davacı kuruma satışı yapılan mallara ilişkin fatura bedeli ödemelerinin davacının ileri sürdüğü tarihlerde yapılacağına ilişkin şartnamelerde davalı şirketin imzasının bulunmaması nedeniyle bu şartnamelerin davalı şirketi bağlamayacağı, icra takibinden önce davacının temerrüdü sözkonusu olmadığından davalının icra takibinde 1.892,34-TL işlemiş faiz talebinde bulunamayacağı, davacı kurum takip dosyasında talep edilen işlemiş faizi ödemediğinden ve davalı şirketin takip konusu alacağın aslını talep etmeye hakkı bulunduğundan davacının davalı şirketten iadesini talep edebileceği herhangi bir alacağı bulunmadığı, takibin kötüniyetle yapıldığı ispatlanamadığından davalı tarafın kötüniyet tazminatı taleplerinin reddinin gerektiği, dava dilekçesinde dava değeri icra masraf ve harçlarıyla birlikte 7.955,61-TL olarak gösterildiğinden davanın kısmen kabulü ile, davacı tarafından davaya konu edilen ... 1. İcra Müdürlüğü' nün 2012/5560 sayılı dosyasından takipte faiz alacağı olarak talep edilen 1.892,34-TL' den borçlu olmadığının tespitine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle "mal/işe ait teknik ve idari şartlar" a dair belgenin 2. maddesindeki hükmün borcun muacceliyetiyle ilgili olmayıp, borçlunun temerrüdüne ilişkin olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3006, Karar No: 2015/5316, Tarih: 02.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3006 E.  ,  2015/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak-tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı-k.davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı-karşı davacı vekili Av. ... ile davacı-karşı davalı vekili Av. .... geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiracı tarafından açılan sözleşmenin haklı sebeple feshi sonucu uğranılan maddi zararın tazmini, karşı dava ise kiraya verenin kira alacağının tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiracı vekili asıl dava dilekçesinde; ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan.. İş Merkezindeki . Blok No:.Kat. nolu Dairenin davalı tarafından 15.09.2012 başlangıç tarihli, bir yıl süreli sözleşme ile T. Çatısı altında farklı branştan doktorların kendi muayenehanelerinde sağlık hizmeti vermeleri amacıyla davacıya kiralandığını, ... Bakanlığı Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkındaki Yönetmelik ve Genelgelerle, muayene açmak için gerekli olan kriterlerin belirlendiğini, en önemli kriter olan depreme ve yangına uygunluk maddeleri açısından kiralananın yeterli olmadığını, kiralanandaki tadilatların bitmesinden sonra doktorların münferit olarak ruhsat almak için İlçe Sağlık Müdürlüğü'ne müracaat ederek muayenehane uygunluk belgesi talebinde bulunduklarını, ancak taleplerinin yangına ve depreme uygun belgeleri olmadığı için reddedildiğini, şu anda binada çalışan tüm doktorların izinsiz çalıştığını, davalıya eksik olan deprem ve yangına uygunluk evraklarını tamamlaması için 13.06.2013 tarihinde keşide edilen ihtarla 15 gün süre verildiğini, verilen sürede eksiklikler tamamlanmadığı için kira sözleşmesinin davacı tarafından 05.08.2013 tarihli ihtar ile haklı sebeple feshedilerek kiralananın anahtarının 12.07.2013 tarihinde emanet tespit tutanağı ile notere bırakıldığını davalının edimini yerine getirmemesi nedeniyle davacının zarara uğradığını, kiralananda yapılan tadilatlar için ustalara 102.827,180 TL ödeme yapıldığını tespit dosyası ile bir kısım tadilatların bedelinin 61.289 TL olarak belirlendiğini, emlak komisyon ücreti olarak 11.800 TL ödendiğini, davalının ağır kusuru nedeniyle sona erdirilen sözleşmeden dolayı davalının sebepsiz zenginleştiğini belirterek 175.917,80 TL maddi zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Davacı şirket yetkilisinin kira sözleşmesini imzalamadan önce kiralananı gezip, muayenehane olarak kullanmak amacıya gereken araştırmayı yapmak üzere süre istediğini, bir mimarlık şirketinden depreme uygunluk konusunda rapor aldığını, aynı binada faaliyet gösteren başka kiracı doktorların muayene uygunluk belgesi aldıklarını, bu konuda davalının bir kusuru olmadığını, davanın reddini savunmuş, karşı dava dilekçesinde ise; Kiralananın 12.07.2013 tarihinde tahliye edildiğini, davalının 2013 yılının Temmuz ayı kira parası ile sözleşmenin 11. maddesinde kararlaştırılan üç aylık makul süre kira bedelini ödemekle yükümlü olduğunu belirterek 34.000 TL kira alacağının reeskont faiziyle birlikte davacı kiracıdan tahsilini istemiştir.

1-Davacı-karşı davalının asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 301. maddesi hükmü ( mülga 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 249 /1 maddesi ) gereği kiraya veren kiralananı kararlaştırılan tarihte, sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlüdür. Kira, sürekli bir akit olduğundan hem sözleşmenin kurulmasından önce var olan, hem de akdin devamı süresince kiracının bir kusuru olmaksızın ortaya çıkan ayıplar kiraya verenin tekeffülü altındadır. Diğer bir anlatımla, kiraya verenin sözleşme süresince kiralananın kullanmaya elverişli halde bulunması için gerekli önlemleri almak durumundadır. Bu yükümlülüğe aykırı davranıldığı takdirde kiracının bu nedenle oluşan zararının tazmini sorumluluğu gündeme gelir.

Dava konusu olayda uyuşmazlık, davacı kiracının sözleşmeyi feshetmekte haklı olup olmadığı ve feshe bağlı taleplerin kabule şayan olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı, kiraya verene keşide ettiği 13.06.2013 tarihli ihtarla yangına ve depreme uygunluk belgelerini tamamlaması için süre vermiş, müteakiben keşide ettiği 05.07.2013 tarihli noter ihtarı ile sözleşmeyi tek yanlı olarak feshetmiştir. Davacı sözleşmenin feshini kiralananın deprem ve yangına uygunluk raporu olmamasına ve bu nedenle çalışan doktorların muayenehane uygunluk belgesi alamaması olgusuna dayandırmıştır. İtfaiye Müdürlüğünün 17.06.2013 tarihli yazısı ile yangına karşı gerekli koruyucu önlemlerin alındığını ve yeterli olduğu bildirilmiş ise de; ... Sağlık Müdürlüğü'nün İlçe Sağlık Mdürülüğüne hitaben gönderdiği 06.03.2013 tarihli Dr. ...ın muayenehane açma talebine verilen cevapta Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün 15.02.2013 tarihli depreme dayanıklılık raporunda muayenehanelerin bulunduğu binada tespit edilen eksikliklerin tamamlanması gerektiği belirtildiğinden Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliğin İlgili Hükümleri çerçevesinde sözkonusu binaya ait Çevre ve Şehircilik Müdürlüğünce uygun olduğunu belirtir depreme dayanıklılık raporunun gönderilmesi halinde muayehane uygunluk belgesi alma talebinin değerlendirileceği belirtilmiş ancak davalı kiraya veren tarafından İl Çevre ve Şehircilik Müdürlüğünce uygun bulunan ilgili mevzuata göre alınmış depreme uygunluk raporu ibraz edilememiştir. TBK.nun 301. maddesi gereğince kiraya veren kiralananı sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlüdür. Davaya konu kiralananın bulunduğu binanın depreme uygunluk raporunun bulunmadığı açıktır. Davalının kiralanan kendi taşınmazındaki bu hukuki ayıbı bilmesi ve kira sözleşmesi akdedilirken bu ayıbı davacı kiracının bilgisine sunmuş olması gerekir. Zira taraflar sözleşmenin kurulması sırasında birbirine tam ve doğru bilgi vermek zorundadırlar. Kiraya arz edilen bir yapının yasal mevzuata uygun şekilde alınmış depreme dayanıklılık raporunun bulunması asıl olup, yanlış görünüm vermek veya kiralanandaki kusur ve ayıplar hakkında bilgilendirme yükümlüğünü ihlal etmek sözleşmenin ihlali niteliğindedir. Bu nedenle feshin davacı kiracı yönünden haklı gerekçeye dayandığının

kabulü gerekir. Mahkemece davacının taleplerinin, sözleşmenin haklı nedenle feshi hükümlerine göre değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

kabulü gerekir. Mahkemece davacının taleplerinin, sözleşmenin haklı nedenle feshi hükümlerine göre değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

2-Davacı-karşı davalı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince; Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin özel şartlar bölümünün 11. maddesinde kiracının 3 ay önceden kiralayana noterden yazılı olarak ihbar etmek ve 30 aylık kirayı peşin ödemek koşuluyla sözleşmeyi sona ermesinden evvel teminatsız ve tek taraflı olarak fesih edilebileceği kararlaştırılmıştır. Mahkemece bu düzenleme esas alınarak davacı kiracının Temmuz 2013 ve makul süre olarak belirlenen üç aylık kira bedelinden sorumlu olduğuna karar verilmiş ise de; Kiracı kira sözleşmesini haklı sebeple fesih ettiğine göre ancak tahliye tarihine kadar olan kira bedelinden sorumludur. Mahkemece davalı-karşı davacı lehine kiralananın tahliye edildiği tarihe kadar olan kira alacağına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 ve 3 nolu bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı-k.davalı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.