muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4226, Karar No: 2025/277, Tarih: 03.02.2025

Davacı ... tarafından, davalılar aleyhine Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/311 E. (bozma sonrası 2014/213 E.) sayılı dosyasında açılan ilk davada, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici tarafın edimlerini yerine getirdiği, davalı arsa sahibi ile davalı yüklenici yüklenici tarafa isabet eden 4 adet bağımsız bölümden 3 adetini üçüncü kişilere sattıkları, davalıların sözleşmeye aykırı hareket ettikleri, yüklenici tarafa düşen 1 adet bağımsız bölümün davalı arsa sahibi nın uhdesinde kaldığı ileri sürülerek nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile adına tesciline, üçüncü kişilere satışı yapılan 3 adet bağımsız bölümün değeri üzerinden alacağının tespiti ile hüküm altına alınmasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir. Bu davanın yapılan yargılaması sonucunda, davalı yüklenici üçüncü kişilere satışını yaptığı 3 adet bağımsız bölümün değerinin yarısını davacıya ödemesi gerektiği, bu talep yönünden taleple bağlı kalınarak 50.000,00 TL'nin davalı ...'ten tahsili ile davacıya ödenmesine, inşaatın %95 oranında tamamlandığı, yüklenici tarafından arsa sahibine karşı olan edimlerin tam olarak yerine getirilmediği, taşınmazın yapı kullanma izin belgesinin alınmadığı, eksikliklerin davalı arsa sahibi tarafından yerine getirildiği, davacı taraf edimini yerine getirmediğinden tapu iptal ve tescil isteminde bulunulamayacağı gerekçesiyle, davalı arsa sahibi a karşı açılan tapu iptal tescil ve alacak davasının reddine karar verilmiştir. Karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir.

Mahkemece anılan davada verilen karar, eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiş ise de, davacı işbu davada, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin tümüyle tasfiye edilerek, söz konusu sözleşmeden kaynaklı alacağının belirlenmesini, bu kapsamda öncelikli olarak davacı arsa sahibi uhdesinde bulunan ve sözleşme uyarınca yüklenici tarafa isabet eden nolu bağımsız bölümün adına tescilini, bu mümkün olmazsa, sözleşme hükümleri uyarınca tasfiye alacağının tahsilini talep etmektedir. İlk davanın gerekçesinde de şartları oluştuğunda yapılan imalatın bedelinin ve harcamaların sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde istenebileceği belirtilmiştir. Davacı işbu davayı açarken aradan geçen zaman içerisinde iskan ruhsatının alındığını, eksik imalatların giderildiğini ileri sürmüştür. İlk davada, arsa sahibi tarafından eksik ve ayıplı imalatların giderilmesi için yapılan harcamalar tespit edilmiştir. Yine bu davada yüklenici tarafa isabet eden 4 adet bağımsız bölümden 3 adetinin verildiği, bu 3 adet bağımsız bölüme ilişkin yüklenici tarafın alacağı kalmadığı belirlenmiştir.

Gelinen noktada taraflar arasındaki uyuşmazlık, arsa sahibi uhdesinde kalan nolu bağımsız bölüm üzerinden davacı yüklenicinin hakkı kalıp kalmadığı ve yine aralarındaki adi ortaklık ilişkisi kapsamında davacının, davalı ...’ten alacağı kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır. Bilindiği üzere inşaat sözleşmelerinden kaynaklı davalar dinamik dava niteliğinde olup, tarafların hak ve yükümlülüklerinin, inşaatın geldiği aşamaya göre yeniden belirlenmesi gerekir. Bu durumda, ilk davada belirlenen imalat oranı, arsa sahibi tarafından yapılan eksik ve ayıplı imalatların giderilmesi için yapılan harcamalar, iskan ruhsatı kim tarafından alınmış ise alınması için yapılan masraflar ve ilk davadan sonra inşaatın geldiği seviye ve tarafların iddia, savunma ve delillerine göre diğer hususlar üzerinde inceleme ve araştırma yapılarak, sözleşmedeki paylaşım oranlarına göre, davacı yüklenici un yapılan imalata göre davalı arsa sahibi ve ilk davanın kısmi dava olarak açıldığı gözetilerek, aralarındaki adi ortaklık ilişkisinde diğer davalı yüklenici bakiye alacağı kalıp kalmadığı tespit edilerek sonucuna göre, davacının tüm talepleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken, ilk davanın eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiği yönündeki yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunmadığından davacı yararına duruşma vekalet ücreti takdir edilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/894, Karar No: 2010/4998, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/894 E.  ,  2010/4998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık on altı adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 839 No’lu parsel hakkındaki davanın vazgeçme nedeniyle reddine, diğer taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine Karar verilmesi üzerine hüküm davalılar ..., ... ve davalı ... vekili tarafından satışına karar verilen taşınmazlara ilişkin olarak ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Hüküm temyiz isteminde bulunan davalı ...’e 7.1.2009 tarihinde tebliğ olunmuş, temyiz dilekçesi sekiz günlük yasal süre geçirildikten sonra 19.1.2009 tarihinde verilmiş olduğundan HUMK’nun 432 / 4 maddesi ve 1.6.1990 gün 1989 / 3, 1990 / 4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince davalı ...’in temyiz isteminin REDDİNE

2-Davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına ve taraf teşkilinde de bir usulsüzlük bulunmamasına, dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumları itibariyle aynen bölünmelerine olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmazlara satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenler ... ve ...'dan alınmasına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının davalı ...'e iadesine 27.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4181, Karar No: 2015/5640, Tarih: 16.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4181 E.  ,  2015/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2014

NUMARASI : 2014/1100-2014/2395

Taraflar arasında görülen tespit davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. ..'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, mirasbırakan ile tapu kayıt malikinin aynı kişi olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ''B.. A..'ın'' paydaş olduğu 488 parsel sayılı (imarla 4485 ada 2 ve 4506 ada 1 nolu parsel olan) taşınmazın intikali konusunda tapu idaresine başvurduğunda; tapunun geldisinin bulunmadığını, aynı isimde birden fazla kişinin olabileceği gerekçesi ile işlem yapılmadığını ileri sürerek, kayıt maliki ''B.. A..'ın'' mirasbırakanı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının mirasbırakanı ile kayıt malikinin aynı kişiler olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/(2). fıkrasının ç-1) bendi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

./..

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

./..

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

O halde; davaya konu taşınmazın kayıt maliki ''Ömer oğlu B.. A..'ın'' edinimine dayanak kura zaptı ile varsa tüm dayanaklarının Diyarbakır 2. Noterliğinden temin edilip değerlendirilmesi, yine kura zaptına konu taşınmazların tüm tedavüllü tapu kayıtları ile dayanaklarının getirtilip incelenmesi, S.S. Emniyet Yapı Kooperatifi'nin tasfiye edilip edilmediği araştırılarak, tasfiye olmuş ise kooperatife ait kayıt ve üyelere ilişkin evrakların hangi kuruma teslim edildiği belirlenip kayıt maliki B.. A..'ın üyeliğine dayanak evrakların getirtilmesi, tasfiye olmadığı anlaşılır ise ilgili kooperatiften yine anılan kayıt malikinin üyeliğine dayanak tüm belgelerin istenip, değerlendirilmesi, öte yandan, davaya konu taşınmaz Diyarbakır'da yer aldığına ve davacının mirasbırakanı da Mardin İli, Mazıdağı İlçesi nüfusuna kayıtlı olduğuna göre; ilgili nüfus müdürlüğünden, Diyarbakır merkez, bağlı ilçe, belde ve köylerinde kayıtta yeraldığı şekilde ''Ömer oğlu B.. A..'' adındaki tüm kişilerin nüfus kayıtları getirtilerek değerlendirilmesi, tüm bu araştırmalar neticesinde yeterli kanaat oluşmaz ise; taşınmazı iyi bilen yaşlı ve tarafsız kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişi, komşu taşınmaz malikleri ve davacının göstereceği tanıklarının da katılımı ile taşınmaz başında keşif yapılarak beyanlarına başvurulması, taşınmazı kimin hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettiğinin araştırılması, dava konusu taşınmazın kayıt maliki ile davacının murisinin aynı kişi olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, ondan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

../...

Kabul tarzı itibariyle de; çekişmeye konu 488 parsel sayılı taşınmaz, dava açılmadan önce imar uygulaması ile 4485 ada 2 parsel ve 4506 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara gittiği halde, imar parselleri yerine infazda sıkıntıya yolaçacak şekilde 488 nolu parsel üzerinden hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5262, Karar No: 2011/4527, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5262 E.  ,  2011/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...Köyü 195 ada 31 parsel sayılı 2772,33 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile 195 ada 31 parsel sayılı taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; davalılar, yargılama sırasında Ocak 1952 tarih 56 sırada kayıtlı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece, davalıların dayandığı tapu kaydı tüm geldi ve gitti kayıtları ile getirtilerek keşif sırasında mahallinde usulüne uygun şekilde uygulanmamış, çekişmeli taşınmaza uyup uymadığı tespit edilmemiştir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658 ve 6831 sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Yasa ile sadece hangi nitelikteki taşınmazların devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı yasada gösterilmiştir.

Mahkemece; öncelikle, dayanılan tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilerek, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan

Mahkemece; öncelikle, dayanılan tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilerek, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan

başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespitten sonra önceki bilirkişiler dışında seçilecek bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte dayanılan tapu kaydı mahalli bilirkişi eliyle mahallinde uygulanmalı, sınır denetimi yapılmalı, dayanılan tapu kaydının mahalline uyup uymadığı tespit edilerek tapu kaydı mahalline uyuyor ise tapu kaydının kapsadığı taşınmazları gösterir fenni bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, taşınmazın dosyada bulunan orman bilirkişi raporu ve rapora ekli memleket haritası ve hava fotoğraflarındaki konumu dikkate alınarak tapu kaydının 4785 ve 5658 sayılı Yasa kapsamında hukuki değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 18/04/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6169, Karar No: 2024/3107, Tarih: 04.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/6169 E.  ,  2024/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/62 E., 2015/37 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel

istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

SSÇ'ler hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 Kanun) 103 üncü maddenin ikinci ve altıncı fıkraları ile SSÇ'ler Fatih ve Şiyan için 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve SSÇ Müslüm için 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sevk maddeleri uyarınca SSÇ'ler Fatih ve Şiyan'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 8 yıl 4 'er ay hapis cezası, SSÇ Müslüm'ün 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

SSÇ Müdafilerinin Temyiz İsteği

SSÇ’lerin suç işleme kasıtlarının bulunmadığına, yaşlarının küçük olduğuna, suçun vasıf ve mahiyetini bilmediklerine, mağdurun ruh sağlığının olay öncesinde bozulmuş olduğuna, mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, mahkûmiyet için kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabule göre koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin SSÇ'ler tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından Mahkemece kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, SSÇ müdafilerinin temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/37 Karar sayılı kararında SSÇ müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden SSÇ müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.