muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10905, Karar No: 2009/12274, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10905 E.  ,  2009/12274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Birinci ve ikinci ürün taze fasulye ve buğday ürünleri ile zeytin ürününün 2009 yılı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4217, Karar No: 2021/9017, Tarih: 23.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4217 E.  ,  2021/9017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda tarafların istinaf başvurularının esastan reddine dair verilen kararın Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda bozularak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerine duruşma istemli olarak temyiz edilmesi üzerine, uyuşmazlığın miktarı itibariyle duruşma isteminin reddiyle temyiz isteğinin incelenmesinin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070,00 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle her iki tarafın temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3070, Karar No: 2006/5249, Tarih: 08.06.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3070 E.  ,  2006/5249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 145 ada 23 parsel sayılı 10503,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğundan söz edilerek çalılık niteliğiyle davalı hazine adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı ... ve müşterekleri tapu ve vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacı... mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın davacıların dayandıkları tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesiyle yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro sırasında taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve çalılık niteliğinde bulunduğu düşüncesi ile hazine adına tespit edilmiş, davacılar iki ayrı tapu kaydına ve vergi kaydına dayanarak tespitin iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Tespit nedenine ve ileri sürülüşe göre uyuşmazlık, taşınmazın dayanılan tapu ve vergi kayıtları kapsamında kalıp kalmadığı yönünde toplanmaktadır. Dayanılan tapu kayıtlarından K.Sani 334 tarih 87-88 nolu

sicilden gelen 5.10.1934 tarih 4 sıra nolu tapu kaydının sınırları doğusu evvelce urlak (Urlalı) ......bahçesi, batısı ... bahçesi, güneyi Çallızade ... bahçesi okuyup miktarı 3680 m2, diğeri ise Mart 309 tarih, 25 ve 26 nolu sicillerden gelen 14.1.1935 tarih 23 sıra nolu kayıttır. Mart 309 tarih, 25 ve 26 nolu kaydın sınırları yönsüz olarak ... ... yetimleri ve ... ve ... zeytinlikleri ve çay, 14.1.1935 tarih 23 nolu kaydın sınırları ise yönlü olarak doğusu çay, batısı ... ... yetimleri ve kısmen Vakıf, kuzeyi yol, güneyi ... okumakta olup miktarı 2300 m2 dir ve kadastro sırasında kayıt 145 ada 9 parsele revizyon görmüştür. 5.10.1934 tarih, 4 sıra nolu tapu kaydı ise 153 ada 1 nolu parsele revizyon görmüştür. Tapu kayıtlarının taşınmaza uyduğunun yada taşınmazın tapu kayıtları kapsamında kaldığının kabulü için sınırlarda okunan kişi yerlerinin ve ayrıca 14.1.1935 tarih 23 nolu kaydın sınırında okunan Vakıf ve değirmen yerlerinin arazi üzerinde bilirkişilere göstertilip düzenlenecek krokiye işaret ettirilmesi gerekir. Bilgilerine başvurulan yerel bilirkişilerin kayıtların uygulanması ve kayıtlarda yazılı sınır yerleri ile ilgili sözleri soyut içerikli ve gerekçeye dayanmamaktadır. 5.10.1934 tarih 4 sıra nolu tapu kaydının güney sınırında okunan Çallızade ... bahçesi diye bildirilen 2 nolu, yine aynı kaydın batısında okunan ... bahçesi olarak gösterilen 144 ada 1 nolu parselin kadastro tutanakları ile tespitlerine esas alınan kayıtlar getirtilip uygulanarak yerel bilirkişi sözlerinin denetlemesi yapılmamış, kuzeydeki 26 ve güneydeki 3 nolu parsellere ilişkin kadastro tutanakları ve dayanağı kayıtlar getirtilip taşınmaz yönünü ne şekilde sınır okudukları da belirlenmemiştir. 145 ada 24 ve 25 ve 153 ada 1 nolu parsellere revizyon gören 5.10.1934 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydının doğusu Urlalı Veli dayı denmesine karşın doğudaki 9 nolu parselin tespitine esas alınan 14.1.1935 tarih 23 nolu tapu kaydının ve geldisinin iktisaplarında söz konusu kişi adına yer verilmediği halde

dayanak tapunun dava konusu parselleri kapsadığının kabulünün nedenleri de anlaşılamamıştır ve ayrıca tapu kayıtları da ilk tesisinden itibaren düzenli bir biçimde intikalleri ile birlikte getirtilmemiştir.

dayanak tapunun dava konusu parselleri kapsadığının kabulünün nedenleri de anlaşılamamıştır ve ayrıca tapu kayıtları da ilk tesisinden itibaren düzenli bir biçimde intikalleri ile birlikte getirtilmemiştir.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde, kayıt örnekleri eklenerek gerek 14.1.1935 tarih 23 ve gerekse 5.10.1934 tarih 4 sıra numaralı tapu kayıtları ilk tesislerinden itibaren iktisap sebepleri de yazılmak suretiyle düzenli olarak intikalleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığın’dan ve alınacak cevaba göre gerektiğinde yerel Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli. İlk tesis kayıtlarındaki miktar ve sınırlarla intikali olan kayıtlardaki miktar ve sınırlar arasında farklılık doğduğunda nedenleri sorulup varsa bununla ilgili belge örnekleri getirtilip incelenmeli bu arada 144 ada 1 nolu parsel ile 24 nolu parsele kuzeyden sınır teşkil eden 26 ve 23 nolu parsele batı yönden ikinci derecede sınır teşkil eden 2 ve 3 nolu parsellerin kadastro tutanakları ve dayanağı olan kayıtlar celbedilmeli, daha sonra tüm tespit bilirkişileri ile önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve tanıklar huzurunda yerinde yeniden keşif yapılarak taşınmazı ve çevresini iyi bilen elverdiğince yaşlı ve yansız kişilerden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla dayanılan tapu kayıtlarıyla 528 tahrir nolu vergi kaydının uygulaması yapılarak aidiyet ve kapsamları kesin olarak saptanmalı, bilirkişilere tapu kayıtlarındaki ve vergi kaydındaki kişi yerlerinin nereleri olduğu arazi üzerinde göstertilip düzenlenecek krokiye işaret ettirilmeli, bu arada 14.1.1935 tarih 23 nolu tapu kaydının güney sınırında yazılı değirmen ve batı sınırında sözü edilen Vakıf yerinin nereleri olduğu da arazi üzerinde aynı yöntemle belirlenmeli, bilirkişiler tarafından bilinmeyen sınırlar olduğunda tanıkların bilgisine başvurulmalı, güneydeki 11 ve 19 nolu parsellere revizyon gören tapu kayıtlarının kuzey sınırında okunan ... ............ karısının davacılar ve miras bırakanları olan kişiler olup olmadığı üzerinde de durulup delillerin değerlenmesinde ve uygulamada nazara alınmalı, kayıtların taşınmaza uygunluğu halinde sabit sınırlı oldukları gözetilerek kapsamlarının

miktarlarına göre değil, sınırlarına değer verilerek belirleneceği ilkesi dikkate alınmalı, tapu kayıtlarının uymaması halinde önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların 1936 ve 1937 yıllarından beri taşınmazın tarımsal amaçla zilyet edilmediği ve boş bırakıldığı yolundaki sözleri zilyetliğin iradi terki’nin göstergesi sayılmalı ve bunun sonucu olarak zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği düşünülmeli, fen bilirkişisine yapılan keşif ve uygulamayı ve özellikle kayıtlardaki sınır yerlerini açıkça yansıtır ve izlemeye olanak verecek biçimde geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Davalı hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA 8.6.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4943, Karar No: 2025/873, Tarih: 19.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/4943 E.  ,  2025/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/67 E., 2022/251 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;

1.Müvekkil Şirketin müteahhitliğini üstlendiği ... ili, Çankaya ilçesi, Dikmen Ata Mahallesindeki 6 adet parsele ilişkin hazırlanan 1/5000 ölçekli nazım ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliğine ilişkin olarak davalı Bakanlığın Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğü hesabına 29.08.2013 tarihinde 312.439,68 TL yine bu bedele ilaveten davalı Bakanlık hesabına da 29.08.2013 tarihinde 1.000.000,00 TL ödeme yapıldığını,

2. ... Mekansal Planlama Genel Müdürlüğünün 19.11.2014 tarihli, Bakanlığa hitaben yazılan yazısında yatırıldığı iddia edilen 1.000.000,00 TL'nin yatırılmasına yönelik ilgili plan değişikliğine ait işlem dosyasında herhangi bir bilgi ya da belgeye rastlanılmadığı, bu bedelin hangi amaçla yatırıldığının anlaşılamadığının belirtildiğini ileri sürerek; davacı şirket tarafından gereksiz yere yatırılan 1.000.000,00 TL'nin sebepsiz zenginleşme tarihi olan 29.08.2013 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;

1.Davacı Şirketin müteahhitliğini üstlendiği parsellere ilişkin hazırlanan 1/1000 ölçekli uygulama imar plan değişikliğinin, 644 sayılı KHK'nın 2. maddesinin (h) hükmü uyarınca değerlendirilmek üzere, Ankara Valiliği, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 03.05.2013 tarihli, 10761-723 sayılı yazısı ekinde müvekkil idareye sunulduğunu,

2. İlgili kurum - kuruluş görüşlerini ve plan değişikliğine ilişkin eksikliklerin tamamlanarak Bakanlığa iletilmesini müteakip plan değişikliği onay işlemlerinin sonuçlandırılabilmesi amacıyla ... Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğünün 2013 yılı uygulanacak birim fiyat listesindeki düzenleme doğrultusunda plan inceleme ve işlem hizmet bedelinin Daire Başkanlığınca 312.439,68 TL olarak hesaplanarak hesap numarasına yatırılması gerektiğinin 22.08.2013 tarihli ve 12846 sayılı yazı ile ilgiliye bildirildiğini, Ziraat Bankası internet bankacılığı tarafından 29.08.2013 tarihinde 312.439,68 TL tutarında EFT yapıldığına dair dekontun faks olarak gönderildiğini,

3. Kurumlarınca yapılan inceleme ve araştırma sonucu plan inceleme ve işlem bedeli olarak hesaplanan 312.439,68 TL bedelin doğru olduğu, bu bedel dışında herhangi bir resmi yazışma yoluyla ilave bir bedel istenmediği ve bu dosya işleminin alınan 312.439,68 TL kapsamında yürütüldüğü anlaşıldığından ilave bedelin hangi amaçla yatırıldığının anlaşılamadığının, ne maksatla istenildiği belirlenemeyen 1.000.000,00 TL'nin iadesine yönelik herhangi bir işlem yapılması mümkün olmadığından açılan davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.02.2016 tarihli ve 2015/377 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararında davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 08.01.2019 tarihli ve 2016/10101 Esas, 2019/86 Karar sayılı kararında; Dosyadaki bilgi ve belgelerden 1.000.000,00 TL'nin ne maksatla ödendiği anlaşılamamış olup Mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve araştırma uyuşmazlığı çözmeye, sağlıklı bir sonuca ulaşmaya yeterli olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar vermiştir.

B.Mahkemece Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, bozma ilamı öncesi verilen kararın icraya konulması sonucu davalıdan talep edilen tüm alacakların tahsil edildiği, icra dosyasının infaz edildiği gerekçesiyle, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, Mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verildiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Türk Borçlar Kanununun 77. maddesi gereğince “Haklı bir sebep olmaksızın, bir başkasının malvarlığından veya emeğinden zenginleşen, bu zenginleşmeyi geri vermekle yükümlüdür. Bu yükümlülük, özellikle zenginleşmenin geçerli olmayan veya gerçekleşmemiş ya da sona ermiş bir sebebe dayanması durumunda doğmuş olur.”

Buna göre borcun kaynağı olarak öngörülen sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için; bir taraf zenginleşirken diğerinin fakirleşmesi, zenginleşme ve fakirleşme arasında uygun nedensellik (illiyet) bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli haklı bir sebebe dayalı olmaması gerekmektedir.

Sebepsiz zenginleşmeden bahsedilebilmesi için aranan en önemli şart zenginleşenin mal varlığında meydana gelen artışın haklı bir sebebe dayanmamasıdır.

Davacı tarafından 29.08.2013 tarihinde Ziraat Bankası aracılığıyla ... hesabına 1.000.000,00 TL para yatırılmış olduğu bellidir. Davalı taraf dosya kapsamında bulunan tüm yazışmalarda paranın hangi amaçla Bakanlık hesabına geçmiş olduğunun belli olmadığını bildirmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere davacı tarafından kurum hesabına yatırılan paranın her hangi bir sebebe dayalı olmadığı kurum tarafından da belirtildiğinden haklı sebebe dayalı olmayan zenginleşmeden dolayı paranın istirdadına karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki kararın onanmasına dair karara katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/7634, Karar No: 2019/19017, Tarih: 10.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7634 E.  ,  2019/19017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7222, Karar No: 2014/2931, Tarih: 07.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7222 E.  ,  2014/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/1-2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakkında takipsizlik kararı verilen makinist ...'in idaresindeki ....-.... seferini yapan yük treni ile seyri sırasında, demir yolu ile kara yolunun kesiştiği kontrolsüz demir yolu hemzemin geçidine geldiğinde, sağındaki kara yolundan gelen ve seyir yönünde sırası ile “geçme yasağı başlangıcı levhası, hemzemin geçide 300 metre mesafe levhası, hemzemin geçit levhası, 200 metre levhası, 50 km hız sınırı levhası, 100 metre mesafe levhası, 30 km hız sınırı levhası, kontrolsüz geçiş ve DUR ” levhaları bulunan ve kontrolsüz demir yolu geçidine giren sanığın idaresindeki ev eşyaları yüklü kamyona sol arkasından çarpması şeklinde meydana gelen olayda, kamyonunun kasasında yüklü bulunan ev eşyaları üzerinde yolcu taşıyan ve kar yağışlı havada, ıslak zeminli yolda seyir yönüne hitap eden levhaları dikkate almadan seyredip kamyonun kasasındaki ev eşyaları üzerinde yolcu olarak taşıdığı iki kişinin ölümüne, kamyonda yolcu olarak bulunan 7 kişinin de yaralanmasına neden olan sanık hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve cezasında TCK nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; yine oluşa göre asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin ölümüne kendisinden şikayetçi olmayan 7 kişinin de yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 07.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14322, Karar No: 2010/1534, Tarih: 22.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/14322 E.  ,  2010/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesinden vazgeçilmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/2, 522/1, 523/1. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-f, 168/1, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.