muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5388, Karar No: 2019/2393, Tarih: 28.05.2019

Üçüncü kişinin yolsuz kayda dayanarak ayni hak kazanımının korunabilmesi için tescilin yolsuzluğunu bilmemesi veya bilebilecek durumda olmaması gerekir. Bu bağlamda, üçüncü kişilerin Medeni Kanun’un 3. maddesi çerçevesinde iyiniyetli olması esastır. Buna göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan üçüncü kişiler iyiniyet iddiasında bulunamazlar. Burada aranan iyiniyet, tescil isteminin yevmiye defterine kaydı esnasında mevcut olmalıdır. Ancak, kütükteki tescilin belgelerle çeliştiğini bilmesine ya da şüphelenmesine rağmen bunu incelemekten veya gerekli özeni göstermekten kaçınır ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığını ispat etme yükü, iddia eden tarafa aittir. Ancak iyiniyetin olmadığını kanıtlamak zor olduğundan bunu iddia eden bazı fiili karinelerden yararlanabilir. Örneğin, ayni hak kazanan kişiyle yakın bir ilişkinin bulunması, malın el değiştirmesinin kıssa sürede olması veya düşük bir bedelle el değiştirmesi durumlarında iyiniyet iddiasında bulunulamayacağı karine olarak kabul edilebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bünyesinde gayrimenkul satış vaadi ve eser sözleşmesini barındıran bir sözleşmedir. Bu sözleşmede arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek; yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde ise yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmek ile yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin edim borcu ise sözleşmede kararlaştırılan koşullarda binayı yapıp arsa sahibine teslim etmektir. Aynı zamanda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ani edimli bir sözleşmedir. Ani edimli sözleşmenin kural olarak geriye etkili feshi ve tasfiyesi mümkündür. Geriye etkili fesihte sözleşmenin tarafları verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilirler. Uygulamada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldıktan sonra yüklenici henüz edimlerini yerine getirmeden; arsa sahibi, arsa veya kat irtifak tapularını veya bir kısmını yüklenici

adına tescil ettirmekte ve yüklenici finans ihtiyacını karşılamak için devredilen bağımsız bölüm veya arsa hisselerini üçüncü kişilere satmaktadır. Arsa payı veya bağımsız bölümlerin satılmasından sonra yüklenici edimlerini yerine getirmediği için sözleşmenin geriye etkili feshedildiği bir realitedir.

adına tescil ettirmekte ve yüklenici finans ihtiyacını karşılamak için devredilen bağımsız bölüm veya arsa hisselerini üçüncü kişilere satmaktadır. Arsa payı veya bağımsız bölümlerin satılmasından sonra yüklenici edimlerini yerine getirmediği için sözleşmenin geriye etkili feshedildiği bir realitedir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin TMK nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir. Yaptığı araştırmada tapu kaydının yüklenici adına olduğunu tespit eden birinin -aksi ispat edilmedikçe- iyi niyetli olmadığını söylemek mümkün olmadığı için "tapuya güven ilkesine" istinaden mülkiyet kazanımının korunması TMK nın 1023. maddesi ve hakkaniyet gereğidir.

Her arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden tapu intikali yapılan yükleniciden tamamen iyi niyetli olarak arsa payı veya bağımsız bölüm satın alanın bu iktisabını geçersiz saymak TMK nın 1023. maddesi karşısında açıkça Kanuna aykırı davranmak olacaktır. Arsa sahibi iyi niyetli ve risk almak istemiyorsa; tapu devrinin, sözleşme nedeniyle yapıldığını tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle üçüncü kişilerin iyi niyet iddialarını bertaraf edebilir. Tapu siciline basit bir şerh vermekten kaçınan arsa sahibinin tamamen iyi niyetli üçüncü kişiler karşısında ve onların zararına sebep olacak şekilde korunması menfaatler dengesine aykırı olduğu gibi, taşınmaz hukukunun temeli olan "tapuya güven ilkesine" de açıkça aykırıdır.

Somut olayda davacı/arsa sahibi ile yüklenici .... Ltd. Şti. arasında 15.08.2008 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış ve bu sözleşmeye göre zemin katta iki adet depolu dükkan yapılacağı ve bu dükkanlardan birinin arsa sahibi/davacıya, bir adedinin de yüklenici şirkete bırakılacağı kararlaştırılmış olmasına rağmen zemin katta iki dükkan yerine tek dükkan yapılmış, irtifak tapusu tesis edilmiş ve yüklenici adına tapuya tescil edilmiştir. Yüklenici şirket yetkilisi söz konusu dükkanı Zernişah Uçak’a 09/07/2014 yılında tapuda satış yapmıştır. Her ne kadar davacı arsa sahibi arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre dava konusu dükkanın 1/2 hissesinin kendisine ait olduğunu iddia etmiş ve yerel mahkeme bu yönde karar vermişse de; yargılamanın tüm aşamalarında davalı Zernişah iyi niyetli olarak ve tapuya güvenerek dava konusu dükkanı satın aldığını beyan etmiştir. Davacı taraf, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini tapuya şerh ettirmeden, tapuyu yüklenici şirkete devretmiş, yüklenici şirket bu taşınmazın tapuya tescilinden yaklaşık iki yıl sonra davalıya satmıştır. Yukarıda da açıkladığımız gibi, üçüncü kişinin iyi niyeti asıldır. Yani davalının TMK nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iyi niyetli olduğu karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksini, yani davalının kötü niyetli olduğunu davacı tarafın ispatlaması gerekir. Somut olayda, davalının dayandığı resmi belgeye karşı; davacı taraf, “afaki” iddialar dışında davalının kötüniyetli olduğuna dair; kiracı, iş ilişkisi içinde olduğu kişi ve akrabasını tanık olarak dinletme dışında inandırıcı hiçbir delil sunamamıştır. Bu nedenle, davalının mülkiyet iktisabının TMK nın 1023. maddesi gereğince korunması gerekir.Yerel mahkemenin TMK nın 1023. maddesinin amaç ve koruduğu yarara aykırı olan gerekçesi de dikkate alınarak kararın bozulması gerekirken dairemizin Sayın çoğunluğunun kararın onanmasına dair kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2023/6215, Karar No: 2024/8631, Tarih: 17.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/6215 E.  ,  2024/8631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1484 E., 2022/2312 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/777 E., 2021/414 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... Isı Cam San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... Isı Cam San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının ... Isı Cam San. ve Tic. Ltd. Şti. firmasında çalışmakta iken 05.06.2016 tarihinde transpalet ile cam yüklü paleti çekerken Isı Cam kısmına gelip camları indireceği esnada indirme işlemi için transpaletin düğmesine basmadan evvel transpalet aletinin hidroliğinin boşalması neticesinde camların üzerine düşmesi nedeniyle ağır yaralandığını, maluliyet oranının %27 olduğunu, davacının geçirmiş olduğu kaza nedeniyle sürekli iş göremez hale geldiğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1000 TL maddi, 5000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile müvekkili Kurum arasında akdi bir bağ olmadığı gibi davacının uğradığı iş kazası nedeniyle kasti ve kusuru olmayan müvekkilinden bu konuda tazminat isteme hakkının bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... Isı Cam San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; olayın tüm uyarılara rağmen davacının cam yüklü paleti bağlamamasından ve hareket eden paleti tutmak istemesinden kaynaklandığını, olayda davacının kusurlu olduğunu, açılan davayı kabul etmediklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda;

'' a-) Davalı SGK yönünden;- feragat sebebi ile davanın reddine,

b-) Davalı ... Isıcam San ve Tic Ltd Şti yönünden

-Davanın kısmen kabulü ile 165.611,13 TL maddi, 3750 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 05.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine manevi tazminat konusunda fazla talebin reddine'' karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

b-) Davalı ... Isıcam San ve Tic Ltd Şti yönünden

-Davanın kısmen kabulü ile 165.611,13 TL maddi, 3750 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 05.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine manevi tazminat konusunda fazla talebin reddine'' karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... Isı Cam San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirket tarafından davacıya yapılan ödemelerin mahsup edilmemesinin hatalı olduğunu, kazada davacının esas kusurlu olduğunu belirterek hükmün ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ..Dosya kapsamındaki yazı, bilgi ve belgelere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesince taraflarca gösterilen delillerin toplanmasında, değerlendirilmesinde usul ve esas bakımından hukuka aykırılık bulunmamasına, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere göre ve özellikle, davacının camları cam kesim bölümünden el ile hareket ettirilen transpalete yükleyerek ısıcam bölümüne götürmek üzere hareket ederken manevra sırasında transpalet üzerindeki camların ön kısma doğru yatmaya başlaması üzerine devrilmekte olan camları tutmaya çalışırken sağ elinden yaralandığı, olayın meydana gelmesinde davacının %25 ve davalının %75 kusurlu olduklarına ilişkin bilirkişi heyet raporunun olayın oluş şekline ve dosya kapsamına uygun olduğu, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalının yaptığı istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Isı Cam San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Isı Cam San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı ... Isı Cam San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirildiği hususları da dikkate alınarak, tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... Isı Cam San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10226, Karar No: 2024/15860, Tarih: 05.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10226 E.  ,  2024/15860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : Davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 57. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar 3.096,23 TL olup bu miktarın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince karar tarihi itibarıyla bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren nezdinde proje elektrik mühendisi olarak projenin mühendislik, tasarım, satın alma, saha koordinasyonu sağlanması, malzeme onayları, idare ile görüşmeler gibi projenin her aşamasında görev aldığını, müvekkilinin prim alacağı olan projelerin ...-1, ...-2 ve ...-3 projeleri olduğunu, projelerle ilgili olarak müvekkiline ödenmesi gereken evre primleri eksik ödendiği gibi iş bitim primlerinin ise hiç ödenmediğini, davalı işyerinde prim uygulamasının her şeyden önce işyeri şartı hâline geldiğini, keza prim ödemesinin davalı ile kurulan iş sözleşmesinin esaslı unsurlarından olduğunu, davacının iş sözleşmesi süresince "jestiyon-para transferi" gibi açıklamalar ile prim ödendiğinin hesap hareketleri incelendiğinde kolaylıkla tespit edilebileceğini ileri sürerek prim alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde çalışırken görevlendirmeler nedeniyle fazla çalışma yapmak zorunda kaldığını, yine hafta tatillerinde çalışmak zorunda kaldığını ileri sürerek fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde çalışırken görevlendirmeler nedeniyle fazla çalışma yapmak zorunda kaldığını, yine hafta tatillerinde çalışmak zorunda kaldığını ileri sürerek fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili asıl davaya verdiği cevap dilekçesinde; yetki itirazlarının bulunduğunu, davacı/birleşen davacının davaya konu ettiği fazla çalışma ve hafta tatili alacakları bakımından davasını belirsiz alacak davası olarak ikâme etmişse de işbu davaya konu alacaklar bakımından belirsiz alacak davasının koşullarının oluşmadığını, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davacının Şirket bünyesinde prim alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı vekili birleşen davaya verdiği cevap dilekçesinde; yetki itirazlarının bulunduğunu, davacı/birleşen davacının davaya konu ettiği fazla çalışma ve hafta tatili alacakları bakımından davasını belirsiz alacak davası olarak ikâme etmişse de işbu davaya konu alacaklar bakımından belirsiz alacak davasının koşullarının oluşmadığını, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davacının Şirket bünyesinde fazla çalışma ve hafta tatili alacağı olduğuna yönelik iddialarının gerçek dışı olduğunu işbu davanın yalnızca Şirketten haksız kazanç elde etme amacıyla kötüniyetle ikâme edildiğini, zamanaşımı def'inin bulunduğunu, müvekkili Şirket bünyesinde davacının iddia ettiği gibi bir fazla çalışma uygulaması olmadığı gibi fazla çalışma alacaklarının ödenmemesinin de söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamında beyanları alınan tanıkların ve dosyaya sunulan belgelerin davacıyı desteklediği, davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yaptığının ispatlandığı, yapılan işyeri kayıtları incelemesinde; davacının merkez işyerinde proje elektrik mühendisi olarak çalıştığı, yurt dışına görev gereği geçici süreli giriş/çıkış yaptığı ve merkez çalışan personellerine yıllık net ücretlerinin %20'si kadar prim verildiği, davacının çalışma dönemi içerisinde 20.614,62 TL prim ödendiği, her ne kadar taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde prim ödeneceği yazılı belirtilmemiş ise de ödenen prim tutarları dikkate alındığında prim ödemesinin Şirket uygulaması hâline geldiği, zira davacı işçiye merkez personeli olarak yıllık net ücretinin %20 oranında prim ödendiği, çalışma süresi boyunca toplam 20.614,62 TL prim ödemesi yapıldığı başka da prim alacağı varlığının işyeri kayıtlarından tespit edilemediği, davacının prim alacağı talep ettiği projelerin henüz tamamlanmadığı, bahsi geçen prim talebinin ön şartının proje bitimi olduğu dolayısıyla davacıya hak etmiş olduğu tüm primlerin ödendiği, iş sözleşmesinin sonlandığı tarihte henüz doğmamış prim alacaklarının talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; salt işveren kayıtlarına göre prim tespiti yapılarak ödendiği kabulü ile prim alacağına yönelik talebinin reddinin hatalı olduğunu, tanık beyanlarının da dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerektiğini, alacağın raporda da tespit edilen e-posta yazışmalarında davalı işveren Şirketin Genel Müdürü tarafından onaylanan net tutarlar olup iş bitirme primi ile primin ödenme zamanının kastedildiğini, proje bitmeden ayrılan personele iş bitim primlerinin ödenmesinin Genel Müdürün onayına sunulması üzerine Genel Müdürün bu hususu onayladığını, Mahkeme gerekçesindeki davacıya yıllık net ücretinin %20'si oranında prim ödendiği, bunun da tamamının ödendiğine dair tespitin hiçbir somut dayanağı bulunmadığını, birleşen davada tanıkların işverene karşı davaları olduğundan bahisle beyanlarına itibar edilmemesinin kabul edilemez olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; prim alacağında yıllık ücretinin %20'si oranında prim verildiği kabulünün hatalı olduğunu, böyle bir sistem bulunmadığını, ancak prim talebinin reddinin yerinde olduğunu, davacının yurt dışı çalışmalarına tanıklık edenlerin işverene karşı davalarının bulunması sebebiyle beyanlarına itibarla hüküm kurulamayacağını, ayrıca yıllık 270 saat fazla çalışmanın ücrete dâhil olması sebebiyle fazla çalışma alacağı olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının prim alacağının reddine dair kararın yerinde olduğu, davacının haftalık 19,5 saat fazla çalışma yaptığı kabulü ile hesap yapılmış olup davacının sadece yurt dışında çalıştığı haftalar için fazla çalışma yaptığı kabulü karşısında yıllık 270 saati doldurmayan fazla çalışma alacağı talebinin reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle benzer gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının prim, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32, 41, 46 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı tarafa iadesine,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,