muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/63, Karar No: 2025/1238, Tarih: 25.03.2025

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.06.2015 tarihli ve 2014/1084 E., 2015/506 K. sayılı kararıyla; zaman zaman davalı firma ve onun bağlı olduğu...'ın davacıya malzeme vermekte sıkıntı çektiği, işin uzamasına neden olduğu, bazen de projedeki boru çaplarını büyüterek davacının kusuru olmaksızın farklı montajlara gidildiği, buna göre sözleşme konusu işin uzamasında davalı ve dava dışı iş sahibinin davranışlarının etkili olduğu, bu nedenle akdin feshinin haklı olmadığı, davalının TBK'nın 473/2. hükmüne göre sözleşmeyi feshedilmesi için davacıya ihtarda bulunması ve ihtarında ayıplı veya sözleşmeye aykırı yapılmış işlerin düzeltilmesi için süre vermesi gerekirken buna uygun davranmadığı, davalının sözleşmeyi haksız olarak feshettiği için, davacının fesih anına kadar yapmış olduğu işlerin bedelini ödemekle yükümlü olduğu, ancak davacının fesih anına kadar ne miktarda iş yaptığını ispata yönelik belgeleri dava dosyasına sunmadığından davacının ne miktarda iş yaptığı hususunun bilirkişilerce tespit edilemediği, davacının davalı adına 2 adet hakediş bedeli faturası düzenlediği, bunların toplam tutarının 111.698,80 TL olup davalı tarafından davacıya toplam 160.081,42 TL ödeme yapıldığı, sonuçta davacının bakiye iş bedeli alacağı kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 02.06.2015 tarihli ve 2014/1084 E., 2015/506 K. sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairemizin (Kapatılan 15. Hukuk Dairesi'nin) 06.06.2017 tarihli ve 2016/3306 E., 2017/2428 K. sayılı ilamıyla, davacının 13.02.2013 tarihli teklif ve bu teklif metninin altının her iki tarafça imzalanmasıyla yevmiye ücretinin belirlendiği, davacı bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde hak ettiği ücretin belirlenmesine esas olarak kendi çalışanlarının kayıtlarının davalı yüklenici ve dava dışı iş sahibinde bulunduğunu ileri sürdüğü, taşeron alacağının varlığı ve bedele hak kazandığını ispatlaması için fatura düzenleme şartının olmadığı, bu durumda davalıya ve dava dışı iş sahibine ait sözleşme konusu işlerle ilgili davacı ve bildirdiği elemanların şantiye giriş çıkış ve çalışma saatlerini gösteren kayıtlar getirildikten sonra bilirkişiden her iki sözleşme hükümleri, tespit dosyası göz önünde tutularak davacının itirazlarını da karşılar şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Mahkemenin 02.07.2019 tarihli ve 2017/712 E., 2019/851 K. sayılı kararıyla, davacı tarafça dosyaya sunulan günlük puantaj listelerinden hareketle, iş bu puantaj tablolarının 13.03.2013 tarihinde başladığı, 18.05.2013 tarihinde sona erdiği, çalışan personel sayısı, fazla mesai saati ve tatil günü çalışma saati nazara alındığında davacının işçilik alacağının 390.447,00 TL olduğu, davacı tarafın davalı taraftan 160.081,40 TL aldığını kabul ettiği, 390.447 TL'den 160.081,40 TL'nin tenzili ile davacının bakiye 230.365,60 TL alacağının olduğu ve işbu alacağının da davacı tarafça davalıya gönderilen 16.09.2013 tarihli ihtarnamenin nazara alınması suretiyle işbu ihtarname tarihinden itibaren avans faizinin işletilerek davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 230.365,60 TL’nin 16.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Mahkemenin 02.07.2019 tarihli ve 2017/712 E., 2019/851 K. sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairemizin (Kapatılan 15. Hukuk Dairesinin) 18.09.2020 tarihli ve 2019/3303 E., 2020/2475 K. sayılı ilamıyla, bozma ilamında belirtilen belgelerin süre verilerek ibraz ettirildikten ve dava dışı iş sahibinden bozmada belirtilen belgeler ve kayıtlar istenip dosyaya sunulması sağlandıktan sonra, esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan, davalının itirazlarını karşılayacak şekilde dava dışı iş sahibiyle davalı tarafından sunulacak belgeler ve davacı tarafından yaptırılan delil tespitinde dahi eksik ve kusurlu işler bulunduğuna dair itirazlarının da göz önünde tutularak ve kanıtlanan ödeme düşüldükten sonra, kalan alacak miktarı konusunda, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği, kabule göre de 16.09.2013 tarihli ihtarnamede ödenmesi istenen miktar belirtilmediğinden, temerrüde esas teşkil etmeyeceğinden, kabul edilen kısmın ve ıslah tarihlerinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalı tarafın 3. şahıslara yaptırdığı eksik ve ayıplı imalâtların işlerin yapım tarihlerindeki rayiç bedelleri belirlenerek bunların da mahsubu ile karar verilmesi gerektiği, taraflar arasında ihtilafsız olan ödemelerin düşülmesi sonunda davacının sözleşmeye göre belirlenen iş bedelinden bakiye 202.665,60 TL alacağının kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 202.665,60 TL'nin 27.05.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacının yapmış olduğu işlerin ayıplı olduğunun her şeyden önce davacının kendi yaptırdığı tespit sonucunda hazırlanan bilirkişi raporunda bile sabit olduğunu,

V. TEMYİZ

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacının yapmış olduğu işlerin ayıplı olduğunun her şeyden önce davacının kendi yaptırdığı tespit sonucunda hazırlanan bilirkişi raporunda bile sabit olduğunu,

b. Müvekkil şirket tarafından davacının ayıp ve eksik işlerinin giderilmesi adına yapılan masrafların olduğunu,

c. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hiçbir ayıplı işinin olmadığının varsayıldığını, tüm işi eksiksiz, ayıpsız ve süresinde teslim ettiği gibi bir kurgu üzerinden tüm hakedişinin aynen kabul edildiğini,

d. Şantiyeye işçi getirdiğini iddia eden davacının, getirdiği işçilerinin vasıfsız olduğunu, bilirkişi raporunda, çalışan işçilerin çalışılan süreye oranlaması yapıldığında bütün iş boyunca yapılan toplam çalışmanın sadece ve yalnızca %10’unun vasıflı işçilerce yapıldığının tespit edildiğini,

e. Davacının yaptığı işlerdeki açık ayıplar nedeniyle, ayıp oranında bedel indirimi yapılması ve işlerin tamamlanması için müvekkil şirketin yapmış olduğu masrafların da davacının hak edişinden düşülmesi gerektiğini,

f. Davacı ile sözleşmenin feshinden sonra müvekkil şirket tarafından yağ kaçağı bulunan bütün imalatlar sökülerek ve yerine yeni malzemeler kullanılarak ve ilave işçilikler gerçekleştirilerek yeniden imalat yapıldığını, müvekkil şirketin bu işler için tam 279.981,66 TL ek ödeme yaptığını,

g. Davacının alacak iddiasından sadece 37.700,00 TL düşülmesinin hatalı olduğunu,

h. Bozma ilamında özellikle incelenmesi istenilen tespit raporu ve yine dosyaya sunulan radyografi raporlarının hiçbir şekilde değerlendirmeye alınmadığını, radyografi raporları ve tespit raporunun teknik inceleme dahilinde değerlendirilmesi gerektiğini ve davacının söz konusu imalattaki ayıp ve kusurlarının oranı tespit edilerek ayıp oranında bedel indirimi yapılması gerektiğini,

ı. Mahkeme tarafından aleyhe hükmedilen bedelin hatalı hesaplandığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmaların mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, taraflar arasındaki eser sözleşmelerinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

1. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

1. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda, davalının davacıya ödemesi gereken bedelin 230.365,60 TL olduğu, ayıplı imalâtın da 37.700,00 TL olup ödenmesi gereken bedelden çıkartılarak 192.665,60 TL’ye hükmedilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 202.665,60 TL’nin tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 maddesinin atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

(2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile, mahkeme kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan ‘202.665,60 TL’nin’ ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine ‘192.665,60 TL’nin’ ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9701, Karar No: 2019/11997, Tarih: 01.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9701 E.  ,  2019/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

İHBARNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Bozma

Hırsızlık suçundan şüpheliler ... ve Yasin Yamak hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/01/2018 tarihli, 2017/172865 soruşturma, 2018/7931 Karar numaralı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/12/2018 tarihli ve 2018/1190 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21/05/2019 tarihli ve 94660652-105-06-5855-2019-Kyb sayılı “Kanun Yararına Bozma” talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başavcılığının 28/05/2019 tarihli ve 2019/56497 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İstem yazısında;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde müştekinin aynı evde birlikte yaşadığı eşi şüpheli ... ile ...'ın kardeşi şüpheli... ve kimliği tespit edilemeyen 2 erkek şahsın müştekinin ikametine giderek muhtelif eşyaları hırsızladıklarından bahisle yürütülen soruşturma neticesinde şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; atılı eyleme ilişkin olarak tanıklar ... ve ...'un müştekinin iddialarını doğrular şekildeki beyanları ve olay tarihinde müştekinin ikamet ettiği binadan ellerinde muhtelif eşyalarla çıkış yapan bayan ve erkek şahısların tespit edildiğine ilişkin 24/04/2017 tarihli CD İzleme Tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, şüphelilerin HTS kayıtlarının temin edilerek olay tarihinde müştekinin ikametinin bulunduğu yerden birlikte sinyal alıp almadıkları, şüphelilerle birlikte aynı HTS kayıtlarında ortak sinyal alan başkaca kişilerin bulunup bulunmadığını tespiti ile ifadelerinin alınması, tespit edilen kişilerin ve adı geçen şüphelilerin teşhise elverişli fotoğrafları ile görüntülere ilişkin CD'nin kriminal incelemeye gönderilerek rapor aldırılması suretiyle olaya ilişkin bütün bilgi ve belgeler toplandıktan sonra yapılacak inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmakla, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın bu yönüyle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. ", 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.", 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

CMK'nin 173. maddesi;

"(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

CMK'nin 173. maddesi;

"(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet Savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nin 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nin 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda:

İnceleme konusu somut olayda:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet Savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır. Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Somut olayda; 08.02.2017 tarihinde, müştekinin saat 08.00 sıralarında evinden çıkması ve saat 18.00 sıralarında geri döndüğünde evinden bir takım eşyanın çalındığını tespit etmesi, izlediği güvenlik kamerası görüntüleri ile komşusu olan tanıkların beyanlarına göre olayı gerçekleştirenlerin eşi ..., eşinin kardeşi ... ve tanımadığı iki erkek şahıs olduğunu anlaması üzerine kolluk görevlilerine müracaat ettiği ve yürütülen tahkikatta, bilgi sahibi olarak ifadelerine başvurulan tanıklar... ve ...’un, müştekinin iddialarını doğrular nitelikteki beyanları, olay tarihinde müştekinin ikamet ettiği binadan ellerinde muhtelif eşya ile çıkış yapan kadın ve erkek şahsın tespit edildiğine ilişkin 24/04/2017 tarihli CD İzleme Tutanağı birlikte değerlendirildiğinde; şüpheliler hakkında CMK’nin 170. maddesinde düzenlenen çerçevede suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması sebebiyle, hırsızlık suçundan iddianame düzenlenmesi, yargılama sonucuna göre suçu işlediği kanaatine varıldığı takdirde TCK’nin 167/2. madde ve fıkrası gereğince karar verilmesi gerektiği halde, TCK’nin 167. maddesine yanlış anlam yüklenerek verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın CMUK’un 173/4. madde ve fıkrası gereğince kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği halde, itirazın reddine dair Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 31.12.2018 tarihli, 2018/1190 Değişil İş sayılı kararında isabet bulunmadığı anlaşılmıştır.

SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/12/2018 tarihli ve 2018/1190 Değişik İş sayılı kesinleşen kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nin 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, 01/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3589, Karar No: 2010/7623, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3589 E.  ,  2010/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 135 ada 4 parsel sayılı 241, 95 m2, 137 ada 6 parsel sayılı 165,37 m2, 148 ada 9 parsel sayılı 26.416,53 m2, 152 ada 5 parsel sayılı 17.080,76 m2, 152 ada 8 parsel sayılı 5.069,59 m2, 152 ada 9 parsel sayılı 35.864,75 m2, 152 ada 10 parsel sayılı 4.966,13 m2, 159 ada 22 parsel sayılı 14.206,42 m2 ve 159 ada 38 parsel sayılı 6.345,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kayıtları, vergi kayıtları, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve müşterekleri adlarına tespit edilmişlerdir. Davacılar, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kesin mehile rağmen keşif giderlerinin karşılanmaması sonucu ispatlanamayan davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılardan Demir Kanar tarafından temyiz edilmiştir.