muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14534, Karar No: 2010/10847, Tarih: 25.10.2010

Davaya konu olayın gelişim biçimi ile gösterdiği tüm özellikler, davacı eş ...'un ölene olan yakınlık derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı eş ... yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Yerel mahkemece adı geçen davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

b)Davacılar, Finans Finansal Kiralama AŞ'ye işleten olarak husumet yönelterek dava açmışlar, yargılama aşamasında aracın uzun süreli kiralama yöntemi ile dava dışı Seyhan Hazır Beton AŞ'ye kiralanmış olduğu anlaşılmış ve Finans Finansal Kiralama AŞ hakkındaki dava pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmiştir. Ceza dosyasında bulunan araç ruhsatındaki bilgilere göre Finans Finansal Kiralama AŞ'ne husumet yönelten davacıların, bu davalı hakkında dava açmakta kusurları bulunmadığından, istemin husumet yönünden reddi nedeniyle avukatlık ücretinden sorumlu tutulmuş olmaları;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerinde gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...15.000…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…30.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “...5.130,00…” ve “…190,30...” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…5.940,00…” ve “…1.000,30…” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “...96,85…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…111,98…” sayı dizisinin yazılmasına; davalılardan Finans Finansal Kiralama AŞ yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinin tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “...9.000…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…10.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2174, Karar No: 2015/15924, Tarih: 05.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2174 E.  ,  2015/15924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2013/106-2014/428

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ....Mahallesi 13902 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın B.. B.. yönünden husumetten reddine, İ.. B.. yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı İ.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 13902 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak incelenen .... 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu 13902 parsel sayılı taşınmazın 21.02.2013 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.01.2006 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/864, Karar No: 2024/3918, Tarih: 05.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/864 E.  ,  2024/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/902 E., 2021/1796 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayvacık Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/43 E., 2021/9 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali - tescil ve şerhlerin terkini istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; tapuda tarla vasfıyla davalı adına kayıtlı bulunan Çanakkale ili Ayvacık ilçesi ... Köyü Sarıkayabaşı mevkii 321 ada 11 parsel 13687,74 m2 yüzölçümündeki taşınmazın bulunduğu yerde 1971 yılında başlanan ve Ahmetçe Köyünü de içine alan çalışmalarda taşınmazın bir kısmının Dikilidağ serisi Uma Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığını, bu bölgede yine 1987 yılında 6831 sayılı Kanun gereğince yapılan orman kadastrosu ve 2/b maddesi çalışmalarının kesinleştiğini, taşınmazın 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi kapsamındaki alanda bulunmadığını ileri sürerek, taşınmazın orman olan kısmına ilişkin tapu kaydının iptali ile bu kısmın Hazine adına orman vasfıyla tescilini ve varsa üzerindeki şerhlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; davanın reddine karar verilmiş, bu hükme karşı davacı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesince; " eksik araştırma inceleme ile karar verildiği " gerekçesiyle, davacı ... İdaresinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin iade kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " gerek ilk alınan orman bilirkişi raporunda gerekse bölge adliye mahkemesinin gönderme kararı üzerine alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtildiği " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nce, davacı ... İdaresinin istinaf isteminin 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereği esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1645, Karar No: 2020/2858, Tarih: 16.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1645 E.  ,  2020/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak kasten öldürme

HÜKÜM : -... Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2018 tarih ve 2018/9 esas, 2018/37 sayılı kararı ile; TCK'nin 82/1-a, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba, sanığın hükmen tutukluluk halinin devamına ve müsadereye dair... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 14.05.2019 tarih ve 2018/1329 esas, 2019/1143 sayılı kararı ile; düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine ve sanığın CMK'nin 100. ve devamı maddeleri gereğince tutukluluk halinin devamına dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin yasal süresi içinde verdiği süre tutum temyiz dilekçesi CMK'nin 294. maddesine aykırı olarak gerekçe içermediği gibi kendisine gerekçeli karar tebliğ edilmesine rağmen aynı Kanunun 295. maddesinde belirtilen sürede gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, temyiz incelemesi katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği hukuki nedenlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanık ...’nın maktul ...’ya yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen esastan ret kararının, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.05.2019 gün ve 2018/1329 E. – 2019/1143 K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suç vasfına ve cezadan takdire bağlı indirime yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi ESASTAN REDDİNE, CMK’nin 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Heyetimizden Üyeler ... ve ...’in sanık müdafiinin temyiz isteminin geçerli olduğuna ilişkin kısmen karşı oyları ve oy çokluğuyla 16/11/2020 gününde karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY:

Sanık ... müdafiinin yasal süresi içinde Bölge Adliye Mahkemesi Daire kararını temyiz ettiğine dair dosyaya dilekçe sunduğu, bu temyiz dilekçesi ile iradesini ortaya koyduğu, yeterli ve geçerli bu temyiz dilekçesi gereği dosyanın sanık temyizi üzerine de incelenmesi gerekir iken dilekçede sebep bildirilmediğinden temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.

Şöyle ki;

(M) (M)

KARŞI OY:

Sanık ... müdafiinin yasal süresi içinde Bölge Adliye Mahkemesi Daire kararını temyiz ettiğine dair dosyaya dilekçe sunduğu, bu temyiz dilekçesi ile iradesini ortaya koyduğu, yeterli ve geçerli bu temyiz dilekçesi gereği dosyanın sanık temyizi üzerine de incelenmesi gerekir iken dilekçede sebep bildirilmediğinden temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümüzden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa Mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifiz. Saygılarımızla.

Muhalif Üye Muhalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2014/11463, Karar No: 2015/2249, Tarih: 26.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11463 E.  ,  2015/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet ve diğer atılı suçtan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Basit cinsel saldırı suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik temyiz olmadığı ve mevcut haliyle sanığın temyizde hukuki menfaati bulunmadığından, anılan hükme ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 103. maddesinde yeralan çocuğun cinsel istismarı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20197, Karar No: 2014/19023, Tarih: 25.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20197 E.  ,  2014/19023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmazlara hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadıkları, imar planı içinde iseler ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), dava konusu taşınmazların belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadıkları, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarına ilişkin ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 646 ada 18 parsel, 646 ada 19 parsel ve 646 ada 20 parsel sayılı taşınmazların 11.07.2012 ve somut emsal alınarak incelenen Gaziemir İlçesi ... Mahallesi 1179 ada 8 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 02.09.2003 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranına ilişkin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmazlara emsal alınarak incelenen 1179 ada 8 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 02.09.2003 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu 646 ada 18 parsel, 646 ada 19 parsel ve 646 ada 20 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerine ilişkin belediye başkanlığından,

6-Dava konusu taşınmazların ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.