muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4737, Karar No: 2011/5766, Tarih: 28.04.2011

14. Hukuk Dairesi 2011/4737 E., 2011/5766 K.

**14. Hukuk Dairesi 2011/4737 E., 2011/5766 K.**

**- ALACAĞIN TEMLİKİ

- YOLSUZ TESCİL

- YÜKLENİCİNİN TEMLİKİ İŞLEMİNE DAYALI TAPU İPTALİ VE TESCİL

- ZORUNLU DAVA ARKADAŞLIĞI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 1023 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 1024 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 162 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 163 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 167 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 364 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.06.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil, karşı dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali, tescil isteminin reddine, karşı dava elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil davasının reddine dair verilen 25.11.2010 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı yüklenici M.Ali, savunmada bulunmamıştır.

Diğer davalı Erkan, iyiniyetli tapu maliki olduğunu, açılan davanın reddini istemiştir. Karşı davasında ise, tapu kaydına dayanarak elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep etmiştir.

Mahkemece, davacının dayandığı sözleşme adi yazılı olup, tapu kaydına değer verilmesi gerekeceğinden bahisle asıl dava reddedilmiş, birleştirilen karşı dava kısmen kabul edilerek davalı ve davacının haksız elatmasının önlenmesine, ecrimisil isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Erkan temyiz etmiştir.

Davada, davalı yüklenicinin yaptığı 04.11.2004 tarihli temlik işlemine dayanılmıştır. Gerçekten, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile yüklenici arsa sahibine karşı kişisel hak kazanır. Koşulları yerinde ise, kazandığı kişisel hakkına dayanarak arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir. Kişisel hak kazanan yüklenici, bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi, şahsi hakkını arsa sahibinin rızası gerekmeksizin ve ancak yazılı olmak koşuluyla (BK m. 162, 163) üçüncü bir kişiye de temlik edebilir.

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının da açılmasını zorunlu kılmıştır. Somut olayda olduğu gibi, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici, finans ihtiyacı duyar. Bu ihtiyaç, yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm veya bölümlerin onun tarafından daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunularak karşılanabilir. Aslında arsa sahibinin, kural olarak BK m. 364 uyarınca eserin tesliminde vermesi gereken arsa payını inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunun üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırması demektir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan, şekle bağlı bir akittir. Alacağın temliki halinde, temlik eden önceki alacaklının dava konusu hak üzerinde tasarruf yetkisi kalmaz. Artık borçludan ifayı istemek yetkisi, yeni alacaklıya geçer. Ne var ki, bu gibi davalarda alacağın temlik edildiği iddiasının yükleniciye, temlik edilen alacak sebebiyle ifayı isteme yetkisi kazanıldığının ispatı ise arsa sahibine karşı yapılabileceğinden, hem yüklenicinin hem de yükleniciyle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalayan arsa sahibinin davada taraf durumunu alması gerekir. Denilebilir ki, arsa sahibi ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır.

Bu anlatılanların sonucuna göre mahkemece öncelikle yapılması gereken iş, yüklenici davalıyla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisi olan arsa sahiplerinin kimler olduğunu, sözleşmenin temin edilmesi suretiyle saptamak ve arsa sahipleri hakkında da dava açmak üzere davacıya mehil vermek, dava açılırsa eldeki dava dosyası ile birleştirmek, arsa sahibinin de savunma ve delillerini toplamak olmalıdır.

Burada belirtilmesi gereken diğer husus, temlik işlemi nedeniyle alacak ve ona bağlı olan bütün yan ve öncelikli hakların devralana geçtiğidir. Ne var ki, temlik yapılana kadar bundan haberdar olmayan borçlu (arsa sahibi), temlike vakıf olunca ifa talebinde bulunana (davacıya) hemen edimini yerine getirmek zorunda değildir. Çünkü Borçlar Kanunu'nun 167. maddesi gereğince, ifaya muhatap olan arsa sahibi, temlik yapılmamış olsaydı temlik edene karşı ne gibi def'iler ileri sürecekse, bunları temellük edene (davacıya) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Çünkü üçüncü kişi (davacı), yüklenicinin ifa etmediği borç miktarı kadar arsa sahibine karşı sorumludur. Kısaca tekrar vurgulamak gerekirse, yüklenicinin borcunu yerine getirmemesi veya eksik ya da kötü ifa sebebiyle arsa sahibi Borçlar Kanunu'nun 81. maddesine dayanarak temlik alan üçüncü kişinin ifa talebini reddedebilir.

Mahkemenin bütün bu durumları incelemesi, yerinde keşif yaparak bilirkişilere inşaatı ve inşaatın geldiği fiziki seviyeyi belirtmesi, özet olarak da davacının arsa sahibinden ifa isteminde bulunup bulunamayacağını saptaması gerekir.

Yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, davacının ifa talebinde bulunabileceği sonucuna ulaşılırsa, bu takdirde de davalı ve karşı davacının hukuki durumunun Türk Medeni Kanunu'nun 1023. ve 1024. maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekecektir. Zira, davalı ve karşı davacı çekişme konusu taşınmazı 26.10.2006 tarihinde tapuda satın alan kişidir. Ancak davacı, davalıya tapuda yapılan satışın kazandığı şahsi hakkını bertaraf etmek amacıyla yapıldığını, başka bir deyişle tapuda malik olan davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürmüştür.

Hukukumuzda kişilerin satın aldığı şeylerin ilerde kendilerinden alınabileceği endişesi taşımamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle satın alan kişinin iyiniyetinin korunması ilke olarak kabul edilmiştir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, iyiniyetten maksat, hakkın doğumuna engel olacak bir hususun hak iktisap edilirken kusursuz olarak bilinmemesidir. Bu ilke, TMK m. 1023. aynen "tapu kütüğündeki sicile iyiniyete dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur" şeklinde yer almış, tamamlayıcı madde niteliğindeki m. 1024 ise "bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz" denilmiştir. Dairemizin kararlılık kazanan uygulamasında alacağı temlik alan kimsenin, tapu ile mülkiyet hakkı kazanan kişiye karşı mülkiyetin kötüniyetle kazandığını ileri sürmesi kural olarak kabul edilmek-tedir. Bu nedenle de sorunun Türk Medeni Kanunu'nun 1024. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekecektir. Gerçekten kayıt malikinin, mülkiyeti kötüniyetle kazandığı ileri sürülmüşse, üçüncü kişinin ayni hakkın yolsuz olarak tescil edildiğini bilen veya bilmesi gereken şahıs olup olmadığına bakılması gerekir. Çünkü Türk Medeni Kanunu'nun 1024. maddesi uyarınca, bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmişse, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişilerin yolsuz olan bu tescile dayanma olanakları yoktur ve yasa ve uygulamadaki deyimiyle bağlayıcı olmayan bir hukuki işleme dayanan ve hukuki sebepten yoksun bulunan tesciller yolsuz tescil sayılacağından, hakkı zedelenen üçüncü kişinin iyiniyetli olmayan malike karşı doğrudan doğruya şahsi hakkına dayanması mümkündür.

Mahkemece, bu konuda da hiçbir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Yukarıda belirtildiği üzere davacının hem arsa sahibine ve hem de yükleniciye karşı iddiasını kanıtlaması halinde, davalı kayıt malikinin durumunun değerlendirilmesi için taraflardan delilleri sorulup saptanmalı, kayıt maliki davalının hukuki durumu TMK m. 1023-1024 çerçevesinde incelenmelidir.

Mahkemece, bu konuda da hiçbir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Yukarıda belirtildiği üzere davacının hem arsa sahibine ve hem de yükleniciye karşı iddiasını kanıtlaması halinde, davalı kayıt malikinin durumunun değerlendirilmesi için taraflardan delilleri sorulup saptanmalı, kayıt maliki davalının hukuki durumu TMK m. 1023-1024 çerçevesinde incelenmelidir.

Bütün bu yönler üzerinde durulmaksızın, tapuda kayıt malikine karşı şahsi hakka dayanılamayacağından bahisle davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

S o n u ç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5114, Karar No: 2012/6088, Tarih: 13.07.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5114 E.  ,  2012/6088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 111 ada 54 parsel sayılı 211083 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (... mirasçıları) adına tarla olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ... mirasçıları tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekşimeli parselin davalı ve müdahiller adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7332, Karar No: 2010/2602, Tarih: 15.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/7332 E.  ,  2010/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Saldırgan sarhoşluk

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sarhoşluktan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanık hakkında 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 35. maddesi gereğince sarhoşluktan verilen idari para cezasına karşı, aynı Kanunun 29/1. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanık savunmanının bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince tebliğname gibi REDDİNE,

II- Yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9126, Karar No: 2020/19593, Tarih: 14.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/9126 E.  ,  2020/19593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... İç ve Dış Tic. A.Ş, ... ve ... . vekilinin kaçakçılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, kaçakçılık suçundan doğrudan zarar görmeyen .... Teks İç ve Dış Tic. A.Ş, ... Inc. ve ... . nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı cihetle, katılanlar vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefetten kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde yasa dışı yollardan ülkemize yabancı plakalı tır araçları ile kaçak eşya getirileceği bilgisi üzerine sanık ...’ın sürücülüğünü yaptığı 81 B 351-10/81 B 352-10 plaka sayılı aracın uygulama noktasında durdurulduğu, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, diğer sanık ... tarafından düzenlenen 30.10.2013 tarihli ve ... sayılı transit beyannamesi muhteviyatı 705 kap çanta, aksesuar ve ayakkabı cinsi eşya yerine beyan dışı 122 koli içerisinde 1464 çift bot, 1992 çift ayakkabı, 3336 çift converse marka ayakkabı, 36 adet bayan kol çantası ve 117 adet koli içinde 351 adet bavul cinsi eşyaların bulunduğunun tespit edildiği cihetle,

Her ne kadar mahkemece, sanıklar hakkında “...’ne verilen 30.10.2013 tarih ve ... sayılı gümrük beyannamesi kapsamındaki eşyanın transit rejimine tabi olduğu, özet beyan niteliğindeki transit beyannamesi verilmesinden sonra, henüz serbest dolaşıma ilişkin gümrük giriş beyannamesi düzenlenmeden, ilçe emniyet müdürlüğü memurları tarafından yapılan aramada, dava konusu özet beyan niteliğindeki transit beyannameler harici eşyanın tırın içerisinde gizlenmemiş vaziyette ele geçirilmiş olması karşısında,sanıklara isnat edilen kaçakçılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı” gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de, suça konu beyan dışı eşyaların sanık ... tarafından ihracatçı İran ülkesinde mukim firmadan yüklenerek yurda getirildiği, 12.07.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren ‘İthalat Rejimi Kararına Ek Karar’a göre; özellikle beyan dışı çıkan çanta ve valiz türü eşyanın AB ve Avrupa Serbest Ticaret Birliği (EFTA)ülkeleri, Gürcistan ve Ukrayna hariç dünya ülkeleri için %30 oranında gümrük vergisine tabi olduğu, bu nedenle başlangıçtan itibaren gümrük vergilerini kısmen veya tamamen ödememek amacıyla, gümrük idaresini sahte belge kullanmak suretiyle yanıltarak yurda eşya sokma kastı ile hareket eden sanıkların eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3/2.maddesine muhalefet suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, oluş ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IlI-Sanık ... müdafiisinin, katılımlar ....Teks İç ve Dış Tic. A.Ş. ... . nin ve ... Inc. vekilinin temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2007/10-85 Esas 2007/109 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, aralarında bağlantı bulunsa dahi, sahtecilik suçu dışındaki diğer suçların yargılamalarının kaçakçılık suçu yargılaması ile birlikte görülemeyeceğine ilişkin kararı gereğince, marka hakkına tecavüz ve Kaçakçılık suçlarının tefrik edilerek, kovuşturmaların ayrı ayrı yapılması gerektiği gözetilmeden aynı kovuşturmayla her iki suçtan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Sanık ...'ın 20/05/2015 tarihli celsede, savunmasını müdafii huzurunda yapmak istediğini bildirmiş olmasına rağmen, sanık müdafıinin isminin duruşma tutanağına yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 221/a maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiisinin, katılan ....Teks İç ve Dış Tic. A.Ş vekili ile katılan ... Inc. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4136, Karar No: 2016/6347, Tarih: 09.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/4136 E.  ,  2016/6347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .. tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 15/07/2015 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu ve husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 07/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalı .. yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının davalı ... yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince,

Dava, kişilik haklarına haksız saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, dava dilekçesinin davalı ... yönünden yargı yolu nedeniyle reddine, diğer davalı yönünden de pasif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .. profesör sıfatıyla öğretim üyesi olarak görev yaptığını, ancak davacıya mobbing uygulanması, az ders verilmesi ve asistan verilmemesi nedeniyle akademik çalışmalarını yapamaz hale geldiğini, bu nedenle ders ücreti ve önceden döner sermaye olarak ödenen performans ücretini alamadığını belirterek, uğranılan zararın davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, Davalı ... yönünden açılan davanın yargı yolu nedeniyle reddine, diğer davalı yönünden de husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Anayasa 129/5 maddesinde, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davalarının, ancak idare aleyhine açılabileceği benimsenmiştir. Ne var ki, bu kural mutlak olmayıp; idari yetkilerin kullanılma alanı ile eş anlatımla, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Özellikle, haksız eylemlerde; kamu görevlisinin, Anayasa’nın bu güvencesinden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Somut olayda davacı, davalı ...'nin .. atanmasının ardından kendisine iş ortamında mobbing uyguladığı iddiasıyla tazminat isteminde bulunmuştur. Şu durumda, açıkça kişisel kusura dayanılmıştır. O nedenle, Anayasa m.129/5 hükmünün göz önünde tutulabilmesi söz konusu değildir. Mahkemece, işin esasının incelenmesi; davalının kişisel kusurunun bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken istemin pasif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davacının .. yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan sebeplerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun (2) nolu bent yönünden bozma kararına katılmıyorum. 09/05/2016
Yargıtay — Esas No: 2010/12673, Karar No: 2011/1784, Tarih: 24.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/12673 E.  ,  2011/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 29.07.2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.05.2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan ... mirasçıları dışındaki tüm davalılar vekillerince ayrı ayrı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalılardan T.C. Ziraat Bankası Genel Müdürlüğü’nün temyiz itirazları yönünden; dava, davalılardan T.C. Ziraat Bankası Genel Müdürlüğü'ne ait olup lojman olarak kullanılan binanın, 17.08.1999 günü meydana gelen depremde yıkılması nedeniyle enkaz altında kalan davacılar ve birleştirilen dosya davacılarının yakınlarının yaşamını yitirmesi nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davalılardan T.C. Ziraat Bankası, zamanaşımı savunmasında bulunmuş ve kendisi yönünden; diğer davalılar ise, kusur ve sorumlulukları olmadığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre gerçek kişi davalıların kusurlu oldukları sonucuna varılarak istemlerin birer bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; asıl ve birleştirilen davada desteklerin ölümüne yol açan binanın 17.08.1999 günü meydana gelen deprem nedeniyle yıkıldığı; eldeki davanın ise 29.07.2004 günü açıldığı; davalılardan T.C. Ziraat Bankası Genel Müdürlüğü'nün cevap dilekçesi ile zamanaşımı savunmasında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 60/1. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi, zarara uğrayanın, zararın varlığını ve zarar vereni öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Aynı Yasa'nın 60/2. maddesi gereğince zarara yol açan eylemin, aynı zamanda suç sayılan bir eylemden doğmuş olması durumunda olayda uygulanacak zamanaşımı süresi, o suçun bağlı olduğu (uzamış) ceza zamanaşımı süresidir

Davalı T.C. Ziraat Bankası Genel Müdürlüğü bir tüzel kişilik olup hakkında ceza davası açılması düşünülemeyeceğinden olayda uygulanacak olan zamanaşımı süresi bir yıl olup (uzamış) ceza zamanaşımı uygulanmaz.

Dava konusu haksız eylem 17.08.1999 günü meydana gelmiş olup eldeki dava 29.07.2004 gününde açıldığından davalı T.C. Ziraat Bankası Genel Müdürlüğü yönünden Borçlar Yasası'nın 60/1. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresi geçmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalılardan T.C. Ziraat Bankası Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi gerekirken, adı geçen davalının da tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.