muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10397, Karar No: 2021/3438, Tarih: 17.05.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/10397 E.  ,  2021/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, suça sürüklenen çocuğun ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, tebliğnamede sanık olarak gösterilen ... ile ... haklarında verilen kararlarla ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Olayların intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili anlatımları, tanık beyanları, bilirkişi raporu, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanık ve suça sürüklenen çocuğun üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın duruşma ifadesinde mağdurenin kendisine on altı yaşında olduğunu söylediği yönündeki savunması, mağdure beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi

Kanuna aykırı, sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14185, Karar No: 2015/54, Tarih: 12.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14185 E.  ,  2015/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/05/2014 tarih ve 2013/343-2014/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 30.01.2010 tarihinde davalıya ait uçak ile.....dan....aktarmalı olarak....'e seyahat eden müvekkilinin bagajının uçuş sırasında kaybolduğunu, müvekkilinin bagaj içinde 35 kg eşyası bulunmakta olup eşyaların toplam değerinin 8.648,49 TL olduğunu, davalının zarar sebebiyle 585 TL ödemeyi teklif ederek zararın tamamını ödemekten kaçındığını ileri sürerek, 8.648,49 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle, müvekkilinin kişisel ve özel hediye amaçlı eşyalarının da kaybolduğu dikkate alınarak 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu olayın uluslararası bir taşıma sırasına meydana geldiğini, müvekkilinin sorumluluğunun kg başına 250 Frank ile sınırlı olduğunu, bunun da karşılığının 340 SDR'ye tekabül ettiğini, müvekkilinin 400 USD karşılığı 585 TL'yi ödemeyi davacıya teklif ettiğini, davacının kabul etmediğini, manevi tazminat talep koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kayıp eşya formu ile uyumlu olan faturalarının miktarının 2.850,46 TL olduğu, davacı bagajını teslim ederken içinde bulunan eşyaları ayrıntılı olarak belirtmediğinden ve olaydan sonra beyan ettiği kayıp eşya bagaj formundaki bilgilerin dayanağı olarak ibraz ettiği faturalara göre talep edebileceği miktar 2.850,46 TL olduğundan, bu miktara itibar edilerek faturaları bulunamayan mallara ilişkin ispat külfeti yerine getirilmediğinden bakiye bedelin talep edilemeyeceği, kaybolan bagajdaki eşyadan dolayı, davacının yaşam ve sağlık gibi maddi değerleri ve onur, saygınlık, özel yaşam, isim gibi manevi değerleri zarara uğramadığından, eşyanın kaybından dolayı meydana gelen küçük bir üzüntü davacının kişilik hakkına hukuka aykırı bir saldırı niteliğinde olmadığından davacının manevi tazminat talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 2.850,46 TL'nın 30.01.2010 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin talebinin ve manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/503, Karar No: 2014/412, Tarih: 28.03.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/503 E.  ,  2014/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2012/639-2012/611

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 18. İş Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 29.12.2010 gün 2008/538 E., 2010/965 K sayılı kararın incelenmesi davacı vekili ile davalılardan E.. M.. vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 18.06.2012 gün ve 2011/4219 E., 2012/11584 K. sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davacının tüm, davalının E.. M..nün ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 6.5.2006 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece,maddi tazminat davasının kabulüne manevi tazminat davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve kayıtlardan;meydana gelen zararlandırıcı olayın SGK Başkanlığınca iş kazası olarak kabul edildi,uğranılan iş kazası neticesinde sigortalının %7,2 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığı,kazanın oluşumunda %75 oranında davalıların %25 oranında ise davacı sigortalının kusurunun bulunduğu anlaşılmıştır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalı yakınlarına verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları,tarafların sosyal ve ekonomik durumları,paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu,olayın ağırlığı,davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez ve yine 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir.

Buna göre olay tarihi ile tarafların kusur durumu dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı çok fazladır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan E.. M..ne bağlı işyerinde çalışmakta iken 06/05/2006 tarihinde uğradığı iş kazası sonucunda sürekli iş göremez duruma düşerek genç yaşta sakat kaldığını ileri sürerek 5.000.00 TL.maddi tazminatın olay günü olan 06/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen, 180.000,00 TL manevi tazminatın ise davalılardan E.. M..’nden olay günü olan 06.05.2006 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülerek tahsiline karar verilmesini istemiştir

Davalı E.. M.. vekili cevap dilekçesinde özetle:davacının diğer davalı şirketler ortaklığına bağlı olarak Emet Bor İşletme müdürlüğünde hizmet sözleşmesi gereği taşeron işçi olarak çalıştığını, dava konusu olayın olduğu 06/05/2006 tarihinde davacının çalıştığı kısımda bulunan cevher taşımasını sağlayan bant konveyörün gerdirme aksamının gevşek olduğunu gördüğünü, bu aksaklığın kaynak ustalarınca giderilmesi gerektiği halde davacının müdahale ettiğini ve yaralandığını, olayın tamamen davacının kendi kusuru ve dikkatsizliği sonucu meydana geldiğini, kaza ile ilgili yapılan tahkikat neticesinde de Emet Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/281 Hazırlık Nolu kararı ile Kovuşturmaya yer olmadığına kararının verildiğini, kaza konusu olayda müvekkillerinin herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, sorumluluğun diğer davalı yüklenici firmalarda olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ....San. Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın Emet İş Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle yetkisizlik itirazında bulunduklarını, işyerinde kazalara karşı işçiler için her türlü tedbirin alındığını, olayın tamamen davacının kendi kusurlu davranışı nedeniyle meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı..... Ltd. Şti. ise cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın Emet İş Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle yetkisizlik itirazında bulunduklarını, firmalarının tüm işçilere iş malzemelerinin nasıl kullanılacağının gösterildiğini, olayın oluşunda kusurun davacının kendisinde olduğunu, davaya konu iş kazası olan bandı durdurup işini görmesi gerekirken bant çalışırken iş yaptığı için olayın meydana geldiğini, bu nedenle kusurun davacıda olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 15.197,53TL.maddi, 40.000.00TL.manevi olmak üzere toplam 55.197,53TL tazminat alacağının olay tarihi olan 06.05.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (Davalı ....Orman Ürünleri Gıda Tek. Mad. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. ile ..... Oto. İşlt. İnş. Mad. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.'nin taleple bağlı kalınarak sadece 5.000.00TL.'lik maddi tazminatla ilgili olmak kaydıyla) davalı taraftan dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, manevi tazminat alacağı ile ilgili fazlaya ilişkin taleplerinin ise reddine, dair verilen karar, davacı ile davalılardan E.. M.. vekillerinin temyizi üzerine, Özel Daire’ce yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş; Mahkemece, önceki kararda takdir edilen manevi tazminat miktarı yönünden direnilmiştir.

Direnme hükmünü, davalılar E.. M.. vekili ile .... Orman Ürünleri Gıda Tek. Mad. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyize getirmiştir.

1- Davalı .....Orman Ürünleri Gıda Tek. Mad. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin, temyiz itirazları yönünden;

Hukuk Genel Kurulu’nun görevi, direnme kararlarının temyizen incelenmesidir. bozma ilamına konu ilk kararın davalı ....Orman Ürünleri Gıda Tek. Mad. Tur. San. Tic. Ltd. Şti ye usulüne uygun tebliğ edilmemiştir. Bu nedenle davalı .... Orman Ürünleri Gıda Tek. Mad. Tur. San. Tic. Ltd. Şti vekilinin temyiz talebinin, bozma ilamı öncesi verilen ilk kararın temyizi niteliğinde olmakla, temyiz itirazını inceleme görevi Hukuk Genel Kurulu’na değil, Özel Daireye aittir.

Bu nedenle, davalı .... Orman Ürünleri Gıda Tek. Mad. Tur. San. Tic. Ltd. Şti vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

2- Davalı E.. M.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yerel mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının somut olayın gerçekleşme biçimine, hak ve nesafet kurallarına göre uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil ile zarar arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak takdirde etkili olabileceği, 22.6.1966 tarih ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda taktir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine BK 47 (TBK 56). maddesi hükmüne göre; hâkimin özel halleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, beden gücü kaybı nedeniyle bozulan ruh huzurunun, duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nisbetinde iadesini amaçladığından hâkim, M.K.nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 gün 2033/21-368-355 ve 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Somut olayın incelenmesinde, 06.05.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle, davacının iş göremezlik derecesinin % 7,2 olarak belirlendiği, olayın meydana gelmesinde davacının % 25 oranında, davalıların ise % 75 oranında kusurlu olduğu hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle iş kazası sonucunda davacının iş göremezlik derecesi, olayın meydana geldiği tarihteki paranın alım gücü dikkate alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarının çok fazla olduğunun anlaşılmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : I-Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle; davalı......Orman Ürünleri Gıda Tek. Mad. Tur. San. Tic. Ltd. Şti vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 21. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

II-Yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle, davalı E.. M.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun'un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3.fıkrası uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35471, Karar No: 2016/1675, Tarih: 27.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/35471 E.  ,  2016/1675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : İtirazın İptali

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı aleyhine ......... İş Mahkemesinin 2009/108 Esas 2010/57 Karar sayılı ilamında hükmedilen 4 aylık maaş tutarında haksız fesih tazminatı ve 4 aylık ücretten kaynaklanan alacaklarını ..................... İcra Müdürlüğünün 2012/1392 sayılı takip dosyasında takibe koyduklarını, borçlunun yapmış olduğu itirazın haksız olduğunu, takip sonrası vekilinin hesabına 24/02/2012 tarihinde 38.892,00 TL para yatırıldığı, bu miktarın icra dosyasına beyan edilip harcının ödendiğini davalının ödemesinin borç ikrarı olduğunu bildirerek 5.945,15 TL yönünden itirazın iptali ile davalının yapmış olduğu yersiz itiraz nedeniyle %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının söz konusu alacağa ilişkin başlatmış olduğu takip sonrası davacı vekilinin hesabına 38.892,00 TL para yatırdıklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı tarafından yapılan ödeme dikkate alınarak konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen konusuz kalan dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2013/20960 - 2014/6230 E-K sayılı ilamıyla; “Davacı vekili, 05.03.2013 tarihli karar duruşmasına katılmamıştır. Davalı vekili de İstanbul’daki duruşmaları nedeniyle katılamayacağını belirten mazeret dilekçesi göndermiştir. Mahkemece davalının mazereti reddedilerek davanın konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 150.maddesine göre “(1) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” Dava resen yürütülmesi gereken davalardan olmadığından taraflar hazır bulunmadığından dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece Dairemizin 2013/20960 - 2014/6230 E-K sayılı bozma kararına uyularak dosya işlemden kaldırılmış, davacı vekili tarafından dava usulüne uygun olarak yenilenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın kabulü ile 15.921,00 TL ücret alacağı ile 22.748,00 TL tazminata ve takip tarihi ile ödeme tarihi arasında işleyecek yasal faize yapılan itirazın iptaline, alacak takipten sonra ödendiğinden davanın esası hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ve alacak likit olduğundan takip tarihi de dikkate alınarak %40 oranında icra - inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece alınan 17/02/2015 tarihli raporda takip 15.592,00 TL boşta geçen süre ücreti üzerinden yapıldığı halde bu alacağın 15.921,00 TL olduğunun kabulüyle hesap yapıldığından hatalı sonuca ulaşılmıştır.

Somut olayda, mahkeme kararının hüküm fıkrası muğlak olup, hangi miktar açısından takibin devamına karar verildiği anlaşılamamaktadır. Ayrıca davacının icra takibinde istemiş olduğu 4 aylık boşta geçen süre ücreti bilirkişi tarafından 15.921,00 TL olarak hesaplanmıştır. Yani 15.592,00 TL takip talebi ile hüküm altına alınan alacak konusunda da farklılık bulunmaktadır. Farklı olarak da davalının icra takibi dosyasına mahsuben 24/02/2012 tarihinde 38.892,00 TL ödeme yaptığı davacının da kabulündedir. Bütün bu olgular ve özellikle davalının icra takibine itiraz dilekçesi dikkate alındığında; hüküm fıkrasının infazda tereddüde neden olacak şekilde yazılmış olması bozma nedenidir.

Yapılacak iş, takip talebinde yazılı miktarlar dikkate alınarak davalının ödeme tarihi itibariyle borçlu bulunduğu miktarı belirleyip davacının dava dilekçesinde 5.945,15 TL'na yapılan itirazın iptalini talep ettiği de gözetilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

3-İtirazın iptali tarihinde davalı bir kısım ödemeler yapmış, ayrıca itiraz dilekçesinde de ödeme yapacağını beyan etmiştir. Bütün bu olgular dikkate alınmadan davacı yararına icra inkar tazminatının kabulü yönünde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

Kabul şekli bakımından da İ.İ.K. 67. maddesinde değişiklik yapan 6352 sayılı Yasanın değişikliğe ilişkin maddesi Resmi Gazetede yayımlandığı 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe girdiği ve İİK.'nun 67/2.maddesindeki düzenleme emredici olup kamu düzenini ilgilendirdiğinden yürürlüğe girdiği andan itibaren derhal etkisini göstereceğinden tamamlanmamış tüm hukuki durumlara uygulanması gerekeceği dikkate alındığında, davacı yararına %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.