muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11299, Karar No: 2023/9799, Tarih: 22.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/11299 E.  ,  2023/9799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/365 E., 2023/675 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 27. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/506 E., 2022/896 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 09.05.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 4857 sayılı Kanun'un geçici 1 ... maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre, işe iade talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kesindir, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.05.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3753, Karar No: 2014/13454, Tarih: 20.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3753 E.  ,  2014/13454 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar..... vdl aleyhine 08/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/10/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

.....

KARŞI OY YAZISI

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu edilen ve davacının yürüttüğü ".. ...." adıyla bilinen soruşturmanın kamuoyunun ilgisi çektiği ve güncel olduğu kabul edilmekle birlikte yayında kullanılan başlık ve haberin içeriği gözetilerek, davacının fotoğrafı da verilerek yapılan yayın gerçek olmadığı gibi, davacıyı bir kesime hedef olarak göstermekte olup, davacının görevi ve..... emsal uygulamaları karşısında davacının kişilik haklarının ihlal edildiği kabul edilerek, uygun bir miktar manevi tazminat hükmedilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan Dairemizin çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum. 20/10/2014

.....

.....

Davaya konu yazılı yayının tarihi itibariyle ilgili sayfasında kullanılan başlık “... ....’Nİ AKLIYAN RAPORU YOK SAYDILAR” biçimindedir. Alt başlık olarak “bilirkişileri 1,5 yıl beklediler, raporsuz operasyon yaptılar” gibi tanımlamalar kullanılmıştır. 10. sayfada ise “şüphelilerin lehine delil olabileceği gerekçesiyle savcılar bilirkişi raporunu 1,5 yıl bekletti, savcıların ayrıcı 8 kişinin görevlendirildiği bilirkişinin isminin soruşturma evrakına kaydetmedikleri” tanımlamaları kullanılmıştır. Gerek manşet sayfasında gerek ise iç sayfada davacı ve diğer savcıların değişik cephelerden çekilmiş resimlerinin de basıldığı görülmektedir. Davacı taraf yukarıda saydığımız manşet, alt manşet ve metin içindeki ifadelerin kişisel haklarına saldırı teşkil ettiğini belirterek ayrıca görüntünün (cumhuriyet savcısının ayrı ayrı resimlerinin) basılmasının kişisel haklarına saldırı teşkil ettiğini açıklayarak dava açmıştır. İlk derece mahkemesi kararında ana cizgi itibariyle basın özgürlüğüne dayanmış ve haberin güncel olduğu ve benzeri düşüncelerle davacı tarafın davasını reddetmiştir. Sayın çoğunluk ilk derece mahkemesi gerekçesinin yeterli olduğu esasıyla davanın reddine ilişkin kararın onanması yönünde karar vermiştir. Sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılmamaktayım.

1-“...... soruşturması sonucu itibariyle ucu siyasallara dayanan ve bu anlamda ne yazık ki savcı-yargıç teminatına aykırı baskıların (salt ülkemiz açısından) doğabildiği bir soruşturmadır. Yabancı ülkede mahkum olan bir kısım soruşturma sanıklarının bulunmasına rağmen ülkemizdeki soruşturmanın kapatılmış olması, buna karşın yabancı ülkedeki soruşturmanın bir takım aşamalardan geçen dosyalarının içeriğine göre soruşturma yapan cumhuriyet savcılarının yargılanmış olması sadece ibret verici olsa gerektir. Korkulan odur ki bu tür gelişmeler yargıda yerleşik bir gelenek haline dönüşmek üzeredir.

2-İlk derece mahkemesi gerekçesinde dayandığı basın özgürlüğüne ilişkin genel kurallar basın tarafından tersine kullanılamaz. Bu anlamda basın örneğin delil üretemez. Basın sadece bir soruşturmanın açılmasını sağlamak üzere yayın yapabilir, işaret verebilir. Bu anlamdaki yayın dahi kanıt sayılamaz. Basın bu dosyada yabancı ülkede yargı önüne çıkarılan ve yargılama konusu yapılan bir suçun ülkemizde varsa uzantıları hakkında soruşturma yapılmasını sağlamak için yayın yaptığı takdirde basın özgürlüğünü kullanmada iyi niyetlidir ve kamu yararını korumaktadır. Bu olayda ise durum bunun aksine olup soruşturmayı yapan savcılar öncelikle resimleri yayınlanarak hedef haline getirilmektedir.

Yukarıda belirttiğimiz tanımlamaların soruşturma görevlisi Cumhuriyet Savcısı için suç işlediği izlenimi doğurduğu açıktır. Bu anlamda bir savcı soruşturma yapmak için rapor alıp almayacağı ne basın denetimine tabidir, ne de cumhuriyet savcısının delil toplama teknikleri açısından suçlama konusu edilebilecek bir durumdur. Ayrıca davacı Cumhuriyet Savcısının sanıkların lehine olan rapor veya benzeri belgeleri evraka kayıt edip etmedikleri usul hukukuna ilişkin işlemeler olup yargılamanın her aşamasında denetime tabi işlemlerdir. Oysa davacı bu ithamla açıkça suç işlemekle itham edilmiştir. Üstelik basının bunun doğruluğunu saptama olanağı da yoktur.

3-Üst hukuk sistemi olarak kabul ettiğimiz ...M tatbikatının gözardı edilmesi son derece yanlıştır. Ünlü “... DAVASI” da ....’da mafya soruşturmasını yapan savcı .... “kibirli” biri olarak suçlanmıştır. Kendisinin mahkeme kararıyla kazandığı tazminatın doğruluğu AİHM tarafından kararlaştırılmıştır. Zira .... göre Caselli’ye yapılan saldırı sadece Caselli’nin kişilik haklarına ilişkin olmayıp Casilli’nin önünde savunma yapacak olan başka insanların hukuksal güvenliğini de sarsan bir saldırıdır. Zira .... kibirli bir savcı ise onun önünde hak arayan insanlar kibirli bir savcının yanlış kararlar nedeniyle haklarına kavuşamayabilir. Bu neden saldırı doğrudan doğruya yargı otoritesinin tarafsızlığının, bağımsızlığının ver güvencesine yapılan bir saldırıdır.

.....

Somut olaya geldiğimizde “ŞÜPHELİLERİN LEHİNE OLAN KANITLARI KAYDETMEMEK, RAPORSUZ OPERASYON YAPMAK” suçlaması/yayını en azından onbinlerce soruşturma yapmış en, azından onbinlerce iddianame yazmış, onbinelerce sanığın lehine temyiz dilekçeleri yazmış olan davacının suç işlediği yargısının tescili amacıyla yazılmıştır. Basının bu niteleme/yakıştırmalarını kabul ettiğimiz takdirde veya bir savcıyı “ŞÜPHELİLERİN LEHİNE OLAN KANITLARI KAYDETMEYEN, RAPORSUZ OPERASYON YAPAN” savcı kabul ettiğimiz takdirde günümüzde de ayan beyan görüldüğü gibi yüzbinlerce karara imza atan yargıç ve cumhuriyet savcısının bu kararları hakkında büyük bir şaibe doğmaktadır. Bu durumda sarsılan sadece o savcının itibarı mıdır, yoksa yüzbinlerce kararın üreticisi olan yargı otoritesi midir.?

4-Yargıç veya savcı eleştiriden elbette muaf değildir. Kusurlu soruşturma teknikleri uygulayan bütün savcılar basın tarafından eleştirilmelidir. Suç işliyorsa yargılanmasının önü açılmalıdır. Bu tür noktaları basın haber-eleştiri-yorum yapabilir. Ancak hiçbir haber-eleştiri-yorumun “aşma” oluşturmaması gerekir. Savcıların doğrudan bazı kayıtları yapmadıkları yönünde bir yargı belirtilmektir. Bu eylem basın özgürlüğü kapsamında değildir. Bütün bunlar davanın kabulünü gerektirmektedir.

4-Yargıç veya savcı eleştiriden elbette muaf değildir. Kusurlu soruşturma teknikleri uygulayan bütün savcılar basın tarafından eleştirilmelidir. Suç işliyorsa yargılanmasının önü açılmalıdır. Bu tür noktaları basın haber-eleştiri-yorum yapabilir. Ancak hiçbir haber-eleştiri-yorumun “aşma” oluşturmaması gerekir. Savcıların doğrudan bazı kayıtları yapmadıkları yönünde bir yargı belirtilmektir. Bu eylem basın özgürlüğü kapsamında değildir. Bütün bunlar davanın kabulünü gerektirmektedir.

5-Basının “aşması” somut olayda sırf davacı yönünden değerlendirildiğinde çok yoğundur. Bu soruşturmaya ilişkin olmak üzere aynı davalının seri haber-eleştiri yorum yayınlarında haber verme kamu görevinin aştığı anlaşılmaktadır. Örneğin her yayında resim basma ve her yayında evrakta tahrifat tanımlamalarının yapılmış olması davanın kusurunun yoğunluğunu gösterir. Bu kusurun yoğunluğu basın özgürlüğü kullanma anlamında kötü niyetliliği ele verir, moral tahrifatını artırır, hedef göstermede devamlılık getirir. Bir başka yönüyle de aynı tanımlamalar yayın yapmak ve sürekli hedef göstermek yürütülen bir adli soruşturmayı etkilemektir. Bu nedenle basının “aşma” çizgisinin hukuk önünde sorgulanamayacağı hale gelmesi durumunda basın özgürlüğü gün gelip .... anlamında tetikçiliğe dönüşebilir. Konu bu anlamda da değerlendirildiğinde özellikle .... kriterleri yönünüden davacının kişilik hakları yönünde ne denli saldırı altında olduğunu saptamak gerekir.

Bu nedenle sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 20/10/2014
Yargıtay — Esas No: 2013/28114, Karar No: 2014/10297, Tarih: 09.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28114 E.  ,  2014/10297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaldıran Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2011/69-2013/92

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, değer düşüklüğü ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davalarının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, değer düşüklüğü ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir ürün gelirine göre dava tarihindeki değerinin biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

Çayırlık niteliğindeki taşınmaza net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi gerekirken, belirlenen bedele otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1254, Karar No: 2019/1805, Tarih: 25.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1254 E.  ,  2019/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi; sanık ... yönünden duruşmalı olarak, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle sanık ... yönünden ve istemde bulunmayan sanık ... yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek sanıklar hakkında TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. Maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Sanıklar hakkında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, TCK'nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına," ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar Davut ve Reşat hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 25.03.2019 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'ın yokluğunda 04.04.2019 tarihinde, açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2021/6023, Karar No: 2022/18935, Tarih: 21.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/6023 E.  ,  2022/18935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve yargılamada usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilemediği için davaya katılma talebinde bulunma imkanı olmayan Orman idaresi vekilinin 5271 sayılı CMK'nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-6831 sayılı Kanuna muhalefet suçundan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Orman idaresinin yargılamadan haberdar edilmeksizin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2-Davanın dayanağını oluşturan suç tutağına göre, sanığın 169 numaralı orman bölmesinde usulsüz kesim yaparak orman boşluğuna emvalleri bırakırken görülmesi üzerine kaçtığının belirtilmesi, mahkemede dinlenen tutanak tanığı ...'nın tutanağı doğrulaması, sanığın savunmasında ise ağaçları tapulu arazisinden kestiğini savunması karşısında, mahallinde bağımsız ve tarafsız orman ve fen bilirkişileri ile keşif yapılarak kesim yapılan yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı, ele geçirilen emval ile köklerin uyumu, kesilen ağaçların cinsi, niteliği, kesim tekniği hususlarında rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/551, Karar No: 2019/3740, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/551 E.  ,  2019/3740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye aykırı olarak REDDİNE, 04.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2929, Karar No: 2020/2998, Tarih: 16.09.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2020/2929 E.  ,  2020/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 19/02/2020 gün ve 2020/201 E. - 2020/860 K. sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ... Yönetimi ile davalılar ... ve ... vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

1) Davalılar ... ve ... vekillerinin esasa yönelik karar düzeltme itirazları bakımından; karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür. Dairemizin kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve kanuna da uygundur.

2) Davacı ... Yönetimi vekilininin idareden harç alınmasına yönelik karar düzeltme itirazları bakımından;

İncelenen dosya kapsamına göre, karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile ..., 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; hüküm kısmının ''3'' numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı ... Yönetiminden alınan peşin harcın iadesine ve davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davalılar ... ve ... vekillerinin karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 476.95.-TL para cezasının düzeltme isteyen davalılar ... ve ...'dan alınmasına

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19/02/2020 gün ve 2020/201 E. - 2020/860 K. sayılı onama kararının kaldırılarak, 14/07/2016 gün ve 2013/16 E. - 2016/106 K. sayılı yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle DÜZELTİLEREK ONANMASINA 16/09/2020 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/578, Karar No: 2015/2039, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/578 E.  ,  2015/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfaıtıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/1013-2015/125

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/231 E. 2014/267 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19216 E. 2014/26148 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir..…”