muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12582, Karar No: 2014/21327, Tarih: 20.11.2014

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkan dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenin asıl işverenle akdettiği çalışma süresinin sonunda veya süresinden önce asıl işveren alt işveren ilişkisin sonlandırılması nedenine dayalı olarak tüm işçilerine başka işyeri göstererek işyerinden ayrılması ve ardından işin asıl işveren tarafından başka bir alt işverene verilmesi örneğinde alt işverenler arasında hukuki bir ilişki bulunmamaktadır. Hukuki ilişki, alt işverenler ile asıl işveren arasında gerçekleştiğinden belirtilen durum alt işverenler arasında işyeri devri olarak değerlendirilemez.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işverene nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukuki sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri alt işverenler arasında 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulünü gerektirir. İşyeri devride de devralan işveren kendi dönemindeki süre ve devraldığı işverende gerçekleşen işçilik alacaklarından, devreden işverende kendi dönemindeki gerçekleşen işçilik alacaklarından sorumludur.

1475 sayılı Yasanın 14/2. maddesi hükmü, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde belirtilen işyeri devrini de içine alan daha geniş bir düzenleme olarak değerlendirilebilir. Gerçekten maddede işyerlerini devir veya intikalinden söz edildikten sonra “…yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli…” denilmek suretiyle uygulama alanı 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesine göre daha geniş biçimde çizilmiştir. O halde kıdem tazminatı açısından asıl işveren alt işveren ilişkisinin sona ermesinin ardından işyerinden ayrılan alt işveren ile daha sonra aynı işi alan alt işveren arasında hukuki veya fiili bir bağlantı olsun ya da olmasın kıdem tazminatı açısından önceki işverenin devir tarihindeki ücret ve kendi dönemi ile sınırlı sorumluluğu, son alt işverenin ise tüm dönemden sorumluluğu kabul edilmelidir.

Sonuç olarak, tarafların fesih konusunda irade açıklamaları veya fesih işlemi yerine geçecek işlemleri olmadığı sürece, işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi yerinde olur. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını devralmış sayılır. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçinin feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshi konusunda irade beyanı açıklaması, fesih işlemi yerine geçecek işlemler yapılması halinde yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu ihtimalde feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekir.

Diğer taraftan fesih, sürekli bir sözleşme ilişkisini geleceğe etkili olarak yenilik doğurucu bir irade beyanı ve tek taraflı varması gerekli bir hukuki tasarruf işlemdir. Feshin beyan edilmesiyle, iş ilişkisi, feshedenin iradesine uygun olarak geleceğe etkili olarak ya hemen ya da verilen önel süresinin geçmesiyle doğrudan doğruya sona erdirilir.

Dosya içeriğine göre dava dışı B..Şirketinin güvenlik hizmetini üstlenen davalı işveren, davacı işçiyi bu hizmette çalıştırmış, ihale bitimine yakın tarihte 16.02.2011 tarihinde davacıya yaptığı bildirimle “güvenlik hizmetinin 01.03.2011 tarihinde sona erecek olması nedeni ile iş sözleşmesinin bu tarihte sona erdirileceği, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca bilgisine sunulduğunu” belirtmiştir. Somut uyuşmazlıkta davalı işveren güvenlik hizmeti ile ilgili ihale bitmeden tek taraflı irade beyanı ile fesih bildiriminde bulunmuştur. İş ilişkisinin sona erdirildiği işveren tarafından açıklanmıştır. Bu olgu davacı işçi tarafından kabul edilmiş olup, tarafların iradeleri fesih noktasında birleşmiştir.

Davacının ihale bitimi ile tekrar yeni ihaleyi alan alt işveren işçisi olarak aynı hizmete çalışmaya devam etmesi yeni bir iş sözleşmesi kabul edilmelidir. Davacı feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile kullandırılmayan yıllık ücretli izin alacağına hak kazanır. Bu nedenle davacının tazminat ve izin alacağı konusunda hesap raporu alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı gerekçe ile isteklerin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13340, Karar No: 2011/20931, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13340 E.  ,  2011/20931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, avukat olduğunu ve davalı şirket ile ... 4.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/129 E sayılı dosyası için masraflar hariç dava değerinin %10'u ve KDV olmak üzere şifahi vekalet sözleşmesi ile davanın başında yarısının, davanın kesinleşmesi halinde kalan kısmının ödenmesinin kararlaştırıldığını, sözleşme gereği davanın 05.05.2006 tarihli ilk celsesine katıldığı gibi 18.09.2007 tarihine kadar her celseye katıldığını, ...'ya bizzat giderek ... Bakanlığı Yapı İşleri Genel Müdürlüğü'nden görüş yazısı aldığını, ancak davalının bir yıl boyunca herhangi bir ödeme yapmamasından başka verilen emeği hiçe sayarak onur zedeleyici bir boyuta geçildiğini ve aralarındaki güven ilişkisinin ortadan kalktığını, istifa dilekçesi sunduğunu, ancak son ana kadar görevini yerine getirdiğini, vekalet ücretinin halen ödenmediğini ileri sürerek 6.642.53 TL vekalet ücreti ile birlikte ödenmesi gereken seyahat ve yargılama masraflarının ve işlemiş faizinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı avukat ödenmeyen vekalet ücretinin tahsili için bu davayı açmıştır.Taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi yoktur.Davacı şifahi kararlaştırma ile ücretin yarısının davanın başında ödeneceğini,bu ücretin ihtara rağmen ödenmediğini ve haklı olarak istifa ettiğini ileri sürmüştür.Davalı davacının belirttiği sözleşmeyi kabul etmemiş ve alacağın muaccel olmadan dava açıldığını savunmuştur.Mahkemece aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.Somut olayda öncelikle çözümlenmesi gereken husus, davacı avukatın üstlendiği ve takip ettiği dava henüz sonuçlanmadan ücretini istemesinin ve bunu teminen istifa edip müvekkiline karşı dava açmasının kusurlu bir hareket olup olmadığıdır. Avukatlık ücretinin ne zaman muaccel olacağı konusunda yasada açık bir hüküm yok ise de, yasanın 171/1 maddesi ve asgari ücret tarifesinin 2. maddesi düzenlemesi karşısında üstlenilen işin bitmesi ile ücretin muaccel olacağı kabul edilmelidir. Nitekim taraflar arasında davacının iddia ettiği şekilde bir sözleşme davalı tarafından kabul edilmediğinden buna itibar edilmesi de olanaklı değildir. Dolayısıyla taraflar arasındaki sözleşmenin varlığı kabul edilmeyince bu sözleşmeye dayalı olarak davacının haklı olarak istifası da söz konusu olamaz.Toplanan delillerden davacının iddiasını yasal delillerle ispat edemediği anlaşılmıştır. Ancak davacı, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya bu hakkı hatırlatılmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Bu hususun göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:1. bent gereği davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereği kararın davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25153, Karar No: 2015/288, Tarih: 15.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25153 E.  ,  2015/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN : ...

KÜÇÜK : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, evlilik dışı doğan ve tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adyının... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 31.10.2014 tarihli tutanağı ile "...Mahallesi, ... Sokak, NO: ... ... ve ... Mahalesi .....Sokak, No:... ...." adresinde olabileceği belirtilmiş ise de, nerede ikamet ettiği açık bir şekilde kolluk gücü ile araştırılarak tespit edilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, ...'ın yerleşim yeri adresi araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7067, Karar No: 2013/19700, Tarih: 10.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/7067 E.  ,  2013/19700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, yoksulluk nafakası ve lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatın miktarları yönünden; davalı (koca) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında davacı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.07.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/15450, Karar No: 2012/3461, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/15450 E.  ,  2012/3461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011
Yargıtay — Esas No: 2010/1238, Karar No: 2010/4128, Tarih: 30.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1238 E.  ,  2010/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30/03/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/466, Karar No: 2021/2709, Tarih: 16.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2018/466 E.  ,  2021/2709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Uçhisar Belediye Başkanı olarak görev yapan sanık hakkında korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli ve aynı zamanda kentsel sit alanında bulunan tescilli camiye izin almaksızın minare yaptırdığı iddiasıyla 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, suça konu minarenin yapıldığı Hacı Ömer Camiinin mülkiyeti Uçhisar Belediyesine ait olup Uçhisar Beldesi 6 pafta 536 parselde yer aldığı, Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 22/10/2003 tarih ve 2433 nolu kararı ile "Koruması Gerekli Kültür Varlığı" olarak tescilli ve aynı zamanda aynı kurulun 12.11.1999 tarih 1123 sayılı kararı ile kentsel sit alanı içerisinde bulunduğu, ilgili kurul kararlarının mahalinde ilan edildiğine dair ilan tutanaklarının dosya kapsamında mevut olduğu, aynı zamanda taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli olduğuna ilişkin şerh bulunduğu,

Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğü uzmanları tarafından yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 03.08.2012 tarihli raporda; caminin kuzey batı köşesinde ezanlığa bitişik olarak bir minarenin yapılmakta olduğu, alınmış olan bir izin ya da proje bulunmadığı, söz konusu minare yapımının ivedilikle durdurulması ve yapılmış olan uygulamanın kaldırılarak özgün haline getirilmesi gerektiğinin belirtildiği, bunun üzerine Nevşehir Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 03.08.2012 tarih 399 sayılı kararı ile, Nevşehir İli Merkez İlçesi Uçhisar Beldesi 6 pafta 536 parselde bulunan tescilli Hacı Ömer Camiinin özgün ezanlığının yanına kuruldan izin alınmaksızın ilave edilmeye başlanan minarenin yapımının durdurulmasına, uygulamanın 30 gün içinde kaldırılmasına karar verildiği ve kararın Uçhisar Belediyesine gönderildiği, belediye personeli tarafından 07.08.2012 tarihli yerinde yapılan incelemede; 3x3 ebatlarında betondan su basman temeli atıldığı ve temel üstünde 3 m yüksekliğinde sarıtaştan minare yapıldığı tespit edildiği ve 07.08.2012 tarihli yapı tatil zaptı düzenlendiği, kurul uzmanları tarafından yeniden yerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 11.09.2012 tarihli raporda; yapının eski hale getirilmediği, aksine minarenin inşaatının tamamandığı belirtildiği, bunun üzerine Nevşehir Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 10.10.2012 tarih 486 sayılı kararı ile suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, her ne kadar sanık aşamalardaki savumasında suça konu minareyi kendisinin yaptırmadığını, 2012 yılında hayırsever vatandaşların yardımlarıyla yapıldığını, minarenin yıkılmasının toplumda infial uyandıracağı için kurulun yıkılması kararını yerine getirmediğini belirterek atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, suça konu caminin mülkiyetinin Uçhisar Belediyesine ait olması, kurulun suça konu minare yapımının durdurulması ve yıkılması yönündeki kararının aksine suça konu minarenin tamamlanması, 10.04.2014 tarihli araştırma tutanağında; suça konu minarenin eski belediye başkanı ... tarafından yaptırıldığının belirtilmesi karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilemeyeceği,

Mahallinde yapılan keşif neticesinde arkeolog ve inşaat mühendisi bilirkişler eşliğinde düzenlenen bilirkişi raporunda; 6 pafta 536 parselde bulunan Hacı Ömer Camiinde ezanlığın yanına sarı taştan yığma kargir sistemle örülmüş 3,00 m x 3,00 m ebadında ve 10-12 m yüksekliğinde minare yapıldığı, minarenin yapı malzemesi camiye ve dokuya uygun nitelik arz etmekte olup geri dönüşümü mümkün bir inşai müdahale olduğu, ancak söz konusu tescilli taşınmaz olduğu için ilgili koruma kurulundan izin alınması gerektiğinin belirtildiği, ayrıca dosya kapsamındaki cevabi yazıda; Nevşehir İl Özel İdaresi bünyesinde 18.06.2009 tarihinde KUDEB kurulduğu ancak Uçhisar Kasabasının kudeb sorumluluk alanında bulunmadığının belirtildiği dikkate alınarak sanığın 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “2012” olarak belirtilmesi,

2- Beraatine karar verilen sanığın kendisini vekille temsil ettirmiş olmasına göre lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16140, Karar No: 2012/3482, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16140 E.  ,  2012/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

Davacı vekili, davacının davalılardan Batman Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığı' nın her ay düzenli olarak 3417 sayılı yasa kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili yasa uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı yasanın 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı yasaya 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde ile 31/12/2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 Sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Yasalar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete' nin 14/10/2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20/12/2010 tarih ve 156–328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması,  konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde,  tasarruf

kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.