muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9647, Karar No: 2014/13603, Tarih: 16.10.2014

Somut olayda davacı geçici çalışma gücü kaybına ilişkin zararın tazminini talep etmiş olması bakımından öncelikle iyileşme süresinin belirlenmesi ve akabinde davacı gibi aylık net sabit geliri olmayan tarımsal faaliyet icra eden, ticari işletmesi bulunan veya serbest olarak mesleki çalışma yapan kişiler yönünden işletmesine ilişkin bilgileri, işletme defteri ve vergi kayıtları toplanarak, yapılan işten sağlanan bir gelirin bulunması halinde bu gelirin elde edilmesinde yaralı ya da malul olan kişinin bedensel ve yönetsel katkısı belirlenip, kişinin yerine başkasının çalıştırılması olanağı gözönüne alınarak ona yapılacak ya da yapılması gereken ücret temel esas alınarak bu miktar üzerinden belirlenen geçici çalışma gücü zararının hesaplanması gereklidir. Bu bakımdan mahkemece bu yönlerden araştırma yapılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı M.. A.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 748,44 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı M.. A..'dan alınmasına 16.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9932, Karar No: 2012/4259, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9932 E.  ,  2012/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcen içerikli CD satmak suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bucak Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2008 gün ve 2008/341 Esas, 2008/686 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından İstenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça konu CD içeriklerinin bizzat mahkemece ya da tayin edilecek uzman bilirkişiler tarafından izlenerek görüntülerin ar ve haya duygularını incitip incitmediği, cinsi arzuları tahrik ve istismar eder nitelikte genel ahlaka aykırı olup olmadığının saptanması ve bu nitelikte ise söz konusu CD'lerin içerdiği pornografik görüntülerin, yargılamayı yapacak görevli mahkemenin tespitinde de esas teşkil edecek şekilde, 5237 sayılı TCK.nın 226/3, 4. maddeleri açısından, çocukların yer aldığı veya şiddet kullanılarak hayvanlarla, ölmüş insan bedeni üzerinde veya doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışların yer alıp almadığı, yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, bu tür görüntüler bulunması durumunda, 5235 sayılı Kanunun 11. maddesi ve 5271 sayılı CMK.nın 4. maddesi gereğince asliye ceza mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerekeceği gözetilmeksizin, polis memurlarınca tanzim olunarak CD içeriklerinin soyut olarak porno olduğunu bildiren ve mahkemece suçun unsurlarının tespiti için gerekli ve yeterli açıklamayı taşımayan bilirkişi raporuna dayanarak, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11476, Karar No: 2010/6615, Tarih: 02.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11476 E.  ,  2010/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... vasisi ... ... aleyhine 16/02/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 09/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; Dava, haksız eylem nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı tarafından bıçakla yaralandığını, tedavi giderleri yaptığını, çalışamadığı günler nedeniyle kazanç kaybına uğradığını belirterek, davalının maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, kışkırtmanın (haksız tahrikin) etkisi altında kalan davalının, davacıyı yaralamak eyleminin ceza mahkemesinin kesinleşmiş kararı ile belirlendiği gerekçesiyle, istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde kabul edilmesini istediği maddi ve manevi tazminat tutarlarına faiz yürütülmesini istememiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, kabul edilen maddi ve manevi tazminat tutarlarına olay gününden itibaren faiz uygulanmış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan “…olay tarihi olan 07.10.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte…” biçimindeki sözcük ve sayı dizisinin tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4252, Karar No: 2017/7115, Tarih: 16.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/4252 E.  ,  2017/7115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili takip dayanağı ilamın infaz kabiliyetinin olmadığını, müvekkiline ait motor ve su borusu kullanılarak ilamın infaz edilmesinin ilama uygun olmadığını,ilamda masrafı davacıya ait olmak üzere sondaj kuyusundan davacı tarafın su alarak kendi taşınmazına taşımasına karar verildiğini, infaz işleminde vekil edenine ait elektrik saatine arkadan bağlantı yapılmak suretiyle müvekkilinin dalgıç motoruna,elektrik panosu, kabloları ve borularına zarar verilerek infaz yapıldığını, halbuki infaz için uzman ekip tarafından müvekkilinin tesisatının sökülmesi davacıya ait tesisatın kurularak kuyudan yararlanılması ve süresi bittikten sonra ise müvekkiline ait tesisatın çalışır vaziyette yerine monte edilmesi gerektiğini, bu işlem yapılmadan müvekkiline ait tesisata ek bağlantı yapılarak yapılan infaz işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda takibe konu ilamın teknik olarak mümkün olduğu,pratikte mümkün olmadığı, bu nedenle mevcut durumun devamı gerektiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip dayanağı ilamda ''davanın kısmen kabulüne, davalı tarafa ait ve fen bilirkişi ...'ın 06.10.2011 tarihli raporu ve ekindeki krokisinde 4 numara ile gösterilen sondaj kuyusundan haftanın cumartesi günleri 08.00'dan saat 18.00'a kadar, davacı tarafın yararlanmasına, bu saatler arasında sondaj kuyusunun davacı tarafın kullanımına bırakılmasına, ve masrafı davacı tarafa ait olmak koşulu ile sondaj kuyusundan davacı tarafın su alarak kendi taşınmazına taşımasına'' hükmedilmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu hükme esas alınarak şikayetin reddine karar verilmiş ise de; bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Dayanak ilamda belirtilen gün ve saatler arasında "sondaj kuyusunun davacı tarafından kullanımına bırakılmasına” şeklinde karar verilmiştir. Bu durumda bilirkişi raporu ile de belirlendiği üzere aynı anda borçluya ait ve alacaklıya ait motorların birlikte bulundurulmaları mümkün olmadığından alacaklının kendisine ait motoru söküp çıkarmak suretiyle kuyuyu alacaklının kullanımına hazır tutması gerekir.

O halde ilam borçlusunun şikayetinin bu doğrultuda sonuçlandırılması gerekirken ilamda olmadığı halde borçluya ait motorun kullanılmasına imkan oluşturacak biçimde şikayetin reddine karar verilmesi doğru değildir.

O halde ilam borçlusunun şikayetinin bu doğrultuda sonuçlandırılması gerekirken ilamda olmadığı halde borçluya ait motorun kullanılmasına imkan oluşturacak biçimde şikayetin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22208, Karar No: 2015/22552, Tarih: 17.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/22208 E.  ,  2015/22552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 15.07.2014

No : 2012/397-2014/660

Dava, 5510 sayılı Kanunun 21/1 ve 76. maddelerine istinaden iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödemeleri ve sarf edilen tedavi giderlerinin rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesidir.

İş kazası, davalıya ait yeraltı kömür işletmesinde pano aya ürütem işçisi olarak çalışan sigortalının 47 derece eğimde -260/-360 sulu ayakta pano ayak üretimi ve tahkimatında görevli iken, dik damarda sigortalı ile birlikte topam 4 çalışanın 4 metrelik sarmayı elden ele vererek taşıma işlemi sırasında sarmanın kesimesıkıştığı, sağa sola sallayarak, sıkıştığı yerden kurtarmaya çalışırken direk başı ile metal oluk başına sigortalının sağ el işaret parmağının sıkışması onucu yaralanmış olup, Mahkemece aldırılan bilirkişi raporlarından ilkinde davalı işveren % 50, sigortalı % 20, oranında kusurlu bulunmuş, kazanın % 30 oranında kaçınılmazlık sonucu olduğu kanaati bildirildiği, üçüncüsünde sigortalı %50 kusurlu bulunmuş, kazanın %50 oranında kaçınılmazlık sonucu olduğu bildirildiği, hükme esas alınan ikinci ve dördüncü kusur raporlarında ise; davalı işverene %60, sigortalıya %20 kusur izafe edildikten sonra; kazanın % 20 oranında kaçınılmazlık sonucu olduğu kabul edilerek, davanın kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

İş kazası ve meslek hastalıklarının büyük bölümü işverenler tarafından iş sağlığı ve iş güvenliği konusundaki mevzuat hükümlerine uyulması ile önlenebilecek niteliktedir. Ancak kaçınılmaz dış etkenler ve kötü rastlantılar nedeniyle işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda hukuki ve teknik tüm gerekler yerine getirildiği halde iş kazası veya meslek hastalığı gerçekleşebilmektedir ki; bunlar “kaçınılmazlık” olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda; kaçınılmazlık, olayın meydana geldiği tarihte ve iş kazaları bakımından süreçte bilimsel ve teknik kurallar ve olanaklar gereğince alınacak tüm önlemlere rağmen zararın kısmen veya tamamen meydana gelmesi durumu olarak tanımlanabilir. Bu gerçekten hareketle 5510 sayılı Kanun’un 21/1’inci maddesinde “İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” hükmüne yer verilmiştir. Bu düzenleme gereği; kaçınılmazlığın varlığı durumunda işverenin rücu tazminatı sorumluluğunu aynı oranda sınırlandırması gerekecektir.

Kaçınılmazlık olgusunda, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın, sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…” (Prof. Dr. A.Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu olgunun kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof. Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında; herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir. İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de, yadsınamaz bir gerçektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek, iş kazasının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri bulunmadığı gözetilerek, yeniden rapor alınması gerekirken, kaçınılmazlık faktörünün bulunduğu değerlendirilerek, yetersiz bilirkişi heyet raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek, iş kazasının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri bulunmadığı gözetilerek, yeniden rapor alınması gerekirken, kaçınılmazlık faktörünün bulunduğu değerlendirilerek, yetersiz bilirkişi heyet raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8390, Karar No: 2021/12697, Tarih: 21.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/8390 E.  ,  2021/12697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İlçesi ... Köyü çalışma alanında 1982 yılında yapılan kadastro sonucunda, 1129 parsel (yenileme ile 184 ada 2 parsel, 14.013,50 metrekare) sayılı 10.800 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğinde davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... İdaresi, taşınmazın kısmen kesinleşen orman sınırı içinde kaldığını bildirerek, tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tesciline ve elatmanın önlenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece verilen, “davanın kabulüne, taşınmazın (B) (492,87 m2) ve (C) (132,51 m2) bölümünün tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, kalan kısmın davalı Hazine üzerinde bırakılmasına, ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, elatmanın önlenmesine” ilişkin hüküm, davacı ... İdaresi ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 05.12.2017 tarih ve 2016/12285 Esas, 2017/10102 Karar sayılı ilamı ile, "çekişmeli taşınmazın ... adına tapuda tescil edilmiş olduğu bu nedenle pasif husumet ehliyetinin ...'e ait olduğu ve onun hakkında davanın esası ile ilgili karar verilmesi gerektiği açıklanarak, Mahkemece, Hazinenin davaya dahil edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsizliğine" değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı ... hakkında açılan davanın kabulü ile çekişmeli 184 ada 2 parsel (eski 1129 parsel) sayılı taşınmazın bilirkişi raporuna ekli Ek 9 nolu krokide B harfi ile gösterilen 492,87 metrekarelik bölüm ile C harfi ile gösterilen 132,51 metrekarelik bölümün davalı ... adına olan tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline, kalanın davalı ... üzerinde bırakılmasına, davacının müdahalenin meni talebinin reddine, davalı Hazine aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davacı ... İdaresi vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davacı ... İdaresi vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Mahkemece, yargılama harçlarının davacı ... İdaresinden alınmasına karar verilmiş ise de, karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile, ..., 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'na göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaf tutulduğundan, davacı ... İdaresi aleyhine harçlara hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış ve hükmün aşağıda belirtilen kısmının HMK 370. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... İdaresi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün (5-4-.) rakamları ile gösterilen bendinin son cümlesi olan ''6100 Sayılı HMK'nin 323/1.a maddesi uyarınca karar ve ilam harçları yargılama gideri kabul edildiğinden peşin harcın mahsubu ile bakiye 383,67 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına'' ifadesinin çıkarılarak yerine ''Davacı ... İdaresi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına peşin harcın iadesine '' ifadesinin eklenmesine HMK’nin 370. maddesi gereğince hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7175, Karar No: 2013/9029, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7175 E.  ,  2013/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kapama mandarinanın sulu-kuru şartlarda 2008 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.