muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7529, Karar No: 2024/13189, Tarih: 08.10.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının gemi adamı olarak çalıştığı gemide, gemi kaptanı tarafından salona ve yemeklere pijama ve eşofmanla gelinemeyeceği yönünde talimat verildiği, davacının ilk etapta bu talimata uyduğu, devamında ise bu kurala uymadığı, bu hususta sözlü olarak uyarılmasına rağmen kurala uymamaya devam ettiği, gemi kaptanı tarafından bizzat uyarıldığı, yine de kurala uymaması nedeniyle iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı, davacının 53 günlük çalışmasından ödenmeyen ücret alacağının bulunduğu, alacağın belirli ve likit olmadığı, bu hâliyle icra inkar tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının meslek hayatı boyunca görevini başarılı bir şekilde yerine getirdiğini, denizcilik örf, adet ve usullerine uygun olarak hareket ettiğini, kendisi ile ilgili davalı Şirkete hiçbir şikayette bulunulmadığını ve davalı Şirket tarafından davacı hakkında hiçbir soruşturma yapılmadığını, mesai saatleri içerisinde üniformasını ... Mahsus Kıyafet Yönetmeliği’ne uygun olarak giyindiğini, alametlerini taşıdığını, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda (6098 sayılı Kanun) yer alan hizmet sözleşmesine ilişkin hükümlere uygun olarak görevini ifâ ettiğini, davalı Şirketin işletmeciliğini üstlendiği geminin kaptanı, Şirket politikasında düzenleme olmamasına rağmen keyfi ve kötüniyetli olarak çalışma saatleri dışında da ortak kullanım alanlarında gemi adamları tarafından eşofman giyilmesini yasaklandığını, davacının çalışma saatleri dışında ortak alanlarda yine gemi adamları tarafından kabul edilen örf ve adetlere uygun bir şekilde eşofmanını giyinerek hareket etmeye devam ettiğini, yazılı savunması alınmadan, hakkında tutanak tutulmadan iş sözleşmesinin haklı neden olmadan ve kötüniyetli olarak fesedildiğini, ... Denizcilik Çalışma Sözleşmesi (2006) uyarınca kaptanın gemi adamlarının sosyal yaşam ve refahlarına ilişkin menfaatlerini koruyacağının hüküm altına alındığını, fesih bildiriminin yazılı olarak yapılmadığını, davacının bakiye ücret ve prim alacaklarının kabul edilmesi gerektiğini, alacak likit olduğundan icra inkar tazminatı talebinin reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davalı Şirketin Ares Shipping’in acentesi konumunda olduğunu, bizzat davalıya husumet yöneltilerek dava açılamayacağını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının ödenmeyen ücretinin bulunmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili; davalı Şirketin Ares Shipping’in acentesi konumunda olduğunu, bizzat davalıya husumet yöneltilerek dava açılamayacağını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının ödenmeyen ücretinin bulunmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen tanık beyanlarına göre davacının verilen emir ve talimatları yerine getirmediği ve getirmemekte ısrar ettiği, dinlenen davacı tanığının beyanında 20.09.2016 tarihli tutanağın davacıya verildiğinin beyan edildiği, 6098 sayılı Kanun'un 435 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davalı tarafça yapılan feshin haklı olduğu, sözleşmenin süresi bitmeden haklı nedenle sona erdirildiğinden davacının prim alacağı talep edemeyeceği, davaya konu alacak yargılamayı gerektirdiğinden ve likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddinde hata olmadığı, dosya kapsamında sunulan gemi adamı sözleşmesinde davalının ünvan ve imzasının olduğu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince acentenin yaptığı sözleşmelerden dolayı kendisinin müvekkili adına dava açabileceği gibi kendisine karşı da dava açılabileceğinin belirtildiği, davalının husumet itirazının yerinde olmadığı, dosyada davacının ücretinin ödendiğine dair bilgi ve belge olmadığı gerekçeleriyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf dilekçelerinde ileri sürdükleri sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuşlardır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıya husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği, davaya konu olan takip talebindeki borcun sebebi ve dava konusunun aynı olup olmadığı, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip edilmediği ve davacının ödenmeyen alacağının bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 58 ve 67 nci maddeleri.

3. 6102 sayılı Kanun'un 105 inci maddesi.

4.6098 sayılı Kanun'un "haklı sebepler" kenar başlıklı 435 inci maddesi şölyledir:

"Taraflardan her biri, haklı sebeplerle sözleşmeyi derhâl feshedebilir. Sözleşmeyi fesheden taraf, fesih sebebini yazılı olarak bildirmek zorundadır.

Sözleşmeyi fesheden taraftan, dürüstlük kurallarına göre hizmet ilişkisini sürdürmesi beklenemeyen bütün durum ve koşullar, haklı sebep sayılır."

3. Değerlendirme

3. 6102 sayılı Kanun'un 105 inci maddesi.

4.6098 sayılı Kanun'un "haklı sebepler" kenar başlıklı 435 inci maddesi şölyledir:

"Taraflardan her biri, haklı sebeplerle sözleşmeyi derhâl feshedebilir. Sözleşmeyi fesheden taraf, fesih sebebini yazılı olarak bildirmek zorundadır.

Sözleşmeyi fesheden taraftan, dürüstlük kurallarına göre hizmet ilişkisini sürdürmesi beklenemeyen bütün durum ve koşullar, haklı sebep sayılır."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İtirazın iptali davası; icra takibine sıkı sıkıya bağlı, itiraz üzerine duran icra takibinin devam edebilmesini sağlayan ve takip hukuku içinde olmakla birlikte, maddi hukuk ilişkisinin incelenerek uyuşmazlığı kesin hükümle sonuçlandıran bir davadır. Davanın takibe bağlılığı alacağın miktarı bakımından söz konusu olduğu gibi alacağın kaynağı bakımından da geçerlidir.

3. Somut uyuşmazlıkta; davacı, davalı aleyhine ilâmsız icra takibi başlatmış, takip talebinde borcun sebebini "haksız fesih nedeniyle tazminat alacağı" olarak bildirmiştir. Dava dilekçesinde ise; davacı işçinin geriye kalan maaşlarının ve primlerinin ödenmesi gerektiğini ve bu nedenle davalı tarafından yapılan itirazın iptalini talep ettiğini belirtmiştir. Takip konusu yapılmayan alacağın eldeki itirazın iptali davasına konu yapılması hatalı olup davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulü bozmayı gerektirmiştir.

4. Diğer yandan, dosyadaki belgeler ve tanık beyanları dikkate alındığında davacının, gemi kaptanının kılık kıyafet ile ilgili getirdiği kurallara ısrarla uymadığı anlaşılmaktadır. Denizcilik teamülleri gereğince gemi kaptanının koyduğu kurallara ısrarla uyulmaması ve bu kurallara aykırı hareket edilmesi 6098 sayılı Kanun 'un 435 inci maddesine göre haklı fesih sebebi olup Mahkemece bu hususta yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygundur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20465, Karar No: 2014/21464, Tarih: 04.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/20465 E.  ,  2014/21464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 1-Sanık ...yönünden: Beraat

2- Sanıklar ... ve .... yönünden : TCK'nın 145. maddesi uyarınca Ceza verilmesinden vazgeçilmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kamu davası açıldıktan 5271 sayılı CMK.nın 234 ve takip eden maddeleri hükümlerine göre usulen mahkemeye başvurarak davaya katılmamış ve katılan sıfatı ile temyiz yetkisini kazanmamış olan yakınan vekilinin bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanık ... hakkında değer az kabul edilip ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9849, Karar No: 2021/2186, Tarih: 02.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9849 E.  ,  2021/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı mağdur sanık ... hakkında doğrudan verilen 3000 TL adli para cezasına mahkumiyet hükmü, 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince, temyizi mümkün olmayan kesin hükümlerden olduğu halde, kararın son paragrafında, kesin olduğu belirtilmeyip temyize tabi olduğundan bahsedilmesi, mahkemesince düzeltilmesi mümkün hata olarak görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 02.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonla meskun mahalde, bölünmüş, iki şeritli, düz, eğimsiz, kuru, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken ‘’U’’ dönüşü yasağının trafik levhasıyla belirtildiği yerden dönüş yaptığı esnada istikametine göre sağından gelen temyiz dışı müşteki sanık ...’in sevk ve idaresindeki araç ile çarpıştıkları, kaza nedeniyle müşteki sanığın hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudundaki kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını 4. derecede etkiler nitelikte yaralandığı, yanında yolcu olarak bulunan müşteki ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudundaki kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını 3. derecede etkiler nitelikte yaralandığı, müşteki sanık ...'in kaza anında 1,19 promil alkollü ve kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğunun, sanığın ise asli kusurlu olduğunun tespit edildiği, müşteki sanık ile müştekinin yargılama sırasında sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtikleri olayda;

1-Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesi 2015/1050 talimat sayılı dosyasıyla savunması alınan sanığa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği sorulmaması, mahkemece ise sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasının ‘’belirlenen ceza miktarı, müştekilerin şikayetçi olması...’’ şeklindeki yasal olmayan gerekçelere dayandırılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17609, Karar No: 2014/1823, Tarih: 10.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17609 E.  ,  2014/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUĞLA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2011/641-2013/477

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili ile davalıların Muğla ili Merkez İlçesi Düğerek Mahallesinde kayıtlı bulunan 2570 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduklarını, bu taşınmazın diğer paydaşları tarafından açılan satış yolu ile ortaklığın giderilmesi istemli davanın kabul edildiğini, bu nedenle müvekkili ile davalıların yapmış oldukları protokol ile satış için yapılacak ihaleye birlikte girmeyi ve taşınmazın ihalesinin alınması halinde ½ şer oranında taşınmazı paylaşmayı kararlaştırdıklarını, ancak ihalenin kazanılmasından sonra taşınmazın kararlaştırıldığı gibi paylaşılmasına rağmen müvekkilinin davalılardan 9.337,20 TL fazla ödediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydı ile 9.337,20 TL nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın 1 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını, esas yönünden ise tarafların birbirlerinden hak ve alacaklarının kalmadığına ilişkin protokol imzaladığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, satış sonucunda belirlenen paylaştırma bedellerinin 02.01.2009 tarihinde bankaya yatırıldığı ve 21.01.2009 tarihinde satış memurluğuna ait banka hesabının kapatıldığı, dolayısı ile davacı tarafın 2009 yılı Ocak ayı itibarı ile ihale bedelinin tapu kayıt malikleri arasındaki paylaştırılmasından ve davalıların aleyhine zenginleştiklerinden haberdar olduğu, ancak davanın BK. nun 66.maddesinde düzenlenen 1 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ortak alınan taşınmaz nedeniyle fazladan satış bedeli ödediğini ileri sürerek, eldeki davayı açmış ve iddiasının ispatı için protokol başlıklı sözleşmeye dayanmıştır. Delil olarak dayanılan protokol başlıklı sözleşmenin incelenmesinde ise; dava konusu taşınmazın alınması durumunda 1/2 payın davacıya, 1/2 payın ise davalılara ait olacağının ve masraflarında bu pay oranlarında paylaşılacağının taraflarca kararlaştırdığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; dava konusu uyuşmazlık taraflarca imzalanan sözleşme ilişkisinden doğmakta olup bu tür davalar 818 sayılı BK. nun 125. maddesi (6098 sayılı TBK. nun 146. maddesi) gereğince 10 yıllık zamanaşımına tabidir.

Buna göre; davaya konu taşınmazın ihale bedelinin taraflarca 15.12.2008 tarihinde yatırılmış olmasına göre, iş bu davanın 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; dava konusu uyuşmazlık taraflarca imzalanan sözleşme ilişkisinden doğmakta olup bu tür davalar 818 sayılı BK. nun 125. maddesi (6098 sayılı TBK. nun 146. maddesi) gereğince 10 yıllık zamanaşımına tabidir.

Buna göre; davaya konu taşınmazın ihale bedelinin taraflarca 15.12.2008 tarihinde yatırılmış olmasına göre, iş bu davanın 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; davanın zamanaşımı süresi dolmadan açıldığı gözetilerek, işin esasına girilmesi ve toplanan deliller doğrultusunda ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14091, Karar No: 2013/3214, Tarih: 18.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14091 E.  ,  2013/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ücret alacağı, resmi ve dini tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, hafta tatili alacağı ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanamayacak şekilde feshedildiğinin davalı işverence ispatlanamadığı, esasen bu alacaklara ilişkin kısmi ödemeler yapılmasının da feshin haksız yapıldığının işverence de kabulü anlamına geldiği, biri matbu diğeri el yazısı ile düzenlenen birden fazla ibranamenin Yargıtay uygulamaları ışığında geçerlilik taşımadığı, ancak ödeme yapılan alacak kalemleri yönünden makbuz niteliğinde değerlendirilmek gerektiği gerekçesiyle davanın kabule karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Davacının, bilirkişi raporuna göre gerçekleşen fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarına hükmolunmuş ise de, hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışmadığı günler olabileceği dikkate alınmadan, sözkonusu alacaklardan hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı olduğundan, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24592, Karar No: 2016/8123, Tarih: 08.06.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/24592 E.  ,  2016/8123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, tasfiye Sanık ... hakkında erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a, gıyabında verilen mahkumiyet kararı, askeri birlik adresinde Başçavuş.... imzasına tebliğ edilmiş ise de, mazbatada, 7201 sayılı Yasa'nın 14/1. maddesi uyarınca adı geçen şahsın sanığın kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üstü olduğuna dair şerh yer almadığı gibi, kıtası komutanlığınca kararın sanığa tebliğ edildiğine dair bir belge de bulunmadığından, yapılan tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek; kararın adı geçen sanığa 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.