muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7237, Karar No: 2022/10257, Tarih: 12.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7237 E.  ,  2022/10257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, Kurum işleminin iptali tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 12/09/2022 gününde karar verildi.

(M.)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2004 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra aynı yıl ölen babadan 2004 yılında bağlanan yetim aylığı 2011 yılında yapılan denetim sonrası 2008-2011 yılları fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Kaldı ki davacı boşandığında baba halen yaşamaktadır. Bir kişinin ilerde ölecek babasından aylık almak için önceden boşandığını, kabul etmek saiklerle hareket etmek demektir. Murisin ölümünden önce eşinden ayrılan kadının, murisinden kalan sosyal güvenlik hakkının devamı niteliğinde olan yetim aylığından mahrum bırakılmaması, sosyal devlet olmanın gereğidir. Davacının burada boşanma hakkını kötüye kullandığından söz edilemez.
Yargıtay — Esas No: 2020/2448, Karar No: 2020/3191, Tarih: 03.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2448 E.  ,  2020/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki nitelendirmeye, sevke, temyizin kapsamına, inceleme konusu dosyadaki suça sürüklenen çocuk ile birlikte suç işleyen sanık ... hakkındaki incelemenin daha önce Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesi tarafından 15/01/2019 tarih, 2018/13541 Esas ve 2019/267 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması ve dosyanın incelemeyi yapan dairece neticelendirilmesinin gerekmesi sebepleriyle, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 13. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4195, Karar No: 2020/3783, Tarih: 02.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/4195 E.  ,  2020/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :FETHİYE Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm :Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Kendisinde ve ikametinde yapılan aramada herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen tanıklar ... ve ...'dan ele geçirilen net 0,60 gr esrar maddesini sanık ...'den satın aldıklarına ilişkin beyanlarının bulunmadığı gibi ele geçen uyuşturucu maddeyi sanığın sattığına dair savunmasının aksine kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 02.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12539, Karar No: 2024/13522, Tarih: 14.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12539 E.  ,  2024/13522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ikinci kez İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının da eksik ödendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama dikkate alınarak ancak hatalı dava tarihi ile arabuluculuk tarihi arasında kalan döneme ilişkin alacakların dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle resen hesap yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 23.06.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.10.2022 tarihli ilâmı ile; Yüksek Hakem Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan toplu iş sözleşmesinin davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) hükümlerine göre yararlandığı bir toplu iş sözleşmesi olmadığı, yürürlük süresi 31.10.2020 tarihinde sona eren bu toplu iş sözleşmesinin art etkisi de bulunmamasına rağmen davacının 2021 yılı Ocak ayı ücretine ilgili toplu iş sözleşmesinde öngörülen %4 zam oranının uygulanmasının yerinde olmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.01.2021 tarihindeki ücretin hatalı şekilde belirlenmesi ve talep edilen fark alacakların hatalı ücret miktarı üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğu; ayrıca toplu iş sözleşmesinin 31.10.2020 tarihinde sona erdiği dikkate alınmaksızın bu tarihten sonraki dönem için de ikramiye hesaplanması ve davacı lehine fark ikramiye alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğu, Yüksek Hakem Kurulu kararı ile uygulanan toplu iş sözleşmesi, 6356 sayılı Kanun hükümlerine göre yararlanılan bir toplu iş sözleşmesi olarak değerlendirilemediğinden, davacının ikramiye alacağı talebine en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerekirken en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının da hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2023 tarihli kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda alınan ek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2023 tarihli kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda alınan ek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 07.11.2023 tarihli ilâmı ile; bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 01.07.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönem bakımından Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan toplu iş sözleşmesi hükümleri gözetilerek 5 gün ikramiye farkı alacağına hak kazandığı kabulü ile hesaplama yapıldığını; kararın davalı temyizi üzerine bozulduğu, bozma sonrasında düzenlenen ek bilirkişi raporunda, davacının sendika üyelik tarihi ile davalı Bakanlık ile ... arasında imzalanan 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin ikramiyeye ilişkin hükümleri dikkate alınmak suretiyle 01.07.2020-31.10.2020 tarihleri için 3,37 gün; 01.11.2020-31.12.2021 tarihleri arasında da 9,95 gün üzerinden ikramiye alacağı hesaplandığı ve Mahkemece bu miktarın hüküm altına alındığı; davacı vekilinin ilk karara ilişkin temyiz talebi bulunmamasına rağmen usuli kazanılmış hakkın ihlal edilerek 01.07.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönem için daha fazla ikramiye günü üzerinden fark ikramiye alacağının hesaplanmasının hatalı olduğu; ayrıca arabuluculuk ücretinin de tarafların haklılık durumuna göre paylaştırılması gerekirken lk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen arabuluculuk ücretinin tamamından davalının sorumluluğuna yol açacak şekilde hüküm kurulmasının da yerinde olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda davacının 01.07.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönem bakımından Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan toplu iş sözleşmesi hükümleri gözetilerek 5 gün ikramiye farkı alacağına hak kazandığı kabulü ile hesaplamanın yer aldığı ek bilirkişi doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davalı Bakanlık tarafından Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi uyarınca ücretin belirlendiğini, Bakanlığın uygulamasının hukuka uygun olduğunu, Kamu Denetçiliği Kurumunun 17.07.2020 tarihli yazısı ile Yargıtayın aynı konuya ilişkin içtihatlarının da bu yönde olduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Davalı vekili; davalı Bakanlık tarafından Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi uyarınca ücretin belirlendiğini, Bakanlığın uygulamasının hukuka uygun olduğunu, Kamu Denetçiliği Kurumunun 17.07.2020 tarihli yazısı ile Yargıtayın aynı konuya ilişkin içtihatlarının da bu yönde olduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ikramiye farkı alacağının miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Dairemizin 14.12.2022 tarihli ve 2022/16498 Esas, 2022/16753 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21719, Karar No: 2010/3799, Tarih: 06.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/21719 E.  ,  2010/3799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, anılan maddenin 2. fıkrasının düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında görevini yaptırmamak için memura direnme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak

20.6.1988 doğumlu olup suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 31/3.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4513, Karar No: 2014/9904, Tarih: 15.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4513 E.  ,  2014/9904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar... ve ...ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak,

Sanıkların olay günü para karşılığı cinsel ilişkide bulunma tekliflerini reddeden mağdureyi ikna ederek ıssız bir yere götürüp burada ellerini iple ağaca bağlayarak basit cinsel istismarda bulunmaları şeklinde gerçekleşen eylemde, mağdurenin ellerini iple ağaca bağlama biçimindeki cebrin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun değil, TCK.nın 103/4. maddesi kapsamında çocuğun basit cinsel istismarı suçunun unsurunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanıkların TCK.nın 109. maddesinin 1. fıkrası ile cezalandırılmaları gerekirken aynı maddenin 2. fıkrası ile mahkûmiyetlerine karar verilerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve... ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12337, Karar No: 2018/9927, Tarih: 27.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12337 E.  ,  2018/9927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında kaçakçılık suçundan (5607 sayılı Yasaya aykırılık) yürütülen soruşturma kapsamında sanıkta yakalanan ve kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan kırk bir (41) adet koyunun Cumhuriyet Savcısının sözlü talimatı ile il tarım müdürlüğü elemanlarınca 15.06.2011 tarihinde yediemin sıfatıyla mal sahibi sanığa teslim edildiği, kovuşturmayı yürüten Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.08.2011 tarih ve 2011/465 esas sayılı ek kararı ile sanıkta yakalanan hayvanların 5607 sayılı Kanunun 16. maddesi uyarınca tasfiyesine karar verildiği aynı mahkemenin 11.01.2012 tarih ve 2011/465 esas, 2012/161 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine ve eşyaların müsaderesine karar verildiği 20.11.2013 tarihli tutanağa göre de koyunların bulunmadığının tespit edildiği görülmüştür.

Sanık savunmasında, teslim tarihinden itibaren uzun zaman geçtiğini, bir kısmının telef olduğunu bir kısmını ise kendisinin keserek yediğini beyan etmiştir.

Sanık hakkında, kaçakçılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında suçun konusu 41 adet koyun il tarım müdürlüğünce yediemin olarak sanığa teslim edilmiştir.

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 11. maddesinde el konulan eşyanın muhafazası, 16. maddesinde tasfiye hususları düzenlenmiş, ilgili yönetmeliğin 5, 6 ve 11. maddelerinde suç konusu eşyaların kimlere teslim edileceği, nasıl muhafaza edileceği gibi hususlara yer verilmiştir.

Yasa ve yönetmelik hükümlerine göre kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşya veya hayvanların sahiplerine teslim edilemeyeceği, muhafaza için gerekli masrafların Bakanlık Döner Sermaye İşletmesince karşılanacağı, canlı hayvanlarda Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının ilgili birimlerine teslim edileceği, canlı hayvanlarda adet başına yem, tedavi ve ilaç giderlerinin karşılanacaktır.

Somut olayda, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık hakkında yürütülen soruşturma kapsamında ele geçirilen kırk bir (41) adet koyunun yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ilgili kamu birimlerine değil sanığa teslim edildiği, ayrıca hayvanlarla ilgili olarak yem, ilaç ve tedavi giderlerinin de ödenmediği, 05.06.2011 tarihince teslim olunan koyunların 2 yıl 5 ay 15 gün sonra tesliminin istenildiği görülmüştür.

Suçun konusunu oluşturan hayvanların yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak sanığa teslim edilmesinin yanı sıra uzun sayılabilecek süre içinde hiçbir giderinin karşılanmaması karşısında kişileri külfet altına sokacak şekilde muhafaza görevinin söz konusu olamayacağı gözetildiğinde teslim olunan eşya üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğu ileri sürülemeyeceğinden unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,