muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14661, Karar No: 2006/14731, Tarih: 07.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/14661 E.  ,  2006/14731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2006

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ürün teslimlerinden yapılan ilk pirim kesintisini takip eden aybaşından itibaren  Sosyal Sigortalar Kurumuna tabi sigortalılık süreleri ve Bağ Kur tabi   sigortalılık süreleri dışında kalan dönemde tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren 11.11.1998 de başlayıp devam eden 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılık süreleri dışında   tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece  davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren 11.11.1998 de başlayıp devam eden 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılık süreleri dışında   tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin   Kurum’ca   re’sen   yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın  36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini   ortaya   koydukları   tartışmasızdır.   Bağ-Kur’un   iş   bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede  davacının ilk pirim kesintisinin 14.4.1995 tarihinde yapıldığı bu tarihten sonraki prim  kesintisi bulunup bulunmadığının mahkemece araştırılmadığı kooperatif  kaydının olduğu kayıt tarihinin araştırılmadığı ve ilçede ziraat odasının bulunmadığı, davacı adına  zirai arazi kayıtlarının bulunduğu ve davacının  11.11.1998 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya tabi  Bağ Kur sigortalısı olduğu görülmüştür

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.5.1995-31.12.1995 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de  kesintinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 1.1.1996-10.11.1998 tarihleri arasındaki döneme  ilişkin istemin kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş;. 1.1.1996-10.11.1998  tarihleri arasındaki dönemde davacıya ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşların isimlerini açıklattırmak  bu kişi kurum ve kuruluşlardan  pirim kesintilerinin yapılıp yapılmadığını  sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek   kayıtlı olduğu kooperatifte kaydının ne zamandan beri devam ettiği sorularak, pancar ekiciler kooperatifi ile varsa zirai amaçlı faaliyette bulunana başka kooperatif kayıtları tarihleriyle birlikte araştırılarak,   Çorum Ziraat Odasından kaydının bulunup bulunmadığnı sormak   kayıtlı ise kayıt tarihini getirterek, davacının zirai amaçlı banka kredisi kullanıp kullanmadığının araştırılıp  tüm deliller   birlikte değerlendirilip  bir sonuca  varmaktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile   yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10089, Karar No: 2012/7107, Tarih: 26.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/10089 E.  ,  2012/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur, nafakalar, manevi tazminat ve velayetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere manevi tazminat yönünden oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.26.03.2012 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Boşanmada manevi tazminatın (TMK. md. 174/2) amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, menevi değerlerindek eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını zedeleyen fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını tayin ederken; bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın sıfatını, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını, varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, bu haklara saldıranın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak, hukuka ve hakkaniyete uymak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, fiille orantısız olup çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Hükmün açıklanan sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne bu yönden katılmıyorum.

4-ÖB/HA/MO
Yargıtay — Esas No: 2012/17141, Karar No: 2012/15960, Tarih: 24.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/17141 E.  ,  2012/15960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :96-136

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerdeki artışlar ile ilk rücu davasından bakiye kalan kusur farkının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı ile davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine davacı Kurum ile davalılar ... ve ... Madencilik Ltd. Şti. avukatının temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı ... Ltd. Şti. avukatının temyizi incelendiğinde; Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm 27.04.2009 tarihinde temyiz edenin yüzüne karşı tefhim edilmiş, temyiz ise 11.06.2010 tarihinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O halde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak davalı ... Ltd. Şti. avukatının temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE,

2-Davacı Kurum Avukatı ile diğer davalı ... ve ... Madencilik Ltd. Şti. Avukatının temyizlerine gelince;

Davacı Kurum vekili, 26.02.2007 havale tarihli dava dilekçesi ile 30.03.1998 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden ilk rücu davasında hüküm altına alınmayan kısım ile artışların, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca rücuan ödetilmesini istemiş, Mahkemece; 27.04.2009 tarihinde, ilk peşin değerin ilk rücu davasından bakiye kalan kusur karşılığına hükmedilmiş olup, zararlandırıcı sigorta olayına sebebiyet veren davalıların olayda %80 kusurlu olduğu, ilk rücu dosyasından açıkça anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.200 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması; hak sahiplerine bağlanan gelirler fiili ödemeye dönüşmüş ise, ilk peşin değerli gelir ile fiili ödemeler karşılaştırıldığında, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarının kusur karşılığından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi anlam olarak isabetli ise de, 31.01.2004 tarihli 25363 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 1.01.2005 tarihinden itibaren yürürlüğe giren, 5083 sayılı TC. Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2. Maddesi gereğince; “Türk Lirası değerler Yeni Türk Lirasına dönüştürülürken, birmilyon Türk Lirası (1.000.000 TL) eşittir bir Yeni Türk Lirası (1 YTL) değişim oranı esas alınır.” Hükmünün uygulamasında hataya düşülerek ilk peşin değerler toplamı 4.250,27 YTL (TL), %80 kusur karşılığının ise 3.400,21 YTL olmasına ve ilk rücu davasında ilk peşin değerlerin toplamının %50 sine hükmedilmiş bulunması da gözetilerek 2.125,13 YTL (TL)’nin mahsubu ile bakiye kalan 1.275,08 TL’ye hükmedilmesi gerekirken ilk peşin değerli gelirler toplamının 42.502,90 TL, ilk rücu davasında hükmedilenin de artışları da içerecek şekilde tamamının düşülerek hüküm kurulmuş olması, davacı tüm davalılardan teselsülen talepte bulunduğu ve asıl alacak için teselsüle göre hüküm kurulduğu halde harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesinde bu talebin gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, temyiz edenlerin sıfatına göre, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, temyiz edenlerin sıfatına göre, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün (1). paragrafındaki “Davacının davasının kabulü ile 26.272,85 TL alacağın” ifadelerinin silinerek yerine “Davacı Kurum ile davalılar ... ile ... Mad. Ltd. Şti. hakkındaki davanın kısmen, hükmü temyiz etmeyen ... Hazır Beton Ltd. Şti. hakkındaki davanın tümünün kabulü ile, 1.275,08 TL’nin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, bakiye 24.997,77 TL’nin ise davalı ... Ltd. Şti.nden” ifadesinin eklenmesine, aynı paragrafın devamındaki “Davacının fazlaya ilişkin hakkının saklı tutulmasına,” ifadelerinin silinerek yerine “davacının, davalı ... Ltd. Şti.’inden fazlaya ilişin hakkının saklı tutulmasına, hükmü temyiz eden diğer davalılar yönünden ise fazlaya ilişkin talebin reddine,” ifadelerinin eklenmesine, hükmün harca ilişkin (2). paragraftaki “harcın davalılardan” sözcüğünden sonra gelmek üzere “68,85 TL’sinin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, bakiyesinin ise diğer davalı ... Ltd. Şti.’inden” ifadelerinin eklenmesine, vekalet ücretine ilişkin (3). paragraftaki “davalılardan” sözcüğünün silinerek yerine “575,00 TL’sinin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, bakiyesinin ise diğer davalı ... Ltd. Şti.’inden” ifadelerinin yazılmasına, yargılama giderlerine ilişkin (4). paragraftaki “davalılardan” ifadeleri silinerek yerine “10,00 TL’sinin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, bakiyesinin ise diğer davalı ... Ltd. Şti.’inden” ifadelerinin eklenmesine, gerekçenin ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ve ... Madencilik Ltd. Şti.'ye iadesine, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1262, Karar No: 2013/4160, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1262 E.  ,  2013/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve ... pancarının sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17556, Karar No: 2014/16602, Tarih: 13.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17556 E.  ,  2014/16602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan ... İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığa atılı eylem suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...’in temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, 1 numaralı hüküm fıkrasında yer alan "500 gün karşılığı" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı TCK'nun 52/2.fıkrası gereğince" ibaresinin yazılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1379, Karar No: 2018/6311, Tarih: 05.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1379 E.  ,  2018/6311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A)Sanık hakkında 2005 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun 213 sayılı VUK'nın 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık hakkında 2006 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, bozma öncesi savunmasında "davaya konu edilen şirketi 2005 yılında kurduklarını diğer ortaklarla aralarında anlaşmazlık çıkınca 2006 yılında şirketi ...’a devrettiğini bundan sonra bu şirketle ilişiğinin kalmadığını, tekstil üzerine ticari faaliyette bulunmak için şirketi kurduklarını, şirkette hissesini devrettiği tarihe kadar sahte fatura düzenlenmediğini, kumaş yaptırıp sattıklarını" savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Sanık faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği taktirde sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise,  dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.