muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11651, Karar No: 2012/14743, Tarih: 11.06.2012

Mahkemece, bu yönler gözardı edilerek, dosya içeriğine uygun düşmeyen delillere dayanarak, davalı tanıklarının beyanlarına dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozma nedenidir.O halde mahkemece yapılacak iş; iddialarını yazılı delil ile ispat edemeyen davalının delil dilekçesinde açıkca "yemin" deliline dayandığı gözetilerek; davalıya, davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, hasıl olacak sonuca uygun bir göre karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün davalı yararına HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1281, Karar No: 2020/2780, Tarih: 08.07.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/1281 E.  ,  2020/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 170 ada 6 parsel sayılı 34.051,53 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek, ham toprak vasfıyla Hazine adına; 170 ada 5 parsel sayılı 14.903,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına; 170 ada 7 parsel sayılı 15.412,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına ve 170 ada 10 parsel sayılı 14.383,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, irsen intikal, taksim, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davacı ... ise köye ait olduğunu öne sürerek tüm taşınmazlar hakkında, ... ise tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenlerine dayanarak 170 ada 5, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlar hakkında ayrı ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında Hazine, çekişmeli 170 ada 5, 7 ve 10 parsel sayılı taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda, verilen kesin süre içerisinde keşif masrafının davacılar tarafından yatırılmadığı, buna ilişkin bir mazeret de sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve çekişmeli 170 ada 5, 6, 7 ve 10 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline, karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili ile müdahil Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacı ... ve arkadaşlarından alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.07.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4514, Karar No: 2022/13705, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4514 E.  ,  2022/13705 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belge gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

17.05.2013 tarih AGB-A-1601/88-61 sayılı defter ve belge isteme yazısının ve tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ evrakının da dosyada bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

A)Defter, kayıt ve belge gizleme suçu yönünden;Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan beş yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak vergi incelemesi amacıyla istendiğine ilişkin yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter, kayıt ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu gözetilerek; 17.09.2013 tarihli ve 2013-A-1631/36 sayılı vergi suçu raporunda, sanığın 2009,2010 takvim yılına ilişkin yasal belgelerini ibraz ettiğinin ancak yasal defterlerini ibraz etmediğinin belirtildiği ancak ibrazı istenen 2009,2010 takvim yılı için tasdik ettirilmesi ve tutulması zorunlu defterlerin tasdikine ilişkin bir tespit yer almadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; inceleme için istenen defter ve belgelerin varlığına dair noter tasdik bilgisi veya başkaca tespitlerin bulunup bulunmadığı ilgili idareden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

B)2008, 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçları yönünden; Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçuna ilişkin hükmün ve sahte fatura düzenleme suçları yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4846, Karar No: 2016/9821, Tarih: 19.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4846 E.  ,  2016/9821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, tanıkların da olaya ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, sanığın mağduru tehdit ettiğini görmediklerini söyledikleri, duruşmadaki tespitte az duyduğu anlaşılan tanık ...'nun bağrış sesleri geldiğini, kendi durduğu yer ile mağdurun bulunduğu olay yerinin arasının tahminen 30 metre kadar olduğunu söylediği, tanık ...'in ise önce mağdur gibi beyanda bulunduğu sonra da duruşmada yalan söylediğini, vicdan azabı duyduğu için daha sonra bu beyanından caydığını söylemesi, bu tanıklar hakkında mahkemece yalan tanıklıktan suç duyurusunda bulunulması dikkate alındığında; sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli olacak başka delil bulunmadığından beraati yerine sadece mağdurun tanık beyanları ile doğrulanmayan iddiaları ile yetinilip yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21674, Karar No: 2015/22049, Tarih: 11.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/21674 E.  ,  2015/22049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde 14.02.2013 - 17.09.2013 tarihleri arasında paketleme elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda taraflar arasında hizmet süresi yönünden uyuşmazlık bulunmaktadır. Bilirkişi tarafından tanık beyanlarına göre davacının kıdeminin 7 ay 3 gün olduğunun kabulüyle “Tablo A” ve SSK kayıtlarına göre davacının kıdeminin 1 ay 3 gün olduğunun kabulüyle “Tablo B” olmak üzere iki ayrı hesaplama yapılmış olup, mahkemece hükmün gerekçesinde davacının 7 ay 3 gün çalıştığının kabul edildiği belirtilmiştir. Buna göre mahkemece, bilirkişi tarafından “Tablo A” ile gösterilen alacakların hüküm altına alınması gerekirken; bilirkişi tarafından SSK kayıtlarına göre 1 ay 3 günlük hizmet süresi esas alınarak hesaplama yapılan “Tablo B” seçeneği hüküm altına alınmıştır. Yukarıda detaylı şekilde belirtildiği üzere mahkeme kararlarında gerekçe ile hüküm fıkrası tutarlı olmak zorundadır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin gerekçe ile hüküm fıkrası birbiri ile çelişir şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9893, Karar No: 2006/10767, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9893 E.  ,  2006/10767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazda münavebeye alınan buğday, lahana ve kuru fasülye ürünlerinden her birinin (kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı) dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiatlarını gösterir biçimde veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,18.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6254, Karar No: 2014/5051, Tarih: 07.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/6254 E.  ,  2014/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... 2-... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında Erzurum İş Mahkemesinden verilen 31.01.2013 günlü ve 2007/188-2013/115 sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava dilekçesi ekinde bulunan ilk peşin sermaye değer tablosu ile daha sonra istenen ilk peşin sermaye değer tablosu arasında çelişki bulunması nedeniyle, gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, ilk peşin sermaye değer tabloları arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla, 506 sayılı Yasanın 92. maddesinin uygulanıp uygulanmadığı kurumdan sorulup, 92. maddenin tatbik edilmiş olması halinde, gelir bağlandığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uygulaması sonucu oluşan ilk peşin sermaye değeri tablosunun celb edilerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 07.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2923, Karar No: 2014/3588, Tarih: 03.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/2923 E.  ,  2014/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2012

NUMARASI : 2012/346-2012/80

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/04/1997-02/05/2006 tarihleri arasındaki hizmet sürelerine ilişkin sosyal sigorta primine esas kazanç ve eksik ödenen sosyal sigorta prim miktarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, prime esas kazanç tespiti istemine ilişkin olup; davacı, davalı işverene ait iş yerinde aylık brüt 942,08 TL ücretle çalıştığını tespitini talep etmiştir.

Mahkeme, ilamında belirtilen şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulunun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; işçi alacağı davasında kabul edilen ücret üzerinden, ücret tespiti yapılmış ise de; mahkemece, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerin varlığı araştırılmalı, asgari ücretin üzerinde olduğu iddia edilen gerçek ücret hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp, belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; işçi alacağı davasında kabul edilen ücret üzerinden, ücret tespiti yapılmış ise de; mahkemece, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerin varlığı araştırılmalı, asgari ücretin üzerinde olduğu iddia edilen gerçek ücret hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp, belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan E.. K.. M.. Nakliyat Tic.San.A.Ş.'ne iadesine, 03/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6166, Karar No: 2019/7839, Tarih: 21.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6166 E.  ,  2019/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali; sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarihli, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarihli, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...

Tanrıkulu ile başka suçtan Manisa T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...’ın, kısa kararların okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınmadan hükümlerin kurulması,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınmadan hükümlerin kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanıklar ... ve ...’nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4645, Karar No: 2019/7606, Tarih: 26.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4645 E.  ,  2019/7606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL (Kapatılan) 83. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 26.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.