muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11986, Karar No: 2021/16892, Tarih: 29.12.2021

Davaya konu olayla ilgili olarak çıraklık statüsünün irdelenmesi gerekli olup, 506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanun'da tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Kanunu’na göre, çıraklar teorik ve pratik eğitime tabi tutulurlar. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının uyuşmazlık konusu dönemde çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Konu ile ilgili olarak 3308 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde çırak olabilmek için aranan şartlar arasında

“...a) 14 yaşını doldurmuş, 19 yaşından gün almamış olmak.

b) En az ilköğretim okulu mezunu olmak.

c) Bünyesi ve sağlık durumu gireceği mesleğin gerektirdiği işleri yapmaya uygun olmak.”hususları düzenlenmiş ve aynı maddeye 4702 sayılı Yasa'nın 9. maddesi ile eklenen fıkra ile 10.07.2001 tarihinden itibaren de 19 yaşından gün almış olanlardan daha önce çıraklık eğitiminden geçmemiş olanlar, yaşlarına ve eğitim seviyelerine uygun olarak düzenlenecek mesleki eğitim programlarına göre çıraklık eğitimine alınabileceği hükmü getirilmiştir.

Diğer taraftan bir kişiye çırak denilebilmesi için, o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir. Yani, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile davacının belirtilen tarihte çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Kişi işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Önceki bozma ilamında; “... Eldeki davada, talep tarihinde, davacının 18 yaşını ikmal ettiği, kısa vadeli sigorta kolundan 01.01.1983 itibari ile düzenlenen işe giriş bildirgesinin uzun vade sigorta koluna dayalı bir talebe esas alınamayacağı tartışmasız olmakla birlikte, yapılan işin niteliği gereği, talep tarihindeki davacı yaşına göre işyerindeki faaliyetinin çalışmanın bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olarak çıraklık ilişkisine mi yahut üretime yönelik bir faaliyet ve imalat olup olmadığı araştırılıp açık ve net olarak belirlenip sonuca göre karar verilmesi…” şeklinde karar verildiği anlaşılmakla; bozma sonrası alınan tanık beyanlarında, davacının 13, 14 yaşlarında olup, bazı çalışanların yanlarında yardımcı olduğu, işi öğrenmeye çalıştığı, tanıkların davacıya 5-6 ay işi öğretmeye çalıştıkları, montajda yardımcı olduğu ve başlarda işi bilmediği; daha sonra kalfa olduğu belirtildiğinden; buna göre işe girdiği tarihte üretime katkı yaptığı hususu isabetsiz olup, davacının çırak olduğu açıktır. Mahkemece, tüm sigorta kollarına tabi çalışmayan davacının, talebinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2273, Karar No: 2011/5640, Tarih: 10.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2273 E.  ,  2011/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2008 gün ve 2008/685-2008/643 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.12.2010 gün ve 2009/6369-2010/12521 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, yüksek faiz verileceği ve istenildiğinde paranın geri çekilebileceği garantisi vererek ve ikna ederek müvekkilinden 11.02.1997 tarihinde “İştirak Taahhütnamesi” ibaresi bulunan belge karşılığında para tahsil edildiğini, tüm girişimlere rağmen paranın iade edilmediğini, para toplama faaliyetinin Bankalar Kanunu’na, SPK’na aykırı olduğunu, geçerli bir hisse devri yapılmadığını, davalıların nedensiz zenginleştiğini, ortak olmayan ve hisse senedi verilmeyen müvekkiline karşı TTK.nun 329 ve 405. maddelerine dayanılamayacağını, SPK hükümlerine aykırı olarak hisse senetlerinin halka arz edildiğini, müvekkiline verilen belgenin yasanın aradığı şartları taşımadığını, yetkisiz kişilerce şirket hissesinin satışının mümkün olmaması nedeniyle müvekkilinin şirket ortağı olmadığını, süresinde hisse senedi teslimi yapılmadığını, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığını, davalı yönetim kurulu üyelerinin TTK.nun 336. maddesi uyarınca sorumlu olduklarını ileri sürerek, müvekkili ile davalı şirket arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespitini, davalılara verilen 100.000 DM karşılığı olan 97.656,74 TL'dan şimdilik 6.500,00 TL'nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı ...ye ortak olmadığı, davanın, davacının şirkete sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebine ilişkin olduğu, şirketlerin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan anonim şirket, davacının da şirket ortağı olduğu, TTK.nun 405/2. maddesinde "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına müteallik hakları mahfuzdur" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceği, davalı şirkette payının bulunması halinde bile, davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı, davacının talebinin yerinde olmadığı, TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkanı ve üyelerinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine dair tesis ettiği karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6183, Karar No: 2014/9715, Tarih: 04.07.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6183 E.  ,  2014/9715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Tarafların kök murisi olan 18.02.1905 doğumlu (TC No: ...) ...'in tüm mirasçılarını ve ölmüş olanların ölüm tarihlerini gösterir şekilde (kapalı kayıtlar açtırılarak) tam aile nüfus kayıt tablolarının,

2- Dava konusu 1304 ve 1307 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları ile komisyon kararlarının (okunaklı olacak şekilde) onaylı örneklerinin,

3- Dava konusu 1304 ve 1307 parsel sayılı taşınmazların tespitinin dayanağı olan 640 ve 641 tahrir numaralı vergi kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, ayrıca bu kayıtların kadastro çalışmaları sırasında revizyon gördüğü başka parsellere ait kadastro tutanaklarının ve kesinleşmişlerse tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2827, Karar No: 2022/1866, Tarih: 14.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2827 E.  ,  2022/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA : BAKIRKÖY 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ'NİN 2016/1034 ESAS

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 29.11.2018 gün ve 2015/691 - 2018/1088 sayılı kararı bozan Daire'nin 22.10.2020 gün ve 2019/1366 - 2020/4391 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve davalı Ten Tour Turizm Endüstri ve Tic. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin %49 hissedarı olduğu davalı şirketin diğer ortağının ise %51 hisse ile ... olduğunu, müvekkiline yapılan geçerli bir tebligatın bulunmaması ve dolaysıyla müvekkilinin toplantıya katılıp kararlara itiraz hakkının sağlanmaması nedeniyle 24.04.2015 tarihlerinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan karaların yok hükmünde olduğunu, müvekkilinin toplantıya katılamaması nedeniyle TTK'nın 420. maddesi ile tanınan finans tabloları inceleme ve buna bağlı görüşmeleri 1 ay süre ile erteleme hakkını kullanmasının engellendiğini, toplantıda alınan sermaye artırımının yasal bir dayanağının bulunmadığını, TTK'nın 457. maddesinde belirtilen şekilde yönetim kurulunca bir beyan gerekçesi sunulmadığını, oysaki %160,5 oranında sermaye artırımına gidildiğini, amacın müvekkilinin üzerine düşen hisse artırım bedelini ödemeyerek şirketteki hissesinin düşürülmesi diğer ortağın payının yükseltilmesi olduğunu, alınan kararın MK'nın 2/2. maddesindeki dürüstlük kuralına da aykırı olduğunu, şirketin sermaye artışına gerçekten ihtiyacı olup olmadığı hususunda TTK'nın 459/3 ve 343. maddelerinde belirtilen bilirkişi raporunun varlığından bahsedilmeden, ve tartışılmadan karar alındığını, değiştirilen esas sözleşme maddesinin davet ve toplantı tutanağında farklı düzenlendiğini, artırma bedelinin ödenmesi konusunda taahhütte bulunmayan davacının zarara uğradığını, sermaye artırım bedelinin şirket alacaklarını karşılanması yönünde karar alınabilmesi için müvekkilinin ya da yetkilisinin bu yönde olumlu oy vermesine bağlı olduğunu, bu surette müvekkilinin şirketten olan nakdi alacağından da mahrum kaldığını, bu konunun genel kurul toplantısında tartışılmadığını, alternatiflerin değerlendirilmediğini, şirket yönetim kurulunun genel kurul kararına aykırı karar aldığını ileri sürerek 24.04.2015 tarihli olağan genel kurul toplantısının gerçersizliği, tüm kararların yok hükmünde olduğunun tespiti, iptali, ilan ve tescili, kararların yürütülmesinin tedbiren durdurularak davalı şirket hisseleri üzerine davalıdır şerhi konulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili asıl davada, çağrının esas sözleşmenin 11 ve TTK'nın 414. maddelerindeki usule uygun yapıldığını, kaldı ki çağrıdaki usulsüzlüğün başlı başına iptal nedeni olmadığını, sermaye artırımının müvekkili şirket için zaruri olduğunu, müvekkilinin %92, 80 arasında iştiraki olan ...nin yaklaşık 3 senedir sıkıntılı günler geçirdiğinden sermaye artırımı yapılması gerektiğini, bununla ilgili Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü'nün ihtarının bulunduğunu, sermaye artışı ile şirketin borcundan kurtulduğunu, konuyla alakalı yönetim kurulu kararının da mevzuata ve şirketin durumuna uygun olduğunu, davacının icranın geri bırakılması isteminin dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur.

Davacı vekili birleşen davada, gerçek kişi davalılar arasında imzalanmış olan Onur Air'in ve Ten Tour'un hisselerinin devrine ilişkin 09.01.2015 tarihli hisse devir sözleşmelerinin ve buna bağlı olarak yapılan tüm sözleşme ve işlemlerin hükümsüzlüğünü, ...'den ...'ya kötü niyetli ve hukuka aykırı olarak devredilen Onur Air'in %3.67 ve Ten Tour'un %51 hissesinin ...'a ait olduğunun tespitini, hisselerin ...'a iadesi ile gösterilecek kişi/kişilere devrine, bu talebimizin reddi halinde bilirkişilerce hisselerin gerçek değerinin tespiti ile bu bedelin 09.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle ödenmesini, sözleşmelerin imzalandığı 09.01.2015 tarihinden itibaren alınan tüm Onur Air ve Ten Tour genel kurul ve yönetim kurulu kararlarının iptalini, dava konusu hisselerin satılması durumunda müvekkilinin ve üçüncü kişilerin telafisi imkansız zararlara uğraması söz konusu olacağı için; yargılama sonuçlanıncaya kadar dava konusu hisseler üzerine tedbir konularak satışının veya herhangi bir tasarruf işlemi yapılmasının önlenmesi ile mahkemece gerekli görülen diğer tedbirlerin alınmasını, hisseler üzerine ticaret siciline "davalıdır" şerhi konulmasını, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri birleşen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce asıl davada verilen hüküm bakımından davacı yararına bozulmuştur.

Davacı ve davalı ...vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı Ten Tour Turizm Endüstri ve Tic. A.Ş. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce asıl davada verilen hüküm bakımından davacı yararına bozulmuştur.

Davacı ve davalı ...vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı Ten Tour Turizm Endüstri ve Tic. A.Ş. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı Ten Tour Turizm Endüstri ve Tic. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacı ve davalı Ten Tour Turizm Endüstri ve Ticaret A.Ş.'den ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,14/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7594, Karar No: 2007/6439, Tarih: 16.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/7594 E.  ,  2007/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 12.İş Mahkemesi

Tarih : 14.12.2005

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.1999-01.07.2001 tarihleri arasında çalıştığının tesbitiyle, işçilik alacaklınının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, 01.10.1999-01.07.2001 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davacının 26.11.1999-30.06.2001 tarihleri arasında Kuruma bildirimi yapılan 26.11.1999-30.11.1999 ve 15.12.2000-30.06.2001 tarihleri arasındaki süreler dışında, 01.12.1999-14.12.2000 tarihleri arasındaki 374 günlük çalışmanın tesbitine kararverilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı A.-S.  Temizlik Hizmetleri Limited Şirketi'nin Vakıflar Bankası Kaman Şubesinin temizlik işlerini sözleşme ile 01.10.1999 tarihinden 01.07.2001 tarihine kadar üstlendiği ve banka şubesinde temizlik işçisi olarak davacıyı çalıştırarak 26.11.1999-30.11.1999 tarihleri arasındaki 5 günlük ve 15.12.2000-30.06.2001 tarihleri arasındaki 197 günlük çalışmalarını Kuruma bildirdiği, dosyadaki giriş bildirgesi prim bordroları ve hizmet cetveline göre iş adresi Ankara olan B. Mühendislik Limited Şirketi işyerinden bilirkişi raporu ile imzanın davacıya ait olduğu belirlenen 01.12.1999 tarihli giriş bildirgesi ile 1999/3 dönemde 30 gün, 2000/3.dönemde de 120 günlük çalışmaların Kuruma bildirildiği, banka personeli oldukları Vakıflar Bankası Genel müdürlüğünün  20.06.2003 tarihli yazısı ve ekindeki personel listesi ile de sabit tanıkların beyanlarına süre davacının bankadaki çalışmalarının sürekli olduğunun belirtildiği, Ankara Ticaret Sicili Memurluğu'nun 23.12.2004 tarihli yazılarına göre davalı A.-S. Şirketi ile B.  Şirketi arasında herhangi bir ilişki de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının çalışmalarının bir kısmının B. Şirketinden ileride infazda da tereddüt yaratacak şekilde bildirimlerin yapılma sebebinin ve çalışmaların fiili olup olmadığının gerek davacı ile davalı şirketten gerekse B. Limited Şirketinden araştırılarak sağlıklı bir çözüme kavuşturulmadığı görülmektedir.

Mahkemece davacının talepte bulunduğu süre içine rastlayan Bora limited Şirketinden yapılan bildirimler araştırılıp, çalışmaların fiili olup olmadığı tesbit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yukarıdaki olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25299, Karar No: 2012/19709, Tarih: 19.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/25299 E.  ,  2012/19709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin suça konu faturaların 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 21.01.2004, 21.01.2005 ve 21.02.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “ 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7120, Karar No: 2016/2638, Tarih: 17.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7120 E.  ,  2016/2638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi... Köyü 556 ve 558 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 23.12.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin ve incirin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.