muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12778, Karar No: 2012/625, Tarih: 30.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/12778 E.  ,  2012/625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2010

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı Hazine; davalılara ait 288 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile tapudan terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ve birleşen davanın davalıları, çekişmeli taşınmazdaki paylarını iyiniyetle, tapu siciline güvenerek iktisap ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü süre geçirildiğinden davanın reddine, harç, yargılama giderleri ve nispi avukatlık ücretinden davalıların sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine, davalı Y.. G.. vekili ve davalılardan M.. S.. E.., H.. A. E.., S.. Ş. ve A.. F.. vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup mahkemece karar tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesine ilave düzenlemeler getiren değişiklikler gözetilerek davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; kurulan hüküm karar tarihi itibariyle doğru ise de anılan Yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih, 2009/31 Esas, 2011/77 sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.07.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir. Her ne kadar Anayasanın 153. maddesi hükmü uyarınca Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de kesin hüküm halini almayan davası derdest bulunan çekişmelerde iptal hükmünün uygulanması gerekeceği gerek yargısal uygulamalarda gerekse öğretide kabul edilmiştir. Kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri gereğince davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse de Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında kazanılmış hak olgusundan bahsetmek de olanaksızdır.

Hal böyle olunca; 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı da gözetilmek suretiyle iddia ve savunma doğrultusunda taraf delilleri toplanarak ortaya çıkacak sonuca göre 6099 sayılı Yasa da gözönüne alınmak suretiyle işin esası bakımından bir hüküm kurulması için karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, davalı Y.. G.. vekili, davalılardan M.. S.. E.., H.. A..S.. Ş.. ve A. F.. vekili bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.

Hal böyle olunca; 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı da gözetilmek suretiyle iddia ve savunma doğrultusunda taraf delilleri toplanarak ortaya çıkacak sonuca göre 6099 sayılı Yasa da gözönüne alınmak suretiyle işin esası bakımından bir hüküm kurulması için karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, davalı Y.. G.. vekili, davalılardan M.. S.. E.., H.. A..S.. Ş.. ve A. F.. vekili bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.

Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  30.01.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13101, Karar No: 2017/3112, Tarih: 12.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/13101 E.  ,  2017/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal

Hükümler : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanunu'nun 28 ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri gereğince yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz yolu ile incelenmesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o konudaki hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi gerekmekte olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan dolayı kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizi ile ilgili olarak görüş belirtilmediği anlaşıldığından; dosyanın incelenerek bu hususta görüş bildirilmek ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27878, Karar No: 2014/35966, Tarih: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/27878 E.  ,  2014/35966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2011/1134-2013/309

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek davalıdan kıdem tazminatı ile ikramiye, fazla mesai, ücret zammı alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini haklı bir sebep olmaksızın feshettiğini, hiçbir alacağı olmadığı belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği gerekçesiyle ve bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasında fazla mesai alacağında takdiri indirim yapılıp yapılmadığı hususu tartışmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Fazla çalışmanın tanık anlatımları ile belirlenmesi durumunda, davacının mazeret, hastalık gibi sebeplerle çalışamadığı günler de bulunabileceği gözetilerek belirlenen miktardan uygun bir indirim yapılması uygulamada istikrar kazanmıştır.

Somut olayda, dosya kapsamından davacının fazla mesai yaptığı anlaşılmakta ise de, tanık beyanları ile bu sonuca varıldığından mahkemece uygun bir indirim yapılarak fazla mesai alacağı hüküm altına alınmalıdır.

3- Yargılama sonunda kurulan hükümde, davacı tarafından yargılama aşamasında yatıralan harçların davacıya iadesine karar verilmemesi ve reddedilen (1.600,00 TL) alacak miktarlarına göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davalı yararına 440,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.320,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi de hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16650, Karar No: 2019/3603, Tarih: 18.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/16650 E.  ,  2019/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince,

Davalılardan ... ve ...’ya yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nin 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nin 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7267, Karar No: 2024/14127, Tarih: 22.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7267 E.  ,  2024/14127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 67. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının 15.09.2020 tarihinden sonra idareci primi almaya başladığı, bu tarihten sonraya ilişkin uyuşmazlık bulunmadığı, somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre ve yukarıda yapılan açıklama doğrultusunda; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17053, Karar No: 2017/4980, Tarih: 09.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/17053 E.  ,  2017/4980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık müdafiinin 01.07.2014 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinde, tanık olarak bildirdikleri ... isimli şahsın mahkemece dinlenilmediğini belirtmesi ve dosya içerisinde yer alan 04.11.2013 havale tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından adı geçen tanığın dinlenilmesine yönelik talep sonrası mahkemece sanık müdafii tarafından bildirilen tanığın dinlenip dinlenmeyeceğine yönelik olumlu yada olumsuz bir karar verilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın savunmaları doğrultusunda araştırma yapılıp sanık müdafii tarafından tanık olarak bildirilen ... isimli şahsın olay ile ilgili beyanlarına başvurulduktan sonra sonucuna göre sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mı yoksa hırsızlık suçunu mu oluşturduğu belirlenmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-) Katılana ait çayır vasfındaki araziden suça konu otların sanık tarafından biçilerek satılması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b-)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3334, Karar No: 2015/6148, Tarih: 17.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/3334 E.  ,  2015/6148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç konusu eşyaların alındığı araçta kilit altına alınıp alınmadığı belirlenmeden hüküm kurulması,

2-Sanıklar tarafından müştekinin zararının bir kısmının kovuşturma aşamasına geçilmeden giderildiği ve müştekinin de kısmi iade nedeniyle sanıkların etkin pişmanlıktan faydalanmalarına rıza gösterdiğinin anlaşılması karşısında; zararın kovuşturma aşamasına geçilmeden giderildiğinin kabul edilmesi gerekirken, kovuşturma aşamasında giderildiği kabul edilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15952, Karar No: 2014/318, Tarih: 15.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/15952 E.  ,  2014/318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/51663

MAHKEMESİ : Beyoğlu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2008

NUMARASI : 2006/44 (E) ve 2008/168 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ile 18 yaşından büyük olduğu için soruşturması ve kovuşturması ayrı yürütülen sanık A.. K..' ın olay günü gündüzleyin sokakta arkadaşları ile birlikte oturan mağdurun yanına geldikleri, kollarından tutup sokak içerisindeki bir apartmanın merdivene oturttukları, diğer sanık A..'in mağdura tokat atmak ve bıçak göstermek suretiyle tehdit edip cep telefonunu aldığı sırada sanık B.. A..'un yanında durduğu, böylece el ve iş birliği içerisinde hareket ederek diğer sanık A..'in eylemine doğrudan katılmak suretiyle sanığın yağma suçu işlediği anlaşıldığı halde, sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyeti yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24288, Karar No: 2013/18422, Tarih: 06.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24288 E.  ,  2013/18422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 103 ada 20 parsel sayılı 1.116,93 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı ...'ye ait 24.12.1949 tarih ve 480, 483, 502 ve 503 sayılı tapu kayıtlarının ve ecrimisil belgelerinin çekişmeli taşınmazı kapsamadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermek için yeterli bulunmamaktadır.

Temyiz incelemesi için Dairemiz'e gönderilen aynı köye ilişkin dava dosyalarının incelenmesinde; 101 ada 3, 14, 16, 17 ve 18 parsel sayılı taşınmazlarda davacı ...'nin 24.12.1949 tarih ve 480, 502 ve 503 sayılı tapu kaydına, 103 ada 1, 11, 14, 18, 19 ve 105 ada 3, 4, 5, 6, 9 ve dava konusu 103 ada 20 parsel sayılı taşınmazlarda ise 24.12.1949 tarih 480, 502, 503 sayılı tapu kayıtlarının yanı sıra aynı tarih 483 sayılı tapu kaydına da dayandığı, mahkemece 103 adada bulunan taşınmazların keşfinin birlikte yapılarak karar aşamasında dava dosyalarının tefrik edildiği, 105 adada bulunan taşınmazların keşfinin birlikte yapılarak dava dosyalarının karar aşamasında tefrik edildiği, 101 adada bulunan taşınmazların ise herbirinin keşfinin ayrı yapıldığı

anlaşılmaktadır. Yine temyiz incelemesi için gönderilen dava dosyalarının incelenmesinden davacının aynı tapu kayıtlarına dayanarak açtığı başka derdest davalar da olabileceği anlaşılmaktadır. Mahkemece aynı tapu kayıtlarına dayanılarak açılan davaların tamamının birleştirilmesi gerekip gerekmediği düşünülmeden yapılan tapu kayıt uygulaması yetersiz olduğu gibi yapılan zilyetlik araştırması da eksiktir. Davacı ...'nin sunduğu ecrimisil belgelerinin dava konusu taşınmaza ait olup olmadığı yönündeki araştırma da sağlıklı biçimde yapılmamıştır. Davalı taraf ise miras bırakanlarının taşınmazı 716 sayılı Borçlanma Kanunu gereğince satın aldığını iddia etmesine karşın davalı miras bırakanları adına tapu kaydı oluşup oluşmadığı etraflıca irdelenmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ile karar verilemez.

Hal böyle olunca; mahkemece doğru sonuca ulaşabilmek için, davacı ... tarafından dayanılan tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, bundan ayrı olarak davacı ...'nin aynı tapu kayıtlarına dayanarak açtığı derdest tüm dava dosyaları da saptanmalı, dava konusu taşınmazla birlikte varsa tapu kayıtlarının revizyon gördüğü taşınmazları, Hazinenin aynı tapu kayıtlarına dayandığı tüm taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, Hazinenin aynı tapu kayıtlarına dayanarak açtığı derdest dava dosyalarının ve dayanılan kayıtların revizyon gördüğü ve davalı olduğu saptanan taşınmazlara ait dava dosyalarının usul kanunu hükümleri uyarınca birleştirilmesi gerekip gerekmediği hususu üzerinde durulmalı, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve kaydın kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğu özellikle dikkate alınmalı, bundan sonra Hazinenin aynı tapu kayıtlarına dayandığı taşınmazlar, varsa Hazinenin dayandığı tapu kayıtlarının revizyon gördüğü taşınmazlar ve dava konusu taşınmaz bir bütün olarak düşünülüp, bu taşınmazların tamamına dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtlar, davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli; davalı tarafın iddia ettiği şekilde miras bırakanının taşınmazı 716 sayılı Borçlanma Kanunu hükümleri gereğince satın alıp almadığı, borcunu ödeyip adına tapu kaydı oluşup oluşmadığı araştırılmalı, davalı tarafın

miras bırakanı adına tapu kaydı oluşmuş ise bu tapu kaydı da dosyaya getirtilerek yukarıda belirtilen yöntemle revizyon görüp görmediği araştırılmalı, varsa revizyon gördüğü taşınmazlara ait tutanaklar ve davalı iseler dava dosyaları getirilmeli,daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi hükmü uyarınca taraflarca dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada kayıtların revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar özellikle gözönünde tutulmalı, kayıtlarda ve tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda gösterilen ve bilirkişi ve tanıklar tarafından tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazın dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, dava konusu taşınmazın tümü ya da bir bölümünün dayanılan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri için davalılar yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen kısıtlamalar da dikkate alınarak yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, yine davacı ...'nin dayandığı ecrimisil belgesi ve krokilerinin dava konusu taşınmaza ait olup olmadığı sorulup saptanmalı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, bu bağlamda dava konusu taşınmazın özel kanunları gereği Hazine'ye intikal eden taşınmazlardan olup olmadığı bir başka deyişle kaçak-yitik kişilerden kalıp kalmadığı da araştırılmalı, taşınmazın kaçak-yitik kişilerden Hazine'ye intikal eden taşınmazlardan olduğunun anlaşılması halinde bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne kadar olursa olsun hukukça bir değer ifade etmeyeceği düşünülmeli, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden