muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10728, Karar No: 2021/471, Tarih: 26.01.2021

Kamu idare ve kurumlarının, kamu otoritesinin (egemenlik hakkının) bir temsilcisi olarak yaptığı faaliyetlerinde veya ondan doğan eylemlerinde hizmet unsuru söz konusu olduğu halde, özel hukuk tüzel kişisi olarak yürütülen faaliyetler sırasında meydana gelen zararlardan ötürü ilgili kamu tüzel kişisinin sorumluluğunun özel hukuk hükümleri ve ilkeleri uyarınca belirlenmesi gerekir.

Davalı idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu yol yapım çalışması sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görülmesi ve çözümünün, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları muhtel olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerine ait olduğu; idarece herhangi bir ayni hakka müdahalede bulunulduğu, özel mülkiyete konu taşınmaza kamulaştırmasız elatıldığı veya plan ve projeye aykırı iş görüldüğü iddiasıyla açılacak müdahalenin men’i ve meydana gelen zararın tazmini davalarının ise, mülkiyete tecavüzün önlenmesine ve haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerinde çözümleneceği, yerleşik yargısal içtihatlarla kabul edilmiş bulunmaktadır.

Bu durumda, yol yapım çalışmaları sırasında moloz ve taş yığınlarının atılması sebebiyle taşınmazın ve içindeki fındık ağaçlarının zarar gördüğü iddiasıyla elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve tazminat istemiyle açılan davada uyuşmazlığın özünü davalı idarece izinsiz ve hukuka aykırı olarak davacının taşınmazına fiili elatılması oluşturduğuna göre, mahkemece, davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu gözetilerek, işin esasına girilmesi, taraf delilleri toplanarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5136, Karar No: 2007/7056, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5136 E.  ,  2007/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : ... ... VE ARK.

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN BAK.

...

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında,...Köyü 110 ada 22 parsel sayılı 46682,06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1955 tarih 68 nolu tapu kaydı ile fındık bahçesi niteliği ile 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarılan alanda kaldığından, Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, taşınmazların kendilerine ait tarla olduğu ve adlarına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi 2/B alanı olarak Hazine adına tesciline, 11.10.2006 tarihli ziraat bilirkişi raporunda belirtilen 1000 adet 8 yıllık fındık ağacı 500 adet 8 yıllık fındık ağacı, 10 adet 20 yıllık ... ağacı, 10 adet 10 yıllık kiraz, 20 adet 20 yıllık kiraz, 30 adet 20 yıllık armut, 10 adet 8 yıllık ceviz, 10 adet 25 yıllık ceviz, 10 adet 10 yıllık erik, 20 adet 20 yıllık erik, 50 adet 30 yıllık elma, 50 adet 15 yıllık kestane ağacının davacılara ait olduğu hususu ile 15.11.2006 tarihli ek krokide (A) ile gösterilen ahşap evin ... ..., (B) ile gösterilen evin ... ..., (C) ile gösterilen 2 katlı kargir evin ... ... ...'ya ait olduğunun tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu ve 2/B uygulaması 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında ve 2/B alanı içinde bırakılmıştır.

1- Davalı Orman Yönetiminin temyiz itirazları bakımından; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olup, 2/B madde sahası içinde kaldığı anlaşıldığına göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından Orman Yönetiminin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile orman sınırı dışına çıkarılan taşınmazlarda tasarruf edenlerin kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmesine yönelik isteklerde tasarruf edenlerin kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmesi, bu tür taşınmazları kullanan kişilere satılmasını gündeme getireceğinden (2924 Sayılı Yasanın 4127 Sayılı Yasa ile değişik 11/1-III-VI maddesi) tasarruf edenlerin kadastro tutanağında gösterilmesiyle ilgili davalarda istekte bulunan kişinin;

a) Orman köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadığının,

b) Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten geriye doğru en az beş yıldan beri o yerde ikamet ... etmediğinin

c) Taşınmaz edinmedeki sınırlamaların araştırılması yasa gereği olup (2924 S.Y. m.11, 3402 S.Y. m.14) bunun yargıcın doğru sicil oluşturma görevi içinde bulunduğu gözetilerek, bu hususun Orman Bakanlığına verilmiş bir görev olarak değerlendirilmesinin doğru bulunmadığının gözönünde tutulması gerekmektedir. (2924 S.Y. m.1-11/I-III, 6831 S.Y. m.2/B,

H.G.K. 09.06.1999 t.1999/8-187 E.-492 K. sayılı; H.G.K. 10.11.1999 t. 1999/7-903 E.-944 K. sayılı kararları).

3402 Sayılı Yasanın 19/2. maddesi hükmüne göre de taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise sahibi, cinsi ve ihdas tarihi ile iktisap nedeninin belirlenmesi gerekir. Kadastro tespitinden önce meydana getirilen muhdesatların tesbitini istemekte davacı gerçek kişinin hukuki yararı bulunmaktadır.

O halde, mahkemece yapılacak araştırma sonucu; davacının 2924 Sayılı Yasanın 4127 Sayılı Yasa ile değişik 11/1-III-VI maddesine göre lehine kadastro tutanağının beyanlar hanesine şerh verilmesine hak kazandığının anlaşılması halinde, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın cinsi, ihdas tarihi, adedi, iktisap sebebi, bilirkişi ve tanıklardan sorulup, ziraat mühendisine de tesbit ettirmek suretiyle belirlemek, bunların davacıya ait olup olmadığını tesbit ettikten sonra tutanağın beyanlar hanesine davacı lehine şerh vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 28/05/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20241, Karar No: 2014/16092, Tarih: 17.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/20241 E.  ,  2014/16092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2012/418-2014/441

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalının sevk ve idaresindeki aracın kırmızı ışık ihlali yaparak tam kusurlu biçimde çarpması sonucu meydana gelen üç araçlı trafik kazasında hasarlandığını belirtip, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik hasar nedeniyle oluşan 1.000,00 TL değer kaybı tazminatının kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 19.03.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talep sonucunu 9.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, trafik kazası nedeni ile davacı aracında meydana gelen hasarın tamamının onarılması nedeniyle değer kaybı gerçekleşmediğini belirtip, kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 3.200,00 TL'nin 1.000,00 TL'lik bölümünün 04.06.2012 tarihinden 2.200,00 TL'lik bölümünün ise 17.07.2012 dava tarihinden (taleple bağlı kalınarak) işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline hükmolunmuş, hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmişitir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekili ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan hasar nedeniyle davacıya ait araçta meydana gelen değer kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde trafik kazası nedeniyle davacıya ait 2012 model olan araçta aynı yıl içinde gerçekleşen trafik kazası nedeniyle oluşan değer kaybının tazmini istenmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan hasar nedeniyle davacıya ait araçta meydana gelen değer kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde trafik kazası nedeniyle davacıya ait 2012 model olan araçta aynı yıl içinde gerçekleşen trafik kazası nedeniyle oluşan değer kaybının tazmini istenmiştir.

Mahkemece alınan 15.02.3013 günlü bilirkişi raporunda araçta meydana gelen kaza sonucunda oluşan hasar ve yapılacak onarım sonunda 3.200,00 TL değer kaybı olacağı tespit edilmiş, 21.05.2013 günlü bilirkişi raporunda da aracın şiddetli bir darbe aldığı belirtilip, ne kadar tamir edilse de eski orjinalliğinin sağlanamayacağı bildirilerek önceki bilirkişi tarafından tespit olunan 3.200,00 TL’lik değer kaybı miktarına iştirak edilmiştir. 14.01.2014 günlü başka bir bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda ise davacıya ait araçta kaza sonrası 9.000,00 TL değer kaybı gerçekleştiği bildirilmiştir. Bunun üzerine yeniden bilirkişi incelemesine karar verilmiş, daha sonra bu ara kararından nedensiz olarak dönülerek, değer kaybı yönünden önce alınan iki ayrı bilirkişi raporundaki tespitlere değer verilip, son bilirkişi raporuna aracın tamir edildiği hususu nazara alınmadığı gerekçesiyle iştirak edilmeyerek toplam 3.200,00 TL değer kaybı tazminatına hükmedilmiştir. Mahkemece yetersiz gerekçe ile hükme esas alınan önceki bilirkişi raporları ile son bilirkişi raporu arasında ortaya çıkan açık çelişki gözardı edildiği gibi dosyadaki tüm bilirkişi raporlarında Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda esas alınan aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş piyasa değeri ile onarılmış haldeki piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyulmamıştır. Eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile Dairemizce değer kaybı konusunda belirlenen kriterlere uygun şekilde düzenlenmeyen ve yine kendi aralarında meydana gelen çelişkide giderilmeyen bilirkişi raporlarına dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, İstanbul Teknik Üniversitesi veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek konusunda uzman bilirkişiden, dosyadaki fotoğraflar, fatura, kaza tespit tutanağı ve önceki bilirkişi raporları da incelenerek, aracın modeli, yaşı, hasarın

ağırlığı, boyanmış olan yerler ve hasarlı bölgelerin özelliği nazara alınıp, aracın kaza öncesi ikinci el piyasa rayiç değeri ile tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farkın değer kaybını göstereceği ilkesine göre değer kaybının yeniden hesaplanması için rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporlarına itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

ağırlığı, boyanmış olan yerler ve hasarlı bölgelerin özelliği nazara alınıp, aracın kaza öncesi ikinci el piyasa rayiç değeri ile tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farkın değer kaybını göstereceği ilkesine göre değer kaybının yeniden hesaplanması için rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporlarına itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10186, Karar No: 2015/936, Tarih: 18.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10186 E.  ,  2015/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde müdahil .... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin şahıs firması iken 04.10.2012 tarihinde sermaye şirketine dönüştüğünü, hafriyat işi yapan müvekkilinin iş yaptığı firmaların ödeme yapmamaları ve iflas erteleme davaları açmaları nedeniyle müvekkilinin de borca batık hale geldiğini, şirket ortağının taşınmazlarını satarak yapılacak sermaye artışı, tasarruflar ve yapılacak işler sonrasında borca batıklıktan kurtulacaklarını ileri sürerek, müvekkilinin iflasının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; hala borca batık olan davacı sermayesinin 250.000,00 TL'den 2.650.000,00 TL'ye çıkartılarak tamamının ödendiği, bir kısım alacaklılarla borç tasfiye protokolü imzalandığı, bir kısım müdahilin istemin kabulünü istedikleri, iflasın ertelenmesinin alacaklılar lehine olacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının iflasının karar tarihi olan 26.06.2014 tarihinden itibaren bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahillerden ..... vekili temyiz etmiştir.

İflasın ertelenmesini isteyen kooperatif ve sermaye şirketlerinin borca batık durumda bulunması (bir diğer ifade ile varlıklarının rayiç değerlerinin borçlarını karşılayamaması), fevkalade mühletten yararlanmamış olması ve sunacakları iyileştirme projesi kapsamında mali durumlarının ıslahının imkân dâhilinde görülmesi gerekir (İİK.m.179). Gerek borca batıklığın ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının tespiti özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu değerlendirmelerin yapılması için bilirkişi görüşüne başvurulmalıdır (HMK.m.266). Hâkim de bu raporla o konudaki özel ve teknik bilgi ihtiyacını giderebilmeli ve raporun hukuka uygunluğunu denetlemelidir. Projenin ciddi ve inandırıcılığı öncelikle ve özellikle sermaye ve/veya kârlılığın ne şekilde arttırılacağı ve borca batıklıktan kurtulmanın ne şekilde sağlanacağı somut, belgelere dayalı ve gerçekçi bilgi ve öngörülerden yola çıkılarak tespit edilmeli, diğer proje unsurları için de bilimsel veriler değerlendirilmelidir.

Somut olayda, davacı borca batık olduğunu belirtmiş, bu durumdan çıkmak amacıyla sunduğu iyileştirme projesinde, sermaye artırımı yapılacağını, hafriyat işi yapılarak elde edilecek kâr ile borca batıklıktan çıkacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı borca batık olduğunu belirtmiş, bu durumdan çıkmak amacıyla sunduğu iyileştirme projesinde, sermaye artırımı yapılacağını, hafriyat işi yapılarak elde edilecek kâr ile borca batıklıktan çıkacağı belirtilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı şirketin 01.03.2013 tarihinde 250.000,00 TL olan sermayesinin 1.850.000,00 TL'ye çıkartıldığı, artırılan sermayenin 1.172.083,00 TL'sinin ortağın alacağından vazgeçmesi ile ödendiği, 26.07.2013 tarihinde sermayenin 800.000,00 TL daha artırılarak toplam 2.650.000,00 TL'ye çıkartıldığı, artırılan sermayeye ilişkin olarak, 14.01.2014 tarihi ile 20.01.2014 tarihleri arasında yapılan ödemelere ilişkin 600.000,00 TL'lik dekont sunulduğu dosya kapsamı ile sabit olup, gerekçeli kararda ise tüm sermayenin ödendiği vurgusu yapılmıştır.

Davacının yaptığı sermaye artırımı ödemesinin fiktif işlemle yapılmış olabileceğine dair temyiz eden müdahilin itirazı olduğu gibi, 21.03.2014 tarihli ek bilirkişi raporunda sermaye ödemesi akıbetinin detaylı açıklanması gerektiği, davacının sermaye ödemesi ile ilgili bakiyenin banka ve kasa hesaplarında olmadığı belirtilmiştir. Dekontlar ve davacı tek ortağının davacıdan olan alacağı toplamı nazara alındığında dahi artırılan sermayenin tamamının ödenmediği sonucuna ulaşılacaktır.

Öte yandan, anılan bilirkişi raporunda, davacı borçlarının azaldığı, bu azalmanın alacaklılara aynı oranda yansımadığı hususuna değinildiği gibi, davacının aldığı hafriyat işi nedeniyle gelir elde ettiği, ancak aradan geçen zaman ve hafriyat işinin yapılmasında kullanılan araçların yıpranmasıyla tamir ve bakım masraflarının artacağı hususuna vurgu yapılmış; ayrıca, davacıdan alacaklı gözüken bazı firmaların gerçekte o kadar alacaklı olmadığı, temyiz eden müdahil tarafından ileri sürülmüştür.

Bu durumda, mahkemece, davacı şirket iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı, davacı alacaklılarının gerçekte alacaklarının bulunup bulunmadığı, davacının tek ortağı olan ve yapılan sermaye artırımında 1.172.083,00 TL alacağından vazgeçen ...'ın davacıdan vazgeçtiği meblağ kadar alacaklı olup olmadığı, yapılan sermaye artırımı ödemelerinin gerçekten davacı uhdesine geçip geçmediği, yani fiktif işlem bulunup bulunmadığı, artırılan sermayenin tamamının ödenip ödenmediği, davacının bir kısım alacaklılara ödeme yapmasının diğer alacaklıların hakkını zedeleyip zedelemediği hususları üzerinde duran, Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınması, alınacak bu raporda, davacı iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının değerlendirilmesi, sonrasında da işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahillerden..... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15381, Karar No: 2023/1744, Tarih: 04.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15381 E.  ,  2023/1744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/508 E, 2021/168 K.

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

Sanığın 13.11.2014 tarihinde ikamet etmekte olduğu adresinde, DEDAŞ görevlilerince yapılan denetimde harici faz çekilerek elektrik kullanıldığının tespit edilip tutanağa bağlandığı, sanığın bu adreste ikamet ettiğini kabul ettiği, 05.07.2012 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 168. maddesine eklenen 5. fıkra uyarınca, soruşturma aşamasında sanığa katılan kurumun vergili ve cezasız gerçek zararını ödediği takdirde hakkında kamu davası açılmayacağına dair ihtarda bulunulması gerektiği, bu durumun bir dava şartı olduğu, somut olayda sanığa soruşturma aşamasında geçerli ihtarat yapılmadığı ve sanığın kurum zararının tamamını 16.11.2015 tarihinde giderdiğine dair kurum tarafından bilgi verildiği, soruşturma aşamasında kurum zararı bilirkişiye tespit ettirilmeden ve tespit ettirilse dahi usûlünce bildirimde bulunulmadan sanık hakkında dava açılması halinde sanık kovuşturma aşamasında zararı tamamen giderirse, zarar soruşturma aşamasında giderilmiş gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği, Mahkemece de bu yönde düşme kararı verildiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Açıklanan nedenle Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2020/508 Esas, 2021/168 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16316, Karar No: 2018/11648, Tarih: 27.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16316 E.  ,  2018/11648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen seçenek yaptırımın dosya kapsamında işlenen suç ve suça sürüklenen çocuğun kişisel özellikleri ile uyumlu olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6344, Karar No: 2013/9639, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6344 E.  ,  2013/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.07.2011 gün ve 2009/121 Esas, 2011/113 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkûmiyet kararlarından en ağır cezayı içeren ilam yerine daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.