muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/278, Karar No: 2006/291, Tarih: 05.12.2006

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ek 7. No'lu Protokol, ceza yargılamasında iki dereceli yargılama hakkı öngörmektedir. Anılan Protokolün yukarıda sözü edilen 2. maddesi, bir ceza mahkemesince hakkında hükümlülük kararı verilen sanığın, bir üst yargılama makamına başvurarak kararı inceletmek hakkını, daha doğrusu yasa yoluna başvurma hakkını, insan haklarından biri olarak kabul etmektedir.

Bu hükme paralel olarak 5271 Sayılı CMK. 34. maddesinin 2 .fıkrasında "Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu süresi, merci ve şekilleri belirtilir." 231. maddesinin 2. fıkrasında; "hazır bulunan sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, merci ve süresi bildirilir:" 232. maddesinin 6. fıkrasında ise, "Hüküm fıkrasında…

… kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir" denilmektedir. CMK.nun 231. maddesinin yukarıda belirtilen 2. fıkrasına göre, sanığa başvurabileceği yasa yolları hangisi ise açıklanmalıdır. Bu fıkrada hükmün açıklanması sırasında sadece hazır bulunan sanığa yasa yollarının öğretilmesi söz konusudur.

Kaynak Alman Ceza Yargılama Yasasının 35 a. Maddesinde "hakkında belli bir süre içinde kullanılabilen yasa yolu olan kararın bildirilmesi sırasında, kararla ilgili olana, yasa yoluna başvurma olanağına sahip bulunduğu öngörülen süre ve şekiller öğretilir" denilmektedir.

Görüldüğü üzere, Alman Ceza Yargılama Yasasında yasa yollarının öğretilmesinden söz edilmekte, bunun için de sanığın hazır bulunması koşulu aranmamaktadır. Hazır olmayan sanığa karar tebliğ edilirken ayrı bir yazı ile yasa yolları hakkında bilgi verilmesi gerektiği öğretide ileri sürülmüştür. Ayrıca yasa yollarının hazır bulunan sanığa sözlü olarak açıklanacağı ve bunun tutanağa da yazılacağı Alman öğreti ve uygulamasında öngörülmektir.

5271 Sayılı C.M.K. nun 40. maddesinde de bu yönde bir hüküm vardır. 1. fıkrada, "kusuru olmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişi eski hale getirme isteminde bulunabilir" denilmekte, aynı maddenin 2. fıkrasında ise "kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemiş olan kişi kusursuz sayılır" hükmü yer almaktadır. Bu fıkralarda da yasa yolunun öğretilmesi gerektiği açıkça vurgulanmaktadır.

Yasa yolları, ceza yargılamasında yargılama makamı tarafından verilmiş kararlara karşı koyabilmek için taraflara yasalarca tanınan hukuksal çarelerdir. Kararı vermiş olandan başka bir yargılama makamı tarafından kararın incelenmesini istemek kişilerdeki adalet duygusunu da güçlendirir. Bu hukuk devleti ilkesinin de bir gereğidir.

Diğer taraftan yasa yolunun belirlenmesinde yanılma 5271 Sayılı C.M.K.nun 264/1. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddede, "kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz" denilmektedir.

Öğretide bu durum süre içinde olmak koşuluyla "yanlış kapı çalınabilir" biçiminde belirtilmiştir.

Diğer taraftan yasa yolunun belirlenmesinde yanılma 5271 Sayılı C.M.K.nun 264/1. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddede, "kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz" denilmektedir.

Öğretide bu durum süre içinde olmak koşuluyla "yanlış kapı çalınabilir" biçiminde belirtilmiştir.

Yalnız anılan madde hükmünden yararlanabilmek için, yasa yollarına başvurma konusundaki diğer hususlar kabul edilebilir, başka bir anlatımla hukuken geçerli olmalıdır. Buradaki yanlışlık sadece yasa yolunun adında yapılmış olmalıdır. Çünkü yasa koyucu madde metninde bu hususu açıkça vurgulama gereği duymuştur.

O halde; kabulü gerekli bir başvuruda, yasa yolunun veya inceleyip karar vermeye yetkili yargıç yada mahkemenin belirlenmesinde yanılgı; şüpheli veya sanık, eşi, yasal temsilcisi, katılan, katılanın yasal temsilcisi ve bunların avukatları yönünden istemi hükümsüz kılmaz. Yasa yoluna ilişkin istemin yapıldığı yargıç yada mahkeme, istemi bekletmeksizin yetkili ve görevli yargıç ya da mahkemeye iletir.

Bu açıklamaların ışığı altında somut olaya geldiğimizde; adam öldürmeye teşebbüs, kasten silahla yaralama ve ruhsatsız silah bulundurmak suçlarına ilişkin kesin hükümde değişiklik davasının duruşmalı yapılarak verilmesi gerektiği, ancak duruşmalı olarak verilmesi gereken kararın evrak üzerindeki inceleme sonucu verilmesi halinde dahi temyiz yoluna tabi olacağı yerleşmiş yargısal kararların gereğidir.

Mahkemece, kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde C.M.K. nun 260. maddesinde belirtilen ilgililer tarafından mahkemeye verilecek bir dilekçe veya zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle veya mahkemeye gönderilmek üzere ilgililerin bulundukları yer mahkemesine verecekleri dilekçe ile hükümlünün kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde hükümlü bulunduğu Ceza İnfaz Kurumu Müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebileceği belirtilerek itiraz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Görüldüğü gibi mahkeme, hüküm fıkrasında yasa yoluna başvurma hakları bulunanlar için yasa yolu süresini, başvuru yöntemini, başvurunun hangi makama yapılacağını, yasal düzenlemelere uygun şekilde belirtmekle birlikte yasa yolunu yanlış olarak "temyiz" yerine "itiraz" olarak göstermiştir.

Sayın çoğunluk, mahkeme kararında yasa yolunun temyiz yerine itiraz olarak gösterilmesinin ilgilinin yasa yoluna başvuru hakkını ortadan kaldırıcı etki yapmayacağını zira CMK. nun 264/1. maddesinin böyle bir yanılma halinde ilgililerin yasa yoluna başvuru hakkını güvence altına aldığını belirtmektedir.

Gerçekten de bu madde aykırılıkları gidermek ve yerinde karar verilmesini sağlamak bakımından gerek sanık ve gerekse de toplum için büyük bir güvence oluşturan yasa yolundaki yanılgılar yönünden bir çare, deyim yerindeyse adeta bir stepnedir. Aynı zamanda da hakkın daha etkin biçimde kullanılmasını olanaklı kılacak yardımcı bir hükümdür,

Gerçekten de bu madde aykırılıkları gidermek ve yerinde karar verilmesini sağlamak bakımından gerek sanık ve gerekse de toplum için büyük bir güvence oluşturan yasa yolundaki yanılgılar yönünden bir çare, deyim yerindeyse adeta bir stepnedir. Aynı zamanda da hakkın daha etkin biçimde kullanılmasını olanaklı kılacak yardımcı bir hükümdür,

Bu düzenleme ile yasa yoluna başvuru hakkı olanların, yasa yolunun veya merciin belirlenmesindeki yanılgılarının, başvuranın haklarını ortadan kaldırmasının böylece bir haksızlığın önlenmesinin amaçlandığı açıktır. Anılan maddenin özü, yasa yoluna başvuranın yanılgısının giderilerek, haksızlığın önlenmesidir.

Peki yanılgıyı mahkeme yaparsa ne olacaktır.

Somut olayda mahkeme, yasa yolunu yanlış olarak temyiz yerine itiraz olarak belirtilmiştir.

CMK. nun 264. maddesi ile mahkemenin yaptığı bu hata giderilebilir mi? Sanık süresi içinde itiraz yoluna başvurursa bu soruya olumlu yanıt vermek olanaklıdır. Bu durumda başvurunun yapıldığı merci anılan maddenin 2. fıkrası uyarınca başvuruyu derhal görevli ve yetkili mercie gönderecektir. Peki başvuru somut olayda olduğu gibi hiç yapılmamışsa ne olacaktır? Mahkemece yanlışlık yapılmayıp sanığa yasa yolunun doğru olarak temyiz şeklinde belirtilmesi halinde, yargısal denetimin derece olarak daha üst merci konumundaki Yargıtay tarafından yapılacağı düşüncesiyle sanık (ona bu hak verilseydi, muhtemelen) temyiz yoluna başvuracaktı. Sanık kararın itiraz yasa yoluna tabi olduğunu öğrenince (belki de) sonuç alamayacağı veya farklı bir düşünceyle bu hakkını kullanmamış da olabilir. Bu durumda mahkemenin yaptığı yanlışlık ile sanığın hak arama özgürlüğü kısıtlanmamış mıdır?

Yukarıda açıkladığım nedenlerle; somut olayda mahkeme tarafından yapılan hata ile hak arama özgürlüğünün kısıtlandığı, kişinin adil yargılama hakkının zedelendiği düşüncesindeyim. Sanığın kendi hatası söz konusu olmadan mahkemenin yasa yolu konusunda yaptığı hata ile iradesi yanıltılmış ve sözü edilen karar temyiz süresinin başlamamış olması nedeniyle kesinleşmemiştir. Yargıtay Yüksek 1. Ceza Dairesinin kararının yerinde olması nedeniyle Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının reddi gerektiği"

Düşüncesiyle,

Düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan diğer Kurul Üyeleri ise; Anayasa'nın 40. maddesine 4709 sayılı Yasa ile eklenen 2. fıkra ile 5271 sayılı Yasanın 34/2, 231. ve 232/6. maddelerinde bir hakkın kullanımının etkin şekilde ve tereddüde mahal bırakılmaksızın öğretilmesinin amaçlandığını belirterek; olayımızda temyiz olan yasa yolunun itiraz olarak gösterilmiş olmasının kabul edilemeyeceğini, 5271 sayılı Yasanın 264. maddesindeki düzenlemenin hakkın daha etkin kullanımına olanak sağlamak amacıyla konulmuş yardımcı bir norm olup yargı yeri yanılgısıyla ilgili bulunduğunu, bu itibarla söz konusu yardımcı normun temel normu ortadan kaldırmayacağını, Yargıtay'da denetleme yetki ve yeteneğine sahip yargıçların görev yapması nedeniyle kişinin temyiz yasa yoluna başvururken daha rahat olacağını, oysa başvurulacak yasa yolunun "itiraz" olduğunu öğrendiğinde, "nasıl olsa aynı yerde inceleme yapılacak, farklı karar çıkmaz" anlayışıyla çekingen davranabileceğini ve başvurudan kaçınma yolunu seçebileceğini o nedenle yasa yolunun itiraz olarak gösterilmesi ile temyiz olarak gösterilmesinin aynı anlama gelmediği görüşüyle,

İtirazın reddi yönünde oy kullanmışlardır.

SONUÇ

: Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.10.2006 gün ve 5020-4174 sayılı "yasa yararına bozma isteminin reddine" ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3-Dosyanın yasa yararına bozma başvurusu üzerine temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 05.12.2006 günü yapılan müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21575, Karar No: 2024/668, Tarih: 18.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/21575 E.  ,  2024/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/335 E., 2023/642 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı asıl işveren Karayolları Genel Müdürlüğüne ait işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığını, davalı İdarenin asıl işveren olduğunu, işyerinde Yüksek Hakem Kurulunun 02.10.2019 tarihli ve 2019/256 Esas, 2019/455 Karar ... kararıyla toplu ... sözleşmesinin uygulanmaya başlandığını, davacı tarafın sendika üyesi olduğunu, toplu ... sözleşmesinde düzenlenen alacakların işverence hiç ödenmediğini iddia ederek çocuk yardımı, yemek yardımı, yakacak yardımı, ... harçlığı, ikramiye ve ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, Sendikanın işçi adına dava açma yetkisinin araştırılması gerektiğini, İdarenin ihale makamı olduğunu, davacı ile işçi işveren ilişkileri olmadığını, yüklenici şirketler ile İdare arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, alacağa dayanak olan toplu ... sözleşmesinin tarafı olmadıklarını, bu nedenle de toplu ... sözleşmesinden kaynaklı ödeme yükümlükleri bulunmadığını, davacının rutin yol bakım ve onarım ile kar ve buz mücadelesi yapılması işine ait ihale kapsamında çalıştığını, ihalenin yapım ihalesi olduğunu, husumet itirazları olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.02.2023 tarihli kararıyla; davalı ... Müdürlüğüne ait bir kısım yolların bakım ve onarım gibi rutin işlerinin yapılan ... alım sözleşmeleri ile verildiği, sözleşme konusu karla mücadele, yol bakım vb. işlerin niteliği itibarıyla ... alımı kapsamında olduğu ve anahtar teslimi şeklinde olmadığı, davalı İdare ile yüklenici şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, davacının toplu ... sözleşmesinin imzalandığı tarihinde sendika üyesi olduğu, asgari ücret üzerinden yapılan ek bilirkişi raporunun hesaplamaya esas alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 18.04.2023 ... kararıyla; davalı Kurum ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu; davalı İdarenin alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden ... yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumlu olduğu, davacının Yol-... Sendikasına üye olduğu, yüklenici şirketler ile işyerinde yetkili sendika arasında imzalanan toplu ... sözleşmesi kapsamında davacının alacağının bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara işletilen faiz türünde bir hatanın bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.07.2023 tarihli kararı ile; davacıya ödenecek yemek bedelinin 02.10.2019 olan Yüksek Hakem Kurulu karar tarihinden itibaren belirlenmesi ve yemek yardımı alacağının dava dilekçesinde talep edilen kısmına dava tarihinden, ıslah dilekçesinde talep edilen kısmına ise arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda alınan ek raporun hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili İdarenin toplu ... sözleşmesinin tarafı olmadığından sorumluluğunun bulunmadığını, ihale makamı olduğunu, ücret farkı ve buna bağlı yapılan hesaplamalar ile faiz başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; yemek yardımı alacağının hesaplanması ile bu alacağa yürütülen faizin başlangıç tarihi noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında temyiz edenin sıfatına göre bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7757, Karar No: 2010/5753, Tarih: 13.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7757 E.  ,  2010/5753 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Davalı hazinenin tutunduğu 12.10.1963 tarih ve 111 sayılı tapu kaydının kadastro sırasında uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-53 sayılı Toprak Tevzi Komisyonunun 30-31-L, M paftası ve 11 sayılı parselinden ifrazen oluşan 27, 28, 29, 30, 31, 32 ve 33 sayılı komisyon parsellerine ait dağıtım cetvelleri ile dağıtım haritasının ve oluşmuş ise tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3-Fen bilirkişi rapor ve krokisine göre davalı hazinenin dayanağını oluşturan 12.10.1963 tarih ve 111 sayılı tapu kaydı kapsamında kalan ve krokisinde (33) olarak etrafı kırmızı kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ve bu parselleri dıştan çevreleyen tüm taşınmazlar ile güneyde arktan sonraki taşınmazlara ait onaylı kadastro tespit tutanağı örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, dava sonucu kesinleşmiş iseler kesinleşme şerhi içeren ilam örneklerinin ilgili mahkemesinden getirtilerek dosyasına konulması,

4-Belirtmelik tutanağının dayanağını teşkil eden 1937 tarih 5 ve 6 tahrir sayılı vergi kaydının, T.Evvel 289 D tarih 22, 23, 24 ve 25 sayılı tapu kayıtları ile 1 Teşrin 320 tarih 5, 6, 7, 8 ve 10 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavüllerinin, söz konusu kayıtların kadastro sırasında her hangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü, yetkili idare merciden yada Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak tespitte uygulanmışsa, uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden ve tapu kayıtlarının uygulandığı taşınmazları, komşu taşınmazlarını ve çekişmeli taşınmazı birlikte gösterir geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneğinin Kadastro Müdürlüğünden,

5-Dava konusu 112 ada 60 parsele komşu 112 ada 61 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak açıldığı anlaşılan Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/181 E. sayılı dava dosyasının mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliğin yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 13.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10314, Karar No: 2023/11297, Tarih: 11.07.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10314 E.  ,  2023/11297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4832 E., 2023/1314 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 67. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/14 E., 2022/340 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Somut uyuşmazlıkta, 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin eksik ödendiği iddiasına bağlı fark alacak taleplerinin reddine karar verildiği, hüküm altına alınan alacakların ise davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktarın, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, bundan dolayı ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının bulunduğunu ayrıca davacının pandemi döneminde davalı Bakanlık tarafından yayımlanan genelge çerçevesinde 7, 10 ve 15'er günlük nöbetler ile gece gündüz yirmi dört saat kapalı sistem çalıştığını, bu çalışma şeklinde fazla çalışma yapıp ... bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalıştığını ve gece çalışması yaptığını, ancak bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları ile fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP