muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10475, Karar No: 2013/7031, Tarih: 08.04.2013

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.Somut uyuşmazlıkta; davacı, son net ücretinin 1250,00 TL. olduğunun tespitini talep etmiş, mahkemece davacının 01.01.2009-09.07.2009 tarihleri arasında davalı ... Pamukkale Halkla İlişkiler Metal İşleri Taşımacılık Turizm Petrol Ltd. Şti. yanında 1150.00 TL. net ücretle çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.Yerel mahkemece, tespitine karar verilen sürede aldığı aylığın tespitinde işçilik alacakları dosyası ve tanık beyanlarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilinde deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum vekili ile davalılardan ... Pamukkale Halkla İlişkiler Metal İşleri Taşımacılık Turizm Petrol Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Pam-Tur Pamukkale Halkla İlişkiler Metal İşleri Taşımacılık Turizm Petrol Ltd.Şti.'ne iadesine, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.

S.A.

T.H. : Selin KAN
Yargıtay — Esas No: 2015/10492, Karar No: 2015/10259, Tarih: 03.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10492 E.  ,  2015/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2015

NUMARASI : 2015/550-2015/763

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Ilgın Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü

K A R A R

Avukat A.. Y..; ...., A.. S.. ile evli iken ........... ile olan evlilik dışı ilişkisinden ........ tarihinde Z.. S..'nın dünyaya geldiğini, küçüğün gerçek babası yerine .............'in nüfusuna kayıt edildiğini, .......'in öldüğünü, küçüğün nesebinin ve nüfus kaydındaki baba adının düzeltilmesi yönünde dava açabilmesi için kayyım atanması yönünde İstanbul Anadolu Sulh Hukuk Mahkemesine ihbarda bulunmuştur.

İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi, "...küçüğün, ....... ili, .... ilçesinde oturduğu zabıta araştırmasıyla belirlendiğinden Ilgın Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Ilgın Sulh Hukuk Mahkemesi, "...küçüğün MERNİS adresinin ......... olduğu, önceden oturduğu ........'daki adresinden ailesi ile birlikte ..........'a taşındığı zabıta araştırmasıyla belirlendiğinden, İstanbul Anadolu Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dava dosyası yanlışlıkla İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesine tevzi edilmiş, anılan mahkemece merci tayini yapılmak üzere Daireye gönderilmiştir.

Dosya kapsamından, küçüğün öncesinde "........." adresinde ikamet ettiği, sonradan ailesiyle birlikte Ilgın'dan ayrılarak ............. taşındığı, adrese bağlı kayıt sistemindeki adresininde "..............." olduğu anlaşılmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 430/1. maddesinde "...temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.” hükmüne yer verilmiştir.

İstek TMK’nın 426/2. maddesinde belirtilen temsil kayyımlığına ilişkin olup, TMK’nın 430/1. maddesi uyarınca kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı yetkilidir. Küçük Z.. S..'nın biyolojik annesi G........ Ç......'la birlikte "................." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından davanın İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/11/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/595, Karar No: 2018/3583, Tarih: 04.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/595 E.  ,  2018/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat ... (...) geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, tadilat sebebiyle fazladan yapılan dairelerin bedellerinin ve geç teslimden kaynaklanan kira tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı arsa sahipleri vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında düzenleme şeklinde noterde imzalanan 24.11.2006 günlü Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin "Genel Şartlar" başlığının 4. maddesinde "Kooperatif D Blokta bulunan 6 adet daireyi iş bu sözleşmede belirtilen teknik özelliklere uygun olarak 30 ayda bitirip, arsa sahiplerine oturulacak konumda teslim edecektir. Verilen sürede daireler teslim edilmezse çevre konut kiraları baz alınarak aylık kira ödenecektir..." "Binaların ortak mahallerinde ve dairelerde yapılacak imalâtla ilgili esaslar" başlıklı kısmının 3. maddesinde "Yapılacak daireler bodrum + zemin + 1. ve 2. kat olarak yapılacak, kat artışı veya eksiltmesi durumunda oluşacak daire sayısı yapılış şeklini ve şartlarını değiştirmeyecektir." denilmiş; aynı başlığın 4. maddesinde "Arsa sahiplerine verilecek bloğun bodrumu sığınak, kapıcı dairesi gibi amaçlar dışında planlanmayacaktır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Davacı arsa sahipleri, davalı yüklenicinin inşaatı süresinde teslim etmediğini, sözleşmenin "Binaların ortak mahallerinde ve dairelerde yapılacak imalâtla ilgili esaslar" başlıklı kısmının 3. ve 4. maddesine aykırı şekilde arsa sahiplerine verilecek bloğun bodrumunu sığınak ve kapıcı dairesi dışında planlayarak fazladan dört daire yaptığını iddia ederek sözleşmeye aykırı olarak fazladan yapılan dört daire bedelinin ve süresinde bitirilip,

teslim edilmeyen daireler için kira bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir. Davalı yüklenici dava konusu taşınmazın bodrum katının sözleşmedeki şekilde inşa edilmesine yasal engel bulunduğunu, fiili imkânsızlık olduğunu, inşaatı süresinde tamamlayıp teslim ettiğini ve davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sözleşmede kat artışı olması halinde daire sayısında değişiklik olmayacağının açıkça düzenlendiği ve davacıların davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, verilen karar davacı arsa sahipleri vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece en son alınan 28.04.2016 günlü inşaat mühendisi ve hukukçu/hesap bilirkişisi raporunda tarafların imzaladığı kat karşılığı inşaat sözleşmesinin "Binaların ortak mahallerinde ve dairelerde yapılacak imalâtlarla ilgili esaslar" başlığının 3. maddesinde sadece kat ilavesi durumunda oluşacak ilave dairelerin paylaşımına değinildiği, davada ise bodrum katta sığınak olarak projelendirilen mahalde sonradan tadilat projesiyle dört adet bağımsız bölüm yapılmasına karar verilerek binanın bu şekilde yapıldığı, bu uygulamanın sözleşmenin "Binaların ortak mahallerinde ve dairelerde yapılacak imalâtlarla ilgili esaslar" başlığının 4. maddesindeki arsa sahiplerine verilecek bloğun bodrum katında sığınak ve kapıcı dairesi dışında planlama yapılamayacağı düzenlemesine aykırı olduğu, sözleşmede ilave daire yapılması durumunda bu dairelerin paylaşımı konusunda açıklık bulunmadığından paylaşımın sözleşmedeki oran dahilinde yapılması gerektiği, taşınmaz üzerine yapılan 94 adet bağımsız bölümden sözleşmeye göre 8 dairenin arsa sahiplerine verilmesinin kararlaştırıldığı, buna göre dava konusu taşınmaza yapılan dairelerden %8,5'inin arsa sahiplerine, %91,5'inin davalı yüklenici kooperatife ait olduğu, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundaki hesaplamaya göre dava tarihi itibariyle taşınmazların toplam bedelinin 224.606,86 TL olduğu, buna göre ilave yapılan bağımsız bölümlerden arsa sahiplerine düşmesi gereken bedelin 224.606,86 TL x %8,5 = 19.091,58 TL olduğu, sözleşmeye göre davacı arsa sahiplerine 4 adet bağımsız bölümün isabet ettiği, ilave yapılan bağımsız bölümlerden davacı arsa sahiplerinin payına düşmesi gereken bedelin 19.051,58 TL x 4/8 = 9.525,79 TL olduğu, dosya içinde dairelerin teslim tarihini gösteren teslim tutanağı, yapı kullanma izni vs. bilgi ve belge bulunmadığından dairelerin geç tesliminden dolayı kira bedeli alacağının hesaplanamadığı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre arsa sahiplerine verilecek olan blok üzerinde sözleşme hükümlerine aykırı şekilde tadilat sonucu fazladan dört adet bağımsız bölüm yapıldığından, fazla yapılan dört daire yönünden 28.04.2016 günlü bilirkişi raporunda hesaplanan miktar gözetilerek taleple bağlı kalmak sureti ile her bir davacıya düşen miktarın hüküm altına alınması; ayrıca davacı arsa sahipleri kendilerine isabet eden dairelerin geç teslim edildiği iddiası ile kira tazminatı talep ettiğinden, her bir davacı için sözleşmedeki teslim tarihi gözetilerek anahtar teslim verilecek olan bağımsız bölümler bakımından iskan ruhsatı alınıp alınmadığı sorulup, iskan ruhsatı alınmış ise iskan tarihinin esas alınması, sığınak ve kapıcı dairesi yerine bağımsız bölüm yapılmasının inşaatın teslim süresine etkisi konusunda son raporu tanzim eden bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, davacı arsa sahiplerine düşen kira tazminatının ayrı ayrı hesaplanması ve taleple bağlı kalınarak karar verilmesi gerekirken; sözleşme serbestliği ilkesi ve tarafların imzaladığı

sözleşme ile bağlı oldukları kuralı nazara alınmaksızın, arsa sahiplerinin dairelerinin bulunduğu bloğun zemin katına projede sığınak olarak gösterilmesine rağmen tadilat projesiyle bodrum katta dört adet bağımsız bölüm yapılmasının sözleşmeye aykırı olduğu saptandığı halde, bu uygulamanın belediyenin onayı ile yapıldığı, sözleşmede kat artışı olması halinde daire sayısında değişiklik olmayacağının açıkça düzenlenmesi nedeniyle davacıların davayı açmakta hukuki yararı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davacı arsa sahiplerinin geç teslimden dolayı kira tazminatı istemi yönünden herhangi bir araştırma yapılmadan anahtar teslim verilecek bağımsız bölümler için belediyeden iskan ruhsatı alınıp alınmadığı sorulmadan, fazladan yapılan bağımsız bölümlerin teslim süresine etkisi incelenmeden kira bedeli ile ilgili olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmaksızın sonuca varılması da doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle kararın temyiz eden davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23013, Karar No: 2015/461, Tarih: 21.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23013 E.  ,  2015/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dereli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2013/238-2014/215

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaz mala ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazlardan 91 parsel sayılı taşınmazın irtifak bedeli 634,28 TL, 118 parsel sayılı taşınmazın 687,94 TL tespit edildiği, ancak kamulaştırma bedelinin toplanması sırasında, söz konusu taşınmazların irtifak hakkı karşılığı yerine irtifak nedeniyle oluşan değer düşüklüğünden sonraki zemin bedellerinin toplama dahil edilmek suretiyle hatalı hesap yapıldığı anlaşılmıştır.

Bu şekilde, toplam kamulaştırma bedelinin 12.011,50 TL olması gerekirken hatalı olarak hesaplanan 31.993,89 TL esas alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

2) Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma dosyasında bloke edilen bedel mahsup edildikten sonra kalan fark bedele faiz işletilmesi gerekirken tespit edilen bedelin tamamına faiz işletilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/34712, Karar No: 2021/2269, Tarih: 26.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/34712 E.  ,  2021/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocukların cinsel istismarı, tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylemler, sevk maddeleri ile temyizin kapsamı ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun ceza daireleri arasındaki iş bölümüne dair kararına göre, sanık hakkında TCK'nın 86/2, 103/1 ve 106/2-a maddeleri uyarınca yaralama, çocukların cinsel istismarı ve silahla tehdit suçlarından kamu davaları açılmış bulunmakla, en ağır yaptırımı içeren suçun çocukların cinsel istismarı suçu olduğu ve bu nedenle işin incelenmesinin Yüksek 14. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1112, Karar No: 2014/4346, Tarih: 05.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1112 E.  ,  2014/4346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2011/122-2012/41

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı müflis iflas idare memurları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirketin, TMSF Yönetim Kurulu kararı ile devralındığını, davacı şirketin Yurtbank A.Ş'nin hakim ortaklarından olan A. B..'in ortağı bulunduğu bir yatırım şirketi olduğunu, ortaklardan Muzaffer Hakan Balkaner'in vefatı üzerine kayıtlı hisselerin 1/2'sinin babası A. B..'e miras yolu ile intikal ettiğini, bu durumda müflis adına kaydı yapılan (intikal eden) taahhüt ettiği pay miktarının yarısı (taahhüt edilen sermayenin ödenmeyen kısmı) olan 96.000,00 TL'nin 26.07.2004 tarihinden itibaren iflas tarihi olan 17.10.2007 tarihine kadar oluşan 51.121,97 TL faizi ile birlikte toplam 147.121,97 TL olduğunu ileri sürerek, alacağın reeskont faizi ile birlikte kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idare memurları, davacı şirketin masaya kaydını talep ettiği alacağın müflisin sermaye arttırım taahhüdünden kaynaklandığını iddia ettiğini, söz konusu talebin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, ortaklar genel kurulunun sermaye arttırımına karar vermiş olmasının pay sahipleri açısından sermaye arttırımına katılma yükümlülüğünü doğurmadığını, pay sahiplerinin taahhüt etmiş oldukları sermaye ile sınırlı olarak sorumlu olduklarını, söz konusu yükümlülüğünün yeni bir sermaye taahhüdünde bulunmayı içermediğini, bu nedenle gerek TTK'nın 394, gerekse SPK'nın 12/5. maddelerinde yeni pay alma hakkı ifadesi kullanıldığını, bu çerçevede pay sahipleri açısından sermaye arttırımına katılma yükümlülüğü doğurmaması nedeniyle sermaye artırımından müflis Ali Avni Balkaner iflas idaresinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın davacı şirket ortağından miras yoluyla davalı müflis A. B..'e kalan şirket payı karşılığı taahhüt edilen sermaye payının ödenmemesinden kaynaklı alacağın sıra cetveline kayıt ve kabulünün gerekip gerekmediğine ilişkin olduğu, kural olarak anonim şirket payı üzerindeki hakların miras yoluyla intikal edebileceği, mirasın açılmasıyla mirasçının pay üzerinde tasarrufta bulunabileceği, dava dışı ortak M. B..'in 03.04.2004 tarihinde vefatı ile eşi ve müşterek çocuğunun terekeyi kayıtsız ve şartsız reddettiği ve reddin tescil edildiği, mirasçı olarak davalı müflis A. B.. ve dava dışı F. B..'in kaldığı, terekenin resmi tasfiyeye tabi tutulduğu veyahut aile malları ortaklığı tesis olunduğu yönünde bir savunma bulunmadığından tereke borcundan kaynaklı olarak mirası kabul eden mirasçıların murisin borçlarından şahsen müteselsilen sorumlu bulundukları, alacaklının mirasçılardan alacak isteminde bulunabileceği, davacının davalıdan iflas tarihi itibariyle sermaye taahhüt borcundan kaynaklanan 96.000,00 TL asıl alacak 51.674,67 TL temerrüt faizi olmak üzere toplam 147.674,67 TL alacaklı bulunduğu gerekçesiyle, taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne, alacağın 4.sırada kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı müflis iflas idare memurları tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, davacı alacağının, müflisin iflas tasfiye işlemlerini yürüten TMSF Tasfiye Dairesi Başkanlığı'nca reddine dair karara itiraz istemine ilişkindir.

Müflis A. B..in iflas tasfiyesinin, 5411 sayılı Bankalar Kanunu'nun geçici 11. maddesi yollamasıyla, Mülga 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca TMSF tarafından yürütüldüğü anlaşılmıştır.

Davacının alacak talebinin TMSF Tasfiye Dairesi Başkanlığı'nca reddedilmesi üzerine dava açılmış olup; İİK hükümleri uyarınca düzenlenen bir sıra cetveli bulunmamaktadır. Tüzel kişiliği haiz Fon tarafından düzenlenen ve idari işlem niteliğinde bulunan sıra cetveli nedeniyle çıkan işbu uyuşmazlık, Adli Yargının görevi dahilinde değildir. Bu bakımdan mahkemece, idari bir işlemin iptalinin İdari Yargıdan istenebileceği gözönünde bulundurulup, HMK'nın 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyuşmazlığın esası incelenerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, davalı müflis iflas idare memurlarının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı müflis iflas idare memurlarının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8719, Karar No: 2018/5926, Tarih: 24.04.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/8719 E.  ,  2018/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen müstehçenlik eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında verilen hapisten çevrilen 3600-TL ile doğrudan verilen 3600-TL adli para cezalarına ilişkin 21.10.2009 tarihli hükmün, sadece sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, sanığın sonuç olarak 2 yıl hapis ve 4800-TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz iddiaları bu nedenlerle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, sonuç cezanın hapisten çevrilen 3600-TL ile doğrudan verilen 3600-TL adli para cezaları olarak belirlenmesi biçiminde değiştirilmek suretiyle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.