muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3104, Karar No: 2016/860, Tarih: 25.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3104 E.  ,  2016/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, raporu hükme esas alanın orman bilirkişi raporunda, bilirkişilerce uygulandığı bildirilen 1967 ve 1995 tarihli memleket haritalarının yapımına esas alınan hava fotoğrafları uygulanmamıştır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; yöreye ait 1995 tarihli memleket haritasının yapımına esas alınan hava fotoğraflarının ve bundan ayrı 1985-1990'lı yıllara ait hava fotoğraflarının ölçeği, kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de bu belgelerin ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın niteliği ile üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranını, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğini açıklayıcı müşterek imzalı açıklamalı ek rapor alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/01/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1470, Karar No: 2014/4736, Tarih: 22.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/1470 E.  ,  2014/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : 1- Katılan sanık ... hakkında:

a) Katılan sanık ...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63, 58/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Katılan sanık ...'ın malına zarar verme suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 151/1, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63, 58/6. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c) Katılan sanık ...'a karşı alenen hakaret suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 125/1, 125/4, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63, 58/6. maddeleri uyarınca 1 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

d) Katılan sanık ...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63, 58/6. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

e) Katılan sanık ...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63, 58/6. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

f) Katılan sanık ...'a karşı alenen hakaret suçundan; TCK'nun 125/1-4 maddesi uyarınca hakkında dava açılmış ise de, sanığın hakaretinin ve mağdur ...'ın hakaretlerinin karşılıklı olması nedeniyle TCK'nun 129/3 maddesi uyarınca sanık hakkında bu suçtan dolayı ceza tertibine yer olmadığına.

2- Katılan sanık ... hakkında :

a) Katılan sanık ...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Mağdur sanık ...'ın aracına zarar verme eyleminden TCK.'nun 151/1, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63.maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK.nun 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

3- Katılan sanık ... hakkında :

Katılan sanık ...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 29, 62/1, 53/1-2-3, maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

4- Katılan sanık ... hakkında :

Katılan Sanık ...'a karşı alenen hakaret suçundan; TCK'nun 125/1-4 maddesi uyarınca hakkında dava açılmış ise de, sanığın hakaretinin ve mağdur ...'ın hakaretlerinin karşılıklı olması nedeniyle TCK'nun 129/3 maddesi uyarınca sanık hakkında bu suçtan dolayı ceza tertibine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

4- Katılan sanık ... hakkında :

Katılan Sanık ...'a karşı alenen hakaret suçundan; TCK'nun 125/1-4 maddesi uyarınca hakkında dava açılmış ise de, sanığın hakaretinin ve mağdur ...'ın hakaretlerinin karşılıklı olması nedeniyle TCK'nun 129/3 maddesi uyarınca sanık hakkında bu suçtan dolayı ceza tertibine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Temyiz edenlerin sıfatı ve temyiz dilekçelerinin içeriği dikkate alınarak, mağdur sanık ... müdafii ile mağdur sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz taleplerinin "sanık" sıfatıyla yapıldığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi sanık ...'in mağdur ...'a yönelik kasten yaralama ve mala zarar verme, mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama, mağdur...'a yönelik hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...ve ...'un mağdur ...’i kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlandırılmış, sanık ...'in mağdur ...'e yönelik mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu anlaşılmakla, bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...’a yönelik mala zarar verme, mağdurlar ...ve ...’u kasten yaralama ve ayrıca mağdur ...'a yönelik hakaret suçları ile mağdur ...'a yönelik eyleminin, sanık ...'un mağdur ...’i kasten yaralama suçunun, sanık ...'in mağdur ...’e yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yasal savunma koşullarının oluştuğuna yönelen, sanıklar ...ve ... müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık ...'in mağdur ...'a yönelik mala zarar verme, mağdurlar ...ve ...’u kasten yaralama ve ayrıca mağdur ...'a yönelik hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'un mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-) Sanık ...'in mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm ile sanık ...'in mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

A-) Sanık ...'in mağdur ...'a yönelik mala zarar verme, mağdurlar ...ve ...’u kasten yaralama ve ayrıca mağdur ...'a yönelik hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'un mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-) Sanık ...'in mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm ile sanık ...'in mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay günü mağdur sanık ....ile mağdur ...ve sanık ... arasında kornaya basma konusunda çıkan tartışmanın karşılıklı kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanık ..'in bıçakla mağdur ....u iki kez yaraladığı, mağdur ..l'un karın bölgesindeki yaralanmasının batına nafiz olup kolon ve pankreasta yaralanmaya, hayati tehlike geçirmesine ve oluşan insizyonel herni (fıtık) nedeniyle organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu, mağdur ...'un sağ göğüs bölgesinde oluşan yaralanmasının ise yumuşak doku lezyonuna neden olup basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde olduğu, kavga sırasında sanık ...'in ise bıçakla mağdur ....'i beş kez yaraladığı, karın bölgesinde oluşan yaranın batına nafiz olup karın duvarında geniş rektus diastazına ve insizyonel fıtığa, hayati tehlike geçirmesine ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu, sırt ve karın bölgesinin solunda, kalçanın sağ tarafında

oluşan yaralanmalarının ise yumuşak doku lezyonuna neden olup basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde olduğu olayda;

Sanık.... ile sanık ’in hedef aldıkları vücut bölgeleri, darbelerin şiddeti, yara yerleri ve yaraların nitelikleri, kullanılan aletlerin elverişliliğine ilişkin hususlar birlikte dikkate alındığında; eylemlere bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs yerine vasıfta yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçlarından hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık .... müdafii ile sanık .... müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla, 22/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/756, Karar No: 2011/775, Tarih: 14.12.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/9-756 E., 2011/775 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/9-756 E., 2011/775 K.**

**- KIDEM TAZMİNATI ALACAĞI

- KURULUŞLARDAKİ PERSONELİN NAKLİ**- 406 S. TELGRAF VE TELEFON KANUNU(MÜLGA) [ Ek Madde 29 ]

- 4046 S. ÖZELLEŞTİRME UYGULAMALARI HAKKINDA KANUN [ Madde 22 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kıdem tazminatı alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Diyarbakır 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.07.2010 gün ve 2009/329-2009/666 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 27.12.2010 gün ve 2010/42356-2010/40707 sayılı ilamı ile;

"Davalı işyerinde 233 sayılı KHK gereğince sözleşmeli olarak çalışmakta olan davacı, davalı işverenin özelleşmesi, diğer bir anlatımla % 51 kamu payının satılmasından sonra kamuya nakil hakkını saklı tutarak TİP 2 sözleşmesini imzalayarak iş mevzuatına geçtiğini ve daha sonra kamuya memur olarak atandığını belirterek kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.

4046 sayılı Özelleşme Uygulamaları Hakkındaki Kanunun 22,davalının kuruluşu ile ilgili 406 sayılı kanunun 5189 sayılı kanunla eklenen Ek:29. maddesine göre :başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen 4857 sayılı İş Kanuna tabi kapsam dışı personele, iş mevzuatına göre herhangi bir tazminat ödenmez.Nakledilen personelin önceden kıdem tazminatı ödenmiş süreleri hariç kıdem tazminatına esas olan geçmiş hizmet süreleri 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyete Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre emekli ikramiyelerinin hesabında dikkate alınır. Anılan yasa maddeleri gereğince kamuya memur olarak atanan davacıya kıdem tazminatı ödenmesi mümkün değildir.

Öte yandan davacının imzaladığı Tip 2 sözleşmenin 9. maddesinde davacıya kamuya nakil isteme hakkı tanındığı gibi işverene de davacının kamuya naklini isteme hakkı tanınmıştır.Bu nedenle Tip 2 başlıklı sözleşmeyi imzalayan davacının kamuya memur olarak atanmasında artık isteğinin olup olmamasının bir önemi yoktur. Kaldı ki davacı söz konusu sözleşmeyi imzalamadan önce veya kamuya naklinin talep edilmesinden sonra haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetmemiş ve atandığı yerde de göreve başlamıştır.

Anılan yasa maddeleri karşısında kıdem tazminatı isteğinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kıdem tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istem kabul edilmiş; davalının temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde belirtilen gerekçe ile karar bozulmuştur.

Mahkeme ilk kararında direnmiş; hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kıdem tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istem kabul edilmiş; davalının temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde belirtilen gerekçe ile karar bozulmuştur.

Mahkeme ilk kararında direnmiş; hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; taraflar arasında imzalanan Tip 2 hizmet sözleşmesinin 9. maddesi ve 406 sayılı Kanunun Ek 29. maddesi karşısında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamadığı noktasında toplanmaktadır.

406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Ek 29. Maddenin 4. fıkrasında, başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen 4857 sayılı İş Kanununa tabi kapsam dışı personele ve hisse devir tarihinden itibaren en geç beş yıl içerisinde iş sözleşmesi sona eren ve Devlet Personel Başkanlığına bildirimi yapılan personele, iş mevzuatına göre herhangi bir tazminat ödenmeyeceği, nakledilen personelin önceden kıdem tazminatı ödenmiş süreleri hariç kıdem tazminatına esas olan geçmiş hizmet sürelerinin 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre emekli ikramiyelerinin hesabında dikkate alınacağı; 4046 sayılı Özelleştirme Uygulaması Hakkında Kanun 22. maddesinde ise, yine benzer şekilde, İş Kanunlarına tâbi olarak çalışmakta iken, bu madde gereğince diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen personele kıdem tazminatı ödenmeyeceği ve bunların önceden kıdem tazminatı ödenmiş süreleri hariç, kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre emekli ikramiyelerinin hesabında dikkate alınacağı, hükme bağlanmıştır.

Diğer taraftan, taraflar arasındaki "Türk Telekomünikasyon AŞ de Kamu Kurum ve Kuruluşlarına Nakil Hakkını Saklı Tutarak Çalışmaya Devam Edecek Tüm Personel İçin 2. Tip İş Sözleşmesi" nin 9.maddesinde de; bu sözleşmenin düzenlenmesine yol açan 406 sayılı Kanunun Ek madde 29' a eklenen hüküm ile getirilen kamu kurum ve kuruluşlarına nakil/bildirim hakkından yararlanmak isteyen tarafların bu taleplerini en geç 90 gün öncesinden karşı tarafa bildirmek zorunda olduğu; bu bildirimin yapılmasından sonra şirketin, ilgili yasal düzenlemede öngörülen usul ve esaslar dahilinde, Devlet Personel Başkanlığı'na, çalışanın 406 sayılı Kanun Ek madde 29/1. fıkrası gereği kamu kurum ve kuruluşlarına nakil işlemlerinin başlatılması için bildirimde bulunacağı; bildirim ile birlikte bu sözleşmenin sonra ereceği ve çalışanın şirket ile ilişiği kesileceği; bu bildirim ile birlikte kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen personelin ücret, mali hakları ve İş Kanunu'ndan doğan tazminatlarına ilişkin olarak 406 sayılı Kanunun Ek. madde 29'un uygulama alanı bulacağı ve çalışanın geçmiş hizmetlerinin 406 sayılı Kanun Ek m.29/4. gereği T.C. Emekli Sandığı Kanunu Hükümlerine göre emekli ikramiyelerinin hesabında dikkate alınacağı, kararlaştırılmıştır.

Görülmektedir ki, sözleşmenin bu hükmü ile; işçiye, kamuya nakil isteme hakkı tanındığı gibi; işverene de işçinin kamuya naklini isteme hakkı tanınmıştır.

Bu nedenledir ki, Tip 2 başlıklı sözleşmeyi imzalayan işçilerin, kamuya memur olarak atanmalarında, kendilerinin isteğinin olup olmamasının bir önemi olmayıp, işverenin bu yolda istemde bulunması halinde de bu atama yapılabilecektir.

Açıklanan yasal düzenlemeler ve sözleşme hükmü karşısında, bu sözleşmeyi imzalayarak, kamu kurumuna Devlet Memuru statüsüyle ataması yapılan ve bu nedenle Emekli Sandığı iştirakçisi haline gelen işçilerin, işçilikte geçen süreleri, memur statüsüyle gerçekleşecek emeklilikleri sırasında dikkate alınabileceğine göre, bu süreler için ayrıca kıdem tazminatı talep etme olanakları bulunmamaktadır.

Nitekim Hukuk Genel Kurulu'nun 22.12.2004 gün, 2004/9-711-735 ve 22.12.2004 gün 2004/9-712-736 sayılı ilamlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Somut olaya gelince;

Davacı, davalı şirkette 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu ve 1475 sayılı İş Kanunu'na tabi kapsam dışı personel statüsüyle çalışmakta iken, davalı şirketin özelleştirilmesi üzerine, 22.3.2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, aynı durumdaki tüm personel için söz konusu olan, "Türk Telekomünikasyon AŞ de Kamu Kurum ve Kuruluşlarına Nakil Hakkını Saklı Tutarak Çalışmaya Devam Edecek Tüm Personel İçin 2. Tip İş Sözleşmesi" ni imzalamıştır.

Davalı şirketçe gönderilen yazı kapsamıyla, davacıya 02.01.2009 tarihinde bildirim yapıldığı, davacının gerek söz konusu sözleşmeyi imzalamadan önce, gerekse de kamuya naklinin talep edilmesinden sonra, haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetmediği ve sonuçta da 27.04.2009 tarihinde atandığı yerde göreve başladığı, belirgindir.

Davalı şirketçe gönderilen yazı kapsamıyla, davacıya 02.01.2009 tarihinde bildirim yapıldığı, davacının gerek söz konusu sözleşmeyi imzalamadan önce, gerekse de kamuya naklinin talep edilmesinden sonra, haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetmediği ve sonuçta da 27.04.2009 tarihinde atandığı yerde göreve başladığı, belirgindir.

Hal böyle olunca; davacının, özgür iradesiyle imzaladığı sözleşmede davalı işverene de işçinin kamuya naklini isteme hakkının tanınması; nakil işleminin bu hak doğrultusunda gerçekleştirilmesi; nihayet, kamu kurumuna Devlet Memuru statüsüyle atanması sonucunda Emekli Sandığı iştirakçisi haline gelmesi; önceden kıdem tazminatı ödenmiş süreleri hariç kıdem tazminatına esas olan işçilikte geçmiş hizmet sürelerinin 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre emekli ikramiyelerinin hesabında dikkate alınacak olması karşısında; işçilikte geçmiş süreleri için kıdem tazminatı isteme olanağının bulunduğundan söz edilemez.

Sonuç itibariyle, aynı hususlara işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10219, Karar No: 2018/6935, Tarih: 21.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/10219 E.  ,  2018/6935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1,62,50/1-a,52,63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Vekaletnamesinde temyizden feragat etme yetkisi bulunan sanık müdafinin 01.04.2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, sanık müdafinin 05.02.2015 tarihli temyiz istemi yönünden temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına;

2-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Olay gecesi saat 02.30 sıralarında sanığın kendisine ait motosiklet ile arkasında yolcusu olduğu halde sola hafif virajlı bölünmüş caddeyi takiben seyri sırasında, motosiklette yolcu olarak bulunan ölenin üşümesi üzerine sanığın hırkasını ölene verdiği, ölenin de hırkayı üşüdüğü için dizlerine sardığı, bu şekilde seyir halinde iken ölenin dizlerinde örtülü bulunan hırkanın motosikletin arka teker zincirine sarılıp motosikletin seyir sırasında kilitlenmesi sebebiyle sanığın direksiyon hakimiyetini kaybederek, motosikletin devrilmesi şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölümü ile sonuçlanan olayda; sanık hakkında aynı gün saat 02.55 te düzenlenen adli raporda sanığın alkollü görünümde olduğu belirtilmiş, sanık savunmasında olay öncesi arkadaşları ile birlikte birkaç bira içtiklerini beyan etmiş; ölenin ise olay sonrası yapılan ölçümde 2.58 promil alkollü olduğu anlaşılmış olup; dosya içerisinde mevcut Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporunda belirtildiği üzere sanığın, sevk ve idaresindeki motosiklet ile yolcusuna kask taktırmadan seyre çıkması, yolcusunun güvenli biçimde seyrini sağlamamış olması sebebiyle olayda tali kusurlu olduğu; yine; olayın meydana geliş şekli ile olay sonrası sanığın alkol promil miktarı net olarak tespit edilmediğinden, olay öncesi arkadaşları ile birlikte birkaç bira içtiklerini beyan eden sanığın, tespit edilen alkol durumu itibariyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğinden söz edilemeyeceği, olayın meydana geliş şekli bir bütün olarak değerlendirildiğinde bilinçli taksir koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu yönlerden bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının 15.200 TL yerine, hesap hatası yapılarak 14.620 TL olarak belirlenmesi suretiyle, eksik ceza tayin edilmesi;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının 15.200 TL yerine, hesap hatası yapılarak 14.620 TL olarak belirlenmesi suretiyle, eksik ceza tayin edilmesi;

2-Olayın meydana geliş şekli ve alkol durumu itibariyle somut olayda sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğinden ve TCK'nın 179/3. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluştuğundan söz edilemeyeceği gözetilmeden hükümle birlikte TCK'nın 179/3. maddesi gereğince sanık hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1 numaralı bendindeki ''731 gün'' ibaresinin ''760 gün'' olarak değiştirilmesi ve sonuç adli para cezasının 15.200 TL olarak belirlenmesi; hükümden suç duyurusuna ilişkin 6 numaralı bendin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.