muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7279, Karar No: 2022/11691, Tarih: 12.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7279 E.  ,  2022/11691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, Büyükçekmece 2.Sulh Hukuk ile Mutki Sulh Hukuk Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Büyükçekmece 2.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, Uyap sisteminden yapılan sorgulamada küçüğün mernis adresinin "... Köy Yolu ... Evleri Kapı No. 40/1 ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mutki Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, yapılan adres araştırmasına göre Mutki İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 11/04/2022 tarihli araştırma tutanağında kayyım tayini talep edilen ...'in “... Mahallesi, 247 Sokak, No:6/8, D:9 ...” adresinde babası ... ile ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 426. maddesi gereğince vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesi gereğince ise vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır hükmü ile diğer yandan, aynı Kanun’un 411. maddesi uyarınca da vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir hükümleri dikkate alındığında; dosyanın incelenmesi sonucu; Mutki İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından

yapılan kolluk araştırmasında kayyım tayini talep edilen küçüğün “... Mahallesi, 247 Sokak, No:6/8, D:9 ...” adresinde babası ... ile ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Büyükçekmece 2.Sulh Hukuk Mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4089, Karar No: 2014/814, Tarih: 16.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/4089 E.  ,  2014/814 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-..., 2-..., 3-..., 4-... vekilleri A. ..., 5-..., 6-..., 7-..., 8-... aralarındaki dava hakkında ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 1.11.2012 gün ve 251-375 sayılı hükmün davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, ıslah dilekçesiyle birlikte davalı ...’ten 725,83TL, davalı ...’dan 663,83TL, davalı ...’dan 1.610,37TL, davalı ...’dan 1.020,61TL, davalı ...’den 1.595,61TL, davalı ...’den 1.595,61TL, davalı ...’ten 658,45TL ve davalı ...’dan 1.020,62TL alacağın tahsilini istemiş, mahkemece 1.11.2012 tarihli kararla davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, bilirkişi raporu doğrultusunda belirlenen 8.890,93TL alacağın 725,83TL’lik bölümünün davalı ...’ten, 663,83TL’lik bölümünün davalı ...’dan, 1.610,37TL’lik bölümünün davalı ...’dan, 1.020,61TL’lik bölümünün davalı ...’dan, 1.595,61TL’lik bölümünün davalı ...’den, 1.595,61TL’lik bölümünün davalı ...’den, 658,45TL’lik bölümünün davalı ...’ten ve 1.020,62TL’lik bölümünün davalı ...’dan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2012 tarihinden itibaren 1.690 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Her bir davalı tarafından temyiz edilen bölüm, karar tarihi itibariyle 1.690 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalıların temyiz dilekçesinin REDDİNE, 16.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11538, Karar No: 2013/17623, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11538 E.  ,  2013/17623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, bu tarih itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 6393 ada 34 parsel sayılı taşınmazın 22.03.2012 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ...Mahallesi 6551 ada 3 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 07.06.2010 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 6393 ada 34 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ...Mahallesi 6551 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ...Mahallesi 6551 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 07.06.2010 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3348, Karar No: 2018/11120, Tarih: 23.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/3348 E.  ,  2018/11120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılarla müştereken paydaş oldukları zeytinlikleri dava dışı ... isimli kişiye kiraladıklarını, davalıların 2008, 2009, 2010 ve 2011 sezonlarına ait kira bedellerini tahsil ettiklerini, payına düşen 18.666,00 TL nin kendisine ödenmediğini ileri sürerek, bunun davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 18.666,00 TL nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, müştereken paydaş olunan taşınmazlardan elde edilen kira bedellerinin pay oranında tahsili isteğine ilişkin olup, mahkemece, davacının yemin davetine, meşruhatlı tebliğe rağmen icabet edilmediği, bu durumda davalıların, davacı tarafın iddialarını ikrar etmiş sayıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya kapsamından; 19.02.2015 günlü oturuma davacının mazeret bildirmeksizin katılmadığı, davalı tarafın davayı takip etmediklerine ilişkin beyanı gözetilerek, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, yeminin icrasına yönelik ... 25.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/6 sayılı ve 24.02.2015 günlü talimat duruşmasına meşruhatlı tebliğe rağmen davalının icabet etmediği, talimat evrakının bu şekilde mahalli mahkemesine iade edildiği, son olarak davacının 26.02.2015 tarihli dilekçesi ile davasını yenilediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, işlemden kaldırma kararından itibaren 3 ay süreyle dosyanın derdest olduğu belirlemesi yapılıp, bu süre içerisinde dosyanın yenilendiği gerekçesi ile sonuca gidilmiştir. Gerçekten de, işlemden kaldırılan dosya 3 ay süre ile derdest kalmaya devam eder. Ancak, yenileme işlemi yapılana kadar ki bu süre zarfında, her hangi bir işlem de yapılamaz. Bu haliyle, işlemden kaldırıldığı, fakat yenileme işleminin yapılmadığı bu dönemde, talimat mahkemesinin icabet edilmeyen yemin edasına yönelik işlemleri dikkate alınarak, yazılı gerekçe ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13502, Karar No: 2011/17, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13502 E.  ,  2011/17 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddine ,

2-Dava, davacıda iş kazası sonucu oluşan % 12.1 iş göremezlik oranı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı davalıya ait işyerinde çalışmakta iken uğradığı iş kazası sonucu % 12.1 oranında malul kaldığını ve olayda işverenin yeterli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle kusurlu bulunduğunu ileri sürerek 1.000.00TL maddi ve 10.000.00TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

06.06.2005 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, iş kazasının meydana gelmesinde davalı şirketin iş güvenliğinin gerektirdiği özeni ve dikkati göstermemesi nedeniyle sorumlu olduğunu belirtirken davalı işverenin tam kusuruna dayanmış, yargılama sırasında alınan kusur raporuna göre davacının %40,davalı iş verenin ise %60 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir.Bu durumda mahkemece talep edilen manevi tazminattan bir miktar indirim yapılmak suretiyle 8.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinmesine, yerine;

"1-Davanın kısmen kabulü ile 598.31 TL maddi ve 8.000.00TL manevi tazminatın 24.11.2004 olay tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talep ile gelir kaybına ilişkin ücret alacağı isteminin reddine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinmesine, yerine;

"1-Davanın kısmen kabulü ile 598.31 TL maddi ve 8.000.00TL manevi tazminatın 24.11.2004 olay tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talep ile gelir kaybına ilişkin ücret alacağı isteminin reddine,

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 575.00 TL avukatlık ücreti ile manevi tazminat davasının kabul edilen kısmı üzerinden taktir edilen 960.00 TL olmak üzere toplam 1.535.00-TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine; red edilen ücret-gelir kaybına ilişkin miktar üzerinden aynı Tarife gereğince hesaplanan 691.20TL,ve reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 575.00 TL olmak üzere toplam 1,126.20 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine

3-Alınması gereken 464.30- TL karar ve ilam harcından peşin alınan 180.80 TL harcın düşümüyle eksik bulunan 283.50 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına; davacı tarafından yatırılan 180.80.TL nispî harç, 11.20-TL başvuru harcı olmak üzere toplam 192.00-TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan toplam 371.50 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre hesaplanan 234.00 TL ‘sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinden bırakılmasına;" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8030, Karar No: 2024/10074, Tarih: 26.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8030 E.  ,  2024/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/300 E., 2024/58 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Termik Santralinde çalıştığını, değirmen bakımındaki işçilerin asgari ücretin %50, %60, %75 ya da %100 fazlası ücretle, park sahasında çalışanların asgari ücretin %50-%60 fazlası ücretle, kül, cüruf bakımı, inşaat bakımı sahalarında çalışanların ise asgari ücretin %50 fazlası ücretle çalıştığını, çalışma dönemi içinde hizmet alım sözleşmesi ile yüklenici işverenler üzerinden yaptırılan çalışmaların muvazaalı olduğunu, bu konuda emsal kararlar olduğunu, buna göre yüklenici işverenler üzerinden bildirilen çalışmaların, davalı tarafın sendika üyesi ve dolayısıyla toplu iş sözleşmesinden yararlanan kadrolu işçilerin çalışmaları gibi kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, kendilerinin ihale makamı olduğunu, muvazaa iddialarının yerinde olmadığını, ilave tediyeden sadece sendika üyesi toplu iş sözleşmesinden yararlanma imkânı olan kişilerin faydalanabileceğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.04.2021 tarihli kararıyla; davalı ... AŞ ile dava dışı hizmet alım sözleşmesi imzalanan yüklenici firmalar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu, davacının Kurum işçisi sayılarak ilave tediyeden faydalanması gerektiği, dava tarihi itibarıyla bir kısım alacağın zamanaşımına uğradığı belirtilerek bilirkişi raporu doğrultusunda, taleple bağlı olarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 22.03.2023 tarihli kararıyla; dosyadaki yazı, bilgi ve belgeler, kanuni gerektirici sebepler, dosyadaki delil durumu, emsal dosyalar, alınan bilirkişi heyet raporları, Dairelerinin aynı yönde emsal mahiyetteki 2021/1115 Esas, 2022/2422 Karar; 2021/1116 Esas, 2022/2418 Karar; 2021/1117 Esas, 2022/2424 Karar; 2021/1127 Esas, 2022/2423 Karar; 2021/1118 Esas, 2022/2425 Karar ve 2021/878 Esas, 2022/2234 Karar sayılı kararları ile tüm dosya içeriği gereğince İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.07.2023 tarihli ilâmı ile; Mahkemece davalı işveren işyerinde davacı ile aynı işi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçi olup olmadığı belirlenerek emsal işçi olması hâlinde ilave tediye alacağının emsal işçi ücretine göre hesaplanıp hüküm altına alınması; sendikalı olmayan emsal işçi bulunmadığının anlaşılması hâlinde ise davacının almakta olduğu ücret üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmı doğrultusunda alınan hesap bilirkişisi raporu dikkate alınarak ve davacının talebi ile bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı işçi ile müvekkili Kurum arasında işçi işveren ilişkisinin kurulmadığını, müvekkili Kurumun bakım ve onarım işlerini yaptığı ihaleler ile ihaleyi alan şirketlere verdiğini, müvekkilinin ihale makamı olduğunu ve alacaklarından sorumluluğunun bulunmadığını, bilirkişi raporundaki tespit ve değerlendirmelerin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ilave tediye alacağına esas ücretin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ilave tediye alacağına esas ücretin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesi ile 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.