muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6749, Karar No: 2019/558, Tarih: 04.02.2019

Mahkemece çekişmeli taşınmazların bir kısmının davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtları ve satış senedinin kapsamında kaldığı, bir kısmı üzerinde ise davalılar lehine zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki, davacı tarafın tutunduğu 20.01.1950 tarih ve 14-15 sayılı tapu kayıtlarına göre, çekişmeli taşınmazların bir bölümü borçlanma yoluyla 1950 yılında Hazineden satın alınmıştır. Ne var ki, Mahkemece, tapu kayıtlarının ilk oluşumlarına ilişkin tüm belge ve haritalar dosya arasına getirtilerek revizyon durumları sorulmamış ve tapu kayıtları yöntemine uygun şekilde mahalline uygulanmamıştır. Öte yandan, dayanılan tapu kayıtları taşınmazın yarısına ilişkin olup, davalının murisi.... 1/4 oranında pay sahibi olmasına ve tapu kayıtlarında davalıların murisi dışında başka hissedarlar da bulunmasına rağmen, Mahkemece taşınmazın diğer yarısına ilişkin tapu kaydı bulunup bulunmadığı araştırılmamış, tapu malikleri arasında haricen yapılan taksim, satış yada bağış gibi bir hukuki işlem bulunup bulunmadığı saptanmamıştır. Diğer taraftan, dosyada mevcut fen bilirkişi raporuna ekli krokide davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının ve satış senedinin sınır noktaları net olarak gösterilmemiş, sınır noktaları birbirleriyle çelişkili olarak işaretlenmiş ve tapu kayıtlarının dava konusu 111 ada 323, 327 ve 362 parsel sayılı taşınmazlar da dahil olmak üzere çok geniş bir alanı kapsadığı belirlenmesine rağmen, bu alanda kalan taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve dayanakları getirtilip incelenmemiştir. Ayrıca, tapu kayıtları ve satış senedinin kapsamı dışında kalan diğer dava konusu taşınmazların ise kök muris Bekir’den miras yoluyla intikal ettiği belirlenmesine rağmen, mirasçılar arasında haricen yapılan taksim, satış, yada bağış gibi bir hukuki işlem bulunup bulunmadığı ve varsa bu hukuki işlemlerin içerikleri hakkında ayrıntılı araştırma yapılmamış, keşif sırasında alınan soyut ve yetersiz beyanlarla hüküm kurulmuştur. Bu şekilde eksik ve yetersiz bir incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, davalı tarafın tutunduğu 20.01.1950 tarih ve 14-15 sayılı tapu kayıtlarının ilk oluşumlarına ilişkin tüm belge, tutanak ve haritalar dosya arasına getirtilmeli, tapu kayıtlarının taşınmazın yarısına ilişkin olması sebebiyle taşınmazın diğer yarısıyla ilgili tapu kaydı bulunup bulunmadığı araştırılmalı, dayanılan tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmedikleri sorularak, varsa revizyon gördükleri taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve dayanakları temin edilmeli, dayanılan tapu kayıtlarının kapsadıkları alanı dıştan çevreleyen parseller ile tapu kayıtlarının kapsadıkları alanda kalan dava dışı parsellerin kadastro tespit tutanakları ve dayanakları dosyaya eklenmeli, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra da mahallinde yaşlı, tarafsız ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları ile fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

Yapılacak keşifte, davalı Hazinenin dayandığı tapu kayıtlarının varsa haritası zemine uygulanarak kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi uyarınca öncelikle haritasına göre, haritasının bulunmaması veya uygulanabilir olmaması halinde ise tapu kayıtlarının mevki ve sınırları ayrı ayrı okunarak yerel bilirkişilerce zeminde tek tek göstertilmek suretiyle belirlenmeli; bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkânı sağlanmalı, sınırlar komşu parsel tutanak ve varsa dayanağı kayıt ve belgelerle denetlenmeli, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kayıtlarının kapsadıkları alanları gösterir ve keşfi takibe imkan verir ayrıntılı kroki düzenlettirilmeli, bu yolla dayanılan tapu kayıtlarının kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, davalının tutunduğu satış senedinin kapsamı da aynı yöntemle saptanarak fen bilirkişisi tarafından kroki üzerinde gösterilmeli, yerel bilirkişi ve tanıklardan tapu kayıtlarının kapsamında kalan taşınmazlar yönünden tapu malikleri arasında haricen yapılan taksim, bağış yada satış gibi tapu dışı bir hukuki işlem bulunup bulunmadığı, varsa bu hukuki işlemin hangi tarihte kimler arasında ne şekilde yapıldığı, tüm hissedarların bu hukuki işleme katılıp katılmadıkları, tapu kapsamı dışında kalan taşınmaların ise öncesi itibariyle kime ait oldukları, kimden kime nasıl intikal ettikleri, kim tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldıkları, miras bırakandan kalmış iseler terekesinin tüm mirasçıların ya da yasal temsilcilerinin katılımı ile paylaşmaya tabi tutulup tutulmadığı, her bir mirasçıya miras payına karşılık taşınır ya da taşınmaz mal verilip verilmediği, dava konusu taşınmazların kimin miras payına düştüğü hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri terekeye dahil dava dışı taşınmazların tespit tutanakları ve kesinleşmiş iseler kadastroca oluşan tapu kayıtları ile denetlenmeli, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri dinlenilmeli, yapılacak inceleme ve değerlendirmeler sırasında mirasçılar arasında zilyetlikle iktisap hükümlerinin uygulanamayacağı göz önüne alınmalı, bundan sonra da toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

04.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6705, Karar No: 2019/1347, Tarih: 04.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6705 E.  ,  2019/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi birleşen dosya davacısı ... vekili, birleşen dosya davacıları ... ve 3 arkadaşı vekili, davacı ve birleşen dosya davacıları ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 1340 ada 2 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan ... sokak 7 ve 9 kapı numaralı taşınmazın miras bırakan tarafından kullanılır iken ölümü ile davacıya kaldığını, birleşen 2016/3 Esas sayılı davada davacı ... vekili, ... mahallesi, 1340 ada 2 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan ... sokak 28 kapı numaralı taşınmazı 1976 yılından beri davacının kullanmakta olduğunu, birleşen 2016/4 Esas sayılı davada davacı ... vekili, ... mahallesi, 1340 ada 2 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan ... sokak 20 kapı numaralı taşınmazı davacının 1976 yılından beri kullanmakta olduğunu, orman kadastro haritalarında düzeltme yapılmasına ilişkin çalışma ile taşınmazların orman sınırları içerisine bırakıldığını ancak dava konusu yerlerin orman olmadığını, 1962 yılında yapılan tesis kadastrosunda orman olmadığının tespit edildiğini, 1744 sayılı Kanun uyarınca yapılan çalışmadan mahalle halkının haberdar olmadığını, ... sokakta kullanılan yerlerin 31/12/1981 tarihinden önce orman niteliğinde olmadığının, hava fotoğraflarından tespit edilebileceğini, 1744 sayılı Kanun uyarınca yapılan çalışmanın ikinci kadastro çalışması olduğunu ve bütün sonuçları ile hükümsüz sayılması gerektiğini ileri sürerek yapılan tespitlerin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen ... ... 2. Kadastro Mahkemesinin 2016/18 Esas sayılı davada davacı ... vekili, ... mahallesi, 1340 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 115,50 m2'lik bölümünün 25 yıldan beri davacı kullanımında olmasına rağmen Hazine adına orman vasfı ile tespit edilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek tespitin iptali ile taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen ... ... 2. Kadastro Mahkemesinin 2016/4 Esas sayılı davada davacılar ..., ..., ... ve ... vekili; ... mahallesi, ... sokak No:18'de bulunan binayı ...'ın 1976 yılında inşaa ettiğini, kendisine tapu tahsis belgesi verildiğini, ...'ın aynı yer Yıldız Sok. No:26'daki binayı 1985 yılında satın aldığını, 1986 yılında tapu tahsis belgesi verildiğini, ...'nın 21 kapı numaralı 1980 yılında yaptığını, ...'nun ise 19 numarada bulunan binasını 1995 yılında yaptığını, dava konusu yerlerin orman sınırlarında bulunmamasına rağmen orman sınırları içerisine alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek tespitin iptali ile taşınmazın yirmi yılı aşkın süre ile zilyetlikleri nedeniyle davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi olan ... ... 1. Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda birleşen ... ... 2. Kadastro Mahkemesinin 2016/4 ve 18 E. sayılı davalarda tespite ilişkin itirazlarının reddine, tescil taleplerine ilişkin davanın, HMK'nın 115/2 maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, HMK'nın 20. madde uyarınca karar, kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği taktirde kesinleştiği tarihten, kanun yoluna başvurulmuş ise bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içerisinde, taraflarca talep edilmesi halinde, dava dosyasından bir suretin yetkili ve görevli ... ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, asıl dava ( 2016/2 esas ) ve birleşen mahkemenin 2016/3 ve 4 Esas sayılı dava dosyalarındaki davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm birleşen dosya davacısı ... vekili, birleşen dosya davacıları ... ve 3 arkadaşı vekili, davacı ve birleşen dosya davacıları ..., ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmekle,

... Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davacılar vekillerinin istinaf başvurularının reddine karar verilmiş, hüküm istinaf talebinde bulunan taraflarca bu kez temyiz edilmiştir.

Birleşen dosya davacıları ..., ... ve 3 arkadaşı ile ... ve 2 arkadaşı tarafından sırasıyla 14/11/2018, 13/11/2018, 13/11/2018 tarihlerinde temyiz talebinde bulunulmuş ise de davacıların sırasıyla 25/01/2019, 21/01/2019, 18/01/2019 günlü dilekçeler ile temyiz taleplerinden vazgeçtikleri bildirildiğinden, davacıların temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6008, Karar No: 2016/21008, Tarih: 28.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/6008 E.  ,  2016/21008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, aylık yol ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde inşaat usta başı/kalıpçı olarak çalışırken ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yol ücreti, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının, şirketin ...'da bulunan ... Koleji inşaatında çalıştığını, ücretin aylık maaş şeklinde değil çalıştığı güne göre günlük yevmiye olarak ödendiğini, SGK primlerinin çalıştığı gün kadar olduğunu, davacının çalışma usulü çerçevesinde bayram, hafta tatili, resmi tatil tazminat taleplerinin haksız olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca yol ücreti alacağı dışında diğer taleplerinde de haklı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı işyerinde 05/10/2009-14/08/2012 tarihleri arasında çalışırken fazla çalışma yaptığı gibi bir kısım genel tatil ve hafta tatillerinde de çalıştığını ileri sürüp alacak talep etmiş, davalı ise davacı iddialarının doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile bir kısım genel tatillerde çalıştığı kabul edilip buna göre hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacıda olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Kural olarak tanıklar kendi çalıştıkları sürelerde işyerindeki çalışma düzenini bileceğinden işe giriş ve çıkış tarihleri dikkate alınarak çalıştıkları süre ile sınırlı olarak fazla mesai belirlenmelidir. Davacı tanıklarından biri davalı işyerinde 2010-2012 tarihleri arasında çalışma yaptığını dile getirirken diğer tanık ise 11-12 ay kadar çalıştığını açıklamıştır. Bu beyanlara göre tanıkların çalışma süreleri belirgin değildir.

Kural olarak tanıklar kendi çalıştıkları sürelerde işyerindeki çalışma düzenini bileceğinden işe giriş ve çıkış tarihleri dikkate alınarak çalıştıkları süre ile sınırlı olarak fazla mesai belirlenmelidir. Davacı tanıklarından biri davalı işyerinde 2010-2012 tarihleri arasında çalışma yaptığını dile getirirken diğer tanık ise 11-12 ay kadar çalıştığını açıklamıştır. Bu beyanlara göre tanıkların çalışma süreleri belirgin değildir.

Mahkemece tanıkların davalı işyerindeki çalışma süreleri somut olarak saptandıktan sonra çalışma süreleri dikkate alınarak davacı talepleri değerlendirilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11097, Karar No: 2024/12894, Tarih: 02.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11097 E.  ,  2024/12894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen teftiş raporunun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davaya konu teftiş raporunun haksız ve dayanaksız olduğunu, işçilerin günde 11 saatten fazla çalıştırıldığı, gece çalışmalarının 7,5 saati ve haftalık çalışmaların 45 saati geçtiği yönündeki tespitlerin maddi gerçeği yansıtmadığını, çalışma saatlerine ilişkin tespitleri hiçbir surette kabul etmediklerini ileri sürerek 20.02.2015 tarihli ve 06-7186-PRG - 02/06-9632-PRG-02 sayılı teftiş raporunun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Bakanlığın davada taraf sıfatı bulunmadığını, yerinde yapılan detaylı incelemeler neticesinde düzenlenen teftiş raporunun usul ve kanuna uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Ankara 29. İş Mahkemesinin 04.12.2018 tarihli ve 2017/511 Esas, 2018/835 Karar sayılı kararı ile; taraf sıfatı ve hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; yasal düzenlemenin dava açmaya imkân tanıdığını, hukuki yarar bulunduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 30.04.2019 tarihli ve 2019/1465 Esas, 2019/1062 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 30.04.2019 tarihli ve 2019/1465 Esas, 2019/1062 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.10.2019 tarihli ve 2019/7814 Esas, 2019/19995 Karar sayılı kararı ile; somut olayda dava konusu yapılan inceleme raporundaki tespitlerin genel denetim sonucu Bakanlık iş müfettişi tarafından yapıldığı, davanın Bakanlık aleyhine açılmasında hukuki yarar bulunduğu ve somut dava bakımından davalı Bakanlığa husumet yöneltilebileceği dikkate alınarak işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde hukuki yarar ve husumet yokluğu sebebi ile davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda dosyada mevcut 26.05.2023 tarihli bilirkişi raporunda yapılan tespitlerden de anlaşılacağı işçilerin günlük çalışma sürelerinin 11 saati aştığı, gece çalışmasının 7,5 saati aştığı, genel müdürlükte 24 saat esasına göre iki vardiya şeklinde çalışma yapıldığı, haftalık ortalama çalışmanın 45 saati aştığı, iptali istenen teftiş raporundaki tespitlerin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilenin aksine işin görüldüğü işyerinde günlük 11 saati ve/veya haftalık 45 saati aşan herhangi bir çalışma bulunmadığını, çalışma saatlerine ilişkin tespiti hiçbir surette kabul etmediklerini, vardiyalı çalışma sisteminin yasal düzenlemeye uygun şekilde yürütüldüğünü, kararın hatalı ve hukuka aykırı değerlendirmelere dayandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; işyerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen teftiş raporunun iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 41, 63, 68, 69 ve 92 nci maddeleri.

3. Postalar Halinde İşçi Çalıştırılarak Yürütülen İşlerde Çalışmalara İlişkin Özel Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 4 ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 41, 63, 68, 69 ve 92 nci maddeleri.

3. Postalar Halinde İşçi Çalıştırılarak Yürütülen İşlerde Çalışmalara İlişkin Özel Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 4 ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8502, Karar No: 2013/16145, Tarih: 27.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/8502 E.  ,  2013/16145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik hizmetinde" çalıştırılmaya hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrildiği fıkralarından "kamuya yararlı temizlik hiz- metinde çalıştırılması" ibarelerinin çıkarılarak yerine "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.