muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4923, Karar No: 2018/5250, Tarih: 30.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/4923 E.  ,  2018/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanuna 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, MÜYAP Meslek Birliği tarafından hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgelerin kanuni süresi içinde sunulmadığı ve davaya katılmalarına karar verilmesinin de kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmayacağı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, şikayetçi vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 30.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3000, Karar No: 2021/7247, Tarih: 31.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3000 E.  ,  2021/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalıya yersiz ödenen aylıklar için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak

hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen gereğinin yerine getirilmediği, Davalı ... ’in 2004 yılında eşi ......'den boşandığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen 20/12/2011 tarih ve 253 sayılı raporda; davacı ve boşandığı eşinin boşandıkları tarihten sonra fiilen birlikte yaşadıklarının tespit edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen gereğinin yerine getirilmediği, Davalı ... ’in 2004 yılında eşi ......'den boşandığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen 20/12/2011 tarih ve 253 sayılı raporda; davacı ve boşandığı eşinin boşandıkları tarihten sonra fiilen birlikte yaşadıklarının tespit edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; yeminle dinlenen Karkamış Çarşı Mahallesi muhtarı kamu tanığı ... ...'un beyanında davalının kutlu sokak adresinde oturduğunu belirtmesine karşılık adreste araştırma yapılmadığı, davalının boşandığı ... ......'in davaya konu dönem yönünden yaşadığı adres belirlenmediği ve araştırmanın yapılmadığı, davalı ...'in bu kapsamda adresinin muhtardan veye kendinden sorularak suretiyle tam olarak tespit edilerek belirlenen adresteki komşuları ve nüfusa kayıtlı olan boşandığı eşinin bulunduğu adreslerdeki komşularda tespit edilerek tanık olarak dinlenmeli, davalının boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2468, Karar No: 2024/8315, Tarih: 05.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2468 E.  ,  2024/8315 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1386 E., 2023/62 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/360 E., 2021/862 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, ziynet alacağı yönünden duruşma istemli temyiz edilmiş olup; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 05.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı- karşı davacı erkeğin temyizine konu kabul edilen ziynet alacağının, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla belirlenen kur üzerinden hesaplanan miktarı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı- karşı davacı erkeğin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

6100 sayılı Kanun'un öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmadığı gibi ilk derece mahkemesi kararını sınırlı olarak istinafa getiren tarafın açıkça istinaf etmediği konularda da temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen kadının kabul edilen boşanma davasına ilişkin hüküm davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmediğinden kesinleşmekle davalı- karşı davacı erkeğin kadının kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen kadının kabul edilen boşanma davasına ilişkin hüküm davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmediğinden kesinleşmekle davalı- karşı davacı erkeğin kadının kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Belli edilen günde taraflar adına gelen olmadı. Davacı vekili Avukat ... ...'nın mazeret bildirdiği yeni duruşma gününü Uyap sisteminden öğreneceğini belirtiği görüldü. Davalı vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği yokluğunda karar verilmesini talep etmiş olduğu görüldü. Belgelendirilmeyen usul ve yasaya uygun bulunmayan davacı ve davalı vekillerinin mazeretlerinin reddine ve evrak üzerinde inceleme yapılmasına 05.11.2024 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlilikte kadının hiç söz hakkı olmadığını, psikolojik, sözel, fiziksel, cinsel olarak şiddetin her türüne maruz kaldığını, ardı arkası kesilmeyen aşağılama, insan yerine konulmama, baskılama, kötü söz, hakaret, küfür gibi insanlık dışı muamelelere maruz kaldığını, erkeğin sorumluluklarını yerine getirmediğini, ihtiyaçlarını gidermediğini, para bırakmadığını, kadını ailesine göndermediğini, aşırı kıskanç olduğunu, kadının ailesine küfür ve hakaretler ettiğini, son olarak çalışmaya başlayan kadını sürekli telefonla arayarak rahatsız ettiğini, çalıştığı iş yerine gelerek iş yaptırmadığını, bir gün kolundan tutup zorla eve getirdiğini, küfür ve hakaretler ettiğini, kadını ve oğlunu evden kovduğunu, ziynetleri ödünç olarak alıp iade etmediğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata, ziynetlerin aynen olmadığı takdirde bedellerinin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının birlik görevlerini yerine getirmediğini, huzursuzluk çıkardığını, sürekli olarak kadını aşağıladığını, sevgi ve saygıdan yoksun tutumlar sergilediğini, küçümsediğini, gece geç saatlere kadar internette vakit geçirdiğini, sabah geç uyanıp çeşitli bahanelerle gece geç saatlerde eve geldiğini, sürekli ayrılma isteğini dile getirdiğini, erkeği yok saydığını, kapı kilidini değiştirdiğini, 02.11.2018 tarihinde oğlu ile erkeği salona kilitlediğini, 03.11.2018 tarihinde kullanılamayacak iki üç parça eşya bırakıp evi terk ettiğini, hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, İstanbul'a gezmeye gittiklerinde eve giren hırsızın tüm ziynetleri çaldığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, erkek lehine 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

tarafların evlendikleri günden itibaren erkeğin ağzına geleni söyler ve baskıcı yapısından kaynaklı pek geçinemedikleri, kadının eşine karşı bir söz söylemeye çekinir olduğu, erkeğin kadını kontrolü altında tutmaya çalışarak kısıtladığı, kadının kimle görüşüp görüşmeyeceğine, akrabalarının özel günlerine katılıp katılmayacağına dahi karıştığı, evde kadının söz hakkı olmadığı gibi 25 yıldır aynı eşyaları kullandıkları, kadının aile toplantılarına kendisi olmadan katılmasına da izin vermediği, evlilik birliği boyunca yersiz kıskançlıklarla kadına psikolojik baskı uyguladığı, erkeğin ekonomik olarak geliri iyi olsa da kadına ve çocuğu ne kadar para verirse ancak o kadar harcama yapabildikleri, erkeğin eşinin ve çocuğunun şahsi ihtiyaçlarını karşılamak istemediği gibi istediği zaman evin sadece mutfak alışverişini yaptığı, kadına karşı uyguladığı baskıcı tavrını ve psikolojik şiddetini hep devam ettirdiği, kadının en azından şahsi giderlerini karşılamak için diğer ev hanımları gibi katalog üzerinden satış yapmak istediği, erkeğin bu duruma kızdığı ve ağzına geleni söylediği, kadını arkadaşlarının bulunduğu ev ortamından almaya gittiğinde, kadının ona doğru söyleyip söylemediğini kontrol etmek için ev sahibi ve arkadaşının balkona çıkmasını isteyerek kadını girdiği her ortam da rencide ettiği, boşanmaya karar verdikleri fakat erkeğin evdeki eşyaların paylaşımı konusunda anlaşmazlık çıkardığı, erkeğin kadını ve çocuğunu sinkaflı küfürler ederek evden kovduğu, kadının eşyalarını topladığını görünce de erkeğin eşyaların olduğu odanın kapısını kilitlediği, eşya götürmesine engel olmaya çalıştığı, kadına ve çocuğuna psikopatsınız diye hakaret ettiği, or...pu çocukları diyerek küfür ettiği, kadının nakliyeci çağırarak müşterek konuttan çocuğu ile birlikte eşyalarını da alarak ayrıldığı, tarafların bir daha bir araya gelmedikleri, erkeğin boşanmada ağır kusurlu olduğu, kadının ise erkeğin ailesinden birileri gelmek için haber gönderdiğinde hep bir mazeret sunarak görüşmeyi ertelediği ve soğuk tavırlar sergilediği, ayrıca son yaşanan ayrılık olayında kadının nakliyeci çağırıp eşyalarını toplarken eşinin kardeşine '' Yahya gelince kan çıkacak '' şeklinde tehdit vari sözler sarf ettiği ve bu olay sonrası tarafların ayrıldıkları, kadının da boşanmada az kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine 30.000,00 TL maddî ve 20

.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadının 3 bileklik ve 7 bileziğinin ev alınırken harcandığı, kalan 2 bilezik ve 1 set takımının da hırsızlık olayında çalındığının anlaşıldığı, her ne şekilde bozdurulmuş olursa olsun, erkek tarafından kadına ait olan ve harcanan bu ziynetlerin karşılığının hibe edilmediği müddetçe kadına iadesi zorunlu olduğundan, dosya kapsamında toplanan deliller ile erkek kendine bağışlandığını yada hibe edildiğini de ispat edemediğinden taleple bağlılık ilkesi gereği dava dilekçesi ile talep edilen ve varlığı ispat edilen kadına düğünde takılan hırsızlık olayı kapsamı dışında kalan ziynetlerin dava açılış tarihindeki değerleri ile iade edilmesi gerektiği anlaşılmakla kadının ziynete yönelik talebinin kısmen kabulü ile 7 adet 10'ar gram 22 ayar bilezik bedeli 25.480,00 TL, 3 adet 7'şer gram 14 ayar bileklik bedeli taleple bağlı kalınarak 4.746,00 TL'nin aynen iadesine, aynen iadesi mümkün değilse toplam 30.226,00 TL'nin dava açılış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, ziynet alacağı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, ziynet alacağı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; karşılıklı boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

1.Davalı- karşı davacı erkek vekilinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davalı- karşı davacı erkek vekilinin kadının boşanma davasının kabulüne yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyen yön temyiz edilemeyeceğinden REDDİNE,

3.Davalı- karşı davacı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11785, Karar No: 2012/397, Tarih: 19.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/11785 E.  ,  2012/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait ... ve ... köylerine ait pafta örneklerinin kenarlaştırmasının yapılarak ilgili pafta örneklerinin,

2) Yine çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait ... ve ... köylerine ait orman kadastro haritalarının kenarlaştırmasının yapılarak ilgili harita örneklerinin dosyaya getirtilmesi,

3) Daha sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; getirtilen bu yeni kesinleşmiş orman kadastrosu haritası ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4451, Karar No: 2011/81, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4451 E.  ,  2011/81 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 153 ada 17 ve 18 parsel sayılı 1012.69 ve 1534.40 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... mirasçıları davalılar adına verasette iştirak şeklinde tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar, tapu kaydı, irsen ve taksimen intikal ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacıların dayandığı tapu kaydının taşınmazlara uymadığı, davalı tarafın 20 yılı aşkın zilyetliğinde bulunduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacılar kök murisleri adına kayıtlı olduğunu iddia ettikleri Mart 1306 yoklama sahife 43, cilt 3 numaralı tapu kaydına dayanmışlardır. Davacıların dayandığı tapu kaydı tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmemiş, mahallinde usulüne uygun uygulanarak kapsamı belirlenmemiştir. Tapu uygulaması hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Doğru sonuca varılabilmesi için davacıların dayandığı tapu kaydı tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Mahalli Tapu Sicil Müdürlüğü ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığı'ndan getirtilerek, tapu kaydının kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediği Kadastro ve Tapu Sicil Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parselin kadastro tespiti tutanağının onaylı sureti getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde elverdiğince yaşlı, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu ile taraf tanıkları, tespit bilirkişileri ve fenni bilirkişi katılımı ile keşif yapılmalıdır. Davacıların dayandıkları tapu kaydı tüm tedavülleri ile birlikte yerel bilirkişiler yardımı ile uygulanarak kapsamı kesin olarak belirlenmeli, yerel bilirkişilerce bilinemeyen mevki ve sınırların tespiti için davacı tarafa tanık dinletme imkanı tanınmalı, fen bilirkişisinden tapu kapsamını gösterir ve keşif takibe imkan verir ayrıntılı krokili rapor alınmalıdır. Yerel bilirkişiler ve tanıklardan taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kaldığı, kimin ne zamandan beri kullandığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanları tespit tutanağının edinme sebebindeki beyanlar ile çelişmeli halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, davacılara tapu maliki ile aralarındaki irs ilişkisini ortaya koymaları için olanak tanınmalı, tapu kaydının kapsamı yöntemince belirlenmelidir. Taşınmazların tapu kaydının kapsamında kaldığının anlaşılması halinde tedavül kayıtları ve tapu maliklerinin ölüm tarihleri nazara alınarak ve zilyetlik durumu da değerlendirilerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-c maddesi gereğince tapu kaydının hukuki değerini kaybedip kaybetmediği incelenip değerlendirilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmiş olması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.