muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4154, Karar No: 2017/15419, Tarih: 06.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/4154 E.  ,  2017/15419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

25/06/2012 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası. gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği ve TCK'nın 168/5. fıkrası ve CMK'nın 223/8. fıkrası uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise her halde makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3618, Karar No: 2012/9653, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3618 E.  ,  2012/9653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 2008/192-2010/623 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde işyeri sigortası ile sigortalı bulunan Ufuk Mobilya San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye ait işyerinde 22/07/2006 tarihinde hasar meydana geldiğini, bu hasara davalı şirketin neden olduğunu, hasar tutarı olarak toplam 35.052 TL'nin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek bu miktarın ödeme tarihi olan 05/12/2006 tarihinden itibaren ticari avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasar tarihinden itibaren 2 yıla yakın bir süre geçmiş olup bu tür alacaklarda 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçerli olduğunu, zamanaşımı yönünden davanın reddi gerektiği, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... şirketinin sigortalısı olan Ufuk Mobilya Tic. Ltd. Şti'ye ait işyerinde 22.07.2006 tarihinde, bina ana su borusunun patlaması sonucu akan suların depoya dolması sonucu hasarın meydana geldiği, işyerinin sigortalı tarafından Tahir Acaroğlu'ndan kiralandığı esasen bu kişinin davalı şirketin ortaklarından olan Sibel Acaroğlu'nun eşi olup söz konusu taşınmazın yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı firmaya bırakılan zemin işyeri bölümü olduğu, davalının inşaatın yüklenicisi konumunda olduğu ve kiraya verilen yerde inşaat sürecinde alması gerekli önlemleri yeterince almamasından dolayı su patlamasının meydana geldiği, toplam hasarın 33.756.41 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 33.756,41 TL tazminatın 05/12/2006 tarihinden itibaren ticari avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.403,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16133, Karar No: 2012/3475, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16133 E.  ,  2012/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011

Davacı vekili, davacının davalılardan Batman Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığı' nın her ay düzenli olarak 3417 sayılı yasa kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili yasa uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı yasanın 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı yasaya 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde ile 31/12/2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 Sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Yasalar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete' nin 14/10/2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20/12/2010 tarih ve 156–328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması,  konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde,  tasarruf

kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15825, Karar No: 2020/6014, Tarih: 21.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/15825 E.  ,  2020/6014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ihraç etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapıldı.

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere; tanıklar ..., .... ve ....’in beyanlarına, takograf cihazı kayıtlarına göre sanığın kullandığı, uyuşturucu maddelerin bulunduğu ve Türkiye’de gümrük işlemi uygulanmış olan TIR’ın mührünün Avusturya ülkesi Salzburg şehrinde 06.09.2007 tarihinde söküldüğü ve TIR’dan yük indirme işleminin yapıldığının anlaşıldığı, uyuşturucu maddelerin yakalanması ile mührün sökülmesi arasında geçen süre de göz önüne alındığında, sanığın savunmasının aksine, Almanya ülkesinde kullanımında bulunan TIR’dan ele geçirilen suç konusu maddelerin sanık tarafından Türkiye’den götürülerek, uyuşturucu madde ihracı suçunu işlediğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Almanya adli makamlarından temin edilen suça konu maddenin eroin olduğuna ilişkin raporun bilim ve fen kurallarına uygunluğunun denetlenmesi için Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulundan da bilirkişi raporu düzenlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-TCK’nın 188/2 maddesi uyarınca sanığın yurt dışında aldığı cezanın infaz edilmiş kısmının cezasından mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın yurt dışından almış olduğu 13 yıl hapis cezasının tamamının cezadan mahsup edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4- 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8594, Karar No: 2021/1427, Tarih: 11.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/8594 E.  ,  2021/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Karar Tarihi : 11/12/2019

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/11/2019 tarihli ve 2019/6026 soruşturma, 2019/3948 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bafra Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/12/2019 tarihli ve 2019/2102 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Her ne kadar Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelinin üzerine atılı bulunan taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçunun takibinin şikayete bağlı suçlardan olduğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73. maddesi gereğince müşteki tarafından 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde şikayetin yapılmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, müşteki ...'ın 10/03/2019 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazası nedeniyle Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesine yatışının yapıldığı ve 25/03/2019 tarihinde taburcu edildiği, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 09/04/2019 tarihli ve 2472 sayılı rapora istinaden Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22/04/2019 tarihli ve 2019/526 esas, 2019/627 sayılı kararı ile müştekinin annesi ...'ın velayeti altında bulundurulmasına karar verildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 73/2. maddesinde "Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre, şikayet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar." şeklinde yer alan düzenlemedeki şikayet süresinin müştekinin Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesince velayet altına alındığı kararın kesinleşme tarihinden itibaren hesap edilmesi gerektiği, bu haliyle değerlendirildiğinde müşteki vasisi vekilinin Bafra Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben vermiş olduğu 10/10/2019 havale tarihli şikayet dilekçesinin süresinde verilmiş olduğu gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 14/09/2020 gün ve 94660652-105-55-9802-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2020 gün ve 2020/81978 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...'ın olay günü saat 22:50 sıralarında, sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahalde, iki yönlü iki şeritli asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli kavşağa geldiğinde, kontrolsüzce kavşağa giriş yaptığı sırada, sürücü ...’in sevk ve idaresindeki aracın frene basmasına rağmen duramayarak 31,7 metre fren izi ile kavşağa giren müştekinin aracına çarpması sonucu, müşteki ...'ın nitelikli şekilde yaralandığı olayda; müşteki ...'ın 10/03/2019 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazası nedeniyle Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesine yatışının yapıldığı ve 25/03/2019 tarihinde taburcu edildiği, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 09/04/2019 tarihli ve 2472 sayılı rapora istinaden Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22/04/2019 tarihli ve 2019/526 esas, 2019/627 sayılı kararı ile müştekinin annesi ...'ın velayeti altında bulundurulmasına karar verildiği anlaşıldığı, şüpheliye isnat edilen taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 73/2. maddesinde "Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre, şikayet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, şikayet süresinin müştekinin Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesince velayet altına alındığı kararın kesinleşme tarihinden itibaren hesap edilmesi gerektiği, bu haliyle değerlendirildiğinde müşteki vasisi vekilinin Bafra Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben vermiş olduğu 10/10/2019 havale tarihli şikayet dilekçesinin süresinde verilmiş olduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/11/2019 tarihli ve 2019/6026 soruşturma, 2019/3948 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, Bafra Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/12/2019 tarihli ve 2019/2102 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7807, Karar No: 2013/11151, Tarih: 26.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7807 E.  ,  2013/11151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; tarafların 06.04.2006 tarihinde noterde adi ortaklık sözleşmesi imzaladıklarını ancak ortaklığın 02.01.2008 tarihinde sona erdiğini, adi ortaklığın bitmesinden sonra davalıdan talep hakkı olan (şimdilik) 10.000 TL'lik alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; ortaklığın tüm iş bağlantıları, iş organizasyonları ve ödemelerle ilgili işlerinin kendisi tarafından kendi şahsi araçları da kullanılarak yürütüldüğünü, davacının 2007 sonuna doğru üzerine düşen görev ve sorumlulukları yerine getiremediği için ortaklığın yürüyemeyeceğini ve kendi hissesine düşen alacağı karşılığında kendisinin şahsi ve ortaklığa ilişkin borçlarının davalı tarafından ödenmesi durumunda ortaklıktan ayrılacağı yönünde mutabakata varıldığını, davalının da davacının tüm borçlarını ödediğini ve ortaklıktan da bir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ilişki de irdelenmek suretiyle davacı tarafın varsa talep edebileceği alacak miktarı ile bu alacağın dosyadaki defterlerdeki durumu, defterlerin yöntemine uygun tutulup tutulmadığı da belirtilmek üzere rapor düzenlenmesi için dosya SMMM bilirkişi ve makina mühendisi bilirkişiye tevdii edilmiş, sunulan rapor hükme elverişli bulunarak, davanın ıslah edilmiş haliyle kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; taraflar arasında adi ortaklık sözleşmesi bulunduğu konusunda ihtilaf yoktur. İhtilaf, davacının alacak talebinin neye ilişkin olduğu noktasında toplanmaktadır.

Adi ortaklık sözleşmesi, iki yada daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir. (TBK. 620/1 md.)

Adi ortaklık ilişkisi, TBK'nun 639.maddesinde sayılan sona erme sebeplerinden birinin gerçekleşmesi ile sona erer. Bu şekilde ortaklığın sona ermesinin başlıca iki sonucu ortaya çıkar. Bunlardan ilki, yöneticilerin görevlerinin sona ermesi, diğeri de ortaklığın tasfiyesidir.

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Diğer bir anlatımla tasfiye memuru tarafından yapılacak bir arıtma işlemi olup; hesap ve işlemlerin incelenip, bir bilanço düzenlenerek, ortaklığın aktif ve pasifi arasındaki farkı ortaya koymaktır.

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Diğer bir anlatımla tasfiye memuru tarafından yapılacak bir arıtma işlemi olup; hesap ve işlemlerin incelenip, bir bilanço düzenlenerek, ortaklığın aktif ve pasifi arasındaki farkı ortaya koymaktır.

Bir ortak tarafından adi ortaklığa ilişkin olan sermaye payının istenmesi, ortaklığın faaliyetlerinden dolayı uğradığı zararın veya kar payının talep edilmesi, aynı zamanda ortaklığın feshini ve tasfiyeyi de kapsar. Uyuşmazlık, bu bağlamda değerlendirilip, çözüme kavuşturulmalıdır.

Bu durumda, mahkemece; 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 620 ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklık hükümleri dikkate alınmalı, Türk Borçlar Kanununun 642.madde ve devamı hükümlerine göre tasfiye işlemi gerçekleştirilmelidir. Zira, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 1.maddesine göre; Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önceki fiil ve işlemlere, bunların hukuken bağlayıcı olup olmadıklarına ve sonuçlarına, bu fiil ve işlemler hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişse, kural olarak o kanun hükümleri uygulanır. Ancak, Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra bu fiil ve işlemlere ilişkin olarak gerçekleşecek temerrüt, sona erme ve tasfiye, Türk Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir.

Tasfiye usulünü düzenleyen Türk Borçlar Kanununun 644.maddesine göre; "Ortaklığın sona ermesi hâlinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklar da dâhil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları hâlinde, ortaklardan her biri, tasfiye görevlisinin hâkim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oybirliğiyle verilmiş bir karar yoksa tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri gözönünde tutularak hâkim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır.

Tasfiye usulüne veya tasfiye sonucunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin olarak doğabilecek uyuşmazlıklar, ilgililerin istemi üzerine hâkim tarafından çözüme bağlanır.".

Aynı yasanın kazanç ve zararın paylaşımı başlıklı 643. maddesinde ise " Ortaklığın borçları ödendikten ve ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve koymuş olduğu katılım payı geri verildikten sonra bir şey artarsa, bu kazanç, ortaklar arasında paylaşılır.

Tasfiye usulüne veya tasfiye sonucunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin olarak doğabilecek uyuşmazlıklar, ilgililerin istemi üzerine hâkim tarafından çözüme bağlanır.".

Aynı yasanın kazanç ve zararın paylaşımı başlıklı 643. maddesinde ise " Ortaklığın borçları ödendikten ve ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve koymuş olduğu katılım payı geri verildikten sonra bir şey artarsa, bu kazanç, ortaklar arasında paylaşılır.

Ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse, zarar ortaklar arasında paylaşılır." hükmü yer almaktadır. Katılım payı olarak bir şeyin mülkiyetini koyan ortak, ortaklığın sona ermesi üzerine yapılacak tasfiye sonucunda, o şeyi olduğu gibi geri alamaz; ancak koyduğu katılım payına ne değer biçilmişse, o değeri isteyebilir. Bu değer belirlenmemişse, geri alma, o şeyin katılım payı olarak konduğu zamandaki değeri üzerinden yapılır.( TBK' nun 642. md.)

Keza, aynı yasanın kazanç ve zarara katılma başlıklı 623. maddesine göre de; "Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, her ortağın kazanç ve zarardaki payı, katılım payının değerine ve niteliğine bakılmaksızın eşittir.

Sözleşmede ortakların kazanç veya zarara katılım paylarından biri belirlenmişse bu belirleme, diğerindeki payı da ifade eder.

Bir ortağın zarara katılmaksızın yalnız kazanca katılacağına ilişkin anlaşma, ancak katılma payı olarak yalnızca emeğini koymuş olan ortak için geçerlidir." hükmünü ihtiva etmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıdaki yasa hükümlerine göre, öncelikle, ortaklık sözleşmesinde bu hususta hüküm bulunup bulunmadığına bakmak, hüküm bulunduğu takdirde tasfiyenin sözleşmedeki hükümlere göre yapılmasını sağlamak; böyle bir hükmün bulunmaması halinde ise ortakların anlaşarak tasfiye memuru belirlemelerini istemek; bu konuda anlaşamamaları halinde ise hakim tarafından tasfiye işlemini gerçekleştirecek (ortaklığın faaliyet alanına göre konusunda uzman bir veya üç kişiyi) tasfiye memuru olarak resen atamak olmalıdır.

Bundan sonra ise, tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.