muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5989, Karar No: 2010/3748, Tarih: 06.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/5989 E.  ,  2010/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanık yararına yasa belirlenirken 765 sayılı TCY'na göre yapılacak uygulamanın, denetime olanak sağlaması açısından hükmün gerekçesinde gösterilmemesi,

2. Eylemin 5237 sayılı TCY'da hırsızlık suçunun yanı sıra konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek öncelikle uzlaşma işlemleri yapıldıktan sonra, sonucuna göre bu suçlardan hüküm kurulmaması,

3. 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

4. Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10286, Karar No: 2024/12493, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10286 E.  ,  2024/12493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/303 E., 2024/91 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Soma Termik Santralinde çalıştığını, değirmen bakımındaki işçilerin asgari ücretin %50, %60, %75 ya da %100 fazlası ücretle, park sahasında çalışanların asgari ücretin %50-%60 fazlası ücretle, kül, cüruf bakımı, inşaat bakımı sahalarında çalışanların ise asgari ücretin %50 fazlası ücretle çalıştığını, çalışma dönemi içinde hizmet alım sözleşmesi ile yüklenici işverenler üzerinden yaptırılan çalışmaların muvazaalı olduğunu, bu konuda emsal kararlar olduğunu, buna göre yüklenici işverenler üzerinden bildirilen çalışmaların, davalı tarafın sendika üyesi ve dolayısıyla toplu iş sözleşmesinden yararlanan kadrolu işçilerin çalışmaları gibi kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, kendilerinin ihale makamı olduğunu, muvazaa iddialarının yerinde olmadığını, ilave tediyeden sadece sendika üyesi toplu iş sözleşmesinden yararlanma imkânı olan kişilerin faydalanabileceğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davalı ... ile dava dışı hizmet alım sözleşmesi imzalanan yüklenici firmalar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu, davacının Kurum işçisi sayılarak ilave tediyeden faydalanması gerektiği, dava tarihi itibarıyla bir kısım alacağın zamanaşımına uğradığı belirtilerek bilirkişi raporu doğrultusunda, taleple bağlı olarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince; dosyadaki yazı, bilgi ve belgeler, kanuni gerektirici sebepler, dosyadaki delil durumu, emsal dosyalar, alınan bilirkişi heyet raporları, Dairelerinin aynı yönde emsal mahiyetteki 2021/1115 Esas, 2022/2422 Karar; 2021/1116 Esas, 2022/2418 Karar; 2021/1117 Esas, 2022/2424 Karar; 2021/1127 Esas, 2022/2423 Karar; 2021/1118 Esas, 2022/2425 Karar ve 2021/878 Esas, 2022/2234 Karar sayılı kararları ile tüm dosya içeriği gereğince İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.07.2023 tarihli ilâmı ile; Mahkemece davalı işveren işyerinde davacı ile aynı işi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçi olup olmadığı belirlenerek emsal işçi olması hâlinde ilave tediye alacağının emsal işçi ücretine göre hesaplanıp hüküm altına alınması; sendikalı olmayan emsal işçi bulunmadığının anlaşılması hâlinde ise davacının almakta olduğu ücret üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmı doğrultusunda alınan hesap bilirkişisi raporu dikkate alınarak ve davacının talebi ile bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı işçi ile müvekkili Kurum arasında işçi işveren ilişkisinin kurulmadığını, müvekkili Kurumun bakım ve onarım işlerini yaptığı ihaleler ile ihaleyi alan şirketlere verdiğini, müvekkilinin ihale makamı olduğunu ve alacaklarından sorumluluğunun bulunmadığını, bilirkişi raporundaki tespit ve değerlendirmelerin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ilave tediye alacağına esas ücretin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ilave tediye alacağına esas ücretin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesi ile 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun İkinci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/959, Karar No: 2021/5436, Tarih: 03.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/959 E.  ,  2021/5436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında usuli kazanılmış hak ilkesinin ihlal edilip edilmediği uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece verilen karar davalı tarafın temyizi üzerine bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yeniden hüküm kurulmuştur. Dosya kapsamından, bozma öncesinde verilen kararı davacı tarafın temyiz etmediği anlaşılmaktadır. Bu halde, bozma kararı ile davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Mahkemece bozma öncesinde fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve resmi tatil ücreti için dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesine rağmen, bozma sonrası kararda bu alacakların tamamı için dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi davalı lehine usuli kazanılmış hak ilkesinin ihlalidir. Belirtilen hususlar bozma sebebi ise de, yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun birinci bendinde yer alan;

“Fazla çalışma ücreti olarak % 20 hakkaniyet indirimi ile birlikte net 4.334,78 TL'nin dava tarihi olan 14/08/2014'ten itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte,

Yıllık izin ücreti alacağı olarak net 2.436,00 TL'nin dava tarihi olan 14/08/2014'ten itibaren yasal faiz oranı ile birlikte,

Resmi tatil ücreti alacağı olarak % 20 hakkaniyet indirimi ile birlikte net 402,67 TL'nin dava tarihi olan 14/08/2014'ten itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine” şeklindeki paragrafların hükümden tamamen çıkartılarak yerine,

“Fazla çalışma ücreti olarak % 20 hakkaniyet indirimi ile birlikte net 4.334,78 TL'nin 100,00 TL'sinin dava tarihi olan 14/08/2014'ten kalan kısmının ıslah tarihinden (18/05/2015) itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte,

Yıllık izin ücreti alacağı olarak net 2.436,00 TL'nin 500,00 TL'sinin dava tarihi olan 14/08/2014’ten kalan kısmının ıslah tarihinden (18/05/2015) itibaren yasal faiz oranı ile birlikte,

“Fazla çalışma ücreti olarak % 20 hakkaniyet indirimi ile birlikte net 4.334,78 TL'nin 100,00 TL'sinin dava tarihi olan 14/08/2014'ten kalan kısmının ıslah tarihinden (18/05/2015) itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte,

Yıllık izin ücreti alacağı olarak net 2.436,00 TL'nin 500,00 TL'sinin dava tarihi olan 14/08/2014’ten kalan kısmının ıslah tarihinden (18/05/2015) itibaren yasal faiz oranı ile birlikte,

Resmi tatil ücreti alacağı olarak % 20 hakkaniyet indirimi ile birlikte net 402,67 TL'nin 100,00 TL'sinin dava tarihi olan 14/08/2014’ten kalan kısmının ıslah tarihinden (18/05/2015) itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine,” şeklindeki paragrafların yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6108, Karar No: 2019/7838, Tarih: 21.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6108 E.  ,  2019/7838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken alt sınırlardan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümlerin kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK'nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocukların paylarına düşen yargılama giderlerinin 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "Suça sürüklenen çocukların paylarına düşen yargılama giderlerinin 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23608, Karar No: 2013/24846, Tarih: 02.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/23608 E.  ,  2013/24846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, milli bayram tatili, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 20.06.2005 tarihinde ...Sitesi A Blokta işe başladığını, her gün evlere sabah ve akşam ekmek, gazete vs. servisi yaptığını, ihtiyaç halinde kat maliklerinin hizmete ilişkin isteklerini yerine getirdiğini, günlük çöpleri döktüğünü, haftada bir gün apartmanın genel temizliğini yaptığını, ortak alanların temizliğini yaptığını, bahçe temizliği ve bakım işi ile uğraştığını, her türlü kapıcı hizmetlerini eşinin de yardımıyla yerine getirdiğini, Pazar günleri ve dini bayram tatilleri hariç her gün 07.00-21.00 arası mesai yaptığını, 30.07.2009 günü Yönetim Kurulunun hizmet ilişkisinin son bulduğunu, kapıcı dairesini kiraya vereceklerini ve daireyi derhal tahliye etmelerini istediğini, davacıya çalıştığı süre zarfında ücret ödenmediği gibi, sigortasının da yapılmadığını, davacının ekonomik yetersizliğinden faydalanarak aradaki ilişki hizmet akdi ilişkisi olmasına rağmen kapıcı dairesinde oturmasını ücret bedeli olarak gösterdiklerini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, milli bayram, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazları olduğunu, davalıyı kimin işe aldığı, ne zaman işe alındığı, kimin ne sıfatla işe alındığının belli olmadığını, zaten davacının da herhangi bir iş yapmadığını, apartman oturum izninin alındığı tarihin 16.01.2007 olduğunu, davacının talebinin haksız olduğunun açık olduğunu, apartmana tam olarak yerleşimin davacının iddia ettiği tarihten çok sonra olduğunu, kat maliklerinin bütün olarak çok sonra bir araya gelip karar aldıklarını, apartman karar defterine bakıldığında alınan kararların çoğunun usulsüz olduğunun aşikar olduğunu, usulsüz olmasına rağmen hiçbir şekilde apartman karar defterinde kapıcı alınacağı yönünde bir karar olmadığını, toplanan aidatlara bakıldığında da, 22 daire olduğunu, daire başına aidat miktarının 20 TL olduğunu, 420 TL aylık toplanan aidat ile apartmanın kendi giderlerine dahi ancak yetecek miktarda olduğunu, zaten son bir yıldır davacının hasta olduğunu, ameliyat geçirdiğini, değil iş yapmak, dışarıya bile zor çıkabilecek bir durumda olduğunu, apartmanda kesinlikle hiçbir hizmeti yerine getirmediğini, davacının ara ara dışarıdan başka insanlara ev temizliğine gittiğinin herkesçe bilindiğini, davacının karı koca olarak oturacak yerleri olmadığı için açıkta kalmamaları için eski yöneticinin izin verdiğini, kat maliki ...’in de yardım ettiğini müvekkilinin dava açıldıktan sonra öğrendiğini, bir hakları olmamakla ve çalıştığını kabul etmemekle birlikte, davacının hem eski yönetici ve kat maliklerinden ...’e karşı bu davanın açılması gerektiğini, müvekkilini bağlayan bir husus bulunmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem, ihbar tazminatı, izin, ücret alacaklarının tahsiline, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK madde 482/son cümlesi gereği şifahi yargılama usulünde tahkikat bitinceye kadar yeni delil bildirme imkanı olması karşısında, işveren vekilinin ücret konusunda yemin teklifinin gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.F) Sonuç:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21928, Karar No: 2016/2742, Tarih: 24.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21928 E.  ,  2016/2742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 28/01/1982 tarihinde 1 gün çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait imalathanede 28.01.1982 tarihinde çalıştığını, sigortalılık başlangıç tarihinin 28/01/1982 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile sigorta başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu tarih olan 10.2.1986 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 10.02.1968 doğumlu olduğu, tarihinde davalı işyerinde 28.01.1982 tarihinde çalışmaya başladığını gösterir işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği, davacının bu dönemdeki çalışmalarının Kuruma bildirilmediği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 3. Maddesinin II/B bendine göre “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır.

Davada tespiti istenen dönemde 05.07.1977 tarihinde yürürlüğe giren 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Yasası yürürlükte olup 19.06.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Yasası yürürlükte değildir. Belirtilen nedenlerle çıraklık ilişkisi, çıraklık sözleşmesini düzenleyen 2089 sayılı Yasa'daki koşullar dikkate alınarak irdelenmelidir. Davada tespiti istenen dönemde yürürlükte bulunan 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Yasası'nın 4. maddesinde, bu Kanuna tabi bir sanatı o sanat için düzenlenen tarih ve pratik öğrenim programına göre o işyerinde öğrenmek amacıyla bir çıraklık sözleşmesi ile bir iş yeri sahibinin hizmetine giren kimseye çırak deneceği, 5.maddesinde çırak olabilmek için 18 yaşından büyük olmamak gerektiği, 16.maddesinde ise işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmaya başlamadan önce velisi veya kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmaya mecbur olduğu, 20.maddesinde sözleşmenin bir örneğinin mahalli Çıraklık Eğitimi Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu bildirilmiştir. Öncelikle bir kimseye çırak denebilmesi için o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir.