muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8142, Karar No: 2010/4431, Tarih: 15.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8142 E.  ,  2010/4431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. Tic. A.Ş aleyhine 11/06/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hakız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, taşınmazına komşu taşınmazda taş ocağı işleten davalının yaptığı işlemler, yol açması ve kum birikintileri yığması nedeniyle taşınmazını kullanamadığını, 2006-2007 ve sonraki yıllarda ürün geliri kaybına uğradığını belirterek, uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, taşınmazdan elde edilebilecek ot gelirinin hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporu benimsenerek istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Davacıya ait taşınmazın tapu kaydında, taşınmazın niteliği çayır olarak yazılı ise de, tanık anlatımlarına göre taşınmaza daha önce buğday ekildiği anlaşıldığından, zararın buğday ürünü esas alınarak hesaplatılıp varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11668, Karar No: 2016/11632, Tarih: 26.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11668 E.  ,  2016/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada; davacı muris eşinin, davalı işverene ait işyerinde 03.04.1964-01.05.1965 tarihleri arasındaki bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep etmiştir. Mahkemece, davacı murisinin davalı ...-...... ait işyerinde 03.04.1964-01.05.1965 tarihleri arasında çalışıyor olduğu tanık beyanlarından anlaşılmakla, 03.04.1964-01.05.1965 tarihleri arasında 389 günlük çalışmasının, 204 günlük çalışması ...'ya bildirilmeden bu dönemlerde 185 günlük çalışması bildirilerek, toplamda 389 gün davalı işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, dinlenen tanık beyanları karar vermeye yeterli görülmemektedir. Bu bakımdan; dönem bordrolarında çalışması bulunan bordro tanıklarından kanaat edinmeye yetecek kadarı re’sen belirlenerek beyanlarına başvurulmalı; talep edilen döneme ilişkin bordro tanıklarına ulaşılamadığı takdirde, davacı murisinin çalışmasını bilebilecek durumda olan başka çalışanlar zabıta marifetiyle araştırılarak belirlenen kişilerin beyanlarına başvurulmalı, beyanlarına

başvurulan tanıkların hizmet döküm cetvelleri getirtilerek talep edilen dönemde davalı işveren tarafından bildirimlerinin olup olmadığı araştırılmalı, sigortalının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği, ya da bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı, böylece, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17450, Karar No: 2014/20938, Tarih: 27.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17450 E.  ,  2014/20938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 Sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına davaya katılma talebinde bulunulması ve mahkemece, bu kurumun katılan olarak kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, suçtan zarar görmeyen ve kamu davasına katılma hakkına haiz olmayan Bergama ... adına yapılan katılma talebinin kabulü ile bu kurumun davaya katılmasına karar verilmesinin hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

... numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07.11.2001 tarih ve 10213 sayılı kararıyla kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde bulunan,...sayılı parselde yer alan ve tapu kaydında sanık adına kayıtlı olan tek katlı kargir binanın, sanık tarafından izin alınmadan yıkıldığı ve yerine yeniden bina yapımına başlandığı, bu durumun ... ... görevlilerince tespit edildiği ve suç duyurusunda bulunulduğu, ... Belediyesi görevlilerince olay yerinde yapılan 15.07.2008 tarihli incelemede de, yıkılıp kaldırılan bina yerine, yeni bina yapımı için zemine beton döküldüğünün ve zeminin 20 cm yükseltildiğinin, yapım çalışmalarının devam ettiğinin tespit edildiği, sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar yapılan yargılama sonunda mahkemece, sanığın 02.07.2008 tarihinde ...'ne yazı yazdığı ve binada temizlik yapmak için izin istediği, bu nedenle de sanıkta bir suç kastının bulunmadığı gerekçeleri ile sanığın beraatine karar verilmiş ise de, dosya kapsamında örneği olan sanığın 02.07.2008 tarihli ...'ne hitaben yazdığı yazının incelenmesiyle, sanığın satın aldığı binada temizlik işlerini yapacağını bildirdiği, bu yazıda yapılacak temizliğin içeriğinin bildirilmediği gibi izin de istenmediği, gerek ... görevlilerince, gerekse Belediye görevlilerince yerinde yapılan tespitlerde temizlik değil, binanın yıkımının yapılıp yerine yeni bina yapımına başlanıldığının tespit edildiği, 05.01.2011 tarihinde olay yerinde yapılan keşifte yapılan tespitten de anlaşılacağı üzere, sanığın izin almadan başladığı bina yapımını bitirdiği ve bu yerde tek katlı, ruhsatsız bir bina yaptığı, izin alınmadan yapılan bu faaliyetin 2863 sayılı Kanunun 65. maddesi anlamında fiziki ve inşai müdahale sayılacağı, böylece sanığın üzerine atılı eylemlerin sabit olduğu, ancak dosya kapsamında bölgenin sit alanı ilan edilmesine dair kararların mahallinde mutad vasıtalarla duyurusunun yapıldığına dair tutanakların bulunmadığı ve sanığın davaya konu yerin sit alanı içerisinde kaldığını bilmediğine dair savunması karşısında, sanığın olay mahallinde ne zamandır ikamet ettiğinin, sit alanına ilişkin Kurul kararının, mahallinde usulüne uygun şekilde ilan edilip edilmediğinin, ilan edilmiş ise edilme tarihinin araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11986, Karar No: 2012/1374, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11986 E.  ,  2012/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday (samanı), taze fasülye, sanayi domates ve patlıcan ürünlerinin sulu şartlarda 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin ilçe tarım müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8472, Karar No: 2006/10506, Tarih: 30.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/8472 E.  ,  2006/10506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Burdur 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               : 13.4.2006

Davacı  1.5.1995 tarihinden itibaren tarım  Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun  tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  taraf  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davacının tüm, davalının ise  diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 1.5.1995 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun tesbitini istemiş, mahkeme davacının 1.5.1996 tarihinden dava tarihi olan 15.2.2006 tarihine kadar tarım  Bağ-Kur sigortalısı  olduğunun tesbitine karar vermiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davacının tüm, davalının ise  diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 1.5.1995 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun tesbitini istemiş, mahkeme davacının 1.5.1996 tarihinden dava tarihi olan 15.2.2006 tarihine kadar tarım  Bağ-Kur sigortalısı  olduğunun tesbitine karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri tarım kredi kooperatiflerive birlikleri, pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan  incelemede, mahkemece yukarıda belirtilen kayıtlar araştırılmadan davacının teslim ettiği  ürün bedellerinden 1996,1997, 1999, 2000 ve 2002 yıllarında yapılan  prim  kesintileri,  soyut  tanık beyanları ve zabıta araştırması itibariyle sonuca gidildiği görülmektedir.

Mahkemece, kesintinin bulunmadığı 1998, 2001,2003, 2004, 2005 yılları yönünden tarımda kendi adına ve hesabına  bağımsız çalışmanın yasal karinesi olan 2926 sayılı Yasanın 10. maddesindeki kayıt ve belgeler  araşıtırılarak, bu kayıt ve  belgelerin  davacı adına mevcut olması ve ilk prim kesintisinden dava tarihine kadar olan dönemi kapsaması halinde, kesinti yapılmayan yıllarda da tarımsal faaliyetinin devam ettiği  dolayısıyla sigortalılığınında devam etmesi gerektiğinden  önceki gibi kabule karar verilmesi, kayıt ve belgelerin bulunmadığnın anlaşılması halinde  ise, kesinti yapılmayan yıllar  dışlanmak  suretiyle karar vermek gerekirken, eksik  araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup  bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun    bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde  davacıya iadesine, 30.10.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4328, Karar No: 2012/10871, Tarih: 25.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4328 E.  ,  2012/10871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/04/2010 tarih ve 2006/30-2010/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı bulunan gayrimenkule ait ihata duvarının bitişik arsadaki harfiyat çalışmaları sebebiyle hasarlandığını, hasar tutarının ödendiğini, hasara sebep olan kayaların Yoldaşlar Harfiyat firmasının şoförü olan davalı ... tarafından konulduğunu, oluşan zarardan Yoldaşlar Harfiyat sahibi ... ve şoför davalı ...'ın ve taşınmaz malikinin sorumlu olduğunu ileri sürerek ödenen 3.246.40 TL'nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, sigortalı duvarın ruhsatsız yapıldığını, dava tarihinden sonra inşaat ruhsatı alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu ihata duvarının olay zamanı ruhsatının bulunmadığı, daha önceden alınmış olan inşaat ruhsatının sigortalının evine ait olduğu ve istinat duvarını kapsamadığı, istinat duvarına meydana gelen olaydan yaklaşık 4 ay kadar sonra ruhsat alındığı, eski istinat duvarının gerek temel ebatları, gerek perde kalınlığı, gerekse de belli aralıklarla takviye amaçlı yapılan kolonları açısından yeterli taşıyıcı özelliği bulunmadığı, mevcut perde yerine standartlara uygun bir istinat duvarı yapılmış olması durumunda bu perde arkasında yapılacak aynı tür bir dolgunun istinat perdesinde bu şekilde bir zarar meydana getirmesinin mümkün olmadığı, davacının sigorta şirketinin hukuka aykırı inşa edilmiş duvarı sigortalayarak sigorta örtüsüne aldığı ve ruhsatsız olarak inşa edilen duvarla ilgili kendi sigortalısına yapmış olduğu ödemeyi davalılardan sigortalısının halefi sıfatı ile talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı şirketin sigortalısına ait istinat duvarındaki hasar davalının bitişik arsadaki harfiyat çalışması sonucu oluşmuştur. Bu nedenle, istinat duvarının ruhsatsız olmasının davalı eylemi ile sözkonusu istinat duvarında meydana gelen hasar arasındaki illiyet bağını kesen sebep olarak kabulü mümkün olamayacağından; mahkemenin istinat duvarının ruhsatsız olması nedeniyle davacının sigortalısının kusurlu olduğuna ilişkin kabulü isabetli değildir. Ayrıca, bilirkişi raporunda da uyuşmazlık konusu hasara bitişik parseldeki çalışma sırasında yapılan dolguda kullanılan büyük kaya parçalarının neden olduğu belirtildiğine göre, dava dışı sigortalıya ait istinat duvarının inşaat kalitesinin yeterli olmadığından dolayı davalının sorumlu tutulmayacağı yönünde görüş de kabul edilemez. Zira, davalı tarafın eylemi ile oluşan zarar arasında uygun illiyet bağı olup, illiyet bağının kesilebilmesi için zarar görenin ağır kusurunun olması veya üçüncü bir kişinin illiyet bağını kesebilecek nitelikte ağır kusurunun olması ya da zararlardırıcı sonucun meydana gelmesinde öngörülemeyen bir halin bulunması gerekmektedir. Davacının sigortalısına ait istinat duvarının ruhsatsız olması ve inşaat kalitesinin yeterli olmaması hali illiyet bağını kesen sebep olarak kabul edilemeyeceğinden mahkemece kararda yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/296, Karar No: 2012/2244, Tarih: 22.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/296 E.  ,  2012/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirketin olağan genel kurul toplantısını yasal süresi içinde yapmadığını, bu nedenle zorunlu organlarının mevcut olmadığını ileri sürerek, TTK.’nun 435. maddesi uyarınca feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, TTK’nun 364 ve 435. maddelerine göre yapılan bildirim üzerine davalı şirketin genel kurul toplantısını yapmadığı gerekçesiyle şirketin feshine karar verilmiştir.

Fesihle birlikte atanan tasfiye memurunun raporu üzerine dosyayı ele alan mahkeme, davalı şirketin gayrifaal olduğu, ticari kayıtlarının tutulmadığı, aciz halinde bulunduğu ve ödenmemiş sermayesinin tamamlanmasının mümkün olmadığı, iflasın açılmasına karar verilmesinin fayda sağlamayacağı gerekçesiyle, iflas talebinin reddine ve bilirkişi raporunun son bilanço olarak kabulü ile şirketin ticaret sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Türk Ticaret Kanunu’nun 324. maddesine göre, varlıklarının rayiç değeri, borçlarını karşılamayan şirketin iflasına karar verilir. Aynı düzenleme, Yasa’nın 446. maddesiyle de getirilmiş ve bu kez borca batıklık bildiriminde bulunma görevi, yönetim kurulu yerine tasfiye memuruna bırakılmıştır. Her iki hükmün borca batıklığı bağladığı sonuç, sermaye şirketinin iflasıdır; mahkemeye bu konuda bir takdir hakkı da verilmemiştir. Alacakların tahsil kabiliyetinin bulunmaması, borçların ödenemeyeceğinin yargılama aşamasında anlaşılması gibi sebepler, iflasın açılmasında pratik yarar olmadığı şeklinde gerekçelendirilerek, iflas talebinin reddi sonucunu doğurmaz.

İflas tasfiyesi kural olarak, İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre yapılır ve iflasın, şirket tüzel kişiliğinin sona ermesi dışında hukuki, cezai ve kamusal sonuçları bulunmaktadır. Nitekim borca batıklık bildiriminde bulunulmaması, iflasın taksiratlı ya da hileli olması gibi hallerde cezai müeyyideler bulunduğu gibi, alacağını masaya yazdıran fakat tahsil edemeyen alacaklılara aciz vesikası verilmesi; sorumluluk ve tasarrufun iptali gibi davaların açılabilmesi ve özellikle kamu alacaklarının 213 sayılı Yasa’nın 10, 6183 sayılı Yasa’nın 35 ve mükerrer 35 ile 5510 sayılı Yasa’nın 80. maddeleri çerçevesinde şirket yönetici ve ortaklarının şahsi mal varlıklarından karşılanması için iflas kararının verilmesi gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bölgenin genel ekonomik durumundan yola çıkılarak, iflasın açılmasında pratik fayda bulunmadığı belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan ilke ve sonuçlar ile unvanın ekonomik değeri, bakiye sermaye taahhütlerinin bulunduğu göz önünde tutularak, konusunda uzman kimselerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden alınacak rapor çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı ... ve Ticaret Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.