muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15543, Karar No: 2024/747, Tarih: 18.01.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait ... ... İlçe Sağlık Müdürlüğünde açıktan atama yoluyla 08.01.2020 tarihinde işe başladığı, işe giriş bildirgesinde davacının temizlik görevlisi olarak bildirildiği, ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası ile ... Sağlık ... Sendikası arasında imzalanan işletme toplu ... sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (c) bendinde "Her işçi kendi kadro görevinde çalıştırılır. Ancak, hizmetin zorunlu kıldığı hallerde işveren veya vekili tarafından vasıflı bir kadroda görev verilenlere, bu görevleri devam ettiği sürece, yaptıkları işin karşılığı haklar verilir." hükmünün, (d) bendinde ise "Vasıfsız işçi kadrosunda bulunmakla beraber, bir yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olanlar bu sürenin sonunda vasıfsız işte çalıştırılamazlar." hükmünün yer aldığı, davacının sunulan özlük dosyasındaki görevlendirme evrakları incelendiğinde 1 yıldan uzun süre şoför olarak çalıştığı, temizlik görevlisi olarak çalışmadığı, davacının sendika üyesi olduğu, ... ... İlçe Sağlık Müdürlüğü tarafından temizlik görevlisi olarak çalıştırılmak istenmesinin açıkça toplu ... sözleşmesine aykırı olduğu gerekçesiyle ... ... İlçe Sağlık Müdürlüğünün 24.05.2022 tarihli ve E-67489797-903.07.01 ... kararının iptaline, davalı işveren tarafından davacının toplu ... sözleşmesine uygun olarak benzer mahiyette vasıflı bir işte görevlendirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; idare mahkemelerinin görevli olduğunu, davacının dava açmada hukuki yararı bulunmadığını, sürekli işçi temizlik kadrosunda görevli davacının ihtiyaç nedeni ile çeşitli birimlerde temizlik dışı görevlerde (şoför vb) çalıştırıldığını, şoför olarak çalıştırılma tarihleri incelendiğinde tam olarak Covid-19 salgınının en ... olduğu dönemleri kapsadığını, ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü ... İlçe Sağlık Müdürlüğünün ilgili yazısı tebliğ edildiğinde yasal süre olan 6 günlük süre içerisinde davacının itirazda bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya bakmakla adli yargı görevli olduğundan davalı vekilinin yargı yolu itirazının yerinde olmadığı, sunulan özlük dosyasındaki görevlendirme evrakına göre davacının 1 yıldan uzun süre şoför olarak çalıştığı, toplu ... sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendi gereğince vasıfsız bir işte çalıştırılamayacağı ancak işçinin hangi işyerinde hangi işte çalışacağı konusundaki yönetim hakkının işverene ait olduğu, işvereni bu konuda değişiklik yapmaya zorlayacak ve yönetim hakkına müdahalede bulunulmasını gerektirecek bir hükmün mevzuatımızda bulunmadığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince toplu ... sözleşmesinin 29 uncu maddesi gereğince sadece davacının vasıfsız işte çalıştırılamayacağının tespitine karar verilmesi gerekirken, ... ... İlçe Sağlık Müdürlüğünün 24.05.2022 tarihli ve E-67489797-903.07.01 ... kararının iptali ile davalı işveren tarafından davacının toplu ... sözleşmesine uygun olarak benzer mahiyette vasıflı bir işte görevlendirilmesine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne ve toplu ... sözleşmesinin 29 uncu maddesi gereğince davacının vasıfsız işte çalıştırılamayacağının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; bir yıldan fazla süreyle vasıflı işte çalıştırılan davacının işyerinde bağıtlanan toplu ... sözleşmesi gereği vasıfsız bir işte çalıştırılmasının mümkün olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 22 nci maddesi, 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1757, Karar No: 2020/1356, Tarih: 05.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/1757 E.  ,  2020/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olaya gelince; Davalılardan ...’ya yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 05.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2012/17376, Karar No: 2012/21670, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/17376 E.  ,  2012/21670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davanın süresinde açılmadığını, işyerinde otuz'dan az işçi çalıştığını, davacının işveren vekili olduğunu, tarafların mutabakatı ile fesih protokolü imzalanarak iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın bir aylık yasal süre içerisinde açılmadığı, davacının işveren vekili olduğu ve fesih protokolünün geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın süresinde açılıp açılmadığı hususu, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken hususlardandır. İşe iade davası fesih bildiriminin tebliğinden itibaren bir aylık süre içerisinde açılması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, kanuni süre aşılıp dava açılmışsa, davanın reddine karar verilmelidir.

Somut olayda, mahkeme davanın süresinde açılmadığından bahisle davanın reddine karar vermiş ise de, davanın muhabere yoluyla kanuni bir aylık süre içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin bu hususu gözden kaçırarak davanın reddine karar vermesi hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle, sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 09.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29202, Karar No: 2015/9940, Tarih: 12.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/29202 E.  ,  2015/9940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirkette şoför olarak çalıştığını, işyerinde haftanın altı günü saat 07.30-19.15 saatleri arasında çalıştığı halde fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, dini bayramlar dışında kalan resmi tatil günlerinde ve arife günlerinde çalışıldığını, ancak buna ilişkin ücret ödemesinin de yapılmadığını, bu sebeple iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, her ne kadar mahkemece tanık anlatımlarına dayanılarak davacının çalışmasının haftanın altı günü, 07.30-19.00 saatleri arasında onbirbuçuk saat olduğu ve günde bir saat ara dinlenmesi yaptığı kabul edilerek haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığı tespit edilmişse de, davacının günde onbirbuçuk saatlik çalışma süresinden 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi gereğince birbuçuk saat ara dinlenme süresi düşülerek hesaplama yapılması gerekirken bir saat ara dinlenme süresi düşülerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2117, Karar No: 2014/9881, Tarih: 14.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2117 E.  ,  2014/9881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık sonrası, tanık ...’in ihbarı üzerine olay yerine gelen polis ekibinin, diğer tanık ... ve çevre sakinlerinden sanığın eşkal bilgileri ve gittiği sokak istikametini öğrendikten sonra, olay yerine yaklaşık 100 metre ileride sokak üzerinde, elinde suça konu lacivert renkli cüzdan olduğu halde görülen sanığın yakalandığı ve izlemede kesinti oluştuğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeksizin, kalkışma aşamasında kaldığından bahisle sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim uygulanması, karşı temyiz olmadığından, ayrıca sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin doğal sonucu olarak TCK’nın 53. maddesi uygulanmamış ise de; infazda gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13632, Karar No: 2010/11023, Tarih: 28.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13632 E.  ,  2010/11023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/05/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Genel Müdürlüğü'nün tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, destek ile davalı arasında eser sözleşmesinin bulunduğu, işin yapılması sırasındaki tüm zarar tehlikesi ve sorumluluğun ölene ait olduğu gerekçesiyle, istem davalılardan ... yönünden reddedilmiş; karar, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü ile davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davalılardan ...'a ait sera camlarını onarmak amacıyla onunla sözleşme yapan desteğin, onarım işini yaptığı sırada seranın üstünden geçen elektrik teline değerek elektrik akımına kapılıp yaşamını yitirdiği, ceza mahkemesinde yargılanan davalının olayda 5/8 oranda kusurlu bulunarak cezalandırılmasına karar verildiği ve verilen kararın kesinleştiği, eldeki davada alınan bilirkişi raporunda da davalının kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesince belirlenen davalı ...'ın kusurlu olduğuna ilişkin maddi olgu hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcı olduğu gibi yerel mahkemece alınan raporunda da davalının kusurlu olduğu belirtilmiştir. Bu durumda desteğin ölümüne yol açan haksız eylemden davalı ...'ın da bölüşük kusuru nedeniyle davacılara karşı dayanışmalı olarak sorumlu olduğu sonucuna varılmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, olaya uygun olmayan gerekçelerle davalılardan ... hakkındaki istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davalı ... Genel Müdürlüğü'nün tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18856, Karar No: 2014/1623, Tarih: 10.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/18856 E.  ,  2014/1623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, özgürlüğü kısıtlama, özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Kısmen mahkumiyet, kısmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanın duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Süresinden sonra olan ve ayrıca hükmolunan cezanın miktarına göre de, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

I-Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçları nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarıyla ilgili olarak 5271 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 231. maddesi uyarınca verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, aynı Yasanın 231/12. maddeleri uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanıklar savunmanlarının bu konudaki temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 264/1. maddesi uyarınca, hükümlü yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2.fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma ve özgürlüğü kısıtlama suçları nedeniyle verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7361, Karar No: 2024/8649, Tarih: 18.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7361 E.  ,  2024/8649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/258 E., 2024/85 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının, babası ...'dan dolayı almakta olduğu maaşın kesilmesine ilişkin Kurum işlemlerinin iptali ile kesilen maaşın bağlanmasına, kesinti tarihinden sonra alınması gereken maaşların yasal faiziyle birlikte Kurumdan tahsiline, davacının Kuruma yersiz ödeme adı altında 55.559,53 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 5510 sayılı Kanun'un 56/son maddesi gereği maaşlarının kesildiğini, yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu ve davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.11.2021 tarihli ve 2020/257 Esas, 2021/408 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacının maaşının kesim kararından ibaret Kurum işleminin iptaline, maaş kesim tarihinden itibaren davacıya ölüm aylığı bağlanmasına, kesinti tarihinden sonra alınması gereken maaşların yasal faizi ile Kurumdan tahsiline, davacının yersiz ödeme nedeni ile davalı Kuruma 51.912,68 TL borçlu olmadığının tespitine, 3.646,85 TL lik kısmının reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 15.06.2022 tarih, 2022/6253 Esas, 2022/9085 Karar sayılı bozma kararında; davacının 22.01.2010 tarihinde boşandığı, 15.02.2010 tarihinde yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla davacıya aylık bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının ve boşandıktan sonra 16.03.2012 tarihinde davacının boşandığı eşinden bir kız çocuğunun olduğunun belirlenmesi üzerine, davalı Kurumca davacının almakta olduğu ölüm aylığının kesilerek, davacıya 22.01.2010-21.02.2016 tarihleri arası yersiz aylık ödemesi sebebiyle borç tahakkuku yapıldığı anlaşılan dosyada;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile