muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3142, Karar No: 2015/41, Tarih: 12.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/3142 E.  ,  2015/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, silahla tehdit

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10623, Karar No: 2019/5176, Tarih: 29.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10623 E.  ,  2019/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten, sürücü ve trafik sigortacısı oldukları aracın, davacıların sürücü ve yolcu olarak bulundukları araçla çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında davacıların yaralandıklarını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile davacılar .... için ayrı ayrı 5.000,00'er TL maddi tazminat ve .... için 20.000,00 TL, .... için 15.000,00 TL ve .... için 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş, bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat istemini ıslah etmiş, manevi tazminat yönünden davayı takip etmediklerini bildirmiştir.

Davalı ... şirketi vekili ile davalı ..., davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulü ile davacı ... için 69.548,93 TL, Şerife için 21.101,29 TL olmak üzere toplam 90.650,22 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'den kaza tarihi olan 22/06/2011 tarihinden itibaren, davalı .... yönünden ise poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, manevi tazminat istemi yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ...'in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda davacı ...'ın yatılı ilköğretim okulunda kaloriferci olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 13/12/2015 tarihli bilirkişi raporunda, davacının 1,5 aylık geçici iş göremezlik süresi yönünden zararı 1.001,70 TL olarak bulunmuştur.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda davacı ...'ın yatılı ilköğretim okulunda kaloriferci olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 13/12/2015 tarihli bilirkişi raporunda, davacının 1,5 aylık geçici iş göremezlik süresi yönünden zararı 1.001,70 TL olarak bulunmuştur.

Dosya kapsamında yer alan sosyal ekonomik durum araştırma tutanağı ve ceza dosyası içeriğinden; davacı ...'in Yatılı İlköğretim Bölge Okulunda kaloriferci olarak görev yaptığı anlaşılmakta, ancak işçi ya da memur statüsünde olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Davacı memur olması halinde, 1,5 aylık geçici iş göremezlik süresi içerisinde maaşını almaya devam edecek, işçi statüsünde görev yapması halinde ise; Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kendisine geçici işgöremezlik ödeneği ödenebilecektir. Davacının memur olması halinde, bu dönemdeki zararı, varsa bu süre içerisinde çalışamadığı için alamadığı ek ödemeler kadardır. Bu durumda, davacının memur ya da işçi statüsünde olup olmadığı araştırılarak, memur olması halinde geçici işgöremezlik süresi içerisinde maaşı eksik ödenmiş ise buna ilişkin fark bedeli ve varsa bu süre için mahrum kaldığı ek ödemeler, döner sermaye gelirleri gibi ek gelirleri araştırılarak çalışmadığı dönem hesabında (varsa) bu gelirler esas alınmak suretiyle, işçi olması halinde ise geçici işgöremezlik süresi için ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak, hesaplama yapılması için ek aktüerya raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 29/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4714, Karar No: 2013/19735, Tarih: 01.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4714 E.  ,  2013/19735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçelerle davalılar SGK ve ... aleyhine açılan davanın kabulune, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar vermiştir

Hükmün, davalı SGK vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı 30.4.2007-5.5.2009 arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini istemiştir. Mahkemece, dinlenen bordrolu tanıkların, hiçbirinin, davacının ihtilaflı döneme karşılık gelen sürede tam olarak çalıştığını, doğrulamadıkları görülmüştür.

Açıklamalar ışığında, Mahkemece; tarafların gösterdiği tanıklarla yetinilmeyip, re'sen araştırma yapılarak, davalı Kuruma verilmiş dönem bordrolarından kayden çalışması görünen ve uyuşmazlığa konu tüm dönemi kapsar şekilde çalışması bulunan diğer bordro tanıkları re’sen belirlenerek beyanlarına başvurulmalı, bodro tanıklarına ulaşılamaması halinde sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, varsa işçilik hakları dava dosyası getirtilmeli, o davada dinlenilen

tanıkların anlatımları ile işbu davada bilgi ve görgülerine başvurulan tanıkların beyanları arasında, varsa, çelişkiler giderilmeli, çalışmanın varlığı, süresi ve sürekliliği araştırılmalı, böylece, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı SGK ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8845, Karar No: 2023/983, Tarih: 13.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/8845 E.  ,  2023/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve davacı kadın vekilinin vekillikten çekilme dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince doğrudan davacı kadının mernis adresine, mernis şerhli olarak usule aykırı şekilde tebliğ edildiği, dolayısıyla davacı kadın vekilinin, vekillik görevinin devam ettiği anlaşılmaktadır. Buna göre; davalı erkeğin temyiz dilekçesinin, vekillik görevi devam eden kadın vekili yerine, yine 7201 sayılı Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince doğrudan davacı kadının mernis adresine, mernis şerhli olarak usule aykırı şekilde tebliğe çıkarılması doğru olmamaktadır. Açıklanan sebeple; vekillikten çekilme dilekçesinin davacı kadına, davalı erkeğin temyiz dilekçesinin ise davacı kadın vekiline usulüne uygun şekilde tebliği sağlanarak,

a) Katılma yoluyla temyiz süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde katılma yoluyla temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi, suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/686, Karar No: 2016/281, Tarih: 31.05.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/686 E.  ,  2016/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Kasten yaralama suçundan sanık ...’un beraatine ilişkin, Antalya 1. Sulh Ceza Ceza Mahkemesince verilen 15.12.2009 gün ve 475-1765 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 22.05.2013 gün ve 22017-21213 sayı ile;

“Katılanın aşamalardaki ifadeleri, tanıklar ... ve ...'un anlatımları, katılana ait doktor raporu, olayın oluş şekli ve dosya kapsamına göre, sanığın sabit olan atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 27.06.2014 gün ve 590-757 sayı ile;

“...Katılana ait doktor raporunda herhangi bir darp cebir izi, ekimoz, lezyona rastlanılmadığı, beyana dayalı sübjektif ağrı olduğu gerekçesiyle rapor düzenlendiği göz önüne alındığında sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin yeterli delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir” gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının 15.10.2014 gün ve 333085 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ve Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 31.03.2015 gün ve 37483-11373 sayılı kararı ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, aleyhe olan bozma kararına karşı sanığın beyanı alınmadan direnme hükmü verilip verilemeyeceği hususunun öncelikle ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Aleyhe bozmadan sonra yapılan yargılamada duruşmaya katılan sanığın bir avukata danıştıktan sonra bozmaya karşı beyanda bulunacağını, gerekirse de avukat tutacağını söyleyip tarafına süre verilmesini talep ettiği, yerel mahkemece talebin uygun görülerek duruşmanın ileri bir tarihe ertelendiği, belirlenen duruşma gününden bir gün önce sanığın eşinin mahkemeye dilekçeyle müracaat ederek eşinin rahatsızlığı nedeniyle duruşmaya katılamayacağını belirtip gereğinin yapılmasını istediği ve eşinin duruşma gününü de kapsayacak şekilde iki gün istirahatinin uygun olduğuna ilişkin sağlık raporunu ibraz ettiği, yerel mahkemece duruşmada bu belgeler okunup sanığın sağlık mazereti değerlendirilmeden yokluğunda önceki hükümde direnilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/2. maddesine göre, hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup aynı kurala 5271 sayılı CMK'nun 307/2. maddesinde de yer verilmiştir. Anılan bu kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânı tanınmalıdır. Bu düzenleme, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayandığından, uyulmasında zorunluluk bulunan emredici kurallardandır.

Bu zorunluluk beraat hükmünde direnilmesi halinde de geçerlidir. Zira Ceza Genel Kurulunca yapılacak inceleme sonucunda Özel Dairenin aleyhe bozması isabetli bulunup yerel mahkeme hükmünün bozulması mümkündür. 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/3. maddesi uyarınca ısrar üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara uymak mecburidir. Bu durumda sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyeceği sorulmadan beraat hükmünde direnilebileceğinin kabulü savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurabilecektir. Savunma hakkı sanığın vazgeçilmez ve en önemli hakkı olup bu hakkın sınırlanması 1412 sayılı CMUK'nun 308/8. maddesi uyarınca mutlak bozma nedenidir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun duraksamasız uygulamaları da ısrar edilen önceki hüküm beraat dahi olsa sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan direnme kararı verilemeyeceği yönünde bulunmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Yerel mahkeme hükmünün Özel Daire tarafından aleyhine bozulması nedeniyle sanığın bozmaya karşı beyanının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya yokluğunda devam olunarak direnme kararı verilmesi 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/2. maddesine aykırıdır.

Öte yandan, bozmadan sonra yapılan yargılamada duruşmaya katılarak bir avukata danıştıktan sonra beyanda bulunacağını, gerekirse de avukat tutacağını söyleyip süre istemesi üzerine ertelenen son oturuma sağlık mazereti nedeniyle katılamayan sanığın aleyhe bozmaya karşı beyanda bulunma hakkından vazgeçtiği de söylenemez.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, aleyhe olan bozmaya karşı sanığın beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.06.2014 gün ve 590-757 sayılı direnme hükmünün, aleyhe olan bozmaya karşı sanığın beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25937, Karar No: 2014/1911, Tarih: 28.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25937 E.  ,  2014/1911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaldıran Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2011/81-2013/104

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, değer düşüklüğü ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, değer düşüklüğü ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir ürün gelirine göre dava tarihindeki değerinin biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Çayırlık niteliğindeki taşınmaza, net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi gerekirken, belirlenen bedele otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4247, Karar No: 2013/8367, Tarih: 04.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4247 E.  ,  2013/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı işbölümü itirazına dair gönderme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava ve birleşen davalarda davacılar vekilleri davalıya ait su borusunun patlaması sonucu müvekkillerine ait işyerlerinin zarara uğradığını ileri sürmüşler, davacı ... şirketleri ise hasar bedellerini müvekkillerine ödediklerini belirterek ödedikleri bedellerin rücuen davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili tüm davalara vermiş olduğu cevap dilekçesi ile görev ve işbölümü itirazında bulunarak tazminat istemlerinin yerinde olmadığını, davacıların zararının sigortalarınca karşılandığını savunup davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda Yargıtay 11.Hukuk Dairesi Başkanlığının 2.5.2012 tarih ve 2011/13310 esas-2012/7051 karar sayılı ilamına uyularak davalı tarafın işbölümü itirazının kabulü ile dosyanın Ankara Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bu kez mahkemece verilen işbölümüne dayalı gönderme kararı davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dört ayrı dava, tacirler arası haksız fiilden kaynaklanan tazminat, birleşen 6 ayrı dava ise işyeri sigorta poliçesi uyarınca ödenen tazminatların rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece Yüksek Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 2.5.2012 tarih ve 2011/13310 esas- 2012/7051 karar sayılı ilamına uyalmak suretiyle iş bölümüne dayalı gönderme kararı verilmiştir. Gönderme kararı ile dava sona ermez. Bilakis

davaya gönderilen mahkemede devam edilir ve davanın esası hakkında orada hüküm kurulur. Mahkeme gönderme kararı ile o davadan elini çeker. Bu nedenle nihai bir karardır. Yalnız diğer nihai kararlardan farklı olarak, gönderme kararı yalnız başına temyiz edilemez, verildiği anda kesin nitelik taşır. Bu nitelikteki karar ancak esas hakkındaki hükümle birlikte temyiz edilebilir. Gönderme kararının yanlış olması yalnız başına esas hükmün bozulması için yeterli bir sebep değildir. Gönderme kararı yalnız başına temyiz edilemez ise de, kararın niteliğine tamamen yabancı olan ve onunla bağdaştırılması mümkün olmayan nihai bir hükmün yanılgı sonucu gönderme kararı ile birlikte verilmesi halinde, bu hükmün ancak kararla bağdaşmayan kısmının temyizi istisna teşkil eder.

Somut uyuşmazlıkta Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin bozma kararına uyarak "işbölümüne dayalı gönderme" kararı tek başına temyiz edilemeyen kesin bir karar niteliğinde bulunduğundan ve Yargıtay bozma kararına uyularak verilen bir karar niteliğinde olduğundan temyiz isteminin REDDİNE, 4.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.