muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4188, Karar No: 2013/677, Tarih: 08.02.2013

Birleşen 2012/... E. no'lu davanın davalısı ve asli müdahil ..., ....08.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kendisine verilmesi gereken A blok .... kat ... no'lu bağımsız bölümde davacıların bir hakkı bulunmadığını savunarak, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ve dava dışı arsa sahipleriyle imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinden sonra belediye yazılarında da belirtildiği üzere kat sayısı ve inşaat alanının azaltıldığı, dolayısıyla arsa sahiplerine verilecek bağımsız bölüm sayılarının da tenkisinin gerektiği, evvelce davacılara ... adet daire verilecekken, ...,... adede indirildiği; diğer arsa sahibi birleşen davanın davalısı İsmail'e ise ... daire yerine 0,60 daire verilebileceğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davacıların paylarına isabet eden ... daire ile 0,... daire payı karşılığı ....000,00 TL'nin davalı kooperatiften tahsiline; 48 aylık inşaat süresi, inşaat ruhsat tarihi olan ....01.2003 tarihinden başladığında da sürenin ....05.1997'de bittiği, davacılara dairelerinin bu tarihten önce teslim edildiğinden bu talebin reddine, 320,00 TL arsa vergisinin de davalı kooperatiften tahsiline, A blok .... Kat ... no'lu dairenin davacılara ait olduğunun tespitine ve birleşen davalarda ise davalı ...'nun müdahalesinin men'ine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada müdahil, birleşen davalarda davalı ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada müdahil birleşen davalarda davalı ...'nun temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada müdahil birleşen davalarda davalı ...'nun tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4569, Karar No: 2011/4047, Tarih: 13.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4569 E.  ,  2011/4047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 17/06/2004 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... ile davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılardan ...'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ...’un diğer temyiz itirazına gelince; dava, sahte hasta sevk belgeleri ve sahte reçeteler düzenlenerek haksız ilaç parası alınması nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı dava dilekçesinde, 01.01.2000 ile 18.08.2000 günleri arasında yapılan haksız ödemelerin, ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile alınmasını istediğine göre istek kapsamında olmayan 01.11.1999 günlü 989,00 TL tutarındaki paranın da ödetilmesine karar verilmiş olması Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 74. maddesinde yer alan yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına; davacının tüm, davalılardan ...’un öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davalı ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14507, Karar No: 2013/27423, Tarih: 06.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/14507 E.  ,  2013/27423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, ... Devlet Hastanesi Baştabipliği ile imzaladıkları “Teklif Birim Fiyat Mal Alım Sözleşmesi” gereğince ilaç tedarik ettiğini, bu alım satım sonucunda, 2009 yılı cari hesap ekstresi nedeni ile davalıdan 123.984,97 TL asıl alacak, 7.390,20 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 131.375,17 TL alacağın tahsili için davalı hakkında icra takibi başlattıklarını, davalının haksız yere faize itiraz ettiğini ileri sürerek, faize itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşme hükümleri gereği yüklenici tarafından teslim edilen malzemenin muayene ve kabulü yapıldıktan sonra, fatura ve eklerinin ... 2 nolu Döner Sermaye Saymanlığına intikalinden itibaren 120 gün içinde ödeme yapılacağını, sözleşme ve eki şartnamelere göre ödemelerin gecikmesi halinde herhangi bir faiz ödeneceğine dair bir hüküm bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle, davaya konu faturalara 120 gün ödeme vadesi uygulanması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle, davaya konu faturalara 120 gün ödeme vadesi uygulanması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, ... Devlet Hastanesi Baştabipliği ile imzaladıkları mal alım sözleşmesi gereği tedarik ettikleri ilaç bedellerine ilişkin cari hesap ekstresinden doğan alacağın faizine yönelik itirazın iptali istemi ile eldeki davayı açmıştır. Teklif Birim Fiyat Mal Alımı Sözleşmesinin ödeme yeri ve zamanını düzenleyen 13.2. maddesine göre, “...faturanın idareye verilmesi ile sözleşmenin 36. maddesine göre muayene ve kabulünden sonra komisyonca düzenlenecek tutanak tarihinden sonra hastanemizin nakit durumuna göre 120 gün içinde veya hastanemizin nakit durumu müsait olmadığı durumlarda, hastanenin nakit durumunun müsait olduğu zaman, hastanenin ödeme planı dahilinde ödeme yapılacaktır” hükmü mevcuttur. Bu hükme göre taraflar arasında ödeme için kesin vade belirlenmiş değildir. 6098 sayılı T.B.K.’nun 117.maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusunun ancak alacaklının ihtarı ile mütemerrit olacağı belirtilmiştir.(818 sayılı BK. 101/1. maddesi) Dava konusu olayda davalının, dava tarihinden evvel temerrüde düşürülmediği anlaşıldığından davacı ancak icra takip tarihinden ödeme tarihine kadar işleyecek faizi isteyebilir. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek faturalara 120 gün vade uygulanmak suretiyle hesaplanan işlemiş faiz yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9476, Karar No: 2021/2947, Tarih: 23.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9476 E.  ,  2021/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2007 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle “defter ve belge gizleme” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında; iş yerinde önce yangın çıktığını, birçok belgenin yandığını sonrasında da meydana gelen hırsızlık olayında defter ve belgelerinin çalındığını beyan ettiği, yapılan araştırma sonucu yangın olayına ilişkin sanığın savunmasını doğrular bir belgeye ulaşılamadığı, hırsızlık olayına ilişkin ise 25.12.2008 tarihli fezleke incelendiğinde; mükellefiyete ait defterlerin çalınmış olduğuna dair bir tespitin bulunmaması, çalındığı belirtilen faturaların hangi takvim yılına ait olduğunun belli olmaması, 27.12.2006 tarihinde Konya 9. Noterliğince tasdik edilmiş yevmiye ve envanter defterlerinin varlığının sabit olması karşısında; yüklenen suçun sübut bulduğu ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6975, Karar No: 2024/1764, Tarih: 18.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/6975 E.  ,  2024/1764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/396 E., 2020/561 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2018 tarihli ve 2017/257 Esas, 2018/583 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2019/396 Esas, 2020/561 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebebi özetle; sanıklar hakkında tasarlayarak öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü maktulün arkadaşları ile olayın yaşandığı sokakta durdukları sırada ... ile maktul arasında kurusıkı tabancayla havaya ateş edilmesi sebebiyle bir tartışmanın yaşandığı, bunun üzerine tanık ...'ın kavgayı ayırmak maksadıyla ...'i ara sokağa götürdüğü, o sırada ...'in yanında kardeşi olan sanıklar ..., ... ve başka kişilerle birlikte olay yerine gelerek maktulü hedef alıp ateş ettiği, ateş edilmesi sonucu yere düşen maktulü olay yerinde bulunan maktulün arkadaşı tanık ...'un yerden kaldırmaya çalıştığı, maktulün vücuduna isabet eden 1 adet ateşli silah yaralanması bulunduğu, ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı gelişen iç organ ve büyük damar harabiyetinden ileri geldiği olayda; sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan kamu davası açıldığı ancak; yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetlerine yeter delil bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunması, tanıkların anlatımları, maktulün ölüm nedenine ilişkin Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 11.04.2016 tarihli rapor, 06.06.2015 tarihli otopsi raporu, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık ... lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Havaya ateş edilmesi nedeniyle maktul ile ... arasında tartışma yaşandığı, tanık ...'ın kavgayı ayırmak maksadıyla ...'i ara sokağa götürdüğü, o sırada ...'in yanında kardeşi olan sanık ... ile birlikte olay yerine geldikleri ve maktule ateş edilmesi sonucu maktulün hayatını kaybettiği olayda; tanık ...'un soruşturma aşamasında verdiği ilk beyanda sanık ...'ın elinde silahla maktule karşı ateş ettiğini gördüğü yönündeki beyanı, buna paralel şekildeki tanık ...'in ...'ın da silah sıkmaya başladığına dair beyanı ile olay yeri inceleme raporuna göre olay yerinde 1 adet 7,65 kovan, 2 adet 9 mm kovan, 2 adet 9 mm fişek, 5 adet kuru sıkıya ait kovan, 1 adet boş şarjör ele geçirildiğinin belirtilmiş olması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'ın suça sürüklenen çocuk ile birlikte olay yerine geldiğinin ve olayda birden fazla silahın kullanıldığının ve tanık beyanlarından sanık ...'ın da ateş ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ın da suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte fikir ve eylem birliği ile hareket ettiğinin sabit olduğu, bu nedenle de sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiye mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan verilen beraat hükmü yönünden;

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan verilen beraat hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2019/396 Esas, 2020/561 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan verilen beraat hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2019/396 Esas, 2020/561 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8812, Karar No: 2013/22755, Tarih: 03.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8812 E.  ,  2013/22755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz Aile Mahkemesi

TARİHİ :1.10.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı kadının tazminatlar için faiz talebi bulunmadığı halde, talep dışına çıkılarak faize karar verilmesi doğru olmamıştır (HMK.md.26).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASNIA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.10.2013 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/19024, Karar No: 2021/1850, Tarih: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19024 E.  ,  2021/1850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafinin aynı kişi olduğu, suça sürüklenen çocuklar müdafinin mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle kararı temyiz ettiğine ilişkin 17/12/2015 tarihinde verdiği süre tutum dilekçesine suça sürüklenen çocuk...’ın ismini yazmadığı fakat daha sonra her iki suça sürüklenen çocuk için ayrı ayrı ayrıntılı temyiz dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk Muhammed Sefa Yılmaz müdafiinin temyiz isteğinin süresinde olduğunun kabulü ile,

15/12/2015 tarihli oturumda suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yüzüne karşı açıklanan kısa kararda, temyiz süresinin “Tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağının” belirtildiği; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2011 gün ve 247/261 sayılı kararı ışığında, mesleği avukatlık olan suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz süresinin başlangıç tarihini bilecek konumda olduğu, hükmü yasal süreler içinde temyiz etmediği, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda müdafi huzurunda açıklanan hükmün suça sürüklenen çocuğa ayrıca 26.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuğun talimat ile alınan ifadesinde kendisine zorunlu müdafi atandığı, ayrıca yargılamanın yapıldığı mahkemecede suça sürüklenen çocuğa müdafi atandığı, talimat ifadesine katılan müdafii ile yargılamaya katılan müdafinin aynı kişi

olmadığı ve suça sürüklenen çocuğun mahkemesince kendisine atanan müdafiden haberdar olduğuna dair dosya kapsamında her hangi bir bilgiye ulaşılamadığı, suça sürüklenen çocuğun kendisine 5271 sayılı CMK’nun 150.maddesi uyarınca müdafi atandığından haberdar olmaması nedeniyle, müdafiye yapılan tefhimin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun öğrenmeden itibaren verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların çaldıkları buğdayın ne kadar olduğu ve çalınan buğdayın suç tarihindeki bedelinin tespit edilmediği, suça sürüklenen çocuk ... müdafi ve suça sürüklenen çocuk ... müdafinin, 15/12/2015 tarihli oturumda suça sürüklenen çocukların lehine olan TCK’nın 145. maddesinin uygulanmasını talep ettikleri halde, mahkemesince yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasız bırakılması,

2-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’ın suç tarihinde 12 -15 yaş grubuna dahil oldukları, suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 31/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği halde, aynı yasanın 31/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’ın suç tarihinde 12 -15 yaş grubuna dahil oldukları, suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 31/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği halde, aynı yasanın 31/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-TCK’nın 53. maddesinin suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle yasaya aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafi, suça sürüklenen çocuk ... müdafi, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.