muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7355, Karar No: 2018/4958, Tarih: 27.02.2018

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacının fazla çalışma süresi, görev yerine göre 12/24 saat çalışma düzenine göre vardiyalı olarak saat 07.00 - 19.00 saatleri ile 19.00 - 07.00 saatleri arasında haftanın 5 günü günde 12 saat çalışılıp haftanın kalan 2 gününde ise istirahat ederek haftalık 60 saat çalıştığı, yasal çalışma süresi olan haftalık 45 saati aşan haftalık 15 saatlik fazla çalışmasının bulunduğu, günlük fazla çalışmasının ise 3 saat olduğu sonucuna varılarak hesaplama yapılmıştır. Ancak fazla mesai alacağı hesabında çalışma saatleri yönünden dosyadaki belgelere göre isabetsizlik bulunmasa da haftalık çalışma bakımından ara dinlenme düşülmeden yapılan hesaplamanın kabulü yerinde olmamıştır. Davacının fazla mesaisinin, tespit edilen günlük oniki saat çalışma süresinden yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde bir buçuk saat ara dinlenme süresi indirilmek suretiyle hesaplanarak sonucuna göre hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai süresinin hesaplanmasında haftalık altmış saat çalışma yapıldığını kabul etmiş ise de, davacının talebi haftalık 52.5 saat çalışma yapıldığı yönündedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca da taleple bağlılık kuralına aykırı olarak Mahkemece talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16354, Karar No: 2011/8452, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/16354 E.  ,  2011/8452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının SGK ... Sigorta İl Müdürlüğü, SSK ... İnşaat ve Emlak Sigorta Müdürlüğü'ne bağlı olarak işletilmekte olan ... Rant Tesisleri'nde çalışmakta iken, işverenin yeniden yapılandırma süreci sonucunda, SSK ... İnşaat ve Emlak Sigorta Müdürlüğü'nün kapatılması üzerine iş akdinin feshedildiğini, davacının çalıştığı tesisin faaliyetinin durmadığını, kapatılmadığını, SGK'nun başka bir birimine bağlandığını, SGK'nun birkaç ünitesi hariç birçok ünitesinin ... Rant Tesisleri'nde toplandığını, ilgili tesislerde halen 17 işçi çalıştığını belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, ... İnşaat ve Emlak Sigorta Müdürlüğü'ne bağlı olarak işletilmekte olan ... Rant Tesislerinin işletilmesinde temizlik, ısıtma, bakım, onarım ve han görevlisi ve benzeri hizmetlerin yevmiyeli işçi çalıştırılmak suretiyle karşılandığını, bu işçilerin giderlerinin tesis işletme giderlerinden karşılanarak çalıştırıldığını, kurum bütçesinden bir harcama yapılmadığını, çalışmanın 1989 yılından beri bu şekilde devam ettiğini, SSK ... İnşaat ve Emlak Sigorta Müdürlüğü'nün 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununa göre devredildiğini, 5502 sayılı yasa kapsamında kuruluş şeması oluşturulan kurumun davacının işi ile ilgili bir kadro tahsisi yapmaması nedeniyle davacının çalıştırılamadığını, davacı ve diğer işçilerin 5620 sayılı yasa kapsamında değerlendirilebilecek geçici işçi statüsünde bulunmamaları nedeniyle vizeli olarak ta çalıştırılamadıklarını, buna göre iş sözleşmesinin "işletmeden kaynaklanan" nedenlerle geçerli olarak feshedildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş akdinin "SSK ... İnş. ve Emlak Sigorta Müdürlüğü'nün kapatılması" nedeniyle feshedildiği ileri sürülmüş ise de davacının, SSK İnş.Bölge Müdürlüğü bünyesindeki ... Rant Tesislerinde çalıştığı, ... Rant Tesislerinin kapatılmayıp SGK bünyesine geçirildiği ve faaliyetlerinin hizmet alım sözleşmesi gereğince alt iş veren ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Tarım Ürün. Bil. San. Tic. Ltd. Şti. aracılığıyla sürdürüldüğü, davacının çalışmasına ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Tarım Ürün. Bil. San. Tic. Ltd. Şti.'nde devam ettiği, buna göre sona erdiği iddia edilen tarihte iş akdinin sona ermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin davalı kurum tarafından 26/10/2009 günlü fesih bildirimi ile 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu kanunu uyarınca yeniden yapılandırma süreci sonunda 16/05/2009 tarihi itibariyle SSK ... İnşaat ve Emlak Sigorta Müdürlüğü’nün kapatılması nedeniyle yasal hakları ödenmek suretiyle feshedilerek ihbar öneli sonunda 23/12/2009 tarihinde çıkışının yapıldığı, davalı kurumun SGK İl Müdürlüğü tarafından SGK Rant Tesislerin temizlik hizmetlerinin, hizmet alımı sureti ile taşeron şirkete devredildiği, davacının taşeron ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Tarım Ürün. Bil. San. Tic. Ltd. Şti’ne ait 1370773 sicil numaralı işyerinde çalışmasına ara vermeden 24/12/2009 günü çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, fesih bildiriminden sonra davacının çalıştığı ... Rant Tesislerinde temizlik, ısıtma, bakım, onarım, han görevlisi vb. hizmetleri yerine getirmek üzere 24/12/2010-31/03/2010 tarihleri arası için davalı Kurum ile ... Temizlik İnşaat Turizm Gıda Tarım Ürn. Bilg. San. Tic. Ltd. Şti. arasında hizmet alım sözleşmesi imzalanarak alt işverenlik ilişkisinin kurulduğu, davalı kurum tarafından imzalanan hizmet alım sözleşmesinin muvazaya dayanmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının iş akdinin feshinden sonra alt işverenin işçisi olarak çalışmaya devam etmesinin alt işveren ile kurulan yeni bir iş sözleşmesi olarak kabul edilmesi gerektiği ve bu yeni sözleşmenin davalı Kurum ile daha önce yapılan iş sözleşmesinin devamı niteliğinde değerlendirilemeyeceği, ayrıca fesih bildiriminden sonra kurulan alt işverenlik ilişkisinin feshin geçerliliğine bir etkisi olmayacağı gözetilmeden, davalı kurum tarafından feshin geçerli bir nedene dayandığının ispatlanamadığı da dikkate alınarak davanın kabulü yerine hatalı değerlendirme ile reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200. TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 210,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-)Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, oybirliğiyle 27/12/2011 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5453, Karar No: 2015/19020, Tarih: 23.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/5453 E.  ,  2015/19020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli .... İlçesi 1.... Mahallesi 598 ada 8 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956- 04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 1.Karataş 898 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 07.03.2013 ve 31.01.2014 olan değerlendirme (dava) tarihleri, somut emsal olarak incelenen 2. Sultaniye 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 16.05.2003 satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 1.Karataş 898 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 2. Sultaniye 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belirlenen 2013 ve 2014 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 2. Sultaniye 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 16.05.2003 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu 1.Karataş 898 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 2. Sultaniye 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 2. Sultaniye 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 16.05.2003 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu 1.Karataş 898 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 2. Sultaniye 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

7-Birleşen dava davacısı veya vekili tarafından dava açılmadan önce 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde öngörülen uzlaşma yoluna gitmek üzere başvuruda bulunup bulunmadığının, bulunulmuşsa ilgili bilgi ve belgelerin davalı idareden,

Getirtilip dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin mahkeme hakimliğince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3124, Karar No: 2020/2758, Tarih: 09.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/3124 E.  ,  2020/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : ...l 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 gün ve 2018/351 esas - 2019/242 sayılı kararı ile;

Sanıkların ayrı ayrı;

a- TCK'nin 81/1, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 15'er yıl hapis cezası,

b- TCK'nin 116/4, 119/1-a- c, 62/1, 53. maddeleri gereğince 2'şer yıl 6'şar ay hapis cezası,

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.01.2020 gün ve 2019/1495 esas - 2020/56 sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı CMK’nin 286/2. maddesine göre kesin nitelikte olup; temyiz edilemez olduğundan sanık ... müdafiinin bu kararla ilgili temyiz talebinin CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ...'ın yasal süre içindeki temyiz talebinin 5217 sayılı CMK’nin 294/1 ve 295/1. maddeleri uyarınca temyiz sebebi içermediği anlaşıldığından; sanık ...'ın temyiz talebinin 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE, Üye ... ile Üye ...’in kararın temyiz nedenine bağlı olmaksızın incelenmesi gerektiği yönündeki karşı oyları ve oyçokluğu ile karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dai... 19. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin ...l Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.01.2020 gün ve 2019/1495 esas, 2020/56 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin, kararın gerekçesiz olduğuna, delillerin yetersiz olduğuna ve yasak yollarla elde edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünce gibi, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ...l 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ...l Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... müdafiinin yasal süresi içerisinde Bölge Adliye Mahkeesi kararını temyiz ettiği ve bu temyiz dilekçesinin yeterli olduğunu düşündüğümüzden Dairemiz çoğunluğunun temyiz sebebi bulunmadığından bahisle temyiz talebinin reddine dair kararına katılmıyoruz.

Şöyle ki;

KARŞI OY:

Sanık ... müdafiinin yasal süresi içerisinde Bölge Adliye Mahkeesi kararını temyiz ettiği ve bu temyiz dilekçesinin yeterli olduğunu düşündüğümüzden Dairemiz çoğunluğunun temyiz sebebi bulunmadığından bahisle temyiz talebinin reddine dair kararına katılmıyoruz.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler ../..

S/3

yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının ../..

S/4