muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13926, Karar No: 2013/17233, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13926 E.  ,  2013/17233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Mahallesi 221 ada 22 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 441 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için 2012 yılı itibariyle belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatının ve emlak bildirimlerinin belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Mahallesi 221 ada 22 parsel sayılı taşınmazın 19.01.2012 değerlendirme tarihi ile emsal alınarak incelenen ... mahallesi 441 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 02.11.2011 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadığına ve imar uygulaması görmüşse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 441 ada 4 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmede esas alınan 02.11.2011 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneğinin ve bu taşınmazın son malikini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Değerlendirme tarihi olan 19.01.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, 1/1000 ölçekli uygulamalı imar planı içinde ise 1/1000 ölçekli uygulamalı imar planının tarihi, değerlendirme tarihi olan 19.01.2012 tarihi itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10902, Karar No: 2015/2583, Tarih: 10.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10902 E.  ,  2015/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (4 kez), yağma (2 kez), konut dokunulmazlığının ihlali (3 kez), cinsel taciz (1 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı (1 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure Arzu'ya yönelik uygulamada, TCK.nın 49/1. maddesinde “Süreli hapis cezası kanunda aksi belirtilmeyen halde 20 yıldan fazla olamaz” şeklinde temel cezanın üst sınırının düzenlendiği, bu maddenin sonuç cezaya ilişkin üst sınır içermediği, ancak, 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı yasa ile 5237 sayılı TCK.na eklenen 61/7. maddesinde “Süreli hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı bu madde hükümlerine göre belirlenen sonuç ceza 30 yıldan fazla olamaz" şeklinde bir düzenleme yapıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 30.5.2006 gün 2006/147 Esas, 2006/149 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; temel cezanın üst sınırının gösterilmediği durumlarda bunu 20 yıl ile sınırlayan 49/1. maddesinin TCK.nın 102/2, 3-d, 5 ve 43. maddeleri uyarınca belirlenen cezayı da sınırlar şekilde yorumlanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, beden ve ruh sağlığını bozacak nitelikli cinsel saldırı suçundan hükmolunan 20 yıl 9 ay hapis cezasının 20 yıla indirilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18142, Karar No: 2015/16952, Tarih: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/18142 E.  ,  2015/16952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...Köyü 330 ada 19/A parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-... Belediye Başkanlığı'nın 16.09.2015 tarihli cevabına göre ... Belediye Başkanlığının 04.04.2014 tarihi itibariyle tüzel kişiliğe haiz olmuş olup; bu tarihten itibaren mücavir alanı dahilindeki ilgi yazılardaki taşınmazlar çöp toplama hizmetlerinden yararlandığı ve 17.09.2015 tarihli cevaba göre ise, dava konusu parselin 04.06.2013 olan kamulaştırma tarihinden önce uygulama ve nazım imar planı dışında olduğu ve etrafının meskun olduğu bildirilmiştir. Mahkemece dava tarihinden önce dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın hangi belediyenin sorumluluk alanında olduğu belirlenerek; dava konusu 330 ada 19/A parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 04.06.2013 gününden önce, imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (... imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 330 ada 19/A parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

Sorularak var olan çelişkide giderilmek suretiyle alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28152, Karar No: 2012/35928, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/28152 E.  ,  2012/35928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı, iş aktine haksız olarak son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, genel tatil ücret alacaklarını ve ücret alacağını istemiştir.

B) Davalı cevabının Özeti:

Davalı, davacının mazeret bildirmeksizin işe devam etmemesi nedeniyle iş aktine haklı olarak son verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin haklı nedenle yapıldığı hususunun davalı tarafça kanıtlanamaması gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, usulüne uygun olmamakla birlikte 14.04.2010 tarihli duruşmada tefhim edilen hüküm sonucunda " davacının ücret alacağı istemiyle açtığı davanın reddine" karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ücret alacağına ilişkin herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır.

Hüküm kurulmayarak kısa karar gerekçeli karar çelişkisi yaratılmıştır.

Kısa karar gerekçeli karar çelişkisi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu husus bozma sebebidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2612, Karar No: 2019/6894, Tarih: 27.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2612 E.  ,  2019/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı ...Telekomünikasyon Dış. Tic. Ltd. Şti. avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi davalı ... Telekomünikasyon Dış. Tic. Ltd. Şti. avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı ...Telekomünikasyon Dış. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılardan Dönper Danışmanlık Hiz. Ltd. Şti.de idari işler sekreteri olarak 7 Kasım 2013 tarihinde işe başladığını, davacının idari işler sekreteri olarak sadece Huawei Telekomünikasyon Dış.Tic.Ltd.Şti. de 5 Kasım 2014 tarihine kadar aralıksız olarak işini sürdürdüğünü, diğer şirketle SGK kaydı dışında hiçbir ilişkisi olmadığını, 5 Kasım 2014 tarihi itibariyle de davacının iş akdinin herhangi bir neden gösterilmeksizin haksız olarak feshedildiğini, davacının iş akdinin yazılı olarak feshedilmiş olmasına rağmen fesih bildiriminde gerekçe olarak istihdam fazlalığı ibaresi yazıldığını, bu hususun geçerliliği olmadığı gibi feshin son çare olması ilkesinede uyulmadığını, davacıya herhangi bir alternatif iş teklif edilmediği gibi haksız ve geçersiz fesih yapıldığını iddia ederek feshin geçersizliğine ve davacının işine iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan Dönper Danışmanlık Hiz. Ltd. Şti. vekili; davalı ... Danışmanlık şirketinin Huawei şirketine danışmanlık hizmeti verdiğini, işveren sıfatının ve husumet ehliyetinin bulunmadığını, Huawei şirketi nezdinde çalışan personelin maaş, sigorta primi, muhtasar vergilerinin ve diğer özlük işlerinin gerektirdiği ödemelerin yapılmasından gerekli belgelerin hazırlanarak ilgili kurumlara sunulmasından sorumlu olduğunu, davacının Huawei şirketi ile bir proje nedeniyle ve bu projenin süresi ile sınırlı olarak belirli süreli iş sözleşmesiyle istihdam edildiğini, iş hacmindeki daralma nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, fesih bildiriminin diğer davalının 17.10.2014 tarihli talimatı doğrultusunda yapıldığını savunarak davanını reddini talep etmiştir.

Davalılardan Huawei Telekomünikasyon Dış. Tic. Ltd. Şti. vekili; davalı Huawei şirketinin Türk Telekom A.Ş' den aldığı Fibercity ve Wimax alt yapı projesinde davalılardan Dönper Ltd.Şti' den danışmanlık ve mühendislik hizmeti aldığını, davacının bu kapsamda Dönper şirketi tarafından idari işler çerçevesinde destek sağlamak üzere istihdam edildiğini, davacınının SGK kayıtları bakımından da Dönper şirketi nezdinde kayıtlı olmasının bu durumu ispatladığını, davalı Huawei şirketine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının asıl işvereni olan diğer davalıdan alınan hizmet ile yürütülen Wimax projesinde 6 kat nispetinde etki gösteren bir sipariş azalması kaydedildiğini, proje esasen 2013 yılı sonunda bitmesine rağmen derhal fesih imkanlarına başvurulmadığını, tüm personel için uygun bir bölüm olması halinde geçiş imkanı sağlandığını, 9 personele şirket içi başka bölümlere geçiş sağlandığını, müsait kadroların şeffaf bir şekilde şirket içi web portalında tüm personelin bilgisine sunulduğunu, 2014 yılının 10 ayı boyunca mevcut personele yeni iş imkanlarının yaratılmaya çalışıldığını, davacının projelerin sona ermesiyle iş yerinde fiilen her hangi bir iş yapamaz hale geldiğini, Wimax BCO, Internet Firewall, Server Storage ihalelerine makul teklifler verilmiş olmasına rağmen davalının lehine sonuç alınamadığını, 2014 Ekim ayına gelindiğinde kısa vadede yeni iş imkanlarının yaratılmasının olanaksız olduğunun anlaşıldığını, bunun üzerine davacının işvereni Dönper şirketine 22.10.2014 tarihli ihtarname ile Wimax ve davacının görevlendirildiği Fibercity projelerinin sonlandırıldığı, bu kapsamda herhangi bir faturalama yapılması halinde sorumluluk kabul edilemeyeceğinin ihtar edildiğini, davacının iş akdininde bu geçerli sebeple sona erdirildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, davalı iş yerinde davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığı, işgücü fazlalığı oluştuğunu ispat edecek bir delili dosyaya sunulmadığı, davacının işyerinde çalışma olanağının ortadan kalkmadığı, fesih için geçerli bir sebebin oluşmadığı ve davacıya iş sözleşmesinin feshi dışında, görev yeri değişikliği veya başka bölüm/departmanlarda çalıştırma olanağının araştırıldığına ilişkin dava dosyasında herhangi bir delil bulunmadığı, davalı şirketin ilgili projesinden ve diğer projelerinden ekonomik açıdan olumsuz etkilendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı ... şirketi yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, davalı Huawei şirketi yönünden ise feshin geçersizliğine ve davacının davalı Huawei şirketi nezdinde işine iadesine karar verilmiştir.

Ç)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Huawei şirketi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D)İstinaf Sebepleri:

Ç)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Huawei şirketi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D)İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda; davacı ile husumeti bulunmayan müvekkil şirket aleyhine hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, bir an için müvekkil şirketin husumet yönünden sorumlu olduğu varsayımında dahi, müvekkil şirketin feshin mali sonuçlarından diğer davalı ... Ltd. Şti ile müteselsil olarak sorumlu tutulması gerektiğini, bu minvalde verilen bir işe iade kararında, feshin mali sonuçları açısından muhakkak davalı şirketlerin sorumluluk esaslarının belirtilmesi gerektiğini, sadece bu cihetle dahi, yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını ve yeniden hüküm tesis edilmesi gerektiğini savunmuştur.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... Şirketi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı Huawei şirketi vekili tarafından süresinde, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

G)Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davalılar tarafından feshin geçerli nedene dayandığı somut ve inandırıcı delillerle kanıtlanmadığından mahkemece yukarıda özetlenen gerekçeyle feshin geçersizliğine ve davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek davacının davalılardan Huawei Telekomünikasyon Dış Tic. Ltd. Şti. nezdinde işe iadesine karar verilmesi isabetli ise de, kayden işveren olarak görünen ve muvazaalı işlemin tarafı olması nedeniyle kendine menfaat sağlayamayacak olan diğer davalı ... Danışmanlık Hizmetleri Ltd. Şti’nin işe iade kararının mali sonuçlarından diğer davalı Huawei Telekomünikasyon Dış Tic. Ltd. Şti. ile birlikte sorumlu tutulması gerekirken sorumlu tutulmaması ve lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkeme'sinin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının Huawei Telekomünikasyon Dış Tic. Ltd. Şti. nezdinde İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı Huawei Telekomünikasyon Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminattan her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacı tarafından yapılan 298,40 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL ücreti vekaletin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine

Kesin olarak oybirliği ile 27/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14036, Karar No: 2010/10221, Tarih: 14.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14036 E.  ,  2010/10221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Tur. Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 19/09/2003 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... Tur. Tic. Ltd. Şti. Vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalı ... Ticaret Ltd Ş'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ... Ticaret Ltd Ş'nin diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... Ticaret Ltd Ş tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davalıların sahibi ve sigortacısı olduğu aracı kiralayan yabancı uyruklu kişinin, 24.06.2002 günü, araç giremez işareti bulunan yola girerek 9 yaşındaki davacı küçüğe çarparak sol bacağının kırılmasına neden olduğu, olayda davalı şirkete ait araç sürücüsünün 6/8 oranında kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olay tarihi, paranın satın alma gücü ve yukarıda ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.500,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1/b bendinde yer alan “…5000,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…2.500,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci paragrafında yer alan “…277…” ve “…265…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…142,04…” ve “…129,84…” sayı dizilerinin yazılmasına; kabul edilen manevi tazminat nedeniyle davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin dördüncü paragrafında yer alan “…600…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…575,00…” sayı dizisinin yazılmasına; reddedilen manevi tazminat nedeniyle davalılardan ... Ticaret Ltd Ş yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin beşinci paragrafında yer alan “…600…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…575,00…” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin yedinci paragrafında yer alan “…41,15…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…20,58…” sayı dizisinin yazılmasına, davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalı şirketten peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.