muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7466, Karar No: 2010/3898, Tarih: 05.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7466 E.  ,  2010/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten ...'a velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 01/11/1999 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/01/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar ile davalılardan ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, depremde yıkılan binanın altında kalarak yaşamını yitiren desteğin ölümü ve ev eşyasının zarar görmesi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

17/08/1999 günü meydana deprem nedeniyle, davacıların kiracı olarak oturdukları bina tamamen yıkılarak enkaz haline gelmiştir. Davacılardan ...'ın eşi, diğer davacının annesi ve kardeşi olan ... ile oğlu ... yaşamını yitirmiştir. Davalılardan yüklenici ... ile diğer davalı projeyi çizen ve teknik uygulama sorumlusu olan ..., binanın yapımında kusurlu davrandıkları ve imar düzenlemelerine uygun davranmadıkları gerekçesiyle cezalandırılmışlardır. Yerel mahkemece alınan bilirkişi raporlarında, olayda davalıların toplam kusur oranlarının % 40, deprem şiddetinin olayda % 40 oranda etkili olduğu; bazı raporlarda ise, davalılara aynı oranda kusur verilmekle birlikte % 50 kusur, önceden düşünülemeyen olgulara verilmiştir.

Yerel mahkemece benimsenen destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporu davalıların % 40 kusur oranına göre hazırlanmış, deprem şiddetine verilen kusur oranı sorumluluk dışı tutulmuştur. Ölenlerin oturduğu binada, depremin şiddeti nedeniyle belirli bir oranda hasar meydana gelmesinin kaçınılmaz olduğu değerlendirilerek, belirlenen tazminattan Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince uygun bir tutarda indirim yapılması sadece bina ve eşya zararına ilişkindir. Aynı kuralın destekten yoksun kalma tazminatlarında da uygulanmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Bu nedenle depremin şiddetine verilen kusur oranında destekten yoksun kalma tazminatından indirim yapılması yerinde değildir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, saptanan destekten yoksun kalma tazminatlarından, deprem şiddetine verilen kusur oranında indirim yapılmış olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, saptanan destekten yoksun kalma tazminatlarından, deprem şiddetine verilen kusur oranında indirim yapılmış olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. maddesi gereğince dayanışmalı (müteselsil) sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret nedeni ortak olan davalılar yararına tek avukatlık ücreti takdir edilir. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin yukarıda açıklanan düzenlemesi gereğince, haklarındaki ret nedeni aynı olan dayanışmalı sorumlu davalılar yararına ayrı ayrı avukatlık ücreti takdir edilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

c)Davacılardan ..., dava açarken saklı tuttuğu fazlaya ilişkin maddi tazminat istemini 25/12/2008 günlü ıslah dilekçesi ile artırarak olay gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile alınmasını istemiştir.

Tazminat hukuku ilkeleri gereğince, haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek bulunması durumunda, hükmedilecek tazminatlara olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir.

Yerel mahkemece, davacılardan ...'ın ıslah dilekçesi ile artırdığı tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesini istediği gözetilmeyerek, ıslah ile artırılan tutara, olay günü yerine ıslah gününden itibaren faiz yürütülmüş olması yanlış olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalılardan ...'in diğer temyiz itirazına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın özelliği, faiz başlangıç günü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, her bir davacı yararına takdir edilen 6.000,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

Dava konusu olayın özelliği, faiz başlangıç günü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, her bir davacı yararına takdir edilen 6.000,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a, b ve c) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacılar yararına, (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... yararına BOZULMASINA; davacılar ile davalılardan ...'in öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 05/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1436, Karar No: 2018/5943, Tarih: 27.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1436 E.  ,  2018/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında yapılan vergi incelemesi sonucunda İzmir Grup Başkanlığının vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile 26.07.2012 tarihli mütalaasında, defter belge ibraz etmemek suçundanda dava açılması talep edilmesine rağmen bu suçla ilgili dava açılmamış ise de, bu hususta Cumhuriyet savcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

İzmir Grup Başkanlığının vergi suçu ve vergi tekniği raporlarıyla 26.07.2012 tarihli mütalaası ile sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve 2011 yılında incelenmek için istenen defter ve belgeleri ibraz etmediği belirtilerek 213 sayılı VUK'nın 359/a-2, 359/b-1 maddeleri uyarınca dava açılması istenmesine rağmen; 06.03.2014 tarihli iddianame ile sanık hakkında "2006, 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek ve muhteviyatı itibarıyla sahte belge kullanmak suçlarını işlediği iddiası ile 213 VUK'nın 359/a-2, 359/b maddeleri uyarınca dört kez cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1-2. maddesinde düzenlenen sahte belge kullanmak, düzenlemek ve bastırmak suçları ile 359/a-2. maddesinde düzenlenen "muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma" suçunun birbirinden farklı ve bağımsız suçlar olduğu ve sahte belge düzenlemek suçu ile muhteviyatı itibariyle sahte fatura kullanmak suçunun birbirine dönüşmeyeceği, her takvim yılının kendi içinde teselsül eden ayrı ayrı suçlar olduğu; 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanmak suçu bakımından bulunmadığı gözetilmeksizin, hükmün gerekçesinde sanığın eyleminin

"muhteviyatı itibarıyla sahte ve yanıltıcı belge kullanmak" suçunu oluşturduğu kabul edilip "sahte fatura düzenlemek veya kullanmak" suçlarına ilişkin 213 sayılı Kanun’un 359/b maddesi uyarınca tek hüküm kurulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36424, Karar No: 2015/733, Tarih: 26.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/36424 E.  ,  2015/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A) 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. Maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

İnceleme konusu somut olayda, temyiz dışı sanık ...'in talimatla alınan savunmasında bildirdiği son adresi “.. Mah., .. Sokak, .. apt., No:.. Daire:.. ../... ” olmasına karşın sanık ...'ın bu son adresine tebligat çıkarılmadan doğrudan yerleşim yeri adresi olan “.. mah.,.... sokak, No:.. İç kapı no:.. ../Bursa” adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılan tebligat geçersiz olduğundan;

Öncelikle temyiz dışı sanık ...'in son adresi olan “.. Mah., ,, Sokak, ,, apt., No:,, Daire:,, ,,r/İstanbul” adresine gerekçeli kararın tebliğe çıkarılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde ise yerleşim yeri adresi belirlenerek gerekçeli kararın bu adrese tebliği ile buna ilişkin tebliğ evrakının ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi amacıyla mahalline iade edilmek üzere

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Dosyada bulunan nüfus kayıt örneğinden katılan Ramazan Özenç'in hüküm tarihinden önce 25.01.2013 tarihinde öldüğünün ve bu nedenle yokluğunda verilen hükmün tebliğ edilemediğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılma hükümsüz kalmış olup mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları bulunduğundan katılan ...'in yasal mirasçıları belirlenerek, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu açıklamalı davetiye ile hükmün yasal mirasçılara tebliğ edilmesi ve temyiz dilekçesi vermeleri halinde de dilekçelerin dosyaya eklenmesinin sağlanması için dosyanın mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20501, Karar No: 2015/2558, Tarih: 16.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/20501 E.  ,  2015/2558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen bütün itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Belediye Başkanlığı'na iadesine,16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23491, Karar No: 2014/7217, Tarih: 11.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/23491 E.  ,  2014/7217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/71906 ADANA 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 06/10/2009 – 2009/614 esas ve 2009/985 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/203, Karar No: 2012/5491, Tarih: 01.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/203 E.  ,  2012/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.825.00 TL'nin 20.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı vekili; davalı tarafından 02.04.2010 tarihinde ... asfaltı üzerinde bulunan yere yeni hat bağlama çalışmaları yapılırken hatlara verilen yüksek faz ve kesintiler nedeniyle davacı kuruma ait fotokopi makinesinde arıza meydana geldiğini bu nedenle şebeke problemlerinden dolayı meydana gelen 1.825,00 TL zararın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu alacağın elektrik aboneliğine bağlı elektrik sağlama hizmetinin ayıplı olarak yerine getirilmesinden dolayı davacının kullandığı fotokopi makinesinin kullanılamayacak şekilde arızalanmasından kaynaklandığı, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığına göre davaya bakmakta Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un Amaç başlıklı 1.maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde "Bu kanun, 1.maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir. Anılan kanunun 3. maddesinde ise “ Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti, Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında mal sunan gerçek veya tüzel kişileri, Tüketici; bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır.Bir hukuki işlemin 4077 sayılı kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için, yasanın amacı içerisinde yukarıda da tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda; davalı tarafından yapılan yeni hat bağlama çalışmaları sırasında hatlara verilen yüksek faz ve kesinti nedeniyle davacı Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün hizmet binasında kullanılan fotokopi makinesinin arızalanması nedeniyle meydana gelen 1.825 TL zararın tahsili talep ve dava edilmektedir. Davacı kurumun hizmet verdiği binada bulunan makinede meydana gelen zararın dava konusu yapılmasına göre; davacı idare, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3.maddesine göre tüketici sıfatına sahip değildir.Bu durumda davaya bakma genel mahkemelerin görevindedir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmeseler dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Bu durumda mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken tüketici mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6970, Karar No: 2015/4391, Tarih: 08.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6970 E.  ,  2015/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, KİT kapsamında olan müvekkil kurumunun bina ve eklentilerinin temizlik işinin ihale yöntemiyle temizlik şirketlerinden satın alındığını, ihaleyi alan firmanın da kendi çalıştırdığı işçilerle bu hizmeti vermekte olduğunu, kendi işçileri açısından doğacak sorumlulukları da bu firma tarafından yerine getirildiğini, dava dışı ... adlı temizlik işçisinin de müvekkili kurumun temizlik işlerini üstlenen davalı şirket bünyesinde 15.02.1999 tarihinde işe girdiğini ve 15.01.2004 tarihinde davalı firma tarafından işten çıkarıldğını, bunun üzerine dava dışı ... tarafından işçilik alacaklarının tahsili amacıyla ... İş Mahkemesinde 2006/605 E ve 2010/1187 E sayılı davalar açıldığını, 2006/605 E sayılı dosyasındaki ilama dayalı olarak ...'nün 2012/1534 sayılı dosyasında yapılan icra takibi sonrası 25.05.2012 tarihinde 5.862,63 TL ödeme yapıldığını, 2010/1187 sayılı dosyasındaki ilama dayalı olarakta ayrıca ...'nün 2012/2172 sayılı dosyasında da yapılan icra takibi neticesinde 18.07.2012 tarihinde 2.954,11 TL ödeme yapıldığını, taraflar arasında imzalanan sözleşmelerin ilgili maddeleri gereği müvekkil kurum tarafından dava dışı ...'e müvekkili ödenen bedelin davalı şirket tarafından sözleşmelerde belirtilen sözleşme faizi ile birlikte kuruma ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, rücuen alacak taleplerinin sözleşme faizi ile birlikte karar altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ...'nin 2010//1187 E sayılı dosyasının müvekkiline ihbar edildiğini, dava dışı işciye müvekkil şirkette çalıştığı dönemlere ilişkin kıdem tazminatının ödendiğini, diğer dava dosyasının müvekkiline ihbar edilmediğni, temerrüt şartının bu itibarla gerçekleşmediğini, davacının yasal faiz oranı aşan miktarda faiz isteminde bulunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu uyuşmazlıkta davacı kurumun, alt yüklenicileri nezdinde çalışan işçi tarafından işçilik alacakları ödenmediği gerekçesiyle açılan davanın muhatabı olduğu, davacı tarafından yapılan ödemelerinin taraflar arasında yapılan sözleşmeler, hizmet işleri genel şartnamesinin mevzuat başlıklı 12. maddesi, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun ilkeleri Başlıklı 4. maddesinin 3. Fıkrası, 4857 sayılı İş Kanunu'nun ve BK'nın hükümlerinin değerlendirilmesi sonucu, davacının, davalı nezdinde çalışan işçi tarafından açılan dava sebebiyle ödediği işçilik alacaklarını taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesine istinaden rücu isteminin yerinde olduğu gerekçesiyle, ödeme tarihlerinden itibaren ticari faizi ile birlikte kısmen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.