muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5458, Karar No: 2015/46236, Tarih: 17.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/5458 E.  ,  2015/46236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde gelmedikleri ve geçerli mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e)

bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10681, Karar No: 2011/3682, Tarih: 31.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10681 E.  ,  2011/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.05.2009 tarih ve 2004/168 - 2009/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ...vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Gemsan Şirketine ait tersanede diğer davalıya ait tankerin 13.02.1997 tarihinde yanması sonucu müvekkiline ait tersane ve yüzer havuz ünitesinde hasar onarımı ve temizlikten doğan 2.500.000.000TL zarar olduğunu, 22.02.1997 tarihine kadar yangın ve patlama tehlikesi nedeniyle tersaneye elektrik verilemediğini, büyük havuzda bulunan ve tamiri bitirilen Komandor adlı geminin planlanan tarihte denize indirilemediğini, 15.02.1997 tarihinde havuza alınması planlanan Cenk adlı geminin 24.02.1997 tarihinde havuza alınabildiğini, büyük havuzda 9 günlük iş kaybı meydana gelip günlüğü 7.000 USD’den toplam zararın 63.000USD olduğunu, küçük havuzda bulunan Topkapı adlı gemide ise 8 gün çalışılamayıp günlüğü 3.000 USD’den 24.000USD kar kaybı bulunduğunu, havuzların çalışamamasından doğan toplam 87.000 USD kâr kaybı zararından davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan meblağların faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili, temizlik çalışmalarını müvekkilinin yaptığını, davacının kar kaybı zararı bulunmadığını, davacının zarar kalemlerini ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, gerçek zararın saptanması amacı ile bozma ilamında açıklığa kavuşturulması istenen hususların davacı tarafça tam olarak açıklanamadığı, davacının sigortadan para almadığı, 13.03.1997 tarihli tespit raporunda bina hasarı ve onarımı için gereken harcamaların uzman bilirkişiler tarafından 19.02.1997 tarihli keşif sonucu belirlenmesi nedeniyle bina hasarlarının onarımı için davacının 250,00 TL zararı

olduğu, kazadan kaynaklanan kirlenme nedeni ile yapılan temizlik masraflarına ilişkin 10.03.1997 tarihli 86,25 TL’lık fatura dışında başka belge ibraz edilmediği, davacının küçük havuz için kar kaybına uğradığını ispatlayamadığı, dosyadaki yazışmalardan büyük havuzun 15.02.1997-20.02.1997 tarihleri arasında 5 gün boyunca kullanılamadığı, Cenk isimli geminin bu süre içinde havuza alınamamasından dolayı davacının günlük 7.000 USD'den toplam 35.000 USD kar kaybı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 86,25 YTL havuz temizliği gideri, 250,00 YTL olay nedeni ile binada oluşan hasar olmak üzere 336,25 YTL ve büyük havuzun çalışmaması nedeniyle meydana gelen kar kaybı zararı 35.000 USD’nin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı DİTAŞ’den tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ...vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ...vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı ...vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 382,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 88,20 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21365, Karar No: 2012/11626, Tarih: 31.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/21365 E.  ,  2012/11626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma bir kimsenin menkul bir malının cebir, şiddet veya tehdit kullanılarak alınmasıdır. 765 sayılı TCK'nın 495/1. maddesine göre “Failin menkul bir malın zilyedine veya cürüm mahallinde bulunan bir başkasına karşı cebir kullanılarak veya tehdit ederek bir malı alması gerekmektedir.” Aynı kanunun 495/2. madde ve fıkrasında “Bir malın yağmalanması esnasında veya akabinde fiili icra veya itmam etmek veya malı kaçırmak yahut kendisi veya şerikini cezadan kurtarmak için mal sahibine veya vaka mahalline gelen başkasına karşı cebir ve şiddet veya tehdit icra eden kimse hakkında da aynı ceza hükmolunur.” denilmektedir. Bu fıkrada tanımlanan suç, “Yağmaya dönüşen hırsızlık”, “Dolaylı yağma” vs. şekillerde isimlendirilmektedir.

Hırsızlığı icra etmek veya tamamlamak veya malı kaçırmak ya da cezadan kurtarmak maksadıyla hırsızlık esnasında veya akabinde cebir veya tehdide başvuran failin eylemi yağmaya dönüşmekte ve kendisi de bir yağmacı gibi cezalandırılmaktadır. Yağmaya dönüşen hırsızlık bir başka suçun nitelikli veya özel şekli değildir. Suç üstü rastlanan “Hırsızlık esnasında veya akabinde yağma” ya eşit ceza vermek suçun özel koşulunu oluşturur. Bu suç kendine özgü bir yapı içerip yağmanın tipe uygun eylem unsurunu oluşturan cebir/tehdit ve alma, burada farklı bir zamansal sınırlama içerisinde birleşmektedir. Failin bir şeyi alacağı anda fark edilip, kaçmak istediği sırada yakalamaya çalışan mağdura ya da üçüncü şahıslara zor kullanması da hırsızlık suçunu yağma suçuna dönüştürmektedir.

Somut olaya gelince;

Somut olaya gelince;

Gece vakti saat 21.00 sıralarında yakınan ...’ın sokakta park halinde duran otomobilini, kablolarını söküp düzkontak yapmak suretiyle çalmaya kalkıştığı sırada, kendisine engel olmaya çalışan yakınan ...’a otomobilden inerek bıçak çeken, adı geçen yakınanın tabancasını çıkartıp göstermesi üzerine olay yerinden kaçan sanığın eyleminin, bir malın çalınması ya da çalınmaya kalkışılması esnasında veya akabinde kendisi cezadan kurtarmak için mal sahibine veya vaka mahalline gelen başkasına karşı cebir ve şiddet veya tehdit icra etmek biçiminde gerçekleştirilmiş olması nedeniyle, 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesi yollamasıyla 497/1. maddesinde tanımlanan dolaylı yağma suçunu oluşturduğu, ancak 5237 sayılı TCK’nda dolaylı yağma suçu öngörülmemiş olması nedeniyle sübut bulan eylemin anılan Yasanın 142/1-b,143/1,35/2,53,151/1,(53), 106/2-a,53. maddelerine uyan hırsızlığa kalkışma, mala zarar verme ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden,yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 31/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15853, Karar No: 2012/14465, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15853 E.  ,  2012/14465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Niğde Sulh Hukuk ve Vize Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

TMK.nun 411. Maddesine göre "vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerin aittir." Diğer taraftan yine TMK.nun 22. maddesine göre " Bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz"

Dosya kapsamındaki Vize Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararının dayanağı olan nüfus kaydındaki adresin cezaevi adresi olduğunun anlaşılması ile hükümlüye ait mahkumiyet kararında gösterilen adrese göre cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin " Cumhuriyet Mah. Kıyı Köyü No:71 Vize/Kırklareli" adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Vize Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Vize Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2658, Karar No: 2016/2630, Tarih: 17.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/2658 E.  ,  2016/2630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Eylem dosya kapsamına uygun olarak suç ismi de doğru yazılmak suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı kabul edildiği halde, TCK'nın 103/1. maddesi yerine 103/2. maddesi yazılıp ayrıca 3 yıl hapis yerine, 3 hapis yazılması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1358, Karar No: 2019/2949, Tarih: 19.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/1358 E.  ,  2019/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 07.11.2017 tarih, 2015/12966 Esas, 2017/7633 Karar sayılı geri çevirme kararının gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, yurt dışında ikamet eden Türk vatandaşlarına yapılacak tebligat işlemleri, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 25 ve 25/A maddeleri ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 38-41 ve 43. maddeleri hükümlerine tabidir. Tebligatı çıkaran merciin bağlı olduğu Bakanlık ve Dışişleri Bakanlığı vasıtasıyla yurtdışına gönderilen tebligat evrakı, yabancı ülkede ikamet eden Türk vatandaşına tebliğ edilecek ise, tebligat işlemi 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 25. maddesi hükmüne göre yabancı ülkenin yetkili makamı vasıtasıyla yapılabileceği gibi, aynı Yasa’nın 25/a maddesi uyarınca yabancı ülkedeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu vasıtasıyla da yapılabilir. Tebligat işlemi, 7201 sayılı Yasa’nın 25/a maddesine göre yapılacaksa, muhataba önce bir bildirim yazısı gönderilir. Bildirimde, tebliğin konusu ile hangi mercii tarafından çıkarıldığı bilgileri ve 30 gün içinde Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurmadığı takdirde tebligatın yapılmış sayılacağı ihtaratı yer alır. Bu bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatına uygun şekilde gönderilir ve bildirimin muhataba tebliğ edildiği bir tutanak düzenlenerek belgelendirilir. Muhatap, bildirimin yapıldığı tarihten itibaren 30 gün içinde Türk Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna gelip tebligat evrakını almaz ise, tebligat 30. günün bitiminde yapılmış sayılır.

Somut olayda, bildirim yazılarının Alman mevzuatına göre davalılar ... ve ...’ın adreslerine iadeli taahhütlü olarak gönderildiği, Alman posta görevlisince davalı ...’ın adreste bulunamaması nedeniyle bildirim yazısının iade edildiği, davalı ...’ın ise o sırada evde bulunamadığından dolayı bildirim yazısını postaneden teslim alması için posta kutusuna bir not bırakıldığı ancak bildirim yazısının adı geçen tarafından mevzuatta öngörülen süre içerisinde (7 iş günü) postaneden teslim alınmadığı, bunun üzerine de posta idaresince bildirim yazısının Konsolosluğa iade edildiği anlaşılmıştır. Bu durumda davalılar ... ve ...’a tebligat yapıldığından bahsedilemez. Hal böyle olunca adı geçen davalılara gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyize cevap sürelerinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4333, Karar No: 2021/426, Tarih: 20.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/4333 E.  ,  2021/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma, tefecilik

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Katılan vekilinin her iki sanık hakkında verilen beraat hükümlerine, sanık ... müdafinin ise yalnızca adı geçen sanık hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

I- Sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

A)Sanık ... hakkında 2009 takvim yılı sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden;

Sanığın POS tefeciliği faaliyetlerini gizlemek amacıyla 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarını işlediği iddia edilen kamu davasında; vergi raporunda belirtilen ve nakit para karşılığı kredi kartı kullanılan şahısların ifade tutanaklarının dosya içerisinde bulunmadığı, mükellef şirketin 5 farklı mükellefin 29 adet fatura karşılığı 469.973,42 TL tutarında faturasını kullandığı, 7 farklı mükellefe ise 91 adet fatura karşılığı 563.000,00 TL tutarında fatura düzenlediği telefon ve kontor alışverişi yapan mükelleflerin faaliyetlerinin gerçek olup olmadığına dair araştırma yapılmadığı, ayrıca sahte fatura kullanılan dönemde mükellef şirketin yetkilisine dair ticaret sicili kayıtlarının da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1- Mükellef şirkete sahte fatura düzenleyen ve mükellef şirketin faturalarını kullanan mükellef/mükellefler hakkında vergi inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

3- Sahte olduğu iddia olunan faturaları mükellefe düzenleyen ve mükellefin düzenlediği faturaları kullanan şirket yetkilileri ya da şahısların CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması ve verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- 21.04.2010 tarihli karar ile sanık ... Kocadayfnın müdürlükten istifasının kabulüne, diğer sanığın ise şirket müdürü olarak atanmasına karar verildiği hususu dikkate alınarak, ticaret sicil kayıtlarının temini ile yukarıda 3. maddede bahsi geçen eksikliğin de giderilmesi sonrası mükellef şirketin 2009 takvim yılında fiilen işlerini yürüten kişinin tespit edilip sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat kararı verilmesi,

B) Sanıklar hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden ;

1- Sanıkların POS cihazları aracılığıyla 2009 takvim yılında kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarını komisyon alarak karşıladıkları iddia edilen kamu davalarında; vergi tekniği raporunda, kredi kartı kullanılan şahısların yüzde 3 komisyon kesintisi ile nakit ihtiyaçlarını giderdiklerine dair beyanda bulunduklarının ve haricen yapılan araştırmada da bu hususun teyit edildiği belirtilmesine rağmen, söz konusu ifade tutanakları ve haricen yapılan araştırma tutanak/ları dosya içerisinde bulunmadığı gibi kredi kartları kullanılan şahısların kovuşturma ve soruşturma aşamasında da ifadelerine başvurulmadığının anlaşılması karşısında, denetmenlikçe düzenlenen ifade tutanaklarının ve tefecilik faaliyetine ilişkin haricen yapılan araştırma sonucu düzenlenmiş tutanak/ların temini ile kredi kartları kullanılan kişilerden kanaat oluşturacak sayıda kişinin tanık olarak beyanlarına başvurulması ve tanıklardan sanıklar ile aralarındaki ticari ilişkinin ayrıntılarının, yapılan işlemler için sanıklara komisyon ödeyip ödemediklerinin sorulması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de ; sanıkların, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret fiillerinin, hem TCK’nin 241. maddesinde düzenlenen “tefecilik” suçunu hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen “gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme” suçunu oluşturması; TCK'nin 241. maddesinin genel ve 5464 sayılı Kanun'un 36. maddesinin özel norm niteliğinde olması karşısında; “özel normun önceliği” kuralı gereğince, sanıklar hakkında zincirleme olarak 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen "gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme" suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2015 tarih ve 2015/89 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “2009 takvim yılı sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından kamu davaları açılmış ise de; 06.02.2014 tarih ve 2014-A-2425/3 sayılı Vergi Suçu Raporu ile bu rapora atıfta bulunan 11.04.2014 tarih ve 2014-M-59 sayılı Malatya Grup Başkanlığı 1 Nolu Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının sanık ... hakkında verildiği sanık ... hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı dikkate alınarak; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın sanık ... hakkında verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321.maddesi uyarınca sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü yönünden diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 20.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.