muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29341, Karar No: 2012/29907, Tarih: 25.12.2012

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür..

Dava konusu taşınmaz davacının eşi olan dava dışı ... adına kayıtlı olup, su aboneliği davacı adına yapılmış ve abone yapılırken de kendisinden 2.112,0 TL tahsil edilmiştir. Somut olayda tartışılması gereken husus, iskan izni alınan yere abonelik yapılması sırasında kanal katılım bedeli alınıp alınamayacağı hususundadır. Mahkemece yasa hükmü yanlış yorumlanarak dava konusu konutun dava dışı, davacının eşi ... adına kayıtlı olduğu, kanal katılım ve şebeke bedelinin yasal yükümlüsünün konutun maliki olduğu, dolayısıyla tapu malikine ait olduğu, davacının konutun maliki olmadığı, dolayısıyla taraf ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa davacı, su abonesi yapıldığını, kanal katılım bedelinin iskan tarihinden önce inşaat ruhsatı aşamasında inşaatı yapan yükleniciden tahsil edildiğini, buna rağmen kendisinden su abonesi yapılırken kendisinden kanal katılım ve şebeke bedeli tahsil edildiğini, ödediği bedelin haksız olduğunu belirterek ödediği bedelin tahsilini istemiştir. Dava konusu yere hizmet götürüldüğü hususunda bir uyuşmazlık bulunmadığına ve davalı 2012/29341-29997

davacıyı su abonesi yaptığına göre davacı ödediği bedelin haksız olduğunu belirterek dava açma hakkına sahiptir. Kanal katılım ve şebeke bedeli ödeyerek bunu geri isteyen abonenin malik olup olmamasının ve aboneliğin iskan tarihinden önce veya sonra olmasının bir önemi yoktur. Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilerek davacının ödemesi gereken kanal katılım ve şebeke bedeli miktarının tespiti ile sonucuna uygun olarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12633, Karar No: 2024/15547, Tarih: 23.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12633 E.  ,  2024/15547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1554 E. 2022/2951 K.

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

SUÇLAR TARİHİ : 02.12.2017

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli kararıyla, suça sürüklenen çocuğun anılan suçtan beraatine hükmedilmesine ilişkin, hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi sonucunda, ilk derece mahkemesi hükmünün bölge adliye mahkemesince kaldırılarak yapılan yargılama akabinde 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/2, 62, maddeleri gereği suça sürüklenen çocuğun 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca bahsi geçen hükmün temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, "dosyadaki delillere göre suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğine, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 145 maddesinden yaralandırılması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'in ikâmetinin eklentisi niteliğindeki bahçesine direksiyon kilidinden kilitlenerek park edilen suça konu ...plaka sayılı motosikletin gündüz vakti çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, ...numaralı hattan bir erkek şahsın yaptığı ihbar üzerine suça konu motosikletin 03.12.2017 tarihinde,...Mahallesi, 2343. Sokak'ta, ... Apartmanı'nın bahçesinde saat 13.10 sıralarında kabloları kesik ve hasarlı vaziyette kolluk tarafından bulunduğu, suça konu motosikletin yakıt deposu kaporta dış yüzeyinden elde edilen parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğu tespit edilerek suça sürüklenen çocuğa ulaşıldığı, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda... Ortaokulu'nun yanındaki bir parkta arkadaşı ... ile oturduğu sırada, dar olan bir ara sokakta terk edilmiş vaziyette bulunan suça konu motosikleti, çocukların oynadığını görmesinin akabinde alıp, hemen yan taraftaki binanın bahçesine koyduğunu ve bu olayı polise kendisinin ihbar ettiğini. başına bir olumsuzluk gelmemesi için ihbar sırasında adını söylemediğini savunduğu, tanık ...’in ise; "...ile arkadaş olduklarını; ancak... Ortaokulu'nun yanındaki parka hiç gitmediklerini, suça sürüklenen çocuğun anlattığı olayın yaşanıp yaşanmadığını hatırlamadığını" ifade ettiği, dosya içerisindeki Adli Tıp Kurumu Ses ve Görüntü İnceleme Şubesi'nin 12.11.2021 tarihli raporuna göre "ihbarda bulunan kişinin ses kaydı ile suça sürüklenen çocuk ...'in ses kaydının karşılaştırılması sonucunda ihbarda bulunan kişinin suça sürüklenen çocuk ... olmasının mümkün olduğunun" tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, bahsi geçen ihbarı yapan ...numaralı hattın suç tarihi itibariyle kime ait olduğu ve kim tarafından kullanıldığı hususu araştırılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, mahkûmiyet hükmünün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23188, Karar No: 2016/8193, Tarih: 23.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23188 E.  ,  2016/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece davacının kurumca kabul edilmeyen ve yeraltında geçtiği iddiası ile açtığı bu davada bozmaya uyularak yapılan yargılamada davacının yer altında çalıştığına ilişkin yapılan araştırmalarda herhangi bir yazılı belgenin bulunmayışı, davacıya teslim edilen malzeme ve koruyucu eşyaların olmaması, dinlenen tanıklar ve özellikle davacının dava tarihinden önce davalı Kurumca davadışı başka bir şirketin de denetlenmesi esnasında kendisinin beyanı ile muhasebeci olarak çalıştığına dair beyanı dikkate alındığında davacının davaya konu dönemde yer üstünde muhasebeci olarak çalışan kişilerden biri olduğu kabul edilmesine, davacının bildirilmeyen bir sürenin tespitini değil bildirilen sürelerin niteliği ile ilgili olarak dava açmış olmasına ve bu kapsamda davanın ispat edilemediği ve davalı kurum işleminin yerinde olduğu kabul edilmesine rağmen, davalı Kurum'a bildirilen çalışmaların tekrar tespitinde davacının hukuki yararı bulunmadığı gözetilmeksizin, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar vermek usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının tamamen silinmesine ve yerine,

“1-Davanın reddine,

2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 27,70 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 11,20 TL'nin mahsubu ile bakiye 16,50 TL’nin davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına,

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının tamamen silinmesine ve yerine,

“1-Davanın reddine,

2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 27,70 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 11,20 TL'nin mahsubu ile bakiye 16,50 TL’nin davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına,

4-Kendisini avukat marifetiyle temsil ettiren davalı kurum lehine karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca takdir edilen 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan tahsili ile davalı kuruma verilmesine” hükmünün yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10153, Karar No: 2010/12708, Tarih: 05.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10153 E.  ,  2010/12708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taraflar arasında imzalanan harici protokoller gereği Bodrum, Yalıkavak’ta bulunan taşınmaz üzerindeki mevcut üniteleri 99 yıllığına intifa hakkını devrederek davalıya kiraya verdiğini, davalının protokol hükümlerine aykırı davrandığını, aidatları ve kullandığı elektrik bedelini ödemediğini ileri sürerek taraflarca imzalanan protokollerin iptali ile elektrik bedelinden kaynaklanan 41.000,00 YTL alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Bodrum Mahkemelerinin yetkili olduğunu bildirerek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, kararın kesinleşmesinden sonra ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Bodrum Asliye Hukuk(Ticaret) Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı yada vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki, bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir.

Öte yandan yine aynı kanunun 22. maddesinde, tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir.

2010/10153-12708

BK 73.maddesi uyarınca para alacağı aksi kararlaştırılmadıkça alacaklının ikametgahında ödenir. Para alacağına ilişkin davalarda alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9. maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.1 1.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Somut olayda, davacı ile davalı ... arasındaki 10.9.1997 tarihli protokol ve bu protokolün devamında yapılan protokollerin 9. maddesi uyarınca ... Mahkemelerinin yetkili olduğu kararlaştırılmıştır. Bu yetki sözleşmesi uyarınca ve HUMK. 10.maddesi uyarınca ... mahkemeleri davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece aksine düşünülerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31909, Karar No: 2014/29749, Tarih: 15.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/31909 E.  ,  2014/29749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRIKHAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2010/397-2012/301

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, resmi tatil ve bayram tatili çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı avukatı, iş akdinin işveren tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı avukatı duruşmalara katılmasına rağmen herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kesin süreye rağmen davacı tarafın delillerini bildirmediği ve masraflarını yatırmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davaların kısa zamanda sonuçlandırılması, adaletin bir an önce tecellisi için, taraflarca veya Mahkemelerce yapılması gereken bir kısım adli işlemler sürelere bağlanmıştır. Bilindiği üzere bu sürelerin bazılarını kanun bizzat belirlerken bir kısmını işin özelliğine, tarafların durumlarına göre belirlemesi için hakime bırakmıştır. Kanuni süreler açıkça belirtilen ayrıcalıklar dışında kesindir. Bu nedenle HUMK’nun 159 (HMK) maddesinde açık hükmünde belirtildiği gibi kanunun tayin ettiği süreler hakim tarafından azaltıp çoğaltılamaz. Buna karşın, aynı yasanın 163. maddesine göre hakimin belirlediği süreler ise kural olarak kesin değildir. Hakim tayin ettiği süreyi henüz dolmadan azaltıp çoğaltacağı gibi, süre geçtikten sonra da tarafın isteği üzerine yeni bir süre tanıma yoluna da gidebilir. Bu takdirde verilen ikinci süre kesindir. Ancak, hakim kendi belirlediği sürenin kesin olduğuna da karar verebilir. Kesin sürenin tayin edilmesi halinde, karşı taraf yararına usulü kazanılmış hak doğacağı da kuşkusuzdur. Hemen belirtmek gerekir ki, ister kanun, isterse hakim tarafından tayin edilmiş olsun kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen bir işlemin bu süre geçtikten sonra yerine getirilmesine yasal olanak yoktur. Böylece kesin sürenin kaçırılması; o delile veya hakka dayanamamak gibi ağır sonuçları birlikte getirmekte, bazan davanın kaybedilmesine dahi neden olmaktadır. Bu itibarla geciken adaletinde bir adaletsizlik olduğu düşüncesinden hareketle, davaların yok yere uzamasını veya uzatılmak

istenmesini engellemek üzere konan kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır. Öncelikle, kesin süreye ilişkin ara kararı her türlü yanlış anlaşılmayı önleyecek biçimde açık ve eksiksiz yazılmalı, yapılacak işler teker teker belirtilmelidir. Bunun yanında verilen süre yeterli, emredilen işler, gerekli ve yapılabilir nitelik taşımalı, ayrıca hakim süreye uyulmamanın sonuçlarını açıkça anlatmalı, tarafları uyarmalıdır. Mahkemece tarafın yatırması gereken giderler kalem kalem tebligat ücreti, tanık masrafı olarak hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Öte yandan, kesin süre tarafların yanında hakimi de bağlayacağından uyulmaması halinde gereği hakim tarafından hemen yerine getirilmelidir.

Mahkemece, kesin süre verilmesine rağmen davacı tarafın delillerini bildirmediği ve masraflarını yatırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davacıya delillerini bildirmek ve masraflarını yatırmak üzere verilen sürelerde süreye uymamanın sonuçları açıkça anlatılmadığından kesin sürenin varlığından söz edilemez. Ayrıca, davanın açıldığı tarih itibarıyla İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanmakta olup, taraflar yargılama bitinceye kadar delilleri bildirebilirler. Usulde öngörülen kesin sürenin verilmediği anlaşılmakla, yukarıda belirtildiği şekilde usuli işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1413, Karar No: 2025/1943, Tarih: 14.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/1413 E.  ,  2025/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2164 E., 2024/100 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/482 E., 2022/362 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili; dava konusu 2002 ada 42 parsel sayılı taşınmaz Hazine adına kayıtlı iken 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 30. maddesi kapsamında Mazbut Yeni ... Vakfı adına tescil edildiğini, ancak taşınmazın vakıf yoluyla meydana gelen kültür varlığı olmadığını, kanuni şartların oluşmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... İdaresi vekili; taşınmazın aslının vakıf olduğunu ve vakıf yoluyla meydana getirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile; dava konusu taşınmazın vakıf taşınmazı olup vakıf yoluyla meydana getirildiği, eski eser mahiyetinde korunması gerekli kültür varlığı olduğu, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 30. maddesi gereğince taşınmazın vakfı adına tescili işleminde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın mazbut vakıf taşınmazı olup vakıf yoluyla meydana getirildiği, ayrıca taşınmazın vakıf kültür varlığı olduğu, 5737 sayılı Kanun'un 30. maddesindeki yasal koşulların oluştuğu, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece denetime elverişsiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verildiğini, bilirkişi raporunda taşınmazın rayiç değerinin de çok yüksek tespit edildiğini, öncelikle vakfın türünün, vakfiyenin tüm geldi kayıtlarının araştırılması gerektiğini, taşınmazın tapu kaydında vakıf şerhi bulunmasının tek başına taşınmazın vakfı adına tescili için yeterli olmayacağını, evveliyatı itibarıyla vakıfla ilişkili taşınmazların sadece zemin olarak vakfedilip daha sonraki dönemlerde kullanıcılar veya işgalciler veya sonraki malikler tarafından yapı yapılabildiğini, dolayısıyla taşınmazın vakıf yoluyla meydana getirildiğinin kesin olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İstanbul ili, Fatih ilçesi, ... Mahallesi ... Vakfından kök 2002 ada 25 parsel sayılı taşınmazın 05.02.1952 tarihinde kadastro yoluyla ..., ... ... Vakfından olan kök 2002 ada 24 parsel sayılı taşınmazın ise 05.02.1952 tarihinde kadastro yoluyla ... adına tespit ve tescil edildiği, intikal, taksim ve satış işlemleri sonucunda 25 parselin 13.06.2005 tarihinde, 24 parselin ise 28.04.2006 tarihinde ... İnşaat'a satış suretiyle devredildiği, 02.03.2007 tarihinde 24 ve 25 parselin tevhidi sonucu oluşan 2002 ada 42 parsel sayılı taşınmazda 18.05.2010 tarihinde kat irtifakı tesis edilerek 1, 2 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin Karaman İnşaat adına tescil edildiği, daha sonra anılan bağımsız bölümlerin 03.06.2015 tarihli trampa işlemiyle Hazine adına tescil edildiği, 16.11.2018 tarihinde ise 5737 sayılı Kanun kapsamında ... Camii Şerifi Vakfı adına tescil edildiği, tapu kayıtlarında 2. Grup Korunmaya Muhtaç Kültür Varlığı şerhinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince temyiz eden davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.