muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6524, Karar No: 2019/10578, Tarih: 04.07.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/6524 E.  ,  2019/10578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama (katılan sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, cinsel taciz, tehdit, hakaret (katılan sanık ...)

HÜKÜM :Katılan sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, cinsel taciz suçlarından beraati ile tehdit, hakaret suçlarından mahkumiyetine; katılan sanık ...'ün müsnet suçtan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında katılan sanık ... müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında hakaret suçundan doğrudan verilen 1800 TL para cezasının miktarı itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen beraat hükmünün delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verildiği ve sanık ...'e isnat edilen kasten yaralama suçuna dair ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu unsurların ve bu suçun sanık ... tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün delillerle soruşturma ve kovuşturmalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz incelemesini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu, fiilin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı anlaşıldığından katılan-sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı TCK'nın 105/1-2. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesine göre, sekiz yıllık asli dava zaman aşımı süresine tabi bulunduğu ve sanığın mahkemece yapılan sorgu tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında bu suçtan açılan kamu davasının zaman aşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilerek öncelikle CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24847, Karar No: 2015/26399, Tarih: 08.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/24847 E.  ,  2015/26399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, www.elookat.com isimli internet sitesinde satışa çıkardığı sibirya kurdu cinsi köpeği satın almak isteyen müştekiden 150 TL para istediği, müştekinin istenilen parayı posta havalesi yoluyla sanığa gönderdiği, sanığın parayı çekmesine rağmen köpeği göndermediği gibi daha sonra ortadan kaybolduğu, böylece sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığa yüklenen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri taktir ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2553, Karar No: 2022/3356, Tarih: 14.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2553 E.  ,  2022/3356 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Daire Başkanlığı’na bağlı “... Belediyesi Karadeniz Tiyatrosu”nda 01.09.2014-10.12.2017 tarihleri arasında aralıksız olarak “Sanatçı, Tiyatro Sanatçısı” olarak çalıştığını; sürekli tiyatro oyunculuğu yapmasına ve hiçbir zaman temizlik işinde çalıştırılmamasına karşın, kayıtlarda İŞKUR üzerinden temizlik işçisi olarak gösterildiğini, İŞKUR kapsamı dışında kalan sürelerde de aynı görevle çalışmaya devam ettiğini; bütün talimatların davalı yetkilileri tarafından verildiğini, çalışma şeklinin davalı tarafından belirlendiğini; muvazaalı biçimlerde kayıtlarda temizlik işçisi olarak gösterilen davacıya asgari ücret ödendiğini, davacının muvazaalı işlemler ile kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalıştırılmasının ve diğer işçilerle aynı ücreti ödenmesinin 4857/m.5’te öngörülen eşitlik-eşit işlem ilkesine aykırılık oluşturduğunu, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, aralıksız çalışmasına karşın bir kısım ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek muvazaanın tespiti ile davacının işe başlamasından itibaren tüm çalışması boyunca davalı ...’nin kadrolu oyuncuları gibi işlem görmesi gerektiğinin tespitine ve davacının fark ücret alacaklarını davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın husumet ve zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, davacının işkur işçisi olduğunu, davalı ...’de 01.03.2015-31.05.2015 tarihleri arasında 4734 sayılı Kanun kapsamında Hizmet Alımı suretiyle çalıştığını, bu süreler dışında ise işkur tarafından yürütülmekte olan Toplum Yararına Çalışma Programı kapsamında 01.02.2016-30.06.2016, 24.10.2016-27.12.2016, 27.03.2017-10.12.2017 tarihleri arasında çalıştığını, işkurun Toplum Yararına Çalışma Programı kapsamında iş akdinin 10.12.2017 tarihinde sona erdiğini, bu hususun davacıya 09.12.2017 tarihinde tebliğ edildiğini, sonrasında davacının 11.12.2017 tarihli dilekçe ile tiyatro hizmetlerinde / oyunlarda gönüllü olarak görev almak için davalıya başvurduğunu, davacının çalışmaları işkur Toplum Yararına Çalışma Programı kapsamında olduğundan iş kanunu kapsamında değerlendirilemeyeceğini ve feshe bağlı alacak hakkı doğmayacağını, muvazaa iddiasının yasal dayanaktan yoksun olduğunu , alacak taleplerinin mesnetsiz olduğunu faize-türüne ve başlangıcına itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, Davalıya bağlı tiyatroda Tiyatro Sanatçısı olarak çalıştırılan davacının sürekli tiyatro oyunculuğu yapmasına ve hiçbir zaman temizlik işinde çalıştırılmamasına karşın, kayıtlarda İŞKUR üzerinden temizlik işçisi olarak gösterildiği; İşkur kapsamı dışında kalan sürelerde de aynı görevle çalışmaya devam ettiği; bütün talimatların davalı yetkilileri tarafından verildiği, çalışma şeklinin davalı tarafından belirlendiği; davacının muvazaalı biçimlerde kayıtlarda temizlik işçisi olarak gösterildiği” iddia ve“Muvazaanın tespiti ile davacının işe başlamasından itibaren tüm çalışması boyunca davalı ...’nin kadrolu oyuncuları gibi işlem görmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi” talep etmiş, davalı taraf ise Davacının davalıya bağlı Tiyatroda 01.03.2015-31.05.2015 döneminde davadışı alt işveren Emin Ltd.Şti. - Merter Ltd.Şt. İş Ortaklığı’na bağlı olarak ihaleli iş (hizmet alımı) kapsamında “beden işçisi” olduğu belirtilerek istihdam edildiği; davaya konu dönemde diğer çalışmalarının İŞ-KUR tarafından düzenlenen Toplum Yararına Çalışma Programı kapsamında gerçekleştiği dosya kapsamından tespit edilmektedir. Davacının davaya konu dönemde davalıya ait tiyatroda fiilen tiyatro sanatçısı olarak çalıştırıldığı hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Dosya da dinlenen tanık beyanlarından davacının “Beden işçisi” olarak çalıştırılmak için değil, tiyatro sanatçısı olarak çalıştırılmak üzere işe alındığı ve bu şekilde çalıştırıldığı anlaşılmaktadır. Yasal kısıtlamalar nedeniyle davacıyı doğrudan istihdam imkanı bulunmayan davalının alt işverenler vasıtasıyla veya İşkur Toplum Yararına Çalışma Programı aracılığıyla davacıyı “Beden İşçisi” perdesi altında tiyatro sanatçısı olarak çalıştırdığı, bu durumda davalının amacının da dolaylı yollardan “Tiyatro Sanatçısı” istihdam etmek olduğu, davacının emir ve talimatları doğrudan davalıdan aldığı, giderek davacının hizmet alımı sözleşmelerine uygun işte çalıştırılmadığı, davalı Belediyenin işlemlerinin muvazaalı olduğu ve bu nedenle davalı ... Başkanlığının asıl işveren durumunda olduğu ve işçilik alacak kalemlerinden sorumlu olduğu kanaatine varılmıştır gerekçesiyle davanını kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre tarafların aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı, ... Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Daire Başkanlığı’na bağlı “... Belediyesi Karadeniz Tiyatrosu”nda 01.09.2014-10.12.2017 tarihleri arasında aralıksız olarak “Sanatçı, Tiyatro Sanatçısı” olarak çalıştığını; sürekli tiyatro oyunculuğu yapmasına ve hiçbir zaman temizlik işinde çalıştırılmamasına karşın, kayıtlarda İŞKUR üzerinden temizlik işçisi olarak gösterildiğini, davalı Belediyenin işlemlerinin muvazaaya dayandığı gerekçesi ile baştan beri davalı Belediyenin işçisi olduğunun tespiti ile buna bağlı ücret alacağı taleplerinde bulunmuştur. Davalı, davacının çalışmaları işkur Toplum Yararına Çalışma Programı kapsamında olduğundan iş kanunu kapsamında değerlendirilemeyeceğini ve feshe bağlı alacak hakkı doğmayacağını, muvazaa iddiasının yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davanın reddi gerektiğinin savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince davacının muvazaa iddiası incelenerek muvazaanın varlığı kabul edilerek talep edilen alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Bu kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine ise Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalının istinaf taleplerini esastan reddetmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının Toplum Yararına Çalışma Programı kapsamında davalı işveren nezdinde çalışmasının olduğu görülmekle birlikte davacının bu program dışında alt işveren işçisi olarak da davalı ... nezdinde çalışmalarının olduğu görülmektedir. Mahkemece yapılması gereken, alt işveren nezdinde geçen sürelere ilişkin hizmet alım sözleşmeleri getirtilerek davacının ihale sözleşmelerinde belirtilen iş kapsamında istihdam edilip edilmediği belirlenerek alt işverenler nezdinde geçen sürelerin muvazaaya dayanıp dayanmadığını tespit etmek ve sonucuna göre karar vermektir.

Toplum Yararına Çalışma Programı kapsamında çalıştırılan dönemler bakımından ise bu dönemlere ilişkin kurulan işçi- işveren ilişkisi ilgili mevzuata uygun olduğundan muvazaalı olarak değerlendirilmesi hatalıdır.

Toplum Yararına Çalışma Programı kapsamında çalıştırılan dönemler bakımından ise bu dönemlere ilişkin kurulan işçi- işveren ilişkisi ilgili mevzuata uygun olduğundan muvazaalı olarak değerlendirilmesi hatalıdır.

3- Kabule göre de dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibariyle temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla mahkemece hüküm altına alınan alacaklara arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10921, Karar No: 2012/1010, Tarih: 26.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10921 E.  ,  2012/1010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, çalışma süresi ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalılardan işveren yanında 20.11.2002-09.12.2007 tarihleri arasındaki hizmet süresinin tespitini ve prime esas kazancının 2000,00 TL olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiş; Mahkemece, hizmet tespiti yönünden hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine, prime esas kazancın ise, 2.000,00 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 20.10.2010 T., 2010/10-480 E., 2010/523 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere, “5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesidir.

Bu kapsamda hizmet tespitine yönelik davalarda davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı.....’na (devredilen .....) davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202).

Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; bilgisayar yazılım mühendisi olarak çalışan davacı, 2000,00 TL ücretle çalıştığının tespitini talep etmiş, yerel mahkemece, dosyaya ibraz edilen banka kayıtları dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmişse de, Mahkemece verilen hüküm eksik araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, öncelikle, dosya arasında bulunan birkısım aylara ait ücret tediye bordrolarının davacının imzasını taşıdığı anlaşılmakla; davacının özlük dosyasının ücret tediye bordrolarının tamamını içerir şekilde celbi ile, ücret ödeme bordrolarının davacı tarafından imzalı olup olmadığı belirlenmeli, imzalı bordrolardan aidiyeti çekişmesiz olanlar ile, içerdiği sigortalı imzasının irade fesadı haline dayalı olduğu kanıtlanamayan bordro içeriklerinin aksinin, eşdeğer belgelerle kanıtlanması gereği üzerinde durulmalı, banka kayıtları celbedilerek mevcut ödemelerin, şirket adına yapılıp yapılmadığı açıklığa kavuşturulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Diğer taraftan, davaların birleştirilmesi durumunda, asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekalet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte, ayrı ayrı hüküm kurulması gerekmektedir. Bununla birlikte, hizmet tespiti davalarında hükmün sigortalılık hakları yönünden uygulayıcısı konumundaki davalı Kurum tarafından yerine getirilebilmesi için, her ne kadar, hukukumuzda buna dair bir hüküm bulunmamakta ise de; Kurumun, işverenle birlikte zorunlu dava arkadaşı ve yasal hasım konumunda olduğu doktrin ve Yargıtay tarafından kabul edilmiş bir ilkedir.

Bu nedenle, birleşen davanın yasal hasım durumundaki Kurum'un davaya dahil edilmesi amacıyla açılıp işbu dosya ile birleştirildiği anlaşılmakta olup, davacı lehine tek maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, asıl ve birleşen dava için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Mahkemece, bu maddî ve hukukî olgular gözardı edilerek eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddî ve hukukî olgular gözardı edilerek eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.