muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3059, Karar No: 2012/2148, Tarih: 26.03.2012

. maddeleri hükümleri uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen, yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, davacı Hazine'nin tutunduğu tapu kaydının dayanağı idari tutanak varsa altında imzası bulunan sağ olan şahıslar, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının haritalarının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra haritalar çakıştırılarak yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kuşkusuz tapu kayıtlarının dayanağı haritalar yoksa kayıtta tarif edilen sınır yerleri esas alınarak uygulama yapılmalı, tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye dayanılan tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, bu yolla dava konusu taşınmazın tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, dava konusu taşınmazın tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalıyor ise davalı tarafın tutunduğu Hazine'nin de taraf olduğu tescil tapu kaydına değer verilmeli, dava konusu taşınmazın tümü ya da bir bölümünün tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde, kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden anılan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı belirlenmeli ve yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi, kanunları uyarınca Hazine'ye intikal edip etmediği hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de dava konusu taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olduğu sonucuna varıldığı takdirde bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, davalı ...’ın dava konusu taşınmaz üzerinde 20 yıla varan müstakil zilyetliğinin bulunmadığı anlaşıldığından bayii ... ... yönünden de belgesiz araştırması yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15461, Karar No: 2012/15363, Tarih: 17.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15461 E.  ,  2012/15363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 05/04/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...'in diğer temyiz itirazına gelince;

Dava trafik kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

a-Dosya arasına giren ve Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen kusur raporunda; davacının %60, davalı sürücü ...'in ise %40 kusurlu olduğu belirlenmiş, bu belirleme mahkemece hükme esas alınmıştır. Ancak tazminat bilirkişisi raporunda belirlenen maddi zarar tutarından mahkemece kusur indirimi yapılırken yanılgı sonucu davalı sürücünün %60 kusurlu olduğu kabul edilerek davalı aleyhine fazla tazminata karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b-Davalı kendisini vekille temsil ettirmiş, vekaletname dosya arasına konulmuştur. Her ne kadar vekil duruşmalara hiç katılmamış ise de savunmaya yönelik dilekçeler yazarak dosyaya sunduğu ayrıca vekil tarafından verilen mazeret dilekçesinin de mahkemece kabul edildiği anlaşılmaktadır. Şu halde davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken hiç vekalet ücretine karar verilmemiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b) no'lu bentte gösterilen nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA, davalı ...'in diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18036, Karar No: 2015/2552, Tarih: 15.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18036 E.  ,  2015/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Eczanesi sahibi olan sanığın suç tarihlerinde çeşitli ilaçlara ait toplam (1481) adet orijinal olmayıp sahte olarak basılan ilaç küpürlerini yapıştırmış olduğu (580) adet reçeteyi katılan kuruma fatura edip kurumdan toplam 68.001,14 TL TL parayı tahsil ettiği ve bu eylemiyle zincirleme olarak resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezasının gün karşılığı belirlenmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 158/1,f,son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 68.000 TL, haksız menfaatin iki katının 136.000 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde

belirlenip sanığın 6800 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 43\1 maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılarak 8.500 gün, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 7.083 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 141.660 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, netice olarak 113.335 TL olarak eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10945, Karar No: 2018/14158, Tarih: 11.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/10945 E.  ,  2018/14158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçluyu kayırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Salihli ilçesinde camlarının koyu renkli filmli olması nedeniyle şüphe üzerine polis memurları tarafından durdurulmak istenen ve içerisinde diğer sanıklar ... ve...'in de bulunduğu ... plaka sayılı gri renkli opel marka aracı Selendi ilçesinde olay gün ve saatinde bir alt sokakta gördüğüne dair net beyanı bulunan müşteki ...'ün ifadesi, araç içerisinde tornavida ve kapı açmaya yarayan toka bulunduğuna dair araç arama tutanağı, aracın sahibi olan ... ve aracı olay günü kendisinin kullandığını iddia eden ...'ın çelişkili beyanları, ... plaka sayılı aracın içerisinde diğer sanıklar ve müştekilerden çalınan mücevherlerin de olduğu haliyle sanık ... tarafından kullanıldığının tutanak tanıkları polis memurları tarafından doğrulanması; aracın polisler tarafından durdurulmak istenmesi üzerine sanık ...'ın kullanımında olan aracın ters istikamete doğru kaçmaya başlaması, suç saatinde ... ve sanık ... arasında sanık ... adına kayıtlı telefon ile ardı ardına yapılan telefon görüşmeleri ve telefonun Selendi ilçesinden sinyal alması karşısında; sanık ...'un olayın başından itibaren diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği ve iştirak halinde hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını birlikte işledikleri gözetilmeksizin; suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Sanık hakkında suçluyu kayırma suçundan açılan bir dava olmadığı ve iddianamedeki tanımlanan fiilin unsurlarının farklı olması nedeniyle fiilin suçluyu kayırma suçuna dönüşemeyeceği gözetilmeden sanığa ek savunma verilmek suretiyle suçluyu kayırma suçundan hüküm kurulmuş olması,

3) Sanıklardan ...'un sanık ...'un eşi olduğunun anlaşılması karşısında ... yönünden şahsi cezasızlık halini düzenleyen TCK.nun 283/3. madde ve fıkrasının hükümde tartışılmaması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13195, Karar No: 2013/2021, Tarih: 12.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13195 E.  ,  2013/2021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.09.2008 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı arsa sahipleri vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 12.02.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı arsa sahipleri vekili Av. ... ile karşı taraf davacılar vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü beyanları dinlendi. sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar, 16.06.2007 tarihli satış sözleşmesi ile yüklenicinin temlikine dayalı olarak dava konusu 440 parsel numaralı taşınmazda E blok, 2 no'lu mesken ile G blok, 1 ve 2 no'lu meskenlerin tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri vekili temyiz etmiştir.

Arsa sahipleri ile aralarında 25.11.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 08.05.2006 tarihli tadil sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi nedeniyle üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Somut olayda; mahkemece yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediği anlaşılamamaktadır.

Ayrıca, arsa sahipleri davalılar tarafından yükleniciler aleyhine ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/205 esas sayılı dosyasında açılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve tadil sözleşmenin geriye etkili şekilde feshine ilişkin dava bu davayı etkileyeceğinden bekletici mesele yapılarak, o davanın sonucuna göre de bir değerlendirme yapılmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile ve yeterli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı arsa sahipleri vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hüküm BOZULMASINA, 990 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı arsa sahiplerine verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24199, Karar No: 2012/16434, Tarih: 03.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/24199 E.  ,  2012/16434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma eyleminin silahla ve iş yerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 149/1. maddesinin (a), (d) bentleri ile uygulanma yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları bulunmadığı halde 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3- Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir örnekleri denetime olanak verecek şekilde getirtilip sonucuna göre sanık hakkında TCY'nın 58.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18361, Karar No: 2013/23145, Tarih: 23.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/18361 E.  ,  2013/23145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Suçtan zarar gören ... vekilinin temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Tefecilik suçundan zarar görme ihtimali bulunan Maliye Hazinesinin, CMK'nın 233. ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nın mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan, yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12333, Karar No: 2017/21453, Tarih: 12.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/12333 E.  ,  2017/21453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,müvekkilinin 01/02/2006-31/03/2011 tarihleri arasında çalıştığını iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın davalı işverence feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ve fazla mesai alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine kıdem tazminatının ödendiğini, fazla mesai yapıldığında karşılığının izin olarak kullandırıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Geıekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacınm iş sözleşmesinin sona erip ermediği ve davacının işyeri devri kapsamında olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur."

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alman iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları bu yöndedir.

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkan dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenin asıl işverenle akdettiği çalışma süresinin sonunda veya süresinden önce asıl işveren-alt işveren ilişkisin sonlandırılması nedenine dayalı olarak tüm işçilerine başka işyeri göstererek işyerinden ayrılması ve ardından işin asıl işveren tarafından başka bir alt işverene verilmesi örneğinde alt işverenler arasında hukuki bir ilişki bulunmamaktadır. Hukuki ilişki, alt işverenler ile asıl işveren arasında gerçekleştiğinden belirtilen durum alt işverenler arasında işyeri devri olarak değerlendirilemez.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işverene nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukuki sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulünü gerektirir. İşyeri devride de devralan işveren kendi dönemindeki süre ve devraldığı işverende gerçekleşen işçilik alacaklarından, devreden işverende kendi dönemindeki gerçekleşen işçilik alacaklarından sorumludur.

Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesi hükmü, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde belirtilen işyeri devrini de içine alan daha geniş bir düzenleme olarak değerlendirilebilir. Gerçekten maddede işyerlerini devir veya intikalinden söz edildikten sonra "...yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli...” denilmek suretiyle uygulama alanı 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesine göre daha geniş biçimde çizilmiştir. O halde kıdem tazminatı açısından asıl işveren alt işveren ilişkisinin sona ermesinin ardından işyerinden ayrılan alt işveren ile daha sonra aynı işi alan alt işveren arasında hukuki veya fiili bir bağlantı olsun ya da olmasın kıdem tazminatı açısından önceki işverenin devir tarihindeki ücret ve kendi dönemi ile sınırlı sorumluluğu, son alt işverenin ise tüm dönemden sorumluluğu kabul edilmelidir.