muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/23, Karar No: 2007/51, Tarih: 07.02.2007

ADIM ADIM DAVA SÜRECİ

E........'ın avukatlarının AİHM'e sundukları başvuru dilekçesinde, kararın "Özgürlüklere kişiye özel sınırlama getirildiği" vurgulandı 312. maddeden ceza alan T..... E........, AB Uyum Yasaları çerçevesinde hüküm giydiği suçun ortadan kalktığını ifade ederek, milletvekili adayı olabilmek amacıyla, adli sicil kaydının silinmesi için Diyarbakır 3 No'lu DGM'ye başvurmuştu. Mahkeme, E........'ın başvurusuna olumsuz cevap verince temyize gitmiş ve bir üst mahkeme olan Diyarbakır 4 No'lu DGM'ye başvurmuştu. Bu kez mahkeme, E........'ın sicil kaydının silinmesine karar vermişti. Ancak Yargıtay Başsavcısı Sabih Kanadoğlu karara itiraz etmiş ve Yargıtay 8. Ceza Dairesi,Diyarbakır 4 Nolu DGM'nin kararını 'yok hükmünde' saymıştı."

Şeklindedir.

Davadaki yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasının dayandırıldığı, tam metni yukarıya aynen alınan haberin konusunu, dava dışı Recep T..... E........'ın vekili, dava dışı Av. Faik I... tarafından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine verilen ve toplam 15 sayfadan ibaret bulunan 18.09.2002 tarihli dilekçe oluşturmaktadır. Söz konusu dilekçede, genel olarak, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin dava dışı Recep T..... E........'ın sabıka kaydının silinmesi istemiyle ilgili 16.09.2002 günlü kararının siyasi nitelikte olduğu, usul kurallarına aykırı bir yöntemle yapılan alelacele bir inceleme sonucunda verildiği, esas yönünden de hukuka aykırı bulunduğu, bu kararın ortada kalmasının Türkiye'de aynı konumdaki pek çok aydın ve politikacının seçimlere katılmasını üç beş kişinin keyfine, çıkarlarına ve kişisel politik tercihlerine mahkum edeceği ileri sürülmüştür.

Dilekçedeki bu ifadelerin; her ne kadar, gerek dilekçede ve gerekse dava konusu haberde ismi açıkça zikredilmemiş ise de, Yargıtay 8. Ceza Dairesi üyesi sıfatıyla sözkonusu kararda imzası bulunan davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu; başka bir ifadeyle, hukuka aykırılık ve davacı yönünden matufiyet unsurunun gerçekleştiği açıktır.

Çözümü gereken sorun, davada taraf olmayan Recep T..... E........'ın, yine dava dışı avukatınca AİHM.ne verilen söz konusu dilekçede yer alan ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturan ifadelerin, "T..... Çetin C...." başlığıyla verilen dava konusu gazete haberine kısmen aynen ve kısmen de dilekçenin ilgili bölümlerinin özetlenmesi ve özetlenen bölümlere birer alt başlık konulması suretiyle aktarılmış olmasının; haberi yayımlayan Gazetenin sahibi ve sorumlu Yazıişleri müdürü durumundaki davalıların manevi tazminattan sorumlu tutulmasını gerektirip, gerektirmeyeceğidir.

Öğretiye ve Yargıtay uygulamasına göre; kural olarak, bir dava dosyasına sunulan dilekçelerin herhangi bir yorum yapılmaksızın aynen yayımlanması halinde, hukuka aykırılık unsurunun varlığından söz edilemez ve böylesi bir yayın tazminatla sorumlu tutulmayı gerektirmez. Ancak, aynen yayımlanan dilekçe metinleri, ilişkin bulundukları davanın karşı tarafına veya üçüncü kişilerin kişilik haklarına yönelik açık ve ağır bir saldırı niteliğindeki söz ve ifadeleri içeriyor ise, böyle bir dilekçenin yayımlanması, dilekçe sahibinin eylemine katılma (iştirak) niteliğinde görülür ve hukuk düzenince tasvip edilemez. Böyle bir durumda, yayımı yapan, salt başkasınca yazılmış bir dilekçeyi haber konusu yaptığını savunarak, sorumluluktan kurtulamaz.

Kaldı ki, dava konusu haberde, dilekçe metninin tümü yayımlanmamış, metin parçalanmış, dilekçenin bazı pasajları aynen alınmak suretiyle tırnak içerisinde aktarılmış; haberin bazı bölümlerinde, dilekçeden aktarılan pasajların içeriğiyle bağlantılı şekilde alt başlıklar oluşturulmuş ve bu alt başlıklar kapsamında dilekçe içeriğinin kısmen özetlenmesi yoluna gidilmiştir. Haberin gerek 1. sayfada manşetten verilen bölümünün ve gerekse 8. sayfadaki devamının başlığını oluşturan "T..... Çetin C...." ibaresinin de, dilekçe içeriğiyle doğrudan bir bağlantısı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; dava konusu haber nedeniyle davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulmaları gerekir.Yerel Mahkemenin kısmen de olsa aynı gerekçeye dayalı direnme kararı yerindedir. Ne var ki, tarafların, Yerel Mahkemece hüküm altına alınan manevi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazları Özel Dairece incelenmediğinden, bu yönden inceleme yapılmak üzere, dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekili ile davalı Nuri A.... vekilinin ve davalı Harun A.....'un, hüküm altına alınan manevi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.01.2007 tarihinde ilk görüşmede çoğunluk sağlanamadığından, 7.2.2007 gününde ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23023, Karar No: 2013/2651, Tarih: 20.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23023 E.  ,  2013/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, beyaz lahana ve mısırın dekar başına verim miktarlarının İl Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2450, Karar No: 2023/5268, Tarih: 08.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2450 E.  ,  2023/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1882 E., 2023/311 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/229 E., 2022/220 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının kabulü ile boşanma ve fer'îlerine, erkeğin birleştirilen davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava ile birleştirilen davaya cevap dilekçesinde;tarafların 20.10.2017 tarihinde evlendiklerini, bu evliliklerinden ortak çocuklarının olmadığını, taraflar evlendikten 2 gün sonra erkeğin Almanya'ya gittiğini, tarafların Türkiye'de evlerinin olmadığını, erkeğin nikahtan sonra düğün yapılacağını söylemesine rağmen düğün yapmaktan vazgeçtiğini ve müvekkilini yanına almak için hiçbir işlem yapmadığını, ''bu tür masrafların altından kalmayacağım, şimdi buraya gelsen daha kötü olacak, sen buraya gelsen de evliliğimizin sonu yok, hiç hayal ettiğim gibi olmadı'' şeklinde söyleyerek müvekkilini istemediğini, yaş farkını sorun etmeye başladığını ve birlikte yaşamaktan kaçındığını, erkeğin iddialarının gerçek olmadığını ve kabul etmediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin davasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı erkek, davaya cevap vermemiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili birleştirilen dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; tarafların görücü usulü evlendiklerini ve düğün yapmadıkları için bir araya gelemediklerini, kadının evliliğik birliği içerisinde bir başkası ile beraberlik yaşadığını, bir erkekle el ele tutuşarak resim çektirdiğini, müvekkilini aldattığını, müvekkiline daha önce başka birisiyle evlilik yaptığını da söylemediğini, resmi nikahtan sonra kadının isteklerinin bitmediğini ve sürekli müvekkilinden para istediğini, dil kursunda başarılı olamadığını, kadının müvekkilini kusurlu göstermeye çalıştığını ve kabul etmediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, kadının davasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların resmi nikahından iki gün sonra erkeğin yurt dışına çıktığı, ancak eşini yanına almak için resmi bir girişimde bulunmadığı, söz verdiği şekilde düğün de yapmadığı, bir arada yaşamaktan kaçındığı, taraflar arasında fiili ayrılığın ve evlilik birliğinin devamına imkan vermeyen bir geçimsizliğin mevcut olduğu, birliğinin devamında eşler yönünden korunmaya değer bir yarar kalmadığı ve temelinden sarsıldığının anlaşıldığı, erkek tanıklarının, tarafların yaşantısına ve iddia edilen vakıalara dair bilgi ve görgülerinin olmadığı, taraflar arasındaki fiili ayrılığın ise boşanmaya sebebiyet vermediği, kadına atfedilen kusurlu davranışların ispatlanamadığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kusurlu olduğu gerekçesi ile erkeğin birleştirilen davasının reddine, kadının asıl davasının kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadın lehine 500,00 TL tedbir ve 12.000,00 TL toptan yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî tazminata, kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili, tarafların resmi nikah yaptığını ancak fiilen evliliğin gerçekleşmediğini, kadının sürekli isteklerde bulunduğunu, para istediğini, bu nedenlerle tartışma ve ayrılık yaşandığını, kadının, müvekkili tarafından gönderilen dil kursunda başarılı olamadığını, kadını yurt dışına götürmek için müvekkili girişimde bulnumuş ise de kadının müvekkili istemediği ortaya çıkınca tarafların birbiri ile görüşmeyerek ilişkiyi kestiklerini, kadının daha önceden gayriresmi evlilik yaptığını müvekkilinden gizlemesinin tarafların ilişkilerinin bitmesine neden olduğunu, kadın tanık beyanlarının kadını korumaya yönelik olduğunu, tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî tazminat şartlarının oluşmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; erkeğin davasının reddi, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî tazminat ve miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkek vekilinin son duruşmada toplanmasını istedikleri delillerinin olmadığını bildirdiği, erkeğin dayandığı delillerle kadının kusurunun ispat edilemediği, usuli bir eksiklik bulunmadığı, erkeğin, kadının önceden bir evlilik yapmasına rağmen bu durumun gizlendiğine yönelik vakıasının evliliğin butlanı sebebi olduğu, gerçekleşen olaylarda erkeğin tam kusurlu, kadının kusursuz olduğu, evlilik birliğininin devamına imkan vermeyen bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesinin isabetli olduğu, boşanmaya karar verilebilmesi için karşı yanın az da olsa kusurunun ispatlanmasının gerektiği, hiç kimsenin kendi kusurundan lehine hukuki sonuç çıkaramayacağı, bu itibarla erkeğin birleştirilen davasının reddinin doğru olduğu, tedbir nafakasının niteliği nazara alındığında kadın lehine tedbir nafakası takdirinin doğru, miktarının ise makul olduğu, boşanmak ile yoksulluğa düşeceği anlaşılan kadın lehine yoksulluk nafakası takdirinin yerinde, miktarının ise makul olduğu, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kadın lehine maddî tazminat takdirinin doğru, tarafların evlilik süresi, belirlenen kusurları, ekonomik sosyal durumları ile hakkaniyet ilkesine göre tazminat miktarının makul olduğu gerekçesi ile davalı-davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili, kadının, müvekkili tarafından gönderilen dil kursunda başarılı olamadığını, müvekkilinin yurt dışına gittikten sonra pandemi nedeni ile Türkiye'ye gelemediğini, müvekkilinin kadını yurt dışına götürmek için girişimde bulunduğunu ancak pandemi nedeniyle işlemlerin yerine getirilemediğini, kadının daha önceden gayriresmi evlilik yaptığını müvekkilinden gizlediğini, kadının tanık beyanlarının gerçek olmadığını, tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî tazminat şartlarının oluşmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; erkeğin davasının reddi, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî tazminat ve miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında erkeğin davasının ispatlanıp ispatlanmadığı, kadının davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadın lehine yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 175 inci ve 176 ncı maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13380, Karar No: 2017/2468, Tarih: 27.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/13380 E.  ,  2017/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı/karşı davalı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında ... ili ... ilçesi ... köyü, 101 ada 1 parsel sayılı 2.732.125,52 m² yüzölçümündeki taşınmaz ... niteliği ile ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 05/04/2006 havale tarihli dilekçesi ile dilekçede bildirdiği sınırlar içerisinde kalan taşınmazların evveliyatlarının ... olduğunu ve halen ... vasfında olduklarını belirterek kadastro tespitlerinin iptali ile taşınmazların 102 ada 1 parsel sayılı ... parseline eklenerek ... vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmelerini talep etmiştir.

Birleşen 2006/5 Esas sayılı dosyada davacı ... 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın içerisinde yer alan 4 dönümlük taşınmazı 30 yıldır nizasız ve fasılasız olarak zilyet sıfatıyla kullandığını ve taşınmazın ... olmadığını belirterek kendi adına tespit ve tescilini talep etmiştir.

Mahkemece ... Yönetiminin davasının tefrikine karar verildikten sonra davacı ...'in davasının kabulüne; dava konusu ... ili ... ilçesi ... mahallesi 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişi İ ... 'nın 25/04/2007 tarihli raporunda ve ekli krokide (A) harfi ile gösterdiği 714,14 m2'lik kısmın dava konusu taşınmazdan ifrazı ve yeni bir parsel numarası verilmek suretiyle tarla vasfıyla davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline; Fen bilirkişisi ... 'nın 25/04/2007 tarihli raporunda ve ekli krokide (B) harfi ile gösterdiği 4086,22 m2'lik kısmın dava konusu taşınmazdan ifrazı ve yeni bir parsel numarası verilmek suretiyle tarla vasfıyla davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline; Dava konusu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan davacı adına tesciline karar verilen alanlar çıkarıldıktan sonra kalan 2727325,16 m2'lik alanın ... vasfıyla 101 ada 1 parsel numarası ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline; davacı ... Yönetiminin dava konusu ... mahallesi 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik davası bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı/karşı davalı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi ve ... kadastrosu çalışmaları 5304 sayılı Kanuna göre birlikte gerçekleştirilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi ve ... kadastrosu çalışmaları 5304 sayılı Kanuna göre birlikte gerçekleştirilmiştir.

Hükme esas alınan ... bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın hava fotoğrafları üzerindeki konumlarının tespit edildiği belirtilmiş ise de dosyanın incelenmesinde hava fotoğrafları ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli ve komşu taşınmazların hava fotoğraflarına göre konumunun gösterilmediği, ayrıca taşınmaz hakkında uzman ziraat bilirkişisinden rapor alınmadığı ve taşınmazın öncesinin ne olduğu ve imar ihya edilmek suretiyle kullanılıp kullanılmadığı hususunun usulünce araştırılmadığı tespit edilmiştir. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1957 ve 1986 tarihli hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve ... Bakanlığı (... ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman ... yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir ... yüksek mühendisi veya mühendisi,

O halde mahkemece çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1957 ve 1986 tarihli hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve ... Bakanlığı (... ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman ... yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir ... yüksek mühendisi veya mühendisi,

bir ziraat mühendisi ve bir fen bilirkişi yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi ... olan bir yerin üzerindeki ... bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt ... toprağının ... sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi, incelenmeli, çekişmeli taşınmazın eylemli durumu incelenerek değerlendirilmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen belgeler fen ve uzman ... bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili rapor alınmalıdır.

Ayrıca taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar-ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu ve ilgili Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden yasanın amacına uygun rapor alınmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı/karşı davalı ... Yönetimi ve davalı ... temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/03/2017 günü oy birliği ile karar verildi.