muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/38015, Karar No: 2015/14253, Tarih: 21.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/38015 E.  ,  2015/14253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/176684

MAHKEMESİ : Samandağ(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2013/31 (E) ve 2013/83 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 5271 sayılı CMK'nin 216/3 maddesi uyarınca son söz hakkının hazır olan sanığa verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 18 yaşından küçük olan mağdur için 5271 sayılı CMK'nin 234/2 maddesi uyarınca vekil görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3) Kabul ve uygulamaya göre;

Mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen Samandağ Devlet Hastanesine ait 04.12.2012 tarihli raporda "hastada hareket kaybı,nörovasküler defist mevcut" ibarelerinin bulunması karşısında en yakın adli tıp kurumundan rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Sanığın sokakta oynayan çocukların gürültü yapması üzerine bu duruma sinirlenerek, emanete kayıtlı av tüfeği ile sokaktaki çocukların üzerine ateş ettiği, bu sırada olay yerinden bisikletiyle geçmekte olan mağdurun tüfekten çıkan saçma taneleriyle yaralandığı olayda sanığın eyleminin olası kast ile yaralama suçu olduğu gözetilmeden eylemin hukuki nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4854, Karar No: 2013/7245, Tarih: 20.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4854 E.  ,  2013/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmasız, davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile şirket müdürü İsa Kaya ve davalı ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin davalı arsa sahibi tarafından haksız olarak feshi nedeniyle müvekkili yüklenicinin zarar uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkili şirketin sözleşmenin ifası maksadıyla yapmış olduğu masraflar için 5.000,00 TL, sözleşme ifa edilmiş olsaydı inşa edilecek olan binadan müvekkilinin kazanabileceği fakat haksız fesih nedeniyle kazanamadığı 5.000,00 TL kar mahrumiyeti, sözleşmenin ifa edileceğine güvenerek yıllarca bir iş almayarak kaçırmış olduğu fırsatlar için 5.000,00 TL ve dönme cezası olarak 5.000,00.TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL’nin reeskont faizi ile tahsilini talep etmiş, 26.03.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile yoksun kalınan kar talebi olarak talep edilen 5.000,00.TL'yi 20.763,00.TL olarak ıslah ettiklerini belirtmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin davacı tarafından ifasının mümkün olmadığını, bu nedenle kar mahrumiyeti talebinin de yerinde olmadığını, proje masrafı ve parsellerin tevhidi masrafının mahrum kalınan kâr kapsamında olduğundan ayrıca talep edilemeyeceğini, dönme cezasının kararlaştırıldığı hallerde de kâr mahrumiyetinin istenemeyeceğini, cezai şartın geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin davacı tarafından ifasının mümkün olmadığını, bu nedenle kar mahrumiyeti talebinin de yerinde olmadığını, proje masrafı ve parsellerin tevhidi masrafının mahrum kalınan kâr kapsamında olduğundan ayrıca talep edilemeyeceğini, dönme cezasının kararlaştırıldığı hallerde de kâr mahrumiyetinin istenemeyeceğini, cezai şartın geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu ile dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmenin davalı arsa sahibi tarafından haksız feshi nedeniyle davacı yüklenicinin BK’nın 325. maddesine göre talep edebileceği kar kaybının 20.763,00 TL olduğu, davacı tarafça talep edilen masrafların kar kaybı talebi içerisinde değerlendirildiği, bu hususta ayrıca talepte bulunulamayacağı, davacının sözleşme nedeniyle kaçırdığı fırsatlara ilişkin tazminat talebinin de dosya kapsamı ile örtüşmediği, taraflar arasında akdedilen sözleşmede, sözleşmeden dönülmesi halinde arsa bedelinin cezai şart olarak ödeneceği kararlaştırılmış ise de sözleşmenin feshi tarihi olarak kabul edilen 2007 yılı itibarıyla arsa değerinin 115.500,00 TL olduğu, sözleşmeden dönülmesi halinde arsa bedelinin cezai şart olarak ödenmesine ilişkin düzenleme davalı arsa sahibinin yıkımına ve mahvına neden olacak kadar ağır ve yüksek olduğundan BK’nın 20. maddesi uyarınca adap ve ahlaka aykırı olduğu ve cezai şart talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 20.763,00 TL kâr kaybının 5.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiye 15.763,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 26.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve davacıya ödenmesine, davacının diğer taleplerinin reddine, 3 nolu bağımsız bölümün tapu kaydına konulan ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 07.07.2003 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi talebi ile arsa sahibince 28.03.2005 tarihinde açılan dava red ile sonuçlanmış ve verilen karar 2009 yılında kesinleşmiş, bu arada arsa sahibi 18.04.2005 tarihinde başka bir yüklenici ile ilk sözleşmenin konusu aynı parsel üzerinde arsa payı karşılığı inşaat yapmak üzere sözleşme yapmış, 07.07.2003 tarihli inşaat sözleşmesi fiilen ayakta gözüktüğü sırada, arsa sahibinin bir başka yüklenici ile sözleşme yaparak ve inşaatı ona yaptırarak ilk yüklenici ile arasındaki 07.07.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini haksız olarak ve fiilen sona erdirmesi nedeniyle 08.04.2010 tarihinde temyiz incelemesine konu dava açılmıştır.

Davadaki taleplerden birisi de yanlar arasındaki sözleşmenin 4. sayfasında yazılı bulunan cezai şart tahsili istemine ilişkindir. Anılan hükme göre, arsa sahibi sözleşmeden vazgeçmesi halinde yükleniciye maddede belirtilen diğer zararların yanında arsa bedeli kadar cezai şart ödemeyi de kabul ve taahhüt etmiştir. Bu hüküm hukuki nitelik itibarıyla BK’nın 158/III (TBK m.179/son) maddesinde yer alan dönme cezası niteliğindedir. Kural olarak Yargıtayın istikrarlı şekilde benimsediği üzere, dönme cezası kararlaştırılan hallerde diğer tazminat kalemlerinin (masraflar dışında) talep edilebilmesi mümkün değilse de emredici olmayan bu hükmün aksinin düzenlenebilmesi mümkündür. Somut olayda da, aynı durum söz konusudur. Keza, dönme cezasına hükmedildiği hallerde tenkis isteminin dinlenebilmesi de mümkün değildir (BK m. 161/III, TBK m. 182/ III). Ne var ki, kararlaştırılan cezai şart BK’nın 20. maddesinde tarif edilen şartlara aykırılığının tespiti halinde batıl sayılır. Bu yöndeki bir istemin reddi gerekebilir. Somut olayda da, mahkemece sözleşmenin bu hükmünün BK’nın 20. maddesine aykırı olduğu, borçlu arsa sahibinin iktisaden mahvına neden olacağı gerekçesiyle dönme cezasına yönelik isteğin reddine karar verilmiştir. Ne var ki, hüküm yerinde dönme cezasının ne suretle fahişlik oranını aşacak yani mahvına neden olacak nitelikte bulunduğu tartışılmadan soyut ifadelerle yazılı şekilde ret kararı verilmesi yerinde olmamış, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/868, Karar No: 2022/7690, Tarih: 24.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/868 E.  ,  2022/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Önceki bozma ilamında da açıklandığı üzere, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. Maddesi olup, hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosya kapsamına göre, davacının 01.02.1994-30.11.1995 tarihleri arasında 4587 sicil sayılı davalı ... adına tescilli bar işletmesi, 01.06.1998-30.06.1998; 01.08.1998-31.10.1998; 21.09.1999-31.12.1999 tarihleri arasında 1028788 sicil sayılı davalı şirket adına tescilli bakkal, 23.06.2000-30.06.2000 tarihleri arasında 62909 sicil sayılı ...Yemek San. Tic. Ltd. Şti. adına tescilli gıda toptancılığı, 24.06.2002-05.11.2004; 19.09.2005-02.11.2005; 13.03.2006-01.09.2007 tarihleri arasında...sicil sayılı davalı şirket adına tescilli piknik işyerinden hizmet bildiriminin olduğu, 01.02.1997 işe giriş tarihli 1028788 sicil sayılı işyerinden verilen işe giriş bildirgesinin bulunduğu, bozma sonrası dinlenen komşu işyeri sahiplerinin davacıyı tanımadıklarını beyan ettikleri, işçilik alacakları davasında dinlenen tanık beyanlarının da değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının davalı şirket adına tescilli 1028788 sicil sayılı bakkal işyerinde geçen hizmetlerinin tespitine ilişkin verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki davalı şirket adına tescilli...sicil sayılı piknik işyerinde geçen çalışma iddiası yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. O halde, davacının hizmet bildiriminin yapıldığı...sicil sayılı işyerlerine ait uyuşmazlık konusu dönem bordro kayıtları getirtilerek kanaat edinmeye yeter sayıda bordro tanığı dinlenmeli, davacının hangi sürede nasıl çalıştığı ve ne iş yaptığı, çalışmasının kesintisiz olup olmadığı belirlenmeli, böylece, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

2- Öte yandan; Mahkeme kararı kanunda açıkça belirtilmiş unsurları ihtiva etmeli ve belli bir şekle uygun olarak yazılmalıdır. Kararda bulunması gereken hususlar HMK 297. maddede ayrıntılı olarak tek tek sayılarak gösterilmiştir. Bunun sebebi, kararın açık ve gerekçeli olması, infazı kabil olması ve hukuki dinlenilme hakkının yerine getirilmesidir. 298. maddeye göre de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacaktır.

Kararda yazılması gereken en önemli unsurlardan birisi de hüküm sonucudur. Zira hüküm sonucu, davacının somut talepleri hakkında infaz edilebilecek ve kesin hükme konu olabilecek şekilde kaleme alınmalıdır. Madde 297/2 “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”.

Mahkemece, davacı tarafça davalı ... hakkında açılan dava ve taleplerinin devam ettiğinin bildirmesi karşısında, hüküm fıkrasında davalı ... hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi, buna rağmen davalı ...’ın harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması, HMK 297. maddesine uygun infaza elverişli hüküm kurulmaması, isabetsiz bulunmuştur.

Kabule göre de, hüküm fıkrasında davalı şirket unvanının “Ondokuzel” olarak hatalı yazılması, isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

24.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13842, Karar No: 2022/21138, Tarih: 19.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/13842 E.  ,  2022/21138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesinin gerektiği, aksi halde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı, sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın mahkemeye bildirdiği adresine gönderildiği, tebliğ edilemeden tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği, bunun üzerine mahkemece daha önce Kanun'un gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmamış adresine aynı Kanun'un 35. maddesine göre 04/12/2017 tarihinde yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu, sanığın öğrenme üzerine verdiği 22/06/2022 tarihli dilekçesinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, sanığın öğrenme üzerine 22/06/2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılanın yetkilisi olduğu işyerinden çeşitli eşyalar ve çeklerin 14.12.2009 tarihinde çalınmasından sonra, çalınan çeklerden 4 tanesinin 15.03.2010 tarihinde sanığın ikametinde ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının suça konu çeklerin sanığın ikametinde ele geçirildiği suç tarihi olan 15/03/2010 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22911, Karar No: 2016/2072, Tarih: 16.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22911 E.  ,  2016/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davalı işverene ait işyerinde 26.11.1998 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu, 10.02.1999 gelire girme tarihi itibarıyla % 26 oranında, kesinleşen hak sahibi tazminat davasında ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nden alınan 22.12.2005 tarihli rapor sonucunda azalma kaydıyla % 14 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı doğrultusunda kurumdan talep edilen belgelerin dosyaya ibra edilmediği, basit yargılama usulüne tabi davada davacı Kurumun bütün belge ve delilleri ibraz etmek zorunda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin değerinin belirlenmesine ilişkin Dairemizin 26.06.2012 günlü bozma ilamının gereği yerine getirilmediği gibi; ilgili belgeler Kurumca ibraz edilmediğinden davanın reddine karar verilmesi de hatalıdır.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rücu etmektedir.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Şu halde yapılması gereken iş; önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere, sigortalının sürekli iş göremezlik durumuna girdiği 10.02.1999 tarihi itibarıyla % 14 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden saptanacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, 10.02.1999-azalma kaydıyla % 14'e düştüğü tarihler arası fark iş göremezlik (% 26 - % 14 = % 12) oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarı ilave edilmek suretiyle gelirin ilk peşin sermaye değeri belirlenmelidir. Bu şekilde belirlenen peşin sermaye değerli gelirin, % 26 sürekli işgörmezlik nedeniyle belirlenen 14.09.1999 onay tarihli 13.198,90 TL ilk peşin sermaye değerinden fazla olması durumunda, başlangıçta belirlenen ilk peşin sermaye değerli geliri (13.198,90 TL'yi) aşamayacağı hususuna dikkat edilerek, kusur karşılığı Kurum zararı belirlenerek varılacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.

S.A.
Yargıtay — Esas No: 2020/2716, Karar No: 2020/4914, Tarih: 08.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2716 E.  ,  2020/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçu yönünden, 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi ile yapılan indirim sonucu cezanın 6 yıl 3 ay yerine, 5 yıl 15 ay olarak eksik ceza belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından; Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK' nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ile ...’ün temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

...//...

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;