muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/483, Karar No: 2017/331, Tarih: 13.06.2017

Yargılama araçlarının belirli biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hataları ise hukuki yanılgılardır. Hukuki yanılgılar, ancak başka bir mercii tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir tali muhakeme ile giderilebilir. Yargı kararlarındaki maddi yanılgıların düzeltilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan mercii tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Davacının tazminat istemine ilişkin sunduğu dava dilekçesinde talep ettiği tazminat miktarını belirtmemesi sebebiyle talebinin açıklatılması için yapılan oturuma ait duruşma tutanağında, manevi tazminat miktarının "30,00" Lira olarak yazılmasına karşın; davacının zararının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi ve naip hâkim raporları ile Van 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen davanın reddine dair kararın gerekçe bölümünde davacının istediği manevi tazminat miktarının "30.000" Lira olarak kabul edilmesi; davacının, yüzüne okunan naip hâkim raporuna bir itirazda bulunmaması; davacının temyiz dilekçesinde de istediği manevi tazminat miktarını "30.000" Lira olarak göstermesi ve davalı vekilinin yerel mahkemece "30.000" Lira olarak kabul edilen manevi tazminat miktarına aşamalarda bir itirazda bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, 503 gün tutuklu kalan davacının tutuklu kaldığı günler karşılığında manevi tazminat olarak "30" Lira talep etmesinin makul görülemeyeceği ve bu miktar üzerinden değerlendirme yapılmasının adalet ve hakkaniyet ilkeleri ile bağdaşmayacağı cihetle, davacının tazminat talebinin açıklatıldığı Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2009 tarihli oturumuna ilişkin duruşma tutanağında, manevi tazminat miktarının "30,00" Lira yazılmasının, gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesi sonucu ortaya çıkan açık ve belirgin maddi bir hata olduğu ve davacının "30.000" Lira manevi tazminat talebinde bulunduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararından "Davacının, dava dilekçesinin içeriğini açıkladığı, 09.12.2009 tarihli celsede 30,00 Lira manevi tazminat talebinde bulunması karşısında, HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen 'taleple bağlılık' kuralı uyarınca talep edilen miktarı geçmeyecek şekilde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, talepten fazla olacak şekilde 5.500 Lira manevi tazminata hükmedilmesi" şeklindeki bozma nedeni ile "kabule göre de" ibaresinin çıkarılmasına, dosyanın (1) ve (2) nolu bozma nedenleri uyarınca işlem yapılmak üzere mahalline gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 03.12.2013 tarih ve 13643-27719 sayılı bozma kararından "Davacının, dava dilekçesinin içeriğini açıkladığı, 09.12.2009 tarihli celsede 30,00 Lira manevi tazminat talebinde bulunması karşısında, HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen 'taleple bağlılık' kuralı uyarınca talep edilen miktarı geçmeyecek şekilde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, talepten fazla olacak şekilde 5.500 Lira manevi tazminata hükmedilmesi" şeklindeki bozma nedeni ile "kabule göre de" ibaresinin ÇIKARILMASINA,

3- Dosyanın (1) ve (2) nolu bozma nedenleri uyarınca işlem yapılmak için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2744, Karar No: 2012/4552, Tarih: 12.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2744 E.  ,  2012/4552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılarak yoncalık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın ve 2007-2008-2009-2010 yıllarına ait ecrimisil bedelinin takdir edilip tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dava tarihi itibariyle 2011 yılında ot geliri elde edilemeyeceği dikkate alındığında 2011 yılı için ecrimisil bedelinin tespit edilmesi doğru değil ise de, taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1-Bedeline hükmedilen 191 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili yerine terkinine karar verilmesi,

2-Davacı tarafça yatırılan 18.40-TL başvuru harcının iade edilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 2 nolu bendindeki (TERKİNİNE) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (iptali ile Hazine adına tesciline) kelimelerinin yazılmasına,

b- Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (18.40-TLbaşvuru ve) kelimelerinin çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15959, Karar No: 2016/13984, Tarih: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15959 E.  ,  2016/13984 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ :.... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve SSK primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/2442, Karar No: 2013/4833, Tarih: 03.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2442 E.  ,  2013/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... MİRASÇILARI VE ...

DAVALILAR : HAZİNE, HACI KAHYA MİRASÇILARI

MÜDAHİLLER : ... VE ... MİRASÇILARI

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Tapulama sırasında Danacalı Köyü çalışma alanında bulunan 157 ve 158 parsel sayılı sırasıyla 92.260,00 ve 143.900,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydına, vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak Hacı Kahya mirasçıları adına tespit edilmiş iken 09.05.1963 tarihli tapulama tutanağı eki ile davalı Hazineye ait Mart 1317 tarih ve 18 sayılı tapu kaydının miktar fazlası bölümü kapsadığı gerekçesiyle paylı olarak Hacı Kahya mirasçıları ve davalı Hazine adına tespit edilmiştir. İtirazı Tapulama Komisyonu tarafından reddedilen davacı ..., tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka, pay satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazların kendi adına tescili istemiyle, davacı ... ise tapu kaydına ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak çekişmeli taşınmazların Hacı Kahya mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmışlardır. Yargılama sırasında Bahri ve ..., tespit sonrası satın almaya dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda Hazinenin davasının kabulüne, davacıların davasının reddine, çekişmeli taşınmazların Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, katılan davacı ... mirasçılarından ..., davacı ... mirasçıları ..., ..., ..., katılan davacı ... mirasçıları ..., ... ve... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...'ın yargılama sırasında vefat ettiği dosya kapsamı ile sabit olduğu halde mirasçılarının kim ya da kimler olduğu belirlenerek karar başlığında gösterilmediği gibi mirasçılar usulünce davaya dahil edilerek taraf koşulu sağlanmadan aleyhlerine hüküm kurulmuştur. Taraf koşulu dava şartı olup bu şart tamamlanmaksızın karar verilmesi isabetli bulunmamaktadır. Öte yandan, mahkemece taşınmazın bir kısım payının tespit maliki olan Hacı Kahya'nın Hacı Musa ve Sultan oğlu 1971 yılında vefat eden Bekir Hacıkahyaoğlu olduğu kabul edilerek bu kişinin mirasçıları davaya dahil edilmek suretiyle yargılama yapılarak sonuçlandırılmıştır. Oysa, dosya içerisinde davacı ... tarafından ibraz edilen Kozan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 14.04.1966 tarih, 1966/367 Esas ve 1966/340 Karar sayılı veraset ilamında Hacı Kahya, namı diğer İsa olarak aralarında ./...

2013/2442 - 4833 Sayfa: 2

2013/2442 - 4833 Sayfa: 2

davacı ... ve ...'ın da bulunduğu kişilerin mirasçı olarak görüldüğü ancak ... ve ... dışındakilerin davada taraf olmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar Hazine tarafından açılmış bir dava yok ise de, davacı ...'ın taşınmazın tamamını satın almak suretiyle kendisine ait olduğunu iddia etmesi nedeniyle Hacı Kahya mirasçılarının tümünün davada taraf olması gerekmektedir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek taraf teşkili usulünce sağlanmadan Hazinenin davacı olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi katılan ... ve ..., kadastro tespitinden sonraki hakka dayanmış olduklarından katılan davacıların davası yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden bu kişiler hakkında da davanın esastan reddine karar verilmesi dahi isabetsizdir. Açıklanan nedenlerle, katılan davacı ... mirasçılarından ..., davacı ... mirasçıları ..., ..., ..., katılan davacı ... mirasçıları ..., ... ve... tarafından yapılan temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 03.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18207, Karar No: 2014/14803, Tarih: 16.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/18207 E.  ,  2014/14803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi eski hale getirmeyi de içermekte olup, bu hususta karar verme yetkisinin CMK.nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu cihetle, hükmün; 20.12.2012 tarihli oturumda, sanık ...'ın yokluğunda verildiği, sanığın temyiz süresinin ikinci günü olan 22.03.2013 tarihinde yedi gün istirahatını gerektirir rapor aldığı ve CMK.nun 41. maddesinde öngörülen engelin kalkmasından sonra müdafii tarafından 01.04.2013 günü mazeretini raporla tevsik ederek temyiz dilekçesi mahkemeye ibraz edildiğinden, sanık müdafiinin eski hale getirme isteği yerinde olmakla ve temyiz isteği süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafiinin, suçun sabit olmadığına; sanık ... müdafiinin ise, suçun sabit olmadığına, suç vasfına ve teşdide yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerin- deki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZEL- TİLEREK ONANMASINA), 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3332, Karar No: 2018/6116, Tarih: 26.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/3332 E.  ,  2018/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı kurum 09.09.1999 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan 16.701,00 TL olan ilk peşin sermaye değerli gelir ve 307,00 TL sosyal yardım zammı olmasına rağmen dava dilekçesinde değer artışlı peşin sermaye değerli gelir miktarının %50’si olan 18.066,00 TL’sinin ve yapılan masraf ve ödemelerin %50’si olan 316,00 TL’si davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile; talep doğrultusunda davanın kabulü ile, 18.066,00-TL peşin sermaye değerli gelirin tahsis onay tarihi olan 14/06/2001 tarihinden, 316,00-TL tedavi masrafının da ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dairemiz içtihatlarına göre, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, fiili ödeme ile bu tarihteki ilişkin olduğu gelirin ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu, şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarının kusur karşılığından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi, aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerekmektedir.

Yargılama ve inceleme konusu somut olaya ilişkin tüm dosya kapsamından; 2000 yılında %30,3 sürekli iş göremezlik derecesi oranına göre ilk peşin sermaye değerli gelirin 16.701,00 TL olduğu, 01.07.2015 tarihli Sağlık Kurulu’nun kararına istinaden sigortalının geliri 20.05.2015 tarihinden itibaren güncellenerek %11,1 sürekli iş göremezlik derecesi oranı üzerinden ödenmeye devam edildiği, kurum tarafından sigortalıya ödenen fiili ödemelerin, peşin sermaye değerli gelirin çok üzerinde olduğu, davalının da yüksek sürekli iş göremezlik derecesi oranı üzerinden bağlanan ilk tahsis tarihindeki peşin sermaye değerli gelirden fazlasından sorumlu olmadığı, dolayısıyla, davalının azami sorumluluğu yüksek sürekli iş göremezlik derecesi oranı üzerinden belirlenen ilk peşin sermaye değerli gelirin %80 oranında kusur karşılığı kadardır.

Yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının silinerek yerine; “Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine,

1- 13.361.50-TL peşin sermaye değerli gelirin tahsis onay tarihi olan 14/06/2001 tarihinden, 316,00-TL tedavi masrafının da ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Alınması gereken 934,31-TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

3-Davacı Kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde geçerli ... hükümleri gereğince 1641,30 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine,

4-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde geçerli ... hükümleri gereğince 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacı kurumdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacı kurum tarafından yapılan 100,00-TL ATK gideri, 300,00-TL bilirkişi gideri 400,00-TL tebligat ve posta giderinden oluşan toplam 800,00-TL yargılama giderinin kabul red oranına göre, 595,23 TL’sinin davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine, geri kalan 204,23 TL’sinin davacı kurum üzerinde bırakılmasına,

6-Artan gider avanslarının karar kesinleştiğinde taraflara iadesine,” cümlelerin yazılmasına, ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7659, Karar No: 2024/9363, Tarih: 02.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7659 E.  ,  2024/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/512 Esas, 2024/773 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2023 Tarihli ve 2022/219 Esas, 2023/292 Karar Sayılı Kararı

Dosya kapsamına ve ilçe emniyet müdürlüğünün cevabına göre; kısıtlı adayının Seyhan/Adana adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Adana 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.03.2024 Tarihli ve 2023/512 Esas, 2024/773 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının davanın açıldığı 15.02.2022 tarihinde ikamet adresinin Örneköy Mahallesi 7517 Sokak No:11 İç Kapı No:1 Karşıyaka/ İzmir olduğu, 2022 yılı Temmuz ayından itibaren Adana ilinde yaşadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Karşıyaka/İzmir olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.