muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3740, Karar No: 2023/11093, Tarih: 16.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3740 E.  ,  2023/11093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/90 Esas, 2021/290 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11 inci, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 41 inci ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)’nun 73, 81, 82 ve 83 üncü maddeleri gereğince vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un “Vekilin İstifası” başlıklı 82 nci maddesinde; istifa eden vekilin vekâlet görevinin, istifanın müvekkiline tebliğinden itibaren iki hafta süreyle devam edeceği ve istifa eden vekilin istifa dilekçesi ile birlikte vekâlet verene ihtaren bildirileceği hükme bağlanmıştır. Aynı konunun düzenlendiği 1136 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinde de belli bir işi takipten veya savunmadan isteğiyle çekilen avukatların, o işe ait vekalet görevinin istifa dilekçesinin müvekkiline tebliğinden itibaren iki hafta süre ile devam edeceği, vekilin; vekâletten çekilmesi halinde, masrafı vekile ait olmak üzere mahkemece, çekilmenin vekil edene açıkça bildirilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır.

Davalılardan ... vd. vekilinin 03.01.2021 tarihli dilekçe ile vekillikten çekildiğini bildirmiş ancak yargılama aşamasında 19.11.2021 tarihli dilekçe ile duruşmaya mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşılmış ve mahkemece de vekilin çekilme dilekçesi asillere tebliğ edilip edilmediği araştırılmaksızın tebligat davalı asile çıkarıldığından çekilme dilekçesi tebliğ edilmişse yapılan tebligatlar geçerli kabul edilerek; tebliğ edilmemiş ise, mahkemenin gerekçeli kararı ile idarenin temyiz dilekçesinin davalı ... vd. vekiline tebliğ edilerek tebliğ edilerek Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Palu Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4020, Karar No: 2020/2162, Tarih: 05.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4020 E.  ,  2020/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Vergi incelemesi neticesinde düzenlendiği tespit edilen en son fatura tarihinin 30.08.2008 olması nedeniyle, 30.08.2008 olan suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK’nin 359/b maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 18 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleşiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

B) “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; sanık hakkında açılan kamu davalarıının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C) “Defter ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

C) “Defter ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter ve belgeleri gizleme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı gibi, engel mahkûmiyeti bulunmayan, yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri indirim nedeni sayılan ve tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varıldığından hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, “mağdurun veya kamunun uğradığı zarar, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle giderilmemesi nedeniyle” şeklindeki yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5128, Karar No: 2009/3468, Tarih: 09.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5128 E.  ,  2009/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava, taraflar arasında imzalanmış bulunan ve Borçlar Kanunu’nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin kendine özgü bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davacı arsa sahibi asıl davasında; yüklenicinin sözleşme uyarınca kendisine isabet eden ikinci bodrum katı teslimde temerrüde düştüğünden bahisle anılan katın bedeline karşılık olmak üzere fazla haklarını saklı tutarak 20.000,00 TL’nin tahsilini istemiş, birleştirilen davasında da saklı tuttuğu fazlaya ilişkin hakları zımnında 180.000,00 TL’nin daha tahsilini talep etmiş, davalı yüklenici ise; binadaki ikinci bordum katın projesine uygun şekilde sığınak olarak inşa edildiğini, başka türlü de inşa edilemeyeceğini, dolayısıyla ifa imkânsızlığı bulunduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuş, mahkemece; sözleşmenin akdedildiği tarihte dahi ikinci bodrum katın bağımsız bölüm olarak düzenlenmesinin mümkün bulunmadığı, BK’nın 20. maddesi çerçevesinde olayda objektif imkânsızlığın gerçekleştiği, haliyle davacının tazminat taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesi ile dava ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 15.03.2002 günlü Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Mal Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ile davacı arsa sahibi, arsadaki ½ hissesinin yarısını, arsa üzerine iki bodrum, bir zemin ve üç normal katlı bina yapılması ve yapılacak binanın ikinci bodrum katının tamamı ile birinci normal kattaki üç normal daire olmak üzere

toplam dört adet bağımsız bölümün kendisine teslimi koşuluyla davalı yükleniciye devretmeyi vaadetmiştir. Sözleşme gereği inşaat, sözleşme tarihinden itibaren iki ay içinde yapı ruhsatı alınıp takip eden onsekiz ay içinde de anahtar teslimi bir vaziyette bitirilerek teslim edilecektir. O halde işin teslimi gereken süre 15.11.2003 tarihinde sona ermiş, dava ise 31.08.2004 tarihinde açılmıştır. Buna karşın davacı arsa sahibine sözleşme uyarınca teslimi gereken birinci normal kattaki normal daireler teslim edilmesine rağmen ikinci bodrum kat teslim edilmemiştir.

Davalı yüklenici sözleşmede yer almasına rağmen ikinci bodrum kata imar mevzuatı gereği bağımsız bölüm yapamadığını, yasaya aykırı imalât yapması konusunda da zorlanamayacağını ileri sürmüş, mahkemece de aynı yönde değerlendirme yapılarak sözleşme tarihinde imar mevzuatı gereği objektif imkânsızlığın bulunduğu gerekçesi ile anılan savunmaya değer verilerek sonuca gidilmiştir. Oysa uyuşmazlığın konusu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olup bu tür sözleşmelerde yüklenici bir inşaatın yapımını ve teslimini yüklenmekte, akidi olan arsa sahibi ise buna karşılık bedel olarak kararlaştırılan taşınmaz payının mülkiyetini devretmeyi borçlanmaktadır. Yani arsa sahibinin devredeceği arsa payı karşılığında yüklenici sözleşme uyarınca taahhüt ettiği inşaatı ve/veya bağımsız bölümleri inşa edip karşı edimi olarak arsa sahibine teslim etmek zorundadır. Aksi halde sözleşme ile yüklendiği edimini yerine getirdiğinden sözedilemez. Somut olayda ise yüklenici, arsa sahibinin devredeceği arsa payı karşılığında ona birinci normal kattaki üç normal daire ile ikinci bodrum katın tamamını inşa ve teslim etmeyi yüklenmiş, taraflar paylaşım konusunda bu şekilde mutabık kalmışlardır. Dava konusu iş TTK. 12/III. maddesi uyarınca ticari bir iş, bu nitelikte bir edimi yüklenen davalı da tacir sayılmaktadır. Böyle bir hukuki statüde bulunan yüklenici TTK. 20/II. maddesi gereğince ticaretine ait tüm faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmek mecburiyetindedir. Basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesi gereken davalı yüklenicinin bu yükleniminin doğal sonucu olarak somut uyuşmazlıkta inşaat yapacağı arsayı tüm yönleriyle ve nitelikleri ile incelediğinin, ne tür ve nasıl bir inşaat yapabileceğini belirlemesi açısından da sözleşmenin imzalanmasından önce imar durumunu tesbit ettiği ve ona göre taahhüt altına girdiğinin kabulü zorunludur. Resmî şekle uygun yapılan ve geçerliliğini devam ettiren sözleşmenin tadil edildiği de aynı kuvvette yasal bir delille kanıtlanmış değildir. Şu halde yüklenici imar durumunu bile bile uyuşmazlık konusu olmayan birinci normal kattaki üç bağımsız bölüm dışında ikinci bodrum katın tamamını da alacağı bedel (arsa payı) karşılığı arsa sahibine teslim etmeyi kendi iradesiyle taahhüt etmiş olmakla, her ne kadar yasal açıdan aynen teslimi mümkün değilse de yerine getirmediği karşı ediminin bir parçası olarak bu bölümü teslim edememesi sebebiyle oluşan arsa sahibi zararını tazmin etmekle mükelleftir.

Davacı arsa sahibi yukarıda izah edilen çerçeve dahilinde, davalının ikinci bodrum katı teslimde temerrüde düştüğünü belirterek BK’nın 106/II. maddesinde öngörülen seçimlik haklardan birisi olan ifa yerine geçen olumlu zararının tazmin edilmesini tercih etmiştir. Bilindiği üzere ifa yerine geçen olumlu zararın istenmesi durumunda, yanlar arasındaki sözleşme yürürlükte kalır, ancak alacaklı sözleşmenin aynen yerine getirilmesi isteminden

Davacı arsa sahibi yukarıda izah edilen çerçeve dahilinde, davalının ikinci bodrum katı teslimde temerrüde düştüğünü belirterek BK’nın 106/II. maddesinde öngörülen seçimlik haklardan birisi olan ifa yerine geçen olumlu zararının tazmin edilmesini tercih etmiştir. Bilindiği üzere ifa yerine geçen olumlu zararın istenmesi durumunda, yanlar arasındaki sözleşme yürürlükte kalır, ancak alacaklı sözleşmenin aynen yerine getirilmesi isteminden

derhal vazgeçtiğini borçluya bildirerek onun yerine olumlu zararının ödetilmesini ister ve kusuru ile temerrüde düşen borçlu da BK’nın 96 ve devamında yer alan maddeler gereğince alacaklının olumlu zararını tazminle sorumlu tutulur. Burada alacaklının isteyebileceği olumlu zararının konusu ifadaki çıkarı, yani sözleşmede yüklenilen edimin tümüyle yerine getirilmesi halinde elde edeceği yarardır. Olumlu zarar tutarının tesbitinde ise yüklenilen edimin yerine getirilmesi gereken tarih esas alınır. Başka bir anlatımla zarar, borçlunun temerrüde düştüğü güne göre hesaplanır. Arsa sahibince anılan seçimlik hakkın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri sahasında mevcut davadaki şekliyle kullanılması durumunda ise, arsa sahibine isabet eden bağımsız bölümlere ilişkin arsa paylarının veya olaydaki gibi temlikini taahhüt ettiği bakiye arsa payının davalı yükleniciye devri karşılığında o bölümlerin teslimi gereken tarihteki bitmiş haldeki rayiç bedeline hükmedilir. Daire’mizin yerleşen uygulaması da ifade edilen doğrultudadır (Y.15.H.D. 18.03.1998 T., 1998/93 E., 1998/1059 K., 14.10.2005 T., 2005/5341 E., 2005/5450 K.,).

Açıklanan hususların yanında, yerine getirilmeyen edimin, sözleşmenin tümüne nazaran kısmî imkânsızlık nedeniyle ifa edilemediği ortadadır. Ancak bu durumun tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları paylaşımı, yani edimler dengesini belirgin şekilde bozacağı ve yüklenici açısından sebepsiz zenginleştirme oluşturacağı da açıktır. İşte bu noktada ifade edilen olumlu zararın somut olarak tesbiti ve kapsamının tayini sorunu gündeme gelmektedir. Anılan sorunun giderilmesinde izlenecek yöntem ise; tarafların sözleşmede kararlaştırdıkları paylaşım oranı esas alınarak bu oranın mevcut ve yasaya uygun surette inşa edilen bağımsız bölümlere uygulanması ile davacıya isabet edebilecek bağımsız bölüm adedi belirlenip bundan kendisine fiilen verilen bağımsız bölümlerin düşülmesi suretiyle kalacak bağımsız bölümlerin değerlerinin hesaplattırılması ve bu değer üzerinden hakkaniyete uygun bir çözüme varılması olmalıdır.

Belirtilen hukuksal ilkeler çerçevesinde somut olaya dönüldüğünde; davalı yüklenicinin sözleşme ile yüklendiği dava konusu edimi süresi içinde yerine getirmeyerek 15.11.2003 tarihinde temerrüde düştüğü sabittir. O halde mahkemece; bir inşaat mühendisi, bir mimar ve bölgede rayiçleri bilen bir emlakçı’dan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla hemen az yukarıdaki paragrafta gösterilen yöntem uyarınca davacı arsa sahibine teslimi gerekip de varsa teslim edilmeyen bağımsız bölüm adedi tesbit edildikten sonra bu bağımsız bölümlerin 15.11.2003 tarihi itibariyle bitmiş haldeki serbest piyasa rayiçleri ile değeri hesaplattırılmalı ve arsa sahibi adına kayıtlı olup da sözleşme gereği devri gereken bir pay mevcutsa bunun da tescili suretiyle bulunacak değere hükmedilmelidir.

Değinilen konular gözden kaçırılarak hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (625,00) TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak kendisini Yargıtay duruşmasında vekille temsil ettiren davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 09.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3257, Karar No: 2019/667, Tarih: 23.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3257 E.  ,  2019/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen .../04/2017 tarih ve 2016/873-2017/418 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Nakliyat Poliçesi ile sigortaladığı emtianın 2600 kg kısmının davalıya ait depoda yükleme sırasında zarar gördüğünü, hasar bedeli olan 5.405,40 USD karşılığı ....777,09 TL'nin sigortalıya ödenip onun haklarına halef olunduğunu, hasar bedelinin rücuen tahsili için başlatılan takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalının taşıyan sıfatının bulunmadığını, bu nedenle davalıya husumetin yöneltilemeyeceğini, zararın poliçe kapsamında olmadığını, ihbar ve tutanak koşullarının da yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu ... varil emtianın hasarsız olarak ithalinin gerçekleştiği, eşyanın millileştiği, davalıya ait depoda eşyanın boşaltılması sırasında istifleme ve taşıma aracının kollarının sıkması nedeni ile ambalajının yırtılarak varillerin hasar gördüğü,reçine solisyonu olan emtianın hava ile temas etmesi sonucu özelliğini yitirdiği ve kullanılamaz hale geldiği, netice itibari ile hasarın tamamen davalı tarafın sorumluluk alanında davalıya ait istifleme aracıyla yükleme sırasında meydana geldiği, hasar bedelinin bilirkişi raporuna göre 5405,40 USD olduğu, davalının takibe itirazı haksız olduğu gerekçesiyle, itirazın iptaline, takibin aynen devamına, zarar bedelinin alınan raporla tespit edilmesi nedeni ile likit kabul edilemeyeceğinden, davacı tarafın icra inkar tazminatının talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 534,84 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, .../01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9253, Karar No: 2015/10173, Tarih: 13.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/9253 E.  ,  2015/10173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, velayet ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-davacı erkek tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle başka bir erkekle yaşayan davacı-davalı kadın yararına yoksulluk nafakası verilmemesinde bir isabetsizliğin bulunmadığının anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet kamu düzeniyle ilgili olup, hakimin re'sen harekete geçmesini gerektiren işlerdendir. Resmi siciller, iptal edilmedikçe belgeledikleri olgular doğru kabul edilir ve resmi sicile aykırı düşecek şekilde karar oluşturulamaz. Tarafların üzerinde kayıtlı 23.08.2013 doğumlu ... isimli çocuğun soybağının reddine ilişkin dava sonuçlanmadığı gibi, nüfus kaydının gerçeğe aykırı olarak oluşturulduğuna ilişkin alınmış bir hüküm de bulunmamaktadır. Bu durumda resmi sicilin gösterdiği olgu doğru kabul edilmeli ve boşanma halinde velayetin kanuni bir sebep bulunmadıkça eşlerden birine verilmesinin yasal olarak zorunlu bulunduğu (TMK m. 182/1, 336/3) gözetilmelidir. Bu husus nazara alınmadan, çocuğun velayetiyle ilgili düzenleme yapılmaması usul ve yasaya aykırı bulunmuş, kanunun sarih maddesine aykırı olan bu husus re'sen bozma sebebi yapılmıştır (HUMK. md. 439/2).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.05.2015 (Çrş.)