muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/15974, Karar No: 2020/1140, Tarih: 15.01.2020

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

TCK'nın 125/1. maddesi: “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmünü;

Aynı Kanunun 126. maddesi ise: “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” hükmünü içermektedir.

Aynı Kanunun 126. maddesi ise: “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” hükmünü içermektedir.

İncelenen dosyada, şüphelinin facebook hesabından, müştekinin fotoğrafının bulunduğu haberin altına yazdığı ifadelerin TCK’nın 126. maddesinde de belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde mağdurun şahsına yönelik olduğunun anlaşılamaması ve dolayısıyla matufiyet şartının olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, mercii tarafından itirazın reddine dair verilen karar yerinde görülmekle, kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce farklı gerekçeyle yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9108, Karar No: 2011/12079, Tarih: 14.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9108 E.  ,  2011/12079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.02.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı yüklenici ile dava dışı arsa maliki arasında noterde düzenlenen arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa malikine bırakılan 10 parsel sayılı taşınmazdaki 10. kat bağımsız bölümü noter sözleşmesi ile temlik aldığını, eser sözleşmesi gereği taşınmazın 30.12.2008 tarihine kadar teslim edilmemesi halinde günün rayicine göre kira bedeli ödeneceğinin düzenlendiğini, taşınmazın süresinde teslim edilemeyeceğinin anlaşılması üzerine davalının davacıya ödenecek kira bedellerini bildirdiğini, bedelin ödenmemesi nedeniyle ... 7.İcra Müdürlüğü’nün 2010/4411 sayılı dosyasında takip yaptığını, davalının takibe haksız ve kötüniyetle itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını ve %40 aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının alınmasını istemiştir.

Davalı, kooperatif eski yönetiminin 10.01.2004 tarihli kooperatif genel kurul kararına ve 1163 sayılı Yasanın 42/6. maddesine aykırı biçimde arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediğini, bu sözleşmenin iptali için dava açılacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinde düzenlenen tazminat bedeli alacağın tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemlerine ilişkindir.

Bir davadaki istem hakkında karar verilebilmesi için mahkeme tarafından daha önce çözüme kavuşturulması gereken sorunlar ortaya çıkabilir. Mahkemece ilk önce davanın esasını etkileyecek bu hususun çözüme kavuşturulup, asıl sorunun bundan sonra ele alınması gerekir.

Dava, arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinde düzenlenen tazminat bedeli alacağın tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemlerine ilişkindir.

Bir davadaki istem hakkında karar verilebilmesi için mahkeme tarafından daha önce çözüme kavuşturulması gereken sorunlar ortaya çıkabilir. Mahkemece ilk önce davanın esasını etkileyecek bu hususun çözüme kavuşturulup, asıl sorunun bundan sonra ele alınması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı yüklenici ile dava dışı arsa maliki arasında ... 3.Noterliği’nde 26.09.2005 tarihinde düzenlenen arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa malikine bırakılan bağımsız bölümü ... 3.Noterliği’nde 27.09.2005 günü yapılan temlik sözleşmesi ile devir alınıp, eser sözleşmesindeki teslim ediminin süresinde yerine getirilmemesinden tazminat ödenmesini içeren sözleşme hükmüne dayanarak davacı tarafından icra takibinde bulunmuş, davalı tarafından da süresi içerisinde icra takibine itiraz edilmiştir. Davacı isteminin dayanağı olan, davalı ile dava dışı arsa maliki arasındaki arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinin iptali için eldeki davanın davacısının da taraf olduğu ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/1357 esasında kayıtlı derdest bulunan dava açılmıştır. Davacı isteminin dayanağını eser sözleşmesi oluşturduğuna göre anılan davanın sonucu eldeki davayı etkileyecektir. Bu nedenle, ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/1357 esasında kayıtlı davanın bekletici sorun yapılması gerekir.

Mahkemece açıklanan bu husus gözardı edilerek istemin hüküm altına alınması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34235, Karar No: 2021/11228, Tarih: 30.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/34235 E.  ,  2021/11228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Sanığın, çalıştığı iş yerinde bulunan 2.800 TL parayı ve ruhsat için gerekli olan evrakı katılandan izinsiz almak suretiyle nitelikli hırsızlık suçunu işlediğinin iddia edildiği, yapılan yargılama sonunda sanığın katılanın iş yerinde çalıştığı ve suç tarihinde "... para ve evrakların resmi daireler nezdinde işlemleri için sanık ve katılan arasında görüşme olduğu, bu hali ile sanığın parayı ve evrakları katılana hizmet ilişkisi çerçevesinde teslim ettiğinin kabulü gerektiği ..." gerekçesiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin kabul olunduğu kamu davasında; katılanın, nargile ruhsatı almak için evrak hazırlayıp kafenin ön tarafında bulunan koltuk üzerine bıraktığına, o esnada gelen misafirlerle ilgilenirken bir süre sonra dönüp baktığında para ve evrakların olmadığına yönelik anlatımının tanık ...'nın, katılanın gelen müşterilerle ilgilendiği esnada sanığın parayı ve evrakları alarak gittiğin şeklindeki beyanıyla doğrulanması karşısında, para ve evrakların rıza ile teslimi söz konusu olmadığından, sanığın sübut bulan eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 30.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7889, Karar No: 2016/2054, Tarih: 04.03.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7889 E.  ,  2016/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 297/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Kaldığı koğuşta dolabın altında bulduğu kesici aletten dilekçe ile cezaevi yönetimini haberdar eden, yine aynı gün infaz koruma memurlarına bu aleti teslim eden sanığın, suça konu eşyayı suç işleme saikiyle bulundurduğuna dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği halde müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Suça konu eşyayı dolabının altında bulduğunu belirterek herhangi bir arama olmadan bu eşyayı kendiliğinden idareye teslim eden sanığın cezasından TCK 297/4. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8354, Karar No: 2015/18736, Tarih: 27.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8354 E.  ,  2015/18736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2012/322-2014/1151

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yerleşim alanının, sokakların ve park alanlarının oluşturulduğu gözlemlenmiştir.

Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren edinme sebebini, maliklerini ve tarihlerlerini gösterir tüm tedavül kayıtlarının ilgili Tapu Müdürlüğü'nden getirtildikten sonra,

Mahkemece, davacının babasının taşınmazı satın alırken, zeminde yolların ve park alanlarının olup olmadığı ve gerektiğinde tanıklar da dinlenerek, tapu malikleri arasında harici ve rızai bir taksimin mevcut olup olmadığı, tapu maliklerinin tümünün benimsediği ve uzunca bir süre itiraz etmediği fiili bir kullanım durumunun oluşup oluşmadığı, bu konuda düzenlenmiş özel parselasyon haritası veya varsa fiili kullanım haritasının bulunup bulunmadığı araştırılarak, mevcut ise taraflardan temin edilip, zemine uygulanmak suretiyle davacıya ait payın bulunduğu yerin tespit edilmesi, yine davacı tarafın taşınmazdaki payının nerede bulunduğu açıkça kendilerinden de sorulup işaretlettirilmesi, ayrıca tapudaki diğer paydaşların adına davetiye çıkartılarak, fiili kullanım ve özel parselasyon hususlarının da beyanları alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazların, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından sonra gelecek belgelere göre bilirkişi raporunun denetlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/253, Karar No: 2014/2840, Tarih: 18.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/253 E.  ,  2014/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/05/2012 gün ve 2012/121-2012/217 sayılı kararı bozan Daire’nin 17/09/2013 gün ve 2012/17774-2013/15903 sayılı kararı aleyhinde davalı temsilcisi vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 29.11.2011 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında sermaye arttırım kararı alındığını, bu kararın tescili talebinin davalı ... Memurluğu tarafından reddedildiğini ileri sürerek, red işleminin iptaline, 29.11.2011 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan sermaye arttırımı kararının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı temsilcisi karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı temsilcisinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davalı ... Memurluğu'nun red kararının iptali istemine ilişkin olup, TTK'nın 401. maddesi" Esas mukavele ile bazı nev'i hisse senetlerine kar payı veya tasfiye halindeki şirket mevcudunun dağıtılması vs. hususlarda imtiyaz hakları tanınabileceği "hükmünü haizdir. Bir hissenin üstünlüğü (imtiyazı) oy kullanmada, yönetimde ve denetimde olabileceği gibi kar pay dağıtılmasında ve tasfiyede de tanınabilir. TTK'nın 391. maddesi hükmünce sermaye artırımına ilişkin umumi heyet kararlarının muhtelif imtiyazları haiz müteaddit nev'i hisse senedi sahipleri olduğu takdirde umumi heyet kararınından ayrı olarak adı geçen nev'ilerden herbirine ait hisse senedi sahiplerinin de hususi bir toplantı yaparak karar vermeleri şarttır.Kanunun bu hükmü emredici nitelikte olduğundan imtiyazlı pay sahiplerinin bu özel kurul kararı olmadıkça genel kurulun sermaye artırıma ilişkin kararı hüküm doğurmaz, diğer bir deyişle infaz olanağı düşünülemez. Bu bağlamda davacı şirketin

birden fazla imtiyazlı grup hisseler mevcut olduğundan genel kurulca verilen sermaye artırım kararının anılan madde hükmünce ayrıca her imtiyazlı grup hisse senedi sahiplerinin hususi toplantısında verecekleri kararla tasdik etmedikçe davalı ... memurluğunca tescilinin yapılamayacağı kuşkusuzdur. Diğer bir ifade ile genel kurulca alınan sermaye arttırımına ilişkin kararın A grubu pay sahiplerinin yapacakları özel toplantıda alacakları karar ile de onaylanması gerekmektedir. Aksi düşünce imtiyazlı pay sahiplerinin korunmasına ilişkin TTK'nın 389. ve 391. maddelerine açıkça aykırı olacaktır.

Öte yandan, TTK'nın sırf anasözleşme değişikliğine ilişkin 389. maddesinde öngörüldüğünün aksine, imtiyazlı pay sahiplerinin veya oluşturdukları kurulların onama kararları için, esas sermaye artırımı kararının "..imtiyazlı pay sahiplerinin haklarını ihlal edecek mahiyette" olması şartıda aranmaz. (... , Anonim Ortaklıklarda Esas Sermaye Artırımı, Güncelleştirilmiş ve Genişletilmiş 2. Baskı sh.77) Bu itibarla davalı ... memurluğunun davacının isteminin reddi usul ve yasaya uygun olup, mahkeme kararının onanması gerekirken yazılı gerekçelerle bozulması doğru olmadığından davalı temsilcisinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz’in 17.09.2013 gün 2012/17774 Esas, 2013/15903 Karar sayılı bozma kararı kaldırılarak mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı temsilcisinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz’in 17.09.2013 gün 2012/17774 Esas, 2013/15903 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak, mahkeme kararının ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalı temsilcisine iadesine, ilk temyizden dolayı iade edildiği anlaşılan 25,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13954, Karar No: 2010/3870, Tarih: 05.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13954 E.  ,  2010/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULTANDAĞI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları B.’ın, ölmeden önce düzenlemiş olduğu vasiyetnamesinde vasiyet ettiği taşınmazların bir çoğunu satmış olduğunu, 53 parsel sayılı taşınmazını da muvazaalı satış işlemi ile davalı kardeşleri A.in eşi olan davalı H.ye temlik ettiğini, bu işlemlerle de saklı paylarının zedelendiğini ileri sürerek, tenkis isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırmak üzere verilen süre içerisinde ve sonrasında ara karar gereğinin davacılar tarafından yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü: Dava, tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mahkemece tenkise dahil edilmesi gereken taşınmazların tamamının saptandığı, ne var ki, taşınmazlardan 81 ada 1, 138 ada 5, 127 ada 6 ve 81 ada 3 sayılı parsellerin değerleri belirlenmeden bilirkişi hesabı yaptırılma yoluna gidildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere terekenin tüm aktif ve pasifi ortaya konulmadan tenkis hesabı yapılması mümkün değildir. Olaya bu açıdan bakıldığında mahkemenin koşulları oluşmadan, diğer bir deyişle tereke belirlenmeden davacı tarafa, bilirkişi incelemesi yapılmak üzere, masraf yatırılması için önel yada kesin önel verilmesi doğru görülemez.

Hal böyle olunca, anılan taşınmazların değerleri yöntemine uygun bir şekilde belirlendikten sonra tenkis hususunun değerlendirilmesi gerekirken, tenkis hesabı yaptırmaya yönelik gider yatırmak üzere kurulan ara karar gereğinin yerine getirmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11257, Karar No: 2022/9038, Tarih: 18.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/11257 E.  ,  2022/9038 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama ve zor kullanma yetkisine ilişkin sınırların aşılması suçlarından şüpheliler ... ... Jandarma Karakol Komutanlığı personeli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/10/2021 tarihli ve 2021/2203 soruşturma, 2021/5552 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın usulden reddine ilişkin mercii Bodrum 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/11/2021 tarihli ve 2021/3616 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Her ne kadar merci Bodrum 1. Sulh Ceza Hâkimliğince "mağdur ...'ın şikayetinden vazgeçtiği, bu nedenle vekilinin de bir itiraz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla müşteki ... vekili Av. ...'ın itirazın usulden reddine yönelik aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir." şeklindeki gerekçe ile itirazın reddine karar verilmiş ise de,

Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazı düzenleyen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesinde yer alan “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir.” şeklindeki hüküm gereğince kovuşturmaya yer olmadığı kararına itiraz edebilmek için suçtan zarar gören olmak gerektiği, somut olayda ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07/10/2021 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının mağdur ...'a tebliğ edilmediğinin anlaşıldığı, dolayısıyla mağdur vekilince verilen 02/11/2021 tarihli itiraz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verilen itiraz dilekçesi olarak kabul edilmek suretiyle esastan inceleme yapılması yerine, itirazın usulden reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04/08/2022 gün ve 94660652-105-48-9766-2022-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kasten yaralama ve zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suçlarından şüpheliler ... ... Jandarma Karakol Komutanlığı personeli hakkında yapılan soruşturma sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/10/2021 tarihli ve