muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13841, Karar No: 2023/20011, Tarih: 20.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/13841 E.  ,  2023/20011 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/559 E., 2023/199 K.

DAVA TARİHİ : 23.07.2019

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlıkta teknik eleman olarak çalıştığını, Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacının üyesi olduğu Sendika ile davalı Bakanlığın üyesi olduğu Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikasının 01.01.2013-31.12.2014, 01.01.2015- 31.12.2016 ve 01.01.2017- 31.12.2018 tarihleri arasında geçerli işletme toplu iş sözleşmeleri imzaladığını, sözleşmelerin 36 ncı maddesinin birinci fıkrasında iş güçlüğü, iş riski ve özel hizmet zammının düzenlendiğini, buna göre, davacıya emsali memura ödenen hizmet zammının ödenmesi gerekirken, teknik olmayan personele ödenen hizmet zammının ödendiğini, bu uygulamanın doğru olmadığının emsal mahkeme kararları ile belirlendiğini iddia ederek hizmet zammı fark alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalmadığını, buna göre bir memurun teknik hizmetler sınıfını teşkil edebilmesi için mesleği ile ilgili görevi fiilen ifa etmesi yanında en az orta derecede mesleki eğitim görmesi şartının arandığını, davacı bu koşulları sağlamadığından toplu iş sözleşmesinin anılan maddesine göre ödeme yapılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle talep edilebilecek hizmet zammı alacağı farkı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli ve 2019/344 Esas, 2020/283 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli ve 2019/344 Esas, 2020/283 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 17.06.2021 tarihli ve 2021/1220 Esas, 2021/1358 Karar sayılı kararı ile; davacının toplu iş sözleşmesinin hizmet zammı başlıklı 36 ncı maddesine göre talepte bulunduğu, davacının öncesinde ikame ettiği davanın Yargıtay tarafından onanmasıyla davacının teknik personel vasfının sabit hâle geldiği, onanarak kesinleşen dava dosyasında 31.12.2014 tarihine kadar hesaplama yapılmakla eldeki dosyada da yapılan hesaplamanın 01.01.2015-14.07.2019 tarihleri arasını içerdiği gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.10.2021 tarihli ve 2021/9291 Esas, 2021/14382 Karar sayılı ilâmı ile; özellikle emsal memur hususunda eksik araştırmayla hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkilinin hak kaybına uğradığını, davacının teknik personel olarak görev yaptığını, işçilerin fiilen bu işi yapmalarının yeterli olduğunu, emsal dosyalara aykırı karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacı gerekli şartları sağlamadığından davanın reddedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 01.01.2013-31.12.2014, 01.01.2015- 31.12.2016 ve 01.01.2017- 31.12.2018 tarihlerini kapsayan işletme toplu iş sözleşmelerinin 36 ncı maddesi uyarınca hizmet zammı alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 01.01.2013-31.12.2014, 01.01.2015- 31.12.2016 ve 01.01.2017- 31.12.2018 tarihlerini kapsayan işletme toplu iş sözleşmelerinin 36 ncı maddesi uyarınca hizmet zammı alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 33 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacı tarafa yükletilmesine,Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1163, Karar No: 2012/16066, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/1163 E.  ,  2012/16066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar avukat olduklarını, davalılar... ve ...'nun vekili olarak taraf oldukları davaları ve icra takiplerini takip ettiklerini, ancak haksız bir şekilde 18.10.2006 tarihinde azledildiklerini, akdi ve yasal vekalet ücretinin ödenmesi gerektiğini, öte yandan davalıların avukatı olarak sonradan görev yapan davalı ...'nun müvekkilleri diğer davalılar adına kendilerini haksız ve yersiz olarak şikayet ettiklerini, manevi yönden de zarar gördüklerini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 1000 Tl maddi tazminat ile her bir davacı için 15.000 TL olmak üzere toplam 30.000 TL manevi tazminatın tahsilini istemişler, akabinde maddi tazminatın avukatlık ücretinden kaynaklandığını belirterek taleplerini 9.418.76 TL maddi tazminat olarak ıslah etmişlerdir.

Davalılar, davacıların haklı olarak azledildiğini, manevi tazminat koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacıların talep edebilecekleri vekalet ücretinden aldıklarının mahsubu sonucu kalan 4.297.92 TL maddi tazminatın davalılar... ve...'ten, her bir davacı için takdir edilen 2.500 TL manevi tazminat toplamı olan 5.000 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar... ve ...'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2012/1163-16066

2-Temyiz eden davalılar... ve...'in diğer temyiz itirazları ile davalı ...'nun temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacılar eldeki davada, davalıların kendilerini Baroya ve Cumhuriyet Savcılığına haksız olarak şikayet ettiklerini, karşı tarafın avukatı ile işbirliği yaptıklarının iddia edildiğini, manevi yönden yıprandıklarını ileri sürerek, manevi tazminat isteminde de bulunmuşlardır.

2012/1163-16066

2-Temyiz eden davalılar... ve...'in diğer temyiz itirazları ile davalı ...'nun temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacılar eldeki davada, davalıların kendilerini Baroya ve Cumhuriyet Savcılığına haksız olarak şikayet ettiklerini, karşı tarafın avukatı ile işbirliği yaptıklarının iddia edildiğini, manevi yönden yıprandıklarını ileri sürerek, manevi tazminat isteminde de bulunmuşlardır.

Bilindiği üzere, yalın bir ifade ile şeref ve haysiyet, dahil olduğu toplumun gerekli saydığı ahlaki niteliklere sahip olduğu yada böyle kabul edildiği için kişiye verilen değeri ifade eder. Kişinin onuru, şerefi ve saygınlığı onun toplum içindeki tüm manevi değerlerini temsil eder ve bunlar kişinin ahlaki değerleridir. Kişiyi küçük düşürmek, yanlış tanıtmak, gülünç yada zor duruma sokmak, manevi değerleri zedelediği gibi bir olayın aktarılması yada olay veya kişinin eleştirilmesi de şeref ve saygınlığına onura müdahale niteliğinde olabilir. Ne var ki, bu müdahalenin hukuka aykırı bulunmasıda mutlak zorunluluktur. Öte yandan şikayet hakkının hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların olması zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bu olgu ve emareye dayanılarak başkalarının da böyle bir olay karşısında davalı gibi hareket etmesinin uygun görüleceği diğer bir anlatımla orta düzeydeki kişinin de somut olaydaki gibi davranacağı ve bu çerçevenin içinde kalan şikayet hakkının yerinde kullanıldığı da kabul edilmelidir. Aksi halde, şikayetin hak aramak özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı ve şikayet edilenin kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır. Dava konusu olayda, kişinin hak arama hürriyeti kapsamında, aşırıya kaçmayan ve şikayetini aktarmaya yarayan sözler sarfederek şikayette bulunmasın da hukuka aykırılıktan sözedilemeyeceğide izahtan varestedir. Somut olayda, davalılar... ve...'ın diğer davalı avukatları vasıtasıyla Baroya ve C. Savcılığına şikayet dilekçesi verirken, davacıların karşı tarafın avukatı ile anlaşarak bir icra prosedürü başlattıkları, davacıların bir miktar parayı tahsil ettiklerini, davacıların bu suretle birlikte hareket ettikleri iddiasında bulundukları anlaşılmaktadır. Ancak bu kullanılan ifadeler, davacı avukatlarının davalılarca azil sebebi kabul edildiği gibi bu ibarelerin yasal şikayet hakkı kapsamında kaldığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davacıların manevi tazminat taleplerinin reddi gerektiği kabul edilmelidir. Mahkemece, davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu kalem isteğin kısmen kabul edilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı 2012/1163-16066 gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalılar... ve ...'nun diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca teyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 19.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14550, Karar No: 2006/14882, Tarih: 07.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/14550 E.  ,  2006/14882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2006

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, davacının murisi A.A.'nın 1995 yılında yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2006

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, davacının murisi A.A.'nın 1995 yılında yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacı murisi A.A.'nın Ziraat odası ve Tarım Kredi Kooperatifine üye olmakla birlikte bu kayıtların ne zaman başladığının araştırılmadığı murisin sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 14.04.1995 de yapılıp sonraki yıllara ait kesintiler araştırılmaksızın 01.08.2000 tarihinde öldüğü kaytılarla nlaşılan muris yerine, dava konusu ve talebi olmadığı halde davacı eş Mensure Akça'nın 01.05.1995'den itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verildiği görülmektedir.

Yapılacak iş; Davacı murisi A.A.'nın Ziraat odası ve Tarım Kredi Kooperatif üyeliklerinin başladığı tarihler açıkça sorularak, 1995 yılı ile ölüm tarihi olan 01.08.2000 arasındaki tüm prim kesintilerinin ilgili yerden sorularak alınacak yanıtlar dosyaya eklendikten sonra davacı murisi A.A.'nın sigortalılığı konusunda bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20896, Karar No: 2014/6310, Tarih: 07.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20896 E.  ,  2014/6310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, yeşil biber, patlıcan, taze fasülye ve domatese ait 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

3-Davaya konu taşınmazın kamulaştırıldığına dair kamulaştırma evrakı ile kıymet taktir raporu ve ilgili tüm evrakın onaylı suretinin davacı idareden,

4-Mahkemece tesbit edilen kamulaştırma bedelinin davalı adına bankaya bloke edildiğine dair dekontun dosyaya konulmasından

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8402, Karar No: 2015/12172, Tarih: 18.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8402 E.  ,  2015/12172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davacının prime esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 5510 sayılı ...Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı ... Kanununun 77. maddesidir.

Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ... Kurumu’na (...) davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin ... primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu

değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.