muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14918, Karar No: 2014/38966, Tarih: 08.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14918 E.  ,  2014/38966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/125-2014/13

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, hayvan alım satımı yapan davalılara 5 adet dana, 1 adet düve ve yanında küçük yavrusu olan 1 adet ineği örf ve adete göre hiç belge almadan tanıklar huzurunda 24.100,00 TL ya sattığını, bu bedelin 19.900,00 TL sının 20.05.2012'de, 4.200,00 TL sının 24.10.2012'de ödeneceği kararlaştırılmasına rağmen davalıların ödeme yapmadığını ileri sürerek, 24.100,00 TL nın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davayı kabul etmediklerini, anılan alışverişle bir ilgilerinin bulunmadığını, yazılı delille ispatı gereken bir davada tanık dinlenmesine muvafakat etmediklerini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, talep edilen alacak miktarına göre senetle ispatın gerektiği, davalıların tanık dinlenmesine muvafakat etmedikleri, davacının talebi doğrultusunda HMK 202/1 maddesinde belirtildiği şekliyle dosyada yazılı delil başlangıcının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile davalılara örf ve adete göre, tanıklar huzurunda 24.100,00 TL karşılığında hayvan sattığını ileri sürerek bu bedelin tahsilini istemiştir. Mahkemece, talebin tanıkla ispat sınırları üstünde olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu olayda, davacı teslim ettiğini ispat için tanık ve yemin deliline dayanmış ise de dava değeri dikkate alındığında olayda tanık dinlenmesi mümkün değildir. Davacı bu tür satışlar için senede bağlanmama konusunda teamül olduğunu ileri sürerek teslim hususunu tanık delili ile ispatlamak istemiştir.

Bilindiği üzere, tanık dinlenebilmesi için HMUK ‘un 289.maddesine göre davalıların açık muvafakatının olması veya bu tip satışların senede bağlanmadan yapıldığının yörede teamül haline gelmiş olması gerekir. HUMK 293/4 maddesi hükmüne dayanılarak tanık dinlenebilmesi için teamül unsurunun gerçekleşmesi ve bir çevrede herhangi bir hukuki işlemin devamlı olarak senede bağlanmamasının adet haline gelmesi ve bu hususun zaman içinde herkesçe uyulmak suretiyle istikrarlı bir nitelik kazanmış bulunması ve ayrıca kamuoyunda da bu teamüle inanılmış olması gerekmektedir. Mahkemece yapılan araştırma sonucu İlçe Jandarma Komutalığınca tutulan tutanakta; hayvan alım satımlarının, insanların birbirine güven duymasından dolayı sözle yapıldığı belirtilmiş, İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü tarafından 3 veteriner hekim ve 5 köy sakini tarafından tutulan tutanakta ise yine insanların birbirine güven duymalarından ötürü hayvan alım satımlarının sözle yapıldığı açıkça belirtilmiştir. Mahkemece, anılan yazı cevapları gereğince yörede hayvan alım satımlarının örf ve adet gereği sözle yapıldığı hususu dikkate alınmaksızın yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8692, Karar No: 2013/21949, Tarih: 25.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8692 E.  ,  2013/21949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.02.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/5084, Karar No: 2014/36572, Tarih: 02.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/5084 E.  ,  2014/36572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2011/390-2012/669

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin, fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.12.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, 19.09.2003-17.02.2011 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak davalı iş yerinde çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, haklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, yetkili mahkemenin İstanbul mahkemeleri olduğunu,esas yönünden ise açılan davayı kabul etmediklerini, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ile tüm dosya kapsamından, davacının davalı iş yerinde toplam 7 yıl 4 ay 2 gün çalıştığı, dinlenen tanık beyanlarına göre çalışmalarının kesintisiz olduğu, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğinin kabulü ile, fazla mesai ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücretinde %30 oranında takdiri indirim yapılmak suretiyle bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesis edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışmış olup, iş sözleşmesi işverence işyerinde üçüncü kişilere ait araçları para karşılığı yıkaması gerekçe gösterilerek haklı nedene dayalı olarak feshedilmiştir. Davacı işçi ikrarına olayı kabul etmiş, mahkemece dinlenen tanıklar da bu yönde açıklamalarda bulunmuşlardır. İşyerinde ve

2-Davacı işçi işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışmış olup, iş sözleşmesi işverence işyerinde üçüncü kişilere ait araçları para karşılığı yıkaması gerekçe gösterilerek haklı nedene dayalı olarak feshedilmiştir. Davacı işçi ikrarına olayı kabul etmiş, mahkemece dinlenen tanıklar da bu yönde açıklamalarda bulunmuşlardır. İşyerinde ve

işverenin izni olmaksızın menfaat karşılığı üçüncü kişilere ait araçların yıkanması ve bu işlem sırasında işverene ait su ve malzemelerin kullanılması doğruluk ve bağlılığa aykırıdır. Bu nedenle iş sözleşmesinin işverence feshi haklı nedene dayanmaktadır. Mahkemece gerekçesiz şekilde ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, hükme esas bilirkişi raporunda haftada 27 saat fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır.

İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/ 35281 E, 2008/ 30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin 2. fıkrasında, ara dinlenmelerinin ilkim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Adı geçen yönetmeliğin 3. maddesinin 1. fıkrasında da ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda günde 12 saat çalışma esasına göre hiç ara dinlenmesi düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Yukarıdaki ilkelere göre günde 1.5 saat ara dinlenmesi düşülerek haftada 18 saat üzerinden fazla çalışma hesabı yapılmalı ve takdiri indirim hususu da düşünülerek bir karar verilmelidir.

4- Dava dilekçesinde davacı işçi, 2007 yılı dahil olmak üzere yıllık izinlerini kullandığını belirtmiş, 2008 yılı ve sonrası için kullanmadığı yıllık izin alacaklarını talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda talebi aşar şekilde tüm çalışma süresi için yıllık izin hesabı ile kullanılan izin süresi düşülerek izin ücreti tespiti hatalıdır. Talebe uygun şekilde 2008 yılı ve sonrası için hesaplama yapılıp, sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9282, Karar No: 2014/30597, Tarih: 22.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/9282 E.  ,  2014/30597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan ...'a yönelik yaralamaya eylemi nedeni ile sanık hakkında kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının  yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre  sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

2) Katılan ...'e yönelik yaralamaya eylemi nedeni ile sanık hakkında kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının  yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre  sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

3) 6136 sayılı yasaya muhalefet eylemi nedeni ile sanık hakkında kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının  yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre  sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 22.09.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9261, Karar No: 2013/15496, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/9261 E.  ,  2013/15496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, davacının yurt dışında çalıştığı şirketle müvekkili şirket arasında organik bağ bulunmadığını, ayrıca davacının hak ettiği ettiği alacaklarının dava dışı şirket tarafından ödendiğini, buna ilişkin ibranamenin düzenlendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tespitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlülüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı definin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının kıdem tazminatının ödendiği bir kısım çalışma döneminin tasfiye edildiği gerekçesiyle tazminata esas sürenin tespitinde nazara alınmaması ve zamanaşımı defi ileri sürülmekle önceki çalışma sonrasında, ara verilen dönemin on yılı aştığından önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanmaması yerindedir.

Diğer taraftan, davalı vekilince dosyaya yabancı dilde hazırlanmış ibranameler sunulmuş, ibranamelerin üzerinde yazılı miktarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödendiği savunulmuştur. Mahkemece, ibranamelerin yabancı dilde hazırlanmış olması sebebiyle davacı işçi tarafından içeriğinin anlaşılmasının mümkün olmadığından bahisle, anılan ibranameler nazara alınmamıştır. Bu kez davalı vekilince, temyiz dilekçesi ekinde, ibranamelerde yazılı meblağların ödendiği iddiasıyla, yine yabancı dilde hazırlanmış imzalı makbuzlar sunulmuştur. Söz konusu belgeler, yabancı dilde hazırlanmış olmakla birlikte, belge içeriklerinde rakamlar yer almaktadır. Mahkemece, davacı asil, isticvap olunmaksızın sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, yargılama aşamasında sunulan ve ayrıca ilk defa temyiz dilekçesi ekinde sunulmuş olmakla birlikte ödeme define dair olması sebebiyle nazara alınması gerekli belgelerde belirtili rakamlarda ödemelerin yapılıp yapılmadığına dair, davacı asil 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169 ve devamı maddeleri uyarınca isticvap olunmalıdır. Neticeye göre, dosya kapsamı bir değerlendirmeye tabi tutularak, gerekirse ek bilirkişi raporu alınmasıyla sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7878, Karar No: 2013/539, Tarih: 31.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/7878 E.  ,  2013/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi, davalılare bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; 1979 yılında yapılarak kesinleşmiş orman kadastrosu ile daha sonra 1986 yılında yapılan çalışmaya ait haritalar ile tapulama paftası ölçekleri 1/5000 ve 1/10000 ölçeklerde denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 31/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29711, Karar No: 2021/19542, Tarih: 23.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/29711 E.  ,  2021/19542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında yer alan görgü ve tespit tutanağı içeriğine göre, müştekilerin ikametinin giriş kapısına ve evdeki televizyona zarar verildiği tespit edilmiş ise de, bu zarar verme eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememiş olması karşısında, mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 23.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1206, Karar No: 2025/2035, Tarih: 16.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1206 E.  ,  2025/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1657 E., 2025/75 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/507 E., 2023/149 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili yargılamanın yenilenmesine ilişkin dava dilekçesinde; Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/278 Esas ve 2019/170 Karar sayılı muhdesatın tespitine ilişkin davada aleyhlerine karar verildiğini ve bu kararın muhalefet şerhi ile onanarak kesinleştiğini, ancak davalı (yargılamanın yenilenmesi davasında davacı) ...'in dava konusu binanın yapımı için 500.000,00 DM’ye yakın para harcadığı halde gözetilmeden karar verildiğini, o tarihlerde yapılan harcamalara ilişkin belge ve dekontların bir kısmını delil olarak sunduklarını, bu delillere hükümden sonra ulaşıldığından yargılamanın yenilenmesini istediklerini, davacı tarafından davalı ...’ye gönderilen ve elden verilen paraların dava konusu inşaata harcandığını, yine ıslak imzalı mektupta da davacının binayı yaptırdığının anlaşıldığını, davalının vekil olarak işlem yaptığını, tarafların annelerinin de taşınmazda hissedar olduğunu ve inşaatın yapımına katkıda bulunduğunu, devam eden süreçte ise hissesini davacıya devrettiğini, ancak bu hususların araştırılmadığını belirterek ortak murisin dairesinde sonradan ele geçen deliller neticesinde HMK’nın 375/1/ç maddesi uyarınca Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/278 Esas, 2019/170 Karar sayılı kararının yargılamanın iadesi suretiyle kaldırılmasını ve beş katlı binanın tamamının davacı ... tarafından yaptırıldığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın kesin hüküm, hak düşürücü süre ve zamanaşımı süresi nedeniyle reddi gerektiğini, somut olayda yargılamanın yenilenmesini gerektirecek yasal şartların bulunmadığını, dayanak olarak sunulan belgelerin yargılamanın yenilenmesini gerektirecek belgeler olmadığını, asıl dosyasının dava sürecinde sunulabilecek belgeler olduğunu, elde olmayan nedenlerle temin edilemeyen belge niteliğinde olmadıkları gibi davanın esasını etkileyecek, binanın tamamının davacıya ait olduğunu ispatlayacak deliller de olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI