muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1677, Karar No: 2013/20826, Tarih: 24.12.2013

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Özkaynak Kültür ve Sanat Ür.Tic.A.Ş.nin yönetim kurulu başkanı yardımcısı olan ve çek keşide etme yetkisi bulunan katılan ...'in, Koçbank (Yapı Kredi Bankası) Meşrutiyet Şubesine ait 9540112 nolu çeki 39.500,00 TL olarak keşide ettiği, daha sonra 11.12.2006 tarihinde kayıp ettiğinden bahisle ilgili bankaya ödemeden men talimatı verdiği, katılanın kayıp ettiği çeke ait bir kısım bilgilerin, Koçbank'a ait orjinal başka bir çek yaprağının üzerine bastırıldıktan sonra 8.300,00 TL bedelli olarak tanzim edildiği, sanığın bir şekilde ele geçirdiği suça konu bu çeki, müşteki ...'den daha önceden aldığı araba borcuna karşılık verdiği, müşteki ...'in tahsil için bankaya ibraz ettiğinde banka tarafından ibraz edilen çekin 16.10.2006 tarihinde düzenlendiği ve bedelinin 39.500,00 TL olduğunun bildirildiği, Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen ekspertiz raporunda da çekin sahte olduğunun tespit edildiği olayda;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5237 Sayılı TCK'nın 158/1. madde ve fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek

belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanığa eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde sair görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanığa eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde sair görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, müşteki ...'den daha önceden aldığı araba borcunu ödeyememesi üzerine önceden doğmuş borç karşılığında suça konu çeki vermesi nedeniyle, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13388, Karar No: 2017/4675, Tarih: 29.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/13388 E.  ,  2017/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili ve davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin, 16/06/2016 gün ve 2015/9782 E. - 2016/7114 K. sayılı iade kararı gerekleri yerine getirilmemiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait 1956 yılı memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı dosyaya getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişisine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hâkim ağaç türü ve kulanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 29/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1218, Karar No: 2020/2514, Tarih: 12.05.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1218 E.  ,  2020/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

YARGITAY KARARI

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasındaki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen 2. fıkrasındaki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmüne aykırı olarak, sanığın bilinen son adresi olan 31.01.2012 tarihli sorgusunda beyan ettiği.... Mahallesi, 2. .... Sokak, .... Apartmanı, No:10 Zemin Kat, .... adresi yerine bu adres ile diğer bilgileri aynı olan ancak mahalle ismi farklı .... Mahallesi 2. .... Sokak, No:10 .... adresine tebligat çıkarılıp, iade dönmesi üzerine aynı zamanda MERNİS adresi olan bu adrese Tebligat Kanunu’nunn 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olup olmadığının denetlenmesi bakımından her iki adreste yer alan .... Mahallesi ile .... Mahllesinin aynı mahalle olup olmadığı, isimlerinin değişip değişmediği veya adresin diğer mahalleye taşınıp taşınmadığının sorulmasından sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12.05.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8363, Karar No: 2020/171, Tarih: 16.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8363 E.  ,  2020/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili kurum ile davalı şirket arasında 29.12.2009, 16.06.2010 ve 28.07.2010 tarihlerinde ... ili çevresindeki değişik iletim tesisleri ile ilgili Bağlantı Anlaşmaları ve Sistem Kullanım Anlaşmalarının imzalandığını, davalı kullanıcının bağlı olduğu fidere 00:00-24:00 saatleri arasında 3 ve daha fazla arıza meydana geldiğini ve kesicinin açması ihlali nedeniyle müvekkili şirket tarafından ceza kesildiğini, fiderde meydana gelen arızalar sonucu kesici açmanın meydana gelmesi ile elektrik kesintisi oluştuğunu, trafoların arıza akımına maruz kaldığını, davalı şirketin bağlı olduğu fidere arıza intikal ederek kesicinin açtığının tespit edildiğini ve toplam 203.746,04 TL bedelli ceza faturalarının davalı şirkete tebliğ edildiğini, ancak davalı şirket tarafından faturaların ödenmediğini, iade edildiğini ileri sürerek, 203.746,04 TL sistem kullanım ceza fatura bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça ihlalin önlenmesi amacıyla ihtarname gönderilmediği ve uyarıda bulunulmadığı iddia edilmiş ise de, davacının bir kesicinin açılmasını önceden tahmin ederek davalı tarafı uyarmasının pratik bakımdan ve teknik açıdan işin gereği olarak imkansız olduğu, önceden bir ihtarnamenin gönderilmesinin veya uyarıda bulunulmasının mümkün olmadığı, ihlaller nedeniyle davacı tarafın talep edebileceği sistem kullanım ceza bedelinin 213.363,56 TL olduğu, ancak talep edilen tutarın 203.764,04 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 2009 ve 2010 tarihli Sistem Kullanım Anlaşmaları’nın 10. maddesinde ‘kullanıcının bu anlaşma hükümlerinin herhangi birini ihlal etmesi, söz konusu ihlali ...’ın uyarısına rağmen uyarıda belirtilen süre içinde sona erdirmemesi durumunda, ... aşağıda belirlenen cezai şartları uygulayacaktır. ...’ın uğradığı zararlar ayrıca tazmin edilecektir.’ hükmü kararlaştırılmıştır. Bu durumda mahkemece, taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerin 10. maddesi uyarınca ihlâl halinde ceza uygulanabilmesi için davacı tarafça uyarı yapılması gerektiği, kullanıcı davalı tarafından yapılan ihlâlin ortadan kaldırılmasına ilişkin davacı idarece uyarı koşulu yerine getirilmeden ceza faturası tanziminin usulsüz olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın talep halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3691, Karar No: 2012/10785, Tarih: 05.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3691 E.  ,  2012/10785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2003 yılına ait sahte fatura düzenlemek suçundan: 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası,

2004 yılına ait sahte fatura düzenlemek suçundan: 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 59/2. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezası, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına

1- Sanık ... müdafii ve sanık ...’un 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafii ile sanık ...’un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... müdafii ve sanık ...’un 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafii ile sanık ...’un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1310, Karar No: 2023/3296, Tarih: 22.11.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1310 E.  ,  2023/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/53 E., 2022/2679 K.

DAVA TARİHLERİ : 20.06.2012, 05.06.2013

SAYISI : 2012/523 E., 2017/1406 K.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak ve itirazın iptali davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı/birleşen davalarda davacı vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre birleşen davalarda dava değerleri Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 107.094,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; bu davalara yönelik temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

Diğer taraftan temyize konu edilen asıl davada verilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu belirlenmekle, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçelerinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Diğer taraftan temyize konu edilen asıl davada verilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu belirlenmekle, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçelerinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 24.12.2010 tarihli kira sözleşmesi ile Marmara Forum Alışveriş Merkezinde bulunan toplam 82 m²'lik ... yerini m²'si 100 Euro /ay bedelle 5 yıllığına ... Cafe (... ...) adı ile kafeterya olarak işletmek üzere kiraladığını, kiralananın 41 m²'lik oturma alanının sigara kullanan müşterilere hizmet verilmesinin planlandığını, alışveriş merkezinin sözleşme tarihinden sonra 31.03.2011 tarihinde hizmete açıldığını, kira süresince taşınmazın davalı kiraya veren tarafından sözleşmede beklenen amaca uygun bulundurulmadığını, bu nedenle ayıp ve eksikliklerin giderilmesi için ihtarname gönderildiğini, ancak ayıpların giderilmediğini, bunun üzerine 05.01.2012 tarihinde kira sözleşmesinin feshinin ihtar edildiğini ve delil tespiti davası açıldığını, mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporuyla kiralananın tam ve sağlıklı bir biçimde işletilmesinin mümkün olamayacağının tespit edilmesi üzerine sözleşmenin haklı nedenle feshedilerek taşınmazın 23.01.2012 tarihinde tutanakla teslim edildiğini, "Cafe" olarak uzun süre kullanmak maksadıyla kiraladıkları taşınmazda sözleşmenin 19.2 ve 21 inci maddeleri gereğince yüksek maliyetli inşaat, dekorasyon, tadilat, mimari proje gideri, elektrik tesisat malzemesi ve yapım bedeli, demirbaş, servis malzemeleri ve mefruşat giderleri olarak toplam 241,196,20 TL masraf yapıldığının tespit edildiğini ileri sürerek; şimdilik bu bedelden 10.000,00 TL, taşınmazın 41 m²'lik oturma alanından yararlanamaması, bu alandaki elektrik, ısıtma ve soğutma sorunlarından dolayı uğranılan müşteri kaybı ve diğer ayıplar nedeniyle tam kira alınmasının hakkaniyete aykırılık teşkil edeceğinden, sözleşme süresince kiracıdan alınması gereken hakkaniyete uygun kiranın tespiti ile fazla ödenen kiralardan şimdilik 10.000,00 TL, işletme giderleri ve reklam giderleri adı altında haksız ve fazla talep edilen avanslardan şimdilik 1.000,00 TL, davalının alacaklı olmadığını bildiği halde teminat mektubunu paraya çevirmiş olması nedeniyle oluşan zarardan şimdilik 1.000,00 TL, sözleşmenin haklı nedenle feshedilmiş olması nedeniyle, aynı nitelik ve koşullarda ... yeri bulması için gereken 3 aylık sürede davacının gelir kaybı nedeniyle şimdilik 1.000,00 TL olmak üzere toplam 23.000,00 TL'nin fesih tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 10.11.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini 150.048,18 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya bakmakla görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, yokluğunda yapılan tespitin, kanuna, hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, bilirkişi raporlarını kabul etmediklerini, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 19.2 ve 21 inci maddeleri uyarınca davacının söz konusu işler için açıkça onay aldığını kanıtlaması gerektiğini, davacının bu madde hükümlerine dayanarak masraf talep edemeyeceğini, kiracının bahse konu maddelerdeki yükümlülüğünü yerine getirmediğini, kaldı ki kira sözleşmesinin 26 ncı maddesi gereğince davaya konu alacakların sigorta kapsamında olması gerektiğinden davacının herhangi bir talep hakkı bulunmadığını, yine kira sözleşmesinin 11 inci maddesi ile kiracının yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde sözleşmede hüküm altına aldıkları banka teminat mektuplarının paraya çevrilmesinden sorumlu tutulamayacağını, sözleşmenin feshine dayanılarak hem müspet, hem de menfi zarar talep edilemeyeceğinden davacının feshe dayanarak gelir kaybını isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiş, davacı aleyhine açtığı ve bu dava ile birleşen davalarda ise; ödenmeyen mağaza ve depo kira alacakları, ortak masraf avans alacakları ve elektrik, su, inşaat ve ilaçlama bedellerine ilişkin alacaklarının tahsili talepli başlatılan takiplere vaki itirazların iptalini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporlarına göre proje ve işletmenin ihtiyacına uygun elektrik gücünün sağlanmadığı, kiraya verenin sorumluluğunda olan elektrik tesisatının yeterli olmadığı ve yine ısınmada sorun oluştuğu ve yeterli ısınmanın sağlanamadığı, bu durumun yalıtım yetersizliği, yanma süresinin az ya da su çıkış derecesinin düşüklüğünden kaynaklandığı, böylelikle de mekanik tesisatın yetersiz olduğu, bu durumda dava konusu kiralananın mekanik ve elektrik tesisatındaki eksiklikler nedeniyle, 41 m²'lik kapalı alandan ve özellikle de 41 m²'lik oturma alanından kış şartlarında gereken verimin alınamadığının tespit edildiği, buna göre davacı tarafından keşide olunan ihtarnamede verilen süre içerisinde bu sorunun giderilmediği ve bu nedenle davacı tarafından kira sözleşmesinin haklı olarak feshedildiği kabul edilerek, mevcut ayıpların kiraya verene bildirilmesine rağmen giderilmemiş olması nedeniyle aylık kira parasından %10 oranında bir indirim yapılmasının hakkaniyete uygun olacağı, buna göre fazla ödenen kira bedelleri ile fazladan ödenen avans bedelinin iadesi gerektiği, 56.080,62 TL olarak hesaplanan teminat mektubunun iade edilmemesi nedeniyle bu meblağın tahsilinin istenilebileceğini, yine kiralananda yapılan inşaat, dekorasyon, tadilat, mimari proje gideri, elektrik tesisat malzemesi ve yapım bedellerinin vekaletsiz ... görme hükümlerine göre istenebileceği ancak sözleşmenin feshini isteyen davacının müspet zarar niteliği kapsamında kalan kar kaybına ilişkin talepte bulunamayacağı gerekçesiyle; asıl davanın kısmen kabulü ile 130.031,33 TL'nin dava ve ıslah tarihleri dikkate alınarak işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline, birleşen 2013/454 E. sayılı davada talep edilen mağaza ve depo kirası ile ödenmeyen avans giderlerine ilişkin talebin kısmen kabulü ile 39.752,32 Euro üzerinden takibin iptaline, birleşen 2013/4534 E. sayılı davada talep edilen ödenmeyen elektrik, su, ilaçlama ve damga vergisi alacaklarının tahsiline ilişkin talebin kısmen kabulü ile 12.587,95 TL üzerinden takibin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; kiralanandaki ağır ayıplar nedeniyle kira bedeline uygulanan indirimin düşük olduğu gibi bir kısım kira bedeline indirim uygulanmamasının da hatalı olduğunu, kabul edilen tutara avans faizi uygulanması gerektiğini, ticari defterlerinde kayıtlı bir kısım taşınır ve taşınmaz emtia faturalarının dikkate alınmamasının da hatalı olduğunu ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.