muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2377, Karar No: 2017/428, Tarih: 08.03.2017

Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.02.2003 gün ve 2003/8-83 E., 2003/72 K.; 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E., 2010/87 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır. Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır. Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesi’nce iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK’nun 21.01.2004 gün ve 2004/10-44 E., 19 K.; 03.02.2010 gün ve 2010/4-40 E., 2010/54 K.).

Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Kuru B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü – C. V, 6. b İstanbul 2001, s 4738 vd).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde somut olayda,davalı Sosyal Güvenlik Kurumu ve Van Yüzüncüyıl Üniversitesi vekilinin temyizi neticesi verilen Yargıtay bozma kararı üzerine yerel mahkemenin bu karara uyması ile davalılar yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Burada usuli kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnai bir durum da bulunmadığına göre, artık önceki kararda direnilmesi usulen mümkün değildir. Dolayısıyla bir defa uyulmasına karar verildikten sonra uyma kararından dönülmesinin davaya bir etkisi bulunmamaktadır. Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeni ile ilgili olup temyiz aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece bozmaya uyulmakla gerçekleşen usuli kazanılmış hak nazara alınarak hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, uyma kararından dönülüp direnme kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu ve Van Yüzüncüyıl Üniversitesi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7342, Karar No: 2019/19439, Tarih: 17.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/7342 E.  ,  2019/19439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiş ve davacı vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, özellikle bozma öncesi Mahkemece fazla çalışma alacacağı yönünden maddi hata sonucu gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulduğunun ancak bu çelişkinin bozma sonrası verilen kararla giderildiğinin anlaşılmasına ve temyiz edenin sıfatına göre, davalı ... Belediye Başkanlığı’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Vekalet ücreti ve yargılama giderinin hüküm altına alınmaması hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının son fıkrasından sonra gelmek üzere

“Davalı Belediye tarafından yapılan 639,50 TL yargılama giderinin kabul red oranı dikkate alınarak 76,29 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Davalı Belediye vekili kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Belediye’ye verilmesine

Alınması gereken 2.100,03 TL karar ilam harcından davacı tarafça yatırılan 536.72 TL' nin mahsubu ile bakiyesinin davalılardan müştereken müteselsilen alınmasına (Davalı ... Taah. A.Ş.' nin sorumluluğu 1226,44 TL ile sınırlı olmak kaydıyla) ” rakam ve sözcükleri eklenerek hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2216, Karar No: 2024/3091, Tarih: 22.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2216 E.  ,  2024/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/48 Esas, 2024/307 Karar

HÜKÜM : Davanın Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/243 E., 2023/878 K.

Taraflar arasındaki şirketin feshi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen 04.12.2023 tarihli ek karar ile istinaf isteminin süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararı davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin istinaf dilekçesinin süreden reddine dair İlk Derece Mahkemesi ek kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 22.02.2024 tarihli karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 346 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca istinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren Mahkemece istinaf dilekçesinin reddine karar verilecek olup aynı Kanun'un 344 üncü maddesine göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararı kendiliğinden ilgiliye tebliğ edilecektir. 6100 sayılı Kanun'un 346 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilecek, istinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren Mahkemece yetkili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilecektir. Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapacaktır.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı şirkete 25.09.2023 tarihinde tebliğ edilmiş, istinaf dilekçesi yasal süre geçirildikten sonra 01.12.2023 tarihinde sunulmuş olup Mahkemece 04.12.2023 tarihli ek karar ile istinaf isteminin süreden reddine karar verilmiştir. Bu ek karar davalı vekilince istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı şirkete yapılan tebliğatların usulüne uygun olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

İstinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17146, Karar No: 2018/2431, Tarih: 19.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/17146 E.  ,  2018/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 28.10.2014 tarihinde yapılan haciz esnasında borçlu şirkete ait menkullerin haczedildiğini,haciz esnasında hazır bulunan borçlu şirket yetkilisinin gelinen adresin 3. kişi şirkete ait olduğunu iddia ettiğini, bunun üzerine İcra Müdürlüğünce İİK.nun 99 maddesi uyarınca davalı 3. kişi aleyhine istihkak davası açmak üzere kendilerine 7 günlük süre verildiğini öne sürerek davalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili ise;mahcuzların müvekkiline ait olduğunu öne sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, borçlu şirketin 2014 yılı başında tasfiyeye girdiği ve merkez adresinin davacı alacaklının yaptığı takip sırasında tahliye edildiği,3. kişi şirketin ise halen faal olduğu,tanık beyanı ve Vergi Dairesi yazı cevabı uyarınca haciz adresinin 3. kişi şirkete ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık İİK'nun 99 maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Kural olarak alacaklının İİK’nun 99. maddesine dayalı olarak açtığı istihkak davasında haczedilen malın 3. kişiye değil kendisine ait olduğunu bildiren borçlu, taraf olarak yer almaz. Somut olayda ise haciz esnasında hazır olan borçlu şirket yetkilisinin,haciz adresinin 3. kişi şirkete ait olduğunu öne sürerek çekişme yarattığı anlaşıldığından, alacaklı tarafından açılan davada davalı sıfatı ile davaya katılmasının sağlanması için, davacı alacaklıya süre verilerek taraf teşkilinin sağlanması, tarafların tüm delillerinin toplanmasının ardından, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece taraf teşkili sağlanmadan işin esasına yönelik karar verilmesi isabetli olmamıştır.

2-Bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesi gerekli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18420, Karar No: 2017/11923, Tarih: 13.04.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/18420 E.  ,  2017/11923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ancak;

1- Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kastan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Bu açıklamalar doğrultusunda, sanığın, daha önceden tanıdığını beyan ettiği mağdura hitaben ''Ben ....'teyim sen neredesin, seni bulacağım, seni dilim dilim kesip parça parça edeceğim, seni dağ başı edeceğim'' dediğini ikrar etmesi karşısında, "şaka amaçlı söylenen sözlerin tehdit unsuru oluşturmadığı" biçimindeki kanuni temelden yoksun gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2- Suçun oluştuğunun kabulü halinde ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4764, Karar No: 2021/14801, Tarih: 09.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/4764 E.  ,  2021/14801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM :Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Atatürk Havalimanı Kargo Gümrük Müdürlüğü’nde sanık ...’ın yetkilisi olduğu şirket adına tescilli, gümrük müşaviri diğer sanık ... olan 13.10.2015 tarih ve IM 439222 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile 8523.29.15.00.29 GTİP'inde beyan edilen 5 kap 15.000 adet ''CD'' cinsi eşya üzerinde, Gümrük Müdürlüğüne risk analizi üzerine muayene memurlarınca yapılan incelemede beyannameye konu eşyanın 1500 adet playstation oyun CD’si olduğu ve ele geçen oyun CD’si niteliğindeki eşyanın 8523.49.51.00.11 GTİP'inde olup referans kıymetinin daha yüksek ve beyan edilen GTİP haricinde tespit edilen GTİP’ te ek vergilerin olduğu, sanıkların böylece gümrük beyannamesinde gerçeğe aykırı beyanda bulunarak gümrük vergilerini eksik ödemek maksadıyla sahte serbest dolaşıma giriş beyannamesi düzenledikleri iddiasıyla kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kamu davası açılmış olup, 29.01.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda Gümrük İdaresi'nin belirttiği ve beyannamede belirtilen GTİP haricinde, eşyanın 8523.49.45.00.11 GTİP'inde olduğu, beyan edilen ile bilirkişice tespit edilen GTİP arasında vergi farkının bulunmadığının belirtilmesi karşısında, alanında uzman bilirkişi marifetiyle dava konusu eşyanın hangi GTİP'te bulunduğunun belirlenerek neticesine ve sanıkların olaydaki fonksiyonlarına göre hukuki durumlarının belirlenmesi yerine eksik araştırma ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43063, Karar No: 2022/396, Tarih: 13.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43063 E.  ,  2022/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanığa yüklenen “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2006, 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı; sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 03/042013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/864, Karar No: 2012/1260, Tarih: 06.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/864 E.  ,  2012/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin 17/06/2010 gün ve 2010/4937-8622 E.-K. numaralı bozma ilamında özetle; “Mahkemece, dava konusu taşınmazların tutanağın edinme sütununda isimleri yazılı davalı kişiler tarafından zilyet olarak kullanıldığı, bu nedenle Hazine, ... (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve köy tüzelkişiliğine husumet yöneltilemeyeceği ve çekişmeli 299 ada 4 nolu parselin (C) ile gösterilen bölümlerinin dava konusu edilmediği gerekçeleriyle Hazine, ... (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve köy tüzelkişiliği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine ve sadece 299 ada 4 nolu parselin (A) ve (B) ile gösterilen bölümleri hakkında hüküm kurulmuşsa da halen yürürlükte olan yasalarımıza göre orman kadastrosu 6831 sayılı Orman Yasası hükümlerine göre yapıldığı gibi 3402 sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre de yapılmaktadır..

6831 sayılı Yasanın 4999 sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi hükümlerine göre "Devlet Ormanlarının, hükmü şahsiyeti haiz amme müessselerine ait ormanların, özel ormanların ve evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tespiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır" aynı yasanın 11. maddesi uyarınca "Orman Kadastro Komisyonlarınca tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine .... müracaatla sınırlamaya ve bu Yasanın 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine ... (Orman ve Su İşleri Bakanlığı), ... ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir ... Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında (orman sınırı içine alınan yerler hakkında) hasım ..., 2. maddeye göre orman sınırı dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak davalarında ise hasım ... (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ile Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce (Kadastro Komisyonunca orman sınırı dışında bırakılan yerler hakkında) açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzelkişiler ile Çevre ve Orman Bakanlığı

komisyonlarının orman sınırı dışında bıraktığı yerlerin orman sınırı içine alınması konusunda Orman Bakanlığı ya da ... tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davalarının devamı sırasında, davaya konu taşınmazlarda kendilerine husumet yöneltilenler dışında başka hak sahiplerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, o hak sahipleri de davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, dava esas yönünden karara bağlanmaktadır.

22.02.2005 gün ve 5304 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasanın 4/3. maddesi değiştirilmiş ve "Çalışma alanında orman bulunması ve 6831 sayılı Orman Kanununa göre orman kadastrosuna başlanılmamış olması halinde, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti kadastro ekibi tarafından yapılır. Ancak, bu çalışmalarda kadastro ekibine, ... taşra teşkilatınca görevlendirilecek en az bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisinin Tarım Müdürlüklerince görevlendirilerek bir yüksek ziraat mühendisi veya ziraat mühendisinin bildirimden itibaren yedi gün içerisinde iştirak ettirilmesi zorunludur. Bu çalışmalara muhtar ve bilirkişilerin katılmaması halinde çalışmalar re'sen devam ettirilir".

3402 sayılı Yasanın değişik 4/3. maddesi gereğince kurulan komisyonlara 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesini uygulama görevi verilmemiştir. Bu komisyonlar o çalışma alanında nitelik kaybetme araştırmasına girmeden öncesi ve halen orman olan taşınmazların orman niteliğiyle tespit tutanaklarını düzenlemekle görevlidir. Bu komisyonlarınca orman niteliğiyle tespit tutanağı düzenlenerek otuz günlük kısmi ilana çıkartılan taşınmazlar hakkında hak sahipleri, bu yerlerin orman niteliğini yitirdiği konusunda değil, sadece eskiden beri orman niteliğinde olmadığı konusunda kadastro mahkemesinde, Hazine ve Orman Genel Müdürlüğüne husumet yönelterek dava açacaklardır.