muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/49891, Karar No: 2010/2701, Tarih: 08.02.2010

Dosya içeriğine göre davalı işyerinde davacı işe başlamadan önce işyerinde davalının faaliyet gösterdiği iş kolunda örgütlü sendikanın 2006 yılında çoğunluk tespiti ile yetki aldığı, davalının yetki tespitine itiraz ettiği, bu tarihlerde işveren tarafından gerçekleştirilen fesihlerde sendikal nedenin kabul edildiği, davacının sendika üyeliğinden istifa ederek çalışmasına devam ettiği,yetki tespitinin kesinleşmesinden sonra Toplu İş Sözleşmeleri görüşmelerinin anlaşmazlıkla sonuçlandığı ve işyerinde 02.05.2008 tarihinde grev kararının ilan edildiği, davalının grev kararına itiraz ettiği, ancak grev uygulamasının 16.06.2008 tarihinde başlanıldığı ve yetki tespiti tarihinde 56 işçiden 29 işçi üye iken grevin uygulandığı tarihte 10 işçinin üye kaldığı, davacının grev uygulaması devam ederken 04.03.2009 tarihinde sendikaya üye olduğu, iş sözleşmesinin bu üyeliğinden yaklaşık 3 ay sonra feshedildiği, davalı işverenin davacının feshe ilişkin davranışları hakkında kamera kayıtlarını gösteren CD’ler dosyaya sunduğu, ancak bu CD’lerin çözümlerinin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece iddia ve savunma konusunda sunulan kanıtlardan CD çözümleri yapılmadan, sendikal süreç belirtilmeden ve bu delillerden hangisine üstünlük verildiği tartışılmadan ve bu konularda gerekçe kurulmadan, yazılı şekilde Anayasa’nın 141 ve HUMK’ un 388. maddelerine aykırı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Öncelikle haklı ve geçerli nedenle feshi kanıtlama yükümlülüğü olan davalının sunduğu kamera kayıtlarını

gösteren CD çözümleri bilirkişiye yaptırılmalı, davacının bu kayıtlara göre haklı feshi gerektiren davranışları bulunup bulunmadığı araştırılmalı, davacının greve katılıp katılmadığı, sendikal sürece ve davacının sunduğu kanıtlara göre feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı açıkça somut olarak belirtilmeli, gerekçelendirilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5961, Karar No: 2022/11261, Tarih: 27.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/5961 E.  ,  2022/11261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Batı 1. İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalılardan ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekililer tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalılardan ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekililer tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan, davalılardan ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27/09/2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. adına Av. ... ile davacı adına Av. ... geldiler. Diğer davalı adanı gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosya kapsamından, davalı ... Bir Grup İnş. Taah. Elekt. Elektr. Nak. Eml. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne yapılan tebligatların ... Mahallesi 596 Sokak No:18/2 .../... adresine yapıldığı, dosyada yer alan ... Ticaret Sicil Müdürlüğü’nün 20/12/2013 tarihli cevabi yazısına göre adresin aslında ... Mahallesi 596 Sokak No:49/9 .../... olduğu, dava tarihinin 27/09/2013 olduğu, adres değişikliğinin ise 26/04/2013 tarih ve 8308 sayılı ticaret sicil gazetesinde ilan edildiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle;

1-Bölge adliye mahkemesi karar ilamı, ilk derece mahkemesi gerekçeli kararı ve davacı tarafın gerekçeli temyiz dilekçesinin adı geçen davalı ... Bir Grup İnş. Taah. Elekt. Elektr. Nak. Eml. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne ... Mahallesi 596 Sokak No:49/9 .../ ... adresinde usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı HMK’nın 366. ve 346. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için,

2-Aynı olaydan kaynaklanan Kurum’un açtığı rücuan tazminat davasına ilişkin ... Batı 5. İş Mahkemesi’nin 2019/398 Esas, 2020/30 Karar sayılı dava dosyasının mümkünse aslının, değilse eksiksiz, onaylı ve okunaklı bir fotokopisinin celp edilmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 27/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6950, Karar No: 2017/1157, Tarih: 18.04.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/6950 E.  ,  2017/1157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalılardan ...'a karşı açılan davanın kabulüne, diğer taleplerin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı arsa malikleri ile 21.02.2000 ve 17.02.2006 tarihleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri imzaladığını, bir kısmının kendi aralarında yaşadığı anlaşmazlıklar sebebiyle sözleşme imzalamaktan kaçınması üzerine müvekkilince izale-i şuyu davası açılıp masraflarının müvekkilince karşılandığını, dava yoluyla da sorunun çözülemediğini, arsa maliklerine arsayı boş olarak teslim etmeleri için ihtar gönderdikten sonra azilname ile müvekkilinin işe başlamasına engel olunduğunu, yeniden ortaklığın giderilmesi davası açtığını, akabinde davacıların sözleşmeyi feshettiklerini ihbar ettiğini, davalıların resmi işlemler için vekaletname vermediklerini, arsa üzerindeki binaları yıkıp arsayı boş olarak teslim etmediklerini, feshin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, sözleşmenin 19. maddesi uyarınca kâr mahrumiyetinin tespiti ve bu bedelin bir dairenin karar tarihindeki yarısından az olmamak üzere tahsili, ayrıca noter ve yargılama giderlerine karşılık şimdilik 9.750,00 TL'nin ve emlak komisyoncusuna ödenen 4.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, davalılardan ...'a ödenen 1.835 USD'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birkısım davalılar vekili, davacının tüm arsa sahipleri ile sözleşme imzaladığını, sözleşmenin 2. maddesinde sözleşme tarihinden itibaren yapı ruhsatının alınacağı, inşaata başlanacağı, aksi takdirde sözleşmenin kendiliğinden fesih olacağının kararlaştırıldığını, davacının avan proje dahil hiçbir hazırlık yapmadığını, en son sözleşme tarihi nazara alınarak 08.08.2006 tarihinde sözleşmenin kendiliğinden sonlandığını, tüm arsa sahipleri ile oluşacak olan hukuki sorunların hallinin davacının sorumluluğunda olduğunu,..... Sulh Hukuk Mahkemesinde açtığı ortaklığın giderilmesi davasının davanın takip edilmemesi sebebi ile müracaata kaldığını.... Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan ortaklığın giderilmesi davasının da sürüncemede bırakılması üzerine başka vekillerce davanın takip edildiğini, bir kısım arsa sahibinin davacıyı vekillikten azletmesinin işlerin yapılmasına engel olmadığını, arsa sahiplerince farklı tarihlerde zaten sonlanmış olan sözleşmenin feshedildiğini, sözleşmenin bir arsa sahibince feshedilmesi halinde fiili olarak sözleşmenin uygulanamayacağını, bu durumda da sözleşmeyi ilk fesheden ortaktan ceza-i şartın istenebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; arsa sahipleri .... .... .... mirasçısı olarak sözleşme yapıldığı halde gaip .... mirasçıları olmaları nedeni ile ayrıca sözleşme yapılması gerekirken yapılmadığı, diğer arsa sahipleri ile yapılan sözleşmenin yürürlük aşamasına gelmediği, bu durumda akdedilen sözleşmelerin hukuken sonuç doğurabilmesi imkansız olduğundan davacının kendisi ile sözleşme yapan maliklerden kâr kaybının tahsili talebinin de haklı olmadığı, yine davacı yüklenicinin sözleşmede belirtilen sürelere bağlı edimini yerine getirmediği, arsa maliklerinin sözleşmeyi haklı olarak feshettiklerinden davacının müspet ve menfi zararlarını talep edemeyeceği, dosya içine ibraz olunan makbuzdan davacının ...'a 1.835,00 Dolar verdiği, makbuzda ve senette söz konusu paranın sözleşmeye dayanarak verildiği belirtilmemişse de taraflar arasında alacak-borç doğuracak başka bir hukuki ilişkinin varlığı kanıtlanmadığı gerekçesiyle, davalılardan ...'a karşı açılan 1.835,00 USD'nin tahsili ile ilgili talebinin kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

.... hakkında gaiplik kararı 13.06.1996 tarihinde verilmiş olup.... mirasçıları ile davacı arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri bu tarihten sonra olduğundan Arap Sarıışık mirasçıları ile aynı olan ....mirasçılarının sözleşme imzalamış olduğu dikkate alındığında, bilirkişi raporunda bu mirasçılar dışında sözleşme imzalamayan tapu malikide bulunmadığı da tespit edildiğinden mahkemenin kabulünün aksine imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri yürürlük kazanmıştır.

Müspet zarar, tamamen haklı olan tarafın sözleşmeden tamamen haksız olarak dönen taraftan isteyebileceği tazminatın konusunu oluşturup, müspet zarar kapsamında kalan kâr mahrumiyeti sözleşmeden dönen tarafın tamamen haklı dahi olsa isteyebileceği alacak kalemlerinden değildir. Sözleşmeden dönmenin bir başka sonucu olan olumlu zararın tazmininde; tazminat isteyen kişi hem sözleşmeden dönen taraf olmamalı ve hem de kusuru bulunmamalı; tam aksine, karşısındaki kişi hem sözleşmeden dönen taraf ve hem de dönmede kusurlu olmalıdır. Sözleşmeden haklı olarak dönen taraf, direnime düşmekte tamamen kusurlu olan taraftan ancak olumsuz zararını isteyebilir. Her iki tarafın da kusuru varsa, olumlu ya da olumsuz zararın tazmini talebinde bulunamazlar; sadece, birbirlerine kazandırdıkları yararlı şeylerin iadesini, nedensiz zenginleşme kurallarına göre talep edebilirler.

Mahkemecede isabetli şekilde tespit edildiği üzere davacı fesihte kusurlu olup davalı arsa malikleri yararına yaptığı imalat ya da masraf olmadığından karar sonucu itibariyle doğrudur.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Mahkemecede isabetli şekilde tespit edildiği üzere davacı fesihte kusurlu olup davalı arsa malikleri yararına yaptığı imalat ya da masraf olmadığından karar sonucu itibariyle doğrudur.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/9152, Karar No: 2016/4332, Tarih: 17.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9152 E.  ,  2016/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 31/3, 62/1, 52/1-2-3-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sürücü belgesi bulunmayan suça sürüklenen çocuk idaresindeki otomobille iki yönlü hafif virajlı köy yolunda seyri sırasında, yine sürücü belgesi bulunmayan mağdur yönetimindeki tescilsiz motosikleti solladığı sırada, mağdurun motosikletine yandan çarpması şeklinde gelişen olayda, dosyada mevcut olay anına ilişkin görüntülerde, olay anında suça sürüklenen çocuk ile mağdurun motosiklet ile yan yana seyrettikleri, önce mağdurun, akabinde suça sürüklenen çocuğun mağdurun aracını solladığı esnada, mağduru yolun sağına doğru sıkıştırdığı ve geçiş esnasında meydana gelen kazada, kazadan hemen önce araçta olay anına ilişkin görüntü kaydı yapan ...'ın suça sürüklenen çocuğa karşıdan araç geldiğine ilişkin uyarıda bulunması ve kazanın yarış esnasında meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin temal cezanın TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen 180 gün adli para cezasından TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince ½ oranında arttırım ve akabinde TCK'nın 31/3 ve 62. maddeleri gereğince indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 2. paragrafındaki “290 gün” ibaresinin “270 gün” olarak, 3. paragrafındaki “193 gün” ibaresinin “180 gün” olarak, 4. paragrafındaki “160 gün” ibaresinin “150 gün” olarak ve 7. paragrafındaki “3200 TL” ibaresinin “3000 TL” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8142, Karar No: 2016/4334, Tarih: 14.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8142 E.  ,  2016/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 5487 ada 3 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Somut emsal olarak alınan ... Mahallesi 5365 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 15.12.1995 olan satış tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Mahallesi 5487 ada 3 parsel ve 5353 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar ile emsal alınan 5365 ada 5 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

3-Somut emsal olarak incelenen 5365 ada 5 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 15.12.1995 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 5365 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 15.12.1995 tarihli satışına ilişkin (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Somut emsalin ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/252, Karar No: 2010/46, Tarih: 02.03.2010

**Ceza Genel Kurulu         2009/1-252 E.  ,  2010/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :    2008/203033

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Adam öldürmeye kalkışmak suçundan sanık A. Ç.’nın, suç niteliğinin değiştiği kabul edilerek, yaralama suçundan, 5237 sayılı TCY’nın 86/1-3-e, 87/1-d, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 53. maddenin uygulanmasına, yasak silah taşımak suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve TCY’nın 62. maddeleri uyarınca, 1 yıl 3 ay hapis ve 375 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, suçta kullanılan bir adet boş kovan, tabanca ve eklerinin TCY’nın 54. maddesi uyarınca zoralımına ilişkin, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesince 18.12.2006 gün ve 400-421 sayı ile verilen hükmün, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 08.02.2008 gün ve 4331-805 sayı ile;

“Sanığın, tabanca ile, öldürmeye elverişli uzaklıktan, hayati bölgeleri hedef alarak mağdura ateş ettiği, sol kasık nahiyesi üst hizasından ve sağ kasık nahiyesinde üst hizadan giren mermi çekirdeklerinin iç organlarda harabiyet meydana getirdiği, hayati tehlike geçiren mağdurun ameliyatla ölümden döndüğü, eylemin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, öldürmeye teşebbüs yerine yaralama suçundan hüküm kurulması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise, 07.07.2008 gün ve 186-180 sayı ile;

Yerel mahkeme ise, 07.07.2008 gün ve 186-180 sayı ile;

“Mağdur hakkında düzenlenen 20.07.2006 tarihli geçici raporda mağdurun hayati tehlikesi bulunduğu ve her iki kasık bölgesinde defekt mevcut olduğu, 01.08.2006 tarihinde Ankara Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporda sol kasık nahiyesi üst hizasında bel nahiyesine doğru 1cm’lik ateşli silah yarasına ait defekt, sağ kasık nahiyesinde üst hizada ateşli silaha ait yara mevcut olduğu, acilen operasyona alındığının anlaşılmasına göre kesin raporun grafiler ve radyolojik raporların temininden sonra düzenleneceğinin bildirildiği ve yine Sağlık Bakanlığı Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 16.08.2006 tarihli Adli Tıp Uzmanı Doktor A. U. tarafından düzenlenen raporda yaralanma sonucu mağdurun hayati tehlike geçirdiği, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu kanaati içeren raporun bulunduğu anlaşılmaktadır. Özellikle 16.08.2006 tarihli A.U. tarafından düzenlenen kesin rapor içeriğinde mağdura uygulanan tedaviyle iç organlardaki harabiyetler belirlenmiş ve bu nedenle hayati tehlike geçirdiği rapor edilmiş ancak mağdurun vücudundan mermi çekirdeği çıkarıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı görülmüştür. Dolayısıyla mağdurda geçici raporda her ikisi defekt, 01.08.2006 tarihli raporda biri defekt diğeri yara olarak tabir edilen ve 16.08.2006 tarihli raporda da lezyon olarak belirlenen sağ ve sol kasıkta ki bu bulguların mağdura 2 mermi isabet ettiği anlamına gelmediği açıktır. Lezyon Tıp dilinde yara karşılığı kullanılmaktadır. Keza defekt de boşluk yani yara karşılığı ifade edilen bir sözcüktür. Ancak bu yaralardan hangisinin giriş hangisinin çıkış deliği olduğu belirlenebilmiş değildir. Gerek mağdur gerekse sanık tüm beyanlarında sanığın mağdura doğru bir el ateş ettiğini bildirmişlerdir. Mağdur hakkında düzenlenen raporlarda mağdurun vücudundan mermi çekirdeği alındığına dair bir kayıt yoktur. Bir başka deyişle mağdura bir el isabet eden mermi vücuda belirlenen sağ ve sol kasık bölgelerinden birinden girmiş diğerinden çıkış yapmıştır. Yani Mahkememizce mağdura isabet eden mermi sayısı bir olarak kabul edilmiştir.

Sanıkla mağdurun 6-7 yıldan beri arkadaş oldukları, mağdurun sağır ve dilsiz olduğu, olaydan 15-20 gün kadar önce şakalaşırlarken katılanın şakayı sertleştirmesi sonucu kavgaya tutuştukları, kahvedekilerin yardımıyla ayrıldıkları ve olay anına kadar kavgadan sonra hiç karşılaşmadıkları, olay günü araçta seyir halinde bulunan katılanın yoldan geçmekte olan sanığı görünce aracı durdurup katılanı yanına çağırdığı ve tekrar kavgaya tutuştukları, yumruklaştıkları ve ayrıldıkları, tanık M. G.ve katılanın beyanına göre olay anında sanığın üzerinde silah olmadığı, kavgadan sonra sanığın 6136 sayılı Yasa kapsamına giren tabancayı evinden alarak tekrar mağduru aramaya koyulduğu ve yine tanık M.G.’ün içinde bulunduğu gruptan sanığın katılanı sorduğu, M.G.’ün kavgayı engellemek amacıyla onu ters istikamete yönlendirmesine karşın karşılaştıkları ve sanığın ısrarlı olarak tüm savunmalarında belirttiği az önceki olayda katılanın kendisine silah çekmesi ve katılanın mahkememizdeki beyanında sanığa silah çekmediği ve üzerinde silah bulunmadığı yolundaki beyanının olayın hemen akabinde hastanede üzerinde kurusıkı silah bulunduğu yolundaki tevili karşısında 20 gün önce meydana gelen kavgadan sonra ilk kez karşılaştıklarında mağdurun tekrar sanığı yanına çağırarak silah çekmesi ve kavga etmesinin doğurduğu kışkırtma ile ve takriben katılanın da kabulü ve beyanına göre (sanık ifadesinde 10 mt’nin üzerinde bir mesafeden, mağdur ise 25mt mesafeden) sanığın mağdura doğru bir el ateş ettiği ve onu kasık bölgesinden yaraladığı, kendiliğinden giderek polise teslim olduğu mahkememizce kabul edilmiştir.

Sanığın olayda kullandığı tabancanın 6136 sayılı Yasa kapsamına giren, bulundurulması ve taşınması izne bağlı yasak silahlardan olduğu ekspertiz raporu ile anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan oluş ve kabule ve  Yargıtay Ceza Genel Kurulunun failin iç dünyasını ilgilendiren kastın niteliğinin belirlenebilmesi için dış dünyaya yansıyan davranışlarından hareketle sonuç çıkarmak gerektiği yolundaki içtihatları karşısında somut olayın Yargıtay Ceza Genel Kurulu içtihatları ile kastın belirlenmesinde ölçü olarak alınması gereken hususların tek tek irdelenmesinde;

Fail ile ölen arasında olay öncesine dayalı ciddi bir husumet bulunup bulunmadığı: sanıkla mağdur 6-7 yıllık arkadaştırlar. Aralarında olaydan 15 gün önce şakalaşırlarken şakanın sertleşmesi ve kavgaya dönüşmesi ve aralarında cereyan eden basit bir kavga dışında taraflar arasında öldürmeyi gerektirir hiçbir husumet bulunmadığı, hatta olay günü de katılanın araçta iken sanığı görmesi ve yanına çağırıp tekrar kavgaya başlaması üzerine olayın meydana geldiği sabittir.