muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21217, Karar No: 2017/10427, Tarih: 19.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/21217 E.  ,  2017/10427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı ile davalının 03.05.2011 tarihinde kesinleşen ilam ile boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verilerek aylık 200.-TL iştirak nafakası ödenmesine hükmedildiğini, 27.04.2012 tarihinde açılan nafakanın artırılması davasında nafakanın 220.-TL'ye yükseltildiğini, aradan geçen zaman içerisinde çocuğun anaokuluna başladığını ve nafaka miktarının yetersiz kaldığını belirterek nafakanın aylık 500.-TL ye yükseltilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, 220.-TL olan iştirak nafakasını dahi ödemekte zorlandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tarafların sosyal ekonomik durumları, adalet ve hakkaniyet ilkeleri dikkate alınarak nafakanın aylık 300.-TL ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının temyiz itirazlarına ilişkin yapılan incelemede;

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK. nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190 TL ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

2-Davacının temyiz itirazlarına ilişkin yapılan incelemede;

TMK.nun 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda; taraflara ait ekonomik ve sosyal durum araştırmasından davacının hemşire olarak çalıştığı, aylık 1700 TL maaş aldığı ve ayrıca 700 TL döner sermaye gelirinin bulunduğu, oturduğu ikametin babasına ait olduğu ve kira ödemediği, üzerine kayıtlı 1 otomobilinin olduğu, davalının ise Marcegaglia TR Paslanmaz..., 4.718,47 TL maaş aldığı anlaşılmaktadır.

Müşterek çocuk lehine takdir edilen iştirak nafakasının takdir edildiği tarihten itibaren geçen sürede enflasyon ve ekonomik nedenlerle değerinin düştüğü bir gerçektir. Yaşça büyüyen çocuğun, eğitim ve öğrenim koşullarının değişmesi nedeniyle, ihtiyaçlarının arttığı da açıktır.

Buna göre, tarafların tespit edilen sosyal ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim dikkate alındığında, mahkemece; artırılan iştirak nafakası miktarı az olup, TMK.nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır. Daha fazla bir miktarda nafakanın artırımına gidilmesi gerekirken; yazılı şekilde az miktarda iştirak nafakası takdiri hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının miktar yönünden reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1133, Karar No: 2016/1619, Tarih: 25.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1133 E.  ,  2016/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dava konusu “resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık” suçlarından doğrudan zarar gören ve kararı temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan Orman İdaresi'nin, CMK'nun 260. maddesi uyarınca temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Orman İdaresinin davadan haberdar edilerek, davaya katılma ve delilleri sunma hakkı sağlanmadan duruşmaya devam olunmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafileri, şikayetçi idare vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/502, Karar No: 2015/214, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/502 E.  ,  2015/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/926-2013/240

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/1/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 2/3/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8. maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8424, Karar No: 2015/6138, Tarih: 08.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8424 E.  ,  2015/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... isimli balıkçı teknesinde kaptan olarak görev yapan sanığın, olay günü, ... İlçesi ... açıklarında, yaklaşık 3 milde seyir halindeyken, gemide işçi olarak çalışan katılanın teknenin güverte kapısından güverteye çıkmak istediği esnada, büyük bir dalganın tekneye çarpması sonucu, katılanın düşmemek için demir kapının kasasını tuttuğu, bu esnada kapı kancasının yerinden çıkıp katılanın parmaklarının kesilerek yaralanması ile sonuçlanan olayda, olay günü güverteye çıkılmayacak kadar büyük bir fırtına olmadığının aşamalardaki tüm beyanlardan anlaşılması karşısında, gelen dalga sonucu mağdurun yaralanması ile sonuçlanan olayda sanığa cezai yönden kusur yüklenemeyeceği ve sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/305, Karar No: 2017/3622, Tarih: 05.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/305 E.  ,  2017/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Kararlar : 1-Sanıklar hakkında Muş Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/10/2016 - 2016/64 esas ve 2016/203 karar tarihli mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemlerinin esastan reddine,

2-Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddi,

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

1-Sanık ... hakkında verilen temyiz isteminin reddi kararının incelenmesinde;

Sanık müdafiine usulüne uygun olarak 19/12/2016 tarihinde tebliğ edilen 09/12/2016 tarihli kararın, 27/12/2016 tarihinde 5271 saylı CMK'nın 291. maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi nedeniyle, 28/12/2016 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar yasaya uygun olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen istinaf taleplerinin esastan reddine ilişkin kararların incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin delillerin hukuka aykırı elde edildiğine, ... müdafiinin temyiz isteminin ise gönüllü vazgeçmeye ve sanıkların aralarında iştirak iradesi bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek bu sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıkları tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanıkların müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz başvurularının 5271 sayılı CMK'nın 302/1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİ ile hükmün ONANMASINA,

05/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4594, Karar No: 2011/6804, Tarih: 07.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4594 E.  ,  2011/6804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ... vekili Av.... ile davalı ... arasındaki davada ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 25.09.2008 günlü ve 2008/216-2008/260 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2011 gün ve Hukuk-2011/148323 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından Nüfus Müdürlüğüne karşı 19.08.2008 tarihinde açılan soyadı değişikliği davasında "..." olan soyadının "..." olarak değiştirilmesine karar verilmesinin talep edildiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, ancak dosyada bulunan dava dilekçesine ekli vekaletnamenin genel nitelikte olduğu ve vekil eden davacının soyadının değiştirilmesi için dava açma konusunda özel bir yetkiyi içermediği anlaşılmaktadır.

Dava, kişiye bağlı haklardan olan soyadının değiştirilmesi istemine ilişkindir. Dava dilekçesinde ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden davacı ... kaydında "..." olan soyadının "..." olarak değiştirilmesi konusunda özel bir yetkiyi içermemektedir. Vekilin, kişiye sıkı sıkıya bağlı kişilik hakları ile ilgili böyle bir davayı açabilmesi için vekaletnamesinde özel bir yetkinin bulunması gerekir.

Bu durumda mahkemece, genel vekaletname ile dava açan avukata dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde vekil vekaletnamesini getirmediği ya da asil bir dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3258, Karar No: 2022/13260, Tarih: 23.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/3258 E.  ,  2022/13260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

I)Sanık ... hakkında ''2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma' suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde; sanığın anılan takvim yıllarında resmi kayıtlara göre diğer sanık ...'ın yetkilisi olduğu ... Medikal Plastik Tekstil İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketi adına sanıklar ... ve ... ile iştirak halinde sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarını işlediğinin iddia edildiği kamu davasında, sanığın savunmasında suça konu şirket adresinde öncesinde plastik işi yaptığını ancak işleri kötü gittiği için şirketi ...'un talebi üzerine tanımadığı ...'a devrettiğini beyan ettiği, ...'ın savunmasında sanık ...'ın teklifi ile aylık maaş karşılığında şirketin kendisi ve eşi adına kurulmasını kabul ettiğini ve ...'ın talebi ile vekaletname verdiğini beyan etttiği, tanık olarak dinlenen iş yerinin bulunduğu adrese ait mülk sahibi ...'ın ifadesinde, işyerinde 10.01.2010-28.02.2012 tarihleri arasında kiracı olarak ... Kimya şirketinin bulunduğunu ve şirket adına ... ile muhatap olduğunu, kira ödemelerini ...'dan aldığını, adı geçen şirketi ve diğer sanıkları tanımadığını, ayrıca dosyada mevcut ... Medikal şirketi yetkilisi ... ile kendisi arasında yapılmış gibi görünen kira sözleşmesinde adına atılı imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettiği ve suça konu şirkete ait 2011 takvim yılı kurumlar vergisi beyannamesinde şirketin irtibat bilgisi olarak sanık ...'a ait mail adresinin ve sanık ...'a ait GSM numarasının kullanıldığının belirlendiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1) Suça konu şirket tarafından ilgili takvim yıllarına ilişkin düzenlenen faturaların temini ile faturalardaki ve dosyada mevcut şirkete ait kira sözleşmesi aslı üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) Suça konu şirketin kuruluş işlemlerini yapan ve beyannamelerini verdiği anlaşılan muhasebeci ...'nın yeniden tanık sıfatıyla çağırılması, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sanık ...'ı tanıyıp tanımadığının ve sanığın adı geçen şirket ile ilişkisine, şirket beyannamesinde neden sanığa ait mail adresinin kullanıldığına dair bilgi ve görgülerinin sorulması ile sanığın diğer sanıkların eylemlerine iştiraki bulunup bulunmadığının tespitine çalışılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması ve başkaca belirleme yapılmasının mümkün olmaması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması ve başkaca belirleme yapılmasının mümkün olmaması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

II)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz incelemesinde; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

III)Sanıklar hakkında ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden; tek suç kabulüyle mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı,

IV)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden kabule göre ise 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanıklar ... ve ...'un sonuç ceza miktarları bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 23.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8976, Karar No: 2012/22871, Tarih: 22.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/8976 E.  ,  2012/22871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 318-29

Davacı, davalı işveren şirkete ait işyerinde 26.2.2006-21.01.2009 arası dönemde kesintisiz olarak çalıştığını, eksik bildirilen dönemlere ilişkin sigortalılığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Davalı vekilince dosyaya sunulan, davacı tarafından davalı şirkete hitaben yazılan, işten ayrılma dilekçesinde, davacının, davalı şirkete ait işyerinde 26.02.2007 ile 26.01.2009 tarihleri arasında çalıştığının belirtildiği, mahkemece; davacı tarafından verilen işten ayrılma dilekçesi karşısında, başka bir kayıt ve belge ibraz edilemediğinden, davanının reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği ve bu tür davaların niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabileceği dikkate alınmak suretiyle, işten ayrılma dilekçesindeki tarihleri dogrulayan tanık beyanları doğrultusunda, 26.2.2007-20.7.2007 arası dönemde davacının, davalı işverene ait işyerinde çalıştığının kabulü gerektiğinden, Mahkemece; 26.2.2007-20.7.2007 arası dönem yönünden, davanın kısmen kabülüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ve gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.