muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17348, Karar No: 2010/19383, Tarih: 29.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/17348 E.  ,  2010/19383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde; davalı eşinin alkol müptelası olduğunu, alkol alıp kendisine eziyet ettiğini, ... ihtiyaçlarını karşılamayan davalının babasının yanında kaldığını ileri sürerek aylık 500 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacı ile aynı evde oturduklarını ve ... ihtiyaçlarını karşıladığını savunmuş, yargılama aşamasında ise; davacının kendisini müşterek konuta almaması nedeniyle babasının yanında yaşadığını belirterek davanın reddine kanar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının, davalıyı müşterek eve almamakta haklı olduğunu kanıtlayamadığı, ayrıca davalının ... geçimine katkıda bulunduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK’ nun 195. maddesi uyarınca, evlilik birliğinden ... yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine Kanunda öngörülen önlemleri alır. Aynı yasanın 197. maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi bicimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Somut olayda; alkol bağımlısı olan davalının evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediği, alkolün etkisi altında iken sergilediği davranışlarıyla davacının (ve ailesinin) kişiliğini ve huzurunu tehlikeye düşürdüğü, davacı eş tarafından müşterek eve alınmayan davalının bir yıldır babası ile yaşadığı tanık anlatımlarıyla sabittir. Bu durumda ayrı yaşamakta haklı olan davacı, dilerse müşterek konutu terk ederek ayrı bir konut seçebileceği gibi, dilerse de kusurlu eşi müşterek konuta kabul etmeyerek bu yerin kendisine tahsisini de isteyebilecektir.

O halde mahkemece; davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunun kabulü ile, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, davacının birlikte yaşarken alışmış olduğu yaşam seviyesi dikkate alınarak, hak ve nesafete uygun nafaka takdiri gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu istemin tümüyle reddi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece; davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunun kabulü ile, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, davacının birlikte yaşarken alışmış olduğu yaşam seviyesi dikkate alınarak, hak ve nesafete uygun nafaka takdiri gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu istemin tümüyle reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17192, Karar No: 2024/2716, Tarih: 14.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/17192 E.  ,  2024/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/288 E. 2021/1393 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi ve müsadere talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde 13:40-15:00 saatleri arasında sanığın işletmekte olduğu Demirtaş Bakkaliye isimli iş yerinde günün nöbetçi Cumhuriyet savcısının yazılı arama kararına istinaden yapılan aramada 212 paket bandrolsüz sigara ve 29 paket çay cinsi kaçak eşya ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; suça konu kaçak eşyaları satma niyeti ile bulundurduğunu suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Dosya içeriğine göre; ele geçirilen sanığa ait kaçak eşyanın ticari miktar ve mahiyette olduğu, Cumhuriyet savcısı tarafından verilen arama kararına istinaden yapılan arama işleminin hukuka uygun olduğu gözetilmeksizin, sanığın müsnet suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde, yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2848, Karar No: 2018/8088, Tarih: 24.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/2848 E.  ,  2018/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01/03/2018 tarihli ve 2018/42314 soruşturma, 2018/11155 esas, 2018/660 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun’un 174. maddesi gereğince iadesine dair İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 19/03/2018 tarihli ve 2018/660 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 29/03/2018 tarihli ve 2018/334 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 08.05.2018 gün ve 94660652-105-34-6087-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.05.2018 gün ve 2018/40542 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesince, Irak uyruklu olan suça sürüklenen çocuğun kimliğini gösteren pasaport veya başka bir kimlik belgesi temin edilmeden ve Interpol aracılığı ile kimlik bilgileri duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeden kamu davası açılamayacağından bahisle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de; adı geçen suça sürüklenen çocuğa ait pasaport belgesinin örneğinin dosyada bulunduğunun anlaşılması karşısında, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesince, Irak uyruklu olan suça sürüklenen çocuğun kimliğini gösteren pasaport veya başka bir kimlik belgesi temin edilmeden ve Interpol aracılığı ile kimlik bilgileri duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeden kamu davası açılamayacağından bahisle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de; adı geçen suça sürüklenen çocuğa ait pasaport belgesinin örneğinin dosyada bulunduğunun anlaşılması karşısında, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden kabulü ile İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 29/03/2018 tarihli ve 2018/334 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4322, Karar No: 2013/6299, Tarih: 28.11.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/4322 E.  ,  2013/6299 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Davada, iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili istemiyle başlatılan ilâmsız icra takibine borçlu davalı tarafından yapılan itirazın iptâliyle takibin devamı ve %40 oranından az olmamak üzere icra-inkâr tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, sözleşmede iş bedelinin götürü olarak kararlaştırıldığı, bu nedenle takip konusu alacağın likid olduğu kabul edilerek, davalı %40 oranında icra-inkâr tazminatına mahkum edilmiştir.

İİK’nın 67/II. maddesine göre takibe itiraz eden borçlunun icra-inkâr tazminatına mahkum edilebilmesi için, itirazında haksız olması gerekir. Alacağın varlığı ve miktarı çekişmeli olup yargılama yapılmasını gerektiriyorsa ve alacak miktarı bilirkişi incelemesiyle saptanıyorsa, borçlunun takibe itirazında haksızlığından sözedilemez. Somut olayda, davacı icra takibinde bir kısım faturalara dayanmış ve yapılan kısmî ödemeleri düşerek kalan miktar yönünden tahsil talebinde bulunmuş ise de, hangi faturadan ne miktar ödeme yapıldığını ve her bir faturadan ne miktar alacaklı olduğunu açıklamamıştır. Davalı, fatura konusu hizmetin verilmediğini de savunmuştur. Davacının fatura konusu işleri yapıp yapmadığı ve alacaklı bulunduğu miktarın ne olduğu dosya ve taraf defterleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesiyle açıklığa kavuşmuştur. Kaldı ki icra takibinde 166.411,00 TL asıl alacak talebinde bulunulmuşken bilirkişilerce alacak miktarı 162.806,42 TL olarak hesaplanmıştır. Bu sebeple, dava konusu alacağın likid olduğundan ve davalının takibe itirazında haksızlığından sözedilemez. Mahkemece koşulları oluşmayan icra-inkâr tazminatı isteminin

./..

...

reddi gerekirken, sözleşmede bedelin götürü kararlaştırıldığından ve bu nedenle likid bulunduğundan bahisle icra-inkâr tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla mülga 1086 Sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın icra-inkâr tazminatı kaldırılmak suretiyle onanması uygun bulunmuştur.

./..

...

reddi gerekirken, sözleşmede bedelin götürü kararlaştırıldığından ve bu nedenle likid bulunduğundan bahisle icra-inkâr tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla mülga 1086 Sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın icra-inkâr tazminatı kaldırılmak suretiyle onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm kısmının 3 nolu bendindeki “likid alacağa yönelik haksız itiraz nedeniyle İİK’nın 67/II. maddesi uyarınca ve takdiren %40 oranı üzerinden hesaplanan 65.122,56 TL icra-inkâr tazminatının davalıdan alınıp davacıya ödenmesine” cümlesinin karardan çıkartılarak yerine “koşulları oluşmadığından davacının icra-inkâr tazminatı talebinin reddine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/7819, Karar No: 2010/2137, Tarih: 02.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7819 E.  ,  2010/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten ...'e velayeten) ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 21/10/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2008 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılardan ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/03/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılardan asil ... ve vekili Avukat ... (...) ... ile karşı taraf davalılardan ... İlaç San. AŞ vekili Avukat ... geldiler, diğer davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'nin tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, davacılardan ...'in yaralanma derecesi, olayın davacı anne ve baba üzerindeki etkisi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı anne ... ile davacı baba ... yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b)Dava dilekçesi ile 17.12.2008 günlü ıslah dilekçesindeki anlatıma göre davacıların bakıcı gideri istemlerinin de bulunduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu olay nedeniyle, sürekli iş göremeyecek biçimde yaralandığı anlaşılan küçüğe bakıcı gerekip gerekmeyeceği Adli Tıp Kurumu'ndan alınacak rapor ile belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadan yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

c)Davacılardan ..., geçirdiği trafik kazası nedeniyle % 64,68 oranda meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacak ve 1 yıl süreyle iş göremez halde kalacak biçimde yaralanmıştır. Davacının yaralanma derecesine göre belgelendirdiği harcamalar dışında belgelendiremediği bazı tedavi giderleri yapması hayatın olağan akışına uygundur. Bu tür giderlerin tümünün kanıtlanması için her zaman belge sunulması beklenemeyeceğinden, sigorta kurumu tarafından karşılanmayan bu bölüm giderler yönünden doktor bilirkişiden rapor alınarak soncuna göre bir karar verilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

d)Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, davacı küçüğün asgari ücret düzeyinde gelir elde edebileceği varsayılarak tazminat tutarı hesaplanmıştır. Davacıların dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal yapısı ile öğrenim durumları gözetildiğinde, davacı küçüğün yüksek öğrenim yapma olasılığının fazla olduğu ve asgari ücretin üstünde bir gelir elde edebileceği sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, iş göremezlik zararını asgari ücret tutarı üzerinden hesaplayan bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a, b, c ve d) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davalılardan ...'nin tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 750.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14182, Karar No: 2018/7938, Tarih: 30.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14182 E.  ,  2018/7938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamsına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde açıklanabilmesi için, mahkemece öncelikle duruşma açılması, sanığa '' geçerli bir mazeret olmadan duruşmaya gelinmemesi halinde yoklukta karar verilebileceği" ihtarını içeren duruşma gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edilerek, sanığın duruşmadan usulune uygun olarak haberdar olması sağlanıp böylece sanığa kendisini savunma imkanı tanınması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak şekilde duruşma açılmadan dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Sanığın, haklarında yaş küçüklüğü nedeniyle ayrı soruşturma yapılan kardeşi ... ve onun arkadaşı İbrahim ile mağdurun kavga ettiklerini, mağdurun kardeşine vurması üzerine mağdura vurduğunu savunması karşısında,soruşturma dosyasının akıbeti araştırılarak,dava açıldı ise dosyanın aslı getirtilip incelenerek ve denetime imkan verecek şekilde onaylı sureti dosya içine alınarak ve ...'ın da tanık sıfatıyla dinlenerek sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışmaması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.04.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34587, Karar No: 2019/13703, Tarih: 05.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/34587 E.  ,  2019/13703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun’un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçiler vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli herhangi bir belge ibraz etmediği anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçiler vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 05.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.