muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3246, Karar No: 2017/1384, Tarih: 08.05.2017

Bir kısım davalılar, görev itirazında bulunarak görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu savunmuşlardır.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi (I) bendinde gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerinin tüketici işlemi kapsamına alındığı, Kanun'un 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğunun belirlendiği, 6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmediği ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğunun anlaşıldığı, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı B.K.'nun 355 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türü olup bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenici olduğu, bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanunu'nun 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı gerekçesiyle, bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanuna göre Tüketici Mahkemelerinde değil genel hükümlere göre çözümlenmesi gereken Asliye Hukuk Mahkemesinin görev alanına giren işlerden olduğu, HMK'nun 114/1-c maddesinde davanın görevli mahkemede açılması dava şartı olarak sayılmış olup aynı Kanun'un 115/1. maddesinde ise dava şartlarının yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden araştırılacağından dava dilekçesinin görev nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Temyiz aşamasında davacılar vekilinin 07.04.2007 tarihli davadan feragate ilişkin yazılı dilekçeyi dosyaya sunduğu görülmüştür.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle feragat dilekçesinin yetkili ve görevli mahkemece değerlendirilmesi gerektiğine göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9656, Karar No: 2011/11163, Tarih: 26.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9656 E.  ,  2011/11163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... (kendilerine asaleten ... ...'a velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 15/12/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanmaya dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

a)Dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, oğulları ... ...’a, davalı şirketin maliki bulunduğu aracın çarpması sonucunda meydana gelen trafik kazasında ...’ın hayati tehlike geçirecek derece de yaralandığı, malul kaldığını beyanla, daimi iş göremezlik zararları ve çocuğun tedavi gördüğü süre içinde çocuğa bakması nedeni ile işinden geri kalmasından dolayı uğradığı maddi zarar yanında manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davalı şirket bakımından zamanaşımı definde bulunmuş, kazanın davacıların iddia ettiği gibi davalı sürücünün tam kusuru ile meydana gelmediğini, maluliyet raporunun Adli Tıp Kurumundan alınması gerektiğini, fahiş tazminat isteminin reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün 2/8 oranında kusurlu olduğu benimsenmiş, davacının % 6 oranında maluliyetine karşılık daimi iş göremezlik süresi içinde uğrayacağı maddi zararları bilirkişi marifeti ile belirlenerek 3.368,00 TL maddi tazminat, davacı babanın işlerinden geri kalması nedeniyle uğradığı 200,00 TL maddi tazminat hüküm altına alınmış, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün 2/8 oranında kusurlu olduğu benimsenmiş, davacının % 6 oranında maluliyetine karşılık daimi iş göremezlik süresi içinde uğrayacağı maddi zararları bilirkişi marifeti ile belirlenerek 3.368,00 TL maddi tazminat, davacı babanın işlerinden geri kalması nedeniyle uğradığı 200,00 TL maddi tazminat hüküm altına alınmış, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan meslekte kazanma gücü kaybına ilişkin 15/06/2009 günlü Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen Özürlü Sağlık Kurulu raporunda davacı küçüğün sol kulağındaki işitme kaybının % 16,3, tüm vücut fonksiyon kaybının % 6 olduğu bildirilmiştir. Davacının, dava konusu yaralanma nedeniyle uğradığı daimi işgücü kaybı oranı SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak belirlenmelidir. Mahkemece hükme esas alınan Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen Özürlü Sağlık Kurulu raporu anılan tüzük hükümlerine uygun değildir. O halde, Adli Tıp Kurumu’ndan (2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’ nun 16/2 maddesinin c bendi uyarınca) ya da SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerine göre üniversite hastanesinden usulüne uygun biçimde yeniden rapor alınarak maluliyet oranı belirlenmeli, tazminat miktarının hesaplanması da buna göre yapılmalıdır. Mahkemece, yetersiz rapora dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

b)Yerel mahkemece benimsenen 24/12/2009 günlü daimi iş göremezlik nedeni ile uğranılan maddi zararı hesaplayan bilirkişi raporunda, davacı ...’ın erkek olduğu göz ardı edilerek askerlik süresi hesaplanıp maddi tazminat hesabından düşülmemiştir. Zira davacı bu süre içerisinde çalışamayacak haksız yere zenginleşmiş olacaktır. Davacının askerlik süresi düşülerek hesap yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

c)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince; olay tarihi, davacının kusuru ve yaralanma derecesi ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir olunan manevi tazminat tutarları fazladır, daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 a, b ve c) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5894, Karar No: 2015/10694, Tarih: 18.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/5894 E.  ,  2015/10694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, verimliliği teşvik ile idareci primi alacaklarının ödetilmesnie karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 5. Ana Bakım Merkezi Komutanlığında mühendis olarak çalışmakta olduğunu, üyesi olduğunu, işveren ile imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 40, 60/c ve ç maddelerinde düzenlenen zamlı ücretlerin eki niteliğinde olmayıp ücretin temeli niteliğinde olduğunu, ücretinin 60/d maddesindeki verimliliği teşvik primlerinin, 67-69. maddelerde düzenlenen idareci primlerinin, toplu iş sözleşmesinin 59. maddesi gereğince ulusal bayram, genel, hafta ve akdi tatil ücretlerinin, yıllık, günlük ve ücretli mazeret izni gibi tüm izin ücretlerinin cetveldeki saat ücretinin anılan maddelerdeki oranlar kadar ayrı ayrı bulunacak artırılmış saat ücreti esas alınarak hesaplanması gerekmekte iken sadece saat ücret cetvelindeki miktarlar esas alınarak zamsız saat ücreti üzerinden ödendiğini belirterek verimliliği teşvik primi ve idareci primi alacağının davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı verimliliği teşvik primi, idareci priminin, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesinin 60. maddesinin öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliliği teşvik primi ve idareci primi alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır. " düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliliği teşvik primi ve idareci primi hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 18.03.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(M)

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinin 40 ıncı maddesi uyarınca hak kazandığı mühendis ve mimar zammı ile yabancı dil zammının çıplak ücrete dahil olup olmadığı ve bunun sonucu olarak, teşvik primi fark alacaklarının doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının çalıştığı işyerinde bağıtlanan TİS’in 39 uncu maddesinde, 22. Sıralı cetvele göre işe alınacak personel açıklanmış, mühendis ve mimarlar başlıklı 40 ıncı maddede ise, madde 39’a göre işe alınan mühendislerin uzmanlık alanlarında çalıştırılmaları halinde ücretlerinin % 25 zamlı ödeneceği kararlaştırılmış, maddenin devamında, bu zamlı ücretin bayram, genel tatil, akdi tatil, ücretli izin, ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınacağı Belirtilmiştir.

TİS 60/c maddesinde, yabancı dil bilgisine ihtiyaç duyulan işlerde çalışan işçilerden, ihtiyaç duyulan dil için yapılacak Kamu Personeli Dil Sınavında 70 ve daha fazla not alanların ücretlerinin % 15 zamlı ödeneceği hükme bağlanmış, yine aynı maddenin (d) bendinde, 8,5 saat ve üzeri çalışanlara saat ücretlerinin % 15’i, 7,5 saat ve altında çalışanlara ise % 10’u tutarında verimliliği teşvik primi ödeneceği kararlaştırılmıştır. Diğer yandan 67/b ve 69/c maddeleri uyarınca da kısım şeflerine, görevde ve iş başında kaldıkları saatler için saat ücretlerinin % 6’sı kadar İdarecilik primi verileceği öngörülmüştür.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Somut olayda davacı, işyerinde TİS’e bağlı şekilde mühendis olarak çalışmaktadır. TİS 40 ve 60 ıncı maddelerindeki hükümler temel ücrete eklenecek unsurlara ilişkin olup, 39. madde ise kök ücrete dairdir. TİS’in 59 uncu maddesi, farklı ücretlerin temel ücretin belirlenmesinde ne şekilde göz önünde bulundurulacağını düzenlemektedir. Yabancı dil zammı ve teşvik priminin düzenlendiği 60 ıncı maddenin başlığından da açıkça anlaşıldığı üzere, bu kalemler ‘farklı ücret’ olarak öngörüldüğünden, bu iki unsurun 59/c maddesinin hükmü uyarınca kök ücrete eklenmesi gerekir. 59/ç maddesinde sayılan, ‘farklı ücret’ kavramı içindeki ücretlerin dikkate alınacağı alacak kalemleri tahdidi olmayıp örnekleme amaçlıdır.

Açıklanan nedenlerle; söz konusu zam ve primin, kök (asıl) ücretin bir parçası olduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin bu yöndeki kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, Dairenin bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum. 18.03.2015
Yargıtay — Esas No: 2013/14819, Karar No: 2014/8964, Tarih: 17.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14819 E.  ,  2014/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.Ancak, talep konusu tedavi gideri bakımından da davalı sorumlu olduğu halde, bu alacak kalemi yönünden hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, dava konusu gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri yönünden toplam 11.539,60 TL'nin tahsiline karar verilmesi gerekirken, tedavi gideri bakımından hüküm kurulmayarak eksik rücu alacağına hükmedilmesi isabetsizdir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

./..

-2-

SONUÇ : Hükmün fıkrasının birinci bendinin sonuna '' tedavi gideri bakımından 533,34 TL'nin sarf tarihlerinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline '' yazılmasına, hükmün 2. bendindeki '' 735,85'' rakamlarının silinerek '' 788,27 '' yazılmasına, hükmün 4. bendindeki '' 1320,75 '' rakamlarının silinerek yerine '' 1.384,68 '' rakamlarının yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3813, Karar No: 2023/2411, Tarih: 17.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3813 E.  ,  2023/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/243 E., 2023/406 K.

DAVACI-DAVALI : ... vekili Av. ...

DAVALI-DAVACI : ... vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 18.09.2020

KARAR : Direnme

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların yaklaşık beş ... fiili evliliğinin olduğunu, Şanlıurfa`da aile konutlarının olduğunu, davalı kadının evlendikten kısa süre sonra ailesinin yanına Kozaklı`ya gitmek istediğini söylediğini, ailelerin de ikna edememesi üzerine gittiğini, bu süreçte davalı kadının ailesinin kadının evlenmeden önce psikolojik sorunları olduğunu söylediklerini, davacı erkeğin bu durumu evlendikten sonra öğrendiğini, ailesinin yanında iki üç ... yaşadıktan sonra ailelerin ikna etmesi üzerine eve geri döndüğünü, eve geri döndükten sonra ilaçları kullandığında ... olduğunu ancak kullanmadığı zamanlarda aile hayatının çekilmez hale geldiğini, bu süreçte davalı kadının rahatsızlanması üzerine müvekkilinin doktora götürdüğünü, doktorun kullandığı ilaçlar nedeni ile doğum yapamayacağını söylediğini, bu durumun davalı kadının psikolojik sorunlarını arttırdığını, en son 20 Haziran 2019 tarihinde eşyalarını ve ziynet eşyalarını alarak evi terk ettiğini, davalı kadının birlik görevlerini yerine getirmediğini, evde temizlik ve yemek yapmadığını, fal, büyü ve hocalara meraklı olduğunu, müvekkilinin ailesinin evine gitmek istemediğini, Şanlıurfa`da yaşamak istemediğini, davacı erkeğe baskı uyguladığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın davalı kadından alınarak davacı erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava ve asıl davaya verdiği süresinde cevap dilekçesi ile; davacı erkeğin davalı kadının psikolojik sorunlarını evlendikten sonra öğrendiği iddiasının ... olmadığını, müvekkilinin hastalığının süreklilik arz etmediğini, evlenmeden önce kadının fiziki ve ruhi bir rahatsızlığı yokken evlendikten sonra davacı-davalı erkeğin fiziksel, psikolojik şiddeti sonucunda rahatsızlık yaşadığını, davacı-davalı erkeğin evlilik birliği sırasında birden fazla müvekkiline şiddet uyguladığını, hakaret ve küfür ettiğini, en son olayda yine davacı-davalı erkeğin kadına şiddet uyguladığını, 21 Temmuz 2019 tarihinde babasının evine bıraktığını, davacı-davalı erkeğin sadakatsiz olduğunu, yükümlülüklerini yerine getirmediğini iddia ederek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, 3.000,00 TL tedbir, 3.500,00 TL yoksulluk nafakasının ve 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminatın davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 29.09.2021 tarih ve 2020/90 Esas 2021/236 Karar sayılı kararı ile; taraflar arasında, yaşanan olaylar nedeniyle evlilik birliğinin eşlerden devam ettirmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı ve eşler arasında şiddetli geçimsizlik bulunduğu, bu sonuca ulaşılmasında dinlenilen tanıkların beyanları neticesinde davacı-davalı erkeğin tutum ve davranışı ile sebebiyet verdiği, davalı-davacı kadının tarafların ayrılmaya neden olan olayda kusurunun ispat edilemediği, buna karşılık davalı-davacı kadının evden ayrılmadan önce eşinden şiddet gördüğü, yeminli olarak dinlenen tanık beyanlarından davalı-davacı kadının vücudundaki darp izlerinin görüldüğü, davalı-davacı kadının şiddet görmüş bir vaziyette babasının evine davacı-davalı erkek tarafından bırakıldığı, bu nedenle davacı-davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, psikolojik tedavi gördüğünün saklanması durumunun davalı-davacı kadına kusur olarak atfedilmesinin mümkün olmadığı, kaldı ki davalı-davacı kadının tedavi evraklarının celbi ile hastalanma sebebinin davacı-davalı erkek ile tanışma dönemine denk geldiği, davalı-davacı kadının daha öncesinde psikolojik tedavi kaydının bulunmadığı, bu durumun davalı-davacı kadına atfı kabil kusur teşkil etmediği gerekçesi ile asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, boşanmaya yol açan olaylarda belirlenen kusur durumu ve tarafların yapılan ekonomik sosyal durum araştırmalarına göre, davalı-davacı kadının düzenli bir gelirinin bulunmaması gerekçesi ile 700,00 TL tedbir, 750,00 TL yoksulluk nafakasının davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine, boşanmaya sebep olan olaylarda maddî tazminat talep eden davalı-davacı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, boşanma sonucu en azından eşinin desteğini yitireceği ve maddî haklarının boşanma nedeniyle zarar göreceği, boşanmaya sebep olan kusurlu davranışlarından dolayı kişilik haklarının zarar gördüğünün belirlendiği gerekçesi ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusur dereceleri, paranın alım gücü, hakkaniyet ilkesi nazara alınarak 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatın davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili erkeğin davasının reddi, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.