muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8971, Karar No: 2023/6089, Tarih: 09.10.2023

Sanık ... müdafii tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu da temyiz edilmiş ise de ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları kesin olduğundan bu hususta temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Sanık ... ile sanığın annesi olan sanık ...'nin soruşturma evresi beyanlarında mağdurenın on dokuz yaşında olduğunu kendilerine söylediğine dair savunmaları ile mağdurenin on dört - on beş yaşında olduğu belirtilen raporu ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hususu hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunmalar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin kaçarak evine gelmesi ve sanık ...'le evlenmek istemesi üzerine sanık ...'in annesi ...'nin, mağdurenin sanık ... ile gayri resmi evlenerek birlikte yaşamalarına izin vermek zorunda kaldığı, yaşam koşulları ve sosyal zorunluluk nedeniyle olayın oluş ve ortaya çıkış şekline göre sanığın suça iştirak iradesi ve suç kastının bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

B. Sanıklar Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/195 Esas, 2023/555 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5574, Karar No: 2012/24941, Tarih: 17.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/5574 E.  ,  2012/24941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.12.2011

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusurunun bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.10.2012 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4574, Karar No: 2012/5460, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/4574 E.  ,  2012/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tenkis davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Hüküm tarihine nazaran uyuşmazlığa konu teşkil eden taşınmazın değerinin 2011 yılı için belirlenen miktarı aşmaması nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., 24.03.2006 tarihinde ölen murisi babası ... 'in iki parça taşınmazı 1989 ve 1993 yıllarında ikinci eşi davalı ...'e hibe ettiğini, murisin saklı pay kurallarını ihlal kastıyla hareket ettiğini, bu bağışlar ile mal varlığının önemli bir kısmını davalı tarafa devrettiğini, saklı payının karşılığını terekeden alamadıklarını belirterek saklı pay kurallarını ihlal eden sağlar arası tasarrufların yapıldıkları tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tenkisine karar verilmesini talep etmiş, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle müddeabihin değerini 8000 TL olarak göstermiştir. Davalı, iş bu davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, murisin saklı pay kurallarını ihlal kastıyla değil, minnet duyguları ile hareket ettiğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacının veraset ilamı alınmak üzere ilgili mahkemeye müracaat ettiği 29.03.2006 tarihinden itibaren dava tarihi olan 22.04.2009 gününe kadar 1 yıllık hak düşürücü sürenin doduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. 4721 sayılı TMY'nin 571. maddesi uyarınca tenkis davası mirasçıların saklı paylarının zedelendiğini öğrendikleri tarihten başlayarak bir yıl ve her halükarda sağlararası tasarruflarda mirasın açılma tarihinden itibaren 10 yıllık azami süre içerisinde açılabilecek olup bu süre hak düşürücü süre olarak düzenlenmiştir. Bir yıllık sürenin işlemeye başlayabilmesi için saklı pay sahibi mirasçının önce murisin ölümünü, kendisinin mirasçı olduğunu, saklı paya tecavüz eden tasarrufu ve bunun mahfuz hisseye tacavüz ettiğini öğrenmesi gerekir.10 yıllık süre ise azami süre olup her halükarda sağlararası tasarruflarda ölüm tarihinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılması gerekir. Dava konusu somut olayda ise davacı taraf tasarrufları öğrendikleri tarihten hemen sonra bu davayı açtığını iddia etmiş, iddiasını ispat yönünden de delil olarak veraset ilamı, tanık beyanları, keşif ve diğer delillere dayanmıştır. Davalı tarafça ise tanık beyanları ve diğer deliller kanıt olarak gösterilmiştir. Yukarıda belirtildiği üzere 1 yıllık hak düşürücü sürenin başlama tarihinin veraset ilamı almak için mahkemeye müracaat tarihi olarak kabul edilmesi yasal değildir. O halde mahkemece davanın 1 yıllık hak düşürücü süre

içinde açılıp açılmadığının tespit edilebilmesi için taraf delilleri toplanmalı ve belirtilen ilkeler çerçevesinde değerlendirilmeli, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine,

18.06.2012 gününde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16042, Karar No: 2020/6784, Tarih: 11.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16042 E.  ,  2020/6784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat, düşme, mahkumiyet

A-Sanık ... hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanıklar hakkında “defter ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.06.2013 tarihli 2013/26152 Soruşturma ve 2013/10637 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “defter ve belge ibraz etmeme” suçundan açılan kamu davasında, mahkemece atılı suça ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığından 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği hususunun Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması üzerine, ...’nın 18.12.2013 tarihli ve 56866016-663.05 (3986)/15988 sayılı cevabi yazısında sanıklar hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan mütalaa verilip verilmeyeceğine ilişkin herhangi bir bilgi verilmediği anlaşıldığından, mahkeme tarafından öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği ile ilgili Vergi Dairesi Başkanlığından yeniden sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, sanıklar hakkında eksik araştırma ve inceleme ile düşme hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

C- Sanık ... hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

C- Sanık ... hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Sanığın 2008, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, kendisine nakit ihtiyacı için başvuran kişilerin getirdiği kredi kartlarını komisyon karşılığında sanki alışveriş yapmış gibi POS cihazından geçirip buna karşılık kontör satışına ilişkin fatura düzenleyen sanığın eyleminin 10.04.2013 tarih 2013-3065/23 sayılı vergi suçu raporu, 10.04.2013 tarih 2013-A3065/12 sayılı vergi tekniği raporu, tanık beyanları ve dosya kapsamından subut bulduğu gözetilmeksizin, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı ve her vergi döneminin ayrı suçları oluşturduğu halde hangi yıldan olduğu da belirtilmeksizin tek suçtan beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8714, Karar No: 2011/2561, Tarih: 22.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8714 E.  ,  2011/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın meydana gelen tek taraflı kazada ağır hasar gördüğünü, araç bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000 TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait aracın kasko sigortası yapılmadan önce hasarlı olduğunu, haksız kazanç sağlamak için sigorta yaptırıldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; 12.000 TL tazminatın 15.5.2006 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigortası sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mal sigortası türünden olan kasko sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşlarında, gerek devamı sırasında ve gerekse rizikonun gerçekleşmesi aşamasındaki ihbar yükümlülükleri bakımından iyiniyet esasına dayalı sözleşme türlerindendir.

Kasko Sigortası Genel Şartlarının A/1 maddesine göre, gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düş

mesi, yuvarlanması gibi kazalar ile üçüncü kişilerin kötüniyet ve müziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, TTK. 1282. maddesi uyarınca, sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre, kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Poliçesi Genel Şartlarının B.1.5 maddesi ve TTK. 1292/3. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanılırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.

Davalı ... şirketi davacıya ait aracın daha önce kaza geçirdiğini pertotal olarak davacı tarafından satın alındığını ve araç onarılmadan davalıya sigortalatıldığını savunmuştur.Dosya içindeki belgelere göre aracın 4.4.2005 tarihinde ...Sigorta A.Ş.’ne sigortalı olduğu ve meydana gelen kazada ağır hasar gördüğü davacı tarafından hasarlı olarak sigorta şirketinden satın alındığı anlaşılmıştır. Davacı aracı satın aldıktan sonra Axa oyak sigorta şirketine kasko sigortası yaptırmış, 29.11.2005 tarihinde meydana gelen kaza da hasarlanmış, sigorta şirketinin hasar bedelinin ödememesi üzerine Kadıköy 1 Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/202E sayılı dosyası ile... sigorta A.Ş'ne karşı dava açmıştır.

HUMK.nun 275. ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde konusunda uzman bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verildiğinden mahkemece davalının savunmalarına göre bilirkişilerden rapor alınmış ise de bilirkişi heyetinde

hasar konusunda uzman bilirkişi bulunmadığından alınan rapor hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davalı taraf, aracın daha önce hasara uğradığını ve onarılmadan yeniden kasko sigortası yaptırıldığını iddia ettiğine göre, mahkemece, Axa Oyak sigorta A.Ş. tarafından 29.11.2005 tarihinde meydana gelen kaza ile ilgili açılmış hasar dosyası, araç fotoğrafları, ekspertiz raporu, Kadıköy 1 Asliye Ticaret Mahkemesi 2006/202 E. Sayılı dosyası getirilerek 4.4.2005, 29.11.2005 ve 19.3.2006 tarihinde meydana gelen hasarların aynı olup olmadığının tespiti için hasar konusunda uzman İTÜ veya Karayolları Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi kurulundan ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6826, Karar No: 2009/9181, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6826 E.  ,  2009/9181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ... San.A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan alacağı iplik karşılığında iki adet poliçeyi kabul veren muhatap olarak imzalayıp davalı şirkete verdiğini, diğer davalı bankanın ise poliçelerin veriliş nedenini bilen tahsil amaçlı ciro ile hamil durumunda bulunduğunu, davalının müvekkiline sadece 332.381.30 USD tutarında iplik gönderdiğini, poliçe miktarlarının kalan kısmı olan 980.098.70 USD’lik ipliğin ise çekilen ihtara rağmen gönderilmediğini belirterek müvekkilinin dava konusu poliçelerin 980.098.70 USD’lik kısımdan dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine, poliçelerin takip konusu yapılması halinde inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davaya esas olayın müvekkili bankanın Mersin Serbest Bölgesi şubesi tarafından yapılmış bir işlem olduğunu, bu itibarla Mersin Mahkemelerinin ya da bankanın genel merkezinin bulunduğu Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, mazeret dilekçesi sunmuştur.

Mahkemece, dosyaya icra takibinin Denizli’de yapıldığına dair delil sunulmadığı, bu durumda davanın davalıların ikametgahı mahkemesinde açılması gerektiği, davalı bankanın terditli yetki itirazında bulunduğu, davacı vekilinin de seçim hakkını Ankara Mahkemeleri yönünde kullandığı, diğer davalı şirket tarafından yetki itirazında bulunmamakla birlikte usul ekonomisi açısından davaların birlikte görülmesinin zorunlu olduğundan hakkındaki davanın tefrik edilmediği gerekçeleriyle yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı ile davalılardan ... A.Ş vekilince temyiz edilmiştir.

Yetki itirazında bulunan davalı bankanın HUMK.nun 23.maddesi uyarınca yetkili mahkemeyi göstermesi ve mahkemece yetkisizlik kararı üzerine dosyanın o yer mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Oysa somut olayda yetki itirazında bulunan davalı banka, Mersin Mahkemeleri ve Ankara Mahkemeleri olmak üzere iki ayrı yerin yetkili olduğunu bildirmiştir.

Bu durumda usulüne uygun bir yetki itirazının varlığından söz edilemeyeceğinden yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyiz eden davalı ... A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.10 .2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3192, Karar No: 2011/2630, Tarih: 10.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3192 E.  ,  2011/2630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 459/2-son, 55/3, 59, 72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5395 sayılı Kanunun 27/1. maddesine göre, Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresinin kuruldukları il ve ilçenin mülki sınırları ile belirlendiği, bu düzenlemeye göre, sanık hakkında TCK'nın 459/2. maddesine uyan suçtan açılan davaya bakmanın 5235 sayılı Kanun’un 10. maddesi uyarınca Gebze Sulh Ceza Mahkemesi’nin (suç ve dava tarihi itibariyle Asliye Ceza Mahkemesinin) görev ve yetkisi dahilinde bulunduğu gözetilmeden davaya bakılarak esas hakkında hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03/10/2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2005 tarihli fezlekesine binaen Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı 03.03.2005 tarihli iddianame ile Kocaeli Çocuk Mahkemesine sanığın cezalandırılması için kamu davası açmış, Kocaeli Çocuk Mahkemesi Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi olarak görevlendirilmesi üzerine bu mahkeme 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun Geçici 1. maddesine göre 20.09.2005 tarihinde görevsizlik kararı vererek dosyayı Kocaeli Çocuk Mahkemesine göndermiştir. Kocaeli Çocuk Mahkemesi de 08.02.2006 tarihinde başlayan duruşmalar zinciri sonrası 31.03.2009 tarihinde sanığın mahkumiyetine karar vermiştir. Sanık müdafinin temyizi üzerine dosyayı inceleyen Dairemiz “5235 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca görevli ve yetkili mahkemenin Gebze Sulh Ceza Mahkemesi (suç ve dava tarihi itibariyle Asliye Ceza Mahkemesinin) olduğu gözetilmeden davaya bakılarak esas hakkında hüküm kurulması” gerekçesiyle Kocaeli Çocuk Mahkemesinin kararını bozmuştur.

Biz aşağıdaki gerekçelerle çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.

1- Bir kere 2253 sayılı Kanuna göre kurulan ve sanığın yargılandığı Kocaeli Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun yürürlüğe girmesi üzerine bu Kanunun geçici 1. maddesindeki emredici hükme göre 20.09.2005 tarihinde görevsizlik kararı vererek dosyayı Kocaeli Çocuk Mahkemesine göndermiştir. Adı geçen geçici 1. madde görevsizlik kararı verilir dediği için mahkemede doğru olanı yapmıştır. Bozma kararında belirtildiği gibi yetkisizlik kararı da verilir demiyor. Dolayısıyla burada kanuna aykırı bir durum yoktur.

2- Eğer yetkisizlik kararı verilmesi gerekiyorsa bu karar 5271 sayılı CMK’nın 18. maddesine göre duruşmada sanığın sorgusunun yapılmasından önce ileri sürülmesi gerekir. Artık sorgu yapıldıktan sonra yetkisizlik itirazı yapılamaz. Mahkemenin de resen yetkisizlik kararı verme yetkisi yoktur.