muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1732, Karar No: 2017/1416, Tarih: 07.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1732 E.  ,  2017/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... Bakanlığına bağlı ... Devlet Hastanesinde 01.01.2005-30.06.2012 tarihleri arasında taşeron işçisi olarak kesintisiz çalıştığını, temizlik elemanı olarak alınmasına rağmen hastabakıcılık yaptığını, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve ilave tediye alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ihaleyi kazanan şirketlerle belirli süreli iş sözleşmesi imzaladığını, iş sözleşmesinde sözleşme süresinin bitmesi nedeni ile işçinin işine son verilmesi durumunda kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazanamadığını, davacının davalı işyerinde çalışan başka bir işçi ile birlikte dolandırıcılık yaptığı iddiası ile hakkında ... 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/843 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, bu nedenle ihaleyi yeni alan şirketin dolandırıcılık yaptığı şüphesi olan birisi ile sözleşme süresi bittikten sonra yeniden sözleşme imzalamadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde toplam 7 yıl 5 ay 29 gün çalıştığı, dinlenen tanık beyanlarına göre çalışmalarının kesintisiz olduğu, işçilik alacaklarından davalı kurumun müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu, aksi davalı tarafça kanıtlanmadığından iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda, (Kapatılan) Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 05.11.2014 tarih 2014/6521 esas 2014/20258 karar sayılı ilamı ile; "Mahkemece davacının ilave tediye alacağının kabulüne karar verilmiş ise de kararda kabul gerekçesi açıklanmamıştır. Davacının ne iş yaptığı hususunda iş akdi, ihale şartnameleri ile fiilen hangi bölümlerde çalıştığı konusunda işyeri kayıtları getirtilmeli, tanıkların davacının yaptığı işle ilgili olarak ayrıntılı beyanları alınmalı, davacının yaptığı iş tespit edildikten sonra davacının yaptığı işin ihale şartnamesine ve iş akdine uygun olup olmadığı belirlenmeli, buna göre muvazaa olup olmadığı konusunda değerlendirme yapılarak sonucuna göre davacının ilave tediye alacağı hakkında bir karar verilmelidir." şeklindeki gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak, bozma sonrası yapılan yargılamada, alınan bilirkişi ek raporu ile tüm dosya kapsamına göre davacının hastabakıcılık işini yaptığı ancak temizlik elemanı adı altında işe alındığı ve ibraz edilen puantaj kayıtlarında da temizlik elemanı olarak işlem yapıldığı, dolayısı ile davacının ağırlıklı olarak yaptığı işin davalının asıl işi mahiyetinde olduğu, muvazaanın varlığının sabit olduğu anlaşıldığından ilave tediye alacağının şartlarının oluştuğu kanaatiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Dosya içeriğine göre, toplanan delillerden hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının temizlik işi olarak belirtildiği, bir kısım puantaj kayıtlarında davacının görevinin temizlik elemanı olarak yazıldığı, davacıya ait izin talep belgelerinde ve kıyafet teslim tutanaklarında davacının görevinin açıkça hasta bakıcı olarak yazılmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca davacıyla aynı zamanda ve aynı şartlarda çalışan ... adlı işçinin davalıya karşı ... 4. İş Mahkemesi'nin 2014/827 esas, 2015/130 karar sayılı dosyası ile açmış olduğu davadaki dosya kapsamına göre işverenler arasında muvazaanın olmadığının tespiti ile ilave tediye alacağının reddine karar verilmiş, karar (Kapatılan) Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin, 14.12.2015 Tarih, 2015/22998 esas, 2015/25141 karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Bu nedenlerle, işverenler arasında muvazaa olmadığı açıkça anlaşıldığından ilave tediye alacağının reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/629, Karar No: 2025/1695, Tarih: 17.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/629 E.  ,  2025/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Üniversitesi (...) Rektörlüğüne bağlı ... Hastanesinde hizmet ihalesi alan şirketlerde aralıksız olarak çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile kadroya geçirildiğini ve hâlen Hastaneye bağlı kadrolu işçi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren şirketlerde çalışırken şirketler ile asıl işveren arasında yapılan ihalede ödenecek çıplak ücretin asgari ücretin en az % fazlası olarak düzenlendiğini ve işçilerin mevcut ücret ve sosyal hakları korunarak sürekli işçi kadrosuna geçişlerinin yapıldığını, davacının davalı Kurumla belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmenin 4. maddesinde ücretinin asgari ücret+(varsa)% fazlası şeklinde hüküm altına alındığını, davacının ücretlerinin belirtilen şekilde tespit edilmesi gerektiğini ileri sürerek fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ve 24. maddeler uyarınca sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin istihdam edilmesine esas hizmet alım sözleşmelerinin, öngörülen geçiş işleminin yapıldığı tarih itibarıyla feshedilmiş sayılacağının hüküm altına alındığını, davacının ücret ve sair hakları bakımından Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulandığını, davacının alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli kararı ile; davacının kadroya geçişi aşamasında imzalanan iş sözleşmesinde aylık ücretin açıkça her ay asgari ücretin % fazlası olacak şekilde kararlaştırıldığı, davacının temel ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olduğunun kabul edilmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli kararı ile; davacının kadroya geçişi aşamasında imzalanan iş sözleşmesinde aylık ücretin açıkça her ay asgari ücretin % fazlası olacak şekilde kararlaştırıldığı, davacının temel ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olduğunun kabul edilmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 28.09.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 4. maddesinde bulunan düzenleme ile ücretin asgari belirli bir fazlası olarak ödeneceğinin ve bu şekilde hesaplanacak ücrete asgari ücrette yapılması muhtemel değişikliklerin aynen yansıtılacağının kararlaştırıldığı, bu nedenle fark ücret alacaklarının hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, seri davalara ilişkin karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olduğu, İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunmaması sebebiyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak göz önüne alındığında davacı vekilinin faiz başlangıç tarihlerine yönelik istinaf başvurusunun yerinde olmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.09.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, sona eren toplu iş sözleşmesinin art etkisinin bulunmadığı, bu nedenle 2021/Ocak ve sonraki dönem yönünden yapılan hesaplamaların hatalı olduğu, ilave tediye alacağının son tutanak tarihi esas alınmadan hesaplanıp hüküm altına alındığı gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 03.12.2024 tarihli kararı ile, Dairemiz bozma kararına uyularak ek rapor alındığı, alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 03.12.2024 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, 2021 yılı yönünden Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin art etkisinin bulunduğu kabulü ile hesaplama yapılmasının hatalı olduğu, vekâlet ücretinin hatalı takdir edildiği gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 03.12.2024 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, 2021 yılı yönünden Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin art etkisinin bulunduğu kabulü ile hesaplama yapılmasının hatalı olduğu, vekâlet ücretinin hatalı takdir edildiği gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Dairemiz bozma kararına uyularak 2021 yılı yönünden Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözlemesinin art etkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Bilirkişi raporuna yapılan itirazlarının dikkate alınmadığını,

2. İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme yapıldığını,

3. Davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının 2021 yılı ücretinin bozmaya uygun şekilde belirlenip belirlenmediği, fark ikramiye alacağının hesabı ile vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10231, Karar No: 2019/7504, Tarih: 07.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10231 E.  ,  2019/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ... ve ...’a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9744, Karar No: 2022/9576, Tarih: 22.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9744 E.  ,  2022/9576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... İş Mahkemesi

Dava, davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı gerekçesiyle 5510 sayılı Yasanın 56/2 maddesine göre kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması, aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince, istinaf isteminin kabulü, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davacıya, eşinden boşanmasından sonra ölüm aylığı bağlandığını, davalı Kurumca 07/06/2011 tarihinde yapılan inceleme sonucunda boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiği gerekçesiyle ölüm aylığının kesildiğini, bunun üzerine davacının, boşandığı eşi ile birlikte yaşamadıklarını belirterek ölüm aylığının iadesi için Kurum aleyhine dava açtığını ancak ... İş Mahkemesinin açılan davayı reddettiğini böylece davacının, 07/06/2011 tarihine kadar boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı hususunun kesinleştiğini ancak davacının, 07/06/2011 tarihinden itibaren boşandığı eşi ile birlikte yaşamadığını bu nedenle belirtilen tarihten itibaren davacıya yeniden ölüm aylığı bağlanması gerektiğini ileri sürerek anılan tarih itibariyle ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Davanın yerinde olmadığını savunarak reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davacının, 11.07.2011 tarihinden itibaren boşandığı eski eşi ... ile fiilen birlikte yaşamadığının ve 01.08.2011 tarihinden itibaren yetim aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, “Davacı ile eşi ...'nin ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/272 E. 2010/282 K. sayılı kararı ile boşandıkları, tahsis talebi üzerine davacıya ölen babasından ötürü ölüm aylığı bağlandığı, davalı Kurum tarafından yapılan araştırma sonucu davacı ile boşandığı eşinin boşanmalarına rağmen fiilen birlikte yaşamaya devam ettiklerinin tespit edildiği gerekçesiyle ölüm aylığının kesilmesi üzerine davacının, Kurum işleminin iptali için dava açtığı, ... İş Mahkemesinin 2013/289 E. 2014/159 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, kararın Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2014/14561 E. 2014/26803 K. sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği, davacının 10.08.2015 tarihinde, yeniden ölüm aylığı bağlanması talebinde bulunduğu ancak talebinin reddedildiği, dosya kapsamındaki Üsküdar İlçe Nüfus Müdürlüğünün 03/03/2016 tarihli, Kadıköy İlçe Nüfus Müdürlüğünün 07/03/2016 tarihli nüfus kayıtlarında davacı ile boşandığı eşinin ikamet adreslerinin farklı olduğu görülmekte ise de, davacının ikamet ettiği "Sevgi Sokak No:12/2" adresindeki elektrik aboneliğinin 28/09/2011 tarihine kadar boşandığı eşi adına tesis edildiği, adreste su ve doğalgaz aboneliklerinin bulunmadığı, davacının boşandığı eşi ...'nin ikamet ettiği "İsmet Paşa Mah. Asaf Paşa Caddesindeki" elektrik aboneliğinin kendi adına olduğu, ... Belediye Başkanlığı Su İşleri Müdürlüğünün kayıtlarına göre ...'nin nüfus kaydında yer alan adresinde su aboneliğinin olmadığı ancak "C. Paşa Mah. Şefik İnan Cad. Mutlu Apt. D Blok No:13/9 ..." adresinde 12/11/2011- 13/05/2014 tarihleri arasında su aboneliğinin bulunduğu, doğalgaz aboneliklerinin olmadığı dolayısıyla gerek davacının gerekse boşandığı eşinin resmi ikamet adreslerinde abonelik kayıtlarının bulunmadığı, davacının boşandığı eşinin, davacının ikamet adresindeki kendi adına olan elektrik abonelik kaydını nakil işlemini, Kurum denetmen raporunun düzenlendiği 24.12.2010 tarihinden kısa bir süre sonra ve bağlanan ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali için davacı tarafından dava açılmasından 2 ay önce gerçekleştirdiği, Medula kayıtlarında davacının boşandığı eşi ...'nin 26/03/2013 tarihinde müracaat ettiği Devlet Hastanesine adresini "Cevat Paşa Mah. Zübeyde Hanım Sok. Arıkan Apt. B Blok D" olarak bildirdiği, bu adresin ise davacının Kadıköy İlçe Nüfus Müdürlüğüne 19/02/2007 tarihinde ikamet adresi olarak beyan ettiği adres olduğu, dolayısıyla 07/02/2010 tarihinde farklı bir adreste resmi olarak ikamet ettiğini bildirmesine karşın 2013 yılında hastaneye müracaat ettiğinde evlilikleri devam ederken davacı ile birlikte oturduğu eski adresini ikamet adresi olarak beyan ettiği; Mahkemede tanık olarak dinlenen Cevatpaşa Mahallesi muhtarı ...'nun ifadesinden, davacının adresini, 2007 yılında beyan edilen ve adres kayıt sisteminde yazılı olan Cevatpaşa Mah. Zübeyde Hanım Sok

...'nun ifadesinden, davacının adresini, 2007 yılında beyan edilen ve adres kayıt sisteminde yazılı olan Cevatpaşa Mah. Zübeyde Hanım Sok." olduğunu bildirdiği, bu adresin ise davacının boşandığı eşinin 26/03/2013 tarihinde müracaat ettiği Devlet Hastanesi kayıtlarında beyan ettiği adres olduğu ve davacının boşandığı eşinin adresinin ise Aygaz kavşağı olarak bilinen Kemalpaşa ya da İsmetpaşa Mahallesi sınırları içerisinde kalan yer olarak tarif edildiği yine dinlenen ve görev sürelerinin 4, 5, 10, 15 yıl arasında değiştiği anlaşılan muhtar ve azaların tanık olarak alınan ifadelerinde, davacıyı ve boşandığı eşini tanımadıklarını, dava konusu dönemde nerede oturduklarına dair bilgileri olmadığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.