muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4147, Karar No: 2023/3127, Tarih: 22.05.2023

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen (İlk) Karar

Mahkemece 16.06.2016 tarih, 2015/724 E. ve 2016/439 K. sayılı kararı ile genel zamanaşımı süresinin dolduğu, alacağın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. (Birinci) Bozma Kararı

Dairemizin 05.07.2018 tarih, 2017/1044 E., 2018/5007 K. sayılı kararıyla; "...Dava, taraflar arasında varlığı ileri sürülen ödünç sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemine ilişkin olup davacı, delil olarak icra hakimliğince zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle icranın geri bırakılması kararı verilen takibe konu 22.12.2003 vade tarihli bonoya dayanmıştır. Ödünç sözleşmeleri bakımından zamanaşımı süresi, gerek 818 sayılı BK'nın 125. maddesi ve gerekse de 6098 sayılı TBK'nın 146. maddesi gereğince on yıl olup her iki yasa bakımından da alacaklının icra takibinde bulunması halinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir. Bononun vade tarihi 22.12.2003 olup, davacı bu bono ile 05.01.2006 tarihinde icra takibi yapmıştır. İcra takip tarihi itibariyle, temel ilişki bakımından takiple birlikte zamanaşımı kesilmiş olup gerek 818 sayılı BK'nın 135 ve 136. maddeleri ve gerekse de TBK'nın 156 ve 157. maddeleri gözetildiğinde dava tarihi itibariyle on yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece davada genel zamanaşımı süresinin geçtiği yolundaki gerekçesi yerinde olmadığı gibi, ayrıca davanın ispatlanamadığına değinilmek suretiyle davanın hem zamanaşımı ve hem de esastan reddine karar verilmiş bulunması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir." gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dinlettiği tanık beyanlarının bir kısım bilgilerinin duyuma dayalı olması ve dava konusu senede ilişkin ne miktar için davalıya ödünç verildiği ve senet düzenlendiği hususlarında net bir bilgiyi içermemesi nedeniyle bu beyanların somut uyuşmazlığı çözecek nitelikte ve yazılı delil başlangıcı olan belgedeki borcu ispatlayacak yeterlilikte olmadığı, bu nedenle tanıkların beyanlarının esas alınamayacağı, ispat külfeti üzerinde bulunan davacının dayandığı tanık delili doğrultusunda beyanı alınan tanıkların davacının davalıya 62.000,00 DM borç verdiğine yönelik tanığın somut ve görgüye dayalı bir şahitliğinin bulunmadığı, tanıkların beyanları davacıdan duydukları hususlara ilişkin olup, alacağın varlığını ispatlamaya elverişli olmadığı, davalı tanıklarının beyanları kapsamında da dava konusu senedin düzenlenmesine konu bir alacak verecek ilişkisinden bahsedilmediği, davacının yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının bononun bir başka kişiye verilmek üzere tanzim edildiğini ispatlayamadığını, davalının menfi tespit davası açmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davalının borcu nedeniyle davacıya senet verdiğini, olayın üzerinden 21 yıl geçmesi nedeniyle tanıkların tam olarak olayı hatırlayamamasının olağan olduğunu, yine de tanık beyanlarından davacıya senet verildiğinin anlaşıldığını, tanık beyanlarıyla davacının davalıdan alacağının olduğunun sabit olduğunu, davalının süresinde tanık listesi vermediğini ve davalı tanıklarının dinlenmesinin de doğru olmadığını savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ödünç ilişkisine dayalı olarak davalıdan alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 135 ve 136 ıncı maddeleri ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 156 ve 157 inci maddeleri

3. Değerlendirme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 202 inci maddesinde senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebileceği, delil başlangıcının, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belge olduğu düzenlenmiştir.

Dava, taraflar arasındaki temel ilişkiye dayalı alacak davası olup davacı kambiyo senedi bakımından zaman aşımına uğramış bonoya dayanmıştır. Zaman aşımına uğrayan bono taraflar arasındaki akdi ilişki bakımından yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. 6100 sayılı Kanun'un 202 inci maddesi uyarınca delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir. Mahkemece davacı tanıkları akdi ilişki konusunda dinlenmiş olup yazılı delil başlangıcı hukuki işlemi tamamen ispata yeterli olmamakla birlikte hukuki işlemi muhtemel göstermektedir. Davalının zaman aşımına uğramış senetteki imzaya itirazı bulunmamaktadır. Yazılı delil başlangıcı taraflar arasındaki hukuki ilişkiyi muhtemel gösteren ve davalı tarafından verilmiş belge olduğundan tanık beyanlarının muhtemel olan hukuki ilişkiyi kuvvetlendirir beyanda bulunmaları akdi ilişkinin ispatı bakımından yeterlidir.

Bu çerçevede davacı tanık beyanları ve özellikle kardeşi ...'in beyanı nazara alındığında davacının davalıya ödünç para verdiği, bu akdi ilişki nedeniyle davalının senedi davacıya verdiği anlaşılmakla davacının talebinin buna göre değerlendirilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24148, Karar No: 2012/7214, Tarih: 28.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/24148 E.  ,  2012/7214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın 15.08.2005 tarihli Beypazarı Devlet Hastanesi KBB ve Genel Cerrahi Uzmanlarından aldırılan raporlarının Adli Tıp Ankara Şube Müdürlüğüne gönderildiği ve bu kurumdan rapor aldırılan 27.09.2005 tarihli raporda; katılan ...'ın yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olmadığının ve burun kemiği kırığının yaşam fonksiyonlarını (1) hafif derecede etkilediğinin bildirildiği, mevcut yaralanma bulgularına göre mezkur raporun adli tıp kriterlerine uygun olarak düzenlendiği ve hükme esas alınacak yeterlilikte olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8187, Karar No: 2022/12293, Tarih: 13.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/8187 E.  ,  2022/12293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu bakımından; suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması ve en son şubat ayında beyanname verilmesi nedeniyle gerekçeli karar başlığında “2010”şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin "25.03.2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4528, Karar No: 2014/5758, Tarih: 31.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4528 E.  ,  2014/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-Maden Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 23.01.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın 1/2000 ölçekli 25.10.1978 tarihinde plan dahiline alınmış olup, uygulama imar planı içine alındığı, belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmekle yetinilmiş olup, geri çevirme kararındaki diğer hususlara cevap verilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 27.06.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmayıp nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, tüm belediye hizmetlerinden ayrı ayrı (su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon aydınlatma gibi) yararlanıp yararlanmadığı ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, etrafının meskûn olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Maden Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 23.01.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın ve somut emsalin imar parseli olup, ortaklık olmayıp tam hisseli olduğu belirtilmekle yetinilmiş, tapu müdürlüğünün 20.01.2014 tarihli yazısında her iki taşınmazında imar işlemi görmediği bildirilmek suretiyle dava konusu taşınmaz ve somut emsalin imar parseli olup olmadığı hususunda çelişki oluştuğundan, dava konusu 310 ada 1 parsel numaralı taşınmazın 27.06.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 22.04.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/18112, Karar No: 2024/13345, Tarih: 04.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/18112 E.  ,  2024/13345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1273 E., 2018/1262 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İTİRAZA KONU KARAR : Ret

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 17.10.2022 tarih ve 2021/7401 esas, 2022/6213 sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.09.2024 tarihli ve KD - 2024/71652 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

HUKUKİ SÜREÇ

Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2017 tarih, 2017/2407 Esas sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53/1, 54 ve 58/9 uncu maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 22/05/2018 tarih, 2017/339 Esas ve 2018/354 sayılı kararla; sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53 ve 58/9 uncu maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği

Sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen 18.09.2018 tarih, 2018/1273 Esas ve 2018/1262 sayılı kararla; CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararına karşı sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine yapılan inceleme sonucu onama görüşü içeren 12/10/2021 tarih, 2018/86560 sayılı tebliğname düzenlenip Daireye sunulduğu,

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 17.10.2022 tarihli ve 2021/7401 Esas, 2022/6213 sayılı ilamıyla; sanık müdafii tarafından 08.10.2018 tarihinde süresinde verilen "Bursa Bölge Adliye mahkemisi 2. Dairesinin 18.09.2018 tarihli ve belirtilen esas sayılı ilamının bozulması talepli olarak temyiz kanun yoluna başvuruyoruz. Mahkemenin verdiği karar usul ve yasaya aykırıdır." şeklindeki temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği gerekçesiyle, temyiz isteminin CMK’nın 298 inci maddesi gereğince reddine karar vermiş olduğu, sanığın tarihli dilekçesi üzerine dosyanın yapılan incelemesinde, aşağıda yer verilen nedenlerden ötürü Yüksek Dairemizin söz konusu kararına karşı 5271 sayılı CMK’nın 308 inci maddesi uyarınca sanık lehine itiraz yasa yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

1-İtirazımızın konusu, CMK’nın 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiği hususunun taraflara bildirilmesinin zorunlu olup olmadığına ilişkindir.

2- İtiraz konusu ile ilgili olarak;

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

1-İtirazımızın konusu, CMK’nın 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiği hususunun taraflara bildirilmesinin zorunlu olup olmadığına ilişkindir.

2- İtiraz konusu ile ilgili olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Kararların gerekçeli olması" başlıklı 34 üncü maddesi;

"(1) Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir.

(2) Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir"

"Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar" başlıklı 232 nci maddenin 6 ncı fıkrası;

"Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir"

"Temyiz istemi ve süresi" başlığını taşıyan 5271 sayılı CMK’nın 291 inci maddesi;

"(1) Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılır; beyan tutanağa geçirilir ve tutanak hâkime onaylattırılır. Tutuklu bulunan sanık hakkında 263 üncü madde hükmü saklıdır.

(2) Hüküm, temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa, süre tebliğ tarihinden başlar."

"Temyiz başvurusunun içeriği" başlığını taşıyan 294 üncü maddesi;

"(1) Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

(2) Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.",

"Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesi ise;

"(1) Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir.

(2) Temyiz, sanık tarafından yapılmış ise, ek dilekçe kendisi veya müdafii tarafından imza edilerek verilir.

(3) Müdafii yoksa sanık, tutanağa bağlanmak üzere zabıt kâtibine yapacağı bir beyanla gerekçesini açıklayabilir; tutanak hâkime onaylatılır. Sanığın yasal temsilcisi ve eşi hakkında 262 nci madde, tutuklu sanık hakkında ise 263 üncü madde hükümleri saklıdır."

Hükümlerini içermektedir.

(2) Temyiz, sanık tarafından yapılmış ise, ek dilekçe kendisi veya müdafii tarafından imza edilerek verilir.

(3) Müdafii yoksa sanık, tutanağa bağlanmak üzere zabıt kâtibine yapacağı bir beyanla gerekçesini açıklayabilir; tutanak hâkime onaylatılır. Sanığın yasal temsilcisi ve eşi hakkında 262 nci madde, tutuklu sanık hakkında ise 263 üncü madde hükümleri saklıdır."

Hükümlerini içermektedir.

3- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen hükümde, CMK'nın 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiği belirtilmediği gibi bu husustaki ihtarın tebligatta da yer almadığı, bu nedenle hükmün esası incelenmeden CMK'nın 298/1 inci maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sayılı Kanun CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK'tan (madde 305.) da farklı şekilde, re'sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda; tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkı bulunmaması hallerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddedilmesini (CMK madde 298) emretmiş (F. ... - A. ..., Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 923, ... - ... Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 826, C. ... - N. ... Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 278) olmasına, anılan Kanunun 289 uncu maddesinin, usulüne uygun açılmış bir temyiz davasının "sınırlı inceleme ilkesinin" bir istisnasını teşkil etmesine (F. Yenisey - A. Nuhoğlu, age sh. 905), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM Galstyan/Ermenistan Başvuru No; 26986/03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağının (AİHM Sjöö/İsveç Başvuru No; 37604/97) da istikrar kazanmış yargısal kararlarla kabul edilmesine nazaran; Sanık müdafiinin 08.10.2018 tarihli temyiz dilekçesinin, CMK'nın 294 üncü maddesi gereğince gösterilmesi gereken temyiz nedenlerini içermediği anlaşılmakla; Dairemizin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298 inci maddesi uyarınca reddine ilişkin kararında değişiklik yapmayı gerektirir bir neden bulunmadığı anlaşılmakla;

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden, İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda bir karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3014, Karar No: 2012/9381, Tarih: 09.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3014 E.  ,  2012/9381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan .. vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan böğürtlenin dekar başına verim miktarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafı ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatının ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.