muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19137, Karar No: 2018/27578, Tarih: 17.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/19137 E.  ,  2018/27578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı taraf davalı Kuruma ait iş yerinde genel temizlik işinin ihale edildiği ... Güvenlik Temizlik Gıda İnş. Taah. Bilgisayar Yazılım Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'nin genel temizlik işinde çalışmakta iken iş akdinin geçerli ve haklı bir neden olmaksızın işveren tarafından feshediliğini belirterek sair işçilik alacaklarının tazmini için müşterek müteselsil sorumlu taşeron şirket ... Güvenlik Temizlik Gıda İnş. Taah. Bilgisayar Yazılım Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'ne karşı ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/161 Esas sayılı dosyasında açtığı davanın kısmen kabulüne karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, kıdem ve ihbar tazminatı alacağını anılan şirketin ödemediğini müşterek müteselsil sorumlu olduğundan davalı Kuruma karşı bu davanın açıldığını ileri sürmüştür.

Dosyaya celbedilen ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/161 Esas sayılı dosyasında davacının taşeron şirket ... Güvenlik Temizlik Gıda İnş. Taah. Bilgisayar Yazılım Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. Aleyhine açtığı dava sonucunda 5.132,69 TL kıdem tazminatı ve 500,00 TL ihbar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde karar verildiği, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7.Hukuk Dairesi'nin 2014/14126 Esas 2014/21850 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği görülmektedir.

Mahkemece verilen temyize konu karar isabetli olmakla birlikte ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/161 Esas sayılı dosyası ile verilen kararda da 5.132,69 TL kıdem ve 500,00 TL ihbar tazminatına hükmedildiğinden infaz esnasında tahsilde mükerrerliğe yol açılmaksızın karar verilmesi gerekirken bu hususa hükümde yer verilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

Mahkemece verilen temyize konu karar isabetli olmakla birlikte ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/161 Esas sayılı dosyası ile verilen kararda da 5.132,69 TL kıdem ve 500,00 TL ihbar tazminatına hükmedildiğinden infaz esnasında tahsilde mükerrerliğe yol açılmaksızın karar verilmesi gerekirken bu hususa hükümde yer verilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

3- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğu gözetilmeyerek, yargılama harçlarından sorumlu tutulması hatalıdır. Bu husus bozma sebebi ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1. bendine, “ ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/161 Esas sayılı dosyası ile tahsilde tekerrüre yol açmamak kaydıyla” ibaresinin eklenmesine,

2-Temyiz olunan kararın “4 ve 5” numaralı bendinin tamamen silinerek, yerine “4-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına; davacı tarafından yatırılan 27.70 TL başvurma harcı,110,33 TL peşin karar harcı, olmak üzere toplam 138.03 TL harcın karar kesinleştiğinde davacıya iadesine” şeklindeki bendin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17/12/2018 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/12805, Karar No: 2013/909, Tarih: 07.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2011/12805 E.  ,  2013/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Teselsülen nitelikli zimmet, ihaleye fesat karıştırma (5 kez) ve görevi ihmal (sanık ... hakkında), ihaleye fesat karıştırma (3 kez) (sanık ... hakkında), ihaleye fesat karıştırmaya iştirak (sanıklar ... ve ... hakkında), görevi ihmal (sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında)

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ...'ın eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkümiyetlerine, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in atılı suçtan ayrı ayrı beraetlerine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya isnat olunan suçun 765 sayılı Yasanın 230. maddesinde öngörülen cezasının tür ve miktarına göre 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği, bu arada zamanaşımını kesen veya durduran bir nedenin bulunmadığı da gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiğinden ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında verilen beraet hükmünün temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarındaki mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ... ve ... yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar ..., ... ve ... haklarındaki mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ... ve ... yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlü sayısı ile birlikte alınan etlerin toplam miktarına göre aylık tüketim miktarı da nazara alındığında, cezaevi yemekhane kısmında çalışan hükümlüler tarafından bu miktar etin tüketilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması nedeniyle sanık ...'in savunmasına itibar edilmesinin mümkün bulunmaması, tanık İbrahim'in Cumhuriyet Başsavcılığında alınan 16/07/2003 günlü beyanında sığır eti tartım işini sanık ...'in yaptığını ifade etmesi, sanık ...'in ambar esas defterine çıkışları 100'er kilo fazla yapması birlikte değerlendirildiğinde sanığın gerçekte alınmadığı halde 1017 kg sığır eti ile 300 kg tavuk etini alınmış gibi tesellüm makbuzları düzenlemek suretiyle et bedellerini başkasına yarar sağlayarak zimmetine geçirdiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu gözetilmeksizin, alınan etlerin kontrol nedeniyle cezaevinden dışarıya çıkarılmasının mümkün bulunmadığı kanaatini içeren bilirkişi düşüncesinden hareketle bu eylemlerin sübut bulmadığının kabul edilmesi,

Foça Tarım Açık Cezaevi Müdürlüğünün 5 kalem temizlik malzemesi alımına dair 26/03/2002 gün ve 2002/9 sayılı ihale karar tutanağından açıkça anlaşılacağı üzere sanık ... tarafından bu ihaleye teklif verilmediği, ihaleyi ... Gıda San. isimli firmanın aldığı, mahkemece dinlenmemiş olan firma sahibi ...'ın talimatla Cumhuriyet Başsavcılığında alınan 06/11/2003 günlü beyanında sanık ...'ün ihaleye konu malları teslim ettiğini ve parasını da sanık ...'ün aldığını ifade ettiği, Foça Mal Müdürlüğünün 22/08/2003 günlü müzekkeresinin ekinde ödeme evrakları ile birlikte gönderilen anılan ihaledeki mallara ilişkin 26/03/2002 gün ve 0473 sıra nolu faturanın işletmecisi ... olan ... Gıda isimli firmaya ait olduğu, bu nedenle de sanığın bu eylemle ilgisinin olmadığı ve 25/12/2003 günlü iddianamede teslim edilmeyen 100 adet toz vimin bedelinin mal edinilmesine ilişkin sanığa yüklenen bir suçlamanın da bulunmadığı, sanık hakkındaki isnadın 12/01/2000 günlü 10 kalem mal alımına ilişkin ihaledeki çay fiyatının 10 kat fazla teklif edilmesi nedeniyle ihaleye fesat karıştırma iddiası olduğu gözetilmeden, CMK'nın 225/1. maddesinin "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir" hükmüne de aykırı biçimde, sanık ...'nun Foça Cezaevi ihalesine girerek kazandığı ve ihale bedelinin de düzenlediği faturalar ve belgeler karşılığında hesabına yatırıldığı, dosyada bulunan tahakkuk evrakları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından bahisle, sanığın kendisini cezadan kurtarmaya yönelik inkar içerikli savunmasına itibar edilemeyeceği kabul edilerek sanığın diğer sanık ... ile birlikte toz vim ihalesinde 150.450.000 TL'yi zimmetlerine geçirdiği gerekçesiyle mahkümiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5320 sayılı Yasanın 11/05/2005 tarihli 5347 sayılı Kanunla eklenen geçici 1. maddesinin "bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce ceza mahkemelerinde açılmış bulunan davalardaki şahsi hak talepleri görevsizlik kararı verilmeyerek bu mahkemelerce sonuçlandırılır" hükmü nazara alınarak iddianame ve şahsi hak talep tarihleri gözetilerek katılan vekilinin tazminat istemi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe kısmında sanıklar ..., ... ve ...'ın zimmetlerine geçirdikleri parayı, haklarında soruşturma başlamadan önce iade ettikleri ifade edilip, lehe yasa değerlendirmesi kısmında zararı iddianame tanziminden önce karşıladıkları belirtilip, hüküm kısmında ise, sanık ...'ın zararı iddianame tanziminden, sanık ...'in kovuşturmadan, sanık ...'ün ise soruşturma başlamadan önce giderdiği kabul edilip sanık ... hakkında uygulama maddesi de 5237 sayılı TCK'nın 248/1. maddesi olarak gösterilmesine karşın 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği nazara alınmadan 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle hükmün karıştırılması,

Kamu görevlisi tarafından işlenebilen özgü suçlardan zimmet suçuna iştirak edenlerin 5237 sayılı TCK'nın 40/2. maddesi uyarınca azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri cihetle, sanıklar ... ve ...'ın durumlarının buna göre karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

İştirak halinde zimmet suçunu işleyen sanıklardan birinin yaptığı ödeme ile pişmanlık hükümlerinden bu ödemeye karşı çıkmayan diğer sanıkların da yararlanması mümkün olmakla birlikte, sanık ...'ün soruşturmadan önce 11/07/2003 günlü ödeme tutarı olan 1.740.400 liranın sanık ...'in toplam zimmet miktarını karşılamadığı, sanık ...'ın sübutu kabul edilen eyleminde ise sanık ...'ün iştiraki bulunmadığı gibi sanık ... tarafından yapılmış bir ödemede olmadığı gözetilmeksizin etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle sanıklar ... ve ... hakkında eksik ceza tayini,

Sanıklar ... ve ...'ün lehine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme nedeniyle, sanıkların eyleminde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurulup, zimmetlerine geçirdikleri kabul edilen paraların suç tarihlerindeki günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücüne göre değerlerinin az ve hafif olduğu nazara alınıp sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249 ve 765 sayılı TCK'nın 219/3. maddeleri uygulanarak tayin edilen cezalarından indirim yapılması ve sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8932, Karar No: 2024/5064, Tarih: 01.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8932 E.  ,  2024/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/589 E., 2023/1026 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/637 E., 2021/19 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın ve karşı davanın kabulüne ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının erkeğe hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, kadının kök ailesinin evlilik birliğine müdahale ettiği sık sık müşterek konuta ziyarete geldiği, kadının erkeği evden kovduğu, erkekten gizli para biriktirdiği, tarafların cinsel hayatlarını kadının kök ailesi ile paylaştığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, erkek yararına aylık 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarını kabul etmediğini, erkeğin evi terk ettiğini, kadına hakaret ettiğini, evliliğin ortak sorumluluğu konusunda kadına hiçbir yardımda bulunmadığını, sadece konsol oyunları oynadığını, eş olarak görevlerini yerine getirmediğini, kadının kök ailesine ve kadına küfürler ettiği, kadına fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek erkeğin davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı kadının davacı-karşı davalı erkeğe yönelik hakaret içeren ve onur kırıcı sözler söylemesi, davalı-karşı davacı kadının ailesinin tarafların evine geç saatlere kadar süren ziyaretlerinin olması ve davalı-karşı davacı kadının annesinin evliliğin bitmesine ilişkin sözler söylemesine kadının tepki göstermeyerek sessiz kalması, tarafların cinsel hayatını davalı-karşı davacı kadının ailesiyle paylaşması, davalı-karşı davacı kadının ev işleri ve yemek yapmayarak evlilik birliğinin üzerine düşen yükümlülüklerini ihmal etmesi, sayılan tüm bu sebeplerle taraflar arasında anlaşmazlıklar yaşanmasına sebep olmasından dolayı davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu olduğu, davacı-karşı davalı erkeğin ise müşterek konutu terk ederek fiili ayrılığa sebep olması ve bir daha müşterek konuta dönmemesi nedeniyle kadına göre az kusurlu olduğu, cevap-karşı dava dilekçesinde deliller bölümü bulunmadığından, davalı-karşı davacı tarafça teatiler aşamasında usulünce tanık deliline dayanılmadığından, davacı-karşı davalı tarafça açıkça muvafakat gösterilmediğinden davalı-karşı davacı tarafın tanık dinletme talebinin reddine, ayrıca yerleşik içtihatlar doğrultusunda cevap-karşı dava dilekçesinde delile dayanılmamış ise ıslah yoluyla delil ileri sürebilme hakkı tanınmadığından ıslah yoluyla delil ileri sürme talebinin de ayrıca reddine, ancak ıslah dilekçesiyle yeni vakıa ileri sürülürse bununla ilgili yeni delilin toplanabileceği belirtildiğinden davalı-karşı davacı tarafın ıslah dilekçesinde yeni vakıa ileri sürülmemesi nedeniyle usule uygun şekilde delil bildirilmediğinden, ayrıca davacı-karşı davalı tarafın davalı-karşı davacı tarafın delil sunmasına muvafakatı bulunmadığından, ayrıca salt ıslah yoluyla delil ileri sürülmesi mümkün olmadığından davalı-karşı davacı tarafça süresinde ve usulüne uygun bildirilmeyen delillerin toplanması talebinin reddine, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan erkek eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının ağır kusurlu olması, düzenli bir işi ve geliri bulunması, maddî-manevî tazminat ile tedbir-yoksulluk nafakasının yasal şartlarının oluşmaması nedenleriyle işbu taleplerin ayrı ayrı reddine karar verildiği, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; asıl davanın ve karşı davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 700,00 TL tedbir ve 1

.000,00 TL iştirak nafakasına, erkek yararına 6.000,00 TL maddî, 6.000,00 TL manevî tazminata, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin ve tedbir-yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü, ıslah dilekçesi sunulmasına rağmen delillerinin toplanmaması ve tanıklarının dinlenmemesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 145 inci maddesinin uygulanmaması, kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden istinaf talebinde bulunarak kararın hem asıl hem de karşı dava yönünden kaldırılmasına, karşı davanın ve tüm taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü, ıslah dilekçesi sunulmasına rağmen delillerinin toplanmaması ve tanıklarının dinlenmemesi, kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatın usul ve yasaya aykırı olduğu, kararın hem asıl dava hemde karşı dava yönünden usul ve yasaya aykırı olduğundan hem asıl hem de karşı dava yönünden kaldırılmasına, yapılacak temyiz incelemesinin sonucunda asıl davanın reddine, karşı davanın ve tüm taleplerinin kabulüne karar verilmesini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulünün gerekip gerekmediği, erkek yararına tazminat takdirinin ve kadının nafaka ve tazminat taleplerinin reddinin isabetli olup olmadığı, kadın vekilinin dilekçeler aşamasında dayanmadığı delillere yeni vakıa da bildirilmediği halde ıslah ile dayanmasının mümkün olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu’nun 129 uncu, 137 inci, 140 ıncı, 141 inci, 145 inci, 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 6 ıncı, 166 ıncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ıncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.