muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26459, Karar No: 2014/19008, Tarih: 03.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26459 E.  ,  2014/19008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/30861

MAHKEMESİ : Alaçam Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2011

NUMARASI : 2011/25 (E) ve 2011/152 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hırsızlık suçunun katılanın, misafirliğe gittiği ve sanığın da evinin bulunduğu apartmanın üçüncü katındaki dairenin kapısının önünden gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması,

2-Sanığın soruşturma evresindeki beyanında, suça konu telefonda kullanıldığı tespit edilen hattın oğlu Özkan Keskin'in kullanımında olduğunu beyan etmesi karşısında, Özkan Keskin'in tanık sıfatı ile dinlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-5237 Sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığı halde aynı Yasanın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

4-Yargılama giderinin yanlış hesaplanması nedeniyle sanık hakkında fazla yargılama giderine hükmedilmesi,

5-Hükmün verildiği oturumda hazır olan sanığa son sözü sorulmadan karar verilmesi suretiyle CMK'nın 216/3.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6500, Karar No: 2012/13208, Tarih: 04.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6500 E.  ,  2012/13208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

15.10.2007 tarihli iddianamede sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından 2003 takvim yılında sahte fatura kullandığının da anlatılması karşısında; bu yıla ilişkin "sahte fatura kullanmak" suçundan da mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 31.12.2003'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3897, Karar No: 2016/5249, Tarih: 17.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/3897 E.  ,  2016/5249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : 5395 Sayılı Yasa Uyarınca Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme kararı ile davacı bakanlığın temyiz dilekçesi korunması istenen ...'in doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde karar ve temyiz dilekçesinin 11.3.2016 tarihinde ergin olan ...'e tebliği sağlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2016 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2020/3431, Karar No: 2020/9404, Tarih: 21.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/3431 E.  ,  2020/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ... ile sanıklar ..., ..., Hakkı müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkında verilen düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanığın Diyarbakır E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 07/12/2020 havale tarihli dilekçesindeki “... aldığım cezaya razıyım, temyiz isteğimden vazgeçiyorum.” şeklindeki beyanının temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık ... hakkında verilen düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

25/02/2020 tarihinde sanık müdafilerine tebliğ edilen hükmün, CMK’nın 291. maddesinde belirtilen yasal temyiz süresinden sonra sanık tarafından 16/06/2020 tarihinde temyiz edildiği ve geçerli bir mazeret bildirmediği anlaşıldığından, sanığın temyiz ve eski hale getirme isteklerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

C) Sanıklar ... ve ... hakkında düzeltilerek istinaf istemlerinin esastan reddine dair hükmün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanıklar ... ve ...’in müdafilerinin temyiz dilekçelerinin hükümlerin hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/2. fıkrası uyarınca dosyanın Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10870, Karar No: 2011/598, Tarih: 25.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/10870 E.  ,  2011/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 9 parsel No’lu taşınmazın paydaşlığın giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre temyiz eden davalılar vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece aynen bölünerek paylaştırılamayacağı anlaşılan 9 parsel No’lu taşınmazın satışına karar verilirken hüküm kısmında 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden % 0 9.9 nispi karar harcı alınması gerekirken % 09 harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine "satış bedeli üzerinden alınacak % 09.9 harcın payları oranında paydaşlardan alınmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün HMUK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 25.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4827, Karar No: 2010/5520, Tarih: 10.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4827 E.  ,  2010/5520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ceyhan 2.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.3.2008 gün ve 206-111 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 30.3.2009 gün ve 2687-3859 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Her nekadar Dairemizin 02.11.2009 günlü, 2009/10264 Esas 2009/11021 sayılı geri çevirme kararı ile " 382 ada 1 sayılı imar parselinin hangi kadastral parselin şuyulandırılması sonucu oluştuğu saptanarak bununla ilgili ilk tesis kayıtlarının tüm tedavülleri ile birlikte temini, ayrıca bulunması halinde; belirlenecek kadastral parselle ilgili imar işlemine yönelik idari yargı kararı ile bu kadastral parselin ihyasına ilişkin kararın ilgili merciilerden eksiksiz temini" istenilmiş ise de istenilen kayıtlardan sadece 382 ada 1 parselin bir kısım gitti kayıtlarının gönderildiği, gitti kayıtlarının tamamı ile tüm geldi kayıtlarının ve istenen diğer belge ve bilgilerin gönderilmemiş olduğu belirlenmiştir.Bu nedenle tekrar gecikme ve yanlışlığa neden olmadan 382 ada 1 parselin ilk tesisinden itibaren tedavüllü tüm tapu kayıtları ve ayrıca bulunması halinde, belirlenecek kadastral parselle ilgili imar işlemine yönelik idari yargı kararı ile bu kadastral parselin ihyasına ilişkin kararın ilgili mercilerden eksiksiz temini ile evraka eklenmesi, ondan sonra dosyanın gönderilmesi için mahalline, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6054, Karar No: 2013/2476, Tarih: 17.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/6054 E.  ,  2013/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3628 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-) Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Ulaştırma Bakanlığının temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-) Katılan Maliye Bakanlığı vekili'nin temyiz isteğinin incelenmesinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 18/2 maddesi uyarınca hazine avukatının yazılı başvuruda bulunulması ile müdahil sıfatını kazanan Maliye Bakanlığına duruşma davetiyesi tebliğ edilerek yargılamadan haberdar edilmeden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan Maliye Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görlümüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2806, Karar No: 2010/4395, Tarih: 28.09.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2806 E.  ,  2010/4395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve müşterekleri, dahili davacılar ... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.02.2010 gün ve 51/7 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ile dahili davacılar vekilleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar ve müdahil davacılar, dava konusu taşınmazın murislerinden kendilerine intikal ettiğini, 50 yılı aşkın bir süreden beri kullandıklarını açıklayarak tapu iptali tescil isteğinde bulunmuş, davalı Hazine temsilcisi davanın reddine karar verilmesini savunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve müdahil davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 116 ada 113 numaralı parsel 27.6.2001 tarihinden yapılan kadastro sırasında çayır niteliğiyle tesbit görüp, 15.11.2001 tarihinde tapuya tescil edilmiştir. Mahallinde yapılan keşifte hazır bulunan Ziraat Yüksek Mühendisi bilirkişinin raporuna göre dava konusu 116 ada 113 numaralı parsel, kadimden beri aralıksız olarak çayır bitkileri yetiştirilen, etrafındaki diğer taşınmazlarla birlikte yem bitkileri yetiştiriciliğinde kullanılan Devletin hüküm ve tasarrufu altında olmayan arazilerden olduğu anlaşılmaktadır. Çayır niteliğindeki taşınmazlar özel mülkiyete konu olabilecek nitelikte yerlerdendir. Zilyedin uzun süre taşınmazın otlarını biçip bunları hayvan yetiştiriciliğinde kullanarak ekonomik yarar sağlayacak biçimde değerlendirmesi zilyede bu yer de malik sıfatıyla zilyet olduğu sonucunu doğurur ve buna göre, TMK.nun 713/1 maddesine göre malik sıfatıyla sürdürülen ve 20 yılı aşan zilyetlik oluştuğundan kazanma sağlar. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olmasında bu nedenle isabet bulunmamaktadır.

Ayrıca kabul şekline göre; davacıların tescil isteğinde bulunmadıkları 138 ada 18 parselle ilgili davanın reddine ve 116 ada 113 parselle birlikte 138 ada 18 parselinde tesbit gibi tesciline karar verilmiş olması da doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar ve müdahil davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine 28.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11263, Karar No: 2014/12135, Tarih: 01.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/11263 E.  ,  2014/12135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, olay günü müştekinin, kendisine ait olan aracını kilitlemek suretiyle Mahmudiye Mahallesi 4810 Sokak 56 Numaralı ikametinin önüne park ettiği, aynı gün gece 01.20 sıralarında ... Caddesi üzerinde devriye gezen ekiplerin, ... Mahallesi .... Cadde istikametine doğru 3 şahsın bir arabayı itekleyerek götürdüklerini görmeleri üzerine o istikamete doğru yöneldiklerinde 3 şahsın aracı bırakarak kaçmaya başladıkları, devriye gezen ekibin takviye güç isteyerek şahısların kaçtıkları istikameti tarif ettikleri, adres civarında takviye gelen ekiplerce suça sürüklenen çocukların yakalandığının, müştekinin aracının çalındığı sokak ile suça sürüklenen çocukların görüldükleri ve aracı bırakarak kaçtıkları sokağın farklı yerler olduğunun anlaşılması karşısında suçun tamamlanmış olduğu kabul edilerek bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş; suça sürüklenen çocukların düz kontak yapmak suretiyle suça konu aracı çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması ise sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan 5 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan 5 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''bu dava sebebiyle yapılan 5 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/494, Karar No: 2021/41, Tarih: 18.02.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/494 E.  ,  2021/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 68-208

Sanık ... hakkında mağdur çocuk ...'e yönelik kasten yaralama ve cebir, tehdit veya hile kullanılması suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, sanığın eyleminin nitelikli öldürme suçuna teşebbüsü oluşturabileceği gerekçesiyle Geyve Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.11.2006 tarihli ve 224-254 sayılı görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesince 25.01.2008 tarih ve 453-17 sayı ile, sanığın eyleminin nitelikli öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu kabul edilerek, bu suçtan TCK'nın 82/1-e, 35/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis; cezası kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f ve 31/3. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki suç yönünden aynı Kanun'un 63. maddesi uyarınca mahsuba karar verilmiştir.

Hükümlerin sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 27.09.2011 tarih ve 7678-5491 sayı ile;

“...Alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan yargılanan sanığın bizzat duruşmada hazır edilerek müdafisi huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, talimat yoluyla alınan savunması ile yetinilip yargılama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılması,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesince 16.10.2012 tarih ve 309-247 sayı ile; sanığın önceki hükümler gibi, nitelikli öldürme suçuna teşebbüsten TCK'nın 82/1-e, 35/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis; cezası kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f ve 31/3. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki suç yönünden aynı Kanun'un 63. maddesi uyarınca mahsuba karar verilmiş, bu hükümlerin sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 30.01.2014 tarih ve 4903-367 sayı ile;

"...Sanığın mağdureye yönelik eylemi yaralama ve çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu, TCK’nın 86/2. maddesi kapsamında bulunan yaralama eylemi hürriyeti tahdit suçunun unsuru olduğundan ayrıca ceza verilemeyeceğinden 5237 sayılı TCK’nın 109/2. maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınırdan tayini gerektiğinin gözetilmeyerek sadece hürriyetten yoksun kılma suçundan hüküm kurulması yerine ayrıca öldürmeye teşebbüs suçundan da mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.