muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4687, Karar No: 2023/5278, Tarih: 08.11.2023

Davalı baba vekili; kararın keyfi bir karar olduğunu, hangi gerekçeyle ve hangi delillere dayanıldığı gösterilmeksizin verildiğini, çocuğun soyadını kullanırken bir sorun yaşamadığını, annenin beyanları üzerine değerlendirme yapıldığını, çocuğun soyadının değiştirilmesinde çocuktan çok annenin menfaatinin olduğunu, çocuğun bir menfaatinin söz konusu olmadığını, çocuğun baba ile vakit geçirmekten mutlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; annenin toplum içinde resmi işlemlerde sorun yaşaması, tek başına soy isim değişikliğinin çocuğun üstün yararına olduğu sonucunu doğurmayacağı, uzmanla yaptığı görüşme sırasında henüz dört yaşında olan küçük Alp`in, uzun süredir annesi ve ailesi ile yaşıyor olmasına rağmen annesi ile olan soyad farklılığını yadırgamadığı, annesinin adını ...Ergene Korkmaz olduğunu söylediğini, bunun yanlış olduğunu, aslında adının ... olduğunu bildirdiği, bu durumun soyad farklılığının çocuğun aidiyet duygusunu zedelemediğinin göstergesi olduğunu, davanın reddi gerekirken kabulünün doğru olmadığı gerekçesi ile davalı babanın istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak sureti ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne vekili ve kayyım temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı anne vekili; çocuğun aidiyet duygusunun sağlanabilmesi için soyadının değiştirilmesi gerektiğini, davalının babalık görevlerini yapmadığını, çocukla kişisel ilişki zamanlarında görüşmediğini, dosyadaki bilirkişi raporlarının ve delillerin görmezden gelindiğini, ilk alınan raporun eksik inceleme ile oluşturulduğunu, babanın duyduğu hırs ile istinaf yoluna başvurduğunu belirterek kararın bozulmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Kayyım; çocuğun soyadının değiştirilmesinin çocuğun üstün yararına olduğunu, çocuğun aidiyet duygusunun sağlanabilmesi için soyadının değiştirilmesi gerektiğini, davalının babalık görevlerini yapmadığını, çocukla kişisel ilişki zamanlarında görüşmediğini, dosyadaki bilirkişi raporlarının ve delillerin görmezden gelindiğini, ilk alınan raporun eksik inceleme ile oluşturulduğunu, babanın duyduğu hırs ile istinaf yoluna başvurduğunu belirterek kararın bozulmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; velâyet hakkına sahip annenin soyadının çocuğun soyadı olarak kullanılmasına izin davasının kabulü için gerekli şartların gerçekleşip gerçekleşmediği, çocuğun soyadının annenin soyadı ile değiştirilmesinin çocuğun üstün yararına olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; velâyet hakkına sahip annenin soyadının çocuğun soyadı olarak kullanılmasına izin davasının kabulü için gerekli şartların gerçekleşip gerçekleşmediği, çocuğun soyadının annenin soyadı ile değiştirilmesinin çocuğun üstün yararına olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı, 321 inci maddesi. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 10 uncu, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi, 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı iptal kararı. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3.Değerlendirme

Dava, çocuğun, velâyet sahibi annesinin kızlık soyadını kullanmasına izin davasıdır. Boşanma sonrası velâyet hakkına sahip davacı anne çocuğun üstün yararı varsa çocuğa kendi bekarlık soyadının verilmesini isteyebilir. Sadece velâyet hakkına sahip olmak velâyet hakkına sahip davacı anneye bekarlık soyadını çocuğuna kendiliğinden verme hakkını kazandırmaz. Burada çocuğun üstün yararı göz önünde tutulur. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlâki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12 nci ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6 ncı maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Tarafların ortak çocuğu ...03.03.2013 doğumlu olup, idrak çağındadır. O halde, idrak çağında bulunan ortak çocuğun anne soyadını kullanma konusundaki görüşü alınarak ve toplanan diğer delillerle birlikte değerlendirilerek, anne soyadını kullanmaya izin konusunda bir karar verilmesi gerekirken; bu hususta eksik incelemeyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı bulunmuş bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12842, Karar No: 2018/15409, Tarih: 12.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/12842 E.  ,  2018/15409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Müştekiye ait ikametten hırsızlık yapılan somut olayda; 24/04/2014 tarihli Kayseri Emniyet Müdürlüğü uzmanlık raporunda, müştekiye ait ikametteki Tekfen ibareli ampul üzerinden elde edilen parmak izinin müşteki ve eşinin parmak izinden farklı olduğunun ve kimlik tespiti yapılamadığından olay yeri izi veri tabanına kaydedildiğinin belirtildiği, ancak ele geçen bu izin sonradan yakalanan sanıkların parmak izleri ile uyumlu olup olmadığına dair mahkemece bir araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında; olay yerinde ele geçen parmak izinin sanıklara ait olup olmadığı araştırılarak, sanıkların suç tarihinde kullandıkları telefonlara ilişkin HTS kayıtlarının (arama, aranma, mesaj, baz istasyonu vs) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'ndan getirilip suç tarihinde olay yeri veya yakınında bulunup bulunmadıkları belirlenerek, ayrıca sanık ...’ın aşamalarda suç tarihinde Kırıkkale ilinde cezaevinde bulunan annesini ziyarete gittiğini savunması karşısında, bahsi geçen cezaevi tespit edilip sanığın savunması doğrultusunda suç tarihinde ziyarete gidip gitmediği, gitti ise saati tespit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Sanık ...’ın hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Sivas Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun dosya içeriğinden ve UYAP kayıtlarından anlaşılması ve duruşmadan vareste tutulma talebinin sorulmaması karşısında, hükmün açıklandığı 17/02/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1424, Karar No: 2018/3450, Tarih: 12.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/1424 E.  ,  2018/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, rücuan tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, somut davaya konu olayla ilgili mahkemece davalıların sorumlu olduğu tutara konu mahkemece yapılan hesaplama mevzuat hükümlerine uygun değildir. Buna göre işveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır. Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur. Yukarıda belirtilen sebeplerle mahkemece öncelikle davalı işveren ..... yönünden 5510 sayılı Yasanın 21. maddesinin 1. fıkrası, diğer davalı ...... yönünden ise 5510 sayılı Yasanın 21. maddesinin 4. fıkrası uyarınca sorumlu olduğu tutarlar belirlenerek teselsül hükümlerine uygun şekilde davalıların sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir.

Açıklanan sebeplerle davacı Kurum ve davalı ...... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 12.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2016/9194, Karar No: 2016/7918, Tarih: 07.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/9194 E.  ,  2016/7918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/06/2015 tarih ve 2014/1225-2015/300 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş olup, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 31/05/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı ... San. ve Tic. A.Ş. ile 03/04/2012 tarihinde Nakliyat ... Sigorta Poliçesi akdettiğini, söz konusu sigorta poliçesi ile sigortalı şirketin ...'da bulunan ... unvanlı firmadan satın aldığı 22/03/2012 tarihli ... fatura nolu toplamda 287.510,68 USD bedelli 18.880,00 kg ağırlıklı kumaş ve konfeksiyon malzemelerinin ...'dan gemi ile ...'ye taşınması sırasında meydana gelebilecek kayıp ve zararları teminat altına aldığını, sigortalı ...'ın müvekkiline göndermiş olduğu 04/06/2012 tarihli ihtarında; fatura konusu malları taşıyan konteynırların ... gümrüğünde yapılan kontrollerinde, 888 koli 13.016 kg olması gerekirken 598 koli 8.510 kg olduğunun tespit edildiğini, eksik olan ürünlerin toplam bedelinin 52.269,60 USD olduğunu ve eksik ürünlerin tazminini müvekkilim sigorta şirketinden talep ettiğini, sigortalının ithal ettiğini tekstil emtiasının taşınması için davalı ... Şirketi ile anlaştığını, davalının sigorta konusu emtianın ihracatçı firma olan 'nin fabrikasından teslim alınıp, karayolu ile ... ... Limanı'na getirilmesi, gemiye yüklenmesi ve ... Limanı'na getirilmesine kadar olan nakliye sürecinin organizasyonunu yaptığını, sigotalının hiçbir şekilde malların nakliyesi sırasında ...'daki yerel kara ve deniz yolu nakliye şirketleri ile muhatap olmadığını, müvekkilinin Nakliyat ... Sigorta Poliçesi teminatı kapsamasında, sigortalısı ...'a eksik ürünlerin tazminatı olarak, 03/08/2012 tarihinde, toplamda 93.118,29 TL ödemede bulunduğunu, rücuen tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durduğunu, eşyaların taşındığı konteynırlara takılan mühürlerin hileli olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu malın satış faturasında ... teslim şartlı olarak satıldığı, satıcı satış konusu emtiayı alıcı tarafından tayin edilen gemiye teslim ederek borcunu ifa etmiş sayılacağı, satılan malın geminin bordasını aşması anına kadar ki masraf ve rizikolardan satıcının sorumlu olduğu, dava konusu zararın hangi aşamada meydana geldiğinin tespit edilemediği, davaya dayanak konişmento da ... kaydının da mevcut olmadığı, konteynerler konişmento da belirtilen mühürler bozulmadan gönderilene teslim edildiği, dolayısıyla zararın, yükün bordaya yüklenmesinden sonra meydana geldiğini gösteren delilin bulunmadığı, emtianın tam ve eksiksiz olarak gemiye yüklendiğine dair bir ispatında söz konusu olmadığı, zararın konteynerler gemiye yüklenmeden önce meydana geldiği, bu durum dikkate alındığında, sigortalının menfaati yükün bordaya yüklenmesinden itibaren başladığından, gerçekleşen ... sigorta sözleşmesi kapsamında kalmadığı, sigortacının, davacının halefiyete dayalı rücu hakkı ve bağlantılı olarak davada aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının unvanındaki maddi hatanın mahallinde düzeltilmesinin mümkün olmasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacı ... şirketine nakliyat poliçesi ile sigortalı yükün deniz yolu ile taşınması sırasında yükte meydana gelen ziya nedeniyle davacının sigortalısına yaptığı ödemenin rücuen tahsili istemiyle başlattığı takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen davalının yapmış olduğu yargılama giderlerinin denetlenebilir dökümü dahi yapılmadan yazılı şekilde üzerinde bırakılmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7963, Karar No: 2006/9128, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7963 E.  ,  2006/9128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazda münavebeye alınan buğday, kavun ve kabak ürünlerinden herbirinin (sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı) dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösterir veri listesi İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1799, Karar No: 2012/714, Tarih: 06.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/1799 E.  ,  2012/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı,davalı kooperatifin 03.07.2010 tarihli genel kurulunda oy çokluğu ile hiçbir gerekçe gösterilmeden üyeliğine sona verdirildiğini öğrendiğini, çıkarma kararına karşı kendisine hiçbir tebligat yapılmadığını, kararın usul, yasa ve anasözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, üyelikten ihracına yönelik kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif temsilcileri, davacının kooperatif çalışmalarına katılmadığını, üyelik gereklerini yerine getirmediğini, bu nedenle üyelikten çıkarıldığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının kooperatifin bulunduğu köyde yaşadığı, tanık beyanına göre kooperatif görevlilerince üyelerin kooperatif çalışmaları hususunda bilgilendirildiği, bilgilendirme olmasa dahi, küçük bir köyde kooperatif bilgilerine her zaman ulaşılabileceği, kooperatif çalışmalarının köyde ilan edildiği, genel kurul tutanaklarının ayrıca köy hoparlöründen ilan edildiği, buna rağmen davacının anasözleşmenin 14. maddesinde belirtilen ortaklık görevlerini geçerli bir mazereti olmadan yerine getirmediği, bu hususun anasözleşmenin 21. maddesine göre ortaklıktan çıkarma sebebi olduğu, genel kurulun ortaklıktan çıkarmaya ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

1-Anasözleşmede yazılı ihraç nedenlerine dayanmayan bir nedenle ortağın ihracı mümkün olmadığı gibi, ihraca ilişkin kararlar gerekçeleri gösterilmek suretiyle verilmelidir.Davacının ihracına ilişkin genel kurul kararında, hiçbir gerekçe gösterilmemiştir.Bir ortağın üyelik şartlarını yerine getirmemiş olması hemen ortaklık sıfatının yitirilmesi sonucunu doğurmaz. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu' nun 27' inci ve anasözleşmenin 14. ve 21. maddelerine göre bir ortağın ortaklıktan çıkartılması için daha önce kendisine görevlerini yerine getirmesi hususunda ihtar çekilip uygun bir süre verilmesi gerekir. Mahkemece bu husus üzerinde durulmaması doğru görülmemeştir.

2)Bozma neden ve şekline göre, davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.