muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16716, Karar No: 2020/2206, Tarih: 13.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/16716 E.  ,  2020/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde müşteri temsilcisi olarak 04.07.2003 tarihinde çalışmaya başladığını, bu çalışmasını iş akdini haklı nedenle feshettiği 17.02.2011 tarihine kadar devam ettirdiğini, en son net ücretinin 1.150 TL olduğunu, davalı işyerinde 8.30-20.00 saatleri arasında çalıştığını, çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının işyerinde 10.06.2004 tarihinde işe başladığını davacının iddiasının aksine aldığı son ücretin ihtirazı kayıtsız imzaladığı ücret bordrolarında ki gibi olduğunu, davacının 14.02.2011 tarihinden 23.02.2011 tarihine kadar şirketten habersiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, bunun üzerine şirketin davacıya 23.02.2011 tarihinde ihbarnameyi göndererek davacıdan mazeretini belgelendirmesini istediğini ve aksi durumda iş sözleşmesinin feshedileceğinin bildirildiğini, davacının bildirime rağmen devamsızlık yapmaya devam ettiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, çalıştığı süre boyunca hak ettiği tüm yıllık izinlerini kullandığını, davacının resmi tatillerde çalışmadığını, genel tatillerde çalışma yapılması halinde davacıya ücretinin ödendiğini, kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki alacakların 5 yıllık zamanaşımına tabii olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; dosyadaki bilgi ve belgeler ile taraf tanıklarının beyanlarına göre; davacı işten kendisi haklı nedenle ayrılmış olup, kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde isede, iş akdini haklı nedenle dahi olsa kendisi fesheden taraf, ihbar tazminatına hak kazanamayacağından ihbar tazminatı talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6900, Karar No: 2025/14, Tarih: 13.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6900 E.  ,  2025/14 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/676 Esas, 2024/1923 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2021/259 E., 2022/64 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen 14.03.2022 tarihli ek karar ile istinaf isteminin süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararı davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin istinaf dilekçesinin süreden reddine dair İlk Derece Mahkemesi ek kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.11.2024 tarihli karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 346/1. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren Mahkemece istinaf dilekçesinin reddine karar verilecek olup aynı Kanun'un 344. maddesine göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararı kendiliğinden ilgiliye tebliğ edilecektir. 6100 sayılı Kanun'un 346/2. maddesi hükmü uyarınca, bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilecek, istinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren Mahkemece yetkili Bölge adliye mahkemesine gönderilecektir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapacaktır.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı şirkete 15.02.2022 tarihinde tebliğ edilmiş, istinaf dilekçesi yasal süre geçirildikten sonra 07.03.2022 tarihinde sunulmuş olup, Mahkemece 14.03.2022 tarihli ek karar ile istinaf isteminin süreden reddine karar verilmiştir. Bu ek karar davalı vekilince istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı şirkete yapılan tebligatların usulüne uygun olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

İstinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3670, Karar No: 2011/7848, Tarih: 12.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3670 E.  ,  2011/7848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 3-305-306, ifraz sonucu oluşan 2188 No’lu parseller ile 5 No’lu parselde bulunan 2- 3- 4 ve 5 No’lu bağımsız bölümlerin satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine ilişkindir. Mahkemece taşınmazların satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine, hüküm davalılar ..., ... ve ... vasisi ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hüküm temyiz isteminde bulunan davalı ... vasisi ...’a 31.1.2011 tarihinde tebliğ olunmuş, temyiz dilekçesi sekiz günlük yasal süre geçirildikten sonra 10.2.2011 tarihinde verilmiş olduğundan HUMK’nun 432 / 4 maddesi ve 1.6.1990 gün 1989 / 3, 1990 / 4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince davalı ... vasisi ...’ın temyiz isteminin REDDİNE

2- Davalılar ... ve ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, davanın tarafları olan mirasçılar arasında Medeni Kanun’un 676. maddesi gereğince düzenlenmiş bir paylaşma sözleşmesi olmamasına, dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, ortak sayısı, pay oranları ve imar durumları itibariyle aynen bölünmelerine olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, dava konusu edilen 5 No'lu parseldeki 2-3-4 ve 5 No'lu bağımsız bölümlerinin satışına karar verildiğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 12.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9271, Karar No: 2013/15305, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9271 E.  ,  2013/15305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza asfalt yol olarak hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu Yukarı Ortabağlar Mahallesi 2144 ada 50 parsel sayılı taşınmazın ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Güllük Mahallesi 1024 ada 27 parsel sayılı taşınmazın 29.05.2000 tarihli satışına esas alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun ve tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

5-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

6-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi (29.05.2000) itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar ve şehircilik müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18093, Karar No: 2014/7329, Tarih: 14.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18093 E.  ,  2014/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı KDZ.Ereğli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/05/2013 gün ve 2011/1203-2013/552 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... Turizm Oto Gıda İnşaat Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. vekili ve ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Ereğli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından 28.05.2013 tarih 2011-1203 E, 2013-552 K sayılı davanın kabulüne yönelik kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Turizm Oto Gıda İnşaat Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. vekili ve davalı SS 86 Nolu Star Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi vekilince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, temyize konu kararın diğer davalı ... Aytaşlar Turizm Taşımacılık Gıda İnşaat Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti'ye usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmış olmakla, anılan kararın belirtilen davalıya tebliği ile, yasal temyiz süresinin dolmasının beklenilmesini müteakiben, dosyanın temyiz itirazları incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi amacıyla, mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksik hususların tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/1951, Karar No: 2003/2088, Tarih: -

9. Ceza Dairesi 2003/1951 E., 2003/2088 K.

**9. Ceza Dairesi 2003/1951 E., 2003/2088 K.**

**- SİLAHLI ÇETENİN ŞAİR EFRADI OLMAK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 168 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 169 ]

**"İçtihat Metni"**

Silahlı çetenin sair efradı olmaktan sanık Mesut Cengiz'in bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda; sanığın TCK.nun 168/2, 3713 sayılı Kanunun 5 ve TCK.nun 59/2. maddeleri gereğince sonuç olarak on iki yıl altı ay ağır hapis cezası ile mahkumiyetine, ancak daha önce sanıkla ilgili mahkememizce verilen beraat kararının DGM. C.Savcısı tarafından temyiz edilmiş olması ve temyiz dilekçesinde de açıkça sanığın eyleminin TCK.nun 169. maddesindeki yasadışı terör örgütüne yardım ve yataklık olarak değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında sanık lehine bu durum ceza miktarı yönünden kazanılmış hak doğurduğundan sanığa verilen cezanın TCK.nun 169, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK.nun 59/2, 31 ve 40. maddelerinin uygulanması ile sonuç olarak sanığın cezasının üç yıl dokuz ay ağır hapis cezası olarak belirlenmesine, takdiren üç yıl süre ile kamu hizmetlerinden yasaklanmasına, gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği günlerinin cezasından mahsubuna dair (Diyarbakır iki Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinden verilen 12.12.2002 gün ve 2002/145 esas,2002/433 karar sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen sanık vekilinin duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

İlk karar sanık aleyhine C.Savcısı tarafından temyiz edilmiş olup, bozma kararında belirtildiği gibi TCK.nun 168/2. maddesi uyarınca ceza tayin edilirken, olayda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden, kazanılmış haktan bahisle TCK.nun 169. maddesinde öngörülen cezaya hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 17.11.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16363, Karar No: 2015/29949, Tarih: 13.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/16363 E.  ,  2015/29949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 03.07.2014 tarihli dava dilekçesinde, bir adet devre mülkü davalı şirketten satın aldığını, bedelinin şirkete nakden ödendiğini, davalıların edimlerini yerine getirmediğini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak devre mülkün rayiç değeri olan 7.500,00 TL nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye davanın zamanaşımından olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 7500TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, devre mülk satım sözleşmesine dayanmaktadır. Sözleşmeye dayanan davalarda zamanaşımı süresi BK 125. (TBK 146) maddesi gereğince 10 yıldır. Bu sürenin işlemeye başlayacağı tarih sözleşmenin ifasının imkansız hale geldiği, daha açık bir anlatımla taşınmazın Belediye adına tesciline ilişkin mahkeme kararının kesinleştiği tarihtir. Alıcının/tüketicinin ferağ ümidinin bittiği tarih mahkeme kararının kesinleştiği tarih olup bedelin geri alınması için dava açma hakkı bu tarihten başlar. Bu hukuki esaslar YİBKnın 7.6.1939-31/47 sayılı kararı ile kabul edilmiştir. Mahkemece devre mülklerin yapılacağı taşınmazın tapusunun iptali ve belediye adına tesciline ilişkin mahkeme kararının tapuya 20.07.2004 tarihinde tescil edildiği gerekçesiyle zamanaşımı definin reddine karar verilmiş ise de ..Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/312 esas sayılı dosyasında verilen kararın 25.02.2004 tarihinde kesinleştiği emsal dosyalardan anlaşıldığından süresinde açılmayan davanın zamanaşımı defi nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken davanın esasına girilip yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının belediye yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... Başkanlığına iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26752, Karar No: 2008/18844, Tarih: 11.11.2008

2. Ceza Dairesi 2008/26752 E., 2008/18844 K.

**2. Ceza Dairesi 2008/26752 E., 2008/18844 K.**

**- KASTEN YARALAMA

- KENDİNİ SAVUNAMAYACAK DURUMDA OLANLARI YARALAMA

- ŞİKAYET**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar Ali ve Mehmet'in yapılan yargılamaları sonucunda; sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair (Sandıklı Sulh Ceza Mahkemesi)'nden verilen 26.12.2006 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi o yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 04.10.2008 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Sanıklara atılı 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi olduğu, ancak bu suçun aynı maddenin 3. fıkrasının b bendine göre beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye yönelik işlenmesi halinde şikayete tabi bulunmadığı, dosya içeriğine göre, atılı suçun 12 yaşından küçük mağdur çocuğa karşı işlendiğinin anlaşılması karşısında, mağdurun suç tarihinde beden veya ruh bakımından kendisini savunacak durumda olup olmadığı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tespiti gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1506, Karar No: 2015/883, Tarih: 04.03.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1506 E.  ,  2015/883 K.**

* MEZAR TADİLATI SIRASINDA BİTİŞİK MEZARA ZARAR VERME

* ALT DÜZEYDE MANEVİ TAZMİNAT TAKDİRİ

* EŞİN MEZARINA ZARAR VERİLMESİ

* HAKSIZ FİİLE DAYALI MANEVİ TAZMİNAT

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 4

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon Asliye 3.Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.07.2010 gün ve 2008/347 E.-2010/214 K.sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 20.12.2012 gün ve 2011/15025 E.- 2012/19741 K. sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı, davalının bitişik mezarda yaptığı tadilat sırasında eşine ait mezara zarar verilmesi nedeniyle maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme, davalının bitişik mezarlıkta yaptığı inşaat sırasında davacının eşinin mezarlığına ait kenar duvarlarına zarar verildiğini, bu zararın giderilmesi için bilirkişi incelemesi gereği 270,00 TL maddi tazminat ile davalının adı geçen mezara kasıtlı olarak zarar verdiğine dair kanıt bulunmadığı, oluşan zararın kendi tarafındaki inşaatta özen gösterilmemesinden kaynaklandığını kabul ederek 10,000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4.maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.