muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5897, Karar No: 2018/2963, Tarih: 19.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5897 E.  ,  2018/2963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye aykırı olarak REDDİNE, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9778, Karar No: 2015/8706, Tarih: 30.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9778 E.  ,  2015/8706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Ağır Ceza Mahkemesi.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık .. hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık .. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan mağdure vekili ve sanık .. müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları, sanıklar ile tanıkların beyanları, adli raporlar ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksine cezalandırılmasını gerektirir her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık....müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1950, Karar No: 2023/1536, Tarih: 04.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1950 E.  ,  2023/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kabul edilen yönden kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davalı vekilinin diğer istinaf itirazlarının ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; Yalova Aile Mahkemesi'nin 2015/1056 Esas sayılı kararı ile ...'ün babası olduğunun tespitine ve aralarında soybağının kurulmasına karar verildiğini, kararı maddî tazminat ve mali sonuçlar bakımından istinaf ettiğini, kararın kesinleşmediğini, davalının çocuğu kendisine göstermediğini beyan ederek soybağı kurulmasına karar verilen Kutsal ... ile aralarında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacının taraf olduğu soybağının reddi davasının istinaf aşamasında olduğunu, davacının hamileliğinden bu yana çocuğu kabul etmediğini ve çocukla görüşmek istemediğini çocuğunun sadece biyolojik babası olduğunu, çocuğuna bakacak durumda olmadığını, alkol bağımlısı olduğunu, çocuğunun doğduğundan bu yana sürekli aile ortamında olduğunu, çocuğun davacıyı hiç tanımadığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çocuk ile davacı baba arasında manevî bağ kurulması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilerek çocuk ile davacı arasında kademeli olarak kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çocuk ile davacı baba arasında manevî bağ kurulması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilerek çocuk ile davacı arasında kademeli olarak kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davacının bu dava açılana kadar çocukla görüşmeyi istemediğini ve çocukla görüşmediğini, doğum sürecinde dahi müvekkilinin yanında olmadığını, çocuğu görmek istemediğini, davacının alkol bağımlısı olduğu ve düzenli bir hayatının olmadığını, kendi beyanlarına itibar edilerek karar verilmesinin hatalı olduğunu, çocuğun yaşıtlarından daha fazla duygusal, içine kapanık ve hassas yapıda olması yanında kekemelik sorunu olduğunu beyan ederek çocuğun üstün menfaati gereği çocuk ile davacı arasındaki kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulması yerinde ise de, kişisel ilişkiye dosyadaki mevcut delillere ve oluşan duruma göre karar verilmesi gerekirken, değişen koşullara göre her zaman yeniden düzenleme talep edilebileceğinden, kademeli kişisel ilişki kurulması doğru olmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin kişisel ilişkinin kademeli kurulmasına yönelik davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, kabul edilen yönden İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve bu yönden yeniden esas hakkında hüküm tesisine, davalı vekilinin diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ve iddialarını aynen tekrar ederek, davacının beyanlarına itibar edildiğini, mali sosyal durumu hakkında araştırma yapılmadığını, çocuğun bedeni ve ruhi gelişimi ve üstün menfaati gereği İlk Derece Mahkemesinin belirlediği sıklıkta kişisel ilişki tesisinin çocukta telafisi imkansız zararlar açacağını beyan ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak davacının davasının reddine karar verilmesini mümkün olmaması halinde uzman eşliğinde çocuğun alıştığı yakını ile beraber kişisel ilişki düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuk ile baba arasında tesis edilen kişisel ilişkinin usule, yasaya ve çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuk ile baba arasında tesis edilen kişisel ilişkinin usule, yasaya ve çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi, 371 nci maddesi. 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 182 nci maddesi, 183 üncü maddesi, 323 üncü maddesi, 324 üncü maddesinin birinci fıkrası, Birleşmiş milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 3 üncü 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 1 inci, 3 üncü ve 6 ncı maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 4 üncü maddesinin (b) bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17849, Karar No: 2015/19696, Tarih: 16.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/17849 E.  ,  2015/19696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 24/10/2005 ile 28/08/2012 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde geçen ve Kurum'a bildirilmeyen eksik çalışma sürelerinin tespitini talep etmiş, mahkemece davacının talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’nın 86. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, kararın anılan maddede tanımlanan unsurları taşıması ve “taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” yönündeki hükümlerinin, kararın yazımında dikkate alınmayarak, hükmün infazında tereddüt yaratacak şekilde, davacının çalıştığı sürelerin net olarak belirtilmeden, bilirkişi raporuna atıfla yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

.Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine davacının davalı işyerinde kuruma bildirilen süreler haricinde 2005/10.ayında “6”, 2005/11, 2005/12, 2006/1-2-3-4-5-6-7-8. aylarında “30”, 2006/12.ayında “26”, 2007/1.ayında “21” ve 2011/11.ayında “6” gün çalıştığının tespitine ve bu sürelerin bildirilen sürelere ekelenmesine” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7239, Karar No: 2021/6861, Tarih: 25.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7239 E.  ,  2021/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat yargılaması sonunda; (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak ilamda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.05.2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... geldi. Davacılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

. Hukuk Dairesi’nin 02/07/2018 tarih ve 2016/18044 Esas, 2018/5905 Karar sayılı kararı ile aşamalarda davalı tarafından ibraz edilen kaza tarihi ve öncesindeki döneme ait GPRS kayıtları olduğu iddia edilen kayıtların orjinallerinin bizzat Mahkeme ve bilirkişilerce ilgili cihazlar incelenip temin edilmesinden sonra varsa takograf kayıtları dosyaya celp edilerek tamamı trafik iş güvenliği uzmanlarından oluşan 3 kişilik bilirkişi kuruluna kaza tarihi ve öncesindeki döneme ait bu kayıtları inceleterek, fazla çalıştırma ve müteveffa sigortalının yorgunluk durumunu iddialarını irdeleyip, daha önce alınan bilirkişi kusur raporları arasındaki çelişkileri giderecek ve itirazları da kapsayacak şekilde bilirkişi kusur raporu alınması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, bundan sonra ilk derece mahkemesince düzenlenen 14/11/2018 tarihli tensip zaptı ile taraf vekillerine varsa GPRS kayıtları ve takograf kayıtlarının iki hafta süre içerisinde mahkemeye sunulmasına karar verildiği, davalı vekilinin tensip zaptındaki bu ara karara karşı verdiği 30/11/2018 e-imza tarihli dilekçede GPRS kayıtlarının daha önce dosyaya sunmuş oldukları 28/04/2015 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçelerinin ekinde zaten sunulduğunu beyan ettiği, davalı vekilinin takip eden 09/04/2019 tarihli celsede de benzer beyanda bulunduğu, aynı celsede mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davalı vekiline GPRS kayıtlarının asıllarının ve varsa takoğraf kayıtlarının sunulması için 2 haftalık kesin süre verilmesi yönünde ara karar kurulduğu, davalı vekilince bu konuda bir beyanda bulunmadığı, bir belge de ibraz edilmediği, mahkemenin bu haliyle dosyayı kusur raporu düzenlenmek için bilirkişi heyetine tevdi ettiği, bilirkişilerin 24/06/2019 tarihli raporlarında bozma ilamında bahsedilen belgelerin dosyada bulunmadığı, davaya konu olayın kusur yönünden sağlıklı şekilde değerlendirilmesi için kaza öncesi yol ve kullanım sürelerine ve güzergahlarına ilişkin tüm hususlarla, günlük çalışma sürelerinin üzerinde ve dikkat bozukluğu doğuracak düzeyde aşırı çalıştırmanın söz konusu açığa kavuşturulması gerektiği, bu kapsamda, olaydan geriye doğru bir aylık süreci de kapsar şekilde (14/12/2011 tarihinden itibaren) sevk irsaliyeleri ve sair sefer sayısını belli edecek belgelerin (Takograf ve GPRS kayıtları) ile birlikte özellikle kaza günü öncesinde son kez ne zaman nereye sefere gönderildiği, seferden ne zaman döndüğü ve sonrasında yeniden ne zaman sefere gönderildiği gibi hususların açığa kavuşturulması gerektiği yönünde görüş bildirerek rapor düzenlenmedikleri, bunun üzerine Mahkemece 27/06/2019 tarihli celsede bilirkişi raporunda belirtilen eksikliklerin, GPRS kayıtlarının ve takograf kayıtlarının, ceza veya emniyet dosyasında olması halinde dahi sunulması için davalı vekiline 2 haftalık kesin verilmesine, bu süre içerisinde belgelerin sunulmaması halinde dosyadaki mevcut belgeler ile karar verileceğinin ihtarına karar verildiği,

zaman sefere gönderildiği gibi hususların açığa kavuşturulması gerektiği yönünde görüş bildirerek rapor düzenlenmedikleri, bunun üzerine Mahkemece 27/06/2019 tarihli celsede bilirkişi raporunda belirtilen eksikliklerin, GPRS kayıtlarının ve takograf kayıtlarının, ceza veya emniyet dosyasında olması halinde dahi sunulması için davalı vekiline 2 haftalık kesin verilmesine, bu süre içerisinde belgelerin sunulmaması halinde dosyadaki mevcut belgeler ile karar verileceğinin ihtarına karar verildiği, bundan sonra davalı vekilinin 11/07/2019 tarihli dilekçesi ile aracın pert olması nedeniyle takograf kayıtlarının mevcut olmadığını, müvekkiline ait araçları GPRS kayıtlarının

....Bilgi ve İletişim Teknolojileri A.Ş tarafından tutulduğunu, kendilerince müteaddit defalar talep edilmesine karşın verilen süre içinde tarafımıza verilmediği için mahkemeye sunulamadığını, bu sebeple mahkeme tarafından kayıtların adı geçen şirketten istenilmesini talep ettiklerini beyan etmiş, anılan dilekçede şirket adresinin de bildiriliği, mahkemece kayıtlar temin edilmeden dosyanın tekrar bilirkişi heyetine tevdi edilerek alınan rapor doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır.

09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Somut olayda GPRS kayıtlarını tuttuğu iddia edilen şirketin adresi de bildirilmesine karşın, 02/07/2018 tarihli bozma ilamına uyan mahkemece bozma ilamı doğrultusunda kaza yapan araca ait kaza tarihi ve öncesine ait GPRS kayıtlarının temin edilmesinden sonra tamamı trafik iş güvenliği uzmanlarından oluşan 3 kişilik bilirkişi kuruluna bu kayıtları inceleterek, fazla çalıştırma ve müteveffa sigortalının yorgunluk durumunu iddialarını irdeleyip, daha önce alınan bilirkişi kusur raporları arasındaki çelişkileri giderecek ve itirazları da kapsayacak şekilde bilirkişi kusur raporu alınması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken kayıtlar temin edilmeden kusur raporu alınarak bozma gereği yerine getirilmeksizin sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı avukatı yararına takdir edilen 3.050.00 TL duruşma avukatlık parasının davacılara yükletilmesine, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13141, Karar No: 2010/9339, Tarih: 21.09.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13141 E.  ,  2010/9339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/03/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluşum biçimi, eylemin kasten işlenmiş olması, davacıların ölene yakınlık dereceleri ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar anne ... ile baba ... yararına ayrı ayrı takdir edilen 2.500,00’er TL, davacı kardeşler ... ile ... yararına ayrı ayrı takdir edilen 1.000,00’er TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılar anne ... ile baba ... yararına ayrı ayrı 10.000,00'er TL, davacı kardeşler ... ile ... yararına ayrı ayrı 2.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.