muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15239, Karar No: 2012/22674, Tarih: 02.11.2012

Ayrıca, esas mahkemesi hüküm kururken sanığın leh ve aleyhe değerlendirmelerinde geçmişiyle ilgili bilgileri sabıka kayıtlarına göre belirlemektedir.

III-İnfazda Dikkate Alma Sorunu

Temyiz incelemesinde dikkate alınması ve temyiz davasında karara bağlanması gereken bir hukuka aykırılığın, infazda dikkate alınması gerekir düşüncesiyle sonraya bırakılması, dava içinden dava çıkarılmasına sebebiyet vereceğinden, hem Anayasanın 141 nci maddesinde yer alan “Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir” şeklindeki düzenlemeye, hem Anayasa’nın 36/1 ve AİHS’nin 6 ncı maddesindeki adil yargılanma ilkelerine aykırılık oluşturacaktır. İşin infaz aşamasına bırakılması, aynı zamanda, sanığın cezasının ne olduğu konusunun ötelenmesine sebebiyet vererek, bir süre daha kuşku içerisinde kalmasına sebebiyet verecektir.

Oysa, hukuk devletinde, hakların yetkili makamlarca en seri biçimde tesliminin sağlanması gerekir. Adil yargılanma hem mağdur, hem de sanık bakımından geçerlidir. Maddi ceza hukuku konusunda karar vermeye yetkili olan yargı yerine, bu yargı kararından sonra yetkili olacak olan infaz yargısının görevli addedilmesi, hakkın tesliminin geciktirilmesi olacaktır. Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları inceleme yetkisi verilmesi de (Anayasa, m.148/3-4-5). (Anayasanın 148 nci maddesinin ilgili fıkralarındaki düzenlemeler sırasıyla şöyledir:

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruya ilişkin usul ve esaslar kanunla düzenlenir”); 6216 sayılı yasa, m.45-51) dikkate alındığında, kamu düzeniyle ilgili olan yetkili yargı organı dışında kalan başka bir yargının davaya bakması, AİHS’nin 6 ve Anayasanın 36/1nci maddelerine de aykırılık oluşturacağından, davanın temyiz aşamasında sonlandırılması gerekmektedir.

Cezanın infazında da yargıç devreye girdiğine göre, bu işin infaz yargıçlığına bırakılması gerektiği savunulabilir. Ancak, infaz işi, hükümlü için en son aşamadır. Temyizin infazdan önceki aşamayla ilgili olması nedeniyle, hukuka aykırılığın bir an önce bitirilmesi söz konusudur. Hukuka olası aykırılıklar, kartopu şeklinde ötelendirildiklerinde, her zaman için sanığın/hükümlünün aleyhine sonuç doğurmaya elverişlidir.

Cezanın infazında da yargıç devreye girdiğine göre, bu işin infaz yargıçlığına bırakılması gerektiği savunulabilir. Ancak, infaz işi, hükümlü için en son aşamadır. Temyizin infazdan önceki aşamayla ilgili olması nedeniyle, hukuka aykırılığın bir an önce bitirilmesi söz konusudur. Hukuka olası aykırılıklar, kartopu şeklinde ötelendirildiklerinde, her zaman için sanığın/hükümlünün aleyhine sonuç doğurmaya elverişlidir.

Bu itibarla, temyiz davası sonunda verilen kararda, TCY’nın 58 nci maddesinin yanlış uygulandığının tespiti halinde, konunun infazda dikkate alınmasının belirtilmesiyle yetinilmesi yerine, ilam veya ilamda yer alan tekerrüre esas mahkumiyetin ne olduğunun ilam ve ceza miktarı gösterilerek, aleyhe temyiz davası olmadığı da belirtilerek, hükmün düzeltilerek onanması gerekmektedir (CGK, 7.6.2011 gün ve 2011/88-116 sayılı karar).

CGK bir kararında bu hususu çok veciz biçimde açıklamıştır. Bu karara göre, “5237 sayılı Yasanın 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan tekerrür, güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer almakta ise de, anılan düzenleme maddi ceza hukukuna ilişkindir. Hükümlülüğün yasal sonucu olmaması nedeniyle 5275 sayılı Yasanın 98 vd. maddeleri uyarınca infaz aşamasında bu konuda karar alınması mümkün değildir. Hangi mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığı, tekerrür koşullarının bulunup bulunmadığı ve hükümlü hakkında kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve tekerrür nedeniyle hükümlünün ceza evinde kalacağı süreye eklenecek sürenin belirlenmesi için mahkûmiyet hükmünde açıkça hangi hüküm nedeniyle kişinin mükerrir sayıldığı ve hangi mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığının belirtilmesi gerekmektedir” (CGK, 17.4.2007 gün ve 2007/71-989 sayılı karar).

IV-Sonuç

Tüm bu nedenlerle, somut olayımızda, sanık hakkında, mahkumiyet kararı verilmiş ve özetle sabıkasına konu mahkumiyet hükmü gösterilmeksizin, TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmasına denmiştir. Oysa, sanığın tekerrüre esas birden fazla mahkumiyeti bulunmaktadır; ancak hangi mahkumiyetinin tekerrüre esas alındığı hükümde belirtilmeliydi ve belirtilmemiştir.

Sanık aleyhine temyiz davası açılmadığına göre, yukarıda belirttiğim yasa hükmü gözetildiğinde (1412, m.326/son), sanığın önceki mahkumiyetlerinden en az cezayı gerektiren mahkumiyete ait cezanın tekerrüre esas alınması ve hükümle ilgili olarak düzelterek onama kararı verilmesi gerektiğinden, yüksek çoğunluğun "sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan hangisinin tekerrüre esas alındığı hükümde gösterilmemiş ise de, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesi gereğince infaz aşamasında nazara alınabileceği" şeklindeki gerekçeyle hükmün onanması görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/4400, Karar No: 2012/7225, Tarih: 07.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4400 E.  ,  2012/7225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVACI-KARŞI DAVALI :

TEMLİK ALAN :

DAVALI-KARŞI DAVACILAR :

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı-karşı davacılar vekilince duruşmalı, davacı-karşı davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı-karşı davacılardan ... ve vekilleri Av. ...... ile davacı-karşı davalı Vek.Av. ....'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalılar arasında 13.10.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalandığını, buna göre davalılara ait taşınmaza 11 katlı 22 daireli inşaat yapılmasını, 7 dairenin arsa sahiplerine, 15 dairenin de davacı yana ait olacağı, şirkete ait bağımsız bölümlerin satış yetkilerinin inşaatın su basmanı seviyesinden sonra verileceğinin kararlaştırıldığı, 11. katın betonarme inşaatı tamamlandığı halde, satışı verilmesi gereken 13 adet dairenin satışının verilmediği, çekilen ihtarların sonuçsuz kaldığı ve inşaatı devam ettirmekte finans sıkıntısına düşüldüğü ve bu sebeple akdi feshetmek zorunda kaldıklarını, davalıların yapılan inşaatın değeri olan 1.377.779,20 TL kadar sebepsiz zenginleştiklerini, daire başına 15x40.000,00 TL'den 600.000,00 TL kâr kaybına uğradıklarını ileri sürerek, öncelikle akdin haklı nedenle feshedildiğinin tespitini ve şimdilik 100.000,00 TL inşaat bedeli ile 5.000,00 TL kâr mahrumiyetinin davadan itibaren en yüksek ticari faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiş, bihahare imalat bedeline ilişkin talebini 10.05.2010 tarihli dilekçesiyle 1.224.438,00 TL olarak ıslah edilmiştir.

Davalılar vekili, sözleşme uyarınca müvekkillerine ait 15 no'lu taşınmazla, komşu 14 parsel no'lu taşınmazın tevhit edilerek inşaatın yapılacağı ve sözleşmeden itibaren 5 ayda inşaat ruhsatının alınacağı, inşaat ruhsatından itibaren 18 ayda da iskan ruhsatı alınarak bağımsız bölümlerin teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, sonrasında 14 no'lu parseli davacı şirketin 04.06.2007'de taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle aldığını, 11.03.2008'de de tapuya şerhettirdiğini, en azından 04.06.2007'den hemen sonra taşınmazların tevhidinin gerektiğini, çekilen ihtarlarla tevhidin yapılmasının istendiğini, davacının ise kat irtifakını kurmayarak temerrüde düştüğünü, sonrasında da akdi feshettiğini beyanla öncelikle davacının davasının reddini, karşı dava olarak da; 13.10.2005 tarihli asıl ve aynı tarihli ek sözleşmelerin feshini,

taşınmazların tapu kaydına konulan 10 yıl süreli inşaat sözleşmesi şerhlerinin terkinini, 14 parsel sayılı taşınmaza inşaat yapılması halinde dairelerinin uğrayacağı değer kaybı olarak 840.000,00 TL ile teslim tarihinden karşı dava tarihine kadar 30.000,00 TL kira kaybı olmak üzere şimdilik toplam 870.000,00 TL'nin davadan itibaren ticari faiziyle davalı yükleniciden tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların 14 parselle tevhit yapılmaması sebebiyle akde aykırı davranıldığından bahisle, fesih ve diğer taleplerde bulunsalar da, davacıya çektikleri ihtarda tevhit yapılmadan tevhit öncesi proje esas alınarak inşaatın yapılması ve bitirilmesi talimatını verdiklerini, bu haliyle davacıya satış yetkilerinin verilmemesi ve davalıların akde aykırı davranışları sebebiyle davacının fesih hakkı doğduğunu, ancak yapmış olduğu imalat bedeli ile masrafları talep edebileceğini, müspet zarar kapsamındaki kâr kaybını ise talep edemeyeceğini belirterek imalat bedeli olan 105.000,00 TL'nin 27.02.2009 dava tarihinden, bakiye 549.873,23 TL'nin ıslah tarihi olan 12.05.2010'dan itibaren avans faiziyle davalılardan tahsiline, fazla talebin reddine, karşı davada asıl ve ek sözleşmelerin feshedildiğinin tespitine, tapudaki davalı yüklenici lehine konan şerhin terkinine, davalıların diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 13.10.2005 günlü düzenleme taşınmaz satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, davacı-karşı davalı temlik eden yüklenici şirket tarafından davalı-karşı davacı arsa sahiplerine ait 41 ada 15 parsel no'lu taşınmaz üzerine 11 katlı ve 22 daireden oluşan bir inşaat yapılması, inşaatın sözleşme yapıldığı tarihten itibaren 5 aylık süre içerisinde ruhsat alınarak ancak sözleşme tarihinden itibaren 18 ayda tamamlanıp teslim edilmesi kararlaştırılmış, aynı tarihi taşıyan ek sözleşmede ise, 41 ada, 14 parsel no'lu taşınmazın yüklenici tarafından alınması halinde sözleşme konusu parselle tevhit edileceği ancak bu tevhit işlemi nedeniyle yapılacak imalatın işin süresini etkilemeyeceği kararlaştırılmıştır. Davacı-karşı davalı yüklenici, 30.12.2005 tarihinde inşaat ruhsatını alarak 15 parsel no'lu taşınmaz üzerinde inşaata başlamış, bu arada 04.06.2007 tarihinde 14 parsele kayıtlı taşınmaz malikiyle taşınmaz satış vaadi sözleşmesi düzenlemiş, ancak tapunun kendi üzerine devri ve tevhit işlemlerini gerçekleştirememiştir. Esasen yukarıda değinildiği üzere 14 parselle ilgili iş ve işlemlerin sözleşmenin süresini etkilemeyeceği de tarafların kabulündedir. Hal böyle iken ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, işin süresi 05.06.2009 tarihine kadar uzatılmış ise de dava tarihi itibariyle yapılan imalat seviyesinin %35-40 seviyesinde olduğu belirlenmiştir.

Yine sözleşmenin 8. maddesinde, inşaatın su basman seviyesinden betonarmesi bitene kadar yükleniciye düşen bağımsız bölümlerin satış yetkisinin onun belirleyeceği kişilere devri için arsa sahibince vekaletname verileceği, yalnız 2 dairenin satış yetkisinin ise inşaatın bitirilip yapı kullanım izin belgesi alındıktan sonraya bırakıldığı anlaşılmıştır. Oysa ki, dava tarihine değin yüklenici kat irtifatını kurmamıştır. Bu itibarla anılan dönemde arsa sahibinin bağımsız bölümlerin devri hususunda temerrüde düşürülmesi halinde dahi yüklenicinin kendi kusuru nedeniyle arsa sahiplerinden "bağımsız bölümler" yönünden satış yetkisi istemesi mümkün değildir. Bu durumda, mahkemenin fesihte arsa sahiplerinin kusurlu olduklarına dair kabulü doğru olmamıştır. Ne var ki, her iki taraf da sözleşmenin ve ek sözleşmenin feshini istemiş olduklarından, yani bu hususta taraf iradeleri birleşmiş olduğundan, her iki tarafın fesih isteminin kabulü gerekmektedir. Şu halde fesihte kusur durumu izah edilen şekilde olmakla beraber, davacının dava dilekçesinde açıkça fesih isteği olduğu halde hüküm yerinde bu hususta herhangi bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Davacı dava dilekçesinde, 100.000,00 TL imalat bedeliyle, 5.000,00 TL kâr kaybının tahsilini istemiştir. Mahkemece, davacı yanca fesih istendiği, bu itibarla müspet zarar kapsamında kalan kâr kaybının talep edilemeyeceği açıkça gerekçe kısmında kabul edilmesine rağmen hüküm kurulurken bu hususun gözden kaçırılarak, dava dilekçesinde talep edilen 105.000,00 TL'nin tümünün imalat bedeline ilişkinmiş gibi düşünülerek hüküm altına alınması hatalı olmuştur. Davada imalat bedeli olarak benimsenen 654.873,23 TL'nin 100.000,00 TL'sine dava, kalan kısmının ıslah talebi kapsamında kaldığının gözetilmesi gerekmektedir.

Son olarak, ıslah dilekçesiyle talep edilen tüm alacağa temerrüt tarihi olduğu ileri sürülen 23.02.2009 tarihinden faiz uygulanması istenmiştir. Ne varki, davacının 23.02.2009 tarihinde davalı yana ihtar çekerek temerrüde düşürdüğü anlaşılmakla beraber dosya içerisindeki ihtarname örneklerinde tebliğ şerhi bulunmadığından, temerrüdün oluşup oluşmadığı, oluşmuşsa hangi tarihte oluştuğu anlaşılamamıştır. Mahkemece belirtilen bu hususun tespitiyle faiz başlangıcının ona göre tayini gerekirken temerrüt ihtarı nazara alınmayarak yazılı şekilde karar verilmesi de yerinde bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12630, Karar No: 2008/16951, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12630 E.  ,  2008/16951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde 1973 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidinde tahdit tutanakları ile tahdit haritasının uyuşmadığı, birbirinden farklı olduğu anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için:

Yörede 1973 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin acı ve mesafe çizelgesi getirtilerek, dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumunu ve tahdit haritası ile tahdit tutanakları arasında olan uyuşmazlığın neden kaynaklandığını açıklayan ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4325, Karar No: 2021/5029, Tarih: 08.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/4325 E.  ,  2021/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... İdaresi, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 42 parsel sayılı 11.400 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tarla vasfıyla davalıların murisi adına tapuda kayıtlı olduğunu, taşınmazın bir kısmının 31.07.2008 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ile orman sınırları içerisinde bırakıldığını ileri sürerek, tahdit içinde kalan kısmın tapu kaydının iptaline, orman vasfıyla Hazine adına tesciline ve tapu kaydındaki şerhlerin terkinine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine; diğer davalılar aleyhine açılan davanın ise kabulüne, çekişmeli 42 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 1.625,69 metrekare yüzölçümündeki kısmının tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından vekalet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; Mahkemece, yargılama harçlarının davacı ... İdaresinden alınmasına karar verilmiş ise de, karar tarihinden sonra 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca ..., 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaf tutulmuş olup, anılan yasal düzenleme karşısında davacı ... İdaresinin açtığı dava nedeniyle aleyhine harca hükmedilmesi isabetsiz ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının ''3'' numaralı bendinin hüküm yerinden çıkarılarak yerine ''Davacı ... İdaresinden alınan peşin harcın iadesine ve harçtan muaf olduğundan yeniden harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılmasına ve hükmün, bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14506, Karar No: 2019/7310, Tarih: 02.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/14506 E.  ,  2019/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a mala zarar verme suçundan, müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan, müşteki ...’e yönelik mala zarar verme suçundan, müşteki ...’ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Müşteki ...’in 2010 yılı Ağustos ayı içerisinde işyeri önüne kapılarını kilitleyerek park ettiği üstü açık cipinde bulunan VCD ekranının çalındığı, 08.10.2010 tarihinde başka bir suçtan yakalanan suça sürüklenen çocuğun olayı kabul ederek eylemi öğle vakitlerinde gerçekleştirdiğini belirtmesi karşısında hırsızlık saatinin tam olarak tespit edilememesi sebebiyle şüpheli durum suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilerek eylemin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiği kabul edilmekle, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanamayacağı, 25.07.2010 tarihinde gündüz vakti 07:00 sıralarında müşteki ...’ye ait evin etrafı duvarla çevrili olan evin bahçesinde kilitsiz olarak duran bisikleti çalan suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 142-1-b maddesi kapsamında kaldığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 142/1-b, 151/1 ve 31/2. maddelerindeki suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili zamanaşımına bağlı olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 05/03/2012 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 28/11/2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak suç tarihleri olan 11.07.2010, 25.07.2010, Ağustos 2010 ve 22.10.2010 tarihlerinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

./.

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan, müşteki ...’a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, müşteki ...’e karşı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;