muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6717, Karar No: 2016/6712, Tarih: 21.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6717 E.  ,  2016/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde gece bekçisi olarak çalışırken ödenmeyen fazla mesai ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir. 11 saati fazla geçen çalışma süresinde ara dinlenmenin daha uzun süreli

Somut olayda, davacı gece bekçisi olarak haftanın tüm günlerinde 17.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir.. Tanıklar ise davacının, bir gün saat 17.00'de işe başlayıp ertesi gün saat 08.00'de çıktığını, 33 saat dinlendikten sonra ertesi gün 17.00'de yeniden mesaiye geldiğini bildirmişlerdir. Bu durumda davacının bir hafta 4, diğer hafta 3 nöbet tuttuğu açıktır. Ancak bilirkişi tarafından her hafta 4 gün nöbet tutacağı kabulüyle yapılan hesaplama hatalıdır.

Somut olayda, davacı gece bekçisi olarak haftanın tüm günlerinde 17.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir.. Tanıklar ise davacının, bir gün saat 17.00'de işe başlayıp ertesi gün saat 08.00'de çıktığını, 33 saat dinlendikten sonra ertesi gün 17.00'de yeniden mesaiye geldiğini bildirmişlerdir. Bu durumda davacının bir hafta 4, diğer hafta 3 nöbet tuttuğu açıktır. Ancak bilirkişi tarafından her hafta 4 gün nöbet tutacağı kabulüyle yapılan hesaplama hatalıdır.

Ayrıca davacının gece çalıştığı dönemde 17.00-08.00 saatleri arasında çalıştığı, davacının 15 saatlik çalışmasından Yargıtay uygulamalarına göre 4 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerektiği belirtilmiş ise de Dairemizce de benimsenen ilke kararlarına göre 11 saati aşan çalışmalardan en az 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerektiği kabul edilmektedir. Davacının gece bekçisi olarak çalışmalarından 2 saat ara dinlenmesi düşülmesi hakkaniyete daha uygun olacaktır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının bir hafta 4, ikinci hafta 3 nöbet tutuğu ve 17.00-08.00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenmesi yaptığının kabulü ile yeniden alınacak rapora göre fazla mesai alacağının hüküm altına almaktır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14198, Karar No: 2022/8194, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/14198 E.  ,  2022/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

I) Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizinin incelenmesine:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.06.2020 tarihli, 2020/39 Esas ve 2020/272 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, katılan vekilinin, ilk hükmü süresinde temyiz etmeyen ve lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanık ... hakkında bozma sonrası kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde:

1) Sanık hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı dikkate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükellefler ve sanığın ortağı olduğu şirketin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığın temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi hâlinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından ve hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeyle sanık hakkında Vergi Usul Kanunu’na aykırılık suçundan tek hüküm kurulması, yasaya aykırı,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından ve hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeyle sanık hakkında Vergi Usul Kanunu’na aykırılık suçundan tek hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2) Yüklenen suçun sübutu halinde; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 12.05.2022 tarihinde (I) sayılı ret düşüncesi yönünden Başkan Vekili ...'ın ve Üye ...'un karşı oyları ile oy çokluğuyla, diğer yönlerden oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 12/05/2022 tarihli 2017/14198 Esas, 2022/8194 Karar sayılı ilamındaki (I) nolu ret düşüncesine aşağıdaki sebeplerle katılmıyoruz.

Daire çoğunluğu ile ortaya çıkan uyuşmazlık ilk hükmü temyiz etmeyen ve ancak lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanığın bozma sonrası kurulan yeni mahkumiyet hükmünü temyiz etme hakkının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Somut olayda; Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarını işledikleri sabit görülerek 2010 sayılı VUK'nın 359/b, TCK'nin 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'in ise ayrıca defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği sabit görülerek 213 sayılı VUK'nın 359/a-2, TCK'nın 62. maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 24/12/2014 tarih 2013/748 Es., 2014/1426 K. sayı ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

Anılan karar, katılan idarece temyiz edilmemiş, ancak sanıklarca temyiz edilmekle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 19/11/2015 tarih, 2015/8574 Es., 2015/7472 Kr. sayılı ilamıyla sanık ...'in temyiz isteğinin reddine dair yerel mahkemece verilen 10/03/2015 tarihli ek karar onanmış, sanık ... ... bakımından ise eksik araştırma sebebi ile bozulmuş, ayrıca bozma sanık ...'e de teşmil ettirilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılamada, yerel mahkemece sanık ... ile teşmil ettirilen sanık ... de dahil olmak üzere 2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı beraat hükümleri kurulmuştur.

Bu sefer her iki sanık hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olarak katılan vekili aleyhe temyiz istediğinde bulunmuştur.

Sayın çoğunluk ise ilk hükmü temyiz etmeyen katılan vekilinin teşmil ettirilen sanık ... hakkındaki beraat hükmünü temyiz edemeyeceği kanaati ile temyiz isteminin 1412 CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddine karar vermiştir.

Oysa ilk verilen kararlar her iki sanık hakkında mahkumiyete ilişkindir. Suçtan zarar gören katılan idare vekilinin sanıkların mahkumiyetine karar verildiği bir durumda lehine olan mahkumiyet hükümlerini temyiz etmemesi gayet doğaldır.

Bozma sonrası verilen hükümler ise (teşmil ettirilen sanık da dahil olmak üzere) beraate ilişkindir.

Dolayısıyla sanıklar bakımından yeni bir hukuki durum ortaya çıkmış olup, ortaya çıkan hukuki durum katılan idarenin aleyhinedir. Dolayısıyla ortaya çıkan yeni hükmü temyiz etmesi gayet doğaldır. Üstelik bu hakkın kullanılması herhangi bir yasa hükmüyle de yasaklanmamıştır.

Herşeyden önce bir hakkın ortadan kaldırılması, ancak yasada açıkça düzenlenen bir hüküm sebebi ile mümkün olabilir. Yasayla açıkça yasaklanmayan bir hakkın kullanılması yorum yoluyla yasaklanamaz. Gerek 1412 sayılı CMUK'de gerekse 5271 sayılı CMK'de daha önce hükmü temyiz etmeyen ancak sirayetten faydalanan sanıkların temyiz hakkını kullanamayacağına ilişkin hiçbir yasaklama yoktur. Dolayısıyla yasalarla açıkça yasaklanmayan bir hakkın kullanılabilmesi asıldır.

İç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesine Ek 7 No’lu Protokol’ün 2/1 maddesine göre "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. "

Anılan protokol 10.3.2016 tarihli 6684 kanunla onaylanmış ve Anayasamızın 90. maddesine göre iç hukukumuzun bir parçası olmuştur. Bu kapsamda yasa yolu açıkça kapatılmayan herkesin temyiz hakkını özgürce ve herhangi bir makamca engellenmenilmeden kullanabilmesi gerekir.

Bu düşüncelerle ilk hükmü temyiz etmeyen katılan idare vekilinin yeni hükmü temyiz edemeyeceğine dair sayın çoğunluğun (I) nolu ret düşüncesine katılmıyoruz. 12.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2013/31125, Karar No: 2014/5352, Tarih: 13.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/31125 E.  ,  2014/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/180898

MAHKEMESİ : Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/126 (E) ve 2012/100 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan jandarma görevlileri ve orman muhafaza memurları tarafından tutulan olay tutanakları ile hazırlık aşamasında alınan tanıklar Hasibe ve Fadime’nin beyanlarına göre yangının havanın rüzgarlı olması nedeniyle birbirine sürtünen elektrik tellerinden çıkan kıvılcımdan yerdeki kuru otların tutuştuğu ve büyüyen yangının ormana sirayet etmesinden kaynaklandığının tespiti, tanıklar Fadime ve Hasibe’nin mahkeme aşamasında yangının kıvılcımdan çıkıp çıkmadığını bilmediklerine dair değiştirdikleri beyanları ve elektrik teknikeri bilirkişinin tanık beyanlarına dayandırdığı raporda yangının kıvılcımdan çıkmadığı kanaatine dair raporu karşısında, yangın esnasında sigortaların atmadığını beyan eden diğer tanıkların sanık ile aynı kurumda çalışıyor olmaları karşısında, tutanak tutucuların da beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3813, Karar No: 2007/5420, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3813 E.  ,  2007/5420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/10/2004 ... ve 2004/4400 - 10310 sayılı bozma kararında özetle: "Mahkemece yeniden yapılacak keşifte en eski tarihli memleket haritası amenajman planı ve hava fotoğrafları taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli, vergi kaydı yerel bilirkişi vasıtasıyla uygulanıp uyduğu belirlendiği takdirde cinsinin çalılık olduğu ve bilimsel olarak eğimi % 12'den fazla olan taşınmazlar toprak muhafaza karakteri taşıyacağından 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu Kavak Köyü 842 sayılı parselin davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7500, Karar No: 2013/12808, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7500 E.  ,  2013/12808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama, mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve cinsel taciz, mağdure ...'e karşı çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda: mağdure ...'e yönelik eylemlerinin kül halinde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, mağdure ...'e yönelik eyleminin ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçlardan ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.04.2013 gün ve 2010/156 Esas, 2013/143 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin de duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle 13.11.2013 ... günü saat 13:30 'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Türkan Koçer hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Eylemlerini öz çocuklarına karşı 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mağdure ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm ile mağdureler ... ve ...'e yönelik suçlardan dolayı kurulan hükümlerin ONANMASINA,

Mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca 3/4 artırımı yapılırken, aynı Kanunun 103/1-3-4 maddeleriyle belirlenen 15 yıl 9 ay hapis cezasının 4'e bölünmesi suretiyle bulunan 3 yıl 11 ay 7 günün 3 kat artırılması suretiyle bulunan 9 yıl 33 ay 21 günün TCK.nın 103/6 maddesi uyarınca tayin olunan cezaya ilave edilerek sonuç hapis cezasının 27 yıl 33 ay 21 gün hapis cezası olarak tayini gerekirken artırımda hatalı hesap yapılarak sonuç cezanın 29 yıl 9 ay 22 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması.

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca gerekçeli hükmün A-) bendinin 5. fıkrasında yer alan “....hesaplanarak bulunup “3/4'ü = 11 yıl 9 ay 22 gün” sürenin 103/6. maddenin uygulanması ile belirlenen 18 yıl ceza miktarına eklenmesi suretiyle) sanığın 29 YIL 9 AY 22 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin çıkartılarak yerine “....hesaplanarak bulunup “3/4'ü = 9 yıl 33 ay 21 gün” sürenin 103/6. maddenin uygulanması ile belirlenen 18 yıl ceza miktarına eklenmesi suretiyle) sanığın 27 YIL 33 AY 21 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Mağdure ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, sanığın 2003-2010 yılları arasında öz kızı olan mağdureyi evin odasına kilitlemek suretiyle zincirleme şekilde cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın sadece kapıyı kilitleyerek mağdurenin hürriyetini kısıtlamasında TCK.nın 109/2. maddesinde öngörülen cebir ve tehdit unsurunun bulunmadığı gözetilerek aynı Kanunun 109/1. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi gerekirken, sanığın cinsel istismar suçuna ilişkin gerçekleştirdiği cebir ve tehdidin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun nitelikli halini oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/330, Karar No: 2012/5618, Tarih: 11.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/330 E.  ,  2012/5618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporundan çekişmeli taşınmazlara uygulanan Kasım 1971 tarih 6 ve Nisan 1973 tarih 4 numaralı tapu kayıtlarının uygulaması anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, dava dosyasının raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişiye verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması (Uygulanan tapu kaydı sınırlarının da fen bilirkişi tarafından raporda işaretlenmesi ve miktar itibarıyla hangi tapunun nereye uyduğunun ayrı ayrı gösterilmesi gerekmektedir.),

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 11.04.2012 günü oybirliği ile karar verildi