muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4334, Karar No: 2007/684, Tarih: 25.01.2007

Gerçekten, bu konuda sözü edilen 3201 sayılı Yasa, 6.madde (B) fıkrası, sistemi doğrudan olmasa bile, dolaylı biçimde ortaya koymuş, yurt dışından kesin dönüş yapılmasına ve kendilerine yaşlılık aylığı bağlanmasına karşın, yurt dışında çalışmak isteyenler  yönünden  Kurumca  yapılması  gereken işlemleri belirlemiştir. Buna göre;yurt dışından kesin dönüş yapan bir kimsenin yeniden yurt dışında çalışması halinde; çalıştığı süre kadar yaşlılık aylığı kesilecek bu kişinin yurda dönüşünde; isterse çalıştığı süre kadar borçlanmak suretiyle; yaşlılık aylığı oran ve miktarı artırılacak, isterse, eski aylık olduğu gibi ödenmeye devam edecektir. Böylece denilebilir ki, 3201 sayılı Yasa sisteminde yeniden yurt dışı çalışma söz konusu olduğunda, yaşlılık sigortasından bağlanan aylıklar ödenmemekte ve sosyal güvenlik askıya alınmaktadır. Bu durumun sonucu olarak, yaşlılık aylığı bağlanması sırasında, yurda kesin dönüş koşulunun gerçekleşmediği anlaşılırsa, yapılacak işlem; veya uygulanacak yaptırım;  yaşlılık aylığının bağlanmaması ve kesin dönüş tarihine kadar işlemlerin hukuken askıya alınması, istek olduğunda yatırılan borçlanma bedelini iadesidir. Yaşlılık aylığı bağlanmış olması halinde ise bağlanan aylığın kesilmesi ve ödenen aylıkların geri alınmasıdır.

Nitekim; 506 sayılı Yasa sisteminde, yurt içinde çalışanlar için uygulanan yaptırımda belirtilen şekilde olmaktadır. Yargıtay uygulamasında kabul   edildiği üzere, yurt içinde çalışan bir sigortalının, yaşlılık aylığından yararlanmak için Kuruma başvurduğunda, işten ayrılma koşulu gerçekleşmemişse, bu kişiye yaşlılık aylığı bağlanmamakta veya yaşlılık aylığı bağlandıktan sonra, bu koşulun yokluğu anlaşıldığında; aylıklar kesilmekte ve ödenenler geri alınmaktadır. Bunun ötesin de; 506 sayılı Yasanın 3279 sayılı Yasa ile değişik 63.maddesinde kabul edildiği biçimde; yaşlılık aylığı alanlar, Sosyal Güvenlik Destek Primi ödeme koşuluyla; yaşlılık aylıklarının kesilmeden çalışmalarını sürdürebilmektedirler. En önemlisi “işten ayrılma” veya “yurt dışından dönüş” koşulunun yokluğu, kişinin sosyal güvenlik haklarının büsbütün ortadan kaldırıcı bir neden olarak, yasalarda öngörülmemiş, sadece; aylığın başlatılmaması veya bağlanan aylığın kesilmesi biçimde yaptırıma bağlanmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden muris Halil Toplu'nun 16.07.1993 tarihinde Danimarkada geçen 01.10.1970-15.01.1992 tarihleri arasındaki çalışma süresini borçlandığı, Halil Toplu'nun 07.06.1993 tarihinde Danimarka Sosyal Güvenlik Kurumundan İşsizlik maaşı (Overgangsydelsen), 03.05.1998 tarihinden de özel erken emeklilik aylığı almaya başladığı, Nisan 1997-Aralık 2002 tarihleri arasında Danimarka Sosyal Güvenlik Kurumuna gönüllü olarak ATP primi ödediği ve 21.11.1970-24.07.2002 tarihleri arasında Danimarka'da ikamet ettiği, Halil Toplu'nun 14.10.1993 tarihli aylık tahsis talebi üzerine davalı Kurumca 01.11.1993 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı, Halil Toplu'nun 05.02.2003 tarihinde ölümü ve eşi olan davacının ölüm aylığı tahsis talebi üzerine yapılan inceleme sonucunda Halil Toplu'nun 01.01.1997 tarihinde Danimarka'da fiilen çalıştığı ileri sürülerek bağlanan aylığın 01.01.1997 tarihi itibariyle iptal edilerek 01.01.1997-22.04.2003 tarihleri arasında fuzulen ödendiği ileri sürülen aylıklar nedeniyle 10.475823.323.-TL., faiz olarak 12.721.691.000.-TL. olmak üzere toplam 23.396.498.492.-TL. borç çıkarıldığı, borç ödenmediği içinde davacıya ölüm aylığı bağlanmadığı anlaşılmaktadır.

Türkiye ile Danimarka arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 5. maddesinde bu sözleşmede aksine hüküm bulunmayan hallerde bir akit tarafın sözleşmenin 2. maddesinde belirtilen mevzuatına tabi bulunan bir kimse, mezkur mevzuata göre diğer akit tarafın vatandaşlarının tabi olduğu haklara ve yükümlülüklere aynen tabi olacakları, 32/3. maddesinde bir Danimarka veya Türk vatandaşı veya hak sahipleri, münhasıran Türk mevzuatına göre geçirdikleri sigortalılık veya prim ödeme süresi dikkate alınınca bir aylığa hak kazanma koşulunu yerine getirmedikleri taktirde ilgili kişinin Danimarka mevzuatına göre geçirdiği ikamet sürelerinin gerekli miktarının Türk mevzuatına göre geçirilmiş sigortalı mevzuatına göre geçirilmiş sigortalı veya prim ödeme süresi imiş gibi dikkate alınacağı, şu kadarki anılan sigortalılık veya prim ödeme süresi ile anılan ikamet süresinin çakışmaması gerektiği, 4. bentte ise Danimarka'da geçirilen ikamet süresinin her yılının Türk mevzuatına göre 360 gün prim ödeme süresine eşit olduğu bildirilmiştir.

Sözleşmenin bu hükümleri karşısında Türk vatandaşlarının Danimarka'da ikametlerinin çalışma anlamına geleceğinden Danimarka'da ikamet edilen süreler de çalışılmış süre gibi kabul edilmelidir.

Sözleşmenin bu hükümleri karşısında Türk vatandaşlarının Danimarka'da ikametlerinin çalışma anlamına geleceğinden Danimarka'da ikamet edilen süreler de çalışılmış süre gibi kabul edilmelidir.

Somut olayda Halil Toplu'nun 01.10.1970-24.07.2002 tarihleri arasında Danimarka'da ikamet etmiş olup sözleşme hükümleri gereğince bu süre çalışmış süre olarak kabul edileceğinden 01.11.1993-24.07.2002 tarihleri arasında 3201 sayılı Yasa gereğince yaptığı borçlanma nazara alınarak aylık alması mümkün değildir. Halil Toplu 24.07.2002 tarihinden sonra Türkiye'ye kesin dönüş yaptığından 01.08.2002 tarihi itibariyle aylık bağlanması gerekeceğinden davalı Kurumca 01.08.2002 tarihi ile ölüm tarihi olan 05.02.2003 tarihi arasında aylık ödenmesine ilişkin işlem doğru olup bu dönemde ödenen aylıkların faizi ile birlikte geri istenmesine ilişkin Kurum işlemi yerinde olmayıp iptali gerekir. Ne var ki davalı

Kurum bağlanan aylığı 01.01.1997 tarihinden itibaren kesmiş bulunduğundan davalı Kurumun bu kabulü gözetildiğinde Halil Toplu'ya 01.01.1997-24.07.2002 tarihleri arasında fuzulan ödenen aylıklar ile bu aylıkların faizinden davacının miras hissesine göre sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin kesilen yaşlılık aylığının 01.01.1997 tarihi itibariyle aynen ödenmesi gerektiğinin tesbitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,   25.1.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5572, Karar No: 2010/11750, Tarih: 22.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5572 E.  ,  2010/11750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.12.2008 tarih ve 2008/39-2008/498 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 200 paya bölünmüş davalı şirkette müvekkilinin 66 pay sahibi olduğunu, ortaklar kurulu kararı ile sermayenin 305.000.00 YTL’ye yükseltildiğini, artışın bir kısmının dağıtılmayan kar ve sermaye düzeltilmesi olumlu farkı ile karşılandığını, artan kısmın davalılarca taahhüt edildiğini, 12.200 payın 469 adet payına sahip olduğunu, pay oranının %33’ten %3.84’e düştüğünü, sermaye artırımı yapılırken müvekkilinin hile ve desiselerle dolandırıldığını, sermaye artırımında öz kaynakların ve fonların sermaye artırımında ve dağılımında hesaba katılmadığını, bedelsiz olarak 2201 adet pay alması gerektiğini ileri sürerek, irade fesadı nedeniyle sermaye artırımı kararının iptaline, bedelsiz olarak verilmesi gereken 2201 adet şirket payının diğer davalılardan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkillerine husumet düşmeyeceğini, TTK.nun 381.maddesi uyarınca süresinde dava açılmadığını, sermaye artırımında bir usulsüzlük olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalı vekili, iptal davası şartlarının bulunmadığını, iddiaların yerinde olmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sermaye artırım kararının 06.01.2006 tarihli ortaklar kurulu kararı ile alındığı, davacının da bu karara katılarak olumlu oy kullandığı, iptal davasının 3 aylık hak düşürücü süre geçirildikten sonra açıldığı, bu nedenle reddinin gerektiği, esasen muhalefet şartının da bulunmadığı, sermaye artırımının gerekli olduğu, bilançoda tüm fonların sermaye artırımında kullanıldığı, ortaklara özvarlık karşılığı bedelsiz hisse verilmesinin yasal olarak mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32388, Karar No: 2016/4720, Tarih: 17.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/32388 E.  ,  2016/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı . ..' ın hissedar olduğu arsa üzerine inşa olunan binanın yapı denetim hizmetini üstlendiğini, yapı denetim hizmeti vermesine rağmen ücretinin ödenmemesi üzerine davacı ile diğer arsa sahibi aleyhine icra takibi yaptığını ancak davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın usulden reddine karar verimiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, icra takibine dayanak yapılan 08.09.2006 tarihli yapı denetim hizmet sözleşmesinin arsa sahipleri olan . . ile . . adına müşterek vekilleri ile davacı şirket arasında düzenlenmesi, arsa sahiplerinin davacıya karşı sözleşmenin tarafı olmalarından dolayı arsa sahipleri arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunması ve icra takibinde borçlu gösterilen diğer hissedar . .' ın icra takibinden önce vefat etmesi ve böylece sözleşmenin tarafı olan tüm arsa sahiplerine karşı geçerli takip yapılmadığının anlaşılması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş ise de; Yapı denetim hizmet sözleşmesini imzalayan arsa hissedarlarına karşı yapı denetim hizmet bedelinin tahsili istemi ile ilgili arsa hissedarları arasında mecburi dava arkadaşlığı değil ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan davacı tarafından yapılan takibe itiraz eden davalı . . aleyhine süresi içinde itirazın iptali davası açıldığı dikkate alınarak mahkemece işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken az yukarıda yazılı şekilde usulden davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17648, Karar No: 2014/25160, Tarih: 10.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/17648 E.  ,  2014/25160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasa uyarınca Büyükşehir Belediye sınırları içinde kalan taşınmazla ilgili olarak verilen kararın, köy tüzel kişliğinin kaldırılması nedeniyle suçtan zarar görme olasılığı bulunan ... Belediye Başkanlığına tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak ... Belediye Başkanlığına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23490, Karar No: 2014/7186, Tarih: 11.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/23490 E.  ,  2014/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/71905

Mahkeme :ADANA 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası :08/09/2009 – 2008/62 esas ve 2009/806 karar

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3191, Karar No: 2017/5669, Tarih: 18.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3191 E.  ,  2017/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Bozma kararına uyularak sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ iddiasıyla açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılamada; sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005 takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı sureti temin edilip, zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığı tespit edilerek, dosya arasında bulundurulması gerektiği, zorunlu unsurları taşımaları halinde gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, bu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; sanığın 2005 takvim yılının tüm aylarında matrahlı KDV beyannamesi verdiği dikkate alındığında, “21.01.2006“olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2005“ olarak yanlış gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3698, Karar No: 2019/7364, Tarih: 27.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/3698 E.  ,  2019/7364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk hakkında; TCK’nun 157/1, 31/3,52, 50/1-d maddeleri gereğince mahkumiyet (2 kez)

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dairemizce, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Müşteki ...'un ... ... Caddesi üzerinde faaliyet gösteren... isimli mağazanın müdürü olduğu, müşteki ...'in de aynı cadde üzerindeki ... Giyim isimli işyerinin sahibi olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'un, 03/06/2013 tarihinde bir grup akrabasıyla ...'ye geldiği, akrabalarından ayrı olarak ... Caddesi üzerinde mağazaları dolaşmaya başladığı, ...'nın mağazasına girerek beğendiği 140 TL tutarındaki bir halıyı orada görevli bayandan almak istediği, bunun için bayana 200 TL verdiği, para üstünü almak için birlikte müşteki ...'un yanına gittikleri, suça sürüklenen çocuğun ...'a halının parasının bir kısmını bir süre sonra gelecek arkadaşının vereceğini, kendi parasından 60 TL almasını istediği, bu söz üzerine ...'un para üstü olarak 140 TL'yi suça sürüklenen çocuğa verdiği, suça sürüklenen çocuğun ...'a, verdiği paradaki 100TL'lik banknotun yırtık olduğunu söyleyerek onu değiştirmesini istediği, ...'un da ona 100TL'lik başka bir banknot verdiği, sonra suça sürüklenen çocuğun para üstünü almadığını iddia ettiği, mağazada başka müşterilerin de olduğu ve ...'un bir taraftan da onlarla ilgilendiği, suça sürüklenen çocuğun bu durumdan istifade ederek farklı bahanelerle bir kaç kez para alış verişinde bulunup ...'un kafasını iyice karıştırdığı, işin uzaması üzerine ...'un kendisine halı satmak istemediğini söyleyerek suça sürüklenen çocuğu dışarı çıkardığı, o sırada ondan aldığı parayı da iade ettiği, suça sürüklenen çocuğun bu şekilde ...'dan net miktarı tespit edilemeyen 200-300TL civarında para aldığı, suça sürüklenen çocuğun ...'nın işyerinden ayrıldıktan sonra müşteki ...'nın işyerine gittiği, 35 TL fiyatındaki bir gömleği almak istediği,...'e de ödeme yapmak için 200 TL uzattığı, ...'in para üstü olarak 165 TL'yi suça sürüklenen çocuğa verdiği, suça sürüklenen çocuğun aynı şekilde ona da 100 TL'lik banknotun yırtık olduğunu söyleyerek yenisini istediği, ...'in de yırtık olduğu söylenen parayı alıp başka bir 100 TL verdiği, sonra suça sürüklenen çocuğun aldığı gömleğin fiyatında indirim yapılmasını istediği, ...'in indirim yapamayacağını söyleyerek aldığı parayı iade ettiği, sonra suça sürüklenen çocuğun 30 TL'ye gömleği almak istediğini söyleyerek tekrar 200TL uzattığı, bu şekilde yine ...'in kafasını karıştırarak bir kaç kez para alıp verdiği, sonra da hiçbir şey almadan işyerinden ayrıldığı, o ayrıldıktan sonra ...'in paraları kontrol ettiği ve 200TL'sinin olmadığını farkettiği, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; katılan ve müşteki beyanları, suça sürüklenen çocuk ifadeleri, teşhis tutanakları ve dosya kapsamından; suçu sürüklenen çocuğunun atılı suçu işlediği sabit olmakla; mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuk müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlemenin "...belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma..." yı öngördüğü, yasada geçen "etkinlik" kavramının ise, "...insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi" ifade ettiği, bu fıkraya göre belirli yerler ve etkinlikler; suça sürüklenen çocuğun suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir. Bu bağlamda suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek toplumu suça karşı korumak, suça sürüklenen çocuğun sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken, kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği ve suça sürüklenen çocukların PVSK'nın 12/2. maddesine göre girmesi zaten yasak olan kahvehane, bilardo ve oyun salonları ile internet kafelere giremeyeceği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesine göre bir başka tedbire ya da TCK'nın 50/1. maddesinde belirtilen diğer sençenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 50/1-d maddesi uyarınca "8 ay süreyle internet kafelere gitmekten yasaklanması" seçenek yaptırımına çevrilmesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.