muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19699, Karar No: 2018/5859, Tarih: 28.05.2018

Somut olayda, davacı taraf, davalının işletme ile ilgilenmediğini, iş yerine gelmediğini, işletmeden yalnızca kar payı aldığını, zarara katlanmak istemediğini ve davalı ile aralarında iş yerinin yönetiminden kaynaklı ciddi sorunlar olduğunu belirterek, adi ortaklığı haklı nedenle feshine dayalı iş bu davayı açmış, mahkemece, adi ortaklığın feshi şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Ne var ki adi ortaklık bir kişi ortaklığı olup, ortaklar arasındaki güven ilişkisine dayanmaktadır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 620. maddesi "Adi ortaklık sözleşmesi, iki veya daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleşmeyi üstlendikleri sözleşmedir." denilmiştir.Maddenin lafzından anlaşıldığı üzere, adi ortaklık, emeklerini veya araçlarını herhangi bir müşterek amaç doğrultusunda birleştirerek, bu amaca ulaşma konusunda birlikte çaba göstermeyi sözleşmeyle birbirlerine karşı yüklenen kişilerce oluşturulan, tüzel kişiliği bulunmayan bir kişi topluluğudur.Doktrinde adi şirket –ortaklık-, sözleşmeyle kurulan ve bir müşterek amacın elde edilmesine hizmet eden kişi birliği olarak tanımlanmaktadır (Poroy/Tekinalp/Çamoğlu, Ortaklıklar ve Kooperatif Hukuku. İstanbul 2003. s. 26). Bu tanımlardan adi şirketin –ortaklığın- unsurları; kişi, sözleşme, katılım payı, amaç, affectio societatis (müşterek gayeye ulaşmak için birlikte çalışmak unsuru) şeklinde belirtilebilir (Barlas, Nami, Adi Ortaklık Temeline Dayalı Sözleşme İlişkileri, İstanbul, 1998 s.13). Bir adi ortaklığın varlığından bahsedilebilmesi için bu unsurlara ilaveten, ortakların müşterek gayeye ulaşmak için birlikte çaba ve özen göstermek zorunluluğu bulunmaktadır.Adi ortaklık bir kişi birliği olmakla, temel unsuru kişidir. Adi ortaklık sözleşmesi iç ilişkide karşılıklı güvene ve iyiniyete dayanmaktadır. Ortaklar öteki sözleşmelerden tamamen farklı olarak, emeklerini ve sermayelerini ortak bir amaç için birleştirdiklerinden, aralarında sıkı bir işbirliği kurulmakta ve güvene dayanan bu işbirliği ilişkisi nedeniyle ortaklar birbirlerinin vekili gibi, ortaklık işlerinden dolayı özenle hareket etme, ortakları zarara uğratmamakla yükümlü tutulmuşlardır.Adi ortaklığın varlığından söz edebilmek için ortakların müşterek bir amaç etrafında toplanmış bulunmaları yeterli değildir. Ortakların ayrıca, ortaklığın amacının gerçekleşmesine yönelik faaliyetlere katılmayı, bu yolda diğer ortaklarla işbirliği yaparak, onlarla birlikte çaba sarf etmeyi de üstlenmiş olmaları gereklidir. Amaç ortak araç veya güçlerle izlenmeli, taraflar amacın izlenmesinde birlikte etkin olmalıdırlar. Her bir ortak şu veya bu şekilde amacın gerçekleşmesine katkıda bulunmak zorundadırlar. Birlikte çaba yükümlülüğü bir yan edim yükümü olmayıp, asli edim yükümü durumundadır ve adi ortaklığın sürekli borç ilişkisi karakterine uygun olarak, süreklilik arz etmelidir.

Adi ortaklıkta tarafların birbirlerine karşı adi ortaklıktan doğan sorumlulukları ve talep hakları mevcut olup, taraflardan (ortaklardan) birinin yukarıda sayılın yükümlülüklerini ihlal etmesinin, TBK'nın 639/7. Maddesi hükmü gereğince adi ortaklığın feshini haklı kılacak nedenlerdendir.Adi ortaklığın sona erme sebeplerini düzenleyen TBK'nun 639/7. maddesinde "Haklı sebeplerin bulunması halinde, her zaman başkaca koşul aranmaksızın, fesih istemi üzerine mahkeme kararıyla" ortaklığın sona ereceği belirtilmiştir.Adi ortaklık sözleşmesinin haklı sebeple feshi için ortaklık süresinin önemi bulunmamaktadır. Haklı sebeple fesih hakkı mutlak ortaksal bir hak olup, bu hakkın ortaklık sözleşmesiyle sınırlandırılması veya tamamen ortadan kaldırılması olanaksızdır. Gerçekten ortaklar arasındaki ilişkinin devam etmesini haklı göstermeyecek bazı durumlar ortaya çıkarsa, bu durumda ortakların ortaklığın feshini mahkemeden istemesi mümkündür. Hatta belirli süreli ortaklıklarda da sözleşmede belirtilen ortaklık süresinin bitmesinden önce haklı sebeple sözleşmenin feshi davası açmak olanaklıdır.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde; davacı ile davalı arasında iş yerinin yönetimi ve gelirin paylaşılması konusunda ciddi sorunlar bulunduğu, hatta taraflar arasındaki tartışmaların ceza soruşturmasına da yansıyan bir hal alması ve tarafların birbirlerine karşı yönelttiği iddiaları göz önüne alındığında, taraflar arasındaki adi ortaklığın devamın mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre, davacı ve davalı arasındaki işbirliği, birlikte çaba, karşılıklı güven ilişkisinin ortadan kalktığının kabulü gerekmektir. Bu durumda da adi ortaklığın haklı nedene dayalı olarak fesh edildiği ve davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Kaldı ki taraflar arasındaki adi ortaklık sözleşmesinin 11. maddesinde de ayrıca ortaklığın sona ermesine ilişkin ayrıca bir düzenleme getirilmiş olup, buna göre ortaklık süresi olan 20 yıl içinde ortaklıktan ayrılmak isteyen ortak, 1 ay önceden yazılı ihbarda bulunarak ortaklığı feshedebilecektir. Nitekim davacı da, davalıya gönderdiği ... Noterliği'nin 11.01.2012 tarihli ihtarnamesi ile sözleşmenin bu hükmüne dayanarak sözleşmeyi feshettiğini davalıya bildirmiştir.O halde mahkemece, taraflar arasındaki adi ortaklığın devamının mümkün bulunmadığı göz önüne alındığında, adi ortaklığın haklı nedene dayalı olarak fesh edildiği kabul edilerek, uyuşmazlığın; adi ortaklığın tasfiyesi hükümleri (TBK'nun 620 ve devamı maddeleri) gereğince ve 642.maddelerindeki tasfiye hükümlerinin somut olaya uygulanması suretiyle çözümlenmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24804, Karar No: 2014/27458, Tarih: 17.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24804 E.  ,  2014/27458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasra Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2012/181-2013/129

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, . nolu parselde davalı ile 1/2'şer hisse ile malik olduklarını, taşınmazda bulunan 4 adet dükkan, 1 adet depo ve 1 adet dairenin davalı tarafından 3. şahıslara kiraya verilmesine rağmen kira gelirlerinin kendisine verilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 56.800,00 TL kira gelirinden hissesine düşen 28.400,00 TL nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, binanın tapusunun kendisi ve davacı adına yapıldığı dönemde davacı ile yaptıkları şifahi anlaşmaya göre, binanın kirasını emekli oluncaya kadar kendisinin alacağını, emekli olunca da alınan kira paralarının bölüneceğini, davacının o dönemde bu anlaşmayı kabul ettiğini, emekli olmasına 5 yıl kaldığı için davacının kendisinden kira parası isteme hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tarafların müşterek mülkiyetinde olan taşınmazda, davalı tarafından elde edilen kira bedelinde davacının da payının bulunduğu gerekçesi ile bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tarafların müşterek mülkiyetinde olan taşınmazda, davalı tarafından elde edilen kira bedelinde davacının da payının bulunduğu gerekçesi ile bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı ile 1/2'şer hisse ile maliki oldukları taşınmazda bulunan dükkan, depo ve dairelerin kiralarının davalı tarafından alındığını, kira bedellerinden kendi payına düşen kısmın davalı tarafından kendisine verilmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı ise savunmasında davacı ile yaptıkları şifahi anlaşma gereği bu yerlerin kirasının emekli oluncaya kadar kendisi tarafından alınacağını, emekli olduktan sonra kira paralarının bölüneceğini savunmuştur. Davalının bu savunmasını yazılı delil ile ispat etmesi gerekir. Miktar itibariyle HUMK.288-289 maddeleri uyarınca tanık dinlenemez. Davalı bu savunmasını yazılı bir belge ibraz ederek isbat edememiştir. Ancak davalı cevap dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline dayanmış, emekli oluncaya kadar kira paralarını kendisinin alacağını davacının kabul ettiği hususunda davacıya yemin teklif edilmesini talep ettiğine dair dosyaya beyan dilekçesi sunmuş, mahkemece, davalıya savunmalarını isbat için, davacı tarafa yemin teklif etme hakkını kullandığı hususu değerlendirilmemiştir. Hal böyle olunca, davalıya savunmalarını isbat için, davacı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak, hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükum tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (1)nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, (2)nolu bentte gösterilen nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 485,00 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14618, Karar No: 2018/10089, Tarih: 29.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14618 E.  ,  2018/10089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Milas Devlet Hastanesince tanzim olunan 24/09/2014 tarihli kati adli rapor içeriğinde, mağdurda meydana geldiği tespit olunan yaralanmaların yüz çevresindeki konumu ile sabit izin bulunduğu yer arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, mağdurun yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığının tespiti amacıyla, mağdurun tüm tedavi evrakları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak bu hususta kati rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanığın eylemi sonucunda, mağdurun yüzünde sabit ize ve vücudunda kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında, TCK’nin 86/1. maddesi gereği temel ceza tespit edilirken, TCK’nin 61. maddesine uygun olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşması ve sanığın, fikri içtima kuralları gereğince en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c, 87/1-son maddeleri uyarınca cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, hatalı uygulama ile mağdurda kemik kırığı meydana geldiğinden bahisle, ayrıca TCK'nin 87/3. maddesi gereğince arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16984, Karar No: 2015/6056, Tarih: 15.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16984 E.  ,  2015/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi 1929 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 1929 parsel sayılı taşınmazın 16.08.2013 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama,kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Köyü 1929 parsel sayılı taşınmazın 16.08.2013 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... 427 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 22.04.2011 olan satış tarihleri itibariyle, imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün ilgili belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu ... Köyü 1929 parsel sayılı taşınmazın ve somut emsal alınan ... 427 parsel sayılı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlıklarından,

4-Dava konusu Sutaşı Köyü 1929 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ve somut emsal alınan... 427 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 22.04.2011 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı ve okunaklı örneği ile ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüklerinden,

5-Kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunduğu belirlenen ağaçların değerlendirme tarihi itibariyle (2013) cins ve yaşına göre rayiç değerlerini gösterir listenin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

5-Kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunduğu belirlenen ağaçların değerlendirme tarihi itibariyle (2013) cins ve yaşına göre rayiç değerlerini gösterir listenin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17167, Karar No: 2024/7734, Tarih: 16.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17167 E.  ,  2024/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/805 E. 2023/467 K.

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları talebiyle dava açılmıştır.

2. Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 198 inci maddesi delaletiyle 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 198 inci maddesi delaletiyle 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Kararın sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 23.11.2022 tarihli ve 2019/18889 Esas, 2022/17410 Karar sayılı ilamı ile " hükümlere esas alınan ve Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emaneti'nin 2014/1634 sırasında kayıtlı bulunan iletişim tespit çözüm tutanaklarının aslı veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmadıkları anlaşılmakla, sanıklar hakkında uygulanan iletişimin tespiti ve dinlenmesi tedbiri kapsamında elde edilen iletişim tespit çözüm tutanaklarının denetime olanak verecek şekilde aslı veya onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması, sanıklara okunup diyeceklerinin sorulması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hükümler kurulması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2023 tarihli ve 2022/805 Esas, 2023/467 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 198 inci maddesi delaletiyle 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 198 inci maddesi delaletiyle 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz isteği

Sanıkların atılı suçu işlemediklerine ve suçun unsurlarının oluşmadığına,

B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği;

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

C.Sanık ...'ın temyiz isteği,

Suçun unsurlarının oluşmadığına, cezanın teşdiden verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olaylar;

Sanık ...'nin Gaziantep ilinde kuyumculuk işi yaptığı, sanık ...'ın Kilis ilinde faaliyet gösteren ... Lojistik isimli altın imalathanesin'de çalıştığı, sanık ...'in Mardin ili Kızıltepe ilçesinde bulunan Lokman Kuyumculuk isimli işyerini çalıştırdığı, sanık ...'ın ise Mersin ilinde kuyumculuk yaptığı, kolluk güçlerince yapılan çalışmalarda sanıkların milyemi düşük ve Darphane'nin basmaya yetkili olduğu altınları alarak piyasaya sürdüklerinin anlaşılması üzerine başlatılan soruşturmada, sanıkların kullanmış oldukları telefonlar hakkında alınan iletişimin tespiti kararları ve yapılan fiziki takipler sonucunda;

a- Sanık ...'ın suç işleme kast ve iradesi ile hareket ederek Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünce basımı yapılan Cumhuriyet altınlarına göre düşük milyemde bulunan kendisine ait hurda altınları sanık ...'ye Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünce basımı yapılan gerçek Cumhuriyet altınlarına göre düşük milyemde olacak şekilde Cumhuriyet altını haline getirmesi için teslim edip Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünce basımı yapılmamış olan sahte Cumhuriyet altınlarını piyasaya sürmek suretiyle aradaki milyem farkı nedeniyle oluşan haksız kazanç nedeniyle menfaat temin etmeye karar verdiği ve bu amaçla gerçek Cumhuriyet altınlarının imalatında kullanılan altınlara göre düşük milyemde olan kendisine ait hurda altınları sahte Cumhuriyet altını imalatında kullanması için suç ortağı olan sanık ...'ye teslim ettiği, sanığın da bu altınları diğer suç ortağı sanık ...'a vermiş olduğu talimat ile sanık ...'a ait hurda altınlardan kendisine ait Kilis ilinde bulunan altın atölyesinde Cumhuriyet altını imal etmesini isteyerek hurda altınları sanık ...'a teslim ettiği, sanık ...'ın suça konu milyemi düşük hurda altınlardan 116 adet sahte altını basarak piyasaya sürmesi için sanık ...'ye verdiği, sanık ...'ın suç tarihi olan 07.10.2013 günü suça konu sahte Cumhuriyet altınlarını sanık ...'den teslim alıp piyasaya sürmek amacıyla yönetimindeki 33 .... 76 plaka sayılı araç ile Gaziantep ilinden Mersin iline götürmek istediği sırada güvenlik güçlerince yönetimindeki aracın durdurularak Gaziantep 7.Sulh Ceza Mahkemesinin 07.10.2013 tarih ve 2013/1398 Değişik İş sayılı kararına dayanarak araçta yapılan arama işlemi sonucunda adli emanet memurluğunun 2013/7389 sırasında kayıtlı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünce basımı yapılmamış olan ve milyemi düşük 116 adet sahte Cumhuriyet altının ele geçirildiği suça konu Cumhuriyet altınları üzerinde Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünce yapılan inceleme sonucu düzenlenen soruşturma dosyasında mevcut 10/10/2013 tarihli bilirkişi raporundan da anlaşılacağı gibi ''suça konu Cumhuriyet altınlarının Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü baskısı olmadığı, fiziksel özellikleri standart değerlere uygun olmadığı, milli ziynet altınlarının taklidi olup sahteliği ancak uzman kişilerce laboratuvar ortamında anlaşılabilir olduğu bu nedenle igfal (aldatma) kabiliyetine sahip olduklarının'' tespit edildiği,