muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11355, Karar No: 2018/5248, Tarih: 28.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11355 E.  ,  2018/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı halde karşılığının ödenmediğini belirterek anılan alacak kalemlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunmuş ve davacının çalışmalarının kart basma sistemi ile takip edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı, hafta tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 46ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatili günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve hafta tatili alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ve hafta tatili çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma ve hafta tatili çalışması olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı tarafından sunulan işe giriş çıkış kayıtlarına göre, 2011 yılına kadar hafta içi beş gün, bu tarihten sonra cumartesi dahil haftada altı gün için fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Yine 2011 yılına kadar cumartesi ve pazar çalışmalarının tamamı, bu tarihten sonra ise pazar çalışmaları hafta tatili adı altında hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Kayıtlarda "00" görünen giriş-çıkış saatleri tanık beyanlarına göre 08:00 ve 21:00 kabul edilmiştir. Ne varki bu hesap yöntemi dairemizce benimsenen ilkelere uygun düşmemektedir.

Öncelikle belirtmek gerekirki davacı tanıklarının işverene karşı açtıkları aynı nitelikte davaları bulunmaktadır. Bu sebeple işe giriş çıkış kayıtlarında "00" olan saatlerin husumetli tanık anlatımlarına göre belirlenmesi isabetli olmamıştır. Yalnız kayıtlardaki çalışma saatleri dikkate alınarak, günlük kanuni ara dinlenme süreleri mahsup edildikten sonra, tüm dönem için haftalık bazda ve kırkbeş saati aşan çalışmalar yönünden fazla mesai ücreti alacağı hesaplanmalıdır. Davacının yedi günlük zaman dilimi içerisinde kesintisiz en az yirmidört saat dinlenmediği haftalar bakımından, bir gün için hafta tatili ücreti alacağı hesaplanmalıdır. Bu yöntemle yapılacak değerlendirmeden sonra temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar korunarak hüküm kurulmalıdır. Yetersiz bilirişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

F.K.
Yargıtay — Esas No: 2008/16369, Karar No: 2010/1247, Tarih: 08.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/16369 E.  ,  2010/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1989–1994 yılları arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ........ Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri, bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Davacıya ait hizmet cetvelinde, 1989-1992 yıllarında, davalı idareye ait işyerlerine farklı zamanlarda işe girişleri ve hizmet bildirimleri ile, 1991 yılına ait davacının çalışmalarının bulunduğu puantaj cetvelleri mevcuttur. Hal böyle olunca, mahkemece, yapılacak iş; çalışmanın geçtiği iddia edilen döneme ilişkin işveren nezdindeki ücret tediye bordroları ve konuya ilişkin tüm belgeler eksiksiz olarak getirtilip, anılan belge ve bordrolardan sigortalının

.........

imzasını içerenlerden, imza aidiyeti yönünden çekişme bulunmayanlar ile, hata, hile, ikrah halleriyle sakatlığı iddia ve kanıtlanamayan belgelerin içeriklerinde gösterilen gün kadar çalışmanın karinesini teşkil edeceği göz önüne alınmalı, şayet, işveren hiçbir kayıt ibraz edemiyorsa, bunun sebebi sorularak ve fiili imkansızlık varsa, davacı ile birlikte çalışan bordro tanıkları dinlenilerek, varsa tarafların göstereceği tüm deliller toplanarak, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra, Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin hangi nedenle bildirim dışı kaldığı yeterince araştırma konusu yapılarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan ..... Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2019/12014, Karar No: 2019/16682, Tarih: 24.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12014 E.  ,  2019/16682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

11/07/2014 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağı ile harici faz tespit edildiği, sayaç kullanmadan veya sayacın doğru ölçüm yapmasını engelleyecek nitelikte müdahale ile yada sayacı devre dışı bırakıp sayaçtan geçmeyecek şekilde doğrudan bağlantı yaparak kullanımlarda karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edildiğinin açık olduğu, ancak 01/12/2015 tarihli bilirkişi raporunda kaçak kullanım miktar ve bedeli konusunda bir tespite yer verilmediği anlaşılmakla, normal tarifeye göre vergili, cezasız kurum zararının tespiti konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nun 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nun 168/5. ve CMK’nun 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartının sonuçları ile benzer sonuçları doğurması nedeni ile suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyorsa makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12700, Karar No: 2012/17571, Tarih: 26.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12700 E.  ,  2012/17571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, pamuk ve mısırın dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2869, Karar No: 2006/16447, Tarih: 29.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2869 E.  ,  2006/16447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.07.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava reddedilmiş, kararı davacı Hazine vekili temyiz etmiştir.

İncelenen dosya kapsamından çekişme konusu 2486 ve 2490 parsel sayılı taşınmazlar öncesinin 1953 yılındaki kadastro tesbit çalışması sırasında 538 numaralı mera parseli olarak sınırlandırıldığı, imar planında kısmen konut kısmende yol olarak bırakıldığı, 8.10.1990 tarihinde ise Valiliğin istemesi üzerine anılan yerin 3290 sayılı Yasayla değişik 2981 sayılı Yasanın 10.maddesi (b) bendi uyarınca davalı Belediye adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada davacı Hazine, Belediye adına oluşan sicil kayıtlarının yasaya uygun düşmediğini ileri sürmüştür. Görülüyor ki, 2486 ve 2490 parsellerin davalı Belediye adına tescil edilmesinin nedeni ve dayanağı 2981 sayılı Yasanın 10 maddesidir.

Gerçekten, uygulamada kısaca “İmar Affı Kanunu” olarak da nitelendirilen imar ve gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak işlemleri düzenleyen 2981 sayılı Yasanın tapu verme başlıklı 10. maddesinin (b) ve (c) bendinin 4.fıkrası hükümlerine göre Yasanın öngördüğü koşulların varlığı halinde bu gibi yerlerin Belediye ve ... İdareler adına tescili olanaklıdır. Ancak, mahkemenin karar gerekçesinde doğru olarak saptadığı

üzere Belediye adına yapılan tescil Yasanın aradığı şartlar yerine getirilmeden, eksik ve yetersiz işlemler sonucu gerçekleştirilmişse bu tescil yolsuz tescil niteliğinde olacağından her zaman bu iddia ile dava açılması olanaklıdır.

Bu nedenle çekişmeli taşınmazların Belediye adına intikal ve tescilinin yolsuz tescil olup olmadığı üzerinde durulmalıdır.

üzere Belediye adına yapılan tescil Yasanın aradığı şartlar yerine getirilmeden, eksik ve yetersiz işlemler sonucu gerçekleştirilmişse bu tescil yolsuz tescil niteliğinde olacağından her zaman bu iddia ile dava açılması olanaklıdır.

Bu nedenle çekişmeli taşınmazların Belediye adına intikal ve tescilinin yolsuz tescil olup olmadığı üzerinde durulmalıdır.

2981 sayılı Yasanın 10/b maddesi uyarınca ancak, üzerinde imar mevzuatına aykırı olarak toplu binalar inşa edilmiş, hisseli veya ... parselasyona dayalı arsa veya arazilerde hisse miktarları ve fiili kullanma durumları dikkate alınarak, 10. maddenin (c) 4. fıkrası gereğince de yine üzerinde yapılanma bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler hak sahipleri adına tespit ve tescil edilebilir. Açıkça söylemek gerekirse, dava konusu parsellerin 2981 sayılı Yasa uyarınca parselasyona tabi tutularak tapuya bağlanması üzerinde imar mevzuatına aykırı olarak yoğun yapılanma bulunması koşuluna bağlıdır. Diğer taraftan, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesi gereğince yolsuz da olsa tescilin davalı Belediye adına devam edebilmesi için yine bu yerin yerleşim yeri olarak işgal edilmiş olması gerekir. Ancak, bu koşulların varlığı halinde davanın reddi olanaklıdır. Ne var ki somut olayda incelenen paftasından dava konusu 2486 ve 2490 parsellerin bulunduğu alanda böyle bir yapılaşmanın olmadığı görülmektedir. Hal böyle olunca mahkemenin davayı kabul etmesi gerekirken, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinin önerdiği koşulların varlığının takdirinde yanılgıya düşülerek reddi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, 29.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10558, Karar No: 2013/14460, Tarih: 08.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10558 E.  ,  2013/14460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mülkiyet ve muhtesatın aidiyetinin tespiti

... mirasçıları ... ve müşterekleri ile ... , dahili davalı ... aralarındaki mülkiyet ve muhtesatın aidiyetinin tespiti davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.03.2013 gün ve 356/218 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili, davalı vekili ile dahili davalı ... tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacılar ... ve müşterekleri vekili Avukat ... ve karşı taraftan davalı ... vekili Avukat ... ... geldi, başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... mirasçıları vekili, 597 ada 10 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın ... ile ... tarafından yaptırıldığını, binanın mülkiyetinin 3/4'ünün ... ’e, 1/4'ünün ... ’e ait olup 2007 yılı başlarında binayı inşa ettirmeye başladıklarını, binanın bodrum katı ve birinci ve ikinci katının inşaasının bitmesinden sonra davalı ...’ın davacının 2/4 hissesini satın aldığını, satış sırasında pazarlıkta taşınmaz üzerindeki binanın arzdan ayrı tutulduğunu, binanın mütemmim cüzü kabul edilemeyeceğini, satış tarihinden sonra 4 kata ruhsatlı bina tamamlanmış olup inşaasına ilişkin tüm masrafları davacının yaptığını, ... ile ilgili davacıya binanın inşaasına ilişkin yapmadığı ödemelerle ilgili dava açma hakkını saklı tuttuklarını, dava konusu taşınmazın tapu kütüğünün beyanlar hanesinde yazılı muhtesatın fiilen zeminde yok bulunduğundan hukuki kıymetini kaybettiğini açıklayarak taşınmaz üzerinde inşa edilmiş bulunan binanın 3/4 hissesinin davacıya ait olduğunun kabulüne karar verilmesini istemiştir.Davalı ... vekili, taşınmazın 4 katlı olup 4 bağımsız bölümden oluştuğunu, paydaşların her birine bir bağımsız bölüm tahsis edilmesi mümkün olduğu halde paydaş olan davacı ...’ın buna yanaşmadığını, bu sebeple taksim olmazsa satış ile ortaklığın giderilmesi için dava açtığını, o davanın sürüncemede kalması için bu davanın açıldığını, TMK’nun 684.m.ne göre bir şeye malik olanın bütünleyici parçasına da malik olduğunu, ayrıca davacı vekili taşınmaz üzerindeki 1. ve 2. katın önceden 3 ve 4. katın sonradan yapıldığını iddia etmiş ise de davalının 4 katı da yapılı iken bina ile birlikte satın aldığını, şehrin merkezinde 4 katlı binanın ayrı, arsanın ayrı satılmasının olamayacağını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Katılan davalı ..., verdiği ilk dilekçede ... satın aldığında inşaatın kısmen bittiğini söylerken, daha sonra bu dilekçesini inkar ederek 13.3.2013 tarihli dilekçe ve aynı tarihli yargılama oturumunda ... satın aldığında inşaatın 2. ve 3.katlarının da bittiğini ifade etmiştir.Mahkemenin davanın reddine ilişkin ilk kararı davacı vekilinin temyizi sonunda Yargıtay 7.Hukuk Dairesi'nin 08.05.2012 tarih 2011/6651 Esas 2012/3256 Karar sayılı ilamı ile kısaca “…dava konusu muhdesatın bodrum, zemin ve zemin üstü birinci katının satıştan ayrık tutulduğunun yazılı delille ispatlanamamış olmasına göre muhdesatın anılan bağımsız bölümlerine yönelik davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Muhdesatın ilave ikinci ve üçüncü katlarının pay satışından sonra meydana getirildiği anlaşılmaktadır. Şu halde; sonradan meydana getirilen katlar yönünden davanın sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken davanın tümüyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. ...’ın da davaya dahil edilmesi ve geldiği takdirde delillerinin sorulup toplanması gerekir

. Muhdesatın ilave ikinci ve üçüncü katlarının pay satışından sonra meydana getirildiği anlaşılmaktadır. Şu halde; sonradan meydana getirilen katlar yönünden davanın sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken davanın tümüyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. ...’ın da davaya dahil edilmesi ve geldiği takdirde delillerinin sorulup toplanması gerekir. O halde ortaklığın giderilmesine ilişkin dava dosyası getirtilerek taraflar dışındaki tapu paydaşının dava konusu muhdesatların davacı tarafa ait olduğunu açık biçimde kabul edip etmediği duraksamasız belirlenmeli, dava konusu muhdesatın davacı tarafa ait olduğunu kabul etmeyen tüm paydaşların (ölmüşse mirasçılarının) davada taraf olarak yer almasının sağlanması, yargılamaya geldiğinde göstereceği delillerinin toplanması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek binanın az yukarıda açıklanan ikinci ve üçüncü katları yönünden sonucuna göre bir hüküm verilmelidir…” gerekçesi ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, ... İlçesi ... Mahallesi 597 ada 10 parselde bulunan taşınmazın bodrum, zemin ve zemin üstü birinci kata ilişkin talebin reddine, aynı taşınmazın 2. ve 3. katları yönünden ise, davanın kabulü ile, taşınmazın 3/4'nün davacı ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili, davalı ... vekili ile katılan davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, dava konusu muhdesatın bodrum, zemin ve zemin üstü birinci katı yönünden verilmiş olan ilk red kararının doğru olduğunun bozma ilamında açıklandığına, sonradan meydana getirildiği belirlenen ikinci ve üçüncü katlarla ilgili olarak da toplanan deliller, özellikle inşaat ruhsatları, belediye ile yapılan yazışmalar ve yapı kullanım belgesi karşısında yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı ... vekili ile katılan davalı ...’ın tüm, davacı ... vekilinin aşağıda yazılı husus dışındaki esasa ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Davacı vekili reddedilen bölümle ilgili yargılama gideri ve vekalet ücreti bakımından da temyiz isteğinde bulunmuştur. Dava, harcı da yatırılan 13.000 TL ile açılmış, keşifte belirlenen değer sonrası Mahkeme tarafından 386.445 TL değerin tümü üzerinden harç tamamlattırılmıştır. Dosya incelendiğinde, davacı vekili tarafından 3/4 hisse ile ilgili talepte bulunulmuş ise de dava konusu taşınmazdaki paylar gözetildiğinde davacıya ait 1/4 payın dava konusu olmadığı, ...’a ait diğer 1/4 payın da ... ’e ait olduğunun davacı vekili tarafından açıklanması sebebiyle dava konusu yapılmadığı görülmektedir. Bu durumda esasen uyuşmazlık konusu payın ... ’ye ait 2/4 pay olduğu açıktır

.445 TL değerin tümü üzerinden harç tamamlattırılmıştır. Dosya incelendiğinde, davacı vekili tarafından 3/4 hisse ile ilgili talepte bulunulmuş ise de dava konusu taşınmazdaki paylar gözetildiğinde davacıya ait 1/4 payın dava konusu olmadığı, ...’a ait diğer 1/4 payın da ... ’e ait olduğunun davacı vekili tarafından açıklanması sebebiyle dava konusu yapılmadığı görülmektedir. Bu durumda esasen uyuşmazlık konusu payın ... ’ye ait 2/4 pay olduğu açıktır. Mahkeme tarafından keşifte belirlenen değerin tümü dikkate alınarak harç tamamlattırılmış, kabul ve reddedilen bölümler dikkate alınarak harç, yargılama gideri ve vekalet ücreti hesaplanmış ise de gerek kabul gerek reddedilen bölümler açısından bu hesaplamalarda 3/4 payın gözetilmesi doğru olmamıştır. Kabul edilen kısımla ilgili Eşe vekilinin açık temyizi olmadığından kabul edilen kısımla ilgili hükmedilen 11.927,19 TL harç ve 14.926,24 TL. vekalet ücreti ile ilgili bozma sevk edilmemiş, bu husus eleştirilmekle yetinilmiştir. Ancak reddedilen bölümle ilgili kısmın toplamı 538 m2 ve dava konusu taşınmazda davacı da paydaş olup, ... ’in 1/4 payının dava konusu yapılmadığının davacı vekili tarafından açıklandığına, uyuşmazlık konusunun ... ’ye ait 2/4 payına isabet eden muhdesat değeri olduğuna göre, yargılama sonunda hükmedilecek reddedilen bölümle ilgili yargılama gideri ve vekalet ücretinin muhdesatın toplam veya 3/4 payın değeri üzerinden değil, muhdesatın davalı ...’nin payına isabet eden 2/4 bölümü üzerinden belirlenmesi gerekirken, hatalı şekilde 3/4 pay gözetilerek davacı aleyhine fazla yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Davacı vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerindedir. Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle, Yerel Mahkeme hükmünün reddedilen bölümle ilgili hükmedilen yargılama gideri ile vekalet ücreti ile ilgili bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 990,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan ... hariç davacıya verilmesine, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya, 2.982,00 TL peşin harcında davalı ... ve dahili davalı ...'a iadesine 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.