muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5929, Karar No: 2012/12903, Tarih: 10.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5929 E.  ,  2012/12903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/01/2011 tarih ve 2010/324-2011/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalı şirkete sigortalı bulunan elektronik cihazın uğradığı 6.704,14 TL tutarındaki hasar bedelinin, usulüne uygun müracaata rağmen hasarın teminat dışında kaldığından bahisle ödenmediğini, bu hususta girişilen icra takibinin davalının haksız itirazı sonucuna durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın poliçe tanzim tarihinden önce meydana geldiğini, ayrıca motor mili dişlerinde ve kayışta meydana gelen hasarın mutat kullanım ve aşınma sonucu oluştuğundan poliçe genel şartlarının 3/e maddesi uyarınca teminat haricinde bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davaya konu makinenin finansal kiralama sözleşmesi ile davacıya kiralanmasının ardından kira konusu makinenin 16.10.2007 tarihinde finansal kiralamadan kaynaklanan borcunun bitmiş olması nedeniyle davacı şirkete devredildiği ve kira konusu makinenin mülkiyetinin dava dışı Yapı Kredi Finansal Kiralama A.O’nda olmadığı ve davacının aktif dava ehliyetinin bulunduğunun anlaşıldığı, hasarın sigortanın himaye süresi içinde meydana geldiği, arızanın mutat çalışma sonucu olmayıp kendi içindeki elektrik donanımından kaynaklı bir arıza olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12149, Karar No: 2023/5214, Tarih: 05.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12149 E.  ,  2023/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/530 E., 2022/213 K.

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2014 tarihli ve 2014/90 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin müstakil ... evinin 2. kat balkon penceresini tornavida benzeri bir aletle zorlayarak açmak suretiyle içeri girerek, ... ... odasında bulunan dolap içerisindeki eşyaları dağıtıp ancak evden hiçbir şey alamadan ayrılması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 35, ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2014 tarihli ve 2014/55 Esas, 2014/700 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 53/1, ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16.05.2019 tarihli ve 2018/7180 Esas, 2019/9052 Karar sayılı kararı ile; "Sanığın eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığının dosya içeriğine uygun şekilde kararın gerekçe kısmında kabul edilmesine karşın, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 35. madde hükmünün uygulanmaması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması ve fazla ceza tayini ve sanığın tekerrüre esas Menemen Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2007 tarih, 2008/205 Esas ve 2009/55 Karar sayılı ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2019/530 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 142/1-b, 143, 35, 53/1 ve 58 maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 7 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; hırsızlık suçunu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü sanığın gece vaktinden sayılan saat 21:00 sularında soruşturma dosyası tefrik edilen meçhul şüpheli ile birlikte, şikâyetçinin müstakil ... evinin 2. kat balkon penceresini tornavida benzeri bir aletle zorlayarak açmak suretiyle içeri girdiği ve ... ... odasında bulunan dolap içerisindeki eşyaları dağıttığı ancak evden hiçbir şey alamadığı, böylelikle sanığın teşebbüs aşamasında kalan gece vakti bina dahilindeki eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanık savunmasında, kışın evlere uyumak için girdiğini, amacının hırsızlık olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Araştırma tutanağı, olay yeri ... tespit tutanağı dosya arasına alınmıştır.

4.Şikâyetçinin soruşturma aşamasında ifadesinin alındığı tespit olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrüre ilişkin uygulama maddesinin gösterilmemesi, mahallinde tamamlanabilir bir yazım eksikliği olarak kabul edilmiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2019/530 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4209, Karar No: 2017/5699, Tarih: 05.07.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/4209 E.  ,  2017/5699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı T.C.... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı yüklenici şirket ile davalı arsa maliki... Genel Müdürlüğü arasında Balıkesir Noterliğinin 15.10.2008 günlü ve 25228 yevmiye numarası ile düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 620 ada 1 parselde bulunan (H) Blok 6 numaralı bağımsız bölümü davalı yükleniciden 31.08.2012 günlü satış vaadi sözleşmesiyle temlik aldığını ileri sürerek, taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Davalı arsa maliki... Genel Müdürlüğü, yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle tapu devri yapılamadığını; davalı yüklenici ise davacının bağımsız bölümün bedelini ödemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile yargılama giderlerinin davalı... Genel Müdürlüğünden tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı... Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; "Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir." Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut olayda, dosya içindeki belgelerden geçici kabule ilişkin tutanakların... Genel Müdürlüğü... Meclisinin 13.05.2013 günlü ve 304/260 sayılı kararıyla onaylandığı ve yüklenicinin payına düşen 24 adet bağımsız bölümün ferağına izin verildiği anlaşılmaktadır. 05.10.2008 günlü kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 28. ve eki şartnamenin 23. maddesindeki düzenlemeden yükleniciye verilmesi gereken 24 adet bağımsız bölümün tapu devrinin ancak geçici kabule ilişkin tutanakların idare tarafından onaylanması sonrasında yapılabileceğine ilişkin düzenleme bulunduğu, dava tarihi itibariyle davalı arsa malikinden tapuda devir talep edilemeyeceği için davalının, aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermediği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan arsa maliki davalı... Genel Müdürlüğünün yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/158, Karar No: 2020/2760, Tarih: 17.03.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/158 E.  ,  2020/2760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; borçlu şirketin itirazı üzerine icra takibin durduğu ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden gelen 29/11/2019 tarihli yazıya göre itirazın iptali davasının henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, takip henüz kesinleşmeden 06/08/2019 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın “düşmesine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 17/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36629, Karar No: 2016/3824, Tarih: 08.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/36629 E.  ,  2016/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-23.12.2013 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre, 23.12.2013 tarihinde saat 19:10’da katılanın ikamet ettiği Uyanık Apartmanının karşısındaki ... Apartmanında hırsız olduğunun ihbarı üzerine kolluk tarafından yakalanan sanığın, güvenlik kamerası kayıtlarını izleyen katılanın bisikletini çalan şahsın da aynı kişi olduğunu iddia etmesi üzerine alınan savunmasında, 20.12.2013 tarihinde saat 19:55’de katılanın ikamet ettiği apartmana giren ve eli boş olarak çıkan kişinin kendisi olduğunu, ancak hırsızlık olayının olduğu 16.12.2013 tarihinde saat 21:51’de bodrum katında bulunan katılana ait bisikleti çalarak olay yerinden ayrılan kafasında bere bulunan kişinin kendisi olmadığını söylediği, bunun üzerine polis memuru olan bilirkişiden alınan 21.02.2014 tarihli raporda; 16.12.2013 ve (sanığa ait olan) 20.12.2013 tarihli görüntülerdeki şahısların boy, kilo ve vücut yapılarının benzer olduğunun tespit edildiği, ancak her iki görüntüdeki şahısların aynı kişi olup olmadığı konusunda kesin bir kanıya varılamadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında; güvenlik kamerası kayıtlarının sanığın teşhise elverişli fotoğrafları ile birlikte bu konuda uzman Adli Tıp Kurumu ya da Polis Kriminal Laboratuarına gönderilerek görüntü iyileştirme tekniklerinin kullanılması suretiyle sanığın fiili gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin delillerin temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde ortaya konulması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik kovuşturma sonucunda yazılı şekilde karar verilmiş olması,

2-Kabule göre de;

a-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

b-Suç tarihi 16.12.2013 olduğu halde, 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı olarak 23.12.2013 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2360, Karar No: 2016/14317, Tarih: 10.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/2360 E.  ,  2016/14317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, ikramiye, ilave tediye, sair sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı ile yol ve yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 10.05.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, davalı ... uhdesinde olan Eynez yer altı sahasında kömür üretim işinin 2006 yılında davalı kurum tarafından hizmet alım sözleşmesi ile ...... Enerji A.Ş.'ye ihale edildiğini, ancak 30.10.2009 tarihinde davalı kurumun onayı ile kömür üretim işinin ...... A.Ş.'ye devredildiğini, davalının asıl işi olan kömür üretim işini hizmet alım sözleşmesi ile kanuna aykırı olarak alt işverene yaptırdığını, ancak alt işverenlik ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi gereğince iş yerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde söz konusu olabileceğini, bu hususa Alt İşverenlik Yönetmeliğinin "Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinin Kurulma Şartları" başlıklı 4. maddesinde de değinildiğini, aynı şekilde Sayıştay Başkanlığınca hazırlanan ....... Kurumu 2012 raporunda da söz konusu hususa dikkat çekildiğini, bu sebeplerle ....... ile ...... A.Ş. arasında hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesi gereğince alt işveren işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılması gerektiğini, bu sebeple müvekkilinin gerçek işvereninin ....... Genel Müdürlüğü Ege Linyit İşletmesi Müessese Müdürlüğü olduğunu, ...... Genel Müdürlüğü ile ...... A.Ş. arasındaki muvazaalı hizmet alım sözleşmesi sebebiyle ve eşit işe eşit ücret ilkesi gereğince müvekkilinin işçilik ücret ve ekleri fark alacağı doğduğunu belirterek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı ...... ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi mevcut olmadığını, bu sebeple dava konusunun 4857 sayılı Kanun'un 2/6. maddesi kapsamına girmediğini, zira asıl işveren-alt işveren ilişkisinin oluşması için öncelikle bir taahhüt kapsamında iş almış bir işverenin varlığı gerektiğini, ihale ile yaptırılan iş nazara alındığında müvekkil kurumun iş sahibi konumunda olup, ihale konusu işi alan müteahhitin ise bu yükümü yerine getirirken iş yeri açıp, işçi çalıştırmak durumunda olduğundan işveren konumunda olduğunu, yani işverenlik sıfatının ilk defa müteahhidin şahsında doğduğunu, daha önce mevcut olmadığını, müvekkili kurumun ihale makamı olarak ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, ihale ile vermiş olduğu işin yürütümünün sözleşmeye uygun olarak yapılıp yapılmaıdğını kontrol etme yetkisinin ise, projenin uygulanmasına yönelik olup doğrudan işe ve işçilere müdahale anlamına gelmediğini, dava konusu işin bağımsız bir işi ifade ettiğini, ihale konusu bu işin müvekkil kurumun yürüttüğü kamu hizmeti dikkate alındığında işin tamamının müteahhide bir bütün olarak verildiğinin görüleceğini, ikinci olarak işi alan müteahhidin bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu iş yerinde aldığı işte çalıştırması gerektiğini, oysa dava konu olayda böyle bir durumun mevcut olmadığını, müteahhit ile yapılan sözleşmede böyle bir zorunluluk öngörülmediğini, kimlerin işçi olarak işe alınacağı hususunun müvekkili kurum için önemli olmadığını, müteahhidin dilediği işçiyi dilediği herhangi bir iş yerinde çalıştırabildiğini, Alt İşverenlik Yönetmeliğindeki ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesindeki asıl ve alt işverenlik şartlarının olayda gerçekleşmediğini, bu sebeple davanın husumet sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiğini, kurumları ana statüsünün 4. maddesinde her türlü madeni işletmek ve işlettirmenin faaliyet konuları arasında yer aldığını, bu sebeple 2840 sayılı Kanun ile kurumları uhdesinde kalan ve ruhsatlarının devrinin kanuni olarak mümkün olmadığı, maden sahalarında koordinatları belirli alanlarda üçüncü kişilere, rödovans ve hizmet alımı yöntemlerini uygulanarak işlettirme yaptırabileceğini, bu uygulamalarda kurum yetkililerinin sözleşme konusu işin yürütümü ile ilgili olarak, firma çalışanlarını sevk ve idare etmesi, onlara emir ve talimat vermesi, kurum işçilerinin yüklenici işçileri ile birlikte çalışması gibi durumların söz konusu olmadığını, kurum kontrol teşkilatının tespitlerinin ödenecek hakedişe esas olmak üzere kömürün kalitesi ve miktarının belirlenmesi ile sınırlı olduğunu, müvekkili kurum tarafından yapılan hizmet alımlarının Kamu İhale Kanunu kapsamında kaldığını, müvekkilinin kamu kuruluşu olduğunu, bu sebeple muvazzaya başvurduğunun düşünülemeyeceğini, muvazaanın şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.