muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5733, Karar No: 2011/14366, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5733 E.  ,  2011/14366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacı vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 20.09.2011 günü temyiz eden davacı vekili Av. ... ile davalı idare vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmazdan geçirilen yolun asfaltının sökülerek el atmaya son verildiği iddia edilmişse de; dosyada bulunan delil ve belgeler, mahallinde yapılan keşif ile alınan raporlara göre stabilize yolun halen zeminde mevcut olup, araç ve yaya trafiğine açık olduğu, bu yoldan ... sokak ve ... sokağın, ... sokağa ulaşımın sağlandığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme sonucu yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; davanın reddine karar verildiğinden davalı idare lehine nispi vekalet ücreti yerine, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 825,00-YTL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 825,00-YTL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5507, Karar No: 2010/11851, Tarih: 12.07.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/5507 E.  ,  2010/11851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2313 sayılı kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, Terme Adli Emaneti’nin 2002/213 sırasında kayıtlı hint keneviri numunesinin 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, aynı emanette kayıtlı dişi hint keneviri tohumlarının sahibine İADESİNE, yine aynı emanette kayıtlı 2,20 gram kubar esrar ile 4 adet ot içme kağıdının davanın konusu olmaması nedeniyle ve 28.09.2006 tarihli hükümle birlikte sözü edilen eşyayı da kapsayacak şekilde sanık hakkında ayrıca içmek için esrar maddesi bulundurmak eyleminden suç duyurusunda bulunulduğu anlaşıldığından sözü edilen eşyanın açılacak davada karar verilmek üzere dava dosyamızda müsaderesi ya da iadesi konusunda karar verilmesine yer olmadığına, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10190, Karar No: 2011/11751, Tarih: 24.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10190 E.  ,  2011/11751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 101 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgedeki kıyı kenar çizgisinin usulüne uygun olarak tespit edilmediğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 08.01.1954 tarihinde kesinleştiği, dava tarihine kadar 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; tapu iptali ve kayıt terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, karar düzeltme isteğinin H.U.M.K.'nun 440. maddesi hükmü uyarınca kabulü ile Dairenin 04.05.2011 tarih, 2011/1485 Esas, 2011/5272 sayılı düzelterek onama kararının ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 30.06.2010 tarih, 2007/689 Esas - 2010/389 sayılı kararının açıklanan gerekçelerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14050, Karar No: 2014/732, Tarih: 20.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14050 E.  ,  2014/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 30.04.2013

No : 2010/749-2013/319

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dava dosyasına konu olayda; 28.10.2011 tarihli oturumda, davacı vekiline, gider avansını yatırması için iki haftalık kesin süre verildiği ve 30.04.2013 tarihli oturumda dosyada bulunan avansa bakıldığında 163,25 TL avansın bulunduğunun görüldüğü ve dosyanın bilirkişiye gönderilmediğinin anlaşıldığı belirtilerek gider avansı yatırılması için anılan süreye uyulmadığı gerekçesi ile, hüküm kurulduğu görülmekle; davada uygulanması gereken yasal düzenleme, usul işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK’nın 266. maddesinin, “Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz.” hükmü gözetildiğinde, delil takdirini de içeren hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözülmesi gereken konularda bilirkişi incelemesine gidilemeyeceği için, eldeki davada, imza incelemesi ve benzeri özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâller dışında bilirkişi incelemesine de gidilemez.

Hal böyle olunca, davanın yasal dayanağının 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi delaletiyle 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olduğu, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle, özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu gözetilerek; hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurularak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5919, Karar No: 2013/10400, Tarih: 09.07.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5919 E.  ,  2013/10400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.05.2008 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı arsa sahibi ...Tur. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 09.07.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı arsa sahibi vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı yüklenici ... Endüstri Ltd.Şti., davaya yanıt vermemiştir.

Diğer davalı arsa sahibi ...Tur. A.Ş., sözleşmenin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahibi şirket vekili temyiz etmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri yükleniciye şahsi hak sağlar. Yüklenici edimini yerine getirdiğinde, kazanacağı şahsi hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi bu hakkı üçüncü kişilere de devredebilir. Bu devir şekli uygulamada alacağın temliki biçiminde yapılmaktadır. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü kişi arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf niteliği taşıyan şekle tabi bir akittir. Bu aktin tarafları ise, devreden (eski alacaklı=yüklenici) ile devralan (yeni alacaklı=üçüncü kişi) dir.

Somut uyuşmazlıkta davacının dayandığı 01.08.2006 tarihli sözleşme bir alacağın temliki sözleşmesidir. Yapılması kararlaştırılan C 3 bloktaki 1 ve 2 no’lu bağımsız bölümler davacıya temlik edilmiştir. Temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması, temliki yapan yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca edimlerini bütünüyle yerine getirmesine bağlı olup, kural olarak Borçlar Kanununun 364. maddesi uyarınca eser bedeli olan arsa payının devri de ancak eserin teslimi halinde talep edilebilir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı ancak % 46 fiziki seviyeye getirdiği anlaşılmaktadır. Şüphesiz, getirilen bu fiziki seviye ne yükleniciye ne de onun temlik işleminde bulunduğu davacı üçüncü kişiye bir talep yetkisi verir. Ancak, davalılar arasındaki 11.11.2005 tarihli sözleşmeyi davalı arsa sahibi Borçlar Kanununun 358. maddesi hükmünden yararlanarak 24.06.2008 tarihinde feshetmiştir. Noterde biçimine uygun düzenlenen fesih sözleşmesinden, feshin tasfiyesinin de yapıldığı, getirilen fiziki seviyeye karşılık davalı yükleniciye arsa sahibi tarafından bir miktar tapunun devredildiği, yüklenicinin hak ettiğinden daha çok hisse kazandığının yazıldığı görülmektedir. Kısaca, davalı yüklenicinin eseri getirdiği fiziki seviyeye karşılık aynı tarihli beyannamede belirttiklerinin dışında bir alacağı bulunmamaktadır. Sözleşme feshedildiğine, sözleşmenin tasfiyesi ileriye etkili sonuç doğuracak şekilde yapılarak davalı yüklenici alacağını aldığına göre artık ne yüklenici, ne de onun temlik işleminde bulunduğu davacı üçüncü kişi davalı arsa sahibinden bir talepte bulunamaz.

Mahkemece yapılan bu saptamaya göre davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 990 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı arsa sahibi ...Tur A.Ş.’ye verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5306, Karar No: 2022/6085, Tarih: 16.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5306 E.  ,  2022/6085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde şantiye şefi/tesis şefi/kalite kontrol şefi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin sona erdiğini ancak bir kısım hak edişlerinin ödenmediğini ileri sürerek son yıla ait zam ve prim alacağı, ücretten izinsiz yapılan kesinti tutarı, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı defini öne sürerek davacının iki dönem çalışması olup ilk dönemin ibra ile sona erdiğini, ikinci dönemde kendi isteği ile ayrıldığını ve ikale sözleşmesi imzalandığını, çalışma saatlerini kendisi belirlediğinden fazla çalışma ve tatil çalışması alacağı olmadığını, diğer taleplerin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.03.2019 tarihli ve 2017/454 Esas, 2019/246 Karar sayılı kararıyla davacının davalıya ait işyerinde 28.04.2000-31.03.2017 tarihleri arasında son olarak net 9.893,00 TL ücretle çalıştığı, delillere göre son ay için ücret artışı nedeniyle fark alacağı, prim, ücretinden yapılan kesinti alacağı, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 22.04.2021 tarihli ve 2019/1518 Esas, 2021/773 Karar sayılı kararıyla, dosya kapsamı mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.09.2021 tarihli ve 2021/7511 Esas, 2021/11561 Karar sayılı kararı ile diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek, davacının prim alacağının ispatlanamadığı ve buna göre talebin reddi gerektiği, yine davacının çalıştığı tesiste üst düzey yetkili konumunda olması nedeniyle mesai saatlerini kendisinin belirleyecek durumda olduğu ve fazla çalışma alacağına hak kazanamayacağı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde, davacının prim alacığına hak kazandığı gibi bu konuda gerekçe ve hükümde çelişki oluğunu, ayrıca fazla çalışma alacağının da ispatlandığını ve hüküm altına alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde, davacının kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını ve aralarında ikale yapıldığını, davalıdan herhangi bir alacağı bulunmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının prim ve fazla çalışma ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığına ve bozma sonrası yapılan yargılamada bozmaya ve kanuna uygun hüküm kurulup kurulmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin ikinci fıkrası.

2. 10.04.1992 tarihli ve 1991/7  Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

Mahkemece karar gerekçesinde davacının prim alacağına hak kazandığı ve 19.786,00 TL prim alacağı olduğu açıklanmış, kararın hüküm kısmında ise söz konusu talebin reddine karar verilmiştir. Bu durum gerekçe ve hüküm çelişkisi mahiyetinde olup 6100 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin ikinci fıkrası ile yukarıda yazılı İçtihadı Birleştirme Kararı'na aykırıdır. Kanuna aykırı olan hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7671, Karar No: 2020/7375, Tarih: 22.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7671 E.  ,  2020/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanık ...'ın iş güvenliği uzmanı ve sanık ...'ın şantiye şefi olarak çalıştığı inşaatın tamamlanmasını takiben, inşaatın temizlik işi için anlaştıkları temyiz dışı sanık ...'ye ait firmanın tespit edilemeyen bir çalışanının temizlik esnasında aşağıya attığı demir parçasının yoldan geçen katılanın üzerine düşmesi neticesinde, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması şeklinde meydana gelen olayda,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1720, Karar No: 2017/10997, Tarih: 31.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/1720 E.  ,  2017/10997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerekli ise de, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 22/09/2012 tarihi itibariyle 18 yaşını doldurması nedeniyle zorunlu müdafii atanmasının gerekli olmaması ve suça sürüklenen çocuğun da sorgusu esnasında müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin mahkeme tarafından atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş ise de hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi ve kendisi tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafii atandığından haberinin olmadığı, yokluğunda verilen 17/10/2014 tarihli kararın atanan zorunlu müdafiiye tefhim edildiği ve hükmün atanan müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.