muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1137, Karar No: 2020/267, Tarih: 04.06.2020

Diğer taraftan 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle yapılan değişiklikle TCK'nın 168. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi madde metninden çıkarılmış ve TCK'nın 168. maddesine eklenen 5. fıkrada;

“Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.” hükmüne yer verilmek suretiyle karşılıksız yararlanma suçlarında etkin pişmanlıkla ilgili farklı bir düzenlemeye gidilmiştir.

Öte yandan 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları;

"(1) Bu Kanunda yapılan değişiklikler karşısında; ilgili suçlardan dolayı açılan ve temyiz aşamasında bulunan dava dosyalarından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunanlar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; Yargıtay ilgili dairesinde bulunan dosyalar ise bu dairece, hükmü veren mahkemeye gönderilir.

(2) Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar." biçiminde düzenlenmiştir.

6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları birlikte değerlendirildiğinde, 05.07.2012 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden öncelikle kurum zararının giderilmesi hâlinde işin esasına girilmeden ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek bu dosyaların bir an önce sonuçlandırılmasının amaçlandığı anlaşılmaktadır. Kanun'un genel gerekçesindeki "İş yükü açısından önemli yer tutan bazı davaların daha hızlı sonuçlandırılması amacıyla yeni düzenlemeler yapılmakta ve ceza yargılamasına ilişkin süreci hızlandıracak değişiklikler öngörülmektedir." şeklindeki açıklama da bu düşünceyi doğrulamaktadır.

Her ne kadar Kanun'da “yürürlük tarihinden itibaren 6 ay içinde” ibaresine yer verilmiş ise de suç nedeniyle meydana gelen zararın tespitinin, bilirkişi marifetiyle mümkün olduğu dikkate alınarak, tespit edilen zararın tazmin edilmesi hâlinde ceza verilmeyeceğine ilişkin bildirim yapıldıktan sonra sanığın durumunun değerlendirilmesi gerekmekte olup bu görüş af niteliğinde bir düzenlemeyle sanığa ikinci bir şans veren kanun koyucunun amacına daha uygun olacaktır.

Her ne kadar Kanun'da “yürürlük tarihinden itibaren 6 ay içinde” ibaresine yer verilmiş ise de suç nedeniyle meydana gelen zararın tespitinin, bilirkişi marifetiyle mümkün olduğu dikkate alınarak, tespit edilen zararın tazmin edilmesi hâlinde ceza verilmeyeceğine ilişkin bildirim yapıldıktan sonra sanığın durumunun değerlendirilmesi gerekmekte olup bu görüş af niteliğinde bir düzenlemeyle sanığa ikinci bir şans veren kanun koyucunun amacına daha uygun olacaktır.

Bu nedenle 05.07.2012 tarihinden önce işlenen karşılıksız yararlanma suçlarından dolayı kurum borcu ödendiği takdirde ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceğine dair ihtarat yapılıp zararın ödenmesi için makul bir süre verilerek, ödemede bulunulması hâlinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmeli, ödemede bulunulmaması hâlinde ise sanığın hukuki durumu değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan İstanbul Anadolu Yakası Elektrik Dağıtım AŞ görevlileri tarafından düzenlenen 26.02.2011 tarihli kaçak ve usulsüz elektrik tespit tutanağı doğrultusunda sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan başlatılan soruşturma sırasında 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun uyarınca sanığın eyleminin karşılıksız yararlanma suçu kapsamına alındığı ve anılan Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde suçtan kaynaklanan zarar ödendiği takdirde cezaya hükmolunamayacağına ilişkin düzenleme yapıldığı, ancak gerek soruşturma aşamasında gerekse kovuşturma aşamasında, tespit edilecek olan gerçek zarar miktarını, 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı aylık süre içinde ödediği takdirde hakkında cezaya hükmolunmayacağına ilişkin yasal sonuçları da hatırlatılmak suretiyle sanığa bir bildirimde bulunulmadığı gibi altı aylık sürenin de yargılama aşamasında dolduğu olayda;

6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları birlikte değerlendirildiğinde, 05.07.2012 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden öncelikle kurum zararının giderilmesi hâlinde işin esasına girilmeden ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinin gerekmesi ve bu kararın, suçun tüm yasal sonuçlarını ortadan kaldırma sonucunu doğurması karşısında, öncelikle sanığa, bilirkişi tarafından tespit edilecek olan vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararın, mahkemece belirlenecek makul bir süre içerisinde ödenmesi hâlinde hakkında cezaya hükmolunmayacağına ilişkin bildirimde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, usulünce bir tebligat yapılmadan, 6 aylık sürenin dolduğu ve zararın tazmin edilip edilmemesinin sonucu değiştirmeyeceğinden bahisle eksik araştırmaya dayalı olarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, bilirkişi tarafından tespit edilecek olan vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararın, mahkemece belirlenecek makul bir süre içerisinde ödenmesi hâlinde hakkında cezaya hükmolunmayacağına ilişkin yasal sonuçları da hatırlatılmak suretiyle sanığa bildirimde bulunulması ve sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması isabetsizliğinden Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 5-182 sayılı direnme kararına konu hükmünün, bilirkişi tarafından tespit edilecek olan vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararın, mahkemece belirlenecek makul bir süre içerisinde ödenmesi hâlinde hakkında cezaya hükmolunmayacağına ilişkin yasal sonuçları da hatırlatılmak suretiyle sanığa bildirimde bulunulması ve sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.06.2020 tarihinde yapılan müzakerede tüm uyuşmazlıklar yönünden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2932, Karar No: 2012/4651, Tarih: 13.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2932 E.  ,  2012/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İzmir 4.Sulh Hukuk ve Karşıyaka 3.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından,hükümlü ...'nin nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak " ... Mahallesi, 1675.Sokak, NO;86/4 Karşıyaka/İzmir" adresinin kayıtlı olduğu, İzmir 9.Ağır ceza Mahkemesinin 05.11.2010 günlü ilamı ile 22.03.2011 günlü müddetnamede ise " 4154 Sokak, NO;35 Karabağlar/ İzmir " adresi bildirildiği halde, hükümlü ...'ın cezaevine girmeden önceki adresinin kendisinden sorularak veya kolluk gücü ile araştırma yapılarak tespit edilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin hükümlüden sorularak ve kolluk gücü ile araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/45, Karar No: 2023/3542, Tarih: 07.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/45 E.  ,  2023/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/51 Esas, 2021/1293 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/116 E., 2019/366 K.

Taraflar arasındaki TPMK Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; "Mister Pan" ibaresinin 1991 yılından beri 125264 numara ile müvekkili adına tescilli olduğunu, müvekkilinin 2016/78575 sayılı “MİSTER PAN” ibareli marka tescil başvurusuna, davalı şirketin 2000/28695, 2006/58464, 2006/58463, 2006/58462, 2006/58461, 2006/51211, 2006/42295, 2006/42294, 2006/42293, 2006/42292, 2006/42291, 2005/48897, 2005/48895, 2005/48894, 2005/48888, 2005/48887, 2006/58466 sayılı ve "pan", "pançay aromalı çay şekil", "pançay harman çay şekil", "pançay organik çay şekil", "organik çay pançay şekil", "türkiyenin dilinde pançay filiz çay türkiyenin tadını çıkarıyoruz şekil", "pançay filiz çay demi türkiye'nin dilinde", "pançay çiçek çay demir tüekiye'nin dilinde", "pançay organik çay demi türkiye'nin dilinde", "pançay aromalı çay demi türkiyenin dilinde", "pançay harman çay demi türkiye'nin dilinde", "pan tat", "pan sıvı", "pan şıra", "pan maya", "pan pudra şekeri", "pançay çiçek çay şekil" ibareli markalarına dayalı itirazlarının, TPMK YİDK kararı ile kabul edilerek başvurularının 30. sınıfta kısmen reddedildiğini, bu kararın müvekkili firmanın 1991 yılından bu yana adına tescilli bulunan markaların varlığı nedeni ile kabul edilemeyeceğini ileri sürerek davalı TPMK YİDK'nın 22.01.2018 tarihli ve 2018/M-391 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirkete ait "PAN" markasının 29, 30 ve 32. sınıflarda tescilli olduğunu, davacı tarafın da 30. sınıf kapsamında aynı mallar için tescil talep ettiğini, davacının başvurusunda da öne çıkan kısmın "PAN" ibaresi olduğunu, davacı firmanın 1991/002450 numaralı "Mister Pan" markasının koruma süresinin 18.03.2011 tarihinde, 2002/04120 numaralı "Mister Pan" markasının koruma süresinin ise 01.03.2012 tarihinde dolduğunu ve bu tarihlerden sonra da markanın korumasının yenilenmediğini, bu nedenle dava tarihi itibari ile davacının söz konusu markalar üzerinde müktesep hakkının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2016/78575 nolu “mister pan” isimli marka ile itiraza mesnet olan "pan, pan tat, pan sıvı, pan şıra, pan maya, pan pudra şekeri" markaları arasında benzerlik bulunduğu, mal ve hizmetlerin tamamının benzer olduğu, dolayısıyla taraf markaları arasında 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas ihtimalinin bulunduğu, davacının müktesep hak iddiasına karşı 1991/002450 numaralı markasının koruma süresinin 18.03.2011 tarihinde, 2002/04120 numaralı markasının koruma süresinin 01.03.2012 tarihinde dolduğu ve bu tarihlerden sonra yenilenmediği, dolayısıyla dava tarihi itibariyle davacının söz konusu markalara dayalı müktesep hakkının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince teknik rapor dikkate alınmaksızın karar verilmiş olmasının objektif nedenlerinin dile getirilmediğini, davalı firma adına 2000 senesinden beri tescilli olduğu ileri sürülen bir marka bakımından, müvekkili firmanın 1991 senesinden bu yana gerçekleştirdiği tescilli marka kullanımından kaynaklanan müktesep hakkının yok sayılmasının kabul edilemeyeceğini, dava konusu markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi bakımından da iltibas ihtimalinin bulunmadığını, 1991 yılından beri müvekkilinin müktesep hak sahibi olduğu markalarına karşın, davalı yanın 2016/78575 numaralı marka başvurusu açısından itiraz etmiş olmasının kötü niyetini gösterdiğini ileri sürerek yerel mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Mister Pan" ibareli başvuru ile davalının itirazına mesnet "PAN" asıl unsurlu markaları arasında, başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira redde mesnet marka işaretinin dava konusu başvuruda da aynen kullanıldığı ve başvuruda farklı olarak yer verilen "Mister" ibaresinin başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, bu hususların Mahkemece de isabetli şekilde tespit edildiği, ancak Mahkemece kabul edildiğinin aksine, davacının 1991/002450 numaralı markasının 18.03.2011 tarihinde 10 yıl süre ile yenilenmiş olduğu ve esasen davacının anılan markasının dava konusu başvuru yönünden kazanılmış hak teşkil edeceği, diğer yandan davacının 1991/002450 numaralı markasının kapsamında sadece "dondurma ve pasta" malları yer aldığı, bu nedenle dava konusu başvuru üzerinde yalnızca "yaş pasta" emtiası yönünden kazanılmış hak teşkil edebileceği, "Yaş pasta" emtiasının ise zaten tescil aşamasında YİDK tarafından 30/8.sınıf malların içinde başvuru kapsamında bırakılmış olduğu, dolayısıyla davacının 1991/002450 numaralı markasının dava konusu başvuru yönünden kendisine kazanılmış hak sağlamasının somut uyuşmazlık yönünden bir önemi kalmadığı ve İlk Derece Mahkemesi kararının sonucu itibariyle doğru olduğu, bu durumda Mahkemece bu belirtilen gerekçeler ile davanın reddi gerekirken yazılı gerekçelerle reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın açıklanan gerekçeler ile reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi heyetince müvekkili başvurusuna konu "Mister Pan" ibareli marka ile davalı yanın "Pan" ibareli markaları arasında hem yazılış hem okunuş hem anlam hem de markanın tescili istenen emtia bakımından herhangi bir ayniyet veyahut benzerlik olmadığının tespit edildiğini, ancak İlk Derece Mahkemesince sebep belirtilmeksizin söz konusu tespitlere itibar edilmediğini, Bölge Adliye Mahkemesince de hiçbir sebep açıklanmaksızın bilirkişi raporuna itibar edilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğine dair değerlendirmenin açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili firmanın 1991 yılından bu yana gerçekleştirdiği tescilli marka kullanımından kaynaklanan müktesep hakkının bulunduğunu, müvekkiline ait PANDA ibareli markanın tanınmış olduğunu ve asıl faaliyet alanının 30.sınıf olduğunu, 1991 yılından beri müvekkili tarafından tescil müracaatına konu edilen markalar açısından müktesep hak sahibi olmasına karşın, 2016/78575 başvuru numaralı marka açısından davalı yanın itiraz etmiş olmasının kötü niyetli olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı yanın 2016/78575 sayılı marka tescil başvurusuna ilişkin TPMK YİDK'nın 22.01.2018 tarihli ve 2018/M-391 sayılı kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2324, Karar No: 2013/6445, Tarih: 10.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2324 E.  ,  2013/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği getirtildikten sonra, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2947, Karar No: 2019/1106, Tarih: 11.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/2947 E.  ,  2019/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar Kayyımı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'ya yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.