muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10510, Karar No: 2021/10273, Tarih: 22.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10510 E.  ,  2021/10273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, sahte fatura düzenlemediğini, düzenlediği faturaların gerçek ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

4) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükelleflerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

5) Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı;

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1906, Karar No: 2020/4769, Tarih: 09.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/1906 E.  ,  2020/4769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı kurulması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılarak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1)Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20. ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligat çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2 maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanunun 10/2 ve 21/2 maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi yukarı da belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olaya gelince; davalılar ..., ..., ... ve ...'a gerekçeli karar tebligatlarının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak Tebligat Kanununun 10/2 maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya Tebligat Kanunun 21/2 maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görüldüğünden adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/318, Karar No: 2021/1239, Tarih: 11.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/318 E.  ,  2021/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 09.02.2021 Salı günü davalı vekili Av. ... geldi. Davacı taraftan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 21/09/2015 günü müvekkilinin sevk ve idaresindeki.... plaka sayılı araçla diğer araç sürücüsü ....'ün sevk ve idaresindeki.... plaka sayılı aracın çarpması sonucu maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, kaza tespit tutanağına göre meydana gelen kazanın oluşumunda ....'ün 2918 sayılı kanunda yer alan 53/16 maddesindeki "sola dönüş kuralına riayet etmemek" kuralını ihlal ettiğinin tespit edildiğini, müvekkilinin kusursuz olduğunu, açıklanan nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla HMK 107. Md. Gereğince toplanacak delillere göre (belirsiz alacak davası) 2.500 TL müvekkilinin uğradığı maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari (avans) faizi ile birlikte davalıdan müştereken tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili sunmuş olduğu 07/12/2016 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarının 142.453,99 TL artırarak 144.953,99 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

.....Asliye Hukuk Mahkemesi ilamında,davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, buna göre; davacı tarafın ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 2017/1160 Esas - 1905 Karar ve 26/12/2017 tarihli kaldırma kararından önceki aşamadaki dava dilekçesi ve 07/12/2016 tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesindeki talep miktarları dikkate alınarak (ıslah dilekçesi ile artırılan talep miktarlarıyla bağlı olarak) geçici iş göremezlik zararının 7.280,94 TL'lik kısmının, sürekli iş göremezlik zararı olarak 122.974,01 TL'nin, bakıcı gideri zararının 10.184,44 TL'lik kısmının toplamı olan 140.439,39 TL'lik maddi tazminat kısmının dava tarihi olan 28/10/2015 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalı ... Sigorta A.Ş'den alınarak davacı tarafa ödenmesine, davacı tarafın talep ettiği 3.750,00 TL miktarlı tedavi gideri, geçici iş göremezlik zararının 756,21 TL'lik kısmının ve bakıcı gideri zararının 8,39 TL'lik kısmı toplamı olan 4.514,6 TL'nin reddine, karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesince, davacı vekilinin ve davalı ... Sigorta A.Ş. vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1.maddesi gereğince esastan reddine,

... Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesince, davacı vekilinin ve davalı ... Sigorta A.Ş. vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1.maddesi gereğince esastan reddine,

karar verilmiş Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zararların tazminine yönelik maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan 30.03.2013 tarihli Özürlülük ölçütü, sınıflandırılması ve özürlülere verilecek sağlık kurulu raporları hakkında yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesince, davacının kaza nedeniyle meydana gelen işgücü kaybı hususunda Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı başkanlığı tarafından düzenlenen 09/11/2018 tarihli raporu hükme esas alınmış ise de, rapor 01.09.2013 tarihinde yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğini uygun düzenlenmiştir. Kaza, 21/09/2015 tarihinde gerçekleşmiş olup maluliyet oranının tespiti açısından Özürlülük ölçütü, sınıflandırılması yönetmeliği esas alınmalıdır. Bu durumda, trafik kazası nedeniyle işgücü kaybı oranının kesin olarak belirlenmesi için kaza tarihinde yürürlükte bulunan söz konusu yönetmelik hükümlerine göre Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden veya veya en yakın Üniversite Hastanesinin Adli Tıp Anabilim Dalı Bölümünden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, tazminatın belirlenmesi amacı ile bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda davacının ve desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde 1931 tarihli PMF yaşam tablosu dikkate alınarak hesaplama yapılmış, Mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Gerçek zarar miktarı; hak sahiplerinin ve desteğin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Gerçek zarar miktarı; hak sahiplerinin ve desteğin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Desteğin veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda ....’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu

tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Buna göre temyiz edenin sıfatına göre, davacı tarafından kararın temyiz edilmediği de dikkate alınarak, kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri vs) davacının ve desteğin muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye mahkemesine gönderilmesine, 3.050,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1052, Karar No: 2018/159, Tarih: 10.04.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/1052 E.  ,  2018/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sanıklar ..., ... ve ...'in 5237 sayılı TCK'nun 109/2, 109/3-b, 43, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba ilişkin Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.09.2012 gün ve 104-150 sayılı hükümlerin, sanıkların müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 07.02.2017 gün ve 5897-524 sayı ile "Sanıkların eylemlerinin her bir mağdura yönelik olarak ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve mağdur sayısınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini" eleştirisi ve "haksız tahrik hükümlerinin uygulama koşulları oluşmadığı ve TCK'nın 53. naddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür" açıklamasıyla onanmasına karar vermiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 27.04.2017 gün ve 25537 sayı ile;

"...Sanıklar her aşamada olayın seyrine ilişkin kabule benzer bir savunma yapmış, ancak mağdurlar ve katılana cebir ya da tehdit iddialarını kabul etmemişler, atılı suçun unsurlarına yönelik inkara yönelmişlerdir.

Olayın çıkış nedeni tanık ...'un istikrarlı bir şekilde ifade ettiği gibi sanıklardan ... ve ...'na ait kum ocağı şantiyesine elektrik sağlayan direğin kesilerek üzerindeki trafonun çalınması hadisesi olduğuna dair herhangi bir tereddüt yoktur. Tanığın trafoyu çalan kişi olarak mağdur ...'ı net bir şekilde teşhis ettiği, araç plakasının hırsızlık tarihi itibarıyla sanıklardan ...'na bildirdiği, bu aracın olay tarihinde mağdur ... tarafından kullanıldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Olay tarihinde, daha önce hırsızlık yapan kişilerin aracı olarak kendisine bildirilen ...... plakalı araca Konaklı Beldesi’nde rastlayan sanık ...'nun aracın yanına giderek kendilerine ait trafoyu çalan kişiler olup olmadığının araçta bulunan mağdur ... ve katılan ...'a sorduğu, olumsuz cevap alınca tanık ...'u çağırdığı, bulundukları yere gelen tanığın aracı ve aracı kullanan mağdur ...'ı teşhis ettiği, bunun üzerine ...'nun ağabeyi sanık ...'i durumdan haberdar etmesi üzerine sanıklar ... ve ...'in geldikleri, mağdur ...'ı kendi araçlarına alarak, katılan ...'yi ise mağdurun kullanımındaki araçla, bu aracı dava dışı bir kişinin kullanması ile şantiyeye getirdikleri, bu arada zararlarının karşılanmasını talep ettikleri, aksi kanıtlanamayan savunmaya göre, mağdurun bir ailesinin olduğundan bahisle kendisini kolluğa vermemelerini istediği, mağdurun sanıkların zararlarına ilişkin taleplerini karşılamak için katılan ...'nin kardeşi olan ve çalındığı söylenen trafoyu satın aldığı iddia edilen mağdur ...'ı telefonla olay yerine çağırdığı, olay yerine gelen Erdoğan'ın borçlu, mağdur ...'ın kefil olduğu, düzenleme tarihi 02.03.2009 olan 8.500 Lira bedelli, lehdarı ve vadesi yazılı olmayan bir adet senedin mağdurlardan alındığı, senet alındıktan sonra Ramazan'ın aracını şantiyede bırakarak mağdurlar ve katılanın mağdur ...'ın geldiği araçla şantiyeden ayrıldıkları da sabittir.

Başsavcılığımızla Yüksek Daire arasındaki uyuşmazlık sanıkların atılı fiili cebir, tehdit veya hile ile ya da hukuka aykırı başka bir yöntemle gerçekleştirip gerçekleştirmediklerine ilişkindir.

TCK'nun 109. maddesi '[1] Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

[2] Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

[3] Bu suçun;

a) Silâhla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat artırılır' hükümlerini içermektedir.

[3] Bu suçun;

a) Silâhla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat artırılır' hükümlerini içermektedir.

Sanıklar, mağdurlara karşı cebir veya tehdit kullandıklarına dair iddiaları istikrarlı bir şekilde reddetmişlerdir. Keza olaydan yaklaşık 16 saat sonra yapılan muayenelerinde darba uğradığı iddia edilen mağdurlar ... ve Erdoğan'da herhangi bir darp ya da cebir izine rastlanmadığı 03.03.2009 günlü adli raporları ile sabittir. Tanıklar ..., ..., ..., ... ve ... olayın seyri boyunca herhangi bir tehdide veya cebre tanık olmadıklarını beyan etmişler, ... dışındaki olayın şantiyede geçen kısmına tanık olanlar, tarafların arasında sanıklar... ve ...'nün hırsızlık olayı nedeniyle oluşan zararın giderilmesine dair konuşmalara tanık olduklarının ifade etmişlerdir.

Katılan ... soruşturma aşamasında, hem kollukta hem de Cumhuriyet savcısı huzurunda kendisine karşı herhangi bir eylemde bulunulmadığını, mağdur ...'ın kullanımında olup, onun sanıkların aracına binmesi nedeniyle sürücüsüz kalan aracı şoförlüğü olmadığı için kullanamadığını, bu nedenle aracı başkasının kullandığını, kendisinin ise yolcu koltuğuna oturduğunu, o şekilde şantiyeye gittiklerini, şantiyede ise Ramazan ve sanıklar arasında geçen olaylara müdahale etmek istediğinde olayın kendisi ile alakalı olmadığını ve karışmamasını söylediklerini beyan etmiştir. Kovuşturma aşamasında verdiği ifadede de ise hem Ramazan'ın hem de kendisinin cebren şantiyeye götürüldüğüne dair beyanda bulunmuştur. Ancak katılanın soruşturma aşamasındaki ifadeleri mağdur ... tarafından yine soruşturma aşamasında hem kolluğa hem de Cumhuriyet savcısına verilen ifadelerle doğrulanmış, hatta mağdur ...'ın Cumhuriyet savcısına verdiği ifadede, ...'ın kendi isteği ile şantiyeye geldiği beyan edilmiştir. Bu nedenle katılana karşı eylemlerin değerlendirilmesinde, soruşturma aşamasında verilen bu ifadelerin aşamalardaki savunmaları doğrulaması nedeniyle hükme esas alınması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Mağdur ... ise olaya sonradan dahil olmuştur. Çalınan malzemelerin bu mağdura satıldığına dair sanık savunmaları da gözetildiğinde, mağdurun bu nedenle olay yerine mağdur ... tarafından çağrıldığı, kendi isteği ile olay yerine geldiği, olaydan 16 saat kadar sonra alınan adli raporlarının ve olay tanıklarının mağdurun birden fazla kişi tarafından müteaddit defalar darp edildiğine dair iddiayı doğrulamadığı, keza mağdurun olay mahallinde tehdit edilerek tutulduğu ve buradan ayrılmasına izin verilmediğine dair bir anlatımının da olmadığı, kendi anlatımına itibar edilmesi halinde de olay yerine geldiğinde darp edilip sanıkların zararına ilişkin senet imzalamasından sonra olay mahallinden ayrıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mağdur ..., olay nedeni olan hırsızlık olayının faili olarak tanık ... tarafından net bir şekilde teşhis edilip sanıklara bildirilmiştir. Mağdur ... ile diğer mağdur ... ve katılan ...'nin anlatımlarındaki müteaddit defalar darp edildiğine dair iddiaların olaydan sonra alınan adli raporları ile doğrulanmadığı, keza mağdurun daha Konaklı Beldesi'nde iken sanık ...'in kendisine tekme attığına dair iddiasının yanında bulunan katılan ...'nin anlatımları ile doğrulanmadığı, katılanın birbiri ile uyumlu kolluk ve Cumhuriyet savcılığı ifadelerine göre ...'in mağdur ...'a karşı Konaklı Beldesi içinde tekme atmadığı, araca binmesini sertçe söylemesi üzerine mağdurun sanıkların aracına bindiğini beyan ettiği, şantiyedeki olaya tanık olan görgü tanıklarının da burada meydana gelen olayda darp ya da tehdit olgusunu doğrulamadıkları görülmüştür.

Yerel mahkeme mağdurların adli raporlarında darp ve cebir izine rastlanmamasını hem darbın iz bırakacak yoğunluğa ulaşmaması, hem de raporun olaydan bir gün sonra alınmasına bağlamışsa da, mağdurların kendilerine karşı müteaddit defalar tekme tokat vurmak suretiyle darp uygulandığına dair beyanda bulunmalarına, hatta bu darp neticesinde hırsızlık suçunu kabullenmek noktasına geldiklerine dair iddiaları nazara alındığında dirençlerinin kıracak düzeyde darba uğradıklarının ileri sürdükleri, adli raporunda olaydan yaklaşık 16 saat sonra alınması nedeniyle mağdurların iddia ettiği şiddette bir darbın bu sürede iz bırakmadan kaybolmasının mümkün olmadığı düşünüldüğünden, mahkemenin bu delillere yönelik değerlendirmesinin yanılgılı olduğu kanaatine varılmıştır.

Diğer taraftan sanıklar lehine yeminli beyanlarına başvurulan tanıkların esasen birbiri ile ve savunmalarla çelişmeyen anlatımlarına neden itibar edilmediği de yerel mahkemenin gerekçeli kararında denetime elverişli bir şekilde tartışılmamıştır. Dosya kapsamı itibarıyla tanıkların anlatımlarına itibar edilmemesini gerektiren somut bir neden ortaya konulamamıştır.