muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/50104, Karar No: 2010/6643, Tarih: 15.03.2010

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu

içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.)

içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.)

Somut olayda davalı Bakanlığa bağlı Adana Numune ve Araştırma Hastanesi ile davalı ... Temizlik Ltd.Şti. arasında yapılan 14.1.2009 tarihli hizmet alım sözleşmesine göre hastanenin “malzemeli temizlik ve hastane destek hizmeti (sekreterya, teknik destek ve kalorifercilik hizmeti, yük taşıma, bahçıvanlık, hasta karşılama, yönlendirme, bilgilendirme, santral hizmeti ve evrak tranportu) hizmetleri davalı ... Temizlik Ltd.Şti.’ne verilmiştir. Davacı anılan sözleşme kapsamında davalı şirkete bağlı olarak sözleşme kapsamındaki işte çalışmış olup, iş sözleşmesi yazılı bir fesih bildirimi olmadan davalı şirketçe feshedilmiştir. Hizmet alım sözleşmesinin konusu olan hizmetlerin tamamı yardımcı işler olup, davacının temizlik işçisi olmasına rağmen fiilen sözleşmenin kapsamı dışında hastabakıcılık, hemşirelik gibi aslı işlerde çalıştırıldığı iddia ve ispat edilmiş değildir. Davalı Bakanlığın yardımcı işlerini alt işverene vermesi 4857 sayılı İş Kanunun 2/6-7.maddesi uyarınca mümkündür. İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer vermesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı Bakanlığa ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... Temizlik Ltd.Şti.’ne ait işyerindeki işine İADESİNE,

3-)Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

1-)Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... Temizlik Ltd.Şti.’ne ait işyerindeki işine İADESİNE,

3-)Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-)Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğacak olan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-)Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.000.TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-)Davacı tarafından yapılan ( 46.40 ) TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

Kesin olarak, oybirliğiyle 15.03.2010 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9575, Karar No: 2018/15435, Tarih: 21.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/9575 E.  ,  2018/15435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, Dairemizce kararı temyiz eden davalılar adına tek temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcı yatırıldığı, diğer davalının temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcını, harç yatıran davalının ise bakiye nispi temyiz karar harcını yatırmadığı gerekçesiyle yapılan geri çevirme üzerine Mahkemece davalılar vekiline gönderilen muhtırada harcın nereye yatırılacağının belirtilmediği gibi her bir davalı yönünden yatırılması gereken harç tutarının da ayrı ayrı gösterilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalılar vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra ( harç yatıran şirket yönünden bakiye nispi temyiz karar harcının, diğer şirket yönünden temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcının- Şirket adları ve yatırılması gereken tutarlar ayrı ayrı yazılarak) tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalılar tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalılar tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28190, Karar No: 2019/10975, Tarih: 14.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/28190 E.  ,  2019/10975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı avukatın duruşma talebi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14/05/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat Dilruba Begüm Kartepe geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde aşçıbaşı olarak çalışırken ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette ilk olarak 15/04/2005 tarihinde işe başladığını, 19/04/2006 tarihinde kendi isteğiyle işten ayrıldığını ve başka bir firmada işe başladığını, 07/12/2007 tarihinde yeniden çalışmaya başladığını, 14/01/2012 tarihinde ise davacının hiç haber vermeden işyerini terk ederek işten ayrıldığını, davacının aşçıbaşı değil pişirici aşçı olarak çalıştığını, çalışma saatlerini haftalık 45 saati dahi bulmadığını ayrıca mesai saatlerine uymadığını bu hususun işyeri güvenlik kayıtlarının tespit edilebileceğini, ayrıca müvekkili şirketin iş yerlerine yemek hizmeti sağladığını, iş yerlerinin hafta sonu kapalı olduğunu ve dolayısıyla hafta sonları resmi ve dini bayramlarda şirkette çalışma olmadığını, yıllık izinlerini de kullandığından alacağı bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde 15/04/2005-19/04/2006 tarihleri arasında 1 yıl 4 gün ve 07/12/2007-04/01/2012 tarihleri arasında 4 yıl 1 ay 7 gün çalışmasının olduğu, toplam tazminata esas ücretinin 2.215,26 TL olduğu, davacının aylık maaşlarının bazen hiç, çoğu zaman da düzenli ödenmediği ve bu nedenle iş sözleşmesinin davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği ve kıdem

tazminatı talebinin yerinde olduğu ancak ihbar tazminatına hak kazanmadığı öte yandan asgari geçim indirimi, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacakları olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

tazminatı talebinin yerinde olduğu ancak ihbar tazminatına hak kazanmadığı öte yandan asgari geçim indirimi, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacakları olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında davalı şirket unvanının "... Gıda San. ve Tic. A.Ş." yerine "... Gıda San ve Tic ... Gıda San ve Tic AŞ" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyada mevcut nüfus kaydına göre davacının 29/06/2014 tarihinde vefat ettiği ve veraset ilamının Dairemizde yapılan duruşma sırasında davacı vekilince sunulduğu anlaşılmakla, bu hususun taraf teşkili sırasında İlk Derece Mahkemesince değerlendirilmesi gerekmektedir.

3-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

4-Davacının davalı nezdinde geçen hizmet süresi ile ilgili taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Davacı vekili davacının davalı işyerinde 04/02/2004-14/01/2012 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını iddia ederken davalı, davacının 15/04/2005 de işe başlayıp aralıklı olarak çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece, karar gerekçesinde davacının davalı işyerinde 15/04/2005-19/04/2006 tarihleri arasında 1 yıl 4 gün ve 07/12/2007-04/01/2012 tarihleri arasında 4 yıl 1 ay 7 gün çalışmasının olduğunun açıklanmasına rağmen davacı iddiasına göre 04/02/2004-14/01/2012 tarihleri arasındaki çalışmanın kabul edildiği bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması çelişkili olmakla hatalıdır.

Mahkemece, iddia edilen tarihler arasında davacı adına çalışma bildiren dava dışı işyerlerine ilişkin tarafların beyanları sorulup varsa bu yöndeki deliller değerlendirilerek bu işverenler nezdinde geçen çalışma süresinden davalının sorumlu olmasını gerektiren bir durum olmadığı araştırılmalı, gerekirse bu yönde tanıkların ifadelerine de başvurularak hizmet süresi belirlenip gerekçe ile hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilmelidir.

5- Dava, 6100 sayılı HMK'nın 107. madde hükmen göre açılmış belirsiz alacak davası niteliğinde olup, bu dava türünde talep artırımına yönelik zamanaşımı def'inin sonuca etkisi olmadığı gözetilmeden, zamanaşımı def'inin dikkate alınması hatalıdır.

6- Davalı işverenin davacı tarafça dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğü ve davacının bu yönde istemi olmasına rağmen kıdem tazminatı dışındaki hükmedilen alacaklara temerrüt tarihi yerine dava ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi isabetsizdir.

6- Davalı işverenin davacı tarafça dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğü ve davacının bu yönde istemi olmasına rağmen kıdem tazminatı dışındaki hükmedilen alacaklara temerrüt tarihi yerine dava ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi isabetsizdir.

7- Mahkemece hükme esas bilirkişi raporunda işverence düzenlenen bordrolar ile banka ödemelerinin örtüşmediği gerekçesi ile asgari geçim indirim alacağı hesaplanmış ise de davalı işveren vekilince rapora itiraz edilerek ödemeler ile bordroların uyumlu olduğu savunulduğundan Mahkemece davalı itirazını karşılar şekilde denetime elverişle ve detaylı rapor alınarak sonuca gidilmelidir.

8- Taraflar arasında diğer uyuşmazlık davacının davalı işyerinden fazla çalışma yapıp yapmadığı hususundadır.

Söz konusu alacağın varlığını ispatlama yükü davacı da olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmış, davalı ise davacının fazla çalışma yapmadığını savunarak işyeri alarm ve kamera kayıtlarına dayanmıştır. Bu kayıtlara yönelik bilirkişi roporunda fazla çalışmanın tespit edilemediği belirtilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre alacak hesabı yapılmıştır.

Dairemizce yapılan duruşma esnasında davalı tarafça emsal olarak gösterilen İstanbul 11. İş Mahkemesinin 2012/88 E. 2014/848 K. Sayılı davasında verilen kararın temyizi sonucu Dairemizce 2015/1809 E. 2016/17371 K ve 04/10/2016 tarihli ilam ile diğer nedenler yanında "Davalı taraf işyerinde alarm sistemi ve kamera kayıtları olduğunu, bu kayıtlar incelendiğinde fazla çalışma ve genel tatil çalışması olmadığının ortaya çıkacağını savunduğuna göre davalının bu delili değerlendirilmelidir. Ayrıca aynı işyerinde çalışan ve benzer talepli davası olan başka bir işçinin farklı bir mahkemede davasının devam ettiği, işyerinde keşif yapılıp kayıtlarla ilgili rapor alındığı da beyan edilmiş olup, belirtilen bu dava dosyasındaki bilirkişi raporu da incelenip davacının da kayıtlarla ilgili beyanı alındıktan sonra çıkan sonuca göre karar verilmelidir." gerekçesiyle karar bozulmuş olup Mahkemece açıklanan emsal davadaki durum da dikkate alınarak ve yine alarm sisteminin ne şekilde çalıştığı, alarm kurulduğu zamanlarda işyerinde çalışma yapılmasının mümkün olup olmadığı da araştırıldıktan sonra davacının alacağı olup olmadığı değerlendirilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, davacı yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının davalıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4336, Karar No: 2007/10126, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4336 E.  ,  2007/10126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen kayıt- kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen davalar doğrudan kayıt kabul olarak açılmış ya da daha evvel açılan itirazın iptali davaları, davalı borçlunun iflası üzerine kayıt kabule dönüşmüştür.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan uzman bilirkişi raporuna göre, aynı alacak için daha evvel girişilen takibe vaki itirazın iptali için açılmış bulunan davaların, davalı borçlunun iflası üzerine yasa gereği kayıt kabule dönüştüğü gerekçesiyle kayıt kabul davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığından bu davaların reddine; tahsilde tekerrüre meydan verilmemek üzere müflis ...., müflis ..., müflis M. ... ve müflis ... iflas masalarına 147.919,10 YTL. asıl alacak ile 1.912.862,83 YTL. faiz toplamı 3.060.781,93 YTL.nin kayıt ve kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı iflas idareleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13662, Karar No: 2017/16243, Tarih: 06.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/13662 E.  ,  2017/16243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, takibe dayanak Çermik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/36 esas 2011/20 karar sayılı ilamına ilişkin müvekkili Belediye ile alacaklı arasında ödemelere ilişkin protokol yapılmış olduğunu ve müvekkili belediyenin tüm borcunu ödediğini belirterek takibin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, borçlu Kurum tarafından 8.085 TL icra dosyasına mahsuben ödendiği halde İcra Müdürlüğünün bunu gözden kaçırarak tüm borç üzerinden yenileme emri çıkarıldığından bu miktar mahsup edilerek bakiye 20.928,72 TL ana para üzerinden yenileme emri göndermesi için İcra Müdürlüğüne talimat verilmesine karar verilmiş, hüküm alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden;

1)12.03.2015 tarihli celsede davacı vekilinin mazeret dilekçesi verdiği celse zaptına geçirilmiş olmasına rağmen, bu hususta olumlu ya da olumsuz ara kararı verilmemiş olduğu gibi borçlu vekili duruşmada varmış gibi gösterilmek suretiyle savunma hakkı kısıtlanmıştır.

2)İİK'nun 33/1. maddesinde; icra emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde dilekçe ile icra mahkemesine başvurarak borcun zamanaşımına uğradığı veya imhal veya itfa edildiği itirazında bulunabilir. İtfa veya imhal iddiası yetkili mercilerce res'en yapılmış veya usulüne göre tasdik edilmiş, yahut icra dairesinde veya icra mahkemesinde veya mahkeme önünde ikrar olunmuş senetle tevsik edildiği takdirde icranın geri bırakılmasına karar verileceği hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; borçlu vekilinin sunmuş olduğu belgeler, alacaklı tarafından kabul edilmemiş, mahiyeti itibarı ile de İİK 33. madde anlamında itfa belgesi değildir. Bu durumda Mahkemece taraf delilleri sorularak eksikliğin giderilmesinden sonra sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değldir.

SONUÇ: Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 06.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.