muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7411, Karar No: 2015/4125, Tarih: 01.06.2015

gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gereklidir. Bu kişilerin de bulunmaması halinde, bu husus tebliğ mazbatasında belirtilir ve tebliğ, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır.” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, davalı şirket adına tebliğe çıkarılan gerekçeli karar, “Tebligat Evrak Memuru Oğuz Otu İmzasına” şerhi ile, 16.04.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup tebliğ anında tüzel kişinin yetkili temsilcilerinden birinin orada bulunmadığı ya da o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olduğu hususu tespit edilmeden, doğrudan evrak memuruna yapılan tebligat, anılan yasa ve yönetmelik hükmüne aykırı olmakla usulsüzdür.

Buna göre, davalıya gerekçeli karar tebliği usulsüz olduğundan davalı vekilinin temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile temyiz itirazlarının incelemesine geçilmiştir.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, davalı şirket adına çıkarılan dava dilekçesi ve diğer tebligatlar evrak memuru Oğuz Otu imzasına tebliğ edilmiş olup, yapılan tebligatlar, yukarıda açıklanan nedenle anılan yasa ve yönetmelik hükmüne aykırı olmakla usulsüzdür.

Ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90. maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6, 1982 Anayasası'nın 36. maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesinde ise adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş olup, bu hak yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut, açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Dava dilekçesinin tebliği ile davalı savunma hakkını kullanma olanağını kazanır ve cevap süresi işlemeye başlar. Esasa ve usule ilişkin savunma ve delillerini, dava dilekçesinin içeriğine göre ileri sürebilmesi için dava dilekçesinin tebliği zorunludur.

Açıklanan bu ilkeler doğrultusunda mahkemece, dava dilekçesi davalı şirkete usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, iddia edilen hususlar hakkında savunma hakkı verilip, varsa usule ya da esasa ilişkin savunma ve delilleri üzerinde durulması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalı tarafın yokluğunda dava görülerek hüküm tesisi, anılan düzenlemelerin öngördüğü adil yargılanma hakkının ihlâli ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurduğundan doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25014, Karar No: 2024/4939, Tarih: 17.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/25014 E.  ,  2024/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/168 E. 2016/352 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanığın suç işleme kastının olmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın okuma yazma bilmediği hususunun araştırılmadığına, cezalandırılmasının gerektiğine ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Taraflar arasında yargılamanın devam ettiği Çaycuma Asliye Hukuk Mahkemesine sanığın imzasının bulunduğu dilekçe ile katılana hitaben "...saplantılı", "...aç gözlü ve arsızca isteklerde bulunuyordu", "... bu arada köye her gelişinde hırsız gibi değerli olan eşya (Almanya'dan gelen tansiyon aleti), para, KDV alış veriş fişlerini, Erdemir hisse senetlerini vb. gizlice aşırıp götürmüştür", "... Bu kez de avukatla görevlendirilmiş taraflı tanıkları aracılığı ile adeta organize bir menfaat çetesi gibi hareket etmektedir. Amacı köye ev yapmak olmayıp sinsice ve kurnazca Yakabaşı'ndan yer kopararak başkasından satacakmış gibi bizlerden şantajla vs. Her ne şekilde olursa olsun haksızca para koparmak peşindedir. Üstelik bütün bunları da ... kisvesi altında yapmaktadır" şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece hakaret suçunu işleme kastı olmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın suç işleme kastı olmaması nedeniyle hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

B. Sair Yönlerden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1451, Karar No: 2016/4449, Tarih: 02.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1451 E.  ,  2016/4449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez), çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez) ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat ( üç kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdureler... ile ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (üç kez) verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230, 289/9 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve hükmün 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddesinde kesin hukuka aykırılık hali olarak düzenlendiği gözetilmeden yazılı şekilde gerekçesiz hükümler kurulması,

Sanık hakkında mağdureler... ile ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdureler ... ile ...'ın aşamalardaki beyanları, savunma, adli raporlar ve tüm dosya kapsamından, sanığın hareketlerini sonuna kadar götürebilmesi imkân dâhilinde bulunduğu halde bundan vazgeçerek icra hareketlerine kendiliğinden son verdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanmak suretiyle mevcut haliyle eylemlerinin çocuğun basit cinsel istismarı olarak kabul edilmesi gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten hükümler kurulması,

Mağdurelerin annesi ile resmi nikah olmaksızın birliktelik yaşayan sanığın TCK'nın 103/3. maddesi anlamında üvey baba olmamakla birlikte nüfus kaydına göre onbeş yaşını tamamlamayan mağdureler ile aynı evde yaşaması nedeniyle koruma ve gözetim yükümlülüğü içinde bulunması karşısında, hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın TCK'nın 103/3. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Sanık hakkında TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, bu hususa ilişkin delillerin neler olduğunun karar yerinde tartışılmaması,

Sanık hakkında TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, bu hususa ilişkin delillerin neler olduğunun karar yerinde tartışılmaması,

Mağdur ...'ın soruşturma evresinde alınan beyanında son eylem tarihi olarak 2014 yılı Eylül ayını belirtmesi ve diğer mağdure ...'nın da eylemlerin nihai olarak 2014 yılı Temmuz ayının sonlarında gerçekleştiğini ifade etmesi karşısında, sanığın zincirleme şekilde işlediği eylemlerin bittiği bu tarihlerin suç tarihi olarak belirlenip buna göre yürürlükte olan 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile değişik 103/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Olay nedeniyle mağdurelerin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğretim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden, rapor alındıktan sonra, sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 15.10.2014 tarihli, mağdurelerin ruh sağlıklarının bozulduğuna ilişkin raporlara dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanık hakkında mağdure ...a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin annesi ile resmi nikah olmaksızın birliktelik yaşayan sanığın TCK'nın 103/3. maddesi anlamında üvey baba olmamakla birlikte nüfus kaydına göre onbeş yaşını tamamlamayan mağdure ile aynı evde yaşaması nedeniyle koruma ve gözetim yükümlülüğü içinde bulunması karşısında, hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezada TCK'nın 103/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması ve lehe Kanunun da buna göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, katılan mağdureler vekilleri ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8808, Karar No: 2015/6246, Tarih: 27.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8808 E.  ,  2015/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/265871

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2009/1511 (E) ve 2011/377 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın ortağı ve müdürü olduğu A.. Kardeşler İnşaat Hafriyat Nakliye Tic. Ltd. Şti.'nin 2006 yılında yapılan yoklamasında adresinden taşındığı ve yeni adresinin bilinmediği tespiti üzerine, 2004 yılına ilişkin defter ve belgelerin incelenmek üzere teslimine dair yazı 24.07.2009 tarihinde sanığın ikametinde tebliğ edilmiş ise de, A.. B..'nın 22.04.2010 tarihli cevabi yazısında, şirket müdürü olan sanığın ikamet adresinin aynı zamanda şirket merkezi olduğunun bildirilmiş olması ve sanığın faaliyetine işyeri merkezi olarak da kullandığı ikametgah adresinde devam ettiği yönündeki savunması karşısında, adres değişikliğinin işyerini terk olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde 3167 sayılı Kanun'un 13/1 ve 16/1. maddeleri uyarınca verilmiş mahkumiyetine ilişkin ilamlarının bulunduğu görülmüş, söz konusu eylemlerin 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanunu'nda değişiklik yapılmasına dair Kanun gereğince idari yaptırıma dönüşmesi ve engel teşkil etmediği gözetilerek, olumlu kanaat nedeniyle cezasının ertelenmesi ve dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmaması karşısında; sabıkasına esas ilamlar gerekçe gösterilerek, yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5184, Karar No: 2006/7093, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5184 E.  ,  2006/7093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurullarınca değerlendirmeye alınan antep fıstığı ürününün sulu ve kuru koşullarda değerlendirme yılı (2005) itibarıyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin Pazarcık Tarım İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8004, Karar No: 2011/10670, Tarih: 20.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8004 E.  ,  2011/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORTACA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/01/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 1487 parsel sayılı taşınmazın 96 m2 lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, ayrıca dava konusu taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 2/b maddesi uyarınca Hazine adına orman dışına çıkarılan yerlerden olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ile elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “…mahallinde yapılan uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak, yeni imar parsellerinin, dava konusu kadastral parselde kapsadığı alanın belirlenmesi, varsa yeni maliklerin usuli dairesince davada taraf edilmesi, kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenen bölüm yönünden sicile yansıyan imar parseli üzerinden infaza elverişli rapor ve kroki alınarak hüküm kurulması gerekirken, infaz kabiliyeti olmayan kadastral parsele göre karar  verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi .. ..raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; tapu iptal, tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, son verilen karar ile 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.7.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse  ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca; işin esasının değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazine’nin temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.10.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9372, Karar No: 2011/10416, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9372 E.  ,  2011/10416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.06.1995-21.07.2004 tarihleri arası ve 5.5.2008 ile dava tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.5.1995- 21.7.2004 ve 5.5.2008- 4.5.2011 tarihleri arası Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.5.1995- 21.7.2004 ve 5.5.2008- 4.5.2011 tarihleri arası Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir. Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.