muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11104, Karar No: 2023/2666, Tarih: 02.05.2023

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanıkla mağdurenin suç tarihinden yaklaşık bir hafta önce tanışıp ilk kez olay günü buluştukları şeklindeki beyanları, sanığın aşamalarda mağdurenin yaşını on sekiz olduğunu söylediği ve görünümün ise büyük olduğu şeklindeki savunması, mağdurenin yargılama aşamasında sanığa yaşını on beş olarak söylediği şeklindeki beyanı, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 10.01.2014 tarihli ve 2013/827 sayılı mağdurenin yaşından büyük gösterdiğine yönelik genel görünüme ilişkin tespitini de içeren Medikolegal Değerlendirme Raporu, aldırılan diğer raporlar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen iddianame ile sanığın yalnız tek nitelikli cinsel istismar eyleminden bahsedilmesi, müsnet suçun zincirleme şekilde işlendiğine dair iddianamede herhangi bir anlatım bulunmadığı gibi aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde birden fazla da işlenmediği halde sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile arttırılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Mahkemenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin yeniden rapor aldırılmama gerekçesinin dosya kapsamıyla uyumlu olduğu değerlendirilmekle, yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

C. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde yazılı bozma gerekçesi doğrultusunda Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli, 2013/205 Esas, 2015/241 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6706, Karar No: 2014/18358, Tarih: 24.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6706 E.  ,  2014/18358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.12.2013

NUMARASI :Esas no: 2013/869 Karar no:2013/961

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen yetkisizliğe dair olan hüküm davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı koca, süresinde, İnebolu Mahkemesinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, mahkemece de yetkili mahkemenin Beykoz Mahkemesi olduğu belirtilerek yetki itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz (HMK.md.19/2). Davalı koca, yetki itirazında yetkili mahkemenin İnebolu olduğunu bildirmiştir. Mahkemece, yetkiye konu edilen İnebolu Mahkemesinin yetkili olup olmadığı konusunda karar verilmesi gerekirken; yetki itirazında ismi geçmeyen Beykoz Aile Mahkemesinin yetkili olduğu konusunda verilen karar yanlış olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.24.09.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/7365, Karar No: 2015/12538, Tarih: 03.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/7365 E.  ,  2015/12538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2009/561-2013/355

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.11.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Ö......Y....... ile diğer temyiz eden vekili Avukat E...... K........ geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ................. tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ihtilaf konusu işlemin yazılı belge ile ispatlanması gerektiği, davacının iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz dilekçesi, davalı vekiline, 04.02.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili hükmü, 18.02.2014 tarihinde harçlandırdığı dilekçesi ile katılma yolu ile temyiz etmiştir.

Davalı vekili; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 3. maddesi yollaması ile 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 16.07.1981 tarihli ve 2494 sayılı yasa ile değişik 433/2. maddesi hükmü gereğince yasal 10 günlük süreyi geçirdikten sonra katılma yolu ile temyiz ettiğinden, davalı vekilinin katılma yolu ile temyiz isteğinin SÜREDEN REDDİNE.

./..

Davacı vekilinin temyiz istemine gelince;

Davacı, işlerinin kötüye gitmesi, bankalara ve üçüncü kişilere borçlarının artması sebebi ile alacaklılardan korunmak amacıyla dava dışı eşi Ayşen ile 1/2'şer paydaş oldukları kat mülkiyeti kurulu 558 ada 8 parseldeki 2 nolu dükkanı, yakın dostları ve arkadaşları olarak gördükleri dava dışı Makbule Şengün'e 31.10.1996 tarihinde satış göstermek suretiyle temlik ettiklerini, memur olan Makbule'nin taşınmazın üzerinde daha fazla durmasını istemediğini bildirmesi üzerine, talimatı doğrultusunda, 30.09.1998 tarihinde taşınmazı eşinin annesi olan davalıya yine satış göstermek suretiyle aktardığını, ancak son yıllarda eşi ile aralarında geçimsizlik başlayınca davalının taşınmazı elden çıkarma çabası içerisine girdiğini, öte yandan anılan yerin alınması sırasında satış bedelinin 1200.-TL'sini kendisi, 1.000.-TL'sini eşi ödediği halde, yarı yarıya tescil edildiğini ileri sürerek, tapu kaydının 6/11 payının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, dava konusu yeri yatırım amaçlı dava dışı Makbule Şengün'den bedelini ödeyerek satın aldığını, davacı ile arasında herhangi bir temlikin sözkonusu olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, kat mülkiyeti kurulu 558 ada 8 parseldeki çekişmeye konu 2 nolu dükkanın tamamı dava dışı F..... V.......Y....... adına kayıtlı iken 28.12.1992 tarihinde satış suretiyle ½ payının davacı, ½ payının ise dava dışı A...... K............ adına tescil edildiği, davacının payını, dava dışı paydaşla birlikte 31.10.1996 tarihinde dava dışı M......... Ş..........'e satış suretiyle temlik ettiği, Makbule'nin de taşınmazı 30.09.1998 tarihinde davalıya satış suretiyle aktardığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; taraflar damat - kayınvalide olsalar da iddianın 05.02.1947 tarihli 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı belge ile kanıtlanması zorunludur. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. madde hükmü uyarınca iddiasını ispatla mükellef olan davacının eldeki davada olduğu gibi böylesi bir delili bulunmuyorsa nihai olarak başvuracağı çare akidine yönelteceği yemindir.

Bilindiği üzere, HMK'nin 225. maddesinde açıkça; "Yeminin konusu, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekişmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalardır. Bir kimsenin bir hususu bilmesi onun kendisinden kaynaklanan vakıa sayılır" hükmü düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince; davacı, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış olup, yargılama sırasında da karşı tarafa yemin teklif ettiğini bildirerek bu doğrultuda yemin metnini hazırlayıp evrak arasına sunduğu halde, mahkemece, davacı tarafa yemin hakkı kullandırılmadan, iddiasının yazılı belge ile ispatlanması gerektiğinden bahisle sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca, davacının yemin deliline dayandığı gözetilerek, hazırladığı yemin metninde belirtilen hususlardan; davalının kendisinden kaynaklanan (onun zatından sadır olmuş) vakıalar ve fiiller hakkında davalı tarafa yemin önerme olanağının tanınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

../...

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraf vekillerinden davacı vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz eden davalıdan alınmasına, 03.11.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, muvazaa hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

-KARŞI OY-

Dava, muvazaa hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, kendisinin eşi, davalının kızı olan Ayşen ile paydaş oldukları taşınmazı işlerinin kötü gitmesi ve ekonomik durumunun bozulması nedeni ile bedel almadan Makbule'ye temlik ettiklerini, devlet memuru olan Makbule'nin isteği üzerine de taşınmazın eşi Ayşe'nin annesi davalı Nebahat'a aktarıldığını, Ayşen ile aralarındaki olaylardan dolayı davalının taşınmazdaki payını iade etmediğini ileri sürerek taşınmazın 6/11 payının tapusunun iptaline ve adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere, tapu iptal ve tescil davalarının kayıt maliki aleyhine açılması zorunludur. Nitekim, eldeki dava son kayıt maliki Nebahat aleyhine açılmıştır. Ancak, somut olayın özelliği itibarı ile taşınmazın son kayıt maliki bakımından iddianın incelenebilmesi için, davacı ile ilk el durumundaki dava dışı Makbule arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması zorunludur. Nitekim, davacı delil olarak Makbule'nin sosyal ve ekonomik durumunun araştırılmasına da dayanmış davalı da davaya cevap dilekçesinde davanın Makbule'ye ihbarı gerektiğini bildirmiştir. .../....

Öte yandan 1086 sayılı HUMK'nun 345. ve devamı, 6100 sayılı HMK'nun 225.ve devamı maddelerine göre yemin bir kişiye onun zatından sadır olmuş vakıalar bakımından teklif edilebilir. Bir başka ifade ile ispat edilecek vakıa karşı tarafın kendisine ilişkin değilse yemin teklif edilemez. Somut olayda davalı ikinci el konumunda olup, davacı ile ilk el arasındaki hukuki ilişki açıklığa kavuşturulduktan sonra davalının TMK'nun 1023.maddesinin koruyuculuğundan yararlanıp yararlanmıyacağı üzerinde durulacaktır.

Hâl böyle olunca, ilk el durumundaki Makbule'nin davada yer almasının sağlanması davacı ile Makbule arasındaki temlik işleminin muvazaalı olup olmadığı konusunda taraf delillerinin toplanması, toplanan ve toplanacak delillere göre; Makbule'ye yapılan temlikin muvazaalı olduğu saptandığı takdirde son kayıt maliki davalı Nebahat'ın iyiniyetli olup olmadığının ve TMK'nin 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanıp yararlanmayacağının değerlendirilmesi, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumuzdan çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/26552, Karar No: 2020/662, Tarih: 13.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/26552 E.  ,  2020/662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın TCK'nın 106/2-a maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra aynı Kanun'un 43/2-1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırırım yapıldığı esnada "2 yıl 6 ay hapis cezası" yerine ceza miktarının "2 yıl 8 ay hapis cezası" olarak belirlenmesi, akabinde sanık hakkında TCK'nın 29.maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapıldığı esnada "1 yıl 3 ay hapis cezası" yerine ceza miktarının "1 yıl 4 ay hapis cezası" olarak belirlenmesi, son olarak sanık hakkında aynı kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı esnada sanık hakkında "1 yıl 15 gün hapis cezası" yerine sonuç ceza miktarının "1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası" olarak fazla tayini, Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; ''1 yıl 1 ay 10 gün hapis'' ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine sonuç cezanın ''1 yıl 15 gün hapis cezası'' ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19901, Karar No: 2015/9098, Tarih: 27.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19901 E.  ,  2015/9098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen hapis cezasının süresinin on yıldan az olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede:

Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde sanıkla birlikte savunma yapan, düzenlenen iddianame, yapılan keşif ve sunulan bilirkişi raporlarından haberdar olarak bunlara karşı kovuşturma evresinde açıkça savunmalarını dile getiren sanık müdafiinin, son duruşmada iddia makamı tarafından sunulan esas hakkındaki mütalaaya karşı beyanda bulunmak üzere süre talebinin reddine karar verilmiş ise de, iddia makamının kusur durumu ve sevk maddelerini belirtmekten ibaret mütalaasında sanığa yönelik olarak iddianamede belirtilen hususlardan farklı talepte bulunulmadığı, süre talebinin reddinden sonra da sanık müdafiince mütalaya karşı beyanının alındığı, ayrıntılı savunma mahiyetindeki temyiz dilekçesinin de Dairemizce incelendiği, mütalaya karşı verilecek süre içinde ileri sürülerek yargılamanın seyrini veya hükmün mahiyetini değiştirecek bir olgu ya da öncekilerden farklı bir savunmanın dile getirilmediği anlaşılmakla savunma hakkının kısıtlandığını ifade eden tebliğnamedeki 1. nolu; CMK'nın 216/3. maddesi gereğince hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verileceğinin ifade edildiği, duruşmalardan bağışık tutulma talebinde bulunan ve son celse hazır bulunmayan sanık yerine son söz hakkının müdafiine verilmesi esasen fazladan yapılmış bir işlem olduğundan bozma öneren 2. no.lu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına, eksik incelemeye, ceza miktarına, kusura ve tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/409, Karar No: 2018/3148, Tarih: 07.03.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/409 E.  ,  2018/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, davaya katılan sıfatı ile kabulüne karar verilmeyen Kadıköy Belediye Başkanlığının gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Dosya kapsamından, suça konu taşınmazın Ataşehir ilçesi sınırlarında olduğunun ve Mahkemece 06.06.2017 tarihli duruşmada Ataşehir Belediye Başkanlığının katılan sıfatıyla davaya kabulüne karar verilmiş olması karşısında; katılan sıfatı bulunmayan ve Mahkemece davaya katılan sıfatı ile kabulüne karar verilmemiş olan Kadıköy Belediye Başkanlığının hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, ... vekilinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 07/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3596, Karar No: 2025/635, Tarih: 20.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3596 E.  ,  2025/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi

Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/386 E., 2024/285 K.

TALEP EDEN : Etöz Ticaret ...

ASLİ MÜDAHİLLER : 1-...varlık Yönetim A.Ş. vekili Avukat ...

2- Anadolubank A.Ş. vekili Avukat ... ve diğer 6

asli müdahil

İlk Derece Mahkemesi kararı talep eden tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. TALEP

Talep eden talep dilekçesinde; yer fıstığı ticaretiyle iştigal işlettiğini zaman içinde ekonomik durumunun bozulduğunu, sunulan konkordato projesi kapsamında borçlarını ödeyeceğini ileri sürerek konkordatonun tasdikine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Müdahil alacaklı vekilleri sundukları müdahale dilekçeleri ile dosyaya müdahil olmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli kararı ile talebin reddi ile talep eden gerçek kişi tacirin iflasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk derece mahkemesi kararına karşı talep eden tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, yapılan inceleme sonucunda talep edene ait konkordato projesinin başarıya ulaşma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle talep edenin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.11.2020 tarihli kararının süresi içinde talep eden tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nce, talep edenin malvarlığının rayiç değerlere göre tespit edilerek iflas kararı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi amacıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyulmasına ve talep eden tacirin borca batık olmadığı gerekçesiyle konkordato talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Talep eden temyiz dilekçesinde; kesin mühlet kararı verilip borçların tasfiye edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık, konkordatonun tasdiki istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.