muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/403, Karar No: 2013/5715, Tarih: 25.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/403 E.  ,  2013/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, davacının 1982/1,2,3,4 1983/2 1984/1,2,3 dönemlerinde çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olarak gerçekleştiğinin tespiti ile 01.04.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-506 sayılı Yasanın 3. Maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Kanununun 4. maddesinde çırak, “Bu Kanuna tabi bir sanatı, o sanat için düzenlenen teorik ve pratik öğrenim programına göre o işyerinde öğrenmek amacı ile bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimseye çırak denir. …” şeklinde tanımlanmış olup, çıraklıktaki temel amaç, ilgilinin belirli bir meslek dalında teorik ve pratik eğitime tabi tutulmasıdır. Anılan Kanunun 5. maddesinde de kimlerin çırak olabilecekleri belirtilmiş ve çırakların 12 ile 18 yaşları arasında kişilerin olabileceği hüküm altına alınmıştır. Bu çerçevede taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçektende çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Mahkemece, öncelikle, verilecek olan tespit hükmünün davacının çalışmalarının geçtiği işverenin de hak alanını ilgilendirdiği gözetilerek, ilgili işverenin davada usulünce taraf olması sağlanmalı, doğum tarihi 01.03.1965 olan davacı için, anılan yasal düzenlemeler karşısında 01.03.1983 tarihi sonrasındaki çalışmalarının çıraklık ilişkisi kapsamında bulunmadığı açık ise de, 01.03.1983 tarihi öncesindeki çalışmaları yönünden, davacı ile işveren arasında çıraklık sözleşmesinin bulunup – bulunmadığı araştırılmalı, çıraklık sözleşmesinin bulunduğunun anlaşılması durumunda, davacının çalışmalarının, bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olup – olmadığı, sözleşme sonrası dönemde çıraklık eğitim merkezinde teorik veya

./..

-2-

./..

-2-

pratik eğitim alıp – almadığı, eğitimin yoğunluğu ve işyerinde fiilen çalışma süresi araştırılarak, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenmeli, mesleğin öğrenilmesi için çıraklık ilişkisine dayalı olarak çıraklık eğitim merkezinde veya işyerinde geçen çalışma dönemlerinin uzun vadeli sigorta kollarından sayılmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeli ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı biçimde karar verilmesi, isabetsizdir.

2-Kabule göre de, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7.maddesi delaletiyle mülga 506 sayılı Yasanın 108, 60 ve Geçici 81. maddeleridir. Anılan Yasanın 60/G maddesinde, “bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tâbi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir” hükmü karşısında, davacının, aynı Yasanın geçici 54. maddesi kapsamında 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi tescilinin bulunmadığı da nazara alınarak, 01.03.1965 doğumlu olan davacı yönünden, sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 01.03.1983 tarihi olduğu gözetildiğinde, 4759 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişen 506 sayılı Yasanın Geçici 81. maddenin B fıkrası gereği, 23.05.2002 tarihinde 19 yıl 2 ay 22 gün sigortalılık süresi bulunan davacının, anılan madde çerçevesinde, yaşlılık aylığı tahsisi için, 25 sigortalılık süresini doldurması, 5150 gün yaşlılık, malullük ve ölüm sigortaları primini ödemiş ve 47 yaşını doldurmuş olması şarttır. 03.03.2011 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacının, tahsis talep tarihi itibariyle 25 yıl sigortalılık süresi ve 5150 gün yaşlılık, malullük ve ölüm sigortaları primini ödeme şartını ikmal etmiş ise de, 47 yaş şartını taşımadığı, tahsis şartlarının 01.03.2012 tarihi itibariyle gerçekleştiği gözetilerek karar verilmesi gerekirken, mahkemelerce şarta bağlı, geleceğe yönelik olarak karar verilemeyeceği de gözden uzak tutularak, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2022/2619, Karar No: 2022/13905, Tarih: 06.07.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2619 E.  ,  2022/13905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda atılı suçları işlemediğini savunduğunun anlaşılması karşısında; diğer suça sürüklenen çocuk....'in soyut suç atması dışında atılı suçu işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.07.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2970, Karar No: 2013/9969, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2970 E.  ,  2013/9969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaz ilişkin olarak 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yörede yapılan çalışmadan önceki ve sonraki tapu kayıtlarının ayrı ayrı bu dosya arasında yer alması, daha sonra;

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; 1946 yılında kesinleşmiş orman kadastrosu, 1976 yılında yapılan aplikasyon ve 2. madde haritaları ve 1987 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2940, Karar No: 2014/7165, Tarih: 29.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2940 E.  ,  2014/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

(2 kez)

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu zincirleme şekilde işlediğinin kabulüyle 1 kez olmak üzere atılı suçlardan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezanın miktarı itibarıyla CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca, ayrıca süresi içinde yapılmayan sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler ile sınırlı olarak duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyiz tâbi hükümlerin ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14238, Karar No: 2017/6914, Tarih: 19.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/14238 E.  ,  2017/6914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı...'ın ... plaka sayılı aracı ile seyir halindeyken ... Kaymakamlığı binası önüne geldiğinde kanalizasyon rögar kapağının üzerinden geçerken kapağın yerinden fırlaması ve araca çarpması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek, park halinde bulunan müvekkiline ait ... plaka sayılı aracına ve dava dışı ...'ya ait ... . plaka sayılı araca çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, trafik kazasının meydana gelmesinde kusurun davalı idareye ait olduğunu, müvekkilinin aracının Ford yetkili servisinde tamir edildiğini masrafların kasko sigortası kapsamında sigorta şirketi tarafından karşılandığını, müvekkilinin aracı olay tarihinden 2 ay önce sıfır km olarak satın aldığını, aracında hasar kaydının meydana gelmesi nedeniyle değerinin azaldığını belirterek şimdilik 1.000,00 TL araç değer kaybına dair tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.30.12.2015 havale tarihli dilekçe ile değer kaybına ilişkin alacaklarını 4.000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili idarenin davada taraf sıfatı olmadığını, şehir içi karayollarının bakım görevinin ... İlçe Belediyesine ait olduğunu, davanın...plakalı araç sürücüsüne ve aracın sigortalı bulunduğu sigorta şirketine karşı açılması gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde müvekkili idarenin bir kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamı ile benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile, 4.000,00 TL.nin 17/11/2014 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan değer kaybının tazmini istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan değer kaybının tazmini istemine ilişkindir.

2-Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş piyasa değeri ile onarılmış haldeki piyasa değeri arasındaki fark kriteri esas alınmaktadır. Hükme esas alınan raporda bu kritere göre hesaplama yapılmadığı anlaşılmakla, dosyadaki fotoğraflar, kaza tespit tutanağı ve tüm belgeler incelenerek, aracın modeli, yaşı, hasarın ağırlığı, boyanmış olan yerler ve hasarlı bölgelerin özelliği nazara alınıp, aracın kaza öncesi ikinci el piyasa rayiç değeri ile tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farkın değer kaybını göstereceği ilkesine göre değer kaybının tespiti için yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20928, Karar No: 2010/71, Tarih: 18.01.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/20928 E.  ,  2010/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde ayrı yaşamda haklılıktan dolayı davacı eş için 250 TL, müşterek çocuk için 250 TL tedbir nafakası ve ziynet eşyalarının iadesi faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davacı eş için istenen tedbir nafakası ve ziynet eşyalarının iadesine yönelik davanın reddine, çocuk için ise 250 TL nafakaya hükmolunmuş, hüküm davalı tarafından çocuk için hükmolunan nafakaya ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.10 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.1.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12, Karar No: 2024/4724, Tarih: 12.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12 E.  ,  2024/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2644 E., 2023/2567 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/179 E., 2023/364 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 12.11.2021 tarihli karar ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 15.03.2022 tarihli karar ile İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Kurumda usta kadrosunda bilgisayar operatörü olarak Isparta İl Tarım ve Orman Müdürlüğünde görev yaparken davalının 13.07.2020 tarihli ve 269 sayılı atama işlemi ile bu görevden alındığını, davacının istifasına yönelik ve sürgün diye tabir edilecek işlemle Eğirdir Meyvecilik Araştırma Enstitüsüne atamasının yapıldığını, atama işleminin iptali için açılan davanın yargılaması sonunda Isparta İdare Mahkemesinin 2020/1040 Esas, 2020/1121 Karar sayılı kararıyla iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, davacının kronik rahatsızlıkları nedeniyle bünyesinin her gün söz konusu ulaşımı yerine getirebilecek sağlamlıkta olmadığını, davacının salgın hastalık nedeniyle sokağa çıkma yasağı getirilmesine neden olan ölümcül ve salgın hastalık sebebiyle idari izne esas risk grubunda bulunduğunu, davalı tarafından somut ihtiyaç ve sebep gösterilmeksizin atama işleminin yapıldığını, davacının ilk olarak 15.01.2020 tarihinde Isparta İl Tarım ve Orman Müdürlüğünde Hayvan Sağlığı ve Yetiştiriciliği Şube Müdürlüğünde çalışırken aynı İl Müdürlüğü bünyesinde Kırsal Kalkınma ve Örgütlenme Şube Müdürlüğüne görevlendirildiğini, davacının hangi işi yapacağı konusunda bilgi istediğini, davacıya 17.01.2020 tarihli yazıda çöp kovalarının temizlenmesi ve tuvalet temizliği gibi görevler verildiğini, davacının kendisine verilen görevin hukuka aykırı olduğunu belirterek eski görev yerine gönderilmesini talep ettiğini, davacıya bu sefer yeni görevlendirme çıkartılarak döner sermaye birimine muhasebe yetkili mutemedi yapıldığını, davacının 2020 Ocak- 2020 Ağustos tarihleri arasında 8 aylık dönemde ilk olarak bilgisayar operatörlüğünden tuvalet ve çöp temizleme işine, ikinci olarak harcama yetkilisi mutemetliğine, üçüncü olarak da il merkezinden 45 km uzaklıktaki ilçedeki birime atamasının yapıldığını, bu kapsamda davalı İdarenin ortada herhangi bir somut gereksinim olmamasına rağmen ortaya koyduğu işlemlerle adeta davacıyı yıldırıp mobbing uygulayarak istifaya zorladığını belirterek 13.07.2020 tarihli ve 269 sayılı atama işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, davacının Isparta İl Müdürlüğü Hayvan Sağlığı ve Yetiştiriciliği Şube Müdürlüğünde görev yaparken, ihtiyaca binaen 15.01.2020 tarihli Müdürlük makamının yazısı ile Isparta İl Müdürlüğü Kırsal Kalkınma ve Örgütlenme Şube Müdürlüğüne görevlendirildiğini, davacının verilen görevleri yerine getirmeyerek 22.01.2020 tarihli dilekçe ile göreve itiraz ettiğini, bu sebeple 19.02.2020 tarihli Müdürlük makamı onayı ile vezneye muhasebe yetkilisi mutemedi olarak görevlendirildiğini, davacının bu göreve de 24.02.2020, 03.03.2020 ve 10.03.2020 tarihli dilekçeleri ile itiraz ederek 03.06.2020 tarihli dilekçesi ile tekrar görevlendirme talebinde bulunduğunu, davacının İl Müdürlüğü içerisinde Döner Sermaye Birimine görevlendirilmesinin akabinde 03.06.2020 tarihli dilekçesi ile Hayvan Sağlığı ve Yetiştiriciliği Şube Müdürlüğüne dönmek istediğini belirttiğini, dilekçesinin Bakanlığa gönderilmediğini belirterek Isparta Valiliği Özel Kalem Müdürlüğüne müracaatta bulunduğunu, davalı Bakanlık Personel Genel Müdürlüğünün 28.08.2020 tarihli yazısında da açıkça belirtildiği üzere İl Müdürlüğü içerisindeki şube ve birimler arası yer değişikliklerinin davalı Bakanlık tarafından değil İl Müdürlüklerince yapıldığını, bu sebeple, dilekçenin davalı Bakanlığa gönderilmemesinin mevzuata aykırı olmadığını, davacının bu davranışı ile Müdürlüklerini valilik nezdinde rencide ettiğini, davacının verdiği dilekçeler ile İl Müdürlüğü içerisinde yapılan tüm görevlendirmelere mazeret bildirerek verilen görevleri ısrarla yerine getirmediğini, hiçbir görevi usulünce yerine getirmediğini, davacının İl Müdürlüğünde çalışmaya devam etmesinin mümkün olmadığını, İl Müdürlüğünün 02.07.2020 tarihli yazısı ile yer değişikliği teklif edildiğini, davalı Bakanlık tarafından 18. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi'nin "İş ve İşyeri Değişikliği" başlıklı 24 üncü maddesi gereği 13.07.2020 tarihli ve 269 sayılı atama Olur'u ile sosyal haklarında azaltma olmaksızın kadrosuyla Bakanlığın bağlı kuruluşlarından olan Eğirdir İlçesi Meyvecilik Araştırma Enstitüsü Müdürlüğüne atamasının yapıldığını, bu işlemin 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 22 nci maddesine uygun olduğunu, Eğirdir ilçesinin il merkezine yakın olduğunu, davacının tek başına ilçede görev yapmasına ya da yolculuk yapmasına engel bir durumunun bulunmadığını, yine davacının kovid-19 kapsamında idari izne esas risk grubunda olduğunu iddia ettiğini, davacının görev yaptığı işyerinde idari izin kullanmasının mümkün olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından yapılan işlemin yasal dayanağının olmadığı gerekçesiyle davalı tarafından yapılan işlemin hukuka uygun olmadığı tespit edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar