muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4076, Karar No: 2018/8454, Tarih: 02.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/4076 E.  ,  2018/8454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi nezdinde ... Paket Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan ... San. ve Tic. Ltd. Şti. unvanlı sigortalıya ait işyerinde, 17.11.2011 tarihinde İSKİ’ye ait rögarın tıkanması sonucu kanalizasyon sularının işyerini basarak emtialara zarar verdiğini, sigortalı işyeri sahibine 02.01.2012 tarihinde ödenen toplam 5.721,60 TL tazminat bedelinin rücuen tazmini için ... 28. İcra Müdürlüğü’nün 2012/6401 sayılı dosyası üzerinden icra takibi yapıldığını, icra takibinin davalının itirazı sonucunda durduğunu, hasarın İSKİ sorumluluğunda olan rögarın tıkanması ve yağışla birlikte tahliye olmayan su basması sonucunda meydana geldiğinin belirlendiğini, davalının icra müdürlüğüne verdiği itiraz dilekçesinde kusuru olmadığı yönünde herhangi bir itirazı bulunmadığını belirterek davalının icra takibine yaptığı itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalının ... 28. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6401 sayılı dosyası üzerinden yapılan icra takibine itirazının kısmen iptaline, takibin 2.860,80 TL üzerinden devamına, asıl alacak 2.775,76 TL'ye takip tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının, ödediği bedelin zarara sebep olduğu ileri sürülen davalıdan rücuen tahsili istemli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nun 266/1. maddesi "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü öngörmüş olup,somut olayda sigortalı işyerinde oluşan hasara sebep olan su basmasının nedeninin belirlenmesinin özel ve teknik bilgi gerektirdiği izahtan varestedir.

6100 sayılı HMK'nun 266/1. maddesi "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü öngörmüş olup,somut olayda sigortalı işyerinde oluşan hasara sebep olan su basmasının nedeninin belirlenmesinin özel ve teknik bilgi gerektirdiği izahtan varestedir.

Mahkemece, içerisinde konunun uzmanı olan inşaat mühendisinin de bulunduğu bilirkişi heyetinden, keşif yapılmak suretiyle rapor alınmış ve 26/02/2014 tarihli raporda; hasar gören işyerinin bulunduğu binanın onaylı projesindeki güzargah yerine, kendi cazibesi ile bağlantı yapma durumunun tercih edilmesinde teknik açıdan bir yanlışlık bulunmadığı, davacı sigortalısına ait taşınmazda ortaya çıkan hasara İSKİ'nin denetiminde bulunan atık su kanal hattındaki baca tıkanıklığı ile başlayan durumun neden olduğu ve bu kanal ile ilgili her türlü bakım ve denetim sorumluluğunun İSKİ'ye ait olduğu.." belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, çözümü teknik bilgiye dayalı bir konuda, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen gerekçeli rapora itibar edilmeden ve mevcut duruma göre de bilirkişi raporundaki kusur durumunun olayın oluşuna uygun düştüğü gözetilmeden yazılı olduğu şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 146,40 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 02/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10441, Karar No: 2020/1292, Tarih: 21.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10441 E.  ,  2020/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 21/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/603, Karar No: 2015/2064, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/603 E.  ,  2015/2064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/977-2015/61

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/245 E. 2014/279 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/20165 E. 2014/26180 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1980, Karar No: 2007/7245, Tarih: 09.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1980 E.  ,  2007/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıdan 1.000.000.000 TL borç alıp karşılığında kurşun kalem ile doldurulmuş 1.000.000.000 TL bedelli bono verdiklerini, borcun ödenmiş olmasına rağmen bononun iade edilmeyip bedelinin 25.000.000.000 TL olarak tahrif edilerek icra takibine konulduğunu iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında senet bedelinde herhangi bir tahrifat bulunmadığını, yapılan ödeme düşülerek senedin icra takibine konulduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava konusu senedin bedel kısmının yazılı olduğu yerde herhangi bir tahrifat bulunmadığı, senedin farklı kalemler ile doldurulmuş olmasının geçerliliğine etkili olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava konusu bonoda tahrifat bulnduğu iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1838, Karar No: 2024/6909, Tarih: 27.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/1838 E.  ,  2024/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2015/30 E., 2021/43 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli ve 2015/30 Esas, 2021/43 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli kararı ile başvurulması gereken yasa yolunun temyiz olduğu belirtilerek istinaf talebinin reddi ile temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Kanun'un 24 üncü ve 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 20.07.2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Kararın davacı ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince başvurulması gereken Kanun yolunun temyiz olduğundan bahisle dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda değinilen Kanun hükmü ışığında Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere MAHKEMESİNE İADESİNE,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31269, Karar No: 2012/17922, Tarih: 04.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/31269 E.  ,  2012/17922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Coşkun ŞEKER hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçunun henüz tamamlanmadığı bir ortamda sanıkların katılana ait çayırda at arabasına ot yüklerken tesadüfen olay yerine gelen ve kendilerine engel olmak için kesintisiz takibini sürdüren katılana karşı hükmü temyiz etmeyen ... adlı şahsın havaya silahla ateş ederek manevi cebirde bulunduğunun iddia edilip ileri sürülmüş olması karşısında; hırsızlık suçunun henüz tamamlanmadığı bir ortamda suça konu eşyaları kaçırmak için manevi cebir kullandığı iddia edilen ... adlı şahıs ile birlikte hareket eden sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c maddelerinde yazılı bulunan yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşanının üst derecede görevli Ağır Ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, kazanılmış hakkın korunmasına 04.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3367, Karar No: 2022/3664, Tarih: 07.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3367 E.  ,  2022/3664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Ankara 7. Sulh Hukuk ve Datça Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü :

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlı adayının mernis adresinin “Emecik Mah. Ak-Tur/Emecik Mah. Küme Evleri No:714 İç Kapı No:2 Datça/Muğla” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Datça Sulh Hukuk Mahkemesi'nce ise, yapılan kolluk araştırması sonucunda, kısıtlı adayının ve vasi adayının sürekli ikamet adreslerinin “Emecik Mahallesi Küme evleri No:714/2 Datça/Muğla” adresinin olmadığı, burayı yazlık olarak kullandıkları, sürekli ikamet adreslerinin “Ahmet Taner Kışlalı Mahallesi Safranbolu Caddesi, Konut 2 sitesi C/11A/80 Çayyolu/Ankara” olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesi, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” hükmünü, aynı Kanun’un 19/1. maddesi ise “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükmünü içermektedir.

Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “Çankaya/Ankara” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14045, Karar No: 2022/16120, Tarih: 05.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/14045 E.  ,  2022/16120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17 Hukuk Dairesi’nin 07.02.2019 gün, 2016/5081 E- 2019/1137 K sayılı ilamında; "takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi ve davacının Şişli Aile Hekimliğinde doktor olarak çalıştığı ve dosya içerisinde de olay tarihinden ilk rapor tarihine kadar olan maaş bodrolarının bulunduğu gözetilerek gerçek geliri(döner sermaye geliri ve aylık maaşı) belirlenip bu miktarlara göre sürekli iş göremezlik zararının hesaplanması gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir. ” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde maddi tazminat istemi yönünden davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalılar ..., İETT Genel Müdürlüğü ve Allianz Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 426.191,47 TL sürekli iş göremezlik zararı, 999,00 TL bakıcı gideri toplamı 427.190,47 TL maddi tazminatın davalı ... şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden itibaren, diğer davalılar için 17.04.2009 kaza tarihinden itibaren yasal faizi yürütülmek suretiyle adı geçen davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, manevi tazminat istemi yönünden, davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalılar İETT Genel Müdürlüğü ve ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 20.000,00 TL manevi tazminatın 17.04.2009 olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmek suretiyle adı geçen davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı İETT Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21.886,03 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğünden alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna 05.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.