muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14887, Karar No: 2013/28963, Tarih: 05.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/14887 E.  ,  2013/28963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklardan ...’ ın yokluğunda verilen kararın sanığın kovuşturma evresindeki sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği “...Boza Sokak NO:10 Canik ...” adresine gönderildiği ancak “muhatabın adresten ayrıldığı yeni adresinin bilinmediği” belirtilerek tebligat belgesinin tebliği çıkaran mahkemeye iadesi üzerine, mahkemece bu kez İlçe Emniyet Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, “sanık ...’ ın tebligata yarar adresinin tesbiti ile ekte gönderilen mahkeme kararının sanığa veya aynı çatı altında oturup reşit olan yakınlarından birine tebliği ile düzenlenecek tebellüğ belgesinin gönderilmesinin” istendiği, bunun üzerine kolluk görevlilerince aynı adrese gidilerek “evde resmi nikahlı eşi Sema Akar’ ın olduğu kendisine sorulunca eşinin uzun zamandır eve gelmediğini en son olarak ... Mah. ... Sokak Korsanlar Apartmanı Kat:1’ de bulunan kayınvalidesinin evinde olduğunu kendisi ile görüşmediğini” belirtir şekilde 21.09.2008 tarihli tebliğ ve tebellüğ belgesi düzenlenerek eşi Sema Akar’ a tebligat yapıldığı, UYAP sistemi üzerinden sanığın adres bilgileri kontrol edildiğinde mernis adresinin “Kılıçdere Mahallesi, Şehitler Sokak No: 14 İç Kapı No: 4 İlkadım ...” olduğunun anlaşılması karşısında; Kolluk görevlilerince düzenlenen 21.09.2009 tarihli tebliğ tebellüğ belgesi içeriğine

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

göre sanığın eşine yapılan tebligatın geçersiz olduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/1 maddesi uyarınca sanığın eşi tarafından bildirilen en son adresi olan, “... Kat:1 ...” adresine tebligatın gönderilmesi bu adresin elverişli olmaması halinde 7201 sayılı Tebligat Kanunun 10/2 ve 21/2 maddeleri uyarınca tebligatın Mernis adresine gönderilmesi gerekirken sanığın görüşmediği ailesinin oturduğu adrese gönderilmesi nedeniyle karar tebligatının geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli hükmün sanıklardan ...’ a yöntemine uygun olarak tebliği ile tebligat ilmühaberi ile vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17786, Karar No: 2013/21536, Tarih: 31.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/17786 E.  ,  2013/21536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” tümcesinin eklenmesi ve yargılama giderleri alınmasına ilişkin bölümden “müteselsilen” sözcüğü çıkartılarak yerine “payları oranında” sözcüklerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5373, Karar No: 2016/5336, Tarih: 31.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5373 E.  ,  2016/5336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Tehdit suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının mahkûmiyet hükmü yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan mağdure Özlem vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6509, Karar No: 2011/17168, Tarih: 16.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6509 E.  ,  2011/17168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 tarih ve 2009/236-2009/569 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dvacılar vekili, davalı şirketin genel kurul toplantısında ana sözleşmenin amaç, konu ve nakdi sermaye artışına ilişkin maddelerinde değişiklik yapıldığını, ancak ana sözleşme değişikliği niteliğinde olan değişiklik metni ile asıl metnin ilan edilmediğini ve ortaklara tebliğ edilmediğini ayrıca nakdi sermaye artışının objektif iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını ileri sürerek amaç ve konu değişikliğine ilişkin 1 ve sermaye artışına ilişkin 2 numaralı genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, birinci genel kurulda toplantı nisabının sağlanmaması nedeniyle ikinci genel kurul yapılarak karar alındığını, alınan kararında ticaret sicil gazetesinde ilan edildiğini ve hissedarlara tebliğ yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm kanıtlara göre, davalı şirketin genel kurul toplantısı ile şirket ana sözleşmesinin amaç, konusu ve sermaye artırımı ile ilgili maddelerinde değişiklik yaptığını, değişiklik metninin asıl metin ile birlikte ilan ve tebliğinin zorunlu olduğunu, genel kurul toplantısı incelendiğinde değişiklik metninin ve asıl metnin bulunmadığını, ilanlarda değişiklik metninin asıl metin ile birlikte ilan edilmediğini, sermaye artırımına ilişkin öngörülen bedellerin ilana yanlış yazıldığı gerekçesiyle genel kurul gündeminin amaç ve konu değişikliğine ilişkin 1 ve sermaye artırımına ilişkin 2 numaralı kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin 08.08.2009 tarihli genel kurul toplantısında ana sözleşmenin amaç, konu ve nakdi sermaye artışına ilişkin maddelerinde değişiklik yapılmasına ilişkin alınan kararların iptali istemine ilişkindir. TTK’nun 381. maddesi genel kurul kararlarının iptalinin şartlarını ve usulünü düzenlemiş olup, anılan madde de toplantıda hazır bulunup da karara muhalif kalarak keyfiyeti zapta geçirten pay sahibinin iptal davası açabileceği belirtilmiştir. Davacıların 08.08.2009 tarihli genel kurul toplantısına bizzat katıldığı halde usulüne uygun muhalefet şerhini tutanağa yazdırmamıştır. Artık genel kurul kararının iptalini isteyemez. Bu itibarla mahkemece genel kurulda alınan kararların her bir maddesinin hangi gerekçeyle iptal edildiğinin, bu maddelerde alınan kararların mutlak butlanla sakat olup olmadığının ve dolayısıyla bu kararlara muhalefet şerhi verilmesi gerekip gerekmediğinin belirlenerek, oluşacak sonuca göre somut ve açık gerekçeyle bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış karar bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16665, Karar No: 2013/4328, Tarih: 26.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/16665 E.  ,  2013/4328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2012

Yanlar arasında görülen paydaşlar arasındaki el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasındaki el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu .....bulunan 2729 ada 7 ve 8 sayılı sırasıyla 3,25 m2 - 4,75 m2 yüzölçümlü taşınmazların kargir dükkan cinsi ile davacılar ve davalı ile dava dışı kişiler adlarına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, 2729 ada 9 sayılı 20 m2 yüzölçümlü taşınmazın kargir dükkan cinsi ile G.. B...adına kayıtlı bulunduğu, her üç taşınmazında aralarındaki bölmeleri kaldırılmış vaziyette tek dükkan olarak davalı tarafından 1960 yılından bu yana mülkiyet hakkı ve kira ilişkisine istinaden kullanıldığı, Eminönü Belediye Başkanlığı tarafından çekişmeli 2729 ada 7, 8 ve 9 sayılı taşınmazlar arasındaki duvarın kaldırılmak suretiyle projeye aykırı olarak kullanıldığından 5.10.2005 tarihinde yapı tatil tutanağı düzenlendiği, 15.11.2005 gün 1291 ve 1292 sayılı encümen kararıyla 3194 Sayılı Yasanın 32.maddesi uyarınca yıkım ve aynı yasanın 42.maddesi uyarınca tüm tapu maliklerinden müşterek ve müteselsilen alınmak üzere 5 milyar TL para cezası verildiği, G..B... tarafından açılan dava sonucu İstanbul 1 . İdare Mahkemesinin 2006/897-2007/382 sayılı ilamıyla yıkım isteğinin reddine, para cezasının iptaline karar verildiği, G.. B.. hakkında 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet gerekçesi ile dava açıldığı, 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/253-2009/519 sayılı ilamıyla idare mahkemesi kararındaki gerekçe ile beraat kararı verildiği, İstanbul Ağır Ceza Mahkemesinin 12.2.2007 gün 2007/41 değişik iş sayılı ilamıyla da Eminönü Belediyesince davacılara verilen para cezasına ilişkin kararın kaldırıldığı, davacılar tarafından davalının paylarına yönelik el atmasına son vermesi ve taşınmazları eski hale getirmesi yönünde Üsküdar .... Noterliğince düzenlen 16.6.2006 tarihli ihtarnamenin keşide edildiği, aynı yöndeki istemlerle eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Çekişmeli 2729 ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların davacılar ve davalı ile dava dışı kişiler adlarına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davalının çok uzun yıllardır diğer paydaşların muvafakatine dayalı olarak taşınmazların tamamını kullandığı ancak davacılar tarafından Üsküdar ....Noterliğinde keşide edilen 16.6.2006 tarihli ihtarname ile muvafakatın geri alındığı, davacıların paylarına hasren taşınmazlarda kullandıkları yer bulunmadığı böylelikle davacılar yönünden intifadan men koşulunun oluştuğu anlaşıldığı halde mahkemece davacıların payı oranında el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Diğer taraftan davacılar 2729 ada 7, 8 ve 9 sayılı taşınmazlar arasında bulunan ara bölmelerin projesine aykırı olarak davalı tarafından kaldırıldığını iddia etmişler ise de dosyada bu iddiayı destekler delil, belge ve bilgi bulunmamaktadır. Ancak İstanbul 1 . İdare Mahkemesi 2006/897-2007/382 sayılı ilamında “ 2729 ada 7, 8 ve 9 sayılı taşınmazlar arasında bulunan ancak projesine aykırı biçimde kaldırılan ara bölmelerin ruhsata bağlanmasının mümkün olmadığının anlaşılması üzerine belediyece yapının projesine uygun hale getirilmesi yolunda alınan encümen kararında mevzuata aykırılık bulunmadığı , ancak bağımsız bölümlerin mevcut haliyle satın alındığı, 5.10.2005 tarihli yapı tesbit tutanağında ilavelerin eskiden yapıldığı, ara bölmelerin 1954 yılında çıkan yangından sonra Bayındırlık Bakanlığınca yapılan resterasyon sırasında kaldırıldığının öne sürüldüğü, ara bölmelerin G..B.. tarafından kaldırıldığına dair geçerli ve somut bir tespit olmadığından cezaların şahsiliği ilkesi uyarınca para cezası tahakkuk ettirilmesinde hukuki uyarlılık bulunmadığı” gerekçesiyle yıkım isteğinin reddine, para cezasının iptaline karar vermiştir. İstanbul 1. İdare Mahkemesinin 2006/897-2007/382 sayılı ilamı karşısında yıkım ve duvarın yeniden yapılması masraflarının Kat Mülkiyeti Yasası’nın ilgili hükümleri ve TMK’nun 750. maddesi hükümleri de gözetilmek suretiyle karara bağlanması gerekirken, anılan hususun gözardı edilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

Davacıların temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10475, Karar No: 2019/18947, Tarih: 09.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10475 E.  ,  2019/18947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15031, Karar No: 2014/20258, Tarih: 23.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15031 E.  ,  2014/20258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 13. İş Mahkemesi

Tarihi :19.02.2014

No :2011/375-2014/104

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

10.06.1997 günü tescil edilen davalı işverene ait işyerinden 06.01.2009 – 18.10.2011 tarihleri arasında davalı Kuruma tam gün üzerinden eksiksiz bildirimleri gerçekleştirilen davacının istemi, 01.08.1997 – 06.01.2009 döneminde hizmet akdine tabi olarak geçen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin olup mahkemece yapılan yargılamada istem kısmen kabul edilerek 01.08.1997 – 28.02.2008 dönemi hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Herhangi bir yazılı kanıtın bulunmadığı davada dinlenen 4 tanıktan 2’sinin iddiayı doğrulamaması, 3.sünün ise çalışma olgusunu ortaya koymasına karşın yalnızca 2007 yılının Mayıs ayından itibaren bildirimlerinin bulunması karşısında

geriye kalan 1 tanığın anlatımıyla yaklaşık 10,5 yıllık sürenin hüküm altına alınmasının yerinde olmadığı, dayanılan kanıtların karar vermeye elverişsiz bulunduğu belirgindir. Bu bakımdan, dönemsel sigorta primleri bordroları ile aylık prim ve hizmet belgeleri kapsamında bildirimleri yapılıp mahkemece dinlenmeyen sigortalıların bilgi ve görgülerine başvurulmalı, aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve çalışanlar yöntemince saptanarak ifadeleri alınmalı, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli, toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalılardan Güneysu Kuyumculuk Sanayi Ticaret Ltd. Şti.’ne geri verilmesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10751, Karar No: 2017/1692, Tarih: 15.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/10751 E.  ,  2017/1692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anal ya da oral yoldan yapılan, eşcinsel veya grup halinde bulunulan cinsel birleşmelere ait görüntülerin veya cisimle yapılan mastürbasyon görüntülerinin tek başına “doğal olmayan” kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği, bu kavramın cinsel yaşamın içerisinde yeri olmayan, aşağılayıcı veya bütün toplum tarafından da doğal olarak kabul edilmeyen ilişkileri tanımladığı, bilirkişi raporunun içeriğine göre sanığın eyleminin TCK'nın 226/1. maddesinin ihlali niteliğinde olduğu ve bu maddeye göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 226/4. maddesinden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20392, Karar No: 2014/9046, Tarih: 05.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20392 E.  ,  2014/9046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekâlet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yolda yürümekte olan sanık kolluk görevlilerince durdurulup, elinde bulunan poşette yapılan arama sonucunda 96 karton sigara bulunmuş, sanık savunmasında sigaraları içmek için aldığını savunmuş, açılan kamu davasında yargılanan sanığın 5607 sayılı yasanın 3/5 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

CMK.nun 119.maddesine göre, aramaya karar verme yetkisi hakime aittir. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamayan hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile arama yapılabilir.

Somut olayda, kollukça belirtilen şartlara uymaksızın doğrudan arama yapılmış ve sigaralar ele geçirilmiştir.

Anayasamıza göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir. Hukuk devleti, devlet organlarının tüm eylem ve işlemlerinde hukuka uygun hareket eden devlet olarak tanımlanmaktadır.

Anayasanın 20.maddesi, hakim kararı ya da gecikmesinde sakınca bulunan hallerde yetkili kılınmış merciin yazılı emri olmadıkça kimsenin üstü, eşyası ve kağıtları aranamaz hükmünü amirdir.

Bu düzenlemelere nazaran kollukça yapılan aramada hukuka uygun hareket edilmediği aşikardır.

Anayasanın 38/6, CMK'nın 206/2-a, 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran, hukuka aykırı olarak elde edilen deliller hükme esas alınamazlar.

Yapılan arama hukuka aykırı şekilde icra edildiğinden arama sonucu elde edilen deliller de hukuka aykırı biçimde ele geçirilmiş deliller olup bunlara dayanılarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Açıklanan nedenlerle, her aşamada suçlamayı reddeden ve mahkumiyeti için hakkında başka delil bulunmayan sanık hakkında yasaya aykırı biçimde ele geçen delillere dayanılarak hüküm kurma olanağı bulunmadığından hükmün sanık yönünden esastan bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bu husustaki kararına katılmıyorum.