muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11581, Karar No: 2021/8890, Tarih: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11581 E.  ,  2021/8890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kişilerin özel hayatının gizliliğinin ihlal edilmesi, TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasının 1. cümlesinde suç olarak düzenlenmiş olup, özel hayat; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bir olay ya da bilginin, özel hayat kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, içinde bulunduğu fiziki çevrenin özellikleri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasında ise belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmıştır.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/06/2014 tarihli, 2012/1510 esas, 2014/331 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; TCK'nın 135 ve 136. maddelerindeki kişisel verilerin korunmasına ilişkin düzenlemelerde sadece sır niteliğinde kişisel verilerin korunacağına ilişkin bir hükmün bulunmaması ve aksine 135. maddenin gerekçesinde gerçek kişiyle ilgili her türlü bilginin kişisel veri olarak kabul edilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, her türlü kişisel verinin hukuka aykırı olarak başkasına verilmesi, yayılması ve ele geçirilmesi fiilleri TCK'nın 136. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturur. Bu nedenle herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler de, yasal anlamda “kişisel veri” olarak kabul edilmektedir. Ancak, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi olumsuz sonuçların doğmaması için, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, olayda herhangi bir hukuk dalı tarafından kabul edilebilecek bir hukuka uygunluk nedeni veya bu kapsamda nazara alınabilecek bir hususun bulunup bulunmadığının saptanması ve sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da tespit edilmesi gerekir.

Ayrıca, bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, “kişisel veri” olduğunda kuşku bulunmamakta ise de, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü ya da sesinin, bilgisi dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasının 2. cümlesinde; rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasında özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında düzenlendiğinden, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü ya da sesi, yasal anlamda, TCK'nın 136/1. madde ve fıkrası kapsamında kişisel veri olarak değerlendirilemez.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir dönem arkadaşlık yaptığı katılan ile beraberlikleri döneminde çektirdikleri fotoğrafları, katılanın rızasına aykırı olarak facebook hesabından yayınlaması şeklinde sübut bulan eyleminde, iddianameye konu görüntülerin dosya içeriğinde bulunmaması karşısında, mevcut görüntülerin incelenmesi ve sonucuna göre TCK'nın 134/2. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal ya da TCK'nın 136/1. maddesinde tanımlanan kişisel verileri hukuka aykırı olarak yayma suçları bakımından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik araştırma sonucu, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14154, Karar No: 2013/4128, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14154 E.  ,  2013/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Gökçeören Köyü 152 ada 39 parsel sayılı 14497,85 m² yüzölçümündeki taşınmaz, çalılık ve meşelik; 126 ada 18 parsel sayılı 2044,31 m² yüzölçümündeki taşınmaz ise çamlık niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ile mahkemenin birleşen 2010/92 sayılı dosyasında ..., 2010/142 sayılı dosyada ..., 2010/143 sayılı dosyasında ..., 2010/153 sayılı dosyasında ..., 2010/208 sayılı dosyasında ..., 2010/313 sayılı dosyasında ... ve ..., 2011/29 sayılı dosyasında ..., 2011/30 ..., 2011/31 sayılı dosyasında ..., 152 ada 39 parsele; 2010/190 sayılı dosyasında ... 152 ada 39 ve 126 ada 18; 2010/168 sayılı dosyasında ... ise 159 ada 39 parsel içinde kalan ve 162 ada 1, 195 ada 7 ve 152 ada 45 parsel sayılı taşınmazlar sınırında bulunan taşınmaz bölümüne yönelik kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece, davanın kabulüne, 152 ada 39 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptaline,

1- Mahkemenin birleşen 2011/31 Esas sayılı dosyasında dava konusu edilen ve keşif fen bilirkişisi ...'ın 20.01.2012 tarihli bilirkişi ek raporundaki gibi (A) harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere 1621,69 m2 yüzölçümü ile ...,

2- Mahkemenin birleşen 2010/92 Esas sayılı dosyasında, dava konusu edilen ve aynı raporda (B) harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere 428,89 m2 yüzölçümü ile ...,

3- Mahkemenin birleşen 201/313 Esas sayılı dosyasında, dava konusu edilen ve aynı raporda (C) harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere 470,03 m2 yüzölçümü ile 1/2 hisse oranlarında.. ile ... adına,

4- Mahkemenin birleşen 2011/30 Esas sayılı dosyasında, dava konusu edilen ve aynı raporda (D) harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere 848,12 m2 yüzölçümü ile ... adına,

5-Mahkemenin birleşen 2010/153 Esas sayılı dosyasında, dava konusu edilen ve aynı raporda (E ve J) harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere E harfi ile gösterilen kısmın 596,33 m2 yüzölçümü ile (J) harfi ile gösterilen kısımın 436,64 m2 yüzölçümü ile ... adına,

6- Mahkemenin birleşen 2011/29 Esas sayılı dosyasında, dava konusu edilen ve aynı raporda (F) harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere 433,43 m2 yüzölçümü ile Mustafa Kurnaz adına,

6- Mahkemenin birleşen 2011/29 Esas sayılı dosyasında, dava konusu edilen ve aynı raporda (F) harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere 433,43 m2 yüzölçümü ile Mustafa Kurnaz adına,

7- Mahkemenin birleşen 2010/142 Esas sayılı dosyasında, dava konusu edilen ve aynı raporda (G ve Ş) harfi ile gösterilen kısımların ifraz edilerek taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere (G) harfi ile gösterilen kısımın 281,39 m2 yüzölçümü ile (Ş) harfi ile gösterilen kısımın 291,72 m2 yüzölçümü ile ... adına,

8- Mahkemenin birleşen 2010/143 Esas sayılı dosyasında, dava konusu edilen ve aynı raporda (H) harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere 352,40 m2 yüzölçümü ile ... oğlu... adına,

9- Mahkemenin birleşen 2010/190 Esas sayılı dosyasında, dava konusu edilen ve aynı raporda (I) harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere 234,80 m2 yüzölçümü ile ... adına,

10- Mahkemenin birleşen 2010/168 Esas sayılı dosyasında, dava konusu edilen ve aynı raporda (K) harfi ile gösterilen 270,00 m2 kısmın ifraz edilerek 45 parsele ilavesine, 45 ve 39 parseller arasındaki sınırın fen bilirkişi krokisindeki gibi düzeltilerek ve 45 parsel sayılı taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere 1096,28 m2 yüzölçümü ile 1/4 hisse oranlarında ... oğlu ..., ... kızı ..., ... kızı ..., ..... kızı ... adlarına,

11- Mahkemenin birleşen 2010/208 Esas sayılı dosyasında, dava konusu edilen ve aynı raporda (L) harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere 856,03 m2 yüzölçümü ile ... adına

12- Mahkemenin birleşen 2010/20 Esas sayılı dosyasında, dava konusu edilen ve aynı raporda (N) harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek taşınmazın diğer özellikleri tutanaktaki gibi olmak üzere 856,80 m2 yüzölçümü ile ... adına kayıt ve tesciline

13- 152 ada 39 parselin aynı raporda ifrazından sonra kalan ve krokisinde (P) harfi ile gösterilen kısmın ana parselden kopması nedeniyle en son parsel numarası verilerek ve taşınmazın diğer özellikleri kadastro tutanağındaki gibi olmak üzere çalılık ve meşelik niteliği ve 1034,60 m2 yüzölçümü ile Hazine adına kayıt ve tesciline,

14- 152 ada 39 parselin aynı raporda ifrazından sonra kalan ve krokisinde (O) harfi ile gösterilen kısmın ana parselden kopması nedeniyle en son parsel numarası verilerek ve taşınmazın diğer özellikleri kadastro tutanağındaki gibi olmak üzere çalılık ve meşelik niteliği ve 884,89 m2 yüzölçümü ile Hazine adına kayıt ve tesciline,

15- 152 ada 39 parselin aynı raporda ifrazından sonra kalan ve krokisinde (M) harfi ile gösterilen kısmın yine 39 parsel numarası ve diğer özellikleri kadastro tutanağındaki gibi olmak üzere çalılık ve meşelik niteliği ve 4503,56 m2 yüzölçümü ile Hazine adına kayıt ve tesciline,

15- 152 ada 39 parselin aynı raporda ifrazından sonra kalan ve krokisinde (M) harfi ile gösterilen kısmın yine 39 parsel numarası ve diğer özellikleri kadastro tutanağındaki gibi olmak üzere çalılık ve meşelik niteliği ve 4503,56 m2 yüzölçümü ile Hazine adına kayıt ve tesciline,

16- 152 ada 39 parselin aynı raporda ifrazından sonra kalan ve krokisinde (R) harfi ile gösterilen 48,85 m2'lik kısmın yol olarak terki ile sınırlandırılmasına yer olmadığına,

17- 152 ada 39 parselin aynı raporda ifrazından sonra kalan ve krokisinde (T) harfi ile gösterilen 67,72 m2'lik kısmın yol olarak terki ile sınırlandırılmasına yer olmadığına,

18 a-) Mahkemenin birleşen 2010/190 Esas sayılı dosyasında davanın kısmen kabulü ile dava konusu edilen 126 ada 18 parsel hakkındaki kadastro tespit tutanağının iptali ile taşınmazın bu dosyada bulunan keşif fen bilirkişisi Şener Okumuşlar'ın 20.07.2011 tarihli fen raporu gibi krokisinde (A) harfi ve kırmızı renk ile gösterilen alanın ifraz edilerek en son parsel numarası verilmek suretiyle 1200,44 m2 yüzölçümü ile tarla olarak ... adına kayıt ve tesciline,

b-) 126 ada 18 parselin fen krokisinde (A) harfi ile işaretli kısımın ifrazından sonra kalan (B) harfi ve yeşil renk ile gösterilen kısmının 843,87 m2 yüzölçümü ile ve diğer özelliklerinin tespit tutanağındaki gibi olmak üzere orman olarak Hazine adına kayıt ve tesciline,

19- Mahkemenin birleşen 2010/168 Esas sayılı dosyasında 161 ada 1 parsel için açılan davada davacının 07.01.2011 tarihli feragatı nedeniyle dava konusu edilen Gökçeören Köyü 161 ada 1 parsel sayılı taşınmazın diğer özellikleri kadastro tutanağındaki gibi olmak üzere 1/4 hisse oranlarında ... oğlu ..., ... kızı ..., ... kızı ... ve Hüseyin kızı ... adlarına kayıt ve tesciline

20- Mahkemenin birleşen 2010/168 Esas sayılı dosyasında 195 ada 7 parsel için açılan davada davacının 28.10.2010 tarihli duruşma ve 07.01.2011 tarihli dilekçesindeki feragatı nedeniyle dava konusu edilen Gökçeören Köyü 195 ada 7 parsel sayılı taşınmazın diğer özellikleri kadastro tutanağındaki gibi olmak üzere İbrahim oğlu 15.03.1938 doğumlu Mustafa Kurnaz adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden 24/03/1966 tarihinde askı ilânı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle gerçek kişilerin davasının kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki, dava zilyetliğe dayalı kadastro tespitine itiraz niteliğinde olup, mahkemece, yöntemince yapılan araştırma neticesinde çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu ve zilyetlikle kazanılabileceği belirlenmiş olmasına rağmen, taşınmazlar üzerinde davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup olmadığı araştırılmamıştır.

Bu nedenle; yeniden yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar (gerçek kişiler) yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, (murisler) yönünden de tapu ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre de, mahkemece çekişmeli taşınmazların kadastro tespitinin iptaline karar verilmesi gerekirken, kadastro komisyonunca yapılan tespiti yok sayacak şekilde kadastro tutanaklarının iptaline karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA 09/04/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2440, Karar No: 2019/5216, Tarih: 18.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2440 E.  ,  2019/5216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürklenen çocuk müdafinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8657, Karar No: 2023/1210, Tarih: 14.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8657 E.  ,  2023/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİAsliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

. Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 16.07.2015 günü gece vakti katılana ait römorku çaldığı ve dava dışı ...'na sattığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143, 58 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda .1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 2016/79 Esas, 2016/448 Karar sayılı kararıyla sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 62/1, 53/1 ve 58/7. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi ...'nun tanık ifadesinin mevcut olmadığına ve suç sabit olmadığı halde mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.16.07.2015 günü kesin olarak belirlenemeyen zaman diliminde katılanın ikametinin yanındaki meyve bahçesinin önünden römorkunun çalındığı, 18.01.2016 günü hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilen dava dışı ...'nun ikametinin önünde görülerek teşhis ile katılana teslim edildiği, ...'nun ifadesinde bahse konu römorku sanık ...'den 2.000,00 TL karşılığında satın aldığını, bedeli ise sanığın ot biçme makinesi satın aldığını söylediği tanık ...'ye ödemesini istediğini beyan ettiği, tanık ...'nin de sanık ...'e 2.000,00 TL karşılığında ot biçme makinesi sattığını, satış bedelini ise sanığın römork satmış olduğu ...'ndan tahsil etmesini söylediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık atılı hırsızlık suçunu işlemediğini savunmuştur.

3. Sanığın adlî sicil kaydı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Katılan ...'in ikametinin önünden 16.07.2015 günü çalınan römorkun dava dışı ...'nda bulunarak ele geçirildiği, ...'nun römorku sanık ...'den satın aldığını beyan ettiği, her ne kadar sanık behse konu römorku satmadığını savunmuş ise de tanık ...'nin, ...'nun anlatımını doğrulayan beyanları dikkate alındığında sanığın atılı hırsızlık suçundan mahkumiyetinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın adlî sicil kaydı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Katılan ...'in ikametinin önünden 16.07.2015 günü çalınan römorkun dava dışı ...'nda bulunarak ele geçirildiği, ...'nun römorku sanık ...'den satın aldığını beyan ettiği, her ne kadar sanık behse konu römorku satmadığını savunmuş ise de tanık ...'nin, ...'nun anlatımını doğrulayan beyanları dikkate alındığında sanığın atılı hırsızlık suçundan mahkumiyetinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan .Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/11 Esas, 2011/104 Karar sayılı ilamında da tekerrür hükümlerinin uygulanmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezanın ikinci kez mükerrir olarak kabul edilerek infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Sanık hakkında mükerrerliğe esas alınan . Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/11 Esas, 2011/104 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin olan hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

5.. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle .1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 2016/79 Esas, 2016/448 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.