muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1015, Karar No: 2023/3955, Tarih: 13.09.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- davalı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, erkeğin davasının reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince ... erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, kadının, erkeğin hem yaşlılığından hem de hastalığından faydalanarak, ona bakacağı vaadiyle evlendiğini, evliliğin ilerleyen sürecinde kadın eşin evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukların hiçbirini yerine getirmediğini, erkeğe son derece kötü muamelede bulunduğunu, erkeğin yaşlı ve düşkün halinden faydalandığını, asıl amacının evlilik nedeniyle Türk Vatandaşlığı almak istemesi olduğun ortaya çıktığını, ortada hiçbir sorun yokken sırf evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumluluklardan kaçmak için evden uzaklaştığını, arzuhalci tarafından yazılmış dilekçe ile haklarının korunamadığını, Mahkeme kararının adil yargılanma hakkının elinden alınmasına sebep olduğunu belirterek; kendi davasının reddi kararı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3192, Karar No: 2006/5082, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3192 E.  ,  2006/5082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil ve muhdesatın tespiti davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.10.2003 ... ve 2003/4657-6259 sayılı bozma kararında özetle; "Taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda mahkemece yapılan inceleme yeterli değildir. Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları, amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip yeniden yapılacak keşifte uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin, ayrıca taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın cinsi, ihdas tarihi, adedi tanıklardan sorularak ... mühendisine de tespit ettirmek sureti ile belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın tescil talebi yönünden reddine, muhdesat yönünden kabulüne ve dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların ve su arkının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı ... ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tescil ve muhdesatın tespiti niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 17/04/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21024, Karar No: 2023/20531, Tarih: 27.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/21024 E.  ,  2023/20531 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3456 E., 2023/4058 K.

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/217 E., 2023/758 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 23.11.2022 tarihli kararı ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, kapsama alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle İlk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacının hizmet süresi, iddia edilen ücret, çalışma şekli ve talep edilen alacaklar dikkate alındığında; davacı bakımından reddedilen ve temyize konu edilen alacak toplamı ile davalı bakımından kabul edilen ve temyize konu edilen alacak toplamı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5191, Karar No: 2021/2736, Tarih: 16.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/5191 E.  ,  2021/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 19/02/2020

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/02/2020 tarihli ve 2020/466 soruşturma, 2020/188 esas, 2020/10 sayılı seri muhakeme usulüne talepnamenin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesinin şüphelinin daha lehine olduğu gerekçesi ile iadesine dair Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2020 tarihli ve 2020/78 esas, 2020/257 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/2. maddesinde yer alan, “Cumhuriyet savcısı veya kolluk görevlileri, şüpheliyi, seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirir.” şeklindeki, aynı maddenin 3. fıkrasında yer alan, “Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi halinde bu usul uygulanır.” şeklindeki, aynı maddenin 9. fıkrasında yer alan, “Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği ve eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu kanaatine varırsa talepte belirtilen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar; aksi takdirde talebi reddeder ve soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla dosyayı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderir. Mazaretsiz olarak mahkemeye gelmeyen şüpheli, bu usulden vazgeçmiş sayılır.” şeklindeki, anılan maddenin 14. fıkrasında yer alan, "Dokuzuncu fıkra kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir.” şeklindeki, keza Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 8. maddesindeki ''Cumhuriyet savcısı seri muhakeme usulüne tabi bir suçun işlendiği izlenimi veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Soruşturma konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması Cumhuriyet savcısının maddi gerçeği araştırma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz'' ve anılan Yönetmeliğin 14. maddesindeki "Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar." ve aynı Yönetmeliğin 13/4. maddesindeki "Mahkemece, isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olmadığı veya Kanunun 250. maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen şartların gerçekleşmediği kanaatine varılması hâllerinde talep reddedilir. Bu durumda, dosya Cumhuriyet başsavcılığına gönderilir ve soruşturma genel hükümlere göre sonuçlandırılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Her ne kadar Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2020 tarihli kararı “…Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcıilığının 19/02/2020 tarih ve 2020/10 numaralı Talepnamesinin mahkememizce yapılan incelemesinde her ne kadar sanık hakkında belirlenen hapis cezasının CMK'nın 231/5. maddesi gereğince Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararı verilmesi talep edilmiş ise de; CMK'nın 250/1. maddesi gereğince sanık hakkında öncelikle CMK'nın 171/2. maddesine göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesinin şüphelinin daha lehine olduğu, ancak sabıka kaydı bulunmayan şüpheli hakkında CMK'nın 171/2. maddesi uygulanmadan ve uygulanmama sebebi somut gerekçelerle belirtilmeden talepname düzenlenmiş olduğundan belirtilen eksikliğin giderilmesi ve şüpheli hakkında öncelikle CMK'nın 171/2. maddesinin uygulanması gerekliliği nedeniyle Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/10 numaralı talepnamesinin TAVŞANLI CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞINA İADESİNE," ile talepnamenin iadesine karar verilmiş ise de;

Somut olayda, Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/02/2020 tarihli ve 2020/466 soruşturma sayılı seri muhakeme bilgilendirme tutanağı ile seri muhakeme teklif ve kabul tutanaklarının usulüne ve mevzuat hükümleri kapsamında hukuka uygun olduğu, şüpheli tarafından işlendiği iddia edilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun seri muhakeme usulü kapsamında olması ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden talepname düzenlenmesinin iade sebepleri arasında sayılmaması nedenleri ile anılan Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2020 tarihli 2020/10 nolu talepnamede belirtilen yaptırım doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, talepnamenin iadesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 27/08/2020 gün ve 94660652-105-43-5098-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2020 tarih ve 2020/78087 sayılı ihbarnamesiyle mevcut evrak tevdi kılınmakla;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 27/08/2020 gün ve 94660652-105-43-5098-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2020 tarih ve 2020/78087 sayılı ihbarnamesiyle mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işleyen şüpheli hakkında CMK'nın 250. maddesinde düzenlenen seri yargılama usulü uygulanmış, Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen talepnamede şüphelinin 7 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi istenilmiş, mahkemece ‘’her ne kadar sanık hakkında belirlenen hapis cezasının CMK'nın 231/5. maddesi gereğince Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararı verilmesi talep edilmiş ise de; CMK'nın 250/1. maddesi gereğince sanık hakkında öncelikle CMK'nın 171/2. maddesine göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesinin şüphelinin daha lehine olduğu, ancak sabıka kaydı bulunmayan şüpheli hakkında CMK'nın 171/2. maddesi uygulanmadan ve uygulanmama sebebi somut gerekçelerle belirtilmeden talepname düzenlenmiş olduğundan belirtilen eksikliğin giderilmesi ve şüpheli hakkında öncelikle CMK'nın 171/2. maddesinin uygulanması gerekliliği‘’ nedeniyle talepname iade edilmiş olup, Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/02/2020 tarihli ve 2020/466 soruşturma sayılı seri muhakeme bilgilendirme tutanağı ile seri muhakeme teklif ve kabul tutanaklarının usulüne ve mevzuat hükümleri kapsamında hukuka uygun olduğu, şüpheli tarafından işlendiği iddia edilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun seri muhakeme usulü kapsamında olması ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden talepname düzenlenmesinin iade sebepleri arasında sayılmamasının yanı sıra mahkemece düzenlenen seri muhakeme inceleme tutanağında, müdafii huzurunda beyanı alınan şüphelinin kamu davasının açılmasının ertelenmesini istemediğini beyan etmesi, CMK’nın 171. maddesinde düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının savcının takdirinde olması nedenleri ile Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2020 tarihli 2020/10 nolu talepnamede belirtilen yaptırım doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, talepnamenin iadesine karar verilmesi isabetsiz görüldüğünden,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2020 tarihli ve 2020/78 Esas 2020/257 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin kabulü ile, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14835, Karar No: 2020/2249, Tarih: 10.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14835 E.  ,  2020/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10577, Karar No: 2009/12276, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10577 E.  ,  2009/12276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Birinci ve ikinci ürün taze fasulye ve buğday ürünleri ile kayısı ürününün 2009 yılı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19513, Karar No: 2018/4772, Tarih: 03.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/19513 E.  ,  2018/4772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tic. Mah. Sıf. )

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında ihale sonucu ilaç alımına ilişkin sözleşme imzalandığını, bu sözleşme gereğince davacının ilaçları ve buna ilişkin faturaları davalı kuruma göndermesine rağmen ilaç bedellerinin ödenmediğini, ihtarname keşide ettikten sonra fatura bedelinin bir kısmının ödendiğini ileri sürerek bakiye 370.709,69 TL’nin her bir fatura bedeli için ayrı ayrı fatura tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya yapılan ödemeler düşüldükten sonra bakiye borçlarının 311.807,56 TL olduğunu, fazlaya ilişkin talebi kabul etmediklerini, davalı tacir olmadığından ticari faiz talep edilemeyeceğini, ayrıca faiz başlangıcının ihtarnamenin tebliğ edildiği tarih olması gerektiğini belirterek davanın reddine, aksi kanaatte olunması halinde ödenmiş faturalar nedeniyle davanın kısmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, yargılama sırasında alacağın davalı tarafından ödendiği, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça keşide edilen ihtarnamede ödeme süresi açıkça bildirilmiş olduğundan ihtarnamenin tebliğinden itibaren alacağa avans faizi uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın konusuz kaldığı şeklinde karar verilmiştir. Davalı vekili son celsede 311.807,56 TL borçları olduğunu ve bu miktarın ödendiğini belirtmiştir. Ancak mahkemece 370.709,69 TL üzerinden temerrüt tarihinden itibaren faiz uygulanmasına şeklinde hüküm kurulmuştur. Mahkemece öncelikle davacıya davalı tarafından ne kadar ödeme yapıldığının tespiti gerekir ise de davacı kararı temyiz etmemekle davalı tarafından yapılan ödeme ile borcun ödenmiş olduğunu kabul etmiş sayılır. Bu durumda mahkemece davalının temerrüde düştüğü tarihten borcun ödendiği tarihe kadar yapılan 311.807,56 TL üzerinden ödeme miktarı üzerinden temerrüt faizi yürütülmesi şeklinde karar verilmesi gerekir.

Kabule göre de davalı olarak Adnan ... Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğü yazılması gerekirken tashihle Adnan ... Üniversitesi Rektörlüğü yazılması da doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13040, Karar No: 2013/19627, Tarih: 19.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13040 E.  ,  2013/19627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının hak etmiş olduğu fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalı işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek, söz konusu alacakların hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davacının çalışma şekline göre fazla çalışması bulunmadığını,istisnai durumlarda fazla çalışma yapması halinde karşılığının kendisine ödendiğini,ayrıca taraflar arasında imzalanan sözleşme gereği fazla çalışma ve genet tatil ücretlerinin işçilik ücretine dahil olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık,davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda, davaya konu alacakların hesabı bakımından davacının işveren yanındaki çalışma süresi iki kısma ayrılarak, ilk kısımda

tanık anlatımlarına göre ikinci kısımda ise işverence sunulmuş giriş-çıkış kayıtlarına göre belirlenen çalışma saatlerinden hareketle fazla çalışma alacağının hesap edildiği anlaşılmaktadır.

Öncelikle davacı temyizi bakımından hesap yöntemi irdelendiğinde; işverence sunulan giriş-çıkış kayıtlarının kart basma suretiyle mi yoksa haricen bilgisayara kayıtla mı oluşturulduğu anlaşılamamaktadır.Ayarıca bu belgelerde davacı imzası da yer almamaktadır.Yine bu kayıtlarda gösterilen çalışma saatleri kendi içerisinde uyumlu olmadığı gibi dönem dönem giriş ve çıkış saatlerinin birbirine çok yakın olduğu bu tür bir mesai düzeninin çalışma hayatında uygulanmasının mümkün olamayacağı değerlendirilmiştir. Keza taraf tanıklarının anlatımları ve davacının yaptığı iş de nazara alındığında davacının mesaisinin önemli bir kısmının dış çekim çalışmalarında geçtiği anlaşılmaktadır. Tüm bu tespitler karşısında işverence dosyaya sunulan giriş-çıkış kayıtları çalışma düzeni hakkında sağlıklı bilgi vermemekle bu kayıtlara göre fazla çalışma ücreti hesabı yapılması mümkün değildir.