muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2303, Karar No: 2015/15380, Tarih: 14.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2303 E.  ,  2015/15380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 4 - 2012/303838

Mahkemesi : Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/10/2012

Numarası : 2011/552-2012/631

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, şantaj, hakaret

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, şantaj ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanığın, katılanın müdürlüğünü yaptığı bankada veznedar olarak çalışırken işten çıkarıldığı, sonrasında başka bankalara iş başvurusu yaparak katılanı referans gösterdiği, başka bankalarda da işe giremeyince katılanın referans olmadığını ve kendisinin işten çıkarılmasında sorumlu olduğunu düşünerek, internet ortamında katılanın mail adresine farklı tarihlerde birden çok kez mesajlar göndererek katılana "o...çocuğu Y… K, dümbük, şerefsiz vb. " demek suretiyle hakarette bulunduğu olayda, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile sanığın üzerine atılı suçların sabit olduğu anlaşılmakla mahkemece mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine, Mersin 3.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2011/1200 esas sayılı dosyasının iş bu dosyada birleştiğine ilişkin, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Şantaj ve Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, katılanın müdürlüğünü yaptığı bankada veznedar olarak çalışırken işten çıkarıldığı, sonrasında başka bankalara iş başvurusu yaparak katılanı referans gösterdiği, başka bankalarda da işe giremeyince katılanın referans olmadığını ve kendisinin işten çıkarılmasında sorumlu olduğunu düşünerek, farklı tarihlerde katılan ile yaptığı yüz yüze konuşmaları gizlice kayda aldığı, habersiz aldığı kayıtlarda katılanın "yabancı uyruklu kadın bul, alem yapalım" şeklinde sözleri bulunduğu, sanığın bu kayıtlardan katılana bahsederek işe girebilmesi için referans olmasını istediği, aksi taktirde katılanın sözlerini içeren ses kayıtlarını, katılanın müdürlüğünü yaptığı bankanın bölge müdürlüğüne göndereceğini söyleyip şantajda bulunduğu, sanığın bu eylemini birden çok kez gerçekleştirdiği iddiasına konu olayda,

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanun'un 133/2. Maddesinde, 6352 sayılı Kanunun 80. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 133/3. maddesinin, “Yukarıdaki fıkralarda yazılı fiillerden biri işlenerek elde edildiği bilinen bilgilerden yarar sağlayan veya bunları başkalarına veren veya diğer kişilerin bilgi edinmelerini temin eden kişi...cezalandırılır.” hükmü, anılan maddenin gerekçesinde yer alan, “Maddenin üçüncü fıkrasına göre, bir ve ikinci fıkralarda tanımlanan suçların işlenmesi suretiyle elde edildiği bilinen veya böylece elde edildiği kabul edilebilecek olan bilgilerden yarar sağlanması veya bunları başkalarına verilmesi veya bunlardan diğer kişilerin bilgi edinmelerini temin etmek, suç olarak tanımlanmıştır...” açıklamalarıyla birlikte göz önüne alındığında, TCK'nın 133. maddesinin 1. fıkrasındaki suçun failinin aleni olmayan konuşmanın tarafı olmayan herhangi bir kişi olabileceği, 2. fıkradaki suçun failinin ise aleni olmayan söyleşiye katılan kişilerden birisi olabileceğinden, sanığın konuşmanın tarafı olması ve konuşmanın katılan ile sanık arasında yapılmış olması halinde, bu konuşma kaydı, TCK'nın 133/1. maddesindeki suç işlenerek elde edilen bilgi niteliğinde kabul edilemeyeceği,

Bu bilgiler ışığında,

Bu bilgiler ışığında,

1-Sanığın, katılanla yaptığı yüzyüze konuşmaları kaydetme eyleminin TCK’nın 133/1.maddesindeki suçu değil, aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği; taraf beyanlarından ve dosya kapsamından, sanık ve katılan arasındaki konuşma içeriğinin aleni olmayan ortamda katılanın başkalarının duymasını ve bilmesini istemeyeceği zannıyla hareket ederek kendi özel yaşamına ait "yabancı uyruklu kadın bul, alem yapalım" şeklindeki beyanların özel hayatın gizliği kapsamında değerlendirilebileceği dikkate alındığında, sanığın, katılanın özel hayatına ait konuşmalarını kaydetmesi eyleminin TCK’nın 134/1-2.cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, suçun vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın farklı tarihlerde sanığa yönelik şantaj eyleminde bulunduğu ve sanık hakkında şantaj suçundan da, TCK’nın 43.maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanık hakkında şantaj suçundan TCK’nın 43.maddesinin uygulanmaması

3- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6899, Karar No: 2013/111, Tarih: 07.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/6899 E.  ,  2013/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddelerigereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin kararın yasalara aykırı olduğuna, katılanlar vekillerinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü idaresindeki öğrenci servisi ile 1255. sokak üzerindeki ...market önünden 2 öğrenciyi bindirdikten sonra 1251. sokak istikametine geri manevra yaptığı sırada marketten ekmek alarak evine giden yaya ...'a arkadan çarparak ölümüne neden olduğu olayda tam kusurlu olan sanığın yargılama süreçinde pişmanlık duyduğuna dair dosyaya yansıyan davranışının bulunmaması ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre koşulları oluşmadığı halde sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3325, Karar No: 2011/6876, Tarih: 07.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/3325 E.  ,  2011/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.12.2008 tarih ve 2008/39-2008/498 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.11.2010 gün ve 2009/5572-2010/11750 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 200 paya bölünmüş davalı şirkette müvekkilinin 66 pay sahibi olduğunu, ortaklar kurulu kararı ile sermayenin 305.000.00 YTL’ye yükseltildiğini, artışın bir kısmının dağıtılmayan kar ve sermaye düzeltilmesi olumlu farkı ile karşılandığını, artan kısmın davalılarca taahhüt edildiğini, 12.200 payın 469 adet payına sahip olduğunu, pay oranının %33’ten %3.84’e düştüğünü, sermaye artırımı yapılırken müvekkilinin hile ve desiselerle dolandırıldığını, sermaye artırımında öz kaynakların ve fonların sermaye artırımında ve dağılımında hesaba katılmadığını, bedelsiz olarak 2201 adet pay alması gerektiğini ileri sürerek, irade fesadı nedeniyle sermaye artırımı kararının iptaline, bedelsiz olarak verilmesi gereken 2201 adet şirket payının diğer davalılardan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11819, Karar No: 2021/18244, Tarih: 02.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/11819 E.  ,  2021/18244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/4, 31/3. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının 10/05/2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz itirazlarına gelince;

1-UYAP sisteminde yapılan sorgulamaya göre suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde,...M Tipi Kapalı Cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun duruşmalarda hazır bulunmaktan bağışık tutulmayı isteyip istemediği sorulmadan yokluğunda yargılamaya devam olunarak mahkumiyetine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuğa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9913, Karar No: 2012/18760, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9913 E.  ,  2012/18760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava,19.04.2008 tarihli talebine göre davacıya maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Dosya kapsamından S.S Yüksek Sağlık Kurulunun19.08.2009 tarihli raporunda davacının 2/3 oranında çalışma güçü kaybına uğramadığından malül sayılmayacağına karar verildiği,SGKB ... Sağlık İşleri Daire Başkanlığınca davacı sigortalının 2/3 oranında çalışma güçü kaybınına uğramadığı için mulül sayılma isteğinin reddine karar verildiği,ATK Konya Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 31.03.2010 tarihli raporda sigortalının 2/3 oranında çalışma güçü kaybına uğradığının belertildiği ve mahkemece bu rapora itibar edilerek 08.04.2010 tarih 2008/258 esas-2010/162 karar sayılı kararın verildiği, dairemizin 14.06.2010 tarih 2010/6000-6729 Esas-Karar sayılı kararı ile verilen hükmün sigortalının maluliyet durumuna ilişkin çelişkinin öncelikle ATK ilgili ihtisas dairesinden ve giderek ATK Genel Kurulundan rapor alınıp giderilmesi nedeniyle bozulduğu,Mahkemece Bozma ilamına uyulduktan sonra ATK 3 Adli Tıp İhtisas Kurulundan yeniden rapor alınmış bu yerce düzenlenen 26.08 2011 tarihli raporda davacının %100 oranında meslekte kazanma güçü kaybına uğradığının belirtildiği, ATK 3 Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu ile S.S.Yüksek Sağlık Kurulu raporu arasındaki çelişkinin giderilmeden karar verildiği anlaşılmıştır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme öncelikle Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesince ve giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü ve 1976/6-4 sayılı kararı da bu yöndedir.

Somut olayda yukarıda özetlenen ve davacının meslekte kazanma güçü kayıp oranına ilişkin farklı değerler belirten raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan yeni bir rapor alınarak neticesine göre karar verilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11038, Karar No: 2021/13999, Tarih: 29.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/11038 E.  ,  2021/13999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Trafik kazasından kaynaklı tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada Ankara 1. Asliye Ticaret ve Seydişehir 1. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, trafik kazasından kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce, HMK'nın 16. maddesi gereğince zarar gören davacının ikametgahının bulunduğu yer itibari ile ve haksız fiilin gerçekleştiği yer itibariyle davada Konya İli Seydişehir Mahkemelerinin yetkili olduğu, davalının muamele merkezi itibariyle de davada İstanbul Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğu, davaya konu sigorta poliçesine aracılık eden şirketin adresinin Konya olduğu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/17-1092 Esas, 2018/463 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununda davalı ... şirketinin bölge müdürlüğünün yetkili olduğuna dair bir düzenleme bulunmadığı, kanunda bulunmayan bir düzenlemeyi yorum yoluyla genişletilip sigorta şirketlerinin bölge müdürlüklerinin bulunduğu yerin eldeki davada yetkili mahkeme olarak kabul edilmeyeceği, davacının yetkili olmayan Ankara Ticaret Mahkemelerinde davayı açtığı ve davalı vekilinin süresi içerisinde yetki itirazı bulunduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Seydişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla), davalı tarafça süresi içinde cevap dilekçesi nde yetkili mahkemenin "İstanbul ve Konya" mahkemeleri olduğu şeklinde birden fazla mahkeme gösterildiği ve kanunun amir hükmü gereği davalının yetkili mahkemelerden hangisini seçtiğini belirtmediği, bu durumda davalının usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğunun kabul edilemeyeceği, kaldı ki davalı tarafça Seydişehir Mahkemelerinden de bahsedilmediği, usulüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı durumlarda ise davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

6100 sayılı HMK'nın 19. maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir ve yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usûlüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir hükmü karşısında her ne kadar davalı taraf süresi içinde cevap dilekçesi sunmuş olsa da, cevap dilekçesinde, yetkili mahkemelerin “İstanbul ve Konya '' mahkemeleri olması gerektiğinin belirtildiği, bu şekilde birden fazla mahkemenin yetkili mahkeme olarak gösterildiği; bu durumda davalının usûlüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğunun kabul edilemeyeceği, usûlüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı durumlarda ise davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, uyuşmazlığın çözümünde Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.