muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22794, Karar No: 2013/9408, Tarih: 09.05.2013

Sosyal güvenlik hukukunun ilgi alanı kamusal olup, otoritesi kamu düzenini ilgilendirmektedir. Bu nedenle sosyal güvenlik hukuku ile ilgili yasalar yürürlüğe girdiği tarihten itibaren derhal hukuksal sonuçlarının doğurur.

Öte yandan, 5510 sayılı Kanun öncesi mevzuata bakıldığında, 506 sayılı Kanunun 121. maddesinde yersiz ödemelerin kayıtsız şartsız iadesinin öngörüldüğü, yersiz ödeme halinde iade yükümünün kapsamının farklı hukuki durumlara özgü olarak değişiklik göstermediği görülmektedir.

5510 sayılı Kanun ise 96. maddesiyle 506 sayılı Kanunda yer almayan ... bir düzenleme getirmiş; sebepsiz zenginleşmenin sigortalı veya hak sahibinin kasıtlı veya kusurlu davranışı ile Kurumun hatalı işleminden kaynaklanması hallerine bağlı olarak istirdadı mümkün ödeme miktarlarının belirlenmesini ayrı ayrı esaslara bağlamıştır.

Dolayısıyla, 5510 sayılı Kanun ile ödeme yükümünün kapsamı, sigortalının kasıt veya kusuruna veya Kurumun hatalı işlemine göre farklılaştırılarak kayıtsız şartsız iade öngören 121. madde hükmüne göre lehe bir düzenleme getirilmiştir.

Hal böyle olunca, sosyal güvenlik hukukunun yukarıda açıklanan niteliği karşısında sigortalı lehine düzenleme getiren 5510 sayılı Kanunun anılan hükmünün devam etmekte olan uyuşmazlıklarda uygulanması gerekmektedir.

Ayrıca, 5510 sayılı Kanunun geçici maddelerinde yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kuralda yer almamaktadır.

5510 sayılı Kanunun geçici maddelerinde önceki hükümlerden hangilerinin uygulanamayacağı belirtilmek suretiyle uygulama düzenlenmiş olup, yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğine işaret eden herhangi bir kuralda bulunmadığından, Kanunun 96. maddesinin sigortalı yararına getirdiği bu ... düzenlemenin Kurumun yersiz ödemeden kaynaklanan alacaklarına ilişkin süregelen uyuşmazlıklara uygulanması gerektiğinde duraksama bulunmamaktadır.

Yapılan açıklamalar ışığında sonuç itibariyle; kamusal niteliği gereği sosyal güvenlik hukuku ile ilgili yasaların yürürlüğe girdiği andan itibaren derhal hukuksal sonuçlarını doğurması; 5510 sayılı Kanun ile ödeme yükümünün kapsamının sigortalının kasıt veya kusuruna veya Kurumun hatalı işlemine göre farklılaştırılarak, kayıtsız şartsız iade öngören 121.madde hükmüne göre daha lehe bir düzenleme getirilmesi ve 5510 sayılı Kanunun geçici maddelerinde yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kuralında yer almaması karşısında yersiz ödemelerin iadesi talebine ilişkin devam etmekte olan uyuşmazlıkların çözümünde, 5510 sayılı Kanunun 96.maddesinin değerlendirilmesi ve uygulanması gerekmektedir.

Diğer taraftan uyuşmazlığın çözümünde 818 sayılı Borçlar Kanununun 63.madde hükmünün uygulama yeri olup olmadığı hususunun da açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Diğer taraftan uyuşmazlığın çözümünde 818 sayılı Borçlar Kanununun 63.madde hükmünün uygulama yeri olup olmadığı hususunun da açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

818 sayılı Borçlar Kanunun, geri verilmesi gereken tutarın belirlenmesinde genel hüküm niteliğinde bulunan 63.madde uyarınca; iyiniyetli zenginleşen, sebepsiz zenginleşme konusunun kendisinden istendiği tarihten önce elinden çıktığını iddia ve ispat ettiği miktar oranında ret ve geri vermekle yükümlü olmayacaktır. Buna karşın; zenginleşenin zenginleşme anında veya sonrasında mal varlığındaki artışın geçerli bir hukuki sebebe dayanmadığını biliyor veya bilmesi gerekiyor olması halinde kötü niyetli sayılacağında da kuşku bulunmamaktadır.

5510 sayılı Kanunun 96.maddesiyle, sebepsiz zenginleşmede geri verme konusunda genel hüküm niteliğindeki Borçlar Kanununun 63.maddesine nazaran özel bir düzenleme getirilmiştir. Şu duruma göre, aynı konu hakkında bir tarafta genel kanunda kabul edilen yasa kuralı, bir tarafta da özel bir yasal düzenleme ortaya çıkmaktadır.

Bu nedenle sorunun normlar hiyerarşisi kurallarına göre çözümlenmesi gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

“Yasaların çatışması” olarak da adlandırılan bu gibi durumlarda; sonraki norm, öncekinin yerini alır (Lex Pesterior deraget priori); özel kanun, genel kanundan önce gelir, (Le Specialis Per generalem non deregatur); açık anlamlı norm, kapalı anlamlı normdan önce gelir, biçiminde kabul edilen ... ilkelerden yararlanılarak sonuca ulaşılmaktadır.

Belirtilen ilkeler doğrultusunda yapılan değerlendirmede ise; 5510 sayılı Kanunun 818 sayılı Borçlar Kanununa göre özel nitelikte olduğu; bu kapsamda 5510 sayılı Kanunun 96.maddesi hükmünün sebepsiz zenginleşme nedeniyle yersiz ödemelerin Kuruma iadesi konusunda özel nitelikte düzenleme içerdiği açıktır.

Bu durumda özel kanun niteliğindeki 5510 sayılı Kanunun, yine özel düzenleme içeren 96.maddesi hükmü, genel nitelikteki 818 sayılı Borçlar Kanunun 63.maddesi hükmüne nazaran uygulama önceliğine sahiptir.

Somut olayda, davacı Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.03.2003 tarih 2002/1225 E, 2003/172 K. sayılı ilamıyla boşanmıştır. Boşanma kararı 04.03.2003 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacıya ölen eşi Vedat Yol nedeni ile 28.03.2003 tarihli tahsis talebine istinaden dul aylığı bağlanmıştır. 22.04.2010 tarihli kontrol memuru raporunda yer alan, "boşandığı eşi ... ile fiilen birlikte yaşadığı " yönündeki tespit üzerine dul aylığının kesildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacı Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.03.2003 tarih 2002/1225 E, 2003/172 K. sayılı ilamıyla boşanmıştır. Boşanma kararı 04.03.2003 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacıya ölen eşi Vedat Yol nedeni ile 28.03.2003 tarihli tahsis talebine istinaden dul aylığı bağlanmıştır. 22.04.2010 tarihli kontrol memuru raporunda yer alan, "boşandığı eşi ... ile fiilen birlikte yaşadığı " yönündeki tespit üzerine dul aylığının kesildiği anlaşılmıştır.

Sonradan çıkan yasa,kural olarak yürürlüğünden önceki olaylara ve ilişkilere uygulanmaz ise de, yukarıda yapılan tüm açıklamaların ışığı altında, yasanın yürürlüğünden sonra da devam eden fiili durumlarda ve uyuşmazlıklarda da ... yasanın uygulanması gerektiği açıktır. Kişi yasadan önce boşanmış olup, birlikteliği yasadan önce de var olup, bu birliktelik yasadan sonra da devam ediyorsa, bu durumda ... yasanın ugulanamayacağından bahsetmek mümkün değildir. O halde, yerel mahkemenin yukarıda yapılan açıklamaların ışığında, özel kanun niteliğindeki 5510 sayılı Kanunun 96.maddesinin değerlendirilmesi suretiyle karar vermesi gerekmektedir. Ayrıca, 5510 sayılı Kanunun 96/1-b bendinin son cümlesi uyarınca ilgililerin Kurumdan alacakları yoksa yersiz ödemelerin genel hükümlere göre geri alınması gerektiğine ilişkin yasal düzenlemede göz ardı edilmemelidir. (Yargıtay HGK. 2011/10-476 E., 2011/584 K)

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56.maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemi olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere Anayasanın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin ... Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm deliller toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak, muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/ Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azaların tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen araştırmalar yapılarak davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşayıp yaşamadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucun davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3560, Karar No: 2022/5756, Tarih: 12.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3560 E.  ,  2022/5756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.09.2020 tarih ve 2017/535 E. - 2020/533 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirket tarafından 41018641 no ile nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalanan ... Kağıt Ambalaj A.Ş'ye ait birincil yüzen vals emtiasının İstanbul'dan Zonguldak'a nakliye işleminin davalı ...'a ait araç ile gerçekleştirildiğini, araç sürücüsünün ... olduğunu, aracın antrepodan çıkmasından yaklaşık 2,5 km sonra emtianın kasa içerisinden yola düştüğünü, bu konuda tespit tutanağı düzenlendiğini, kazanın davalı sürücünün kusurundan kaynaklandığını, sigortalıya 167.897,78 TL ödeme yapıldığını ve bu konuda temlikname alındığını belirterek bu miktarın 27/03/2012 işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; açılan davanın dayanaksız olduğunu, aracın hareket ettikten yaklaşık 2,5 km sonra emtianın aracın yan kasasını kırmak suretiyle düştüğünü ve hasar gördüğünü, kendisinin kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Kılıç cevap vermemiştir.

Davalı ...; açılan davanın dayanaksız olduğunu, aracın hareket ettikten yaklaşık 2,5 km sonra emtianın aracın yan kasasını kırmak suretiyle düştüğünü ve hasar gördüğünü, kendisinin kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Kılıç cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonrasında, tüm dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ile dava dışı emtia sahibi şirket arasında 19/04/2011 tarihinde nakliyat emtia sigorta poliçesi düzenlendiği, kazanın ise 18/04/2011 tarihinde meydana geldiği, davalılardan ...'un emtiayı nakleden araçların maliki olup diğer davalının ise sürücü olduğu, kazanın meydana geldiği tarih ve saatte havanın bulutlu, zeminin ıslak olduğu, aracın... Caddesini takiben... İstikabetine seyir halinde iken ... döner kavsağına geldiğinde araç üzerinde bulunan yükün dorsenin kapaklarını kırarak yere düşmesi sonucu meydana geldiği, araç sürücüsünün aracın hızını, aracın teknik özelliklerini, yük durumuna ve virajı emniyetle alabileceği viraj şartına uygun seviyeye düşürmemiş olması sebebiyle kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, bozma sonrası aldırılan bilirkişi ek raporunda bozma ilamında belirtilen hususlarla ilgili görüş belirtildiği, taşıyıcının yüklemeden mütevellit kusuru yükün sahibine bildirmek ve buna ilişkin tedbirleri almak ve aldırmakla sorumlu olduğu, ancak dosya kapsamında davalı taşıyıcının yüklemede görülen bir hatayı belirtir itirazi kaydın olmadığı, davalının hasarın kendi kusurundan kaynaklanmadığını CMR 17/4. maddesinde belirtilen özel risklerden doğduğunu veya önlemesine olanak bulunmayan durumlardan ileri geldiğini ispatlaması gerektiği, buna dair bir belgenin bulunmadığı, yine araca yüklenen malın aracın yola çıktıktan 2,5 km sonra aracın kasasından kayarak yola düştüğü, araç sürücüsünün viraja girdiği sırada taşıdığı yükün niteliğini ve büyüklüğünü de göz önüne alarak ona göre ayarlama yapması gerektiği, kazanın araç sürücüsünün dikkatsizliği sonucunda meydana geldiğinin açık olduğu, trafik kazası sonrası aldırılan ekspertiz raporunda emtianın hali hazır değerinden bahsedilmediğinden hasardan doğan tazminatın hesabının yapılamadığı, dava dışı şirketin uğradığı zararın emtianın eski haline getirilmesi için harcanan para kadar olacağı, emtianın hasardan sonraki değerinin ise emtianın hasardan önceki halinde getirilmesi için harcanan paranın düşüldükten sonraki değeri kadar olacağı, bu nedenle zorunlu masrafın 157.864,27 TL olduğu, dava tarihinden önce davalıların temerrüde düşürüldüğüne yönelik dosyada bir delil bulunmadığından bu alacağa dava tarihinden itibaren avans faizi işletililebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 157.864,27 TL’nin dava tarihi olan 10/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8.087,71 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'tan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16929, Karar No: 2011/14152, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16929 E.  ,  2011/14152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.3.1986- 31.5.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.03.1986 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme istemin kısmen kabulü ile davacının 01,03,1986-31.05.2011 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalı olduğunun tespitine karar vermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının Kurum tarafından 01.03.1986 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olarak re”sen tescilinin yapıldığı, prim ödemesinin bulunmadığı, 08.12.1986 tarihinde Kuruma verdiği dilekçe ile prim ödeme gücü bulunmadığını belirterek kaydının sona erdirilmesini istediği, Kurumca davacının tarım ... sigortalılığının başlangıç tarihi olan 01.03.1986 tarihi itibariyle tümüyle sona erdirildiği, ziraat odası kaydının 20.04.1993 tarihinden başlayarak devam ettiği, 2008 yılında kadastrodan tescil edilmiş adına kayıtlı zirai arazilerinin bulunduğu, kooperatif ve diğer kayıtlarının mevcut olmadığı, anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda dava konusu olan 01.03.1986-31.05.2011 tarihleri arasındaki sürede davacının 2926 sayılı Yasa'nın 10. Maddesinin de belirtilen ve Tarım ... sigortalılığının yasal karinesi sayılan kayıtlarının bulunmaması, dikkate alındığında, davacının isteminin tümüyle kabulünün mümkün bulunmadığı ancak giriş bildirgesinin düzenlendiği tarih itibari ile tarımsal faaliyetinin Kurumca kabul edilmiş olması nedeni ile 01.03.1986-31.12.1986 tarihleri arasındaki sürede 2926 sayılı Yasa sigortalısı sayılması gerektiği ortadadır. Davacının ziraat odası kaydının 20.04.1993 tarihinde başlaması adına kayıtlı taşınmazların ise 2008 yılında kadastrodan tescil edilmiş olması nedeni ile terk dilekçesi ve tarımsal faaliyeti ısbatlayan 2926 sayılı yasanın 10 maddesinde sayılan kayıt ve belgelerin bulunmaması nedeni ile tarımsal faaliyeti 31.12.1986 tarihinde sona eren davacının sigortalılığının yeniden başlatılması için prim ödemesi yada Kuruma başvurusu bulunmaması ve 20.04.1993 tarihinde başlayan ziraat odası kaydının sigortalılığı başlatamayacağına göre 01,01,1987-31.05.2011 tarihleri arasındaki süre yönünden davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3547, Karar No: 2022/13572, Tarih: 06.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3547 E.  ,  2022/13572 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 56/4-5 delaletiyle 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 820,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 4.080,00 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine dair MALATYA 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2021 tarihli ve 2021/423 esas, 2021/621 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.02.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2022 tarihli ve KYB. 2022-28923 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14/10/2019 tarihli ve 2019/14896 esas, 2019/12212 karar sayılı ilamında "Suça sürüklenen çocuk müdafinin, vekaletnameli avukat olmayıp zorunlu müdafi olarak atanması karşısında, suça sürüklenen çocuğa vekalet ücreti takdir edilmemesinde isabetsizlik bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,..." şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, katılan ..ile vekili Avukat ..arasında kurulmuş bir vekalet ilişkisi bulunmadığı, adı geçenin zorunlu vekillik kapsamında adli yardım görevi ifa ettiği anlaşıldığından, sanık aleyhine vekalet ücreti takdir edilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310.maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Bu olağanüstü kanun yolunun amacı, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

Eylemin subutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konular ile şahsi hakka ilişkin konularda Kanun Yararına Bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse daire kararlarıyla kabul edilmiştir.

Bu itibarla şahsi hak niteliğindeki vekalet ücretine yönelik Kanun Yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden REDDİNE, 06/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.