muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9994, Karar No: 2012/13118, Tarih: 25.06.2012

Mağduru hataya düşürecek, aldatıcı hareketlerin yapılması ve düşülen hata ile aldatıcı hareketler arasında nedensellik bağının da bulunması gerekir. Dolandırıcılık suçunun temel şekli 5237 sayılı TCK.nun 157. maddesinde yer almıştır. Yağma, tehdit ve dolandırıcılık suçları ile ilgili olarak düzenlenen yasa normları ışığında,

Somut olaya gelince;

Taksicilik yapan mağdur ...’in, taksi durağında bulunduğu sırada yanına Ramazan ayı ortalarında iftar saatinde sanık ...’in 2 kişi ile birlikte geldiği kendisine hitaben “yanındaki şahsı göstererek senin oğlun Hasan bu şahsın telefonunu başka bir şahısla gasp etmişler, bu şahıs ta mahkemede senin oğlunun adını da verecek, bu çocuğa bir telefon alıp verelim davasından vazgeçsin” dediği, mağdurunda oğlunun da ceza evinde bulunduğunu, bu şahıs da oğlunun ceza evinde olduğunu söyleyerek oğlun buradan da ceza alırsa dışarı çıkamaz demesinden dolayı, korkusundan “tamam yavrum bu çocuğa bir telefon alayım, davacı olmasın ancak vaktin geç olmasından dolayı da şu an telefonu alamayacağını, ertesi gün alabileceğini” söylemesi üzerine, sanığın belindeki telefonu çıkartarak “amca, oğlunun aldığı telefon şu telefondan bu telefonun yenisinin değeri 180-190 TL civarında, istersen ben bu telefonu bu şahsa vereyim sen bana yarın parasını verirsin veya bana bir telefon alırsın” demesi üzerine, mağdurunda kabul ettiği, mağdurun aradan 2 gün geçtiği halde telefonu vermediği gibi parayı da sanığa vermediği, sanığın bu nedenle cep telefonundan arayarak, kendisinden telefonun parasını istediği, mağdurun “oğlum o geceki telefonun yenisi 180-190 diye söyledin, ben sana 140 TL vereyim dediği, sanığın ise sesini yükselterek benim telefonum yeni idi, 140 TL etmez en az 180-200 TL eder diyerek karşılık olarak bağırdıkları, sanığın telefonu kapattığı, aynı gün akşamı sanığın kardeşi Murat'ın arayarak, “... amca ben Metin'in kardeşi Murat, Metin'in sende telefondan dolayı alacağı varmış, Metin ahlaksız birisidir, bunun parasını ver ev kirasını ödeyecek” dediği, kendisinin de yarın evimden gelsin alsın demesi üzerine, sanık ...’in mağdurun evine geldiği 200 TL parayı aldığı, mağdurun görüş gününde cezaevine giderek, oğlu Hasan’a konuyu anlattı, oğlunun da böyle bir olayın olmadığını söylemesi şeklinde gerçekleşen eylemde; sanığın; olayın başından beri mağdura yönelik gerçekleştirdiği eylem ve söylemlerinin suçun tipiklik unsuruna göre ne şekilde yağma suçunda aranan cebir, tehdit ve/veya şiddet boyutuna ulaştığı, denetime olanak verecek biçimde açıklanıp tartışılmadan, sanığın eyleminin bir bütün halinde dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığının ise karar yerinde değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, ..., ..., ..., ... ve savunmanları, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... savunmanlarının ve sanıklar ... ve ... ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, incelenen hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10656, Karar No: 2019/14426, Tarih: 14.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10656 E.  ,  2019/14426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Ret, onama

Yerel mahkemece sanıklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., ..., ..., ... ve ... (...)’a yönelik gerçekleştirdiği mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezaların miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3,000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık ...’ün temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B)Sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... (...)’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali, müştekiler ..., Yusuf Aslan, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... (...)’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin ve sanık ... hakkında müşteki ...’na yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ...’ün, müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... (...)’ın ikametinden ziynet eşyaları, para ve bunun gibi ev eşyalarının çalınması, müştekiler ... ile ...’nun aracından araç teyplerinin çalınması, sanık ...’ın müşteki ...’nun ikametinden ziynet eşyası, kol saati ve fındık çalması şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış dava zamanaşımı süresinin, suçların tarihi olan 13/10/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/30742, Karar No: 2023/10983, Tarih: 20.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/30742 E.  ,  2023/10983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1152 E., 2022/427 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2021 tarihli ve 2020/292 Esas, 2021/262 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 ... Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/1152 Esas, 2022/427 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.05.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1.Sanığın terör örgütüne müzahir ... Katılım Bankası'nda açtırdığı hesabında mevduat, kredi kartı, bireysel kredi, sigorta, pratik kart, yatırım hesabı ve maaş ödemesi yönetimi kullandığı, FETÖ/PDY Terör Örgütünün sohbet, yemek organizasyonları adı altında gerçekleştirdiği organizasyonlara ilişkin bir çok mail ve mesajlarda sanığın adının da yer aldığı, sanığın bu programları organize ettiği ve aynı zamanda katıldığının da tespit edildiği,

2.Sanığın sosyal medya hesabında terör örgütünü destekler mahiyette paylaşımda bulunan sanığın eylemleri değerlendirildiğinde terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte örgüte yardım etmek suçunu oluşturduğu anlaşılmakla sanığın bu suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu,

3.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/1152 Esas, 2022/427 ... Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2721, Karar No: 2010/3749, Tarih: 01.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2721 E.  ,  2010/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı hazine, kayden davalıya ait dava konusu 276 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içersinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapusunun iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesini değiştiren 5841 Sayılı Yasa gereğince 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3998, Karar No: 2010/4631, Tarih: 20.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/3998 E.  ,  2010/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 07/09/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 28/12/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre dava dilekçesinde ... davacı gösterilerek, yalnızca ...’dan alınmış vekaletname ile vekili tarafından dava açılmış olup kazada yaşamını yitiren küçüğün annesinin davacı olmadığı anlaşıldığından aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece maddi tazminat istemi reddedilmiş, manevi tazminat isteminin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı sürücünün ağır kusuru ile meydana gelen trafik kazasında kızının yaşamını yitirdiğini belirterek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise, kusur ve sorumlulukları olmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, meydana gelen trafik kazasında davalı sürücünün 2/8 oranında kusurlu olduğu, maddi zarar iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle, maddi tazminat istemi reddedilmiş, manevi tazminat isteminin ise bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, trafik kazasının, yerleşim yerinde, tek yönlü yolda, yolun orta noktasında meydana geldiği, fren izi bulunmadığı, çarpmanın etkisi ile yayanın 12,30 metre fırladığı ve yaşamını yitirdiği anlaşılmaktadır. Olayın oluş biçimine göre, davalı sürücü, ceza yargılamasında alınan Adli Tıp Kurumu raporu uyarınca kusurlu bulunarak cezalandırılmıştır. Aynı raporda yayanın yaşı nedeni ile davranış faktörünün de sonuç üzerinde etkisi olduğu belirlenmiştir. Eldeki davada alınan trafik polis memuru bilirkişi raporunda ise davalı sürücü, farklı bir kanıt bulunmadığı halde 2/8 oranında ve ikinci derecede kusurlu bulunmuştur.

Yerel mahkemece, ceza ve hukuk mahkemelerince alınan raporlar arasında çelişki bulunduğu, hukuk mahkemesince alınan rapora davacının itiraz ettiği gözetilmeyerek, hangi gerekçe ile eldeki dosya üzerinden alınan rapora üstünlük tanındığı da tartışılmadan, davalının 2/8 oranında kusurlu olduğu benimsenip yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacı, maddi tazminat isteminin, kızının ölümü nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin olduğunu açıklamıştır.

Destekten yoksun kalma tazminatının yasal dayanağı Borçlar Yasası'nın 45. maddesi olup destek kavramı, gerçekleşmiş veya gerçekleşmesi umulan bir bakım ilişkisini gösterir. Hukuki bir ilişkiyi değil, eylemli bir durumu amaçladığından hısımlık ilişkisine ya da yasanın nafaka hakkındaki düzenlemelerine dayanmaz. Yasa gereğince bir kimseye yardım etmek zorunda bulunan kişi değil, eylemli ve düzenli olarak onun geçiminin bir bölümünü veya tümünü sağlayacak biçimde yardım eden ve olayların olağan akışına göre, eğer ölüm gerçekleşmeseydi az veya çok yakın bir gelecekte de bu yardımı sağlayacak olan kimse destek sayılır. Birinci durumda eylemli destek, ikinci durumda ise varsayımsal (farazi) destek söz konusudur.

Somut olayda davacı yönünden eylemli bir destek olma olgusu söz konusu değildir. Ne var ki ölen çocuk ile davacı babanın yaşları, aynı çevrede yaşamaları ve sosyal olgular gözetildiğinde çocuğun ileride davacıya varsayımsal destek olup olmayacağı olasılığı incelenip değerlendirilmelidir. Ölenin, ölüm gününde eylemli olarak destek olmaması, ileride de destek olmayacağı anlamına gelmez.

Yerel mahkemece, ölenin davacıya destek olacağı benimsenerek, buna göre inceleme yapılıp zarar kapsamı belirlendikten sonra varılacak uygun sonuç çevresinde bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, maddi tazminat isteminin tümden reddedilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

Yerel mahkemece, ölenin davacıya destek olacağı benimsenerek, buna göre inceleme yapılıp zarar kapsamı belirlendikten sonra varılacak uygun sonuç çevresinde bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, maddi tazminat isteminin tümden reddedilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

c) Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın meydana geliş biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat arzulanan manevi tatmin duygusunu gerçekleştirmekten uzak olup azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a, b ve c) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5101, Karar No: 2012/20246, Tarih: 26.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5101 E.  ,  2012/20246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçinin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı gibi, usulsüz verildiğinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararı hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, şikayetçinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/163, Karar No: 2016/12787, Tarih: 02.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/163 E.  ,  2016/12787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Borçlu ....'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Adı geçen borçlu şirket adına icra mahkemesine yapılan başvurunun, borçlu şirket temsilcisi ... tarafından şirket adına verilen .... Noterliğince düzenlenen 13.03.2008 tarih ve 5361 yevmiye numaralı vekaletnameye dayalı olarak vekil ... tarafından vekaleten yapılmış olduğu, ...'in borçlu şirketi temsile yetkisi olmadığı gibi avukat sıfatının da bulunmadığı, anlaşılmakla temyiz itirazlarının REDDİNE;

2- Borçlu ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, çekin keşide tarihinin değiştirildiğini, yapılan bu değişikliğin onaylanmamış olduğunu, bu haliyle çekin kambiyo vasfının ortadan kalkmış olduğunu belirterek ödeme emrinin iptaline istediği, mahkemece, HMK'nun 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, çekin kambiyo vasfına yönelik İİK'nun 170/a-1. maddesi kapsamında şikayet olup, HMK anlamında dava niteliği taşımaz. Şikayette yargılama usulü ise İİK'nun 18. maddesindeki hükümlere tâbidir.

İİK'nun 18. maddesinin 3. fıkrası; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” hükmünü içermektedir.

Bu durumda, borçlu geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olsa dahi, HMK'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ve sonuçta aynı maddenin 5. fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez.

O halde mahkemece, İİK'nun 18/3. maddesine göre, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılıp şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan gerekçe ile HMK'nun 150. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.