muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/237, Karar No: 2020/2078, Tarih: 13.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/237 E.  ,  2020/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R AR

Davacılar, ..., oğlu ... ve eşi müteveffa ... ile birlikte 10.12.2008 tarihinde ... ...'de bulunan ... Alışveriş merkezine gittiklerini ve bu alışveriş merkezinin içinde bulunan lunaparktaki dönme dolaba bindiklerini, dönme dolaptan inmeden önce müteveffa ...'ın, eşi ...'tan dönme dolabın içinde bir fotoğrafını çekmesini istediğini, müvekkil ...'ın da görevliden eşinin fotoğrafını çekmek için zaman ve izin istediğini, görevli tarafından izin verilmesi üzerine eşinin fotoğrafını çektiğini ve fotoğraf çekiminin ardından müteveffa ...'ın dönme dolaptan inmek amacıyla inme platformu üzerine sol ayağını atar atmaz dönme dolabın hareket etmeye başladığını, müteveffa ...'ın inme esnasında dolabın hareket ile platform kenar korkuluklarına takılması sonucu dengesini kaybederek sırt üstü konuma gelerek kucağında çocuğu ... ile kabinden aşağıya sarkmış olmasına rağmen dönme dolabın dönmeye devam ettiğini ve hiçbir görevli tarafından durdurulmadığını, müteveffa ...'ın kabinde asılı vaziyette iken kucağında bulunan çocuğu ...'ı alt kabinde bulunan müşterilere uzattığını ve oğlu ...'nin de kendisi ile asılı kalmasını engellediğini, daha sonra yaklaşık 5-6 metre yükselen müteveffa ...'ın baş aşağıya düşerek ağır bir şekilde yaralandığını ve 14.12.2008 tarihinde vefat ettiğini ileri sürerek (maddi tazminat taleplerini ıslaha artırarak) davacı ... için 118.436,64-TL, ... için 29.942,20TL olmak üzere toplam 148.378,84-TL maddi tazminat ile ... için 30.000,00-TL, ... için 50.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın maddi tazminat talebi yönü ile kabulüne, davacı ... yönünden 118.436,64-TL maddi tazminatın olay tarihi olan 10/12/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı ... yönünden 29.942,20-TL maddi tazminatın olay tarihi olan 10/12/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacıların davasını manevi tazminat istemi yönünden kısmen kabulü ile kısmen reddine, davacı ... yönünden 15.000,00-TL manevi tazminatın 10/12/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... yönünden 25.000,00-TL manevi tazminatın 10/12/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılarca ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... temyiz dilekçesi bakımından;

04.02.2016 tarih, 2015/735 Esas ve 2016/140 Karar sayılı ... 7. Tüketici Mahkemesi ilamı temyiz eden davalı ...’e 18.05.2016 tarihinde tebliğ edilmiş ve temyiz dilekçesini ve temyiz dilekçesine ilişkin temyiz harcı 08.06.2016 tarihinde yatırılmıştır.

3156 sayılı Yasanın 20. maddesiyle değiştirilen HUMK.nun 432/1. maddesi uyarınca yasanın yürürlüğe girdiği 6.4.1985 tarihinden itibaren verilen kararlarda temyiz süresi 15 gündür. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve esas 1989/3, karar 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre diğer davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz dilekçesinin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 9.450,16 TL. kalan harcın davalı ... Üre. A.Ş.'den, 8.968,01 TL kalan harcın davalı ...'ndan alınmasına, peşin alınan 3.128,00 TL harcın davalı ...'e iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/490, Karar No: 2017/8510, Tarih: 11.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/490 E.  ,  2017/8510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 272.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikte olduğu, temyizi olanaklı olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE;

II)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların baştan itibaren fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri olayda, müştekinin iş yerine girerek suçu işledikleri sabit olduğu halde iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan haklarında tayin olunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6937, Karar No: 2023/12843, Tarih: 19.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6937 E.  ,  2023/12843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3646 Esas, 2023/1090 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/838 Esas, 2022/562 Karar

Taraflar arasındaki 4650 ... Kanun'la değişik 2942 ... Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 ... Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Konya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 13229 ada 7 parsel ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafından verilmiş cevap dilekçesine dosya içerisinde rastlanmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal taşınmazın doğru alınmadığını, emsal karşılaştırmasının uygun yapılmadığını, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, tapu kaydındaki yükümlülüklerin bedele yansıtılmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal taşınmazın doğru alınmadığını, emsal karşılaştırmasının uygun yapılmadığını, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, tapu kaydındaki yükümlülüklerin bedele yansıtılmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaza, 2942 ... Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsalin satış değeri alınarak, emsalin ve dava konusu taşınmazın birbirlerine üstünlük oranları tartışılıp zemin bedelinin, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının yayımladığı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Tebliğine göre yapı bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın tapusunun iptaline ve davacı adına tesciline dair verilen kararda İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 ... Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine 2942 ... Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya ise aynı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan bedelin, İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile hükmedilen bedelle aynı miktarda olduğu ve ilk kararda kamulaştırma bedelinin davalılara ödenmesine karar verilerek takyidatların hüküm altına alınan bedele yansıtılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan bedelin, İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile hükmedilen bedelle aynı miktarda olduğu ve ilk kararda kamulaştırma bedelinin davalılara ödenmesine karar verilerek takyidatların hüküm altına alınan bedele yansıtılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 ... Resmî Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1863, Karar No: 2022/6460, Tarih: 29.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1863 E.  ,  2022/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.03.2019 tarih ve 2018/1428 E.- 2019/263 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.11.2020 tarih ve 2020/1274 E- 2020/312 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirkettin %10 payla ortağı olduğunu, şirket ortaklarından... ve...’in şirketle haksız rekabet yapması nedeniyle haksız rekabetin önlenmesi davası açtıklarını ve adı geçen ortakların haksız rekabet yaptıklarının tespit edildiğini, Salih Mene'nin bu nedenle yetkilerinin kaldırıldığını, şirkete verilen zararların şirkete ödenmesi, şirket değerinin tespiti ve haklı sebeple şirketten çıkma davasının halen derdest olduğunu, müvekkilinin genel olarak sermayenin arttırılmasına itirazı bulunmamakla birlikte, sermaye artışı yapılacak ise bu artışın şirketteki kar payının sermayeye eklenmesi suretiyle yapılması gerektiğini, 29/08/2018 tarihli sermaye arttırımına ilişkin ortaklar kurulu kararının derdest olan haklı sebeple şirketten çıkma davası sonucunu etkilemeye matuf, kötü niyetli ve hukuken iptali gereken bir karar olduğunu ileri sürerek 29.08.2018 tarihli, sermaye artırımına ilişkin ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil şirketin 29.08.2018 tarihli genel kurul toplantısında alınmış olan kararların gerek toplantıya davet, gerekse toplantı ve karar nisapları bakımından hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, somut olayda dava konusu genel kurul toplantısında 2 nolu gündem maddesi ile şirket ana sözleşmesinin "sermaye ve pay senetlerinin nevi" başlıklı 6. maddesinin tadili hususunun müzakereye açıldığı, davacının söz alarak görüşünü yazdırıp sermaye artışına karşı olumsuz oy kullanacağını beyan ettiği, bundan sonra oylama yapıldığı, davacı red oyu kullanmakla birlikte oylama yapıldıktan sonra karara muhalif olduğunu tutanağa geçirtmemiş bu yönde beyanda bulunmadığı, davacı tarafça ileri sürülen sebepler (TTK 447. maddesinde düzenlenen butlan kapsamında olmayıp iptal davasına konu olabilecek hususlar olduğundan davacının iptal davası açabilmek için gerekli red oyunu kullanmış olmakla birlikte oylama sonrasında muhalefet şerhini yazdırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, iptali talep edilen 2. nolu kararın sermaye artırımına ilişkin olup, davaya konu genel kurula tüm paydaşların asaleten katıldığı ve 400.000.-TL sermayeli şirkette davacının 40.000.-TL sermaye payı bulunduğunun anlaşıldığı, davacı vekilince davacının önceden hazırladığı muhalefet şerhi dilekçesini ret oyunu kullandığı oylamadan sonra toplantı tutanağına eklendiğini ve usulüne uygun muhalefet şerhi bulunmasına rağmen mahkemece bu dilekçe yok sayılarak davanın reddine karar verildiğini ileri sürdüğü, genel kurul toplantı tutanağında davacının olumsuz oy kullanımından sonra dilekçe verdiği ve tutanağa eklendiği yönünde bir tespit bulunmadığı gibi davacı tarafından tutanak imzalanırken muhalefet şerhinin yazılı olarak sunulduğuna ilişkin imzalanmış bir beyanı da bulunmadığı, davacı genel kurulda olumsuz oy kullandıktan sonra muhalefet şerhi dilekçesini verdiğini dosya kapsamında usulüne uygun deliller ile ispatlayamadığı gibi davacı verdiğini ve muhalefet şerhi dilekçesi olduğunu iddia ettiği, davalı şirkete hitaben düzenlenen sermaye artışına katılmayacağı ve olumsuz oy kullanacağını belirtilen tarihsiz dilekçe genel kurulda yapılan müzakerede davacı tarafından içeriği aynen tekrar edilen ve içeriğinde olumsuz oy kullanılan sermaye artışına karşı muhalefet şerhi anlamına gelecek herhangi bir ibare de bulunmadığı, bu durumda somut olayda genel kurulda yapılan oylamadan sonra muhalefet şerhi veya muhalefet şerhi anlamına gelebilecek bir beyanda bulunulmadığı, yazılı olarak da bildirilmediğinden iptali talep edilen sermaye artışına ilişkin karara karşı usulüne uygun bir muhalefet şerhi bulunması dava şartının mevcut olmadığından ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2810, Karar No: 2010/9719, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2810 E.  ,  2010/9719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıların yakınları olan sigortalının iş kazası sonucu ölümü nedeni ile uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat istemlerinin ise kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

07.04.2008 havale tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere, davacılar zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde sigortalının hiçbir kusurunun olmadığını belirtmişler, giderek davalının tam kusuruna dayanmışlardır. 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu

07.04.2008 havale tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere, davacılar zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde sigortalının hiçbir kusurunun olmadığını belirtmişler, giderek davalının tam kusuruna dayanmışlardır. 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu

durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir. Somut olayda mahkemece, ölen kazalının %60, işverenin %40 oranında kusurlu bulunduğu kusur raporu karara esas alınmıştır. Hal böyle olunca ve özellikle, sigortalı murisin kusursuz olduğu belirtilerek dava açılmış olmasına göre,talep edilen manevi tazminatın tamamına hükmedilemez. Manevi tazminatın sigortalının müterafik kusuru gözetilerek talepten bir miktar indirim yapılmak suretiyle belirlenmesi gerekir.

Mahkemece davacılar yararına talep gibi manevi tazminat takdir edilmesi, ayrıca çocuklara takdir edilen manevi tazminatın emsallere göre fazla takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.