muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/36863, Karar No: 2015/23623, Tarih: 30.11.2015

5538 sayılı Yasa ile İş Kanununun 2 nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, iş kanununun 5 inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin kararları da bu doğrultudadır .

İş Kanununun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 15.5.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5763 sayılı yasanın 1 inci maddesiyle değiştirilmiş ve alt işverenin işyerini bildirim yükümü getirilmiştir. Alt işveren bu bildirimi asıl işverenle aralarında düzenlenmiş olan yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte yapmak durumundadır. Alt işverenlik sözleşmesi ilgili bölge müdürlüğü ile gerektiğinde iş müfettişleri tarafından incelenecek ve kurumca re’sen muvazaa araştırması yapılabilecektir.

Muvazaanın tespiti halinde bu yönde hazırlanan müfettiş raporu ilgililere bildirilir ve ilgililer 30 gün içinde yetkili iş mahkemesine itiraz edebilirler. İş müfettişliği tarafından hazırlanan muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin tespit edildiği rapora ilgililerin süresi içinde itiraz etmemesi ya da mahkemece muvazaalı işlemin varlığına dair hüküm kurulması ve verilen kararın kesinleşmesi halinde, alt işverenliğe dair tescil işlemi iptal edilir. Bu halde alt işveren işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.

Asıl işveren alt işveren ilişkisi ve muvazaa konuları, 5763 sayılı Yasayla İş Kanununda yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan alt işveren yönetmeliğinin ardından farklı bir anlam kazanmıştır. Yönetmelikte “yazılı alt işverenlik sözleşmesi”nden söz edilmiş ve çeşitli tanımlara yer verilmiştir.

Alt işveren yönetmeliğinde;

1) işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

Alt işveren yönetmeliğinde;

1) işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4) kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut çalışma mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri,

İhtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.

Somut olayda, davacı, asıl işveren davalı şirket ile alt işveren A.Ş. ile arasındaki hizmet alımının muvazaalı olduğunu iddia ederek alacak talebinde bulunmuş ve bu talebine dayanak olarak da emsal mahkeme kararlarını sunmuştur. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Ancak alt işveren- asıl işveren arasındaki hizmet alım sözleşmesinin içeriğinin ve ihale edilen işin ne olduğu, davacının fiilen hangi işi yaptığı, fabrikanın asıl işinde çalışıp çalışmadığı, bu çalışmanın süreklilik arz edip etmediği ve işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş öncelikle; davalı ve alt işveren A.Ş. arasındaki hizmet alım sözleşmesi ve teknik şartnameler getirtilerek sözleşme kapsamı tam olarak belirlenmeli, davalı . ile alt işveren nin ticari sicil kayıtları getirtilerek şirketlerin faaliyet alanları tespit edilmeli, davalıya ait üretim aşamasını gösterir işyeri kayıtları getirtilerek davalı şirketin işleyiş ve organizasyon yapısı incelenmelidir. Ayrıca tanıklar yeniden dinlenerek davacının fiilen hangi işleri yaptığı ve bu işleri sürekli olarak yapıp yapmadığı sorulmalı, Bafra ve Tire Mahkemelerine ait, tanık dinlenen ve keşif yapılan dosyalar getirtilerek bilirkişi raporlarındaki tespitler değerlendirilmeli, kesinleşmiş emsal mahkeme kararlarından ayrı düşünülen hususlar açıklanmalı, davacı tanığının “makinalar tek kişiyle üretim yapamıyordu, Deryanın çalışanları dışında BAT'ın da destek elemanı yoktu, bu elemanların hepsi Şirketinin elemanlarıydı, destek elemanları arasında BAT'ın elamanı yoktu, Şirketi tarafından alınan elemanların bir kısmı destek elemanı olarak çalışmaya başlıyordu” şeklindeki beyanları ile özellikle davalı tanıklarının “kadınlar destek elemanı olarak çalışmamakla birlikte fabrikanın temizliğinde çalışırlardı, ben her hafta ihtiyacımız kadar destek elemanını şirketten talep ederdim, gelen elemanlar ihtiyaca göre temizlik ya da destek elemanı olarak dağıtılırdı, bu dağıtım her hafta olurdu, destek elemanlarının görevi fabrikayı temizlemek, ofis temizliği, üretim sahasındaki çöpleri toplamak, makinanın etrafındaki çöpleri toplamak, makinaya en yakın çalıştığı yer sigaraların dizildikten sonra tepsileri makinaya götürüp, makinanın üzerine koymaktan ibarettir, destek elemanının işi makinaya besleme yapmak, yani sigara koymaktı, ezik sigaraları açarlardı, bölgenin temizliğini yaparlardı, bu destek elemanlarının hepsi çalışanlarıydı, kofraları arabalarla taşıyıp makinaya koyarlardı, destek elemanları makinaları çalıştırmazlardı, yasaktı, hiç kadın destek elemanı çalıştığını görmedim, kadın çalışanlar lavobalar ve idari bölümün temizliğinde kullanılıyordu” şeklindeki beyanları da dikkate alınarak kadın ve erkek işçiler yönünden yapılan işin asıl işin parçası olup olmadığı ve süreklilik arz edip etmediği, alt işveren işçilerinin fabrikanın asıl işinde çalıştırılıp çalıştırılmadıkları, iki şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı ve özellikle davacıların çalıştığı fabrika faal ise mahallinde konusunda uzman bilirkişi heyeti marifetiyle keşif yapılarak tanıklar mahallinde dinlenerek davacının asıl iş kapsamında çalışıp çalışmadığı, davalı şirket ile dava dışı Firması arasındaki ihale konusu işin muvazaalı olup olmadığı her türlü tereddütten uzak bir şekilde yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda yöntemince tespit edilerek sonuca gidilmelidir.

Mahkemece yanılgı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

Mahkemece yanılgı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın, BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6936, Karar No: 2019/1305, Tarih: 14.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6936 E.  ,  2019/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İ.İ.K'nin 121. maddesine dayanan ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1-Gerekçeli kararın davalı ...’a doğrudan doğruya Tebligat kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalıya gerekçeli kararın 7201 Sayılı Tebligat Kanununu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik Hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5040, Karar No: 2010/11359, Tarih: 08.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5040 E.  ,  2010/11359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.12.2008 tarih ve 2007/673 - 2008/585 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalının ortağı bulunduğunu, ortaklar arasında uyumsuzluk olduğunu, çoğu ortağın kandırıldıkları iddiasıyla davalı aleyhine dava açtıklarını, amacının gerçekleştirmesinin imkansız bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, müvekkillerinin ortaklık payları ile kar paylarının tespitine, şimdilik 1.000.00 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, anonim şirketlerin fesih sebeplerinin sınırlı olarak sayıldığını, hiçbir nedeninin bulunmadığını, istemlerin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, anonim şirket ortaklarının şirketin feshini talep etme haklarının olmadığı, esasen TTK'nun 434.maddesinde tahdidi olarak sayılan nedenlerden birinin bulunmadığı, ortakların sermaye olarak verdiklerini geri isteyemeyeceği ve şirketin kar payı dağıtmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7801, Karar No: 2024/448, Tarih: 22.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7801 E.  ,  2024/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dairemizin 29.05.2023 tarihli, 2022/15538 Esas ve 2023/3650 Karar sayılı ilamı ile ; "... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/194 Esas, 2022/287 Karar sayılı gerekçeli kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un ( 5271 sayılı Kanun ) 291 ... maddesindeki 15 günlük süre hatalı olarak belirtilerek 7 günlük süreye ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9-554 esas ve 2021/117 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı

Kanun'un 294 üncü maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunmaları gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından hükmü gerekçe bildirmeden süre tutum dilekçesiyle temyiz eden ... ... ve vekiline "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 291 ... maddesinde belirtilen 15 günlük yasal sürede aynı Kanunun 294 üncü maddesi uyarınca "gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması," gerekçesiyle tevdii kararı verildiği, karar uyarınca yapılan ihtaratlı tebligatlara rağmen gerekçeli temyiz dilekçelerinin sunulmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün ; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.04.2021 tarihli ve 2021/943 Esas, 2021/1180 Karar sayılı kararının, Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 31.03.2022 tarihli ve 2021/11131 Esas, 2022/2484 Karar sayılı ilamı ile bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi üzerine kurulan ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli ve 2022/194 Esas, 2022/287 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

Dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri ; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile uygulama yapılması gerektiğinden bahisle suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

B. ... Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri ; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile uygulama yapılması gerekçesiyle suç niteliğine, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, vekalet ücretine, ilişkindir.

C. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri ; suçun sabit olmadığına, haksız tahrikin derecesine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktulün 29-30 Ocak 2020 günü akşam saatlerinde arkadaşı olan tanık ... ile gittiği ...'den ...'ya geri dönmeye karar verdikleri, ancak paralarının bitmeleri sebebiyle ücret ödemeden yolculuk yapmak istedikleri, yol kenarında durarak el kaldırdıkları, 02.02.2020 günü saat 23:00 sıralarında otostop yaparak sanık ...'in aracına bindikleri, maktulün şoför koltuğunun yanındaki ön sağ yolcu koltuğuna, tanık ...'ın ise arka koltuğa oturduğu, ... ilinden ... ilçesine doğru seyir ettikleri, sanık ...'in, maktul ... ile tanık ...'ın aç olduklarını belirtmeleri üzerine yol üzerindeki bir büfe önünde durarak ... ile ...'a kokoreç ısmarladığı, tekrar yola çıktıklarında maktul ...'nın bu yaşına kadar böyle bir araca binmediğini, izin verirse aracı sürmek istediğini beyan etmesi üzerine sanığın maktulün aracı kullanmasına izin verdiği, aracı maktulün kullanmaya başladığı, aracı ...'a kadar maktulün kullandığı, sanık ...'in evine yaklaşması nedeniyle artık maktul ve arkadaşının yola başka vasıtalarla devam etmeleri gerektiğini belirterek aracı durdurup ön yolcu kısmından indiği ve aracın şoför koltuğuna geçeceği esnada şoför koltuğunda oturan maktul ...'nın ani bir hareketle beraberinde bulunan tanık ... ile birlikte ... istikametine doğru sürerek aracı kaçırdığı, sanık ...'in jandarmayı arayarak aracının çalındığını ihbar etmesine ve bilahare ifade vererek şikayetçi olmasına rağmen aracı ve aracı götüren maktul ve tanığın yakalanamadığı, sanık ...'in kaçırılan aracın Karacabey İlçe Jandarma görevlilerinin dur ihtarına uymayarak kaçtıklarını öğrenmesi üzerine aracının ...'ya getirildiğini anladığı, sanık ...'in bunun üzerine ...'ya gelerek Keles İlçesinde polis memuru olarak görev yapıp amcaoğlu olan hakkında kurulan beraat hükmü kesinleşen ... ...'i arayarak yardım istediği ve ... ...'in de durumu emniyete bildirdiği, olayın ... İl Emniyet Müdürlüğü tarafından da çalıntı araç araştırması olarak takibe alındığı, sanık ... 'in tekrar ...'ya döndüğü, döndükten sonra 04.02.2020 günü saat 19:00 sularında bu defa ... yerinde çalışan tanık ... ile birlikte araçla ...'ya geldiği, ... ...'i aradığı ve buluştuğu, birlikte aracı aramaya devam ettikleri, burada aracı zeytinlik bir alanda buldukları, durumu polise bildirdikleri sırada maktul ...'nın araç ile kaçtığı, 05.02.2020 günü saat 11:00 sıralarında ... ...'in tanık ... ve sanık ... ile tekrar buluştuğu, bu esnada daha önceden aracı ararken tanıştığı mahallede oturanlardan birinin araçlarının önünü keserek kendisine ait aracın zeytinlik alanda park halinde olduğunu söylemesi üzerine ... ...'in durumu telefonla 155'e bildirdiği, ayrıca ilgili kolluk görevlileri ile telefonla irtibat halinde kaldığı, görevli polis memurlarının herhangi birşey yapmadan beklemelerini telefonda tavsiye etmelerine rağmen sanığın tanık ... ve ... ... ile birlikte olay yerine vardıklarında sanık ...'e ait ..

... ...'in durumu telefonla 155'e bildirdiği, ayrıca ilgili kolluk görevlileri ile telefonla irtibat halinde kaldığı, görevli polis memurlarının herhangi birşey yapmadan beklemelerini telefonda tavsiye etmelerine rağmen sanığın tanık ... ve ... ... ile birlikte olay yerine vardıklarında sanık ...'e ait ... plakalı aracın arazi üzerinde park halinde olduğunu, yanında iki erkek şahsın bulunduğunu gördükleri, her seferinde maktulun araçla kaçmasını engelleyememiş olmasının da muhtemel etkisiyle, bu kez de aracı kaçırmasını engellemek için araca doğru önce uzaktan sanık ... ve ... ...'in birden fazla kez ateş etmesi sonucu, sanık ...'in atışlarından isabet alan maktulün otopsi raporu uyarınca "ateşli silah mermi çekirdeğine bağlı sağ-sol akciğer, perikard ve kalp yaralanması sonucu öldüğü" olayda, sanığın aşamalardaki savunmalarında

maktulün 20-25 yaşlarında olduğunu düşündüğünü belirttiği dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesindeki hata hükümlerinin uygulanarak, sanık hakkında 18 yaşından küçük olan maktule yönelik kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılanların ve tanıkların beyanları, olay yeri inceleme raporu ile basit krokisi, uzmanlık raporları, bilirkişi raporu, maktul hakkında Adli Tıp Kurumu ... Adli tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 09.03.2020 tarihli otopsi raporu, nüfus kayıtları ve adli sicil sabıka kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen haksız tahrik indirim oranının yerinde olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmasına karar verildiği, hükmolunan ceza miktarı uyarınca lehe olan hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre ;

a. Dairemizin 31.03.2022 tarihli ve 2021/11131 Esas, 2022/2484 Karar sayılı bozma ilamında suç niteliğine ilişkin bozma nedeni bulunmadığı ve Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen, bozma ilamını etkisiz kılacak biçimde, Uyap sisteminden temin edilen nüfus kaydı uyarınca 01.05.2014 doğum tarihi olan maktulün suç tarihinde 18 yaşından küçük ve çocuk olduğu, bu nedenle sanık hakkında maktule yönelik 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, uygulama yeri bulunmayan hata hükümlerinin tatbik edilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

b. Kendisini vekil vasıtasıyla temsil ettiren ... Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. ... ... vekilinin temyiz istemi yönünden

... vekilinin temyiz isteminin gerekçe içermemesi, ihtarata rağmen gerekçe içeren temyiz isteminde bulunulmaması nedeniyle temyiz isteminin 5237 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden