muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12374, Karar No: 2011/8357, Tarih: 22.06.2011

3-Davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyizi yönünden;

Bozma nedenine göre davalı vekilinin vekalet ücreti ile ilgili temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (3) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin vekalet ücreti ile ilgili temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5077, Karar No: 2024/3813, Tarih: 12.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5077 E.  ,  2024/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Durağan Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesine dayalı geçici giriş izni verilmesi (muarazanın giderilmesi) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun HMK.nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Sinop ili, Durağan ilçesi, ... Mahallesi, 31 ada, 28 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline, komşu 361 ada, 32 parsel sayılı taşınmazın ise davalı adına kayıtlı olduğu, Belediyeden gerekli izinleri alarak yaptığı binanın bir cephesinin davalıların taşınmazına baktığını, bu cephenin mantolama, sıva ve boya işlemlerinin yapılabilmesi için davalının kendi taşınmazlarına giriş izni vermediğini belirterek; anılan işlemlerin yapılabilmesi için davalılara ait taşınmazın bir kısmının geçici olarak kullanılmasına izin verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının 28 parsel sayılı taşınmazın maliki değil hissedarı olup münferiden dava açma hakkının olmadığını, davacının duvarının bulunduğu arazi parçasının dahi aslen müvekkilinin parseline tecavüzlü olduğunu, düzeltme kadastro sırasında kaydırma yapıldığını, hatalı işlemin düzeltilmesi için açılan davanın eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılması gerektiğini, müvekkilinin ise eldeki davaya konu aleyhe bir duruma katlanmak zorunda olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta belirtilen kararında;

"...Mülkiyet hakkı sahibi davalıdan taşınmazına haksız elatılmasına tahammül etmesinin beklenemeyeceği, davacının dış cephe sıva, mantolama ve boya payını binanın yapımı sırasında düşünmesi, tecavüzlü alan oluşturmaması ve gerekirse bu pay kadar binasını davalı taşınmazına boşluk bırakarak yapması gerekeceğinden kendi kusurunun sonuçlarından yararlanamayacağı..." gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

Davacı vekili; kararın hukuka aykırı olduğunu, imar planında bitişik nizam olan bir yeri davacı müvekkilinin ayrık yapmasının hukuken mümkün olmadığını, karşı tarafa bir tecavüzlerinin olmadığını, müvekkilinin taşınmazına sıva yapmak için sıva yapılıncaya kadar komşu taşınmaza 15 günlük iskele kurmak için izin istediklerini, mülkiyet hakkının kullanılmasının kanunla ve ancak toplum yararına kısıtlanabileceğini, müvekkilin taşınmazı işletme, iyileştirme ya da üzerine yapı yapmak amacıyla komşu taşınmaza geçici olarak girme hakkına sahip olduğunu belirterek; yerel mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta belirtilen kararında;

"...Delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde ve hükmün fer'ilerinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı..." gerekçeleriyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesine dayalı geçici giriş izni verilmesi (muarazanın giderilmesi) istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesinde; "Taşınmaz malikinin taşınmazını işletme veya iyileştirme ya da taşınmazı üzerinde yapı yapma amacıyla komşu taşınmaza geçici olarak girme hakkı ile tarla yolu, hayvan sulama yolu, kış geçidi, tomruk kaydırma yolu ve oluğu ve bunlara benzer diğer geçitler özel kanun hükümlerine tâbidir.

Özel kanun hükmü yoksa yerel âdet uygulanır.

Doğrudan doğruya kanundan kaynaklanan geçit hakları, tapu kütüğüne tescil edilmeksizin

doğar. Ancak, bunlardan sürekli nitelikte olanlar beyanlar sütununda gösterilir." düzenlemesi bulunmaktadır.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Somut uyuşmazlıkta; davacının taşınmazını iyileştirmek amacıyla sıva ve mantolama yapmak ve bu nedenle komşu parsele geçici olarak 15 gün süre ile giriş yapmak isteğinin, komşuluk hukukundan kaynaklanan katlanma yükümlülüğü içerisinde kalıp kalmadığı değerlendirilmeksizin, geçerli olmayan yasaya ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Somut uyuşmazlıkta; davacının taşınmazını iyileştirmek amacıyla sıva ve mantolama yapmak ve bu nedenle komşu parsele geçici olarak 15 gün süre ile giriş yapmak isteğinin, komşuluk hukukundan kaynaklanan katlanma yükümlülüğü içerisinde kalıp kalmadığı değerlendirilmeksizin, geçerli olmayan yasaya ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

İlk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA,

Peşin yatırılan harcın yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10684, Karar No: 2020/5523, Tarih: 07.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10684 E.  ,  2020/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı ve bu suçtan 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre usulüne uygun verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 07.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15248, Karar No: 2012/2870, Tarih: 28.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/15248 E.  ,  2012/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan Batman Belediye Başkanlığına ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığının her ay düzenli olarak 3417 sayılı Kanun kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili kanun uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı Kanun'a 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı Kanun ile eklenen ek madde ile 31.12.2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Kanunlar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete'nin 14.10.2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20.12.2010 tarih ve 156-328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması, konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde, tasarruf kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3585, Karar No: 2020/7825, Tarih: 02.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3585 E.  ,  2020/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili; dava konusu taşınmazın kıyı çizgisi içerisinde kaldığından bahisle tapusunun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Kadastro Kanunu'nun 12.maddesine göre 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu sebebiyle davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; Kıyı Kanunu'ndan kaynaklı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

Dosya kapsamı incelendiğinde; davanın reddine ilişkin kararın 5841 sayılı Yasa'nın yürürlükte olduğu 11.08.2009 tarihinde verildiği görülmüştür.

İşin esası bakımından 5841 sayılı Yasa'nın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş, 23.07.2011 tarihinde de karar Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir. Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 tarihli ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, ancak henüz devam eden uyuşmazlıkların iptal kapsamında bulunacağı açıktır ve kamu düzeniyle ilgili bütün haller istisnanın kapsamına girer. Öte yandan yargılama masraflarıyla ilgili olarak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. ve 17. maddeleriyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen 36/A ve geçici 11. maddelerinde, “ kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve kararlarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil yargılama gideri yükletilemeyeceği…” yönünde düzenlemeler getirilmiştir. Hal böyle olunca; işin esası hakkında 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme, yapılmak ve yargılama masrafı yönünden de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 02.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12716, Karar No: 2012/18749, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12716 E.  ,  2012/18749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının tefecilik yaptığını, gerek müvekkiline gerekse başka kişilere çok yüksek faizler ile borç para verip, karşılığında birçoğu faizinin faizi olan ve kesinlikle karşılığı bulunmayan çekler ve senetler aldığını, bir çoğunun bedeli ödenmiş olduğu halde iade etmeyerek tekrar tekrar bunları tahsil etmeye çalıştığını, müvekkili tarafından gerek keşide edilen gerekse ciro edilen ve halen davalının elinde bulunan hiçbir çek ve senedin kesinlikle hukuki ve ticari dayanağının bulunmadığını, davalı tarafından icra takibine konu olan kıymetli evrakın bedelsiz olup, buna rağmen ödendiğini, müvekkilinin borçlu olmayıp alacaklı olduğunu iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ile takibin iptalini ve davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, iddiaların asılsız olduğunu, davacının ödeme iddiasını ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen 14.10.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre davacının takip konusu senetler sebebiyle borçlu olmayıp, takip öncesi 3.358,20 TL takip sonrası 1.870,00 TL olmak üzere toplam 5.228,50 TL fazla ödemesinin olduğu, davalının takibinde haksız ve kötü niyetli bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/14620, Karar No: 2023/993, Tarih: 25.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/14620 E.  ,  2023/993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1 Esas 2022/138 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesi'nde görülen trafik kazasına bağlı ölüm nedeniyle maddi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın 16.05.2012 tarihinde karıştığı kazada müvekkillerinin babaları olan desteğin vefat ettiğini belirterek, şimdilik 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden avans faizi ile beraber davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah ile talebini 81.089,31 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; sorumluluklarının bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli ve 2019/157 Esas 2020/178 sayılı kararıyla; davacılar ..., ..., ..., ...'ın "...Destek zararlarının olmadığı" gerekçesi ile adı geçen davacılar yönünden davanın reddine; davacı ... yönünden hesap raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulü ile 81.089,31 TL destekten yoksun kalma tazminatının 29.01.2013 tarihinden avans faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 10.11.2021 tarihli 2021/2235 Esas 2021/8654 sayılı kararı ile "...Mahkemenin 19.03.2015 tarihli kararının, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine davacı çocuk ... ...’un destek payının %35 pay oranı ile hesap edilmesi gerektiği hususuna değinilerek davalı lehine bozulmasına karar verilmiştir. Davacı tarafın ilk hükmü temyiz etmediği, hükmün davalı yararına bozulduğu ve bozma ilamının kapsamında belirtilen yönler dışında 03.11.2014 tarihli kök rapor yönünden davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alındığında, benimsenen ek aktüer raporu hükme esas almaya elverişli değildir. Buna göre mahkemece; bozma öncesindeki ilk hükme esas alınan 03.11.2014 tarihli kök rapor yönünden davalı taraf lehine oluşan kazanılmış hakkın korunmasını temin etmek üzere, 03.11.2014 tarihindeki verilere göre (2014 net asgari ücret tarifesi) önceki bozma ilamımızdaki hususlar dikkate alınarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Bozma sonrası alınan 19.04.2022 tarihli ek hesap raporunun gerekçeli ve denetime elverişli olduğu, bozmaya uygun olarak davacı ...’un destek payının %35 pay oranı ile 03.11.2014 tarihindeki verilere göre (2014 net asgari ücret tarifesi) hesap edildiği" gerekçesi ile davacı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 42.234,15 TL destekten yoksun kalma tazminatının 29.01.2013 tarihinden avans faizi ile beraber davalıdan tahsili ile adı geçen davacıya verilmesine; davacılar ..., ..., ..., ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; asgari ücretin kamu düzenine ilişkin olduğunu, davalı yönünden usuli kazanılmış hak oluşturamayacağını, karar tarihine en yakın asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması gerekirken 2014 verilerine göre hesaplama yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.