muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13006, Karar No: 2016/11310, Tarih: 13.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13006 E.  ,  2016/11310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... vd.Vek.Av....

2-... vd.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...parsel sayılı taşınmazın irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 27.11.2012 gününde kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından araştırılarak, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten sonra, mahallinde yapılacak keşif sonucunda, taşınmaz arsa vasfında ise mahkemece tarafların vereceği ya da re’sen getirtilecek uygun emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre, arazi vasfında ise ilçe

...

gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğünden bölgede uygulanan münavebe ürünleri sorularak bu ürünlerin ayrıntılı veri cetveli getirtilip, net gelir metodu esas alınmak suretiyle taşınmazın dava tarihindeki değerinin tespiti için alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması gerekirken, taşınmazın niteliği denetlemeye elverişli şekilde belirlenmeden arsa olarak kabul edilerek, soyut ifadelerle değer biçen rapora göre eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru görülmemiştir.

...

gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğünden bölgede uygulanan münavebe ürünleri sorularak bu ürünlerin ayrıntılı veri cetveli getirtilip, net gelir metodu esas alınmak suretiyle taşınmazın dava tarihindeki değerinin tespiti için alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması gerekirken, taşınmazın niteliği denetlemeye elverişli şekilde belirlenmeden arsa olarak kabul edilerek, soyut ifadelerle değer biçen rapora göre eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14419, Karar No: 2014/1213, Tarih: 13.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14419 E.  ,  2014/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MURADİYE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/01/2013

NUMARASI : 2011/109-2013/15

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu S.. Köyü çalışma alanında bulunan 113 ada 84 parsel sayılı 353.384,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera olarak sınırlandırılıp özel siciline kaydedilmiştir Davacılar N.. T.. ve arkadaşları, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümü hakkında mera kaydının iptali ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Yargılama sırasında dava konusu edilen yerin bir bölümünün dava dışı C.. K.. ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilen 113 ada 82 parsel sayılı 51.268,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz içerisinde kaldığı anlaşılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve 82 parsel sayılı taşınmazın 13.07.2012 tarihli fen bilirkişisi raporunda belirtilen 6.680,00 metrekare yüzölçümündeki bölümü ile 84 parsel sayılı taşınmazın aynı raporda belirtilen 1.780,00 metrekare yüzölçümündeki bölümünün mera kaydının iptali ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesi uyarınca kadastro tutanaklarında belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere karşı, tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz edilemez ve dava açılamaz. Bu süre, hak düşürücü süre olup mahkemelerce re’sen dikkate alınmalıdır. Temyiz konusu 113 ada 84 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının 07.01.1993 tarihinde kesinleştiği ve mera özel siciline kaydedildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Somut olayda; davacı kadastrodan önceki hukuki sebebe dayanmış olup; çekişmeli taşınmazın tespitinin kesinleşme tarihi olan 07.01.1993 tarihi ile dava tarihi olan 26.04.2011 tarihi arasında 3402 sayılı Yasa’nın 12/3. maddesinde söz edilen 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiştir. Hal böyle olunca mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar vermek gerekirken, davanın esasına girilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmasında isabet bulunmamaktadır. Diğer taraftan dava, açıkça 113 ada 84 parsel sayılı taşınmaza karşı açılmış olup dava dilekçesinde 113 ada 82 parsel sayılı taşınmazdan söz edilmediği gibi maliklerine karşı da dava yöneltilmemiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.06.2011 gün ve 2011/1-364-453 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı gibi, hakkında dava açılmayan bir taşınmazın ıslah yoluyla dahi davaya ithaline ve davalı hale getirilmesine yasal açıdan olanak bulunmamaktadır. Dava konusu edilmeyen taşınmaz, hukuken dava konusu edilen taşınmaza nazaran başka bir müddeabih olması nedeniyle, ancak ayrı bir davaya konu teşkil edebilir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek hakkında usulen açılmış bir dava bulunmayan 113 ada 82 parsel sayılı taşınmaz yönünden hüküm tesisi de doğru olmamıştır. Temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5338, Karar No: 2013/8032, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5338 E.  ,  2013/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve pamuk ürünlerinin sulu ve kuru arazide 2010 ve 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/46639, Karar No: 2018/339, Tarih: 17.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/46639 E.  ,  2018/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, fazla mesai ve genel tatil alacaklarına ilişkin bozma kararımız doğrultusunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Somut olayda, davalı işverence bozmadan sonra yıllık izin formları sunulduğu, bu belgeler uyarınca davacının bir kısım yıllık izinlerini kullandığı anlaşılmıştır. İbraz edilen bu belgeler itiraz mahiyetinde olup, yargılanmanın her safhasında nazara alınması gerekir. Bu sebeple Mahkemece ibraz edilen bu belgeler davacıya gösterilip, diyecekleri sorulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken değerlendirilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Ayrıca fazla mesai konusunda da uyuşmazlık söz konusudur.

Dosya içeriğine göre, bozmadan sonra davalı işverence sunulan sosyal ve mazeret izni formu uyarınca davacının 10 gün fazla mesai izni kullandığı, yıllık izin formlarından 30 gün olanda 300 saat fazla mesaiye istinaden izin kullanıldığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca Mahkemece söz konusu kullanımlar dışlanarak fazla mesainin tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6467, Karar No: 2024/1092, Tarih: 13.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/6467 E.  ,  2024/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/270 E., 2022/168 K.

DAVALILAR : ...

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'nun 17.04.2019 tarihli ve 2019/438 Esas, 2019/476 Karar, 17.04.2019 tarihli ve 2019/439 Esas, 2019/449 Karar, 08.07.2021 tarihli ve 2021/259 Esas, 2021/268 Karar, 08.07.2021 tarihli 2021/274 Esas, 2021/274 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere davaya konu uyuşmazlık 3290 sayılı Kanun ile değişik 2981 sayılı Kanun'un 10/c maddesine göre idari işlemle davalı ... adına oluşan tapu kaydının zilyetlik nedenine dayalı olarak iptali ve davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Aynı bölgede, aynı sebepten kaynaklı ve davalı ...'nin davanın kabulü yönünde meclis kararı aldığı birden fazla dava bulunduğu gibi bu davalardan sekizinin dava konusu da aynı parseldir. Bu davalardan bir çoğu 7. Hukuk Dairesi tarafından görülmüş ve uyuşmazlığı nihayete erdirecek şekilde kararlar verilmiştir.

Benzer davalarda farklı kararlar çıkmaması, içtihat yeknesaklığının sağlanması, özellikle aynı parselin dava konusu edildiği davalar yönünden mükerrer ya da birbiri ile çelişen ve infazı mümkün olmayan hükümler çıkmaması açısından anılan dosyaların tek bir Daire tarafından bakılması elzemdir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 7. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

13.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1818, Karar No: 2018/6152, Tarih: 22.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1818 E.  ,  2018/6152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), cinsel taciz (iki kez), özel hayatın gizliliğini ihlal, basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Tehdit suçundan beraat (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), cinsel taciz (üç kez), özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), cinsel taciz (üç kez), özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından dolayı 5237 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılan mağdureler vekilinin anılan kararlara yönelik temyiz istemi CMK’nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip, bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık hakkında tehdit suçundan (iki kez) kurulan beraat hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdureler vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14750, Karar No: 2014/7661, Tarih: 18.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/14750 E.  ,  2014/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2009

NUMARASI : 2005/240-2009/1188

Hazine ile M.. İ.. ve müşterekleri, dahili davalılar M.. T.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.12.2009 gün ve 240/1188 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 390 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar K.. İ.. ve dört arkadaşı vekili ile davalı G.. T.. vekili ve öteki davalılar A.. S.., İ.. N.. İş ve M.. A.. İş ayrı ayrı ibraz ettikleri cevap dilekçelerinde davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Diğer davalılar ile dahili davalılara dava dilekçesi yöntemine uygun olarak tebliğ edildiği halde yargılama oturumlarına katılmamış ve cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, "...hak düşürücü süre yönünden davanın reddine" karar verilmiştir.

Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, temyize konu Mahkeme kararı 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; "25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen yerel mahkeme kararının Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra isabetli olduğundan söz edilemez.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup; kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Tüm bu nedenlerle, Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9458, Karar No: 2013/12489, Tarih: 11.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9458 E.  ,  2013/12489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; elektrik abonesi olan davalının, davacı kurum tarafından tanzim edilen elektrik faturalarında kayıp kaçak kullanım bedeli adı altında yansıtılan tutarların haksız alındığını ileri sürerek yapmış olduğu başvuru sonucunda, ....İli .. Başkanlığının 23.08.2012 tarih ve 2012/344 K. sayılı kararı ile, davalı abonenin başvurusunun kabul edildiğini, ... kararları ile içeriği belirlenerek tahsil edilen fatura kalemlerinin alınmaması ya da alınan fatura bedellerinin bir kısmının müvekkili kurumca iadesinin mevzuat gereği mümkün olmadığını, davalının ödediği faturaların bir kısmının iadesini istemesinin hukuki dayanağı olmadığını,dava konusu olayda daha önce olmayan bir bedelin uygulanmaya sokulması değil maliyet kalemlerinin ayrıştırılarak faturalarda gösterilmesinin söz konusu olduğunu, dava konusu bedellerin belirlenmesinin ...'nın aldığı kurul kararlarına dayandığını, tarifelerin uygulanmasının müvekkili kurum bakımından yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, ..... Başkanlığı tarafından verilen kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; Hakem Heyeti kararının hukuka uygun olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece;...Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının yürürlükteki mevzuata ve genel hukuk ilkelerine uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine hükmolunmuş, temyiz talebinin reddine dair ek kararı davacı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Davada iptali istenen.. Başkanlığı'nın 23.08.2012 tarih ve 2012/344 K. sayılı kararının incelenmesinde; ''... ....İl Müdürlüğü tarafından tüketiciye yansıtılan fatura bedelinden doğan Kaçak Kullanım bedeli ile ilgili Nisan 2011 tarihinden başlayarak Mart 2012 tarihine kadar alacak tahakkukuna dayalı 12 adet fatura ile tüketiciden toplam 105,58 TL, K.K. bedeli olarak tahakkuk ettirilen alacağının iptal edilerek, tahsil edildiği tarihten itibaren, ödenmesi gereken borcun yaklaşık %9,4'ü oranında tahsil edilen toplam 105,58 TL'yi ve varsa diğer bedellerin, fazlaya ilişkin alacakları saklı kalmak kaydıyla, tüketiciye iade etmesine ve Tüketici ile aralarında 4077 sayılı yasanın öngördüğü şekil ve şartlara uygun bir sözleşme imzalanıncaya kadar bir daha tahakkuk ettirilmemesi gerektiğine...'' şeklinde karar verildiği görülmüştür.

Karşılaştırıldı.R.S