muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13532, Karar No: 2013/14189, Tarih: 11.11.2013

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda nüfus müdürlüğünden usulüne uygun şekilde bir araştırma yapılmadığı anlaşıldığından bu defa Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda;

a) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki nüfus müdürlüğünden “Dava konusu 76, 295, 765, 766, 1358 ve 1458 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında maliki olarak görünen “... ..., kızı ... ve ...” ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadığı” sorulmalı,

b)Aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının gönderilmesi halinde bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalıdır. Tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen ... kızı ...’nın nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Ayrıca bu davayı mirasçılık hakkına dayanarak açan davacı ile kimlik bilgilerinin

düzeltilmesi istenen ... kızı ...’nın mirasçısı olduğunu gösteren veraset belgesi de temin edilmelidir.

Mahkemece, belirtilen tüm bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20698, Karar No: 2016/21996, Tarih: 29.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20698 E.  ,  2016/21996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret alacağı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık ücretli izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücreti çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde bu alacak miktarlarından indirim yapılması gerektiği Dairemizce istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dosya içeriğinden, işyerinde çalışma saatlerini gösterir aylık nöbet listeleri dışında fiilen çalışılan günlere ilişkin; imzalı, nöbet defteri ya da puantaj kaydının bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacının hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışamadığı günler olabileceği dikkate alınmaksızın, söz konusu alacaktan takdiri indirim yapılmaması doğru değildir.

Yapılacak iş, yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda, davacının çalışma süresi de gözetilerek, uygun oranda takdiri indirim yapılmak suretiyle fazla mesai ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasından ibaret iken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9378, Karar No: 2016/8874, Tarih: 17.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9378 E.  ,  2016/8874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın Su Tv isimli kanalın yetkilisi olmadığı halde, katılana 150.000 avro vermesi durumunda kanalı ortak edeceğini belirterek 50.000 avro almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda,

Su TV kanalının ait olduğu Barim Araştırma Reklamcılık Tekstil ve Turizm Gıda Yayıncılık Ltd Şirketinde temsil yetkili olmayan sanığın, katılanla protokol yaparak yetkiliymiş gibi katılana Su TV'nin anonim şirket çatısı altında faaliyet göstereceğini ve katılanı bu şirkete ortak yapacağını söyleyerek, katılandan 50.000 avro menfaat temin etmesinin anlaşılması karşısında sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeptendolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9760, Karar No: 2014/8328, Tarih: 13.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9760 E.  ,  2014/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın bozulmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Hazine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 227.60 TL para cezasının düzeltme isteminden bulunanlardan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca Hazineden red harcı alınmasına yer olmadığına, Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve Çukurova Belediye Başkanlıkları tarafından karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından red harcı alınmasına yer olmadığına, 13.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4025, Karar No: 2010/4945, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4025 E.  ,  2010/4945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alacak istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle taraflar arasındaki 05.04.2002 tarihli sözleşmede kararlaştırılan %7 oranının gecikme cezasına ilişkin bulunmasına ve sözleşmenin feshedilmiş olmasına göre, davalı iş sahibi kooperatifin tüm, davacı yüklenici şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici şirket zemin etüt işi nedeniyle başlattığı 04.02.2003 tarihli icra takibinde faiz isteminde bulunmuş, cinsini açıklamamıştır. Davalı iş sahibi kooperatif bu icra takibi ile temerrüde düştüğüne göre, zemin etüdü alacağı olarak karar atlına alınan miktara icra takip tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, bu konunda karar verilmemesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle kararın hüküm fıkrası ilk paragrafının üçüncü satırında yer alan ...3.319,34 TL rakamı ve harflerinden sonra gelmek üzere “04.02.2003 tarihinden itibaren icra takibinde istenilen faizin cinsi gösterilmediğinden yasal faiziyle birlikte” tarih ve kelimelerinin karara eklenmesine” kararın eklenmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.352,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9198, Karar No: 2014/537, Tarih: 14.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9198 E.  ,  2014/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm müdahil Hazine ve davalı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman tahdidi yapıldıysa, orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin ,

a) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1959 tarihli tarihli olan memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri imzalı rapor alınması,

b) Dava konusu köyde orman tahditi yapıldıysa; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

2) Fen bilirkişisinin 2011 tarihli krokili raporunda, ... Köyünde 2006 yılında orman kadastrosunun kesinleştiğinin ve dava konusu 819 parselin 101 ada 1 orman parseli içinde kaldığını bildirdiği anlaşıldığından, ... Köyünde yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyaya getirildikten sonra,

2) Fen bilirkişisinin 2011 tarihli krokili raporunda, ... Köyünde 2006 yılında orman kadastrosunun kesinleştiğinin ve dava konusu 819 parselin 101 ada 1 orman parseli içinde kaldığını bildirdiği anlaşıldığından, ... Köyünde yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyaya getirildikten sonra,

a) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; ... Köyündeki kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

- 2 -

3) ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tesbit tutanağı ile dayanakları, itirazlı ise dava dosyalarının, kesinleşmiş ise tapu kaydının,

4) 101 ada 1 parselin tüm çevresini gösterir kadastro paftası örneğinin , ... Köyü 5 nolu kadastro paftası örneği getirildikten sonra fen bilirkişisine dava dosyasının verilerek, her iki kadastro paftası çakıştırılarak, 101 ada 1 ve 819 parselin irtibatını gösterir şekilde kroki düzenlenip, ... Köyü 819 parselin, ... Köyü 101 ada 1 parselin içinde kalıp kalmadığını açıklamamlı ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21550, Karar No: 2016/6696, Tarih: 11.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21550 E.  ,  2016/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 6. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde gece vaktinin, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman dilimi olarak tanımlandığı, katılanların aşamalarda alınan beyanlarında, olay günü saat 21.00 sıralarında evden ayrıldıklarını aynı gece saat 24.00 sıralarında eve geldiklerinde hırsızlık suçunun işlendiğini gördüklerini belirttikleri, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre 30/03/2008 tarihinde başlayan yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin batış saatinin 20.42 olduğu, gece vaktinin de saat 21.42'de başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının sanıklar lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık ile konut dokunulmazlığını bozma suçlarının gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanun'un 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

2- Sanıkların adli sicil kaydına göre daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olmaları karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek, buna göre sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan 5 ay hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, "yasal imkan bulunmadığından" biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8480, Karar No: 2011/18968, Tarih: 24.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8480 E.  ,  2011/18968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu Osmangazi İlçesi Yeni Karaman Mahallesi 678 Ada 1 nolu parselin el atılmayan ve imar planında ticaret alanı olarak ayrılan 103.68 m2'lik kısımda yapılaşmaya izin verilip verilmediği, veriliyor ise önceki durumuna göre kısıtlama olup olmadığı Osmangazi Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19622, Karar No: 2021/12751, Tarih: 30.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/19622 E.  ,  2021/12751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 24.3.2016 tarih ve 201655 E. – 2016/171 K sayılı hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.04.2021 gün ve 2020/6514 E.-2021/8063 Karar sayılı ilamı uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin anılan kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2021 gün, 2016/170172 sayılı yazılarında;

“.. Sanığın temyiz isteminin süresinde olup olmadığı, bu kapsamda 05/08/2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı Yasanın 21. Maddesiyle değişik CMK'nun 291. Maddesi gereğince temyiz süresinin 15 güne çıkartılması nedeniyle CMK'nun 310 maddesindeki 7 günlük temyiz süresinin zımnen ilga edilip edilmediği hususu itirazımızın özünü oluşturmaktadır. 07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmiş, böylece ülkemizde fiilen üç dereceli yargı sistemine geçilmiştir. 1412 sayılı CMUK'da olağan kanun yolları olarak itiraz ve temyize yer verilmişken, 5271 sayılı CMK'da itiraz, istinaf ve temyiz olağan kanun yolları olarak düzenlenmiştir. 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 18. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, 1412 sayılı CMUK yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak yeni usul yasası sisteminde, yasa yolları içinde istinafa yer verilmesi ve bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra göreve başlaması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un “Temyiz ve karar düzeltme” başlıklı 8. maddesinin birinci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı

fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.” hükmüne yer verilmek suretiyle bölge adliye mahkemelerinin göreve başlamasından önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında 1412 sayılı CMUK’nın 305 ila 326. maddelerinin uygulanacağı öngörülmüştür. Başka bir anlatımla, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde, genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süre, hükmün tefhiminden, tefhim edilmemiş ise tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlenmiştir. Temyiz süresi, anılan maddenin üçüncü fıkrasındaki farklı durum hariç olmak üzere, hükmün açıklanması sırasında hazır bulunanlar bakımından bu tarihte, yokluklarında hüküm verilenler yönünden ise gerekçeli kararın tebliği tarihinde başlayacaktır. 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesi uyarınca da temyiz davası açılması için yedi günlük bir süre öngörülmüş iken 05.08.2017 tarihli ve 30145 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "yedi" ibaresi "on beş" şeklinde değiştirilerek temyiz süresi on beş güne çıkarılmış, anılan madde gerekçesinde; “Madde ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklikle tarafların temyiz haklarını daha etkin kullanabilmeleri amacıyla temyiz isteminde bulunma süresi yedi günden on beş güne çıkarılmaktadır.” açıklamalarına yer verilmiştir. Görüldüğü gibi, 05.08.2017 tarihinde ve sonrasında verilip istinaf sonrası temyiz denetimine tabi olan kararlara yönelik temyiz süresinin on beş gün olacağı hususunda her herhangi bir kuşku bulunmamakla birlikte, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce Yargıtayın temyiz incelemesinden geçen ve bozma üzerine 05.08.2017 tarihinde ve sonrasında yeniden verilen kararların temyiz süresinin ne olacağı hususunda Kanunda açıkça bir düzenleme bulunmamaktadır. Bilindiği üzere, usul kanunlarının zaman bakımından uygulanmasında asıl olan, aksi kanunda açıkça düzenlenmiş bulunmadıkça "hemen ve derhal uygulanma" ilkesidir. Anılan ilke uyarınca usul işlemleri yapıldıkları sırada yürürlükte olan muhakeme kanunu hükümlerine tâbi olacaktır. Usul Kanunlarında yapılan değişiklikler, yasa yürürlüğe girdikten sonra yapılacak işlemler hakkında uygulanacak olup maddi ceza hukuku kurallarının aksine geçmişe yürümezler. O hâlde ceza yargılaması sırasında, kanunlarda değişiklik yapılması veyahut dayanılan bir usul kuralına ilişkin kanun hükmünün Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi hâlinde, yeni kanun veya iptal sonucu ortaya çıkan usul prosedürü, devam etmekte olan işlemlere uygulanacak, ancak 5320 sayılı Kanun'un 4. maddesinin ikinci fıkrasında ifade edilen bu durum önceki kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde o kanuna uygun olarak gerçekleştirilen işlemlerin geçersizliği neticesini doğurmayacağı gibi, yenilenmesini de gerektirmeyecektir. Bununla birlikte, 5271 sayılı CMK’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, 1412 sayılı CMUK'nın yürürlükten kaldırılmasına rağmen 5320 sayılı Kanun'un 8