muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15500, Karar No: 2010/6077, Tarih: 08.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/15500 E.  ,  2010/6077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini

belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ...’nda işyerinde Toplu İş Sözleşmesine taraf sendika üyesi olarak çalışan ve işyeri dışında işlediği suçtan dolayı tutuklanması üzerine iş sözleşmesi feshedilen davacı işçi, iş sözleşmesinin Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine aykırı olarak feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının iş sözleşmesinin basında çıkan haber üzerine önce 17.08.2008 tarihinde askıya alındığını, ancak çocuk pornografisi indirdiğinin belirlenmesi ve tutuklanması üzerine haklı olarak feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya yöneltilen eylemin bildirimsiz ve tazminatsız olarak iş sözleşmesinin feshini gerektirecek nitelik ve boyutta olmadığı, ancak geçerli neden olarak kabul edilebileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Önemle belirtmek gerekir ki, Anayasanın 141. maddesinde, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı açıklanmış, aynı zorunluluk HUMK.nun 388. maddesinde de düzenleme altına alınmıştır. Anılan yasal düzenlemede yargıcın, uyuşmazlık konusu olan olay hakkında tüm kanıtları toplaması, tartışması, bu kanıtlardan hangilerine değer vermediğinin nedeni, hangilerini üstün tuttuğunun dayanaklarını değerlendirdikten sonra bir sonuca varmasının zorunlu ve gerekli olduğu vurgulanmıştır. Böyle bir yöntemin izlenmesi durumunda ancak kararın gerekçeli olduğunun kabul edilebileceği sonucuna varılabilir. Hükmü kuran yargıcın böyle bir yöntemi izlemesi halinde maddi olgularla hüküm fıkrası arasında bir bağlantı kurulmuş olabilecektir. Ayrıca gerekçe sayesinde kararın doğruluğu denetlenmiş ve davanın yanları tatmin ve inandırılmış olacaktır. Tüm bunlardan başka ve en önemlisi adil bir yargılamanın yapıldığı sonucuna varılacaktır. (Dairemizin 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Diğer taraftan Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması gereği, işçinin üyesi olduğu sendika ile işveren arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesinin işverenin feshini sınırlaması ve bazı sınırlamalara tabi tutması, varsa geçerli nedene teşkil eden işçinin davranışını ortadan kaldırmaz. İş ilişkisi önemli ölçüde etkilenmiş ve işverenin iş ilişkisinin devam ettirmesi makul ölçüler içinde beklenmeyecek bir hal almış ise işçinin iş sözleşmesinin feshi geçerli kabul edilecektir.

Öncelikle mahkemece Anayasa’nın 141 ve HUMK.’un 388. Maddelerine aykırı olarak gerekçesiz olarak karar vermesi, iddia ve savunmayı ve sunulan delileri tartışmaması ve kararda yer vermemesi usule aykırıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının kendisine ait evdeki bilgisayardan internet ortamında çocuk pornosu satın almak sureti ile indirmesi üzerine evinde arama yapıldığı, işyerindeki bilgisayarında yapılan aramada suç unsuruna rastlanmadığı, bunun sonucu 14.08.2007 tarihinde tutuklandığı, olayın basına yansıdığı, hakkında çocuk pornografi indirmek suçundan kamu davası açıldığı, kamu davası devam ederken 14.11.2007 tarihinde tahliye olduğu, yapılan yargılama sonunda 2 yıl hapis ve 10.000 TL adli para cezasına çarptırıldığı, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan davacının üyesi olduğu sendika ile işveren arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesi “çalışma yaşamına veya işverene matuf olmayan bir suçtan dolayı, gözaltına alınan veya tutuklanan işçilerin iş sözleşmelerinin feshedilemeyeceği, ücretinin 3/1 ödeneği, mahkumiyetleri halinde iş sözleşmeleri mahkum oldukları tarihte feshedilmiş olacağı, mahkumiyetin bitiminde bir ay içinde başvurmaları halinde boş kadro olması halinde atanacağı” hükümlerine yer vermiştir.

Davacı işçinin işyeri dışında işlediği bir suçtan dolayı yaklaşık 3 ay tutuklandığı anlaşılmaktadır. Davacı işçi evinde iken internet ortamında çocuk pornografisi indirmiş ve bu eylemi nedeni ile tutuklanmış, olay Belediye çalışanı çocuk pornosu indirdi şeklinde basına yansımış ve kamu kurumu olan işverenin bu nedenle imajı zedelenmiştir.

Davacının bu genel ahlaka aykırı davranışının olumsuzluklara yol açtığı ve iş ilişkisinin davalı işveren açısından önemli ölçüde beklenmeyecek bir hal aldığı sabittir. Fesih geçerli nedene dayanmaktadır. Sonuç itibari ile gerekçeli olarak karar verilmemesi usule aykırı ise de, sonuç itibari ile doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15252, Karar No: 2016/4074, Tarih: 02.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15252 E.  ,  2016/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda ecrimisil hesabı için münavebe ürünü olarak alınan arpa ve pamuğun dekar başına verim miktarlarının İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme tarihleri itibariyle dekar başına ayrıntılı üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10223, Karar No: 2014/1947, Tarih: 05.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10223 E.  ,  2014/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BANDIRMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/80-2013/49

Taraflar arasında görülen davada Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.03.2013 tarih ve 2012/80-2013/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı, davalı ve dava dışı şirketin, dava dışı V. Maden Madeni Eşya Yayıncılık Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin ortakları olduğunu, tarafların aynı zamanda şirket müdürleri olduğunu, davalının, şirket hesabındaki paraları kendi şahsi hesabına ve karşılıksız olarak 3. kişilere aktardığını, şirkete ait malları kendi menfaatine kullandığını, bu suretle şirketi zarara uğrattığını, davacı hakkında, sahte belgeler düzenleyerek, asılsız isnatlarla suç duyurusunda bulunduğunu ileri sürerek 6762 Sayılı TTK'nın 161. maddesi gereğince davalının şirketi idare ve temsil yetkilerinin kaldırılmasını, tedbiren bu yetkilerinin durudurlmasını ve şirket ait olan fakat müdürlük görevi nedeniyle davalıya verilen araç, taşınmaz ve eşyaların şirket iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; şirket müdürü olan taraflar arasında anlaşmazlıkların çıktığı, bu durumun diğer ortağa yansıdığı ve bu ortak tarafından taraflar aleyhine davalar açıldığı, ortaklar arasında çıkan anlaşmazlık nedeniyle şirkete kayyım atandığı, davalının müdürlük görevini yürüttüğü dönemde sebebi tam olarak açıklanamayan para transferleri yaptığı ve bu para hareketlerini doyurucu biçimde açıklamaktan uzak kaldığı, davalının şirket müdürlüğü yetkilerinin kaldırılması için muhik sebeplerin tahakkuk edip etmediğinin ortaya çıkması açısından süren dava ve soruşturmaların sonucunun beklenmesinde veya delil olarak bildirilen dosyaların asıllarının veya suretlerinin dosya arasına alınmasında pratik yarar görülmediği, zira şirket ortakları arasında süregelen bu anlaşmazlıklara, açılan ve süren davalara, şirketin kayyım denetimine geçmesine, şirketin zaman zaman çalışanların ücretlerini ödemekte dahi zorlanacak kadar nakit sıkışıklığına düşmesine rağmen müdür sıfatını taşıyan davalının ortaya çıkıp sorumluluğunun gereğini yapmadığını, işbu davada adresine dahi ulaşılamadığı, hakkında açılan davaların kimisini vekil aracılığıyla takip ettiği halde kimi davalara cevap dahi vermediği, resmi makamlara intikal etmiş ciddi bir endişe sebebi (örneğin can güvenliği) ileri sürülmediği halde şirket müdürünün ortadan kaybolmasının, hakkında ileri sürülen iddialara yanıt vermekten kaçınmasının, varsa makul açılmalarla kendini savunmamasının, şirketi temsil/idare yeteneğinin ciddi biçimde ortadan kalktığına yeterli delil olduğu, şirketin kayyım denetimine geçtiği de nazara alındığında davalının yetkilerinin kaldırılmasında ciddi ve muhtemel bir zarar beklenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile V.-T. Systeme Und Kompanenten Demir Çelik Otomotiv Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ortak ve temsile yetkili müdürü olan davalı A.. Y..'ın müdürlük ve şirketi temsil yetkilerinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, 6762 Sayılı TTK'nın 161. maddesine dayalı olarak açılan işbu davada, davacı tarafından ileri sürülen muhik sebeplerin mahkemece denetlenmesi gerekir. Bu kapsamda da davacı tarafından muhik sebep olarak ileri sürülen dava dosyalarının, şirket hesabından yapılan harcamalara ilişkin dekontların incelenmesi, gerektiğinde harcamaların şirket kayıtlarında karşılığı olup olmadığının araştırılması, ayrıca dava dışı ortak tarafından işbu dava dosyasında davacı ve davalı olan şirket müdürleri aleyhine açılan müdürlük yetkilerinin kaldırılması nedeniyle açılan dava dosyasının da getirtilip incelenmesi suretiyle, 6762 Sayılı TTK'nın 161. maddesi uyarınca muhik sebeplerin var olup olmadığı belirlenmeksizin, mahkemece sadece davacının iddialarına dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1195, Karar No: 2024/8595, Tarih: 12.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1195 E.  ,  2024/8595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1426 E., 2023/1440 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/803 E., 2023/901 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen 26.06.2023 tarihli ek karar ile davalının istinaf kanun yoluna başvurmaktan feragat etmesi nedeniyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Ek kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; eşi ile anlaşamadıklarını ve evlilik birliğinin sürdürülemeyecek derecede temelinden sarsıldığını beyanla eşi ile boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı duruşmadaki beyanında; eşi ile anlaşamadıklarını ve evlilik birliğinin sürdürülemeyecek derecede temelinden sarsıldığını beyanla eşi ile boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların 29.11.2020 tarihinde evlendikleri, davalının boşanmayı kabul ettiği, aralarındaki evlilik birliği bir yıldan fazla süren tarafların boşanma ve boşanmanın mali sonuçları konusunda anlaşmaya vardıkları,tarafların anlaşmasının uygun bulunduğ gerekçesi ile açılan davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına, tarafların nafaka, maddî ve manevî tazminat, kişisel alacak, eşya alacağı ve mal rejiminden kaynaklı alacak talepleri bulunmadığının tespitine, taraflar arasında imzalanan 17.05.2023 Hakim havale tarihli anlaşmalı boşanma protokolünün tasdikine, tarafların evlilik birliği içinde ve evlilik öncesi edindikleri davacı kadın üzerine kayıtlı araba ve Ordu Fatsa'da bulunan 3 fındık bahçesinden karşılıklı olarak taleplerinin bulunmadığının tespitine, dava süresince yapılan yargılama giderinin davacı üzerine bırakılmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek tarafından evliliğin devamını istediği, kadının kendi üzerinde bulunan 3 adet fındık bahçesini vaatte bulunmasına karşın devretmediğini beyanla ilk derece mahkemesince verilen ek karar ile ilk derece mahkemesi tarafından verilmiş olan boşanma kararının kaldırılması yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen 26.06.2023 tarihli ek karar ile, davalının 19.06.2023 tarihinde vermiş olduğu dilekçe ile istinaf talebinden feragat ettiğini beyan ettiği gerekçesi ile davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; evliliğin devamını istediğini, kadının kendi üzerinde bulunan 3 adet fındık bahçesini vaatte bulunmasına karşın kendisine devretmediğini, davasından feragat etmiş gibi görünse de iradesinin sakatlığa uğradığını beyanla İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar ile İlk Derece Mahkemesi tarafından verilmiş olan boşanma kararının kaldırılması yönünden

istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 311 inci maddesine göre, feragatin kesin hüküm gibi sonuç doğurduğu, feragatten feragatin mümkün olmadığı, davalının istinaf talebinin reddine dair ek karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde, evliliğin devamını istediğini, kadının kendi üzerinde bulunan 3 adet fındık bahçesini vaatte bulunmasına karşın kendisine devretmediğini, davasından feragat etmiş gibi görünse de iradesinin sakatlığa uğradığını beyanla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından sunulan istinaf başvurusunda feragat dilekçesinin geçerli kabul edilip edilmeyeceği, sonuç doğurup doğurmayacağı, davalının istinaf başvurusunun reddine dair İlk Derece Mahkemesi'nin ek kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 206 ncı, 309 uncu, 310 uncu, 311 inci ve 320 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri;

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 206 ncı, 309 uncu, 310 uncu, 311 inci ve 320 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri;

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9289, Karar No: 2021/15972, Tarih: 14.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/9289 E.  ,  2021/15972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... ve feri müdahil Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada bozma ilamı sonrası ihale ile davalı Belediye’den işi alan işverenlerin davaya dahil edildiği anlaşılmakla; davaya dahil edilen; ..., ..., ..., ... Temizlik Yemekçilik Bilgisayar ÖzeL Sağlık Hizmetler İnşaat Otomotiv Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin karar başlığında ihbar olunanlar şeklinde gösterilmesi hususu; usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Salihli İş Mahkemesi’nin 2020/107 Esas, 2021/87 Karar sayılı ilamı karar başlığında İhbar Olunanlar olarak gözüken; “..., ..., ..., ... Temizlik Yemekçilik Bilgisayar ÖzeL Sağlık Hizmetler İnşaat Otomotiv Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin” davalılar olarak düzeltilmesine; hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18094, Karar No: 2014/27499, Tarih: 26.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18094 E.  ,  2014/27499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şenkaya Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/55-2014/42

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları temyiz konusu yapılan miktar 1.890,00 TL'nin altında kaldığından, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

Kendini vekil ile temsil ettiren davalı için vekalet ücretine hükmetmek gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın sonuna ayrı bir bent olarak (Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T gereğince 125,93 TL'nin davacı idareden alınarak davalıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.