muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/26736, Karar No: 2022/15419, Tarih: 26.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/26736 E.  ,  2022/15419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, sanığın atılı suçları işlemediğine, delil yetersizliğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan ile arasında husumet bulunan sanık ...'nın bir dükkan önünde yolda karşılaştıkları, birlikte konuşarak bir müddet boş bir araziye doğru yürüdükleri, arazinin olduğu yere geldiklerinde yanlarına tanıklar Kamuran Kir ile ...'ın da geldiği, burada sanığın, silahtan sayılan muşta ile vurarak katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, katılanın boynuna ip geçirerek sıkmaya çalıştığı, tanıklar Kamuran ile Oktay'ın olaya müdahale ederek engel olmaları üzerine katılanın da kaçarak uzaklaştığı olayda, 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında kalan yaralamanın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsuru içerisinde kalması nedeniyle sanığın eyleminin bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve TCK.nın 44. maddesi gereğince en ağır cezayı gerektiren kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2, 109/3-a maddeleri uyarınca tek bir hüküm kurulması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, eylem ikiye bölünerek sanık hakkında hem yaralama hem kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2818, Karar No: 2010/7722, Tarih: 24.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/2818 E.  ,  2010/7722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 31/12/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında karar verilmesine yer olmadına diğer davalı hakkındaki davanın kabulüne dair verilen 7/12/2006 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Tarafların öteki temyiz itirazlarına gelince; taşınmaz üzerine, davalıların hafriyat döktüklerini belirten davacılar, ecrimisil ve eski hale getirme bedeli istemişlerdir. Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davalılardan ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd Ş hakkındaki istem geleceğe bırakıldığından (atiye terk edildiğinden) karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; diğer davalı ... hakkındaki istem ise kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 75/2. maddesi gereğince yargıç, belirsiz (müphem) ve çelişkili (mütenakız) gördüğü iddia veya nedenler hakkında açıklama isteyebilir. Aynı Yasa’nın 388/son ve 389. maddeleri gereğince gerekçeli kararın hüküm fıkrası bölümünde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların el verdiği ölçüde sıra numarası altında birer birer, açık, kuşku ve duraksama yaratmayacak biçimde gösterilmesi gerekir. Kabul edilen tazminat tutarının ne kadarının ecrimisil, ne kadarının eski hale getirme bedeli olduğu anlaşılamadığı gibi bu konuda dava dilekçesinde de bir açıklık yoktur.

Yerel mahkemece, açıklanan yasal düzenleme gözetilerek, davacıya istediği tazminatın ne kadarının ecrimisile, ne kadarının eski hale getirme bedeline ilişkin olduğu açıklattırıldıktan sonra hangi istek için ne kadar tazminata karar verildiği belli olacak biçimde karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacının öteki temyiz itirazına gelince; davacı, talep ettiği tazminata, taşınmazın kullanım gününden itibaren yasal faiz yürütülmesini istediği halde bu konuda bir karar verilmemiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

3-Davacının öteki temyiz itirazına gelince; davacı, talep ettiği tazminata, taşınmazın kullanım gününden itibaren yasal faiz yürütülmesini istediği halde bu konuda bir karar verilmemiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle taraflar yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5132, Karar No: 2022/8394, Tarih: 02.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5132 E.  ,  2022/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmadan sonra ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. “Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmada, kısacası, davanın sübutu ve verilen kararın infazı açısından, işverenin kim olduğunun bilinmesinde yasal zorunluluk vardır. Bu nedenle, sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin hangi işverenler tarafından düzenlenmiş olduğu tespit edilip, hizmet tespitine yönelik davanın, anılan Yasa'nın 79/10. maddesine göre, sigortalıyı fiilen çalıştıran işverenlere yöneltilmesi gerekir.

İnceleme konusu davada, davacı hareket görevlisi olarak 1998 Şubat ile 20.09.2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiş olup, Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüyle ilamında belirtilen şekilde davacının davalı işverenler yanında çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, talep konusu dönem içerisinde davacının davalı işverene ait işyerinde sürekli çalışma iddiası olup, hizmet cetvelinde dava dışı işyerinden bildiriminin bulunması karşısında, dava dışı işverene HMK m. 124 gereğince usulüne uygun bir biçimde husumet yöneltmesi için davacıya mehil verilip, dahil edilen işverenin göstereceği bütün deliller toplandıktan ve bu yerlerdeki bordro tanıkları da dinlenmek suretiyle, gerekli tüm soruşturma yapılıp, dava dışı işyerindeki çalışmaların varlığı, çalışmanın nerede, hangi işveren nezdinde geçtiği araştırılarak uyuşmazlık konusu yönler hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, tüm kanıtlar değerlendirilerek karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar ve feri müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6140, Karar No: 2010/7022, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/6140 E.  ,  2010/7022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 23.111998 tarihinde verilen dilekçe ile, birleşen dava davacısı ... vekili tarafından davalı ... ve ... aleyhine 31.05.2004 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali tescil, alacak ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava ve birleşen davanın reddine dair verilen 17.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve birleşen davacı vekili tarafından ayrı ayrı istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin masraf yatırılmadığından reddine, karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, davalılar arasındaki 18.08.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 141 ada 4 sayılı parsel üzerine yapılan binadaki 1.kat sol taraftaki dairenin 06.11.1997 tarihinde davacı ..., aynı tarihte de 1.kat sağ taraftaki dairenin davacı ... tarafından satın alındığını, ancak sözleşmeye göre yüklenicinin hak etmesine rağmen davalı arsa sahibinin tapuyu devretmediğini, tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tesciline, sözleşmede yer alan cezai şart alacağı 5.000,00 TL ile geç teslimden kaynaklanan kira tazminatı alacağı 360,00 TL’nın davalılardan tahsiline, ikinci kademedeki istek olarak da bağımsız bölümün gerçek satış değeri olan 47.000,00 Alman Markı’nın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Bu davaya arsa sahibi yanında fer’i müdahil olarak katılan ..., yapının ikinci yüklenicisi olduğunu, ilk yüklenicinin isteyebileceği bir hakkı bulunmadığını, ... ise yapıdaki giriş kat sol taraftaki daireyi ikinci yüklenici ...’tan 01.02.2000 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle aldığını, davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada ise davacı ..., aynı nedenle ikinci yüklenici ... ile ...’yi hasım göstererek satış vaadi sözleşmesine dayalı tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı arsa sahibi ..., ilk yüklenici ...’in inşaatı tamamlamadığını, sözleşmesinin feshedildiğini, sözleşme sebebiyle hak kazanmadığını, bu yüzden ikinci yüklenici ... ile 07.10.1998 tarihinde yeni bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, davanın reddini savunmuştur.

İlk yüklenici ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davadaki taleplerin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar ..., ... ve birleşen davanın davacısı ... temyiz etmiştir.

Davalı arsa sahibi ..., ilk yüklenici ...’in inşaatı tamamlamadığını, sözleşmesinin feshedildiğini, sözleşme sebebiyle hak kazanmadığını, bu yüzden ikinci yüklenici ... ile 07.10.1998 tarihinde yeni bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, davanın reddini savunmuştur.

İlk yüklenici ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davadaki taleplerin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar ..., ... ve birleşen davanın davacısı ... temyiz etmiştir.

Asıl davada davacılar ... ve ...’ın dayanakları, davalılar arasında düzenlenen 18.08.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile ilk yüklenici olduğu anlaşılan ...’in kendilerine 06.11.1997 tarihinde yaptıkları temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile (ilk yüklenici) devralan üçüncü şahıs (davacılar) arasında borçlunun (arsa sahibinin) rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, temlik sözleşmesinin konusunu eski alacaklının (yüklenicinin) bir borç ilişkisi sebebiyle doğmuş olan borçluda (arsa sahibinde) mevcut olan bir hak veya alacağı oluşturur. Dolayısıyla, temlik sözleşmesiyle mevcut bir alacak hakkı nakledilebilir. Temlik sözleşmesinin konusu bir borç ilişkisi değil, o borç ilişkisinin içindeki alacak hakkı olduğundan, temlik edenin o borç ilişkisi sebebiyle borçlusuna karşı mevcut olan yükümleri temlike rağmen devam eder. Belirtmek gerekir ki, temlik alanın ifa talebine muhatap olan borçlu (arsa sahibi), bu talebe hemen uymak zorunda değildir. Devralan yeni alacaklı (üçüncü kişi), temlik işlemini ve kendisinin yeni alacaklı sıfatını kanıtlamış olsa bile borçlunun (arsa sahibinin) ona karşı bir takım itiraz ve def’ileri bulunmak imkanı vardır. Gerçekten, BK m.167’ye göre “borçlu, temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir”. Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik işlemi olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür def’iler ileri sürebilecekse, aynı def’ileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye= davacılara) karşı da ileri sürebilir hale gelir.

Alacağın temlikine ve borçlunun haklarına ilişkin olarak yapılan bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Alacağın temlikine ve borçlunun haklarına ilişkin olarak yapılan bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Davalı arsa sahibi ... ile ilk yüklenici ... arasındaki 18.08.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi 07.10.1998 tarihli noterde biçimine uygun düzenlenen sözleşmeyle feshedilmiş ve bu sözleşmede “tarafların birbirlerinden hiçbir hak ve alacakları kalmadığı” kararlaştırılarak sözleşme bu şekilde tasfiye edilmiştir. Kısaca, davacılara şahsi hakkını temlik eden ilk yüklenici ...’in mevcut fesih nedeniyle arsa sahibi ...’den bir alacağı bulunmamaktadır. Zira, kural olarak sözleşmenin taraflarca feshedilmiş olması geriye etkili sonuçlar meydana getirir ve tarafların iradesi fesih konusunda birleşmişse, fesih için mahkeme hükmü gerekmez. Geriye etkili fesihte de tarafların malvarlıkları, sözleşme hiç yapılmamışçasına sözleşmenin yapıldığı tarihe döner.

Bütün bu nedenlerden davacıların mülkiyet aktarımına ilişkin taleplerinin reddinde bir yanılgı yoktur. Ancak, asıl davanın davacıları ikinci kademede tazminat isteminde bulunmuştur. Bu istemin nedeni ise BK m.96’dır. Anılan bu hüküm uyarınca alacaklı, hakkını kısmen veya tamamen elde edemezse borçlu kendisine hiçbir kusurun izafe edilemeyeceğini kanıtlamadıkça, bundan doğan zararının tazminini diğer taraftan isteyebilir. Mahkemece, asıl davadaki davacıların ikinci kademedeki tazminat istemleri hakkında bir hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir.

Yukarıda sözü edildiği üzere, arsa sahibinin ilk yüklenici ... ile olan sözleşmesi 07.10.19998 tarihinde geriye etkili olarak feshedilmiş ve inşaatın kalan kısmının yapımı için birleşen davanın davalısı ... ile aynı tarihte ikinci bir sözleşme yapılmıştır. 07.10.1998 tarihinde yapılan ikinci sözleşmeyle yüklenici ... da arsa sahibinden kişisel hak kazanır. Yüklenici, kazandığı bu kişisel hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi belirtildiği üzere alacağın temliki suretiyle üçüncü kişilere de temlik edebilir. Şahsi hakkın üçüncü kişiye devri halinde, arsa sahibine karşı ifayı talep yetkisi üçüncü kişiye geçer. Birleşen davada dayanılan 01.02.2000 tarihli satış vaadi sözleşmesi, bir alacağın temliki işlemidir. Eğer 07.10.1998 tarihli ikinci yükleniciyle yapılan sözleşmedeki edimler yüklenici ... tarafından yerine getirilmişse, birleşen davanın davacısı yüklenicinin yaptığı temlike dayanarak arsa sahibine karşı edimin yerine getirilmesini isteyebileceğinden, 07.10.1998 tarihinde sözleşme hükümlerinin yerine getirilip getirilmediğini tespit etmek, birleşen dava bakımından önem arzetmektedir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, yerinde yeniden keşif yapılarak 07.10.1998 günlü sözleşmedeki yükümlülüklerin ikinci yüklenici tarafından sözleşmeye, fen ve sanat kurallarına uygun şekilde yerine getirilip getirilmediğini saptamak, edimler yerine getirildiyse birleşen davadaki istemi hüküm altına almak, aksi takdirde davayı şimdiki gibi reddetmek olmalıdır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, yerinde yeniden keşif yapılarak 07.10.1998 günlü sözleşmedeki yükümlülüklerin ikinci yüklenici tarafından sözleşmeye, fen ve sanat kurallarına uygun şekilde yerine getirilip getirilmediğini saptamak, edimler yerine getirildiyse birleşen davadaki istemi hüküm altına almak, aksi takdirde davayı şimdiki gibi reddetmek olmalıdır.

Karar, bu nedenle de birleşen davanın davacısı ... yararına bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 14.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15525, Karar No: 2016/7437, Tarih: 10.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/15525 E.  ,  2016/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 10.05.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. ...geldi Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının birlikte çalıştığı .... beraber davalıya ait samanlığın penceresinin genişletilerek kapı açılması işini yaptığı sırada davacının sağ kolunun üzerine duvardan kopan büyük bir taşın düşmesi sonucu kolunun koptuğunu, davacının uğramış olduğu iş kazası neticesinde kolunu kaybetmesinin sebebinin davalının Y.. Tüzüğünde belirtilen, her türlü tedbiri alma, araç ve gereçleri noksansız bulundurma, fenni yeterliliği bulunan kişilerin teknik gözetimi ve sorumluluğu altında yürütme, iş güvenliğini sağlama yükümlülüklerine aykırı davranması olduğunu, davacının iş kazası sonucu malul kaldığını, davacının meydana gelen kaza nedeniyle çalışamaz hale geldiğini ileri sürerek 10.000 TL(ıslahla 80.000TL)maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın 02.07.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, ayrıca takılacak protez ve masraflarının da davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıyla davalı arasında hizmet akdi oluşmadığını, müteahhit ...'ün aracı konumunda olup taşeron ilişkisinin olduğunu, ancak dava dışı bırakıldığını, kazanın tamamen davacının kusuruyla meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıyla davalı arasında hizmet akdi oluşmadığını, müteahhit ...'ün aracı konumunda olup taşeron ilişkisinin olduğunu, ancak dava dışı bırakıldığını, kazanın tamamen davacının kusuruyla meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yanlar arasındaki ilişkinin eser-istisna akdi olduğu, iş mevzuatının uygulanma yeri bulunmadığı, davalının sorumluluğunun genel hükümlere göre belirlenmesi gerektiği, davalının kendisine ait ağılın kapısını genişletmek için davacı ile anlaştığı, kapı açılırken, önceden var olan yapıdan kaynaklanan kusurların 6098 sayılı Kanunun 69.maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, yapılan işin kapı açılması olduğu, davalının uymakla zorunlu olduğu kuralların işin güvenli olarak yapılmasını sağlamaya yönelik kurallar olduğu, işgüvenliği kurallarının bu uyuşmazlıkta da cari olması gerektiği, kusur incelemelerine ilişkin dosyada bulunan çok sayıdaki raporda bu kuralların esas alındığı, sorumluluk işgüvenliği kurallarına göre belirlenmesi gerektiği, kusur raporlarının tümünde, davalıya kusur yüklendiği, mahkemece, davalıya % 70, davacıya % 30 oranında kusur izafe eden 15.06.2008, 15.12.2008, 30.03.2009 tarihli kusur raporlarının benimsendiği gerekçesiyle davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın ve 80.000TL maddi tazminatın 02/07/2004 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki hukuki ilişki, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, BK.nun 355 ve devamı (TBK. nun 470 ve devamı) maddesinden düzenlenen bir istisna (eser) sözleşmesidir.

İş sahibinin ödemeyi borçlandığı bir bedel karşılığında yüklenicinin bir eser meydana getirip teslim etmeyi üstlendiği sözleşmeye eser sözleşmesi denir.

Hizmet sözleşmesi de, eser sözleşmesi gibi bir başkası ad ve yararına bir iş görme edimini içeren, iki tarafa tam borç yükleyen, ivazlı bir sözleşmedir.Hizmet sözleşmesinde işçi sadece belirli veya belirsiz bir süre için işverene bağımlı olarak bir hizmet sunmayı üstlenirken, eser sözleşmesinde yüklenici esas itibariyle bir eser meydana getirmeyi, bir bütün oluşturan çalışma ürünü bir sonuç ortaya koyup, bunu teslim etmeyi borçlanır. Hizmet sözleşmesinde işçi hizmet edimini sunarken işverene hukuki ve ekonomik yönden bağımlı olup, onun emir ve talimatı altında çalışır. Burada işveren ile işçi arasında bir bağımlılık(tabiiyet) ilişkisi vardır. İşçi, işverene bağımlıdır. Oysa eser sözleşmesinde yüklenici, bazı talimatlar dışında iş sahibine bağımlı değildir; onun emrinde, gözetim ve denetimi altında çalışmaz, kendi sorumluluğu altında eseri bağımsız bir şekilde meydana getirir. (Prof.Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Özel Hükümler syf.598-599)