muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10550, Karar No: 2017/6464, Tarih: 28.03.2017

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun ... ve devamı maddeleridir.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

4857 sayılı Kanun’un .... maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un .... maddesinin .... fıkrasında feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel koşullarına uyduğunu içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli veya haklı nedene dayandığını kanıtlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olayda, güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin davalı asıl işveren ... tarafından feshedilmesi sebebiyle diğer davalı alt işverence feshedilmiştir. Davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesine yönelik işveren kararı işletmesel karar niteliğinde olup yukarıdaki açıklamalarda da belirtildiği üzere yerindelik denetimine tabi değildir. Dosya içeriğine göre davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesinden sonra aynı işyerinde ihaleyi kazanan firma ile davalı alt işveren arasında herhangi bir organik bağın varlığı iddia ve ispat edilmemiştir. Bu durumda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesi nedeniyle davalı alt işveren şirketinde istihdam fazlalığının ortaya çıkması kaçınılmaz olup yargısal denetimin sadece feshin son çare olması ilkesi kapsamında yapılması gerekmektedir. Bu doğrultuda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdiği tarihte davalı alt işverenin başka işyerlerinin olup olmadığı, davacının bu işyerlerinde değerlendirilme imkanının bulunup bulunmadığının belirlenmesi söz konusu ilkenin uygulanması noktasında önem arzetmektedir. Mahkemece bu yönde gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur. Yapılacak iş, davalı şirketin fesih tarihinde davacıyı çalıştırabileceği başka işyerlerinin olup olmadığı, bu işyerlerine fesih tarihinden kısa bir süre önce ve sonra davacı ile aynı vasıflarda yeni işçi alımı yapılıp yapılmadığı araştırılarak, davacıyı çalıştırabileceği başka işyeri ve yeni işçi alımı yok ise davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesine ilişkin bu durumun geçerli fesih sebebi oluşturacağı kabul edilerek davanın reddine, var ise feshin son çare olma ilkesine uyulmadan yapılan feshin geçersizliğine karar vermekten ibarettir.

Belirtilmesi gereken diğer bir hususta; Bölge Adliye Mahkemesi karar gerekçesinde, emsal kabul edilen Dairemizin 09.06.2016 tarihli ve 2016/13729 esas 2016/17170 karar sayılı onama kararında fesih gerekçesi farklı olduğundan emsal nitelikte kabul edilmesi doğru değildir. Dairemizin 06.....2016 tarihli 2016/25510 esas 2016/22639 karar sayılı ve 2016/25507 esas 2016/22636 karar sayılı kararları açısından ise, gerek emsal kararlar gerekse dosya içeriği Dairemizce yeniden değerlendirilmesi neticesinde davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin sona erdirilmesinin işletmesel karar niteliğinde olduğu, kararın yerindelik denetimine tabi olmaması nedeniyle sadece feshin son çare olma ilkesi kapsamında araştırma ve inceleme yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilere iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13448, Karar No: 2013/9362, Tarih: 07.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13448 E.  ,  2013/9362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda, dava konusu yerin 1955 yılında yapılan kadastro çalışmalarında kadastro harici bırakılarak parsel numarası almadığının, orman mühendisi bilirkişinin raporunda da yerin amenejman haritasında 168 no.lu bölmede OT-2 rümuzlu orman toprağı olarak belirlenmiş alanda kaldığının, ancak amenejman haritası yapılırken ... yapılmayan boş arazilerin ağaçlandırma programına alınmasını kolaylaştırmak amacıyla orman toprağı olarak adlandırıldığının, memleket haritasına göre ... renkli alanda kalıp orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtilmesine göre yerin kadastro çalışmalarında hangi vasıfla tescil harici bırakıldığının tesbit edilip dava konusu yere ait hava fotoğraflarının da celbedilerek konusunda uzman orman mühendisi ve harita mühendisinden oluşturulacak bilirkişi heyeti vasıtasıyla zabıt mümziilerinin yer gösterimi suretiyle yeniden keşif yapılıp en eski tarihli memleket haritası ile amenejman haritası ve hava fotoğraflarının mahalline birlikte tatbiki suretiyle dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının, evveliyatı itibariyle ormandan açılıp açılmadığının, halihazırdaki durumu itibariyle orman vasfında olmamakla birlikte salt toprağının dahi orman olarak kabulü gerektiği de gözetilerek yerin vasfının kesin bir şekilde tesbitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1661, Karar No: 2009/6616, Tarih: 16.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1661 E.  ,  2009/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim borcu olarak tahakkuk ettirilen 34.457,43 YTL.'nin 16.378,15 YTL'lik kısmından borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisine getirtilen askeri lise dönemine ait masraf çizelgesinde yer alan 97.549.000 TL (97,54TL) tutarındaki yabancı dil ücretinin Eskişehir .... Noterliğince 14.8.2001 tarihinde 19251 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen "benzeri eğitim ve öğretim" masrafları içerisinde değerlendirilerek bu kalem masraftan da davacıların sorumlu olacağı dikkate alınmaması,

2-Davacı tarafından yapılan ödemelerin Borçlar Yasasının 84. maddesi hükmü uyarınca öncelikle ödeme tarihine kadar işlemiş faizden mahsup edilmesi gerekirken asıl alacak üzerinden mahsup yapan ve bu suretle davacıların borçlu olmadığı miktarı belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2316, Karar No: 2018/11519, Tarih: 29.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2316 E.  ,  2018/11519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... şirketine sigortalı bulunan motorda seyahat etmekteyken geçirdiği kaza sonucu yaralandığını, davalı ... şirketinin davacıya 01.07.2014 tarihinde 14.833,84 TL ödeme yaptığını, ancak zararın tam olarak karşılanmadığı ileri sürerek, davacının vücut bütünlüğünün ihlali neticesinde uğramış olduğu iş/beden gücündeki eksilme ile orantılı olarak uğradığı zararların tazmini için, fazlaya ilişin hakları saklı kalmak üzere 2.000,00 TL bedelin 01.07.2014 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacının sunduğu; 13.03.2014 tarihli ... Devlet Hastanesi Raporuna göre kaza nedeniyle malul kalan davacının .

vücut fonksiyon kaybının % 19 olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, maluliyet oranının belirlenmesi hususunda alınan bilirkişi raporunda ise vücut genel çalışma gücü kayıp oranının %3.3 olduğu belirtilmiştir.

Bu haliyle davacı tarafından dosyaya ibraz edilen rapor ile mahkeme tarafından hükme esas alınan maluliyet raporu arasında açık bir çelişki bulunmaktadır. Bu nedenle, mahkemece maluliyet hususunda yapılan araştırma yetersizdir.

Mahkemece bu durumda gerçek zararın belirlenmesi amacıyla, ... Kurumu 3. İhtisas Kurulundan olay tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine uygun çelişkiyi giderecek yeni bir rapor alınarak ve kazanılmış haklar da gözetilmek suratiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4844, Karar No: 2025/4952, Tarih: 14.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/4844 E.  ,  2025/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1127 Esas, 2025/510 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/293 Esas, 2024/28 Karar

Taraflar arasındaki tapu kaydının hatalı oluşması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen bedel Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.470,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2529, Karar No: 2019/1494, Tarih: 07.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2017/2529 E.  ,  2019/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının tüm tesis ve tedavülleri ile haritası getirildikten sonra mahallinde yöntemince uygulanarak kapsamının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 120 ada 49 parsel sayılı taşınmazın, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3.903,86 metrekarelik bölümünün ifrazı ile davacı ... tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., 03.05.1956 tarih ve 18 sıra numaralı sicilden gelen 15.07.1975 tarih ve 9 sıra numaralı tapu kaydına dayanmış olup mahkemece yapılan uygulama sonucunda davacının dayandığı tapu kaydının davacı ... kayıtlı bulunan 120 ada 16 sayılı parseli de içine alacak şekilde 11.04.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3.903,86 metrekarelik bölümü kapsadığı gerekçesiyle yazılı karar verilmiştir. Davacının dayandığı tapu kaydı Hazinenin de taraf olduğu tescil hükmü ile oluşmuş olup Hazine aleyhine kesin hüküm teşkil ettiği gibi, kayıt miktarı olan 8025 metrekare haritaya bağlanmıştır. Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılmış olması ve davacının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaz bölümünü kapsadığının belirlenmiş olması karşısında, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı ...'ın temyiz itirazlarına gelince; adı geçenin itirazı, mahkemece dayandığı tapu kaydının kapsamının miktarından eksik belirlendiğine ilişkindir. Gerçekten de davacının dayandığı tapu kaydının doğu hududunu okuyan.... taşınmazının, doğuda 120 ada 55 sayılı parselin maliki evveli olduğu, batı hududu olan.... evi ve arsasının, davacı ... tespit gören 16 sayılı parselin batısındaki 14 sayılı parselin tespit maliki olduğu, kuzey hududu olan .... evinin, davacının kardeşi adına tespit gören 17 parselin kuzeyindeki 18 parsel sayılı taşınmazın maliki evveli olduğu, güney hududu olan İsmail oğlu.... evinin ise taşınmazın güney batısında kalan 54 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki olduğu, gerek komşu parsel tutanaklarından gerekse tanık ve yerel bilirkişi sözlerinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece, davacı ... tespit edilen 16 sayılı parsel ile davacının kardeşi adına tespit edilen 17 parsel sayılı taşınmazın da davacının dayandığı tapu kaydı kapsamında kaldığı göz önüne alınarak, tapu kayıt miktarı olan 8025 metrekarelik bölümün dava konusu 120 ada 49 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile davacı ... tesciline karar verilmesi gerekirken, daha az miktarda taşınmaz bölümü hakkında tescil kararı verilmiş olması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1729, Karar No: 2025/353, Tarih: 22.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1729 E.  ,  2025/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1627 Esas, 2024/16 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2021/115 E., 2022/225 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkette 23 pay sahibi olduğunu, genel kurul toplantılarının ortakların müsaitlik durumuna göre hafta sonları yapılması teamül haline geldiği halde dava konusu genel kurul toplantısının Cuma günü gerçekleştirildiğini, müvekkilin toplantıya katılamaması için böyle bir karar alındığı kanaatinde olduklarını, müvekkilinin yokluğunda yapılan genel kurul toplantısında usulsüz bir kısım önemli kararların alındığını, şirket pay sahiplerinden ...'ın vefat ettiği şirket yönetim kurulu tarafından bilinmesine rağmen sağmış gibi hareket edilip birden çok genel kurul toplantısı gerçekleştirildiğini, genel kurul toplantısının hükümsüz olduğunu, genel kurul için kanunda belirtilen şekil şartlarına uyulmadığını, yönetim kurulu başkanı tarafından alınan sermaye artımı kararının dürüstlük kuralına aykırılık taşıdığını, yönetim kurulunun gerçekleştirdiği iş ve işlemler sonucunda şirketin borca batık durumda olduğunu, küçük ortakların paylarını daha da küçültmek için sermeye artırımı kararının alındığını, genel kurul toplantısında şirketin toplamda 8.4 milyon TL borcunun bulunduğu yönündeki açıklamanın gerçeği yansıtmadığını, sermaye artırım kararı ile şirkete 2.5 milyon TL nakdi para akışı sağlanmasının hedeflendiğini, vefat eden ortağın 3.4 milyon TL tutarındaki takibe ilişkin alacağının şirketin borcuna dahil edilmediğini, şirket borcunun bildirilenden çok daha fazla olduğunu, şirket hisselerinin bir kısmının devredildiğini, devir bedelleri şirket ortakları tarafından tahsil edilemediğinden açılan alacak davasının halen derdest olduğunu, bu hisse devir sözleşmesinden elde edilen bir kısım para ile şirket borçları ödenmesine rağmen şirketin küçük hisseli ortaklarının şirkete verdiği nakdi paranın ortaklara borç hesabına yazılmadığını ileri sürerek 19.02.2021 günlü olağan genel kurul toplantısının 8 numaralı sermaye artırımına ilişkin kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işi nedeniyle toplantıya katılmaması halinde temsilci belirlemek suretiyle toplantıya katılım sağlayabileceğini, etki kuralının dikkate alınmasının gerektiğini, bir an için davacının iddiaları kabul edilse ve davacı toplantıya katılsa dahi iptali istenilen sermaye artırım kararının yine de alınacağını, pay sahiplerinden ...'ın vefatına ilişkin mirasçılarının reddi mirasta bulunduklarını, sermaye artırım kararı alınmasının zorunlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, sermaye ile kanuni yedek akçeler toplamının en az yarısının şirket öz varlığı içerisinde korunmadığı, iptali istenen sermaye artırımının yapıldığı tarihte genel kurula sunulan finansal tablolar ile daha sonra düzeltme kaydı olarak verilen kurumlar vergisi beyannamesinde yer alan finansal tabloların aynı olmadığı, finansal tablolara göre şirketin teknik iflas halinde olduğu, yapılan sermaye artırımı sonucunda tescil edilen sermaye ile kanuni yedek akçeler toplamının en az yarısının özvarlık içerisinde korunması gerektiği halde bu hususa riayet edilmediği, sermaye artırımının tescilinin ilgili mevzuat hükümlerine uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile olağan genel kurul toplantısında alınan 8 numaralı sermaye arttırımına ilişkin kararın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, şirketin sermaye artırımı kararının verildiği tarihteki genel kurula sunulan finansal tabloların esas alınacağı, buna göre şirketin borca batık ve teknik iflas halinde olduğu, sermaye artırımına ilişkin yasa ve mevzuat hükümlerine riayet edilmediği, şirketin öz varlığının korunmadığı, genel kurula katılmasa dahi davacı şirket ortağının şirketin temel yapısını bozan veya sermayenin korunması hükümlerine aykırı kararların batıl olduğunu ileri sürebileceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, anonim şirket yönetim kurulu kararının iptali talebine ilişkindir.

2. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.