muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25257, Karar No: 2015/4621, Tarih: 23.03.2015

Ayrıca ceza zamanaşımının uygulanması yönünden hukuk hakiminin tazminat davasını görürken, ceza hukuku kurallarıyla ve özellikle ceza mahkemesinin fail hakkında vermiş olduğu beraat veya mahkumiyet kararıyla bağlı olup olmadığı BK 53. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu maddede hukuk hakiminin ceza hukuku kurallarıyla bağlı olmadığı hükme bağlandığı gibi ceza mahkemesi kararlarıyla da bağlı olmadığı düzenlenmiştir. Bununla birlikte suçun işlendiğine veya işlenmediğine ilişkin ceza mahkemesinin kesin kararı varsa, hukuk hakimi bu kararla bağlıdır. Görüldüğü gibi ceza mahkemesince haksız eylemin suç niteliği saptanmamış ise

hukuk hakimine bunu kendiliğinden ve özgürce araştırma ve sonucuna göre karar verme yetkisi tanınmıştır.

Açıklanan ilkeler ışığında somut olay incelenecek olursa; kaza 30.07.2008 tarihinde gerçekleşmiş, davaya konu trafik kazası sonucunda davacının desteği ....’ın vefat ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere KTK'nun 109/II. maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresinin uygulanması için kamu davasının açılmış olması veya mahkumiyet kararı verilmiş bulunması aranmamakta olup cezayı gerektiren fiilin varlığı yeterlidir. Bir kişinin ölümü ile sonuçlanan söz konusu trafik kazası da bu anlamda cezayı gerektiren bir fiil niteliğindedir ve davacının sürücü desteğinin vefat etmiş olması sonuca etkili değildir. Yasa koyucunun amacı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca tehlike sorumluluğunu doğuran olaylarda sorumlulara karşı daha uzun zamanaşımı süresi içerisinde yönelmeyi sağlamaktır. KTK'nun 109. maddesinin 2. fıkrasındaki “cezayı gerektiren fiil” ifadesinin seçilmesi zamanaşımı yönünden yukarıda da açıklandığı gibi soruşturma veya kovuşturma yapılması koşullarının aranmadığı sonucunu doğurmaktadır. Buna göre eylem için kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nda öngörülen ceza zamanaşımı süresi dikkate alındığında dava tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. Bu hale göre zamanaşımı süresinin dolmadığı dikkate alınmak suretiyle işin esasına girilip, tarafların delilleri toplanıp, sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11629, Karar No: 2023/11288, Tarih: 15.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11629 E.  ,  2023/11288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1850 E., 2023/1853 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/34 E., 2023/159 K.

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 1996/Kasım ayından itibaren 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespitine ve şartların oluşması halinde yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 26.10.2016 tarihli dilekçesi ve ekindeki müstahsil makbuzuyla Kurum'a başvurarak geriye dönük tarım sigorta tescilini talep ettiğini, ancak ibraz ettiği müstahsil makbuzunun üzerinde oynama yapıldığını ve doğum tarihinde de oynama olduğunun görüldüğünü, ayrıca firma bildirim listelerindeki bilgiler ile davacının kimlik bilgileri arasında uyuşmazlık olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " Davanın Kısmen Kabulü; davacının ilk tevkifatın yapıldığı 22.10.1996 Tarihini takip eden aybaşı olan 01.12.1996 ile yılsonu olan 31.12.1996 tarihleri arasında 4/1-b Tarım sigortalısı olduğunun tespitine, davacının sigortalılık süresi yönünden fazlaya ilişkin talebinin ve şartlar oluşmadığı anlaşıldığından yaşlılık aylığı bağlanmasına yönelik taleplerin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulünde esas alınan müstahsil makbuzu üzerinde oynama yapıldığını, her ne kadar tevkifat listesinde davacının adının bulunduğu gerekçesine dayanılmışsa da bu listede de davacının doğum tarihinin yanlış olduğunu, davacının tarımsal faaliyette bulunduğuna dair başkaca hiçbir delil bulunmadığını, davacının esnaf olarak faaliyet yürüttüğüne dair kayıtlar bulunduğunu beyanla ilk derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... 16. İş Mahkemesi'nce verilen 13.04.2023 tarih, 2022/34 Esas ve 2023/159 Karar sayılı karara yönelik davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verildi.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ve 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9, 10 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar yerinde olmakla birlikte; davacının 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının tespitine dayanak olan kuru üzüm satışından yaptığı anlaşılan 22.11.1996 tarihli tevkifatın, maddi hataya dayalı olarak, İlk Derece Mahkemesi kararında 22.10.1996 şeklinde yer alması isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün (1) numaralı bendinin silinerek yerine, " Davanın Kısmen Kabulüne; davacının ilk tevkifatın yapıldığı 22.11.1996 tarihini takip eden aybaşı olan 01.12.1996 ile yılsonu olan 31.12.1996 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında tarım sigortalısı olduğunun tespitine, davacının sigortalılık süresi yönünden fazlaya ilişkin talebinin ve şartlar oluşmadığı anlaşıldığından yaşlılık aylığı bağlanmasına yönelik taleplerin reddine" yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/12729, Karar No: 2025/8260, Tarih: 06.05.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/12729 E.  ,  2025/8260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1841E., 2021/274 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, istinaf başvurusunun reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, bozma

I) Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 272/3-a. maddesi uyarınca, hükmolunan cezaların miktarı ve türüne göre, hükümlere karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, aynı Kanun'un 279/1-b. maddesi uyarınca verilen, istinaf istemlerinin reddine dair kararların aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığından ve aynı Kanun'un 264/1. maddesi uyarınca yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak sanıklar müdafiilerinin başvuruları itiraz olarak kabul edilerek itiraz merciince karar verilmek üzere, Tebliğname'ye uygun olarak dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme ile sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesi uyarınca, "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

III) Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçlar bakımından cezalandırılmasına yeterli ve kesin delillerin mevcut olmadığına, sanık ile aralarında husumet bulunan diğer sanığın soyut beyanlarına itibar edilmesinin haksız olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, kamera görüntülerine yansıyan şahısların kimliklerinin tespit edilememesi ve sanık ...'in sanık ile aralarında husumet bulunması hususları dikkate alınarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki Olay Yeri İnceleme Raporlarının içerikleri, katılanların beyanları ve tanıkların anlatımlarına göre; suça konu üç katlı binanın üçüncü katında bulunan ...'na ait dairenin penceresi ile oturma odası kapısına zarar verilmesi ve bahsi geçen ikametten televizyon çalınması; aynı binanın ikinci katında bulunan katılan ...'na ait dairenin oturma odası penceresine zarar verilmesi ve suça konu ikametten televizyon ile para kasası çalınması şeklinde gerçekleşen eylemler bakımından; sanıkların suça konu eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda oldukları anlaşılmış olup sanıkların iki ayrı hırsızlık suçundan cezalandırılmalarına dair Mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmediğinden; Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirâk edilmemiş; tüm dosya kapsamına göre "23.01.2020" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "20.01.2020" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında katılanlara yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

IV) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

IV) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın samimi beyanda bulunduğu dikkate alınmadan hüküm kurulduğuna, iki kez cezalandırılmasının yerinde olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve haksız olarak lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki Olay Yeri İnceleme Raporlarının içerikleri, katılanların beyanları ve tanıkların anlatımlarına göre; suça konu üç katlı binanın üçüncü katında bulunan ...'na ait dairenin penceresi ile oturma odası kapısına zarar verilmesi ve bahsi geçen ikametten televizyon çalınması; aynı binanın ikinci katında bulunan katılan ...'na ait dairenin oturma odası penceresine zarar verilmesi ve suça konu ikametten televizyon ile para kasası çalınması şeklinde gerçekleşen eylemler bakımından; sanığın suça konu eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşılmış olup sanığın iki ayrı hırsızlık suçundan cezalandırılmasına dair Mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirâk edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Katılan ...'na ait ikametten bir adet televizyon ve içinde tabanca bulunan para kasasının, katılan ...'na ait ikametten bir adet televizyonun çalındığı, dosya içerisindeki 07.02.2020 tarihli Görgü Tespit ve Araştırma ile aynı tarihli Teslim Tesellüm Tutanaklarının içeriklerine göre; sanık ...'in, yakalandığında katılan ...'na ait kasayı attıkları yeri göstermesi üzerine suça konu kasanın hasarlı vaziyette soruşturma aşamasında katılana iade edildiği ve sanığın 10.04.2020 tarihli duruşma sırasında katılanların zararlarını gidermek istediğini beyan ederek etkin pişmanlık iradesini ortaya koyduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle katılan ...'na kısmî iadeye muvafakatının olup olmadığı sorularak sanık hakkında katılan ...'ye yönelik eylem bakımından 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinin uygulanması, ayrıca sanığa hırsızlık suçu nedeniyle oluşan zarar miktarları bildirilip ödeme yeri gösterilerek katılanların zararlarının giderilmesi için uygun bir süre tanınması, sonucuna göre sanık hakkında katılan ...'na yönelik hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı Kanun'un 168/1-2-4, katılan ...'na yönelik hırsızlık suçu bakımından aynı Kanun'un 168/ 2- 4. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Tüm dosya kapsamına göre "23.01.2020" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "20.01.2020" olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca gereği için Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31489, Karar No: 2013/25869, Tarih: 20.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/31489 E.  ,  2013/25869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Orman idaresi vekilinin 16.02.2011 tarihli dilekçesi ile davaya katılma talebinde bulunduğu bu hususta bir karar verilmediği anlaşılmakla CMK'nin 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Jandarma görevlilerince tanzim edilen ve bu görevlilerce 08.06.2011 tarihli celsede tanık sıfatıyla alınan ifadelerinde doğrulanan olay yeri tesbit tutanağında sanığın oğlu Mehmet, sanığın tarlasında çalıştığı esnada çay yaparken ve tarladaki otları temizlemek için yaktığı ateşin büyüyerek yangına neden olduğunu beyan ettiği, 09.03.2011 tarihli celsede olay tarihinde sabah 08.00 - 09.00 arası sanığı tarlaya bıraktığını Kilis'e döndüğünü 12.00 civarında duman görüp ... ve ... ile yangın yerine gidip söndürmeye çalıştıklarını, Halit ve Murat'ın aynı celesede alınan ifadelerinde olay yerinde sanığın yangını söndürmeye çalıştığını başka kimsenin olmadığını belirtmelerine göre sanığın atılı suçu işlediği subuta erdiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/992, Karar No: 2023/6311, Tarih: 11.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/992 E.  ,  2023/6311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/974 Değişik İş, 2021/974 Karar

SAYISI : 2021/İHK-35250

HÜKÜM/KARAR : Davalı İtirazının Reddi/Davanın Kabulü

SAYISI : K-2021/128184

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda davalı vekilinin davacı Şerife Sayar'a yönelik temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 04.08.2020 tarihinde davacıların eşi/annesi...ya davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması ile gerçekleşen trafik kazası sonucunda davacıların desteğinin vefat ettiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı eş için 5.000,00 TL, davacı çocukların her biri için 100,00 TL olmak üzere toplam 5.300,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş; 31.08.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini toplam 111.321,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin kullanıldığı davalı ... şirketine trafik sigortalı araç sürücüsünün %75 kusuruna göre davalı tarafından dava öncesi yapılan ödemenin güncellenerek tenzil edildiği aktüer raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı” gerekçesiyle başvurunun kabulü ile ... için 47.688,00 TL, Hilal Bala için 9.899,00 TL, Alperen Bala için 20.251,00 TL, Alparslan Bala için 33.483,00 TL olmak üzere toplam 111.321,00 TL deslekten yoksun kalma tazminatının 11.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi birlikte sigorta şirketinden tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri