muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28696, Karar No: 2013/8630, Tarih: 03.04.2013

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı su abonesi olabilmek için kendisinden 3.250,00 TL kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini belirterek bu bedelin haksız şart olduğunun kabulü ile yüksek bedel içermeksizin abone yapılmasına karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.Hukukçu Süleyman Yılmaz ve inşaat mühendisi ... i'nin düzenlediği bilirkişi raporu ile,davacının 3.760,00 TL ödemesi gerektiği belirlenmiş, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.Oysa aynı ada parselde yer alan başka bir yerle ilgili olarak,Dairemizin 2012/ 11416 esas sayılı dosyasında mimar ...in düzenlediği rapora göre;davacının 1198,42 TL ödemesi gerektiği belirlenmiştir. O halde mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığı, davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 3.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2207, Karar No: 2014/5795, Tarih: 25.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2207 E.  ,  2014/5795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 08/10/2012 gün ve 2011/177-2012/332 sayılı kararı bozan Daire’nin 08/10/2013 gün ve 2013/1836-2013/17828 sayılı kararı aleyhinde davalı ile fer'i müdahil vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ortaklarından..'ya ait 1.200 payın 30.000 TL bedel karşılığında müvekkiline devredilerek, ortaklık pay devrinin 26.09.2008 tarihinde noter vasıtasıyla şirket defterine işlendiğini, müvekkilinin davalı şirketin banka hesabına 16.03.2009 tarihinde toplam 300.000 TL yatırdığını, bu bedelin davalının 2010 yılı ticari defterlerine sermaye yedeği olarak işlendiğini ve 2010 yılı mizan gelir tablosunda gösterildiğini, şirkette 23.10.2010 tarihinde sermaye arttırımına gidilerek müvekkiline 7200 pay daha verildiğini ancak kendisinden 7200 pay bedeli olan 180.000 TL ödenmesinin istendiğini, bu bedelin sermaye yedeği olarak davalı nezdinde bulunan paradan alınması talep edilmiş ise de, bu talebin olumlu karşılanmadığını belirterek müvekkilinin davalı şirkette 210.000 TL karşılığı 8400 hisse ortaklık payının bulunduğunun pay defterine kaydedilmesine, müvekkiline nama yazılı hisse senedi verilmesi suretiyle muarazanın önlenmesine, müvekkili tarafından davalı hesabına yatırılan 90.000 TL'nin ödeme tarihi olan 16.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirkete yapmış olduğu fazla bir ödemesinin bulunmadığını, bilakis sermaye arttırımı nedeniyle ödemek zorunda bulunduğu bedeli ödemediğini, davacının şirkete ait %3 hisseyi 300.000 TL bedelle devraldığını, ödeme tarihi dikkate alındığında davacı talebin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirket paylarının hisse senedi şeklinde olmaması nedeniyle şahıslar arasında yapılacak devir sözleşmesi ile devredilebileceği, müdahil Yaşar ... tarafından beheri 10.000 TL nominal değerli 3 hissenin davacıya devredildiği, davacının devraldığı kadar ortaklık payı bulunmakta olup, devralınan hisseler dışında davacının payının bulunmadığının kabulü gerektiği, davacının muhtemel sermaye arttırımında kullanılmak üzere devraldığı

.../...

-2-

.../...

-2-

hisse bedelini yatırdığı tarihte ayrıca 270.000 TL davacı şirket hesabına yatırmış ise de, bu şekilde şirket hisse devrinin mümkün olmadığı, 23.10.2010 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında sermaye artırımı kararı alınmış ise de, davacının süresi içerisinde sermaye arttırım bedelini ödemediği, davacının davalı şirkete yaptığı ödemenin sebepsiz zenginleşme niteliğinde olup, davacının 90.000 TL alacağı yönünden 30.01.2011 tarihinde davalıyı temerrüte düşürdüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacının 210.000 TL'lik ödenmiş nakdi sermaye karşılığı 8400 şirket ortaklık payı bulunduğuna ilişkin şirket ortak pay defterine kaydedilmesi yönündeki talebinin reddine, 90.000 TL'nin temerrüt tarihi olan 30.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, taraf vekilleri ile fer'i müdahil vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı ile fer'i müdahil vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ve fer'i müdahil vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ve fer'i müdahil vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak’ye gelir kaydedilmesine, 25/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8807, Karar No: 2015/14989, Tarih: 08.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/8807 E.  ,  2015/14989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 12- 15 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 31/2. maddesi gereği ½ oranında indirim uygulandığı halde hüküm fıkrasında TCK’nın 31/2. maddesi yerine 31/3. maddesi yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul

edilmiştir.

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında “kamu malına zarar verme” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 31/2. maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4.

maddelerinde öngörülen 6 yıl zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeni ile duran zamanaşımı hesaba katılmadan suçun işlendiği tarih olan 19.01.2006 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında “hırsızlık” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında “işyeri dokunulmazlığının ihlali” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

a-5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesinde hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede anlatılan eylem olduğu, dava konusu yapılan eylemin bağımsız

olarak açıklanıp belirtilmesi gerektiği, savunma yapacak olan suça sürüklenen çocuk hangi eylemden dolayı dava açıldığını, üzerine atılı suçun ne olduğunu açık ve net olarak anlayabilmeli, buna göre savunma yapmalı ve delillerini sunabilmeleri gerektiği dikkate alınmadan iddianame içeriğine göre; suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığının anlaşılması karşısında; ek iddianame ile dava açılması sağlanmadan, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyet kararı verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

b- Suç tarihi itibariyle 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca, işlediği eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını

yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4813, Karar No: 2024/7358, Tarih: 27.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4813 E.  ,  2024/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/529 E., 2024/503 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/205 E., 2023/374 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun müvekkil şirketin faiz alacaklarını ödememesi işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitinin taraflar arasında uyuşmazlık haline geldiğini, yasal mevzuat düzenlemeleri gereğince davalı idarenin kesin olmayan cevabının red cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, huzurdaki davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, sosyal güvenlik hususundaki tespit davaları tarafların birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları davacıya daha pratik şekilde sağlandığını, müvekkili davacının ödenen avans miktarı üzerinden sigorta primi ödenmesi gerektiğinin ve buna göre hesaplanacak yaşlılık aylığının ödenmesi gerektiğinin tespitini ve ortaya çıkan uyuşmazlığın giderilmesi gerektiğini, yine dava açmaktan başka bir yolla alacağına kavuşması mümkün olmayıp bir mahkeme kararına muhtaç dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17440, Karar No: 2015/3196, Tarih: 24.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/17440 E.  ,  2015/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla9

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.12.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil kabul edilmediği takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kesin hüküm nedeniyle reddine dair verilen 13.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar ... v.d. vekili Av. ... ile davalı asil ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi mirasçıları, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/655 Esas, 2013/33 Karar sayılı ilamının kesin hüküm oluşturduğunu, tescil yönünden dava şartı yokluğu nedeniyle, bedel yönünden de husumet yokluğu nedeniyle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk düzeninde istikrar sağlama amacı taşıyan kesin hüküm, hükme karşı yasa yollarının tükenmesi (şekli anlamda kesin hüküm) ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin bir daha dava konusu yapılmaması (maddi anlamda kesin hüküm) şeklinde hukuk yargılama sistemimizde yer almaktadır.

Şekli anlamda kesinleşmeyi zorunlu kılan, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılamaması amacını güden maddi anlamda kesin hüküm 6100 sayılı HMK’nın 303. maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın, taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Öte yandan, arsa sahipleri ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye devretmesi (temlik etmesi) halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Öte yandan, arsa sahipleri ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye devretmesi (temlik etmesi) halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir eseri meydana getirerek onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Türk Borçlar Kanununun 470. maddesinden alır. Anılan hükme göre; “eser sözleşmesi, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşmedir."

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun şekilde imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da yüklenici edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Somut olaya gelince; arsa sahibi ile yüklenici arasında 19.10.1990 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış, davacı harici şekilde düzenlenmiş sözleşme ile dava konusu daireyi yükleniciden satın almıştır. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/655 Esas, 2013/33 Karar sayılı dosyasında dosyamız davacısının da içinde bulunduğu davacılar tarafından aynı davalılar hakkında dava konusu dairenin tapusunun iptali için aynı hukuki sebebe dayalı açılan davada fen ve imar kurallarına uygun olarak imal edilme ediminin yerine getirilmediği, inşaatın kabul edilebilir seviyeye ulaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve verilen hüküm Dairemizin temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Mahkemece, kararın aynı hukuki nedenlere ve vakıalara dayalı olduğu, taraflarının ve konusunun aynı olduğu, dolayısıyla kesin hüküm oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de bu tür davalarda tapu iptali ve tescil talebi yönünden yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı olarak açılan tescil isteğinin kabulü için yüklenicinin veya onun halefi olan davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre binayı sözleşmeye, amacına, fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmesi halinde şahsi hak kazanılmış olacağından önceki kararın kesin hüküm teşkil ettiğinden söz edilemez. Başka bir anlatımla, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi nedeniyle yüklenicinin temlikine dayalı olarak açılan davalarda yapılan inşaatlar devamlılık gösterdiğinden ve her an inşaatın fiziki oranında değişiklik olabileceğinden bu konuda açılmış iki ayrı davada önceki dava sonraki dava için kesin hüküm oluşturmaz.

Kaldı ki, iş bu dosyada tapu iptali ve tescil talebi kabul edilmediği takdirde ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/655 Esas, 2013/33 Karar sayılı dosyasından farklı olarak bedel talebi bulunmakta olup bu hususta da bir değerlendirme yapılmamıştır. Mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.