muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/733, Karar No: 2013/1002, Tarih: 03.07.2013

Davacı, konutun sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini ileri sürerek, geç teslimden kaynaklanan tazminat isteminde bulunmuştur.

818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun 106.maddesinde, karşılıklı yükümlülükleri içeren sözleşmelerde borcun yerine getirilmemesi (ifade gecikme) halinde, alacaklının hakkını, nasıl kullanacağı düzenlenmiştir.

Alacaklı, 106/2’de öngörülen seçimlik haklardan birisini kullanabilmesi için borcu yerine getirmekte direnen borçluya mehil vermek zorundadır (BK.m.106/1). Ancak aynı Kanun’un 107.maddesinde yazılı hallerden birinin bulunması halinde (1-Borçlunun hal ve vaziyetinden bu tedbirin tesirsiz olacağı anlaşılırsa; 2-Borçlunun temerrüdü neticesi borcun ifası alacaklı için faidesiz kalmış ise; 3- Akdin hükümlerine göre borç tayin ve tesbit edilen muayyen bir mehil içinde ifa edilmek lazım geliyorsa) mehil tayinine gerek yoktur. Davalı satıcının, borcunu 16 ay içinde yerine getireceği sözleşmede kabul edildiğine göre, BK.nun 106/1.maddesi gereğince bir önel (mehil) belirlenmesine gerek yoktur.

BK.nun 106/2 maddesinde, borcun yerine getirilmemesi halinde alacaklıya üç seçimlik hak verilmiştir. Bunlar, 1-Her zaman gecikmiş işi yerine getirme (ifayı) ve gecikme tazminatı isteme; 2-Sözleşmenin ifasından vazgeçilerek olumlu zararı isteme; 3-Sözleşmeyi feshederek olumsuz zararı isteme şeklide açıklanmaktadır. Davacı görülmekte olan davada, bu seçimlik haklardan aynen ifa ve gecikme tazminatını istemiştir. (Aynı ilkeler, Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.1991 gün ve 1991/15-340-467 sayılı kararında da vurgulanmıştır.)

Hukuk Genel Kurulu’nda ki görüşmeler sırasında bazı üyeler, taşınmazın teslimindeki gecikme nedeniyle davalı idarenin taksit ödemelerini ve dönemsel artışları durdurduğu, bu durum gözetilerek BK.nun 44.maddesi gereğince davacı lehine verilecek tazminat miktarından bir miktar hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini savunmuş iseler de, davalı idarenin kendi kusuru nedeniyle taşınmazın geç tesliminden dolayı, tazminat miktarında indirim isteyemeyeceğini, bir kısım üyelerce de mahkeme kararının onanması gerektiğini ileri sürmüş iseler de, bu görüşler  Kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede, taşınmazın 16 ay içerisinde teslim edileceği belirtildiğinden, bu sürenin dolmasıyla, davalı borcunu yerine getirmekte direndiği ve bu olgunun hukuksal sonuçlar doğurduğu (BK m.101/1) gözetildiğinde, davacı BK.nun 106/1 maddesi uyarınca, davalıya mehil vermeden dava açabilir. Sözleşmede taksitler bitmeden taşınmazın kiraya verilemeyeceği şartının yazılması, davacının BK.nun 106.maddesinde belirtilen “teahhur nedeniyle zarar (gecikme nedeniyle tazminat)” hakkını ortadan kaldırmaz.

Bu durumda mahkemece, taşınmazın geç teslim edilip edilmediği, geç teslim edilmiş ise, geciken teslim süresine ilişkin tazminat belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, taşınmazın geç teslim edilip edilmediği, geç teslim edilmiş ise, geciken teslim süresine ilişkin tazminat belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, yanılgılı gerekçe ile önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup; kararın bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı  Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.07.2013 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15594, Karar No: 2017/4339, Tarih: 13.07.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/15594 E.  ,  2017/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4795, Karar No: 2017/4840, Tarih: 07.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4795 E.  ,  2017/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...’i azmettirip katılan ile yüzyüze yapmış olduğu konuşmayı kaydettirip, katılanın açmış olduğu İş Mahkemesindeki davaya delil olarak sunduğu iddia edilen olayda, iki kişinin yüzyüze yapmış olduğu konuşmaların kaydedilmesinin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, şartları oluştuğu takdirde TCK 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği, ancak konuşma içeriklerinin incelenmesinde konuşmaların katılanın özel yaşam alanına dahil ve onun özel hayatının gizliliğini ihlal edecek bir husus konuşulmadığından, sanığın söz konusu konuşma içeriklerini devam eden İş Mahkemesindeki davaya delil olarak sunmasında hukuka aykırı hareket etme bilinciyle de hareket etmemesi nedeniyle, sanığın eyleminde, TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının da gerçekleşmediği gözetilmeden sanığın CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken aynı kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin, “Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14572, Karar No: 2018/5355, Tarih: 17.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14572 E.  ,  2018/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/03/2016 tarih ve 2015/1398-2016/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin, davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ortağı olduğu... ... Kişisel Gelişim ve ... Yönetimi Ltd. Şti.’nin 2009 yılında 5.000,00 TL sermaye ile kurulduğunu, mevzuattaki değişiklik nedeniyle sermaye arttırımı için gerekli işlemlerin yapılarak 2014 yılı Şubat ayında ... Ticaret Sicil Müdürlüğüne müracaat edildiğini, tüm belgelerin eksiksiz olduğunu, ticaret sicil tarafından yetkililerin imzalarının yanına kendilerinin isimlerinin yazılması gerektiğinin bildirildiği, bunun üzerine yetkili ortağın ... dışında olması nedeniyle bu işlemin uzun sürdüğünü, sermaye artışı ile ilgili işlemlerin devamı için sicile tekrar gidildiğinde ... Geçici 7. maddesi uyarınca şirketin .../.../2014 tarihinde re'sen terkin edildiğinin bildirildiğini, şirketin aktif olup faaliyetlerini sürdürdüğünü, vergilerini ödediğini, elde olmayan sebepler neticesinde işlemlerin geciktiğini iddia ederek... ... Kişisel Gelişim ve ... Yönetimi Ltd. Şti.’nin re'sen terkin işleminin iptali ile ticaret sicile tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, davalının yasal hasım olduğunu, davanın açılmasına sebebiyet vermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı şirketin sermaye arttırımını yapmaması nedeniyle terkin edildiği, davacı tarafından ihyası talep edilen şirket adına sermaye arttırımı için 14/02/2014 tarihinde sicile başvurulduğu, eksikliğin giderilmesi için sicil tarafından şirkete bildirimde bulunulduğu ancak verilen süre dahil şirketin terkin edildiği .../.../2014 tarihine kadar şirketin işlemleri tamamlanmadığı gelen sicil cevabi yazısından anlaşıldığı, davacı taraf ihya için haklı bir sebep ileri sürülemediği gibi ihya talebinin tasfiye içinde istenmediği, davacının iradesinin şirketin ticari faaliyetlerinin devam ettirilmesi yönünde olduğu, yasanın istediği anlamda haklı sebep veya sicil müdürlüğünce yapılmış usulsüz bir işlem bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava dışı... ... Kişisel Gelişim ve ... Yönetimi Ltd. Şti.’nin 6102 sayılı ...’nın geçici 7. maddesi gereğince resen terkin işleminin iptali işlemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriğinde dava dışı şirketin sermaye artırımı yaptığına dair .../02/2014 tarihinde ortaklar kurulu kararı, sermaye artırımı tescil ve ilan masraflarını 14/02/2014 tarihinde yatırdığına dair dekont, sermaye artırımına ilişkin mali müşavirden alınan rapor ile davalı ... Müdürlüğünün sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararının ... ay içerisinde sunulması aksi halde şirketin resen terkin edileceğine dair 31/03/2014 tarihli ilanı ile belirtilen sürede sermaye artırımı yapılmadığından Ticaret Sicil Müdürlüğünün anılan şirketin .../.../2014 tarihinde re'sen terkin edildiğine dair kararının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Ancak, 6102 sayılı ...’nın geçici 7/1. maddesi 6552 sayılı Yasa ile .../09/2014 tarihinde değişikliğe uğrayarak "1/7/2015 tarihine kadar aşağıdaki hâlleri tespit edilen ya da bildirilen anonim ve limited şirketler ile kooperatiflerin tasfiyeleri ve ticaret sicilinden kayıtlarının silinmesi, ilgili kanunlardaki tasfiye usulüne uyulmaksızın bu madde uyarınca yapılır." düzenlemesi ile sermaye artırımı yapılmaması nedeniyle şirketin münfesih sayılması için belirlenen sürenin 01/07/2015 tarihine kadar uzatıldığı, davacı tarafından terkin işleminin iptali için bu tarihten önce davalı ... sicile başvuru yaptığı gibi terkin işleminin iptaline ilişkin işbu davanın da anılan tarihten önce açıldığı anlaşılmakla mahkemece yukarıda açıklanan yasa maddesi değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, .../09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/390, Karar No: 2019/4207, Tarih: 30.10.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/390 E.  ,  2019/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...-... İnş. Müh. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... arasındaki davadan dolayı ... 8. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 05.11.2015 gün ve 2014/71-2015/342 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesinin 06.11.2018 gün ve 2016/749-2018/5138 sayılı ilamı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle cezai şart ve davacı yüklenici tarafından sözleşmenin ifası maksadıyla yapılan masrafların tazmini istemlerine ilişkindir.Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, 10.000,00 TL masraf bedeli ve Türk Borçlar Kanunu'nun 182. maddesinin son fıkrası da gözetilerek takdiren %50 oranında indirilen 25.000,00 TL cezai şart bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair cezai şart talebinin reddine dair verilen kararın davalı arsa sahipleri vekilince temyizi üzerine, Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nce verilen 06.11.2018 gün 2016/749 Esas, 2018/5139 Karar sayılı onama ilamına karşı yasal süresi içinde davalı arsa sahipleri vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.Kural olarak karar düzeltme talebinin temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince yapılması gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı iş bölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanıp 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay’a gelen dava dosyalarını inceleme görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden ve dosya karar düzeltme talepli olarak 2019 yılı Ocak ayında Yargıtay’a geldiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 1086 sayılı HUMK’nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme taleplerinin reddine,

2-Türk Medeni Kanunu'nun 692. maddesine göre, paylı mülkiyetin özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlerinin yapılması, oybirliği ile aksi kararlaştırılmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Anılan kanun hükmü gereğince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tüm hissedarlar tarafından imzalanması zorunlu olup, geçerlilik şartıdır ve ileri sürülmese dahi re'sen nazara alınması gereken bir husustur.Davacı yüklenici ile sözleşmede imzası bulunan davalı arsa sahipleri arasında ... 1. Noterliği’nde imzalanan 13.07.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin akdedildiği

sırada sözleşme konusu taşınmazda pay sahibi bulunan dava dışı ... sözleşmede taraf olarak yer almamıştır. Her ne kadar dava dilekçesinde, sözleşmenin imzalanmasından sonra davalı arsa sahipleri tarafından ortaklığın giderilmesi davası açılarak, sözleşmede imzası bulunmayan dava dışı paydaşın hissesi satın alınmak suretiyle sözleşmenin geçerli hale getirildiği ileri sürülmüşse de, sözleşmenin herhangi bir maddesinde arsa sahiplerinin veya yüklenicinin sözleşmede imzası bulunmayan paydaşın hissesini devralacağı ve sözleşmenin bu yolla geçerli hale getirileceği hususunda taliki bir şart bulunmadığı gibi, bu paydaşın 13.07.2010 tarihli sözleşmeden sonra ve bu sözleşmeye dayalı olarak kurulan kat irtifakına dayalı olarak pay sahibi olması da söz konusu olmadığından, sözleşmeye muvafakat ettiğinin kabulü mümkün değildir.Öte yandan, sözleşmeye taraf olan davalı arsa sahipleri sözleşme dışında kalan ve sonradan ortaklığın giderilmesi davası sonucunda malik oldukları hisse karşılığında yükleniciden yeni taleplerde bulunma hakkına sahip olduğundan bir başka deyişle sözleşmedeki paylaşım değiştirilmediği sürece önceki şartlarla sözleşmenin ifası davalılar zararına sonuç doğuracağından sözleşmenin geçerli hale geldiği de söylenemeyecektir.Bu durumda mahkemece, 13.07.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tüm arsa sahiplerinin katılımıyla yapılmamış olması nedeniyle geçersiz olması ve sonradan diğer arsa sahibinin muvafakatı sağlanmak ya da ayrı bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmak suretiyle geçerli hale getirilmemesi göz önünde bulundurularak, geçersiz sözleşmenin tarafı olan arsa sahiplerinden işbu geçersiz sözleşmeye dayanılarak cezai şart istenemeyeceği gerekçesiyle cezai şart isteminin reddine karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken onandığı, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davalı arsa sahiplerinin karar düzeltme taleplerinin bu yönden kabulü uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 06.11.2018 gün 2016/749 Esas, 2018/5139 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılarak, ilk derece mahkeme hükmünün davalılar yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalılara iadesine, 30.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1979, Karar No: 2010/6265, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1979 E.  ,  2010/6265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 121 ada 19, 126 ada 2, 166 ada 1 parsel sayılı 25907.95, 4307.65, 7783.13 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen ve taksimen intikal ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Süleyman ve Haydar Özcan mirasçıları davacı ile davalılar adlarına tespit edilmişlerdir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazları satış senetleri ile maliklerinden satın aldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 121 ada 19, 126 ada 2, 166 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi ... ve ... mirasçıları adlarına payları oranında tesçiline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.