muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/720, Karar No: 2013/989, Tarih: 03.07.2013

Davacı, konutun sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini ileri sürerek, geç teslimden kaynaklanan tazminat isteminde bulunmuştur.

818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun 106.maddesinde, karşılıklı yükümlülükleri içeren sözleşmelerde borcun yerine getirilmemesi (ifade gecikme) halinde, alacaklının hakkını, nasıl kullanacağı düzenlenmiştir.

Alacaklı, 106/2’de öngörülen seçimlik haklardan birisini kullanabilmesi için borcu yerine getirmekte direnen borçluya mehil vermek zorundadır (BK.m.106/1). Ancak aynı Kanun’un 107.maddesinde yazılı hallerden birinin bulunması halinde (1-Borçlunun hal ve vaziyetinden bu tedbirin tesirsiz olacağı anlaşılırsa; 2-Borçlunun temerrüdü neticesi borcun ifası alacaklı için faidesiz kalmış ise; 3- Akdin hükümlerine göre borç tayin ve tesbit edilen muayyen bir mehil içinde ifa edilmek lazım geliyorsa) mehil tayinine gerek yoktur. Davalı satıcının, borcunu 16 ay içinde yerine getireceği sözleşmede kabul edildiğine göre, BK.nun 106/1.maddesi gereğince bir önel (mehil) belirlenmesine gerek yoktur.

BK.nun 106/2 maddesinde, borcun yerine getirilmemesi halinde alacaklıya üç seçimlik hak verilmiştir. Bunlar, 1-Her zaman gecikmiş işi yerine getirme (ifayı) ve gecikme tazminatı isteme; 2-Sözleşmenin ifasından vazgeçilerek olumlu zararı isteme; 3-Sözleşmeyi feshederek olumsuz zararı isteme şeklide açıklanmaktadır. Davacı görülmekte olan davada, bu seçimlik haklardan aynen ifa ve gecikme tazminatını istemiştir. (Aynı ilkeler, Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.1991 gün ve 1991/15-340-467 sayılı kararında da vurgulanmıştır.)

Hukuk Genel Kurulu’nda ki görüşmeler sırasında bazı üyeler, taşınmazın teslimindeki gecikme nedeniyle davalı idarenin taksit ödemelerini ve dönemsel artışları durdurduğu, bu durum gözetilerek BK.nun 44.maddesi gereğince davacı lehine verilecek tazminat miktarından bir miktar hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini savunmuş iseler de, davalı idarenin kendi kusuru nedeniyle taşınmazın geç tesliminden dolayı, tazminat miktarında indirim isteyemeyeceğini, bir kısım üyelerce de mahkeme kararının onanması gerektiğini ileri sürmüş iseler de, bu görüşler  Kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede, taşınmazın 16 ay içerisinde teslim edileceği belirtildiğinden, bu sürenin dolmasıyla, davalı borcunu yerine getirmekte direndiği ve bu olgunun hukuksal sonuçlar doğurduğu (BK m.101/1) gözetildiğinde, davacı BK.nun 106/1 maddesi uyarınca, davalıya mehil vermeden dava açabilir. Sözleşmede taksitler bitmeden taşınmazın kiraya verilemeyeceği şartının yazılması, davacının BK.nun 106.maddesinde belirtilen “teahhur nedeniyle zarar (gecikme nedeniyle tazminat)” hakkını ortadan kaldırmaz.

Bu durumda mahkemece, taşınmazın geç teslim edilip edilmediği, geç teslim edilmiş ise, geciken teslim süresine ilişkin tazminat belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, taşınmazın geç teslim edilip edilmediği, geç teslim edilmiş ise, geciken teslim süresine ilişkin tazminat belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, yanılgılı gerekçe ile önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup; kararın bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı  Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.07.2013 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11772, Karar No: 2006/18373, Tarih: 25.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/11772 E.  ,  2006/18373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı kocadan kaynaklanan davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış ve Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davalı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Velayeti davalı anneye verilen müşterek çocuk için dava tarihinden, çocuğun babaya teslim edildiği 14.10.2005 tarihleri ile sınırlı olarak anne yararına tedbir, kararın kesinleşme tarihinden itibaren anne yararına iştirak nafakalarına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \* davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. \* Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının l. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2010/9022, Karar No: 2012/1001, Tarih: 30.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9022 E.  ,  2012/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ: AV....

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.06.2009 tarih ve 2007/297 - 2009/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, 04.08.2001 tarihinde yapılmış olan olağan genel kurul toplantısında sermaye artırım kararına davalının da iştirak ederek 6000 TL sermaye artırım payını ödemeyi taahhüt ettiğini, alınan karar doğrultusunda davalının sermaye borcunun 1/4'lük kısmı 1.500.00 TL'nı en geç 25.12.2001, 3/4'lük kısmı 4.500.00 TL'nı 12.07.2003 tarihinde ödemesi gerektiği halde ödemediğini, hakkında yapılan takibinde itirazla durduğunu, itirazında haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile %40 inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, rüçhan hakkı kullanılarak bir kısım ortaklar tarafından arttırılan sermayeye ilişkin ödeme yapıldığından aynı borcun ikinci kez istenilmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre taraflar arasındaki uyuşmazlığın apel çağrısı yapılmaksızın sermaye artırım borcunun istenip istenilmeyeceğine yönelik bulunduğu, davalının sermaye artışından kaynaklanan payının rüçhan hakkını kullanan ortaklara devrine ilişkin şirket yönetim kurulu kararının mahkemece iptali üzerine arttırılan sermaye nedeniyle yeniden davalının borçlu hale geldiği,usulsüz olarak hisse devralan ve bu nedenle mahkemece hisse devirleri iptal edilen şahıslarca yapılan ödemelerin davalıyı borçtan kurtarmayacağı, ana sözleşmenin değiştirilen 6’ıncı maddesinde arttırılan şirket sermayesinin 1/4'ünün tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde, kalanın ise 12.07.2003 tarihinde ödeneceğinin öngörüldüğü, bu durumda apel çağrısı gerekmeksizin temerrütün oluşacağı gerekçesiyle itirazın iptaline ve %40 icra tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

./...

2010/9022

2012/1001

S:2

2-Dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

./...

2010/9022

2012/1001

S:2

2-Dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı şirketin 04.08.2001 tarihli olağan genel kurul toplantısında, şirket sermayesinin arttırımına karar verilmiş, davalı da sermaye arttırımına iştirak etmiştir. Davalının şirket ortağı olduğuna ve sermaye arttırılmasını taahhüt ettiğine dair uyuşmazlık yoktur. Ayrıca, bu genel kurul kararının iptal edildiği hususu da savunulmamıştır. Şirket olağan genel kurulunda, arttırılan şirket sermayesinin 1/4'ünün tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde, kalanın ise 12.07.2003 tarihinde ödeneceği karara bağlanmış ve ticaret sicil gazetesinde ilan edilmiştir. Mahkemece, arttırılan şirket sermayesinin 1/4'lük kısmı için anasözleşmenin sermaye arttırımına ilişkin bu genel kurul kararının tescil edildiği 10.10.2001'den itibaren 3 ay sonrası 25.12.2001, 3/4'lük kısmına ise 12.07.2003 tarihinden itibaren faiz hesaplanmış, tespit edilen miktar doğrultusunda itirazın iptaline karar verilmiştir. Ancak anılan genel kurul kararında “arttırılan şirket sermayesinin 1/4'lük kısmının tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde ödeneceği" şeklindeki ibarenin bu miktar yönünden kesin ve belirli bir vade içerdiğinin kabulü doğru değildir. O halde, davalının sorumlu olduğu sermaye artan bedelinin tamamına, son ödeme tarihi olarak kararlaştırılan temerrüt tarihi olan 12.07.2003 tarihinde itibaren faiz hesaplanarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

14.02.2012 - HK
Yargıtay — Esas No: 2015/11591, Karar No: 2018/9443, Tarih: 24.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/11591 E.  ,  2018/9443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacı, ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2006/1549 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi dava dosyasında yetki verildiğini ileri sürüp 160 ada 17 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydında paydaşlardan “ ... kızı ...” olan kaydın “... kızı ... ” , “ kızı ...” olan kaydın “... oğlu ...”, “... oğlu ...” olan kaydın “... oğlu ...”, “... oğlu ...” olan kaydın”... oğlu ... ”, “... kızı ...” olan kaydın “... kızı ... ”, “... oğlu ...” olan kaydın,”... oğlu ...”, “... oğlu ...” olan kaydın, “... oğlu ...”, “... kızı ...” olan kaydın, “... kızı ...”,”... oğlu ...” olan kaydın, “Yahya oğlu ... ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Tapu Sicili Tüzüğü gereğince öncelikle tapu müdürlüğüne başvurma zorunluluğu getiren yasal prosedür izlenmeden doğrudan dava açıldığı ve davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar dava mahkemece Tapu Sicili Tüzüğü gereğince öncelikle tapu müdürlüğüne başvurma zorunluluğu getiren yasal prosedür izlenmeden doğrudan dava açıldığı gerekçesi ile reddedilmişse de, davanın Tapu Müdürlüğü’ne başvuru zorunluluğu getiren Tapu Sicili Tüzüğü’nün yürürlüğe girdiği 17.08.2013 tarihinden önce 24.04.2013 tarihinde açıldığı sabittir. Davanın açıldığı tarih itibari ile Tapu Müdürlüğü’ne başvuru zorunluluğu yoktur. Bu nedenle mahkemenin gerekçesi yerinde değildir.

Her ne kadar dava mahkemece Tapu Sicili Tüzüğü gereğince öncelikle tapu müdürlüğüne başvurma zorunluluğu getiren yasal prosedür izlenmeden doğrudan dava açıldığı gerekçesi ile reddedilmişse de, davanın Tapu Müdürlüğü’ne başvuru zorunluluğu getiren Tapu Sicili Tüzüğü’nün yürürlüğe girdiği 17.08.2013 tarihinden önce 24.04.2013 tarihinde açıldığı sabittir. Davanın açıldığı tarih itibari ile Tapu Müdürlüğü’ne başvuru zorunluluğu yoktur. Bu nedenle mahkemenin gerekçesi yerinde değildir.

Öte yandan, her ne kadar mahkemece iddianın ispatlanamadığı da belirtilmiş ise de; toplanan deliller ve dosya içeriğinden 160 ada 17 parsel sayılı çay bahçesi vasıflı, 8.640,00 m2 büyüklüğündeki taşınmazın 136/1152 pay ... kızı ..., 26/1152 pay ... oğlu ...,136/1152 pay ... oğlu ..., 68/1152 pay ... oğlu ..., 68/1152 pay ... kızı ..., 34/1152 pay ... oğlu ..., 34/1152 pay ... oğlu ...,34/1152 pay ... kızı ..., 34/1152 pay ... oğlu ...,136/1152 pay ... oğlu ..., 298/1152 pay ... oğlu ...,26/1152 pay ... oğlu ... adına kayıtlı olduğu, tapu kütüğünde, edinme sebebinin tesis kadastrosu, edinme tarihinin27/04/1979 tarih ve 1581 yevmiye nolu işlem olduğu, parsele ait kadastro tutanaklarının incelenmesinde taşınmazın “ ... Mahallesi 160 ada 17 parselin tamamı 1152 payda 136 ‘ şardan 272 hissesi ... evlatları, ... ve ... ve 26 ‘şardan 52 hissesi ... evlatları ... ve ... ve 64 hissesi ... kızı ... ve 136 hissesi ... oğlu ...ve 136 hissesi ... evlatları,... ve ... ve 34 ‘er paydan 102 hissesi ... evlatları ... ve ... ve Hanım hissesi ... oğlu ... ve 298 hissesi ... oğlu ... ve 26 hissesi ... oğlu ... adlarına şaian ve 320 hissesinin de verasette iştirak olarak , her ne kadar taksime konu edilmiş isede hissedarların tümünün muvafakatı alınamadığından kayıt gibi aynen ipkası ile ... evlatları ... ve ..., ... ve ... evlatları ... ve ... ve ... adlarına hisse tayini yapılmıştır ” kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere tapu kaydında düzeltim davalarında taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet ... sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet ... iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Şöyle ki; “ ... kızı ... “ olan kaydın “ ... kızı ... ” şeklinde düzeltilmesi istenmiştir. Kadastro tutanaklarında açıkça; “ ... evlatları ... ve ...” denmektedir. Buradan anlaşılacağı üzere bu kaydın ... şeklinde olduğu açıktır.” “ ... kızı ... “ olan kaydın “ ... oğlu ... “ şeklinde düzeltilmesi istenmişse de Tapu kayıtlarında yapılan incelemede bu kayıtta bir yanlışlık olmadığı, kaydın zaten “... oğlu ...” şeklinde olduğu, bu kayıt yönünden düzeltilecek bir durum olmadığı kuşkusuzdur. “ ... oğlu ...” olan kaydın “... oğlu ...”, “... oğlu ...” olan kaydın “... oğlu ...”, “... kızı ...” olan kaydın “... kızı ...” şeklinde düzeltilmesi istenmiştir.Bu kayıt maliklerinin 34’er paya sahip oldukları ve kardeş olup, ... evlatları oldukları tereddütsüzdür. Dosyada bulunan ve kaydı düzeltilmesi istenen “ ... oğlu ...’na ait aile nüfus kayıt tablosunda ...’nın kardeşleri “ ... ve ... “ bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca; “ ... oğlu ...” şeklindeki kaydın nüfus kaydına uygun olduğu için bu kayıt yönünden talebin reddine, “ ... kızı ...”, “... oğlu ...”, “... oğlu ...”,”... kızı ...” olan kayıtlara yönelik talebin dosya içeriği ile ispatlandığı gözönüne alınarak kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddedilmesi doğru olmadığı gibi davacının düzeltilmesini talep ettiği diğer kayıtlar yönünden ise; ...’nun babası ... ’nun kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt örneğinin “ ... oğlu ... ” ve “ ... kızı ... ’na ait kardeşlerini gösterir şekilde aile nüfus kayıt örneklerinin ... ve kardeşleri ile , kendi kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt örneği istenerek, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, yörede kayıt malikleri ile aynı ismi taşıyan başka kişilerin olup olmadığının araştırılması, gerektiğinde yerinde keşif yapılarak çekişmeli taşınmazın kim ya da kimler tarafından kullanıldığının saptanması, kayıt malikleri ile ismi düzeltilecek kişilerin aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12545, Karar No: 2014/7368, Tarih: 11.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/12545 E.  ,  2014/7368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/197801

Mahkeme : İZMİR 12. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 02.02.2010 - 2009/2292 esas ve 2010/122 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davaya ilişkin kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10249, Karar No: 2021/1730, Tarih: 18.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10249 E.  ,  2021/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 20/08/2013 tarihinde davalı şirkete ait iletim hattındaki telin kopması sonucu çıkan yangında ormanlık alanın zarar gördüğünü, yangına davalı şirketin gerekli önlemleri almamış olmasının sebep olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, yanan ağaç zararı, gerçek zarar, ağaçlandırma ve yangın söndürme giderlerinden ibaret olan toplam 31.882,03 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 15/10/2015 tarihli ıslah delikçesi ile talebini 41.725,77 TL’ye artırmıştır.

Davalı; olay günü tutulan tutanakta vatandaşların ağaç kesimi sonucunda 1 adet ağaç direğinin kullanılmaz halde olduğunun, 5 direk arası AG iletkeni ile 6 adet direk arası OG iletkeninin düştüğünün tespit edildiğini, bakım onarım işlerini zamanında yaptığını, davacı idarenin yangının çıkmasında ve yayılmasında kusur ve ihmalinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar; davalı tarafın temyizi üzerine, Dairece verilen 04/07/2018 tarihli ve 2016/21092 E. 2018/7594 K. sayılı ilamla; yangının nedeninin ve tarafların kusur durumunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, ayrıca gerçek zarar ilkesi doğrultusunda, zarar görenin zararı giderebilmek için kendi çalıştırdığı işçilerine ve araç sürücülerine ödediği ücretler ile araç yakıt giderlerinin, haksız fiil meydana gelmese dahi ödenmesi gereken genel idare giderlerinden olması sebebi ile zararın kapsamına dâhil edilemeyeceği, ancak bu iş için davacı idare tarafından, özel olarak işçi tutup çalıştırma ve araç kiralama durumu söz konusu ise, buna ilişkin giderlerin tahsilinin mümkün olabileceği gerekçeleriyle bozulmuştur.