muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3611, Karar No: 2022/5614, Tarih: 08.06.2022

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 27/02/2020 tarihli ve 2019/2170 Esas 2020/509 Karar sayılı kararıyla; davacının, davalıyı kiracı olarak kabul edip noterden kira bedellerini ödemesi için ihtarname gönderdiği, davalının ise taşınmazda icra satışından önceki malik ile yapmış olduğu kira sözleşmesine dayandığı ve davacının payına düşen 1/3 oranındaki kira bedelini tevdi mahalli belirlenerek yatırdığı, davacının TBK'nın 310. maddesi uyarınca kira sözleşmesinin tarafı haline geldiği, davalının dayanmış olduğu kira sözleşmesinin davacı açısından geçerli olup olmadığının Sulh Hukuk Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle, uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiğinden bahisle, Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

Görevli Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davacının, davalıyı kiracı kabul ederek ihtarname gönderdiği, yine kiracılık sıfatının tespiti davası açtığı; davalı tarafın önceki malik ile yaptığı kira akdine dayandığı, kira bedellerini tevdi mahalline yatırdığı, davacının davalıyı hem kiracı olarak kabul edip hem de ecrimisil talep etmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; kira sözleşmesinde, sözleşmenin varlığını ispat külfetinin kiraya verene, kira bedelinin ödendiğini ispat külfetinin kiracıya ait olduğu, davalı kiracının dava konusu taşınmazda kiracı olarak bulunduğu TBK'nın 310. maddesi gereğince kiralananın payını devralan davacının sözleşmenin tarafı haline geldiğinden mülkiyet hakkına karşılık gelen kira parasını talep ve dava hakkı bulunduğu; haksız işgal tazminatı talep edemeyeceğini, kira bedeli tevdi mahalline yatırıldığından talep konusu kira bedellerini yeniden isteyemeyeceği, tevdi mahalline yatırılan paraların kendi payına karşılık gelen kısmının ödenmesini kararın veren mahkemeden isteyebileceği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davalı ile dava dışı ... ... arasında 15/11/2011 başlangıç tarihli ve 3+2 yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğu hususunda, taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davalı ile dava dışı ... ... arasında 15/11/2011 başlangıç tarihli ve 3+2 yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğu hususunda, taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı, taşınmazın 1/3 hissesini 19/01/2007 tarihli açık artırma ile ihaleden satın almış olup, dosya arasında bulunan tapu kaydına göre de 17/11/2014 tarihinde davacı adına cebri satış yapıldığı anlaşılmaktadır. Hemen belirtmek gerekir ki, kiraya verenin mutlaka malik olması gerekmez. Bir kişi başkasına ait bir taşınmazı da kiraya verebilir. Ancak, kiraya veren malik değilse kiraya verebilmek için akdi veya yasal bir yetkisinin bulunması zorunludur. Aksi halde, maliki bağlayan bir kira sözleşmesinden söz edilemez.

Somut olayda; davacı tarafça 21/11/2014 tarihli ihtar ile davalıya, taşınmazın 1/3 hissesini 17/11/2014 tarihinde satın alarak yeni malik olduğu, kiracısı bulunduğu taşınmazın 1/3 hissesine karşılık gelen kira parasının belirtilen hesaba ödenmesi gerektiği bildirilmiş; yine bölge adliye mahkemesinin karar gerekçesinde, davacı tarafça davalı aleyhine açılan ve derdest olduğu belirtilen, tevdi mahalline yatırılan kira bedellerinde hak sahibi olduğunun tespiti ile kira parasının tarafına ödenmesi talepli davada, kira sözleşmesine halef olduğunu bildirerek talepte bulunduğu görülmüştür.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir.(6100 sayılı HMK m.33).

Dava dilekçesinde anlatılan maddi vakıalar doğrultusunda ilk derece mahkemesinin, davacının davalının kiracılığını kabul ettiği yönündeki tespiti yerinde ise de, davacının ecrimisil talebinin kira alacağına ilişkin olduğunun gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince yapılacak iş; iddianın ileri sürülüş sebebine göre, davacının talebinin kira alacağına ilişkin olduğu gözeterek davanın esasını incelemek ve hasıl olacak sonuca göre kira alacağına hükmetmek olmalıdır.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3089, Karar No: 2015/3654, Tarih: 16.09.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/3089 E.  ,  2015/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin sanığın bildirdiği adrese tebliğ edilmediği anlaşılmakla bir mazereti varsa gelip bildirmesi ve savunma hakkını kullanmasının sağlanması için duruşma gününü bildiren davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabule göre;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b)Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25580, Karar No: 2015/1256, Tarih: 19.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/25580 E.  ,  2015/1256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-(f) maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik hizmetlerinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

2) Sanık hakkında hükmolunan sonuç 2 ay 15 gün hapis cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrildiği, TCK'nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümden sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümleri ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması ve sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesi ile ilgili fıkradaki ''temizlik işinde çalıştırılmasına'' cümlesinin hükümden çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6483, Karar No: 2024/1088, Tarih: 13.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/6483 E.  ,  2024/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/235 E., 2022/165 K.

DAVALILAR : ... v.d.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'nun 17.04.2019 tarihli ve 2019/438 Esas, 2019/476 Karar, 17.04.2019 tarihli ve 2019/439 Esas, 2019/449 Karar, 08.07.2021 tarihli ve 2021/259 Esas, 2021/268 Karar, 08.07.2021 tarihli 2021/274 Esas, 2021/274 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere davaya konu uyuşmazlık 3290 sayılı Kanun ile değişik 2981 sayılı Kanun'un 10/c maddesine göre idari işlemle davalı ... adına oluşan tapu kaydının zilyetlik nedenine dayalı olarak iptali ve davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Aynı bölgede, aynı sebepten kaynaklı ve davalı ...'nin davanın kabulü yönünde meclis kararı aldığı birden fazla dava bulunduğu gibi bu davalardan sekizinin dava konusu da aynı parseldir. Bu davalardan bir çoğu 7. Hukuk Dairesi tarafından görülmüş ve uyuşmazlığı nihayete erdirecek şekilde kararlar verilmiştir.

Benzer davalarda farklı kararlar çıkmaması, içtihat yeknesaklığının sağlanması, özellikle aynı parselin dava konusu edildiği davalar yönünden mükerrer ya da birbiri ile çelişen ve infazı mümkün olmayan hükümler çıkmaması açısından anılan dosyaların tek bir Daire tarafından bakılması elzemdir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 7. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

13.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7333, Karar No: 2012/16310, Tarih: 07.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7333 E.  ,  2012/16310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI-BİRLEŞEN

DAVA DAVACISI : ... vekili Avukat ...

DAVALI-BİRLEŞEN

DAVA DAVALILARI : 1-... vekili Avukat ... 2- ... İnş. ve Tic. Ltd. Şti. 3-...

... mirasçısı

4-...

- ... mirasçıları

5-... 6- ... 7- ... vekili Avukat ... 8-... vekili Avukat ...

-... mirasçıları

9-... 10-... 11-... 12-... 13-...

-... mirasçıları 14-... 15-...

Davacı-birleşen dava davacısı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-birleşen dava davalıları ... vdl. aleyhine 27/04/2004 gününde verilen dilekçe ile deprem nedeniyle ölümlerden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılardan ... İnş. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalılardan ... İnşaat ve Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, 17/08/1999 günü meydana gelen depremde, yüklenici, ortakları, mühendis ve imal işlerinden sorumlu davalıların yaptığı binanın yıkılması nedeni ile desteklerin ölümünden kaynaklanan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalılardan ... İnşaat ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yaşadıkları evin deprem nedeniyle yıkılması sonucunda yakınlarının hayatlarını kaybettiğini belirterek, asıl dosyada; destekten yoksun kalma, cenaze giderleri, yıkılan ev ve içindeki eşyaların bedelinden oluşan maddi tazminat ile manevi tazminat, birleşen dosyada ise; ev ve eşya zararından oluşan maddi tazminat taleplerinde bulunmuştur.

-/-

-2-

2011/7333-2012/16310

Davalılar, sorumlu olmadıklarını, yapının yıkım tarihi ile inşaa tarihi arasında 30 seneyi aşkın süre geçtiğini, zamanaşımı sürelerinin dolduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

-/-

-2-

2011/7333-2012/16310

Davalılar, sorumlu olmadıklarını, yapının yıkım tarihi ile inşaa tarihi arasında 30 seneyi aşkın süre geçtiğini, zamanaşımı sürelerinin dolduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalı ... İnşaat Ticaret Ltd. Şti, ... ve ... mirasçıları aleyhine açılan destekten yoksun kalma, cenaze giderleri ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, davacı tarafından, ...'in mirasçısı olarak ev ve hasarlanmış eşya zararının tazmini talep edilmiş ise de; dayanak veraset ilamının iptal edilmesi nedeniyle davacının mirasçılık sıfatı kalmadığından bu konudaki talepler ile şirket ortakları aleyhine açılan davanın husumet, ıslah ile arttırılan bölümün zamanaşımı, davalı ... aleyhine açılan davanın ise sorumlu bulunmaması gerekçeleriyle reddine karar verilmiştir.

Yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 176. maddesinde "Taraflardan her biri yapmış olduğu usul işlemlerinin bir kısmını ya da tamamını ıslah edebilir. Aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilirler." Aynı Kanunun 177 maddesinde; "tahkikatın sona ermesine kadar ıslah yapılabilir." biçiminde düzenleme yapılmıştır. Dava dilekçesinde belirtilen dava konusunun (müddeabihin) ıslah yolu ile artırılması ek dava niteliğinde olmayıp dava dilekçesinin kısmi ıslahı niteliğindedir. Yasada ayrıca düzenlenmiş olması ve kendine özgü kurallarının olması nedeniyle ek dava niteliğinde kabul edilemez. Bu nedenle asıl davaya karşı ileri sürülebilecek zamanaşımı defi, ıslah edilen kısma karşı ileri sürülemez. Davacı süresi içinde tazminat davasını açtığından ve sadece miktar yönünden davasını ıslah ettiğinden ıslah ile artırılan bölümün süresinde olduğunun kabulü gerekir. Islah edilen bölümün zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle red edilmesi doğru bulunmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b) Mahkemece, inşaatın teknik sorumlusu ...,... ve ... yetkilileri hakkında dava açılmadığından bahisle maddi tazminattan 5/24 oranında indirim yapılmıştır.

Borçlar Yasası'nın 50. ve 51 maddelerinde düzenlenmiş bulunan teselsül kuralları, birden çok kişinin birlikte bir zarara yol açmaları ve aynı zarardan dolayı sorumlu olmaları durumuna ilişkin olup zarara yol açanlar ile zarar gören arasındaki ilişkinin düzenlenmesine yöneliktir.

b) Mahkemece, inşaatın teknik sorumlusu ...,... ve ... yetkilileri hakkında dava açılmadığından bahisle maddi tazminattan 5/24 oranında indirim yapılmıştır.

Borçlar Yasası'nın 50. ve 51 maddelerinde düzenlenmiş bulunan teselsül kuralları, birden çok kişinin birlikte bir zarara yol açmaları ve aynı zarardan dolayı sorumlu olmaları durumuna ilişkin olup zarara yol açanlar ile zarar gören arasındaki ilişkinin düzenlenmesine yöneliktir.

Dayanışmalı sorumluluk kuralına göre olayda kusurlu olanların her biri zararın oluşmasına birleşen veya bağımsız davranışları ile katkıda bulunduklarından meydana gelen zararın tamamından, zarar görene karşı dayanışmalı olarak sorumludurlar. Dayanışmalı sorumlulukta zarar görenin dilediği sorumluya başvurma hakkı vardır. Dilerse sorumlulardan birine, dilerse hepsine veya bir kısmına karşı dava açabilir. Dayanışmalı sorumlulukta kural olarak borçlulardan her biri borcun tamamından sorumludurlar. Şu durumda, sadece davacıların kusuru oranında tazminata karar verilmesi doğru bulunmamış, mahkemece dava dışı sorumluların kusurları oranında indirim yapılması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3) Davalı ... İnşaat ve Ticaret Ltd. Şti 'nin diğer temyiz itirazına gelince;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli

-/-

-3-

2011/7333-2012/16310

olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluşumu, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları çok fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

Dava konusu olayın oluşumu, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları çok fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacı yararına, yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... İnşaat ve Ticaret Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, davacı ve davalı ... İnşaat ve Ticaret Ltd. Şti.'nin öteki temyiz itirazlarının ilk bentte belirtilen nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 07/11/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, 2/a bendinde yazılı bozma nedenine katılmıyorum.07/11/2012

..
Yargıtay — Esas No: 2006/297, Karar No: 2006/1923, Tarih: 13.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/297 E.  ,  2006/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçelerinde kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma tarihi olan 25.03.1982 gününden önce; dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs gibi) yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan, amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs, hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu 259 ada 33 ve 2 numaralı taşınmazların değerlendirime (02.10.1998) bilirkişi raporlarında emsal alınan 221 ada 26, 259 ada 29, 32, 233 ada 19, 461 ada 17, 9 ada 101, 113 ada 20 ve 4 parsel sayılı taşınmazların satış tarihleri itibariyle İmar Yasasının 18.maddesi uyarınca düzenleme ortaklık payı düşülmesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğünden ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

3-İkinci bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan 461 ada 17, 9 ada 101, 113 ada 20 ve 4 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtları ile satış tarihi, satış bedeli ve taraflarını gösteren resmi satış akit tablolarının onaylı birer örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.