muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/23373, Karar No: 2020/9094, Tarih: 05.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/23373 E.  ,  2020/9094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda, kolluk kuvvetlerinin yaptığı kimlik kontrolü esnasında kendisini "Gökhan İleri" olarak tanıtan sanığın gerçekleşen eyleminde mağdur adına hiç bir belge düzenlenmediği gibi, herhangi bir suç soruşturması veya kovuşturmasından bahsedilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40. maddesine uyduğu ve idari yaptırımı gerektirdiği, ancak anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nın 322. ve Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan Kabahatler Kanunu'nun 20/1. maddesi uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12688, Karar No: 2020/11131, Tarih: 06.07.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/12688 E.  ,  2020/11131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın gıyabında verilen kararın dosya kapsamına göre savunmasında bildirdiği ve bilinen en son adresi olan çıkartılan tebligatın bila-tebliğ iade edildiği, 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca tebligat tarihi 10.04.2015 tarihinde geçerli olan ''... Mahallesi ... Sokak No:... İç kapı No:... /Şırnak'' adresine tebligat yapılması gerekirken, ''... Mahallesi ... Sokak No:... İç kapı No: .../Şırnak'' adresine tebliğ edilmesi yasaya aykırı olup, kararın sanığa 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12708, Karar No: 2012/18783, Tarih: 08.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12708 E.  ,  2012/18783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında değerlendirmede esas alınan fıstık ve üzümün dekar başına verim miktarlarının İl Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/647, Karar No: 2020/1301, Tarih: 04.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/647 E.  ,  2020/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :... Batı 2. Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalı ... ve dahili davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yüklenicinin temliki nedeniyle kazanılan şahsi hakka dayalı tapu iptâl ve tescil davası olup, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen kararın davalı arsa sahipleri tarafından istinaf edilmesi sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 2018/2522 Esas, 2019/151 Karar ve 08.02.2019 tarihli ilamı ile kaldırılmasına dair verilen karara karşı, davalı arsa sahipleri tarafından temyiz kanun yoluna müracaat edilmiştir. Davacı yükleniciden bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişi, davalı ... İnş. Gıda Oto. Eml. Taş. Ltd. Şti. yüklenici, diğer davalılar ... ve ... ise arsa sahipleridir.

Davacı, davalı yüklenici ... İnş. Gıda Oto. Eml. Taş. Ltd. Şti. ile davalı arsa sahipleri arasında Sincan 1. Noterliği'nin 15.07.2008 tarih ve 26754 yevmiye numarası ile imzalanan Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye düşecek olan 9 nolu bağımsız bölümü davalı yükleniciden satın aldığını, bedelini ödediğini, inşaatın yüklenici tarafından tamamlanmasına rağmen davalı arsa sahipleri tarafından satın aldığı bağımsız bölümün tapusunun verilmediğini belirterek davalı arsa sahipleri adına kayıtlı olan tapu kaydının iptâli ile adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile davalı arsa sahipleri adına kayıtlı olan 9 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptâli ile davacı adına tesciline, davacı tarafından depo ettirilen 42.186,72 TL’nin karar kesinleştiğinde davalı arsa sahiplerine ödenmesine karar verildiği, kararın davalı arsa sahipleri tarafından istinaf edilmesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince, davalı arsa sahiplerinin dava açılmasına sebebiyet vermedikleri gerekçesiyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulmalarının doğru olmadığından bahisle ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İş bu davanın davalıları arsa sahipleri tarafından davalı yüklenici aleyhine ... Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/317 Esas sayılı dava dosyası ile yüklenicinin aralarında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesinde belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle gecikme tazminatı, eksik ve ayıplı iş giderim bedelinin tahsili istemiyle dava açtıkları, yapılan yargılama sonunda mahkemece 29.11.2016 tarihinde davanın kabulü ile 42.186,72 TL’nin tahsiline karar verildiği, kararın kanun yolu denetiminden geçmeyerek 14.03.2017 tarihinde kesinleştiği, kararın arsa sahipleri tarafından fer'ileriyle birlikte 57.006,49 TL olarak ... 8. İcra Dairesi'nin 2017/10930 Esas sayılı dosyası ile takibe konulduğu anlaşılmıştır.

İş bu davada mahkemece, davalı yüklenicinin davalı arsa sahiplerine karşı ödemekle sorumlu olduğu gecikme tazminatı, eksik ve kusurlu işler bedeli karşılığı 42.186,72 TL davacı temlik alana depo ettirilmiş ise de depo ettirilen alacağın sadece asıl alacak olduğu, bu ilamdan kaynaklanan tüm masrafları kapsamadığı anlaşılmıştır. Mahkemece, depo ettirilen 42.186,72 TL alacağa dayalı olarak başlatılan icra takibindeki feri alacakların da faiz, masraf, avukatlık ücreti gibi alacakların da davacıya depo ettirilmesi için davacıya süre verilerek oluşacak sonuç çerçevesinde davacının tescil istemiyle ilgili karar verilmesi gerekirken bu hususun gözden kaçılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı arsa sahiplerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyize konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararının HMK 371. madde gereğince davalı arsa sahipleri ... ve ... yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ... ve dahili davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne, karardan bir örneğinin ise ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2020 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16690, Karar No: 2009/18883, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16690 E.  ,  2009/18883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, Kocaelit Mevkii 189 ada 6 parsel sayılı 4099,76 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece; davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 16.09.1974 tarihinde kesinleşen 6831 sayılı yasaya göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davalıya ait olduğu ve davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Taşınmazın tesciline karar verilebilmesi için taşınmazın tescile tabi yerlerden olması ve 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde öngörülen koşulların davalı yararına oluştuğunun kanıtlanması gerekir. Ne var ki; ... bilgisine sahip ziraat uzmanı bilirkişi taşınmaz eğiminin % 15-20 olduğunu, bahçe tarımı yapılan ve meyve ağaçlarından arta kalan bölümlerinde vasıfsız ... bulunduğu, tarlanın temizlenerek yabancı ot ve çalılardan arındırıldığını belirttiği halde mahkemece bu kısımlar tespit edilerek, 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi değerlendirilmemiş, ayrıca davalı yönünden 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde öngörülen belgesiz araştırması yapılmamıştır. Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece yeniden yapılacak keşifle taşınmazın bahçe tarımı yapılan ve meyve ağaçlarından arta kalan, yabancı ot ve çalıların temizlendiği bölümünün belirlenmesi için bilirkişilerden ek rapor alınmalı, bu kısmın 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi gereğince ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makiliklerden ve 6831 Sayılı Yasanın 05/11/2003 gün ve 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi gereğince "herhangi bir nedenle orman sınırı dışında bırakılan orman" olup olmadığı değerlendirilmeli, 3402 Sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 Sayılı ... Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve

miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın ... ya da ... ... arazisi olup olmadığı konusunda (5403 Sayılı Yasanın 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, ... ... arazisi: ... yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden yasanın amacına uygun rapor alınmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 17.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9399, Karar No: 2019/11424, Tarih: 30.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9399 E.  ,  2019/11424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nun 116/2. maddesi gereğince belirlenen 6 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince 1 kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi diğer indirim nedenleri de nazara alındığında sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun ve dosyası ayrı olan sanığın, müştekiye ait 75,00 TL değerindeki inşaat malzemelerinin çalınması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14355, Karar No: 2015/14948, Tarih: 21.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/14355 E.  ,  2015/14948 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 09/01/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... mirasçıları olan dahili davalılar ..., ..., ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre dahili davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Dahili davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, dahili davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, destekleri olan .....davalılar tarafından iştirak halinde kasten öldürüldüğünü belirterek, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminatın davalılardan tahsili isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, müteveffanın kendi kusuru ile olaya sebebiyet verdiğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan ...'e yönelik davanın feragat nedeni ile reddine, diğer davalılara yönelik davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacılar tarafından dava dilekçesinde tazminat talep edilirken haksız tahrikten bahsedilmeksizin davacı eş için 15.000 TL, mütevaffanın çocukları ve babası için ayrı ayrı 10.000'er TL manevi tazminat talep edilmiş, mahkemece manevi tazminata hükmedilirken baba yönünden indirim yapılırken eş ve çocukların talebi tümden kabul edilmiştir.

Yargılama sırasında ceza davası sonuçlanmış ve davacılar desteğinin de olayda haksız tahriki olduğu maddi vakıa olarak belirlenmiş, karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Şu halde; davacılar tam kusura dayanarak istekte bulunduğuna ve meydana gelen olay ve zararda mütevaffanın da bölüşük kusuru olduğu anlaşıldığına göre, eşi ... ile çocukları ..... ve ... yönünden manevi tazminat isteminin aynen kabul edilmiş olması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 26. maddesine de aykırı olup talep edilen tazminattan matematiksel olmamak üzere uygun bir indirim yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2015/14355 - 2015/14948

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle dahili davalılar yararına BOZULMASINA, dahili davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/12/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava kasten adam öldürmek nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.