muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22255, Karar No: 2015/27569, Tarih: 28.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/22255 E.  ,  2015/27569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ..... Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 24 nisan 2014 tarihli dava dilekçesinde, bir adet devre mülkü davalı şirketten satın aldıklarını, bedelinin şirkete nakden ödendiğini, davalıların edimlerini yerine getirmediğini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak devre mülkün rayiç değeri olan 7.500,00 TL nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye davanın zamanaşımından olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 7500 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, devre mülk satım sözleşmesine dayanmaktadır. Sözleşmeye dayanan davalarda zamanaşımı süresi BK 125. (TBK 146) maddesi gereğince 10 yıldır. Bu sürenin işlemeye başlayacağı tarih sözleşmenin ifasının imkansız hale geldiği, daha açık bir anlatımla taşınmazın Belediye adına tesciline ilişkin mahkeme kararının kesinleştiği tarihtir. Alıcının/tüketicinin ferağ ümidinin bittiği tarih mahkeme kararının kesinleştiği tarih olup bedelin geri alınması için dava açma hakkı bu tarihten başlar. Bu hukuki esaslar YİBKnın 7.6.1939-31/47 sayılı kararı ile kabul edilmiştir. Mahkemece devre mülklerin yapılacağı taşınmazın tapusunun iptali ve belediye adına tesciline ilişkin mahkeme kararının tapuya 20.07.2004 tarihinde tescil edildiği gerekçesiyle zamanaşımı definin reddine karar verilmiş ise de.....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/312 esas sayılı dosyasında verilen kararın 25.02.2004 tarihinde kesinleştiği emsal dosyalardan anlaşıldığından süresinde açılmayan davanın zamanaşımı defi nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken davanın esasına girilip yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının belediye yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.9.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8979, Karar No: 2022/11036, Tarih: 22.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8979 E.  ,  2022/11036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının prime esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararından sonra ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287). Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret miktarı HMK’nun geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “...günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde; her ne kadar mahkemece dairemizce verilen bir önceki bozma ilamına direnilmiş ise de, anılan direnme kararı üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.05.2022 tarihli ve 2019/10-513 Esas, 2022/638 Karar numaralı ilamıyla, ilk derece mahkemesince ikinci bozma kararından sonra Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle yeni bir karar verildiği, bu durumda ortada Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenmesi gereken bir direnme kararı olmadığı, bozma konusu ile ilgili bozma kararı sonrası yeni gerekçeye dayalı olarak oluşturulan yeni bir hüküm bulunduğu ve bu durumda yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının Özel Dairece incelenmesi gerektiği belirtilerek dosya yeniden dairemize gönderilmiştir. Bu bilgiler ışığında somut dosyada davacı, 14/07/2008-15/05/2012 tarihleri arasında davalı işverenin yanında çalıştığını, işe giriş tarihinde net 1.200.00 TL, işten çıkış tarihinde ise net 1.600.00 TL ücretle çalıştığını, aynı dönemde primlerinin eksik yatırıldığını ve belirtilen dönemlerde yatırılmayan primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmasını talep etmiş, mahkemece ilamında belirtildiği üzere davanın talep gibi kabulüne karar verilmiştir. Yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda yerel mahkemece, davacı tarafından dosyaya sunulan davalı şirket yetkilisi tarafından da kabul edilen imza ve işyeri kaşesi bulunan Ocak-2010, Nisan-2011 ve Ekim-2011 tarihli aylık bordro kayıtları uyarınca, belirtilen bu aylar için davacının talebinin kabulüne, geriye kalan süre zarfında ise yukarıda belirtilen kayıtların bulunmaması sebebiyle talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 22.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/23419, Karar No: 2013/21356, Tarih: 19.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23419 E.  ,  2013/21356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.06.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.09.2013 günü temyiz eden davalı C. B. ile vekili Av. E. T. ve karşı taraf davacı T. G. B. ile vekili Av. Y. Y. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin T.'den alınıp C.'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.09.2013 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/208, Karar No: 2014/4977, Tarih: 03.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/208 E.  ,  2014/4977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit istemine ilişkin davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi ve..Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 17. maddesinde ”Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” düzenlemesi yer almaktadır.

Yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde HMK'nun 17. maddesi uyarınca geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kalabilir. Taraflar, sözleşmeyle yetkili kıldıkları mahkeme yanında kanunen yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin de yetkisinin devam etmesini istiyorlarsa, bunu ayrıca sözleşmede belirtmelidirler. Aksi halde davanın yalnız yetki sözleşmesiyle belirlenen mahkemede açılması gerekir. (HMK. mad 17). Bu yeni düzenleme, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak davalar bakımından uygulanır. Bu tarihten önce açılan davalarda, Yetki Sözleşmesi ile belirlenen mahkemeler yanında, kanunen yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkileri devam eder.

Dosya kapsamından, taraflar arasında imzalanan sözleşme ile ihtilaf halinde ... Mahkemelerinin yetkili olacağına dair yetki sözleşmesi yapıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın..Asliye Hukuk Mahkemesinde (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) çözümlenmesi gerekmektedir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 22. ve 23. maddeleri gereğince..Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4953, Karar No: 2006/8501, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4953 E.  ,  2006/8501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait sevk ve idaresindeki ... plakalı aracıyla müvekkiline ait... plakalı aracına çarptığını belirterek hasar ve çekici ücreti olarak ödedikleri 11.575.10 YTL'sından 5.000 YTL'sının sigorta şirketi tarafından ödendiğini bakiye 6.575.10 YTL'sı ile bilirkişi tarafından tespit edilecek kazanç kaybının olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusur oranı ve hasar miktarını kabul etmediklerini, kazanın müvekkiline ait aracın rot başının kırılması nedeniyle meydana geldiğini, teknik arıza nedeniyle sorumlu tutulamayacaklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, kesinleşen ceza dosyasındaki bilirkişi raporu gereğince davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ..., rot başının kırılması nedeniyle davacının aracına çarpan ... plakalı aracın sürücüsü ve malikidir. Rot başının kırılması teknik arıza olup araç üzerindeki bakım ve gözetim eksikliğinden kaynaklanmış olmasına göre,işletenin teknik arıza kabul edilen bu durumdan kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 85/1.maddesi gereğince sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 20.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6332, Karar No: 2022/14211, Tarih: 18.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6332 E.  ,  2022/14211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 26.05.2021 tarihli ve 2020/8613 Esas, 2021/7789 Karar sayılı ilama karşı, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada mahkemece taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne dair karar, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, davalı Hazine vekilince karar düzeltme isteminde bulıunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacıların 505 metrekare yüzölçümlü dava konusu taşınmazı 19.07.2010 tarihinde dava dışı ...'e sattıkları anlaşılmış olup gerek kesinleşen İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı ile 9.50 metrekarelik gerekse kesinleşen İzmir 6.Asliye Mahkemesinin kararı ile 51,50 metrekarelik kısımlar kıyı kenar çizgisinde kaldığından bahisle tapu kaydının iptaline karar verilmiş ise de; davacıların terkin edilen kısımlar dâhil 505 metrekare yüzölçümlü dava konusu taşınmazın tamamını 19.07.2010 tarihinde dava tarihinden önce dava dışı ...'e sattıkları anlaşıldığından davanın aktif husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verildiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla;

Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 26.05.2021 tarihli ve 2020/8613 Esas, 2021/7789 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulü ile 10.000,00 TL tazminat bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle ile birlikte davalı Hazine'den alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulü ile 10.000,00 TL tazminat bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle ile birlikte davalı Hazine'den alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; dava konusu İzmir İli, Narlıdere İlçesi, Narlıdere Mahallesi, 6105 ada 2 parsel sayılı, 505,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tapuda “arsa” vasfıyla davacılar adına kayıtlı iken, Hazine tarafından açılan tapu iptal ve tescil istemli dava nedeniyle İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/20 Esas, 2007/208 Karar sayılı kararı ile taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen 51,50 m² yüzölçümündeki ve İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/283 Esas, 2010/297 Karar sayılı kararı ile taşınmazın krokide (C) harfi ile gösterilen 9,50 m² yüzölçümündeki bölümlerinin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle bu bölümlerin tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, verilen bu kararların 01.07.2008 ve 26.11.2010 tarihlerinde kesinleştiği, fakat tapuda infaz edilmediği, davacıların 505 metrekare yüz ölçümlü dava konusu taşınmazı 19.07.2010 tarihinde dava dışı ...'e satıp devrettikleri, eldeki davanın 01.07.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle davacıların iş bu dava tarihinde aktif husumet ehliyetleri olmağından davanın reddi yerine davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2620, Karar No: 2022/4500, Tarih: 06.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2620 E.  ,  2022/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.11.2020 tarih ve 2020/233 E. - 2020/787 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacıdan 2 adet çekmeceli kartoteks dolabı ile 1 adet altılı dolap sipariş ederek satın aldığını, davacının satın aldığı dolapları fatura ve sevk irsaliyesi düzenleyerek teslim ettiğini, ancak fatura bedelinin ödenmediğini, davacının alacağını tahsil için yaptığı ilamsız takibe davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu faturadaki malların davalıya teslim edilmediğini, teslimin ve fatura tebliğinin yazılı delille ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin dosyaya sundukları belgeler dışında teslime ilişkin belge bulunmadığını bildirdiği, davacı tarafından faturaya konu olan malların davalıya teslim edildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dava, ticari mal satımına dayalı alacağın tahsili nedeniyle başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflarca, davaya konu ticari ilişki kapsamında ticari defterlere delil olarak dayanılmıştır. HMK’nın 222. maddesi uyarınca mahkemece taraflara ait ticari defter ve kayıtlar getirtilerek üzerinde bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak dava konusu faturanın taraf defterlerinde yer alıp almadığının tespit edilmesi, ayrıca sevk irsaliyesi üzerindeki imzanın sigortalı olsun veya olmasın davalı çalışanına ait olup olmadığı hususunun da araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14642, Karar No: 2024/2919, Tarih: 18.03.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/14642 E.  ,  2024/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1314 Esas, 2019/2237 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : A) İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli ve 2016/359 Esas, 2019/286 ... Kararı ile; atılı suçtan mahkûmiyet,

B) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 25.10.2019 tarihli ve 2019/1314 Esas, 2019/2237 ... Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan beraat.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2019/1314 Esas, 2019/2237 ... Kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2019 tarihli ve 2016/359 Esas, 2019/286 ... Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 ... Türk Ceza Kanunu'nun 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri gereği 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiş, kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2019/1314 Esas, 2019/2237 ... Kararı ile sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükmün kaldırılmasına ve 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca atılı suçtan beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dairemizce, işin esasının incelenmesine geçilmeden önce temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin ön sorun olarak ele alınması gerekmektedir:

Bu aşamada istinaf ve temyize ilişkin yasal düzenlemelerin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinde faaliyete geçmiş olup, bu tarihten itibaren 5271 ... Kanun'un istinaf ve temyiz hükümleri uygulanmaya başlanmıştır.

5271 ... Kanun'un 286 ncı maddesi; “(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;

a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

c) (Ek: 20/7/2017 - 7035/20 md) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

d) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,