muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1329, Karar No: 2021/3191, Tarih: 24.11.2021

Bölge Adliye Mahkemesi bu kararıyla hem ilk derece mahkemesi sıfatıyla hüküm altına aldığı miktar üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmetmekte, hem de ilk derece mahkemesi kararını doğru bularak tasdik etmiş gibi mükerrer harç almaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf yargılaması adı altında oluşturduğu hüküm hatalı olup, istinaf harcına ilişkin mükerrer harç alınmasına dair fıkranın hükümden çıkartılarak kararın düzeltilerek onanması gerekir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, bölge adliye mahkemesi tarafından istinaf yargılaması başlığı altında davalıdan mükerrer harç alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nın 370/2. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından verilen hükmün “3. bendinde” yer alan “istinaf harcı alınmasına” ilişkin maddesinin hükümden çıkartılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın ilgili BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ DAİRESİNE, kararın bir örneğinin İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, 24.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8842, Karar No: 2008/6928, Tarih: 12.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/8842 E.  ,  2008/6928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eyüp 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2012/13874, Karar No: 2013/2756, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13874 E.  ,  2013/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.04.2012 gün ve 2010/371 Esas, 2012/113 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Mahkemece TCK.nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılırkan hesap hatası sonucu netice cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 4 ay olarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan "1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin "1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/593, Karar No: 2016/19835, Tarih: 16.06.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/593 E.  ,  2016/19835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6183 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Şikayetçi ... Gümrük Müdürlüğü vekilinin temyizine yönelik incelemede:

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan ... Gümrük Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden, adı geçen kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Şikayetçi Maliye Hazinesinin temyizine yönelik incelemede ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi Maliye Hazinesinin CMK'nın 234. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak davadan haberdar edilip, aynı Kanun'un 237. maddesi gereğince davaya katılma imkânı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4892, Karar No: 2019/7134, Tarih: 04.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4892 E.  ,  2019/7134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili ve davalılar ..., ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapuda davalılar adına kayıtlı olan,...eski 13987 ve 13983 parsel sayılı taşınmazlar, 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine göre yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işleminde, 12532 ada 1 parsel numarası ile 9700 m² ve 12527 ada 1 parsel numarası ile 26550 m² yüzölçümü ile malik haneleri “Tapu kütüğünde olduğu gibidir.” şeklinde tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın Devlet ormanı sınırları içinde kalmasına rağmen, tarla olarak yazıldığı, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı iddiasıyla tesbitin iptali istemiyle kadastro mahkemesinde dava açmıştır. Kadastro mahkemesince, mülkiyet ve tasarruf iddiası yönünden dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemelerinin görevsizliğine, talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ..... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, kararın kesinleşmesi üzerine asliye hukuk mahkemesinde işbu esasa kaydedilmiştir. Yapılan yargılama neticesinde mahkemece davanın kabulü ile; 1-.... 12532 ada 1 parsel (eski 13987 parsel) sayılı taşınmazın tamamının ve ....12527 ada 1 parsel (eski 13983 parsel) sayılı taşınmazın ise bilirkişiler Harita Yüksek Mühendisi ... kroki ve raporunda (A) harfiyle belirttikleri 18690,84 m2'lik alanın kesinleşmiş orman kadastro sınırları içerisinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili ile davalılar ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Yörede, 29/11/2007 tarihinde ilân edilen 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmış orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, 21/01/1967 tarihinde kesinleşmiş genel arazi kadastrosu ile 17/01/2013 - 15/02/2013 tarihleri arasında ilân edilen 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine göre yapılan düzeltme çalışmaları vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; ilk derece mahkemesi hükmünün harçla ilgili 3. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “3-Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/12/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10729, Karar No: 2010/3945, Tarih: 08.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10729 E.  ,  2010/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Pınarbaşı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.10.2007 tarih ve 2002/279-2007/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılardan ... Tur. San. Tic. Ltd. Şti.vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.04.2010 gününde davacılar avukatı ... ile davalı ... Tur. San. ve Tic. Ltd .Şti. avukatı ... gelip, tebligata rağmen diğer davalı vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların maliki/işleteni ve işletici firma olduğu otobüsün karıştığı trafik kazası neticesinde ... ve ...' ın ölüp, ..., ..., ...ve ...' un yaralandıklarını ileri sürerek, davacı ... mirasçısı ... için (50.630.310.631) TL destekten yoksun kalma ve (20.000.000.000) TL manevi, ... için (10.000.000.000) TL ve diğer mirasçıların herbiri için (1.000.000.000.)'er TL manevi, ... mirasçısı ... için (44.617.072.782) TL destekten yoksun kalma ve (10.000.000.000) TL manevi, ... için (9.218.796.334) TL destekten yoksun kalma ve (10.000.000.000) TL manevi, ...için (10.443.808.718) TL destekten yoksun kalma ve (10.000.000.000) TL manevi, ... için (10.185.619.075) TL destekten yoksun kalma ve (10.000.000.000) TL manevi, ... için (953.100.000) TL tedavi gideri, ...için (3.670.600.000) TL tedavi gideri ve (400.311.257) TL geçici iş göremezlik zararı, ... için (560.500.000) TL tedavi gideri, ... mirasçıları lehine (60.000.000) TL ve ... mirasçıları lehine (60.000.000) TL defin masrafının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Tur. San. ve Tic. Ltd .Şti. vekili müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, yetki ilk itirazında bulunmuştur.

Davalı ... Tur. San. ve Tic. Ltd .Şti. vekili müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, yetki ilk itirazında bulunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporlarına göre davanın kısmen kabulü ile davacı ... için (37.716,55) YTL maddi ve (10.000) YTL manevi, davacı ... için (29.617,07) YTL maddi ve (10.000) YTL manevi,... için (9.218,79) YTL maddi ve (10.000) YTL manevi, davacı ... için (10.185,61) YTL maddi ve (10.000) YTL manevi, davacılar ..., ..., ..., ..., ...için ayrı ayrı 1.000' er YTL manevi, davacı ... için (10.000) YTL manevi, davacı ...için (456,31) YTL maddi ve davacılar ... mirasçıları ile ... mirasçılarının defin masraflarına ilişkin taleplerin kabulü ile 60' ar YTL tazminatın kaza tarihinden itibaren işlelyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ...ve ...' un tedavi giderlerine ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılardan ... Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekilince 19.10.2006 tarihli oturuma mazeret beyan edilerek katılınmamış, mahkemece de mazeret kabul edilerek duruşma gününün davacı vekiline cevaplı telgrafla bildirilmesine karar verilmiş, ancak söz konusu yeni duruşma gününün hata sonucu davacılar vekilinin eski adresine gönderilmesi sonrasında 02.11.2006 tarihli dosyanın işlemden kaldırılmasına dair kararın sonradan mahkemece hatalı olduğundan bahisle kaldırılarak yargılamaya devam edilmesi, mahkemeden kaynaklanan bir hatadan ileri gelmesi nedeniyle HUMK’nun 428/2.maddesi hükmü gereğince bozma nedeni sayılmayarak yapılan inceleme sonucunda:

1-Mahkemece verilen kısa karar her hangi bir eda hükmü içermemekte olup, bundan sonra gerekçeli kararda davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsile karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu gibi, kısa karar HUMK’nun 388.maddesine de uygun değildir.

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HUMK' nun 382. maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni olacağının içtihat edilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra, hakimin önceki kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

2-Yukarıda açıklanan bozma şekil ve sebebine göre mümeyyiz davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Yukarıda açıklanan bozma şekil ve sebebine göre mümeyyiz davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Turizm San.ve Tic.Ltd.Şti vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,takdir edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Tur. San.ve Tic. Ltd. Şti.' ne verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.' ne iadesine, 08.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6934, Karar No: 2014/9341, Tarih: 10.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6934 E.  ,  2014/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 24. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2013

NUMARASI : 2011/32-2013/16

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.06.2014 Salı günü davacı vekili Avukat N. D. geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya zorunlu karayolu taşımacılığı mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan aracın davacıya da zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olduğunu ve meydana gelen kaza sonucunda 7 kişinin öldüğünü,ölen kişilerin mirasçılarının açtıkları davalar sonucunda davacının toplam 338.375,04 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödediğini ancak bu tazminatlardan öncelikle davalının sorumlu olduğunu belirtilerek ödenen 338.375,04 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, rücuan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacı A. Sigorta A.Ş.’nin ölen kişilerin yolcusu olduğu ticari minibüsün zorunlu mali sorumluluk sigortacısı (trafik sigortacısı) olduğu hususu çekişmesizdir. Davalı A. Sigorta A.Ş ise aynı aracın zorunlu karayolu taşımacılığı mali sorumluluk sigortacısıdır. Bu sigorta türü ile sigortacı, poliçede belirtilen motorlu taşıtta seyahat eden yolcuların, duraklamalar da dahil olmak üzere, kalkış noktasından varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelebilecek bir kaza sonucu bedeni zarara uğraması halinde, sigortalının 10.07.2003 tarih ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Yasasından doğan sorumluluğunu poliçede yazılı limitlere kadar sigorta örtüsüne almaktadır. 4925 sayılı Yasanın 18 nci maddesi uyarınca taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar için bu Yasanın 17 nci maddesinde düzenlenen sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadırlar. Bahsi geçen Yasanın 19/son ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.8 nci maddeleri hükümlerine göre meydana gelen zarar öncelikle taşımacının sorumluluk sigortasından karşılanır. Ancak, bu sigortanın hiç yapılmamış olması, yapılmış fakat geçersiz hale gelmiş olması, süresinin bitmiş olması veya meydana gelen zararın bu sigorta teminatlarının üzerinde bulunması halinde teminatların üzerinde kalan kısım için; sırasıyla zorunlu mali sorumluluk sigortasına ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortasına başvurulur. Bahse konu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, yasa koyucu yolcuların uğradığı bedeni zararlar bakımından taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı, trafik sigortacısı ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı bakımından müştereken ve müteselsilen bir sorumluluk öngörmemiş, sıralı bir sorumluluk düzenlemiştir. Başka bir anlatımla, yolcunun uğradığı bedeni zararlar, taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortası kapsamında ise,bu aracın trafik veya ihtiyari mali mesuliyet sigortacısının sorumluluğu doğmayacaktır. Ancak, limit aşımında sırasıyla zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacılarının sorumluluğu söz konusu olacaktır. Bu nedenle yukarıdaki açıklanan düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı A. Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3594, Karar No: 2015/5964, Tarih: 03.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3594 E.  ,  2015/5964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/133225

MAHKEMESİ : Hassa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2010/84 (E) ve 2012/65 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılanın Bodrum Otogarında tanıştıkları, sanığın parasının olmaması nedeniyle katılanın sanığın otobüs biletini aldığı ve beraber Hassa'ya doğru yola çıktıkları, Hassa'ya geldiklerinde sanığın borcunu ödeyeceğini söyleyerek başka bir yerde oturmasına rağmen katılanı Ardıçlı Beldesine götürdüğü, sanığın bir evin önünde durarak katılana ailesinin kendisini işsiz sanmamasını söyleyerek, kendisine biraz para ve elindeki cep telefonunu vermesini istediği, katılanın da 500 TL parayı ve sim kartını çıkararak Nokia marka telefonunu verdiği, sonrasında sanığın katılanın yanından ayrılarak kayıplara karıştığı, sanığın bu suretle katılanı hile kullanarak aldatıp menfaat elde ederek atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 360 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “360 gün”, “300 gün” ve “6.000 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.