muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13530, Karar No: 2018/4951, Tarih: 28.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13530 E.  ,  2018/4951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2015 tarih ve 2014/1389-2015/1290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı- karşı davalı vekili asıl davada, müvekkillerinin davalı şirkette toplam % 25 pay sahibi olduklarını, davalı şirketin 30.04.2013 tarihli genel kurulunda alınan 4 ve 6 nolu kararlar ile 12.07.2013 tarihli genel kurulunda alınan 4-5 ve 6 nolu kararlara müvekkilleri tarafından itiraz edildiğini ve bu itirazın toplantı tutanağına ayrıca geçirildiğini, ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesine müvekkillerinin yaptığı başvuru üzerine 2012/562 Esas sayılı dava dosyasından mahkemece alınan rapor ile şirketin sermayesinin rapor tarihi olan 31.10.2012 itibariyle % 69,5 oranında yitirdiğinin tespit edildiğini, buna rağmen 30.04.2013 tarihinde şirket sermayesinin artırılması yönünde karar alındığını bahse konu kararın tescili ... Ticaret Sicil Müdürlüğünce reddedilmiş olduğunu, bu nedenle taraflarından ayrı bir dava konu edilmediğini ancak aynı genel kurul toplantısında alınan karar gereğince şirket merkezi hakim ortak olan ... Gıda A.Ş ile aynı adrese taşındığını, bu nedenle şirketin ticari sicil kaydının ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne geçtiğini, şirketin 30.04.2013 tarihli toplantının tescilinin talep edilmesi üzerine ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğü tarafından rüçhan haklarına ilişkin iddianame talep edildiğini ve şirketin aslında genel kurul toplantısından önce gönderilmesi gereken bir ihtarı sonra göndererek tam anlamıyla hukuki bir garabet yarattığını ve sonuçta usule aykırı olarak sermaye artış kararının 11.07.2013 tarihinde sicile tescil edildiğini, 11.07.2013 tarihinde sermaye oranlarının değişmesine neden olan tescil ve ilan yapılmış olmasına rağmen 12.07.2013 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında yapılan yeni sermaye oranları değil yine eski sermaye oranlarına göre hazırlanmış olan hazirun cetveline göre işlem yapıldığını, ortaklardan gizlenen bu durumun müvekkillerince haricen yapılmış olan araştırma sonucunda neticesinde öğrenildiğini, öncelikle alınan sermaye artış kararının yasal unsurları taşımadığını, zira sermaye artışı ortaklardan ... A.Ş'nin alacağına mahsuben yapılmış

olup şarta bağlı sermaye artışının şartlarına uygun bir işlem tesis edilmeden sermaye artışına gidildiğini, şirket öz sermayesini 2/3 ten fazla oranda kaybettiği mahkemece tespit edildiğini, bir şirketin bu şekilde sermaye artışı yapması yasal olarak mümkün değilken 3 ayrı toplantıda alınan karar ile bu artışın yapılmasının yasal olmadığını, her iki toplantıya ait toplantı tutanakları ile ekinde yer alan ihtirazı kayıtlarının dilekçe ekinde yer almadığını, bu gerçeklerle alınan Genel Kurul kararlarının iptaline karar verilmesinin istenme zorunluluğu doğduğunu ileri sürerek davalı şirketin 30.04.2013 tarihli Genel Kurul toplantısında alınan 4 ve 6. maddeleri ile 12.07.2013 tarihinde yapılmış olan Olağanüstü Genel Kurul toplantısında alman 4-5 ve 6.maddelerinin iptalini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini savunmuştur.

Davalı-karşı davacı vekili, asıl davanın reddini savunmuş karşı davada ise; davacılar tarafından açılan davanın kötüniyetle açıldığının açık olduğunu, TTK’nın 445. maddesine göre, genel kurul kararlarına karşı kötü niyetle iptal veya butlan davası açanların şirketin bu nedenle uğradığı zararlardan sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL’nin davacılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece 06.05.2014 tarihli celsede 30.04.2013 tarihli genel kurul kararının iptali davasının işbu davadan tefrikine karar verilerek yargılamaya 12.07.2013 tarihli genel kurul kararının iptali istemine ilişkin devam edilmiş olup, yapılan yargılama ve bilirkişi raporu doğrultusunda, 12/07/2013 tarihli genel kurulda finansal tablolarda bir usulsüzlük olmadığı, şarta bağlı sermaye arttırımının söz konusu olmadığı, TTK 445 ve devamı maddeleri uyarınca 12/0/2013 tarihli genel kurul kararlarında 4.5. ve 6. maddelerinin iptalini gerektiren bir durumun olmadığı, davalı-karşı davacının tazminat talebi ise, davalı karşı davacı tarafından somut olarak zararın ne şekilde gerçekleştiği ve ne miktar olduğunun ileri sürülmediği ve dosya kapsamı uyarınca yerinde görülmediği gerekçesiyle asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve karşı dava ile ilgili hükümde davalı yararına hüküm altına alınan vekalet ücretinin karşı davanın davalısı, asıl davanın davacısı olan gerçek kişiler lehine hükmedildiğinin kabul edilmesine göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 42,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14412, Karar No: 2012/2284, Tarih: 05.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14412 E.  ,  2012/2284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ...... Körfezi Mevkiinde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere davalı tarafından müdahale edildiğini ileri sürerek, haksız elatmanın önlenmesine ve muhdesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yere haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, tanımı 3621 sayılı Yasanın 4. Maddesinde yapılan kıyı niteliğindeki Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere davalı şirketin haklı ve gereçli nedeni bulunmaksızın çeşitli muhdesat yapmak suretiyle elattığı saptanarak ve somut olayda aynı yasanın 6/2 maddesindeki koşulların da bulunmadığı gözetilerek davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2083, Karar No: 2017/13662, Tarih: 13.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/2083 E.  ,  2017/13662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 2011/128 Esas sayılı dosyasından 15.08.2011 tarihinde keşif yapıldığı sırada tarımsal sulama kuyusunun faal olduğu ancak sayacının bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, suç konusu tarlada ziraat ve elektrik bilirkişi ile birlikte keşif yapılarak, ziraat bilirkişisinin; sulama yapılan arazinin miktarı, ekilen ürün cinsi, bu ürünlerin sulama zaman, aralık ve toplam süresini tespitini takiben, bu verilere göre elektrik bilirkişisinden usulünce rapor alınmak suretiyle katılan kurumun uğramış olduğu vergili ve cezasız gerçek zarar miktarı tespit edilmeden eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

2)Alınacak bilirkişi raporu sonucunda, 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, “bilirkişi tarafından tespit edilecek normal tarifeye göre vergiler dahil, cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16287, Karar No: 2013/6604, Tarih: 28.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/16287 E.  ,  2013/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde arasında mutfak şefi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendi misafirine içki ikramında bulunduğunu ve bunu ödemekten kaçındığını, bu olayla ilgili olarak savunması istenmesi üzerine işyerini terk ettiğini, ayrıca diğer çalışanları da etkileyerek kendisinin işten ayrıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. ve 25. madde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanunun 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süreli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise davacının iş sözleşmesinin işverenin güvenini kötüye kullanması ve doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan davranışlarda bulunduğu gerekçeleri ile haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Yargılama sırasında beyanına başvurulan davacı tanıkları, davacının sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden gösterilmesi ve fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle işten ayrıldığını belirtmişlerdir. Somut olayda iş sözleşmesi davacı tarafından sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden gösterilmemesi, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle feshedilmiş olduğundan, kıdem tazminatının hüküm altına alınması doğru ise de haklı da olsa iş sözleşmesini fesheden taraf ihbar tazminatı isteyemeyeceğinden ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7494, Karar No: 2018/3983, Tarih: 04.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/7494 E.  ,  2018/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Hakaret, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hükümler : 1- Hakaret suçundan dolayı TCK'nın 125/1, 125/4, 52/2-4, 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı TCK'nın 136/1, 50/1-a, 52/2-4, 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 23.03.2015 tarihinde doğrudan hükmedilen 2100 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ...'in, mağdur ...'e ait facebook hesabından ele geçirdiği mağdurun günlük kıyafetleriyle poz vermiş şekilde çektirdiği resmini, aynı sitede mağdur adına açtığı sahte hesap üzerinden, mağdurun rızasına aykırı şekilde yayımladığı olayda;

B) Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ...'in, mağdur ...'e ait facebook hesabından ele geçirdiği mağdurun günlük kıyafetleriyle poz vermiş şekilde çektirdiği resmini, aynı sitede mağdur adına açtığı sahte hesap üzerinden, mağdurun rızasına aykırı şekilde yayımladığı olayda;

Mağdura ait facebook hesabında mağdur tarafından yayımlanan ve mağdurun günlük kıyafetleriyle poz vermiş şekilde çektirdiği resmi, mağdurun başkalarının görmesini ve bilmesini istemeyeceği özel yaşam alanına ilişkin görüntü olarak kabul edilemeyeceğinden, mağdurun kişisel veri niteliğindeki resmini, hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması nedeniyle hukuka aykırı olduğunda tereddüt bulunmayan bir yöntemle facebook adlı sosyal paylaşım sitesi üzerinden yayımlayan sanığın eyleminin, TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasında tanımlanan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğuna dair yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli para cezası taksitlendirilen sanık hakkında, TCK'nın 52/4. madde ve fıkrası yerine infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. madde ve fıkrası gereğince ihtarda bulunulması isabetsizliğinin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15740, Karar No: 2013/2781, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/15740 E.  ,  2013/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalılardan satın almış olduğu pastane dolaplarının ayıplı çıktığını, dolapların önce değiştirildiğini, fakat aynı arızanın tekrar çıktığını belirterek satım konusu dolaplar için ödenen 9.000.TL nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin ikametgahının Samsun olduğunu, sözleşmenin ifa yerinin de Samsun olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, ayrıca oluşan arızanın davacının kullanımından kaynaklandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davalıların ikametgahının ve sözleşmenin ifa yerinin Samsun olduğu, bu nedenle yetkili mahkemenin de Samsun Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19270, Karar No: 2014/2727, Tarih: 24.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19270 E.  ,  2014/2727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2010/781-2013/1483

Taraflar arasında görülen kanal katılım ve şebeke bedelinin iadesi ve talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Yenimahalle İlçesi, Alacaatlı Mah. 61066 ada 2 parsel üzerinde bulunan 42 nolu bağımsız bölüm halindeki mesken için ferdi su abonesi olmak istediğini, bu aşamada davalı idare ASKİ görevlileri tarafından müvekkkilden kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini belirterek; davalı idarece talep edilen kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden müvekkilinin sorumlu tutulmamasına ve tedbiren su akışının sağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu, 2464 sayılı Yasanın 87 ve 88. maddeleri ile, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi gereği davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının su aboneliği nedeniyle kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli olarak 388,96 TL'den sorumlu olduğunun, bunu aşan miktardan sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı tüketici ile davalı idare arasında su aboneliği sözleşmesi aşamasında 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87-88. maddesi ve Tarifeler Yönetmeliği uyarınca alt yapı giderlerinden olan kanal katılım payı ile şebeke hisse bedeli parasından davacının sorumlu tutulup tutulmayacağı konusunda toplanmaktadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87. maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı Yasanın 88. maddesi su tesisleri için 87. maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 89. maddesine göre de, harcamalara katılma payları, bu tür hizmet giderleri Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile İller Bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 89. maddesine göre de, harcamalara katılma payları, bu tür hizmet giderleri Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile İller Bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.

Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinde de, gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden kanal ve şebeke katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının (arsa vergi değerinin % 2 si oranında) inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında yapı değeri emlak vergi beyanı esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Diğer taraftan, HUMK'nun 275. maddesi (yeni HMK 266.) hükmüne göre, genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkesin bilmesi gereken konularla hâkimlik mesleğinin gereği olarak hâkimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konular dışında kalan ve çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Kural olarak bilirkişi raporu hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir.

Somut olayda, mahkemece kanal katılım payı ile şebeke hisse bedeli hesaplanmak üzere dosya, inşaat bilirkişisi ve hukukçu hesap bilirkişisinden oluşan heyete tevdi edilmiş, bilirkişiler tarafından ayrı ayrı rapor tanzim olunarak dosyaya sunulmuştur. İnşaat bilirkişi tarafından düzenlenen 25.02.2013 tarihli raporda "...davacı yandan tahsil edilmesi gereken kanal katılım payının 139,85 TL ve şebeke hisse bedelinin 258,98 TL olduğu toplamının 398,83 TL olduğu 5.326,30 TL fazla bedel talep edildiği" tespit edilmiş; hukukçu hesap bilirkişisi tarafından tanzim olunan 07.03.2013 tarihli rapor ile "...abonelik esnasında kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin talep edilemeyeceği" belirtilmiştir.

Mahkemece; önceki bilirkişiler dışında konusunda uzman bilirkişiden, iki rapordaki çelişkileri de giderecek biçimde rapor alınarak davanın sonuçlandırılması gerekirken, birbiriyle çelişen raporlardan inşaat bilirkişi raporu esas alınarak davacının su aboneliği nedeniyle kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli olarak 388,96 TL'den sorumlu olduğu şeklinde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.