muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25791, Karar No: 2016/16932, Tarih: 29.09.2016

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında somut olay incelendiğinde, temyiz eden davalı vekiline gönderilen muhtırada “iki haftalık kesin süre” verilmesinin temyiz eden davalı vekilini yanılttığı, muhtıranın usulüne uygun olmadığı ve bu nedenle “temyiz isteminin reddi kararının” yerinde olmadığı anlaşılmakla, 19.04.2016 tarihli “temyiz isteminin reddi” kararının (Ek Kararın) ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 29.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9483, Karar No: 2010/10684, Tarih: 20.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9483 E.  ,  2010/10684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere davalının iskele yapmak suretiyle müdahalede bulunduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bir yere müdahalesinin olmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kıyı kenar çizgisi ile deniz arasında kalan alana müdahalesi olmadığından, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişme konusu devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer nitelikli taşınmaza davalının bir müdahalesinin olmadığı saptanarak, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8643, Karar No: 2011/26822, Tarih: 06.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/8643 E.  ,  2011/26822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlattığı takipte, borçlu vekili, icra mahkemesine yaptığı başvuruda, Beykoz İcra Dairesinin yetkili olmadığını, yetkili icra dairesinin müvekkilinin ikametgahı olan Suşehri/Sivas İcra Dairesi ile çekteki keşide yeri ve muhatap bankanın bulunduğu yer olan Patnos/Ağrı olduğunu ileri sürerek icra dairesinin yetkisine karşı çıkmıştır. HUMK 23. maddesinin son cümlesi hükmüne göre mahkemenin (icra dairesinin) yetkili olmadığını iddia eden taraf, yetkili yeri beyan etmeye mecburdur. Hukuk Genel Kurulunun 22.9.1976 gün 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih 506.1103 sayılı kararlarında da benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili icra dairesini (mahkemeyi) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yerin belirtilmiş olması halinde dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur.

Borçlu yetkili yerler arasında bir tercih yapmadığı zaman tercih hakkı karşı tarafa geçeceğinden alacaklının beyanına göre sonuca gidilmelidir. Mahkemece duruşma açılarak tercih hakkı alacaklıya kullandırdıktan sonra yetkili yer hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3380, Karar No: 2023/4370, Tarih: 03.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3380 E.  ,  2023/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/638 E., 2023/245 K.

KARAR : Usulden ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ardahan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/212 E., 2020/394 K.

Davacı dava dilekçesinde; maliki olduğu 107 ada 4 parsel ... taşınmazının yolunun bulunmaması nedeniyle taşınmazı lehine, davalılara ait taşınmazlar aleyhine geçit ... kurulmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının miktar itibari ile kesin olması nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, 25.04.2023 tarihli ve kanun yararına temyiz başvuru dilekçesi konulu dilekçesinde, dilekçenin Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı'na iletilmesini talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ek kararıyla kararın kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili 31.05.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz talebinde bulunmadıklarını, taleplerinin kanun yararına temyiz başvurusu olduğunu beyan ederek, dilekçelerinin Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı'na iletilmesini talep etmiştir.

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun;

"Temyiz edilebilen kararlar" kenar başlıklı 361 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"(1) Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir."

"Kanun yararına temyiz" kenar başlıklı 363 üncü maddesi ise şöyledir:

"(1) (Değişik: 20/7/2017-7035/33 md.) İlk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla kesin olarak verdikleri kararlar ile yine bu sıfatla verdikleri ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur."

Somut olayda; davacı vekili, 25.04.2023 tarihli kanun yararına temyiz başvurusu konulu dilekçesiyle birlikte 31.05.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesinde, kanun yararına temyiz talepli dilekçelerinin Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı'na iletilmesini talep ettiğinden davacı vekilinin anılan dilekçeleri hakkında bir işlem yapmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Somut olayda; davacı vekili, 25.04.2023 tarihli kanun yararına temyiz başvurusu konulu dilekçesiyle birlikte 31.05.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesinde, kanun yararına temyiz talepli dilekçelerinin Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı'na iletilmesini talep ettiğinden davacı vekilinin anılan dilekçeleri hakkında bir işlem yapmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36970, Karar No: 2016/1215, Tarih: 26.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/36970 E.  ,  2016/1215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/378687

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2010/222 (E) ve 2013/188 (K)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 14.03.2013 tarihli kararın, savunması sırasında bildirdiği “... ... Mah. ... ... sokak No: ... ...” adresinde bila tebliğ iadesi üzerine, mernis adresi olarak “... Mah. .... sokak No: ... ...” adresinde 7201 sayılı Kanun’un 21/2. maddesi gereğince tebliğ yapılarak hüküm kesinleştirilmiş ise de, sanığın adli sicil kaydında mernis adresinin “... Mah. .... sokak No: ... ...” olarak yer aldığının anlaşılması karşısında; aynı Kanun’un 21/2. maddesine aykırı tebligatın geçersiz olduğu, bu nedenle sanığın öğrenmeden itibaren verdiği temyiz dilekçesinin de süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddine ilişkin 13.10.2014 tarih ve 222-188 sayılı ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...’nın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3069, Karar No: 2009/5429, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3069 E.  ,  2009/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasıyla tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile ... merası olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline Porsuklu Merası olarak kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriği ile özellikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın öncesinden ve 12.09.1958 tarih 32 numaralı ... Tevzi Komisyonu çalışmalarında mera ve yaylak olarak saptanmasına, 4342 Sayılı Mera Kanununun 4.maddesi uyarınca mera ve yaylaklarda ... mülkiyet iddiasının dinlenemeyeceğine ve bu gibi yerler kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilemeyeceğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların mera olduğunu iddia etmiş, yararlanma hakkına ilişkin bir dava ve talepte bulunmamıştır. Taşınmazların mera olduğu saptandığına göre, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddesi hükmünce sınırlandırılarak, parsel numarası verilip bu niteliği ile ... siciline yazılmasıyla yetinilmesi

gerekir. Mahkemece, ayrıca aidiyet belirlemesi yapılması doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekirse de, düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2).bent uyarınca hükmün 2 ve 3.paragraflarının karardan bütünüyle çıkartılarak bunun yerine “Kars ili ... ilçesi Büyük ... köyü ... Yurt mevkiinde kain ... bilirkişisi raporunda kırmızı renkle gösterilen 101 ada 60 ve 61 parsellerin tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline mera olarak yazılmasına” cümlesinin yazılmasına ve hükmün HUMK.nun 438/VII.maddesince DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.04.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9066, Karar No: 2019/1535, Tarih: 18.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9066 E.  ,  2019/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında işlenen suçtan; beraat

2008 ve 2009 takvim yıllarında işlenen suçtan; mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin kanun yollarına başvurma başlıklı 260/1. maddesindeki “Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmü karşısında; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve kovuşturma aşamasında usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilmediği için davaya katılma talebinde bulunamayan şikâyetçi kurumun yokluğunda verilen hükümleri, vekilinin 12.06.2014 tarihinde temyiz ettiği ve kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunan şikâyetçi kuruma duruşma tarihi ve iddianame örneği tebliğ edilerek, davaya katılma, iddia ve delillerini sunma olanağı tanınması gerektiği gözetilmeden, hükümler kurulmak suretiyle iddia hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin ve şikâyetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1534, Karar No: 2016/5156, Tarih: 26.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1534 E.  ,  2016/5156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez), tehdit(iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet (ikişer kez)

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Kayden 10.04.2000 doğumlu olup mahkemece beyanının alındığı 10.12.2014 tarihinde onbeş yaşını tamamlamayan mağdure...'ın, kanuni temsilcisi sıfatıyla dinlenen annesi ...'un, 12.04.2014 havale tarihli dilekçesiyle sanıktan şikayetçi olmadığını bildirmesi nedeniyle önceden verilen katılma kararı hukuki dayanaktan yoksun hale geldiğinden, mağdure ... adına davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmayan vekilin ... adına yaptığı temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin katılan mağdure ... vekili, sanık ve müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ...yönelik tehdit suçu ile mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın öz kızı olan mağdure ...'a karşı velayet hakkını kötüye kullanarak gerçekleştirdiği çocuğun basit cinsel istismarı suçuna konu eylemleri nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafii, katılan mağdure Keziban vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve her iki mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında mağdure ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve her iki mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamına göre; öz kızı olan mağdurelere birlikte ikamet ettikleri evde basit cinsel istismar suçunu işleyen sanığın, bunun dışında mağdureleri alıkoymaya yönelik herhangi bir eyleminin bulunmadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın unsurları itibariyle oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Mağdure ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1, 103/3, 103/4 ve 43/1 maddelerine göre belirlenen 24 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası aynı Kanunun 62/1. maddesiyle 1/6 oranında indirildiğinde 20 yıl 11 ay 7 gün yerine 20 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Sanığın öz kızına karşı velayet hakkını kötüye kullanarak gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle hakkında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Hükümden sonra, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafii, katılan mağdure ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4953, Karar No: 2017/9368, Tarih: 13.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/4953 E.  ,  2017/9368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1980-1985 yıllarına ve 1990-1995 yıllarına ait hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2- 326 parsel numarası ile orman vasfıyla tapuya tescil edilen taşınmaza ilişkin kadastro tutanaklarının, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örneklerinin ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örneklerinin ve taşınmazın tapuya tesciline ve terkinine ilişkin tüm bilgi ve belgelerin temin edilerek bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 13/11/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.