muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5791, Karar No: 2024/2341, Tarih: 21.03.2024

2. 6102 sayılı Kanun'un 411, 413, 438, 439, 445, 446, 553 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflar arasındaki uyuşmazlık 01.09.2015 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan 3 ve 4 numaralı kararların iptalinin gerekip gerekmediği, bilgi alma ve inceleme hakkının kullandırılması ve özel denetçi atanmasının istenip istenemeyeceği ile sorumluluk davası açılıp açılamayacağı noktalarında toplanmaktadır. Dava ise anılan olağanüstü genel kurul toplantısının 3 ve 4 numaralı kararlarının iptali, bilgi alma ve inceleme hakkının tanınması ve davalı şirkete özel denetçi atanması istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 01.09.2015 tarihli genel kurulda 4-c bendiyle alınan “inceleme hakkı verilmemesi” hakkındaki kararın iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine, taraf vekillerinin istinaf başvuruları üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince 6102 sayılı Kanun’un 438 inci maddesi uyarınca özel denetim talebinin genel kurulca reddi halinde ilgililerce 3 ay içinde Mahkemeden özel denetçi atanması istenebileceğinden bu yöndeki ret kararına karşı davacının iptal istemekte hukuki yararının bulunmadığı, bu durumda esastan ret kararı verilmesinin yerinde görülmediği, davacının aynı Kanun’un 437 nci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen usule göre kayıtların incelenmesi isteminin reddine karşı Mahkemeye başvurabileceği, bu husustaki genel kurul kararının iptalini istemekte de hukuki yararı bulunmadığından anılan talep hakkında usulden ret kararı verilmesi gerekirken esasa girilmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, genel kurulda 4-c ve 4-d numaralı kararların iptali istemiyle açılan davada davacının hukuki yararının bulunmaması nedeniyle bu yöndeki davaların ayrı ayrı usulden reddine, öteki kararların iptali istemi ile açılan davanın esastan reddine karar verilmiştir.

6102 sayılı Kanun'un 437 nci maddesinin ikinci fıkrasında pay sahibinin genel kurulda, yönetim kurulundan, şirketin işleri; denetçilerden denetimin yapılma şekli ve sonuçları hakkında bilgi isteyebileceği, beşinci fıkrasında bilgi alma veya inceleme istemleri cevapsız bırakılan, haksız olarak reddedilen, ertelenen ve bu fıkra anlamında bilgi alamayan pay sahibinin reddi izleyen on gün içinde, diğer hâllerde de makul bir süre sonra şirketin merkezinin bulunduğu Asliye Ticaret Mahkemesine başvurabileceği düzenlenmiştir. Yine aynı Kanun'un 438 inci maddesinin birinci fıkrasında her pay sahibinin, pay sahipliği haklarının kullanılabilmesi için gerekli olduğu takdirde ve bilgi alma veya inceleme hakkı daha önce kullanılmışsa, belirli olayların özel bir denetimle açıklığa kavuşturulmasını, gündemde yer almasa bile genel kuruldan isteyebileceği, 439 uncu maddesinin birinci fıkrasında da genel kurulun özel denetim istemini reddetmesi hâlinde, sermayenin en az onda birini, halka açık anonim şirketlerde yirmide birini oluşturan pay sahipleri veya paylarının itibarî değeri toplamı en az birmilyon Türk Lirası olan pay sahiplerinin üç ay içinde şirket merkezinin bulunduğu yer Asliye Ticaret Mahkemesinden özel denetçi atanmasını isteyebileceği öngörülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesince de bu hususlar nazara alınarak gerek bilgi edinme ve inceleme hakkının kullandırılması, gerekse şirkete özel denetçi atanması istemlerinin reddine dair genel kurul kararlarının iptali istemleri anılan yasal düzenlemeler gözetilerek usulden reddedilmiştir. Ne var ki; davacı dava dilekçesinin sonuç ve talep kısmında 01.09.2015 tarihli olağanüstü genel kurulda 3 ve 4. gündem maddeleri ile alınan kararların iptal talebi ile birlikte (a) bendi ile “2015 mali yılına ait şirket kayıtları üzerinde inceleme hakkı verilmesini” (b) bendi ile de “Şirketin 2015 mali yılına ait faaliyet ve kayıtları üzerinde inceleme yapmak üzere özel denetçi atanmasını” da talep etmiştir. Bu taleplerin genel kurul kararlarının iptali istemi ile birlikte aynı davada ileri sürülmesine mani bir hal bulunmadığı gibi Mahkemece gerekli görülmesi halinde 6100 sayılı Kanun'un 167 nci maddesi uyarınca davaların ayrılmasına karar verilebilmesinede mani bulunmamaktadır.

Bu durumda Mahkemece genel kurul kararlarının iptali talebinden farklı talepler olan “2015 mali yılına ait şirket kayıtları üzerinde inceleme hakkı verilmesi” ve “Şirketin 2015 mali yılına ait faaliyet ve kayıtları üzerinde inceleme yapmak üzere özel denetçi atanması” istemleri yönünden 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca olumlu ya da olumsuz karar verilmesi gerekirken sadece genel kurul kararlarının iptali istemi yönünden karar tesisi ile yetinilmesi yerinde olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1540, Karar No: 2022/12949, Tarih: 21.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1540 E.  ,  2022/12949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ..., Cumhuriyet savcısı

Sanıklar hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; 2010 yılında düzenledikleri iddia edilen 10 adet faturanın 2010 yılı ocak ayında düzenlendiğinin tespit edildiği ve bu nedenle suç tarihinin en aleyhe kabulle "31.01.2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15583, Karar No: 2015/743, Tarih: 28.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15583 E.  ,  2015/743 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz

itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davalının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak sona erdirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında feshin kim tarafından yapıldığı ve haklı nedenle sona erdirilip erdirilmediği hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı davalı işverene gönderdiği 05.07.2013 tarihli ihtarnamede iş akdinin işverence feshedildiğini ileri sürmüş, davalı davacıya çektiği cevabi ihtarnamede iddiasının doğru olmadığını, mazeretini bildirip işe geri dönmesini istemiş, 22.07.2013 tarihli ihtarname ile de devamsızlık nedeniyle iş akdini feshettiğini bildirmiştir. Davacı Mart 2012-05.07.2013 tarihleri arasında raporlu olup davacı tanıklarından davacının teyzesinin kızı olan ... 20.01.2014 tarihli duruşmada, davacının iş sözleşmesini kendisinin sona erdirdiğini beyan etmiş, diğer davacı tanıkları iş akdinin ne şekilde son bulduğu konusunda bilgileri olmadığını bildirmişlerdir. Dosya kapsamından iş akdinin işe gelmemek suretiyle davacı tarafından eylemli olarak sona erdirildiği, davacının hüküm altına alınan fazla çalışma ücret alacağının da bulunduğu değerlendirildiğinde; feshin haklı nedene dayandığı anlaşılmaktadır. Davacının kıdem tazminatına hak kazandığının kabulüne ilişkin mahkeme kararı doğru ise de iş sözleşmesini haklı nedenle dahi fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilmeden ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10838, Karar No: 2012/23699, Tarih: 07.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/10838 E.  ,  2012/23699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Sanıklardan ....in, dava konusu emvali 2004 yılında ...’ndan ihaleyle ... Ltd.Şti. adına aldığını ; duruşmada dinlenilen tanıklardan.... firması sahibi ... da ... Ltd.Şti.nden tomruk aldıklarını, yolda jandarmaca el konulduğunu beyan etmelerine göre dosyaya celbedilen ihale evrakları ile ibraz edilen nakliye tezkerelerinin asılları ve dayanağı belgeleri de getirtilerek; ... tarafından gönderilen 4/6/2008 tarihli yazı ekindeki 17/3/2005 tarihli faturada emvalin çeşitli ağaç odunu ; sanık tarafından ibraz edilen 31/3/2002 tarihli faturada da emvalin yakımlık odun; ... Ltd.Şti.tarafından ... Ticarete kesilen 13/6/2005 tarihli faturada ise ... ihalesinden alınan çam kereste olarak gösterilmesine;suça konu emvalin ise kızılçam tomruğu olarak tesbit edilmesine göre belgeler üzerinde uzman bir bilirkişi vasıtasıyla inceleme yaptırılarak, suça konu emvalin ihale yoluyla alınan emval ile kesim tarihi, miktarı, cinsi, vasfı ve diğer özellikleri itibariyle uygun olup olmadığının, sanığın ticari defterlerine usulüne uygun olarak işlenip işlenmediğinin, dolayısıyla emvalin menşeinin kaçak olup olmadığının tesbitinden ; emvalin menşeinin kaçak olmadığının tesbiti halinde sanıkların eylemlerinin 6831 sayılı Kanunun 100/son maddesinde yazılı suçu oluşturup oluşturmadığının da değerlendirilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de ; yediemine alınan nakil vasıtası ve emval hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş m.idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24211, Karar No: 2012/27878, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24211 E.  ,  2012/27878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal ... genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, ... yerinde fazla çalışma yapmasına ve ulusal ... genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ve hak kazandığı yılık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ... sözleşmesinin ekonomik nedenlerle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatları dışındaki diğer alacak taleplerinin kanuni dayanağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ... yerinde fazla mesai yapmadığı, ulusal ... genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığ, ı işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda ... yeri kayıtları, özellikle ... yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, ... yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, davacı tanıkları davacının hafta 6 gün 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmişlerdir. Tanıkları bir saatlik ara dinlenme dışında başka bir ara verildiğine ilişkin beyanları bulunmamaktadır. Davalı taraf tanık dinletmemiştir. Bu durumda, davacının günde 9 saatlik çalışma süresinde 1 saat ara dinlenme verdiği, böylece haftada 48 saat çalışarak 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmelidir.

Davacının günde bir buçuk saat ara dinlenme yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5517, Karar No: 2010/7858, Tarih: 28.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5517 E.  ,  2010/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 20.04.2010 gün ve saatte temyiz eden ... mirasçısı vekili Avukat ... ,... vs. vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 20.04.2010 tarihli geri çevirme kararında sözü edilen eksiklikler tam olarak giderilmemiştir. Geri çevirme kararı üzerine dosya içine konulan tapu kayıtlarından Ağustos 1972 tarih 66 sıra numaralı tapu kaydı tedavül gördüğü halde tedavül gördüğü kayıtlar getirtilmemiş, nüfus kayıtları gönderilen ... ile ...'ın babaları olarak gözüken ...'nin (nüfus kaydında sadece ... olarak da kayıtlı olabileceği) tüm mirasçılarını gösterir nüfus kayıtları gönderilmemiştir. Nüfus kayıtları gönderilen ...'ın, davanın taraflarından ... ve ...'ın babası olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle;

1) Yukarıda sözü edilen ve davalı tarafın tutunduğu Şubat 1966 tarih 68 sıra numaralı kayıttan gelen Ağustos 1972 tarih 66 sıra numaralı tapu kaydının tüm tedavüllerinin bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması,

2) Davacı ... ile bir kısım davalıların murisi ...'ın babaları olan ...'nin tüm mirasçılarını gösterir nüfus kayıtlarının; sözü edilen Hacı ...'nin nüfusta kayıtlı olmadığının anlaşılması halinde bu hususu açıklayan yazı ya da tutanağın dosya içine konulması,

3) Geri çevirme kararımız üzerine dosya içine getirtilen Develi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1972/660 Esas sayılı dava dosyasının incelenmesi tamamlandığından mahkemesine iade edilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25785, Karar No: 2022/16908, Tarih: 13.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25785 E.  ,  2022/16908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki asıl ve birleşen davada davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.12.2022 Salı günü davacı Asıl ... ve vekili Avukat ... geldi. Davalılar adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı asıl ve vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili asıl davada, 18.01.2009 tarihinde davalıların sürücüsü/işleteni ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası olduğu minibüsün sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu karşı istikametten gelmekte olan davacı sevk ve idaresindeki aracın bulunduğu şeride geçip çarpması ve üzerine devrilmesi suretiyle kazanın meydana geldiğini, yolcu olan nişanlısının hayatını kaybettiğini, davacının da ağır yaralandığını, uzun süre tedavi görüp tedavi süresince de çalışamadığını beyanla 2.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, birleşen davada ise aynı olaya ilişkin olarak yaralanıp uzun süre tedavi görmesi ve nişanlısının kaybı nedeniyle manevi zarara uğradığını beyanla, 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı sürücüden tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılamada talebini 131.992,43 TL'ye artırmıştır.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile 131.492,43 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 18.01.2009 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte (davalı ... poliçe limiti olan 100,000,00 TL ile sınırlı olarak sorumlu olmak kaydıyla) davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, birleşen manevi tazminat talepli 2015/10 Esas sayılı davanın kabulü ile 100.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan olay tarihi olan 18.01.2009 tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.