muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7006, Karar No: 2019/13388, Tarih: 30.09.2019

Dosya kapsamına göre, Türk Hava Yolları Lyon ofisinde satış müdürü olarak görev yapmakta olduğu sırada müştekinin mail adresine şüpheli tarafından, "Yıllar önce hiçbir iş bilgisi ve tecrübesi olmadan THY Nice gibi bir istasyona müdür olarak atanıyorsunuz", "Arkadaşınızın eşi, şefiniz Ahmet bey'le günlerinizi geçirirken bu evliliğin sonunu da hazırlıyorsunuz. Bir aileyi de bitiriyorsunuz", "Bu yanlışlardan ders alma yerine LYON'da da rahat durmuyor sizden yaş olarak küçük ama bekar Yasin Şahin beyle geçmişin bir değişik versiyonuna giriyorsunuz", "...Yalanlarınızı ortaya saçıyorsunuz. İşinde gücünde insanlara tezgahlar, kumpaslar kuruyorsunuz", "Hayat sizin gibi basit değil", "...Sizin diplomanızın da sorgulanması lazım bence", "Bu bitirdiğiniz insanların evlatlarıyla yıllar sonra çıkar mı acaba karşınıza" şeklinde mesaj gönderildiğinin iddia edildiği somut olayda, mesajların üzerinden gönderildiği internet IP numarasını kullanan şüpheli ...'ın müşteki tarafından tanınmadığının ve mesajların adı geçen şüphelinin internet hattının kullanılması suretiyle başkası tarafından gönderilmiş olabileceğinin belirtilmesi nedeniyle, şüpheli ...'ın beyanının alınarak var ise diğer şüpheli veya şüphelilerin tespit edilip ifadesi alındıktan sonra, mevcut delillerin atılı suçtan kamu davasının açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin mahkemesince yapılması gerektiği de gözetilmek suretiyle, hukukî durumun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, itirazın belirtilen yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak delil(ler) bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak delil(ler) bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı'nın delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

CMK’nın 172/3. maddesinde ise; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

İncelenen dosyada; müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, müştekiye yönelik hakaret suçunun işlendiği yönünde yeterli şüphenin dosyada mevcut olmasına rağmen fail tespiti bakımından Cumhuriyet Başsavcılığı'nca etkin bir soruşturma işleminin yapılmadığı, müştekinin bildirdiği maillerden gönderici tespiti yoluna gidilmediği, ayrıca şüphelinin tespit edilememesi durumda dahi dosya kapsamındaki suçla alakalı zamanaşımı süresine kadar araştırma faaliyetinin yapılmasının temin edilmediği, hal böyle iken müştekinin Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yaptığı itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Gaziantep 5. Sulh Ceza Hakimliği'nin 21/11/2018 tarihli ve 2018/5250 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Gaziantep 5. Sulh Ceza Hakimliği'nin 21/11/2018 tarihli ve 2018/5250 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 30/09/2019 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

Karşı Oy

Şüpheli hakkında hakaret suçundan yapılan soruşturma neticesinde Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nca kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş, şikayetçinin itirazı üzerine Gaziantep 5. Sulh Ceza Hakimliği'nin 21/11/2018 tarih 2018/5250 değişik sayılı kararı ile yapılan itiraz reddedilmiş Adalet Bakanlığı'nca etkin soruşturma yapılmadığı gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş Dairemizce de talep kabul edilmiştir.

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup bir suçun oluşabilmesi için davranışın kişiyi küçük dürüşmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hakaretin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri ve rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil ve olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda şüphelinin müştekiye gönderdiği maillerin içerisinde kullandığı ifadelerin nezaket dışı, kaba hitap tarzı ve eleştiri niteliğindeki sözlerin müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığından şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve bu karara yapılan itiraz neticesinde Sulh Ceza Hakimliği tarafından verilen itirazın reddi kararında isabetsizlik bulunmamakla kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/6317, Karar No: 2016/5899, Tarih: 04.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6317 E.  ,  2016/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Parakende ayakkabı ve çantacılık ticareti ile iştigal eden sanık ...'ın, 2005 takvim yılında komisyon karşılığı sahte fatura düzenleyen .....tan temin ettiği toplam 16.930 lira tutarındaki altı adet sahte faturayı yasal defterlerine kaydedip, KDV beyannamesinde indirim konusu yapmak suretiyle “sahte fatura kullanma” suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; mükellefin 2005 yılında tespit edilen brüt karlılık oranının, iştigal ettiği ticari faaliyet ile münasip olduğundan, suça konu faturalardaki emtiaların gerçekten alındığının anlaşılması, ....'un, müdafii huzurunda verdiği, 18.04.2005 tarihli ifadesinde, ...ilinde kestiği faturaların mal karşılığında kestiği faturalar olduğunu beyan etmesi karşısında, sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleyicisi olduğu tespit edilen ....'tan yaptığı alımların toplam alımlarına oranı dikkate alındığında, savunmasının aksine suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 04.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24279, Karar No: 2016/1885, Tarih: 15.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24279 E.  ,  2016/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 22.10.2014

Dava, hak sahibi sıfatıyla davalıya ödenen ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi sonucu yersiz aylıkların yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2003 yılında kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca gerçekleştirilen işlemle kesilerek, 21.10.2008-22.02.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas - 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, mahkemece, öncelikle, davalı tanıkları dışında, resen tespit edilecek kişilerden, kanaat edinmeye yetecek kadarının uyuşmazlık konusu olan 21.10.2008-22.02.2010 tarihleri arasındaki dönemi kapsar mahiyette, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, tanıkların beyanları arasında çelişki olursa bu çelişki giderilmeli, davalı ve eski eşin geçmişe dönük adres değişiliklerine ilişkin bir belgenin dosyada yer almadığı anlaşıldığından, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılarak adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin dava konusu dönemi kapsayan adreslerinde, birlikte yaşama olgusunun var olup olmadığının tespiti amacıyla kolluk araştırılması yaptırılmalı, davalının eski eşi adına da su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste tesis edildiği saptanmalı, talep konusu dönemde davalı ve boşandığı eşinin medula sisteminde kayıtlı adresleri araştırılmalı, görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının kanaate yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı ve kontrol memuru raporunun aksinin ispat edilip edilmediği hususu belirlenerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3270, Karar No: 2016/3846, Tarih: 15.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3270 E.  ,  2016/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet ve çeyiz eşyalarının iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın çeyiz eşyaları yönünden kısmen kabulüne, ziynet eşyaları yönünden ise reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalının davacıyı evden kovduğunu, tarafların boşandıklarını, davacıya ait çeyiz ve ziynet eşyalarının davalı tarafta kaldığını ileri sürerek, müvekkiline ait çeyiz eşyalarının davalıdan aynen alınarak müvekkiline teslimine, aynen teslimi mümkün olmaz ise dava tarihindeki değerleri toplamının yasal faizi ile birlikte tahsiline, ayrıca 22 ayar 11 adet adana burması altın bileziğin, 2,5 metre uzunluğunda bakla içleri dolu 18 ayar altın zincirin, 22 ayar 7'li çeyreklik altın künyenin, 7 adet çeyrek altının, 1 adet Cumhuriyet altınının, 14 ayar altın kol saatinin davalıdan alınarak müvekkiline aynen teslimine, olmadığı taktirde dava tarihindeki değerleri toplamının dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine, 1.500 TL takı parasının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacıyı kovmadığını, davacının evde hiç kimsenin olmadığı bir zamanda bütün takıları alarak gittiğini davacının dava konusu yaptığı takılar ve paranın dava dilekçesinde bahsedildiği kadar olmadığını ayrıca davacının 14 ayar altın olarak bahsettiği saatin altın olmadığını, davacının belirttiği eşyaların tamamının çeyiz olarak getirilmediğini, bir kısım eşyanın zaten müvekkilinin evinde bulunan eşyalar olduğunu, davacıya ait eşyaların halen muhafaza edildiğini, bunları davacının istediği zaman alabileceğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, çeyiz eşyaları yönünden davanın kısmen kabulüne, ziynet eşyaları yönünden ise davanın reddine karar verilmiş, verilen hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Medeni kanun madde 6 gereğince "Kural olarak herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür."

Somut olayda, davacı tüm ziynetlerin bozdurulup, ev alımında kullanıldığını iddia ettiğine göre, bu iddiasını ispat etmekle yükümlü olacaktır.

Davacı iddiasını ispat etmek için tanık beyanlarına dayanmış, bir kısım davacı tanıkları, ev alımı için 5 adet bilezik ve 2.5 metre uzunluğundaki zincirin bozdurulduğunu, beyan etmişlerdir.

Medeni kanun madde 6 gereğince "Kural olarak herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür."

Somut olayda, davacı tüm ziynetlerin bozdurulup, ev alımında kullanıldığını iddia ettiğine göre, bu iddiasını ispat etmekle yükümlü olacaktır.

Davacı iddiasını ispat etmek için tanık beyanlarına dayanmış, bir kısım davacı tanıkları, ev alımı için 5 adet bilezik ve 2.5 metre uzunluğundaki zincirin bozdurulduğunu, beyan etmişlerdir.

Buna karşılık davalı tanıkları duruşmadaki beyanlarında ise, boşanmadan sonra da, davacının kolunda bilezik gördüklerini bildirmişlerdir. Bu durumda, davacı tanıklarının beyanında geçen 5 adet bileziğin ev için bozdurulduğu kalan bileziklerin davacı kolunda olduğu ihtimali gözardı edilerek, davalı tanığının beyanına üstünlük tanınarak ve davalı tanıklarının beyanlarına hangi nedenle üstünlük tanındığı karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Öyle ise mahkemece, bu hususlar dikkate alınarak, 5 adet bilezik ve 2.5 metre zincir yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu ziynetler yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5846, Karar No: 2022/12126, Tarih: 22.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/5846 E.  ,  2022/12126 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin kesin delil olmadan sanık hakkında eylemin gece işlediğinin kabul edilmesi, cezalandırılmaya yeter delil bulunmadığı ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık tarafından sanığın tespiti üzerine sanığın ikametine gidildiği ve 14.12.2021 tarihli tutanak içeriğine göre; suça konu bisiklet polisler tarafından sanığın ikamet girişinde görülüyor ancak çalıntı darabanın sanığın yer göstermesi sonucu katılana teslim edildiği anlaşılmakla; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade sebebiyle katılandan kısmi iadeye muafakatının olup olmadığı sorulduktan sonra sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre göz önüne alınarak bihakkın TAHLİYESİNE başka suçtan hükümlü veya tutuklu değillerse derhal salıverilmesi için ... Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 7. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.09.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.