muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/940, Karar No: 2007/4399, Tarih: 28.06.2007

Mahkemece davanın kabulüne ve 26.850.00 YTL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı adına kayıtlı bulunan G blok, 8/1308 arsa paylı 8 bağımsız bölüm numaralı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı adına tesciline karar verilmiş, verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, bedeli dava konusu olan (8) bağımsız bölüm numaralı meskeni, kayden dava dışı ve arsa sahibi olduğu bildirilen ...’dan satın almıştır. Davalı yüklenici kooperatif ile davacı arasında, sözü edilen meskenin yapılarak, davacıya teslimine yönelik bir sözleşme yapılmamıştır. Başka bir anlatımla, yanlar arasında akdî ilişki kurulmamıştır. Davacı, arsa sahibinin halefi olarak bu davayı açma hakkının bulunduğunu ileri sürerek dava açmış ve açılan dava mahkemece yazılı şekilde kabul edilmiş ise de; arsa sahibi ile yüklenici davacı arasında yapıldığı bildirilen sözleşmeden kaynaklanan hakların satıcı arsa sahibi tarafından davacıya temlik edilmiş olduğuna ilişkin yazılı sözleşme sunulmamıştır. Oysa, BK’nın 163. maddesi gereğince, alacağın temliki kapsamında sözleşmeden doğan şahsî hakkın temliki, yazılı biçimde yapılmış olmadıkça, geçerli olmaz. O halde, aralarında akdî ilişki kurulmadığından ve kendisine kat karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olduğu bildirilen arsa sahibi tarafından alacak hakkı yazılı olarak temlik edilmediğinden, yüklenici tarafından yapımı üstlenilen bağımsız bölümün bedelini davacı, davalıdan isteyemez. Varılan sonuç bu olunca da, mahkemece davanın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 28.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33340, Karar No: 2014/5732, Tarih: 13.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/33340 E.  ,  2014/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/239-2013/582

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi C. K. Ünal tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı şirkette çalıştığını, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin usul ve kanuna aykırı bir şekilde feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilerek işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili şirketin bilgi teknolojileri hizmeti sunmak amacıyla 2001 yılında kurulduğunu, yürütülen faaliyetlerin ana hatları ile yazılım faaliyetleri, AR-GE faaliyetleri ve destek operasyonel hizmetler şeklinde üç başlıkta toplanmakta iken şirketin AR-GE faaliyetleri ve yazılım faaliyetleri dışında kalan destek hizmetlerini ve operasyonel hizmetleri vermekten vazgeçerek sadece yazılım hizmetleri verme, sistem uygulama ve geliştirme hizmetleri verme, AR-GE faaliyetlerinde bulunma yolunda yeniden yapılanmaya gitmeye karar verdiğini ve buna yönelik işletmesel karar alındığını, bu kapsamda Ankara'daki merkezin tamamen kapatılarak merkezin İstanbul'a nakledilmesine karar verildiğini, buna göre hizmet alanı daraldığından norm kadro sayısının azaltıldığını fesihten önce ve sonra davacının pozisyonunda herhangi bir işçi alımı yapılmadığını, feshin işletmesel karara dayalı olarak işin, işletmenin, işyerinin gerekleri sebebiyle zorunlu olarak yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğinin ve feshe sona çare olarak başvurulduğunun davalı işverence ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından geçerli sebeple feshedilip feshedilmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından sözedilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından sözedilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşverenin mevcut olan işçi sayısını fiilen mevcut olan iş ihtiyacına uyumlaştırmak için açıkça ifade etmediği kararları, “gizli, örtülü” işletmesel karar olarak nitelendirmektedir. Bu tür durumlarda işletmesel kararın varlığı iş sözleşmesinin feshi için gösterilen sebepten çıkarılır. İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca işletmesel gereklere dayalı feshin sözkonusu olabilmesi için varlığı şart olan açıkça işletmesel kararın varlığı yerine bir anlamda işverence fesih bildiriminde açıklanan sebep geçmektedir.

İşletmenin işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşir. İşletmesel karar çerçevesinde fesih işlemi değişen durumlara karşı işverenin tepkisidir. Bu kararlar işyeri ve işletme içi veya dışından doğabilir. Bu sebepler işçinin işyerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak ortadan kaldırıyorsa dikkate alınmalıdır.

İşletmesel karar sözkonusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli sebeplere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel şartlarına uyduğunu içerik yönünden fesih sebeplerinin geçerli veya haklı sebebe dayandığını ispatlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını ve feshin geçerli sebebini oluşturduğunu ispatlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren geçerli sebep teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığı değerlendirilmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil teknik denetim kapsamında bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını Kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kuralarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin işletmesel karar uyarınca şirketin Ankara'daki yerini kapatması ve İstanbul’a taşınması bu arada organizasyon değişikliği yapıldığı ve bazı birimlerin kapatılarak yapmış olduğu işlerin Ziraat Bankasına devredildiği ve davacının başka bir bölümde istihdamının mümkün olmadığı gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; işverenin aldığı işletmesel kararın yerindelik denetimi yapılamamakla beraber sözkonusu karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında yargısal denetim mümkündür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; işverenin aldığı işletmesel kararın yerindelik denetimi yapılamamakla beraber sözkonusu karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında yargısal denetim mümkündür.

O halde öncelikle davalı işyerine ait fesihten önceki ve sonraki altışar aylık dönem bordrolarının dosyaya getirtilmeli, sonra aralarında insan kaynakları ile işletme alanlarında uzman olan bilirkişilerin de bulunduğu bilirkişi heyetiyle birlikte davalı işyerinde gerekirse keşif yapılıp ya da bilirkişilerce yerinde inceleme imkanı sağlanıp konuyla ilgili bütün kayıt ile belgeler incelenmeli ve işletmesel karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında denetime elverişli açık ve ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bu yapılırken de özellikle işletmesel kararın davacının iş gücüne ihtiyacı ortadan kaldırıp kaldırmadığı, davacının mevcut veya makul süreli bir eğitimle kazanabileceği özellikleri itibariyle istihdam edilebileceği açık başka pozisyon ya da pozisyonların bulunup bulunmadığı, varsa bu konuda işverence işçiye teklif yapılıp yapılmadığı hususları açıklığa kavuşturulmalıdır. Belirtilen esaslara aykırı olarak eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5805, Karar No: 2021/12317, Tarih: 15.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5805 E.  ,  2021/12317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmasında, suçu kabul etmediğini, görüntülerdeki kişinin kendisi olmadığını belirtmesi ve dosya içerisinde yer alan 09/04/2015 ve 13/11/2015 tarihli bilirkişi raporlarında, güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesi neticesinde görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk ile "muhtemel aynı kişi olduğunun" değerlendirilmesi sebebiyle, atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği hususundaki şüphenin giderilemediğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, olaya ilişkin kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına ya da Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığına gönderilip, kamera görüntülerinin olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile suça sürüklenen çocuğun fotoğrafları arasında karşılaştırma yapılmasının sağlanıp bahse konu görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17074, Karar No: 2012/1960, Tarih: 13.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17074 E.  ,  2012/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşımaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında değerlendirmede esas alınan fıstık ağaçlarının yaşlarına göre dekar başına verim miktarlarının İl Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/7015, Karar No: 2022/16104, Tarih: 12.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/7015 E.  ,  2022/16104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

...

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanığa yüklenen “2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre ise 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 04.06.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7780, Karar No: 2023/3151, Tarih: 16.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7780 E.  ,  2023/3151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Eşe karşı kasten öldürme, kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı, istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararları

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kasten öldürme, sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme, sanık ... hakkında eşe karşı kasten öldürme suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Osmaniye 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2019/174 Esas, 2021/238 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

2. Sanık ... hakkında eşe karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

3. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/2522 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/2522 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürme, sanık ... hakkında eşe karşı kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca vekâlet ücreti ve emanette kayıtlı bir kısım eşyalar yönünden düzeltilerek esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ... Ve ... Vekilinin Temyiz Sebepleri

Tüm sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde maktulü tasarlayarak ve canavarca hisle öldürdüklerine ilişkindir.

B. Katılan Aile Ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanık ...'nin üzerine atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine, sanıklar ... ve ...'ın suçu tasarlayarak işlediklerine ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesi kararında herhangi bir gerekçe belirtmeksizin, hukuka aykırı bir şekilde ayrıntılı inceleme yapmaksızın ve duruşma açılmaksızın istinaf başvurusunun reddine karar verildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, tanık M.H.A.'nın çelişkili ifadelerine dayanılarak ceza verilemeyeceğine, sanığın telefonunun sinyal bilgisi alınan alanın çok geniş olduğundan bunun sanığın atılı suçu işlediğini göstermeyeceğine, maktul ile sanık arasında bu cinayeti işlemesine neden olabilecek bir ilişkinin bulunmadığına ilişkindir.

D. Sanık ... Ve Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri

D. Sanık ... Ve Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri

Eksik inceleme ile dava açılıp karar verildiğine, savunmanın yok sayıldığına, tanıklar M.H.A. ve S.C.A.'nın ifadelerinin usule aykırı elde edildiğine, ayrıca yönlendirildiklerine, tanık M.H.A.'nın beyanlarının sürekli değiştiğine, tanık S.C.A.'nın beyanlarına akla ve mantığa aykırı olduğuna, sanık ile maktulün telefonlarının aynı anda aynı baz istasyonundan sinyal vermesi gibi bir durumun olmadığına, sanıkların birbirini telefonda aşkımmmm ve müebbetim şeklinde kaydetmesinin suçu ortaya koymaya yeterli olmadığına, adli tıp raporları, diğer adlî raporlar ve sinyal bilgileriyle ilgili alınan raporların yetersiz olduğuna, iletişimin tespiti ve kayda alınması işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna, HTS kayıtlarının Kanun'a aykırı elde edildiğine, sanığın savunmasının engellendiğine, tanık E.B.'nin duruşmada dinlenmemesinin usuli hata olduğuna, anılan tanığın anlatımlarının mantık dışı olduğuna, delillerin değerlendirilmesinde hukuka aykırı hareket edildiğine, sanığın maktulün tacizlerinden kaçtığına, ölümün cinayet olarak sanığın üzerine yıkılmaya çalışıldığına, üzerine atılı suçu işlmediğine, hiçbir kan bulgusu olmayan birden fazla eşyanın cinayet silahı olarak değerlendirilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın maktulü öldürmek için bir nedeni bulunmadığına ilişkindir.

E. Bölge Adliye Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Sanıklar ... ve ...'ın üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyete yeter derecede, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, kabule göre de, sanıklar ..., ... ve ...'nin tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü