muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21579, Karar No: 2024/672, Tarih: 18.01.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 18.04.2023 ... kararıyla; davalı Kurum ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu; davalı İdarenin alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden ... yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumlu olduğu, davacının Yol-... Sendikasına üye olduğu, yüklenici şirketler ile işyerinde yetkili sendika arasında imzalanan toplu ... sözleşmesi kapsamında davacının alacağının bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara işletilen faiz türünde bir hatanın bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.07.2023 tarihli kararı ile; davacıya ödenecek yemek bedelinin 02.10.2019 olan Yüksek Hakem Kurulu karar tarihinden itibaren belirlenmesi ve yemek yardımı alacağının dava dilekçesinde talep edilen kısmına dava tarihinden, ıslah dilekçesinde talep edilen kısmına ise arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda alınan ek raporun hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili İdarenin toplu ... sözleşmesinin tarafı olmadığından sorumluluğunun bulunmadığını, ihale makamı olduğunu, ücret farkı ve buna bağlı yapılan hesaplamalar ile faiz başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; yemek yardımı alacağının hesaplanması ile bu alacağa yürütülen faizin başlangıç tarihi noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında temyiz edenin sıfatına göre bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2610, Karar No: 2013/3942, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/2610 E.  ,  2013/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 06.10.2011 gününde verilen dilekçe ile sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü A.Ş. vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... Genel Müdürlüğü A.Ş. vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

2013/2610-3942 -2-

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de ...’de geçerli olacak sınır değerleri; ..., ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼ ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki

2013/2610-3942 -3-

kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve özellikle Elektrik-Elektronik Mühendisi Bilirkişi Yrd. Doç. Dr. Çetin Kurnaz tarafından düzenlenen 19.07.2012 tarihli raporda dava konusu "sektör 3" olarak gösterilen baz istasyonunun davacıya ait bağımsız bölümün güvenlik mesafesi içinde olduğunun anlaşılmasına göre davalıların 3 no'lu sektörün kaldırılmasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Somut olaya gelince;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve özellikle Elektrik-Elektronik Mühendisi Bilirkişi Yrd. Doç. Dr. Çetin Kurnaz tarafından düzenlenen 19.07.2012 tarihli raporda dava konusu "sektör 3" olarak gösterilen baz istasyonunun davacıya ait bağımsız bölümün güvenlik mesafesi içinde olduğunun anlaşılmasına göre davalıların 3 no'lu sektörün kaldırılmasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Ancak, mahkemece yapılan araştırmalar ve mahallinde yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre "sektör 1" ve "sektör 2" olarak gösterilen baz istasyonlarının limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonlarının kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle de kanıtlanmamıştır. Bu nedenle "sektör 1" ve "sektör 2" ile ilgili davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 1 numaralı bent uyarınca davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5713, Karar No: 2020/914, Tarih: 05.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/5713 E.  ,  2020/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olması ve kovuşturma evresinde dinlenen mağdurelerden ...’nin 25.05.2017, ...’in ise 15.11.2017 tarihli duruşma ifadelerinde mevcut şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan etmeleri karşısında, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3986, Karar No: 2022/5105, Tarih: 30.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3986 E.  ,  2022/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi talebine ilişkindir. İlk derece mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu karara karşı bir kısım davalılar tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 36/1. maddesine göre kişisel durum, bu amaçla tutulan resmi sicille belirlenir. Aynı Kanunu'nun 39. ve Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca "Kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiçbir kaydı düzeltilemez ve kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamaz. Ancak olayların aile kütüklerine tescili esnasında yapılan maddi hatalar nüfus müdürlüğünce dayanak belgesine uygun olarak düzeltilir." Kişisel durumlardaki değişiklerin nüfus kaydında belirtilmesi ve doğru olmayan kayıtların düzeltilmesi ile "Nüfus kayıtlarının düzeltilmesi" anlaşılır (Ergun Özsunay, Gerçek Kişilerin Hukuki Durumu, İstanbul 1982, S:243). Kayıt düzeltilmesi, aile kütüğüne düşürülmüş nüfus kaydının bir kısmının düzeltilmesi veya değiştirilmesidir. Nüfus kütüklerindeki doğru olmayan kayıtların düzeltilmesi için mahkemeden karar alınması zorunludur.

Somut olayda davacıların annesinin, anne ve baba adlarının düzeltilmesine karar verilmişse de nüfus kayıtları arasında bağ oluşturulmamış, ayrıca nüfus kayıtları düzeltilen kişilerin nüfus bilgileri ayrıntılı olarak gösterilmemiştir. Bu nedenle, hükmün icra kabiliyeti bulunmamaktadır. O hâlde mahkemece, nüfus kayıtları düzeltilen ..., ... ve ...’ın nüfus bilgilerinin ayrıntılı şekilde hükümde yer alması ve nüfus kayıtları arasında bağ kurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebep ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.30.05.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/5763, Karar No: 2023/1675, Tarih: 30.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/5763 E.  ,  2023/1675 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2965 E., 2022/834 K.

DAVA TARİHİ : 09.08.2018

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 12. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/735 E., 2019/498 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmesi, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 30.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davalı vekili Av. ...'ün sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı ile 01.05.2010 tarihli kira sözleşmesi düzenlediğini, daha sonra 01.04.2015 tarihinde kira sözleşmesine ek protokol yapıldığını, sözleşme devam ederken davalının 2017 yılı Ağustos ayı içerisinde kiralananı terk ederek gittiğini, kiralanın anahtarını ise teslim etmediğini, İstanbul 15 Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/103 D.İş sayılı dosyası ile durumun tespitini talep ettiğini ve 15.09.2018 tarihinde keşif yapıldığını, yerleşik Yargıtay kararlarına göre kiracının anahtarın teslim edildiği tarihe kadar kira bedelinden sorumlu olduğunu, teslimden sonra taşınmazın yeniden kiralanma süresi içinde de sorumluluğunun devam ettiğini, bu nedenle davalının 2017 yılı Ağustos ve Eylül ayı kira bedellerini ödemesi gerektiği Ağustos ayı kira bedeli için İstanbul 25. İcra Müdürlüğünün 2017/26527 Esas ve Eylül ayı kira bedeli için aynı Dairem 2017/35464 Esas sayılı dosyaları ile takip yapıldığını ve davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, davalının itirazında ileri sürdüğü ihtarnamenin kendisine tebliğ edilmediğini, davalının kiralananı kullanılması mümkün olmayan bir hale getirdiğini, yeniden kiralanmasının hem masraf hem de zaman gerektirdiğini ileri sürerek; itirazın iptaline, takibin aynı şartlarla devamına, lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; kira sözleşmesi ve ek protokole uygun olarak davacıya 3 ay önceden ihtarname göndererek sözleşmeyi 01.07.2017 tarihi itibariyle feshettiğini bildirdiğini, fesih ihtarnamesinin 31.03.2017 tarihinde muhtara tebliğ edildiğini, ayrıca davacı şirketin kiralananın bulunduğu iş merkezinin üst katında olup şifahi olarak da görüşüldüğünü, davacının fesih ihtarını almadıkları yönündeki beyanının gerçek olmadığı gibi dürüstlük ve iyiniyet kurallarına da aykırı olduğunu, dava konusu edilen dönemden önce kira sözleşmesi feshedilerek taşınmazın tahliye ve teslim edildiğini, taşınmazın fiilen tahliye ve teslim tarihine kadar olan tüm kira bedellerinin ödendiğini, kiralananın tahliye edilip 31.07.2017 tarihinde davacıya teslim edilmesine rağmen davacının anahtar teslim tutanağını imzalamaktan imtina ettiğini, tevdi mahalli tayini talep edildiğini ancak bu talebinin mahkemece reddedildiğini, davacının 07.08.2017 tarihli delil tespiti dilekçesinin, dava konusu taşınmazın 2017 yılı ağustos ayı itibariyle davacı şirketin tasarrufunda olduğunun ikrarı niteliğinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın erken tahliye nedeniyle boşta kalan süre tazminatına ilişkin olduğu, taraflar arasında 01.05.2010 tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi akdedildiği, mecurun 01.07.2017 tarihinde kira sözleşmesi feshedilerek tahliye edileceği noter ihtarı ile kiraya veren davacıya bildirilmiş ise de anahtar tesliminin yasaya ve Yargıtay içtihatlarına uygun şekilde yapılmadığı, değişik iş dosyası ile mecurun durumunun tespitinin talep edildiği, 07.08.2017 tarihinde anahtarın davacı kiraya verene teslim edildiği kabul edilerek, davalının erken tahliye nedeniyle makul süre olarak Yargıtay içtihatlarında kabul edilen üç aylık süredeki kiralardan sorumlu olacağı, ancak davacı tarafından mecurun tahliyeden sonra yeniden kiraya verildiği ve banka kayıtlarına göre 01.10.2017 tarihinden itibaren kira sözleşmesi hükmüne göre kira bedellerinin ödenmeye başlandığı, dolayısıyla anahtar teslim tarihi olarak kabul edilen 07.08.2017 tarihinden yeniden kira geliri elde edilmeye başlanılan 01.10.2017 tarihleri arasındaki kira bedellerinden davalı kiracının makul süre tazminatı olarak sorumlu olacağı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalının İstanbul 25 İcra Müdürlüğünün 2017/26527 E. ve 2017/35464 E. sayılı dosyalarında yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamı, asıl alacak miktarı üzerinden %20 inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkilinin kira sözleşmesini 01.07.2017 tarihi itibariyle feshedeceğini kira sözleşmesi ve ek protokole uygun olarak 3 ay önceden kiraya veren davacı şirkete noter kanalıyla bildirdiğini, fesih ihtarnamesinin 31.03.2017 tarihinde davacı şirkete tebliğ edildiğini, Temmuz ayı kullanım bedeli de davacıya ödenerek taşınmazın 31.07.2017 tarihinde tamamen tahliye edildiğini, bu tarihte anahtarların davacı şirket yetkilisine teslim edildiğini, şirket yetkilisi anahtarları teslim almasına karşın anahtar teslim tutanağını imzalamaktan imtina ettiğini, tahliyeden 1 gün sonra kiralananın davacı tarafça yeni bir şirkete kiraya verildiğini, davacının, müvekkilinin taşınmazı tahliyesinden sonra taşınmaz yeniden kiraya verildiği halde, Ağustos ve Eylül 2017 ayları için müvekkil şirket aleyhine kira bedelinden kaynaklı icra takibi başlatmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine ödenmeyen 2017 Eylül kirası ve 2017 Ağustos kirası için icra takipleri başlatıldığını, davalı tarafından süresi içinde takiplere itiraz edildiğinin sabit olduğunu, 2017 yılı Temmuz ayı kirasının ödendiği ve bu dönemden önceki aylara ilişkin kira borcunun olmadığı hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı, davalı tarafça kiralananın 31.07.2017 tarihinde tahliye edildiği ve dosyaya sunulan 01.08.2017 tarihli yeni kira sözleşmesi ile kiralananın başkasına kiraya verildiği, dolayısıyla bu tarih itibariyle kiralananın davacının hakimiyetinde olduğunun kabulü gerekeceği, kiralananın tahliyesinden hemen sonra taşınmazın kiraya verilmesi nedeniyle davacının dava konusu edilen aylara ilişkin kira bedelini davalıdan talep etmesi de mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olduğu gerekçesiyle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak davanın reddine, davalının icra inkar tazminatı talebinin şartlarının oluşmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri