muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/185, Karar No: 2009/273, Tarih: 24.11.2009

Sonucun gerçekleşmesinde, mağdurun da taksirli davranışının etkisinin olması halinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum failin taksirli sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi taksirin niteliğini de değiştirmez, bu hal ancak 5237 sayılı TCY’nda kusur derecelendirilmesi nedeniyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından temel cezanın tayininde dikkate alınabilir.

5237 sayılı TCY’da taksir, basit taksir ve bilinçli taksir şeklinde ayrıma tabi tutulmuş, Yasanın 22/3. fıkrasında bilinçli taksir; “Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi” şeklinde tanımlanmış, bu halde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür.

Taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Şu durumda; neticenin failce bilinmesi halinde doğrudan kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istememesine rağmen objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmek suretiyle neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir, öngörülebilir neticenin objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmiş olması nedeniyle öngörülemediği hallerde ise basit taksir söz konusu olacaktır.

Somut olayda; Denizli İl merkezinde çift yönlü olarak kullanılan ve akşam saatleri olması itibarıyla da iyice kalabalıklaştığı anlaşılan olay yeri caddede,  yasal hız sınırı olan saatte 50 km ile gidildiğinde bile sorun yaşanabileceği açıkça ortada iken,  saatte 86 ila 92 km. arasında bir hızla seyreden sanık, birisine çarparak onun ölümüne neden olabileceğini öngörmüş, ancak şoförlük yeteneklerine, şansına ve yoldan geçen insanların kendilerini araçlardan koruma yönünde dikkatli davranacaklarına güvenmek suretiyle, hiç istemediği neticenin gerçekleşmeyeceği yönünde yanlış bir zan ile hareket etmiştir. Buna karşılık neticenin meydana gelmesini engelleyecek olan objektif özen yükümlülüğüne uygun davranmamış, bu bağlamda hızını azaltmamıştır.  Bu nedenle, meydana gelen ölüm olayında bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabul edilmesi gerekmektedir. Bunun dışında, suçun “basit taksirle mi”, yoksa “bilinçli taksirle mi” işlendiğinin belirlenmesi açısından, ölenin de kusurlu olup olmamasının hiçbir önemi bulunmamaktadır. Zira kusurun var olup olmadığının veya derecesinin tespiti, hakim tarafından manevi unsur saptandıktan sonra, cezanın belirlenmesi aşamasında yapılması gereken bir işlemdir.

Bu itibarla, Özel Daire düzelterek onama kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine ve dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Genel Kurul üyesi ise; “itirazın kabulü yönünde” karşıoy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2009 günü yapılan müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19950, Karar No: 2021/10332, Tarih: 23.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/19950 E.  ,  2021/10332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın “Sümer Mahallesi Çoruh Sokak no:23” sayılı adreste olduğu ancak, dosya içerisindeki yapı kayıt belgesindeki adresin ise “Sümer Mahallesi Özvatan Sokak No:3” olması ve dosya içerisindeki yapı kayıt belgesinin sanık müdafii tarafından ibraz edilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanık müdafii tarafından sunulan yapı kayıt belgesi de eklenerek dava konusu taşınmaz yönünden usulüne uygun olarak yapı kayıt belgesi alınıp alınmadığının Eskişehir Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’nden sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14020, Karar No: 2015/5855, Tarih: 30.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/14020 E.  ,  2015/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

ESAS-KARAR NO : 2013/101-2014/105

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30.03.2015 günü temyiz eden davacı A.. E.. vekili Av. A.. S.. ve karşı taraf davalı D.. E.. vekili Av. E.. Y.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkek eşin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın eş yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.03.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/1843, Karar No: 2014/4046, Tarih: 26.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1843 E.  ,  2014/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit

HÜKÜM : Sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyeti ile tehdit suçundan beraatine, Sanık ...'in atılı suçlardan beraatine

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ... hakkında tehdit ve sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından verilen beraat kararları ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2947, Karar No: 2011/8633, Tarih: 21.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/2947 E.  ,  2011/8633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, hürriyetten yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları

Yerel Mahkemece hürriyetten yoksun kılma suçundan kurulan hüküm sanık ... savunmanı tarfından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; tayin edilen günde sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanık ... hakkında yağma suçundan hükmolunan cezanın süresine göre savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 318.maddesi gereğince REDDİNE,

I-Sanıklar hakkında hürriyetten yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

II- Yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ve kimliği belirlenemeyen bir arkadaşının, 22.02.1997 doğumlu olan mağdurun sırtına bıçak dayayıp silah tehdidiyle mezarlıkta bulunan diğer sanıkların yanına götürmeleri, para istemeleri ve üzerini arayarak kalemliğinde buldukları 50 kuruş ile yapıştırıcısını zorla almaları şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCY’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, unsurları oluşmadığı halde, yol kesmek suretiyle ve beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlendiği belirtilerek aynı maddenin (d) ve (e) bentleri ile de uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 21.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4811, Karar No: 2012/10428, Tarih: 13.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4811 E.  ,  2012/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/12/2010 tarih ve 2009/420-2010/687 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 15.12.2003 tarihli genel kurulunda, müvekkilinin payının % 40’tan % 4’e düşmesine neden olacak olan sermaye artırımına ilişkin alınan kararının yasa ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, sermaye artırımının yasal zorunluluktan kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan Dairemiz bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, yargılama sürecinde davalı şirketin sahibi bulunduğu taşınmazların satıldığı anlaşıldığından davalı şirketin sahibi olduğu taşınmazların satışı yapılmadan yeniden değerlemesinin yapılması suretiyle sermaye artırımına gidilip, gidilemeyeceği tartışılamayacağından; şirket bilançosu sonucuna göre sermaye artırımına gidilip, gidilemeyeceğinin tartışılması gerektiği, şirketin nakdi sermaye artırımına gitmeden pasif kaleminde kalan 67.910,40 TL 'nin bütün ortakların sermaye oranlarına eşit olarak sermayeye ilave edilmesi suretiyle artırımın gerçekleşebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne; 15/12/2003 tarihli Genel Kurulda alınan 7. nolu kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17851, Karar No: 2015/5882, Tarih: 12.03.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17851 E.  ,  2015/5882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi ve kal

Hazine ile .... aralarındaki dava hakkında ..... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.12.2012 tarih ve 613/1278 sayılı hükmün Daire'nin 04.04.2014 gün ve 2013/9216-2014/6231 sayılı ilamıyla kısmen onanmasına ve kısmen bozulmasına karar verilmişti. Davalı vekili ve davacı vekili taraflarından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı kooperatifin adına tapuda kayıtlı 521 parselin önünde bulunan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki, kıyı kenar çizgisi içinde kalan alana merdiven, duş yeri vb yapılar yapıp işgal ettiğini açıklayarak, vaki müdahalenin önlenmesi ve muhtesatların kaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüyle davalı kooperatifin müdahalesinin önlenmesine, taşınmaz üzerinde bulunan yapıların kal'ine ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmekle, davalı vekilinin temyizi üzerine; Dairenin 04.04.2014 tarih ve 2013/9216 Esas, 2014/6231 Karar sayılı ilamı ile hükmün esasının onanmasına, ancak; 3402 sayılı Yasa'nın 36/A maddesi uyarınca davalı yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağından yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bozulmasına karar verilmiş; davalı vekili ve davacı vekili karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine,

Davacı vekilinin yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin karar düzeltme isteğine gelince; dava kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yere vaki müdahalenin önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre; kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden, HMK'nun 323/1. maddesine göre yargılama giderlerinden sayılan harçtan ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı açıktır. Bu halde, eldeki dava kadastro işlemleri sonucunda oluşan tapu kaydına yönelik olmayıp, özel mülkiyete konu teşkil edemeyecek devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yere yönelik müdahalenin meni ve kal isteğine ilişkin olmakla, meni müdahale ve kal ile birlikte davada haksız çıkan taraf aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine de hükmetmek gerektiğinden Dairenin bozma ilamı yanılgıya dayalıdır.

Davacı vekilinin karar düzeltme itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden, Daire'nin 04.04.2014 tarih ve 2013/ 9216 Esas, 2014/ 6231 Karar sayılı ilamının bozmaya ilişkin kısmının kaldırılarak yerel mahkemenin usul ve yasaya uygun 25.12.2012 tarih ve 2008/613 Esas, 2012/ 1278 Karar sayılı hükmün vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden de ONANMASINA, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15095, Karar No: 2024/3206, Tarih: 13.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/15095 E.  ,  2024/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/80 E., 2021/230 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucund, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili, davalı Hazine vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede, temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunun bir örneği eklenmek suretiyle, tescil istemine konu ve İlk Derece Mahkemesince kabulüne karar verilen C ve D harfi ile gösterilen taşınmazların Ilısu Baraj Gölü suları altında kalıp kalmadığının ilgili yerlerden sorularak, buna ilişkin bilgi ve belgelerin dosya arasına getirtilmesi, yine, tescili istenen, fen bilirkişi raporunda C ve D ile gösterilen taşınmazların komşu parsellerine ilişkin tespit tutanaklarının birer örneği ile kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının ve varsa tespitlerine esas alınan tapu kayıtlarının dosya içine alınması gerektiği anlaşıldığından, söz konusu eksikliklerin giderilmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın, İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Dosyanın, İlk Derece (Siirt 2. Asliye Hukuk) Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9479, Karar No: 2023/6047, Tarih: 12.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/9479 E.  ,  2023/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/825 E., 2016/173 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal ve bu

suçlara azmettirme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal ve bu suçlara azmettirme suçlarından kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 23.....2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal ve bu suçlara azmettirme suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçlardan beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteği, suçların unsurlarının olduğuna, beraat kararları yerine mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'a ait ... Klima adlı işyerinde çalışan sanık ..., patronu olan sanık ...'ın talimatı üzerine, ... Klima adlı işyerinde icra işlemleri yapmak için aynı adreste faaliyet gösteren ... Klima adlı işyerine gelen katılanlar Karşıyaka İcra Müdürlüğünde görevli icra memuru olan... ile alacaklı vekili olan ... ... ve çalışanı ...'in üzerine cam kapıyı kilitleyerek fotoğraflarını çektiği, katılanların 155 İhbar Hattını arayarak yardım istemeleri üzerine işyerine gelen görevlilerce kapının açıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Katılan ... ...'nün anlatımları, sanık savunmaları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, özel hayatın gizliliğini ihlal ve bu suça azmettirme suçları yönünden, katılanların özel ... alanlarına ilişkin olmayan fotoğraflarının çekildiği ve gizliliğin ihlal edildiğine ilişkin bir eylem bulunmadığı; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve bu suça azmettirme suçları yönünden ise, sanıkların kastlarının bulunmadığı anlaşıldığından, sanıkların atılı suçu işlediklerinin ... olmadığına yönelik Mahkemenin kabulü karşısında; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve bu suça azmettirme suçlarından verilen beraat kararlarının yasal dayanağının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, özel hayatın gizliliğini ihlal ve bu suça azmettirme suçlarının ise yasal dayanağının aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aynı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırılık teşkil ettiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli kararına yönelik katılanlar ... ve Tayfun Kekin vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve bu suça azmettirme suçlarına ilişkin hüküm fıkrasının beraat kararlarına dair birinci ve üçüncü paragraflarının çıkartılarak yerine; "Yüklenen suç açısından failin kastının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca Beraatine,"; özel hayatın gizliliğini ihlal ve bu suça azmettirme suçlarına ilişkin hüküm fıkrasının beraat kararlarına dair ikinci ve dördüncü paragraflarının çıkartılarak yerine "Yüklenen eylemin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Beraatine," ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.