muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7007, Karar No: 2024/3188, Tarih: 07.05.2024

II. CEVAP

Dava dilekçesi, davalıya usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin eşine hakaret ederek, şiddet uygulayarak, evinin geçimini sağlamayarak ve evi terk ederek evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, tarafların ortak çocukları Qasem Raed Shaheed Al-Majmaeı için dava tarihinden itibaren aylık 180,00 TL tedbir nafakasının davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, hükmedilen tedbir nafakasının çocuğun reşit olduğu 10.03.2023 tarihine kadar devamına, davacı kadın için aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, dava tarihinden itibaren reşit olmayan ortak çocukların her biri için ayrı ayrı aylık 180,00 TL olmak üzere toplamda aylık 900,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakasına karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, davacı kadının manevî tazminat talebinin kısmen kabulü ile kararın kesinleşmesinden itibaren davacı kadın için 18.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin eşine ve çocuklara bağlı olduğu, boşanmak istemediği, tanık beyanlarının hükme esas alınarak hataya düşüldüğü, hükmedilen iştirak ve tedbir nafakası, manevî tazminatın reddi gerektiği, davalının nafakaları ve tazminatları ödeyecek mali gücünün bulunmadığı, kusur belirlemesinin hatalı olduğu, tarafına vekâlet ücreti takdir edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek verilen kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğuna ilişkin kusur belirlemesinde ve maddî vakıa tespitinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; istinaftaki nedenleri tekrar ederek kararın tüm yönleriyle bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; istinaftaki nedenleri tekrar ederek kararın tüm yönleriyle bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve hukuki nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun hangi eşten kaynaklandığı; tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, iştirak nafakası ile kadın lehine manevî tazminata hükmedilmesi koşullarının bulunup bulunmadığı, hükmedilen nafaka miktarı ile manevî tazminat miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili hukuk

6100 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi ve 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2120, Karar No: 2021/1508, Tarih: 07.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/2120 E.  ,  2021/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki asıl ve birleşen 2016/167 Esas sayılı davada davalılar, birleşen 2017/415 Esas sayılı davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nden kaynaklanmakta olup, davacı yüklenici asıl ve birleşen davasında, sözleşme gereği payına düşen 14 ve 15 nolu bağımsız bölümlerin tapu iptal tescili olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine istemiş olup, davacı arsa sahibi birleşen davasında ise sözleşme gereği süresinde teslim edilmeyen bağımsız bölümlerin kira kaybının tahsilini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesi'nce asıl ve birleşen davaların kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Asıl ve birleşen dosyada davacı yüklenici vekili, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği edimlerini yerine getirerek, söz konusu bağımsız bölümleri teslim tarihinden önce arsa sahiplerine teslim ettiğini, ancak payına düşen ve davalı arsa sahibinin uhdesinde bulunan 14 ve 15 nolu bağımsız bölümleri teslim etmediğini, davalılar adına kayıtlı olan bağımsız bölümlerin tapu iptal ve tesciline, olmadığı takdirde bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Birleşen dosya davacısı arsa sahibi vekili ise yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, teslim etmesi gereken bağımsız bölümleri süresinde teslim etmediğini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL kira kaybı alacağının tahsilini talep etmiştir. Mahkemece; mahallinde yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda arsa sahiplerine ödenmesi gerektiği belirtilen 55.484,26 TL bedelin davacı tarafından mahkeme veznesine depo edilmesi sağlanarak, asıl ve birleşen tapu iptal olmadığı takdirde bedel talebine ilişkin davanın kabulü ile 14 ve 15 numaralı bağımsız bölümlerin davacı yüklenici adına tesciline, diğer birleşen davanın da kabulü ile 59.423,00 TL kira alacağının davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir. Hükmü, taraf vekillleri temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğuna göre hukuki durumları etkileneceğinden ve davanın niteliğine göre taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olduğundan, mahkeme ve temyiz halinde Yargıtay tarafından kendiliğinden gözetilmelidir. Davacı yüklenici tarafından tapu iptal ve tescili istenilen taşınmazlar, davalı arsa sahibi uhdesinde bulunan son bağımsız bölümler olup, sözleşmenin teminatıdır. Sözleşmede davalı arsa sahibi dışında başka arsa sahiplerinin de bulunduğu, bu dairelerin de sözleşmeden kaynaklanan son teminat daireleri olduğundan dava dışında paydaş olan diğer bu arsa sahiplerinin de davaya dahil edilmesi gerekmektedir. Bu durumda mahkemece davacı tarafa yüklenici ile arsa sahipleri arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde davada yer almayan diğer arsa sahiplerinin de davaya dahil ettirilmesi ya da onlar hakkında dava açtırılıp, açılacak dava birleştirerek taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasının incelenip davanın karara bağlanması gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan ve taraf teşkili sağlanmadan davanın sonuçlandırılması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle ve bozma sebebine göre tarafların temyiz itirazları incelenmeksizin verilen hükmün bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın re'sen taraflar yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin kararının kaldırılarak, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2552, Karar No: 2015/7815, Tarih: 05.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2552 E.  ,  2015/7815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2013/115-2014/176

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/09/2014 tarih ve 2013/115-2014/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "HMC" ibaresini tescil için yaptıkları başvurunun davalı şirketin itirazı üzerine başvurunun reddine karar verildiği, oysa davalı şirketin "HMK" markası ile 7. sınıf kapsamında yer alan inşaat ve depolama araçlarının ticaretini yapıp bu markayı kullandığını, başvuruları kapsamında yer alan çekişmeli 12. sınıftaki kara taşıt araçlarının yedek parçaları emtiasında kullanılacak olan başvuru ile benzer olmadığını, işaretler arasında fark olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline ve başvurularının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı başvurusu ile davalı markaları arasında işaret ve kapsamlarındaki mal/hizmetler bakımından benzerlik bulunduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili markası ile başvuru konusu marka arasında iltibasa sebebiyet verecek şekilde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, itiraza mesnet markalar ile davacı başvurusunda yer alan çekişmeli 12. sınıftaki mallar yönünden aynılık veya benzerlik bulunduğu, ortalama tüketicinin davalının tanınmışlığına karar verilen "H." ibareli markası ile itiraz ve redde dayanak alınan "HMK" ibareli markalarının arasında bir bağlantı ve tanınmışlık ve imaj transferi yada kısaltma ilişkisi kurulması imkanı bulunmadığı, son harf olan "K" ve "C" harflerinin farklılığının esasen ortalama tüketicinin algısı itibariyle irdelenmesi gerektiği, "bisikletler ve bunların gövdeleri, gidonları, çamurlukları, emniyetli çocuk koltukları, koltuk kılıfları, araba örtüleri(şekilli), güneşlikler. Patinaj zincirleri, takozlar.Taşıtlar için portbagajlar, bisiklet ve kayak taşıyıcıları, seleler. Lastik şişirme pompaları. Taşıtlar için hırsız alarmları, kornalar. Yolcular için emniyet kemerleri, havalı yastıklar. Bebek arabaları, tekerlekli sandalyeler, pusetler. El arabaları, pazar arabaları, tek veya çok tekerlekli el arabaları, market arabaları, ev eşyaları için tekerlekli taşıyıcılar" emtialarının tüketicilerinin; çocukları için bisiklet ve bunlara ait parçaları, otomobillerde kullanılmak üzere çocuk koltukları, koltuk kılıfları, araba örtülük ve güneşlikleri, özellikle kış aylarında ortaya çıkan ani kar yağışları sürecinde bizzat patinaj zinciri ve takoz, lastik şişirme pompaları satın alan her düzeydeki tüketiciler aynı şekilde araçları için lastik tamirinde kullanılmak üzere satın alma işlemi yapan şişirme pompaları, taşıtlar için hırsız alarmları, kornalar, yolcular için emniyet kemerleri, havalı yastıklar, bebek arabaları, el arabaları pazar arabaları, market arabaları, ev eşyaları için tekerlekli taşıyıcılar gibi tüketici profili oldukça geniş bir kesime hitab eden bu malların ortalama tüketicilerin söz konusu malların satın alma aralığı, fiyatları, üretim, dağıtım ve satış kanal ve yerleri dikkate alındığında aynı nitelikteki malların yer aldığı davalıya ait itiraza mesnet markalar ile karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, benzerliği kabul edilen mallar dışında kalan mallarının ise sık alınmayan genellikle profesyonel yöneticilere hitap eden ürünler oldukları, fiyatları, üretim, dağıtım ve satış kanalları, tüketici profilleri itibariyle daha özenli seçim ve satın alma işlemi yapılacak ürünler oldukları, bu nedenle başvurunun son harfi ile davalıya ait itiraza mesnet markaların asıl unsurunun son harfindeki "C" ve "K" harflerinin farklı olmasının bu tüketiciler bakımından görsel, işitsel ve tüketicide bıraktığı genel izlenim itibariyle yeterince ayrıştığı, profili belirlenen anılan tüketiciler yönünden karıştırmaya sebep olacak bir benzerlikten söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne; başvuru kapsamında yer alan 12.sınıftaki "bisikletler ve bunların gövdeleri, gidonları, çamurlukları, emniyetli çocuk koltukları, koltuk kılıfları, araba örtüleri(şekilli), güneşlikler. Patinaj zincirleri, takozlar

.sınıftaki "bisikletler ve bunların gövdeleri, gidonları, çamurlukları, emniyetli çocuk koltukları, koltuk kılıfları, araba örtüleri(şekilli), güneşlikler. Patinaj zincirleri, takozlar.Taşıtlar için portbagajlar, bisiklet ve kayak taşıyıcıları, seleler. Lastik şişirme pompaları. Taşıtlar için hırsız alarmları, kornalar. Yolcular için emniyet kemerleri, havalı yastıklar. Bebek arabaları, tekerlekli sandalyeler, pusetler. El arabaları, pazar arabaları, tek veya çok tekerlekli el arabaları, market arabaları, ev eşyaları için tekerlekli taşıyıcılar" emtiaları hariç olmak üzere TPE YİDK 2013-M-526 sayılı kararının kısmen iptaline,idari işlemlerin devamı kapsamında kalan başvurunun kabulü ile tescil talebi yönünden fazlaya dair tüm istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 05/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20355, Karar No: 2017/9577, Tarih: 22.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20355 E.  ,  2017/9577 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

A) Davacı İstemi:

Davacı; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren bağlanarak ödenmeyen aylıklarının kanuni faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabı:

Davalı ... vekili özetle; davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşadıklarının belirlendiğini ileri sürerek tesis edilen işlemin yerinde olduğunu ve davanın reddi gereğini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk derece Mahkemesince; “....davacının boşanmış olduğu eşi ...'dan davacı tanıklarının beyanlarına göre şiddetli geçimsizlik nedeni ile boşandığı,davacının boşandıktan sonra boşanmadan önce yerleştikleri evde oturmaya devam ettiği,davacının kiralamış oldukları evde tek başına yaşadığı,boşandığı eşinin ...'daki torunları yaz tatillerinde yada sömestre tatilinde davacıya getirdiği,...ın davacının evinde kaldığına dair dosyada bilgi bulunmadığı,yine aile birlikteliği anlamında bir yaşantılarının davalı kurum tarafından kanıtlanamadığı,dosya kapsamında dinlenen kamu tanıklardan ...'ün beyanlarında davacının 6 yıldır kiracısı olduğunu,eşinden ayrılalı 2-2,5 yıl olduğunu,... görevlilerinin kendisine davacının eşinden ayrılması ile ilgili hiçbir şey sormadığını,davacının boşandığı eşi ...'ın zaten ...'da yaşadığını,o dönemde davacının kızının düğünü için İstanbul'a gittiğini,kendisine ayrıntılı sorulmadığından davacının boşanması ile ilgili birşey söylemediğini,davacının boşandığı eşinin 3-3,5 yıldır...'da yaşadığını,ara sıra torunlarını davacıya getirdiğini bildiğini,davacının evinde tek başına yaşadığını,davacının boşandığı eşi fiili olarak birlikte yaşadıklarına dair bir beyanının olmadığını mahkememiz huzurunda beyan etmiş,diğer dinlenen kamu tanıkları ise davacı ve eşini tanımadıklarını beyan etmişlerdir. Araştırma ve inceleme raporunun dayanağı olan ...'ün mahkememiz huzurundaki beyanları karşısında ve yine dosya kapsamında dinlenen ve mahkememizce samimi bulunan davacı tanıklarının beyanları karşısında ayrıca yapılan araştırmalara verilen cevabi yazılar karşısında davacının boşandığı eşi ... ile boşandıktan sonra fiilen birlikte yaşadığı,boşanmalarının muarazalı olduğu sabit olmadığından dosya kapsamı itibarı ile davanın kabulüne karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur. ” gerekçesiyle davanın KABULÜNE karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ;

Davalı Kurum vekili; yanıt dilekçesini yineleyerek boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu sabit olduğundan usul ve yasaya aykırı kararın kaldırılması istemiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

İstinaf Başvurusu ;

Davalı Kurum vekili; yanıt dilekçesini yineleyerek boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu sabit olduğundan usul ve yasaya aykırı kararın kaldırılması istemiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesince “İnceleme konusu davada, davacı ile boşandığı eşinin fiili birlikteliği yönünde Kurumca herhangi bir tutanak düzenlenmediği, Kurumun yalnızca, ilgililerin evlilik yaşamlarında boşanılan eş adına tesis edilen su ve elektrik aboneliklerinin boşanma sonrasında eş adına sürdürülmüş olması olgusundan yola çıkarak uyuşmazlık konusu işlemi tesis ettiği, anılan olgunun, başka kanıtlarla desteklenmediği sürece fiili birlikteliği ortaya koyan saptama olarak kabul edilemeyeceği, sonuç itibarıyla, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgeler karşısında hükmün usul ve yasaya uygun olduğu belirgin bulunduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm fıkrası oluşturulmuştur.” gerekçesiyle “...'nin 19.08.2016 tarih, 2015/474 Esas ve 2016/321 Karar sayılı kararına yönelik davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan REDDİNE,” karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Davalı ... vekili; Mahkemece gerekli incelemeler yapılmadan hüküm kurulduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren bağlanarak ödenmeyen aylıklarının kanuni faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.