muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8927, Karar No: 2022/12292, Tarih: 13.10.2022

Davalı ... Futbol İşletmeciliği Anonim Şirketi vekili istinaf dilekçesinde; alacakların zamanaşımı nedeni ile reddi gerektiğini, alınmış olan önceki ek raporda da açıklandığı üzere davacının birtakım restaurant harcamalarının takım için yapıldığının iddia edildiğini ancak bilirkişi raporunda dahi söz konusu hususun hiçbir şekilde kesin olarak ispatlanamadığını, sadece "ihtimal dahilinde" olduğunun açık ve ... bir şekilde belirtildiğini, harcama tarihleri, harcamanın yapıldığı şehir, takımın bulunduğu şehirler bile birbiriyle çelişirken davacı tarafından söz konusu harcamaların takım nam ve hesabına yapıldığına ilişkin dosyaya hiçbir şekilde delil sunulmadığını, hesaplamaların Şirket adına yapıldığı varsayılarak verilmiş olan kabul kararının kabulünün mümkün olmadığını, karara dayanak oluşturan bilirkişi raporunun kendi içerisinde çelişkiler içerdiğini, harcamalar yönünden varsayımsal tespit ve değerlendirmeler yapıldığını, her ne kadar davacıya ait ... ... yapılan bir alım işleminin Kulüp adına mı davacı adına mı yapıldığının fatura celbinden sonra tespit edilebileceği belirtilmiş ise de davacı tarafından ilgili harcamanın Kulüp adına yapılmış gibi gösterilmesinin kabulünün mümkün olmadığını, dosya genelinde gerek bilirkişi raporlarında yer verilen önceki ekstreler gerekse ek raporlardan sonra celbedilen ek ekstreler ışığında uyuşmazlık konusunu oluşturan harcamaların Kulüp adına mı yapıldığı yoksa davacının kendi adına mı yaptığının hiçbir şekilde araştırılmadığını, eksik araştırma ve inceleme ile tamamen varsayımsal olarak hesaplama yoluna gidildiğini, davacı tarafça yapıldığı ve davalılar tarafından geri ödenmediği iddia edilen harcama ve ödeme tutarları hiçbir şekilde kanıtlanamadığını, zira her ne kadar harcamaların kredi kartı ile yapılabileceği şeklinde bir karar alınmış olsa bile böyle bir durumda davalı Şirketlerin davacıya hiçbir şekilde mağduriyet yaşatmadığını, davacı tarafın iddia ettiği gibi ödenmeyen bakiye miktarın bir çalışana yükletilmesinin de hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının kartı kendisine eksiksiz bir şekilde ödenmiş olan Kulüp harcamalarının yanı sıra şahsi harcamaları için kullandığının da kabulünün gerektiğini, davacı ile davalılar arasındaki sözleşmenin niteliği, ne şekilde sona erdiği ve davacının sözleşmede bahsi geçen ücret kalemlerine hak kazanıp kazanamadığı hususuunun tamamiyle Mahkemenin takdirinde olup bu konuda verilmiş olan karar öncesinde bilirkişi raporunda Mahkeme yerine geçilerek yapılan tespit ve değerlendirmeleri kabul etmediklerini, diğer davalıdan edinilen bilgiye göre, davacının 2010-2011 sezonu sonunda ... Basketbol Kulübünden ayrıldığını, Basketbol Ligi 2010-2011 sezonunun sona ermesiyle davacı ...'in izne ayrıldığını ve yapılan tüm şifahi uyarılara ve çağrılara rağmen görevine geri dönmediğini, Basketbol Ligi 2010-2011 sezonunda da ..

... Basketbol Kulübünden ayrıldığını, Basketbol Ligi 2010-2011 sezonunun sona ermesiyle davacı ...'in izne ayrıldığını ve yapılan tüm şifahi uyarılara ve çağrılara rağmen görevine geri dönmediğini, Basketbol Ligi 2010-2011 sezonunda da ... Basketbol Kulübünde hiçbir şekilde yer almadığını, davaya konu sözleşmenin gereklerini yerine getirmediğini, dolayısıyla davacının, izninden sonra kasten işbaşı yapmamışken, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacının istifasına dair dosyada belge bulunmadığından hareketle davacının diğer davalı nezdinde çalışmadığı ve görevini yerine getirmediği bir sezona ilişkin alacakları hesaplamasının hukuka ve hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini, diğer davalı tarafından dosyaya davacının Beşiktaş ile yaptığı görüşmelere ilişkin haberler ve kayıtlar sunulduğunu, davacının ... başı yapmamasının ardından Beşiktaş Kulübü ile yapmakta olduğu görüşmelerin de dosya kapsamında hiçbir şekilde değerlendirmeye alınmamasının hatalı olduğunu, davacı tarafın, ... Basketbol Kulübü adına kendi kredi kartından yaptığı harcamalardan Şirketi kefil sıfatı ile sorumlu tutmasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"......dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ... sürülen istinaf sebepleri nazara alındığında; davacılar murisi ...'in 28 ocak 2010-5 haziran 2012 tarihleri arasında genel direktör (menajer) olarak çalışması için taraflar arasında sözleşme imzalandığı, davacının 2012 Mart, Nisan, Mayıs aylarında ödenmesi gereken toplam 30.000 Euro'nun ödenmediğini iddia ederek ücret alacağının ve kulüp adına yaptığı harcamalara ilişkin ödenmeyen alacaklarının tahsilinin talep edildiği, mahkemece ücret alacağından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulduğu, harcamalara ilişkin alacak yönünden istinaf eden davalı yönünden talebin reddine karar verildiği, bu nedenle istinaf eden davalının bu yönden kararı istinaf etmekte hukuki yararı bulunmadığı, ödenmeyen ücret alacağına ilişkin davalı tarafça sözleşmenin sona erdiği iddia edilmiş ise de; buna ilişkin hiçbir belge sunulmadığı, ödeme yapıldığının iddia veya ispat edilmediği, dava tarihinde geçerli efektif satış kuru üzerinden hesap yapılarak alacağın hüküm altına alınmasında hata olmadığı, kefil olarak sözleşme imzası bulunan istinaf eden davalı şirketin ücret alacağından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasının yerinde olduğu, gerekçede alacağın ne şekilde hesaplandığı açıkça belirtilmiş olmakla gerekçenin son kısmında 118.500,00 TL alacağının bulunduğunun belirtildiği kısmın maddi hataya dayandığının açık olduğu, alacağın zaman aşımına uğramadığı, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf itirazı yerinde görülmemiş..." gerekçesiyle davalı ... Futbol İşletmeciliği Anonim şirketinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Futbol İşletmeciliği Anonim Şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı murisin ücret alacağı ile Kulüp adına yapılan harcamaların iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri mülga 4857 sayılı ... Kanunu 32. madde, 6098 sayılı Borçlar kanunu 589 uncu maddenin ilk fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri mülga 4857 sayılı ... Kanunu 32. madde, 6098 sayılı Borçlar kanunu 589 uncu maddenin ilk fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... Futbol İşletmeciliği Anonim Şirketi vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10441, Karar No: 2012/15533, Tarih: 19.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10441 E.  ,  2012/15533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, davalı kadın lehine 150 TL. yoksulluk nafakasına hükmedildiğini,ancak davacının bu nafakayı ödeme gücü bulunmadığını beyan ederek ,yoksulluk nafakasının kaldırılmasına, olmadığı takdirde 75 TL.’ye indirilmesine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece, her iki tarafın gelirleri yakın olup, bu nafakayı ödemek davacıyı yoksulluğa düşüreceği gerekçesi ile nafakanın kaldırılmasına karar verilmiştir.Dosyanın incelenmesinden davalı kadının bir şirkette çaycılık yaptığı ve 650 TL. maaş aldığı,davacının ise emekli olup 800 TL. maaş aldığı anlaşılmıştır.Ancak, Türk Medeni Kanununun 176/3 maddesine göre yoksulluğun ortadan kalkması halinde yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilebileceği gibi aynı kanunun 176/4.maddesine göre; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir". Dosya kapsamından davalının çalışmaya başladığı, almış olduğu maaş dikkate alındığında yoksulluğun tamamen kalktığı söylenemez.Mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu anlaşılmaktadır.O halde; çoğun için de az da vardır kuralı gereğince nafakanın kaldırılması isteminin azaltılması istemini de kapsadığı gözetilerek, davalının yaptığı iş gereği yoksulluğu ortadan kalkmasa bile mali durumunun olumlu yönde değiştiği dikkate alınarak nafakada hakkaniyete uygun bir oranda indirim yapılması gerekirken davanın tümden reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,19/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2958, Karar No: 2025/6375, Tarih: 22.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2958 E.  ,  2025/6375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/415 E., 2024/307 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, Adıyaman ili Hasancık Belediyesinde 30.03.2009 yerel seçimlerinden 10 gün sonra işe başladığını, Belediyenin kapanarak Adıyaman İl Özel İdaresine devredildiği tarihe kadar kesintisiz çalıştığını, resmi araçla belediye başkanın şoförlüğünü yaptığını, ayrıca kepçe operatörlüğünde çalıştığını ileri sürerek, davacının 10.04.2009 - 30.03.2014 tarihleri arasında geçen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü ve zamanaşımı itirazları yanında, davacının Hasancık Belediye eski başkanı ... ’ın yeğeni olduğunu, Hasancık beldesinde yol üzerinde market işlettiğini ve Belediye ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, davacıya ait özlük dosyasına rastlanılmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.04.2019 tarih ve 2015/140 - 2019/270 E.K. sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.04.2019 tarih ve 2015/140 - 2019/270 E.K. sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.11.2022 tarih ve 2019/2032 - 2022/1423 E.K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine, Daire kararı ile hükmün eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu, somut olayda, talep edilen dönemde davacı adına bildirimde bulunulmadığı, Hasancık Belediye Başkanlığı tarafından davacı adına düzenlenen bir kısım belgeler ile akaryakıt fişi ve davacının Belediye adına tahsilat yaptığına dair evrakın dosyaya sunulduğu, dosya kapsamında dinlenen kamu tanıklarının ortak beyanlarından davacının belediye işyerinde çalıştığını doğruladıkları, öte yandan davalı Belediye aleyhine hizmet tespiti istemli açılan ve kesinleşen mahkeme kararlarının bulunduğu (Yargıtay 10 Hukuk Dairesi 2013/9447-2013/24121 E.K. sayılı kararı, Kapatılan 21. Hukuk Dairesi 2016/2683-2017/4826 E.K. sayılı kararı) anlaşılmakla, Mahkemece yapılacak işin; kesinleşen dosya davacıları ve anılan dosyalarda dinlenen kamu tanıkları tespit edilerek, davacının çalışması ve süresine ilişkin olarak yöntemince beyanları alınmalı, re’sen araştırma ilkesi kapsamında talep konusu edilen dönemde, Belediye işyerinin müdür, amir, şef gibi görevlileri dinlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek, hüküm bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2024 tarih ve 2023/415 - 2024/307 E.K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 10.04.2009 - 04.12.2013 ve 01.01.2014 - 30.03.2014 tarihleri arasında kapanan davalı Belediye Başkanlığına ait işyerinde fiili olarak çalıştığının tespitine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacıya ait özlük dosyasının ve diğer kayıtların bulunmadığını, tanık beyanlarının hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığını, davacının davalı nezdinde herhangi bir çalışması bulunmadığını belirterek, eksik inceleme ve araştırma ile verilen kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacıya ait özlük dosyasının ve diğer kayıtların bulunmadığını, tanık beyanlarının hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığını, davacının davalı nezdinde herhangi bir çalışması bulunmadığını belirterek, eksik inceleme ve araştırma ile verilen kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, çalışma olgusunun yöntemince ispatlanamadığını, iddianı Kurum resmi kayıtlarına eşdeğer yazılı delillerle kanıtlanamadığını belirterek, kararın temyizen bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/952, Karar No: 2019/3899, Tarih: 20.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/952 E.  ,  2019/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kırşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22/09/2017 tarih ve 2015/674-2017/642 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin hisse senedi alım satımı yaptığını, davalı şirketin sermaye artırım kararı alarak Sermaye Piyasası Kurumu’na başvurduğunu, buna ilişkin mali tablolarını kamuya ilan ettiğini, müvekkilinin de sermaye artırım kararı ile davalı şirketin hisse senetlerinin değer kazanacağı düşüncesi ile 7500 lot hisse senedi aldığını, ancak davalı şirketin mali tablolarının gerçeği yansıtmadığı gerekçesi ile SPK tarafından davalı şirketin sermaye artırımına izin verilmediğini, bu durumun Sermaye Piyasası Bülteninde ilan edilmesinden sonra davalı şirketin hisse senedi bedelinin hızla düşmeye başladığını, davalı yönetim kurulu başkanının hatalı mali tablo açıklaması sonucu müvekkilinin zarar ettiğini, oluşan zarardan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 TL’nin avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, hisse senedi fiyatlarının piyasa şartlarına göre belirlendiğini, sermaye artırım kararı üzerine açıklanan mali tabloların hatalı olmadığını, eksiklikler nedeniyle SPK tarafından sermaye artırımına izin verilmediğini, oluşan zarardan davalıların sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; şirketin mali tablosunun hatalı hazırlanması iddia edildiği gibi yatırımcının kararını etkileyecek boyutta olmadığı, zira hatalı olan mali tablonun düzeltilmesinden sonra şirketin 23.250.000 TL olan sermayesi 75.000.000 TL'ye çıkarılmasına karar verilmesi SPK tarafından 2011/43 sayılı haftalık bültende uygun bulunmuş ve bu durum 02/11/2011 tarihinde ayrıca açıklandığı, dolayısıyla hatalı mali tablo olmadan dahi şirketin %300'den fazla büyüyeceği SPK tarafından uygun görüldüğü bir ortamda şirkete ait hisse senetlerinin düşüş göstermesinin sadece mali tablonun hatalı hazırlanmasına bağlanması mahkemece doğru görülmediği, şirketin mali tablosunun hatalı hazırlandığının yayınlandığı tarih olan 05/05/2011 tarihine kadar da şirkete ait hisselerin düşüş

gösterdiği anlaşılmakta olup bu durum dahi şirkete ait hisselerin düşüşünün mali tablonun hatalı hazırlanmasından kaynaklanmadığı, şirketin İMKB'de işlem gören bir şirket olması keza SPK’ya tabi olması da dikkate alındığında yatırımcının SPK denetimini beklemeden hisse senedi alması kendi üzerine aldığı risk olarak değerlendirildiği gerekçesiyle, davacının vaki tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 809,60 TL harcın temyiz edene iadesine, 20/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25053, Karar No: 2013/30640, Tarih: 25.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/25053 E.  ,  2013/30640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Karar, ... mirasçılarından ... ve ...'ye ayrı ayrı dosya içerisinde mevcut adres kayıt sistemine kayıtlı adreslerine tebliğ için gönderilmiş,her ikisine de tebliğ edilemeden iade edilmiş, bunun üzerine aynı adreslerinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre ayrı ayrı tebliğ edilmiştir.

Tebligat Kanununun 11.01.2011 tarihli 6099 sayılı Yasayla değişik 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, "kişinin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin de tespit edilememiş olması” zorunludur (6099 s. K. md. 9).İlgililerin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresleri dosyada mevcuttur ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adreslerine daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılamadığı dosyadan anlaşılmaktadır.O halde aynı Yasanın 6099 sayılı Kanunla değişik 21. maddesinin (2.) fıkrası uyarınca tebligat yapılması gerekirken,Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılması, tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan; kararın ilgilere tebliğinin bu yolla sağlanması ve temyiz müddeti beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 25.12.2013 (Çar.)