muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3050, Karar No: 2024/1562, Tarih: 07.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; kira sözleşmesi hükümleri gereği kiraya verenin adresini değiştirmesi halinde davalı Bakanlığa bildirimde bulunması gerektiğini, yine sözleşme gereği üç ay önceden ihbarde bulunmak kaydıyla kira süresinin bitimi beklenmeksizin ve herhangi bir sebep sunulmaksızın Bakanlıkca sözleşmenin feshedilebileceğinin taraflarca kabul edildiğini, davalı Bakanlıkça, davacının sözleşmede bildirdiği adrese usulüne uygun tebligat çıkartıldığını, davacı güncel adresini beyan etmediğinden ve anılan adresteki bina yıkılmış olduğundan tebligat yapılamadığını, fesih bildirimini havi ihtarnamenin davacı adreste bulunamadığından tebliğ edilemediği tarihin 01.04.2017 olduğunu, sözleşme hükümlerine göre ancak bu tarih itibariyle kiraya hak kazanacağını, bunu aşan bir zarar ziyan talebinde bulunulamayacağını, dolayısıyla feshin haksızlığından söz etmenin mümkün olmadığını, davacı tarafından 2004 yılında kiraya verilen taşınmazın o tarihteki haliyle iadesinin istenildiğini, faydalı değişiklikler dahi kaldırılarak binanın imalatına esas projesine dönüştürülmesine ilişkin tüm bedellerin talep edildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda itirazlarını karşılayacak mahiyette bir değerlendirme yapılmadığını, kira ilişkisinde kullanımdan doğan yıpranmadan kiracının sorumlu olmadığını, teknik bilirkişi tarafından tespit yapılır iken meydana gelen hasarın yahut yıpranmanın kullanımdan kaynaklanıp kaynaklanmadığının da tespiti gerekirken bunun yapılmadığını, aldırılan son ek raporda tüm kullanmaların hor kullanma olduğu yönünde beyanda bulunulmakta yetinildiğini, tüm eskimenin hor kullanma olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, faydalı değişikliklerin istenemeyeceği ısrarla beyan edilmesine ve bu hususta taraflar arasında sözleşme hükmü bulunmasına rağmen, yapılan değişikliklerin hangilerinin faydalı olduğu tespitinin de yapılmadığını, bilirkişi raporunun hükme esas alınmaya uygun olmadığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 01.07.2004 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesinin 12. maddesinde, kiracının, sözleşmenin kira süresi sonunda sona ermesi hali hariç olması durumunda, 3 ay önceden kiraya verene yazılı ihbarda bulunmak kaydıyla herhangi bir zamanda ve dilediğinde sebep göstermeksizin sözleşmeyi feshedebileceği, 14. maddesinde ise; kiraya verenin ve kiracının tebligat adresinin gösterildiği, bu adreslere tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin uygulanacağının düzenlendiği, davalı tarafından; sözleşmenin feshine ilişkin 30.03.2017 tarihli ihtarın davacının sözleşmede bildirdiği adresine çıkartıldığı ancak davacı sözleşmede kararlaştırılan yükümlülüğüne uymayarak güncel adresini beyan etmediğinden ve anılan adresteki bina yıkılmış olduğundan tebligat yapılamadığı, tebligatın iade edildiği 01.04.2017 tarihi nazara alındığında usulüne uygun olarak süresinde fesih bildirimi yapılmış olduğunu savunmuş ise de, sözleşmenin özel şartlar 14. bölümünde yer alan maddesinde, tarafların sözleşmede belirtilen adreslerine tebligat yapılamaması halinde Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin uygulanacağı belirtildiğine göre, davalı tarafça davacının Mernis adresinin araştırılarak bu adrese tebligat yapılması gerektiği, davacının Mernis adresi bulunduğuna ve bu adrese tebligat yaptırılmadığına göre davalı kiracının sözleşmede kararlaştırılan 3 ay önceden fesih bildirim yükümlülüğünü yerine getirdiğinden bahsedilemeyeceği, bu durumda davalının 2 ay 28 günlük kira bedelinden sorumlu olduğu, ayrıca kiralananı özenle kullanmak, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 334 üncü maddesi uyarınca kiralananı aldığı haliyle kiralayana teslim etmekle yükümlü olan davalının kira sözleşmesinin 10 ve 13. maddeleri uyarınca bilirkişi raporu ile belirlenen hasar bedelinden sorumlu tutulmasında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, erken tahliye nedeniyle kira kaybı ve hor kullanma tazminatının tahsili için başlatılan icra takbine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Kanun'un 316 ve 334 üncü maddeleri,

2. 6217 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, erken tahliye nedeniyle kira kaybı ve hor kullanma tazminatının tahsili için başlatılan icra takbine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Kanun'un 316 ve 334 üncü maddeleri,

2. 6217 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi

3. Değerlendirme

1. Taraflar arasında düzenlenen 01.07.2004 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinin “Özel şartlar” bölümünün 10. maddesi; “Taraflarca kira sözleşmesinde yazılı adresler kanuni ikametgah adresi olarak kabul edilmiş bu adreslerin değişmesi halinde taraflar keyfiyeti bir hafta zarfında yazılı olarak birbirlerine bildireceklerdir. Aksi takdirde kontratta yazılı adreslere yapılacak tebligat muteber sayılacaktır.”,

“Kira sözleşmesi özel şartları” başlıklı bölümünün 14. maddesinde; tarafların adresleri belirtilerek, “Bu adreslere tebligat yapılamaması halinde, Tebligat Kanunu 21 nci maddesi uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir.

Davalı kiracı tarafından, davacı kiraya verenin sözleşmede belirtilen adresine tebliğe çıkartılan fesih ihtarnamesinin bila tebliğ iade edildiği sabittir. Bahsi geçen sözleşme hükümlerinden, bila tebliğ iade edilen tebligatın, tebliğ edilmiş sayılacağı sonucunun çıkarılamayacağı, kaldı ki 14. maddede, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddenin uygulanması gerektiğinin açıkça belirtildiği, bu durumda kira sözleşmesinin 12. maddesine uygun olarak 3 aylık feshi ihbar süresine uyulmadığı ve kiralananın sözleşme süresi bitmeden erken tahliye edildiği, davalı kiracının feshi ihbar süresine uyulmadan, sözleşmenin erken feshi sebebiyle, sözleşmenin 12 inci maddesinde belirlenen makul süre kira bedelinden sorumlu olduğu anlaşılmakla, davalının bu yöne ilişen temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bilindiği üzere; kiracı, kiralananı tam bir özenle kullanmak ve kiralananı sözleşme sonunda aldığı hali ile kiraya verene teslim etmekle yükümlüdür. Yargıtayın yerleşmiş uygulaması göre; kiracı, sözleşmeye uygun kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp, münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur. Davalının kiralananı kullandığı süre ve kullanma amacı gözetildiğinde, olağan kullanımdan kaynaklanan yıpranma ve eskimelerin olacağı kuşkusuzdur.

3. Kira sözleşmesinin “Kira sözleşmesi özel şartları” başlıklı bölümünün 10. maddesinde; “Kiracı, kiraladığı binada yapacağı keşif sonucunda binanın ana yapısına zarar vermeden ihtiyacına göre katların iç kısımların bölünmesi, tadili ve binanın duvar ve zeminlerinin bakımı, boyanması ve tercihine bağlı olarak tefrişini, onarımlarını yaptırarak kullanabilecektir.”,

3. Kira sözleşmesinin “Kira sözleşmesi özel şartları” başlıklı bölümünün 10. maddesinde; “Kiracı, kiraladığı binada yapacağı keşif sonucunda binanın ana yapısına zarar vermeden ihtiyacına göre katların iç kısımların bölünmesi, tadili ve binanın duvar ve zeminlerinin bakımı, boyanması ve tercihine bağlı olarak tefrişini, onarımlarını yaptırarak kullanabilecektir.”,

13. maddesinin son fıkrasında; “Kiracı, sözlemenin sona ermesi halinde sözleşmenin imzası sırasında kiraya veren tarafından kendisine teslim eilmiş olanlar hariç yapmış olduğu ilave ve dekorasyonlardan, ana yapıya zarar vermeden alınabilecek olanları geri alabilir ve alınmayacak olanları bilabedel kiraya verene bırakacaktır. ” düzenlemeleri yer almaktadır.

4. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; tespit raporu baz alınarak olağan kullanım-hor kullanım ayrımı yapılmadan tüm istek kalemleri yönünden hor kullanım nedeniyle zarar belirlemesi yapıldığı, yıpranma payları dikkate alınarak bedellerin belirlendiği ifade edilmiş ise de, bu hususta denetime elverişli bir tespitinin yapılmadığı, sözleşmenin 10 ve 13. maddelerinin ve davalının buna yönelik itirazlarının değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince; kiralananda tespit edilen hasarların, hor kullanımdan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, tespit edilen kalemlerde normal kullanımdan kaynaklanan yıpranma olup olmadığının belirlenmesi, tahliye tarihindeki rayiç birim fiyatları üzerinden fiyat değerlendirmesi yapılması, tespit edilen kalemlerden kullanma süresiyle orantılı yıpranma payının düşülüp düşülmeyeceği konusunda, kira sözleşmesinin 10 ve 13. maddeleri gözetilerek ve davalının itirazlarını karşılayacak şekilde denetime elverişli bir rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın hor kullanma tazminatına yönelik temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.05.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

3. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.05.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sayın Çoğunluğun, davalı kiracının feshi ihbar süresine uyulmadan, sözleşmenin erken feshi sebebiyle; sözleşmenin 12 inci maddesinde belirtilen makul süre kira bedelinden sorumlu olduğu düşüncesine iştirak edilmemiştir. Zira, 3 ay önceden fesih bildirimi yükümlülüğüne davalı idare tarafından uyulmuştur. Yapılan tebligat geçerlidir. Taraflar sözleşme ile bu hususu serbest iradeleri ile kararlaştırmışlardır. Sözleşmenin "Özel Şartlar" bölümünün 10 uncu maddesi; " Taraflarca kira sözleşmesinde yazılı adresler kanuni ikametgah adresi olarak kabul edilmiş bu adreslerin değişmesi halinde taraflar keyfiyeti bir hafta zarfında yazılı olarak birbirlerine bildireceklerdir. Aksi takdirde kontratta yazılı adreslere yapılacak tebligat muteber sayılacaktır." hükmünü ihtiva etmektedir. Tebligat sözü edilen sözleşmede ki adrese iletilmiştir. Sözleşmede ki haber verme yükümlülüğünü yerine getirmeyen davacı, edimini yerine getirmemenin sonuçlarına katlanmalıdır. Aksi hal, TMK.nın 2 nci maddesindeki "Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz." hükmüne aykırılık teşkil eder.

Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin uygulanma durumu somut olayda söz konusu değildir. TK.nın 21/2 nci maddesine göre "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

" hükmünü içermektedir.

Taraflar, adres araştırılması sonucunu doğuracak ve kanunda öngörülen 3 ay önceden ihtar çekme yükümlülüğü nedeniyle sözleşmenin yenilenmesi durumunu gözeterek; kararlaştırdıkları sözleşmeye özel hüküm koymuşlar ve kontratta yazılı adreslere yapılacak tebligatların muteber sayılacağını kararlaştırmışlardır. Bu kararlaştırmanın aksiyle hareket etmek, hakkın kötüye kullanılmasıdır.

Açıkladığımız sebeplerle, tebligatın geçerli olduğu ve 3 aylık feshi ihbar süresine uyulduğu gözetilerek; Mahkemece sonucu dairesinde bir değerlendirme yapılarak karar oluşturulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Karşı oy görüşümdür. 07.05.2024
Yargıtay — Esas No: 2016/9763, Karar No: 2019/7054, Tarih: 24.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9763 E.  ,  2019/7054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ...’ye yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu, ayrıca davalılardan ...’ye Tebligat Kanununun 21/1. maddesi uyarınca yapılan tebligatın “komşu ismi yazılmaksızın” tebliğ edildiği ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 24.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12238, Karar No: 2015/12068, Tarih: 02.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12238 E.  ,  2015/12068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında ... Asliye Ticaret ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

... Asliye Ticaret Mahkemesince, taraflar arasında yapılan yetki sözleşmesine göre kesin yetkili mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise, davalının süresi içinde yetki itirazı bulunmadığından davalının ikametgahı mahkemesinde açılan davaya ... Anadolu Ticaret Mahkemelerinin bakmakla yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” düzenlemesi yer almaktadır.

Yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde HMK'nın 17. maddesi uyarınca geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kılabilir. Taraflar, sözleşmeyle yetkili kıldıkları mahkeme yanında kanunen yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin de yetkisinin devam etmesini istiyorlarsa, bunu ayrıca sözleşmede belirtmelidirler. Aksi halde davanın yalnız yetki sözleşmesiyle belirlenen mahkemede açılması gerekir. (HMK. m. 17). Bu yeni düzenleme, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak davalar bakımından uygulanır. Bu tarihten önce açılan davalarda, yetki sözleşmesi ile belirlenen mahkemeler yanında, kanunen yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkileri devam eder.

Dosya kapsamından, taraflar arasında imzalanan 100 adet bina yapımı ve anahtar teslimine ilişkin sözleşmesi ile taraflar arasında çıkacak olan ihtilaf ve uyuşmazlıkların çözümünde İstanbul Mahkemelerinin ve İcra Dairelerinin yetkili olduğunun belirlendiği ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın bu sözleşmeden kaynaklandığı anlaşılmıştır. Buna göre, davacının itirazın iptali talebi yönünden taraflar arasında düzenlenen yetki sözleşmesi geçerli olup, uyuşmazlığın ... Asliye Ticaret Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23280, Karar No: 2013/17563, Tarih: 26.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23280 E.  ,  2013/17563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm :TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkûmiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, bu kapsamda, mahkeme tarafından 07.10.2010 tarihinde verilen 500 TL adli para cezasından ibaret mahkûmiyet hükmünün temyize tabi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay günü idaresindeki otomobille ışık kontrollü kavşağa kontrolsüzce giren sanığın, sağa dönüş yapacağı esnada kımızı ışığın yandığı ancak sanığın bu esnada kavşağı yarılamış olması sebebiyle hızını azaltarak kontrollü bir şekilde dönüşünü tamamladığı, idaresindeki minübüsle seyir halinde bulunan katılanın, sanığın aracına çarpmamak için ani fren yaptığı esnada ... içerisinde bulunan aile bireylerinin korku yaşadıkları ve paniğe kapıldıkları ancak iki ... arasında fiziksel herhangi bir temasın gerçekleşmediği, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak yeterli, kesin ve inandırıcı herhangi bir delil bulunmadığı, sanıktaki kusur yoğunluğunun bilinçli taksir düzeyinde bulunduğu ve atılı suçun manevi unsurunun gerçekleşmediği anlaşıldığından sanığın atılı suçtan beraati yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın, alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle ya da başka bir nedenle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek halde bulunduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığı ve olay sonrası sanık hakkında düzenlenen adli rapor içeriğinde alkolsüz olduğu gözetilmeksizin sanığın TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca cezalandırılması,

Kabule göre de;

Sanığın, alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle ya da başka bir nedenle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek halde bulunduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığı ve olay sonrası sanık hakkında düzenlenen adli rapor içeriğinde alkolsüz olduğu gözetilmeksizin sanığın TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca cezalandırılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.