muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6747, Karar No: 2010/7319, Tarih: 29.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6747 E.  ,  2010/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan eksik imalât bedeli ile ödenmeyen idare payı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davacı vekilince faizin başlangıç tarihi ile cinsi yönünden temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan sözleşmenin idareye verilecek pay ve diğer haklar başlıklı 26. maddesinin IV. fıkrasında pay ödemelerinin gecikmesi halinde gecikilen günler için T.C. Ziraat Bankası'nın 6 aylık vadeli mevduata ödemenin yapılması gereken en son tarihte uyguladığı faiz oranına göre hesaplanmış gecikme faizinin alınacağı kararlaştırılmıştır. Bu maddedeki düzenleme idareye verilecek paylar yönünden akdi faiz niteliğinde olduğundan bu tip alacakla ilgili kabul edilen kısma sözleşmede kararlaştırılan akdi faiz uygulanması gerekirken T.C. Merkez Bankası'nın faiz oranının uygulanması doğru olmamıştır. Karar bu sebeple bozulmalıdır. Nevar ki düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle mahkeme kararının hüküm kısmı 1/b maddesi üçüncü satırında itibaren kelimesinden sonra gelen “T.C. Merkez” kelimelerinin karardan çıkartılarak yerine “T.C. Ziraat” kelimelerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/12900, Karar No: 2003/1885, Tarih: 25.02.2003

13. Hukuk Dairesi 2002/12900 E., 2003/1885 K.

**13. Hukuk Dairesi 2002/12900 E., 2003/1885 K.**

**- HUSUMET

- SEBEPSİZ İKTİSAP**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 61 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 38 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sebepsiz iktisap davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar, dava dışı müteahhit Hüseyin ile yaptıkları harici sözleşmeler ile tapuda davalı adına kayıtlı taşınmaz üzerine yapılacak binadan birer daire satın alıp, davacı Yüksel'in 9600 DM, davacı Seydi'nin 2.597.000.000,-TL ile 2380 DM satış bedelini ödedikleri ancak, müteahhit tarafından inşaatın yarım bırakılması üzerine davalının müteahhit ile yaptığı sözleşmeyi feshettiğini, davalı arsa sahibinin, kendilerinin müteahhide ödedikleri satış bedeli ile yapılan inşaat sebebiyle sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, ödedikleri bedelin davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davacılar ile sözleşme yapmadığını, kendisine husumet düşmeyeceğini, müteahhidin kendisine düşecek daireleri 3. şahıslara sattığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacıların dava dışı müteahhit ile yaptıkları satış sözleşmeleri geçerli olmadığı gibi, müteahhit ile davalı arsa sahibi arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi de resmi şekilde yapılmadığından geçersiz bulunduğuna göre, davacıların geçersiz sözleşmelere dayanarak arsa sahibinden hak talep edemeyecekleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar ile davalı arasında herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır. Yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davacılar, arsa sahibi olan davalıdan sözleşme hukuki ilişkisine dayalı olarak bir istekle bulunamazlar. Davalı arsa sahibinin davacılara karşı bir sebepsiz zenginleşmesi de bulunmamaktadır. Arsa sahibinin bir sebepsiz zenginleşmesi varsa ancak yüklenici akidine karşıdır. Bu durumda davada arsa sahibine husumet yöneltilemez. Davacılar ödedikleri satış bedelini ancak yüklenici akillerinden isteyebilirler. Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi gereğidir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesinin düzeltilerek (ONANMASINA), peşin harcın onama harcından çıkartılmasıyla arta kalan 2.920.000.-TL'nın temyiz edenden alınmasına, 25.2.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9006, Karar No: 2016/247, Tarih: 14.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9006 E.  ,  2016/247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/278237

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2009/950 (E) ve 2011/327 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Katılanın devlet hastanesinin bekleme salonuna çantasını bırakıp doktor çağırmaya gittiği sırada çantasından para ve telefonunun çalındığı olayda;

Dosyada bulunan HTS kayıtlarına göre, sanığın kardeşi H.. B.. tarafından suça konu telefonun ilk kez 08.11.2008 tarihinde 02:59 sıralarında kullanıldığının tespit edilmesi, müştekinin olaydan on gün kadar sonra olay nedeniyle müracaatta bulunup 08.11.2008 günü hastaneye gittiğinde bu olayın gerçekleştiğini beyan etmesi, sanığın ise aşamalarda suça konu telefonu Balıkesir İlinde Genç İletişim adlı işyerinden satın alıp arızalı olması nedeniyle adlı işyerine sattığını, adı geçen işyeri yetkililerinin de sanığa suça konu telefonu satıp satmadıklarını hatırlayamadıklarını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; öncelikle müştekinin hangi gün ve saatte hastaneye gittiği, eylemin hangi saatte gerçekleştiği gerektiğinde hastane kayıtları da incelenerek araştırılıp belirlenmesinden sonra savunma doğrultusunda telefonun çalındığı zaman dilimi ile çalındıktan sonraki sanığın kardeşi tarafından kullanıldığı zaman dilimi dikkate alınıp deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; eylemin devlet hastanesi olan kamu kurumunda ve gece sayılan zaman dilimine denk gelen saat 22:00 sıralarında gerçekleşmesi karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğunun ve sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. B..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının korunmasına, 14/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1492, Karar No: 2013/2508, Tarih: 17.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1492 E.  ,  2013/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının müvekkilinden faturalar karşılığı almış olduğu hizmet bedelini ödemediğini, alacağın tahsili için davacı şirketin merkezinin bulunduğu ... ... Dairesinde davalı aleyhine girişilen ... takibinde yetkiye ve borca itiraz ettiğini ileri sürerek,itirazın iptaline, takibin devamına, %40 ... inkar tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili ... dairesi ve mahkemenin davalı şirket merkezinin bulunduğu ve sözleşmede de yetkili olarak belirlenen Karşıyaka ... dairesi ve mahkemesi olduğunu, taraflar arasında yapılan sözleşmede belirtilen edimlerin davacı tarafça yerine getirilmediğini, borca ve faize itiraz ettiğini belirterek, davanın reddi ile % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir .

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre,taraflar arasındaki sözleşmede ... mahkemelerinin ve ... dairelerinin yetkili kılındığı ,HMK’nın .... maddesi gereğince yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, yasal süre içinde talep halinde dosyanın yetkili ... Sulh Hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hukuki niteliği itibariyle sözleşmeden kaynaklanan cari hesap-fatura alacağın tahsiline yönelik ... takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkinidir..

...) Dava, ....07.2011 tarihinde 1086 sayılı HUMK yürürlükte iken açılmıştır. 1086 sayılı HUMK'nu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı HMK ise, dava tarihinden sonra, 01.....2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 448. maddesine göre kanun hükümleri tamamlanmış işleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. Bu durumda yetkili mahkeme, dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'na göre belirlenmelidir.

Yetki, 1086 sayılı HUMK.nun ... vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Davacı bu hükümlerle belirlenen yetkili mahkemelerden birinde ya da, yetki sözleşmesi ile belirledikleri mahkemede dava açabilir. Taraflar aralarında yaptıkları yetki sözleşmesi ile yasaca yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisini kaldıramazlar.

Yetki, 1086 sayılı HUMK.nun ... vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Davacı bu hükümlerle belirlenen yetkili mahkemelerden birinde ya da, yetki sözleşmesi ile belirledikleri mahkemede dava açabilir. Taraflar aralarında yaptıkları yetki sözleşmesi ile yasaca yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisini kaldıramazlar.

Somut olayda, davalının akdi ilişkiyi inkar etmeden ... dairesi ile mahkemenin yetkisine itiraz ettiği ve davacının sözleşme şartlarına uymadığını belirterek borca itiraz ettiği ve davacı isteminin faturaya dayalı hizmet satımından kaynaklı para borcunun ifası olduğu dikkate alındığında Borçlar Kanunu’nun 73.ve HUMK’nun ....maddeleri uyarınca alacaklının yerleşim yeri ... dairesi de yetkili yerlerden birisidir. Hal böyle olunca, davacı tarafından yetkili Bakırköy ... dairesinde ... takibi yapıldığından ... dairesinin ve mahkemenin yetkisine ilişkin itiraz yerinde değildir.Bu durumda Bakırköy Mahkemelerinin de yetkili olduğu gözetilerek, mahkemece işin esasına girilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4659, Karar No: 2023/6628, Tarih: 25.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/4659 E.  ,  2023/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun, ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddi ile ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedildiği, bu karara karşı borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İlk Derece Mahkemesince, muhtıra tebliğine rağmen verilen kesin süre içerisinde istinaf harcının yatırılmadığı gerekçesi ile HMK’nın 344. maddesi gereğince borçlunun istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, bu kararın da şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin ek kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas - 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için bir haftalık kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır (HGK 2014/9-1743 E. 2017/372 K.)

Somut olayda, mahkemece şikayetçi borçlu vekiline gönderilen muhtıraya eksik harcın mahkeme veznesine yatırılması yerine “dosyamıza yatırılması” gerektiği şeklinde ihtar yazıldığı ve bu nedenle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Anılan sebeple, şikayetçi borçlu vekiline gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, muhtıra tebliğine rağmen harcın süresinde tamamlanmaması sebebi ile şikayetçi borçlunun istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair İlk Derece Mahkemesince verilen karar ve Bölge Adliye Mahkemesince bu karara ilişkin olarak istinaf isteminin esastan reddi yönünde verilen karar hatalı olup, borçlunun istinaf isteminin esasının incelenmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :

Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 31.01.2023 tarih ve 2023/149 E. 2023/254 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/5828, Karar No: 2013/7092, Tarih: 27.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5828 E.  ,  2013/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2011/289140

MAHKEMESİ : Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 16/05/2011, 2011/36 (E) ve 2011/84 (K)

SUÇ : Bilinçli taksirle ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-23.07.2009 tarihli iddianame ile sanık Yurt'un 5237 sayılı TCK.nun 179/3. madde delaletiyle aynı Yasanın 179/2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle de dava açıldığı, Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2009 tarihli görevsizlik kararında açılan bu dava ile ilgili bir anlatım ve sevkin bulunmadığı, bu nedenle Mahkemece trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bu suç yönünden açılan dava inceleme dışında bırakılmıştır.

2-Sanık Yurt hakkında bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye, temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine yönelen, katılanlar vekilinin TCK.nun 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; sanığın olay tarihinde sürücü belgesi alamayacak derecede görme bozukluğu bulunduğu halde yeterli aydınlatma koşulları olmayan yolda alkollü olarak araç kullandığı, kullandığı aracın hızını yolun zeminine göre ayarlamayarak direksiyon hakimiyetini kaybettiği, bu sırada karşı şeride geçip yol kenarında yürüyen maktule çarptığı, çarptıktan sonra bağırma sesi duymasına rağmen durmayarak yoluna devam ettiği, olaydan yaklaşık 3 saat sonra yoldan geçenler tarafından yapılan ihbar üzerine yol üzerinde yaralı bir şekilde yatan maktulün hastaneye götürüldüğü ancak yapılan tıbbi müdahalelere rağmen kurtarılamayarak öldüğü, çarpmanın etkisiyle sanığın kullandığı aracın plakasının yola düştüğü, sanığın bu şekilde yakalandığı olayda;

Eylemi nitelendirebilmek için öncelikle hukuki düzenlemeden bahsetmek gerekmektedir;

Kişinin yaşama hakkını korumak amacıyla ihdas edilen suçlarda neticenin ifade ettiği haksızlık aynıdır. Zira tüm bu suçlarda kişinin yaşamının sona erdirilmesi cezai yaptırıma bağlanmaktadır. Buna karşılık kişinin yaşamını sona erdiren fiiller, işleniş şekillerine, yani hareketin ifade ettiği haksızlığa göre farklı suç tipleri olarak düzenlenmiştir. TCK'da ölüm neticesini cezalandıran suçlar, kasten veya taksirle işlenip işlenmediğine (TCK m. 81, 85); kasten işlenmişse icrai hareketle mi (TCK m. 81), ihmali hareketle mi (TCK m. 83) işlendiğine göre farklı değerlendirmeye tabi tutulmuştur.

Öldürmeyi yasaklayan davranış normunun, kasti, icrai bir hareketle, yani başkasının hayatını sona erdirmeye yönelik aktif bir davranışla gerçekleştirilmesi halinde 81. maddede düzenlenen kasten öldürme suçu işlenmiş olur. Bu suçun oluşması bakımından önemli olan husus, başkasının hayatını ortadan kaldırmaya yönelik bir saldırının icra edilmiş olmasıdır. Buna karşılık öldürmeyi yasaklayan davranış normu, ihmali bir hareketle de ihlal edilebilir. Bu durumda fail, başkasının hayatını sona erdirmek amacıyla aktif bir davranış gerçekleştirmemektedir. Bu ihtimalde öldürme suçu, başkasının hayatını korumakla yükümlü bulunan kişinin, bu yükümlülüğünü ihlal etmesi suretiyle işlenmektedir. Bu ihtimalde fail, ancak hukuken (kanun, sözleşme, öngelen tehlikeli davranış nedeniyle) başkasının yaşamını korumakla yükümlü bulunan, yani başkasının yaşamına yönelik saldırı veya tehlikeden o kişiyi korumayı hukuken garanti eden kişi olabilir.

Şayet başkasının yaşamını korumak bakımından hukuki yükümlülük altında bulunan kişi, bu yükümlülüğünü ölüm neticesinin gerçekleşeceği bilincine rağmen yerine getirmezse, kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesinden (TCK m. 83) söz edilir. Buna karşılık, böyle bir yükümlülük altında bulunan kişi, yükümlülüğünü bilinçli bir şekilde ihmal etmekle birlikte, bu yükümlülük ihlalini korumakla yükümlü olduğu hayatın sona ereceği bilinciyle yapmamışsa ve fakat bu yükümlülük ihlaline bağlı olarak yine de ölüm neticesi meydana gelmişse taksirle ölüme sebebiyet verme suçu (TCK m. 85) söz konusu olur. Ölüm neticesinin ihmali bir davranışa bağlı olarak meydana geldiği hallerde somut olayın koşulları dikkate alınarak, ölüm neticesi bakımından failin kasten mi, yoksa taksirle mi hareket ettiği dikkatlice belirlenmelidir. Hiç kuşkusuz, ölüm neticesinin kasten meydana geldiği hallerde bunun olası kastla; taksirle meydana geldiği hallerde ise bilinçli taksirle meydana gelip gelmediği de gözönünde bulundurulmalıdır.

Bu çerçevede, 83. maddedeki suçun oluşabilmesi için, kanun, sözleşme veya öngelen davranıştan kaynaklanan başkasının yaşamını korumak ve gözetmek yükümlülüğü altında bulunan kişinin, korumak ve gözetmekle yükümlü olduğu hayatın sona erme tehlikesi ortaya çıkmasına rağmen, bilinen veya öngörülen ölüm neticesinin gerçekleşmesi için (doğrudan kast) veya öngörülen ölüm neticesi kabullenilerek (olası kast) sözü geçen hayatı kurtarmaya yönelik icrai bir davranışta bulunmaması gerekir.

Buna göre somut olayda;

Buna göre somut olayda;

Olay tarihinde, kendisinin kullandığı araçla giderken çarptığı maktulü yolda sürükleyen sanık Yurt, öngelen tehlikeli davranışı nedeniyle yaraladığı maktule yardım etmek veya yardım edecek birilerini çağırmak, yani yaralananın ölmemesi için gerekli çabayı göstermek yükümlülüğü altındadır. Bu nedenle yükümlülüğü kasten yerine getirmeyip aracını durdurmayarak, çarparak yaraladığı maktulün ölmemesini sağlamak için icrai bir davranışta bulunmayan sanık, meydana gelen ölüm neticesinden ihmali davranışla ölüme neden olmak suçundan TCK.nun 83/2-b delaletiyle aynı Yasanın 83/3. maddesi gereğince sorumludur. Buna göre sanık hakkında 83/3. madde uyarınca makul bir temel ceza belirlenmek suretiyle hüküm kurulması gerektiği düşünülmeksizin, suç niteliğinin yanlış tayini ile TCK.nun 85/1, 22/3 ve 62/1. maddeleri gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii, Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.