muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15168, Karar No: 2022/16012, Tarih: 07.11.2022

yapılmasını engellemeyeceği, mevcut delillerin iftira suçundan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirmenin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/06/2021 gün ve 2021/7152 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/09/2021 gün ve KYB - 2021/89762 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/02/2021 tarihli ve 2020/29443 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı şikayetçi Sermet Atay vekili tarafından süresinde yapılan itirazın mercii ... 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/03/2021 tarihli ve 2021/2268 değişik iş sayılı kararıyla reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle biı suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh Ceza Hâkimliği kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir Cumhuriyet Savcısı, karan itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Soruşturmaya konu olayda, şüpheli ...'ın yazı işleri müdürlüğünü yaptığı adlı sitede yayınlamış olduğu haberdeki ifadeler nedeniyle, şikayetçi ...'ın şikayeti üzerine iftira suçundan yapılan soruşturma sonunda, "şikayete konu olayda şüphelinin, basın ve yayın yoluyla işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için şikayetçiye hukuka aykırı fiil isnadında bulunmadığı, şikayetçi hakkında şüphelinin şikayete konu iddiaları ile herhangi soruşturma başlatılmadığı " gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de;

Suç duyurusuna konu yazı incelendiğinde şüpheli ...'ın; Türkiye Büyük Millet Meclisinde 27. dönem milletvekilliği görevinde bulunan şikayetçinin ismini vererek "...müdürlüklere personel yerleştirmeye çalışıp türlü rantlar elde etmeye çalışan vekil kim?...Adliyede içi para dolu çanta ile adam dolaştıran, hakim ve savcıları siyasi baskı altına almaya çalışıp her mahkemeden istediği sonucu çıkarmak için siyasi güç kullanan vekil kim? ...'te polislik sınavına girecek gençler hangi vekilin kapısına koşuyor? Hangi vekil bu gençleri neyin karşılığında polis yapıyor?...sanırım Atay hemen her yere yerleştirdiği her adamıyla her türlü işini çözüyor...Rektör Bey istenilen isimleri akademisyen kadrosuna almadınız mı siz daha? Üniversite içerisindeki kafeteryaları istenilen isimlere peşkeş çekmiyor musunuz yoksa? Döner sermayeden kendine pay çıkarmaya çalışan siyasilerin rüşvetini neden ver miyorsun kardeşim?..." şeklinde iddialarda bulunduğu, iddiaların mahiyeti irdelendiğinde

şikayetçinin; rüşvet, yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs ve görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlamak suretiyle irtikap suçlarını işlemekle ağır bir şekilde itham edildiği, ancak bahsedilen yazı içeriğinde söz konusu iddialara dayanak olacak somut bir bilgi, belge ve delile yer verilmeyerek, mesnetsiz ve soyut anlatımda bulunulduğu görülmekle, şüphelinin işlenmediğini bildiği halde şikayetçi hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak maksatlı hareket ederek her kesime ulaşacak şekilde internet sitesi üzerinden yayınladığı yazıda bahsedilen iddiaları dile getirdiğinin anlaşıldığı, şüphelinin mevcut eylemi nedeniyle şikayetçi hakkında soruşturma başlatılmamasının, şüpheli hakkında üzerine atılı suçtan kovuşturma yapılmasını engellemeyeceği, mevcut delillerin iftira suçundan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirmenin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığının Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, ... 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/03/2021 tarihli ve 2021/2268 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nın 309/4-a. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20798, Karar No: 2013/5093, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20798 E.  ,  2013/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların Malatya ili Tekel Müdürlüğünde üretim işçisi olarak çalışmakta iken 23/10/2007 tarihli Diyarbakır Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğü Personel Şubesinin işçi nakil yazısına istinaden Silvan ilçesi Tekel Müdürlüğüne üretim işçisi ünvanı ile naklen tayinlerinin çıktığı, sanıkların yolluk alırken kullanmak üzere, Silvan ilçesi Konak mahallesi muhtarı ...' dan Konak Mahallesinde sürekli ikamet ediyormuş gibi ikametgah ilmuhaberi aldıkları, bu ikametgah ilmuhaberlerini yolluk bildirim belgeleri ile birlikte kuruma vererek usulsüz şekilde yolluk aldıkları iddiası üzerine yapılan yargılama sonucunda; 6245 sayılı Harcırah Kanununda naklen atanan memur veya hizmetlinin kendisi ve aile fertleri adına yolluk alması için naklen atandığı yerde ikamet ettiğine dair ikametgah ilmuhaberi sunması gerektiği yönünde herhangi bir yasal zorunluluk bulunmadığı, Danıştay ve Sayıştayın değişik dairelerinden verilmiş "başka bir yerden naklen atanan memur veya hizmetlinin eş ve çocukları ile bakmakla yükümlü bulundukları aile efradı nedeniyle yolluk ödenebilmesi için, bunların memurun veya hizmetlinin yeni görev yerine birlikte ve aynı zamanda gitmelerinin gerekmediği gibi ev eşyalarının da naklinin zorunlu bulunmadığı, memurun atandığı yeni görev yerine giderek göreve başlamasının harcırah ödenmesi için yeterli olduğu" şeklindeki yerleşmiş kararları gerekçe gösterilerek, suçun unsurları oluşmadığından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.03.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19488, Karar No: 2013/11181, Tarih: 23.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/19488 E.  ,  2013/11181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve müdahilliğine karar verilen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunu lehine vekalet ücretine hükmolunmaması

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğine yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/05/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12021, Karar No: 2023/831, Tarih: 20.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12021 E.  ,  2023/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/424 E., 2018/534 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Adana ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında 1953 yılında yapılan kadastro sırasında, 35 ve 36 parsel sayılı sırasıyla 2.400 m2 ve 7.800 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Hayrullah Ünlü adına tespit edildikten sonra, Orman İdaresinin kadastro tespitlerine yönelik itirazları, ... Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1955/32 Esas, 1955/599 Karar ve 1955/33 Esas, 1955/600 Karar sayılı ilamlarıyla, feragat nedeniyle reddedilmiştir.

2. Davacılar ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; Adana ili ... ilçesi ... Köyü 35 ve 36 parsel sayılı taşınmazların, orman sayılmayan yerlerden olmalarına rağmen orman kadastrosu çalışmalarında orman sınırları içerisine alındıklarını ileri sürerek, taşınmazların orman sınırları dışına çıkarılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.09.2011 tarihli ve 2009/394 Esas, 2011/631 Karar sayılı önceki kararı ile, çekişmeli taşınmazların 08.08.1999 tarihinde kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı, bir bölümleri üzerinde kızılçam ağaçlarının bulunduğu ve orman sayılan yerlerden oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 27.09.2011 tarihli ve 2009/394 Esas, 2011/631 Karar sayılı önceki kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 16.11.2017 tarihli ve 2018/1766 Esas, 2018/4523 Karar sayılı ilamıyla; "eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek, ilk derece mahkemesi kararı bozulmuş ve davalı ... İdaresi vekilinin karar düzeltme talebi de Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2018/1766 Esas, 2018/4523 Karar sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Adana ili Çukurova ilçesi Memişli Mahallesi'nde bulunan 143 ada 4 parsel numaralı (eski 35 parsel) ve 143 ada 5 parsel numaralı (eski 36 parsel) sayılı taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, orman kadastrosunun iptali ile taşınmazların orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu yerin orman vasfında olduğunu, memleket haritasında ve hava fotoğraflarında orman olarak gözüktüğünü, kızılçam ormanı ile kaplı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre dava, 6831 sayılı Kanun'un 11/1 inci maddesi uyarınca tapu kaydına dayalı olarak 10 yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) 22 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, Kadastro Güncelleme Yönetmeliği,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,20.02.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10435, Karar No: 2018/17359, Tarih: 16.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/10435 E.  ,  2018/17359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı 3. kişi vekili; takip borçlusu ...'ın davacı şirketin % 40 oranında ortağı olduğunu, ancak tek başına imza yetkisi olmadığını, ortakların şahsi borcundan dolayı şirket mallarının haczedilemeyeceğini, 16/04/2012 tarihinde yapılan haciz sırasında haczedilen menkullerin 3. kişiye ait olduğunu iddia ederek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından sunulan faturalarla defter kayıtlarının birbirini teyit ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, istihkak iddiasının kabulü ile; davaya konu mallar yönünden takibin durdurulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmış olup, borçlu da haciz sırasında hazır bulunmuştur. Buna göre, İİK'nın 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksinin davacı 3. kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davacı 3. kişi delil olarak,davacı şirketin ticaret sicil kayıtlarına, şirkete ait kapasite raporlarına, faturalara, şirkete ait vergi levhasına dayanmıştır. Davacı tarafından sunulan, isteyen her kişi adına düzenlenmesi olanaklı ve ayırt edici niteliği bulunmayan faturalar, yasal karinenin aksini ispata yeterli bulunmadığı gibi istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmezler.

Öte yandan, davacı 3. kişi vekili, borcun, şirketin yüzde 40 oranında ortağı konumunda bulunan ...'ın şahsi borcundan doğduğunu, şirket ortaklarının şahsi borçlarından dolayı şirket mallarının haczedilemeyeceğini iddia etmişse de, borç miktarı da nazara alındığında, borcun şirket ortağı Ömer'in şahsi borcu olduğuna dair iddiasını da ispatlayamamıştır.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Kabule göre de, 11.07.2012 tarihinde davaya konu mahcuzların satılarak paraya çevrilmesine karar verildiği ve bu doğrultuda malların bulunduğu yer olan Küçükçekmece 1. İcra Müdürlüğüne talimat yazıldığı, talimat uyarınca yapılan ihale sonucu, borçluya ait menkullerin 133.500,00 TL'ye alacağa mahsuben alacaklıya ihale olunduğu, gerekli vergilerin yatırıldığı ve bu doğrultuda davanın bedele dönüştüğü hususu da gözetilmeyerek dava konusu menkuller üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine

16.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.