muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18627, Karar No: 2013/6880, Tarih: 01.04.2013

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut uyuşmazlıkta; davalı tanıklarının anlatımları ve davacının başka bir işyerinde sigorta girişinin yapıldığını gösteren SGK kaydı birlikte değerlendirildiğinde iş sözleşmesinin davacı tarafından bozulduğu sabit olup, dava dilekçesi içeriği ve anılan bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde davacının fazla mesai ücreti ile çalıştığı genel tatil ücretlerinin ödenmediği gerekçesiyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda sözleşmeyi haklı sebeple dahi olsa feshetmiş olan davacı işçi ihbar tazminatına hak kazanamaz. Bu gerekçe ile davacının ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/510, Karar No: 2020/4533, Tarih: 08.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/510 E.  ,  2020/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... Şirketi vekili, davalı ... vekili ve dahili davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkili küçük ...'in 25/08/2012 tarihinde karşıdan karşıya geçmek isterken davalıların işleteni, sürücüsü ve ZMSS'si olduğu aracın yaya olan müvekkiline çarptığını, kazadan sonra davacının hastaneye kaldırıldığını, müvekkilinin 6.069,86 TL tedavi gideri masrafı yaptığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin her türlü dava ve alacak hakları saklı kalmak kaydı ile belirsiz alacak davasının kabulü ile davalı ...Ş.nin sorumluluğu sigorta poliçesindeki kapsam ve sigorta limitleri ile sınırlı olmak şartı ile 30.000,00 TL manevi tazminat, 500,00 TL tedavi gideri ve 500,00 TL kalıcı işgöremezlik zararı olmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminat alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp müvekkili küçük ... verilmesini, ... için 8.000,00 TL ve ... için 8.000,00 TL olmak üzere 16.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini ve tazminatlara kaza tarihi olan 25/08/2012 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak maddi tazminat yönünden; davanın kabulüne, 443,88 TL geçici işgörmezlik, 7.765,51 TL sürekli işgöremezlik, 935,01 TL tedavi giderleri olmak üzere 9.144,40 TL tazminatın, davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalılardan araç sahibi ... Genel Müdürlüğü ile araç sürücüsü ...'dan kaza tarihi olan 25/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz uygulanmasına, davalı ... Şirketi için dava tarihi olan 08/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz uygulanmasına, 714,96 TL tedavi giderinin dahili davalı SGK'dan davaya dahil edildiği tarih olan 14/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat yönünden; davanın kısmen kabulüne, davacılar; küçük ... için 3.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, manevi tazminatın ... Genel Müdürlüğü ve ...'dan alınarak davacıya verilmesine, kaza tarihi olan 25/08/2012 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... Şirketi vekili, davalı ... vekili ve dahili davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda, davacılar ... ve ... lehine 1.000,00'er TL manevi tazminata ve davacı ... lehine 714,96 TL tedavi giderine hükmedilmiş olup; karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, davalılar aleyhine kabul olunan dava kısmının değeri kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... vekili ve dahili davalı SGK vekilinin temyiz isteminin reddine dair karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön

bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekili ve davalı ... Şirketi vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun mal varlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı ...'in yaralanıp geçici iş göremediğinden bahisle de maddi tazminat isteminde bulunulmuştur. Davacı ... kaza tarihinde 18 yaşından küçük olup hükme esas alınan ATK raporuna göre davacının %9,3 sürekli maluliyet oranı tayin edildiği, iyileşme süresinin 4 ay olduğu tespit edilmiştir.

Hesap bilirkişisi tarafından davacı ... için kaza tarihinden itibaren 4 ay için geçici iş göremezlik tazminatı hesabı yapılmış, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacı ... için daimi maluliyet yanında (%85 kusur indirimi yapılmak suretiyle) 443,88 TL geçici iş göremezlik tazminatına da hükmedilmiştir.

Davacı ... kaza tarihinde 16 yaşında olup kaza tarihindeki yaşı itibariyle kazanç getiren herhangi bir işte çalışması söz konusu olamayacağı ve bu yönden mahrum kalınan bir kazançtan bahsedilemeyeceğinden bu zararın oluştuğunun kabulü doğru değildir. Bu nedenle mahkemece davacının geçici işgöremezlik zararı bulunmadığının gözetilmesi gerekir. (Bu yönde davacı temyizi yok)

4-Davalı ESHOT yararına ret edilen manevi tazminatın ret olunan miktarı yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken mahkemece bu hususun gözetilmemesi de doğru görülmemiştir.

4-Davalı ESHOT yararına ret edilen manevi tazminatın ret olunan miktarı yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken mahkemece bu hususun gözetilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve dahili davalı SGK vekilinin temyiz

istemlerinin mahkeme hükmünün belirtilen yönlerden kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekili ve davalı ... Şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,(3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Şirketi vekilinin, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 81,60 TL fazla alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... Sigorta Şirketi'ne ve ... geri verilmesine 08/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10331, Karar No: 2020/697, Tarih: 14.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10331 E.  ,  2020/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tüm dosya içeriğine göre,müştekinin, şarjlı bisikletini 20/10/2014 tarihinde saat 22:30 sıralarında oturduğu apartmanın önüne direksiyon kilidi ile kilitleyerek park ettiği, sabah saat 07:30 'da ise bisikletinin yerinde olmadığını fark ettiği, 21/10/2014 günü saat 23.00 sıralarında suça konu bisikletin çalınan yere yakın sokak üzerinde mahkemece tanık olarak dinlenilen ... tarafından bulunduğu, yapılan soruşturmada suça konu bisiklet üzerinden sanık ...'ın parmak izi tespit edilmiş ise de; sanığın tüm aşamalarda suçlamaları reddederek, kendi aracı ile giderken sokak üzerinde şarjlı bisikleti devrilmiş bir vaziyette gördüğünü, aracından inerek bisikleti yerden kaldırdığını, direksiyonundan ve arkasından tutuğunu, bu şekilde parmak izinin çıkmış olabileceğini belirtmesi karşısında;sanığın savunmasının aksine, yüklenen suçlardan mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA,14.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/337, Karar No: 2021/1351, Tarih: 30.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/337 E.  ,  2021/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince, gerekçeli kararın, davalılardan ...’a tebliğ edilmediği (yurt dışı tebligatın iade geldiği ve başkaca tebligat çıkarılmadığı), davalılardan ..., ..., ... ile ...’a yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle doğrudan doğruya 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresi beklenmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 30.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3024, Karar No: 2015/15860, Tarih: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3024 E.  ,  2015/15860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/96-2014/437

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması, değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması, etrafının da meskun olması gerekir. .... Belediye Başkanlığının 05.05.2014 ve 18.06.2014 tarihli yazılarında, taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları dışında olduğu belirtilmiştir.

Taşınmazların mevcut durumu itibariyle arsa vasfını kazanmadığı anlaşıldığından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçildikten sonra bulunan bedele taşınmazların bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi gereğince % 150 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilavesi suretiyle değer tespiti gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Faizin başlangıç tarihinin 08.07.2014 olması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5514, Karar No: 2011/8030, Tarih: 30.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5514 E.  ,  2011/8030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan zeytin ürünü için 2009 ve 2010 yıllarına ait olmak üzere sulu arazide dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg. başına ortalama satış fiyatı ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin ... İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11131, Karar No: 2016/22528, Tarih: 01.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/11131 E.  ,  2016/22528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan 25.6.2011 tarihli sözleşme ile 3 nolu parselde inşaa edilen mavişehir optimus gold isimli projeden A 3 blok 95 nolu daireyi satın aldığını, sözleşmenin 8.1. maddesine göre taşınmazın teslim süresinin 5.1.2014 tarihi olarak belirlendiği halde, süresinde teslim edilmediğini ve projenin halen tamamlanmadığını, bu hususun yapılan tesbit ile belirlendiğini, bu nedenle tüm eksikliklerin tamamlanarak iskana uygun hale gelinceye kadar geçecek süreye kadar rayiç kira bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak 5.000 TL'nin ve yaptırdığı tesbit nedeni ile tesbit masraflarının ödetilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 4.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı kira tazminatı ile birlikte yaptırdığı tesbit masraflarının da eldeki dava ile ödetilmesini istemiştir. Mahkeme davacının bu kalem isteği için de olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde, davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle tazminat isteğinde bulunmuş; davalı, sözleşmenin 8.1. maddesi gereğince projenin teknik özelliklerinin gerçekleştirilmesi için konutların teslim tarihlerinin revize edilerek teslimin haziran 2014 tarihinde yapılacağının 4.11.2013 tarihli yazı ile bildirildiğini, sözleşmeye göre uzatılmış teslim süresi 5.7.2014 tarihinden önce 25.6.2014 tarihinde davacıya fiilen teslim edildiğini, bu nedenle talep hakkının bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının teslim tarihinden sonra tespit talep ettiği, sitedeki eksik işlerin bitiş tarihinin 01/11/2014 tarihi olarak belirlendiği, alınan bilirkişi raporuyla; 180 gün ek sürede dikkate alınarak davacının 05/07/2014 ve 01/11/2014 tarihleri arası için kira kaybı isteyebileceği gerekçesi ile kira kaybı hesaplanarak yazılı şekilde karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının teslim tarihinden sonra tespit talep ettiği, sitedeki eksik işlerin bitiş tarihinin 01/11/2014 tarihi olarak belirlendiği, alınan bilirkişi raporuyla; 180 gün ek sürede dikkate alınarak davacının 05/07/2014 ve 01/11/2014 tarihleri arası için kira kaybı isteyebileceği gerekçesi ile kira kaybı hesaplanarak yazılı şekilde karar verilmiştir.

Taraflar arasında 25.6.2011 tarihli 3 nolu parselde inşaa edilen konut satışına ilişkin mavişehir optimus gold projesi kapsamında Gayrimenkul Satış Sözleşmesi imzalandığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu sözleşmenin 8.1 maddesinde “...Teslim tarihi en geç A tipi bloklarda 5.1.2014'tür. Satıcı bu tarihten önce de teslimde bulunma hakkına sahiptir.” hükmünün yanı sıra 8.5 maddesinde “Satıcı; mücbir sebep, beklenilmeyen hal, inşaatın başlangıcında mevcut olmayan ve inşaatın seyrine etki eden satıcının denetleyemeyeceği veya engelleyemeyeceği haller, Satıcı'nın elinde olmayan ve resmi idarelerden, adli kurum ve mahkemelerden kaynaklı nedenler, ağır iklim şartları ve benzeri nedenlerin ortaya çıkması durumunda ve tüm bu nedenlerle ilgili olarak inşaat için gerekli malzeme, personel ve enerjinin sağlanamaması halinde bu nedenlerin ortadan kalktığı tarihe kadar teslimle mükellef değildir. Bu halde işbu sözleşmede belirlenen teslim tarihine söz konusu engelin devam ettiği süre kadar süre eklenir. Ayrıca yukarıdaki fıkrada anılan sebeplerin haricinde, projenin icrasındaki iklimsel, teknik ve hukuki gerekçelerle satıcı teslim tarihini her halde ve kendiliğinden yüz seksen gün süreyle erteleyebilir. Bu durum teslim tarihinden otuz gün önce alıcıya yazılı olarak bildirilir. Sözkonusu yüz seksen günde de bağımsız bölümün alıcıya teslim edilmemesi halinde, devam eden aylarda cezai şart olarak aylık rayiç kira bedeli alıcıya ödenir.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde; davalı, sözleşmeye konu dairenin teslim süresini, belirlenen teslim tarihinden 30 gün öncesinde davacıya yazılı bildirimde bulunmak kaydıyla, sözleşmede belirtilen tarihten 180 gün uzatma hakkına sahiptir. Dosya içinde bulunan 4.11.2013 tarih ve SYA/BÇ/1605 sayılı yazı ile satışa konu dairenin, inşaat sahasındaki yapılaşmanın kaldırılması işlemlerinin etkisiyle meydana gelen gecikme nedeniyle dairenin 2014 haziran ayı içerisinde teslim edileceğine dair yazılı bildirimin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yine dava konusu dairenin davacıya 25.6.2014 tarihli tutanakla fiilen teslim edildiği ve davacı tarafça 5.1.2014 tarihinden itibaren kira kaybı bedelinin ödetilmesini talep ettiği tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Yine dava konusu dairenin davacıya 25.6.2014 tarihli tutanakla fiilen teslim edildiği ve davacı tarafça 5.1.2014 tarihinden itibaren kira kaybı bedelinin ödetilmesini talep ettiği tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, her iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde, alacaklı, temerrüde düşen borçludan TBK 125. (eski BK 106. vd.) maddeleri çerçevesinde aynen ifa ve gecikmeden dolayı uğradığı zararının veya aynen ifayı reddederek müspet zararının yahut sözleşmeyi feshederek menfi zararının tazminini seçimlik olarak isteyebilir. Somut uyuşmazlıkta davacı, sözleşmeyi ayakta tutarak geç teslim nedeni ile uğradığı zararın tazminini istemektedir. Bu durumda, gerek sözleşme gerekse TBK.125. (eski BK 106 vd.) maddelerine göre davacının zararını talep etme hakkı bulunmaktadır.

Ancak bu zararı belirlenirken, Mahkemece, sözleşme hükümleri değerlendirilerek, ilaveli sürenin sonu olan 5.7.2014 tarihinden başlamak üzere, dairenin davacıya fiilen teslim edildiği tarihe kadar olan süre için kira kaybına karar verilmesi gerekir. Mahkemece, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

4-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz olunana kararın davacı, 3. bent gereğince davalı yararına BOZULMASINA, 4. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.