muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6897, Karar No: 2021/2624, Tarih: 03.03.2021

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1) Davacı Kurum, 07.11.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle kazalının hak sahiplerine bağlanan gelirden oluşan kurum zararının tahsilini talep etmiş olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanununun 12. ve 21. maddeleridir.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Somut olayda, iş müfettişi tarafından davalı ...Döküm A.Ş.'nin işveren olarak kabul edilmesi, davacı kurum denetmen raporunda ise ... firmasının (davalı ... ve ...) işveren olarak kabul edilmesi karşısında öncelikle bu çelişkinin giderilmesi; davaya konu iş ve faaliyet kapsamında davalılar ...,... ile ...Döküm A.Ş. arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı; giderek kabule konu olduğu üzere davalı gerçek kişilerin, davalı ...Döküm şirketinin işveren vekilleri olup olmadığı araştırılıp irdelenerek işverenlik sıfatı açık ve net bir biçimde belirlenip bu çerçevede belirlenen sıfatlara göre davalıların kusur oran ve aidiyetleri ayrı ayrı belirlenmek suretiyle, ayrıca bu belirleme yapılırken ceza ve tazminat dosyası içerikleriyle varsa rücu dosyası içeriği de gözetilerek inceleme yapılmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin davalıların istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14217, Karar No: 2025/5385, Tarih: 17.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/14217 E.  ,  2025/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/2034 Esas, 2024/767 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.06.2024 Tarihli ve 2024/43 Esas, 2024/1506 Karar Sayılı Kararı

Davanın, usulsüz şekilde el konulduğu iddia olunan destekleme bedelinin iadesi istemine ilişkin olduğu, davada davalı tarafça Şanlıurfa Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetki itirazın bulunulduğu, genel yetki kuralı gereği işbu davada davalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olup Ticaret Sicil Kayıtlarına göre davalı tarafın merkezinin Diyarbakır ilinde bulunduğunun anlaşıldığı, yine davalı tarafça sunulan belgelere göre davacı tarafça davalının Şanlıurfa şubesine başvurarak Ceylanpınar ilçesinde bulunan bir abonenin su kullanıcısı olunacağının taahhüt edildiği, davacının ... Ziraat Bankası Şubesindeki hesabından kesintiler yapıldığını, davalının birden fazla şubesi bulunduğundan işlemi yapan şubenin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu, bununla birlikte dava konusu işlemin davalının Şanlıurfa Şubesince yapıldığı, davada davalı tarafın merkezinin bulunduğu Diyarbakır ili ile işlemi yapan şubenin bulunduğu Şanlıurfa ili Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Şanlıurfa 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.12.2024 Tarihli ve 2024/2034 Esas, 2024/767 Karar Sayılı Kararı

Davanın, davacının destekleme hesabından haksız kesinti yapıldığı iddiası ile açılan tazminat davası olduğu, davalı Dedaş vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunulmadığı, somut olayda yetkinin kesin olmadığı, genel ve özel yetki kuralının geçerli olduğu davalarda seçimlik hakkın davacı tarafta olduğu, yetkili mahkemede davanın açılmaması hâlinde ise davalı tarafça cevap dilekçesi ile süresinde ilk itiraz olarak yetki itirazında bulunulabileceğini, asıl davada davalı tarafça yetki itirazı bulunulmadığından iş bu davada yetkili Mahkemenin Mardin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, davacıya ait gelir destekleme hesabından davalı şirketçe tahsil edilen bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

1. Sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

2. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması hâlinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

3. Dosya kapsamından, davacının davayı, yetkisiz Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı şirket vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak Şanlıurfa Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunulduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Şanlıurfa 7. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Şanlıurfa 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11605, Karar No: 2013/11574, Tarih: 02.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11605 E.  ,  2013/11574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zor kullanma yetkisinin aşılması suretiyle yaralama

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurların bir yakınının sebep olduğu trafik kazasından sonra İl Jandarma Alay Komutanlığı önünde jandarma görevlilerine teslim olduğu, olayın polise ihbar edildiği, sanıkların bulunduğu ekip arabasının bu kazanın şüphelisini araca bindirip polis merkezine götürmek üzere geldikleri esnada bu şahsın akrabaları olan mağdurlar ... ve ... 'in de olay yerine geldiği, polis memurlarından trafik kazasında mağdur olan kişinin durumu hakkında bilgi almak istedikleri, bunun üzerine sanık polis memurları ile mağdurlar ... ve ... arasında çıkan tartışmada arbede yaşandığı, bu esnada tarafları ayırmaya çalışan Uzman Jandarma ...'na da yumruk isabet ettiği şeklinde kabul edilen olayda;

Mağdurlar ... ve Hazma'ya ilişkin eylemler yönünden yapılan değerlendirmede;

Olayın oluş tarzı, mağdurların sanıklara yönelik hareketleri ve sanık savunmalarının üzerinde durulup, gerektiğinde tanıklar da yeniden dinlenerek TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Mağdur ... yönünden yapılan incelemede;

Olayın gelişimi, mağdur ...'ın olaydaki konumu, sanıklarla arasında herhangi bir ihtilafın bulunmayışı üzerinde de durularak TCK'nın 21/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3108, Karar No: 2010/10775, Tarih: 07.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/3108 E.  ,  2010/10775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/07/2009 tarihli ve soruşturma, sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 28/09/2009 tarihli ve 2009/888 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

Güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak, şüphelilerin savunmalarının alınıp müştekinin iddiaları araştırılarak diğer kanıtlar toplandıktan sonra gereği hakkında karar vermek gerekirken eylemin hukuki mahiyette olduğu ve işlenmiş bir suçun bulunmadığı gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karara yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 11.02.2010 gün ve 2010/1277/8508 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 25.02.2010 gün ve sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 04.12.2007 gün ve 2007/2-247/257 sayılı kararında açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK’nın 160. maddesinin birinci fıkrası uyarınca; ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenen Cumhuriyet Savcısı, kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamak, aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince de maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almak ve şüphelinin haklarını korumak ile aynı Kanunun 170. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca da soruşturma evresi sonucunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa iddianame düzenlemek, aksi halde de 172. madde gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar vermek yükümlülüğü altındadır.

Cumhuriyet Savcısının kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararına karşı yapılacak başvuru yöntemi de CMK’nın 173. maddesinde düzenlenmiş olup, itiraz mercii olarak öngörülen ağır ceza mahkemesi başkanının itirazı yerinde bulması halinde Cumhuriyet Savcısının iddianame düzenleyerek mahkemeye vereceği, itirazın haklı bulunmaması halinde de istemin gerekçeli olarak reddolunacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak bu hükümlerin uygulanabilmesi için Cumhuriyet Savcısının kanuna uygun bir soruşturma yapmış olması zorunlu olup buna karşın, Cumhuriyet Savcısının CMK’nın kendisine yüklediği soruşturma görevini hiç yerine getirmediği, ortada kanuna uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumlarda, itirazı inceleyen merciin, Cumhuriyet Savcısının CMK’nın 160 ve devamı maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak amacıyla itirazın kabulüne karar vermesi gerekmektedir.

İncelenen dosya içeriğine göre; şüphelilerin, şikayetçiye karşı güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında; hiçbir soruşturma yapmaksızın kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, itirazın bu nedenle kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsiz olup, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.07.2009 gün ve 2009/38867 soruşturma, 2009/22364 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik vaki itirazın reddine ilişkin mercii Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 28.09.2009 gün ve 2009/888 değişik iş sayılı kararın CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin 5271 sayılı CMK da gözetilerek mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13439, Karar No: 2013/15627, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13439 E.  ,  2013/15627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasına dair Eskişehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.12.2012 günlü ve 2011/286-2012/529 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 15.04.2013 günlü ve 2013/2853-2013/6323 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususları ilgili belediye başkanlığından,

3-Somut emsal olarak incelenen... Mahallesi 8542 ada 8 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen... Mahallesi 8542 ada 8 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 12.10.2010 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu... Mahallesi 8872 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 30.09.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen aynı mahalle 8542 ada 8 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 12.10.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2201, Karar No: 2012/5193, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2201 E.  ,  2012/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) ve kişi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından ve 2 kez kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine dair Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.11.2011 gün ve 2007/214 Esas, 2011/228 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, sanığa tayin olunan cezaların miktarı nazara alınarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3448, Karar No: 2021/7166, Tarih: 16.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/3448 E.  ,  2021/7166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan firma ile mutfak dolabı yapılması hususunda 25/04/2013 tarihinde 18.000.TL bedel üzerinden satış sözleşmesi yaptığı, 1.500.TL'sini nakit geri kalan 16.500.TL'lik kısım için 1.500.TL olacak şekilde 11 ay için senet düzenledikleri, sanığın 02/02/2014, 02/03/2014 ve 02/04/2014 vade tarihli senetler toplamı olan 4.500.TL'yi katılan şirkete ödediği, ancak vadesi gelmesine rağmen sonraki 02/05/2014, 02/06/2014 ve 02/07/2014 vade tarihli senet borçlarını ödemediği, bu nedenle suç tarihinde senet bedellerinin ödeneceği bahanesiyle katılan şirkette mağaza müdürü olarak çalışan tanık ...'ı kuaför dükkanına çağırdığı, tanığa hitaben gerçekte ödeme niyeti olmadığı halde ''senetleri verirsen ben de borcu ödeyeceğim'' dediği, ancak senetler kendisine verildiğinde borcu ödemediği gibi senetleri de iade etmediği, bu surette sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları ile dosya kapsamından, sanık ile katılan şirket arasında mutfak dolabı yapılması hususunda anlaşma olduğu, sanığın beyanına göre mutfak dolaplarının ayıplı teslimi nedeniyle taraflar arasında uyuşmazlık olduğu, sanık tarafından katılan şirkete vadesi gelen senet bedellerini ödenmeme ve ayıplı ifa hususlarının hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun unsurlarının oluştuğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15479, Karar No: 2023/2684, Tarih: 27.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15479 E.  ,  2023/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2020/365 Esas, 2021/100 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2021/1132 Esas, 2021/1279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve/müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Etkin pişmanlık indiriminin alt sınırdan yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü