muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3526, Karar No: 2021/14554, Tarih: 07.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3526 E.  ,  2021/14554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ve ecrimisilin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı ... yönünden ise feragat nedeniyle davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmaz el atılan taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince ... yönünden davanın husumetten reddi, diğer davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden ise Dairemizin bozma kararı öncesi verilen mahkeme kararı davacılar vekilince temyiz edilmediğinden hakkındaki karar kesinleştiğinden bahisle husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; davacıların paydaş oldukları dava konusu 494 parsele cami yapılmak suretiyle el atıldığından davalılar aleyhine kamulaştırmazsız el atmaya dayanan tazminat ve ecrimisil istemli işbu davayı açtıkları, mahkemece davalı ... sorumlu tutularak davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce 5216 sayılı yasanın 7/b bendi gereği ilçe belediye başkanlığının sorumlu olması gerektiğinden bahisle bozulduğu ve davalı ... Belediye Başkanlığı hakkında da usulüne uygun açılmış dava olduğu anlaşılmıştır.

HMK'nın 33. maddesi gereği maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir. Tarafların hukuki nitelendirmeyi doğru yapma zorunluluğu olmadığına göre dava dilekçesinin içeriği ve sonuç kısmı bir bütün halinde değerlendirildiğinde sorumlu idarenin mahkemece belirlenip, el atılan taşınmaz ile ecrimisil bedellerinin tahsilini talep ettikleri gözönüne alındığında, mahkemece Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın sorumlu olduğunun kabulü ile verilen kararın davacılar tarafından temyiz edilmemesi nedeni ile ilçe belediye başkanlığı hakkında verilen husumetten red kararının kesinleştiğinden bahsedilemez.

Bu nedenle mahkemece esasa girilerek uyulan Dairemizin 18/12/2018 gün 2017/13327 Esas - 2018/25277 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17464, Karar No: 2020/1996, Tarih: 03.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/17464 E.  ,  2020/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında, katılan tarafından kendilerine karşı açılan iş akdinin haksız feshinden kaynaklanan alacak ve tazminat davası sırasında, katılan adına imzalı istifa ve ibraname dilekçesi sunmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; dosya arasında bulunan Mersin 3. İş Mahkemesi'nin 2012/298 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde, davalı sanıkların 22.12.2011 tarihinde davaya karşı cevap dilekçelerinde, katılanın işi habersiz bıraktığını ve bu nedenle işveren olan sanıklar tarafından 05.08.2011 tarihinde iş akdi fesih ihbarnamesi gönderildiğini belirterek davanın reddini istedikleri, ancak 29.01.2013 tarihinde dosyaya suça konu katılan adına 02.08.2011 tarihli ve imzalı istifa ve ibraname dilekçesini sunarak katılanın işten kendisinin istifa ettiğini ve tüm alacaklarını aldığını savundukları anlaşılan olayda, katılanın suça konu istifa ve ibraname dilekçesindeki imzanın kendisine ait olmadığını savunması, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 25.09.2014 tarihli raporunda suça konu belgede katılan adına atılı imzanın karalama tarzında basit tersimli bir imza olması nedeniyle aidiyetinin tespit edilemediğinin belirtilmesi ve 05.08.2011 tarihli sanık ... tarafından düzenlenen Mersin 10. Noterliğinin 12370 yevmiye sayılı, katılanın 30.07.2011 tarihinde işi gün içinde bırakıp mazeret belirtmeksizin işe devam etmediği belirtilerek iş akdinin bildirimsiz olarak fesh edildiğini belirtir iş akdi fesih ihbarnamasinin, sanıklar tarafından İş Mahkemesinde devam eden davada sunulan katılan adına imzalı 02.08.2011 tarihli istifa ve ibraname dilekçesinden sonra düzenlenmiş olması karşısında, sanıkların üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu gözetilmeden mahkumiyetleri yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2960, Karar No: 2016/6309, Tarih: 15.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/2960 E.  ,  2016/6309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilip, incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 15.03.2016 Salı günü belirlenen saatte davacı ... vekili Av. ... geldi. Temyiz eden davalı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, davacının 20.09.1988-30.10.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, 11.07.2013 tarihinde emekli olduğunu ancak ara vermeden çalışmaya devam ettiğini, davacının tarım şefi olduğunu, şirketin faaliyet konusu gereği belirli dönemlerde (15 Mayıs- 15 Kasım) işlerinin yoğunlaştığını, bu nedenle çalışma saatlerinin 08.00'dan 21.30-22.00'a kadar sürdüğünü, başka bir işçiye ait giriş çıkış kayıtlarının sunulduğunu, davacının çalışma düzeninin de aynı olduğunu, fabrikanın devrinden sonra kayıtların fabrikadan uzaklaştırıldığını, davacının ayrıca şehir dışı seyahatler nedeni ile de fazla mesai yaptığını, hafta tatillerinde de çalıştığını iddia ederek fazla mesai ve hafta tatili çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zaman aşımı savunmasında bulunmuş, davacının emeklilik ve emeklilik sonrası çalışmasına ilişkin tüm haklarının ödendiğini, işvereni her iki dönem için de ibra ettiğini, ikinci dönem çalışmasının ikale ile sonaerdirildiğini, ikale sözleşmesinde de işvereni geri dönülmez biçimde ibra ettiğini kabul ettiğini, davacının genel müdürlükte çalışan beyaz yakalı personel olduğunu, bu yüzden çalışma saatlerinin hafta içi 5 gün 08.00 ile 18.00 saatleri arasında olduğunu, ancak üretim sezonunun başlaması ile zaman zaman fazla mesai, hafta tatili çalışması yapıldığını ve bununda bordrolara yansıtıldığını, şehir dışı görevlendirilmelerinde fazla mesai çalışmasının müvekkil şirket tarafından bilinmesinin imkanı olmadığını, müvekkil firmada beyaz yakalı olarak çalışan personelin giriş çıkışlarda kart basmasının zorunlu olmadığını, davacının da kart basmadığı için söz konusu kayıtları ibraz edemediklerini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ve hafta tatili çalışma ücretlerinde yapılan takdiri indirim oranının fahiş olup olmadığı ihtilaflıdır.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ve hafta tatili çalışma ücretlerinde yapılan takdiri indirim oranının fahiş olup olmadığı ihtilaflıdır.

Davacının sezonda yani 15 Haziran-15 Kasım ayları arasındaki yoğun kabul edilen dönemde tüm hafta tatillerinde çalıştığına, haftalık 27 saat fazla mesai yaptığına ilişkin mahkeme kabulü yerindedir. Ancak hesap edilen fazla mesai ve hafta tatili çalışma ücretlerinde hakkın özünü ortadan kaldıracak biçimde 1/ 2 oranında takdiri indirim yapılması hatalı olmuştur.

3- Dosya içinde puantajlar mevcut olup işe giriş çıkış saatleri yazılı değildir. Bunların giriş çıkış saatlerini göstermemesi nedeni ile fazla mesai ve hafta tatili hesabında dikkate alınması mümkün değildir. Ancak bunlarda davacının izinli ve raporlu olduğu tarihler gösterilmiştir. Bunlar bir değerlendirmeye tabi tutularak hesaplama yapılan döneme denk gelen yıllık izin ve raporlu olunan süreler varsa fazla mesai ve hafta tatili çalışma ücreti hesabında dışlanmalıdır.

Öte yandan davacının imzasını içermese de ödenmediğine dair itiraz olmadığından 2013/7; 2014/7 ve 9 uncu aylara ait bordrolarda zamlı hafta tatili ücret tahakkuku bulunduğundan bu ayların hafta tatili ücreti hesabında dışlanması gerekir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı taraf yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 15/03/2016 gününde oybirliği
Yargıtay — Esas No: 2017/691, Karar No: 2019/418, Tarih: 04.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2017/691 E.  ,  2019/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat ...ile davalı ... vekili Avukat... geldi. Diğer davalı asil gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, düğün merasimi esnasında gerçekleştirilen ayıplı video çekimi nedeniyle uğranılan manevi zararın tahsili istemiyle açılmış olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm davacılar vekilince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacılar vekili; davacılar... ve ...’nın 08.06.2013 tarihinde gerçekleşecek düğün merasimi için davacı ... ve davalı ... Deluxe Ziyafet ve Balo Salonları arasında kamera paket dahil (15.600TL+500 kamera) toplam 16.100,00 TL bedelli organizasyon sözleşmesi imzalandığını, sözleşme bedelinin ödendiğini, ancak düğün salonu ve diğer davalı fotoğrafçı Stüdyo Stil Fotoğrafçılığın düğünün videosunu ya hiç çekmeyerek ya da çektikten sonra kaybederek kendilerine teslim etmediklerini belirterek tekrar yaşanması mümkün olmayan bu özel günün kaydedilememesi nedeniyle duyulan üzüntünün yol açtığı manevi zarara karşılık davacılardan ... için 20.000,00 TL, ... için 40.000,00 TL, ... için 40.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın 08.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davalılar davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme tarafından davacı ... için 2.000,00 TL, davacı ... için 2.000,00 TL ve davacı ... için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Davalıların sözleşmeye aykırı olarak, gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek düğünün görüntülerinin kaydını sağlayamadıkları sabittir. Nikah, düğün gibi özel öneme sahip, insan hayatında genellikle bir kez yaşanan telafisi mümkün olmayan, önemli günlerin belgelenememiş olmasının, gelin, damat ve yakınları için yaşam boyu üzüntü kaynağı olacağı tartışmasızdır. Bu gibi günlerin yaratacağı anılar, kişiliğe bağlı olup, kişisel hak, maddi ve manevi çıkar sağlarlar.

Davalıların sözleşmeye aykırı olarak, gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek düğünün görüntülerinin kaydını sağlayamadıkları sabittir. Nikah, düğün gibi özel öneme sahip, insan hayatında genellikle bir kez yaşanan telafisi mümkün olmayan, önemli günlerin belgelenememiş olmasının, gelin, damat ve yakınları için yaşam boyu üzüntü kaynağı olacağı tartışmasızdır. Bu gibi günlerin yaratacağı anılar, kişiliğe bağlı olup, kişisel hak, maddi ve manevi çıkar sağlarlar.

Bu gibi sözleşmeye aykırı davranışların niteliği, özel hal ve şartları nedeniyle TBK'nın 49. maddesinde düzenlenen haksız fiile dönüştüğü, davacıların kişilik haklarının MK'nın 24. maddesi ve TBK 58. maddeleri anlamında zedelendiği mahkemenin de kabulündedir. Bu yasal düzenlemelere göre kişisel hakları haksız tecavüze uğrayan (haleldar olan) kimse uygun ölçüde manevi tazminat isteyebilir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir olunan 2.000,00 TL, 2.000,00 TL ve 1.000,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL manevi tazminat miktarı azdır. Daha yüksek bir manevi tazminat takdiri gerekir. Öte yandan davacıların manevi tazminata ilişkin yasal faiz talebi de bulunmaktadır. Bu durumda dava tarihi itibariyle işlemeye başlayacak yasal faize de hükmedilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13771, Karar No: 2016/9799, Tarih: 26.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/13771 E.  ,  2016/9799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/02/2015 tarih ve 2014/657-2015/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili, fer'i müdahil vekili, ihbar olunan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İsmail Kalem tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.1999 ve 01.12.1999 tarihlerinde tasarruflarını değerlendirmek üzere ... A.Ş'nin ... Şubesi'ne gittiğini, banka çalışanlarınnı kasıtlı yönlendirmesi ile parasının kağıt üzerinde Kıbrıs'ta kurulu off shore bankasına gönderildiğini, bankanın Fona devredilmesinden sonra müvekkilinin parasının garanti kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle ödenmediğini, banka yöneticilerinin "Bankayı Vasıta Kılmak Suretiyle Dolandırıcılık" suçundan cezalandırılmasına karar verildiğini, Kıbrıs'ta ... Off Shore Bank Ltd. aleyhine açılan davanın kabul edilmesini müteakip ilgili banka hakkında aciz vesikası anlamındaki yemin varakasının düzenlendiğini, havale talimatı adı altında düzenlenen belgelerin usulüne uygun olmadığını, off shore bankasının bankacılık yapma yetkisinin bulunmadığını, yönetim kurulu üyelerinin ika ettiği haksız fiil zararından şirketin de sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek 997,00 TL'nin 15.11.1999 tarihinden, 22.12.1999 tarihine kadar %85 faizi ile bu tarihten itibaren ise işleyecek ticari faizi ile 9.400,00 TL'nin 01.09.1999 tarihinden, 22.12.1999 tarihine kadar %100 faizi ile bu tarihten itibaren ise dönemsel olarak işleyecek ticari faizi ile 400,00 TL'nin de 01.12.1999 tarihinden, 22.12.1999 tarihine kadar %86 faizi ile bu tarihten itibaren ise dönemsel olarak işleyecek ticari faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili yargılama sırasında 997,00 TL'lik talebin sehven yapıldığını belirtmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, ... A.Ş. ile ... . Bank Ltd'nin ayrı tüzel kişilikleri bulunduğundan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, kesin hüküm bulunduğunu, müvekkilinin sadece verilen talimat doğrultusunda havale işlemini gerçekleştirdiğini, davacının daha fazla faiz getirisi elde edebilmek amacıyla kendi özgür iradesi ile parasını .... Bank Ltd'ye yatırdığını, müteaddit defa off shore işlemi tesis

ederek uygulamayı benimsediğini, en fazla vadesiz mevduat faizi verilebileceğini, 997,00 TL üzerinden açılan bir hesabın bulunmadığını, 9.400,00 TL üzerinden açılan hesaptan da 943,56 TL faizinin tahsil edilmiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

ederek uygulamayı benimsediğini, en fazla vadesiz mevduat faizi verilebileceğini, 997,00 TL üzerinden açılan bir hesabın bulunmadığını, 9.400,00 TL üzerinden açılan hesaptan da 943,56 TL faizinin tahsil edilmiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan TMSF vekili, davalının sadece havale işlemi yaptığını, havale talimatlarının davacı tarafından imzalandığını, davacının parasını yüksek faiz getirisi için off shore hesabına değerlendirmeyi tercih ettiğini, yüksek faiz getirisini elde ederken uygulamaya hiç bir itirazı bulunmayan davacının sonradan tamamen 3. kişi konumundaki davalıya dava açmasının iyiniyetle bağdaşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2003/425 Esas, 2004/333 Karar sayılı dosyası yönününden derdestlik koşullarının oluşmadığı, TMSF tarafından devir alınmasından sonra ... A.Ş. yöneticileri hakkında "Bankaya Vasıta Kılmak Suretiyle Dolandırıcılık" suçundan hükmolunan cezaların onandığı, davalı bankanın davacı tarafından para yatırılan ... A.Ş'nin külli halefi olduğu, davacının yatırdığı paranın aynı banka şubesinde bulunan off-shore hesabına aktarıldığı, bu hesaptan ....dışı bankaya gönderim yapıldığı yolunda davalı tarafça bir delil sunulmadığı, bu durumda off-shore hesapta bulunan paranın amaç dışı kullanıldığı, davalı bankanın külli halefiyet sıfatı ile bu mevduatın geri ödenmesinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 9.800,00 TL ana para, 2.944,51 TL 22.12.1999 tarihine kadar işlemiş mevduat faizi ve ana paraya 22.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili, fer'i müdahil vekili, ihbar olunan vekili temyiz etmiştir.

1-İhbar olunan ... vekilinin temyize cevap ve temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının da yatırılmadığı ayrıca, ihbar olunan ...'a karşı husumet yöneltilerek açılan bir dava bulunmadığı, mahkemece verilen kararda da anılanın ihbar olunan sıfatı ile karar başlığında gösterildiği ve aleyhine herhangi bir hüküm de tesis edilmediği anlaşıldığından, ihbar olunan ...'ın süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı gibi, ihbar olunanın hükmü temyiz etmekte hukuki yararı da olmadığından, ihbar olunan ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK'nın 41, 55 ve TTK'nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının offshore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zaman aşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı Banka vekilinin ve fer'i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Ancak, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ... Bank A.Ş.'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan .... Bank A.Ş.'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten .... Bank A.Ş.'nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son ... Bank A.Ş.'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ... Bank A.Ş.'ye devredilen .... Bank A.Ş.'nin eylemlerinden dolayı açılan işbu davada bu bankayı devir alan ... Bank A.Ş.'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunan ... vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı banka vekili ile feri müdahil TMSF vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı banka ve fer'i müdahil TMSF vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının davalı bankaya harç yükleyen 2 numaralı bendin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılarak

yerine “Davalı ... Bank A.Ş harçtan muaf olduğundan davalının harç ile sorumlu tutulmamasına” bendinin hüküm fıkrasına yazılmasına, 4 numaralı bentte yer alan ‘‘ 166,70 TL peşin ve maktu harç ile’’ ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, kararın bu haliyle davalı banka ve feri müdahil TMSF yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.