muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/12460, Karar No: 2005/13767, Tarih: 26.12.2005

**1. Hukuk Dairesi         2005/12460 E.  ,  2005/13767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Araklı Asliye H. H.

Tarihi :24.3.2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu taşınmazın 2.6.1944 tarih 8 nolu tapu kapsamında kaldığını, taşınmazın bulunduğu alanda kadastro yapılmadığını, karayollarınca taşınmazın kamulaştırıldığını, ancak ziliyetlik tespit tutanağında davalıların adının geçtiğini ileri sürerek, zilyetlik itirazının kabulü isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı.Dosya incelendi, duruşma istemi değerden reddedilerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapuya dayalı tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

HUMK'nun 4l4 maddesi hükmüne göre,mahkemece verilen keşif kararında ve keşif giderlerinin yatırılması için ayni kanunun l63. maddesi uyarınca ilgili tarafa tanınan önel ve kesin önele ilişkin ara kararında; yapılması gereken,işlerin neler olduğunun tam bir açıklıkla belirtilmesi, sürenin yeterli ve elverişli olması;keşif giderlerinin (hakim ve mahkeme personelinin yol tazminatını,taşıt giderlerini, tanık ve bilirkişi ücretlerini ve bunlara çıkarılacak davetiye giderlerini kapsayacak biçimde) ayrıntılı olarak saptanması;davanın taraflarca bizzat takip edildiğinin anlaşılması halinde,önele uymamanın doğuracağı sonuçların kendilerine açıklanması ve tarafların uyarılması zorunludur.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mahkemece 17.2.2005 tarihli oturumda verilen ara kararı ile “...8.3.2005 ‘te saat 10.00’dan itibaren keşif yapılmasına, ziraat mühendisi için 80-YTL. fen elemanları için ayrı ayrı 70’er YTL.ve yasal yolluk olarak 70,20 YTL.olmak üzere toplam 290,20-YTL.keşif avansının ve vasıta temin edilmediği takdirde 50,YTL. vasıta ücretinin mahkeme veznesine yatırılması için davacıya 10 gün kesin süre verilmesine, belirtilen sürede keşif avansı verilmemesi halinde davacı tarafın keşif deliline dayanmış olmaktan vazgeçmiş sayılacağının hatırlatılmasına” karar verildiği karar uyarınca keşif avansının yatırıldığı ancak keşif günü davacının keşfe gelmediği yer gösterilmediği gerekçesiyle davanın reddedildiği anlaşılmaktadır.

HUMK.nun 364.maddesinde “ keşif iki taraf usulen davet edildikten sonra vicahlarında ve davete icabet etmedikleri halde gıyaplarında mahkeme tarafından yapılır...” hükmü getirtilmiştir.Bu hükme göre, taraflar gelmeselerde mahkemece re’sen keşif yapılabileceği açıktır.Ayrıca tarafların yokluğunda keşfin yapılabilmesi keşif giderlerinin noksansız yatırılması koşuluna bağlıdır.Giderlerin yatırılması için kesin süre verilirken, bu giderlerin açıkça neler olduğu gösterilmeli ve bir keşfin yapılabilmesi yönünden gerekli bütün giderler sayılıp açıklamalıdır.

Somut olayda, bildirilen ara kararında davacı tanık deliline dayanmasına ve isimlerini bildirmesine rağmen, bunlara ödenecek tebligat ve tanıklık ücreti giderlerinin belirtilmediği, dolayısıyla usulüne uygun olarak verilmiş bir ara kararının bulunmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, yukarda değinilen ilkeler doğrultusunda usulüne uygun olarak keşfe karar verilmesi ve HUMK.nun 364.maddesi de gözetilmek suretiyle işlem yapılması gerekli araştırma ve soruşturmanın eksiksiz tamamlanması sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.Davacının temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.12.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19549, Karar No: 2010/3967, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19549 E.  ,  2010/3967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın bedelinin net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, kuru ot ve odun gelirlerinin fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle, taşınmazın değerinin fazla tesbiti,

2-Kendisini vekil ile temsil ettiren davacı idare yerine, vekilleri bulunmayan davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18369, Karar No: 2022/15454, Tarih: 24.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/18369 E.  ,  2022/15454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasında İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, kaza tarihinde geçerli trafik sigorta poliçesi bulunmayan araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 200,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile 92.715,04 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, anılan karara davacı vekili ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının reddine, davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile hakem heyeti kararı vekalet ücreti yönünden düzeltilerek diğer itirazlarının reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının meydana gelen kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, davalı tarafça, davacının kask takmayarak müterafik kusurunun bulunduğu, bu nedenle tazminattan indirim yapılması gerektiği savunulmuş, hakem heyetince anılan savunmanın kabulüne karar verilerek hesaplanan tazminattan müterafik kusur indirimi yapılıp karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Somut olayda tedaviye ilişkin belgelerin incelenmesinde davacının femur kırığı nedeni ile yaralandığı yazılıdır.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur 6098 sayılı TBK'nin 52.maddesinde düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Somut olayda tedaviye ilişkin belgelerin incelenmesinde davacının femur kırığı nedeni ile yaralandığı yazılıdır.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur 6098 sayılı TBK'nin 52.maddesinde düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Davacı motosiklet ile seyri sırasında kaza gerçekleşmiş olup Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 150. maddesine göre motosiklet kullanıcılarının koruma başlığı takmaları zorunludur. Müterafik kusur indirimine gidilebilmesi için zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Somut olayda yaralanmanın ve maluliyete esas teşkil eden arazın niteliğine göre davacının kaza sırasında kaskının takılı olmamasının zararın meydana gelmesinde ve artmasında etkisi olmadığı, buna göre de müterafik kusurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle hesaplanan tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması hatalı olup kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6.274,06 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9412, Karar No: 2006/11122, Tarih: 26.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9412 E.  ,  2006/11122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan kiraz ve zeytinin (kuru ve sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına ortalama verimi, üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatını gösterir biçimde veri listesi İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/879, Karar No: 2013/28980, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/879 E.  ,  2013/28980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı ... Turizm Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını, çalıştığı dönemlere ilişkin hak ve tazminatlarının davalı işverenler tarafından ödenmediğini, bu nedenle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını ve davacının fazla mesai talebinin zamanaşımına uğradığını, tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, davasının reddine karar verilmesini talep ve müdafaa etmiştir.

Davalı ... usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmiş olmasına rağmen davalının davaya cevap vermediği görülmüştür.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davalı ... Turizm Taşıma İnş Güvenlik Sis. Temizlik Gıda San. Dış Tic. Ltd. Şti.'nin ihale sureti ile davalı ... Başkanlığının temizlik işini üstlendiği, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi gereğinde aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurulduğu, davacının emekliliğini hak ettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, ancak kıdem tazminatının davalı firma tarafından davacıya tahakkuk ettirilerek ödendiğinin anlaşıldığı, bu sebeple ispat yükünün davacıya geçmiş olması nedeni ile yemin teklifi yapıldığı, davalı işveren temsilcisi tarafından yeminin yerine getirildiği, bu sebeple davacıya kıdem tazminatının ödendiğinin kesin delille ortaya koyulduğu, davacının davalı işyerinde kullanmadığı 72 günlük yıllık izninin bulunduğu, yıllık iznin kullanıldığına dair imzalı yıllık izin defteri ya da eş değer nitelikte yazılı belgenin sunulmadığı, davacı tanık beyanlarına göre davalı işyerinde haftalık 45 saati aşan ve sunulan bordrolar dışlandıktan sonra karşılığının ödendiği ispat edilemeyen fazla mesai, dini ve milli ... alacağının bulunduğu göz önünde tutularak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Davayı, davalı ... Turizm Taşıma İnş Güvenlik Sis. Temizlik Gıda San. Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamayacağı ile fazla çalışma sürelerinin tespiti bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Davayı, davalı ... Turizm Taşıma İnş Güvenlik Sis. Temizlik Gıda San. Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamayacağı ile fazla çalışma sürelerinin tespiti bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olarak davalıya ait işyerinde temizlik görevlisi olarak çalışan davacının fazla mesai alacağı alınan bilirkişi raporu doğrultusunda haftalık 15 saat fazla çalışıldığı kabul edilerek hüküm altına alınmışsa da, dosya içeriğine ve davacının tanık olarak beyanda bulunduğu aynı işyeri ile ilgili Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2010/11941-2012/18309 sayılı kararı ile onanan dosyadaki tanık anlatımlarına göre haftalık fazla çalışma süresinin 9 saat olarak kabulü gerekirken, aralarında menfaat birliği bulunan tanık anlatımlarına göre fazla mesai alacağının yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8352, Karar No: 2019/2311, Tarih: 26.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8352 E.  ,  2019/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 26 gün hapis cezasının TCK’nun 50/3. maddesi gereğinde adli para cezasına çevrildiği ve bu hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Sanığın, yüklenen suçları işlediğine ilişkin diğer sanık Mehmet Nazlıay’ın sonradan geri aldığı soruşturma aşamasındaki suç atma niteliğinde kalan anlatımı dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraati yerine yetersiz gerekçe ile hükümlülüğüne yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu yeterince tartışılmadan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/150, Karar No: 2022/8201, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/150 E.  ,  2022/8201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

A) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18631, Karar No: 2015/21207, Tarih: 28.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/18631 E.  ,  2015/21207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZİN 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/03/2015

NUMARASI : 2014/959-2015/444

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yapılan ön incelemede; mahkemece ilamının davacı vekilinin çalışanına 23.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği, mahkemece ilamın davacı vekiline 28.07.2015 tarihinde kalemce ikinci kez tebliğ edildiği belirlenmiş, ancak ilamın davacı tarafa ikinci kez tebliğ nedeni dosya içeriğinden tespit edilememiştir.

Ayrıca davaya konu elektrik aboneliğinin tesisine ilişkin sözleşme ile aboneliğin türünü gösterir belgelerin celbedilmediği anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1-Mahkemece ilamın davacı tarafa iki kez tebliğine ilişkin yapılan tebligat işlemlerinin incelenerek, nedeninin düzenlenecek tutanakla tespit edilmesi ve ondan sonra davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olup olmadığının HUMK'nun 432. maddesi gereğince değerlendirilerek usulünce bir karar verilmesi,

2) 1 No'lu ara karar gereğince yapılan inceleme sonucunda davacı vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğunun tespit edilmesi halinde ise, davaya konu elektrik aboneliğinin tesisine ilişkin sözleşme ile aboneliğin türünü gösterir belgelerin davacı taraftan celbedilmesi,

Ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2026, Karar No: 2014/7219, Tarih: 11.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/2026 E.  ,  2014/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/11/2012 tarih ve 2011/101-2012/253 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11/04/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. Penbe Üner dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %10 oranında hissesine sahip olduğunu, kalan hisselerin farklı kişilere ait olmasına karşın şirketin yönetim kurulu başkanı olan ... İzollu'nun bu hisseleri idaresinde bulundurduğunu, neredeyse bir aile şirketi haline gelen davalı şirketten zaman içinde müvekkilinin dışlandığını, müvekkilinin davalı şirkete girişinin yasaklandığını, müvekkiline isabet eden kar payının ödenmediği gibi usulsüz muhasebe işlemleriyle müvekkilinin şirkete borçlu hale getirildiğini, 10.06.2009 tarihli genel kurulda şirket sermayesinin artırılmasına karar verildiğini, ancak aynı genel kurulda artırılan sermayeden daha fazla miktarda karın dağıtılmasının kararlaştırıldığını, sermaye artışının amacının müvekkilinin hissesini elinden almak olduğunu, bu durumun yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, 10.06.2009 tarihli genel kurulda alınan sermeyenin artırılmasına ilişkin kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye artırım kararının şirketin ihtiyaçları doğrultusunda alındığını, bu kararın davacıyı zor durumda bırakmak amacını taşımadığı gibi daha önce alınan sermaye artırımı kararlarına davacının herhangi bir itirazda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, iptali istenilen sermaye artırım kararının usulüne uygun biçimde toplanan genel kurulda alındığı, toplantı ve karar nisaplarının sağlandığı, ancak sermaye artırım kararının ne amaçla yapıldığının tespitinin gerektiği, şayet şirket için zorunlu ise sermaye artırımında bir sakınca olmadığı, şirketin sermaye artırımı yapmadan da durumunu düzeltmesi olanaklı ise bu durumda sermaye artırımına gerek görülmeyebileceği, somut olayda, davalı şirketin bankalardan aldığı kredilere eşit seviyede ve bazen daha fazla miktarda pay sahiplerine borç verdiği ve bu parayı tahsil etmediği, öncelikle iç kaynak sayılan bu paraların tahsili yoluna gidilmesinin gerektiği, yeterli olmadığı takdirde sermaye artırımı yoluna gidilmesinin paydaşların ve şirketin yararına olduğu,