muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19526, Karar No: 2014/24127, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19526 E.  ,  2014/24127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/1729-2014/455

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı şirkete ait yurtiçi ve yurtdışındaki şantiyelerde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilerek Türkiye'ye gönderildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, davacının yurtdışında çalıştığı şirketle müvekkili şirket arasında organik bağ bulunmadığını, ayrıca davacının hak ettiği ettiği alacaklarının dava dışı şirket tarafından ödendiğini, buna ilişkin ibranamenin düzenlendiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tesbitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı def'inin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, işyeri ya da işyerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının kıdem tazminatının ödendiği bir kısım çalışma döneminin tasfiye edildiği gerekçesiyle tazminata esas sürenin tesbitinde nazara alınmaması ve zamanaşımı def'i ileri sürülmekle önceki çalışma sonrasında, ara verilen dönemin on yılı aştığından önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanmaması yerindedir.

Diğer taraftan, davalı vekilince dosyaya yabancı dilde hazırlanmış ibranameler sunulmuş, ibranamelerin üzerinde yazılı miktarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödendiği savunulmuştur. Mahkemece, ibranamelerin yabancı dilde hazırlanmış olması sebebiyle davacı işçi tarafından içeriğinin anlaşılmasının mümkün olmadığından bahisle, anılan ibranameler nazara alınmamıştır. Bu kez davalı vekilince, temyiz dilekçesi ekinde, ibranamelerde yazılı meblağların ödendiği iddiasıyla, yine yabancı dilde hazırlanmış imzalı makbuzlar sunulmuştur. Söz konusu belgeler, yabancı dilde hazırlanmış olmakla birlikte, belge içeriklerinde rakamlar yer almaktadır.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, davacı asil isticvap olunmuş, davacı asil söz konusu belgelerin altındaki imzaların kendisine ait olduğunu belirtmiştir. Ayrıca, davacı, 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddelerinde belirtilen esaslı hataya düştüğü, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaştığı hallerini de ispat edememiştir. Kaldı ki, irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Kanun'un 31. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir. Anılan sebeplerle, yargılama aşamasında sunulan ve ayrıca ilk defa temyiz dilekçesi ekinde sunulmuş olmakla birlikte ödeme define dair olması sebebiyle nazara alınması gerekli belgelerde, belirtili rakamlarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalı, kanuni faizi ile birlikte hesaplanan tazminat ve alacaklardan mahsup edilmelidir. Mahkemece, bilirkişiden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde denetime elverişli ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile ilk karar gibi karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20018, Karar No: 2019/8069, Tarih: 16.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/20018 E.  ,  2019/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki bedensel zarar nedeniyle açılan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı ...Ş. nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan, davalılardan ...’in maliki olduğu diğer davalı ...’ın sevk ve idaresindeki, davacıların desteği ...’in içerisinde yolcu olarak bulunduğu aracın, dava dışı ... ’ın sevk ve idaresindeki araçla çarpışması sonucu 04/11/2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacılar ...,... 'in babaları ...'in vefat etmesi nedeniyle, çocukları olan davacıların mütevefanın desteğinden yoksun kaldığını ve tüm davacıların büyük üzüntü yaşadıklarını beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacılar ...,... için destekten yoksunluk tazminatı olarak şimdilik 5.000,00’er TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen, çocuklar ...,... için 40.000,00’er TL, baba ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...;kazanın meydana gelmesinde bir kusuru bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş vekili; davacılar adına... karşılığı ... 'in hesabına 62.915,00 TL tazminat ödemesi yapıldığını, sigortalı araç sürücüsüne isnad edilen kusur oranını kabul etmediklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş vekili; davacılar adına... karşılığı ... 'in hesabına 62.915,00 TL tazminat ödemesi yapıldığını, sigortalı araç sürücüsüne isnad edilen kusur oranını kabul etmediklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı ...'in küçük çocuk ...'in vasisi olarak açtığı tazminat davasının kabulüne, 6.707,62 TL maddi tazminatın davalı... sigorta A.Ş. açısından dava tarihinden, diğer davalılar ... ve ... açısından olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, yine ...'in küçük çocuk ... vasisi olarak açtığı tazminat davasının kabulüne, 31.630,62 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ... açısından olay tarihi olan 04.11.2013 tarihinden, davalı ... Sigorta A.Ş. açısından müracaat tarihi olan 28.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, yine ...'in küçük çocuklar ... ve ... için vasi olarak açtığı manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 30.000,00'ar TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... den olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle müştekeken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı ...'in talep ettiği manevi tazminat talebinin kabulüne, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,dair verilen karar davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre,davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Dosya içerisindeki Adli Tıp Kurumundan alınan 26/08/2015 tarihli raporda, müteveffa ...’in, araç sürücüsü ile

Dosya içerisindeki Adli Tıp Kurumundan alınan 26/08/2015 tarihli raporda, müteveffa ...’in, araç sürücüsü ile

birlikte alkol aldığı, araç sürücüsünün alkollü olduğunu bildiği halde bu araca kendi isteğiyle bindiği, bu vesileyle kendi ölümü ile neticelenen kazada etkenliğinin olduğu ve %10 (yüzde on) oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği anlaşılmış, mahkemece %10 müterafık kusur indirimi yapılarak belirlenen tazminata hükmedilmiştir. Mahkemece müteveffanın müterafık kusurunun bulunduğunun kabulü yerinde ise de, indirimin yetersiz olduğu da savunulmaktadır. Somut olayın özelliği dikkate alındığında, belirlenen zarardan %10 oranında yapılan indirim Dairemiz yerleşmiş içtihatları göz önüne alındığında yukarıda açıklaması yapılan BK'nın 44. maddesinde belirtilen uygun ölçülerin altında olmuştur. Bu itibarla, %20 oranında bir indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün,davalı ... lehine BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6671, Karar No: 2014/12278, Tarih: 23.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6671 E.  ,  2014/12278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasındaki davadan dolayı akimliğinden verilen 23.01.2014 gün ve 14-92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1- Çekişme konusu 19 parça taşınmazın güncel tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden temin edilmesi,

2- Tapu kayıtlarında malik olarak görünen ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığının nüfus müdürlüğünden sorularak tespit edilmesi,

3- Taşınmazların bulunduğu yerleşim yerinde kayıt maliki e aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının zabıta marifetiyle tespit edilmesi, belirtilen hususlara ilişkin tüm kayıt ve belgelerin evrakına eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/694, Karar No: 2016/3665, Tarih: 21.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/694 E.  ,  2016/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işverene ait işyerinde 13.06.2000-31.11.2007 tarihleri arasında bildirilmeyen çalışmalarının tespitini istemiştir. Davacının, dava konusu dönem boyunca davalı işverene ait işyerinden bildirimleri bulunmamaktadır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de; mahkemenin kararı eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun’un 79. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında, mahkemece yapılacak iş; Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı’nın kayıtlarına 2006-2008 tarihleri arası çalışmaları görünen Ahmet ....’nin davacı olup olmadığı irdelenmeli, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, davacının tam olarak ne iş yaptığı araştırılmalı, davacının, çalışmalarını doğrulayan talep konusu döneme ilişkin olarak yazılı deliller bulunup bulunmadığı araştırılmalı, re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda; bu işyerlerine ait talep edilen tüm dönemi kapsar bordrolar istenmeli, davalı Kuruma verilmiş dönem bordrolarından kayden çalışması görünen ve uyuşmazlığa konu dönemi kapsar şekilde çalışması bulunan tanıklardan kanaat edinmeye yetecek kadarının re’sen belirlenerek beyanlarına başvurulmalı; talep edilen döneme ilişkin bordro tanıklarına ulaşılamadığı takdirde sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı; toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18545, Karar No: 2014/3811, Tarih: 30.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/18545 E.  ,  2014/3811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/25304

MAHKEMESİ : Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2011

NUMARASI : 2009/10 (E) ve 2011/783 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından, dava konusu yerin memleket haritasında bir bölümünün yeşil boyalı orman alanında kaldığının, eğimin %10-30 arasında olup toprak ve orman muhafaza karakteri taşıdığının, toprağın profilinde humus karışmış olup halen kök kalıntılarına rastlandığının, toprağın ağaçların altında çayır ve eğrelti otları ile kaplı olduğunun, sanık adına tapulu taşınmazlar içinde kalmakla birlikte suç tarihinin 06/06/2008 olup tapunun suç tarihinden sonra 22/08/2009 tarihinde tesis edilmesine; suç tarihinden sonra oluşturulan tapunun sanığın suç kastını etkilemeyeceği dikkate alınarak kadastro müdürlüğünden tapulama çalışmalarının kesinleşme tarihinin tespit edilip mahallinde konusunda uzman orman mühendisleri ve harita tekniğinden anlayan harita mühendisi bilirkişiden oluşturulacak bir bilirkişi heyeti vasıtasıyla ve zabıt mümziilerinin yer gösterimi suretiyle, dava konusu yere ait tapulama tutanaklarının da getirtilip memleket, amenejman haritaları ve hava fotoğraflarının tatbiki suretiyle yeniden keşif yapılarak suça konu yerin suç tarihi itibariyle vasfının, geçmiş zaman içinde ormandan kazanılıp kazanılmadığının, halihazırdaki vasfı itibariyle orman görünümünde olmasa bile salt toprağının dahi orman olarak kabulu gerekeceği de nazara alınarak ve sahadan kesilen ağaçların vasıfları da dikkate alınarak yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28368, Karar No: 2015/2787, Tarih: 16.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/28368 E.  ,  2015/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı atarafından borçlu hakkında çeke dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte borçlu icra mahkemesine başvurusunda .... icra dairelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazı ile birlikte sair itirazlada bulunmuş, mahkemece .... İcra dairelerinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi üzerine hükmü alacaklı vekili temyiz etmiştir.

İİK'nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK'nun 447/2. maddesi atfıyla aynı Kanunun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile uygulanmak sureti ile belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı akdin yapıldığı yer icra dairesi de yetkilidir. Buna göre, çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK. md.6), muhatap bankanın bulunduğu yer, ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK. md. 10) ve ayrıca İİK.nun 50/1. md. uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

6100 sayılı HMK'nun 19. maddesinde " (1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. (2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. (3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. (4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." hükmüne yer verilmiştir.

HMK'nun 19 maddesine birden fazla yetkili mahkemelerde yetki itirazında yetkili mahkeme gösterilmesi gerekmektedir.

Somut olayda ise ödeme emrinin borçluya .... ilçesinde, diğer borçlular ise ... ve ... ilinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle takip dosyası için birden fazla yetkili icra dairesi bulunmaktadır. Ancak takibin yapıldığı .... içinse İcra Dairesinin ise yukarıda açıklanan kurallar gereğince yetkili olduğundan söz edilemez. Tebliğ tarihi itibarile ile de diğer borçlular yönünden takibin kesinleşmediği, takibe dayanak çekin keşide yerinin ... olduğu muhatap bankanın ise ... şubesi olduğu anlaşılmaktadır.

O halde borçlunun yetki itirazında İcra Dairelerinin yetkili olduğunu belirtmesine ve itiraza konu takip için ... İcra Dairelerinin yetkili olduğuda nazara alınmaksızın, mahkemece borçlunun yetki itirazında göstermediği ... İcra Dairelerinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.