muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/392, Karar No: 2024/11758, Tarih: 16.09.2024

Müşteki vekilinin 07/04/2023 tarihli itiraz dilekçesi ekinde Van 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2023/1 değişik iş sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporunun yer aldığı, bu bilirkişi raporunun 05/01/2023 tarihinde dava konusu Van İli, İpekyolu İlçesi, ... Mah. 780 ada, 55 parselde bulunan yapının 3. kat 9 nolu bağımsız bölümde yapılan keşif sonrası hazırlandığı, raporda yer alan fotoğraflardan 05/01/2023 tarihinde dairede kapıların, mutfak dolaplarının, kalorifer peteklerinin takılı olduğunun anlaşıldığı, şüphelinin 25/02/2023 tarihinde alınan ifadesinde daireden 7 adet kapıyı, mutfak dolaplarını, hırdavat ve elektrik malzemesi aldığını ikrar ettiği, tapu müdürlüğünden müştekiler tarafından dairenin ne zaman edinildiğinin tespiti amacıyla tapu kayıtlarının tespiti ile, keşfin yapıldığı ve şüphelinin söz konusu eşyaları aldığı tarihte müştekinin evin maliki ve zilyedi olup olmadığının tespitinin gerektiği, toplanacak deliller ve yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", aynı Kanun’un 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' aynı Kanun’un 170/2. maddesinde, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler. Aynı Kanun’un 172/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5271 sayılı Kanun’un 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikâyeti yoluyla soruşturma yaparak maddî gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hâkimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Aynı Kanun’un 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkûmiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdanî kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelemeye konu olayda, şikâyetçinin inşaat halindeki apartmanda bulunan uyuşmazlık konusu daireyi Fırat Acar isimli kişiden 23.06.2022 tarihinde satın aldığını, daireyi satın aldığında kapı ve dolapların da takılı olduğunu, dairenin işlerinin bitmemesi nedeniyle dairenin anahtarını almadığını, satın aldığı 9 no'lu dairenin müteahhidi olan şüpheli ... ile dairenin eksikliklerinin tamamlanması konusunda anlaşamadıklarını, bu hususun tespiti amacıyla mahkemeye başvurduğunu, dairede 05.01.2023 tarihinde keşif yapıldığını, şüphelinin 24.02.2023 tarihinde çilingir vasıtasıyla daire kapısını açtırarak içerideki 7 adet kapıyı, mutfak dolabını, vestiyeri ve değeri 90.000,00 - 110.000,00 Türk lirası arasında değişen eşyayı aldığını belirterek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturmada, uyuşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, şikâyetçi vekilinin itiraz dilekçesi ekinde ibraz etmiş olduğu, Van 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2023/1 Değişik İş sayılı dosyasına sunulan ve 05.01.2023 tarihli keşif sonrası hazırlanan bilirkişi raporuna ve rapordaki fotoğraflara göre, 05.01.2023 tarihinde iddia konusu yapılan kapıların, mutfak dolaplarının, kalorifer peteklerinin yerinde olduğunun anlaşıldığı, şüphelinin alınan ifadesinde, kendisinin de bu olay nedeniyle dolandırıldığını, dairenin içerisinde şikâyetçiye ait hiçbir eşya olmamakla birlikte, daireden 7 adet kapıyı, mutfak dolaplarını, hırdavat ve elektrik malzemesi aldığını beyan ettiği, bahse konu dairenin malikinin tespitine ilişkin ilgili tapu müdürlüğünden gerekli belgelerin istenerek, uyuşmazlık konusu taşınmaz tapusu ile ilgili herhangi bir davanın açılıp açılmadığı araştırılarak, keşfin yapıldığı ve şüphelinin söz konusu eşyaları aldığı tarihte şikâyetçinin evin maliki olup olmadığı tespit edilerek, şikâyetçinin Fırat Acar, Adnan Yeter ve Ferhat Yeter isimli şahıslarla bir yakınlığı ve tanışıklığının bulunup bulunmadığı sorularak şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Van 3. Sulh Ceza Hâkimliğinden kesin olarak verilen 26.04.2023 tarihli ve 2023/1407 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dava dosyasının itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8111, Karar No: 2022/9213, Tarih: 14.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8111 E.  ,  2022/9213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı asılın davalı Belediyede kadrolu işçi olarak çalıştığını, işyerinde toplu ... sözleşmesi uygulandığını, ... sözleşmesinin işverence haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, ilave tediye ve ikramiye alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ... sözleşmesinin haklı sebeple 692 sayılı Olağanüstü Hâl Kapsamında Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (692 sayılı KHK) kapsamında feshedildiğini, davacı işçinin yıllık izinlerini kullandığını, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.01.2020 tarihli ve 2019/218 Esas, 2020/18 Karar sayılı kararı ile dava açıldıktan sonra yapılan ödeme sebebiyle ikramiye alacağı talebinin konusuz kaldığı, bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda ... sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz feshedildiği ve ödenmeyen işçilik alacakları bulunduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 28.12.2020 tarihli ve 2020/823 Esas, 2020/2153 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) nci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.03.2021 tarihli ve 2021/1840 Esas, 2021/5813 Karar sayılı kararı ile;

"...

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.03.2021 tarihli ve 2021/1840 Esas, 2021/5813 Karar sayılı kararı ile;

"...

Bildirim önellerinin arttırılabileceği yasada belirtilmiş olmakla birlikte bir üst sınır öngörülmemiştir. Dairemiz tarafından, üst sınırı hakimin belirlemesi gerektiği kabul edilmektedir. (Yargıtay 9.HD. 12.....2013 gün 2011/23579 E. 2013/18090 K.), (Yargıtay 9.HD. 21.3.2006 gün 2006/109 E. 200 6/ 7052 K.). Üst sınırın en çok ihbar ve kötüniyet tazminatlarının toplamı kadar olabileceği belirtilmelidir (Yargıtay 9.HD. 14.7.2008 gün 2007/ 24490 E, 2008/ 20203 K.).

...

Gerçekten toplu ... sözleşmesinin anılan düzenlemesinin, ... güvencesi sağlayan kurumlardan biri olan ihbar tazminatı ... Kanundaki düzenlenme amacını aştığı açıktır. İşçilere yasanın tanıdığı koruma sınırları aşılmış ve işçilerin olağanüstü haklar edinmeleri sağlanmak istenmiştir.

Aynı zamanda toplu ... sözleşmesi yapmak Anayasanın 53. maddesinde ifadesini bulan bir hak olmakla birlikte bu hakkın kötüye kullanılması da yasalar karşısında korunmamalıdır.

Mahkemece, yukarda açıklanan ilkeler doğrultusunda (Dairemizin 2006/2630 E-2006/9547 K), ihbar tazminatı tutarından hakkaniyete uygun bir indirim yapılması için kararın bozulması gerekmiştir. ... " gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, ihbar süresi ve kötüniyet tazminatı tutarı toplamı olmak üzere 32 haftalık ihbar öneli karşılığı alacağa hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; 4857 sayılı ... Kanunu (4857 sayılı Kanun) ve 2935 sayılı Olağanüstü Hâl Kanunu çerçevesinde ... sözleşmesinin askıya alındığını, 692 sayılı KHK gereği ... sözleşmesinin feshedildiğini, işten ayrılış bildirgesinde çıkış kodunun sehven 4 olarak belirtildiğini, feshin haklı olduğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasında uyuşmazlık, hüküm altına alınması gereken ihbar tazminatı tutarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasında uyuşmazlık, hüküm altına alınması gereken ihbar tazminatı tutarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20574, Karar No: 2013/15472, Tarih: 28.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20574 E.  ,  2013/15472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sahtecilik suçu için ; Dolandırıcılık suçunun unsuru olarak kabul edildiğinden bu yönde açılan kamu davasında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin.

Dolandırıcılık suçu için ; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 158/1-e, 43/1, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin.

1-Müdafiinin, sanık hakkında 'nitelikli dolandırıcılık' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘nitelikli dolandırıcılık’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında 'nitelikli dolandırıcılık' suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan vekilinin, sanık hakkında 'resmi belgede sahtecilik' suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelen temyiz itirazlarına gelince;

2-Katılan vekilinin, sanık hakkında 'resmi belgede sahtecilik' suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Tefrik edilen dosyanın sanıkları ..., ... ve ...'ın "Nas" adı ile faaliyet gösteren temizlik şirketinde çalıştıkları, anılan şirketin katılan kurumun temizlik işlerini aldığı, katılan kurum çalışanlarının zaman içerisinde temizlik işçilerini personel eksikliği nedeniyle evrak getirip götürme işlerinde kullandıkları, adı geçen sanıkların suç tarihleri arasında daha önceden ödemesi yapılan kurum sigortalılarına ait sağlık harcaması evraklarından dosya içerisinde bulunan belgeleri, muhafaza olunduğu yerden alarak ve yeniden ödeme belgeleri tanzim etmek suretiyle ikinci defa tahsil ettikleri, sanık ...'ın da temizlik işçisi sanıklarla ortak olarak hareket ettiği, 22.04.2002 tarihinde sanık ...’ın üç ayrı Bağkur sigortalısı adına düzenlenmiş belgeler ile birlikte katılan kuruma giderek toplam 757.000.000 TL'lik şahıs harcamasını talep ettiği, tanık veznedar ...'nun elden yapılabilecek ödemenin en fazla 450.000.000 TL olabileceğini, bu ödeme belgesinin nasıl imza edilebildiğini düşünerek durumdan şüphe ettiği, işlemin teyidini yapmak üzere gittiği diğer görevlilerden böyle bir belge imzalamadıklarını öğrendiği, bu sırada sanık ...'ın ehliyetini de kurumda bırakarak kaçtığı iddiasıyla açılan kamu davasında, iddianamedeki anlatıma göre sanığa yüklenen eylemin, sübutu halinde, sahtecilik suçu açısından, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddelerinde yazılı 'resmi belgede sahtecilik' suçuna uyduğu, bu suçun ise 'nitelikli dolandırıcılık' suçunun unsuru olmayıp ayrı ve bağımsız bir suç olduğu gözetilmeden yazılı şekilde, 'nitelikli dolandırıcılık' suçunun unsuru kabul edilerek, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1341, Karar No: 2022/7987, Tarih: 11.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1341 E.  ,  2022/7987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olması, en son matrahlı KDV beyannamesinin 2010 yılı Şubat ayında verilmesi, Ba-Bs form analizi sonucuna göre 2010 takvim yılında düzenlendiği bildirilen faturaların en son 2010 yılı Nisan ayında düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinin 2010 yılı Nisan ayı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10985, Karar No: 2019/4130, Tarih: 04.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10985 E.  ,  2019/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki hakem kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 03.04.2019 Çarşamba günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin kar ağırlığı rizikosuna karşı davalı nezdinde ticari yangın sigorta poliçesi ile teminat altına alındığını, 10/01/2015 günü meydana gelen kar yağışı sonucu davacı işyerindeki çatının kar ağırlığından çöktüğünü, bu çökme sonucu davacı işyerindeki kuru yemden kaynaklanan zararlarının 115 ton yonca ile 30.42 ton fiğ otu olmak üzere toplam 145.42 ton karşılığı 97.364,60 TL olduğunu, motorlu araçlarda meydana gelen zararın 3.175,00 TL olduğunu ve çatı hasarının ise 29.250,00 TL olduğunu ve toplam zarar miktarlarının KDV hariç 129.789,60 TL'ye ulaştığını bildirerek 129.789,60 TL'nin KDV'si ile birlikte hasar tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvuru sahibinin talebinin kısmen kabulü ile KDV dahil toplam 125.973,34 TL tazminatın 01.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden alınarak başvurana ödenmesine karar

verilmiş; karara, davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince, davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına/ bozulmasına, başvuranın talebinin kısmen kabulü ile KDV dahil 80.830.92 TL tazminatın 01.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta kuruluşundan alınarak başvurana ödenmesine karar verilmiş; itirazın kısmen kabulüne dair karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA ve duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.