muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15658, Karar No: 2015/17208, Tarih: 19.10.2015

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, davalı şirkette 05/10/2010 – 04/04/2012 tarihleri arasında son olarak aylık net 5.500.00 TL ücretle çalıştığını, aynı dönemde primlerinin eksik yatırıldığını ve belirtilen dönemlerde yatırılmayan primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmasını talep etmiş, mahkemece davacının son olarak “... 01.01.2012 – 04.04.2012 tarihleri arasında günlük 108.08 TL ücretle davalı işverenin yanında çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, tespitine karar verilen sürede davacının aldığı aylığın tespitinde, emsal ücret araştırmaları ve tanık beyanlarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra,

sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ....'ye iadesine, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/88, Karar No: 2012/4420, Tarih: 22.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/88 E.  ,  2012/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.000,00 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, trafik kazasında yaralanan davacının manevi tazminat talebinden ibarettir. Davacı, 6.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek 2.000,00 TL'ye hükmedilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 47.maddesi gereğince hâkimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır.Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşımalıdır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemelidir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; trafik kazasının davalı sürücünün kusuru sonucu meydana geldiği, davacı yayanın kazanın oluşumunda kusuru bulunmadığı, kaza sonucunda davacıda kemik kırığı meydana geldiği, tedavinin uzun sürdüğü dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Kazanın meydana gelişinde tarafların kusur durumları, davacının yaralanma derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıda gözetilen ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, davacı lehine takdir edilen 2.000,00 TL manevi tazminat miktarının az olup, hakkaniyete uygun bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.Kabule göre de; haksız fiil nedeniyle hükmedilen tazminata olay tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması da doğru değildir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2612, Karar No: 2014/13062, Tarih: 11.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2612 E.  ,  2014/13062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/184124

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2009

NUMARASI : 2008/280 (E) ve 2009/106 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş ve dosya kapsamına göre; yakınanın olay günü kendisine ait motorsikleti sokak üzerine kilitsiz vaziyette bırakıp nişanlısı ile birlikte alışveriş yapmak üzere bir mağazaya girdikleri, bir kaç dakika sonra bir işyeri çalışanının gelerek motorsikletinin götürüldüğünü söylemesi üzerine dışarı çıkıp yaptığı araştırmada motorsikletin Çevre Tiyatrosu istikametine doğru götürüldüğünü öğrendiği, o yöne doğru koştuğunda tiyatro önünde sanığı motorsikletini götürürken görüp müdahale etmek istediğinde, sanığın motorsikleri bırakarak çöplükten aldığı kırık bir cam parçası ile yakınanın üzerine yürüyüp camı kendisine doğru fırlattığı ve sonrasında kaçarak olay yerinden uzaklaştığı, bu sırada yakınanın nişanlısı tanık Begüm'ün devriye gezen polis ekiplerine olayı bildirmesi üzerine sanığın kovalamaca sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında; kesintili takip sonucu yakalanan sanığın yakınana yönelik tehdit fiilini hırsızlık suçunu tamamlandıktan sonra gerçekleştirmiş olması nedeniyle; eyleminin hırsızlık ve silahla tehdit suçlarına uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Kabule göre de ;

Mahkemece 5271 sayılı Yasanın 150/2.maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. T.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16535, Karar No: 2019/777, Tarih: 06.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16535 E.  ,  2019/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun’un 79. ve 5510 sayılı Kanun’un 86.maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut davada; davacı 2000 yılı Temmuz ayından 2010 yılının yaz ayına kadar davalının işlettiği termal tesisde kat görevlisi olarak sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespitini talep ettiği, davalı işverenin, davacının sürekli çalışmadığı, çalıştığı dönemlerin bildirildiği, iş olmadığı zamanlarda işçi sayısını azalttığı yönünde beyanının bulunduğu, davacı adına 07.08.2007 ve 14.05.2008 tarihli işe giriş bildirgelerinin verildiği, iş yerinden 10.10.2000 - 02.01.2008 tarihleri arasında kesintili, 14.05.2008 - 04.08.2010 tarihleri arasında tam bildirim yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının 02.12.2000 - 13.05.2008 tarihleri arasında eksik bildirilen 2417 gün çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

İnceleme konusu davada; dosya kapsamında dinlenen bazı tanıkların davacının incir ve zeytin sezonunda kendi işlerini yapmak için iş yerinden ayrıldığı, işi bitince tekrar işe başladığı, davacının işe giriş ve çıkışlarının olduğu yönünde beyanları bulunduğundan incir ve zeytin hasat dönemlerinin tespiti yapılarak davacının bu dönemlerde özel işleri nedeniyle işten ayrılmasının olup olmadığı araştırılmalı, davalı iş yerinin açık ve kapalı olduğu dönemler araştırılarak tespit edilmeli,talep edilen dönemle ilgili bütün bordrolar celp edilmeli, mahkemece re’sen tespit edilecek bordro tanıkları dinlenilmeli, tanık beyanları arasında çelişki olması halinde çelişkiyi giderecek şekilde yeniden ifadelerine başvurulmalı, bu şekilde çalışmanın süresi tereddütsüz olarak tespit edilmeli, elde edilecek deliller değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28400, Karar No: 2013/36372, Tarih: 18.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/28400 E.  ,  2013/36372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Keşidecinin takibe konulan bonodaki keşideci imzasının kendisine ait olmadığını iddia ederek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece; keşidecinin kesin mehile rağmen duruşmada hazır olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK.nun 170/b maddesinin göndermesiyle aynı Kanunun 68/a maddesinin 2. fıkrasında; "Senet altındaki imzayı reddeden borçlu, takibi yapan icra dairesinin yetki çevresi içindeyse, itirazın kaldırılması için icra mahkemesi önünde yapılacak duruşmada, mazeretini daha önce bildirip tevsik etmediği takdirde, bizzat bulunmaya mecburdur. İcra dairesinin yetki çevresi dışında ödeme emri tebliğ edilen borçlu, istinabe yolu ile isticvabına karar verilmesi halinde, aynı mecburiyete tabidir.” denilmiştir.

Somut olayda keşideci borçlu hakkında 7 adet bonoya dayalı kambiyo takibi başlatıldığı, borçlunun 30.11.2004 keşide tarihli ve 50.000 TL bedelli bonodaki imzaya itiraz ettiği, Ankara İli Gölbaşı İlçesinde ikamet eden borçlunun bu adresine mahkemece imza örneklerini vermek ve duruşmada hazır bulunmak üzere kesin mehil verildiğine ilişkin tebligat yapıldığı, borçlunun kesin mehile rağmen duruşmaya katılmadığı ve iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, İİK'nun 68/a maddesinin 2. fıkrası gereğince Gölbaşı İcra Hukuk Mahkemesi'ne talimat yazılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde mahkemece yetki çevresinde ikamet etmeyen borçlunun imza örneklerinin İİK.nun 68/a maddesinin 2. fıkrası gereğince talimat yoluyla alınarak ve aynı maddenin 3. fıkrası gereğince borçlunun tatbike esas imza örneklerini içeren belgeler getirtilerek bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3023, Karar No: 2023/4407, Tarih: 04.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/3023 E.  ,  2023/4407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/228 E., 2022/465 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sarıoğlan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/46 E., 2021/104 K.

Taraflar arasındaki meraya el atmanın önlenmesi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ...'ın ve ... ...'ın Kayseri ili, Sarıoğlan ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 1179 ada 1 parsel No.lu meranın 27.829,25 m2'lik kısmına tecavüzde bulunduğu tespit edilmiş olduğundan, davalıların taşınmaza vaki müdahalesinin men'i ile fazlaya dair hakları sakla tutulmak kaydıyla meranın eski hale getirilmesi için harcanacak olan 13.619,08 TL'nin haksız tecavüzün öğrenildiği 18.03.2019 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, taşınmazın babalarından miras kaldığını, mera olmadığını, idare tarafından men edilince taşınmazı kullanmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2020/46 Esas, 2021/104 Karar ... kararıyla;

1. Davacının müdahalenin önlenmesi talebi yönünden;

Davalılar tarafından dava konusu taşınmaza yapılan müdahale dava açılmadan önce sona erdirildiğinden, müdahalenin önlenmesi davasının reddine,

2. Davacının dava konusu taşınmazın eski hale getirilmesi talebi yönünden;

Davanın kısmen kabulü ile; eski hale getirme bedeli olan 13.558,96 TL'nin 18.03.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar ... kararıyla;

Sarıoğlan Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.06.2021 tarih ve 2020/46 Esas, 2021/104 Karar ... kararına karşı davalı ... vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine,

Sarıoğlan Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.06.2021 tarih ve 2020/46 Esas, 2021/104 Karar ... kararına karşı davacı tarafça yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 352/1-c maddesi gereğince reddine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

Sarıoğlan Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.06.2021 tarih ve 2020/46 Esas, 2021/104 Karar ... kararına karşı davalı ... vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine,

Sarıoğlan Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.06.2021 tarih ve 2020/46 Esas, 2021/104 Karar ... kararına karşı davacı tarafça yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 352/1-c maddesi gereğince reddine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine, istinaf isteminin süresi içinde yapıldığını, el atmanın önlenmesine de karar verilmesi gerektiğini, vekalet ücretinin yanlış hesaplandığını belirterek, hükmü temyiz etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu yeri bir defa sürdüklerini, ekim işlemi yapmadığını belirterek, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meraya el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa ... olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 ... Mera Kanunu m.3,4).

Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma ... köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma ... olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet ... sahibi olan Hazine ise, haksız el atmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 ... Mera Kanunu'nun 4/4 ünü maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Başka bir ifade ile köy ve belediyelerin eski hale getirme masraflarını, Hazinenin de ot bedelinin tahsilini talep etmesine olanak yoktur.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1441, Karar No: 2021/324, Tarih: 25.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1441 E.  ,  2021/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08.06.2018 tarih ve 2018/213 E. - 2018/245 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.01.2020 tarih ve 2018/1951 E. - 2020/77 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin "SEBAGO" markasının tescil tarihinden itibaren ekonomik bir değer oluşturacak şekilde kullanmadığını ileri sürerek dava konusu edilen 157087 sayılı markanın kullanmama nedeni ile iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket vekilinin 21.02.2018 tarihli duruşma gününü bildiği hâlde gelip davasını takip etmediği gibi mazeret de bildirmediği, dosyanın aynı tarihli duruşmada işlemden kaldırıldığı, üç aylık yasal süre içerisinde taraflarca yenilenmediği gerekçesiyle, davanın HMK’nın 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.01.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.