muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10703, Karar No: 2015/13015, Tarih: 24.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/10703 E.  ,  2015/13015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/245740

MAHKEMESİ : Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2013/112 Esas, 2013/149 Karar

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık H.. B.. hakkında zimmet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek katılan vekili ve sanık müdafiin buna yönelik temyiz isteklerinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden, temyiz incelemesinin sanık M.. G..'in zimmet ve her iki sanığın resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili ve sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık M.. G..'in zimmet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık M.. G..'in zimmet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 247. (765 sayılı TCK'nın 202.) maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için "kamu görevlisinin veya özel mevzuatları gereği kamu görevlisi gibi cezalandırılabilen kişilerin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının yararına zimmetine geçirmesinin" gerektiği, somut olayda; Yozgat Defterdarlığı Sağlık Kurumları 1 Nolu Döner Sermaye Saymanlığı'nda müdür olarak görev yapan sanığın, saymanlığa bağlı Sorgun Devlet Hastanesi'ne ait hesaptan çeşitli tarihlerde yolluk ve diğer avanslar adı altında avans aldığı, alınan avansları harcama yetkilisi onayı ve görevlendirme onayı bulunmaksızın kendi imzasıyla düzenlediği saymanlık işlem fişleri ile gerçekleştirdiği, sağlık işletmelerinde katkı payının harcama yetkilisi başhekim ve hastane müdürünün imza ve mührünü taşıyan ödeme emri onaylı bordroya dayanılarak, harcırah avanslarının ise yetkililerin imzalayıp onayladıkları belgelere dayanılarak ödenebildiği nazara alındığında, sanığın eylemlerinde yasal tevdi unsurunun bulunmaması nedeniyle zimmet suçunun, anılan belgelerde sanığın imzası dışında diğer yetkililerin imzalarının bulunmaması nedeniyle hile öğesi gerçekleşmediğinden de dolandırıcılık suçunun oluşmadığı, görevinin gereklerine aykırı hareket ederek kendisine haksız kazanç sağlayıp kamu zararına neden olan sanığın eylemlerinin zincirleme biçimde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Uyulmasına karar verilen 13/03/2013 tarih ve 2012/3478 Esas, 2013/1800 Karar sayılı bozma ilamında mahkemece kabul edilen zimmet miktarlarının kovuşturma başlamadan önce kurum hesabına yatırıldığı ve etkin pişmanlığın bu aşamada gerçekleştiği belirtilmesine rağmen, etkin pişmanlığın hükümden önce gerçekleştiğinden bahisle ve bu tespit ile de çelişen biçimde sanık M.. G.. hakkında verilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 248/2-1. cümlesi uyarınca 1/2 yerine, 248/1. maddesiyle 2/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2872, Karar No: 2020/1067, Tarih: 11.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/2872 E.  ,  2020/1067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafisinin sunduğu temyiz dilekçesiyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün yanında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararı da vekalet ücreti yönünden temyiz etmesine karşılık 13.02.2016 günlü tebliğnamede beraat hükmüne yönelik temyizle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle söz konusu eksiklik tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4239, Karar No: 2013/14605, Tarih: 26.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/4239 E.  ,  2013/14605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Beraatine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın beraatine ilişkin hüküm yerinde ise de, taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik malzemelerinin davaya konu eşyalar yönünden 4703 sayılı kanunun 10 ve 11. maddeleri gereğince mahallinde işlem yapılmasına karar verilmesi gerekirken sanığa iadesine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca suç oluşturmayan fiilden dolayı el konulan taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik malzemelerinin 4703 sayılı kanunun 10 ve 11. maddeleri gereğince mahallinde işlem yapılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26542, Karar No: 2014/7538, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/26542 E.  ,  2014/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/236168

Mahkeme : ADANA 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 18.03.2010- 2009/612 esas ve 2010/726 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davaya ilişkin kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1817, Karar No: 2021/578, Tarih: 25.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/1817 E.  ,  2021/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yıllarında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma fiillerinin zincirleme suç oluşturduğu gözetilmeksizin sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b) Sahte fatura düzenleme suçundan temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin hüküm fıkrasında, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b olarak gösterilmesi gerekirken, “TCK'nin 359/b-1” olarak hatalı gösterilmesi yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/110, Karar No: 2018/557, Tarih: 22.11.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/110 E.  ,  2018/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 439-345

Sanıklar ... ve ...’in nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK’nın 102/2, 102/3-d, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2, 109/3-a-b, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl; neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan TCK’nın 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve tüm suçlar bakımından hak yoksunluğuna ilişkin Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.06.2014 tarihli ve 439-345 sayılı hükümlerin sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yüksek 14. Ceza Dairesince 17.12.2014 tarih ve 8452-14443 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 26.05.2016 tarih ve 141988 sayı ile;

“...İtirazımız sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerde TCK.'nın 109/5. maddesinin tatbik olunamayacağı, sanık ... yönünden kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak ise sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK.'nın 29. maddesi tatbik olunmayarak fazla ceza tayin olunduğu hususlarına ilişkindir.

Şöyle ki;

Sanıklar savunmalarında özetle, atılı suçlamaları kabul etmemişler, mağdurun sanık ...'in gayri resmi nikahlı eşi tanık ......'yi cinsel içerikli rahatsız ettiğini, mağduru sadece dövdüklerini beyan etmişlerdir.

Kamu davasına konu olayda sanıkların birlikte hareket ederek katılanı hürriyetinden yoksun kılıp, nitelikli şekilde kasten yaraladıkları ve nitelikli cinsel saldırıda bulunduklarında tereddüt bulunmamaktadır. Ancak eylemlerin ortaya çıkışının nedenleri üzerinde durulduğunda;

Dosyada mevcut ve kollukça tanzim olunan 28/11/2013 tarihli mesaj tespit tutanağında katılan ...'ın, sanık ...'in resmi nikah akdi olmaksızın birlikte yaşadığı ve kendisinden bir çocuk sahibi olduğu ...'a 'benim olacak mısın peki bugün' şeklindeki mesajı da içeren mesajlar çektiği görülmektedir.

Tanık ... aşamalardaki beyanlarında, sanığa bir kez masaj yaptığını, bu mesaj esnasında kendisini beğendiğini söyleyerek farklı isteklerde bulunduğunu, ancak kendisinin kabul etmediğini, daha sonra mesaj atarak bu isteklerinde ısrarcı olduğunu beyan etmiştir.

Katılanın tanık ......'ye attığı bu mesajları sanık ...'in görmesi üzerine, buluşmanın tertiplendiği ve olayın geçtiği yere diğer sanıklar ...... ve ...... ile tanık ... ile birlikte gittikleri anlaşılmaktadır. Buraya gelen katılanın sanığın aksi ispatlanamayan ve tanık ......'nin beyanları ile de sabit olduğu üzere eve girer girmez tanık ......'nin boynuna sarılıp 'benim olacağını biliyordum' dediği ve bu andan sonra her iki sanığın iddianame ve kabule konu eylemleri gerçekleştirdikleri anlaşılmaktadır.

Olayın sübut bulan bu çerçevesi içinde, tanık ......'nin beyanı ile desteklenen ve aksi isptalanamayan sanık savunmasına göre katılanın mağdureye yönelik cinsel içerikli sözler sarf edip ve tekliflerde bulunduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. Mesaj tespit tutanağı, tanık ......'nin katılanca rahatsız edildiği yönündeki beyanları, sanık ...'in gördüğü mesaj içerikleri nazara alındığında, sanık ... bu durumun meydana getirdiği hiddet ve elemin tesiri altında hareket ederek eylemini gerçekleştirmiştir.

Haksız tahrik kurumu, kişiler arasındaki ilişkileri tespit eden hukuki nitelikteki belgelirin varlığından bağımsız olarak uygulama alanı bulur, özünde katılan tarafından haksız bir hareketin varlığını ve bunun sanığın psişik aleminde gazap ve eleme yol açacak mahiyet ve derecede bulunması gerekli ve yeterlidir. Tahrik teşkil eden bir fiil bulunup bulunmadığında sanığın kişisel nitelikleri, tahriki oluşturan fiili yapan kişinin durumu, kişiler arasındaki ilişkinin mahiyeti, yer ve zaman gibi hususlar nazara alınır. Mağdurun haksız tahrike konu edilen fiilinin haksız olma niteliği ise fiilin hukuk düzenince tasvip edilmediği anlamına gelir, hukuk düzenince tasvip edilmeyen davranış yazılı olabileceği gibi yazısız da olabilir ve bu meyanda fiilin haksızlığı belirli bir dönemde ve yine belirli bir toplulukta geçerli normlara göre hakim tarafından takdir olunur. Bu itibarla belirtmek gerekirse, dosya kapsamındaki delillerle ispatlandığı şekilde sanık ...'in aralarında resmi nikah bulunmayan eşinin mağdur tarafından cinsel olarak taciz edilmesi fiili ceza kanununda suç olarak tanımlanmakla başlı başına haksız tahrike vücud verecek nitelikte bir eylemdir. Dosya kapsamındaki verilere uygun düşmeyecek bir yorumla tanık ...... ile katılan arasında rızaya dayalı bir münasebet bulunduğunun kabulü halinde dahi -ki mağdur beyanlarında tanık ...... ile birkaç kez görüştüklerini, ancak aralarında cinsel birliktelik olmadığını beyan etmiştir- durum değişmeyecektir; evlilik akdinin varlığı ya da yokluğu hususunun bu duruma bir tesiri bulunmamaktadır. Zira sanık ... ile tanık ......'nin müşterek çocuklarının bulunduğu ve suç tarihinde çocuklarıyla birlikte tesis ettikleri beraberliği halen sürdürdükleri anlaşılmaktadır. Alınan güncel nüfus kaydına göre ise hüküm tarihinden sonra bir çocuklarının daha olduğu görülmüştür. Sanık ... ile tanık ......'nin aralarındaki ilişkinin nitelik ve derecesi, bulundukları sosyal çevre, her birinin kişisel ve sosyal durumları bahsedilen durumda da haksız tahrikin varlığının kabulünü zorunlu kılmaktadır. Yine ayrıca belirtmek gerekir ki, reel alemde var olan şey katılan ile tanık arasındaki rızaya dayalı bir ilişki olsa dahi, tanık ......'nin katılan ...'a ilişkin aktarımları kendisinin katılan tarafından rahatsız edildiği yönündedir ve ele geçen mesaj içerikleri de gözetildiğinde, sanık ...'de tanık ......'nin katılan tarafından cinsel yönden rahatsız edildiği konusunda bir düşüncenin oluşumu dosyadaki verilere ve olayın sergileniş şekline uygun düşmektedir. Sanık ...'de bunun rızaya dayalı olmadığı yolunda oluşan kanaatin varlığı, bu kanaatin oluşumunu sağlayacak objektif verilerin bulunması nedeniyle hukuken korunabilir durumdadır. Sanığın mağdurdan kaynaklanan haksız hareketin kendisinde oluşturduğu hiddet ve elemin etkisi altında ve bunun bir sonuç ve ifadesi olarak atılı suçları işlediğinde ise kuşku bulunmamaktadır.

Açıklanmaya çalışılan bu nedenlerle sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerde haksız tahrik hükümlerinin tatbik edilmesi gerektiği gözetilmeyip, TCK.'nın 29. maddesi uygulama dışı bırakılması suretiyle fazla ceza tayininin dosya kapsamına uygun düşmediği değerlendirilmektedir.

Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde suçun cinsel amaçla işlendiği yolundaki mahkemenin kabulünün irdelenmesine gelince;

Sorunun çözümü için öncelikle kamu davasına konu olayda, katılana yönelik cinsel saldırı suçuna konu olan, katılanın makatına tornavida sokulması eyleminin cinsel saikle yapılıp yapılmadığı hususunun belirlenmesi gereklidir. 5237 Sayılı TCK. sisteminde TCK.'nın 102/2. maddesinde tanımlanan suçun oluşumu için 'cinsel arzuların tatmini' aranmamaktadır. Vücuda organ veya sair cisim sokulması ile vücut dokunulmazlığını ihlali gerekli ve yeterli sayılmıştır. Anılan kanun maddesinin birinci fıkrasında 'cinsel arzuların tatmini' amacının varlığı suçun oluşması için şart iken kanun maddesinin ikinci fıkrasında bu husus şart değildir; cinsel arzuların tatmini söz konusu olabileceği gibi başka amaçlarla da organ veya sair cisim sokulmasının söz konusu olabileceği madde metninin gerekçesinden açıkça anlaşılmaktadır. Buna göre kamu davasına konu olay değerlendirildiğinde sair cisim niteliğindeki tornavidanın mağdura sokulması şeklinde gerçekleşen eylemde cinsel arzuların tatmini amacı bulunmamaktadır. Sanıklar mağdura acı vermek ve onu tahkir etmek saikiyle eylemlerini gerçekleştirmişlerdir. Kamu davasına konu olayda nitelikli cinsel saldırı suçunun oluşumunu sağlayan şey, salt vücuda bir cisim sokulması ve bu suretle mağdurun cinsel dokunulmazlığının ihlal olunmasıdır.

Buradan hareketle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu irdelendiğinde, sanıklar ...... ve ...... yönünden eylemin 'cinsel amaçla' işlendiğinin kabulüne imkan bulunmamaktadır. Kanun maddesinin beşinci fıkrasındaki 'cinsel amaç'tan kast edilenin cinsel haz, cinsel arzuların tatminine matuf şekilde atılı suçun işlenmesi durumu olduğunda kuşku bulunmamaktadır. Bahse konu fıkranın, 'cinsel suçun' işlenmesi ile başkaca bir husus aranmaksızın uygulama alanı bulacağının söylenemeyeceği; kanun maddesinin metninde ve gerekçesinde 'cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçları işlemek maksadıyla işlenmesi' halinden bahsedilmediğine ve bu yönde bir belirleme bulunmadığına göre 109/5. maddesinin beşinci fıkrasındaki 'cinsel amaç' unsurunun, salt cinsel suçların işlenmesi ile uygulama alanı bulacağının kabulü genişletici yorum yasağının ihlali anlamına gelecektir. TCK’nun 102. maddesinin gerekçesindeki 'cinsel arzuların tatmini amacı' teriminin, aynı kanunun 109. maddesi beşinci fıkrasındaki 'cinsel amaç' teriminden daha farklı ve dar bir anlamı ifade etmediği ve bu itibarla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla birlikte işlenen diğer suçun isminin 'cinsel saldırı' olmasının neticeyi değiştirmeyeceği, TCK.'nın 109/5. maddesindeki unsurun başlı başına 'cinsel amaç' kavramı ile ifade edilmiş olması, bu meyanda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cinsel amaç gözetilerek yapılmamış olması nazara alınarak sanıklar hakkında atılı suçtan kurulan hükümlerde TCK.'nın 109/5. maddesinin tatbik olunamayacağı değerlendirilmektedir" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 19.01.2017 tarih ve 8247-305 sayı ile itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Tüm sanıklar hakkında yağmaya teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçları ile sanık ... hakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararları temyiz edilmeksizin, sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ise onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;