muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17459, Karar No: 2015/30328, Tarih: 05.11.2015

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma ve hafta tatilinde yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ve hafta tatili çalışamsının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve hafta tatili çalışma ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda akaryakıt tankeri şoförü olan davacı fazla çalışma ispatı için araçların GPRS sonuçlarına, takograflarına, giriş çıkış kayıtlarına dayanmış ancak davalı sadece dolum tesisine giriş çıkışa dair kayıtları sunmuştur.

Somut olayda akaryakıt tankeri şoförü olan davacı fazla çalışma ispatı için araçların GPRS sonuçlarına, takograflarına, giriş çıkış kayıtlarına dayanmış ancak davalı sadece dolum tesisine giriş çıkışa dair kayıtları sunmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 220. maddesindeki "(1) İbrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir.(2) Mahkemece, ibrazı istenen belgenin elinde bulunduğunu inkâr eden tarafa, böyle bir belgenin elinde bulunmadığına, özenle aradığı hâlde bulamadığına ve nerede olduğunu da bilmediğine ilişkin yemin teklif edilir. (3) Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca işyerinde çalışma düzenine dair tutulan ve davacının dayandığı belgeleri sunması için davalı tarafa süre verilerek kanunun öngördüğü usul ve şekilde temin edilecek bu belgeler ve tüm dosya kapsamına göre fazla çalışma alacağının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma sebebidir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3443, Karar No: 2018/8690, Tarih: 27.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/3443 E.  ,  2018/8690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı kurum, açık artırmalı eşya satışına ilişkin 07.07.2005 tarihinde yapılan ihale sonucu satış listesinin 16-688 sıra numarasında bulunan eşyaların 1.685,00 TL bedelle ...’a ihale edilmesine rağmen süresinde bedeli ödenmediğinden eşyaların yeniden satışa çıkarıldığını ve 800,00 TL bedelle satıldığını, 3007 sayılı Gümrük Mevzuatına Göre Tasfiye Edilecek Eşya Hakkında Döner Sermaye Kanunu ile Tasfiye Tüzüğü’nün 19. maddesi gereğince iki ihale arasındaki bedel ile ardiye ücreti ve KDV’den davalının sorumlu olduğunu, borcun ödenmesi için davalıya yazı gönderilmesine rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 996,00 TL’nın 15.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin, medeni usul hukukunda büründüğü şekildir. Buna göre, medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir. Nitekim, HMK. nun 50. maddesinde, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, dava ehliyetine de sahip olduğu; anılan Kanunun 114. maddesinin (d) bendinde, tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmalarının dava şartı olduğu; 115/1. maddesinde ise, mahkemenin, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı, tarafların da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilecekleri, 115/2. maddesinde ise taraflara dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verileceği, bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmezse dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedileceği belirtilmiştir.

4721 sayılı TMK. nun 28. maddesinde; kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

4721 sayılı TMK. nun 28. maddesinde; kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı, kurum tarafından yapılan açık artırmalı eşya satışına ilişkin ihalenin ... üzerinde kaldığını, süresinde ihale bedelinin ödenmemesi nedeniyle eşyaların yeniden satışa çıkarıldığını ve daha düşük bedelle ihale edildiğini ileri sürerek iki ihale bedeli arasındaki farkın tahsilini istemiştir. Mahkemece, ... Tekstil isimli şahıs firması ve şirket kaydının olmadığı, ... isimli kişinin ise davanın açılmasından önce öldüğünün anlaşıldığı, davacı tarafından davalı taraftan alacak iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. ... Tekstil Ürünleri Ticaret-... aleyhine açılan davada, dosya kapsamında yapılan incelemede, sicil kayıtlarından böyle bir şahıs firması olmadığı gibi firmayı temsilen ihaleye katılan ...’un davadan önce öldüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda pasif dava ehliyeti bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken esastan reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7300, Karar No: 2020/3, Tarih: 13.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/7300 E.  ,  2020/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli ve 1984 yılından 20, 25 yıl önceki iki ayrı tarihte çekilmiş hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 13/01/2020 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12007, Karar No: 2018/8457, Tarih: 05.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/12007 E.  ,  2018/8457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2017 tarihli ve 2017/1307 soruşturma, 2017/114 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/09/2017 tarihli ve 2017/31137 soruşturma, 2017/13548 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/09/2017 tarihli ve 2017/1139 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliğinden soruşturma yürütülen şüphelinin 2008 yılında Anayasa Mahkemesinde raportör olarak göreve başladığı, 2011 yılında Anayasa Mahkemesi Kanunu değişikliği ile baş raportör olarak atandığı, 2015 yılına kadar baş raportör, 2015 yılından 2016 yılına kadar da raportör olarak görev yapmaya devam ettiği, 2016 yılında ise Kırıkkale Üniversitesindeki görevine geri döndüğü ve 1 ay sonra ise ihraç edildiği, Anayasa Mahkemesince oluşturulan inceleme ve araştırma komisyonunun yaptığı araştırmalar kapsamında dinlenen tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere şüphelinin Ankara ilinde Anayasa Mahkemesinde baş raportörlük ve raportörlük yaparken örgütsel eylemleri gerçekleştirdiğine ilişkin iddiaların bulunduğu, bu suretle şüphelinin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olmak suçuyla ilgili faaliyet ve eylemlerini yoğun olarak Ankara ili sınırları içerisinde gerçekleştirildiği anlaşılmakla yetkili yerin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 02/10/2018 gün ve 94660652-105-71-6847- 2018-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Şüphelinin 2008-2016 yılları arasında Anayasa Mahkemesinde baş raportörlük ve raportörlük yaptığı, Kırıkkale Üniversitesinde yaklaşık 1 ay görev yaptıktan sonra açığa alındığı ve Ankara'da ikamet etmeye devam ettiği anlaşıldığından bu itibarla kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25/09/2017 tarihli ve 2017/1139 değişik iş sayılı kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11833, Karar No: 2013/3769, Tarih: 01.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/11833 E.  ,  2013/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : ... olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın belediye sınırları içinde mera olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre belediye sınırları içinde olması halinde ilgili belediye başkanlığı duruşmadan haberdar edilerek, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik karşısında, sanığın eyleminin atılı suçu oluşturmayacağı da gözetilerek hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28280, Karar No: 2018/3319, Tarih: 12.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/28280 E.  ,  2018/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 30/12/2008 tarihinde hükmedilen cezanın Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 08/07/2014 tarih, 2012/3280 Esas ve 2014/14221 Karar sayılı bozma ilamında bozma gerekçesi olarak belirtilen ve dosya arasında da mevcut bulunan raporda “...Dr. ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 07/02/2012 tarih ve 2000/1947 sayılı raporunda işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılaması ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derece azaltmış olup, suç tarihinde ve halen müsnet suçu nedeniyle cezai ehliyetinin olmadığının” belirtildiği, bozma üzerine yapılan yargılamada bozma ilamına da uyularak sanığa ait tedavi gördüğü başka hastanelerden bir kısım tedavi evrakları ve raporlar Dr. ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'ne gönderilmiş ancak dava dosyasının tamamı ilgili Hastaneye gönderilmediği için Dr. ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen 07/02/2012 tarih ve 2000/1947 sayılı raporu dikkate almadan ilgili Hastaneden bu kez alınan 30/04/2015 tarih ve 150006859 sayılı kurul raporunda, 07/02/2012 tarihinde verilen raporla tamamen tezat oluşturacak biçimde “...sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu yönünde...” rapor verilmiş olması, sanığın cezai ehliyeti ile ilgili olarak aynı hastanenin değişik tarihli raporları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi amacıyla da ''işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda İstanbul Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile çelişkili raporlara dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, başka yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19052, Karar No: 2010/16622, Tarih: 13.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/19052 E.  ,  2010/16622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... Kılıçarslan'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1, 62/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 200 ve 1500 Türk lirası adlî para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmasına dair İzmir 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/03/2010 tarihli ve 2009/340 esas, 2010/298 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 8.6.2010 ... ve 36227 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.6.2010 ... ve 146746 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Tüm dosya kapsamına göre, sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, suçun konusunu oluşturan ve yediemin olarak kendisine teslim edilen hacizli malların kendisine ait olması karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1-ikinci cümlesine göre indirim yapılmamış bulunulmasında isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı T.C.Y.'nın 289/1 maddesinde, "Muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş olan mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunan kişi, üç ... iki yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Kişinin bu malın sahibi olması hâlinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada bulunan haciz tutanağına ve savunmaya göre haciz işleminin yapıldığı adresin ve evde bulunup haczedilen malların sanığa ait olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, sanık hakkında 5237 sayılı T.C.Y.'nın 289/1 maddesi uyarınca hükmolunan 3 ay hapis ve 12 ... adli para cezasının, aynı fıkranın son cümlesi gereğince indirilmediği görülmektedir. Hacizli malların yediemin sanığa ait olduğunu dikkate almayan ceza uygulamasının hukuka aykırı olduğu açıktır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yukarıda belirtilen nedenle yerinde görüldüğünden, muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında, İzmir 4. Sulh Ceza Mahkemesince verilen, 17.3.2010 ... 2009/340-2010/298 sayılı kararın, 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası hükmüne göre, karardaki hukuka aykırılık hükümlüye daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle;

1)Hükümlü hakkında, T.C.Y.'nın 289/1 maddesi ilk cümlesi gereğince hükmolunan 3 ay hapis ve 12 ... adli para cezası aynı yasa madde ve fıkrasının son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek, hükümlünün, 1 ay 15 ... hapis ve 6 ... adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

2)Hükümlüye verilen ceza, T.C.Y.'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek 1 ay 7 ... hapis ve 5 ... adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

1)Hükümlü hakkında, T.C.Y.'nın 289/1 maddesi ilk cümlesi gereğince hükmolunan 3 ay hapis ve 12 ... adli para cezası aynı yasa madde ve fıkrasının son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek, hükümlünün, 1 ay 15 ... hapis ve 6 ... adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

2)Hükümlüye verilen ceza, T.C.Y.'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek 1 ay 7 ... hapis ve 5 ... adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

3)Hükümlüye verilen 1 ay 7 ... hapis cezası, T.C.Y.'nın 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca, günlüğü takdiren 20 TL'dan paraya çevrilerek, hükümlünün, 740 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

4)T.C.Y.'nın 52/2 maddesi gereğince, hükümlüye verilen 5 ... adli para cezasının, bir günlük karşılığı 20 TL olarak takdir edilip, hükümlünün, 100TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, karardaki öbür hususların olduğu gibi bırakılmasına, 13.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/8546, Karar No: 2019/2710, Tarih: 04.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8546 E.  ,  2019/2710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurun iş yerinden hırsızlık yapıldığının ihbarı üzerine olay yerine giden kolluk kuvvetlerini gören suça sürüklenen çocuğun kaçtığı ve yapılan kovalamaca neticesinde yakalandığı, kaba üst araması sırasında, suça sürüklenen çocuğun suça konu eşyaları kendi rızası ile teslim ettiği ancak kolluk kuvvetlerinin kendi yapmış olduğu araştırma neticesinde müştekiye ulaşıldığı ve teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; yasal şartları oluşmamasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması sureti ile eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.