muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9328, Karar No: 2006/11053, Tarih: 26.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9328 E.  ,  2006/11053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim gideri olarak 123.557.268.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalılardan ... ...'un İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Deneysel Psikoloji Anabilim Dalında araştırma görevlisiyken lisansüstü eğitim yapmak üzere 25.8.1994-25.8.1998 tarihleri arasında Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderildiğini, 25.8.1998 tarihinden itibaren 6 ay süre ile maaşsız izinli olarak görev süresinin uzatıldığını, yükümlünün görev süresinin bitiminde görevine dönmemesi üzerine Rektörlüğün 9.9.1999 günlü oluruyla 25.2.1999 tarihi itibarıyla kadrosuyla ilişiğinin kesildiğini; bu sebeple davalıya yapılan 77.701.07 Amerikan Dolarının iki katı olan 118.270.090.000 TL ile Türk Lirası cinsi olarak ödenen meblağın iki katı olan 5.287.178.000 TL ile beraber toplam 123.557.268.000 TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Dava, zorunlu hizmet karşılığı olan kurum alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 8.7.2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 5535 sayılı “Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa”nın 2. maddesiyle 2547 sayılı Yüksek Öğretim Yasasına eklenen Geçici 53. madde hükmü çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15609, Karar No: 2014/6212, Tarih: 12.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15609 E.  ,  2014/6212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/182211

Mahkemesi : Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22/12/2009

Numarası : 2009/287 - 2009/957

Suç : Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.2008 tarih ve 43-62; 01.02.2005 tarih ve 213-3; 23.03.2004 tarih ve 12-68; 09.10.2001 tarih ve 181-204; 21.10.1997 tarih ve 99-202 sayılı kararları başta olmak üzere, birçok kararında da vurgulandığı üzere, öğretide ve uygulamada taksirin unsurları;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradiliği,

3- Neticenin iradi olmaması,

4- Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması, şeklinde kabul edilmektedir.

Bilinçli taksir ise 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesinde, “kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi” olarak tanımlanmıştır. Taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sadece şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Tüm açıklamalar çerçevesinde;

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sadece şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Tüm açıklamalar çerçevesinde;

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla, gündüz vakti, orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü yolda seyri sırasında, olay mahali kavşağa geldiğinde, orta refüj aralığından sola dönmek istediği esnada, karşı yönden gelen motorsikletle kavşak içerisinde çarpışması sonucu meydana gelen olayda, gerçekleşen netice öngörülebilir ise de, fail tarafından öngörülmüş olduğuna ve buna rağmen failin şansına veya başka etkenlere güvenerek hareketini sürdürdüğüne ilişkin herhangi bir bilgi ve belirleme bulunmadığı nazara alınmaksızın, sanığın eylemi bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/54281, Karar No: 2014/4212, Tarih: 12.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/54281 E.  ,  2014/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 17. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/09/2011

NUMARASI : 2009/911-2011/561

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait atölyede elektrik ustası ve mevsimlik işçi statüsünde 1999-2002 yılları arasında yaz aylarında 3-4 ay çalıştığını, 19/04/2003'de temizlik işlerinin ihaleyle verildiğini, özel şirketlerde ve yine davalıya ait atölyede elektrik ustası olarak çalışmaya başladığını, çalışmasının 28/09/2009'da emeklilik nedeniyle sona erdiğini, kıdem tazminatına ait son 1 yıllık dönemin ihaleyi son alan şirketce ödendiğini, ancak 1999 ila 2008 yılları arası kıdem tazminatının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı idare işçisi olarak çalıştığı 23/03/1998-31/08/1999 tarihlerini kapsayan döneme ilişkin kıdem tazminatı talebinin zamanaşımına uğradığını, 2001 yılından 2004 yılına kadar yıllık bütçe kanununa tabi olarak arızi işlerde yılda en fazla 90 gün çalıştığını, 31/08/1999'da sona eren çalışmasından uzun süre sonra tekrar yeni bir hizmet akdiyle işe başlamasıyla 2001-2004 yılları arasındaki hizmetinin zincirleme akit olarak değerlendirilmesi ve önceki hizmet süresiyle birleştirilerek, kıdem tazminatı talebinin yerinde olmadığını, davalıyla davacının çalıştığı 19.03.2004-28.09.2009 tarihleri arasında temizlik şirketleri arasında yapılan sözleşme ve eki şartnamelere göre temizlik şirketi işçilerinin her türlü özlük haklarından yüklenicinin sorumlu olduğunu, bu nedenle davalının sorumluluğu bulunmadığı gibi davacının son yıla ait kıdem tazminatını alırken itirazi kayıt sunmayıp, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının SGK kayıtlarıyla davalı idareye ait işyerlerinde belirli süreli iş sözleşmeleri ile çalıştığı sürelerin kayıtlı olduğu, yine davalının temizlik işlerini ihale ile verdiği şirketlerde davacı çalışma sürelerinin kayıtlı olduğu, davacıya SGK'ca başvurusu üzerine emekli aylığı bağlandığı, davacının ilk çalışmasının 06/12/1999'da sona ermesiyle kıdem tazminatı için 10 yıllık zamanaşımı süresinin dava açılış tarihine göre dolmadığı, yapılan temizlik ve yemekhane hizmetleri işlerinin belirsiz süreli iş oluşu, süreklilik arz etmesi, aynı işyerinde davalı idarece de işçi çalıştırılması ve anahtar teslimi iş olmamasıyla davalı ile ihaleyi alan şirketler arasında 4857 sayılı yasanın 2/6 maddesine göre asıl-alt işveren ilişkisi olduğu, her ne kadar davalı işverence davacının kendi isteğiyle görevden ayrıldığı belirtilmişse de 23/03/1998-18/03/2004 tarihleri arasındaki çalışmaları nedeniyle kıdem tazminatı ödemesini gerektirmeyecek şekilde işten ayrıldığına ilişkin kayıt bulunmadığı gerekçesiyle açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde, kıdem tazminatına ait son 1 yıllık dönemin ihaleyi son alan şirketçe ödendiğini, ancak 1999 ila 2008 yılları arası kıdem tazminatının ödenmediğini belirtmiştir. Mahkemece talep aşılmak suretiyle işe başlama tarihinin 23.03.1998, iş akdinin fesih tarihinin ise 31.08.2009 olarak kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9364, Karar No: 2010/30, Tarih: 18.01.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/9364 E.  ,  2010/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/3.maddesinde, "Yolcuların beraberinde getirilen ticari mahiyet ve miktarda olan eşya için ithali lisansa, şarta veya izne, kısıntıya, standardizasyon kontrolüne veyahut belli kuruluşların vereceği uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi olan eşya hakkında 4 üncü maddenin (d) bendi hükümleri uygulanır" hükmünün öngörüldüğü ve yurt dışından yolcu olarak gelen sanığın beraberinde getirdiği 10 kg çörek otu, 10 kg toz şeker, 18 kg çay ve 6 karton sigaranın ticari mahiyet ve miktarda bulunduğu gözetilerek, buna göre araştırma yapılıp, dava konusu eşyanın anılan madde kapsamında eşya olduğunun anlaşılması halinde eylemi kaçakçılık suçunu oluşturacağı, aksi halde 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24.maddesinde kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idari yaptırım kararı verileceğinin düzenlenmiş bulunduğu cihetle, toplanan deliller buna göre değerlendirilip, TCK.nun 7.maddesi de göz önünde tutularak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 18.01.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1691, Karar No: 2023/5040, Tarih: 03.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/1691 E.  ,  2023/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 01.12.2022

SAYISI : 2022/73 E., 2022/353 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tapu iptali tescil, ecrimisil, bedel, maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma kararına direnilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı - karşı davalı ......vekili tarafından süresinde ve davalı - karşı davacı ... vekili tarafından süresinde duruşma istekli olarak temyiz edilmiş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma günü olarak saptanan 03.10.2023 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine, temyiz eden davalı - karşı davacı ... vekili Avukat ... ile temyiz eden davacı - karşı davalı ......ve vekili Avukat Ahmet Emre Darende geldiler. Davetiye tebliğine rağmen davalı ... vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı - karşı davalı, Bodrum 4.Noterliğinin 06.07.2012 tarihli satış yetkisi de bulunan - vekaletnamesi ile vekil olarak tayin ettiği davalılardan eşi olan ...’ın vekaletnamedeki yetkisini kötüye kullanmak suretiyle maliki olduğu 155 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu bağımsız bölümü satış yolu ile yakın arkadaşı ve ticari ortağı olan diğer davalı ...’e temlik ettiğini, kendisine herhangi bir satış bedeli ödenmediğini, davalı ...’a karşı Almanya’da boşanma davası açtıktan sonra söz konusu satış işleminin gerçekleştirildiğini, ayrıca adına kayıtlı başka taşınmazlarının da davalı eşi tarafından satıldığını, davalıların el ve işbirliği içerisinde hareket ederek kendisini zarara uğrattıklarını ileri sürüp dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline, tapuya tescil tarihinden itibaren ecrimisil bedelinin her iki davalıdan tahsiline, olmadığı takdirde taşınmazın rayiç değerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, aşamada ecrimisil talebinden vazgeçtiğini bildirmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ..., işlerinin kötü gitmesi ve Almanya'da maliyeye borçlarının bulunması nedeniyle borçlandıklarını, bu sırada davacı ile ayrı yaşamaya başlayıp daha sonra boşanma aşamasına geldiklerini, dava konusu taşınmazın çok önce satışa çıkarıldığını ancak alıcı bulunamadığını, davalı ...'in almak istemesi üzerine, taşınmaz üzerinde bulunan ipotek bedeli bankaya ödendikten sonra diğer davalının satış bedelini ödeyerek taşınmazı satın aldığını, alınan bedelin borçların ödenmesinde kullanıldığını, davacının bilgisi dahilinde alınan vekaletname ile satışın yapıldığını, davacının kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı - karşı davacı ..., dava konusu taşınmazı iyiniyetli olarak ve bedelini ödemek suretiyle satın aldığını, diğer davalıyı daha önce iki kez gördüğünü, aralarında herhangi bir iş veya arkadaşlık ilişkisi olmadığını belirterek asıl davanın reddini savunmuş; karşı davasında, davacının iddiaları ile maddi ve manevi olarak zarara uğradığını ileri sürerek 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davacı - karşı davalıdan tahsiline, yine HMK'nın 329 uncu maddesi uyarınca avukatı ile yaptıkları avukatlık ücret sözleşmesi gereğince talep hakkı olan avukatlık ücretinin fer'ileriyle birlikte tamamının veya takdir edilecek oranının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacı/karşı davalı ... Yurtseven'den tahsil edilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, vekalet görevinin kötüye kullanıldığı iddiasının sübut bulduğu gerekçesi ile tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne, ecrimisil talebine ilişkin davanın açılmamış sayılmasına, karşı dava yönünden maddi ve manevi tazminat taleplerinin yerinde görülmediği gerekçesi ile davanın reddine, davalı-karşı davacı ...’in HMK'nın 329 uncu maddesinin uygulanması talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalı - karşı davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın evlilik içinde edinildiğini, ortak mal olduğunu, 1/2 payının davalıya ait olduğunu, boşanma davasının devam ettiğini, TMK’nın mal rejimi hükümlerinin dikkate alınması gerektiğini, evlilik içindeki borçların ortak borç olduğunu, davacının boşanmadan sonra davalıya karşı mal ortaklığı rejimine dayalı alacak davası açması gerektiğini, evlilik içinde mali konuların davalı tarafından yönetildiğini, iki davalının iş dışında özel hayattaki ilişkilerini bildiklerine dair delil bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı - karşı davacı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece delillerin tam olarak toplanmadığını, davacı ile davalı ...'ın ... Hukukuna göre halen evli olduklarını, dava tarihi itibariyle ikisinin Alman vatandaşı olup dava açıldıktan sonra Almanya'da boşandıklarını, Türkiye'deki malları paylaşmadıklarını, mal rejiminin ... Medeni Kanunu'na tabi bulunduğunu, Mahkemenin bu gerçeği göz ardı ettiğini, davacı ile davalı ...'ın kumpas kurarak davalı ...’i mağdur ettiğini, satışın gerçek olduğunu, aynı vekaletname ile onlarca taşınmaz alınıp satıldığını, davalının iyiniyetli olduğunun kanıtlandığını, aynı mahiyetteki Küçükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/545 Esas - 2017/528 Karar sayılı dosyasında davalının iyiniyetli kabul edildiğini, davalı ...'ı tanımadığını, davalı ...'ın banka borcunu ödeyememesi üzerine davalı ...’in abisi Yüksel'in ricası üzerine taşınmazı aldığını, davalılar arasında ticari ortaklığın söz konusu olmadığını, bu hususun ticaret sicili kayıtları ile kanıtlandığını, iki dil bilen ve tacir olan davacının resmi kurum olan noterden verdiği vekaletnamelerin içeriğini bilmediğini ileri süremeyeceğini, vekil edenin alacağının ifa alacağı olduğunu, vekilin sorumlu bulunduğunu, karşı davalarının gerekçesiz reddedildiğini, HMK’nın 329 uncu maddesindeki yaptırımların uygulanması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 26.03 2019 tarihli ve 2018/2119 E., 2019/465 K. sayılı kararıyla; davacı ile davalı ...'ın evli olduğu, gerek Türkiye'de gerekse Almanya'da iş yaptıkları, dava konusu taşınmaz ve dosyada belirtilen bir kısım taşınmazların satın alındığı, davacının davalı ...'a verdiği vekaletname ile dava konusu taşınmazın diğer davalı ...’e satış suretiyle devredildiği,tüm dosya kapsamı ve mevcut delillerle davalı ... ile davalı ...'ın arkadaş olduğu, birbirini tanıdıkları, davalı ...'in ilişkiyi bildiği, davacı ile davalı ... arasında geçimsizlik olduğu, Almanya'da boşanma davasının açıldığı ancak kayden Türkiye'de halen evli oldukları, tarafların Almanya'da ve Türkiye'de borçlarının bulunduğu ancak vekaletnamenin bu amaçla verilmediği, borçlar için taşınmazların satılarak ödenmesi konusunda davacı ile davalı ...'ın aralarında anlaşma yapıldığı, davalı ... tarafından ileri sürülmüşse de bu durumun kanıtlanmadığı, süreç içerisinde davalı ...'ın başka taşınmazları da yakın arkadaşlarına devrederek elden çıkardığı, vekil ... tarafından aynı vekaletname kullanılarak davacıya ait Küçükçekmece ilçesinde bulunan başka bir taşınmazın da davalı ...’in abisi olan Yüksel Özgür’e devredildiği, davacı tarafça bu taşınmaz için açılan davada mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, karara karşı davalı ... ve Yüksel Özgür’ün istinaf başvurularının esastan reddedildiği, anılan hükmün henüz kesinleşmeyip temyiz aşamasında olduğu, anılan dosyada adı geçen ...ile davalı ...'ün kardeş oldukları, bu kişilerin davalı ...'la önceden tanıştıkları, iş ilişkileri bulunduğu, vekil ile alıcının birlikte hareket ettikleri, taşınmazın tapudaki değeri ve gerçek değeri dikkate alındığında davacıyı zararlandırdıkları, alıcının vekilin zararlandırma kastını bildiği, vekaletin davacının iradesine aykırı olarak kullanıldığı, eldeki davanın taşınmazın aynına ilişkin olup Mahkemece yasa gereği geçici koruma kapsamında HMK'nın 389 uncu ve devamı maddeleri gereğince tedbir koymasında hukuka aykırılık olmadığı, davacının dilekçesinin HMK’nın 119 uncu maddesindeki zorunlu unsurları içerdiği, davada kararın henüz kesinleşmediği, zararın doğmadığı, bu aşamada maddi tazminat istenemeyeceği, dava dilekçesi ve beyanların iddia ve savunma sınırları içerisinde kaldığı, manevi tazminatı gerektirir bir durumun olmadığı, davacı ...'nin yasal hakkını kullanarak dava açtığı, dava sonucunda haklı görüldüğü, bu nedenle HMK’nın 329 uncu maddesindeki koşulların davada gerçekleşmediği, davacının borçların tasfiyesi kapsamında iradi olarak vekalet verdiğine, mal rejiminin sonlandığına dair dosyada delil bulunmadığı, dava konusu taşınmaz evlilik içerisinde alınmış olsa bile 3. kişi adına kayıtlı olduğu, tapu iptali ve tescil talebinin kabul edilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı, Mahkemece Aile Hukukuna göre değerlendirme yapılarak karar verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle HMK’nın 353/1.b.1 inci maddesi uyarınca davalı ... ve davalı - karşı davacı ..

. kişi adına kayıtlı olduğu, tapu iptali ve tescil talebinin kabul edilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı, Mahkemece Aile Hukukuna göre değerlendirme yapılarak karar verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle HMK’nın 353/1.b.1 inci maddesi uyarınca davalı ... ve davalı - karşı davacı ...’in istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.