muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5383, Karar No: 2020/4280, Tarih: 09.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5383 E.  ,  2020/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 116/4. ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.10.2013 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 29.01.2014 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, suçun işlendiği tarih olan 23/01/2006 tarihinden karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mahkemece eylemin oluşa ve dosya kapsamına uygun şekilde hırsızlık suçu olarak kabulüne ve temel ceza tayininden sonraki uygulamaların da hırsızlık suçuna ilişkin olarak yapılmasına karşın hükümde temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin TCK’nın 142/1-b maddesi yerine 116/2-4 olarak gösterilmesi ve yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken, 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi yerine uygulama maddesinin TCK’nın 313. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar kabul edilmiş; yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

19.06.2007 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 1 yıl 2 ay 13 gün hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi gereği ertelenmesine karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine 13.10.2009 tarihinde Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin bozma kararı verdiği ve bu bozma ilamına uyularak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün aynen 1 yıl 2 ay 13 gün hapis cezası olarak açıklanmasına karar verilerek, bozma öncesi verilen erteleme hükmünün 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek bozma öncesi hükmedildiği şekilde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 1 yıl 2 ay 13 gün hapis cezasının ertelenmesine ve TCK’nın 51/3 maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 2 ay 13 gün süre ile denetime tabi tutulmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17430, Karar No: 2021/4823, Tarih: 03.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/17430 E.  ,  2021/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklara yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’da gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 26.04.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanıklara yüklenen 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarının, Kanun’da gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 27.01.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9065, Karar No: 2012/17063, Tarih: 15.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/9065 E.  ,  2012/17063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Turizm Otomotiv San. ve Tic. A.Ş. vdl. aleyhine 27/09/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı ... Turizm Otomotiv San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... İlaç Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacılar ile davalı ... Turizm Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

-/-

-2-

2012/9065-2012/17063

Dava konusu olayda; olayın oluş şekli, tarafların kusur durumu, davacıların ölene olan yakınlık derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde ölenin annesi ve kardeşleri olan davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2012/9065-2012/17063

Dava konusu olayda; olayın oluş şekli, tarafların kusur durumu, davacıların ölene olan yakınlık derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde ölenin annesi ve kardeşleri olan davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b) Kişilerin sözleşme dışı sorumluluğunda kural olarak kusur sorumluluğu esastır. Ne var ki; yasa koyucu değişik sebeplerle kusursuz sorumluluk hallerini de kabul etmiştir. Borçlar Kanunu'nun "istihdam edenlerin mesuliyeti" başlığı altında düzenlenen 55. maddesi uyarınca; istihdam edenlerin müstahdemlerinin eylemlerinden sorumlu tutulmaları ilkesi, kendi yararı için başkasını çalıştıran kimsenin, bu işin ifasından meydana gelecek zarar tehlikesini bazı şartlar altında üzerine alması esasına dayanır. Istihdam eden, müstahdem veya işçilerini seçerken, onları çalıştırırken, başkalarına zarar vermemelerini sağlamakla ve buna dikkat ve özen göstermekle yükümlüdür.

Somut olayda; zararlandırıcı kazanın gerçekleştiği anda kaza yapan aracı davalılardan ...'un kullandığı, karşı araçta bulunan davacıların çocuğu ve kardeşi ...'ın öldüğü, kazanın oluşumunda davalı sürücü ...'un %100 (tam) kusurlu olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davalı sürücü ...'un, gerek hakkında yürütülen ceza davasındaki ifadelerinde gerekse dosya kapsamındaki beyanlarında; ilaç satış mümessili olarak çalıştığını, kazanın olduğu sırada aldığı randevuya istinaden hastaneye gidiyor olduğunu söylediği, ceza dosyası içeriğinden ise davalının, hakkında ret kararı verilen davalı ... İlaç Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin çalışanı olduğu anlaşılmaktadır. Olay günü de davalı sürücünün adı geçen şirketin emir ve talimatlarını yerine getirmek için aracı kullandığı tüm dosya kapsamı ve ceza dosyası ile sabit olmuştur. Davalı şirketin davalı sürücünün istihdam edeni olduğu açıktır. O halde davacıların zarara uğraması ile sonuçlanan olayda istihdam eden durumundaki davalı ... İlaç Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin zarardan sorumlu tutulması gerekmektedir. Mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2-a-b) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalı ... Turizm Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12460, Karar No: 2014/16854, Tarih: 04.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12460 E.  ,  2014/16854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAZARCIK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/269-2013/523

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı; 167 parsel sayılı taşınmazın büyük bölümünün davalı tarafından kamulaştırılmadan yol yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, yol olarak terkin edildiği tarihten geriye doğru 5 yıllık dönem için 1.000TL ecrimisil isteğinde bulunmuştur.21.05.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle 18.259,10TL ecrimisil istemiştir.

Davalı; davanın süresinde, görevli ve yetkili mahkemede açılmadığını, 167 parselin bir bölümünün (726 parselin) kamulaştırıldığını , kamulaştırma bedelinin 12.09.1994 tarihinde davacıya ödendiğini, ecrimisil isteğinde bulunulamayacağını, 167 parselden ifraz edilen 838 parselinde 3.327,71m2 yüzölçümlü kesiminin yol olarak kamulaştrıldığını, davacının Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesinde 2011/348 esas sayılı dosyada ecrimisil davası açtığını, 2.kez ecrimisil davası açılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın davalı tarafından kamulaştırılmadan uzun yıllardır yol olarak kullanıldığı, bu süre içinde davacının gelir elde edemediği gerekçesiyle 726 parsel yönünden 2005 ila 2009 yılları için 11.489 TL , 838 parsel yönünden 2007 ila 2011 yılları için 6.729TL ecrimisilin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın davalı tarafından kamulaştırılmadan uzun yıllardır yol olarak kullanıldığı, bu süre içinde davacının gelir elde edemediği gerekçesiyle 726 parsel yönünden 2005 ila 2009 yılları için 11.489 TL , 838 parsel yönünden 2007 ila 2011 yılları için 6.729TL ecrimisilin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 167 parselin 16.750m2 yüzölçümlü tarla niteliğiyle 20.05.1964 tarihinde davacı adına tescil edildiği, 5.879m2 yüzölçümlü kesiminin yol yapılmak üzere 29.07.1993 tarihinde kamu yararı kararı alındığı, kamulaştırma bedelinin davacıya 12.09.1994 tarihinde ödendiği, davacının Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesinde 1994/450 esas sayılı dosyada kamulaştırma bedelinin artırılması davası açtığı, 28.05.2009 tarihinde tapuda ferağ verdiği, böylelikle 167 parselin 5.789m2 yüzölçümlü kesiminin kamulaştırılması sebebiyle 28.05.2009 tarihinde 725, 726 ve 727 parsellere ayrıldığı, 726 parselin 5.879m2 yüzölçümlü olarak 28.05.2009 tarihinde yol cinsi ile Hazine, 725 ve 727 parsellerin davacı adına tescil edildikleri, 2011 yılında yapılan ek kamulaştırma üzerine 725 parselin 837 ve 838 parsellere ayrıldığı, 838 parselin 3.327,71m2 yüzölçümlü olarak yol cinsi ile 25.02.2011 tarihinde davacı adına tescil edildiği, davacının 838 parsel yönünden Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesinde 2011/348 esas sayılı davayı açtığı anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere, kamulaştırma kararı almadan veya kamulaştırma işlemlerini tamamlamadan taşınmaza el koymuş bulunan idare, haksız işgalci konumundadır. Taşınmaz mal maliki idarenin bu fiili durumuna razı olup, bedeli mukabilinde taşınmazın mülkiyetini idareye devretme iradesini ortaya koyduğu, eş söyleyişle kamulaştırmasız el koyma karşılığının tahsili talebiyle dava açtığı tarihe kadar taşınmaza el atması haksız fiil niteliğindedir.Sonuç olarak kamulaştırmasız elatma nedeniyle mal sahibi, taşınmazın dava tarihindeki değerini isteyebileceği gibi, ecrimisil de isteyebilir. Ancak yerin kamulaştırılması istendikten sonra, dava gününde bu yerin mülkiyetini idareye devir etmeye razı olduğundan dava gününden sonraki zaman için ecrimisil ve faiz istenemez.

Somut olayda, davacının 726 parsel için kamulaştırma bedelinin artırılması isteğiyle Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesinde 1994/450 esas sayılı davayı açmıştır.Bu durumda kamulaştırmasız el koyma karşılığının tahsili talebiyle açılan dava tarihinden sonraki dönem için ecrimisil isteğini içeren eldeki davanın dinlenemeyeceği gözetilerek 726 parsele yönelik ecrimisil isteğinin reddine karar verilmelidir.

Somut olayda, davacının 726 parsel için kamulaştırma bedelinin artırılması isteğiyle Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesinde 1994/450 esas sayılı davayı açmıştır.Bu durumda kamulaştırmasız el koyma karşılığının tahsili talebiyle açılan dava tarihinden sonraki dönem için ecrimisil isteğini içeren eldeki davanın dinlenemeyeceği gözetilerek 726 parsele yönelik ecrimisil isteğinin reddine karar verilmelidir.

838 parsel yönünden ise davalının taşınmaza hangi tarihte fiilen elkoyduğunun belirlenmesi, davacının Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesinde 2011/348 esasta dava açtığı anlaşıldığından anılan dosyanın getirtilip incelenmesi, dava kamulaştırma bedelinin tespiti isteğine ilişkin ise fiilen elkoyma tarihinden kamulaştırma bedelinin tespiti istekli davanın açıldığı tarihe kadar olan dönem aralığı için bilirkişi incelemesiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin, temyiz itirazları belirtilen sebeplerle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22427, Karar No: 2018/8342, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22427 E.  ,  2018/8342 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 11.09.2018 tarihinde davalı vekil.......... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak 28.504 TL kayıp-kaçak bedeli ile bu bedel üzerinden 5.130 TL KDV olmak üzere toplam 33.634 TL tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 33.634 TL'nin ödeme tarihlerinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 33.364 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; tefhim edilen kısa kararda 33.634 TL'nin tahsiline karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda 33.364 TL'nin tahsiline hükmedilmek suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

.......

Buna göre, mahkemece; kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre, açıklanan hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2015/3131, Karar No: 2015/15119, Tarih: 26.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/3131 E.  ,  2015/15119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, kıyı kanununa ve imar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan ...Belediye Başkan lığı, yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi takdirde gıyabi hükmün 6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 13. fıkrasındaki "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur." hükmü uyarınca; ... Belediyesinin bağlandığı belediye başkanlığına CMK.nun 34/2. madde ve fıkra sında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek sure tiyle yöntemine uygun olarak tebliği ile belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ektebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise katılan hazine temsilcisinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönde rilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5671, Karar No: 2013/7265, Tarih: 22.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5671 E.  ,  2013/7265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı taşeron işçisi olarak davalı işyerinde 25.06.2007-07.04.2009 tarihleri arasında çalıştığını, sözleşmenin işveren tarafından haksız feshedildiğini, Adana 4 İş Mahkemesinin 2009/251 E. sayılı işe iade kararına rağmen işe başlatılmadığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, ilave tediye, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, ücret farkı, döner sermaye alacağı, eşit işlem tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili kurum çalışanı olmayıp temizlik işlerini ihale ile alan şirket çalışanı olduğunu ileri sürerek bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde aldığı ücreti belirtmediği gibi ücretinin bilirkişi raporunda kabul edildiği üzere 1593,00 TL olduğu iddiasında da bulunmamıştır. Bilirkişi dosyada bu yönde herhangi bir ispat bulunmadığı halde, bu dosya dışında başka bir davada edindiği bulgular doğrultusunda o dosyadaki tanık beyanlarına ve teknik şartnameye göre ücretin 1593,00 TL olabileceği kanaatiyle alternatif hesaplama yapmış ve mahkemece bu hesap doğrultusunda karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK 25.maddesine göre “Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz.

(2) Kanunla belirtilen durumlar dışında, hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz.”

Bilirkişinin yetkisinin sınırları dışına çıkarak bir dosyada savunulmayan ve o dosyada yer almayan delilleri gerekçe göstererek hesaplama yapması son derece hatalıdır. Kaldı ki duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması 6100 sayılı HMK 46/ç maddesi gereği hâkimin hukuki sorumluluğunu da gerektirebilir.

Mahkemece dosyada bulunan deliller çerçevesinde bordrolarda geçen ücret üzerinden hüküm kurulması gerekirken delil olarak dayanılmayan bir dosyadaki veriler üzerinden gidilerek iddia edilmeyen ve ispatlanamayan ücrete itibar edilmesi isabetsiz olmuştur.

3-Davacı tarafından savunulmayan ancak başka dosyalarda edindiği veriler doğrultusunda nöbet teslimlerinde 1,5 saatlik sarkma bulunduğunu kabul ederek bu çalışma sürelerini de haftalık fazla çalışmaya dahil etmiştir. Dosyaya delil olarak yansımayan ve iddia dahi edilmeyen bir husus vaki kabul edilerek hesaplama yapılması ve bu hatalı hesaba itibarla hüküm kurulması hatalı olmuştur.