muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3180, Karar No: 2024/4502, Tarih: 11.03.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ikram,ye alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4651, Karar No: 2023/12562, Tarih: 25.12.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/4651 E.  ,  2023/12562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1420 E., 2019/2142 K.

SUÇLAR : Zimmet, görevi kötüye kullanma, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/1420 Esas, 2019/2142 sayılı Kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasının "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" hükmü gereğince, sanıkların üzerlerine atılı suçların zarar göreni olan S.S. Kale Esnaf ve Sanatkarlar Kefalet Kooperatifine gerekçeli kararın tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgelere dosya içerisinde rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela hükmün adı geçen kooperatife tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6418, Karar No: 2013/12812, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6418 E.  ,  2013/12812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, mağdure ...'ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve mağdur ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda: mağdure ...'a yönelik eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, mağdure ...'ya yönelik eyleminin ise çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçlardan ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.12.2012 gün ve 2012/77 Esas, 2012/237 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin de sanık müdafii tarafından duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle 20.11.2013 ... günü saat 13:30 'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesine DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK)’e bağlı .... evlerinde kaldığı anlaşılan mağdure ... hakkında, 2828 sayılı Kanun uyarınca alınmış koruma kararı bulunup bulunmadığı, var ise hüküm tarihi itibarıyla bu koruma kararının devam edip etmediğinin araştırılması, devam ediyor ise yokluğunda verilen hükmün Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumuna tebliği yapılarak, verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesinden ve bu temyizle ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8793, Karar No: 2013/9881, Tarih: 11.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8793 E.  ,  2013/9881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili 9.10.2010 tarihli dava dilekçesiyle; davalının 5283 sayılı kanun uyarınca davacı kurumda çalışmaya başladığını 2006, 2007, 2008 yıllarında ödenen fark tazminatlara döner sermaye katkı paylarının dahil edilmemesi sonucu fazladan ödeme yapıldığını fazladan yapılan ödemenin iadesi konusunda davalıya yapılan tebligata rağmen iade edilmeyen 2.620,79 TL 'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı ve esastan davanın reddini dilemiş, Mahkemece, idarenin inceme rapor tarihinin 21.7.2009 olması, davalıya ödeme yapmak üzere tebligat yaptığı 24.07.2009 tarihinde sebepsiz zenginleşmeyi öğrenmiş sayılacağı, bu durumda bir yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm, süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Verilen hüküm dairemizin 19.01.2012 tarih 2011/17544 E.- 2012/1140 K.sayılı ilamıyla davada, davalıya yapılan ödemenin daha önce bu yolda alınmış bir idari karara dayandığı iddia ve ispat edilmiş değildir. Ödemenin hatadan kaynaklandığı kabul edilmektedir.

Bu durumda herhangi bir şart tasarrufuna dayanmayan salt hatalı ödemenin Borçlar Hukukunun sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde isteneceği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanununun 66.maddesi gereğince, "Haksız surette mal iktisabından dolayı ikame olunacak dava, mutazarrır olan tarafın verdiğini istirdada hakkı olduğuna ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve herhalde bu hakkın doğduğu tarihten itibaren on senenin mururiyle sakıt olur." Bu madde hükmü gereğince, sebepsiz zenginleşmede zamanaşımının başlangıcı zarar görenin verdiğini geri almaya hakkı olduğuna ıttıla tarihi olup, resmi kurumlarda ise bu zamanaşımının başlangıcı dava açmak üzere emir vermeye yetkili makamın öğrenme tarihi olarak kabul edilmiştir.

Öyle ise,

Öyle ise,

Mahkemece dava açmaya yetkili makam olan.... Bakanlığının iddia edilen fazla ödemeyi öğrendiği tarih tam olarak belirlenmeli ve buna göre BK.66.maddesine göre 1 yıllık zamanaşımı süresi geçmiş ise davanın zamanaaşımı yönünden reddi, zamanaşımı süresi geçmemiş ise davanın esasına girilerek .....Bakanlığının mevzuatını iyi bilen uzman bilirkişi yada bilirkişi kurulu aracılığı ile inceleme yaptırılarak fazla ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile temerrüt tarihinin zamanaşımının başlangıcına esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır denilerek bozulmuş, mahkemece; daire bozmasına uyularak, dava açmaya yetkili makam olan davacının zarar ve faili 29.07.2009 tarihinde öğrendiğini belirterek, 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduktan sonra 09.11.2010 tarihinde açılan davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; dava açmaya yetkili makam, ... Defterdarlığı (Muhakemat Müdürlüğünün) 1437 sayılı ve 04.11.2010 tarihli yazı ile öğrendiği anlaşıldığından davanın zamanaşımı nedeniyle reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3060, Karar No: 2023/8169, Tarih: 30.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3060 E.  ,  2023/8169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/442 E., 2023/160 K.

SUÇLAR : Kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme

HÜKÜMLER : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Genç Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan 3091 sayılı Kanun'un 15/1-1-b-c maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Genç Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

3. Genç Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve Orman Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.01.2020 tarihli ve 2018/2653 Esas, 2020/1171 Karar sayılı kararı ile "…Şikayetçi Orman Bakanlığı davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233/1. ve 234. maddelerine aykırı davranılması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Genç Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

4. Genç Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

5. Genç Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2020 tarihli kararının Orman Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.11.2022 tarihli ve 2021/15949 Esas, 2022/16442 Karar sayılı kararı ile "....Bozma sonrası duruşma gününün Orman İşletme Müdürlüğü'ne tebliğ edildiği, kurum vekilinin, 08.10.2020 tarihli duruşma gününden bir gün önce, 07.10.2020 tarihinde "mesleki mazereti nedeniyle duruşmaya katılamayacağını, mazeretinin kabulüne karar verilmesini" talep ettiği, şikayetçi kurum'un CMK.nın 260/1. maddesi uyarınca kanun yoluna başvuru hakkının bulunması ve temyiz dilekçesinin kapsamı karşısında, bu istem hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi suretiyle,iddia hakkının kısıtlanarak yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması..."nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Genç Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; kararın eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle verildiğine kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanıkların birlikte ve ortaklaşa hareket ederek devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan su kaynağını daha önce verilmiş men kararı olmasına rağmen kullanarak kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların ilk savunma tarihleri olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu tüm dava dosyası kapsamından anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen düşme kararları hukuka uygun bulunmuştur.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Genç Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2022/442 Esas, 2023/160 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1016, Karar No: 2017/6119, Tarih: 03.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1016 E.  ,  2017/6119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkili ile davalılar arasında yapılan 09.06.2008 tarihli kira sözleşmesi ile davalılara ait binanın sahil tarafı giriş zemin bölümünün apartmana ait ortak kısmının kafeterya işletmeciliği yapılmak üzere müvekkiline teslim edildiğini, sözleşmeye göre müvekkilinin bu yeri 2013 yılına kadar kullanacağını, buna uygun olarak davacının ciddi anlamda tadilatlar yaptığını ve büyük paralar harcadığını, yasal işlemlerin hepsini tamamlayarak her türlü masraf ve harçları yatırdığını, işletme ruhsatını alarak işletmeye başladığı bu yer için 80.000 TL'lik demirbaş aldığını, tadilatların işletmeye uyarlanması sürecinde 24 ay bu yeri çalıştıramadığını ve bu dönemdeki maddi kayıp toplamının 35.000,00 TL olduğunu, davacının bahçe düzeni, dizayn çalışmaları, yapılan tadilat ve iyileştirme çalışmalarına tahminen 150.000,00 TL harcadığını, kiranın 2013 yılına kadar devam etmesi halinde bu yerden kazanabileceği bedelin tahminen 120.000,00 TL olduğunu, peşin sermaye değerinden davacının en az bu miktar kadar zarara uğradığını, apartman yönetiminin Nisan 2010 tarihinde yönetim değişikliğini bahane ederek haksız olarak sözleşmenin feshi yoluna giderek müvekkilinin bu yerden tahliyesini sağladığını ve müvekkilini ağır biçimde mağdur ettiğini ileri sürerek 385.000.00 TL tutarındaki maddi zarardan şimdilik 8.000.00 TL'nin davalılardan tahsilini istemiş, 01.02.2012 tarihli dilekçesinde davalı ... hakkındaki davayı atiye terk ettiğini bildirmiştir. Mahkemece yapılan yargılama yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava kat mülkiyetine tabi taşınmazda ortak yerin onarımına ve ortak yere yapılan faydalı masrafların iadesi iddiasıyla açılmış ise de mahiyeti itibari ile kira sözleşmesine dayalı sözleşmenin ifa edilmemesinden kaynaklanan alacak davası olup kira sözleşmesinin şahsi bir hak doğurduğu ve sözleşmenin taraflarından isteneceği açık olup sözleşmeyi yapanların sorumluluğu açısından inceleme yapılarak genel hükümlere göre ve kira sözleşmesinin konu ile ilgili maddelerinin değerlendirerek ve kira sözleşmesinin tarafları davaya dahil edilerek bir

sonuca varılması gerekirken, dava açıldığı tarihte kat maliki olmayanlara husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/07/2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3558, Karar No: 2020/6926, Tarih: 25.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3558 E.  ,  2020/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocukların müştekiye ait iş yerinden 30,00 TL para çaldıklarının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiili işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/139, Karar No: 2023/1232, Tarih: 22.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/139 E.  ,  2023/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen aile konutu şerhi konulması ve ipoteğin kaldırılması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı banka vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalı ...' in 09.11.1980 tarihinde evlendiklerini, taraflar arasındaki yaşanan sorunlar nedeniyle iki yıldır ayrı yaşadıklarını, davacının çocukları ile birlikte aile konutunda yaşadığını, davalının davacının haberi olmadan Türkiye Vakıflar Bankasından kredi çektiğini, onun muvafakatı alınmadan taşınmaz üzerine ipotek tescil edildiğini, davalının bu borçları ödememesi nedeniyle 20.07.2016 tarihinde aile konutunun satılacağına dair tebligatın gelmesiyle davacının olaydan haberdar olduğunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 194 üncü maddesi gereğince müvekkilinin muvafakati alınmadan taşınmaz üzerinde tesisi edilen ipoteğin kaldırılmasına, taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasına ve icra takibinin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı banka vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz ipotek edilirken davacının muvafakatının alındığını, bankanın üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, davacının ipotek tesisi sırasında açık rızası bulunduğundan açılan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI