muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2590, Karar No: 2024/5517, Tarih: 30.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/2590 E.  ,  2024/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1715 - 2021/1386

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü /İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Şereflikoçhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü,

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... şirketinin kasko sigortacısı olduğu müvekkiline ait aracın trafikte seyir halinde iken meydana gelen tek taraflı trafik kazasında hasar gördüğünü, davalının hasar bedelini ödemediğini belirterek şimdilik 2.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında talebini toplam 127.150,71 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 9.568,72 TL işçilik masrafı ve 117.581,99 TL parça bedelinin dava tarihi olan 14.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 9.568,72 TL işçilik masrafı ve 117.581,99 TL parça bedelinin dava tarihi olan 14.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; sürücü değişikliği sebebiyle hasarın teminat dışı olduğunu başvuru sahibinin iddiaların aksini ispat etmesi gerektiğini, kaza tespit tutanağından kazanın olay günü saat 13:00 sıralarında meydana geldiğinin anlaşıldığını, kazaya müteakip olay sırasında sürücü olduğunu beyan eden ...nin kolluğu aramadığını, sadece araç sahibini aradığını beyan ettiğini, telefon dökümlerinden kaza saatinden sonra araç sahibinin saat 13:05'te ...yi aradığı, daha sonra saat 13:25'te müvekkili şirketin iletişim hatlarında araç sahibinin aradığını, araç sürücüsü olduğunu iddia eden ...nin ise araç sahibinin bu aramalarından çok sonra 16:27'de aradığını, kaza saatinin hemen sonra bir arama yapmadığını, şahısların beyanlarıyla arama kayıtlarının örtüşmediğini, araç sürücüsü olduğunu iddia eden ve beyanların alındığı otel ile kaza mahalli arasının 45 km, araçla 20 dakika mesafede bulunduğunu, Jandarma ile yapılan görüşmede kendilerine ihbarın araç sahibi veya sürücüsü tarafından yapılmadığı, kaza mahalline gelindiğinde her iki şahsın da kaza mahallinde olduğu bilgisinin alındığını, beyan alma aşamasında ...nin agresif tutum ve davranışlar sergilediğini bildirerek ilk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ; taraflar arasında davacının aracının trafikte seyir halinde iken tek taraflı karıştığı trafik kazası sonucu hasara uğradığı, davalının davacı aracının kasko sigortacısı olduğu, hasarın kasko sigorta poliçesi geçerlilik süresi içerisinde meydana geldiği hususlarında herhangi bir ihtilaf bulunmadığı rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığının ispat yükünün davalı ... şirketine ait olduğu, davalı sigortacı kazadan sonra sürücü değişikliği nedeniyle davacının aracında meydana gelen hasarın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamı dışında olduğunu usulüne uygun delillerle ispatlamakla yükümlü olduğu, ancak ispat yükün üzerinde olan davalının davacının aracında meydana gelen hasarın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamına girmediğini usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı, bu nedenle davacının aracında meydana gelen hasarın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında bulunduğu gözetilerek ayrıntılı, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve saysısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık konusu dava, davalı nezdinde Kasko Sigorta poliçesi bulunan davacıya ait araçta oluşan hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi, Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar, usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir suretin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10068, Karar No: 2010/11731, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10068 E.  ,  2010/11731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tescile karar verilmezse alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı Yakup Aktaş yönünden HUMK'nun 409.maddesi uyarınca mürcaata bırakılmasına, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 03.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise yükleniciye yapılan temlike karşılık ödenen 67.000 Amerikan Dolarının Türk Lirası karşılığının tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı yüklenici, davaya cevap vermemiş, arsa sahipleri ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yüklenici hakkındaki davanın işlemden kaldırılmasına, davayı takip eden arsa sahipleri aleyhine açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere davadaki istemin dayanağı yüklenicinin yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile ondan temlik alan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi bu şekilde bir temlik varsa temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki; üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapılmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak hakkına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir(BK. m.167). Kısaca bu gibi davalarda üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağının kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır. O yüzden, denilebilir ki temlik işlemine dayalı davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Davanın arsa sahibi ve yükleniciye karşı açılması ve bunlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunması sebebiyle yüklenici ve arsa sahiplerinin davadaki varlığı ayrı ayrı düşünülemez. Çekişmenin esası hakkındaki hükmün bunların tamamına karşı kurulması gerekir.

Mahkemece yapılan bu saptama bir yana bırakılarak yüklenici hakkındaki davanın işlemden kaldırılması, diğer davalılar hakkındaki davanın reddi yukarıdan beri yapılan açıklamalara uygun düşmemiştir. Kaldı ki, dosyanın yüklenici yönünden işlemden kaldırılmasına karar verilmesinden sonra 10.12.2009 tarihinde davacı yüklenici hakkındaki davayı da yenilemiştir.

Bütün bunlardan sonra yapılması gereken iş; davacının yenileme talebi de dikkate alınarak her iki davalı yönünden de uyuşmazlığın esası hakkında karar vermek olmalıdır.

Hüküm açıklanan sebeplerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16676, Karar No: 2015/1544, Tarih: 12.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/16676 E.  ,  2015/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davacı (kadın) tarafından ise tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirmek suretiyle (HUMK. md. 433/2) temyiz talebinde bulunmuş ise de, temyiz başvuru ve peşin harcı yatırmadığı gibi dilekçenin temyiz defterine kaydedildiğine ilişkin bir bilgi de bulunmadığından davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2-b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 2-a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, davalının temyiz itirazlarının 1. bentte gösterilen şekilde incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.02.2015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/14583, Karar No: 2016/949, Tarih: 08.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14583 E.  ,  2016/949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakarak mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 151/1, 152/2-a ve 53 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve belli hakları kullanmaktan yoksunluk

TCK'nın 151/1, 152/2-a, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve belli hakları kullanmaktan yoksunluk

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın, daha önceden şahsi husumet güttüğü katılanların araçlarına zarar vermek amacıyla yakıcı madde ile yakmak istediği, katılan ...'ye ait aracın ön tarafının kısmen yandığı, bu aracın 50 metre ilerisinde bulunan katılan ...'ye ait aracın altında bulunan otların yanmakta iken katılanlar tarafından söndürüldüğü ve katılan ...'nin aracının yanmadığı, sanığın ...'ye yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve bu şekilde sanığın katılanlara yönelik yakarak mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda,;

1-Sanık savunmalarında elindeki yanığın işyeri sahibi ...'e ait işyerinde radyatör kapağının açılması nedeniyle oluştuğunu belirtmiş olması ve ... isimli şahsın bu konuda ifadesine başvurulmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından bu şahsın tanık sıfatıyla celp edilerek dinlenmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Yargılama esnasında tanıklıktan çekinen sanığın kızı Melek Bektaş'ın soruşturma aşamasında verdiği ifade, hükme esas alınarak CMK 45, 46 ve 206 maddelerinin ihlal edilmesi,

b-TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresi, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olduğundan mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca TCK 53. maddesi ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması hususu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten/lerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/120, Karar No: 2018/386, Tarih: 22.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/120 E.  ,  2018/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...Asliye Hukuk, ...Asliye Hukuk (Aile mahkemesi sıfatıyla) ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik akdinin iptali istemine ilişkindir.

.... Asliye Hukuk Mahkemesince, davalıların ikamet adresinin .... ilçesi sınırlarında kalmasından dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemelerinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) görevli olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Asliye Hukuk (Aile mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, .... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekerede verilen cevabi yazıda ...'in .... Sokak No:30-2 İç Kapı No:1 ....de ikamet ettiği belirtilmiştir. MERNİS adreslerinin de aynı yer olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Nusaybin Asliye Hukuk Mahkemesi ise, dava; 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa dayanan nüfus kaydının düzeltilmesi niteliğinde olmayıp, Cumhuriyet savcısı tarafından açılan evlenmenin iptaline ilişkindir. Evlenmenin iptali davasında da aynı nitelikte dava türü olan evlenmenin butlanı davasında olduğu gibi yetki ve yargılama usulü bakımından boşanmaya ilişkin hükümler kıyasen uygulanır (TMK.md.160). Boşanma davalarında da yetkili mahkeme eşlerden birinin yerleşim yeri veya daha önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir (TMK.md.168). Bu yetki kuralı, re'sen dikkate alınabilecek kesin yetki değildir. Davalılarca ilk itiraz süresi içinde itiraz edilmesi halinde dikkate alınabilir. Davalıların herhangi bir yetki itirazı bulunmadığı gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 160. maddesine göre, evlenmenin butlanı davasında, yetki ve yargılama usûlü bakımından boşanmaya ilişkin hükümler uygulanır. Aynı Kanunun 168. maddesine göre ise, boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.

Boşanma davalarında yetki kesin yetki değildir. Dava, Cumhuriyet Savcılığı tarafından Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış olup, davalılar tarafından usûlüne uygun olarak yapılmış bir yetki itirazı da bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemenin kendiliğinden yetkisizlik kararı veremeyeceği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

Kısa kararın 30.04.2015 tarihinde açıklandığı ancak gerekçenin 23.05.2017 tarihinde yazıldığı anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/01/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14218, Karar No: 2025/5387, Tarih: 17.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/14218 E.  ,  2025/5387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1072 Esas, 2024/738 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.07.2024 Tarihli ve 2024/124 Esas, 2024/1740 Karar Sayılı Kararı

Davanın, usulsüz şekilde el konulduğu iddia olunan destekleme bedelinin iadesi istemine ilişkin olduğu, davada davalı tarafça Şanlıurfa Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetki itirazın bulunulduğu, genel yetki kuralı gereği işbu davada davalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olup Ticaret Sicil Kayıtlarına göre davalı tarafın merkezinin Diyarbakır ilinde bulunduğunun anlaşıldığı, yine davalı tarafça sunulan belgelere göre davacı tarafça davalının Şanlıurfa şubesine başvurarak Ceylanpınar ilçesinde bulunan bir abonenin su kullanıcısı olunacağının taahhüt edildiği, davacının ... Ziraat Bankası Şubesindeki hesabından kesintiler yapıldığını, davalının birden fazla şubesi bulunduğundan işlemi yapan şubenin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu, bununla birlikte dava konusu işlemin davalının Şanlıurfa Şubesince yapıldığı, davada davalı tarafın merkezinin bulunduğu Diyarbakır ili ile işlemi yapan şubenin bulunduğu Şanlıurfa ili Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Şanlıurfa 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.11.2024 Tarihli ve 2024/1072 Esas, 2024/738 Karar Sayılı Kararı

Davanın, davacının destekleme hesabından haksız kesinti yapıldığı iddiası ile açılan tazminat davası olduğu, davalı Dedaş vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunulmadığı, somut olayda yetkinin kesin olmadığı, genel ve özel yetki kuralının geçerli olduğu davalarda seçimlik hakkın davacı tarafta olduğu, yetkili mahkemede davanın açılmaması hâlinde ise davalı tarafça cevap dilekçesi ile süresinde ilk itiraz olarak yetki itirazında bulunulabileceğini, asıl davada davalı tarafça yetki itirazı

bulunulmadığından iş bu davada yetkili Mahkemenin Mardin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, davacıya ait gelir destekleme hesabından davalı şirketçe tahsil edilen bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

1. Sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

2. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması hâlinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

3. Dosya kapsamından, davacının davayı, yetkisiz Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı şirket vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak Şanlıurfa Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunulduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Şanlıurfa 7. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Şanlıurfa 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.