muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9336, Karar No: 2016/13995, Tarih: 31.05.2016

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davalı tarafından keşide edilen tanzim yeri bulunmayan 4.000,00 TL bedelli senet nedeniyle yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı, oto alım satım işi ile uğraştığını, icra takibine konu olan senedin davacıdan satın alınan .... plakalı araç için verildiğini, davacı ile aralarında yaptıkları sözleşme gereği senet bedelinin aracın devrinde ödeneceğinin kararlaştırıldığını, bununla birlikte aracın devrinin davacı tarafından gerçekleştirilmemesi nedeni ile senet bedelini ödemediğini savunarak davanın reddini dilemiş, Mahkemece senedin dayanağının davacı tarafından delillendirilemediği, davalının beyanlarının daha tatmin edici olduğu, davalı tarafından sunulan oto satım protokolü başlıklı belgede tanık sıfatıyla dinlenen ...’nun beyanları da nazara alındığında, davacının elinde bulunan senedin araç alım satım işi için verildiği, senedin ödenme şartının aracın devir şartına bağlandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Öncelikle belirtmek gerekir ki; dava konusu senet, tanzim yeri bulunmadığından kambiyo senedi vasfını haiz olmayıp, adi senet niteliğindedir; bu nedenle senede karşı ispat yükü davalıdadır. Davalı süresinde olmayan cevap ve delil dilekçesi ile; davacı ile aralarında akdedilen 01.12.2011 tarihli sözleşmeye ve tanık deliline dayanmış; mahkemece de bahse konu sözleşme ve tanık beyanı esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de; davalı tarafından ibraz edilen Oto Satış Protokolü başlıklı belge incelendiğinde, düzenlenme tarihinin... olduğu, sözleşme içerisinde atıf yapılan senet tarihinin ise 15.09.2012 olarak belirtildiği, bununla birlikte davaya ve icra takibine konu senedin keşide tarihinin 01.12.2010, vade tarihinin ise 15.01.2011 olduğu, başka bir ifade ile taraflar arasında akdedilen protokol tarihinin senedin keşide ve vade tarihlerinden sonra olduğu, böylece sözleşme ile senet arasındaki bağın davalı tarafından ispatlanamadığı anlaşılmıştır. Bundan ayrı; taraflar arasındaki uyuşmazlığa ilişkin olarak tanık dinlenmiş ise de miktar itibariyle olayda tanık dinlenmesi mümkün olmadığı gibi dinlenen tanık beyanlarının da hükme esas alınmasına hukuken imkan yoktur. Hal böyle olunca Mahkemece; davalının, senedi sözleşme kapsamında davacıya verdiğini, başka bir ifade ile davacıya borçlu olmadığını ispatlayamadığı anlaşıldığından, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 31/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7683, Karar No: 2012/6417, Tarih: 24.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/7683 E.  ,  2012/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2001 takvim yılında işlediği suçtan sanığın mahkumiyetine

Katılan hazine vekilinin 16.02.2009 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçmesi nedeniyle sanık müdafiinin 2001 takvim yılında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine hasren yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.05.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/5227, Karar No: 2021/10438, Tarih: 08.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/5227 E.  ,  2021/10438 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya çalışmak

... 25.03.1994

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 125, 59/1, 31, 33, 40, 36 maddeleri gereğince mahkumiyetleri

Temyiz edenler : Sanık ..., eşi ve müdafii, sanık ... müdafii

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Usulüne uygun olarak yapılan tebligatlara rağmen sanıklar ve müdafiilerinin duruşmaya gelmedikleri ve geçerli bir nedene dayanan mazeret de bildirmedikleri görüldüğünden, temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre duruşmasız olarak dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından, işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmaya çalışmak suçunda, suç tarihinin en son vahim eylemin gerçekleştirildiği tarih olan sanık ... yönünden 25.03.1994, sanık ... yönünden 25.10.1995 tarihleri yerine İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında “1993” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların üyesi bulundukları silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke

topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdikleri, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, sanıkların 765 sayılı TCK’nın 125. maddesinde düzenlenen Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmaya çalışmak suçlarının sübutu kabul, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, lehe kanunun, 5252 sayılı Kanunun 9. maddesinde öngörülen ilkeler doğrultusunda isabetle belirlendiği, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ile eşinin ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7461, Karar No: 2012/27550, Tarih: 07.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7461 E.  ,  2012/27550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 29.02.2004-17.04.2009 tarihleri arasında kesintisiz olarak ...'nde alt işveren ... Endüstri Temizlik Taşıma Güvenlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şirketi'nin işçisi olarak temizlik personeli göreviyle çalıştığını, son aylık ücretinin 620,00 TL olduğunu, ... sözleşmesinin işverence geçersiz ve haksız sebeplerle feshedildiğini, tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 100,00 TL kıdem tazminatı ile 1.000,00 TL ihbar tazminatının faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 17.08.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırmıştır.

Davalı ... End. Ltd. Şti. vekili, davacının ihale tarihi olan 15.....2006 tarihinde işe başladığını, ihale ile ... alınan dönemlerde çalıştığını, her ihale yenilenmesi sonucunda kendisinin de işe alınması neticesinde işverenin ayrılmaz bir personeli olduğunu düşünerek, işyerinde amirlerini dinlemediğini, ... temizlik işlerini yaparken kendisinin bulunmaması gereken birimlerde işi aksatarak çay-kahve sohbetleri yaptığını, bunun üzerine ... görevlilerinin davacıdan şikayetçi olduklarını bildirdikleri, ... görevlilerinin kendisini defalarca uyarmasına rağmen aynı tutumu ve davranışları sergilediğini, ... görevlilerince de yapılan baskılar sonucunda davacının ihbar tazminatı ödenerek 24.01.2009 tarihinde ... sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı, davaya süresi içinde cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile ./..

çalıştığı, ... sözleşmesinin davalı işverence feshedildiği, feshin davacının davranışları sebebiyle yapıldığı, davacının savunmasının alınmadığı, ihbar tazminatı ödenmesinin feshin haklı olmadığının göstergesi olup haksız olduğu, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ... Standart Enstitüsü temyiz etmiştir.

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işverence ihbar tazminatı adı altında davacıya yapılan ödemenin mahsup edilmesi gerekip gerekmediği noktasındadır.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ... Standart Enstitüsü temyiz etmiştir.

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işverence ihbar tazminatı adı altında davacıya yapılan ödemenin mahsup edilmesi gerekip gerekmediği noktasındadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 6098 sayılı ... Borçlar Kanununun 100.-102. maddeleridir. ... sözleşmesinden ... para borçlarının kısmi ifasında mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı ... Kanunu'nda özel bir düzenleme bulunmadığından Borçlar Kanununun genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının bulunduğu durumda kısmi ödeme sebebiyle mahsup işlemi 6098 sayılı Kanun'un 100. maddesi çerçevesinde yapılacaktır.

Dosya içeriğinden, davacının 29.02.2004-21.04.2009 tarihleri arasında davalı ... Enstitüsüne ait işyerinde alt işverenlerin işçisi olarak temizlik görevlisi ünvanıyla asgari ücretle çalıştığı, ... sözleşmesinin haksız ve geçersiz sebeplerle işverence feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, davalı işverence davacıya 786,95 TL ihbar tazminatı ödemesi yapılacağına dair davacı tarafından imzalanan belgenin dosyaya sunulduğu anlaşılmış olup, davacıya 786,95 TL ihbar tazminatı ödemesi yapılıp yapılmadığı araştırılarak, ödenmiş ise ödenen miktar hesaplanan ihbar tazminatından düşülerek, ödenmemiş ise şimdiki gibi karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2012 günündeoybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19105, Karar No: 2014/8988, Tarih: 15.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19105 E.  ,  2014/8988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakın davalı idareden,

2-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve... idaresinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2012 ve 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin ..., ... İlçe Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre dava tarihi itibariyle rayiç değerlerini gösterir cetvelin ..., ... ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

5-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4130, Karar No: 2021/715, Tarih: 25.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4130 E.  ,  2021/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın, suç tarihi itibariyle yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel nitelikte olmadığı, suça konu somut maddi zarar giderildiği gibi 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6 fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak tayin edilen cezaların ertelendiği, erteleme müessesesinden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden, mahkemece “Sanığın daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinden yararlandırılması nedeni ile hakkında CMK 231. madde hükümlerinin uygulanmasına kanunen yer olmadığına” şeklinde dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11399, Karar No: 2013/15710, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/11399 E.  ,  2013/15710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 5-6 TL değerindeki kabloları çalan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekirken ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8676, Karar No: 2022/22043, Tarih: 08.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8676 E.  ,  2022/22043 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen tarihsiz ve 2021/50121 soruşturma, 2021/36264 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/10/2021 tarihli ve 2021/4658 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/05/2022 gün ve 2022/43579 sayılı istem yazısıyla dava dosyasının kanun yararına bozulması talebiyle Dairemize gönderilmesi üzerine,

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, ''...'' isimli sosyal medya hesabında paylaşılan röportaj altına şüphelinin "@..." isimli kullanıcı adıyla ... hesabından adı geçen hesap üzerinden ''İbneye sağlam kapak olmuş" şeklinde yorum yaparak müştekiye karşı hakaret suçunu işlediği iddiası üzerine yapılan şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ..., ..., ... isimli sosyal paylaşım siteleri ile ilgili olarak yapılan hafif suçlara ilişkin istinabe taleplerinin ABD adIî makamlarınca cevaplanmadığı, soruşturma kapsamında şikayetçinin iddiasına konu olayın tespitine yönelik herhangi bir delile ulaşılamadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesi üzerine şüphelinin tespitine yönelik olarak ayrıntılı araştırma yapılarak, paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hiçbir delil araştırmasına girişmeksizin, eksik incelemeye dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.