muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5528, Karar No: 2018/12780, Tarih: 26.12.2018

Mahkemece dava konusu bonoların zamanaşımına uğradığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya satılan ekmek bedelleri karşılığı verilen senetlerde yazılı bedellerin vade tarihlerinde ödenmediğini ileri sürerek genel haciz yoluyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, dava konusu bonolardaki vade tarihlerinden itibaren 3 yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, davaya konu 25.11.2004 ve 25.12.2004 vade tarihli senetlerin ekmek satışı karşılığı verildiğini ileri sürmüş olup alacak talebinin temel borç ilişkisine, yani satış sözleşmesine dayandırmıştır. Bu durumda, dava konusu uyuşmazlıkta uygulanacak zamanaşımı süresi, sözleşme ilişkilerindeki 10 yıllık zamanaşımı süresidir. İtirazın iptaline konu icra takibinin ise 17.11.2014 tarihinde başlatıldığı anlaşılmakta olup takip tarihi itibarıyle 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmamıştır. O halde mahkemece, işin esasına girilerek taraf delilleri değerlendirilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3075, Karar No: 2022/7188, Tarih: 19.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3075 E.  ,  2022/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.12.2018 tarih ve 2015/1322 E- 2018/1231 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 04.02.2021 tarih ve 2019/873 E- 2021/128 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin 5015 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat kapsamında EPDK'nın tanzim ettiği "Dağıtıcı Lisansı" kapsamında akaryakıt sektöründe faaliyet gösterdiğini, bu faaliyet çerçevesinde belirlediği noktalarda kendi marka ve logosu altında Lpg ve madeni yağ satış faaliyeti gerçekleştirdiğini, faaliyet kapsamında 06/06/2012 tarihli Protokol ve İstasyonlu Akaryakıt Bayilik Sözleşmesi imzalamak suretiyle davalıya 5 yıl süreli bayilik hakkı tesis edildiğini, bayilik sözleşmesi ile birlikte ek olarak imzalanmış olan 06/06/2015 tarihli taahhütname uyarınca, yıl esasına göre Akaryakıt Bayilik Sözleşmesinin devamı müddetince her yıl için 450 m3 benzin ve 2.550 m3 motorin ve türevleri olmak üzere toplam 3.000 m3 müvekkili şirketçe dağıtımı yapılan beyaz ürün, 1 ton madeni yağ satmayı davalı tarafın kabul ve taahhüt ettiğini, davalı bayinin taahhütlerini yerine getirmeyerek müvekkili şirketi zarara uğrattığını, davalı şirket ile imza altına alınan taahhütname ile belirtilen yıl esasına dayalı satış miktarlarına ilişkin bayilik sözleşmesi süresince satışı yapılmayan eksik beher m3 beyaz ürün için her yıl eksik alınan ürün bedelinin son cari hesap üzerinden hesaplanacak tutarın % 4'ü oranında müvekkili şirketin satılamayan üründen dolayı % 4 oranında mahrum kaldığı karı cezai şart olarak ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, davalının taahhüt ettiği ürünleri satamadığı, belirtilen miktar üzerinden beyaz ürün, madeni yağı almamak suretiyle sözleşme hükümlerine aykırı davranmak suretiyle müvekkili şirketi zarara uğrattığını, davalı yana ihtarname keşide edilerek taahhütlerini yerine getirmesi gerektiğinin bildirildiği, ihtara rağmen gereğinin yerine getirilmediğini, bayilik sözleşmesinin başlangıç tarihi olan 06/06/2012 tarihinden 06/06/2013 tarihine kadar ki döneme tekabül eden tarih aralığında eksik çektiği litre beyaz ürün ve madeni yağ taahhüdüne bağlı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000,00 TL şartı ceza alacağın tahsili için İstanbul 13.Asliye Ticaret Mahkemesi 'nin 2014/126 esas sayılı dosyası ile talepte bulunulduğunu, diğer yandan bir yıllık sürenin dolması ile birlikte bu defa 06/06/2013 tarihinden 06/06/2014 tarihe kadar olan dönem yönünden tonaj ihlalinden kaynaklı şartı ceza alacağın tahsili için İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesi 'nin 2014/750 esas sayılı dosyasının İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi dosyası ile birleştirilmesine karar verildiğini beyanla tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile sözleşmeden ve kanundan kaynaklanan her türlü zararın tazmini ve fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile kâr mahrumiyeti zararından kaynaklı cezai şarttan doğan alacağın 06/06/2014 tarihinden 06/06/2015 tarihine kadar ki dönem için 25.000,00 TL'lik kısmının bayilik sözleşmesi ve satış taahhütnamesine bağlı olarak %4 akdi faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş; sonrasında davalı vekili, 30/07/2017 havale tarihli bilirkişi raporuna yönelik beyan ve itirazlar ile 31/10/2017 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi konulu dilekçesi ile; ilgili dönem için bu hakkını kullanmaksızın ve ihtirazi kayıt koymaksızın müvekkiliyle yeni bayilik sözleşmesi imzaladığını, bayilik sözleşmesi kapsamında müvekkiline mal vermeye devam ettiğini, cezai şart istemeyeceği yönünde müvekkili nezdinde güven oluşturduğunu, bu durumun aynı zamanda davacı yanın cezai şart talebinden feragati anlamına geldiğini, asgari mal alım taahhüdünün ihlali nedeniyle istediği ceza-i şart bedeli yönünden davanın reddinin gerektiğini, dava konusu döneme ilişkin müvekkilinin temerrüde düşürüldüğüne dair usulüne uygun bir ihtarname olmadığını, bu nedenle de davanın reddi gerektiğini, Rekabet Mevzuatı gereği 10 yıllık sözleşme imzalanamayacağını, davacı tarafın davasını tam dava olarak devam ettirmesi ve harcı tamamlatması ve taleplerinin haklı görülmesi halinde bir yıllık dönem için 257.007,78 TL cezai şart ve aylık %4 oranında akdi faiz müvekkilimizin ticari hayatının bitmesine neden olacağını, miktarın fahiş olduğunu, müvekkilinin davacıya herhangi bir ceza-i şart borcu bulunmadığını, bilirkişi raporlarında aleyhe olan hususları kabul etmediklerini davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında 06/06/2012 tarihinde yürürlüğe girmek üzere bayilik sözleşmesi imzalandığı, ayrıca 06/06/2012 tarihli taahhütname ile bayilik dönemi boyunca alınacak akaryakıt ürünlerinin asgari limitlerinin belirlenerek her bir yıl için eksik alınan ürün bedeli olması halinde cari fiyat üzerinden hesaplanacak tutarın % 4 'ü oranında ceza-i şart kararlaştırıldığı, taraflar arasında İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi 'nde görülen davada davalı yanın ilk mal alım tarihi olan 23/05/2013 tarihinden itibaren ilk yılın bitim tarihi olan 06/06/2013 tarihine kadar eksik alım yapılması nedeniyle çekilen Kadıköy 24. Noterliği'nin 27/12/2013 tarih ve 33074 yevmiye numaralı ihtarnamesi de nazara alınarak bu döneme ilişkin davanın kabulüne karar verildiği, buna karşın ikinci döneme tekabül eden 06/06/2013 - 06/06/2014 dönemine ilişkin birleşen dava yönünden ise davacının herhangi bir çekince koymadan edimini ifa etmeye devam etmiş olması ve ayrıca bayiye noter aracılığıyla çekilmiş ihtarname göndermemesi nedeniyle birleşen davanın reddine karar verildiği, mahkemece davacı vekiline niza konusu döneme ilişkin ihtirazı kayıt konulduğuna ilişkin belgenin veya noter ihtarının sunulması için süre verildiği, davacı vekilince 06/11/2017 tarihli beyan dilekçesinde davaya konu dönem yönünden davalıya keşide edilmiş bir ihtarname veya ihtirazı kayıt konulduğuna dair herhangi bir belge bulunmadığının bildirildiği, buna göre davaya konu isteme ilişkin olarak 06/06/2014 - 06/06/2015 tarihleri arasında davalının eksik alım yapması nedeniyle bir sonraki döneme geçilmeden önce ceza-i şart alacağı hakkının saklı tutulduğuna ilişkin herhangi bir noter ihtarı çekilmediği gibi gerek dönemin ilk faturasına gerekse başka bir belge ile ihtirazı kayıt da konulmadığı, ayrıca 06/06/2015 tarihinden sonra yeni döneme ilişkin olarak da davalıya ürün verilmeye devam edildiği, davacı ile davalı bayi arasında düzenlenen taahhütname başlıklı sözleşme asgari alım taahhüdüne ilişkin olup, bu sözleşmelere göre kâr mahrumiyeti (cezai şart) istenilebilmesi için taahhüdünün ihlal edildiği dönemden sonra ihtirazi kayıt konulması ve bundan sonra mal verilmeye devam olunmasının gerektiği, somut olayda davacı ihtirazi kayıt koymadan mal vermeye devam ettiğinden dava konusu dönem için ceza-i şart talep etmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekiline niza konusu 3.cü döneme ilişkin ihtirazı kayıt konulduğuna ilişkin belgenin veya noter ihtarının sunulması için süre verildiği, davacı vekilince 06/11/2017 tarihli beyan dilekçesinde davaya konu dönem yönünden davalıya keşide edilmiş bir ihtarname veya ihtirazı kayıt konulduğuna dair herhangi bir belge bulunmadığının bildirildiği, buna göre mahkemece, görülen davaya konu isteme ilişkin olarak 06/06/2014 - 05/06/2015 tarihleri arasında davalının eksik alım yapması nedeniyle bir sonraki döneme geçilmeden önce ceza-i şart alacağı hakkının saklı tutulduğuna ilişkin herhangi bir noter ihtarı çekilmediği gibi gerek dönemin ilk faturasına gerekse başka bir belge ile ihtirazı kayıt da konulmadığı, davacının ihtirazi kayıt koymadan 06/06/2015 tarihinden sonra yeni döneme ilişkin olarak da davalıya ürün verilmeye devam edildiği, bu durumda “bayiye mal vermeden önce çekincenin bildirilmesi” koşulunun da yerine getirilmediği ve buna bağlı olarak da 3.cü yıla ilişkin cezai şart alacağının doğmadığının kabulüyle davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacı yanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5403, Karar No: 2006/8861, Tarih: 05.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5403 E.  ,  2006/8861 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar Belediye vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı Belediyeye ait, davalı ... idaresinde bulunan ... plakalı ... ile müvekkiline ait ... plakalı aracına çarptığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.500.000.000TL'si zararın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken tahsilini talep etmiş, 19.7.2005 tarihli dilekçesi ile talebini 7.212.00YTL'si olarak ıslah etmiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı vekili ile davalı ..., kusur oranı ile tazminat miktarını kabul etmediklerini davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 6.585.75YTL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal fazizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar Belediye vekili ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük

bulunmamasına göre davalılar Belediye vekili ve ...'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,ve aşağıda yazılı kalan 177.73 YTL onama harcının davalılardan alınmasına 5.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19508, Karar No: 2021/8750, Tarih: 11.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/19508 E.  ,  2021/8750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkmesinde görülen haksız eylem nedeniyle maddi tazminat davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf isteminin kısmen kabulü ile kararın kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına dair verilen kararın, süresi içinde davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edimesi üzerine, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...’ın bayiliğini üstlendiği iş yerinde işçi olarak çalıştığını, olay tarihinde dava dışı şahısların konutta kullandığı tüpün değişimi sırasında tüpün patlaması neticesinde ölümlü-yaralamalı yangın meydana geldiğini,.... İtfaiye Daire Başkanlığı tarafından tanzim edilen raporda çıkan yangının katalitik tüplü sobadan sızan gazın patlaması sonucu meydana geldiğini, patlayan tüpün davalı ...Ş.'ye ait olması sebebiyle sorumluluğunun bulunduğu, çıkan yangında davacının ağır şekilde yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava açma hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili; müvekkili şirketin güvenliğe son derece önem verdiğini, bu doğrultuda müvekkili şirketin bayilere eğitimler verdiğini, bayilik sözleşmesinde dahi bu hususların açıkça belirtildiğini, bayi çalışanlarının eylemlerini kontrol etmelerinin mümkün olmadığını, müvekkil şirketin yapabileceği bütün yükümlülükleri yerine getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili; davaya konu taleplerin zamanaşımına uğradığını, haksız ve yersiz davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... Tic San A.Ş.’nin patlayan tüpün imalatçısı olup tüplerini bayileri aracılığıyla

Davalı ...Ş. vekili; davaya konu taleplerin zamanaşımına uğradığını, haksız ve yersiz davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... Tic San A.Ş.’nin patlayan tüpün imalatçısı olup tüplerini bayileri aracılığıyla

satışa sunduğunu, dava dışı ...’ın ise davalının bayisi olduğu, tüpün mülkiyetinin davalı ...Ş'ye ait olması ve üretici şirketin sorumluluğu imalat ile sınırlı olmayıp daha sonra tüketim aşamalarında da kontrol ve denetim sorumluluğu bulunmakta ve bayileri aracılığıyla yerine getirdiği hizmetler nedeniyle bayilerin ve onların çalıştırdığı elemanların kusurlarından da üretici şirket olan ... San ve Tic A.Ş Borçlar Kanunu'nun 116. Maddesi kapsamında sorumluluğunun olduğu, Tüpgaz Zorunlu Sorumluluk Sigortası Genel Şartları kapsamında zarar meydana geldiğinde sigorta ettirenin kusurlu olup olmadığına bakılmadan, zarara uğrayan 3. şahısların tazminatının ödeneceği, zararın LPG tüpünün takılması sırasında servis hatasından, kullanıcının kullanma hatasından, tüpün imalat hatasından, dolum hatasından, hortum, kelepçe, detantör, cihaz, musluk hatalarından meydana gelmesinin durumu değiştirmeyeceği düzenlenmiş olup davalı ... şirketinin de meydana gelen olayda sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, taraflar vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davaya konu tüp patlaması sonucu davacıda husule gelen maluliyetten dolayı dosyaya alınan bilirkişi raporu ve soruşturma dosyasında alınan rapor itibariyle davalı tüzel kişiliğin dava dışı bayisinin de kusurundan sorumlu olması da dikkate alınarak tam sorumluluğuna ilişkin tespitin yerinde olduğu gerekçeleri ile tarafların istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... San ve Tic A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalı ... San ve Tic A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava tüpgaz sızıntısından kaynaklanan yangın nedeniyle gerçekleşen yaralanmaya dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava tüpgaz sızıntısından kaynaklanan yangın nedeniyle gerçekleşen yaralanmaya dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava konusu olayda....apartmanı 8 nolu dairede katalitik sobanın tüpünün değişmesi sırasında olayın meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, kazaya ilişkin varsa sigorta müfettişi raporu ve ceza dosyasında alınan bilirkişi raporları da celbedilerek, işverenin, işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu yönündeki ilgili İş Kanunu hükümleri de dikkate alınarak yapılacak inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, sadece öğretim üyelerinden alınan rapor ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

Şu halde, hükme esas kusur raporunun sadece öğretim üyeleri bilirkişilerinden alınmış olması yönü gözetilerek; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, aralarında işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı da bulunan bilirkişi kurulundan, işveren tarafından iş kazasını önleyici tedbirlerin alınıp alınmadığı yönü de dikkate alınarak usulünce alınacak rapor sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar tesisi isabetli görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... San ve Tic A.Ş.’nin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenler ile davalı ... San ve Tic A.Ş.’nin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... San ve Tic A.Ş.'ye geri verilmesine 11/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20581, Karar No: 2015/21194, Tarih: 03.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/20581 E.  ,  2015/21194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 7. İş Mahkemesi

Tarihi : 27/03/2015

Numarası : 2014/1103-2015/337

Davalı idare ile alt işveren arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesine göre 25 temizlik görevlisi çalıştırılacağı kararlaştırılmış, feshin yapıldığı 31.10.2014 tarihi itibariyle alt işveren bünyesinde 25 işçi olduğu SGK kaydından anlaşılmış, 2014 yılının değişik aylarına ait bordro ve SGK kayıtları sunularak bu belgelerden de 25 işçi çalıştığı görülmüştür.

Buna karşılık Mayıs-Haziran-Temmuz aylarına ait olmak üzere davalı alt işveren antetli bankaya yazılan müzekkereler ile yazı ekinde 75 kişilik listede isimleri belirtilen -davacı işçi de dahil- işçilere ödeme yapılması istenmiştir.

Ancak bu belgeler ile neticede fesih tarihi ( fesih bildirim tarihi) itibariyle davalı alt işveren bünyesinde kaç işçi çalıştığı tespiti mümkün olamamıştır.

Bu nedenle; Sosyal Güvenlik Kurumu ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na müzekkere yazılarak davalı alt işveren Gürses Temizlik Hizmetleri G.. D.. bünyesinde aynı iş kolunda 31.10.2014 fesih tarihi itibariyle kaç işçinin çalıştığı sorularak temin edilecek belgelerin dosyaya eklenmek suretiyle gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1747, Karar No: 2020/8144, Tarih: 30.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/1747 E.  ,  2020/8144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde Su ve ... ... usta ve ekip başı olarak çalıştığını, 08.00 de başlayan mesaisinin ortalama 19.30-20.00 ye kadar devam ettiğini, çoğu zaman 22.00,23.00'e kadar çalıştığını, fazla mesai ve genel tatil çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davalı tarafından sunulan 04.09.2015 tarihli yazıdan anlaşılacağı üzere 30.03.2014 seçimleri ile davacının ...’ne devredildiği anlaşılmakla, bu tarihten önceki alacaklardan davalının, bu tarihten sonraki alacaklardan ise devralan kurumun iş yeri devri kuralları uyarınca sorumlu olacağı anlaşılmakla Mahkemece bu husus gözetilmeksizin 31.12.2014 tarihine kadar hesaplama yapılan rapora itibar edilerek hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir. Hesaplama 01.04.2014 tarihine kadar yapılmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.