muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11261, Karar No: 2024/5703, Tarih: 09.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11261 E.  ,  2024/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1880 Esas, 2023/853 Karar

DAVA TARİHİ: 17.03.2017

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1 Esas, 2020/111 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Adana ili, Yüreğir ilçesi, Havutlu Mahallesi 1634 parsel (eski 231 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinine ve idare ile uzlaşan davalı ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen bedelin yüksek olduğunu, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, 5.200,98 TL ek bedel depo edildiği dikkate alınmadan hatalı bedel üzerinden hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen bedelin yüksek olduğunu, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, 5.200,98 TL ek bedel depo edildiği dikkate alınmadan hatalı bedel üzerinden hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arsa vasfında olması nedeniyle emsal karşılaştırması metoduna göre yapılan değer tespiti yöntem olarak doğru olup İlk Derece Mahkemesince verilen 25.01.2018 tarihli ve 2017/125 Esas, 2018/45 Karar sayılı karar davacı idare tarafından istinaf edilmekle dosya yeniden yargılama yapılmak üzere mahkemesine iade edilmiş, istinaf kaldırma kararımızda seçilen emsalin uygun olmadığı, yasal faizin başlangıç tarihinde hata yapıldığı, birim değerden %40 oranında düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılması gerekirken hatalı şekilde %23,15 oranında kesinti yapıldığı, hüküm kısmında hisseleri iptal edilen davalıların isimlerinin belirtilmemesinin infazda zorluk yaratacağı ve istinaf kaldırma kararında belirtilen eksiklikler gidererek yeniden hüküm kurulacağı, ilk kararı sadece davacı idare istinaf ettiğinden bedel yönünden kazanılmış hak doğduğundan ilk karardaki 16.375,40 TL üzerinden hüküm kurulduğu, dava tarihine göre birim bedelden %40 oranı yerine %35 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmesi hatalı ise de davacı idarenin bedel yönünden kazanılmış hakkı nedeniyle belirtilen husus hukuki neticeyi değiştirmeyeceğinden kaldırma sebebi olarak görülmemiş, tespit olunan m² birim bedelin emsal dosyalarda verilen bedellerle uyum içerisinde olduğu, ancak davacı idare lehine tescil hükmü kurulmamasının hatalı olduğu, tüm bedel verilen ilk kararla ödenmekle ilk karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesinin uygun olacağı ve fazladan depo edilen 5.200.98 TL'nin davacı idareye iadesi yolunda hüküm kurulmamasının hatalı olduğu anlaşıldığından davacı idare vekilinin istinaf talebinin yerinde olduğu görülmekle İlk Derece Mahkemesi kararı belirtilen yönlerden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin yüksek olduğunu, arta kalan kısımda değer artışı hesaplanması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci ve 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25941, Karar No: 2013/5116, Tarih: 13.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25941 E.  ,  2013/5116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi vekilinin 01/02/2007 tarihli celsede ve daha sonraki celselerde şikayetçi olduklarını belirtmesine rağmen davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayan şikayetçi Başbakanlık Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Başkanlığı Hukuk Müşavirliğinin şikayetçi olarak hükmü temyiz etmesi nedeniyle, katılma iradesinin açıkça anlaşılması karşısında, 5271 Sayılı CMK.nun 237/2.maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/20108, Karar No: 2020/5240, Tarih: 02.03.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/20108 E.  ,  2020/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/04/2019 tarihli ve 2019/54763 soruşturma, 2019/39185 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/06/2019 tarihli ve 2019/3816 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin, şüphelinin www.facebook.com isimli internet sitesinde müvekkilinin de içinde bulunduğu fotoğrafın paylaşıldığı sırada, müvekkilini kastederek “taninmazmi Puştun teki” şeklindeki paylaşımı ile müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiği iddiası ile şüpheli hakkında yaptığı şikâyet üzerine, söz konusu paylaşımdaki fotoğraf incelendiğinde çok sayıda kişinin fotoğraf karesinin içinde bulunduğu, şüpheli tarafından isim zikredilmediğinden bahisle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müştekinin yer aldığı fotoğraf karesinin yanında, şüpheli tarafından yapıldığı iddia edilen paylaşım hareket unsuru taşımakla birlikte, bahsedilen ifadenin, anılan fotoğrafın yanındaki diğer paylaşımlar ile bir bütün hâlinde değerlendirildikten sonra müştekiye yönelik hakaret suçunun oluşup oluşmayacağı hususunun takdirinin mahkemesince yapılmasının gerektiği, mevcut delillerin şüphelinin üzerine atılı suçtan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

TCK'nın 125/1. maddesi: “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmünü;

Aynı Kanunun 126. maddesi ise: “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” hükmünü içermektedir.

Aynı Kanunun 126. maddesi ise: “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” hükmünü içermektedir.

İncelenen dosyada, müştekinin de içerisinde bulunduğu, bir cenaze törenine ait fotoğraf ve “pkk bayraklı tabutu omuzlayan kemalist’i tanıyabildiniz mi?” sorusunun sosyal medyada paylaşıldığı, şüpheliye ait hesapla bu fotoğrafa “Tanınmazmı Puştun teki” yorumunun yazıldığı, dosya kapsamına göre bahse konu ifadelerin TCK’nın 126. maddesinde de belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde müştekinin şahsına yönelik olduğunun anlaşılamaması ve dolayısıyla matufiyet şartının olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, mercii tarafından itirazın reddine dair verilen karar yerinde görülmekle, kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 02/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1228, Karar No: 2011/5966, Tarih: 17.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1228 E.  ,  2011/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ve müşterekleri ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.12.2000 gün ve 278/386 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar dava konusu Kapaklı Köyü 115, 249, 375, 548, 628, 653, 804, 815 ve 863 parsel sayılı taşınmazlarda miras bırakanları ...'ün davalılarla eşit paya sahip iken kadastro çalışmaları sonucunda davalılara iki kat pay verildiğini bildirerek, davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile tüm parsellerin eşit paylarla davacılar ve davalılar adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar, kadastro tespitlerinin doğru olduğunu ve davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, 115 parsel sayılı taşınmaz yönünden husumet nedeniyle, diğer parseller yönünden ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 20.12.1994 tarih ve 1986/230 E- 1994/492 K. sayısı ile 115 parsel yönünden husumet nedeniyle, 628 parsel yönünden görev nedeniyle ve 249, 804, 815 ile 653 parseller yönünden ispatlanamadığından davanın reddine, 375, 863 ve 548 parseller yönünden davanın kısmen kabulü ile, davalıların bu taşınmazlardaki paylarının 1/4 ünün iptaliyle davacılar adına hisseleri oranında tesciline karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairenin 09.07.1996 tarih ve 1995/ 2534 E-1996/7060 K sayılı bozma ilamında “...115 parsel yönünden kararın onanmasına, 628 parsel yönünden davanın açıldığı tarihte kadastro tutanağı kesinleşmiş olduğundan, görevsizlik kararı doğru olmadığına, diğer parseller yönünden davacılar tanık deliline dayanmış olup mahkemece tanıkları sorulmamış ve yerel bilirkişi beyanları ile yetinilerek karar verildiğine" değinilerek mahalli mahkemenin kararı araştırma ve incelemenin yetersizliğine işaret edilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacılara tanık bildirmeleri için süre ve imkan verilmiş, davacılar vekili 5.11.1998 tarihli oturumda tanık dinletme talebinden vazgeçmiş, mahkemece verilen keşif ara kararı üzerine, vekil edenleri ile görüştüğünü ve keşif masrafını verilen kesin süre içinde yatırmadıklarını bildirerek, dosyadaki mevcut delillerle karar verilmesini istemiştir. Bu halde 375, 548 ve 863 parseller dışındaki dava konusu parsellerle ilgili olarak davacıların iddialarını ispatlayamadıklarından davanın reddine karar verilmesi doğru olup, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün bu bölümlerinin ONANMASINA,

Ancak, davacılar vekilinin 375, 548 ve 863 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bozmadan önceki kararda bu parsellerdeki davalılara ait payların ¼ ünün iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmemiştir. Davalılar tarafından temyiz edilmeyen hüküm kendileri aleyhine olarak kesinleşmiş bulunduğu halde mahkemece bu husus göz ardı edilerek anılan ve kesinleşen bu parseller yönünden de davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü 375, 548 ve 863 nolu parsellere yönelik olarak 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2277, Karar No: 2011/15964, Tarih: 28.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2277 E.  ,  2011/15964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/12/2009 tarih ve 2009/78-2009/789 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 30.12.2008 tarihinde yapılan genel kuruluna çağrılmadığını, genel kurul toplantısında sermayenin artırılmasına, şirket karının dağıtılmamasına sermaye artırımında kullanılmasına, şirket unvanının değiştirilmesine karar verildiğini, bu şekilde davacının hisse oranı azaldığı gibi kardan da mahrum kaldığını, sermaye artırımına katılıp katılmayacağının sorulmadığını ileri sürerek söz konusu genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının usulüne uygun şekilde genel kurul toplantısına davet edilmediği, buna karşın alınan bilirkişi raporu sonucunda davalı şirketin sermaye artırımına gitmesinin faydalı ve zaruri olduğu, bu durumun anasözleşme, yasa ve iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, TTK nun 368 nci maddesinde gösterilen çağrı usulüne uyulmaması halinde genel kurula usulünce çağrılmayan ortağın TTK nun 381 nci maddesi gereğince alınan kararların kanuna, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ispatlamak suretiyle iptalini talep edebilecek olmasına, bir başına çağrı usulsüzlüğünün alınan kararların iptali veya yokluğu sonucunu doğurmayacak olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkin olup, davacı 30/12/2008 tarihinde gerçekleştirilen davalı şirketin 2007 yılına ait genel kuruluna usulünce çağrılmadığını, şirketin sermayesi ve unvanının değiştirildiğini tesadüfen öğrendiğini, kârın dağıtılmayarak ortakların hisseleri oranında sermayeye eklenmesine karar verilmiş olduğunu bildirerek genel kurulda alınan kararların iptalini talep etmiş olup, mahkemece bilirkişi raporu alınarak şirketin sermaye artırımı kararının yasaya, anasözleşmeye, iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, diğer kararlara ilişkin hiç bir değerlendirme yapılmamıştır. Genel kurulda alınan ve iptali talep edilen diğer kararlara ilişkin olarak mahkemece hiçbir inceleme ve değerlendirme yapılmaması doğru görülmediğinden HUMK' nun 388 nci maddesine uygun ve Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hüküm kurulmak üzere mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Ayrıca, bilirkişilerce sermaye artırımına şirketin ihtiyacının olduğu ve bu nedenle sermaye artırım kararının iptalinin gerekmediği bildirilmiş ise de aynı genel kurulda artırılan sermayenin bir kısmının şirketin geçmiş yıl karlarından, bir kısmının ortakların şirketteki alacaklarından, bir kısmının ise nakit olarak karşılanmasına karar verilmiş olup ortakların kar payı karşılığı rüçhan hakkı kullanmaya zorlanması doğru olmadığı gibi bir kısım ortakların şirketteki alacaklarına mukabil artırılan sermayeden bu ortaklara hisse verilmek suretiyle davacı ve diğer ortakların rüçhan haklarını kullanmalarının engellenmesi de doğru değildir. Mahkemece, bu konu üzerinde durulmadan sermaye artırımına şirketin ihtiyacı bulunduğu gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle davacı vekilinin sair temyizlerinin reddine, (2) ve (3) nolu bentte gösterilen nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle, mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.