muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2347, Karar No: 2016/14304, Tarih: 10.05.2016

Dosya içerisinde yer alan Ankara 9. Noterliğine ait 30.10.2009 tarihli ve 24045 yevmiye sayılı "... Genel Müdürlüğü ... Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü ... Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Devir Protokolü"nde özetle, “... Linyitleri Müessese Müdürlüğü, ... Yeraltı sahalarından Hukuku İdarenin Uhdesinde Kalmak Kaydıyla IR 4009 Ruhsat Sahası İçerisinde Mevkii ve Sınırları Teknik Şartnamede Belirtilmiş Sahalardan termin programına bağlı olarak 3.860 günde toplam 15.000.000 ton Tüvenan Kömürün Üretimi ve üretilen tüvenan kömürün Teknik Şartnamede tanımlanan yerlere teslim edilmesi işine” dair 27.07.2006 tarihli (Ankara 32. Noterliği 21714 No) sözleşmesinin Park Teknik Elektrik Mad. Turz. ve Tic. A.Ş. tarafından ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'ye devredildiği ve iş bu devre ... Genel Müdürlüğünce muvafakat verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından, dosya içerisinde yer alan davaya konu teşkil eden hizmet alım sözleşmesi ve eklerinden, .... işçilerinin, ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'de çalıştırılmadıkları, davalı ... Müdürlüğünün işçiyi işe alma ve değiştirmede yetkili olmadığı, şirket işçileri üzerindeki yönetim hakkının .... tarafından kullanılmadığı, şirket işçilerinin sözleşmede belirtilen işler dışında çalıştırılmadığı, araç ve gereçlerin bir kısmı ... tarafından karşılanmış olsa da, asıl gerekli araç ve gereçlerin şirket tarafından karşılandığı ve toplu iş sözleşmesi yapılması esnasında işin alt işverene verilmediği, zaten davacı tarafın bu yönde de bir iddiasının bulunmadığı, davacı tanıkları beyanlarında davalı .... yetkililerinin kendilerine emir ve talimat vermediğini, kendileriyle muhatap olmadıklarını, ocak içinde .... personelinin bulunmadığını, sadece ocak dışında 3 .... mühendisi bulunduğunu, bunların da denetim ve kontrolleri yaptıklarını, ocağa inmediklerini, emir ve talimatları dava dışı olan ... Kömür İşletmeleri A.Ş. yetkililerinden aldıklarını, ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'nin ... Ocağı dışında, Işıklar ve Atabacası Ocaklarının da bulunduğunu, hatta daha önce ... Ocağının da bulunduğunu, ancak ...'de üretimin sona ermesi sebebiyle kapatıldığını, orada çalışan işçilerin iş bu üç ocağa aktarıldığını, yine söz konusu üç ocakta çalışan işçilerin geçici görevlendirmeler ve nakillerle yer değişikliğine tabi tutulabildiğini, işe başlarlarken ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'ye ait hangi ocakta çalışacaklarının belli olmadığını, hangi işçinin nerede çalışacağına ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'nin bizzat kendisinin karar verdiğini söyledikleri, ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'nin hangi işçi ile çalışacağını seçme konusunda ....'nin herhangi bir yetkisinin bulunmadığı, ....'ye tanınan yetkilerin denetim ve koordinasyon sınırlarını aşmadığı anlaşılmaktadır.

Dairemizce daha önce taraflar arasında alt işverenlik ilişkisi olduğuna hükmedilmiş ise de hukuki nitelemede maddi hata yapıldığı ve söz konusu ilişkinin rödövans sözleşmesi olduğu, maddi hataya dayalı hukuki nitelemenin de taraflar açısından kazanılmış hak oluşturmayacağı göz önünde tutulmalıdır.

Sözleşmeye taraflarca konulan ad önemli değildir. Sözleşmenin içeriğine ve uygulamasına bakılarak hukuki niteliği belirlenmelidir. “... Genel Müdürlüğü ... Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü ... Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Hizmet Alım Sözleşmesi”nin yukarıda yapılan açıklamalar karşısında rödövans sözleşmesi olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekmektedir. Mahkemece verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 10.05.2016
Yargıtay — Esas No: 2013/2722, Karar No: 2013/21141, Tarih: 14.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2722 E.  ,  2013/21141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu davada, davacı, davalı işveren ...'a ait kuru ve yaş sebze alım satımı işyerinde 2001-17.03.2010 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitini istemiştir. Mahkeme, davacının, SGK'ya bildirilen sigortalı günleri dışında davalı işveren nezdinde 23/07/2004-20/03/2008 tarihleri arasında asgari ücret karşılığında hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine karar vermiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Bu bakımdan; 23/07/2004-20/03/2008 tarihleri arasında bahse konu işyerinin faaliyette olup olmadığı ilgili vergi dairesinden ve Belediyeden araştırılmalı, davacının anılan dönemde çalışmasının bulunup bulunmadığına ilişkin olarak varsa Hal kayıtları getirtilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15223, Karar No: 2017/2853, Tarih: 21.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/15223 E.  ,  2017/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığnın ihlali, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kasten yaralama suçunda kemik kırığından dolayı artırım yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın, müştekinin ikametinin bahçesinde bulunan kömürlükten suça konu eşyaları çalmaya teşebbüste bulunduğu ancak dosya kapsamından ev ve kömürlüğün içerisinde bulunduğu bahçenin etrafının çevrili olup olmadığı anlaşılamadığından, kömürlüğün ikametin eklentisinde bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan ilamın kesinleşme tarihini gösterecek şekilde aslı veya onaylı örneğinin dosyaya temyiz denetimine imkan verecek şekilde eklenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15718, Karar No: 2020/4040, Tarih: 10.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/15718 E.  ,  2020/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı-Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde 23/06/2004-28/02/2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin müvekkili tarafından fazla mesailerinin ödenmemesi ve yapılan baskılara dayanılamaması sebebiyle haklı olarak feshettiğini, haftanın 6 günü 12 saat çalıştığını, ayda 2 pazar mesai yaptıklarını, son ücretinin 1.370,00 TL+yemek+yol olduğunu ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla çalışma alacağı ve tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı -Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde özetle;davacının işe giriş tarihinin 02/12/2006 olduğunu, son ücretinin 846,00T TL olduğunu, fazla çalışma yapılmadığını, davacının kötü niyetle iş sözleşmesini feshettiğini, fazla çalışma yapıldığı zamanlarda ücretlerinin ödendiğini, banka kayıtlarına da işlendiğini, davacıya karşı 2.000,00 TL lik ihbar tazminatı talepli karşı dava açtıklarını savunarak,davanın reddini ve karşı davanın kabulüne karar verimesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; Davacı vekili tarafından mahkememizde açılmış olan dava, iş akdinin işveren tarafından haksız davacının davalı şirkete ait işyerinde 23.06.2004 ile 28.02.2014 tarihleri arasındaki dönemde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile kesim operatörü olarak çalıştığı, toplam hizmet süresinin 7 yıl 8 ay 5 gün fesih tarihindeki ücretinin ise aylık net 1.370,00 TL olduğu, iş akdinin davacı işçi tarafından fazla mesai ve ulusal bayram-genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedenine dayalı olarak haklı nedenle feshedilmesi nedeniyle davacı işçinin kıdem tazminatına hak kazandığı feshin haklı nedene dayanması nedeniye de davalı-karşı davacı işverenin istemiş olduğu ihbar tazminatı talebinin yerinde olmadığı ve reddi gerektiği sonucuna varıldığı,davalı-karşı davacı işveren, işçinin devamsızlığına dayanarak tutanaklar tutulduğunun iddia etmiş ise de dosyaya sunulan tutanakların, işçinin iş akdini haklı nedenle feshettiği tarihten sonraki günlere ait olduğunun anlaşıldığı,davacı-karşı davalının çalıştığı döneme ait ödenmeyen fazla mesai ve ulusal bayram-genel tatil alacaklarının mevcut olduğunun anlaşıldığı,bu alacaklardan %35 hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne ,davalı-karşı davacı işverenin ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı-karşı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı-karşı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta davacının günlük 12 saatlik çalışmasında yukarıda belirtilen ilke kararı gereğince 1.5 saat ara dinlenmesi gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1 saat olarak düşülmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1173, Karar No: 2020/292, Tarih: 16.06.2020

**Ceza Genel Kurulu         2016/1173 E.  ,  2020/292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 124-12

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62/1, 53/1 ve 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin Zile Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.07.2012 tarihli ve 98-76 sayılı hükmün, sanık müdafisi, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 10.11.2014 tarih ve 2611-5057 sayı ile;

"...Yaralamanın yeri ve niteliği, kullanılan silahın elverişliliği hususları birlikte dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı hâlde, öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Zile Ağır Ceza Mahkemesince 25.02.2015 tarih ve 124-12 sayı ile; kasten öldürme suçuna teşebbüsten sanığın TCK’nın 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1 ve 54. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye hükmedilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 23.03.2016 tarih ve 5655-1447 sayı ile; TCK’nın 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyeleri D. Kahveci ve C. Topaktaş;

"...TCK'nın 36. maddesi gözetilerek sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu," düşünceyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 24.05.2016 tarih ve 179454 sayı ile;

"...Yaptığından pişmanlık duyan sanığın, eyleminden gönüllü olarak vazgeçerek, ölüm sonucunun ortaya çıkmasını engellemek amacıyla ciddi bir çaba içerisine girip ambulansın aranmasını sağladığı, ancak olay yerine ambulanstan önce gelen tanıklar Ömer ve ...'ın katılanın kardeşi ...'yi arayarak olay yerine gelmesini sağladıkları, ...'nin kendi aracıyla katılanı hastaneye götürdüğü, ...'nin ambulanstan önce gelip katılanı hastaneye götürmesinin sanığın aleyhine yorumlanmaması gerektiği, bu çerçevede kasten öldürme olarak vasıflandırılması gereken eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, ancak TCK'nın 36. maddesine göre neticenin gerçekleşmesini önlemek için ciddi bir çaba gösteren sanığın kasten öldürmeye teşebbüsten değil, tamam olan eylemden yani kasten silahla yaralamadan cezalandırılabileceği kanaatine varılmakla, Yerel Mahkeme hükmünün, gönüllü vazgeçmenin koşulları gerçekleştiğinden sanığın TCK'nın 36. maddesi yollamasıyla kasten silahla yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 22.06.2016 tarih, 3972-3220 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık... ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itiraz edilmeksizin, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar temyiz edilmeksizin, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ise Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup inceleme itirazın kapsamına göre sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve buna bağlı olarak sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Turhal Devlet Hastanesince katılan ... hakkında düzenlenen adli rapor formunda; çenede sağ ve sol taraftan giren kurşun yarası bulunduğu, sırtta bir adet kurşun yarası, sol kol üstünde yüzeysel kesi olduğu, hayati tehlikesi bulunan katılanın cankurtaranla Tokat Devlet Hastanesine sevk edildiğinin ifade edildiği,

Tokat Devlet Hastanesince katılan hakkında düzenlenen epikrizde; sağ posterior 3. interkostal aralığın paravertebral çizgiyi kestiği yerde ateşli silah yaralanmasına ait olası giriş deliği bulunduğu, bu bölgede yaklaşık 10 cm çapında hematom olduğu, sol mandibula parotis bölgesinde ateşli silah yaralanmasına ait olası çıkış deliği bulunduğu, sol ön kol volar yüzde yaklaşık 5 cm uzunluğunda olası kesici delici alet yaralanmasına ait kenarları düzgün transvers kesi olduğu, tomografide sol mandibula kondilinde fraktür, hemoraji ve ödem olduğu, iç organ ve büyük damar yaralanması tespit edilemediği hususlarına yer verildiği,

Adli Tıp Kurumu Tokat Şube Müdürlüğünce katılan hakkında düzenlenen 07.01.2011 tarihli raporda; ateşli silah yaralanması sonucu, sol mandibula kondilinde yaşamsal fonksiyonlara orta (3) derecede etkili kırığa yol açan yaralanmanın şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, basit bir tibbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığının belirtildiği,

Adli Tıp Kurumu Tokat Şube Müdürlüğünce katılan hakkında düzenlenen 07.01.2011 tarihli raporda; ateşli silah yaralanması sonucu, sol mandibula kondilinde yaşamsal fonksiyonlara orta (3) derecede etkili kırığa yol açan yaralanmanın şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, basit bir tibbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığının belirtildiği,

Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Daire Başkanlığınca düzenlenen 28.08.2010 tarihli uzmanlık raporunda; olay yerinde bulunan 9x19 mm çapındaki kovanın, atıldığı silah tespit edilemeyen kovan ve mermi çekirdeği arşivindeki kovanlarla yapılan karşılaştırmasında bir irtibat kurulamadığı, 16.09.2010 tarihli uzmanlık raporunda ise; katılan ... ile ..., ... ve ...’e ait svaplar üzerinde atış artığına rastlanılmadığının bildirildiği,

İnceleme dışı davanın katılanı... hakkında Turhal Devlet Hastanesince düzenlenen 29.07.2010 tarihli adli raporda; şahsın üst dudağının iç kesiminde 1 cm uzunluğunda kesi, burunda 1x2 cm boyutlarında sıyrık, sol ön kolda 3x3 cm ebadında ekimotik alan bulunduğu, 2-3 günlük bu lezyonların basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun ifade edildiği,

Olaydan sonra adli makamlarca ulaşılamayan sanık ... hakkında; zorla getirme kararı çıkarıldığı, sanık hakkında Turhal (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince 04.08.2010, 20.08.2010 ve 13.04.2011 tarihli yakalama kararları verildiği,

Mahkemece olay yerinde keşif işlemi yapıldığı,

Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten hükmedilen 10 yıl hapis cezasının Özel Dairece incelenmesinden önce yargılama sırasında dinlenilmeyen sanığın kardeşi Yusuf Karabağ ile Jandarma Kıdemli Başçavuş ... ...’in imzalarını taşıyan matbu beyan dilekçelerinin, olaydan 6 yıl sonra dosyaya sunulduğu, bu dilekçelerde; olay günü sanık ...’ın olayı anlatarak olay yerine cankurtaran sevkedilmesini kardeşi Yusuf Karabağ’dan talep ettiği, Yusuf’un da bu talebi ilettiği İlçe Jandarma Komutanlığında görevli ... ...’in olay yerine cankurtaran ve güvenlik güçlerini intikal ettirdiğine ilişkin ifadelerin yer aldığı,

Anlaşılmaktadır.