muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27280, Karar No: 2017/1647, Tarih: 13.02.2017

Her ne kadar mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma kararı uyarınca araştırma inceleme yapılmamıştır.

Mahkemece; uyulan bozma ilamı doğrultusunda, taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, HMK'nun 259/2. maddesi uyarınca tanıklar keşif mahallinde dinlenilmeli, muhdesatın her bir katı ayrı ayrı değerlendirilmek suretiyle hangi tarihte, kim tarafından, ne şekilde meydana getirildiği, özellikle muhdesatın zemin katının yıkılıp yeniden mi inşa edildiği, davacının tapuda paydaş olduğu tarihten önce mevcut olan yapının tadilatı ile mi oluştuğu, bu şekilde oluşmuş ise, mevcut muhdesatın oturulabilir hale getirilebilmesi için yapılan harcamaların yeni bir muhdesat meydana getirme niteliğinde olup olmadığı hususları, taraflar, tanıklar ve uzman bilirkişiden sorulmalı oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Kabüle göre ise; davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin harcı yatırılan dava değeri üzerinden hesaplanması ve yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nın 326/2. maddesi uyarınca hesaplanacak yargılama giderinden ve davacılar yararına takdir edilecek vekalet ücretinden, her bir davalının, dava konusu taşınmazın tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olması halinde tapudaki payları oranında, elbirliği mülkiyetin sözkonusu olması halinde ise miras payları oranında sorumlu tutulmaları gerekir. Dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu 21 parsel sayılı taşınmaz davacı ile davalılar ve davalıların murisleri adlarına kayıtlı olup paylı mülkiyet söz konusudur. O halde davalıların, hesaplanan nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nın 326/2. maddesi uyarınca hesaplanacak yargılama giderinden ve harcı yatırılan dava değeri üzerinden davacılar yararına takdir edilecek vekalet ücretinden, tapudaki payları oranında sorumlu tutulmaları gerekirken, tahsilde tekürrür olmamak kaydı ile müştereken ve müteselsilen davalılar.... ve...'tan tahsiline karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekili ile davalılar... ve.... vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde ayrı ayrı temyiz edenlere iadesine 13.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3452, Karar No: 2010/315, Tarih: 20.01.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3452 E.  ,  2010/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 25/04/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47 maddesi gereğince yargıç, özel durumları gözeterek, bedensel zarara uğrayan kişi yararına manevi tazminat takdir eder. Bu düzenlemeye göre öncelikle manevi tazminat istemek hakkı beden ve ruh tamlığı bozulmuş olan kişiye tanınmıştır. Bunun yanında bir yakınının uğradığı bedensel zarardan ruhsal yönden etkilenen kişiler de zarara uğrayandan bağımsız olarak manevi tazminat isteyebilirler. Ancak, bunun için yaralanma nedeni ile gerçekten kişisel yararların veya hakların doğrudan doğruya ağır bir biçimde zarara ve üzüntüye uğramış olması gerekir. Diğer bir anlatımla, bir kimsenin bedensel zarara uğramasından dolayı onun çok yakınlarından birisinin de aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır bir şekilde zarara uğramışsa onun da manevi tazminat isteme hakkı vardır (HGK 26.04.1995 gün ve 1995/11-1995/403).

Davacılardan ..., trafik kazası nedeniyle sürekli iş göremez durumda kalacak biçimde yaralanan davacılardan ...’ın damadı olup ... ile ayrı yerde oturmaktadır. ...’nın, diğer davacı ...’ın yaralanmasından dolayı sinirsel ve ruhsal bir sarsıntı geçirdiği, hastalandığı ve ruh tamlığının geçici veya sürekli olarak kaybettiğine ilişkin dosya içerisinde bir kanıt bulunmamaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, davacılardan ... yararına manevi tazminat takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1778, Karar No: 2018/10185, Tarih: 01.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/1778 E.  ,  2018/10185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dışı ... ... Spor Kulübü ile aralarında yapılan sporcu sözleşmesi kapsamında ödenmeyen 10.000,00 TL asıl alacak, 1.425,00 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 11.425,00 TL'nin tahsiline yönelik başlattığı takibe, davalı Belediyenin itiraz ettiğini, davalı Belediye ile dava dışı spor kulübü arasında hukuki ve organik bağ bulunduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile sözleşmeden kaynaklanan ücret alacağının tahsilini istemiş, davalı ... Belediye Başkanlığı ise davacının belediye çalışanı olmadığını, diğer davalı spor kulübünün ayrı bir tüzel kişiliğinin olduğunu savunarak davanın husumetten reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının sözleşme imzaladığı spor kulübü ile davalı ...'nin ayrı tüzel kişiliklerinin bulunduğu gerekçesi ile davanın husumetten reddine karar verilmiş ise de; davacıyla sözleşme yapan spor kulübü yöneticilerinin ... görevlileri olduğu ve sporcuların antremanlarını yaptıkları yerin temininin ... tarafından sağlandığı, davalı spor kulübü ile spor kulübü iktisadi işletmesinin ... Belediyesine ait olduğu, böylece davalı ile dava dışı kulüp arasında hukuki ve organik bağ bulunduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle de sözleşmede kararlaştıran ücretin ödenmesinden davalı ... Belediye Başkanlığınında sorumlu tutulması gerekmektedir. Mahkemece işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5510, Karar No: 2011/8024, Tarih: 30.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5510 E.  ,  2011/8024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan mandalina ürünü için 2009 yılına ait olmak üzere sulu arazide dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg. başına ortalama satış fiyatı ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin ... İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12195, Karar No: 2015/4644, Tarih: 17.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/12195 E.  ,  2015/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Afyonkarahisar Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/926 Karar no:2014/240

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılardan S.. O.. tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.03.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Av. M.. S.. ile Av. İ.. A..'un mazeretleri sebebiyle duruşmaya katılamadıklarını bildiren dilekçe verdikleri, her iki vekilin de vekaletnamelerininde tevkil yetkisinin bulunduğu anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadın eşin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Evlenmenin butlanına ilişkin davalarda boşanmaya ilişkin hükümler uygulanır (TMK md. 158/1-2).

Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın davalı kadın eş yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/45, Karar No: 2024/267, Tarih: 25.09.2024

**Ceza Genel Kurulu         2020/45 E.  ,  2024/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ek Tebliğname No : 2019/89015

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 231-297

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2, 109/5, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, şantaj suçundan ise TCK'nın 107/1, 62, 52/2, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.12.2011 tarihli ve 84-363 sayılı hükümlerin, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 06.06.2012 tarih ve 3680-6434 sayı ile; "Mağdurenin hastaneye müracatından üç gün sonra alınan polisteki 14.02.2008 tarihli ilk ifadesinde, olay öncesinde sanık ile farklı günlerde iki kez rızasıyla buluşarak livata suretiyle cinsel ilişkiye girdiklerini belirttiği halde, olay günü sanığın kendisine telefon ederek, yanına gelmeyeceği şeklinde bir beyanı da olmamasına rağmen, cep telefonunda beraber oldukları günün fotoğrafları olduğunu, bunlarda kendisini nasıl yaptığının göründüğünü, gelirse bunları sileceğini söylemek suretiyle, yanına gitmesi için kendisine baskı kurduğu ve zorla livatada bulunduğu biçimindeki iddiaları ile aşamalardaki diğer tüm anlatımlarının tutarsız ve çelişkili olup, hayatın olağan akışına uygun bulunmaması, Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 14.02.2008 tarihli raporunda belirtilen anal muayeneye ilişkin bulguların mağdurenin iddialarını desteklememesi, ifadesinde sadece livata eylemlerinden söz ettiği halde doktor raporu alınmasından sonra duruşmada sanığın vajinal yoldan da cinsel saldırıda bulunduğunu ileri sürmesi, soruşturma aşamasında sanığın cep telefonu üzerinde yapılan incelemede, mağdurenin cinsel ilişki sırasında sanık tarafından çekildiğini iddia ettiği görüntülerin bulunmadığının anlaşılmış olması, sanığın savunmasında son kez mağdure ile seviştikleri sırada mağdureye bir telefon gelmesi üzerine mağdurenin gitmek istediğini söyleyerek, yanından ayrılıp ağaçlık alana gittiğini belirtmesi karşısında, bu süre içerisinde mağdurenin başka olaylara da maruz kalmış olabileceği, fiziki muayenesinde tespit edilen diz kapağı ve uyluk bölgesindeki doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği anlaşılan ekimozların rıza ile sevişme veya bilinmeyen bir nedenle sanıkla olaydan sonra aralarında çıkan bir tartışma yada anlaşmazlığa dayalı olarak veya sanıktan ayrıldıktan sonra yaşadığı ve gizlemek istediği başka bir olay yada bilinmeyen başka bir nedenle meydana gelebileceği ailesinin kendisini aradığını düşünüp mazeret yaratmak için telefonla babasını arayıp hastaneye bu nedenle götürülmesini sağlamış olabileceği, mahkemece 17.06

.06.2008 tarihli oturumda mağdurenin anlatımları sırasında zaman zaman olayların sırası ve oluş şekli ile ilgili tutarsız beyanlarda bulunduğu, anlatımlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığının saptanmış bulunması, sanığın aşamalarda değişmeyen savunması ve tüm dosya içeriğinden; mağdurenin sanıkla rızaen birlikte olmasından hemen sonra sanığın mağdurenin rızası dışında mağdureye karşı nitelikli cinsel saldırıda bulunduğuna ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile şantaj suçlarını işlediğine dair, mağdurenin itibar edilmeyen samimiyeti kuşkulu iddiaları dışında, savunmanın aksine, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın tüm suçlardan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 08.11.2012 tarih ve 231-297 sayı ile; "Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 06/06/2012 tarih ve 2012/3680 esas, 2012/6434 Karar sayılı bozma ilamıyla mağdurenin samimiyeti kuşkulu iddiaları dışında savunmanın aksine delil bulunmadığından bahisle verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası mahkememizce yapılan değerlendirmede ; sanıkla mağdure arasında önceye dayalı herhangi bir husumet bulunmaması, mağdurenin olay sonrası tespit edilen durumu, olay nedeni ile yaralanmasına ilişkin rapor, sanığın soruşturma sırasında mağdureyle buluştuklarında mağdurenin rızasıyla arkadan yapmak istediğini ancak tam anlamıyla yapamadım demek suretiyle zorlama yönünden dolaylı ikrarının bulunması ve Adli Tıp Raporu dikkate alındığında, mağdurenin anlatımlarının mahkememizin kabulüne uygun olduğu, Yargıtay bozma ilamında mağdurenin ailesine durumunu izah edebilmek için söz konusu suçlamayı yapmış olabileceğinin belirtildiği, ancak mağdurenin böyle bir zorunluluk hissetmesi halinde sanıkla daha önceden rızaya dayalı ilişkiye girdiği yönünde de beyanda bulunmaması gerektiği sonucuna varıldığından Yargıtay bozma ilamı usul ve yasaya uygun bulunmadığından direnilmesine karar vermek gerekmiştir." şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2014 tarihli ve 291577 sayılı bozma istekli tebliğnamesiyle dosya kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 20.03.2017 tarih ve 427-1446 sayı ile direnme kararlarının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 28.02.2019 tarih ve 571-142 sayı ile; "08.11.2012 tarihli gerekçeli kararın Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğinin sağlanması" için Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmiş ve Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2019 tarihli ve 89015 sayılı bozma istekli ek tebliğnamesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş ve aynı madde gereğince inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 06.01.2020 tarih ve 7024-38 sayı ile; "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. maddesine göre Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağından temyiz istemi reddedilerek" Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI, KONUSU VE ÖN SORUN

Direnmenin kapsamına göre inceleme sanık hakkında katılan mağdureye yönelik şantaj ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI, KONUSU VE ÖN SORUN

Direnmenin kapsamına göre inceleme sanık hakkında katılan mağdureye yönelik şantaj ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanığa isnat edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarının unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin olup şantaj suçu yönünden Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

11.02.2008 tarihli kolluk görevlilerince düzenlenen tutanağa göre; saat 23.30 sıralarında tecavüz iddiası üzerine hastaneye gidildiği, yapılan görüşmede korkmuş bir hâlde bulunan katılan mağdurun pantolonu ve montunun çamurlu olduğunun ve ağlamaktan gözlerinin şiş olduğunun görüldüğü,

15.02.2008 tarihli kolluk görevlilerince düzenlenen tutanağa göre; sanığın rızasıyla cep telefonun alındığı, cep telefonunda katılan mağdura veya yakınlarına ait resim ve video kaydının bulunmadığı,

14.02.2008 tarihinde Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporda; katılan mağdurun muayenesinde; sol uyluk, sol diz kapağı ve sağ ciruris üzerinde hayati tehlike oluşturmayan, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte ve zorlamalı cinsel eylem ile meydana gelmesi tıbben mümkün olan yeşil renkte şekilsiz ekimozların bulunduğunun, katılan mağdurun bakire olmadığının ve hymendeki yırtığın 7-10 gün içerisinde ereksiyon hâlinde bulunun penis veya sair cismin duhulü ile mümkün olduğunun, akut veya kronik fiili livatanın tıbbi delillerine rastlanmadığının ancak belli durumlarda fiili livata eylemlerinin somut delil bırakmaksızın meydana gelebileceğinin bildirildiği,

02.02.2009 tarihinde Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporda; katılan mağdurun maruz kaldığı iddia edilen cinsel saldırı suçuna karşı mukavemet etmesini engelleyecek akıl hastalığının bulunmadığının, ancak beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olmadığının tespit edildiği,

Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunca 27.10.2010 tarihinde düzenlenen ve oy çokluğuyla alınan rapora göre; olay sebebiyle travma sonrası stres bozukluğu ve depresyon teşhisi konulan katılan mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun, mağduru bulunduğu olaya karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olmadığının bildirildiği,

Jandarma Genel Komutanlığının 14.03.2008 tarihli uzmanlık raporuna göre; katılan mağdurun cinsel bölgesinden alınan svaplar üzerinde sanığın DNA profilinden farklı, bir kadına ait DNA profilinin tespit edildiği,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Katılan mağdur kollukta; sanığı mahalleden tanıdığını, sanığın, daha önce annesini rahatsız ettiğini, daha sonra ablası tanık ...'ı defalarca zorla alıkoyduğunu ve bu konuda davalarının devam ettiğini, sanığın, ablasıyla olan ilişkisi bittikten sonra kendisine yakınlık göstermeye başladığını, 04.02.2008 tarihinde patronu olan tanık ...'in, kendisinden sanık ile görüşmesini istediğini, akşam saatlerinde tanık ...'in, kendisini "Değirmendere Alabalık" isimli restaurantın arkasına götürdüğünü, burada sanığın aracında beklediğini, patronunun uzaklaşması üzerine isteğiyle sanığın aracına bindiğini ve sanığın aracı Karakurt Yolu üzerinde ağaçlık ve kuytu bir alana çektiğini, sanıkla konuşmaya başladıklarını, sanığın cinsel ilişki teklifini kabul ettiğini ve sanıkla anal yoldan birkaç defa birlikte olduğunu, o gün 18:00 - 22.00 saatleri arasında bu bölgede bulunduklarını 06.02.2008 tarihinde sanığın evlerine geldiğini, yine Karakurt Köyü yolunda araçla kuytu bir araziye gittiklerini, burada rızasıyla sanıkla anal yoldan birkaç kez ilişkiye girdiğini, sanığın, kendisini saat 22.00 sıralarında evinin yakınlarına bıraktığını, 11.02.2008 tarihinde sanığın cep telefonundan kendisini saat 16.00 sıralarında arayarak "Seninle beraber olduğumuz günün resimleri ve seni nasıl yaptığımın görüntüleri telefonumda kayıtlı. Dediğim yere gel seninle beraber olalım. Gelirsen bu resimleri silerim." şeklinde sözler söylemesi üzerine sanığın bu resimleri ailesine göstermesinden korkarak buluşma teklifini kabul ettiğini ve Değirmendere Alabalık restoranının arkasına doğru yürüyerek gittiğini, sanığın araç içerisinde beklediğini, sanığın aracına rızayla bindiğini, Karakurt Köyü yakınlarında kuytu bir alana aracı çekerek konuşmaya başladıklarını, sanığın teklifi üzerine onunla yarım saat süreyle anal yoldan birkaç defa rızayla birlikte olduğunu, daha sonra sanığın, canını yakmaya başladığını, bunun üzerine sanıktan cinsel ilişkiye son vermesini istediğini ancak sanığın anal yoldan ilişkiye devam ettiğini, sanığın kucağından kaçmaya çalışmak istese de bunu başaramadığını, sanığın, üzerinde bulunan külodu yırtarak zorla anal yoldan ilişkiye devam ettiğini, ilişkinin bitmesini müteakip kendisini bıraktığını, koşarak ağaçlık alan içerisine doğru kaçmaya başladığını, sanığın arkasından koşmadığını, sadece "Gitme!" diye bağırdığını, yaklaşık 400-500 metre kaçtığını ve saklandığı bir çalının arkasından cep telefonuyla babasını aradığını, ailesinin kendisini 3-4 saat sonra ağaçlık alanda bulduğunu, sanıktan şikâyetçi olduğunu, mahkemede; patronu olan tanık ... kendisini sanığın yanına götürünce sanığın zor kullanarak kendisiyle cinsel ilişkiye girdiğini, bu sırada sanığın, kendisine ait resimleri çektiğini ve "İ̇stediğim yere geleceksin!" dediğini, şantaj yapınca sanığın yanına gitmek zorunda kaldığını, sanığın arabada zorla ırzına geçtiğini, bu ilişkinin anal yoldan gerçekleştiğini ve sanığın elinden zor kaçtığını, sanığın vajinal yoldan da ırzına geçtiğini,