muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2628, Karar No: 2008/6980, Tarih: 07.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2628 E.  ,  2008/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2005 yılında yapılan kadastro sırasında, ... Yenimahalle 151 ada 13 parsel 2903 m2 yüzölçümlü meşelik cinsiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiş; davacı, taşınmazın kendi zilyetliğinde olduğu iddiasıyla tapunun iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile 151 ada 13 parselin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 01.06.1995 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 24.05.2005 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan orman bilirkişi Beynur Beray tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, eğiminin % 30 - 35 civarında olduğu, üzerinde 8- 10 yaşlarında bakımlı fındık ağaçları ile sınırlarda 25-30 yaşlarında ceviz ağaçları bulunduğu açıklanmıştır. Çekişmeli taşınmazın 30.03.2005 tarihli kadastro tespit tutanağının edinme sebebinde zeminin meşelik olduğu belirtilmiş olup tutanağın ve tapu kaydının cinsi meşeliktir. Dava dosyasında bulunan çekişmeli taşınmazla ilgili 24.07.2006 tarihli idari tahkikat tutanağında taşınmazın batı sınırında 150 yaşlarında meşe ağacı olduğundan sözedilmiştir. Bu durumda hükme esas alınan uzman bilirkişi raporları ile kadastro tespit ve idari tahkikat tutanakları birbiri ile çelişmektedir.

Bir taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ayrı, zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmemesi ayrı konulardır. Hazine kazanma koşullarının oluşmadığını iddia ettiğine göre bu konuların araştırılması gerekir.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları, amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi ve bir ... ve bir ziraat elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, sözü edilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı

sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita ve kesinleşmiş orman kadastro haritası komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmeli yapılan uygulama ... ve orman bilirkişiler tarafından düzenlenecek birleşik haritaya yansıtılarak keşfi izleme olanağı sağlanmalı, Hazine davada taraf olduğuna göre 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı koşullar araştırılmalı, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 07/05/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14844, Karar No: 2017/14656, Tarih: 27.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/14844 E.  ,  2017/14656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanığın aşamalarda ve temyiz dilekçesinde kendi adına kayıtlı bir arazisinin bulunmadığını, tarım yapmadığını, hayvancılık ile geçimini sağladığını beyan etmesi karşısında; bu konuda tapu kaydı, çiftçi kayıt sistemi kayıtlarının tetkiki ile, kolluk araştırması yapılarak tutanağa konu tarlanın kim yada kimler tarafından kullanıldığının kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2)Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. f. gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi raporu ile hesaplanan normal tarifeye göre vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği ve TCK 168/5. f, CMK 223/8. f uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde tebligat yapılıyorsa her halde makul bir süre verilerek sonucuna göre, hüküm kurulması gerektiği halde eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

3)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22565, Karar No: 2014/41599, Tarih: 15.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22565 E.  ,  2014/41599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamuya yararlı işte çalıştırma tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanığın cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde "Temizlik hizmetleri alınında çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesi" şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları  bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan  hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün 5. numaralı paragrafında bulunan ''Temizlik hizmetleri alınında” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine gelmek üzere “Kamuya yararlı bir işte” ibaresinin eklenmesine ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/900, Karar No: 2016/631, Tarih: 20.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/900 E.  ,  2016/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukukî niteliğe göre uyuşmazlık, kıyı kenar çizgisine dayanılarak açılan tapu iptali ve tescile ilişkin olup, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğuna ilişkin bir iddia ve savunma da olmadığına göre, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı İş Bölümü Kararı uyarınca temyiz incelemesinin Dairemizin görevi dışında olup 16. Hukuk Dairesine ait olduğu düşünüldüğünden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 1/4/2015 tarihli ve 6644 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 60/3. maddesi uyarınca görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 20/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9539, Karar No: 2019/3696, Tarih: 27.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9539 E.  ,  2019/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı şirketin ünvanı altında ticari olarak yolcu taşımacılığı yapan ve davalılardan ...'a ait diğer davalı ...'ın sevk ve idaresindeki otobüsün tek taraflı olarak gerçekleştirdiği trafik kazasında, araçta yolcu olan müvekkilinin yaralandığını ve sağ kolunu kaybettiğini belirterek 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, kaza nedeniyle maddi ve manevi büyük kayıplara uğradığını, davacının manevi tazminat isteminin fahiş olduğunu, ...'ın kusur oranının dikkate alınması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuş, kazaya karışan aracın kasko sigortacısı olan ... Anonim Sigorta A.Ş.'ye davanın ihbarını talep etmiştir.

Diğer davalı ... Turizm Tic. Ltd. Şirketi vekili, aracın ... Türk Sigorta şirketince düzenlenen kasko sigortası kapsamında manevi tazminatın teminat altına alındığını, davanın bu sigorta şirketine ihbarını, kazanın meydana gelmesinde hava şartlarının etken olduğunu, Karayolları Genel Müdürlüğüne de kusur atfedilmesi gerektiğini, davacı tarafça talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 27/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, dair karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 27/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15087, Karar No: 2013/18345, Tarih: 19.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15087 E.  ,  2013/18345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının hasta hakları sorumlusu olarak görev yaptığını, kendi isteği ile acil serviste nöbet de tuttuğunu, acil serviste nöbet tuttuğu süreler için 0.... çarpan katsayısı ile, hasta hakları sorumluluğu görevini yaptığı süreler için 0.... çarpan katsayısı ile ödeme yapılması gerekirken döner sermaye ödemelerinin hep 0.... çarpan katsayısı ile hesaplandığı ileri sürülerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ....520,65 TL fazla ödemenin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; tarafına çıkarılan borç bilgilerinin yanlış olduğunu, tuttuğu nöbetlerin dikkate alınmadığını, tam süre çalıştığını, davacının dava açma ve geri isteme hakkının çoktan sona erdiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilerek ....520,65 TL asıl alacak ve 477,66 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam ....998,31 TL davacı kurum alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıda belirtilen sebepler dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Ancak; 6100 sayılı HMK 26. maddesi (HUMK 74. Madde) gereğince; hakim iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ....520,65TL fazla ödemenin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, ....520,65 TL asıl alacak ve 477,66 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam ....998,31TL davacı kurum alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

.

818 sayılı BK.nun 101/.... maddesi(6098 sayılı TBK.'nun 117. maddesi) gereğince, muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Zenginleşen kimseden (iyiniyetli ya da kötüniyetli olsun) iade talep edilmeden önce temerrüde düşmüş sayılmasının yasal dayanağı bulunmamaktadır.

Sebepsiz zenginleşmede gecikme faizinin işlemesi için borçlunun bir ihtar ya da dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir.

.

818 sayılı BK.nun 101/.... maddesi(6098 sayılı TBK.'nun 117. maddesi) gereğince, muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Zenginleşen kimseden (iyiniyetli ya da kötüniyetli olsun) iade talep edilmeden önce temerrüde düşmüş sayılmasının yasal dayanağı bulunmamaktadır.

Sebepsiz zenginleşmede gecikme faizinin işlemesi için borçlunun bir ihtar ya da dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir.

Mahkemece, davacı kurum tarafından davalının hangi tarihte temerrüde düşürüldüğü tespit edilip, asıl alacağa bu tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/7211, Karar No: 2014/11125, Tarih: 26.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7211 E.  ,  2014/11125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/398-2014/81

Davacı, kesilen aylığının yeniden bağlanmasına ödenmeyen aylıklarının yasal faiziyle tahsiline, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile aylıkların kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, 14/02/2013 tarihli, 2012/219-2013/111 sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiş olup, söz konusu hüküm, Dairemizin 27/06/2013 tarihli, 2013/7282 esas ve 2013/13855 karar sayılı ilamı ile eksik inceleme sonucu karar verildiği gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak gerekli araştırmalar yapıldıktan sonra, davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının, eski eşinden 30/11/1999 kesinleşme tarihli ilam ile boşandığı ve kuruma başvurarak ölüm aylığı almaya başladığı anlaşılmış, telefon ile yapılan ihbar üzerine, davalı kurum tarafından yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen 07/03/2012 tarihli kontrol memuru raporunda; davacı ve boşandığı eşinin davacının kayıtlı yerleşim yeri olan "U. Sokak no:. Ş./Gaziantep" adresinde birlikte yaşadıklarının çevre araştırması ile tespit edildiğine ilişkin 13/02/2012 tarihli kolluk tutanağı esas alınıp, mahallinde ayrıca inceleme yapılmaksızın 5510 sayılı Yasanın 56/2. fıkrasının koşullarının oluştuğu kanaati bildirilmiştir. Yargılama sırasında kolluk tarafından düzenlenen 02/11/2012 tarihli araştırma tutanağında; davacının kayıtlı yerleşim yerinden 6-7 ay önce taşındığının, komşularına sorulduğunda, davacı bu adreste iken eski eşini de bu adreste gördüklerini, ancak devamlı kalıp kalmadığını bilmediklerini beyan ettikleri, komşulardan temin edilen telefon numarası arandığında, eski eşin, kızı Hatıra ile "Y. Mahallesi B. Sokak no:48 Şahinbey/G. adresinde birlikte yaşadığını bildirmesi üzerine, ilgili adreste yapılan araştırma neticesinde, davacının bu adrese gelip gittiği, ancak boşandığı eşi ile birlikte yaşayıp yaşamadıklarını bilenin bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmış, mahkeme huzurunda dinlenen davacı tanıklarının, davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşamadıklarını, eski eşin özürlü çocuğunu görmek için ara sıra davacının yerleşim yerine geldiğini beyan ettikleri görülmüş; bozma kararına uyulmasının ardından dinlenen mahalle muhtarı B.. U..'in beyanında, davacının 10-15 yıldır K. Mah. U. Sok. No:53/1 Ş./G.adresinde oturduğunu, bu ev yıkılınca K.Cad. No:. adresine taşındığını, davacının U.Sokaktaki evinde otururken yanında özürlü kızı ve diğer kızı ile kaldığını, davacının ne zaman boşandığını bilmediğini, eski eşini zaman zaman U.Sokaktaki çayhanede gördüğünü, birlikte yaşadıklarına şahit olmadığını, eski eşin ortak çocuklarını görmeye geldiğini duyduğunu bildirdiği görülmüştür.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, kontrol memuru raporuna dayanak kolluk araştırmasında davacı ve eski eşin aynı ikamette birlikte yaşadıklarının isim ve imza vermekten imtina eden çevre sakinlerince bildirilmesi, mahkemesince yaptırılan kolluk araştırmasında komşuların tevilli beyanlarında, davacının U. Sokaktaki adresinden taşındığını, bu adreste davacının eski eşini de gördüklerini, devamlı kalıp kalmadığını bilmediklerini beyan etmeleri, komşulardan alınan telefon numarası arandığında, telefona eski eşin çıkması ve kızı Hatıra ile yaşadığını bildirdiği Y. Mah.deki adreste yapılan araştırmada da, davacının belirtilen adrese gidip geldiğinin tespit edilmesi, mahalle muhtarının tevilli beyanında davacının eski eşini zaman zaman davacının yaşadığı U. Sok.'ta bulunan çayhanede gördüğünü bildirmesi hususları birlikte göz önüne alındığında; davacı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.