muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4424, Karar No: 2023/1593, Tarih: 20.03.2023

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14, 16 ve 17 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 125,50 TL'nin temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığından alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4798, Karar No: 2024/7705, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4798 E.  ,  2024/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/499 E., 2024/554 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/241 E., 2023/408 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun müvekkil şirketin faiz alacaklarını ödememesi işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitinin taraflar arasında uyuşmazlık haline geldiğini, yasal mevzuat düzenlemeleri gereğince davalı idarenin kesin olmayan cevabının red cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, huzurdaki davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, sosyal güvenlik hususundaki tespit davaları tarafların birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları davacıya daha pratik şekilde sağlandığını, müvekkili davacının ödenen avans miktarı üzerinden sigorta primi ödenmesi gerektiğinin ve buna göre hesaplanacak yaşlılık aylığının ödenmesi gerektiğinin tespitini ve ortaya çıkan uyuşmazlığın giderilmesi gerektiğini, yine dava açmaktan başka bir yolla alacağına kavuşması mümkün olmayıp bir mahkeme kararına muhtaç dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle: davacı tarafça açılan seri davalarda davanın kazanılması halinde seri dava olarak kabul edilebileceğini, iş bu davada davacının davası reddedilerek tarifede yazılı ücretin tam olarak uygulanması gerektiğini ve davaya konu ilamın bu yönde düzeltilmesini gerektiğini ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurularının HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine,” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri gibi temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9633, Karar No: 2016/11795, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9633 E.  ,  2016/11795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin, ...'na bağlı ... Devlet Hastanesi'nde alt işveren firmaların sigortalısı olarak ve temizlik ihalesi kapsamında halen çalışmasına devam ettiğini, çalışması boyunca temizlik işinden ziyade, hastanenin her bölümünde ve asıl işte çalıştırıldığını, emir ve talimatları hastane yetkililerinden aldığını, çalışma düzeninin yine hastane yönetimi tarafından belirlendiğini, hastaların altlarını temizleme, pozisyon verme, lavman, yara pansumanı, hastaların taşınması gibi asıl işin bir parçası olan ve davalının kadrolu elemanlarının yapması gereken işlerin yaptırıldığını, temizlik işçisi olmasına rağmen temizlik için zamanının kısa bir süresini ayırdığını, geri kalan sürede hastabakıcı gibi çalıştığını, şirketlerin kağıt üstünde değiştiğini, bu değişiklikten işçilerin haberinin dahi olmadığını, şirketlerin değişmesine rağmen çalışanların aynı kaldığını, bu şirketlerin bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını, asıl-alt işveren ilişkisinin ucuz işçi çalıştırma ve bazı kanuni yükümlülüklerden kaçma amacı taşıdığını, bu nedenlerle davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının baştan beri davalı Bakanlığın işçisi sayılması gerektiğini, bu durumda da ilave tediyeye hak kazandığını, davalı Bakanlığın en düşük işçisinden bile az ücret aldığını, bu nedenle fark ücret talebinde bulunduklarını, davacının fazla mesai yaptığını, ancak ücretinin ödenmediğini iddia ederek fark ücret, ilave tediye, fazla mesai ve farklı işlem tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, esas açısından, davacı işçi ile idare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, idarenin ihale makamı olduğunu, davacı işçinin davalı idareden ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, davacıyla yapılan sözleşmelerin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının hür iradesiyle belirlenen ücretle çalışmayı kabul ettiğini ve her ay ihtirazı kayıtsız ücretini aldığını, hastanenin asıl işinin muayene, hemşirelik işleri, laboratuar, röntgen, odyoloji gibi işlerden oluştuğunu, bu işlemlerin tamamlanması için arada yapılan tüm işlerin yardımcı iş niteliğinde olduğunu, bu sebeple muvazaa iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının normal mesai saatleri içinde çalıştırıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının hizmet alım sözleşmesinin konusu dışındaki işlerde yani hastabakıcı olarak çalıştırıldığı, bu nedenle asıl alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, davacının davalının işçisi sayılması gerektiği, bu nedenle ilave tediye ve fark ücret alacak taleplerinin aynı şekilde tanık beyanlarına göre fazla mesai yaptığından fazla mesai ücretinin bulunduğu, farklı muamele tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının tespit edilen dönemsel ücretlerinin yerinde olup olmadığı ve buna bağlı olarak fark ücret talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemenin dosya içeriğinde delillere göre asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna ilişkin kabulü yerindedir. Ancak yazılan yazılara verilen cevaplardan davalının davacı ile aynı işi yapan kadrolu işçisinin bulunmadığı açıktır. Bu durumda, davacının bordrolarda yazılı ücretle çalıştığının kabul edilmesi ve alacaklarının da buna göre hesap edilmesi gerekirken, davacı ile aynı işi yapmayan 6111 sayılı Kanun kapsamında başka bir kamu kurumundan devren geçen üstelik belli bir tarihten sonra sendikalı olup Toplu İş Sözleşmesindeki zamlara göre ücreti belirlenen işçinin ücreti emsal kabul edilerek dönemsel ücretlerinin belirlenmesi ve buna göre hesap edilen alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

O halde davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6252, Karar No: 2013/3942, Tarih: 18.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6252 E.  ,  2013/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

İ.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı ....Yapı Malz. Uygulamaları Ltd. Şti. vekili Avukat ... geldi. Davalı ihbar olunan şirket yetkilisi gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi nedeniyle ayıbın giderilmesi bedelinin tahsili ve manevi tazminat istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece 12.03.2012 günlü bilirkişi raporu hükme esas alınarak davacı evine döşenen tüm parkenin sökülmesi ve yeniden montajının yapılması bedeli olarak 10.275,00 TL ile ünitelerde bulunan dolapların ve kapı kasalarının sökümü ve montajı ile tüm işlerin bitiminden sonra villanın boya ve badanasının yapılması bedeli olarak 9.000,00 TL olmak üzere 19.275,00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Bilirkişi raporu içeriğinden davalı yüklenici tarafından döşenen lamine parkenin mevcut haliyle kullanımının mümkün olmaması nedeniyle sökülüp yeniden montajının yapılması gerektiği kanaatine varılarak 10.275,00 TL'nin tahsiline karar verilmesi doğru ise de işin yapımı için kapı kasalarının ve mevcut dolapların sökülmesi zorunlu olduğundan ve asıl iş nedeniyle tayin edilen montaj

bedeli içinde değerlendirilmesi gerektiğinden kapı kasalarının ve mevcut dolapların sökülüp yeniden monte edilmesi için ayrıca bedele hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, taşınmazın boya badanasının yapılması işinin dava konusu iş ile doğrudan bir ilgisi bulunmadığından ayrıca boya badana bedeline hükmedilmesi doğru olmamış, rapor içeriğine göre sadece 10.275,00 TL'ye hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/18285, Karar No: 2013/20223, Tarih: 24.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/18285 E.  ,  2013/20223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/05/2013 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaat gelmediğinden bahisle erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nun 231/6-b. maddesi uyarınca da aranan subjektif şartlardan olduğu dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin sanıklar hakkında uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; hırsızlık suçunun kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilip bu şekilde uygulama yapıldığı halde, sanıklar hakkında koşulları oluşmayan etkin pişmanlık hükümleri ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/392, Karar No: 2024/4774, Tarih: 30.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/392 E.  ,  2024/4774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/270 E., 2015/144 K.

SUÇLAR :Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, görüntü veya seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, kişisel verilerin kaydedilmesi, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM ve KARAR : 1- Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan sanık ... hakkında beraat

2- Görüntü veya seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ... hakkında düşme, sanıklar ... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

3- Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ... hakkında mahkumiyet

4- Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanık ... hakkında düşme, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

5- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında mahkumiyet

6- Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

7- Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ..., ... hakkında hükmün açıklamasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, iade

5- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında mahkumiyet

6- Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

7- Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ..., ... hakkında hükmün açıklamasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, iade

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından, görüntü veya seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm ile sanıklar ... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve şikayetçi ... vekili tarafından, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve şikayetçi ... vekili tarafından, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii tarafından, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve şikayetçi ... vekili tarafından, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıklar ...'nın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii, katılan ... vekili, şikayetçi ... vekili tarafından, sanık ..., ..., ... ...'nın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ..., sanık ... ve katılan ... vekili tarafından, kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, katılan ... vekili ve şikayetçi ... vekili tarafından, görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ..., ... hakkında hükmün açıklamasının geri bırakılmasına dair kararlar sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, gereği düşünüldü.

Yargıtay Kanunu'nun 28. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri gereğince yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz yolu ile incelenmesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o konudaki hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi gerekmekte olup, Uyap ortamında ve dosya üzerinde yapılan incelemede, sanık ... müdafii tarafından 28.08.2015 tarihli dilekçe ile, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.05.2015 tarihli ve 2012/270 Esas, 2015/144 Karar sayılı ilamında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan verilen beraat hükmüne karşı da temyiz isteminde bulunulduğu, ancak, 07.09.2020 tarihli tebliğnamede sanık müdafiinin suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna yönelik temyiz istemi ile ilgili olarak görüş belirtilmediği anlaşıldığından; sanık müdafiinin suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş bildirilmek ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

30.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi