muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1283, Karar No: 2021/4115, Tarih: 04.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/1283 E.  ,  2021/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07/04/2014 tarih ve 2014/4813 numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında mütalaa ve vergi incelemesine uygun olarak "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan da kamu davası açıldığı, buna karşılık Mahkemece bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık ... hakkında yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça konu faturaları kullanan ... Tekstil Dış Tic. A.Ş. yetkililerinin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıklar ... ve ...’yı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda adı geçen sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

04.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5048, Karar No: 2019/2759, Tarih: 26.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/5048 E.  ,  2019/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13079, Karar No: 2013/18980, Tarih: 25.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/13079 E.  ,  2013/18980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hak- kı olmayan yere tecavüz suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 73. maddesi gere- ğince şikayete bağlı hale getirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 151/1. madde ve fıkrasında düzenlenen mala zarar verme suçunun da şikayete bağlı olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarın- ca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13982, Karar No: 2012/2493, Tarih: 20.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/13982 E.  ,  2012/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanıklar hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması,

2- 08.12.2005 tarihli tutanağa göre; sanıkların mağdurdan çaldıkları kolonları sakladıkları yerini göstererek soruşturma aşamasında, mağdura teslimini sağladıklarının anlaşılması ve mahkemece de bu şekilde kabul edildiği halde; 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 1/2 oranından fazla indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 18 yaşından küçük olan sanıklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 23.maddesinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

4- 18 yaşını doldurmayan sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5538, Karar No: 2007/6737, Tarih: 05.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/5538 E.  ,  2007/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.9.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 1.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenici temliki ile kazanılan şahsi hakka dayalı tapu kayıt iptali ve tescil istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden davalı şirketin yüklenici sıfatı ile hareket ederek dava dışı arsa sahibi ... ile 06.05.1998 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi düzenlediği, bu sözleşmeye göre tescili dava konusu yapılan yapının 5 numaralı bağımsız bölümünün davalı yükleniciye bırakılması kararlaştırıldığı, kurulan kat irtifakına göre dava konusu taşınmazın tapuda davalı adına tescil edildiği, yapının fiziki olarak tamamlandığı iskan (oturma) ruhsatının alındığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri yükleniciye kişisel hak sağlar. Yüklenici kazanacağı kişisel hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi bu hakkını üçüncü kişilere temlik edebilir. Yüklenicinin temliki üzerine üçüncü kişilere açacağı davada satış olgusunun yükleniciye şahsi hakkın kazanıldığı olgusunun ise arsa sahibine karşı kanıtlanması gerekir. Üçüncü kişinin açacağı bu gibi davalarda yüklenici ile arsa sahibi arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan arsa sahibinin de davada taraf durumu alması gerekir. Mahkemece açıklanan olgu gözden kaçırılarak davanın arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan arsa sahibinin yokluğunda ve eksik taraf teşkili ile sonuçlandırılması doğru değildir.

Diğer taraftan davada adi yazılı 22.8.2000 günlü sözleşmeye dayanılmıştır. Anılan sözleşmede davalı şirketin kaşesi bulunmamaktadır. Sözleşmeyi ise “...” isimli bir kişi imzalamıştır. ...’nın sözleşmenin yapıldığı tarihte davalı şirketin temsilcisi olup olmadığı araştırılmadığı gibi bu sözleşme şirkete gönderilerek davalı şirket isticvap olunmamıştır. Satış olgusunun varlığı yönünden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması da kabul şekline göre da bozma nedenidir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 5.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31808, Karar No: 2014/17230, Tarih: 05.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/31808 E.  ,  2014/17230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-(f) maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik işinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesi ile ilgili fıkradaki ''temizlik işinde çalıştırılmasına'' cümlesinin hükümden çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15795, Karar No: 2017/12492, Tarih: 25.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/15795 E.  ,  2017/12492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ziraat bilirkişisinden rapor alınmadan doğrudan elektrik bilirkişisinden rapor alındığının anlaşılması karşısında; suç tarihinde sulama yapılan alan ve tarladaki ekili ürünün cinsinin tespitinden sonra, ziraatçi ve elektrikçi bilirkişiler marifetiyle tutanağa konu olan tarlada keşif yapılarak, ziraatçi bilirkişiden tarlanın yüzölçümü, ekilen ürünlerin hangi sürelerde ve ne kadar sulanma ihtiyacının olduğu, başlangıçtan hasat dönemi sonuna kadar kaç defa sulandığına ilişkin ayrıntılı rapor aldırılıp, ziraatçi bilirkişinin raporu doğrultusunda uzman elektrikçi bilirkişiden de, suç tarihine kadar kurulu güce ve arazide yürütülen tarımsal faaliyete göre tüketilmesi gereken elektrik miktarının tespiti için ek rapor alınarak, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, sanık hakkında kamu davası açılmadan önce katılan kurum tarafından talep edilen zararı soruşturma aşamasında tazmin eden sanık hakkında kamu davası açılamayacağından, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanığa kaçak elektrik kullanım bedelini hükümden önce ödemesi halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp, talep etmesi halinde zararı gidermesi için kendisine makul bir süre verilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedeni yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7830, Karar No: 2017/1885, Tarih: 20.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7830 E.  ,  2017/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, davalı kooperatif yönetim kurulunun 30.12.2013 tarih ve 324 no'lu kararı ile 06.04.2014 tarihinde yapılan olağan genel kurulunda gündemin 14. maddesi gereğince genel kurul kararı ile üyeliğine son verildiğini, bu hususun noter ihtarnamesi ile bildirildiğini, davacının çiftçi olduğunu, ortaklıktan çıkarıldığına ilişkin noter ihtarının ortaklıktan çıkarılması ile ilgili net ve anlaşılabilir bilgileri ve gerekçeyi ihtiva etmediğini, ortaklıktan çıkarma kararının yasaya uygun olmadığını, zira kooperatif yönetim kurulu yönetimi elinde tutabilmek amacıyla çifçilik yapan birden fazla üyenin üyelikten ihracına karar verirken, çifçilikle ilgisi olmayan tarlası olmayan kişileri kooperatife üye yaptığını ileri sürerek, davacının kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamından; davacının 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait genel kurul toplantılarına katılmaması konusunda herhangi bir delil veya mazeret gösteremediği, kendisinin üyelikten ihracı konusunda yalnızca kooperatif yönetiminin kötüniyetli olduğu iddiasında bulunduğu ancak bu konuda herhangi bir delil ibraz etmediği, celp edilen kooperatif genel kurul toplantı evraklarından, davacının o yıllardaki toplantılara (arka arkaya üç defa) katılmadığı, bu durumda, kooperatif anasözleşmesinin 13. maddesinin (f) bendindeki şartın oluştuğu, üyelikten çıkarma kararının usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/49, Karar No: 2022/31, Tarih: 18.01.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/49 E.  ,  2022/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

Teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın TCK'nın 103/2, 35, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.11.2018 tarihli ve 212-309 sayılı hükmün, sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince 17.01.2019 tarih ve 81-115 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın da sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 15.01.2020 tarih ve 2884-428 sayı ile;

"...Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile doktor raporu nazara alındığında sanığın olay günü mağdurenin pantolonunu indirip cinsel organını anal bölgesine sokmaya çalışmasının ardından eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden son verip mağdureyi bıraktığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme düzenlemesi de nazara alındığında sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... Ağır Ceza Mahkemesi ise 10.03.2020 tarih ve 108-138 sayı ile;

... Ağır Ceza Mahkemesi ise 10.03.2020 tarih ve 108-138 sayı ile;

"...Olay tarihinde 15 yaşını ikmal etmiş olan mağdur ...'un babaannesi ile birlikte ... yolu üzerinde ...'a gelmek üzere dolmuş beklediği esnada, sanık ...'in aracı ile gelerek mağdur ...'u ...'a götüreceğini söylediği, mağdurun babaannesinin de kabul ettiği ve mağdurun sanığın aracına bindiği, sanık ile mağdurun araçta bira içtikleri, ...'a yaklaştıkları sırada sanığın aracı Yeniköy yoluna sürdüğünü, aracın çukura düşüp saplanması üzerine sanık ile mağdurun aracı itmeye çalışırken çamura düştükleri, sanığın mağduru kollarından tutarak sürükleyip boğazını sıktığı, kıyafetini ve iç çamaşırını indirdiği, cinsel organını çıkarıp mağdurun cinsel organına sokmaya çalıştığı, mağdurun ön bölgemden yapma demesi üzerine sanığın cinsel organını mağdurun anüs bölgesine sokmaya çalıştığı sonrasında cinsel organını sokamadan mağdurun üzerine ve kıyafetlerine boşaldığı, ... Devlet Hastanesince düzenlenen 15/07/2018 gün ve 470 sayılı raporda mağdurun boğaz bölgesinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek iki adet 5-6 cm tırnak izi tespit edildiği, ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 16/07/2017 tarihli raporda, mağdurun perianal bölgede vitiligo plağı olduğu, anal sfinkter tonusu doğal, anal bölgede saat 12 ve 8 hizasında dokunmakla kanamaya meyilli yüzeyel ragadların mevcut olduğu, anal bölgedeki bulguların akut fiili livata ile uyumlu olabileceğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin 13/08/2018 günlü raporunda ise, mağdura ait giysiler üzerinde tespit edilen lekelerin sanığın DNA profili ile uyumlu olduğunun açıklandığı toplanan delillerden anlaşılmıştır.

Mağdurun aşamalardaki beyanları, mağdur hakkındaki raporlar, sanık ile mağdur arasında suçlamayı gerektirir husumet bulunmaması ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, sanığın atfedilen suçlamadan arınmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiştir.

Mağdurun aşamalardaki beyanları, mağdur hakkındaki raporlar, sanık ile mağdur arasında suçlamayı gerektirir husumet bulunmaması ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, sanığın atfedilen suçlamadan arınmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiştir.

Mahkememizce yapılan yargılama sonunda sanık ...'ın mağdur ... Yavuz'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/2 ve 35.maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17/01/2019 tarih ve 2019/81-115 E.K.sayılı ilamı ile sanık ... hakkında mahkememizce verilen karara karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının kesinleştiği, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 15/01/2020 gün ve 2019/2884 esas 2020/428 karar sayılı ilamı ile; sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararının '...Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile doktor raporu nazara alındığında sanığın olay günü mağdurenin pantolonunu indirip cinsel organını anal bölgesine sokmaya çalışmasının ardından eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden son verip mağdureyi bıraktığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme düzenlemesi de nazara alındığında sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi...' gerekçesi ile mahkememiz kararının bozulduğu anlaşılmıştır.