muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12141, Karar No: 2020/12788, Tarih: 22.12.2020

3- Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...’un mahkumiyetine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı, “farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararı uyarınca, başka suçtan Antalya E Tipi Kapalı Cezaevi'nde hükümlü olarak bulunan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma bizzat veya SEGBİS aracılığıyla hazır bulundurulmayarak savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve katılan şirket vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6878, Karar No: 2010/8191, Tarih: 14.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6878 E.  ,  2010/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 1656 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek tapu iptal ve terkine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairece " ... Davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... vekilince tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 14.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/25212, Karar No: 2017/664, Tarih: 18.01.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/25212 E.  ,  2017/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anal ya da oral yoldan yapılan, eşcinsel veya grup halinde bulunulan cinsel birleşmelere ait görüntülerin veya cisimle yapılan mastürbasyon görüntülerinin tek başına “doğal olmayan” kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği, bu kavramın cinsel yaşamın içerisinde yeri olmayan, aşağılayıcı veya bütün toplum tarafından da doğal olarak kabul edilmeyen ilişkileri tanımladığı, bilirkişi raporunun içeriğine göre sanığın eyleminin TCK'nın 226/1. maddesinin ihlali niteliğinde olduğu ve bu maddeye göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 226/4. maddesinden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12772, Karar No: 2013/2875, Tarih: 14.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/12772 E.  ,  2013/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ile resmi bayram alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalı şirkette idari işler ve bilgi işlem birimlerinde ve son olarak da kamp amiri olarak çalıştığını, 14.08.2009 tarihinde işverence işten çıkarıldığını, işyerinde 07:30-24:00 tarihleri arasında olmak üzere günde onyedibuçuk saat çalıştığını, ay içinde hiç izin kullandırılmadığını, hafta sonu tatili verilmediğini, dini ve resmi tüm bayramlar ve tatillerde de aynı şekilde çalıştırıldığını belirterek müvekkilinin fazla mesai ücreti ile resmi bayram ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının yasal süreleri aşan çalışması bulunmadığını, ücretini de yüksek beyan ettiğini, davalıların davacıya çalışma bitiminde tüm hak ve alacaklarını ödediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında toplanan delil durumuna ve dinlenen tanık beyanlarına göre alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve alacak miktarının yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dosya içeriğine göre, fazla mesai ücreti alacağı, davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak hükme bağlanmıştır. İşçinin hastalık, mazeret izni gibi nedenlerle işe devam etmediği günlerin olabileceği değerlendirilerek, fazla mesai ücretinde mahkemece uygun bir indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5956, Karar No: 2020/5660, Tarih: 01.07.2020

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2018/5956 E.  ,  2020/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile arasında 23/02/2012 tarihli bireysel kredi sözleşmesi imzalandığını ve tatil kredisi kullandırıldığını, davalının bireysel kredi borcunu geri ödemediğini, bunun üzerine kendisine ... 2. Noterliği’nin 09/10/2012 tarih ve 11843 yevmiye numaralı ihtar keşide edildiğini, ihtar keşide edilmesine rağmen kredi tutarları ödenmemesi üzerine, ... 17. İcra Müdürlüğü'nün 2012/11313 esas sayılı dosyası ile 07/11/2012 tarihli ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalı vasisinin davalının kısıtlı olduğunu, işlem ehliyeti olmadığını, davalı aleyhine yapılan icra takibinin durdurulmasını talep etttiğini ileri sürerek 6006051573 nolu kredi için 7.565,40 TL asıl alacağın 19/10/2012 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek %26,36 temerrüt faizi ve faize işleyecek %5 BSMV ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vasisi, eşi olan kısıtlının rahatsızlığından yararlanır tarzda hileli olarak kredinin imzalandığını, borç altına sokulduğunu, kendisinin kredi çekildiğinden haberi olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 7.565,40 TL alacağın temerrüt tarihi olan 19/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek % 18 temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vasisi, eşi olan kısıtlının rahatsızlığından yararlanır tarzda hileli olarak kredinin imzalandığını, borç altına sokulduğunu, kendisinin kredi çekildiğinden haberi olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 7.565,40 TL alacağın temerrüt tarihi olan 19/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek % 18 temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısıtlının kredi kullanımı sırasında kendisini ehli bir kişi gibi göstermesi, banka tarafında kısıtlılığın kontrol edilebileceği herhangi bir ulaşılabilir veri ortamının bulunmaması nedeniyle ilgilinin kısıtlı olduğunu anlamasının mümkün bulunmadığı gibi, kredi başvurusunda bulunan her kişinin kısıtlı olup olmadığının araştırılmasının ticari hayatın itimat, güven ve sorumluluk prensipleri ve pratik hayat gerekleriyle örtüşmediğini, davalının davranışının TMK nın 2. maddesindeki iyi niyet kurallarına aykırı olup, ortaya çıkan borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. ... 6.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/53 Esas, 2015/251 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde, davalı vasisi hakkında davacı bankaya karşı banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı, açılan davanın eldeki dava konusu krediden kaynaklandığı, yargılama sonucunda davalı vasisinin beraat ettiği, mahkeme kararının, davalı kısıtlının yapılan gözleminde ilk bakışta zihinsel rahatsızlığı bulunduğunun şüpheye mahal vermeyecek şekilde tespit edilebildiği, kredi işlemleri esnasında müşteki banka çalışanlarının mahkememizce de rahatlıkla tespit edilebilen Caner'in dış görünüşüne ilişkin bu durumun normal olduğu yöndeki beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, bu halde kredi verme işleminin hukuken geçerli bir sonuç doğurmayacağı gerekçelerine dayandığı görülmüştür.

Borçlar Kanununun 53. maddesi gereğince hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de, tespit edilen maddi vakıalar ile bağlılığı ilkesi gereği, ceza yargılaması kapsamında eldeki davanın konusu olan davacı bankadan kullanılan kredi ile ilgili davalı kısıtlı hakkında tespit yer aldığından mahkemece, ... 6.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/53 Esas, 2015/251 Karar sayılı kararının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kesinleşmesi halinde maddi vakıalar ile bağlılık ilkesi gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3649, Karar No: 2010/4572, Tarih: 19.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3649 E.  ,  2010/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., davalıların miras bırakanı adına kayıtlı 343 ve 348 parsel sayılı taşınmazların kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 19.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17976, Karar No: 2020/8093, Tarih: 07.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17976 E.  ,  2020/8093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ..., ... (...) ve ... (...)’na doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, bu şekilde yapılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi gerekmektedir.

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 07.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/837, Karar No: 2014/7795, Tarih: 03.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/837 E.  ,  2014/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Malatya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 31.10.2013

No : 2013/169-2013/96

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı yasanın 86. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı 17.03.2005-01.03.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece 17.03.3005-28.02.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

İncelenen dava dosyasında mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacının 01.03.2010-19.12.2011 tarihleri arasında dava dışı P. O. Gıda Paz. Tic. A.Ş. işyerinden bildiriminin bulunduğu, dinlenen tanıklardan bir kısmının davacının O. isimli firmanın elemanı olduğunu belirttikleri yine dinlenen bordrolu tanıkların işyerindeki kayden çalışmaları kabul edilen süreleri kapsamadığından beyanlarının davayı aydınlatmaya yeterli ve elverişli olmadığı anlaşılmakla, davacının hangi işyeri çalışanı olduğu tespit edilmeli, bu kapsamda dava dışı P. O. Gıda Paz. Tic. Aş. işyerinden mahkemece kabul edilen dönem açısından işyeri çalışanlarına ilişkin bilgi ve belgeler getirtilmeli, kabul edilen dönem açısından dava dışı O. isimli firmada kayden çalışanlar ile davalı işyerinde kayden çalışan bordrolu tanıklar re’sen saptanarak bilgilerine başvurulmalı, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli böylelikle uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Ç. Gıda İnş. Otom San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/840, Karar No: 2013/1544, Tarih: 24.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/840 E.  ,  2013/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında soruşturma aşamasında sorgu esnasında avukat ...'nin müdafii olarak atandığı daha sonra 08.10.2009 tarihli duruşmada avukat tutma hakkını kullanmadığını, savunmasını kendisinin yapacağını bildiren sanığa mahkmece de yargılama aşamasında herhangi bir müdafiinin atanmadığı ancak karar başlığında soruşturma safhasında sorgu esnasında atanan avukat ...'nin isminin yazıldığı ve yoklukta verilen kararın iddianamenin düzenlenerek mahkemeye kamu davası açılması ile iddianamenin kabulü kararı üzerine sorgu esnasında sanığa atanan müdafiinin görevinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 7. maddesi uyarınca sona ermesine rağmen avukat ...'ye tebliğ edildiği ve bu avukat tarafından kararın temyiz edildiğinin anlaşılması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.10.2012 tarihli yazısı ile kararın müdafii atanmasını istemeyen sanığa tebliğinin sağlanması ile buna ilişkin belgenin ve sunarsa temyiz dilekçesinin eklendikten sonra dosyanın gönderilmesinin istenildiği, bunun üzerine Mahkemesi'nce kararın sanığa yasaya uygun şekilde 08.11.2012 tarihinde tebliğ edilmesine karşın sanığın karara karşı temyiz yoluna başvurmadığı anlaşılmakla, usulüne uygun bir temyiz talebi olmayan dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, Dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23168, Karar No: 2022/221, Tarih: 12.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23168 E.  ,  2022/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımından reddine dair verilen hükmün davacı vekilince temyizi talep edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalıya "kapsamlı işyeri sigorta poliçesi" ile sigortalı olan davacıya ait kuyumculukla iştigal eden işyerinin .../... 19.05.2011 tarihinde meydana gelen depremde zarar gördüğünü, gerekli belgeler temin edilerek zararın giderilmesinin davalıya 25.01.2012 tarihinde ihtar edildiğini ancak davalının ödeme yapmadığını belirterek poliçe kapsamındaki 145.000,00 TL ek teminat, 85.410,00 TL deprem hasar bedeli, 21.750,00 TL komşuluk mali sorumluluk ve 21.750,00 TL kiracı mali sorumluluk bedeli olmak üzere 273.910,00 TL'nin ihtar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; TTK'nın 1299/1. maddesinde zamanaşımının 2 yıl olduğu, rizikonun 19.05.2011 tarihinde gerçekleştiği, zamanaşımının rizikonun öğrenildiği tarihten itibaren beş gün sonra yani 25.05.2011 tarihinde işlemeye başladığı, zamanaşımının 25.05.2013 tarihinde dolduğu, davanın 16.09.2014 tarihinde açıldığı gerekçesiyle davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay 17.Hukuk Dairesi'nin 23/10/2019 gün ve 2017/446 E.-2019/9844 K. sayılı ilamında "davacı vekilinin mazeretinin kabul ya da red edildiğine dair bir karar verilmediği gibi yargılamanın geldiği aşama göz önüne alınarak HMK 184 ve 186. maddeleri de gözetilmeden davacı tarafın yokluğunda yargılamaya devam edilmesine karar verilerek, esas hakkında hüküm kurulmasının doğru olmadığı" gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz taleplerinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.