muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5757, Karar No: 2017/4471, Tarih: 04.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/5757 E.  ,  2017/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında atılı suçlardan dolayı mahkemece gerçekleştirilen yargılamaya ilişkin olarak düzenlenip esaslı işlemlerin yapıldığı yedinci-sekizinci- dokuzuncu- onikinci- onüçüncü- ondördüncü- onbeşinci- onaltıncı-onyedinci- onsekizinci- ondokuzuncu celselere ait duruşma zabıtları ile 13.11.2014 gün ve 2011/93 Esas, 2014/544 Karar sayılı gerekçeli ilamda zabıt katibinin elektronik imzası bulunmadığı gibi yaşı küçük mağdurenin annesi olup sanıklardan şikayetçi olarak davaya katılan ...'a yokluğunda verilen kararın, duruşmada bildirdiği “Atakent Mahallesi 2282.Sokak No:39/10 Yüreğir/Adana” ev adresi ile “Adana Defterdarlığı” iş adresi yerine doğrudan mernis sisteminde kayıtlı “Beyazevler Mahallesi 80049.Sokak No:5 İç Kapı No:4 Çukurova/Adana” adresine tebliğ edildiği anlaşıldığından, anılan imza ve tebligat eksiklikleri ikmal edildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12153, Karar No: 2010/10997, Tarih: 01.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/12153 E.  ,  2010/10997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

SAYISI : 2005/590 E - 2005/229 E - 2005/207 E - 2005/1433 E sayılı dosyaları

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2007 tarih ve 2004/1433 - 2007/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 25.06.2002 tarihli genel kurulda seçilen yönetim ve denetim kurulu döneminde müvekkilinin kötü yönetildiğini, hatta şirket yönetimi adına hareket eden ...’in şirketin makineleri ve taşınmazlarıyla birlikte yok pahasına sattığını, bu işlemin iptali için açılan davanın derdest olduğunu, bu yöneticilerin ibra edilmediklerini, 19.10.2004 tarihli genel kurulda yapılan tüm işlemlerin kapatılmasını sağlamak, açılması muhtemel hukuk ve ceza davasından kaçınmak için şirketin tasfiyesine karar verildiğini, alınan kararın yasa, anasözleşme ve iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığını ileri sürerek, bu kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahale talebinde bulunan ... vekili, müvekkilinin önceki yönetim kurulu başkanı olduğunu, davacı yönetimin böyle bir dava açamayacağını, şirketin mallarının satışıyla ilgili işlemi yapan kişinin kendisi olduğunu, davaya müdahalede hukuki yararı bulunduğunu, iptal davası koşullarının oluşmadığını, alınan kararda usulsüzlük bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin birleştirilen 2006/217 ve 2005/590 esas sayılı dosyalarında davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortakları olduğunu, 19.10.2004 tarihli genel kurulda tasfiye kararı alındığını, diğer davalı yönetimin bu kararı işletmediği gibi tasfiye işleriyle sınırlı olan yetkilerini aşarak davalı şirketi 15.08.2005 ve 17.01.2006 tarihli olağanüstü genel kurula çağırdığını, çağrıların usulsüz olduklarını, toplantı ve karar nisaplarının bulunmadığını, kararların yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, kararların yok hükmünde olduğunun tespitine, olmadığı takdirde iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin birleşen 2005/229 esas sayılı dosyasında davacılar vekili, yönetici ve denetçi olan davalıların şirketi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, 100.000.000.000 TL tazminatın tahsiline talep etmişlerdir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin birleşen 2005/229 esas sayılı dosyasında davacılar vekili, yönetici ve denetçi olan davalıların şirketi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, 100.000.000.000 TL tazminatın tahsiline talep etmişlerdir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddialar, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin 2004/1433 esas sayılı dosyasında 19.10.2004 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurulda alınan tasfiye kararının iptalinin talep edildiği, bu kararın sermayenin 3/4’ü aşan ortakların katılımıyla toplandığı, oy çokluğu ile kararın alındığı, TTK'nun 388.maddesine uygun olduğu, hukuka aykırılık bulunmadığı, tasfiye memuru olarak yeni yönetimin atandığı, birleşen 2006/217 esas sayılı dava dosyasında da tasfiyenin kaldırılması kararının iptalinin istendiği, tasfiye kararı hangi toplantı ve karar yeter sayısı ile alınmış ise, bunun aksine alınacak kararın da aynı nitelikte olması gerektiği, ancak, dava edilen genel kurulda tasfiyenin kaldırılmasına ilişkin kararın, tasfiye kararı alınan 19.10.2004 tarihli genel kuruldaki toplantı nisabının çok altında katılımla toplanılıp, oy birliği ile alındığı, bu açıdan toplantı nisabının olmadığı, ayrıca 19.10.2004 tarihinde seçilen yönetimin tasfiye memurluğu ile görevli bulunduğu halde yetkisini aşarak 15.08.2005 tarihli genel kurulu yaptığı, yetki dışında karar aldığı, genel kurulun mahkemenin birleşen 2005/590 esas sayılı dosyasında dava edildiği, anılan genel kurulun da iptaline karar verildiği, 2005/229 esas sayılı tazminat dosyasının bu davalarla sehven birleştirildiği gerekçesiyle bu davanın tefrikine, 2004/1433 esas sayılı asıl davanın reddine, birleşen diğer davaların kabulüne, 15.08.2005 ve 17.01.2006 tarihli genel kurul kararlarının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davanın davacıları ve birleşen davaların davalıları ... İplik San.A.Ş, ..., ... ve ... oğlu ... vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl dava, anonim şirketin tasfiyesine ilişkin olarak genel kurulda alınan kararın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hasımsız açılan bu davanın yargılamasına uzun süre devam edilmiş, daha sonra şirket tüzel kişiliği davaya dahil edilerek yazılı gerekçeyle hüküm kurulmuştur. Dava, TTK'nun 381. maddesi hükmü uyarınca anonim şirketin yönetim kurulu tarafından açılmış genel kurulda alınan kararın iptaline yöneliktir. Anılan düzenlemeye göre, yönetim kurulunun da anonim şirket genel kurulunda alınan kararların iptalini dava etmesi mümkündür. Ancak, yönetim kurulunun açmış olduğu genel kurul kararının iptali davasında da husumet şirket tüzel kişiliğine yöneltilmelidir. Başka bir anlatımla, bu davanın hasımsız açılması mümkün olmayıp, şirket tüzel kişiliği davalı olarak gösterilmelidir. Bu halde, Dairemiz uygulamasına göre şirketi de denetim kurulu temsil etmelidir.

Öte yandan, Usul Hukukunda ‘dahili davalı’ diye bir hukuki işlem yöntemi bulunmamaktadır. İstisnai durumlar hariç, açılan davaya taraf ithali mümkün değildir. Hasımsız açılan davada şirketin davaya dahil edilerek hüküm kurulmasıda doğru görülmemiştir.

Bu durum karşısında, yönetim kurulu tarafından açılan genel kurulda alınan tasfiye kararının iptali davasının hasımsız açılamayacağı, davanın tüzel kişiliğe karşı yöneltilmesinin zorunlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması yanlış olmuş ise de sonucu itibariyle bu dava yönünden doğru olan kararın açıklanan gerekçe ile onanması gerekmiştir.

2-Asıl davanın davacıları-birleşen davaların davalıları ... İplik San. A.Ş., ..., ... ve ... oğlu ... vekilinin birleşen davalara yönelik temyiz itirazlarına gelince; Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, TTK'nunda anonim şirketlerde fesih kararı alındıktan sonra bu kararın kaldırılarak şirket tüzel kişiliğinin devam edebileceğine ilişkin bir düzenlemenin mevcut olmamasına, ancak, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, emredici hükümlere aykırılık sebebiyle oluşan fesih halleri dışında, ortak çoğunluğunun iradesi ile oluşan şirket faaliyetine son verme kararının aynı koşullar çerçevesinde geri alınmasına olanak tanınmasının, tüzel kişilik ve özellikle ticari amaçlı şirketler hukuku açısından aksine ve açıkça yasal bir engel olmadığı takdirde kabul edilmesine, esasen, YHGK'nun 25.02.1987 gün ve 1986/11-211 esas, 1987/120 karar sayılı kararında da ifade edildiği ve Dairemizce'de benimsenerek uygulana geldiği üzere anonim şirketin süresinin bitmesine rağmen fiilen ticari faaliyetine devam etmesi halinde şirket genel kurulunca şirketin devamına karar verilmesinin mümkün bulunmasına mahkemenin birleşen 2006/217 esas sayılı dava dosyasında dava edilen 17.01.2006 tarihli genel kurulun 3.maddesinde tasfiye kararının kaldırılmasına ilişkin kararın, tasfiye kararının alındığı 19.04.2004 tarihli genel kuruldaki toplantı ve karar nisabına uygun alınmamasına, daha az sermayeyi temsil eden ortakların katılımıyla toplanılıp karar alınmakla, bu yönüyle anılan kararın yok hükmünde olduğunun sabit bulunmasına göre, temyiz edenler vekilinin anılan dava dosyasında 17.01.2006 tarihli genel kurulun 3.maddesine yönelik davalı şirket aleyhine açtıkları davanın kabulüne yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Birleşen davalar, genel kurullarda alınan kararların yoklukla malul olduğunun tespiti, olmadığı takdirde iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir. Ancak, anonim şirket genel kurulunda alınan kararların gerek yokluğunun tespiti gerekse iptali davalarının şirket tüzel kişiliğine karşı açılması gerekmektedir. Anılan dava türlerinde yöneticilerin şahsına husumet yöneltilmesi mümkün değildir. O halde, birleşen davalarda davalı anonim şirket tüzel kişiliğinin yanında yöneticilerin de dava edildiği, bu davalılara husumet düşmeyeceği dikkate alınarak, anılan davalılar bakımından pasif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davalılar ..., ... ve Bodo oğlu ... yararına bozulması gerekmiştir.

4-Ayrıca, birleşen 2006/217 esas sayılı dava dosyasında tasfiye kararın kaldırılması dışında başka kararlar da alınmıştır. Ancak, bu kararların neden iptaline karar verildiği gerekçede hiçbir şekilde açıklanmadan ve de ‘17.01.2006 tarihli genel kurul kararının iptaline’ ibaresi kullanılarak infazda tereddüde neden olacak şekilde hüküm kurulması da yanlış olmuş, kararın bu yönüyle temyiz eden davalı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

5-Öte yandan, tasfiye halinde anonim şirketlerde genel kurul zorunlu organ olarak mevcudiyetini devam ettirir. Kural olarak, yetkilerini de tasfiye amaçlı olarak kullanır. Bu yetkiler, genel olarak tasfiyenin yapılması için zorunlu fakat mahiyetleri icabıyla tasfiye memuru veya memurlarınca yapılamayan diğer işlemleri kapsar. Dolayısıyla yönetim kurulunun genel kurulu toplantıya çağırması ve bu amaçlı kararların alınması her zaman mümkündür. Somut olayda 19.10.2004 tarihli genel kurulda davalı şirketin tasfiyesine karar verilmiş ve yönetim kurulu üyeliğine seçilen davalı yöneticiler tasfiye memuru olarak atanmıştır. Ancak, tasfiye halindeki davalı şirketin 15.08.2005 tarihinde yapılan genel kurulunda alınan kararların yokluk veya iptal nedenleri ayrı ayrı tartışılmadan salt yönetim kurulunun yetkisini aşarak genel kurulu toplantıya çağırdığının kabulü ile üstelik infazda tereddüde neden olacak şekilde ’15.08.2005 tarihli genel kurul kararının iptaline’ ibaresiyle hüküm kurulması da doğru görülmemiş, kararın davalı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davanın davacıları ile birleşen davaların davalıları ... İplik San. A.Ş., ..., ... ve ... oğlu ... vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu davaya ilişkin kararın ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının reddine, (3), (4) ve (5) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın bu bentlerde ayrı ayrı bahsedilen davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15081, Karar No: 2014/2603, Tarih: 18.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15081 E.  ,  2014/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün-ay-yıl) yol olarak el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 4122 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınan 779 ada 10 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18441, Karar No: 2012/26540, Tarih: 21.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18441 E.  ,  2012/26540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :151-485

Davacı, davalılardan ...'a ait işyerinde 07.01.1997-08.10.2007 tarihleri arasında aylığı 1.300,00 TL net ücretle sürekli olarak hizmet akdi ile çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne; davacının davalıya ait işyerinde 11.04.2000-19.01.2007 tarihleri arasında kuruma bildirilen günler dışında eylemli, asgari ücretin 3.578 katı ücretle çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesidir. Anılan madde hükmüne göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.

Bu kapsamda hizmet tespitine yönelik davalarda, davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...'na davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200.maddesi)yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa, tanık dinletilmesi mümkündür (HUMK m. 292). 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, "....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır". ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile, toplanan delillere göre; davacının, davaya ve kabule konu dönemde anılan işyerinde hizmet akdine dayalı şekilde ve sigortalı olarak çalıştığı sabit olmakla, mahkemece, kabul edilen süreler yönünden, bir isabetsizlik yoktur. Ancak, Mahkemece verilen hükümde davacı tarafından dönemin tanıkla ispat sınırının (540 TL) üzerinde bir ücret aldığı iddia edildiğine göre, salt sendika araştırmasına göre, karar verilmeyip, bu hususta davacı tarafından sunulabilecek yazılı belgelerin olup olmadığı, buna göre davacının ücretine ilişkin belgelerin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı; davalı işyerinden davacı tarafından imzalanmış ücret bordrosu veya imzalı ücret hesap pusulası olup olmadığının yöntemince araştırılması ile, varsa, bu belgelerin davacı tarafından imzalanmış olup olmadıkları, bu tür belgeler mevcut ise, bu belgelerdeki miktarların kabulü, aksi halde kuruma bildirilen ücretler kadar ücretin tespitine karar vermek gerekirken, bu hususların üzerinde durulmaksızın hatalı değerlendirme sonucunda yazılı belgeye dayanmayan bir ücrete hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O halde, davalılar vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 21.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5846, Karar No: 2013/5021, Tarih: 05.08.2013

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2013/5846 E.  ,  2013/5021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının iflasın ertelenmesi talebi üzerine yapılan yargılamada verilen ihtiyati tedbire, itirazın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borca batık durumda olan şirketin iyileştirme projesine göre durumunu düzeltme imkanı olduğunu, İİK'nın 179. maddesi uyarınca iflasın ertelenmesini, şirketin çalışmalarının devamı için HMK'nın ilgili maddeleri uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilmesini, İİK'nın 179. maddesinde öngörülen tedbirlerin uygulanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporundan sonra, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu, 10.08.2012 tarihli ara karar ile, bir kısım tedbir kararlarıyla birlikte, İİK'nın 179. maddesi uyarınca borçlarına kefil olanlar yönünden devam eden takipler ve İİK'nın 206. maddesinin 1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere 6183 sayılı kanuna dayalı takiplerde dahil, hangi nedene dayanır ise dayansın iflas erteleme talebinde bulunan şirketler hakkında yapılmış ve yapılacak icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının durdurulmasına, davacı şirket aleyhinde yürüyen rehnin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan ve yapılacak takiplerde ise, sadece muhafaza ve satış işlemlerinin durdurulmasına karar verilmiştir.

Müdahil Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekili verilen tedbir kararlarının, iflas erteleme kararı ile birlikte verilebilecek türden olup yargılama sırasında, alacaklılar dinlenilmeden verilemeyeceği yine tüm tedbirlerin durdurulmasının yasaya aykırı olduğu gerekçeleri ile ihtiyati tedbire itiraz etmiş, bu itiraz Dairemizin 18.01.2013 günlü ilamı ile, HMK'nın 391. maddesinde ihtiyati tedbir kararlarının ne şekilde yazılacağını açıkça düzenlemiş olup, red kararının yasaya uygun biçimde yazılması ve Yargıtay'ca incelenebilmesi bakımından gerekçe içermesi gerekir. Yasaya açıkça aykırı gerekçe içermeyen red kararı açıklanan bu nedenle bozulmuş, bozma üzerine mahkemece 03.05.2013 günlü ara kararla 10.08.2012 tarihli tedbir kararının bilirkişi raporlarından sonra verildiği, müdahil itirazlarının yerinde olmadığı gerekçeleriyle yeniden reddine karar verilmiştir.

Karar müdahil Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekilince bu kez, İİK'nın 179/A maddesi uyarınca iflasın ertelenmesi kararı verilmeden tedbir kararı verilemeyeceği ve mahkemece davanın esasını çözümleyecek biçimde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Karar müdahil Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekilince bu kez, İİK'nın 179/A maddesi uyarınca iflasın ertelenmesi kararı verilmeden tedbir kararı verilemeyeceği ve mahkemece davanın esasını çözümleyecek biçimde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle Dairemizin 01.04.2013 tarih ve 1920 esas 2047 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; iflasın ertelenmesi talebi üzerine mahkeme erteleme kararı vermeden önce İİK'nın “erteleme tedbirleri” başlıklı 179/a bendi uyarınca, şirketin malvarlığının korunması için gerekli diğer önlemleri alır. Kural olarak, mahkemenin ihtiyati tedbir yoluyla icra ve iflas takiplerini yargılamanın sonuna kadar durdurabileceği veya aynı süre zarfında yeni takip yapılmasını yasaklayabileceği doktrin tarafından da kabul edilmekle müdahil vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 05.08.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.