muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2797, Karar No: 2014/4084, Tarih: 23.05.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/2797 E.  ,  2014/4084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : a-Sanıklar ... ve ...için uyuşturucu madde ticareti yapma

b-Sanık ... için kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm-Karar : a-Sanıklar ... ve ...için uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet

b-Sanık ... için kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

b-Sanıklar ...ve Polat müdafileri

b-Sanıklar ... ve ...için bozma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararına yönelik kanun yolu talebinin incelenmesi:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararların yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için,bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B-Sanıklar ...ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, sanık ...'ın ikametinde yapılan 07/01/2012 tarihli aramada 40 paket halinde eroin ele geçirilerek sanık ...'ın aynı ikamette yakalandığı; sanık ...'ın suç tarihinden önce uyuşturucu madde sattığına ilişkin hazırlık aşamasında dinlenilen ve kendilerinde herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı madde ele geçirilemeyen tanıkların sonradan döndükleri soyut beyanları dışında kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı; sanık ...'ın ise daha önce sattığı iddia olunan maddelerin ele geçirilmemesi nedeni ile uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilemeyeceğinden, eylemleri tek suç oluşturan sanıklar hakkında; TCK'nın 43. maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle, fazla ceza tayini;

Yasaya aykırı, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kaldığı süreye göre sanık ...'ın tahliye talebinin reddine, 23.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1457, Karar No: 2015/2203, Tarih: 27.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1457 E.  ,  2015/2203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi (.......)

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... ve ...... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Diğer taraftan, yine TMK’nın 22. maddesine göre, bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmaz.

...... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre yerleşim yerinin "..... Mahallesi ..... Sokak No: 10/4 ..../....." adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...... Sulh Hukuk Mahkemesi ise hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “.......... Sitesi .... Blok ....: .... ..... Mahallesi ..../.....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar hükümlünün adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre yerleşim yerinin ".... Mahallesi ....... Sokak No: .../... ..../....." adresi olduğu belirtilmiş ise de 26.05.2011 tarihli kolluk araştırmasına hükümlünün bu adreste ikamet etmediği, hükümlünün cezaevinde alınan beyanına göre ise hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “.......... Sitesi .... Blok ...: ... .... .... Mahallesi ..../.....” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ...... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.03.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29518, Karar No: 2019/2355, Tarih: 24.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/29518 E.  ,  2019/2355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının davalı bankada 11/05/1992 tarihinde çalışmaya başladığını, son olarak kıdemli operatör olarak görev yaptığını, çalışmalarının haftalık 45 saatin çok üzerinde olduğunu, hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek; fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, eksik ödenen vardiya ve yol ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, davacının 11/05/1992-31/05/2012 tarihleri arasında son olarak kıdemli operatör olarak aylık brüt 6.583,33 TL ücret ile çalıştığını, 26/12/2008 tarihinden önceki taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının mesai saatlerine dair iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, iş sözleşmesi sona erdikten sonra fazla mesai ve genel tatil ücretlerini aldığını beyan ederek işvereni ibra ettiğini, davacının görevi bakımından fazla mesai uygulamasına tabi olmadığını, 3'lü vardiya sistemine göre günde 8 saat çalıştığını, hafta tatillerini düzenli olarak kullandığını, davacının davalı aleyhine ... 15. İş Mahkemesinin 2013/291 esas sayılı dosyası ile açılan davada verdiği ifadede hafta tatillerinde çalışmadıklarını beyan ettiğini, davalı bankada milli ve dini bayramlarda çalışma yapılmadığını, maaşlarının bankadan ödendiğini ve davacının da hiç bir ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tahsil ettiğini, yol ve vardiya ücretlerinin de her ay düzenli olarak ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, genel tatil günlerinde çalıştığını, karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş, iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Yargılama aşamasında bir davacı tanığı dinlenmiş olup, her ne kadar davacı tanığı iddiayı kısmen doğrulamış olsada davacı tanığının davalı işverene karşı davası bulunmaktadır. Husumetli davacı tanığının beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerektiğinden, tanık delili dışında başkaca bir delillede ispatlanamayan ulusal bayram ve genel tatil ücreti talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13210, Karar No: 2015/3422, Tarih: 27.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/13210 E.  ,  2015/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, özel sağlık sunucusunda yapılan sağlık harcamalarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Genel sağlık sigortası kapsamında bulunan davacı, davalı ...’nde 12.12.2010-14.12.2010 ve 12.02.2011-04.03.2011 tarihleri arasında yatarak tedavi gördüğü sürede yapılıp, kendisinin ödediği 29.877,28 TL tedavi giderinden fazlaya dair hakları salmak kaydı ile, 1000,00 TL’sinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; Mahkemece, özel sağlık sunucusunda aciliyet bulunmadan yapılıp davaya konu olan tedavi giderlerinin Kurum tarafından karşılanmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

1- Davalı ... Özel Hastanesi bakımından davanın esasına girilerek hüküm kurulması eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesinde, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak gerekli görülen yerlerde iş mahkemelerinin kurulacağı, bu mahkemelerin İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakacağı belirtilmiştir.

Diğer taraftan 1479 sayılı Kanunun 70. maddesinde, bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıkların, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği açıklanmış, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 101. maddesinde de, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği öngörülmüştür.

Ayrıca 6100 sayılı Kanunun 1. maddesinde, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu hüküm altına alınmış olmakla görev değerlendirmesinin mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden yapılması gerekmektedir.

Bu yasal düzenlemeler gereğince, davalı özel hastane aleyhine ve Borçlar Kanununa dayalı olarak açılan davada genel mahkemelere başvurulması gerekmekte olup, bu konuda iş mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek; davacının, davalı özel hastaneye yönelik istemine ilişkin olarak dosyanın tefriki ile görevsiz mahkemeye açılan dava hakkında HMK’nun 114–115. maddeleri gereğince değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2- Davalı Kurum aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 62. maddesinde “Bu Kanun gereğince genel sağlık sigortasından sağlanacak sağlık hizmetlerinden ve diğer haklardan yararlanmak, genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişiler için bir hak, Kurum için ise bu hizmet ve hakların finansmanını sağlamak bir yükümlülüktür. Sağlık hizmetlerinden ve diğer haklardan genel sağlık sigortalısı ile bakmakla yükümlü olduğu kişiler yararlandırılır. Bu Kanun kapsamındaki kişilere sağlanacak sağlık hizmetleri ve diğer haklar ile kişilerden alınan primlerin tutarı arasında ilişki kurulamaz.” düzenlemesine yer verilip, 63. maddede finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri ve süresi belirtilmiştir. Anılan Kanunun “Sağlık hizmetlerinin sağlanma yöntemi ve sağlık giderlerinin ödenmesi” başlıklı 73. maddesinde “Bu Kanuna göre sağlık hizmetleri, Kurum ile yurt içindeki veya yurt dışındaki sağlık hizmeti sunucuları arasında yapılan sözleşmeler yoluyla ve/veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından satın aldıkları sağlık hizmeti giderlerinin ödenmesi suretiyle sağlanır. … Acil haller dışında sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından kişilerce satın alınan sağlık hizmeti bedelleri Kurumca ödenmez. Sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından acil hallerde alınan sağlık hizmeti bedeli, 72 nci madde gereği sözleşmeli sağlık hizmeti sunucuları için belirlenen bedeller esas alınarak genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilere fatura karşılığı ödenir. Sözleşmeli ve sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucuları, acil hallerde, sözleşmeli sağlık hizmetleri sunucuları ise Kurumun belirlediği sağlık hizmetleri için genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerden veya Kurumdan herhangi bir ilave ücret talep edemez.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yaşam hakkının kutsallığı nedeniyle, devletin sigortalıların tedavilerini en iyi şekilde yaptırması gereği, sosyal güvenlik hukukunun en temel ilkelerinden biri olarak, Anayasanın 56. maddesinde, Devletin bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak yerine getireceği hükmü ile 5510 sayılı Kanunun 62. maddesindeki düzenleme değerlendirildiğinde, sözleşmesiz sağlık sunucularından acil haller dışında kişilerce satın alınacak sağlık hizmeti bedelinin karşılanmayacağına ilişkin düzenlemenin, Kurum tarifesini aşan kısma yönelik olduğu; aksinin kabulünün yukarıda belirtilen sosyal güvenlik ilkelerine aykırılık oluşturacağı gibi; sağlık primi tahsil edip, sağlık sigortası kapsamında tedavi giderlerini karşılaması gereken Kurum lehine sebepsiz zenginleşme oluşturacağı gözetilmelidir.

Mahkemece, sigortalının sözleşmesiz sağlık sunucusunda yapılan tedavi giderlerinin, sözleşmeli sağlık sunucuları için belirlenen bedeller esas alınarak ödeneceği gözetilerek; tedavi evrakları ve fatura gönderilerek, Kurum’dan veya resmi/sözleşmeli sağlık sunucusundan yapılan tedavilerin resmi tarife bedeli sorulup, talep ve fatura miktarı aşılmaksızın, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9988, Karar No: 2018/2283, Tarih: 12.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/9988 E.  ,  2018/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi davalılar avukatlarının istinaf başvurusunu kabul etmiştir.

.... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ....'ne ait iş yerinde 02.02.2015 - 02.09.2015 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin haklı ve geçerli bir sebep olmadan fesih edildiğini, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin gözüktüğünü, ancak davacı işçinin yaptığı işin asıl işin bir parçası olup, alt işverene devredilemeyecek işlerden olduğunu, aynı işi davalı asıl işverenin işçilerinin de yapmakta olduğunu, muvazaalı asıl işveren ilişkisinin açık olduğunu iddia ederek; feshin geçersizliğinin bu davalılar yönünden tespitini, davacının eski işine aynı konumda iadesini, 4857 Sayılı Yasanın 21. maddesine göre kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süreye ilişkin 4 aya kadar doğmuş ücret ve diğer haklarının ve ayrıca işe iade kararına rağmen süresinde işine iade edilmediği takdirde 8 aya kadar brüt ücreti tutarında tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili davacı işçinin müvekkili çalışanı olmadığını, .... Servis Hizmetleri TİC. A.Ş. Çalışanı olduğunu, davacı işçinin çalıştığı şirket ile müvekkil şirketin faaliyet alanlarının tamamen farklı olduğunu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, iş bu davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkil şirketin tamamen kendi iş yeri, kendi SGK - Bölge Çalışma - Vergi numaraları olan, personelini kendi iş yerinde ve farklı taahhütlerinde çalıştıran bir şirket olduğunu, bu şirket ile müvekkil şirketin hizmet sözleşmesi akdettiğini, bu akit gereği işçisini müvekkil iş yerinde görevlendirildiğini, asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını, davacı işçinin işe girişinin diğer davalı şirket tarafından yapıldığını, ücretini de diğer davalı şirketin ödediğini, asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığından husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Tic. A.Ş. Vekili davacı işçinin belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, iş güvencesi kapsamında olmadığını, davacının işçinin müvekkili şirket bünyesinde 03.03.2015 tarihinden itibaren belirli süreli iş sözleşmesi ile Bilgi İşlem Destek Elamanı olarak çalışmaya başladığını, 01.09.2015 tarihinde her türlü yasal hakları ödenerek .... 5. Noterliği 15955 yevmiye numaralı fesih bildirimi ile sürenin dolması sebebiyle fesih edildiğini, iddiaların gerçek dışı olduğunu, müvekkil şirket ile diğer davalı şirket arasında fiili bir bağ olmadığı gibi faaliyet alanlarının da farklı olduğunu, davacı tarafından atılan iddiaların gerçek dışı olduğunu, belirli bir süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçinin iş sözleşmesinin sürenin dolması ile sona erdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu hep birlikte değerlendirildiğinde davalılar arasında muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin kurulmuş olduğu, davacı tarafından yapılan işin, asıl iş olan araba üretimini destekleyen yardımcı iş niteliğinde teknolojik nedenler ile uzmanlık gerektiren bir iş olduğu, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacının iş sözleşmesinin süresinin bitmesine rağmen çalışmaya devam etmesi nedeni ile davalı iş yerinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı ,her ne kadar fesih bildiriminde hizmet sözleşmesinin 02.09.2015 tarihinde sona ermesi nedeni ile davacının iş sözleşmesinin fesih edildiği bildirilmiş ise de celp edilen hizmet sözleşmesinden sözleşme bitim tarihinin 30.09.2015 tarihi olduğu gerekçesiyle davalı tarafça yapılan feshin geçersiz olduğu nazara alınarak davacının davalı ....'deki işine iadesine mali haklardan davalıların müştereken-müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiştir.

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin gerekçesinde davalılar arasında davacı tarafından yapılan işin asıl iş olan araba üretimini destekleyen yardımcı iş niteliğinde teknolojik nedenler ile uzmanlık gerektiren bir iş olduğu tespiti yapılmış olmakla birlikte yine gerekçede davalılar arasında muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin kurulduğunun belirtildiği, dolayısı ile mahkeme kararının gerekçesinde çelişkili tespitler olduğu, aslında davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu gerekçesiyle davacının ... Servis Hizmetleri Ticaret A.Ş.'deki işe iadesine mali haklardan davalıların müştereken-müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri ve davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı ve davacının davalılardan hangisinde işe iadesine karar verileceği konusu uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri ve davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı ve davacının davalılardan hangisinde işe iadesine karar verileceği konusu uyuşmazlık konusudur.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı biçimde kurulması halinde işçi gerçek işveren işyerine iade edilmeli, ancak işçinin iş akdinin geçersiz nedenle feshi sonucuna bağlı yasal yaptırım sonucu doğan alacaklarından (boşta geçen en çok 4 aya kadar ücret ve diğer hakları ile birlikte işçinin süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat) muvazaalı işlemin tarafı olan gerçek veya tüzel kişi gerçek işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır.

Diğer taraftan, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.” Keza aynı maddenin 7. fıkrasına göre, “Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez.”

Alt işverene verilen iş, işyerinde mal veya hizmet üretiminin yardımcı işlerinden olmalıdır. Asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi durumunda ise, verilen iş işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmalıdır.

Asıl alt işveren ilişkisinin gerçekleşmesi için, asıl işverenin mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işi yada asıl işin bir bölümünü alt işverene vermesi gerekir. Verilen iş, mal veya hizmet üretimine ilişkin olmayan bir iş ise, bu tür bir ilişki doğmaz.

Alt-asıl işveren arasındaki ilişki, niteliğine göre, eser, taşıma, kira gibi sözleşmelere dayanır. Alt işveren üstlendiği işi sözleşme koşulları doğrultusunda, ama kendi adına ve bağımsız bir biçimde yürütür. Çalıştırdığı işçilerle kendi adına iş sözleşmesi yapar; gerekli talimatları verir; işçilere ücretlerini kendisi öder; ücret bordrolarını düzenler; SSK primlerini yatırır.