muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24375, Karar No: 2013/18965, Tarih: 10.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24375 E.  ,  2013/18965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2008/907-2012/933

Davacı, davalı işverene ait iş yerinde 10.06.2004-02.04.2008 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, en son aldığı aylığın 2.000,00-TL olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiş, Mahkeme, ilamında belirtilen şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İncelenen dosyada; mahkemece, davacının mali müşavir ünvanını aldığı tarih sonrasında (04.02.2008-02.04.2008) aylık net 2.000,00-TL ücretle çalıştığı, 10.06.2004-04.02.2008 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiş, davalı tarafından, 12.12.2007, 07.01.2008 tarihlerinde, davacının hesabına 2.000,00-TL yatırıldığı, ancak, dekont tarihlerinin mahkemece kabul edilen sürelere ilişkin olmadığı gibi, bu ödemelerin; ne için yatırıldığının, dekontlardan tespit edilemediği anlaşılmıştır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulunun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa, tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların, alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları, alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece, ücret tespitinde, davacının mali müşavir ünvanını almasının ölçüt olarak kabul edilmesi, ayrıca, kararın gerekçesinde; kabul edilen sürelere ilişkin olmayan 12.12.2007, 07.01.2008, 01.04.2008 tarihli dekontlarda yapılan ödemelere de atıf yapılması isabetsizdir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece, ücret tespitinde, davacının mali müşavir ünvanını almasının ölçüt olarak kabul edilmesi, ayrıca, kararın gerekçesinde; kabul edilen sürelere ilişkin olmayan 12.12.2007, 07.01.2008, 01.04.2008 tarihli dekontlarda yapılan ödemelere de atıf yapılması isabetsizdir.

Şu halde; Mahkemece, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerin varlığı araştırılmalı, asgari ücretin üzerinde olduğu iddia edilen gerçek ücret hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp, belirlenmeli, 12.12.2007, 07.01.2008, 01.04.2008 tarihli dekontlarda yapılan ödemelerin neye ilişkin olduğu ücret ödemesi olarak mı yapıldığı araştırılıp, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ...'a iadesine, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3367, Karar No: 2014/2036, Tarih: 11.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3367 E.  ,  2014/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Buldan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2012/161-2012/291

Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Hüküm süresi içinde davalı EÜAŞ avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, davalılardan kıdem-ihbar tazminatı ile ücret ve yıllık izin alacağının tahsilini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davalılardan EÜAŞ hakkında davanın kubulüne, davalı Ultra Temizlik Yemek İnş. Ltd. Şti. hakkında taraf sıfatı bulunmadığından davanın reddine, diğer davalı Ultra Temizlik

Kırboğa hakkında ise, aleyhine açılmış bir dava bulunmadığı ve yetkisizlikle gelen dosyada sehven davalı gösterildiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı EÜAŞ vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık birleşen dosya hakkında karar verilmemesinin doğru olup olmadığı ve hüküm altına alınan tazminat ve alacaklardan davalılar EÜAŞ ve M....l K...'nın müştereken ve müteselsilen sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık birleşen dosya hakkında karar verilmemesinin doğru olup olmadığı ve hüküm altına alınan tazminat ve alacaklardan davalılar EÜAŞ ve M....l K...'nın müştereken ve müteselsilen sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının davalı alt işveren M.. K.. nezdinde çalışırken iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiği, davacının Denizli İş Mahkemesine sunduğu 06.04.2012 harç tarihli dava dilekçesinde davalılar olarak EÜAŞ ve Ultra Temizlik Yemek İnş. Gıda İnsan Kaynakları... Ldt. Şti'yi gösterdiği, ancak davacının Ultra Temizlik M... K... şahıs şirketinin işçisi olduğunun anlaşılması üzerine, davanın sehven Ultra Temizlik Yemek İnş. Gıda İnsan Kaynakları... Ldt. Şti. hakkında açıldığının anlaşıldığı, bunun üzerine 16.02.2010 harç tarihli dava dilekçesi ile davalı M.. K... hakkında aynı talepli dava açıldığı ve Denizli 1. İş Mahkemesi'nin 11.03.2010 tarih ve 2010/134 esas – 2010/125 sayılı kararı ile dosyaların birleştirilmesine ve yargılamaya 2009/2007 esas sayılı dosya üzerinden devam edilmesine karar verildiği, Denizli 1. İş Mahkemesi'nin 2009/227 esas sayılı dosyasının aynı günlü duruşmasında hakkında sehven dava açılan davalı yönünden, davacı vekilince davadan feragat edildiği, mahkemece iş bu davalı hakkında feragat nedeniyle davanın reddi ile EÜAŞ'nin yetkisizlik itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine ve dosyanın yetkili Güney Asliye Hukuk (İş) Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İş bu kararın kesinleşmesi üzerine Güney Asliye Hukuk Mahkemesince taraflara duruşma gün ve saati bildirilerek yargılamaya başlanmış, yargılama devam ederken HSYK'nın 26.06.2012 tarihli kararı ile Güney Adliyesi ile Buldan Adliyesinin birleştirilmesine karar verilmesi üzerine yargılamaya Buldan Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinde görülmeye devam edilmiştir.

Mahkemece, davalı M..K... hakkında dava açılmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, davacının birleşen dosya ile davalı M.. K... hakkında dava açmış olduğu görülmekle, iş bu davalı yönünden tesis edilen hükümde isabet görülmemiştir.

Mahkemece yapılması gereken iş, birleşen dosya ile ilgili karar vermeli ve davalı alt işveren M...K... ile asıl işveren EÜAŞ'nin hüküm altına alınan alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gözetilerek tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın karar verilmesi hatalı olup, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 11.02.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 11.02.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 11.02.2014
Yargıtay — Esas No: 2017/13717, Karar No: 2018/10147, Tarih: 02.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13717 E.  ,  2018/10147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın savunmasında emniyet görevlilerinin işyerine arama için geldiği esnada lokalde bulunmadığını, oğlunun olayı kendisine telefonla bildirmesi üzerine işyerine geldiğini beyan etmesi, olay tutanağında ise sanığın arama esnasında lokalde olduğu şeklinde tutanak tutulması, mahkemede dinlenen tanıkların sanığın olay yerinde olup olmadığı yönünde bir beyanda bulunmamaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, olay tutanağında imzası olan polis memurları ile kumar oynadığı iddia edilen kişiler ve sanık savunmasında geçen oğlunun tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak sanığın olay esnasında kumar oynatıldığı iddia edilen lokalde bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12467, Karar No: 2019/6759, Tarih: 30.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12467 E.  ,  2019/6759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Turizm Taşımacılık ve Paketleme San.Tic.Ltd.Şti.’nin yetkilisi olan sanığın, “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı” iddiasıyla açılan kamu davasında;

1-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.12.2013 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura kullanma" ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, kararın gerekçe kısmında hem “sahte fatura kullanma” hem de “sahte fatura düzenleme” suçlarından bahsedilip, hüküm fıkrasında ise “sanığın üzerine atılı 2010 ve 2011 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenleyerek kullanma...” denilmek suretiyle mahkûmiyet hükümleri kurulup çelişkiye neden olunması,

2-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkındaki vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3-Kabule göre de;

a)Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

b)TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8682, Karar No: 2023/3870, Tarih: 05.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8682 E.  ,  2023/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Temyiz incelemesi, 1412 sayılı Kanun'un 318 ... maddesi uyarınca hükmolunan ceza miktarı ve sanık müdafiinin yasal süresindeki istemi nedeniyle duruşmalı olarak yapılmakla, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2016 tarihli ve 2015/512 Esas, 2016/374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Bakırköy 9.Ağır Ceza Mahkemesi kararının katılan ... vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli ve 2018/2952 Esas, 2021/10700 Karar sayılı kararı ile;

2. Bakırköy 9.Ağır Ceza Mahkemesi kararının katılan ... vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli ve 2018/2952 Esas, 2021/10700 Karar sayılı kararı ile;

"Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'nin olay günü, oğlu ...'in, komşuları olan ... tarafından öldürülmesi nedeni ile açılan, ...'in asıl fail, maktuller ... ve ... 'nın ise öldürme olayının azmettireni olarak yargılandıkları Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 2010/388 Esas sayılı dosyasının duruşmasına katılmak için, yanında damadı olan sanık ..., ...'ın babası sanık ... ve diğer akrabaları ile birlikte adliyeye gittiği, kendi beyanı ile de sabit olduğu üzere, giderken yanına ruhsatsız tabanca aldığı ve tabancayı polis kontrolünde bulunmaması için önce otoparkta araç altına saklayarak binaya giriş yaptığı, güvenlik nedeniyle duruşma salonuna tek olarak giren sanık ...'nin, duruşmada çıkan olay sonrası, henüz duruşma bitmeden salondan ayrılarak ... ile birlikte otopark kısmında bulunan kafeye gittikleri, kısa bir süre sonra güvenlik refakatinde çıkan maktullerin de ticari taksiye binerek adliyeden ayrıldıkları, taksinin adliyenin hemen çıkışındaki kırmızı ışıklarda durması üzerine, kabule göre önce kimliği belirlenemeyen bir şahsın, sonrasında ise sanık ...'in işareti üzerine, ... ve kendisinin sırayla maktullerin bulunduğu taksiye doğru gittikleri, sanıklar ... ve ...'in gelmesi üzerine, maktul ...'ın taksiden inerek taraflarla tartışmaya başlayarak maktulleri oyaladıkları, bu sırada sanık ...'nin arkadan gelerek, aksi ispat edilemeyen savunmasına göre, karşı taraftan zarar gelmemesi ve ruhsat işlemlerini halletmek için yanında bulundurduğu ruhsatsız tabancası ile önce ... ...'a, akabinde de taksi içinde bulunan ...'e birden çok kez ateş etmek suretiyle, her iki maktulün de ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

1) Sanıklar ... ve ...'in kasten öldürme eylemine ortak suç işleme kararına bağlı olarak, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle katıldıkları anlaşılmakla, TCK'nın 37/1 maddesi uyarınca sorumlu tutulmaları yerine aynı kanunun 39. maddesine göre cezalandırılmaları suretiyle eksik ceza tayini,

2) Sanık ...'nin, önceden belli olan duruşma gününde, adliyeye girerken aranacağını bildiği halde suç aleti olan silahı yanında getirerek otoparkta gizlemesi nazara alındığında, sanığın suç işleme kararını önceden verdiği, karar ile fiilin icrası arasında makul sürenin geçtiği, sebat ve ısrarla kararından dönmediği anlaşılmakla, tasarlayarak kasten öldürme suçunun koşullarının bulunduğu gözetilmeksizin, sanıkların TCK'nın 82/1-a-j maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nun 82/1-j maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2021/456 Esas, 2022/309 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a-j) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Kan gütme saikiyle öldürme suçunun yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle suç niteliğine,

2. Haksız tahrikin varlığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Haksız tahrikin varlığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktuller ve sanığın mensup olduğu ailelerin Büyükçekmece ilçesi Esenyurt mahallesindeki komşuluk ilişkisinden kaynaklanan bir sınır ihtilafı bulunduğu, iki aile arasında ihtilaflı olan arsa üzerine bina yapılması ve buna bağlı olarak aileler arasında yaşanan bir otomobil park etme meselesi nedeniyle sanık ...'nin oğlu olan ... ile maktul ... arasındaki tartışmaya müdahale eden ...'in eşi ve maktul ...'ın damadı olan ...'in suçta kullandığı tabanca ile ...'i öldürdüğü ve ... ... ile ...'in olayın faili ...'i kasten öldürme suçuna azmettirdikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı, davanın Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkeme'sinin 2010/388 esas sayılı dosyasına kaydedildiği, sanık ...'nin, oğlu ...'in ... tarafından öldürülmesinden her iki maktulu sorumlu tuttuğu ve her iki şahsı da öldürerek oğlunun intikamını almaya karar verdiği, yaptığı plan doğrultusundan maktullerin sanık olarak yargılandığı Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesindeki duruşmaya geldikleri gün gerçekleştirmeye karar verdiği, bu kararını icra etmek amacıyla temyiz dışı sanıklardan damadı ... ile onun babası ... ile birlikte bir öldürme planı hazırladığı, bu amaçla temin ettiği tabancayı adliye içerisine sokması mümkün olmadığından adliye otoparkına bıraktığı araç içinde olay sırasında kolayca erişebileceği bir şekilde sakladığı, duruşma sonrası otopark kapısına kadar güvenlik önlemi alan polislerin nezaretinde çıkan maktullerin ... plakalı ticari taksiye binerek hareket ettikleri, maktullerin içinde bulunduğu taksi trafik ışıklarında durduğu sırada, sanık ...'in işareti üzerine, ... ve kendisinin sırayla maktullerin bulunduğu taksiye doğru gittikleri, sanıklar ... ve ...'in geldiklerini fark eden, maktul ...'ın taksiden inerek onlarla tartışmaya başladığı, sanıkların bu tartışma bahanesiyle maktulleri oyalayarak sanık ...'nin aracın yanına kadar gelmesini sağladıktan sonra, sanığın, yaptıkları plan gereği sakladığı araç içerisinden aldığı suçta kullandığı tabancası ile önce aracın yanında ve ayakta olan maktul ...'a sonra da taksi içerisinde arka koltukta oturmakta olan maktul ...'e ateş ettiği ve her ikisini de otopsi raporlarında belirtilen biçimde öldürdüğü, silah sesleri üzerine çevreden gelen insanların oluşturduğu kalabalıktan istifade eden diğer sanıkların kalabalığın arasına karışıp olay yerinden kaçtıkları, sanık ...'nin ise olaydan sonra tekrar beline koyduğu silahı ile birlikte olay yerine gelen güvenlik görevlileri tarafından yakalandığı olayda, sanığın oğlu ...'in ölümüyle sonuçlanan husumetin bu olaydan sonra bir kan davası niteliği aldığı, her iki ailenin yaşadığı sosyal çevre, mensubu oldukları kültür ve çevresel etkiler ile değer yargıları nazara alındığında, sanık ...'nin maktulleri tasarlayarak kan gütme saiki ile öldürdüğü anlaşılmakla, sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçlarından uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştır.