muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6008, Karar No: 2012/7648, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6008 E.  ,  2012/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; eylemlerin bir bütün olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde zincirleme çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair Manavgat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.08.2011 gün ve 2010/42 Esas, 2011/208 Karar sayılı re’sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan re’sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17518, Karar No: 2023/13720, Tarih: 04.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17518 E.  ,  2023/13720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/235 E., 2023/445 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 22.12.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın; davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 29.03.2023 tarihli karar ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.04.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı vekili tarafından Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe girip 31.10.2020 tarihine kadar uygulanması gereken toplu ... sözleşmesi uyarınca fark ücret talebinde bulunulduğu, arabuluculuk başvuru tarihi itibarıyla imzalanmış bir toplu ... sözleşmesi olmadığı ve talep de mevcut olmadığı hâlde 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark ücretin hesaplanmasında, 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin “Ücret zammı” başlıklı 33 üncü maddesi hükmü esas alınarak ... ... sözleşmesi doğrultusunda belirlenen temel ücrete %12 oranında ücret zammı uygulanmasının hatalı olduğu, davacının ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerektiği, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönemde işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesine göre bir hesaplama yapılabilmesi için davacı yönünden 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesindeki şartların mevcut olup olmadığının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli kararı ile; bozmadan önceki kararda 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesine göre karar verilmediği, çerçeve toplu ... sözleşmesi gereği yapılan hesaplamalar doğrultusunda karar verildiği, davacı tarafça karara bu yönüyle istinaf ve temyiz başvurularında bulunulmadığı, davalı lehine usuli kazanılmış hakkın doğduğu, bozma doğrultusunda alınan ek bilirkişi raporunda 01.01.2021 tarihinde sonraki dönem için 08.09.2021 tarihinde imzalanan ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi ile belirlenen %12 oranında ücret zammı uygulanmaksızın hesaplama yapıldığı, davalı İdare tarafından toplu ... sözleşmesinin imzalanmasından sonra günlük ücret 153,07 TL kabul edilerek geçmişe dönük olarak ödemeler yapıldığı, alınan ek raporda 2021 yılı için davacının fark alacaklarının olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.03.2023 tarihli ilâmı ile; davacının 01.01.2021 tarihinden sonraki dönem yönünden fark ücret ve ilave tediye alacakları hesaplanırken; 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümleri uygulanmadan ... ... sözleşmesinde belirtilen asgari ücretin belirli bir oran fazlası dikkate alınarak davacının ücretinin belirlenmesi, bundan sonra davalı İdarenin 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi nedeniyle 08.09.2021 imza tarihinden sonra fark ücret bordrolarıyla yaptığı ödemeler dikkate alınmadan, hesaplama dönemi içinde yapılan diğer ödemelerin mahsubu ile sonuca gidilmesi gerektiği, bu hususlar gözetilmeden hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmı doğrultusunda Mahkemece resen hesaplama yapılarak davacının alacakları hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; talep edilen alacakların arabuluculuk başvuru tarihinde henüz imzalanmamış olan 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümleri uygulanmadan ve bu toplu ... sözleşmesi uyarınca yapılan fark ödemeler de dikkate alınmadan hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3781, Karar No: 2011/6273, Tarih: 02.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3781 E.  ,  2011/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 16/12/2010 gün ve 2010/13330-2010/13034 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili ve davalılardan .......... DergiYay. ve Paz. AŞ, ..., ... ve ... vekili taraflarından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davacının tüm karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.

2-Davalı ...’ün karar düzeltme istemine gelince; dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup davacı, Haftasonu dergisinin 2006 yılında yayınlanan çeşitli sayılarındaki yazıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Yerel mahkemece; sorumlu yazı işleri müdürü olan davalılardan ... hakkındaki istemin husumet yönünden, diğer davalılar hakkındaki istemin esas yönünden reddine ilişkin olarak verilen ilk karar davacının temyizi üzerine incelenip davacının davalılardan ...’e yönelik temyiz itirazları reddedilmiş; diğer davalılara yönelik temyiz itirazı yönünden ise bazı yayınlarda kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Yerel mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, bazı yayınlardan dolayı davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarlarından, dava önce hakkında verilen husumet yönünden ret kararının kesinleştiği gözetilmeyerek davalılardan ... de diğer davalılar ile birlikte sorumlu tutulmuş; davacı ve davalılardan... Dergi Paz. AŞ, ..., ... ve ...’ün temyizi üzerine ikinci karar, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarlarının fazla olduğu gerekçesiyle düzeltilerek onanmıştır. Davacı ile davalılardan ..., ..., ... ve... Dergi Paz. AŞ’nin karar düzeltme istemleri üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Davalılardan sorumlu müdür ..., 2004 yılında yürürlüğe giren 5187 sayılı Basın Yasası’nın 13. maddesinde belirtilen hukuki sorumluluğu bulunan kişiler arasında belirtilmediğinden ve hakkındaki husumetten ret kararı kesinleştiğinden, bozmadan sonra verilen karar ile tazminatlardan sorumlu tutulmuş olması;

3-Davalılardan ..., ... ve... Dergi Paz. AŞ’nin karar düzeltme itirazına gelince;

Davalılardan sorumlu müdür ..., 2004 yılında yürürlüğe giren 5187 sayılı Basın Yasası’nın 13. maddesinde belirtilen hukuki sorumluluğu bulunan kişiler arasında belirtilmediğinden ve hakkındaki husumetten ret kararı kesinleştiğinden, bozmadan sonra verilen karar ile tazminatlardan sorumlu tutulmuş olması;

3-Davalılardan ..., ... ve... Dergi Paz. AŞ’nin karar düzeltme itirazına gelince;

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nısfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda, dava konusu yayınların içeriği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması da usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirken, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı indirilerek karar düzeltilerek onanmış olduğu anlaşıldığından, davalıların karar düzeltme istemleri kabul edilmeli, Dairemizin düzelterek onama kararı kaldırılmalı ve karar yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince; davalılardan ...'ün karar düzeltme isteminin yukarıda (2) sayılı bentte, diğer davalıların karar düzeltme isteminin (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle kabulüne; Dairemizin 16.12.2010 gün ve 2010/13330-13034 sayılı düzelterek onama kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle diğer davalılar yararına BOZULMASINA; davacının karar düzeltme istemlerinin ilk bentteki nedenlerle reddine ve aşağıda yazılı tashihi karar ret harcı ile HUMK'nun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve tashihi karar talep eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8216, Karar No: 2021/12315, Tarih: 20.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8216 E.  ,  2021/12315 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı iş yerinde 1986-14/06/2017 tarihleri arasında kesintisiz bir şekilde garson olarak çalışırken 14/06/2017 tarihinde emekliye ayrıldığını, davacının fazla mesai yapmasına rağmen fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, taraflar arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ve 6772 sayılı yasa gereği müvekkiline ödenmesi gereken yıllık 52 günlük ilave tediye ücretlerinin de ödenmediğini, aylık net 2.400,00 TL maaş aldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ilave tediye ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili özetle; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının yılın 9 ayı mevsimlik işçi olarak çalıştığını ve fazla mesai yaptırılmadığını, davacının yıllık izin hakkı olmadığını, ilave tediye talebinin ise herhangi bir hukuki dayanağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai iddiasının ispatı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı davalı işyerinde fazla mesai yaparak çalışmasına rağmen karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş, iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Dinlenen davacı tanıkları ise, davalı işverene karşı işçilik alacakları ile ilgili dava açtıklarını beyan etmişlerdir. Husumetli tanık beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerektiğinden ve davacı iddiasını ispat amacıyla husumetli tanık beyanı dışında başkaca delil de sunmadığından, ispatlanamayan fazla mesai ücreti talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.

SONUÇ:
Yargıtay — Esas No: 2015/6185, Karar No: 2015/16903, Tarih: 12.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6185 E.  ,  2015/16903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2014/185-2014/822

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davalılardan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığının tüm, Çankaya Belediye Başkanlığı ile davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazların İmar İdare Heyetinin 01.10.1965 tarih ve 592 sayılı kararı ile düzenlemeye alınarak 2570 ada 1 parselin 108 m²'lik kısmının, 2570 ada 16 parselin ise 608 m²'lik kısmının, ayırma çapı düzenlenmeden, yola giden alan olarak ayrılıp, parsel uhdesinde malikleri adına yaşamaya devam ettiği, ancak söz konusu taşınmazların dosyada mevcut fen bilirkişi raporuna göre fiili zemin durumu itibariyle imar ada parsellerinin arasında kaybolduğu belirlenmiş olup, ayrıca gerek ayırma çapının da düzenlenmemesi ve zeminde kaybolması nedeniyle maliklerinin tasarruf imkanı kalmayarak, kamulaştırmasız el atma olgusunun gerçekleştiği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere; dava konusu taşınmazların 01.10.1965 tarihli İmar İdare Heyeti Kararı ile yola giden alan olarak ayrıldığı ve bu işlem neticesinde kullanılmaz hale geldiği tüm dosya kapsamı ile sabit olup, söz konusu işlemi yapan İmar İdare Heyetinin yerine de Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığının kain olduğu gözetilerek, adı geçen davalı aleyhinde açılan davanın kabulüne, Çankaya Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın ise husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ile davalı Çankaya Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan harcının A.. B..nden alınmasına, davacı ve davalı Çankaya Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyiz edenlerden alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.