muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1619, Karar No: 2023/2060, Tarih: 13.04.2023

Sanık ... bakımından ise; ...'ın kolluk beyanında olay saatlerinde kendi yanında akrabası sanık ... ile arkadaşı ... 'in bulunduğunu, sanıklar ... ve ... ile yanlarında bulunan iki şahsın olayda kullanılan ve daha sonra yakılan araca binerek ayrıldıklarını söylediği dikkate alındığında, ...'in tanık olarak ifadesinin alınarak bu hususların sorulması, ayrıca olay anına ait görüntüler dosya kapsamında bulunduğundan sanık ...'in fiziki yapısı ile görüntülerdeki şahısların fiziki yapılarının kıyaslanmasına ilişkin ekspertiz raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Tasarlama yönünden

1. Kasten öldürme suçu 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrasında; “Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiş,

"Nitelikli hâller" başlıklı 82 nci maddesinde;

"(1) Kasten öldürme suçunun;

a) Tasarlayarak,

...

İşlenmesi hâlinde, kişi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılır."

Şeklindeki düzenleme ile tasarlayarak öldürme, kasten öldürme suçunun nitelikli hâlleri arasında sayılmıştır.

2. Tasarlama hâlinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında sükûnetle düşünebilmeye yetecek kadar bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte ve suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi ve fakat bir başka nedenle ve bir başka ani kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının hangi düzeydeki eylem için ve ne zaman alındığı ile eylemin şarta bağlı olmayan bu kararlılıktan ne kadar zaman geçtikten sonra işlendiği mevcut delillerle belirlenmeli, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı değerlendirme konusu yapılmalıdır.

3. Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/15418 sayılı soruşturma evrakı içeriğine göre incelemeye konu olayın suç tarihinden sonra müşteki ...'a yönelik 08.02.2019 tarihinde gerçekleştirilen eylemle ilgili olarak alınan beyanında, 20.01.2019 tarihinde katılan ...'ye yönelik eylemde gerçekte asıl hedefin kendisi olduğunu, kendisinin eylemin gerçekleştiği mekanda bulunduğunu, sanıkların kendisi yerine yanlışlıkla katılan ...'yi hedef aldıklarını söylediği, katılan ...'nin de alınan ifadesinde sanıklarla bir husumeti olmadığını belirttiği anlaşıldığından dosya kapsamında beraat eden sanık ...'in müdafii huzurunda kollukta 08.02.2019 tarihinde alınan beyanında "... bana abi yanlış adamı vurmuşuz dedi" şeklindeki ifade ve 13.11.1936 tarihli 14/32 numaralı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında yanılma ve şahısta hata halinde tasarlama hükümlerinin uygulanmayacağının belirtilmesi karşısında sanıkların hedef kişi dışında üçüncü bir kişiye karşı yanlışlıkla gerçekleştirdikleri eylemleri nedeniyle haklarında tasarlama hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklandığı üzere tüm sanıklar yönünden tasarlamaya yönelik nitelikli hal uygulanamayacağından sanık ... ve müdafiinin, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/1293 Esas, 2021/1238 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası (a) bendi uyarınca ... 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4340, Karar No: 2019/7866, Tarih: 21.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4340 E.  ,  2019/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK’nun 116/2-4, 119/1-c ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 10 ay yerine 6 ay 20 gün hapis cezası belirlemek ve devamla aynı Kanun’un 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası yerine 4.000,00 TL adli para cezası belirlemek sureti ile eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8874, Karar No: 2024/8668, Tarih: 18.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/8874 E.  ,  2024/8668 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1699 E., 2024/1843 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/5 E., 2024/8 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılıp yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dilekçesinde; tarafların fiili ayrılık sebebiyle boşanmalarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi İlk Derece Mahkemesinin birinci kararının Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılmasından sonra davalı kadına bizzat tebliğ edilmiş, davalı kadın davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 17.02.2020 tarihli ve 2019/629 Esas, 2020/242 Karar sayılı birinci kararı ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmiş; karara karşı davalı kadın tarafından tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Aliye Mahkemesinin 11.10.2023 tarihli ve 2021/454 Esas, 2023/1838 Karar sayılı kararı ile, dava dilekçesinin davalıya tebliğinin usulsüz olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında önceden görülen boşanma davasının reddedildiği, kararın kesinleşmesinden işbu dava tarihine kadar üç yıldan fazla zaman geçmesine rağmen ortak hayatın kurulmadığı ve kadın eşin süresinden sonra (ilk defa istinaf dilekçesi ile) nafaka talep ettiği gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına ve kadının nafaka talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın istinaf dilekçesinde özetle; ayda 10.000,00 TL nafaka talep ettiğini belirterek reddedilen nafaka talebi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın istinaf dilekçesinde özetle; ayda 10.000,00 TL nafaka talep ettiğini belirterek reddedilen nafaka talebi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının 25.02.2021 tarihli dilekçesi ile tedbir nafakası talebinde bulunduğu, tarafların ekonomik sosyal durumları, paranın satın alma gücü, ekonomik koşullar, davalının ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirilerek kadın yararına dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere tedbir nafakasına karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu; kadının süresinde ve usulüne uygun yoksulluk nafakası talebinde bulunmadığı, istinaf dilekçesi ile birlikte yoksulluk nafakası talep ettiği ve bu durumda yoksulluk nafakasının ancak ayrı bir davaya konu yapılabileceği gerekçesi ile; kadının tedbir nafakasına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bendi kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleşmesi tarihine kadar aylık 500,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki iddialarını tekrar ederek nafaka yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tedbir ve yoksulluk nafakası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11856, Karar No: 2012/9713, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11856 E.  ,  2012/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müstehcenlik suçlarından yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.09.2010 gün ve 2009/139 Esas, 2010/318 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafiin temyizi üzerine, Dairemizin 05.10.2011 gün ve 2011/12768 Esas, 2011/470 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2012 gün ve 2012/117943 sayılı itiraznamesi ile itiraz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulundan 6352 sayılı Kanunun 101. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca Daireye gönderilmekle, sanık ... hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden, İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 05.10.2011 gün ve 2011/12768 Esas, 2011/470 Karar sayılı ilamında yer alan sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme ilişkin onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin soruşturma aşamasında sanığın cinsel organını ağzına soktuğunu beyan ettiği, yargılama aşamasında ise organ sokma konusunda herhangi bir beyanının bulunmadığı gibi, olayın oluş şekli konusunda mağdurenin beyanı dışında delil elde edilmediği anlaşılmakla; suçun niteliğine etkisi bakımından duruşmada mağdureye sanığın cinsel organını ağzına sokup sokmadığı hususunun sorulması gerekirken bu husus sorulmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/ 76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7,

23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyet tarafından düzenlenecek rapora göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik oluşturulan heyetçe verilen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Dairemizce verilen 05.10.2011 gün ve 2011/12768 Esas, 2011/470 Karar sayılı ilâmdaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müstehcenlik suçları hakkındaki onama hükümlerinin aynen muhafazasına, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4548, Karar No: 2012/5522, Tarih: 07.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4548 E.  ,  2012/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve müşterekleri ile Hazine, Balıkçılar Köyü Tüzel Kişiliği ve ... aralarındaki tescil tescil davasının reddine dair Ardahan Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 27.01.2012 gün ve 681/55 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ..., ..., ... ve ... 03.04.2007 tarihli kadastro mahkemesine sunmuş oldukları dava dilekçesinde; kadastro çalışmalarında kendilerine ait ev, samanlık, ahır, basma gibi yerlerinin bir kısmının boşluk olarak bırakılırken bir kısmının 122, 123, 126 adalar içinde tespit edildiğini açıklayarak boşluk olarak bırakılan yerlerin adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine temsilcisi yargılama oturumlarına iştirak ile eksikliklerin giderilmesini istemiş, davalı ... Temsilcisi 07.06.2010 tarihli keşifte davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın ... terekesine ait olup mirasçıların terekeye dahil bir taşınmazın kendi adlarına tescili istemiyle dava açması mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muristen intikal ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Davacılar köyde yapılan tespitlere karşı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 11. maddesi uyarınca askı ilan süresi içinde Çıldır Kadastro Mahkemesine dava konusu yer ile birlikte tespiti yapılan başka taşınmazlar ile birlikte dava açmış, Kadastro Mahkemesinin hakkında tutanak düzenlenmeyen dava konusu yerler bakımından görevsizlik kararı vermesi üzerine dosya mahkemenin önüne gelmiştir. Kadastro Mahkemesi tarafından yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar dava konusu taşınmazın ...dan kaldığını ve bütün mirasçılara ait olduğunu bildirmişlerdir. Bu belirlemelere göre miras bırakanın ölüm tarihine göre terekesi

elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabidir. TMK.nun 701. maddesinde; “Kanun veya kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti elbirliği mülkiyetidir” şeklinde tanımlanmıştır. Elbirliği mülkiyetinde mirasçıların tereke malları üzerinde belli payları olmayıp hakları taşınmazın tamamı üzerine yayılmış olup terekenin tamamını kapsar. Aynı Kanunun 702.maddesinde topluluk devam ettiği sürece tasarrufi işlemlerde tüm ortakların oybirliği ile karar vermeleri gerektiği belirtilmiştir. Dava açmakta tasarrufi bir işlem olduğuna göre, mirasçılardan birisinin kendi payını ya da bir kısım mirasçıların paylarını satın aldığını ileri sürerek dava açması mümkün değildir. Başka bir anlatımla bir mirasçının elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi bir taşınmaz üzerinde tasarruf yetkisi bulunmamaktadır. Mirasçılar arasında terekedeki hak ve borçları kapsayan ortaklık söz konusudur, mirasçılar terekeye elbirliği ile sahip olurlar ve bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler. Bir mirasçının taşınmaz üzerinde sürdürdüğü zilyetlik elbirliği mülkiyeti hükümlerine göre murisin diğer mirasçıları adına da sürdürülmüş sayılır. Buna göre davacıların terekeye dahil bir taşınmaz için üçüncü kişiye karşı kendi adlarına tescili talebiyle dava açmaları mümkün değilse de, davacılardan ... 07.06.2012 tarihli Kadastro Mahkemesi tarafından yapılan keşifte taşınmazın dedesinden intikal ettiğini ve bütün mirasçıların hak sahibi olup mirasçılar adına tescilini istediğini bildirdiği dikkate alınarak, davacılara dava dışı kalan tüm mirasçıların açılmış bulunan davaya karşı olurlarının alınması ya da TMK.nun 640/3. maddesi gereğince miras şirketine temsilci atanmak suretiyle ve onun huzuruyla davanın yürütülmesi için süre ve imkan verilerek taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun olarak taraf teşkili sağlanmadan davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacının esasa yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3, 4 bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/850, Karar No: 2025/486, Tarih: 23.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/850 E.  ,  2025/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/272 E., 2023/508 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı şirketten satın aldığı taşınmazın hem taahhüt edilen metrekareden eksik olduğunu hem de taşınmazda bir kısım ayıplı ve eksik imalatların bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, taşınmazın değerinde meydana gelen azalmaya karşılık şimdilik 10.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiş, 22.02.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 39.600,00 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; taşınmazın davalı şirket tarafından inşaa edilmediğini, davalının arsa maliki olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.06.2016 tarihli kararıyla; yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kabulü ile, 39.600,00 TL'nin 10.000,00 TL'sinin dava, kalanının ıslah tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 09.06.2016 tarihli kararının süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairece verilen 12.10.2021 tarihli ilamla; davalının husumet itirazının değerlendirilmesi yönünden davalı yararına kararın bozulmasına karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talebi üzerine Dairenin 22.03.2022 tarihli ilamla; davalıya husumet yöneltilebileceği, bilirkişi heyetinden gizli ayıp olarak nitelendirilen imalatlar yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ek rapor alınması gerektiği, metrekare eksikliğinin açık ayıp niteliğinde olup malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı konusunda eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile karar verildiği gerekçeleriyle talebin kabulüne, bozma ilamının kaldırılmasına ve hükmün davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulü ile, eksik ifa ve gizli ayıp nedeni ile 39.600,00 TL'nin 10.000,00 TL'sinin dava, geriye kalanının ıslah tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri