muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21456, Karar No: 2015/2387, Tarih: 16.02.2015

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, son net ücretinin 5000 TL. olduğunun tespitini talep etmiş, mahkemece davacının 01.12.2002-07.11.2010 tarihleri arasında davalı işveren yanında asgari ücretin 3,05 katı ücretle sosyal güvenlik destek primine tabi olarak sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, son net ücretinin 5000 TL. olduğunun tespitini talep etmiş, mahkemece davacının 01.12.2002-07.11.2010 tarihleri arasında davalı işveren yanında asgari ücretin 3,05 katı ücretle sosyal güvenlik destek primine tabi olarak sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Mahkemece, tespitine karar verilen sürede aldığı aylığın tespitinde yaşlılık aylığı tahsisinden önce davacının Kuruma bildirilen son prime esas kazancın asgari ücrete oranı ve tanık beyanlarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilinde deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bozma ilamına uyulduğu halde, uyulan karar doğrultusunda araştırma ve inceleme yapmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ....'ye iadesine, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2022/9636, Karar No: 2023/625, Tarih: 23.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9636 E.  ,  2023/625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/277 Esas, 2021/481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/643 Esas, 2022/857 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. İstinaf kararının gerekçesizliğine,

2. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu suç vasfının hatalı belirlendiğine,

3. Haksız tahrikin varlığına,

4. Sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sübuta

5. Takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

6. Tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. İstinaf kararının gerekçesizliğine,

2. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu suç vasfının hatalı belirlendiğine,

3. Haksız tahrikin varlığına,

4. Sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sübuta

5. Takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

6. Tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde, mağdur ...'ın aracı ile, ....., Mahallesinde bulunan müzisyenler kıraathanesinin alt tarafında bulunan .....,Büfe isimli iş yerine bira vermek için gittiği, sokak üzerinde Belediye yol çalışması yaptığından geri geri çıkamadığı, bir yan sokağa girdiği, bu sokağın üst tarafına yani giriş kısmına doğru geldiğinde, sokak üzerinde sanığın sokakta çocuğunun bulunması nedeniyle eliyle yavaş ol şeklinde işaret yaparak mağdur ...'yi durdurmak istediği ancak mağdurun durmadığı ve tam sokağın çıkışına geldiğinde, mağdurun elini camdan çıkararak sanığa doğru orta parmağı havada olacak şekilde el hareketi yaptığı, bunun üzerine sanığın arabanın peşinden koşmaya başladığı, ....., Caddesi üzerine çıktığında ise belinden tabanca çıkararak, mağdurun peşinden arabanın arkasına doğru iki el ateş ederek koşmaya devam ettiği, mağdurun hızlanarak borsa istikametine doğru uzaklaştığı, olay sırasında, sokakta oturan maktül ... 'in, sırt orta hattın solundan giriş yapan 1 adet ateşli silah mermi çekirdeği girişi sonucu vefat ettiği anlaşılmıştır.

Sanığın eyleminin hukukî değerlendirilmesi yönünden; sanığın daha önce tanışıklığı bulunmayan mağdurun aracının sokaktan hızlı bir şekilde geçmesi nedeniyle mağdurun sanığın sokakta oynayan çocuğunun canını tehlikeye atması, yine mağdurun aracın camından el kol hareketi yaparak orta parmağını göstermesi nedeniyle sanığın mağdur ...'nin kullandığı aracın peşinden koşarak arabanın arkasına doğru uzak atış mesafesinden iki el ateş ettiği, kurşunların mağdur ...'a ve aracına isabet etmediği, ancak seken kurşunlardan birinin maktul ...'in ölümüne neden olduğu, olay yerinde yapılan keşfe göre olayın meydana geldiği yerin.... İlçesi ....., Mahallesi .....,Caddesi olduğu, yolun asfalt ve yokuş olduğu, yaya ve araç akışının mevcut olduğu, yolun sağ ve sol tarafında ağaçların ve binaların bulunduğu binalarda oturanların olduğu, sanığın ateş ettiği yer ile maktulün bulunduğu yer arasındaki mesafenin 70 metre mesafede olduğu, sanığın ateş ettiği nokta ile maktulün bulunduğu nokta arasında herhangi bir fiziki engelin bulunmadığı, çıplak gözle rahatlıkla görebilecek mesafede olduğu, sanığın bu şekilde meskun mahalde mağdur ...'nin aracının arkasından uzak mesafeden ateş ederken sokak üzerinde bulunan birisinin de isabet alacağını öngörmesine rağmen ateş etmek suretiyle maktulü olası kast altında öldürdüğünün kabulü ile buna göre uygulama yapılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. 18.03.2021 saat 09:50 tarihli tutanağa göre; ".....,mahallesi çiçek 1 sokak no:9/1 sayılı ikametin çevresinde gerekli tedbirler alınarak, kapı çalınmaya başlandığı bu sırada sanık ...'in ikametin çatısından arka sokağa doğru kaçtığının görülmesi üzerine, kalealtı sokak üzerinde yakalandığı, bu esnada şahsın elinde siyah renkli tabanca olduğunun görüldüğü, sanık ...'in elinde bulunan 1 Adet siyah renkli Seri numarası kazınmış sürgünün sol kısmında SIG SAUER R228, sürgünün sağ kısmında MADE IN GERMANY CAL 9 mm S154208 ibareli bulunan tabancayı görevlilere teslim ettiği, tabancanın yapılan kontrolünde şarjörünün takılı olduğu, şarjör içerisinde basılı vaziyette, 3 adet MKE 9P20 ibareli, 2 adet UZK 9x19 mm 20 ibareli ve 1 adet STR 9x19mm 17 ibareli, toplam 6 adet fişeğin olduğunun görüldüğü, tabanca şarjör ve fişeklere karara istinaden el konulduğu," belirlenmiştir.

4. İstanbul Bölge Kriminal Polis Labaratuvarı müdürlüğünün 02.04.2021 tarihli kriminal polis uzmanlık raporuna göre; "Tabanca ve fişeklerin 6136 sayılı yasaya göre yasak niteliğine haiz ateşli silah ve fişeklerden olduğu ve tabancanın tetiği çekmeden kendi kendine patlatmasının mümkün olup olmayacağı hususuyla ilgili yapılan balistik incelemede, bahse konu tabancanın farklı pozisyonlarda düşme testlerine tabi tutulduğu, yapılan düşme testlerinde, fişek yatağında bulunan kapsülü patlatmadığının müşahede olunduğu,

06.04.2021 tarihli kriminal polis uzmanlık raporuna göre; bir adet mermi çekirdeği parçasının 6136 sayılı yasaya göre yasak niteliğine haiz fişeğe ait olduğu, çarpma, kopma ve sürtünmeden mütevellit üzerinde kısmi yapıda yiv set izlerinin bulunduğunun tespit edildiği, söz konusu 9 mm çaplı PARABELLUM tipi 1 adet mermi çekirdeği parçasının üzerinde ''SIG SIG SAUER P228 MADE IN GERMANY CAL 9 mm'' İbareli bulunan yarı otomatik tabancadan atılmış olduğunun tespit edildiği,

01.04.2021-22.04.2021 tarihli kriminal polis uzmanlık raporuna göre; inceleme konusu bulguda 1 ile numaralandırılan delil üzerinde atış artıklarının bulunduğunun tespit edildiği, delik etrafındaki atış artıklarının yoğunluğuna göre deliğin ateşli silah ile ''UZAK ATIŞ'' mesafesinden yapılan atış sonucu oluşan ''giriş deliği'' olduğu kanaatine varıldığı," belirlenmiştir.

5. Eşgal bilgilerine dayalı fotoğraf teşhis tutanağına göre; sistem üzerindeki eşgal modulünden beyana uygun (585 kişi) fotoğraf arasından yapılan fotoğraf teşhis işleminde ... ve Hayri Can Ergil'in sanığı teşhis ettikleri belirlenmiştir.

6. 12.06.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre; "Sanığın ateş ettiği yer ile maktulün bulunduğu yer arasındaki mesafenin 70 metre mesafede olduğu ve sanığın ateş ettiği nokta ile maktulün bulunduğu nokta arasında herhangi bir fiziki engelin bulunmadığı çıplak gözle rahatlıkla görülebilecek mesafede olduğu " belirlenmiştir.

7. Kesin ölüm sebebini belirten 14.03.2021 tarihli ölü muayene tutanağında;

6. 12.06.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre; "Sanığın ateş ettiği yer ile maktulün bulunduğu yer arasındaki mesafenin 70 metre mesafede olduğu ve sanığın ateş ettiği nokta ile maktulün bulunduğu nokta arasında herhangi bir fiziki engelin bulunmadığı çıplak gözle rahatlıkla görülebilecek mesafede olduğu " belirlenmiştir.

7. Kesin ölüm sebebini belirten 14.03.2021 tarihli ölü muayene tutanağında;

"Sırt bölgesi sol yan arka kısmında T8 - 10 hizasında 0.5 cm çapında muhtemel asmç giriş lezyonu olduğu görüldü...

Kişinin ölümünün ölü muayene tutanağı ve yapılan klasik otopsi raporu birlikte değerlendirildiğinde;

1- Vücüdunda dış muayenede tarif edilen sırt orta hattın solundan giriş yapan 1 adet ASMÇ giriş lezyonu olduğu,

2- Dış muayenede tarif edilen yerden vücuda giren ASMÇ'nin kişinin anatomik pozisyonda olduğunun kabulü halinde arkadan öne yukarı aşağı seviye farkı vermeksizin, hafif soldan sağa seyirli göğüs boşluğuna girdiği, akciğer ve kalp yaralanması oluşturarak pelikart boşluğunda serbest halde olduğu, tek başına öldürücü nitelikte olduğu,

3- Kişinin ölümünün ASMÇ yaralanmasına bağlı iç organ yaralanması (akciğer ve kalp), bilateral hemopünomotoraks ve iç kanama nedeniyle meydana geldiği kanaatinin ifade edildiği,"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Gerekçesizlik Yönünden

Gerekçeli karar hakkı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 6 ncı maddesinde açıkça zikredilmemiş ise de Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) tarafından içtihadî olarak geliştirilerek varlık kazanmış bir hak olup "adil yargılanma hakkı"nın en önemli unsurlarından biri olarak belirtilmiştir. Buna göre AİHM, mahkemelerin her türlü kararlarında gerekçeye yer verilmesi yükümlülüğüne değinerek aksi durumun, adil yargılanma hakkının ihlâli ile neticeleneceğine işaret etmiştir. (Dulaurans/Fransa, B. No. 34553/97, 21.03.2000; Georgiadis/Yunanistan, B. No. 21522/93, 29.05.1997 §§ 40-43; Ruiz Torija/İspanya, B. No. 18390/91, 09.12.1994; Ferreira/Portekiz, [BD], B. No: 19867/12, 28.07.2017, § 84)

Gerekçeli karar hakkı, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (Anayasa) tarafından ise alenî bir şekilde güvence altına alınmıştır. Anayasa’nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” şeklindeki düzenleme ile gerekçe, ilgilisi için bir hak olmanın yanı sıra bütün mahkemeler için de anayasal bir yükümlülük olarak öngörülmüştür.

Gerekçeli karar hakkı, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (Anayasa) tarafından ise alenî bir şekilde güvence altına alınmıştır. Anayasa’nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” şeklindeki düzenleme ile gerekçe, ilgilisi için bir hak olmanın yanı sıra bütün mahkemeler için de anayasal bir yükümlülük olarak öngörülmüştür.

Ayrıca Anayasa’nın, Temel Haklar ve Ödevler kısmında yer alan “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesine, 03.10.2001 tarihli ve 4709 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesiyle eklenen “adil yargılanma hakkı”nın da bir unsuru olarak kabul edilmekte (... Ataş, B. No: 2013/1235, 13.06.2013.) ve Anayasa Mahkemesi tarafından incelenen bireysel başvurulara konu edilebilmektedir. Gerekçeli karar hakkı, Türk hukuk sisteminde anayasal düzenlemeye ek olarak kanunî olarak da güvence altına alınmıştır. 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi; “Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır." şeklinde emredici hüküm içermektedir.

Temel bir insan hakkı olan gerekçeli karar hakkı, gerek uluslararası gerek ulusal hukukî metinlerle güvence altına alınmış olup mahkeme kararlarında gerekçeye yer verilmemesi ya da yetersiz gerekçeye yer verilmesi durumlarında gerekçeli karar hakkının ihlâli gündeme gelecek ise de AİHM tarafından ifade edildiği üzere (... Kück/Almanya, B. No: 35968/97, 12.06.2003, §§ 46,47; Khamidov/Rusya, B. No: 72118/01, 15.11.2007, § 170.) yargılama bir bütündür ve olağan kanun yolları, yargılama sürecinin bir parçasıdır ve adil yargılanma hakkı, yargılamayı bir bütün olarak kapsar. Bu nedenle gerekçeli karar hakkının ihlâl edilip edilmediği, gerekçesizlik ya da kanunî gerekçeden yoksunluğun, bir bütün olarak yargılamayı adil olmaktan çıkarıp çıkarmadığına göre belirlenir. O hâlde, sonuca etki edecek mahiyetteki bir iddianın, derece mahkemes(ler)i tarafından gerekçede tartışılmamış olması ya da bu konuda kanunî bir gerekçeye yer verilmemiş olması durumunda söz konusu usûlî eksikliğin Yargıtay tarafından temyiz incelemesi sırasında giderilmesi mümkündür. Zira gerekçe, bağımsız ve tarafsız bir yargılamanın zorunlu bir unsuru olup gerekçede temel hak ve hürriyetler, hukuksal bir metin düzleminde değerlendirilir.

Bu açıklamalar ışığında, her ne kadar bölge adliye mahkemesi kararında sanık müdafiinin istinaf istemleri hususunda ayrıntılı bir gerekçeye yer verilmemiş ise de İlk Derece Mahkemesinde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmiş olması da birlikte değerlendirildiğinde, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç Vasfı Yönünden

Bu açıklamalar ışığında, her ne kadar bölge adliye mahkemesi kararında sanık müdafiinin istinaf istemleri hususunda ayrıntılı bir gerekçeye yer verilmemiş ise de İlk Derece Mahkemesinde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmiş olması da birlikte değerlendirildiğinde, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç Vasfı Yönünden

Her ne kadar sanık ve müdafii tarafından eksik inceleme yapıldığı iddia edilmiş ise de olaylar olgular başlığı altında ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere olaya ilişkin görgü tanıklarının ifadeleri, bilirkişi raporu, uzmanlık raporları, otopsi raporu ile sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Haksız Tahrikin Varlığı Yönünden

Maktulden sanığa yönelen herhangi bir söz ve davranış olmadığı anlaşıldığından, sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Sübut ve Gerekçesi Yönünden

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiş ise de olaylar olgular başlığı altında ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere olaya ilişkin görgü tanıklarının ifadeleri, bilirkişi raporu, uzmanlık raporları, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği, maktulde meydana gelen yaralanmaya

ilişkin olarak tanzim olunan otopsi raporu karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

E. Takdîri İndirim Yönünden

Sanığın sabıkalı geçmişi, suç işleme konusundaki eğilimleri, yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmaması, suçun işleniliş şekli, eylem ve ceza arasındaki orantı dikkate alınarak sanık hakkında takdîri indirim hükmünün uygulanmamasından bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

F. Tekerrür Yönünden

Yasal şartları oluştuğundan, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/643 Esas, 2022/857 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/643 Esas, 2022/857 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8280, Karar No: 2010/10237, Tarih: 11.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8280 E.  ,  2010/10237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM,ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları 288 adaz 1 parsel sayılı taşınmaza davalı şirketin saha dolapları yerleştirmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davadan sonra saha dolapların kaldırıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi talebinin konusuz kaldığından bahisle hüküm tesisine yer olmadığına, ecrimisil talebinin ise atiye bırakılmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.