muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9959, Karar No: 2022/116, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9959 E.  ,  2022/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

2- Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3- Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede uygulanan Düzenleme Ortaklık Payı oranı Belediye İmar Müdürlüğünden sorulduktan,

4- Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışlarına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

5- Dava konusu taşınmaz ile emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve kaymakamlık, belediye binası, adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafeleri fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

6- Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın imar planında kısmen konut alanı, kısmen imar yolu ve park alanında kaldığı belirtildiğinden, dava konusu taşınmazın imar planındaki özgülenme durumunun, konut alanı, imar yolu ve park alanında kalan kısımlarının yüzölçümleri de belirtilmek suretiyle ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3412, Karar No: 2021/13496, Tarih: 27.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3412 E.  ,  2021/13496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

A)“2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)“2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

B.B.T.S. Metal Sanayi ... Ltd. Şti.’nin ortağı ve müdürü olan sanığın, gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği olayda; şirket, ortak ve yöneticilerinin bilinen adreslerinde bulunamaması nedeniyle mükellefiyet kaydının re’sen terkin edilmesi, defter ve belgelerin ibrazından kaçınılması, vergi borçlarının ödenmemesi, alış yapılan firmaların bir çoğu hakkında sahte fatura düzenlemeden dolayı vergi tekniği raporlarının bulunması, şirkete ait mal ve para akışına ilişkin belgeler ile banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu belgelerin bulunmaması, BS formuna göre 2009 yılında 176 belge ile 4.431.331 TL tutarında, 2010 yılında 99 belge ile 2.076.850 TL tutarında fatura düzenlenmesine rağmen, bu hacimde iş yapacak ticari organizasyona sahip olunmaması karşısında gerçek bir ticari faaliyetten söz edilemeyeceğinden, düzenlenen belgelerin sahte olduğunun kabulü ile unsurları itibarıyla oluşan atılı suçlardan sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22178, Karar No: 2013/13404, Tarih: 13.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/22178 E.  ,  2013/13404 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Davacı, davalı işveren yanında, 28.08.2006-05.08.2008 tarihleri arasında, eksik bildirilen hizmet süresinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 87. maddesi ile 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır

Davacı; davalı işyerinde 28.08.2006 -05.08.2008 tarihleri arasında sürekli çalıştığı halde, eksik bildirim yapıldığından, tamamlanması talebinde bulunmuş, davacının hizmet cetveli incelendiğinde, davalının taşeron olarak iş aldığı değişik işyerlerinden kesintili bildirimlerinin bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, bozma ilamına uyularak hizmet cetvelinde yer alan işyerlerinin davalı şirketin taşeron olarak iş aldığı yerler olup olmadığı araştırılmış ve taşeron olarak iş aldığı saptanmışsa da, birden fazla işe giriş bildirgesinin kesintili çalışmaya karine teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; bu yönde yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Mahkemece, davalı şirketin taşeron olarak iş aldığı işyerlerine ait dönem bordoları celbedilerek uyuşmazlık konusu dönemlere ilişkin çalışma ilişkisini

./..

-2-

bilebilecek bordro tanıkları gerekirse re'sen tespit edilerek dinlemeli, bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak, uyuşmazlık konusu dönemin, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; delillerin bütünüyle değerlendirilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2018/13244, Karar No: 2019/17065, Tarih: 23.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13244 E.  ,  2019/17065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/219 E. - 2017/171 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesinin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 6960 ada 29 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6959, Karar No: 2019/13498, Tarih: 23.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/6959 E.  ,  2019/13498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, müstehcenlik, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından mahkumiyeti ile müstehcenlik suçundan beraatine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2018 gün ve 2017/839 Esas, 2018/98 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan reddine; şantaj, müstehcenlik, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümler yönünden istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak şantaj ve müstehcenlik suçlarından mahkumiyeti ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz edilmediği gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile suça sürüklenen çocuk müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, şantaj, müstehcenlik, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümler yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak şantaj ve müstehcenlik suçlarından mahkumiyeti ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. Madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1912, Karar No: 2011/2657, Tarih: 03.03.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/1912 E.  ,  2011/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, işe giriş bildirgesine istinaden sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un 79 ve 108’inci maddeleri olup; tespiti istenen dönemde 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2089 sayılı..... Kanunu yürürlükte olduğundan uyuşmazlığın bu kanun hükümleri ile 506 sayılı Kanunun 2 ve 3’üncü maddelerine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Olağan olarak sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanun’un 2’nci maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6’ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. Aynı Kanun’un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3/II-B maddesinde; “Özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanunun 35 inci maddesi hükümleri uygulanmaz.” hükmü öngörülmüştür. Atıf yapılan ve tespit döneminde yürürlükte bulunan 2089 sayılı Kanunun 4’üncü maddesi çırağı; “Bu kanuna tabi bir sanatı, o sanat için düzenlenen teorik ve pratik öğrenim programına göre o iş yerinde öğrenmek amacı ile bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimse...” olarak tanımlamıştır. Kanunun 5’inci maddesine göre çırak olabilmek için 12 yaşından küçük, 18 yaşından büyük olmamak gerekir. Bu hükümler çerçevesinde taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının uyuşmazlığa konu dönemde çırak olup olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılmalıdır. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Davacı, işe giriş bildirgesine istinaden sigorta başlangıç tarihinin 01.04.1980 olduğunun tespitini talep etmiş, mahkemece, işe giriş bildirgesinin davacıya ait olduğunun tespiti üzerine davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki; söz konusu bildirge üzerinde “çırak” ibaresi bulunmakta olduğundan; öncelikle davacı ile işveren arasında çıraklık sözleşmesi düzenlenip düzenlenmediği araştırılmalı, yukarıda anılan çalışma ilişkisi aydınlatılarak, davacının çalışmalarının, bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olup olmadığı, sözleşme sonrası dönemde herhangi bir eğitim merkezinde teorik veya pratik eğitim alıp almadığı, eğitimin yoğunluğu ve işyerinde fiilen çalışma süresi araştırılarak, işverenle davacı arasındaki ilişkinin niteliği belirlenmeli, böylelikle davacının çırak olarak kabul edilip edilemeyeceği saptanarak elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Öte yandan, davacının diğer davalı bakımından davadan vazgeçme beyanı üzerine bir hüküm tesis edilmemiş olup, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir hüküm tesis edilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2466, Karar No: 2015/883, Tarih: 22.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/2466 E.  ,  2015/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/10/2013 tarih ve 2011/128-2013/241 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20.01.2015 günü hazır bulunan davacı- birleşen davada davalı vekili Av. ... ile Av. ..., davalı-birleşen davada davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı birleşen davada davalı vekili, dava dışı ...... ile davalı banka arasında imzalanan 01.09.1993 tarihli ".. ve ..."ni müvekkilinin müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, davalı bankanın 16.09.2009 tarihli ihtarı ile söz konusu kredi sözleşmesi uyarınca borçlu...... verilen ... numaralı, ...EURO bedelli teminat mektubunun 28.09.2007 tarihinde tazmin edildiğini, asıl borçlu ve müvekkiline 26.06.2008 tarihli ihtar gönderilmesine rağmen muaccel hale gelen borcun ödenmediğini, bu nedenle alacağın tahsili için..... İcra Müdürlüğü'nün 2008/17861 esas sayılı dosyasında kısmi takip başlatıldığını, icra takibinden de olumlu bir sonuç alınmadığından müvekkilinin davalı nezdindeki döviz tevdiat hesabında bulunan 435.912,07 USD’ye el konulduğu ve borcun 16.09.2009 tarihinde 3.347.936,12 TL'ye ulaştığının bildirildiğini, oysa müvekkilinin imzası bulunan kredi sözleşmesi uyarınca verilen teminat mektubunun 1 yıl süreli olduğunu, ödeme emri ekinde gönderilen kredi sözleşmesinde müvekkilinin imzası bulunmadığını, davalı banka teminat mektubunun süresinin uzatıldığını savunmuş ise de ilk teminat mektubunun süresinin bitmesinden sonra süre uzatım konusunda müvekkilinin muvafakatının alınmadığını, davalı bankanın alacağını dayandırdığı teminat mektubu ile davacının sorumlu tutulmak istendiği teminat mektuplarının numaralarının birbirini tutmadığını, davacıya ulaşan ödeme emri ekinde....numaralı teminat mektubuna istinaden paranın tazmin edildiği bildirildiği halde takip dosyası dayanağı teminat mektubunun numarasının 1021gg4421055 olduğunu, davalı bankanın haksız yere davacının hesabındaki paraya el koyduğunu ileri sürerek, davalı bankaca el konulan 435.912,07 USD’nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, birleşen davanın da reddini istemiştir.

Davalı-birleşen davada davacı vekili, dava dışı...ile akdedilen 01.09.2013 tarihli 1.500.000 DEM limitli genel kredi ve gayri nakdi kredi sözleşmesini dava dışı.... ve ....ile birlikte davalı ...’ın müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, söz konusu sözleşme ile dava dışı....ye gayri nakdi kredi açıldığını, bu kapsamda dava dışı...lehine.... firmasına teminat mektubu verilmesini teminen ... ../..'e hitaben 01.09.2013 tarihli 1.500,000 DEM (766.937,82 EURO) bedelli kontrgaranti mektubu düzenlendiğini, kontrgaranti ilişkisinin gerçek lehdarı (...) değişmemekle kontrgaranti mektubunun muhatabının.... Bank olarak değiştirildiğini, söz konusu kontrgarantinin süresinin dolmasına yakın dışı...'nin talebi doğrultusunda kontrgaranti ilişkisinin aynı firma (..) için fakat muhatabı bu kez... olmak kaydı ile 1 yıl daha uzatıldığından davalı banka tarafından bu kez ....ye hitaben 30.09.1994 tarihli yine 1.500.000 DEM tutarında ve 1 yıl süreli kontrgaranti mektubu düzenlendiğini, aradan geçen zaman zarfında kontrgaranti ilişkisinin dava dışı...’nin talebi doğrultusunda 1 er yıllık süreler şeklinde uzatıldığını, anılan teminat mektubunun 28.09.2007 tarihinde 766.937,82... karşılığı 1.343.444,98 YTL olarak müvekkilince tazmin edildiğini, müvekkilince asıl borçlu ve davacı dahil müteselsil kefillere ihtarname gönderilmesine rağmen teminat mektubu bedelinin ödenmediğini, davacının da aralarında bulunduğu anılan borçlunun müşterek borçlu ve müteselsil kefilleri hakkında icra takibi başlatıldığını, davacının hesabında bulunan 435.912,07 USD’lik mevduatı üzerine bloke konularak bu meblağın takas yolu ile müvekkili banka alacağına mahsup edildiğini, davacının kefaletinin sona erdiğine ilişkin iddiaların hukuki bir dayanağının olmadığını, taraflar arasında imzalanan genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesinin belli bir süre ile sınırlı olmadığını, davacının kefaletinin süresiz kefalet olduğunu, davalı banka kayıtlarında davacının kefaletten rücu ettiğine veya müvekkil banka tarafından kendisinin ibra edildiğine dair bir kayda rastlanmadığını, kefalet süresiz olduğu için kredi ilişkisi kapsamında düzenlenen kontrgaranti mektuplarının her biri için ayrı ayrı davacının onayının alınmasına gerek olmadığını, davacının kontrgaranti mektuplarına değil taraflar arasındaki kredi ilişkisine kefil olduğunu, aynı kredi ilişkisi çerçevesi içinde kontrgaranti mektuplarının yenilenmiş olmasının farklı kredi ilişkileri doğduğu anlamına gelmeyeceğini, teminat mektuplarının numaralarındaki farklılığın ise maddi hatana kaynaklandığını, aynı miktarda ve aynı lehdar için düzenlenip tazmin olunan başkaca bir kontra garanti mektubu bulunmadığını, yapılan blokenin kredi sözleşmesinin 32 ve 70 maddelerine uygun olduğunu belirterek asıl davanın reddini, birleşen davada...’ın icra takibine yaptığı itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada taraflar arasındaki sözleşmenin 70. maddesinin 5. ve 6. fıkraları uyarınca davalı bankanın kendisine ihbarda bulunulmasına gerek olmaksızın takas, mahsup, rehin hakkı bulunduğu, davalı bankanın bu hükme istinaden davacı....'ın hesabındaki 435.912,07 USD’yi borca karşılık mahsup ettiği, .....ın davalı bankadan mevduat hesabı nedeniyle bir alacağı kalmadığı, birleşen davada ise takip tarihinden önce davalı-karşı davacı....a hesap kat ihtarnamesi tebliğ edilmediğinden takip tarihinden önce temerrüdü sabit olmadığından takip tarihine kadar faiz istenmesinin haksız olduğu, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 100.000 TL üzerinden açılan takibe itirazın takip tarihine kadar işlemiş faiz talebi yönünden haklı olduğu, itirazın sadece 100.000 TL'lik asıl alacak yönünden haksız olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü

davalının.... İcra Müdürlüğü'nün 2008/17861 Esas sayılı takibine itirazının kısmen iptaline, takibin (davalı yönünden 1.343.444,98 TL asıl alacak ve asıl alacağa takip tarihinden tahsil tarihine kadar yıllık %80 temerrüt faizi ve faizin %5 i oranında BSMV ile) davacı alacaklının talebi ile bağlı olarak 100.000,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, davacı tarafından gerek icra dosyasından gerek dosya harici yapılan tahsilatların devam eden takipte nazara alınmasına, İİK’nın 67 maddesi gereğince asıl alacağın %40’ı olan 40.000,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı-birleşen davada davalı ... vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Birleşen davaya yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde ise dava, davalı ...’ın müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı genel kredi sözleşmesi uyarınca verilip tazmin edilen teminat mektubundan doğan borcun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.