muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20796, Karar No: 2023/10097, Tarih: 21.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/20796 E.  ,  2023/10097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/216 E., 2018/376 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 19.07.2012 tarihli ve 2012/414 Esas, 2012/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 19.07.2012 tarihli ve 2012/414 Esas, 2012/261 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 1. Dairesinin 09.10.2013 tarihli ve 2013/1174 Esas, 2013/1149 Karar sayılı ilamıyla; Anayasa Mahkemesinin, 05.07.2012 tarihli ve 2012/9 Esas ve 2012/103 Karar sayılı kararı ile, 1632 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin birinci fıkrasının A bendinin birinci ve ikinci cümleleri ile Ek 8 inci

maddesinin ikinci fıkrasının “Sırf askerî suçlar ile bu Kanunun Üçüncü Babının Dördüncü

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, izin tecavüzü suçu yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması

karşısında; Mahkemesince yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, izin tecavüzü suçu yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması

karşısında; Mahkemesince yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 30.05.2014 tarihli ve 2013/1377 Esas, 2014/263 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 22.12.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının22.12.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 15.06.2017 tarihinde alkollü olarak trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçunu işlediğinin Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2017 tarihli ve 2017/549 Esas, 2017/704 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine, Özalp 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2018 tarihli ve 2018/216 Esas, 2018/376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Kapatılan) Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 30.05.2014 tarihli ve 2013/1377 Esas, 2014/263 Karar sayılı, açıklanması geri bırakılan hükmünün açıklanmasına, sanığın izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının olmadığına, verilen hapis cezasının yasal dayanaktan yoksun olduğuna ve ailesini olumsuz anlamda etkileyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın 01.10.2011 tarihinde 20 gün izin ve 6 gün yol süresi olmak üzere toplam 26 gün süreyle izne gönderildiği, 27.10.2011 tarihinde birliğine katılması gerekirken katılmadığı, 11.01.2012 tarihinde yakalandığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; kız arkadaşının hamile olması sebebiyle kız arkadaşı ile evlenmesi gerektiğini, ancak kız arkadaşının ailesi ile problemler yaşadığını, bundan dolayı nikah işlemlerini yapamadığını ve bazı psikolojik sorunlar yaşaması nedeniyle izinden zamanından

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; kız arkadaşının hamile olması sebebiyle kız arkadaşı ile evlenmesi gerektiğini, ancak kız arkadaşının ailesi ile problemler yaşadığını, bundan dolayı nikah işlemlerini yapamadığını ve bazı psikolojik sorunlar yaşaması nedeniyle izinden zamanından

dönemediğini beyan ederek öncelikle beraatini mahkemenin aksi kanaatte olması halinde hakkında lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep etmiştir.

3.Askerî Mahkemece; psikiyatri uzmanı bilirkişi dinlenilmesi ve adli gözlem altına aldırılması suretiyle sanığın suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli ve cezai ehliyetinin tam olduğu tespit edilerek bu yöndeki şüpheler giderilmiştir.

4.Er izin belgesi, sevk belgesi, vaka kanaat raporu, sanığın yakalandığına dair tutanak ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

5.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2017 tarihli ve 2017/549 Esas, 2017/704 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

6.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; Kıt'asından veya görevini yapmakta olduğu yerden izin, istirahat veya hava değişimi alarak ayrılanlardan, dönmeye mecbur bulundukları günden itibaren altı gün içerisinde özürsüz olarak gelmeyen askeri şahısların aynı Kanun'un birinci fıkrasında yazılı olduğu şekilde bir yıldan üç yıla kadar hapsolunacağını hüküm altına alınmıştır.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenmiş olan izin tecavüzü suçunun oluşabilmesi için, sanığın birliğine zamanında özürsüz olarak dönmemesi koşulu aranmakta ise de, Kanunda özürün ne olduğu ve kapsamı belirtilmemiştir. (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik kararlarında, izin tecavüzü suçunda yer verilen bu özrün kapsamı, TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 nci maddesinin (b) bendi ve 58’inci maddelerinde öngörülen kıstaslar esas alınarak, beklenmeyen aniden ortaya çıkan ve sanığın zamanında Birliğine dönmesini zorlaştıran, engelleyen durumlar olarak kabul edildiği görülmekte ve ayrıca sanığın, kanuna aykırı eylemini bir an evvel sona erdirmeye veya mazeretini ortadan kaldırmaya yönelik hareketlerinin, kısaca, suç ve dehalet kasıtlarının dikkate alınması gerekmektedir.

3.Sanığın savunmalarında ileri sürdüğü özel ve ailevi sorunlarına ilişkin mazeretlerinin askerlik hizmetine tercih edilebilir nitelikte kanuni ve haklı birer mazeret olarak kabul edilmeyip, kanuni anlamda bir özür teşkil etmediği gösterilmek suretiyle; Mahkemece tüm unsurları ile oluşan atılı suça konu, 27.10.2011-11.01.2012 tarihleri arasında yakalanmakla son bulan eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

4.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Özalp 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2018 tarihli ve 2018/216 Esas, 2018/376 Karar sayılı kararı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7584, Karar No: 2010/10938, Tarih: 22.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7584 E.  ,  2010/10938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 30/11/2007 tarihli dilekçesinde, Bağlama Köyünde müvekkillerine ait yerleşim yeri niteliğinde bulunan 106.858 m2 yüzölçümlü 101 ada 118 sayılı parselin ... niteliğinde tesbit gördüğünü bildirerek, özel sicile yazılan kaydın iptalini ve davacılar adına tescilini istemiştir. Mahkemece, taşınmazın orman içi açıklığı olduğu, özel mülkiyete konu olamayacağı belirlenerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında burakılmış, bu işlem 22/10/2006 - 24/11/2006 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmaz bölümlerinin orman içi açıklık niteliğinde olduğu, tarımda kullanılmadığı, üzerindeki yabani ot, mera, bitki örtüsünden hayvan otlatmada yararlanıldığı, davalıların tutunduğu 5000 m2 yüzölçümlü sınırları, Doğusu: ... olan tapu kaydının kadastro sırasında ve yargılama aşamasında uygulanamadığı, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 22/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1836, Karar No: 2013/17828, Tarih: 08.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1836 E.  ,  2013/17828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.10.2012 tarih ve 2011/177-2012/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ortaklarından ... ...'ya ait 1.200 payın 30.000 TL bedel karşılığında müvekkiline devredilerek, ortaklık pay devrinin 26.09.2008 tarihinde noter vasıtasıyla şirket defterine işlendiğini, müvekkilinin davalı şirketin banka hesabına 16.03.2009 tarihinde toplam 300.000 TL yatırdığını, bu bedelin davalının 2010 yılı ticari defterlerine sermaye yedeği olarak işlendiğini ve 2010 yılı mizan gelir tablosunda gösterildiğini, şirkette 23.10.2010 tarihinde sermaye arttırımına gidilerek müvekkiline 7200 pay daha verildiğini ancak kendisinden 7200 pay bedeli olan 180.000 TL ödenmesinin istendiğini, bu bedelin sermaye yedeği olarak davalı nezdinde bulunan paradan alınması talep edilmiş ise de, bu talebin olumlu karşılanmadığını belirterek müvekkilinin davalı şirkette 210.000 TL karşılığı 8400 hisse ortaklık payının bulunduğunun pay defterine kaydedilmesine, müvekkiline nama yazılı hisse senedi verilmesi suretiyle muarazanın önlenmesine, müvekkili tarafından davalı hesabına yatırılan 90.000 TL'nin ödeme tarihi olan 16.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirkete yapmış olduğu fazla bir ödemesinin bulunmadığını, bilakis sermaye arttırımı nedeniyle ödemek zorunda bulunduğu bedeli ödemediğini, davacının şirkete ait %3 hisseyi 300.000 TL bedelle devraldığını, ödeme tarihi dikkate alındığında davacı talebin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının şirkete yapmış olduğu fazla bir ödemesinin bulunmadığını, bilakis sermaye arttırımı nedeniyle ödemek zorunda bulunduğu bedeli ödemediğini, davacının şirkete ait %3 hisseyi 300.000 TL bedelle devraldığını, ödeme tarihi dikkate alındığında davacı talebin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirket paylarının hisse senedi şeklinde olmaması nedeniyle şahıslar arasında yapılacak devir sözleşmesi ile devredilebileceği, müdahil ... ... tarafından beheri 10.000 TL nominal değerli 3 hissenin davacıya devredildiği, davacının devraldığı kadar ortaklık payı bulunmakta olup, devralınan hisseler dışında davacının payının bulunmadığının kabulü gerektiği, davacının muhtemel sermaye arttırımında kullanılmak üzere devraldığı hisse bedelini yatırdığı tarihte ayrıca 270.000 TL davacı şirket hesabına yatırmış ise de, bu şekilde şirket hisse devrinin mümkün olmadığı, 23.10.2010 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında sermaye artırımı kararı alınmış ise de, davacının süresi içerisinde sermaye arttırım bedelini ödemediği, davacının davalı şirkete yaptığı ödemenin sebepsiz zenginleşme niteliğinde olup, davacının 90.000 TL alacağı yönünden 30.01.2011 tarihinde davalıyı temerrüte düşürdüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacının 210.000 TL'lik ödenmiş nakdi sermaye karşılığı 8400 şirket ortaklık payı bulunduğuna ilişkin şirket ortak pay defterine kaydedilmesi yönündeki talebinin reddine, 90.000 TL'nin temerrüt tarihi olan 30.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekili ve feri müdahil vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekili ve feri müdahil vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, anonim şirket ortaklık payının tespiti ve fazla yatırılan bedelin iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı sebeplerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosya kapsamına sunulmuş bulunan bilgi ve belgelere göre, davacı tarafça davalı şirketin banka hesabına 16.03.2009 tarihinde yatırılan 300.000 TL'nin 30.000 TL'sinin feri müdahil sıfatıyla davaya katılan ...'dan devralınan şirket payına karşılık olarak, geri kalan tutarın ise ileride yapılacak sermaye artışına ilişkin olarak verildiği, nitekim, Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/21. D.İş sayılı dosyası kapsamında davalı şirket defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporunda, davacı tarafça yatırılan ve davalı şirket kayıtlarında ilk olarak yedek sermaye hesabına işlenen 300.000 TL'nin 30.000 TL'sinin feri müdahil ... hesabına virman açıklaması ile feri müdahilin şirkete olan borçlarından 30.000 TL azaltacak şekilde kayıt yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının apel borcunun 180.000 TL olduğu hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmayıp, davacının kendisine yapılan tebligat üzerine şirkete ödediği ve yedek sermaye kalemi olarak şirket kayıtlarına giren bakiye 270.000 TL'den apel borcunun ödenmesini talep ettiğine göre, artık davacının apel borcunu yerine getirdiği ve davalı şirkette toplam 8400 hisse karşılığı pay sahibi olduğunun kabulü gerekmektedir. Her ne kadar dava dilekçesinde pay senedi verilmesi talep edilmiş ise de, fiilen pay senetleri bastırılmadığından, davacının davalı şirkette talep ettiği kadar pay sahibi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Yine, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ticari iş niteliğinde olan anonim şirket ortaklık payının tespiti ve bu kapsamda fazla yatırılan bedelin iadesinden kaynaklanmış bulunmasına göre ticari işler için geçerli avans faizine hükmedilmesi gerekirken mahkemece hükmedilen alacağa yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş olması da doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ve feri müdahil vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.811,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ve ihbar olunan'dan ayrı ayrı alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5288, Karar No: 2012/7450, Tarih: 18.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5288 E.  ,  2012/7450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı Vek.Av. ... gelmiş davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife iki payla ortak olduğunu, davalının ortaklarından para toplamak suretiyle aynı güzergahta taşımacılık yapan ... Seyahat firmasından 20 adet hat satın alındığını, müvekkilin bu iş için kooperatife 12.000.00 TL ödemesine rağmen kendisine yol belgesi verilmediğini ileri sürerek, şimdilik12.000,00TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, davacının hat satın alınması için ödemede bulunmadığını, payını davadan önce devreden davacının ortak olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflara belgeleri ile dayandıkları delillerin asıllarını ibraz etmek için kesin süre verildiği, davacının davalı kooperatifin defterleri dışında hiç bir delilin aslını dosyaya ibraz etmediği, daha sonra bildirileceği söylenen tanıkların isimlerinin bildirilmediği, ödemelere ilişkin belgelerin asıllarının da ibraz edilmediği, ödeme belgelerinin asıllarının ibrazı halinde kooperatif kayıtları üzerinde inceleme yapılarak ödemenin yapılıp yapılmadığı ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin incelenebileceğinden davalı kooperatifin belgelerini ibraz etmesinin bu aşamada önemsiz kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının ortağı olduğu kooperatife hat satın alması için ödediği miktarın istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece, kesin süreye rağmen ödeme belgelerinin asıllarının ibraz edilmemesi gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuçta isabet bulunmamaktadır. Davacı yan, mahkemece verilen süreden önce 04.02.2011 tarihli delil listesiyle kooperatif kayıtları, defterleri ile belgelerine dayanmış olup, kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılması da istenmiştir. Gerek hüküm tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HMUK'nın 242. Ve gerekse 6100 sayılı HMK'nın 195. maddesi hükmü uyarınca, ibraz eden

tarafın elinde bulunmayan belgeler için mahkeme üçüncü kişiye bu durumu bildirir ve mahkemeye getirtilmesi mümkün olmayan delilleri ilgili yerlerde inceler. Bu nedenle mahkemece, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulu oluşturarak davalı kooperatif kayıtları üzerinde inceleme yapılarak davacının kooperetifin ortağı olup olmadığı, ortaklığının devam edip etmediği, dava konusu hatların alımı nedeniyle ödeme yapıp yapmadığı, yapılmışsa bu ödemeler karşılığında davacıya hat verilip verilmediği ile tarafların diğer iddia ve savunmalarının açıklığa kavuşturan denetime elverişli rapor alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.