muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7021, Karar No: 2021/3461, Tarih: 01.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7021 E.  ,  2021/3461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, İş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h, 143, 31/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden TCK'nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 03.03.2016 tarihinden, Dairemizin inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9095, Karar No: 2012/1863, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9095 E.  ,  2012/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işyerinde davalı işverenden başka SMİLE Sigorta, SMİLE Dağıtım A.Ş. Pratik Ödeme Sistemleri A.Ş. ve SMİLE Tedarik olmak üzere 5 şirket bulunduğu, hepsinin ayrı ayrı hükmü şahsiyetlere haiz olduğu ve ayrı iştigal mevzularına sahip bulunduğu, 4857 Sayılı Yasanın 18. maddesine göre ''işverenin aynı iş kolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir'' hükmü bulunduğu, madde hükmünün aradığı husus işverenin aynı iş kolundan birden fazla işyerlerinin olma durumu olduğu, buradaki işverenlerden her birinin ayrı ayrı iş kolunda çalıştıkları iştigal mevzularının ayrı olduğu buna göre birlikteliğe itibar etmenin mümkün olmadığı, ayrıca davalı işyerinde çalışan işçi sayısınında 30'un altında olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesidir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için, otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. maddesinin birinci fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı kanunun 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir. Somut olayda, davacının insan kaynakları uzmanı olarak üç şirkete birlikte hizmet verdiği anlaşılmaktadır. Buna göre 30 işçi sayısına ilişkin yasanın aradığı şart gerçekleşmiştir.

Diğer yandan, iş sözleşmesinin feshine ilişkin bildirimde fesih nedeni açık ve kesin bir şekilde belirtilmemiştir.

Mevcut delil durumuna göre davanın kabulü gerekirken, anılı nedenlerle davanın reddi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 264,30 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2933, Karar No: 2015/8401, Tarih: 17.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2933 E.  ,  2015/8401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2014

NUMARASI : 2013/121-2014/232

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/11/2014 tarih ve 2013/121-2014/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket adına TPE nezdinde tescilli 2009/02207 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesi (zemin kaplama endüstriyel taraklanmış) ile korunan ürünün aynısının/ayırt edilemeyecek kadar benzerinin davalı tarafça taklit edilerek üretim, satış ve tanıtımının yapıldığını ileri sürerek, tasarım hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, tecavüze konu ürünlere ve tanıtım vasıtalarına el konulmasına, imhasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında da asıl davanın dayanağı olan 2009/02207 sayılı tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek anılan tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın çözümünde öncelikle hükümsüzlük yönündeki karşı davanın incelenmesi gerektiği, karşı davada davalı tasarımının aynısının/belirgin benzerinin daha önce 11/01/2009 tarihinde "www.s.com" adlı internet sitesinde yayınlanarak kamuya sunulduğu, dava konusu tasarımın bu nedenle yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle karşı davanın kabulü ile 2009/02207 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne, asıl davanın ise davaya dayanak tasarım başvuru tarihinden itibaren hükümsüz kılındığından tasarıma tecavüz iddiasının dinelenemeyeceği, davacı 6762 sayılı TTK.'nun 56 ve devamı maddeleri uyarınca haksız rekabet hükümlerine dayanmış ise de, somut olayda, davacı'nın Türkiye'de ve dünyada ilk defa bu tasarımı uygulamadığı, objektif iltibas ve haksız rekabet koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2530, Karar No: 2018/7822, Tarih: 05.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2530 E.  ,  2018/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Haberleşmenin gizliliğini ihlal, Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, Özel hayatın gizliliğini ihlal, Hakaret

Hüküm : Düşme

Haberleşmenin gizliliğini ihlal, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen eylemlerin 5187 sayılı Basın Kanunu kapsamında kaldığı ve aynı Kanunun 26. maddesi gereğince dört aylık yasal süre geçtikten sonra kamu davasının açılmış olması karşısında sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan, katılan ... vekilinin dava açma süresinin kaçırılmasının yargı sisteminin hatası olduğuna, Basın Kanunun ilgili maddesinin anayasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18356, Karar No: 2023/7973, Tarih: 25.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18356 E.  ,  2023/7973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/268 E., 2020/570 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2009 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii, savunma hakkının kısıtlandığına, ek savunma hakkı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, mağdur çocuğun arkadaşları ile oyun oynadıktan sonra evine dönerken suça sürüklenen çocuk ile karşılaştıkları ve suça sürüklenen çocuğun mağduru kolundan tutarak biraz ileride bulunan ormanlık alana götürmek istediği, mağdurun direnmesi üzerine zorla ormanlık alana götürdüğünü, burada mağdura cinsel saldırıda bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2.Zonguldak Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinden alınan 13.09.2009 tarihli raporda; boyunda 2 cm genişliğinde 5 cm uzunluğunda ekimoz, her iki uyluk iç kısmında ve arka kısmında, dizlerinin arka kısımlarına kadar ekimoz ve cilt tahrişi olduğu belirtilmiştir.

3.Suça sürüklenen çocuk savunmasında, olay tarihinde arkadaşıyla evin aşağısında oturduklarını, müzik dinlediklerini, üzerine atılı suçu kabul etmediğini, mağdura yönelik herhangi bir eylemde bulunmadığını beyan etmiştir.

4.Katılan-mağdur beyanında, sokaktan eve dönerken suça sürüklenen çocuğun kendisini çağırdığını ve "bir şey söyleyeceğim" dediğini, ellerini bağladığını, ormana götürdüğünü, sonra cinsel istismarda bulunduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

3.Suça sürüklenen çocuk savunmasında, olay tarihinde arkadaşıyla evin aşağısında oturduklarını, müzik dinlediklerini, üzerine atılı suçu kabul etmediğini, mağdura yönelik herhangi bir eylemde bulunmadığını beyan etmiştir.

4.Katılan-mağdur beyanında, sokaktan eve dönerken suça sürüklenen çocuğun kendisini çağırdığını ve "bir şey söyleyeceğim" dediğini, ellerini bağladığını, ormana götürdüğünü, sonra cinsel istismarda bulunduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun aşamalardaki birbiriyle ve maddi vakıalarla uyumlu beyanları, olay tutanağı, adli raporlar ve diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde mağdur çocuğun arkadaşları ile oyun oynadıktan sonra evine dönerken suça sürüklenen çocuk ile karşılaştıkları ve suça sürüklenen çocuğun mağduru kolundan tutarak biraz ileride bulunan ormanlık alana götürmek istediği, mağdurun direnmesi üzerine zorla ormanlık alana götürdüğünü, burada mağdura cinsel saldırıda bulunduğu bu nedenle suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği anlaşılmakla temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/268 Esas, 2020/570 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5692, Karar No: 2018/6332, Tarih: 30.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5692 E.  ,  2018/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın vekaletnameli müdafii Avukat ...'in hükümleri temyiz ettikten sonra dosyaya sunduğu 17.11.2017 tarihli dilekçesinde hakimlik sınavını kazanması nedeniyle müdafilik görevinden çekildiğini beyan etmesi karşısında, bu durumun mahkemece sanığa tebliğ edilerek kendisine vekaletnameli bir müdafii tutmasının istenilmesi, tutulmadığı takdirde isnat edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu için kanunda öngörülen ceza miktarı gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa barodan müdafii görevlendirilip Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2015 günlü, 14-2013/293037 sayılı tebliğnamesinin yeni müdafiye tebliğiyle, düzenlenecek tebliğ-tebellüğ belgesi ile verilmesi halinde cevap dilekçesinin dosyaya eklenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32927, Karar No: 2018/4677, Tarih: 10.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/32927 E.  ,  2018/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, takibin kesinleşmesinden sonra borçlu ...'un icra mahkemesine başvurarak, İİK'nun 170/b maddesinin göndermesi ile aynı Kanun'un 71/2 ve 33/a maddelerine dayalı olarak takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde zamanaşımının gerçekleştiğini ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, talep borca itiraz olarak nitelendirilip dosyanın işlemden kaldırıldığı, daha sonra yasal sürede yenilenmemiş olması nedeniyle de 6100 sayılı HMK'nın 150/5. maddesi gereğince, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, İİK'nun 16. maddesi kapsamında şikayet olup, HMK anlamında dava niteliği taşımaz. Şikayette yargılama usulü ise İİK'nun 18. maddesindeki hükümlere tâbidir.

İİK'nun 18. maddesinin 3. fıkrası; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” hükmünü içermektedir.

Bu durumda, şikayetçi geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olsa dahi, HMK'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ve sonuçta aynı maddenin 5. fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez.

O halde mahkemece, İİK'nun 18/3. maddesine göre, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılıp şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan gerekçe ile HMK'nun 150. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Kaldı ki, somut olayda 22.12.2015 tarihli celsede, 22.03.2016 tarihine duruşma günü verilmesine rağmen, belirlenen tarihte duruşma yapılmadığı halde, 04.04.2016 tarihinde dosya ele alınarak alacaklı vekilinin davayı kabul beyanı dikkate alınmaksızın sonuca gidilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8997, Karar No: 2012/3471, Tarih: 21.02.2012

**13. Hukuk Dairesi         2011/8997 E.  ,  2012/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket temsilcisi ... ve vekili avukat..., vekili ... ... ile davalı vekili avukat ... ... vekili avukat ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, kendilerine ait fabrikada demir ürünlerinin üretilmesi, ürünlerin satışı ve neticede elde edilecek gelirin paylaşılması için davalı şirkette 01.1.1998 tarihli sözleşmenin imzalandığını, fabrikanın 5 yıl süreyle davalı tarafından çalıştırılması, hammaddenin davalıca sağlanıp davalıcada pazarlamasının yapılacağınını kararlaştırıldığını, ancak davalının sözleşmeye aykırı davranarak yeterli hammaddeyi sağlayamadığını ve bu nedenle sözleşmede kararlaştırılan üretimi yapamadığnı ve buna bağlı olarakda sözleşmede belirlenen kar payını ödeyemediğini, davalının Mayıs 1999 tarihine kadar kısmen üretim yapmasına rağmen, bu tarihten sonra hiç üretim yapamadığını, taraflar arasında görülüp kesinleşen İzmir 1. Ticaret Mahkemesinin 2001/851 E. Sayılı dava dosyasında Mayıs 1999 tarihine kadar olan alacağının 780.200,55 dolar olarak belirlendiğini, Mayıs 1999 tarihinden sonraki dönem için kar kaybının ise 12.380.940 dolar olduğunu, toplam alacağının 13.161.140,55 dolara tekabül ettiğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 500.000,00 TL nın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

2011/8997 2012/3471

Davalı, davacıyla aralarındaki hukuki ilişkinin adi ortaklık olduğunu, sözleşmeyi davacının haksız olarak feshettiğini, davacının taleplerinin BK. nın 126/4. maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığını, sözleşmenin yürürlüğe girmediğini savunarak davanan reddini dilemiştir.