muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12942, Karar No: 2018/8768, Tarih: 27.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12942 E.  ,  2018/8768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 12.02.2015

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,89/2-b,52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın savunmasının askerlik adresinde talimat Mahkemesi kanalı ile alındığı ve sanığın kovuşturma aşamasında asker olduğu anlaşılmakla, 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun 5530 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 20/1. maddesinde yer alan "Er ve erbaşlar ile yedek subayların askere girmeden veya silah altına çağrılmadan önce işledikleri yukarı haddi iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ait davalarda soruşturma ve kovuşturma işlemleri askerliklerini bitirmelerine kadar geri bırakılır." hükmü uyarınca, sanık hakkındaki kovuşturma işlemlerinin askerliğinin bitimine kadar geri bırakılması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14160, Karar No: 2023/1625, Tarih: 22.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/14160 E.  ,  2023/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Datça Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli, 2015/320 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.07.2020 tarihli ve 14-2016/135746 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "Yapılan yargılama neticesinde toplanan tüm delillere göre; katılan ... ...'nun vekili Avukat ...'ın 17/06/2015 tarihli dilekçesi ve katılan ... ...'nun 18/06/2015 tarihli beyanın da özetle; ... ....'in eski eşi olduğunu, 2014 yılı aralık ayı sonunda boşandıklarını, 21/01/2015 tarihinde kızının kalbindeki rahatsızlıktan ötürü mesaj attığını, kızlarının üfürüm hastası olmadığı yönünde mesaj attıktan sonra sanık ... ....'in 21/01/2015 tarih ve saat 16:09 zaman dilimi içerisinde 0537 .. .. numaralı telefon hattından kendisinin kullandığı, 0 ... .. .. numaralı hattına "sağlıklıdır benim kızım. Tohumları sağlam bi kere.hem orgazm lı hemde bismillahlı bi cocuk benim bebeğim." şeklinde mesaj attığını, kendisine aramamasını bebekle ilgili bilgi almak istediğinde mesaj atmasını söylediğini, bu nedenle kendisine mesaj attığını, yine 24/02/2015 tarih ve 14:53 zaman dilimi içerisinde attığı mesajların birinde "sen bi kahve yapsaydın beste ye bide kardeş yapsaydık kötümü olurdu kuzum??" şeklinde mesaj attığını, sonrada gülücük koyarak yeni bir mesaj gönderdiğini, cinsel içerikli mesajlar atan eski eşi olan sanık ... ....'den bu nedenle şikayetçi olduğunu beyan ettiği, katılanın soruşturma aşamasında telefonunun incelenmesinde; kendisine ait 0542 ... .. .. numaralı hattına 21/01/2015 tarih ve saat 16:09 zaman dilimi içerisinde 0 537 ... .. .. numaralı telefon hattından "sağlıklıdır benim kızım. Tohumları sağlam bi kere.hem orgazm lı hemde bismillahlı bi cocuk benim bebeğim." şeklinde; yine katılana ait 0542 ... .. .. numaralı hattına 24/02/2015 tarih ve 14:53 zaman dilimi içerisinde 0 537 ... .. .. numaralı telefon hattından "sen bi kahve yapsaydın beste ye bide kardeş yapsaydık kötümü olurdu kuzum??" şeklinde 2 adet mesajın geldiğinin tespit edildiği olay da; sanığın talimat yolu ile alınan savunmasında; katılan ile halen görüştüklerini, mesajlar iyi niyetle atılmış tamamen özel karı koca arasındaki özel mesajlar olduğunu, rahatsızlık vermek ve taciz amacıyla gönderilmiş mesajlar olmadığını, katılana yönelik hiçbir şekilde cinsel tacize yönelik bir imajda bulunmak istemediğini, öyle anlaşıldığını, her ne kadar boşanmış olsalar da ilişkilerinin halen devam ettiğini, suç kastının olmadığını, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan ederek savunma yaptığı, katılanın sanıktan şikayetçi olduğu, mahkememiz huzurunda beyanı alınan tanık ... ....'ın sanığı ve katılanı tanıdığını, sanığın, katılanın evinde kaldığını gerek arabasının evin önünde olması nedeni ile gerekse de sanığın durumu kendisiyle paylaşması nedeni ile bildiğini, bazen müşterek çocuklarını getirip kendi evinde de sevdiğini, ancak ... ...'nun evinde kaldığını da bildiğini, evin içerisinde neler yaşandığını bilmediğini, sanığın anlatımı ile aralarını düzeltmeye çalıştıklarını ve hatta ikinci bir çocuk düşündüğünü sanığın kendisine söylediğini beyan etmiştir.

Dosya kapsamı bütün halinde değerlendirildiğinde gerek sanığın savunması gerekse tanığın anlatımları neticesinde; sanık ... .... hakkında açılan kamu davasında sanığın üzerine atılı suçta kastının bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmiştir." şeklinde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre yargılamaya konu sözlerin cinsel amaçla söylendiğinin belirlenememiş olması, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Datça Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli, 2015/320 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2051, Karar No: 2015/1487, Tarih: 20.05.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/2051 E.  ,  2015/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanık ...'ın, “olay kapının önünde meydana geldi”, tanık...'nin de, “..., ... ile...'yı, katılan ...'nın evinin çıkış kısmında yola yakın yerde gördüm” şeklindeki anlatımları, katılanların olayın evlerinin bahçesinde gerçekleştiği yönündeki beyanları, sanık ...'nın olayın yol üzerinde, sanık...'in de olayın katılanların bahçesinin önünde gerçekleştiği yönündeki savunmaları ile 22.11.2010 tarihli Olay Yakalama ve Üst Arama Tutanağında, “ara sokakta kavga olayının ihbar edilmesi üzerine olay yerine gidildiği, katılan ...'ya ait ikametin bahçesinde giriş kısmında yerde kan izlerine rastlandığının” belirtilmesi karşısında, öncelikle olayın gerçekleştiği yerin katılanlara ait konutun eklentisi niteliğinde olup olmadığı tespit edilip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de,

a)Sanığın ailesi ile katılan ... arasında arazi anlaşmazlığından kaynaklanan önceye dayalı husumetin bulunması, tanık ...'nın, “sanık ile katılan ... aralarındaki tartışmada birbirlerine küfrettiler”, tanık ...'ın da, “olay öncesinde katılan ..., sanığın ağabeyi ...'ya küfretti” şeklindeki beyanları karşısında olayın çıkış nedeni ve gelişmesi de gözetilerek, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b)Suçun birden fazla kişi ile işlenmiş olmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki bozma düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9357, Karar No: 2021/12661, Tarih: 08.11.2021

Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesi, “ İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.” düzenlemesini içermektedir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesinde ve 5521 sayılı Yasa’da sarahat bulmayan hallerde Huku Muhakemeleri Kanunu’na gönderme yapan 15. maddesinde de mevcuttur.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Davacı tarafından davanın açıldığı yer mahkemesi yetkisiz ise de, dosya kapsamından 7036 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ... 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nin işin yapıldığı yer mahkemesi olarak yetkili olduğu, ... 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nin ise davalının dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak yetkili olduğunun anlaşıldığı, anılan yetkili mahkelerden birinin davacının tercihine göre belirlenmesi gerektiğinden, davacının bahsi geçen yetkili mahkemelerden hangisini davanın görülmesi için seçtiği konusundaki beyanı alındıktan sonra dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

zş
Yargıtay — Esas No: 2013/15385, Karar No: 2013/14520, Tarih: 24.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/15385 E.  ,  2013/14520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL,TENKİS

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 6.11.2012 gün ve 309-384 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

1- Muris adına kayıtlı temlik dışı 369 ada, 24 ve 25 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren geldi ve gitti kayıtlarını gösterir tedavüllü çap kayıtlarının ( mülkiyet durumunu gösterir kayıtların)

2- Müfrez 369 ada, 41 ve 42 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren geldi ve gitti kayıtlarını gösterir tedavüllü çap kayıtlarının (mülkiyet durumunu gösterir tapu kaydı)

ilgili Tapu Müdürlüğünden temini ile evrakına eklenmesi, istenen hususların tam olarak yerine getirip getirmediğinin denetlenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8814, Karar No: 2017/1459, Tarih: 16.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8814 E.  ,  2017/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.07.2015 gün ve 2014/3760 Esas, 2015/5120 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi müdahil... Lojistik A.Ş. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 27.01.2004 tarihinde...'de kurulduğu ve halen ... Serbest Bölgesi ...'de bulunduğunu, şirketin sermayesinin tamamını ödendiğini ve şirketin halen tekstil ve konfeksiyon sektöründe faaliyet gösterdiğini ancak 2005 yılından itibaren Asya merkezli haksız rekabet ve 2008 yılındaki küresel ekonomik kriz nedeni ile komşu ülkelerindeki siyasi karışıklıklar sonucu tüm tekstil firmaları gibi müvekkili şirketide zor duruma düşürdüğünü ve TTK'nın 376. maddesi uyarınca müvekkili şirketin borca batık hale geldiğini ancak uygulanacak iyileştirme projesi nedeniyle bu durumdan çıkabileceğini ve borçlarını ödeyebileceğini ileri sürerek, müvekkili şirketin iflasının bir yıl süre ile ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan rapor alınmış, davacı işyerinde keşif icra edilmiş, kayyımdan raporlar alınmış ve yapılan yargılama sonunda, davacı şirketin Türkiye'de Tekstil ve konfeksiyon sektöründe önemli bir yere sahip olduğu, müşteri bulma sıkıntısı çekmediği, faaliyet ve ihracatlarına devam ettiği, borca batıklıktan kurtulabileceği ve iflas ertelemesi ile alacaklıların alacaklarını asgari bir kayıpla tahsil edebilecekleri, davacı şirketin iflas erteleme koşullarını sağladığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile İİK'nın 179 ve devamı maddeleri uyarınca davacı şirketin iflasının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım müdahiller vekilleri temyiz etmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 02.07.2015 günlü, 2014/3760 E., 2015/5120 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez müdahil ... Lojistik A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

İflas erteleme davalarında genel dava teorisinden ayrık olarak dava tarihinden sonraki gelişen durumlarda nazara alınarak karar verilmelidir. Mahkemece verilen iflas erteleme kararı Dairemizce onanmış ise de dosyaya sunulan son kayyım raporlarında şirketin faaliyetini durdurduğu ve bilirkişi raporunda da şirketin borca batıklığının arttığı belirlenmiştir. Mahkemece İİK’nın 179/b-5. maddesi çerçevesinde dosyanın re'sen ele alınarak iflasa karar vermesi de mümkün bulunduğundan, yukarıda belirlenen ilke ve tespitler ışığında şirketin borçtan kurtulmasının mümkün olmadığı anlaşılmış ve bu nedenle Dairemiz onama kararının kaldırılmasına ve hükmün açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle, müdahil... Lojistik A.Ş. vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 02.07.2015 gün ve 2014/3760 esas, 2015/5120 karar sayılı ilamının kaldırılarak, hükmün müdahil... Lojistik A.Ş. lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10015, Karar No: 2017/231, Tarih: 19.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/10015 E.  ,  2017/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamından belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işverene ait işyerinde 1993 yılı Ocak ile 2009 yılı Temmuz ayı arasında çalıştığı süre zarfındaki gerçek ücretinin tespitini talep etmiştir. Mahkemece davacının prime esas ücretinin son ay itibariyle brüt 2.000,00 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Tespite karar verilen sürede davacının aldığı aylığın tespitinde, davacı tarafından açılan işçi alacağı davası esas alınarak hüküm kurulmuşsa da, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...San. Tic. A.Ş.'ye iadesine, 19.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.