muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6331, Karar No: 2021/2013, Tarih: 06.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/6331 E.  ,  2021/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, yargılama sırasında elinde olmayan bir belgenin yargılamanın bitiminden sonra elde edilebildiği gerekçeleriyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın yenilenmesi HUMK 449 ve 381/1, Harçlar Kanunu’nun 10. maddelerinde açıkça düzenlendiği üzere bağımsız bir dava niteliğindedir. Mahkemelerce ilk davadan bağımsız olarak ayrı bir esasa kaydedilerek karar verilir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun’un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup, bu tarihten sonra verilen kararlar istinaf incelemesine tabi olması kanun gereğidir. Bu nedenle az yukarıda belirtildiği üzere yeni ve ayrı bir karar olan iade-i muhakeme kararları istinaf kanun yolu incelemesine tabi olmalıdır. Kaldı ki, 7251 sayılı Kanun’un 47. maddesi ile 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasındaki 454 ibaresi 444 olarak değiştirilmiş olup bu değişiklikle iade-i muhakeme talepleri hakkında verilen kararlar hakkında HUMK hükümlerinin uygulanmayacağı açık bir şekilde belirlenmiştir. Usul hükümlerinde yapılan değişiklik derdest davaları da kapsayacak şekilde derhal uygulanır.

Tüm bu hususlar nazara alındığında yargılamanın yenilenmesi talepleri hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra verilen ilk derece mahkemeleri kararlarına HMK hükümleri uygulanacağından bu kararlar istinaf incelemesine tabidir. Bu gerekçelerle istinaf incelemesi yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle ilk derece mahkemesince 01.07.2021 tarihinde verilen kararın istinaf incelemesine tabi olduğundan istinaf incelemesi yapılması için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13069, Karar No: 2015/14763, Tarih: 17.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/13069 E.  ,  2015/14763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 27. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/528-2014/75

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, tasarruf ve sorumluluğu Büyükşehir Belediyesine ait olan 1920. cadde, Ağaçseven sokakta yer alan alanı davalının Çankaya Belediye Başkanlığından kiralayarak büfe işletmek suretiyle haksız biçimde kullandığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.Davalı, dava konusu taşınmazın Çankaya Belediye Başkanlığının sorumluluk alanında olduğunu, anılan Belediyeden yeri kiraladığını, işgalci olmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, çekişme konusu büfenin yer aldığı Ağaçseven sokağın genişliğinin 10 metre olduğu, dava ihbar olunan Çankaya Belediye Başkanlığının tasarruf alanında kaldığı, davalının büfeyi kullanımının haksız olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ..................’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.50 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5105, Karar No: 2020/3860, Tarih: 08.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/5105 E.  ,  2020/3860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 105/1-c.2. maddesinde düzenlenen çocuğa karşı cinsel taciz suçunun soruşturma ile kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip babası olan müşteki ...’nin, kovuşturma evresinde verdiği 09.10.2015 günlü mahkeme ifadesinde şikayetinden vazgeçtiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4618, Karar No: 2019/1388, Tarih: 18.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4618 E.  ,  2019/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ..., ... ve ...'e doğrudan doğruya Tebligat kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik Hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14304, Karar No: 2013/20402, Tarih: 14.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14304 E.  ,  2013/20402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.05.2012 gün ve 2009/318-2012/284 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.05.2013 gün ve 2012/12988-2013/10451 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafça tescil edilmiş bulunan 2007/05580 Y nolu ''pratik iskele'' başlıklı faydalı model belgesi ile korunan buluşun uzun yıllardan beri inşaat dış cephe işlerinde kullanıldığını, yenilik vasfı taşımadığını belirterek davalı adına tescilli faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili adına tescilli faydalı modelin yenilik vasfına sahip olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalıya ait TR 20007 05580 Y sayılı faydalı model belgesinin yeni bir buluş olmadığı, öncesinde gerek davacı ve gerekse dava dışındaki kişiler tarafından kullanıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davalıya ait 2007/05580 Y sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.05.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5198, Karar No: 2021/2635, Tarih: 24.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2018/5198 E.  ,  2021/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, ...İlçesi ...Mahallesi çalışma alanında bulunan 834 parsel sayılı 4.100.00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, davalı Halime Yanmaz adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve davalı lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın taraf sıfatı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı Halime Yanmaz'ın 1984 tarihinde dava açılmadan önce öldüğü halde davacının kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın ölü kişiye karşı dava açtığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme dosya kapsamına ve yasaya uygun düşmemektedir.

6100 sayılı HMK'nın 124/4 maddesinde; "Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir.” hükmüne yer verilmiş olup, somut olayda, çekişmeli 834 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, kayıt maliki Halime Yanmaz' ın ölü olduğuna dair bir şerh bulunmadığına göre, Mahkemece, davacı Hazinenin dava dilekçesinde davalı olarak Halime Yanmaz'ı göstermiş olmasının kabul edilebilir yanılgıya dayandığı değerlendirilerek, davanın mirasçılarına yöneltilmesi için davacı tarafa süre verilmesi ve bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması halinde işin esasına girilerek, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda yargılama yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, ölü kişiye karşı dava açıldığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5668, Karar No: 2017/13934, Tarih: 21.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/5668 E.  ,  2017/13934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı, davalılardan ...Temizlik Turizm Gıda Tic. ve San Ltd. Şti. avukatı ve ihbar olunanlardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı, davalılardan ...Temizlik Turizm Gıda Tic. ve San Ltd. Şti. ve ihbar olunanlardan ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 21/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5372, Karar No: 2019/12918, Tarih: 02.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/5372 E.  ,  2019/12918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olay tarihinde on beş yaşından küçük olup, hafif derece mental retardasyon rahatsızlığı bulunan mağdurenin kanuni temsilcisinin aşamalarda davaya dahil edilmeksizin yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulduğu anlaşıldığından, mağdurenin tespit edilecek kanuni temsilcisine gerekçeli kararın tebliğiyle tebligat parçası ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12886, Karar No: 2015/6140, Tarih: 13.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12886 E.  ,  2015/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/202-2014/178

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, tarafların Konya 4. Aile Mahkemesinin 2011/519 esas, 2012/1235 karar sayılı ilamı ile boşanmalarına karar verildiğini kararın henüz kesinleşmediğini,müvekkilinin mehir senedinde yazılı hiç bir eşyayı alamadığını belirterek mehir senedinde yazılı eşyaların aynen olmadığı takdirde dava tarihinde bilirkişi tarafından belirlenecek değerinin davalılardan yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar verdikleri cevap dilekçeleri ile, davacının davasının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, açılan davayı kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davalı Makbule ve Uğur 'a yönelik açılan davaların sıfat yokluğundan reddine, mehir senedinde yazılı ev eşyaları yönünden davanın kabulüne, davalı Esat'tan aynen veya bedelin tahsiline, mehir senedinde yazılı 22 ayar 500 gram muhtelif altın yönünden, 150 gramı hakkında açılan davanın reddine, 350 gram 22 ayar altın bedelinin davalı Esat'tan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1086 sayılı HUMK’nun 290’ıncı ve bunun karşılığı olarak düzenlenen 6100 sayılı HMK.’nun 201.maddesi hükmüne göre senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemlerin tanıkla ispatı mümkün olmayıp ancak aynı kuvvette bir belge ile kanıtlanması gerekir.

Olayımızda davacı, 07.03.2006 tarihli mehir senedine dayanmıştır. Senet içeriğinde; aşağıda cinsi ve miktarı belirlenmiş olan altın takı ve eşyaları gelinimiz olması nedeni ile Mevlüt kızı F.. Ü.. (Ö..) a düğün hediyesi olarak müştereken verdik. Bu altın ve eşyalarda biz ve varislerimizin kesinlikle hak talep edemeyeceğimizi şahitler huzurunda kabul ettiklerini bildirmişler ve senet, davalılar tarafından müştereken imzalanmıştır.

Anılan yasal düzenlemelerin sonucu olarak ev eşyalarının ve senette yazılı ziynet eşyalarının da davacıya iade edildiğinin davalılar tarafından kanıtlanması zorunludur.

Anılan yasal düzenlemelerin sonucu olarak ev eşyalarının ve senette yazılı ziynet eşyalarının da davacıya iade edildiğinin davalılar tarafından kanıtlanması zorunludur.

O halde, mahkemece; davacıya iade edildiği ispat edilemeyen bir kısım ziynet ve ev eşyası yönünden, mehir senedinde yazılı olan ziynet ve eşyaları müştereken veren ve senedi imzalayan Makbule ve Uğur'un da sorumlu olduğu gözetilerek bu davalılar yönünden de davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1476, Karar No: 2011/3794, Tarih: 22.03.2011

18. Hukuk Dairesi 2011/1476 E., 2011/3794 K.

**18. Hukuk Dairesi 2011/1476 E., 2011/3794 K.**

**- DNA TESTİ

- NÜFUSTA ANNE ADI TASHİHİ**- 5490 S. NÜFUS HİZMETLERİ KANUNU [ Madde 36 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların murisi Kemal Aslan'ın annesinin babası Abubekir Aslan'ın ikinci eşi Asiye olduğu halde nüfus kütüğüne ilk eşi Hazare'nin annesi olarak kayıt edildiğini ileri sürerek Kemal Aslan'ın anne adının düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların murisleri K…

…. A…

…..'ın annesinin babası A…

……. A…

….'ın ikinci eşi A…

…. olmasına rağmen, kayıtlara anne adının H…

….. olarak geçtiğini bildirerek, muris K…

…. A…

….'ın nüfus kayıtlarında gerekli düzeltmelerin yapılmasını istemiş, mahkemece, ana ismi düzeltilmesi istenen K…

…. A…

…..'ın 1993 yılında, muris E.....'nin gerçek babası olduğu iddia edilen S…

….. Y…

…'nin 1937 yılında, kayden annesi H…

…..'nin ise 1991 yılında vefat ettikleri, kayıtlarının kapalı olduğu kapalı kayıtlardaki kişilerin şahsi durumları hakkında başkaları tarafından kayıt düzeltim davaları açılamayacağı ve bu kayıtların hukuki işlemlere esas alınamayacakları gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Yasasının 36. maddesine göre; ilgililer nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme ve tespit davası açmak hak ve yetkisine sahiptirler. Bir kimsenin ölmesi sonucu kaydı kapalı hale geleceğinden, bu kişilerle ilgili sadece tespit davası açılabileceği Yargıtay uygulamaları ile kabul edilmiştir. Davacılar her ne kadar murisleri Kemal'in nüfus kayıtlarının düzeltilmesini istemişlerse de, çoğun içinde azın da bulunacağı ilkesi gözetildiğinde, düzeltme isteminin, tespit istemini de içerdiğinin kabulü gerekir. Buna göre nüfus kayıt düzeltme davaları diğer bir kısım davalarda olduğu gibi kamu düzeni ile yakından ilgili bulunduğundan tüm bu açıklamalar dikkate alınarak mahkemece öncelikle H…

….. A…

…..'ın varsa veraset belgeleri de dosyaya getirtilerek hukukları etkilenecek olan tüm mirasçılar davaya dahil edildikten sonra Hakimin, hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunduğu gözetilerek, salt tarafların ve tanıkların beyanları ile yetinilmeyip bu iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek işin esası hakkında tüm kanıtlar toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.