muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9615, Karar No: 2008/640, Tarih: 30.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/9615 E.  ,  2008/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.03.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden davalı vekili Av. H.A.. ve karşı taraf vekili Av. F.Ş.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- # Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle eski hale getirme isteminin koşullarının da gerçekleşmediğinin anlaşılmasına göre davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*koca yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte belirtilen nedenle manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz yönlerinin l. bentte belirtilen nedenle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.01.2008 çar.
Yargıtay — Esas No: 2017/4265, Karar No: 2018/1372, Tarih: 12.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/4265 E.  ,  2018/1372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/161, Karar No: 2021/1062, Tarih: 22.03.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/161 E.  ,  2021/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine yönelik olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen hüküm davalı arsa sahipleri vekilince temyiz olunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.

2- Davalı arsa sahipleri vekilinin diğer temyiz istemlerinin incelenmesine gelince; davacı, taraflar arasında ... 11. Noterliğinin 12.12.2006 tarih ve 28884 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, davacı yüklenicinin tüm edimlerini yerine getirdiğini belirterek, sözleşmede yükleniciye verilmesi gerekli 7 no.lu bağımsız bölümün davacı adına tescilini talep etmiş, ıslah beyanı ile bilirkişi raporu ile tespit edilen 50.303,00 TL bedelin depo ettirilmesi ile yüklenici adına tescil hükmü kurulması talebinde bulunmuştur.Davalılar ise; arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümlerin daha küçük yapıldığını, sözleşmenin 16. maddesine göre inşaat yapılacak taşınmazdaki kiracıların tahliyesi için yapılacak tüm yasal işlemlerin arsa sahibi vekilince yürütüleceğinin kararlaştırıldığını, yapılacak yargılama masraflarının ise yüklenici tarafından karşılacağının hüküm altına alınmış olmasına rağmen yüklenicinin arsa sahiplerince sarf edilen vekalet ücretini ödemediğini, eksik ve ayıplı işin mevcut olduğunu, yüklenicinin aidat ve emlak vergisi borcunun olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, arsa sahiplerine düşen dairelerin küçük olması nedeniyle 42.720,00 TL değer kaybı, sözleşmede yer almasına rağmen yapılmayan çatı nedeniyle 6.183,00 TL, sığınakta yapılan ayıplı imalat nedeniyle 1.400,00 TL iş bedelinin davacı yükleniciye depo ettirilmesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.Taraflar arasında imzalanan 12.12.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 9. maddesinde, inşaatın yapımı ve oturma raporunun alınmasına kadar olan inşaata ait her türlü gider, harç ve vergiler ile emlak vergisinin tamamının yüklenici tarafça karşılanacağı, 16.maddesinde ise inşaat yapılacak taşınmazda bulunan kiracıların tahliyesi için yapılacak

tüm yasal işlemlerin arsa sahibi vekilince yapılacağı, yapılacak yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin de yüklenici tarafından karşılanacağı kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamından, yapı kullanma izin belgesinin 25.09.2009 tarihinde alındığı anlaşılmakta olup, hükme esas alınan 16.12.2016 tarihli ek bilirkişi raporunda arsa sahiplerinin belgenin alındığı tarihe kadar arsa sahiplerinin yükleniciden 559,46 TL bakiye vergi borcu alacağı olduğu, sözleşmenin 16. maddesi kapsamında arsa sahiplerine yapılması gereken ödemenin ise, ödemelere esas dava dosyalarının celp edildikten sonra hesaplanacağı belirtilmiş olmasına rağmen mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan ve ilgili alacak kalemleri depo kararına eklenmeden tescil hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.Bu nedenle mahkemece yapılması gereken iş; dairemizin 29.09.2020 tarih, 2020/1002 Esas, 2020/2610 Karar sayılı geri çevirme kararı ile dosyaya dahil edilmesi istenilen, ancak dosya kapsamına alınmayan takip ve dava dosyalarının getirtilerek, davalılar tarafından ödendiği belirtilen vekalet ücretinin araştırılması, bulunacak bedele 559,46 TL bakiye vergi borcu alacağının eklenmesi ile 818 Sayılı BK’nın 81, 6098 Sayılı TBK’nın 97. maddesine göre depo kararı verilerek, depo ettirilen bedelin davalı arsa sahiplerine ödenmesi koşuluyla ve birlikte ifa suretiyle tapu kaydının iptâl ve tesciline karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması uygun bulunmuştur. SONUÇ: Yukarıda 1 no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 no.lu bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 22.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22823, Karar No: 2014/13329, Tarih: 14.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/22823 E.  ,  2014/13329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10383, Karar No: 2012/17021, Tarih: 10.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10383 E.  ,  2012/17021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...’a yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, sanık ...’a yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7287, Karar No: 2013/9921, Tarih: 29.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7287 E.  ,  2013/9921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekili ile süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerince keşide edilen 10.03.2010 tanzim tarihli ve 36.000 TL. bedelli bonoyu davalı-lehtara verdiklerini, ancak davalı-lehtarın daha sonra senet üzerinde oynamalar olduğunu, “...” olan soy isminin “...” olarak ayrı yazıldığından bahisle senedin yenilenmesini istediğini, bunun üzerine davalı-lehtara verilen senet geri alınmadan 30.04.2010 tanzim tarihli ve aynı meblağlı takip konusu senedin davalı-lehtara verildiğini, davalı-lehtarın önceki senedi takibe koyarak tahsil ettiğini ancak yenilenen bonoyu iade etmeyip icra takibine koyduğunu ileri sürerek önceki senet nedeniyle borcun ödenerek ibraname alınmış olduğundan takip konusu senet nedeniyle müvekkillerinin borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline, %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin mükerrer tahsilat yapmadığını, davacılar tarafından iki ayrı senet verildiğini, davacıların eski senedi iptal etmeden ve eski senedin iadesini istemeden yeni bir senet imzalamalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davaya konu senet nedeniyle ibraname verilmediğini ileri sürerek davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; davacılar vekilinin iddiasını HMK'nın 201. maddesi gereği usulüne uygun yazılı delille ispat edemediği, davacılar vekilinin iddiasını tanıkla ispat etmek istemişse de davalı vekilinin tanık dinlenmesine muvafakat etmediği, davacı vekili yemin deliline dayanmış olup davalı asilin duruşmada yemin ettiği, ayrıca davalı hakkında Yeşilhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/143 soruşturma dosyasında bedelsiz senedi kullanmadan dolayı yapılan soruşturma neticesinde davalı şüpheli ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair 10/05/2012 tarihinde karar verildiği, bu durumda davacıların davasını ispatlayamamaları nedeni ile davanın reddine, icra takip dosyasında takibin iş bu dava nedeniyle durdurulmaması ve davacıların kötü niyetinin ispatlanamaması nedeniyle davalı vekilinin kötü niyet tazminatı talebinin de reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacılar vekili davalı vekilinin temyiz dilekçesine karşı düzenlediği 19.03.2013 tarihli temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin temyiz itirazlarını ileri sürmüşse de söz konusu dilekçenin HUMK’un 433. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre içinde verilmediği anlaşıldığından davacılar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.

1-Davacılar vekili davalı vekilinin temyiz dilekçesine karşı düzenlediği 19.03.2013 tarihli temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin temyiz itirazlarını ileri sürmüşse de söz konusu dilekçenin HUMK’un 433. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre içinde verilmediği anlaşıldığından davacılar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin katılma yolu ile temyiz isteminin reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, hükmün ONANMASINA, davacının yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14505, Karar No: 2010/1353, Tarih: 12.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14505 E.  ,  2010/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.08.2005 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 19.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalılardan ...'nin ...'da ikamet ettiği anlaşılmaktadır.

Hükmü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekiline 30,00 TL yurtdışı tebigat ücretinin Maliye'ye yatırılarak makbuzunun dosya arasına konulduktan sonra dosyanın tekrar gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 12.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11527, Karar No: 2021/2139, Tarih: 02.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11527 E.  ,  2021/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 36. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen asıl itirazın iptali, karşı tazminat davasında, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı/k.davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davacı/k.davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, duruşmalı olarak incelenmesi davalı/k.davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 09.02.2021 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı/k.davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı/k.davacı vekili Av. .... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin daha derinlemesine incelenmesi ve bu konuda bir araştırma yapılması gerektiği heyetçe zorunlu görüldüğünden, Yargıtay Kanununun 24/1 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 21/3 maddeleri uyarınca görüşmenin başka bir güne bırakılması uygun görülmüş olup, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı/k.davalı; davalı ile aralarında ... Cad. No.26 ...l adresindeki ...'in 9.-11.-12. ve 19. katlarının kullanımı için 23.01.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, davalı kiraya verene 180.000,00 USD depozito verildiğini, taşınmazın tahliye edildiğini ve tahliye sırasında 21.02.2015 tarihli durum tespit tutanağı tutulduğunu, aleyhinde 43.839.21 USD karşılığı 115.257.68 TL bedelli tamir servis bedeli faturası düzenlendiğini, tamir parasının depozitodan mahsup edilerek bakiye depozito bedelinin iade edilmesi için Beşiktaş 11. Noterliğinin 21.04.2015 tarihli ihtarname ile davalıya ihtar edildiğini, bakiye depozito alacağı için... İcra Müdürlüğünün 2015/13375 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini, erken tahliye nedeniyle mahrum kalınan kiranın bu davanın konusu olmadığını, muaccel olmayan borç için takas beyanının geçersiz olduğunu belirterek haksız itirazın reddi ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı/k.davacı; icra takibi sırasında depozitonun henüz geri istenecek durumda olmadığını, depozitonun hangi şartlarda geri verileceğinin sözleşmenin 8.1 maddesinde düzenlendiğini, en erken 27.06.2015 tarihinde iade edilebileceğini, erken tahliye nedeniyle borcu bulunduğunu, kira sözleşmesinin usule uygun feshedilmediğini, tarafların sözleşmeyi 23.01.2014 tarihi itibariyle feshetmeden değişiklik sözleşmesiyle bir yıl daha uzattıklarını, kira sözleşmesinin fesih bildirimi ile değil, anahtarların teslimi ile sona ereceğini, feshin 28.02.2015 de fiili tahliye ile gerçekleştiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, süresinde açtığı karşı dava ile de; fesih ihbarının kira dönemi içinde olduğundan erken fesih niteliğinde olduğunu, bunun için de makul süre kira bedelinin ödenmesi gerektiğini, davadan önce erken fesih nedeniyle uğranılan zararın bakiye depozito bedeli ile takas edildiğini, alacaklardan birinin çekişmeli olmasının takasa engel olmadığını, davacının makul süre kira bedelinden sorumlu olacağını, takastan sonra kalan bakiye alacakları için şimdilik 50.000,00 TL tazminatın işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, kiracının kira süresi bitmeden kiralananı erken tahliye etmekle, kiralananın benzer koşullarla yeniden kiraya verilebilmesine kadar geçecek makul süre ile sınırlı olmak üzere sorumlu olacağı gerekçesiyle davacı/k.davalının davasının reddine, davalı/k.davacının davasının kabulü ile taleple bağlı kalınarak 50.000,00 TL tazminatın tahsiline, davalı/karşı davacının talep ettiği asıl alacağın %20 oranında kötü niyet tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı/k.davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, , davacı/k.davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile asıl davanın reddine, karşı davada ise davanın kabulü ile hükmedilen kötüniyet tazminatının kaldırılmasına karar verilmiş, karar davacı/k.davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kiracı, sözleşme süresine veya fesih dönemine uymaksızın kiralananı erken tahliye ettiği durumda; kural olarak Türk Borçlar Kanununun 325. maddesine göre, anahtar teslim tarihine kadar kira bedelinden, anahtar teslim tarihinden itibaren ise kiralananın aynı şartlarda kiraya verilebileceği makul süre kira bedeli ile sorumludur. Bununla birlikte, TBK'nun 112. maddesi göndermesi ile aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, kiraya verenin bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. Bu durumda kiraya verenin zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira bedelinden ibarettir.

Somut olayda; Windowist Tower isimli işyerinin 9.-11.-12. ve 19. katlarının kullanımı için taraflar arasında 23.01.2012 başlangıç tarihli 2 yıl süreli asıl kira sözleşmesi ile 30.01.2014 tarihli ek sözleşme bulunduğu, asıl sözleşmenin 2.1. maddesinde; kira bedelinin ilk iki yıl için kat başına aylık 30.000 USD+KDV olarak kararlaştırıldığı, bu sözleşme esas alınarak hazırlanan 30.01.2014 tarihli değişiklik sözleşmesi ile de asıl kira sözleşmesinin 6.2. ve 6.3. maddelerinde değişikliğe gidilerek 6.2.maddesinin; "Üçüncü yıl için aylık kira bedeli kat başına 33.825 ABD Doları+KDV olacaktır. Dördüncü yıl için aylık kira bedeli üçüncü yıl kira bedelinin ilgili dönem için ABD CPI oranı +%2 artırımı ile bulunacaktır. Beşinci yıl aylık kira bedeli kat başına 40.000 ABD Doları+KDV olacaktır...Kiracı dönem sonundan

önce taşınmazı tahliye etmek isterse, üç ay önceden yazılı ihbarda bulunmak şartı ile sadece bir katı, ihbardan itibaren dördüncü ay itibariyle ikinci katı, ihbardan itibaren beşinci ay üçüncü katı tahliye edebilecektir. " şeklinde düzenlendiği, taraflar arasında imzalanan 21.02.2015 tarihli durum tespit tutanağı ile de taşınmazın, eksiklikler tespit edilerek tahliye edildiği hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı/k.davalı kiracı 02.10.2014 tarihinde düzenlediği ihtarname ile taşınmazı 28.02.2015 tarihinde tamamen tahliye edeceğini belirterek, sözleşmenin dönem sonu olan 23.01.2015 tarihinden sonraki dönemler için yenilenmeyeceğini bildirmiş, kiraya veren ise 15.10.2014 tarihli cevabi ihtarname ile; 02.10.2014 tarihli ihbarname ile bildirilen feshin kabul edilemeyeceğini belirtmiştir. 30.01.2014 tarihli değişiklik sözleşmesi ile taraflar açıkça; üç ay önceden yazılı olarak ihbarda bulunmak şartı ile bir katın, dördüncü ay itibariyle ikinci katın, beşinci ay üçüncü katın tahliye edilebileceğini kararlaştırmış olmakla, kademeli tahliye hususunda ortak iradelerini ortaya koydukları ve her kat için farklı feshi ihbar süreleri belirlediklerinin kabulü gerekir. Bu durumda tahliye, 23.01.2015 tarihinden sonra 21.02.2015 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, davacı/k.davalı kiracının yeni kira dönemi başlangıcı olan 23.01.2015 tarihinden 3 ay 7 gün önce karşı tarafa bildirdiği ihtarname ile, sözleşmede kararlaştırıldığı üzere sadece bir kat için yazılı ihbar şartını yerine getirdiği anlaşılmaktadır. O halde, sözleşmede her kat için ayrı kira bedeli belirlendiği ve sözleşmedeki feshi ihbar şartının dönem içinde veya yeni dönemin başlangıcından sonra da geçerli olduğu hususu da değerlendirilerek, bu şekilde birinci kat için makul süre tazminatına hükmedilemeyeceği, diğer katlar için ise sözleşme ile kararlaştırıldığı üzere yazılı feshi ihbar sürelerine uyulmadığı nazara alınarak belirlenecek makul süre tazminatına ve sonucuna göre depozito bedelinin iade edilip edilemeyeceği hususunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı/k.davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının davacı/k.davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK'nun 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19299, Karar No: 2014/6810, Tarih: 12.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/19299 E.  ,  2014/6810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.