muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7222, Karar No: 2012/7351, Tarih: 08.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7222 E.  ,  2012/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/03/2012 tarih ve 2009/239-2010/85 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/05/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 25/08/2008 tarihinde işyerinde yapılan tespitte, diğer markalı LPG tüpleri arasına karışık olarak istiflenmiş halde 7 adet 12 kg’lık boş ve 4 adet dolu kapaksız Aygaz marka LPG ve çeşitli markalarda toplam 88 adet LPG tüpünün tespit edildiğini, davalının sadece otolara gaz basmaya yetecek kadar ilkel teknik donanıma sahip işletmesinde insanların can güvenliği için oldukça risk teşkil edecek şekilde LPG Tüplerine gaz basarak illegal şekilde ve haksız kazanç sağlayarak piyasaya sürdüğünü, davalının istasyonunda suçüstü tespitinin yapıldığını ileri sürerek davalının tevzi firması tüplü gaz bayii olup olmadığının tespitine, davacı firmanın bayisi olmadığı halde sadece Aygaz markasının haklı şöhretinden yararlanarak haksız kazanç temin etmek maksadı ile Aygaz markalı tüpleri kanunlara ve tebliğnamelere aykırı olarak korsan olarak doldurup satışa arz etmesinin, ticari gaye ile elinde bulundurmasının, depo etmesinin haksız rekabet olduğunun tespitine, davalının yasaya aykırı olarak müvekkili şirketin adına tescilli markaları kullanma fiilinin müvekkili şirketin tescilli markalardan faydalanma haklarına tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, karar özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin otogaz istasyonunda korsan olarak tüp dolumunun yapıldığına dair hiç bir delil ve emarenin olmadığını, istasyonda ele geçirilen tüplerin dolumunda kullanılan herhangi bir aparatın bulunmadığını, otogaz istasyonunda araçlara LPG ikmali yapmaya yarayan aletlerle tüp dolumu yapmanın imkansız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin otogaz istasyonunda korsan olarak tüp dolumunun yapıldığına dair hiç bir delil ve emarenin olmadığını, istasyonda ele geçirilen tüplerin dolumunda kullanılan herhangi bir aparatın bulunmadığını, otogaz istasyonunda araçlara LPG ikmali yapmaya yarayan aletlerle tüp dolumu yapmanın imkansız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, işyeri arama tespit ve yediemin tutanağına göre davalı işyerinde boş ve dolu olmak üzere 11 adet Aygaz tüpü olduğu ve başkaca da çok sayıda değişik markalardan 88 adet tüpün bulunduğunun tesbit edildiği, her ne kadar davalı tarafın bu tüplerin doğal gaza kullanılmaya başlaması nedeniyle kişilerin kendilerine bıraktığını beyan etmiş ise de, bu hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu kadar çok sayıda tüpün LPG satış yerinde bulunması o tüplerin buradan doldurulup satıldığı izlenimini doğurduğu, davalı işyerinin davacı ürünlerini satan bir yer olmadığı ve davacı markalı boş ve dolu tüplerin ihtiyacından fazla olarak yakalandığı, bu durumda davalının eylemlerinin haksız fiil ve davacının markasına tecavüz teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketinin fiilinin davacı aleyhine haksız fiil teşkil ettiğinin tespitine, davalının fiilinin davacı adına tescilli Aygaz markasına tecavüz ettiğinin tespitine, davalının tecavüzünün men’ine, masrafı davalıdan alınarak kararın ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, davacı taraf dava dilekçesinde diğer istemleri yanında “ davalının adının 1705 sayılı Kanun'un 7.maddesi uyarınca Ticaret ve Sanayi Odasında bulunan kara listeye kaydına “ şeklinde talepte bulunduğu son celsede de bu talebinden feragat ettiği halde mahkemece bu talep bakımından feragat nedeniyle red kararı verilmesi gerekirken, bu hususta karar verilmediği gibi, yine, “davalının tevzi firması tüplü gaz bayi olup olmadığının tesbitine” dair istemi hakkında da olumlu olumsuz karar verilmemesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz istemlerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23909, Karar No: 2019/11514, Tarih: 18.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/23909 E.  ,  2019/11514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 3. Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi (Kapatılan)

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

2) 03/09/2013-08/09/2013

3) 15/10/2013-19/10/2013

4) 24/08/2014-02/09/2014

5) 13/09/2014-17/09/2014

6) 31/12/2014-04/01/2015

7) 17/01/2015-21/01/2015

8) 19/02/2015-22/02/2015

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Askeri Ceza Kanunu’nun 67/1-A maddesinin, 31/01/2018 tarihli ve 7069 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile “A) İzinli olduğu durumlar hariç, ülke sınırları dışında üç günü geçirenler” şeklinde değiştirilmesi, sanığın hep izinli olduğu dönemlerde yurt dışına çıktığı yönündeki savunmaları karşısında, sanığın suç tarihlerinde izinli (kanuni izin, mazeret izni, sıhhi izin vs.) olup olmadığının araştırılarak elde edilecek deliller ışığında sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekmesi,

2) Kabule göre ise;

TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2851, Karar No: 2020/5578, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2851 E.  ,  2020/5578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

11/01/2013 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi ve usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nun 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nun 168/5. ve CMK’nun 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartının sonuçları ile benzer sonuçlar doğurması nedeni ile suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1624, Karar No: 2012/3519, Tarih: 22.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/1624 E.  ,  2012/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.7.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının eylemlerinin güven sarsıcı nitelikte olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı koca yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/16149, Karar No: 2012/3491, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16149 E.  ,  2012/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

Davacı vekili, davacının davalılardan Batman Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığı' nın her ay düzenli olarak 3417 sayılı yasa kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili yasa uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı yasanın 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı yasaya 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde ile 31/12/2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 Sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Yasalar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete' nin 14/10/2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20/12/2010 tarih ve 156–328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması,  konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde,  tasarruf

kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13395, Karar No: 2013/1661, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13395 E.  ,  2013/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan sanık ...; nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlardan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın atılı suçtan beraatine ; sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçu ve atılı diğer suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.04.2012 gün ve 2010/360 Esas, 2012/85 Karar, sayılı hükümlerin süresi içinde sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafiin incelemenin duruşmalı yapılmasını talep etmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle 06.02.2013 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmünün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükümde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza belirlenmesine karşılık, mağdurenin beden veya ruh sağlığı bozulduğu için 102/5. maddesi gereğince hüküm kurulurken, tayin olunan cezanın dosya kapsamına ve TCK.nın 3. maddesinde öngörülen Adalet ve orantılılık ilkesine uygun şekilde makul bir artırım yapılması gerektiği gözetilmeden ve mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun dışında alt sınırdan makul oranın üzerinde uzaklaşmayı gerektiren yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şğekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu itibarla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16151, Karar No: 2012/3493, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16151 E.  ,  2012/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

Davacı vekili, davacının davalılardan Batman Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığı' nın her ay düzenli olarak 3417 sayılı yasa kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili yasa uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı yasanın 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı yasaya 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde ile 31/12/2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 Sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Yasalar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete' nin 14/10/2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20/12/2010 tarih ve 156–328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması,  konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde,  tasarruf

kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10233, Karar No: 2020/7199, Tarih: 30.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/10233 E.  ,  2020/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalının davacıya ait bağımsız bölümü 01/03/2009 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli, aylık 1.500 TL kira bedeli ile kiraladığını, 24/12/2012 tarihinde herhangi bir bildirimde bulunmaksızın süresinden önce kiralananı tahliye ettiğini, tahliye ettikten sonra tahliyeyi bildirdiğini, tahliye döneminde aylık kira bedelinin 1910 TL olduğunu, davalının kira dönemi sonuna kadar olan 2012 yılı Aralık ayı kira bedeli ile 2013 yılı Ocak ve Şubat ayları kira bedeli toplamı 5.730 TL’yi ödemeden gittiğini, geçmiş dönemden kalan 65 TL aidat borcu ile Aralık, Ocak ve Şubat aylarına ait 2.481 TL aidat borcunu da ödemediğini, davalının oturduğu dönemde meydana getirdiği hasarları gidermek için 7.000 TL sarfettiğini, taşınmazın halen boş olduğunu, kiraya verilemediğini belirterek ödenmesi gereken kira, aidat ve tadilat masraflarının tespiti ile tahsilini, uğradığı zararlara karşılık şimdilik 3.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı ıslah dilekçesinde bilirkişi raporu doğrultusunda 3.000 TL alacağa ek olarak 9.410 TL alacak ekleyerek ıslah ettiğini beyan etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; taşınmazı tahliye etmesini, davacının 17/10/2012 tarihli e-mail ile talep etmesi üzerine kiralananı tahliye ettiğini, davacıya sadece Aralık 2012 ayı kira bedelini ödemediklerini, ancak davacıdan 1.000 USD depozito alacakları bulunduğunu, bunun Aralık ayı kirası ile takas ve mahsubunu talep ettiklerini, bu nedenle kira borcu olmadığını, taşınmazdaki hasar iddiasının kabul edilemeyeceğini, davacının herhangi bir tespit yaptırmadığını, normal kullanımdan dolayı meydana gelen yıpranmalar nedeni ile tazminat talep edemeyeceğini, davacının sunduğu belgede belirtilen zararların normal kullanımdan kaynaklı olduğunu hasar iddialarını kabul etmediklerini, bu sebeple davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu aldırılarak taşınmazın tahliyeden itibaren 2 ay içerisinde yeniden kiraya verilebileceği, davalının aylık 1.910,00 TL kira bedeli üzerinden 2012 yılı Aralık ayı kira bedeli ile 2 aylık makul süre kira bedeli olmak üzere toplam 5.730 TL kira bedelinden sorumlu olduğu, yine bu kapsamda 1.856,14 TL ortak gider alacaklarından ve 4.815 TL hor kullanmaya bağlı zarardan da bilirkişi raporu doğrultusundan sorumlu olduğu gerekçesiyle ıslah dilekçesi de dikkate alınarak davanın kabulü ile toplam 12.401 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.