muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/216, Karar No: 2012/3201, Tarih: 22.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/216 E.  ,  2012/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYNARCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait ..  parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptal ve  terkine karar verilmesini  istemiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5841 sayılı Yasada düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı temsilcisi  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12/3. maddesi hükmüne ilave düzenlemeler getiren 5841 sayılı Yasa gereğince davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.07.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse  ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bu durum karşısında; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Bu durum karşısında; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Öte yandan; çekişme konusu taşınmazın .. parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluştuğu ve 605 sayılı parsele kadastro tespiti sırasında 06.10.1969 tarih ve 13 sıra nolu tapu kaydının uygulandığı kayden sabittir. Hal böyle olunca, anılan tapu kaydının tüm geldileri ile birlikte getirtilerek mahkeme ilamı ile oluşup oluşmadığının, mahkeme ilamı ile oluşmuş ise Hazine'nin taraf olup olmadığının saptanması, Hazine'nin taraf olduğunun belirlenmesi halinde öncelikle tescil ilamının dayanağı harita uygulanmak suretiyle kapsamı belirlenerek krokiye yansıtılması, çekişmeli  taşınmazın  kroki  kapsamında  kalması  halinde  tescil  ilamının  tarafı  olan Hazineyi bağlayacağının düşünülmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümlerinin gözetilmesi suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı temsilcisinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  22.03.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6676, Karar No: 2014/8280, Tarih: 22.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6676 E.  ,  2014/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/05/2011

NUMARASI : 2010/461-2011/206

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı,108 ada 2, 118 ada 3 ve 953 parsel sayılı taşınmazların kaydında, mirasbırakan babası A. Ö. “ Ş.” olan baba adının “ S.” olarak yazılı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının düzeltilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nın 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; dava konusu taşınmazların 505,507,513,515,524,525,526,529 parsel sayılı taşınmazlardan ifraz ve tevhitler sonucu oluştuğu, anılan bu taşınmazların ise 1951 yılı içerisinde değişik tarihlerde senetliden tespit gördükleri ve her bir taşınmazın 505 parselde olduğu üzere işleme tabi tutulduğu, 505 parselin tapulama tutanağında ise 937 tarih 12 ve 941 tarih 10 numaralı tapu kayıtlarından bahsedilip, 127 kişinin satış suretiyle taşınmazlardan pay edindiklerinden sözedildiği görülmektedir. Ancak mahkemece, bu tapu kayıtları ve dayanağı belgeler merciinden getirtilip inceleme konusu yapılmamış, kayıt malikinin edinimin hangi işleme dayalı olduğu tam olarak belirlenmemiştir. Keza kayıt maliki “S. oğlu A.Ö.” isminde birinin olup olmadığı hususu da kayıtta olduğu şekliyle sorulmamış, yetersiz nüfus araştırması ile yetinilerek sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların geldisini teşkil eden ve yukarıda belirtilen tapu kayıtları ve dayanaklarının eksiksiz getirtilip incelenmesi, nüfus müdürlüğünden tapu kaydında geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı kayıtta olduğu şekliyle sorulması, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde irdelenmesi, çekişme konusu taşınmazların paydaşının davacının mirasbırakanı Ş.oğlu A.Ö.olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8566, Karar No: 2013/10618, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/8566 E.  ,  2013/10618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair .... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.01.2013 gün ve 2010/150 Esas, 2013/22 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun olarak teşekkül etmiş olan ... Üniversitesi Sağlık ve Uygulama Merkezinden mağdurenin eylem nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin aldırılan 13.12.2012 tarihli raporu karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13120, Karar No: 2022/15221, Tarih: 30.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13120 E.  ,  2022/15221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin 11.05.2022 ve 21/09/2022 tarihli geri çevirme kararlarında, “Mahkemece, davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığından, Kurum içi yazışma niteliğindeki 23.10.2017 tarihli yazı sonucuna göre davacı hakkında yapılan işlemlere ilişkin tüm bilgi ve belgelerin istenmesi ile 23.10.2017 tarihli yazı ile yine Kurum içi yazışma olan 20.11.2018 tarihli yazıda belirtilen davacının görevine güvenlik gerekçesiyle hangi tarihte son verildiğinin kayıtlarıyla birlikte dosyaya celbinin sağlanmasını” hususu istenmiş olmasına karşın, Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığının Mahkemeye en son verdiği 01.11.2022 tarihli cevapta,davacıya ilişkin kolluk kuvvetlerince gönderilen güvenlik soruşturmasına dair olumsuz bildirimin 31.07.2017 tarihi olduğu belirtilmiş olmasına karşın davacının iş akdinin hangi tarihte sona erdirildiği bilgisi ile buna ilişkin kayıtların bildirilmediği ve bu nedenle geri çevirme kararının gereğince yerine getirilmediği anlaşılmakla;

Başkaca geri çevirme kararına mahal verilmeden, davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığından, bir kere daha davacıya ilişkin kolluk kuvvetlerince gönderilen güvenlik soruşturmasına dair olumsuz bildirimin 31.07.2017 tarihi olduğu yazışmalarında ifade edildiğinden bu bildirim nedeniyle davacının iş akdine hangi tarihte son verildiğinin konuya ilişkin kayıt ve belgeleriyle birlikte dosyaya celbinin sağlanmasını teminen dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 30/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21304, Karar No: 2022/2955, Tarih: 17.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/21304 E.  ,  2022/2955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçiler ... ve ... vekilinin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan hukuken geçerli belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçiler vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 17.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24191, Karar No: 2014/34517, Tarih: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/24191 E.  ,  2014/34517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2011/993-2013/403

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tarafından iş sözleşmesinin feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsili istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve şahit beyanlarına göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinin birinci fıkrası (5) numaralı bent hükmüne göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer şartları yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkânı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş şartı sebebiyle emeklilik hakkını kazanamamış olsa da, anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle işyerinden ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. Ancak, işçinin işyerinden ayrılmasının yaş hariç emekliliğe dair diğer kriterleri tamamlaması üzerine çalışmasını sonlandırması şeklinde gelişmesi ve bu durumu işverene bildirmesi gerekir. Aksi halde işçinin başka bir işyerinde çalışmak için değinilen kanun hükmüne dayanması, kanuni hakkın kötüye kullanımı niteliğindedir. Dairemiz konuyla ilgili bir kararında, işçinin bir gün sonra başka bir işverene ait işyerinde çalışmasının, feshin anılan (5) numaralı bent hükmüne uygun olmadığını gösterdiği sonucuna varmıştır .

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 24 ve 25. madde yazılı olan sebeplere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanunun 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih sebebine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamladığı, mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrasındaki şartları taşıdığı, buna göre kıdem tazminatına hak kazandığı anlaşılmaktadır. Davacı iş sözleşmesini kendisi feshetmiş olup, bu durumda ihbar tazminatına hak kazanamaz. İhbar tazminatının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4222, Karar No: 2025/1437, Tarih: 14.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/4222 E.  ,  2025/1437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/454 E., 2023/1088 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/226 E., 2022/22 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında davalı şirketin Brazzeville/Kongo'da bulunan sözleşmeye konu yerin çatı paneli, dere ve TPO montaj shop dravving vb. işleri yapılması amacıyla sözleşme imzalandığını, müvekkili şirketin edimlerini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, eserin sözleşmeye uygun olarak teslim edildiğini, kesin hakedişe göre müvekkilinin alacağının sözleşme harici yapılan işler hariç olmak üzere 539.035,00 USD olarak belirlendiğini, davalı şirket tarafından yapılan ödemeler mahsup edildiğinde müvekkilinin davalı şirketten bakiye alacağının 296.438,18 USD olduğunu ileri sürerek bakiye alacaklarından fazlaya ilişkin alacakları saklı tutarak 95.000,00 USD alacağın devlet bankaları tarafından ABD doları cinsinden açılacak bir yıl vadeli mevduat hesaplarına uygulanan en yüksek faizi oranında uygulanacak faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı şirketin sözleşme konusu işe ait ve teminle yükümlü olduğu malzemeleri süresi içerisinde müvekkil şirkete teslim etmediğini, yeteri sayıda işçiyi şantiyede bulundurmadığını, davacının sorumluluğundaki TPO malzeme temini için USD Carlisle firmasına davacı şirketin ödeme yapmaması nedeniyle müvekkili şirketin 223.975,96 USD ödeme yaptığını, davacı şirketin işçilerine maaş ödemesi yapmaması nedeniyle işçilerin maaşlarını müvekkili şirketin ödediğini, sözleşmenin 19.2 hükmüne göre geç kalınan her takvim günü için sözleşme bedelinin %0.5’i oranında gecikme cezası kesileceğinin, bu cezanın sözleşme bedelinin %10’unu geçmeyeceğinin kararlaştırıldığını, davacının sözleşmede öngörülen sürede yükümlülüklerini yerine getirmediğini, bu nedenle davacı şirketin müvekkili şirkete sözleşme bedelinin %10’u oranında borcunun bulunduğunu, davacı şirketin personellere ait pasaportları geç teslim etmesi nedeniyle sözleşmenin 14.2 hükmüne göre 233.200,00 USD borcu bulunduğunu, davacı şirketin işleri zamanında tamamlamaması nedeniyle yapıların çatısı kapatılmadığından 20.02.2016 tarihinde meydana gelen yağıştan dolayı yapılara su bastığını, davacı şirketin kusurundan dolayı müvekkili şirketin zararının 5.339,25 USD olduğunu, tüm bu nedenlerle müvekkil şirketin davacı şirkete borcu bulunmadığını, aksine müvekkilinin davacı taraftan alacaklı olduğunu, davacı şirketin müvekkili şirketten alacaklı olduğunun kabulü halinde ise müvekkili şirketin de davacı şirketten alacağı bulunduğu için takas definde bulunduklarını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI