muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1980, Karar No: 2008/5043, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1980 E.  ,  2008/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından,

2- Bilirkişi kurulunun somut emsal aldığı 8957 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 04.02.2000 tarihli 4.000.000.000 TL. bedelli satış işlemini ve taraflarını gösteren tapu kayıt örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3- Keza kamulaştırmaya konu 200 parsel sayılı taşınmazın 31.01.2007 tarihinden, somut emsal alınan 4 parsel sayılı taşınmazın 04.02.2000 tarihinden önce belediye tarafından yapılmış bir imar düzenleme çalışması sonucunda oluşmuş parseller olup olmadığının Belediye İmar ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

Sorulup alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10885, Karar No: 2018/4288, Tarih: 11.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/10885 E.  ,  2018/4288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişisel verilerin kaydedilmesi, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hükümler : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişisel verilerin kaydedilmesi, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, sanığa yüklenen suçların unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11747, Karar No: 2017/12310, Tarih: 22.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/11747 E.  ,  2017/12310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından “hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve Kanun'a uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan mahkûm edildiği kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/1977, Karar No: 2008/5044, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1977 E.  ,  2008/5044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından,

2- Bilirkişi kurulunun somut emsal aldığı 8957 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 04.02.2000 tarihli 4.000.000.000 TL. bedelli satış işlemini ve taraflarını gösteren tapu kayıt örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3- Keza kamulaştırmaya konu 2 parsel sayılı taşınmazın 31.01.2007 tarihinden, somut emsal alınan 4 parsel sayılı taşınmazın 04.02.2000 tarihinden önce belediye tarafından yapılmış bir imar düzenleme çalışması sonucunda oluşmuş parseller olup olmadığının Belediye İmar ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

Sorulup alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21438, Karar No: 2021/18140, Tarih: 23.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/21438 E.  ,  2021/18140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Açılan kamu davasının CMK'nun 223/8 maddesi gereğince Düşürülmesine,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçiler vekilinin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan hukuken geçerli belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçiler ... ve ... vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16842, Karar No: 2014/10629, Tarih: 26.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16842 E.  ,  2014/10629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2012/89-2013/85

Davacı M.. Ç.. vekili Avukat S. G..tarafından, davalı H.. T.. aleyhine 18/05/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava, haksız fiil nedeni ile maddi ve manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında çıkan tartışma sonucu davalının, müvekkilinin üzerine çay döktüğünü,hakaret ettiğini ve müvekkilinin yüzünde sabit eser meydana gelecek şekilde müvekkilini yaraladığını, müvekkilinin aynı zamanda E.Ü. İktisadi İdari Bilimler Fakültesi İktisat Bölümünde okuduğunu, olay nedeniyle final sınavlarına giremediğinden okulunun 1 yıl uzadığını, fakültenin uzaması nedeniyle toplam 700,00 TL harç yatırdığını, fakülteye gidiş geliş, yemek masrafları, kitap ve kırtasiye masraflarının ortaya çıktığını, SPK sınavlarına da giremediğini, sınavlara zamanında giremediği için kazanç kaybı ve zararı oluştuğunu belirterek davacının uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda;

Dava konusu olayda;

Ceza dosyası içeriğine göre; tarafların iş yeri komşusu olduğu, davacının aynı zamanda bina yöneticisi olduğu, olay tarihinde davalı ile aralarında binanın ortak giderleri ile tadilatları konusundaki ödemelere ilişkin tartışma çıktığı, davalının anahtarlık ile davacının gözüne vurarak ATK 2. İhtisas Kurulundan alınan 27/09/2010 tarih 5592 sayılı raporla belirlendiği üzere yaşamını tehlikeye sokmayacak, üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte ve yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaraladığı, eylemin davacının haksız tahriki ile işlendiği anlaşılmıştır.Yine iş bu dosyada Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesinden alınan raporda davacının sol üst kapağındaki parçalı kesi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde olduğu belirtilmiştir.

Bu kapsamda, davacının yaralanma derecesi, olay tarihi, olayın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b-Maddi tazminat yönünden alınan raporda; davacının okulunun olay nedeniyle uzamış olması sonucu 450 TL kırtasiye masrafı, 238 TL otobüs gideri, bir yıl hayata geç atılacağı için asgari ücretten 6740 TL kazanç kaybı, 400 TL estetik gideri, 80,25 TL iş ve güçten kalma zararı nedeniyle toplam 8492,19 TL zarara uğradığı belirtilmiş mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Erciyes Üniversitesi Rektörlüğünden gönderilen 04/04/2011 tarihli yazıda davacının 2002 yılından beri öğrencileri olduğu, halen 4.sınıf öğrencisi olduğu, 2007-2008 bahar yarıyılında sınavlara girmediği belirtilmiştir. Dava konusu olay 19/05/2008 tarihinde meydana gelmiş, 2007-2008 yılı bahar yarıyılı sınavları 20/05/2008-06/06/2008 tarihleri arasında yapılmıştır. Bu nedenle davacının sınavlara giremediği için okulunun uzadığının kabulü ile harç ve diğer giderlerinin hüküm altına alınması doğru isede 1 yıl hayata geç atılacağı için kazanç kaybı olacağı gerekçesi ile tazminata hükmedilmesi doğru değildir. Davacının olay nedeni ile çalışmasına engel oluşturacak bir yaralanması olmadığı gibi, davacı emlakçılık işi ile uğraşmaktadır. Kaldı ki davacı 2011 yılında da hala okulunu bitirememiştir. Bu kapsamda kazanç kaybına yönelik istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenlede bozulması gerekmiştir.

c)Kayseri 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1212 esas sayılı dava dosyasında davalının haksız tahrik altında eylemi gerçekleştirdiği kabul edilerek cezasından indirim yapılmıştır. Fakat maddi zarar yönünden alınan raporda ise hesaplanan tazminattan tahrik indirimi yapılmamıştır. Mahkemece hüküm altına alınan maddi tazminattan haksız tahrik nedeni indirim yapılması gerekirken, talebin aynen kabulü usul ve yasaya uygun bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

c)Kayseri 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1212 esas sayılı dava dosyasında davalının haksız tahrik altında eylemi gerçekleştirdiği kabul edilerek cezasından indirim yapılmıştır. Fakat maddi zarar yönünden alınan raporda ise hesaplanan tazminattan tahrik indirimi yapılmamıştır. Mahkemece hüküm altına alınan maddi tazminattan haksız tahrik nedeni indirim yapılması gerekirken, talebin aynen kabulü usul ve yasaya uygun bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2/a-b-c) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16703, Karar No: 2009/8675, Tarih: 27.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/16703 E.  ,  2009/8675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Tapu Sicil Müdürlüğüne vekaleten Hazine Avukatı ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 22.01.2008 tarihli dava dilekçeyle Tapu Sicil Müdürlüğü aleyhine açtığı davada, ... Köyü 10 pafta 155 sayılı parselin Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.09.1994 gün ve 1994/177-233 sayılı kararı ile adına tescil edildiğini, taşınmaz 1. sınıf ... alanı olduğu halde tapuda cinsinin orman olarak yazıldığını, tapudaki cinsinin tarla olarak düzeltilerek adına tapuya tescilini istemiş, daha sonra Hazine ve Orman Yönetimi davaya dahil edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, ... Köyü ... mevkii 155 sayılı parselin tapu kaydında nitelik hanesindeki “orman” kaydının iptaliyle vasfının tarla olarak düzeltilmek suretiyle tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ile Hazine ve Tapu Sicil müdürlüğüne vekaleten Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapuda kayıtlı taşınmazın orman niteliğinin tarla olarak değiştirilerek düzeltilmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1976 yılında 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve dava nedeniyle kesinleşmeyen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 1988 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

... Köyünde 1953 yılında yapılan genel kadastro sırasında, 155 sayılı parsel 2000 m2 yüzölçümü ve ... kullanımında olduğundan söz edilerek Ağustos 1951 tarih ve 73 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak Hazine adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi ile ... ... ve arkadaşlarının itirazı üzerine Tapulama Komisyonunun 05.09.1974 gün ve 386 sayılı kararı ile orman olarak tapulama dışı bırakılmasına karar verilmiş, açılan dava sonucu diğer gerçek kişilerin dayandıkları tapu kayıtları ve Hazine tapularının çekişmeli parseli kapsamadığından, davaların reddine, ... komisyon kararının kendisine tebliğinden sonra süresinde dava açılmadığından bu kişinin davası yönünden görevsizliğe, ilişkin ... Kadastro Mahkemesinin 25.02.1988 gün ve 1981/23-90 sayılı kararının kesinleşmesiyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescil edilmiş daha sonra ... Aybey tarafından sadece Hazine Hasım gösterilerek açılan davanın kabulü ile çekişmeli parselin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... Aybey adına tesciline ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.06.1994 gün ve 1994/177-233 sayılı kararının kesinleşmesiyle ... Aybey adına önceki orman niteliği değiştirilmeden tapuya tescil edilmiştir.

-2-

2008/16703-2009/8675

-2-

2008/16703-2009/8675

1) Çekişmeli parselin Tapulama Komisyonu kararı ile orman olarak tapuya tescil edildiği, kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulamasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek, ... Aybey adına tesciline ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.06.1994 gün ve 1994/177-233 sayılı kararının kesinleşmesiyle ... adına tapuya tescil edildiği ancak, kesinleşmiş mahkeme kararı ile orman sayılmayan yerlerden olduğu saptandığı halde, kararda niteliğine değinilmediğinden yine tapudaki niteliği ile yani orman olarak ... adına tescil edildiği, bu kararın taraf olmayan orman yönetimini bağlamadığı, çekişmeli parselin orman sayılan yerlerden olduğu savıyla Orman Yönetimi tarafından her zaman dava açılabileceği, taraf olan Hazine aleyhine kesin hüküm oluşturduğu, ancak uyuşmazlık tapudaki orman niteliğinin düzeltilmesine ilişkin olup, bu davada Hazine ve Orman yönetiminin davalı sıfatının bulunmadığı, davaya dahil edilmelerinin bu kurumlara taraf sıfatı kazandırmayacağından taraf sıfatı olmayan Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2) Tapu Sicil Müdürlüğüne vekaleten Hazine vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.06.1994 gün ve 1994/177-233 sayılı kararı ile çekişmeli parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu hükmen saptandığı halde, niteliğinin yine orman olarak tescil edildiği belirlenerek, taşınmazın niteliğinin orman olarak düzeltilmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmadığına göre, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, Tapu Sicil Müdürlüğüne vekaleten Hazine vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygulan olan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarda birinci bendde açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının Orman Yönetimine iadesine,

2) Yukarıda ikinci bendde açıklanan nedenlerle; Tapu Sicil Müdürlüğünün tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 27/05/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4123, Karar No: 2013/6731, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4123 E.  ,  2013/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve şeker pancarının sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10107, Karar No: 2021/10815, Tarih: 08.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10107 E.  ,  2021/10815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.