muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/404, Karar No: 2023/196, Tarih: 23.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/404 E.  ,  2023/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/459 E., 2021/832 K.

DAVA TARİHİ : 08.08.2012

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararı davalı tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, kendisine ait mağaza inşaatının zemin ve duvarlarında davalının ürettiği mermerlerin

kullanıldığını, döşeme işinin bitmesinden birkaç ay sonra mermerlerin yüzeylerinde delinme ve çatlaklar

meydana geldiğini, Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/2 D. iş sayılı dosyasında tespit

yaptırdıklarını, alınan bilirkişi raporunda, kullanılan mermer plakaların üretim yerindeyken gözenekli ve

çatlaklı olduğunun, kalitesinin düşük olduğunun, bu haliyle mermer plakaların kullanılmasının mümkün

olmadığının tespit edildiğini, davalıya 03/02/2012 tarihli ihtarname göndererek zararın karşılanmasını ve

yeniden kaliteli malzeme ile yapılmasını ihtar ettiklerini, davalının ihtarname üzerine mağazanın bir

katındaki mermer üzerine dolgu malzemesi sürerek mevcut kusurları kapattığını, ancak aynı sorunların

tekrar ortaya çıktığını iddia etmiş, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 2.000,00 TL tazminatın davalıdan

yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili,davacıya mermer sattığını, mağazaya uygulama işlemi yapmadığını, teslimin 20/04/2011 –

13/06/2011 tarihleri arasında yapıldığını, bu süre zarfında davacının ayıp ihbarında bulunmadığını,

mermerlerin ayıplı olmadığını, davacının mermerlere koruyucu bakım işlemi yaptırmaması nedeniyle

ayıpların oluşmuş olabileceğini, satımdan çok sonra iyi niyetli olarak mermerlerin silinmesi konusunda

davacı ile anlaştıklarını ve mağazanın giriş katını tıraşlayarak bütün yüzeyi epoksi dolgu malzemesi ile

kapladığını, bütün yüzeyi cilaladığını, ancak davacının bu işlemlerden sonra dahi koruyucu bakım

işlemlerini yaptırmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk derece mahkemesi 24/12/2013 tarihli ve 2013/537 Esas, 2013/614 Karar sayılı kararıyla;

mermerlerin davacıya 20/04/2011 ila 13/06/2011 tarihleri arasında teslim edildiği, 6102 sayılı Türk

Ticaret Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca davacının, teslimden itibaren 8 gün içinde mermerlerin

muayenesini yaparak ya da yaptırarak ayıplarının bulunup bulunmadığını belirlemek ve davalıya ihbar

etmek zorunda olduğu halde, bunu yapmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar

davacı vekilince temyiz edilmiştir.

mermerlerin davacıya 20/04/2011 ila 13/06/2011 tarihleri arasında teslim edildiği, 6102 sayılı Türk

Ticaret Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca davacının, teslimden itibaren 8 gün içinde mermerlerin

muayenesini yaparak ya da yaptırarak ayıplarının bulunup bulunmadığını belirlemek ve davalıya ihbar

etmek zorunda olduğu halde, bunu yapmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar

davacı vekilince temyiz edilmiştir.

2. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2014/2417 Esas, 2015/905 Karar sayılı ve 23/02/2015 günlü

ilamı ile mahkemece eserdeki ayıp miktarının bilirkişi raporuyla hesaplattırılarak ve taleple bağlı

kalınmak suretiyle bir sonuca varılması gerekirken, eser sözleşmelerinde uygulanma imkanı bulunmayan

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23. maddesi hükümlerine dayanılarak davanın yazılı gerekçelerle

reddinin doğru olmadığı belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma kararına karşı davalı vekilinin karar düzeltme talebi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin (kapatılan)

2016/2322 Esas, 2016/4061 Karar sayılı ve 28/09/2016 günlü kararı ile reddedilmiştir.

4. Bozmaya uyan yerel mahkeme, 2016/927 Esas, 2017/266 Karar sayılı ve 21/03/2017 tarihli kararı ile

davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, talebin kısmi davanın ıslahı niteliğinde olduğu kabul

edilerek bozmadan sonra yapıldığı kabul edilen ıslaha göre davanın, 71.760,64 TL üzerinden kabulüne

karar verilmiştir. Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

5. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2017/1471 Esas, 2017/3192 Karar sayılı ve 28/09/2017

günlü ilamı ile bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı, ıslahla artırılan miktarın reddi ile 2.000,00 TL

üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi ve vekalet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar

vermiştir.

6.Bozma kararına karşı davacı vekilinin karar düzeltme talebi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin (kapatılan)

2018/51 Esas, 2019/827 Karar sayılı ve 27/02/2019 günlü kararı ile reddedilmiştir.

7. Bozmaya uyan yerel mahkeme, 2019/122 Esas, 2019/549 Karar sayılı ve 18/06/2019 tarihli kararı ile

davanın kısmen kabulü ile 2.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar vermiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

8. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2019/2753 Esas, 2020/321 Karar sayılı ve 06.02.2020 günlü

ilamı ile vekalet ücreti ve yargılama gideri bakımından kararın düzeltilerek onanmasına karar vermiştir.

9. Bozma kararına karşı taraf vekilleri karar düzeltme talebinde bulunmuş, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi

(kapatılan) 2020/1810 Esas, 2021/1401 Karar sayılı ve 05/04/2021 günlü kararı ile davalı vekilinin tüm

karar düzeltme istemlerinin reddine, sonradan yapılan kanun değişikliği nedeni ile ıslahla arttırılan

talebin değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek düzeltilerek onama kararının

kaldırılmasına , yerel mahkeme kararının davacı yararına

bozulmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

(kapatılan) 2020/1810 Esas, 2021/1401 Karar sayılı ve 05/04/2021 günlü kararı ile davalı vekilinin tüm

karar düzeltme istemlerinin reddine, sonradan yapılan kanun değişikliği nedeni ile ıslahla arttırılan

talebin değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek düzeltilerek onama kararının

kaldırılmasına , yerel mahkeme kararının davacı yararına

bozulmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın ıslahla arttırılan

miktarla birlikte kabulüne karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde

bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki sözleşmenin satım sözleşmesi olduğunu

ve eser sözleşmesi niteliği bulunmadığını, davacının ıslahla arttırdığı miktar bakımından 21/09/2021

tarihli dilekçeleri ile cevap dilekçelerini ıslah ederek zamanaşımı definde bulunduklarını ancak yerel

mahkemece bu hususun dikkate alınmadığını, davanın belirsiz alacak davası değil kısmi dava olduğunu,

dava konusu mermerler bakımından ayıp iddiasında bulunulamayacağını, yargılama giderleri ve vekalet

ücretinin hatalı olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıp giderim bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 176/2. , 369 uncu maddesinin

birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 360. maddesi.

3. Değerlendirme

1.Davacı vekili vermiş olduğu 28/02/2017 tarihli dilekçesi ile; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı

ile 2.000,00 TL olan dava değerini bilirkişi raporu doğrultusunda 69.760,64 TL daha artırarak neticeten

71.760,64 TL'ye çıkarttığını ve bu bedele temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesini istemiştir.

2.Davalı vekili 06/03/2017 tarihli beyan dilekçesi ile davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının

mümkün olmadığını, davanın kısmi dava olduğunu, davacının iddiasını değiştirmesine ve genişletmesine

muvafakatleri bulunmadığını beyan etmiştir.

3. Davalı vekili, 21/09/2021 tarihli beyan dilekçesi ile davacının ıslah dilekçesine karşı 15/11/2012 tarihli

cevap dilekçesinin ıslahından sonra ikinci kez ıslah yaptığını beyan ile zamanaşımı definde bulunmuştur.

Ancak; belirtildiği üzere davalı vekili ıslaha karşı yasal süresi içinde açıkça zamanaşımı definde

bulunmamış, 15/11/2012 tarihli dilekçesi ile cevap dilekçesini ıslah ederek dava dilekçesinde talep edilen

2000,00 TL bakımından zamanaşımı def'inde bulunmuş, 21/09/2021 tarihli dilekçesi ile ikinci kez ıslah

yaparak zamanaşımı definde bulunmuştur.

cevap dilekçesinin ıslahından sonra ikinci kez ıslah yaptığını beyan ile zamanaşımı definde bulunmuştur.

Ancak; belirtildiği üzere davalı vekili ıslaha karşı yasal süresi içinde açıkça zamanaşımı definde

bulunmamış, 15/11/2012 tarihli dilekçesi ile cevap dilekçesini ıslah ederek dava dilekçesinde talep edilen

2000,00 TL bakımından zamanaşımı def'inde bulunmuş, 21/09/2021 tarihli dilekçesi ile ikinci kez ıslah

yaparak zamanaşımı definde bulunmuştur.

4. 1086 sayılı Kanunun 83/1 maddesi ve aynı doğrultudaki 6100 sayılı Kanunun 176/2. maddesine göre;

aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir. Hal böyle olunca, davanın taraflarından

birinin birden fazla ıslahta bulunamayacağı bulunsa bile kanunun emredici hükmü doğrultusunda bu

ıslahın bir sonuç doğurmayacağının kabulü gerekmektedir.

5. Somut olayda, davalı vekilinin ıslaha karşı yasal süresi içerisinde açıkça zamanaşımı definde

bulunmadığı, 21/09/2021 tarihli dilekçesi ile ikinci kez ıslahla zamanaşımı definde bulunamayacağı,

yargılama gideri ve vekalet ücreti bakımından verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın

ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine

23/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12587, Karar No: 2012/950, Tarih: 08.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/12587 E.  ,  2012/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/05/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu .. parsel sayılı taşınmaza davalının haksız olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuş, yargılama sırasında ecrimisil isteğini atiye bırakmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,  davacıya ait çaplı taşınmaza davalının müdahalesinin haksız olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteği bakımından bir karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuştur.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kayden davacıya ait çaplı taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir neden bulunmaksızın müdahale ettiği saptanmak suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK da davanın atiye bırakılması gibi bir hukuki müesseseye yer verilmemiş ise de bilimsel görüşler ve yargısal uygulamalarla böylesi bir beyanın davanın takibinden sarfınazar edilmiş olarak değerlendirilmektedir.

Ancak, davacı vekili 2.11.2010 tarihli oturumda ecrimisil isteğini atiye bırakmış, davalı taraf o ve takip eden oturuma mazeret bildirerek katılmamış, iştirak ettiği oturumda da davacının atiye bırakma beyanına karşı koymamıştır. Bu nedenle, mahkeme karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmasında yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Bu durumda, davada vekille temsil edilen davalı tarafa Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri gereğince maktu avukatlık ücreti verilmesi ve yargılama giderlerininde buna göre belirlenmesi gerekeceği açıktır.

O halde, davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/436, Karar No: 2018/10082, Tarih: 25.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/436 E.  ,  2018/10082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat-tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı-k.davalı ... , birleşen davada davacı-karşı davacı ... ile asıl ve birleşen davada davalı- karşı davacı ... Emlak İnşaat Turizm San ve Ticaret Ltd Şti, birleşen davada davalı-karşı davacı ... avukatlarınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-karşı davalı ... vekili avukat ... ile davalı karşı davacı ... Turizm Emlak Ltd. Şti. ve diğerleri vekili avukat ... diğer davalı-karşı davacı ... vekili avukat ...'nun gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., davalı arsa maliki ... ile diğer davalı yüklenici ... Emlak Limited Şirketi arasında yapılan 31.7.2006 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, müteahhit şirkete kalan 1953 ada 1, 3 ve 4 nolu parsellerin tevhidi ile oluşan 5 nolu parselde inşaa edilen B blok 1 nolu tripleks villayı 26.3.2009 tarihli noterde düzenlenen sözleşme ile satın aldığını, davalı şirketin inşaatı tamamladığını ancak davalı arsa sahibi tarafından tapu devrinin verilmediğini ileri sürerek, davalı ... adına olan tapunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davalı müteahhit şirketin edimin yerine getirmediğinden, davacının tescili talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiş, davalı ... Emlak Ltd. Şti, savunmada bulunmamıştır.

Eldeki dosya ile birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/447 esas sayılı dosyasında, davacı ..., davalı müteahhit ... Emlak Ltd. Şti ile arasında imzalanan 31.7.2006 tarihli sözleşme gereği arsa sahibi olarak kendisine isabet eden villaların belirli olmasına rağmen tapusunun devir edilmediğini ileri sürerek, davalı ... adına olan tapusunun iptali ile adına tesciline, talebin kabul edilmemesi halinde taşınmazın rayiç bedelinin 180.000 € olarak tespiti ile tespit edilen bedelin davalılardan müştereken ve müteselsilen faizi ile birlikte tahsiline ayrıca sözleşme gereği geç teslim nedeni ile 45.000 TL ceza-i şartın davalı şirketten tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiş, davalı ... Emlak Ltd. Şti’i cevap vermemiştir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiş, davalı ... Emlak Ltd. Şti’i cevap vermemiştir.

Eldeki dosya ile birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/26 esas sayılı dosyasında ise; davacı ..., davalı ... Emlak Ltd. Şti ile arasında imzalanan satış sözleşmesi ile 2 nolu villayı satın aldığını ancak daha sonra imzalanan 09.11.2009 tarihli satış sözleşmesi ile ilk imzalanan sözleşme uyarınca aldığı villayı devrederek, 5 nolu parselde inşaa edilen 38 nolu villayı ek bedel ödeyerek takas ettiğini, ödemeleri şirket yetkilisi davalı ...’a yaptığını ancak davalı şirketin bu villanın tapu devrini vermediğini ileri sürerek, arsa sahibi davalı ... adına olan villanın tapusunun iptali ile adına tapuya tesciline, olmadığı takdirde tarafından davalılara ödenen 179.671 Euro ile, iskan ve katılım bedeli olarak ödenen 3.100,00. TL’nin davalı şirket ve davalı ...’den müteselsilen tahsilini istemiştir.

Mahkemece, "dava dilekçesinin davalılara usulüne uygun tebliğ edilmeden yokluklarında yargılama yapılıp savunma haklarının kısıtlanarak hüküm kurulması" gerekçesine dayalı dairemiz bozma kararına uyularak; asıl davanın reddine, birleşen 2010/26 esas sayılı dava yönünden davacının tapu iptal tescil talebinin reddine, davalılardan ... Emlak İnş.Turizm San. ve Tic Ltd.Şti. ile ...'in davacı ... 'ye ödeme tarihi olan 27/10/2009 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte 179.671 euroyu ödemesine, bu hususta diğer davalılar hakkında açılan davanın reddine, davacının 3.100,00 TL iskan ve katılım bedeline ilişkin olarak yaptığı talebin reddine, birleşen 2011/447 esas sayılı dava yönünden, davacının tapu iptal tescil talebinin reddine, davalılardan ... Emlak İnş.Turizm San. ve Tic Ltd.Şti.'nin davacıya dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte 150.000 euroyu ödemesine, davalılardan ... Emlak İnş.Turizm San. ve Tic Ltd.Şti.'nin davacıya 9.000,00 TL cezai şart ödemesine, bu hususta diğer davalı hakkındaki talebin reddine karar verilmiş, hüküm; asıl ve birleşen davaların davacıları tarafından temyiz edilmiştir.

1-Asıl dava ile birleşen 2010/26 esas sayılı dava, arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakılan bağımsız bölümün kişisel hakkın temliki suretiyle edinilmesi nedenine dayalı öncelikli olarak tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1-Asıl dava ile birleşen 2010/26 esas sayılı dava, arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakılan bağımsız bölümün kişisel hakkın temliki suretiyle edinilmesi nedenine dayalı öncelikli olarak tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı müteahhit ... Emlak Ltd. Şt. ile 1953 ada 3 nolu parsel ( tevhitle 5 nolu parsel ) maliki davalı ... arasında 31.7.2006 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, bu sözleşme ile müteahhit şirkete bırakılan A1 nolu villayı davacı ...'in, B1 nolu villayı da birleşen 2010/26 esas sayılı dosya davacısı Leif'in satın aldığı, arsa sahibi ...'ya ise bu sözleşme ile arsa payı karşılığı olarak yine davalı ... şirketi ile 1957 ada 7 nolu parsel maliki davalı ... arasında yapılan 14.3.2006 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı şirkete bırakılan C1 ve C2 nolu vilların verileceğinin kararlaştırıldığı dosyadaki tüm bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan 12.7.2011 tarihli bilirkişi raporunda, müteahhit şirketin 1953 adadaki vilların tamamını bitirdiği ancak arsa sahibi birleşen davacı-davalı ...'ya 1957 adada yapılacak inşaattan verilecek villanın % 88,79'nun tamamlandığı, projeye göre toplam villa sayısının 48 adet olup, davalı ... ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapması gereken 37 adet villanın % 89,54'nün tamamlandığı, inşaatın bütünü değerlendirildiğinde, eksik işlerin pek az ve katlanılacak boyutta olduğu, davacılara eksikliği tamamlama fırsatı verilerek arsa sahibi ...'ya karşı tescil taleplerinin değerlendirilebileceği açıklanmış, ve yine ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/583E.-2013/272K. Sayılı dosyasında da, davalı ...'ın davalı ... şirketine karşı ‘Kat karşılığı inşaat Sözleşmesine dayalı satışa izin’ istediği ve yargılama aşamasında yapılan ilk keşifte, sözleşmeden kaynaklı Mürüvvet Tellal’a teslim edilecek taşınmazlardaki ayıp ve eksiklerin %11,46 olduğu tespit edildiği, 25.11.2011’de yapılan ikinci keşifte ise eksiklerin giderilmiş olduğu, davaya konu inşaatların bitirildiği ve bunun bizzat ... tarafından bitirildiğinin beyan edildiği, bu aşamada davanın konusuz kalmasından dolayı 19.04.2013 tarihli karar ile davanın reddedildiği görülmüştür.

Mahkemece, birleşen 2011/447 esas sayılı dosya davacısı ...'nın ... Emlak Limited Şirketi ile imzaladığı sözleşmenin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi olmadığı, aslında davacının taşınmazının tapusunun ... Emlak Limited Şirketine devrine karşılık bir başka taşınmaz olan diğer davalı ...'ın taşınmazına davalılar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin edim/karşılığı ... Emlak Limited Şirketine verilecek olan bağımsız bölüm alacağının davacıya verilmesine ilişkin kendine has bir sözleşme olduğu, söz konusu sözleşmenin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi olabilmesi için davacının taşınmazına yapılacak bağımsız bölümlerin bir kısmının ... Emlakın sözleşme karşılığı alacağı bedel olarak davacıya verilmesi ve kalan kısmın ise davacı üzerinde kalmasının gerektiği, davalılardan ... Emlakın, ... ile yaptığı sözleşmenin gereğini de yerine getiremediği, ... Emlakın ...'a karşı olan yükümlülüğünü %89,54 oranında yerine getirdiği, bu haliyle davacının ... Emlakın kendisine karşı yerine getirmesi gereken edimini yerine getirmeden üzerinde kayıtlı taşınmazların tapusunu ... Emlaka devretmesinin kendi hakkının kaybına neden olabileceği, arsa payı karşılığı bağımsız bölüm yapımı ile ilgili yerleşik içtihatların davacı ile davalı ... arasında uygulanması mümkün bulunmadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davalardaki tapu iptali ve tescil taleplerinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Alacağın temliki ve borcun nakli dava tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir.