muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7601, Karar No: 2011/7476, Tarih: 27.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/7601 E.  ,  2011/7476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat...tarafından, davalı ... aleyhine 17/05/2005 gününde verilen dilekçe ile haksız haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız haciz nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Tazminat hukuku ilkeleri gereğince, haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek bulunması durumunda, kabul edilecek tazminata / tazminatlara olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Dava dilekçesinde; maddi tazminat yönünden olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesi istenilmiş, manevi tazminat yönünden ise başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz isteminde bulunulmuştur. Şu durumda yerel mahkemece dava dilekçesindeki istem gözetilerek kabul edilen maddi tazminata olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesine, manevi tazminat yönünden ise dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken kabul edilen maddi tazminata dava tarihinden itibaren faize karar verilmiş olması ve kabul edilen manevi tazminat yönünden faize karar verilirken faizin başlangıç tarihinin yazılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının; kabul olunan maddi tazminat tutarına ilişkin 2 no’lu bendinde yer alan “…dava…” biçimindeki sözcüğün silinmesine yerine “…olay tarihi olan 5.09.2002…” sözcüklerinin yazılmasına, kabul olunan manevi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının; kabul olunan maddi tazminat tutarına ilişkin 2 no’lu bendinde yer alan “…dava…” biçimindeki sözcüğün silinmesine yerine “…olay tarihi olan 5.09.2002…” sözcüklerinin yazılmasına, kabul olunan manevi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde

yer alan “…manevi tazminatın…” biçimindeki sözcüklerden sonra gelmek üzere “… dava tarihinden itibaren…” sözcüklerinin yazılmasına; davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1257, Karar No: 2011/4658, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1257 E.  ,  2011/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi 392 ada 17 parsel sayılı 221,37 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden fındıklık niteliği ile ... Köseoğlu adına tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir: Şöyle ki; davalı yargılama sırasında Haziran 1324 Daimi tarih 10 cilt 20 sahife 7 sıra nolu tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davalıların dayandığı tapu kaydı tüm geldi ve gitti kayıtları ile getirtilerek keşif sırasında mahallinde usulüne uygun şekilde uygulanmamış, çekişmeli taşınmaza uyup uymadığı tespit edilmemiştir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658, 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece hangi nitelikteki taşınmazların devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı yasada gösterilmiştir.

Mahkemece öncelikle dayanılan tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilerek, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespit edildikten sonra önceki bilirkişiler dışında seçilecek bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte dayanılan tapu kaydı yerel bilirkişi eliyle mahallinde uygulanmalı, sınır denetimi yapılmalı, dayanılan tapu kaydının mahalline uyup uymadığı tespit edilerek tapu kaydı

mahalline uyuyor ise tapu kaydının kapsadığı taşınmazları gösterir fenni bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, taşınmazın dosyada bulunan orman bilirkişi raporu ve rapora ekli memleket haritası ve hava fotoğraflarındaki konumu dikkate alınarak tapu kaydının 4785 ve 5658 sayılı yasa kapsamında hukuki değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 18/04/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19866, Karar No: 2014/16521, Tarih: 03.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19866 E.  ,  2014/16521 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 05.07.2013 günlü ve 2012/353-2013/819 sayılı hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava dilekçesine ekli tablolarda ilk peşin sermaye değerli gelirin 352.358,86 TL onay tarihinin ise 30.06.2009 olarak belirtildiği, Kurumdan daha sonra alınan yazı ekindeki tabloda, peşin sermaye değerli gelirin 277.494,70 TL , gelir onay tarihinin ise 24.11.2011 olarak belirtildiği anlaşılmakla, çelişkinin nedeni davalı Kurumdan sorularak ilk peşin sermaye değerleri ve gelir onay tarihi açık ve net olarak belirtilecek şekilde sorulup, ilgili evrakların dosya içerisine alınmasından sonra gönderilmek üzere; dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklikler giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16573, Karar No: 2014/4582, Tarih: 20.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/16573 E.  ,  2014/4582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ile katılan tarafın önceden beri birbirlerini tanıdıkları ve daha önce katılan tarafın sanığa etkili eylemde bulunduğuna ilişkin sanığın beyanının olması, ayrıca suça konu 12 ton demir levhaların sanığın aracıyla bir kez olduğu yerden alınmasının olanaklı olmadığı, sanığın aracının bir seferde 2 ton civarı yük taşıyabildiği, demirlerin bulunduğu yerin katılanın sahibi olduğu petrol tesisisin hemen yakınında olduğu, petrol tesisinin güvenlik kameralarından

görünmesinin olanaklı olduğu, sanığın 5-6 kez olay yerinden ağır demir plakaları tek başına götürmesinin yaşamın olağan akışına uygun düşmediği, sadece katılan tarafın önceden tanıdıkları sanığın aracının plaka numarasını vermeleri dışında başka kanıt olmadığı halde suçun sübutunu kabule ilişkin mahkeme kararının onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/6730, Karar No: 2023/7634, Tarih: 22.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6730 E.  ,  2023/7634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2008/472 E., 2015/50 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2008/472 Esas, 2015/50 Karar sayılı kararı ile sanıklar haklarında ayrı ayrı;

a) Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.10.2018 tarihli ve 14-2015/196747 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin sık sık evden kaçan biri olduğuna, bu kaçışlarını maruz göstermek için sanığa iftira attığına, katılan mağdureden elde edilen DNA'ların sanığa ait olmadığına, katılan mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, en son fuhuş evinde yakalandığına, ailesinin zorlamasıyla sanık aleyhinde beyan verdiğine kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın cinsel saldırıya yardım ettiğine dair somut beyan ve delil bulunmadığına, katılan mağdurenin beyanının tek delil olduğuna, çelişkili olması nedeniyle itibar edilemeyeceğine, sanığın cinsel saldırı esnasında olaya dahil olmadığına, sanığın katılan mağdureyi ablası olan diğer sanık ...'in evine götürdüğünün kabul edildiğine, bu durumda bile sonradan eve gelen bir kişinin katılan mağdure ile girdiği cinsel ilişki eylemiyle sanık arasında illiyet bağı kurmanın mümkün olmadığına ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin ailesinin yanında huzursuz olduğu için erkek arkadaşıyla kaçmaya karar verdiğine, kendi ifadesindeki zor anlatımı ile arkadaşlarının anlatımı arasında çelişki olduğuna, katılan mağdurenin ifadelerinin çelişkili olması hasebiyle kendisine itibar edilemeyeceğine, atılı cinsel suçun oluşumu için haz almak gerektiğine, sanığın evinde gerçekleşen cinsel ilişkiden haberinin olmadığına, haberi olmadığı için de haz alması beklenemeyeceğinden cinsel suçun oluşmadığına, katılan mağdurenin sanığın evinde kaçma imkanı varken kaçmadığına, polis gelince pencereden kaçma teşebbüsünde bulunduğuna, katılan mağdurenin ifadesinde cebirden veya tehditten bahsedilmediğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığına, katılan mağdurenin psikolojisinin daha önceden bozuk olduğuna, çünkü on dört yaşındaki bir kişinin erkek arkadaşı ile kalmayı planlamasının, barda çalışmayı düşünmesinin ruh sağlığındaki bozukluğu gösterdiğine, genital muayene raporunda da katılan mağdurenin bakire olup olmadığı hususunda belirsizlik olduğuna, hükümlerin bozularak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "Tüm dosya kapsamı itibariyle, sanık ... ...'in, mağdurenin ağabeyi ile arkadaş oldukları ve mağdure ile bu şekilde tanıştığı, 07/11/2008 tarihinde mağdure ile sanığın buluştukları ve mağdurenin de rızasıyla kaçtıkları, sanık ve mağdurenin herhangi bir zorlama olmaksızın cinsel ilişkiye girdikleri, sanık ...'in mağdureyi bırakması üzerine, mağdurenin sokakta diğer sanık ... ile karşılaştığı ve ...'nın önerisiyle, ...'nın evine gittikleri, ertesi gün sanık ...'nın evine kardeşi ...'nin geldiği ve mağdureyi alarak tanık beyanlarıyla da sabit olduğu üzere, fuhuş yaptırdığı evine götürdüğü, burada ...'in, ... isimli şahsa mağdure ile yan odaya gitmelerini söylediği ve ...'in burada mağdure ile cinsel ilişkiye girdiği, ...'nin evinin polislerce basılması sonucunda, mağdure ve sanıkların ele geçtiği, mağdurenin suç tarihi itibariyle 13 yaşını bitirip, 14 yaşı içinde olduğu, her ne kadar sanık ... ile rızasıyla cinsel ilişkiye girip, kaçtığı mağdure tarafından beyan edilmiş ise de; yaşı göz önüne alındığında, rızasının hukuki değerinin bulunmadığı, sanık ...'in eyleminin 15 yaşından küçük çocuğa organ sokmak suretiyle cinsel saldırı ve 15 yaşından küçük çocuğa karşı hürriyeti tahdit suçunu oluşturduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır." şeklindeki kabulüyle sanıkların atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca tanzim edilen 30.05.2011 tarihli raporda, katılan mağdurenin 08.09.2008 günü sanıklardan ... tarafından 09.11.2008 günü ise dava dışı ... isimli kişi tarafından gerçekleştirilen nitelikli cinsel istismar eylemleri nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtilip hangisinin eyleminden dolayı ruh sağlığının bozulduğu veya her bir eylem sebebiyle ayrı ayrı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında açıklık bulunmadığı gözetilerek katılan mağdurenin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevk edilip ruh sağlığı yönünden belirtilen hususları da kapsar şekilde rapor aldırıldıktan sonra sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulama koşullarının oluşup oluşmayacağı değerlendirilip suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler de gözetilerek belirlenecek lehe Kanun'a göre hükümler kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

3. Uygulamaya göre; suç adı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı olmasına karşın hüküm fıkralarında cinsel saldırı olarak gösterilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

4. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Gerekçeli kararda, sanıkların suç tarihinde on beş yaşından küçük olan katılan mağdureye karşı eylemlerini cebir, tehdit veya hile kullanarak gerçekleştirmediği kabul edilmesine rağmen, hüküm yerinde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temel cezanın tayin edilmesi suretiyle kabul ile hüküm arasında çelişkiye yol açılması, hukuka aykırı görülmüştür.

2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2008/472 Esas, 2015/50 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/922, Karar No: 2023/1459, Tarih: 16.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/922 E.  ,  2023/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/701 E., 2021/1078 K.

DAVA TARİHİ : 19.12.2014

KARAR :Kısmen kabül

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :Taraflar

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Taraflarca, Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; müvekkili şirket ile davalı taraf arasında imzalanan 11.06.2014 tarihli makine kira sözleşmesi uyarınca, müvekkiline ait 06 MLN 04 plakalı beton püskürtme makinesinin 1 yıl süre ile ilk ay kira bedeli 17.000 TL + KDV ve devam eden aylarda da takip eden ay kiralarının 20.000 + KDV olarak belirlendiğini, davalı tarafça sözleşmenin imzalandığı tarihten bu yana kira bedelleri ödenmediği gibi 18.10.2014 tarihi itibari ile sözleşme süresinin bitiminden önce kira sözleşmesine konu beton püskürtme makinesinin müvekkil şirkete teslim edildiğini ileri sürerek 11.06.2014 tarihli makine kira sözleşmesi gereğince müvekkili şirkete ödenmesi gereken toplam 105.020 TL tutarındaki fatura bedelinin fatura tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; kiralanan makinenin teslim alındığı sırada arızalı çıkıp çalışmadığını, kiralanan aracın çalışmadığının şirket yetkililerine iletildiğini, davacı şirket yetkililerinin bunun üzerine makineyi kontrol edeceklerini bildirdikleri, taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinin 8 inci maddesine göre kiraya veren şirketin, kiracı tarafından talep edilsin veya edilmesin kendi elemanları vasıtası ile makineyi iş yerinde kontrol ederek, tekniğe uygun olarak çalıştırılıp çalıştırılmadığını tespit etmeye ve bu hususta gerekli talimatı vermeye ve gerekiyorsa makinenin tamiratını kiracının nam ve hesabına yaptırmaya yetkili olduğunu, davacı şirket tarafından kiralanan makinenin kontrolü ile iade alınmasından imtina edildiğini, bu nedenle her iki tarafın bitişik şantiyelerinde olması nedeni ile kiralanan makinenin kiraya veren şirket çalışanlarına 10.07.2014 tarihinde teslim edildiğini, davacı şirket tarafından kullanılmayan ürün için gönderilen ilk aylık faturanın da müvekkili olan kiracı ortaklık tarafından alınmayıp iade edildiğini, davacı şirketin ilk faturasının iadesinden sonra üründeki kusurlarını kabul edip sonraki aylar için fatura göndermediğini, taraflar arasındaki kira sözleşmesi geçersiz olup, sözleşme konusu edilen mal ayıplı olduğundan kullanılmadığını ve iade edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece; 02.05.2016 tarihli 2014/1766 Esas, 2016/897 Karar sayılı kararla; davacı şirketin iflasın ertelenmesi kapsamında olduğu, bu hususta Ankara 8. Ticaret Mahkemesinin 2013/32 Esas ve 2013/136 Karar sayılı ilamı ile iflasın ertelenmesine karar verildiği, dava açabilmek için kayyum heyetinin dava açması veya onay vermesi gerektiği, böyle bir belgenin de dosyada olmadığı, bu nedenle davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen, 10.04.2019 tarihli ve 2017/7164 E., 2019/3248 K. sayılı kararla; yargılama devam ederken Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 24.06.2015 tarihli, 2013/32 Esas ve 2013/136 Karar sayılı ilamı ile davacı şirketin iflasına karar verildiği, bu husus üzerinde durularak iflas hükümlerine ilişkin usullere göre yargılamaya devam edilip, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı, aynı zamanda adi ortaklığın tüzel kişiliği bulunmadığı, aktif ve pasif taraf ehliyetinin tüm ortaklara ait olduğu, ortaklar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğu, adi ortaklık aleyhine açılan davada, tüm ortakların davaya dahil edilmesi gerektiği, davacı tarafından adi ortaklığa karşı açılan dava ile temsilcide hata yapıldığı, temsilcide hata sonucu tüzel kişiliği bulunmayan ...’na husumet yöneltilerek açılan davada, gerçek temsilci durumundaki adi ortaklara davanın yöneltilmesinin sağlanması; adi ortaklara dava dilekçesi ve duruşma günü bildirir tebliğ yapılarak, savunma hakkının tanınması, hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar