muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19377, Karar No: 2018/6221, Tarih: 25.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/19377 E.  ,  2018/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: EREĞLİ () KADASTRO MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ: KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli ... Köyü 96 parsel sayılı taşınmazı ve bu taşınmazı dıştan çevreleyen komşu köyde kalan parseller de dahil olmak üzere (ada ve parsel numaralarını da gösterir şekilde) tüm taşınmazları bir arada gösterir geniş çaplı kadastro paftası ile bu paftaya göre belirlenecek tüm yönlerden komşu taşınmazların kadastro tutanak örneklerinin, varsa tespitlerine esas alınan tapu kayıtlarının (tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin) veya vergi kayıtları ile tescil harici bırakılmış iseler hangi sebeple tescil harici bırakıldıklarının ilgili yerden sorulması,

2- Davacı ... ve arkadaşlarının dayandığı Şubat 323 tarih ve 50, 54, 82 ve 58 sıra sayılı tapu kayıtlarının kadastro sırasında uygulanıp uygulanmadığı belirlenerek, varsa revizyon gördüğü taşınmazların kesinleşme durumu da belirtilecek biçimde kadastro tespit tutanaklarının ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

3- Davalılardan ... ve arkadaşlarının dayandığı Mayıs 328 tarih ve 7 sıra sayılı kaydın ve tedavül tapu kayıtlarının kadastro sırasında uygulanıp uygulanmadığı belirlenerek varsa, kesinleşme durumu da belirtilecek biçimde kaydın revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

4- Çekişmeli ... Köyü 96 parsel sayılı taşınmazın doğal ya da arkeolojik sit alanında kalıp kalmadığı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’ndan sorularak, sit alanında kalıyor ise buna ilişkin her türlü belgenin onaylı birer örneğinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/480, Karar No: 2018/1427, Tarih: 26.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/480 E.  ,  2018/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KAYYIM TAYİNE

İSTENİLEN : ...

İHBAR EDEN : ...

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada Isparta 1. Sulh Hukuk ve Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir

Isparta 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım atanması istenen ...'ın yerleşim yeri adresinin UYAP sisteminden sağlanan nüfus kayıt örneğinde "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesince ise; İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan yazıya verilen yanıtta, Kırklareli Aile ve Sosyal Politikalar Müdürlüğüne kuruluş bakımına teslim edildiği bildirilmiş, bunun üzerine Kırklareli Aile ve Sosyal Politikalar Müdürlüğüne yazı yazılmış alınan cevabi yazıda küçüğün "..." adresinde ikamet etmekte olan ... çiftinin yanına yerleştirildiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Kırklareli Aile ve Sosyal Politikalar Müdürlüğüne yazı yazılmış, alınan cevabi yazıda küçüğün "..." adresinde ikamet etmekte olan ...çiftinin yanına yerleştirildiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Isparta 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Isparta 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10677, Karar No: 2022/2865, Tarih: 23.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10677 E.  ,  2022/2865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden; sanıklara yüklenen “defter, kayıt ve belgeleri gizleme ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 02.05.2012, 03.05.2012 ve 29/05/2012 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5975, Karar No: 2018/1942, Tarih: 20.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5975 E.  ,  2018/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe açmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; diğer suç ortaklarıyla birlikte müştekiye ait iş yerinden 50,00 TL değerinde ürün çalan suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3155, Karar No: 2018/563, Tarih: 16.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/3155 E.  ,  2018/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı-davacı vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (TMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı-davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asil yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davalı-davacı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz üsresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2018 (Salı)

....
Yargıtay — Esas No: 2016/6568, Karar No: 2017/5305, Tarih: 12.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6568 E.  ,  2017/5305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24/02/2015 gün ve 2014/1438 - 2015/98 sayılı kararı onayan Daire'nin 15/03/2016 gün ve 2015/6320 - 2016/2832 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi kapsamında sigortalı bulunan rulo sac cinsi emtianın ... İnternatıonal şirketi sorumluluğunda ... gemisi ile ...'dan .../Türkiye'ye nakliyesi sırasında hasarlandığını, hasar bedeli olarak sigortalıya ödenen 22.537,60 TL'nin rucuen tahsili için icra takibi başlatılmış ise de, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15498, Karar No: 2016/24129, Tarih: 29.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/15498 E.  ,  2016/24129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 29/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4419, Karar No: 2011/5918, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4419 E.  ,  2011/5918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., ..., ... ve ... aralarındaki dava hakkında Tarsus 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.03.2010 gün ve 2008/406 - 2010/119 sayılı hüküm Dairenin 07.02.2011 gün ve 2010/6376 – 2011/887 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 185,00'er TL para cezasının davalılar ..., ... ve ...'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 38,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalılar ..., ... ve ...'ten alınmasına 9.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2464, Karar No: 2021/1158, Tarih: 05.10.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2464 E.  ,  2021/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “abonelik tesisi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 4. Tüketici Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı dava dilekçesinde; satın aldığı daireye tedbiren su aboneliğinin yapılması ve dava sonunda aboneliğinin sağlanmasına karar verilmesini istemiş; davacı vekili 21.12.2012 havale tarihli ıslah dilekçesiyle, öncelikle kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli alınmaksızın tedbiren su aboneliğinin tesisine, dava sonunda geçici su abonelik sözleşmesinin yapılmasına karar verilmesini talep etmiş; 27.09.2013 tarihli celsedeki beyanında ise; dava açıldıktan sonra abone olunduğunu, şebeke bedeli olarak 800TL ödeme yapıldığını ifade etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; ferdi abonelik tesisi için ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 6. ve 30. maddelerine uygun şekilde müracaat edilmesi hâlinde gerekli abonelik işlemlerinin yapılacağını, yönetmeliğe aykırı şekilde abonelik tesis edilmesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil edeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 4. Tüketici Mahkemesinin 27.09.2013 tarihli ve 2012/2308 E., 2013/2867 K. sayılı kararı ile; davacının abone olduğunun anlaşıldığı, 27.09.2013 tarihli celsede 600TL ödeme yapıldığının belirtildiği gerekçeleriyle birlikte bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulü ile davacının 95,82TL kanal katılım ve 133,20TL şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunun tespitine, fazla ödenen 560,30TL bedelin ise davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 31.03.2014 tarihli ve 2013/20549 E., 2014/5095 K. sayılı kararı ile;

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 31.03.2014 tarihli ve 2013/20549 E., 2014/5095 K. sayılı kararı ile;

“…3194 sayılı İmar Kanununun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacının dava dilekçesi ile dava konusu taşınmazına tedbiren su aboneliğinin sağlanması ve dava sonunda aboneliğinin yapılmasına karar verilmesinin talep edilmiş olduğu; Yenimahalle Belediye Başkanlığı'nın 24.01.2013 tarihli yazısı ile binanın yapı ruhsatının alındığı, henüz yapı kullanma izin belgesi almak için müracaat edilmediğinin ve önceden verilmiş iskan belgesinin bulunmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davaya konu meskenin bulunduğu binanın yapı kullanma (iskan) izninin bulunmadığı yapı ruhsatının (ilk ruhsat tarihi) 10.07.1995 tarihinde alınmış olduğu, ruhsatın onay tarihinin 11.09.2008 olduğu anlaşılmakta olup, mahkemece davaya konu meskenin bulunduğu taşınmazın yapı ruhsat tarihinin tam olarak araştırılıp saptanmalı, bundan sonra 3194 sayılı İmar Kanununun Geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanıp uygulanmayacağı tespit edilerek hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken; ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesine göre şebeke hisse bedeli ve kanal katılım bedelinin bilirkişi marifetiyle hesaplattırılarak bu yönde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Mahkemenin 17.12.2014 tarihli ve 2014/1550 E., 2014/2760 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçelerinin yanında, davacı vekilinin 21.12.2012 havale tarihli dilekçesi ile dava dilekçesine açıklık getirdiği ve davasının "kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödenmeksizin abonelik talebi" ne ilişkin olduğunu açıkladığı, incelemenin bu talep doğrultusunda yapılarak karar verildiği, uyuşmazlıkta yapı ruhsat tarihinin önemli olmadığı, bozmaya uyulması hâlinde davalı lehine usulü müktesep hak oluşacağı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli ödenmeksizin abonelik tesisi talebine ilişkin eldeki davada, Özel Dairenin bozma kararı uyarınca yapı ruhsat tarihinin araştırılmasının gerekli olup olmadığı, bu yönde yapılacak bir araştırmanın davalı lehine usulî müktesep hak oluşturup oluşturmayacağı noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

12. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; davalı tarafından istenilen kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli toplamının 1.725,53TL, Mahkemece davacının sorumlu olduğu belirlenen bedelin toplam 229,02TL olduğunun anlaşılmasına, yargılama sırasında aboneliğin sağlandığının belirtilmesine ve kararın davalı tarafça temyiz edilmesine göre direnme kararının miktar itibariyle temyizinin mümkün olup olmadığı hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE