muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2008, Karar No: 2023/2774, Tarih: 14.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2008 E.  ,  2023/2774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/323 E., 2021/360 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin davalıya ait Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesinde kain 1262 ada 4 parselde bulunan inşaat için Antalya .... Noterliğinin 06.06.2011 tarihli 13524 yevmiye no.lu ve Antalya ... Noterliğinin 03.08.2012 tarihli 7688 yevmiye no.lu müteahhitlik sözleşmesi ile anlaşmaya vardıklarını, müvekkillerinin davalıdan alınacak avanslar karşılığında malzemelerin temin ettiğini gerektiğinde kendi işçilerini kullandığını, bazen de üçüncü şahıslardan hizmet alarak söz konusu inşaatı tamamlayarak davalıya teslim ettiklerini, davalının ikamet etmekte olduğunu, davalının ilk zamanlardan müvekkillerine ödeme yaptığını ancak inşaatına bitmesine yakın bütün ihtarlara rağmen ödeme yapmadığını, müvekkillerinin yaptıkları işi kendi paralarıyla tamamlamak zorunda kaldıklarını beyanla, toplam 30.000,00 TL tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve 06.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 04.01.2019 tarihinde davasını ıslah ederek, dava değerini 169.900,00 TL'ye yükseltmiş, 169.000,00 TL’nin en yüksek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı iş sahibi vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında imzalanan iki sözleşmede de davacı yüklenicinin sadece müteahhitlik görevini üstlendiğini, taşınmazın yapılması için gerekli tüm giderlerin kendileri tarafından yapılacağının kararlaştırıldığını ve karşılandığını, davacının haketmiş olduğu iş bedelinin ödendiğini belirterek davasının reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı iş sahibi vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında imzalanan iki sözleşmede de davacı yüklenicinin sadece müteahhitlik görevini üstlendiğini, taşınmazın yapılması için gerekli tüm giderlerin kendileri tarafından yapılacağının kararlaştırıldığını ve karşılandığını, davacının haketmiş olduğu iş bedelinin ödendiğini belirterek davasının reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.05.2019 tarihli ve 2014/227 Esas,2019/171 Karar sayılı kararı ile taraflar arasında Antalya ... Noterliğinde düzenleme şeklinde inşaat yapım sözleşmesi imzalandığı, düzenlenen bu sözleşmeye göre davacının malzeme alma, işçi masrafları, işçi sosyal güvenlik primleri, proje masrafları, yapı denetim masrafları, ücretlerinin ödenmesinin tüm yükümlülüklerinin arsa sahibine ait olduğunu, müteahhitlik hizmeti karşılığı davacıya 10.000,00 TL ödeyeceğinin kararlaştırıldığı, ancak davalının 10.000,00 TL ödeme dışında davacı müteahhite iş devam ederken kesilen fatura karşılığında 68.440,00 TL ödeme yapıldığı, bunun davalı tarafından da kabul edildiği, bu nedenle davacının işlerin yapıldığını ispat etmekle yükümlü olduğunu, davalının da davacının yapmış olduğu iş bedelini ödediğini yazılı delille ispat etmek zorunda olduğu, davalı tarafın iş bedelleri konusunda ödeme yaptığını kabul etmekle ispat külfetinin yer değiştirdiği, davacının dava konusu inşaatta yaptığı belirtilen işlerin rayiç bedellerinin taraflar arasında sözleşme bedeli belirlenmediğinden bilirkişiye belirlettirilerek davalı tarafın ödemiş olduğu miktarlar bu miktardan düşülerek davacının davalıdan 169.900,00 TL alacaklı olduğu belirlendiğinden dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi dikkate alınarak davanın kabulü ile 30.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ıslah edilen kısım olan 139.900,00 TL'nin ıslah tarihi olan 04.01.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/323 Esas, 2021/360 Karar sayılı kararıyla taraflar arasında 06.06.2011 tarih 10.000,00 TL bedelli ve 03.08.2012 tarih 5.643,00 TL bedelli, resmî şekilde yapılmış, malzemesiz müteahitlik görevini içeren iki ayrı sözleşme bulunduğu, her iki sözleşmede de inşaatın başından sonuna kadar gerekli malzeme alımı ve giderlerinin iş sahibi tarafından karşılanacağı kabul edildiği, fakat sözleşmenin ifası sırasında, davalı iş sahibinin davacıya, sözleşmelerde belirlenen iş bedelinin çok üstünde ödeme yaptığı görülmekle, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinin bu şekilde yenilendiği, davalı tarafından davacıya tahsilat makbuzlarıyla ödeme yapıldığı anlaşılmakta olup, bu makbuzların bir kısmı davacı tarafından imzalı, bir kısmı ise imzasız 23 adet tahsilat makbuzunun, davacı tarafından, delil olarak sunulduğu, 1 den başlayarak 15. sıraya kadar olan tahsilat makbuzlarının cevaba cevap dilekçesiyle, 16 ve 23'e kadar sıralı makbuzların ise son bilirkişi raporundan sonra dosyaya sunulduğu, ödeme belgelerinin (tahsilat makbuzları) borcu söndüren nitelikte belgeler olduğundan, yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği, davalının dosyaya sunduğu 04.03.2013 tarihli ve 20 no.lu olduğu anlaşılan tahsilat makbuzu, davacının imzasını taşımakta olup, taraflar arasındaki borç alacak ilişkisinin 04.03.2013 tarihi itibariyle, 130.000,00 TL olduğunun kabulü gerektiği, bu tarihten sonra sunulan 04.04.2013 tarih 21 no.lu, 09.05.2013 tarih 22 no.lu, 10.07.2013 tarih 23 no.lu tahsilat makbuzlarının bulunduğu, bu makbuzların ödeme niteliğinde olup olmadığının ve sıhhati mahkeme tarafından değerlendirilmediği, 6100 sayılı HMK 144. maddesi gereğince, bahsi geçen tahsilat makbuzları yönünden tarafların dinlenerek, bu makbuzların sıhhati değerlendirildikten sonra taraflar arasındaki alacak borç ilişkisinin açıklığa kavuşturulup, sonuca göre karar verilmesi gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya isticvap davetiyesi tebliğ edilerek davalı tarafın ödeme belgelerindeki yazıların kendisine ait olup olmadığı ve yazı, imza örneği alınacağının bildirildiği, davacının 07.12.2021 tarihli celsede tahsilat makbuzu üzerindeki yazıların kendisine ait olduğunu, ödemeleri de aldığını, ancak davalının PalmCity'de bulunan 2 tane villasının tadilatlarını da kendsinin yaptığını, ayrıca; 1262 Ada 4 Parsel sayılı taşınmazın iskan işlemlerini de yaptığını, onların parasını da alamadığını beyan ettiği, bu durumda; 04.03.2013 tarihi itibariyle alacak borç ilişkisinin 130.000,00 TL olduğu da dikkate alınarak bu tarihten sonra 04.04.2013 tarihli 21 no.lu, 09.05.2013 tarihli 22 no.lu, 10.07.2013 tarihli 23 no.lu tahsilat makbuzlarında ödemelerinin davacı tarafça alındığı, yapılan isticvap beyanı ile kabul edildiğinden, davacının davasının kısmen kabulüne karar verilerek 30.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ıslah edilen kısım olan 45.000,00 TL'nin ıslah tarihi olan 04.01.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Antalya 9. Asliye Hukuk Mahkemesince isticvap edilen 07.12.2021 tarihli celsede hazır olan davacının makbuzlar üzerindeki yazıların kendisine ait olduğunu ikrar ettiği, dosyaya sunulan 172.000,00 TL ödeme belgesine ek olarak bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile birlikte dosyaya sunulan davacı yanca tanzim edilen 211.500,00 TL tutarındaki ödemeyi gösteren makbuzların ödeme belgesi olduğu ve davacı tarafından alındığının bu şekilde ispatlandığını, dosyaya sunulan 172.000,00 TL ödeme belgesine ek olarak bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile birlikte dosyaya sunulan davacı yanca tanzim edilen, 211.500,00 TL tutarındaki ödemeyi gösteren belgelerinin, ödeme belgesi olduğu ve bedellerinin tahsil edildiği davacının mahkeme huzurundaki ikrarı ile tartışma dışı olması ve dosyada sunulu bulunan ödeme belgelerinin inşaat maliyetinin üstünde olması karşısında davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi nedeni ile kararın bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle Mahkemenin Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına kazanılmış hak oluştuğu, Mahkemenin, bu uyma kararı ile bağlı olup, usuli kazanılmış hak ilkesi uyarınca lehine bozulan taraf yararına araştırma ve inceleme yapmak zorunda olduğu, somut olayda; Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/323 Esas, 2021/360 Karar sayılı kararıyla taraflar arasındaki eser sözleşmesi uyarınca yapılan tüm işler ve ödemeler değerlendirilerek 04.03.2013 tarihi itibariyle alacak borç ilişkisinin 130.000,00 TL olarak belirlendiği ve bu tarihten sonra 04.04.2013 tarihli 21 no.lu, 09.05.2013 tarihli 22 no.lu, 10.07.2013 tarihli 23 no.lu tahsilat makbuzlarındaki ödemelerinin incelenmesinde eksiklik bulunarak kararın bozulduğu, bu durumda; 04.03.2013 tarihi itibariyle davacının 130.000,00 TL alacaklı olduğu, 04.04.2013 tarihli 21 no.lu, 09.05.2013 tarihli 22 no.lu, 10.07.2013 tarihli 23 no.lu tahsilat makbuzlarındaki ödemelerinin incelenmesi hususunda davacı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu, mahkemece de usuli kazanılmış hakka uygun olarak yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmakla davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6550, Karar No: 2019/7278, Tarih: 09.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6550 E.  ,  2019/7278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ...,Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmaza ait bilirkişilerce uygulanan 1978 tarihli hava fotoğrafı, 1961 tarihli memleket haritasına dayanak hava fotoğrafı ve 1978 yılından sonraki yıllara ait hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ve kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 09/12/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26998, Karar No: 2012/25877, Tarih: 16.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/26998 E.  ,  2012/25877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davaya konu taşınmazın, arsa sahibi dava dışı şahısla davalı kooperatif arasında yapılan kat karşılğı inşaat sözleşmesi gereği arsa sahibine, isabet ettiği davacınında daireyi arsa sahibinden satın ve teslim aldığı davacının arsa sahibinin halef olarak taşınmazdaki eksik iş bedelini isteyebileceğinin kabul edilip hukuki nitelendirmede bu şekilde yapıldığından kararın temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 23. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3670, Karar No: 2024/4324, Tarih: 11.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3670 E.  ,  2024/4324 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, şikâyetçiye ait kilitlenerek park halinde bırakılan aracın sürgülü camını açıp içeri girerek LCD TV ve bir miktar bozuk para çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması, ceza miktarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından,

Dosya kapsamındaki 11.11.2006 tarih, saat 05.00 sularında tutulup imza altına alınan "Olay, yakalama, muhafaza altına alma tutanağı" başlıklı evrak içeriğine göre; Bosna sokaktaki otoparkta bulunan Belediye halk otobüsünde hırsızlık ihbarı üzerine, ekiplerce olay yerine ... Mahallesi ... sokak istikametinden girildiği, ... sokak bitimi, SSK Hastahanesi bahçe duvarı yanında sanık ve yanındaki temyiz dışı arkadaşının şüpheli şahıs olarak görüldükleri, ekip otosu yaklaşınca ellerinde bulunan TV ve poşeti atıp kaçmaya başladıkları, kovalamaca sonunda yakalandıkları, sanığın eylemini gerçekleştirdiği otobüsün bulunduğu yer ile sanığın ilk görüldüğü yerin farklı olduğu, kesintisiz takibin de olmaması nedeniyle eylemin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/148, Karar No: 2017/4151, Tarih: 17.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/148 E.  ,  2017/4151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 20/10/2003 olduğunun ve davalılardan işverene ait işyerinde 20/10/2013-30/06/2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 20.10.2003-30.06.2009 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespiti ile prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmişse de eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için, yine, HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut olayda davacı, 20.10.2003-30.06.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak en son 950,00 TL ücretle çalıştığının tespitini istemiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; prime esas kazanç tutarının alt sınırı olan asgari ücretten yüksek aylık ücrete hükmedilmesi isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendindeki "950,00 TL ücretle" ifadesinin silinerek yerine "asgari ücretle" ifadesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.05.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.