muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13874, Karar No: 2014/12439, Tarih: 23.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13874 E.  ,  2014/12439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2011/100-2014/282

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı sigora şirketi vekili, müvekkili tarafından ZMM sigortası ile sigortalanan ve davalılardan C.. A..'ne ait olan aracın davalı P.. L.. tarafından kiralandığı, anılan şirketin servis görevlisi diğer davalı Yahya tarafından ehliyetsiz olarak kullanırken meydana gelen kaza sonucu dava dışı E. Ö.'e çarparak yaraladığı, bu olay nedeni ile E.e 22.497,00 TL ödeme yapıldığından, bu miktarın yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı C.. A.. vekili, sigortalı aracın finansal kiralama sözleşmesi ile davalı P.. L.. ne kiralandığı, olayın kiracının zilyetliğinde iken meydana geldiğini, zarardan Finansal Kiralama Kanunu'nun 37.maddesi gerğince kiracının sorumlu olduğu yine KTK'nun 3.maddesine görede işleten sıfatı ile anılan şirketin sorumlu olduğundan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı P. T..Ltd.Şti vekili, E. Ö.'ün maluliyet raporunun bağlayıcı olmadığı, davacı şigorta şirketinin gerçek zararı aşarak ödeme yaptığından hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini haksız açılan davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Y.. Z.., duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, toplanan delil ve alınan bilirkişi raporuna göre, olayda davalı Yahya'nın %75, Otobüs Şöförünün %25 kusurlu olduğu, dava dışı Ekrem'in %34 oranında malul kaldığı anılan şahsa ödenen 22.497,00 TL nin davalılar P. Turizm..Ltd.Şti ve davalı Yahya'dan mütesilsilen tahsiline, uzun süreli kiralama ilişkisinde kiracının işleten gibi sorumlu olduğu finansal kiralama konusu araçların verdiği zarardan münhasıran kiracını sorumlu olacağından bahisle davalı C.. A.. yönünden davanın reddine karar vermiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ZMSS sözleşmesine dayanılarak sigorta şirketi tarafından kendi akidi aleyhine açılan rücuen alacak istemine ilişkindir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.maddesinde Sigortacının İşletene Rücu Hakkı düzenlemiş ve anılan maddenin c) bendinde Tazminatı gerektiren olay, aracın Karayolları Trafık Kanunu hükümlerine göre gereken ehliyetnameye sahip olmayan kimseler tarafından sevkedilmesi sonucunda meydana gelmiş ise, Sigorta ettirene rücu hakkını elde edebileceği öngörülmüştür.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.maddesinde Sigortacının İşletene Rücu Hakkı düzenlemiş ve anılan maddenin c) bendinde Tazminatı gerektiren olay, aracın Karayolları Trafık Kanunu hükümlerine göre gereken ehliyetnameye sahip olmayan kimseler tarafından sevkedilmesi sonucunda meydana gelmiş ise, Sigorta ettirene rücu hakkını elde edebileceği öngörülmüştür.

Somut olayda, davalı C.. A.. sigorta ettiren durumunda olup, kaza araç ehliyetsiz sürücü idaresinde iken meydana geldiğinden, davacı sigorta şirketi içe rücu ile sigortalısından belirtelen madde gereğince rücu hakkını kullanabilir..Aracın finansal kiralama sözleşmesi ile diğer davalı şirkete kiraya verilmiş olması Citilease ..AŞ'nin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağından diğer davalılar ile birlikte sorumludur. Kiralayan firma olarak finansal kiralam sözleşmesine göre diğer kiracı firmaya her zaman rücu hakkı bulunmaktadır.

Mahkemece,bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davalı C.. A.. yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23.09.2014 günü oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/6495, Karar No: 2021/2256, Tarih: 14.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/6495 E.  ,  2021/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, 19/08/2021 tarihli dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuş, mahkemece yargılamaın iadesi şartlarının olumadığı gerekçesiyle 24.09.2021 tarihli karar ile talebin reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargılamanın yenilenmesi HUMK 449 ve 381/1, Harçlar Kanunu’nun 10. maddelerinde açıkça düzenlendiği üzere bağımsız bir dava niteliğindedir. Mahkemelerce ilk davadan bağımsız olarak ayrı bir esasa kaydedilerek karar verilir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun’un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup, bu tarihten sonra verilen kararlar istinaf incelemesine tabi olması kanun gereğidir. Bu nedenle az yukarıda belirtildiği üzere yeni ve ayrı bir karar olan iade-i muhakame kararları istinaf kanun yolu incelemesine tabi olmalıdır. Kaldı ki 7251 sayılı Kanun’un 47. maddesi ile 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasındaki 454 ibaresi 444 olarak değiştirilmiş olup bu değişiklikle iade-i muhakeme talepleri hakkında verilen kararlar hakkında HUMK hükümlerinin uygulanmayacağı açık bir şekilde belirlenmiştir. Usul hükümlerinde yapılan değişiklik derdest davaları da kapsayacak şekilde derhal uygulanır.

Tüm bu hususlar nazara alındığında yargılamının yenilenmesi talepleri hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra verilen ilk derece mahkemeleri kararlarına HMK hükümleri uygulanacağından bu kararlar istinaf incelemesine tabidir. Bu gerekçelerle istinaf incelemesi yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle ilk derece mahkemesince 24.09.2021 tarihinde verilen kararın istinaf incelemesine tabi olduğundan istinaf incelemesi yapılması için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE 14.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16713, Karar No: 2014/8228, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16713 E.  ,  2014/8228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede:

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında ...'nın müşteki yerine katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; hükmün 2 nolu fıkrasının 5.bendinde yer alan "cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17396, Karar No: 2014/7021, Tarih: 08.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/17396 E.  ,  2014/7021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/245935

Mahkeme : MANİSA 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 04/03/2009 - 2008/567 esas ve 2009/46 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25568, Karar No: 2014/4505, Tarih: 25.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/25568 E.  ,  2014/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 18. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/12/2012

Numarası : 2012/25-2012/939

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 28.05.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı Anadolu Ajansı T.A.Ş. vekili Av.F. C.. ve karşı taraftan davacı V.. G.. vekili Av.M. S.. geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi.Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili dava dilekçesinde kıdem tazminatına, en yüksek banka mevduat faizi işletilmesini talep etmiş olup, mahkemece de kıdem tazminatının en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir. Davacı Basın İş Kanununa tabii olup Basın İş Kanununda kıdem tazminatına en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi yönünde bir düzenleme mevcut değildir. Dosyaya fotokopisi sunulmuş olan, Toplu İş Sözleşmesini 13/5 maddesinde kıdem tazminatı ve en yüksek banka mevduat faizi işleteceği düzenlenmiş ise de bu Toplu İş Sözleşmesinin hangi döneme ait olduğu anlaşılamamaktadır. En son Toplu İş Sözleşmesi getirtilerek gerek yasal düzenleme gerekse Toplu İş Sözleşmesinde ki düzenleme birlikte değerlendirilerek kıdem tazminatına işletilecek faiz üzerinden değerlendirme yapılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 25/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Somut olayda davacının, geri çevirme kararı üzerine dosyaya sunulan belgelerden Van depremini izlemekle görevlendirildiği, 28 Ekim 2011 günü Van'dan ayrıldığı, 4 Kasım 2011 günü işveren tarafından 5-7 Kasım 2011 tarihlerinde bir derneğin Uganda'daki faaliyetini izlemek üzere görevlendirildiği, bunun akabinde 7 Kasım'dan itibaren Somali'ye geçerek bu ülkedeki çalışmaları takip etmesinin istendiği,

Muhalefet Şerhi

Somut olayda davacının, geri çevirme kararı üzerine dosyaya sunulan belgelerden Van depremini izlemekle görevlendirildiği, 28 Ekim 2011 günü Van'dan ayrıldığı, 4 Kasım 2011 günü işveren tarafından 5-7 Kasım 2011 tarihlerinde bir derneğin Uganda'daki faaliyetini izlemek üzere görevlendirildiği, bunun akabinde 7 Kasım'dan itibaren Somali'ye geçerek bu ülkedeki çalışmaları takip etmesinin istendiği,

Ancak; davacının “beni kimse bu göreve gönderemez” tarzında etrafındakilere bağırıp çağırarak bu görevlendirmeyi kabul etmeyerek görev yazısını tebellüğ etmemek için, izinsiz ve habersiz bir şekilde, saat 12.47 sıralarında işyerinden ayrıldığı, aynı içerikli görevlendirmenin bu defa noter kanalı ile aynı gün kendisine tebliğ edildiği, davacının ayrıca 7-8-9 Kasım 2011 günlerinde Uganda ve Somali'ye gitmediği, bu haliyle işverenin yaptığı görevlendirmenin gereğini yerine getirmediği, 10 Kasım 2011 tarihinden 17 Kasım 2011 tarihine kadar doktor raporu alarak işe gitmediği, sunulan hizmet sözleşmesine göre kendisine verilen işleri yapmakla yükümlü olduğu ve hizmet akdinin en temel unsurlarından biri olan "hizmet edimini" hiçbir mazereti olmadan yerine getirmediği, taraflar arasında mevcut TİS(Toplu İŞ Sözleşmesi)'nde dini bayramlarda ve diğer tatil günlerinde çalıştırılmasının yasaklandığına ya da görevlendirilemeyeceğine dair hüküm bulunmadığı, görev tanımında da baş muhabirin verdiği görevleri yerine getirmesi gerektiğinin açıkça yazılı olduğu,

Disiplin Kurulu'nun toplanarak 10.11.2011 günü bu nedenlerle iş sözleşmesini feshettiği, fesih ihbarının davacının işyerinde bulunmaması nedeniyle 16.11.2011 tarihinde de kendisine noterden gönderildiği, yukarıda özetlenen sürece göre davacının iş sözleşmesinin işverence haklı nedenlerle feshedildiği, kaldı ki; 2010 yılında işverence, hakedişi hatırlatılarak emekliye ayrılmayı isteyip istemediği kendisine sorulduğunda yaklaşık 2 yıl emekli olmayı düşünmeyip, çalışmak istediğini, 31.03.2012 tarihine kadar emekli olmak istemediğini bu şekilde açıkça bildiren davacının işçi ile işveren arasında hizmet akdinin kurulması ve devamı esnasında karşılıklı olarak bulunması gereken "karşılıklı güven, bağlılık ve sadakat ilkesine" aykırı olacak şekilde ve özellikle iş akdinin davacıya bakan yönüyle en temel yükümlülüğü olan emek ve hizmet edimini hiçbir meşru mazereti de olmadığı halde, yerine getirmekten kaçınma ve işverence kendisine verilen görevi bu şekilde kabul etmeme şeklinde dile getirilen davranışları nedeniyle işyeri disiplin kurulunca 10.11.2011 günü alınan "fesih kararını" bertaraf etmek amacıyla, serbest iradesiyle daha önce beyan ettiği iradesine açıkça aykırı bir şekilde bu defa, emekli olmak istediğini ve bu nedenle iş akdini kendisinin feshettiğini son çare olarak beyan etmiş olması karşısında, işverenin her türlü iyiniyetli girişim ve çabasına rağmen her hakkın "iyiniyet kurallarına aykırı bir şekilde kullanılamayacağı" kuralına aykırı bir biçimdeki davranışının, samimiyet ve dürüstlük kurallarına uygun olduğundan ve gerçek iradesinin samimi olarak emekli olma isteğine bağlı olduğundan söz edilemez.

Ayrıca; davacının emeklilik nedeniyle feshi ihbarda bulunması, işverenin haklı nedenle feshinden sonra olduğu, zaten bu şekilde işverence feshedilmiş iş sözleşmesinin ikinci kez feshedilemeyecek olması nedeniyle davacının kıdem tazminatı talebinin reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazının yerinde olduğu değerlendirilip, kararın özellikle bu gerekçeyle bozulması gerekirken, sadece yazılı şekilde eksik gerekçeyle bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/22022, Karar No: 2013/8238, Tarih: 26.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22022 E.  ,  2013/8238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Salihli 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :08.06.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/12489, Karar No: 2016/12664, Tarih: 20.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/12489 E.  ,  2016/12664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 06.09.2001 tarihinde kesinleşen davalıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Kanun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, 22.10.2008 - 21.10.2009 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği, anlaşılmıştır.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Dairemizin önceki bozma ilamında da belirtildiği gibi, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesidir. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, ilgili Nüfus Müdürlükleri'nden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, davalı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, anılan mahallelerde görev yapan muhtar ve azaların kanaat edinmeye

yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bu yerlerde ikamet eden komşular (ihtilaflı dönemde, davalı ve eski eşin her bir ikamet adresindeki komşular) ayrı ayrı belirlenip tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı, tanıkların beyanları arasında çelişki oluşursa bu çelişki giderilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında yeniden değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27673, Karar No: 2015/16409, Tarih: 28.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/27673 E.  ,  2015/16409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, davacı kadın yararına hükmedilen ziynet ve çeyiz eşyaları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.09.2015 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dosya kapsamından, davacı kadına 19 adet bilezik takıldığı, davacı kadının baba evine döndüğüne kolunda üç bileziğin bulunduğu sabittir. Bu üç bilezik ile ilgili ziynet eşyası alacağı davacının gösterdiği diğer delillerle kanıtlanamamıştır. Ancak, davacı “yemin deliline de dayanmıştır. Davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece üç adet bilezik istemiyle ilgili olarak davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, teklif edildiği takdirde, usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK.md.227-238) gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı, dava dilekçesinde çeyiz eşyalarının bedelini de talep etmiş, tefhim edilen kısa kararda ve hükümde çeyiz eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerleri ayrı ayrı gösterilmemiş, bilirkişi raporuna atıf yapılmıştır.

3-Davacı, dava dilekçesinde çeyiz eşyalarının bedelini de talep etmiş, tefhim edilen kısa kararda ve hükümde çeyiz eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerleri ayrı ayrı gösterilmemiş, bilirkişi raporuna atıf yapılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin (2.) fıkrasında; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. Bu düzenlemeye göre; dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde çeyiz eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerleri ayrı ayrı gösterilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, bu husus temyize konu edilmediğinden, bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2015 (Pzt.)