muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11985, Karar No: 2007/15822, Tarih: 11.12.2007

Davalı ... , kira sözleşmesine ilişkin şerhin 6.8.2001 tarihinde şerh edilmiş olmasına rağmen ipoteğin tesis edildiğini, Türk Medeni Kanununun 1009 ve 1020 maddeleri uyarınca tapu kütüğünü görerek işlem yapan bankanın bundan bir yıl sonra işlemin muvazaalı olduğu iddiası ile sözleşmenin iptali ve şerhin terkini isteğinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ...’te ipotek taşınmaz kira şerhi ile yükümlü iken ve davacının özgür iradesi ile tesis edildiğinden muvazaa iddiasının yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece verilen yetkisizlik kararı, 4.Hukuk Dairesinin 25.10.2004 tarihli kararı ile onanmış, karar düzeltme istemi 20.7.2005 tarihinde reddedilmiştir.

Yetkili mahkemece yapılan yargılama sonucunda, kredi sözleşmeleri uyarınca borcun doğum tarihlerinin 19.11.1999, 21.1.2000 ve 24.7.2000 olduğu, kredi borcunun teminatlandırılması için dava konusu taşınmaz ile ilgili ekspertiz raporunun düzenlendiği tarihten çok kısa bir süre sonra 6.8.2001 tarihinde kira sözleşmesinin düzenlendiği ve tapuya şerh edildiği, sözleşmenin yapıldığı tarih itibariyle 6 yıl geçmesine rağmen kira sözleşmesinin amacına uygun bir faaliyetin bulunmadığı, sözleşmenin davacı bankanın alacağının tahsilini bertaraf etmek için yapıldığı gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Dava, davalılar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin muvazaa iddiasına dayalı olarak iptali ile şerhin terkini isteğine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; davacı ....; dava dışı ... Kimya A.Ş.ye verilen kredilerin süresinde ödenmemesi nedeniyle, kredi borcunun ödeme planına bağlanarak teminatlandırılması amacıyla davalılardan ... ve ... adına kayıtlı olan 899 parsel numaralı taşınmaz üzerine davacı banka yararına ipotek tesis edilmesine ilişkin işlemlerin başlatılmasından sonra ve fakat ipoteğin tesisinden önce davalılar arasında düzenlenen kira sözleşmesi ile taşınmaz üzerinde otel inşa edilmesi amacıyla 20 yıl süreli olarak davalı ...’e kiraya verildiğini, sözleşmenin tapuya şerh edildiğini, ancak bu sözleşmenin muvazaalı olduğundan iptalini ve şerhin terkinini istemiştir.

Borçlar Kanununun 18.maddesi uyarınca muvazaa, irade ile beyan arasında bilerek yaratılan uyumsuzluk şeklinde tanımlanabilir. Muvazaada taraflar üçüncü kişileri aldatmak amacıyla gerçek iradelerine uymayan aralarında hüküm ve sonuç doğurmayan bir görünüş yaratmak için anlaşarak bazen aslında bir sözleşme yapma iradesi taşımadıkları halde görünüşte bir sözleşme yapmaktadırlar. Keza gerçek iradelerine uygun olarak yaptıkları bir sözleşmeyi iradelerine uymayan görünüşteki bir sözleşme ile gizlemektedirler. Yanlar, ister salt bir görünüş yaratmak için ister başka bir sözleşmeyi gizlemek amacıyla, sözleşme yapsınlar görünürdeki sözleşme gerçek iradelerine uymadığından, diğer sözleşmede yasal koşullara uygun olmadığından geçersizdir.

Eldeki davada, davalılar arasında düzenlenen kira sözleşmesi 6.8.2001 tarihinde noterde düzenlenmiş olup aynı tarihte tapuya şerh edilmiştir.

Bilindiği üzere, Türk Medeni Kanununun 1009 maddesinde beyanlar hanesine yazılabilecek şahsi haklar arasında kira sözleşmesinden doğan haklarda sayılmış ve maddenin 2.fıkrasında da, bu hakların şerh verilmekle o taşınmaz üzerinde sonradan kazanılan hakların sahiplerine karşı ileri sürülebileceği belirtilmiştir.

Borçlar Kanununun 255.maddesinde de, bu hükme paralel bir düzenleme ile bir taşınmazın kiraya verilmesine ilişkin sözleşmelerin tapu siciline şerh edilmesi halinde sonraki maliklerin kiracının sözleşme kapsamında taşınmazdan yararlanmalarına izin vermek mecburiyetinde bulundukları belirtilmiştir.

Bilindiği üzere ipotek, kişisel bir alacağın teminat altına alınması amacını güden bir taşınmaz değerinden alacaklının elde etmesini sağlayan sınırlı bir ayni haktır. İpotek tesisi için rehin edilecek taşınmaz maliki ile alacaklı

arasındaki anlaşmanın (rehin sözleşmesinin) Türk Medeni Kanununun 856.maddesi uyarınca tapu siciline tescil edilmesi gerekir.

Somut olayda da, ... dışındaki davalılar adına kayıtlı olan 899 parsel numaralı taşınmaz üzerine, davacı banka lehine 250.000,00 YTL miktarındaki ipotek 14.8.2001 tarihinde ve kira sözleşmesine ilişkin şerhin konulduğu 6.8.2001 tarihinden sonra tesis edilmiştir.

Türk Medeni Kanunun 1020 maddesi uyarınca, tapu sicili herkese açık olup, kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez.

Her ne kadar davacı, kira sözleşmesinin alacaklarının tahsili amacıyla yapılacak takip ve satışı engelleme amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını belirtmiş ise de, icra takibine 21.9.2001 tarihinde başlanılmış olup, kira sözleşmesi 6.8.2001 tarihinde şerh edilmiş ve ipotekte bu şerhten sonra icra takibinden önce 14.8.2001 tarihinde tesis edilmiştir. Davacı Türk Medeni Kanunun 1020.maddesi uyarınca tapu sicilindeki kaydı bilmediğini ileri süremeyeceği gibi varlığını belirttiği muvaza iddiasını da kanıtlayabilmiş değildir. Bu durumda, gerek Türk Medeni Kanunun 1009 ve gerekse Borçlar Kanununun 255. maddesi uyarınca anılan şerh davacıyı da bağlayacaktır. Kira sözleşmesinin yapıldığı tarihte kesinleşmiş bir takip bulunmadığı da gözetilerek davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 500,00 YTL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının yatıranlara geri verilmesine, 11.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18852, Karar No: 2008/15861, Tarih: 25.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/18852 E.  ,  2008/15861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.06.2007
Yargıtay — Esas No: 2019/11812, Karar No: 2019/18751, Tarih: 04.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11812 E.  ,  2019/18751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4844, Karar No: 2023/2025, Tarih: 06.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4844 E.  ,  2023/2025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2016 tarihli ve 2015/355 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geçici olarak el konulmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.09.2020 tarihli ve 2016/101177 sayılı temel cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesinin 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olduğundan bahisle ilgili maddelerin gösterilmesi suretiyle düzeltilerek onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği, hükmedilen ceza miktarının isabetli olmadığına, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve eksik vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sürücü belgesinin geçici olarak el konulmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sürücü belgesinin geçici olarak el konulmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Mahkemece, ''İncelenen dosya kapsamına göre; sanığın olay günü kullandığı ...plaka sayılı araçla Yahya Kemal Caddesi üzerinde seyrederken karşıdan karşıya geçmekte olan müteveffaya çarparak ölümüne sebebiyet verdiği, sanığın aracı yasal sınırların üzerinde bir hızla kullandığı, olay yerinin okul bölgesi olduğu ve yasal düzenlemeler çerçevesinde hızını azaltması gerekirken azaltmadığı, katılanların sanıktan şikayetçi oldukları, sanığın yaptığı savunmada eylemi kabul ettiği ancak olay yerinin okul bölgesi olması nedeniyle müteveffaya çarptığı yere yaklaştığında hızını düşürdüğünü, müteveffanın birden yola fırladığını ve müteveffayı kaza mahallinin fiziksel özelliklerinden dolayı göremediğini söylediği, sanığın sevk edildiği mahkemece yapılan sorgusunun ardından tutuklandığı, trafik kaza tespit tutanağında gerek sanık gerekse müteveffaya kural ihlalinin tespit edildiği, gerek Ankara Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesince ve gerekse bilirkişiler kurulunun 10/12/2015 tarihli raporunda, sanık ...'in kazanın oluşumunda tali kusurlu olduğu, yaya ...'ın ise asli kusurlu olduğunun tespit edildiği, böylece sanığın trafik kurallarına uymayarak kusurlu davranışı neticesinde kullandığı araçla çarparak müteveffanın ölümüne sebebiyet verdiği; sav, ikrar, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, Adli Tıp Kurumu ve bilirkişi kurulu raporları ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan TCY 85/1, 62, 50, 52/2-son maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, sanık taksirli suçtan mahkum olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi gereğince takdiren 6 ay süresince sürücü belgesini kullanmaktan yasaklanmasına ve bu hususun hükmün kesinleşmesi ile yürürlüğe girmesine ve sürenin cezanın infazından itibaren işlemesine, tutuklukta kaldığı günlerinin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna, hükümle birlikte kesinleşme beklenmeksizin sanık hakkında mahkememizin 17/06/2015 tarih ve 2015/355 Esas sayılı tensip ara kararı ile verilen adli kontrol kararının kaldırılmasına ve bu yönde işlem yapılması için ilgili Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne müzekkere yazılmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki yargı kurulmuştur.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Sanık aşamalarda, sol şeritte ilerlerken, olay yeri yaya geçidine yaklaştığında ayağını gazdan çektiğini, geçitten sonra bir anda bir çocuğu aracının önünde gördüğünü, çocuğun, sağ yan kaput üzerine çarptığını, frene basmasına karşın çocuğun savrulduğunu, aracını durdurarak kendisine yardım etmeye çalıştığını, çocuğun gelişini fark etmediğini ileri sürmüştür.

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Sanık aşamalarda, sol şeritte ilerlerken, olay yeri yaya geçidine yaklaştığında ayağını gazdan çektiğini, geçitten sonra bir anda bir çocuğu aracının önünde gördüğünü, çocuğun, sağ yan kaput üzerine çarptığını, frene basmasına karşın çocuğun savrulduğunu, aracını durdurarak kendisine yardım etmeye çalıştığını, çocuğun gelişini fark etmediğini ileri sürmüştür.

3. Olay tarihli kaza tespit tutanağında, yargılama aşamasında aldırılan Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporunda ve Gazi Üniversitesi Trafik Planlaması ve Uygulaması Anabilim Dalı öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetince tanzim edilen raporda, sanığın yaya geçidine yaklaşmasına rağmen hızını azaltmayarak ve aracının hızını, yol, hava, trafik durumuna göre ayarlamayarak tali kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği bildirilmiştir.

4.11.06.2015 tarihli ölü muayene tutanağında,

''...Şahsın ölümünün ... dışı trafik kazasına bağlı multi travma, kafa ve hayati kemik kırıkları, kafa ve batın içi organ hasarı nedeniyle gerçekleştiği, ...'' denilmektedir.

IV. GEREKÇE

Sanığın idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama caddede sol şeritte orta şerit çizgisine yakın şekilde seyrederken, yaya geçidini yaklaşık 27 metre geçtikten sonra, gidiş yönüne göre soldan sağa doğru orta refüjden kaplamaya aniden giren 2004 doğumlu yayaya çarpmasıyla, sanığın hızını yol ve trafik durumuna göre ayarlamayarak tali kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olaya ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

A)Tebliğname Yönünden;

Temel cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesine göre adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddelerinin gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B)Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrası ve 22 nci maddesinin dördüncü fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği, tali kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne, neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek yapılan ceza tayininde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Dairemiz yerleşik içtihatları uyarınca dosya kapsamında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek bir sebep bulunmamaktadır.

2. Dairemiz yerleşik içtihatları uyarınca dosya kapsamında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek bir sebep bulunmamaktadır.

3. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre katılanlar lehine 1800 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik tayini uygun bulunmamışsa da, söz konusu uygunsuzluk Yargıtay tarafından giderilmiştir.

C) Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması için başka engeli bulunmayan sanık hakkında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, ''...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 6. fıkrasının (c) bendinde belirtilen zararın, maddî zarar olduğu, manevî zararı kapsamadığı, ancak söz konusu maddî zararın da hâkimin basit bir araştırma ile saptayabileceği zarardan ibaret bulunduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesinin uygulanabilmesi için, diğer koşulların varlığının yanında,“Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi...” koşulunun yerine getirilmesi gerektiği ancak katılanların zararının giderilmediğini belirttiği, sanığın da zararı giderdiğine ilişkin iddiasını her türlü şüpheden uzak, somut bir şekilde karşıladığını kanıtlayamadığı gözetildiğinde sanık müdafiinin bu husustaki temyiz istemi reddolunmuştur.

2. Sanığın tali kusurlu olarak, bir kişinin ölmesine sebebiyet verdiği olayda suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında mahkemece sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin takdirinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

2. Sanığın tali kusurlu olarak, bir kişinin ölmesine sebebiyet verdiği olayda suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında mahkemece sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin takdirinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde A ve B-3 kısımlarında açıklanan nedenle Ankara 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2016 tarihli ve 2015/355 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği dördüncü fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine ''Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine;5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve dokuzuncu fıkrada ''1500'' ibaresinin kaldırılarak yerine ''1800'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14269, Karar No: 2018/2804, Tarih: 15.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/14269 E.  ,  2018/2804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, manevi tazminat ile fazla mesai ücreti, izin ücreti, yemek ücreti ve bakiye süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin özelleştirilmesinden önce işe girdiğini, özelleştirme ile birlikte 04/06/2013 tarihli, üç yıllık ve belirli süreli iş sözleşmesi imzaladığını, 13/08/2014 tarihinde yer altı orta gerilim kablosuna dava dışı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin verdiği zarara ilişkin hazırlanan bir rapor nedeniyle iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, manevi tazminat, fazla mesai ücreti, bakiye süre ücreti, yemek ücreti, ikramiye ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 13/08/2014 tarihinde ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin yaptığı inşaat çalışması sırasında Kuruma ait kabloya verdiği zarar nedeniyle hasar oluştuğunu, verilen zarara ilişkin hazırlanan “hasar bedel tahsili”ne ilişkin 328.331,31 TL’lik evraka sayı verilmeden ve davacı tarafından incelenmeden 25/08/2014 tarihinde imzalanarak 4.Bölge Müdürünün onayına sunulması ile hasar bedelinin çok yüksek olduğunun fark edilmesi üzerine onaylanmadan iade edildiğini, 04/09/2014 tarihinde savunmasının alındığını, taslak halindeki hasar bedel yazısının ilgili firmaya sızdırıldığını, anılan olaya ilişkin koordinat bilgilerini yanlış verdiği için iş sözleşmesinin 10/09/2014 tarihinde haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının belirli süreli iş sözleşmesi kapsamında 04.06.2013-10.09.2014 tarihleri arasında işyerinde çalıştığı, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı ve buna göre davacı işçinin bakiye süre ücreti alacağına hak kazanıp kazanmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.