muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15351, Karar No: 2013/18100, Tarih: 16.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/15351 E.  ,  2013/18100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, kayden paydaş oldukları 2569 ve 2571 parsel sayılı taşınmazların tamamına açık ve kapalı alandan oluşan restaurant olarak kullanmak suretiyle davalı paydaş şirketin müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuşlar, aynı nedene dayalı olarak dava tarihinden sonraki dönem için ecrimisil istemiyle açtıkları dava, eldeki dava ile birleştirilerek görülmüş ve davacılar, her iki dava bakımından ecrimisil miktarını ıslah suretiyle arttırmışlardır.

Davalı, intifadan men olgusunun gerçekleşmediğini, paydaş olması nedeniyle taşınmazları kullandığını, davacıların dava tarihine kadar taşınmazlardan yararlanma konusunda herhangi bir taleplerinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların taşınmazlardan yararlanmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar Dairece, el atmanın önlenmesi davası bakımından harç ikmalinin yapılması gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle el atmanın önlenmesi davasının açılmamış sayılmasına asıl ve birleşen davalardaki ecrimisil isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, dava konusu taşınmazların kira getiren yerlerden olması nedeniyle ecrimisil istenilmesi için intifadan men şartının aranmasına gerek bulunmadığına, davacı tarafca gerekmediği halde yemin teklif edilmesi ve yeminin eda edilmesinin sonuca etkili görülmediğine, ecrimisil bedelinin en azı kira bedeli en çoğu mahrum kalınan gerçek gelir olduğu ve mahkemece de kira bedeli üzerinden hüküm kurulduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.029.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4515, Karar No: 2012/10243, Tarih: 12.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4515 E.  ,  2012/10243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... .. aleyhine 19/04/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde Döner Sermaye Doğrudan Temin biriminde veri hazırlama ve kontrol işletmeni olarak görevini yaparken başhekim olan amiri konumundaki davalı tarafından, kadrosuna uygun olmayacak birimlerde görevlendirildiğini, mevzuata aykırı olarak yapılan bu işlemlere yönelik itirazının davalı tarafından reddedildiğini, davalı ile görüşme taleplerinin geri çevrildiğini, bazı yazılı taleplerine sert bir üslupla olumsuz cevap verildiğini, yine davalının İl Sağlık Müdürlüğü'ne yazı göndererek, verilen görevleri yerine getirmediğinden bahisle görev yerinin değiştirilmesini istediğini, kasten düşük sicil notu verdiğini, kendisine haber vermeden bilgisayarını incelettirdiğini ve bütün bu baskı ve sistematik yıldırma çabaları sonucunda psikolojisinin bozulduğunu, tedavi görmek zorunda kaldığını beyanla,oluşan manevi zararının tazminini istemiştir.

Mahkemece,davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine ve idari yargı yerinde açılmalıdır. ( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Somut olayda, davacının amiri konumunda bulunan davalının,yerine getirdiği kamu görevi ile ilgili olarak, bu görevi sırasında gerçekleştirdiği öne sürülen bir takım eylem ve işlemlerinden dolayı uğranılan zararın tazmini dava konusu edildiğine göre, yukarıdaki bilgiler ışığında davanın husumetten reddi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmiş olması doğru bulunmamış, temyiz edilen kararın açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5.maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Dairemizin istikrar kazanmış uygulamaları ve Hukuk Genel Kurulu’nun 15/11/2000 gün ve E:2001/4-1650; 2000/1690, 26/09/2001 gün ve E.2001/4-595 K:2001/643, 29/03/2006 gün ve E.2006/4-86 K:2006/111; 17/10/2007 gün ve E:2007/4-640 K.2007/725; 31/10/2007 gün ve E:2007/4-800 K:2007/797; 20/02/2008 gün ve 2008/4-156 K:2008/140 sayılı ilamlarında aynı ilkenin benimsenmiş olmasına göre davanın husumet nedeniyle reddi gerektiği şeklinde çoğunluğun bozma nedenine katılmıyorum.12/06/2012
Yargıtay — Esas No: 2023/4240, Karar No: 2025/456, Tarih: 14.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/4240 E.  ,  2025/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/184 E., 2019/97 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme ve şikâyetçiler ..., ... yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâl suçunu 08.03.2013 tarihinde şikayetçiler ... ve ...'e yönelik, şikâyetçiler ... ve ... yönelik ise 01.04.2013 tarihinde gerçekleştirmesi nazara alındığında sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında müştekiler ... ve ... 'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Her ne kadar Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2018 tarihli ve 2018/144 Esas, 2018/371 Karar sayılı kararıyla dosyanın, incelenen 2018/184 Esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmişse de birleştirilen dosyanın esas dosya içerisine alınmadığı ancak UYAP üzerinden yapılan inceleme de evrakların tarandığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Her ne kadar Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2018 tarihli ve 2018/144 Esas, 2018/371 Karar sayılı kararıyla dosyanın, incelenen 2018/184 Esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmişse de birleştirilen dosyanın esas dosya içerisine alınmadığı ancak UYAP üzerinden yapılan inceleme de evrakların tarandığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

UYAP üzerinden yapılan incelemede 01.04.2013 tarihinde kolluk görevlilerince düzenlenen Tutanak içeriğine göre "Hasta Hakları Bildirim Odası"nda ki dolabın kilit kısmını tornavida vb alet yardımıyla dolap ile anahtar kısmının birleştiği yeri zorlayarak açıldığının tespit edildiği, aynı tarihte düzenlenen Olay Yeri İnceleme Raporunda " Bahse konu hırsızlık olayının Tavas Devlet Hastahanesinin 1. katında bulunan Eğitim Salonu ve aynı katta bulunan Hasta Hakları Birimi odasında meydana gelmiş olduğu, odalarda dağınıklığın olmadığı Eğitim Salonunda bulunan iki kanatlı ve kilitli olan dolabın sol kanadındaki kilit aksam kısmında zorlama izinin olduğu, sağ kanattaki kilitle zorlama izinin olmadığı, diğer odanın dolabında iki kanatlı olduğu ve kanatlarının sağlam olduğu zorlama izinin olmadığının" belirtildiği nazara alındığında öncelikle sanığın şikâyetçilere yönelik eylemi nedeniyle kamu davası açılan birleştirilen dosyanın Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde dosya içerisine koyulduktan sonra her iki tutanak arasındaki çelişki giderilip, dolabın kilidine zarar vermek suretiyle müdahale edildiğinin anlaşılması hâlinde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinin, dolabın kilidine anahtar uydurularak eylemin gerçekleştiğinin tespit edilmesi hâlinde ise aynı Kanun'un 142/2-d maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3923, Karar No: 2021/1060, Tarih: 01.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/3923 E.  ,  2021/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre;

Dava konusu çay ve sigara cinsi eşyaya yönelik eylemler hakkında her iki eylemin TCK'nun 44. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. madde ve fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 01.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1827, Karar No: 2013/13962, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1827 E.  ,  2013/13962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, rödevans bedelinin tahsili için icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde:müvekkili ile davalı arasında rödevans sözleşmesi bulunduğunu, davalının kömür ocağından çıkarılacak kömürlerin %20'sini müvekkiline vermesi ayrıca devlet hakkını da ödemesi gerekirken ödemediğini, ödenmeyen bedellerin ödenmesi için ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2006/7014 sayılı dosyasında takip yaptıklarını davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir. Islah dilekçesi ile devlet hakkı olarak belirtilen miktarın dava konusu olmadığını ayrı bir takip konusu olduğunu bildirmiştir.

Davalı vekili ise savunmasında, sözleşmeye göre çıkarılan kömürün %20'sinin davacı tarafa teslim edildiğini, fatura düzenlendiğini, borçlu olmadıklarını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan7.10..1999 başlangıç tarihli ve 7 yıl süreli rödevans sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yapılan icra takibi ve davadaki istek, taraflar arasındaki 07.10.1999 başlangıç tarihli rödevans sözleşmesinin 4.maddesiyle davacı ruhsat sahibine 10.11.2004-31.07.2006 döneminde verilmesi gereken rödevans payı alacağından kaynaklanmaktadır. Gerçekten, anılan sözleşmenin 4.maddesinde “rödevanscı çıkartılan kömürün %20’sini saha sahibine siloda ayıklanmış olarak teslim edecektir. Solmaz, kömürü istediği zaman almakta serbesttir. Saha sahibi %20 hissesine isabet eden kömürü o günkü ocak çıkış birim fiyatlarıyla 30 gün içinde karşılıklı hesap mutabakatı sağlanacak kömür veya rödevanscının tercihen nakit olarak ödemesi rödevanscıdan alma hakkı saklıdır.” hükmü yer almaktadır.

Rödevans sözleşmeleri, hasılat kira sözleşmelerinin bir türüdür. Bütün kira ilişkilerinde olduğu gibi, kural olarak hasılat kirasında da sözleşmeyle kararlaştırılan rödevans bedelinin ödendiğini ispat yükü davalı rödevanscıya düşer.

Rödevans sözleşmeleri, hasılat kira sözleşmelerinin bir türüdür. Bütün kira ilişkilerinde olduğu gibi, kural olarak hasılat kirasında da sözleşmeyle kararlaştırılan rödevans bedelinin ödendiğini ispat yükü davalı rödevanscıya düşer.

Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda yukarıda belirtilen kurala göre davalıdan 10.11.2004-31.07.2006 dönemlerini kapsayan rödevans ödemelerine ilişkin delillerin toplanması aşamasında davalı 6.11.2012 tarihli oturumdaki beyanında faturaları kesilerek karşı tarafa kömür teslimi yapıldığını ancak elinde yazılı belge olmadığını beyan etmiştir. Davalı yazılı belge ile rödevans bedelinin kömür olarak ödendiğini kanıtlayamamıştır. Ancak davalı delillerinde her türlü delile de dayanmıştır. Bu durum yemin delilini de kapsadığından ödemeye ilişkin davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20105, Karar No: 2013/11180, Tarih: 23.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/20105 E.  ,  2013/11180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve müdahilliğine karar verilen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunu lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı,katılan TAPDK vekili ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4910, Karar No: 2022/5781, Tarih: 11.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4910 E.  ,  2022/5781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü::

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının ...Termik Santralinde ve alt işverenler bünyesinde kömür bant sahasında, kömür temizleme ve vagon açma işinde çalıştığını, davalı Elektrik Üretim A.Ş. ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının iş sözleşmesinin 12.01.2015 tarihine kadar devam ettiğini, iş sözleşmesinin özelleştirme sebebi ile bu tarihte feshedildiğini, davacının en başından beri davalının asıl işçisi olduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin ücreti, ücret farkı, ilave tediye, iş güçlüğü tazminatı ve toplu sözleşmesi ikramiye alacaklarını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ihale makamı olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak haksız davanın husumetten ve esastan reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.10.2017 tarihli ve 2015/873 Esas, 2017/1003 Karar sayılı kararıyla toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davalı ile dava dışı alt işverenler arasında usulüne uygun kurulmuş asıl işveren-alt işverenlik ilişkisi bulunduğu, muvazaa iddialarının ispatlanamadığı ve iş sözleşmesinin devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; asıl işveren alt işveren arasındaki muvazaa olgusunun kanıtlandığını, müvekkili ile aynı işi yapan işçiler tarafından açılan muvazaa davalarının kabul edildiğini ve kararların kesinleştiğini, müvekkilinin kömür hat sahasında bant temizliği ve kömür vagonu açma işinde çalıştığını, yaptığı iş konusunda anlaşmazlık bulunmadığını ve bu işin asıl işlerden olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.11.2019 tarihli ve 2018/496 Esas, 2019/2539 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı