muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/929, Karar No: 2021/226, Tarih: 27.01.2021

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesi uyarınca; hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu yön, kamu düzenine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekilinin 02/04/2013 tarihli dava dilekçesi ile asıl davayı açtığı, 30/09/2013 tarihli dava dilekçesi ile de aynı mahkemede 2013/401 esas sayılı davanın açıldığı ve davalar arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesiyle 2014/65 sayılı karar ile asıl davayla birleştirilmesine karar verildiği; mahkemece, yukarıda açıklanan kanuni düzenlemeye aykırı olarak asıl ve birleşen dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmadığı ayrıca birleşen dosya davalısı ... tarafından hizmet sözleşmesinin iptaline ilişkin idari işlemin iptali davası açıldığı, Trabzon İdare Mahkemesinin 2011/1727 esas 2012/775 sayılı kararı ile işlemin hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği, Danıştay 12. Daire tarafından hükmün onanmasına dair kararın aynı Daire tarafından karar düzeltme istemi kabul edilerek, idare mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğu, sözleşmenin feshine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Tüm bu hususlar bir arada değerlendirilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10686, Karar No: 2021/4323, Tarih: 16.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/10686 E.  ,  2021/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraati ile diğer atılı suçlardan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanığın işlediği kabul edilen hakaret ve tehdit suçlarının üst sınırlarının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükümleri kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında,anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14, Karar No: 2023/3495, Tarih: 05.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/14 E.  ,  2023/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/32 Esas, 2021/1247 Karar

HÜKÜM : Esastan ret, davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/309 E., 2019/412 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu(YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... (TPMK) vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının "SOFRA" ibareli markaların TPMK nezdinde adına tescilli olduğunu, davalı gerçek kişinin ise 12.07.2017 tarihinde 2017/62668 numaralı "gurme sofra 1977" ibareli markanın 29, 30 ve 35 inci nice sınıflarında adına tescil istemiyle başvuruda bulunduğunu, marka yayınına davacı tarafından 2000/20024, 2004/03387, 2010/23880, 2014/10921, 2014/42487 sayılı, "sofra", "soframar", "sofra", "soframar" ve "sofra" ibareli markaları mesnet gösterilerek başvuru konusu bütün mal ve hizmetler yönünden itiraz edildiğini, ancak itirazının TPMK YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa başvuru ve itiraza mesnet markaların arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun(6769 sayılı Kanun) 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası anlamında görsel, işitsel, kavramsal ve bütün olarak ortaya çıkan genel izlenim bakımlarından benzerlik olduğunu ileri sürerek 21.06.2018 tarih ve 2018-M-3341 sayılı davalı TPMK YİDK kararının 29 uncu sınıfta "yenilebilir bitkisel yağlar, tereyağı, fındık ve fıstık ezmeleri. Tahin", 30 uncu sınıfta "tuz" ve 35 inci sınıfta "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için yenilebilir bitkisel yağlar, tereyağı, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, tuz, tarım ürünleri, bahçecilik ürünleri ve tohumlar, ormancılık ürünleri, canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil), canlı ve kurutuluş bitkiler ve otlar, hayvan yemleri, mal (insan tüketimi için olmayan) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile saplanabilir)" mal ve hizmetleri bakımından iptaline ve başvuru konusu markanın anılan mal ve hizmetler bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, "Sofra" ibaresinin ayırt edicilik vasfının düşük olduğunu, bu nedenle ayırt edici ek sözcüklerle karıştırılma ihtimalinin ortadan kalkacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2017/62668 başvuru numaralı ve “gurme sofra 1977” ibareli davalı şahıs marka başvurusunun, davacının talebi ile sınırlı kalacak şekilde, 29. sınıfta "yenilebilir bitkisel yağlar, tereyağı, fındık ve fıstık ezmeleri. Tahin", 30. sınıfta "tuz", 35. sınıfta "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için yenilebilir bitkisel yağlar, tereyağı, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, tuz, tarım ürünleri, bahçecilik ürünleri ve tohumlar, ormancılık ürünleri, canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil), canlı ve kurutuluş bitkiler ve otlar, hayvan yemleri, malt (insan tüketimi için olmayan) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile saplanabilir)" mal ve hizmetler açısından, 2000 20024, 2004 03387, 2010 23880, 2014 10921 ve 2014 42487 tescil numaralı ve 'Sofra" ibareli davacı şirket markaları ile 6769 sayılı Kanun’un altıncı maddesinin birinci fıkrası anlamında benzerlik taşıdığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'in 21.06.2018 tarih ve 2018/M-3341 sayılı kararının “gurme sofra 1977” ibareli davalı şahıs marka başvurusunun davacının talebi ile sınırlı kalacak şekilde 29 uncu sınıfta "yenilebilir bitkisel yağlar, tereyağı, fındık ve fıstık ezmeleri. Tahin", 30 uncu sınıfta "tuz", 35 inci sınıfta "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için yenilebilir bitkisel yağlar, tereyağı, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, tuz, tarım ürünleri, bahçecilik ürünleri ve tohumlar, ormancılık ürünleri, canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil), canlı ve kurutuluş bitkiler ve otlar, hayvan yemleri, malt (insan tüketimi için olmayan) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" mal ve hizmetler bakımından davacının itirazlarının reddi yönünden iptaline, bu mal ve hizmetler yönünden markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru markasında yer alan "Sofra" ibaresinin esas unsur olmadığını, herkesçe yaygın şekilde kullanılan bir ibare olduğunu, başvuruda yer alan diğer ibarelerin başvuruya yeterli ayırt edicilik kazandırdığını, bir bütün olarak tarafların markaları arasında benzerlik bulunmadığını, markaların karıştırılma ihtimalinin olmadığını savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve 2017/62668 numaralı ve “gurme sofra 1977” ibareli davalı şahıs marka başvurusu ile davacının talebi ile sınırlı kalacak şekilde dava dilekçesinde bildirilen mal ve hizmetler açısından 2000/20024, 2004/03387, 2010/23880, 2014/10921 ve 2014/42487 numaralı davacı şirket markaları arasında, 6769 sayılı Kanun’un altıncı maddesinin birinci fıkrası anlamında benzerlik bulunduğu, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının "SOFRA" ibareli itiraza mesnet markaları ile başvuru konusu 2017/62668 numaralı "gurme sofra 1977" ibareli markanın arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında karıştırılma ihtimalinin olup olmadığı, 21.06.2018 tarih ve 2018-M-3341 sayılı davalı TPMK YİDK kararının 29 uncu sınıfta "yenilebilir bitkisel yağlar, tereyağı, fındık ve fıstık ezmeleri. Tahin", 30 uncu sınıfta "tuz" ve 35 inci sınıfta "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için yenilebilir bitkisel yağlar, tereyağı, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, tuz, tarım ürünleri, bahçecilik ürünleri v tohumlar, ormancılık ürünleri, canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil), canlı ve kurutuluş bitkiler ve otlar, hayvan yemleri, mal (insan tüketimi için olmayan) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile saplanabilir)" mal ve hizmetleri bakımından iptali ve markanın bu mal ve hizmetler bakımından hükümsüzlüğü şartlarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi, 6769 sayılı Kanun’un altıncı maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4833, Karar No: 2019/1261, Tarih: 20.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/4833 E.  ,  2019/1261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri gereği mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Adil yargılanma hakkı, İHAS'nın 6, Anayasanın 36. maddeleri ile teminat altına alınan, hukuk devletinin temel gerekleri arasında kabul edilegelmiş bir hak olarak, yargılama sonunda verilen kararın adil olup olmadığından ziyade adil bir karara ulaşılabilmesi için gerekli imkanların sağlanıp sağlanmadığına, sürecin dürüst yürütülüp yürütülmediğine ilişkin, bazı asgari güvenceler içeren bir haktır.

Sözleşmenin 6/3-b maddesine göre suç isnadı altında olan herkes, "savunmasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olma" hakkına sahiptir. Gerekli zamandan anlaşılması gereken, sanığın ve müdafiinin savunma için zorunlu hazırlıkları yapabilecekleri süredir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin yerleşik uygulamalarına (1003 Albert and Le Compte/Belgium, 10.02.1983, 1004 X and Y/Austria, (Commission, admissibility), Appl. No:7909/77, 12.10.2978. 1005 Huber/Austria, (Commission, admissibility), Appl. No: 5523/72, 05.10.1974.) göre sürenin yeterliliği, her olay özelinde; davanın karmaşıklığı, müdafiin bu davadaki iş yükü, yargılamanın gelmiş olduğu aşama, sanığın ya da müdafiin yargılama sürecindeki tutumları (AYM.Ufuk R.Çobanoğlu Başvurusu 01.02.2017 tarih 2014/6971 no) gibi kıstaslar gözetilerek yargılamayı yöneten hakim tarafından belirlenmelidir. Her halde verilecek sürenin, yargılamanın alelacele yapılmayacağı ve fakat makul sürede de tamamlanacağı teminatını içermesi gerekir.

Anayasa Mahkemesinin, 01.02.2017 tarih 2014/6971 nolu Ufuk R.Çobanoğlu ve 25.03.2015 tarih 2013/1966 nolu .... başvurularında da ifade olunduğu üzere; her ne kadar Anayasanın 36. maddesinde özel sınırlama nedenleri öngörülmemiş ise de, bu hak mutlak haklardan değildir. Bu nedenle hakkın nesnel sınırlarıyla çatışan diğer hak ve ilkeler dikkate alınmalı, aralarında bir denge kurulmalıdır. İHAS'nın 6/3-b ve Anayasanın 36. maddelerinde düzenlenen "savunmasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olma" hakkının, Sözleşmenin 6/1.maddesine paralel Anayasanın 141. maddesinde yer alan, "davaların mümkün olan süratle sonuçlandırılması" ilkesi ile birlikte değerlendirilmesi ve bu iki hak/ilke arasında adil bir dengenin kurulması gerekmektedir. Buna göre; savunma için tanınacak zamanın, hem yargılamanın aceleye getirilmemesini temin etmesi, hem de yargılamanın makul bir sürede sonuçlandırılmasını olumsuz etkileyecek uzunlukta olmaması gerekecektir. (Aynı yönde İnceoğlu Sibel Adil Yargılanma Hakkı sh.324)

Bu cümleden olarak; mahkeme başkanının, doğrudan yargılamaya konu fiil ve bu fiilin hukuki değerlendirmesine dair makul sürede yapılacak savunmalar dışında, yargılamayı uzatmaya matuf, hiç bir hukuk düzenince korunmayan "hakkın kötüye kullanılması" niteliğindeki davranışlara müsaade etmemesinin, 5271 sayılı CMK'nın 203/1. maddesi gereğince tanınan duruşmanın yönetim ve düzenini sağlama yetki ve sorumluluğunun bir gereği olduğu kabul edilmelidir.

Somut olayda, sanığın savunmasının alındığı 05.07.2017 tarihli celsede hazır bulunup ayrıntılı savunmasını yapan, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasını sunduğu 20.09.2017 tarihli celsede esasa ilişkin savunmalarını yapmak üzere süre talep eden, talebi kabul edilerek 06.12.2017 tarihine talik edilen celseye katılmayıp mazeret sunan sanık müdafiine mahkemece tekrar son savunmalarını yapmak üzere süre verildiğinin 08.01.2018 tarihli karar duruşmasında da hazır bulunmayarak başka dosyaların duruşmalarına katılacağı gerekçesi ile ikinci kez mazeret dilekçesi verdiği görülen müdafiin yokluğunda, CMK 188/1-2 ve 216/3. maddelerinin tanıdığı yetkiye istinaden yargılamanın tamamlanıp hükmün açıklandığının anlaşılmış olmasına nazaran, davanın karmaşıklık derecesi, müdafiinin bu davadaki iş yükü, yargılamanın gelmiş olduğu aşama sanığın ve müdafiinin yargılama sürecindeki tutumları itibariyle sanık müdafiinin, kendisine verilen yeterli süreye rağmen her iki celseye de katılmayarak, yazılı ya da sözlü savunma yapmadığı görüldüğünden, savunma hakkının kısıtlandığı yönündeki savunmaların hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14543, Karar No: 2023/3469, Tarih: 05.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14543 E.  ,  2023/3469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu ... ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi 2144 parsel sayılı taşınmazın davalı idare tarafından kamulaştırılmadığı hâlde, fiilen yol olarak kullanıldığını, bu nedenle dava konusu yerlerle ilgili olarak öncesinde ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/605 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını, dava konusu taşınmazdaki davacı payı için 338.640,00 TL bedel belirlendiğini; ancak taleple bağlı kalınarak 1.000,00 TL üzerinden karar verildiğini, bakiye miktar için ise hakların saklı tutulduğunu ileri sürerek 337.640,00 TL TL kamulaştırmasız el atma tazminatının ilk dava tarihinden itibaren kanunî faizi ile birlikte davacıya ödenmesine, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP