muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14643, Karar No: 2023/1870, Tarih: 04.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/14643 E.  ,  2023/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza süresi yönünden yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2018 tarihli ve 2017/306 Esas, 2018/60 sayılı Kararı ile Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası delaletiyle 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 63 üncü maddesi ve 3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ve 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2018/2022 Esas, 2018/2473 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ve 3713 sayılı Kanun'un üçüncü ve beşinci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.09.2021 tarihli, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (sanık aleyhine) temyiz istemleri özetle;

1.Gizli tanığın beyanlarının 17/25 Aralık süreci öncesine ilişkin olduğuna, tek başına hükme esas alınamayacağına,

2.Diğer tanığın beyanlarının tahmine dayalı olduğuna, örgüt üyeliğinin unsurlarına ilişkin bir anlatım içermediğine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (sanık aleyhine) temyiz istemleri özetle;

1.Gizli tanığın beyanlarının 17/25 Aralık süreci öncesine ilişkin olduğuna, tek başına hükme esas alınamayacağına,

2.Diğer tanığın beyanlarının tahmine dayalı olduğuna, örgüt üyeliğinin unsurlarına ilişkin bir anlatım içermediğine,

3.Bank ... hesaplarındaki hareketlerin sanığın ticari işlemlerine ilişkin olduğuna ve buna dair belgelerin dosyaya sunulduğuna, talimat üzerine para yatırmadığına,

4.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

6.(Aleyhe temyiz) İlk Derece Mahkemesince cezanın teşdiden belirlenmesinin dosya kapsamına uygun olduğuna, yapılan uygulamanın mahkemenin takdir sınırında kaldığına, Bölge Adliye Mahkemesince teşdit uygulamasına müdahale edilerek cezada indirime gidilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

7.Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Gizli tanık ve tanık beyanı, gizli tanık tarafından ibraz edilen belgeler ve sanığın Bank ... hesaplarına ilişkin bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın FETÖ/PDY terör örgütü içerisinde bulunduğu, bu örgüt içerisinde mütevelli olarak yer aldığı, çeşitli zamanlarda mütevelli görevinin yanında kasa sorumlusu veya kurban mesulü gibi görevler aldığı, böylece üzerine atılı FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirmesi sırasında kanunda ön görülen atılı suça ilişkin cezanın alt sınırından sanığın örgütteki konumu, sosyal durumu dikkate alındığında makul olmayan ölçüde uzaklaşıldığı ve aynı zamanda yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmeksizin takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığı gerekçesiyle duruşma açılarak yapılan inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesince hükmedilen mahkumiyet kararının kaldırılarak; sanığın FETÖ/PDY terör örgütü içerisinde bulunduğu, bu örgüt içerisinde mütevelli olarak yer aldığı, örgüt liderinin talimatıyla Bank Asyaya para yatırarak katılım hesapları açtığı, böylece üzerine atılı FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Tanık Koruma Kanunu’nun 9 uncu maddesinin sekizinci fıkrasın uyarınca gizli tanığın beyanının tek başına hükme esas alınamayacağı şeklindeki yasal düzenleme ve somut dosyada gizli tanık beyanının belirleyici delil olması nazara alınarak; Sızıntı kod isimli gizli tanığın verdiği belgelerin incelenmesinde, mütevelli gruplarının tablolar halinde belirlendiği, bu tablolarda toplantılara ders hocası adıyla başkanlık eden kişilerin ve toplantı günlerinin, toplantılara katılan kişilerin isimlerinin gösterildiğinin anlaşıldığı, bu kapsamda sanığı katıldığı belirtilen toplantılara başkanlık ettiği belirtilen Mustafa Saygın ve Ahmet Şahan ile toplantılara katıldığı belirtilen Yaşar Yılmaz, Faruk Kahraman, Taner Yıldız, Cesim Candemir, Adem Şahin, Adem Mert, Özgür Macur, Emrah Şahin, Cengiz Umaç, Mevlüt Ekinci, Osman Akkuş, Yakup Aydın, Ferhat Kurt, Mutlu Emek, Mehmet Emek, Hamdüsena Güzel, Cumali Çavdar, Ali Utaş, Nejmi Dinç, Erol Aydemir, Osman Demir, İhsan Bozkurt, Cengiz Gündüz isimli şahısların hakkında yürütülen bir soruşturma ya da kovuşturma olup olmadığının araştırılması var ise buna ilişkin onaylı belgelerin içerisine alınması, gerekmesi halinde tanık olarak dinlenilmelerinin sağlanması; yine temyiz aşamasında dosyaya gönderilen 04.05.2018 tarihli araştırma tutanağı içeriğine göre, Gaziemir ve Buca ... Sözde Eyaletlerinin yöneticisi/imamı olan Muhammet Nurullah Topçu isimli şahıs tarafından kullanılan 411003 ID numaralı ByLock yazışmalarında sanığın isminin mütevelliler arasında sayıldığının anlaşılması karşısında adı geçen kişi hakkında yürütülen bir soruşturma ya da kovuşturma olup olmadığının araştırılması var ise buna ilişkin onaylı belgelerin içerisine alınması, gerekmesi halinde tanık olarak dinlenilmesinin sağlanması; temyiz aşamasında dosyaya gönderilen 17.08.2018 tarihli dijital materyal inceleme raporunun sanık ve müdafine okunarak diyeceklerinin sorulması; tüm bu delillerin CMK’nın 217 inci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2018/2022 Esas, 2018/2473 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2012/4426, Karar No: 2012/4197, Tarih: 11.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4426 E.  ,  2012/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaş oldukları 10 ada 706 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirlenerek hükmen bu bölüm yönünden tapu kaydının iptal ve terkin edildiğini, mülkiyet hakkını kaybetmekle zarara uğradıklarını ileri sürerek tazminat isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 11.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14045, Karar No: 2010/10222, Tarih: 14.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14045 E.  ,  2010/10222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/02/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı kardeşi ile birlikte kurdukları şirketin ortağı olduklarını, davalı kardeşinin cumhuriyet savcılığına verdiği şikayet dilekçesinde; kendisinin yokluğunda imzası taklit edilerek alınan 19.06.2003 gün ve 19 sayılı kararla davacının müdürlük süresinin 20 yıl uzatıldığını iddia ettiğini, sahtecilik suçundan hakkında kamu davası açıldığını, yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporları uyarınca imzanın davalının eli ürünü olduğu belirlenerek beraetine karar verildiğini, davalının iftirası nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığı belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, imzası taklit edilerek karar alındığını, alınan kararın notere onaylatılıp Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayınlanması üzerine öğrendiğini, davacıya uyarı yazısı gönderip hiçbir hukuki işlem yapmamasını bildirmesine rağmen eylem devam edince davacı hakkında resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından suç duyurusunda bulunduğunu, 06.02.2008 günlü bilirkişi raporuyla imzanın kendisine ait olmadığının belirlendiğini ve ceza davası açıldığını, şikayet hakkını kullandığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece resmi belgede sahtecilik yapıldığı iddiasının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu benimsenerek, istemin tümü kabul edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir.

Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, şikayet tarihi, tarafların kardeş olmaları, sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 5.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…10.000,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…5.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…540,00…” ve “…405,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…270,00…” ve “…135,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…1.200,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…600,00…” sayı dizisinin yazılmasına; tümcenin sonuna “…reddedilen tutar üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesap ve takdir edilen 600,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,” biçimindeki sözcük dizisinin eklenmesine; yargılama giderine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…giderinin…” sözcüğü silinerek yerine “…giderinden kabul ve ret oranına göre 19,80 TL'nin…” sözcük dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10485, Karar No: 2014/47, Tarih: 06.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10485 E.  ,  2014/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAZAR (RİZE) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2013/88 D.İŞ-2013/40

H.. H.. olarak görülen davada Pazar (Rize) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.05.2013 tarih ve 2013/88 D.İş-2013/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Tespit talep eden davacı vekili, müvekkil şirkete ait pay defterini 22/04/2013 tarihinden itibaren yapılan tüm aramalara rağmen bulamadıklarını, müvekkil şirkete ait pay defterlerinin akıbeti hakkında bilgi sahibi olmadığını, ileri sürerek tespit taleplerinin kabulü ile şirkete ait pay defterinin zayi olduğunun tespiti ile zayi belgesinin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan incelemede, TTK 68/son maddesinde, bir tacirin saklamakla mükellef olduğu defter ve kağıtların yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet sebebiyle ve kanuni süre içinde ziyaa uğraması halinde tacirin zıyaı öğrendiği tarihten itibaren on beş gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yer mahkemesinden kendisine bir vesika verilmesini istiyebileceği düzenlendiği, zayi belgesi verilebilmesi için zayi olan belgelerin doğal afet yada kanıtlanabilecek başka bir şekilde kaybolmuş olması gerektiği, davacı vekilinin buna ilişkin herhangi bir belge ibraz etmediği, dava dilekçesinde defterin tüm aramalara rağmen bulunamadığı, defterin kayıp olduğu ve davacının pay defterinin akıbeti hakkında da bilgi sahibi olmadığının beyan edildiği, TTK 68/son maddesindeki şartları taşımaması nedeni ile, istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, TTK'nın 68/son maddesi uyarınca zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir. Bu tür istemlerin dava niteliğinde ve esasa kaydedilmek sureti ile görülüp sonuçlandırılması gerekir. Bu nedenle, mahkemece Değişik İş defterine kayıt sureti ile tespit talebi olarak değerlendirilip yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8494, Karar No: 2016/507, Tarih: 19.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/8494 E.  ,  2016/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2011/368742

MAHKEMESİ : Ardahan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2011

NUMARASI : 2010/281 (E) ve 2011/293 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tapu kaydında katılan adına kayıtlı çayır niteliğindeki otları biçmesi şeklindeki sanığın eyleminin TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 154. maddesi ile suç vasfında yanılgıyla düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Suça konu arazinin köy tüzel kişiliği adına kayıtlı olmayıp katılan adına kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında doğrudan TCK'nın 154/1. maddesi ile uygulama yapılması yerine anılan yasanın 154/2. maddesi delaletiyle 154/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. I..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/657, Karar No: 2011/795, Tarih: 16.12.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/4-657 E.  ,  2011/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ          : 03/05/2011

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince;

“………

DAVA : Dava dilekçesinde, davacının 13/04/2009 tarihinde gözaltına alındığı ve 17/04/2009 tarihinde de tutuklandığı; 05/04-06/04/2010 günlerinde sorgusunun yapıldığı; tutukluluk hali nedeniyle hayati tehlike altında olduğu ve bu yönde bir çok sağlık kurulu raporunun mevcut bulunduğu; buna rağmen, tutukluluğa itiraz isteminin haksız ve gerekçesiz olarak reddedildiği ileri sürülerek; ayrı ayrı 10.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi talep olunmuştur.

CEVAP : Cevap dilekçesinde, CMK'nun 141-144. maddeleri uyarınca Ağır Ceza Mahkemesi'nin görevli bulunduğu; hakimler aleyhine bu şekilde tazminat davası açılmasının Anayasa'ya aykırı olduğu; kararlarda yasal ve yeterli gerekçenin gösterildiği; davanın izaç amacını taşıdığı savunulmuştur.

GEREKÇE : T.C. Anayasası’nın “Kişi hürriyeti ve güvenliği” başlıklı 19/3, 6, 7 ve son. maddesinde; suçluluğu hakkında kuvvetli belirti bulunan kişilerin, ancak kaçmalarını, delillerin yok edilmesini veya değiştirilmesini önlemek maksadıyla veya bunlar gibi tutuklamayı zorunlu kılan ve kanunda gösterilen diğer hallerde hakim kararıyla tutuklanabilecekleri, tutuklanan kişilerin, makul süre içinde yargılanmayı, soruşturma veya kovuşturma sırasında serbest bırakılmayı isteyebileceği, hürriyeti kısıtlanan kimselerin kısa sürede durumu hakkında karar verilmesini ve bu kısıtlamanın kanuna aykırılığı halinde hemen serbest bırakılmasını sağlamak amacıyla yetkili yargı merciine başvurma hakkına sahip olduğu, bu esaslar dışında işleme tabi tutulanların uğradıkları zararın, tazminat hukukunun genel prensiplerine   göre   Devletçe   ödeneceği   hükmü   yer   almaktadır.  Keza   Anayasa’nın 40/3. maddesinde de kişinin, resmi görevliler tarafından meydana getirilen haksız işlemler sonucu uğradığı zararının kanuna göre Devletçe tazmin edileceği öngörülmüştür.

Anayasa’nın bu amir hükümlerinin bir gereği ve yansıması olarak CMK’nun Yedinci bölümünde “Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat” başlığı altında 141/1 maddesinde, suç soruşturması ve kovuşturması evrelerinde tutuklama veya tutukluluğun devamı gibi koruma tedbirleri nedeniyle mağduriyete uğrayanların tazminat istemlerine ilişkin düzenleme yapılmıştır. Suç soruşturması ve kovuşturması sırasında kişilerin uğrayabilecekleri maddi ya da manevi zarar halleri 141. maddesinde ayrı ayrı sayılmıştır. Buna göre;

“Madde 141 - (1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

a)Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen,

b) Kanunî gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmayan,

c) Kanunî hakları hatırlatılmadan veya hatırlatılan haklarından yararlandırılma isteği yerine getirilmeden tutuklanan,