muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10230, Karar No: 2019/4651, Tarih: 11.04.2019

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan araçta meydana gelen değer kaybının tazmini isteminden ibarettir.

Somut olayda kaza tarihinde davalı ... şirketinin zmms poliçesine göre sorumlu olduğu miktar 17.500,00 TL’dir. Araçta meydana gelen hasar hesabı aracın kasko sigorta şirketi HDI Sigorta A.Ş tarafından yaptırılmış, hasar bedeli araç maliki sigortalıya ödenmiş, daha sonra ... Sigorta A.Ş’ye rücu edilmiş, 5369010 sayılı hasar dosyasına ilişkin olarak 17.500,00 TL limitin tamamı 26.11.2010 da HDI Sigorta A.Ş’ye ödenmiştir. Davalı ... poliçeden kaynaklanan sorumluluğunu yerine getirdiğinden davanın, davalı ... yönü ile reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle

davalı ... vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 11.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8061, Karar No: 2022/1871, Tarih: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/8061 E.  ,  2022/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, “2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 14.11.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcıları ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4637, Karar No: 2021/12690, Tarih: 08.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4637 E.  ,  2021/12690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ....mahallesi 379 nolu parselin 10.000 m²lik kısmının maliki olduğunu, bu taşınmazını meyve bahçesine dönüştürmek için davalıdan 2009 yılında 100 adet sertifikalı olduğu zannedilen kabaaşı cinsi kayısı fidanı satın alınarak taşınmazına diktiğini, davalının başka kişilere aslında sertifikası olmayan ve başka cinsten olan fidanları sattığını duyması nedeniyle kendi bahçesindeki fidanları kontrol ettirme gereği hissettiğini, fidanlar küçük olduğu için cinsinin uzman olmayan kişilerce tespitinin mümkün olmadığını, bu nedenle Akçadağ Sulh Hukuk Mahkemesine müracaat ederek tespit isteminde bulunduğunu, 2012/4 D.İş dosyasında yapılan keşif neticesinde aldırılan bilirkişi raporu sonuçlarına göre fidanların 92 tanesinin kabaaşı cinsinden olmadığının anlaşıldığını, buna göre 22.789,32 TL maddi zararının olduğunu, emeklerinin boşa gittiğini ve çevresinde de gülünç duruma düştüğünü belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 22.789,00 TL maddi tazminat ve olayın yarattığı üzüntü nedeniyle 2.211,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 25.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 21.826,66TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, manevi tazminat talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun dava şartlarını düzenleyen 114. maddesinin (d) bendi uyarınca, tarafların “taraf ehliyeti” ve “hak ehliyeti”ne sahip olmaları dava şartıdır. Aynı Kanunun 115. maddesi uyarınca mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracaktır.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun dava şartlarını düzenleyen 114. maddesinin (d) bendi uyarınca, tarafların “taraf ehliyeti” ve “hak ehliyeti”ne sahip olmaları dava şartıdır. Aynı Kanunun 115. maddesi uyarınca mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracaktır.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) limited şirket tasfiyesini düzenleyen 643. maddesi tasfiye usulü ve tasfiyede şirket organlarının yetkileri bakımından anonim şirket hükümlerine yollama yapmaktadır. Bu durumda limited şirket tasfiyesi bakımından da “ek tasfiye”ye ilişkin TTK’nın 547. maddesi uygulanabilecektir. TTK’nın 547. maddesi “(1) Tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğu anlaşılırsa, son tasfiye memurları, yönetim kurulu üyeleri, pay sahipleri veya alacaklılar, şirket merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesinden, bu ek işlemler sonuçlandırılıncaya kadar, şirketin yeniden tescilini isteyebilirler. (2) Mahkeme istemin yerinde olduğuna kanaat getirirse, şirketin ek tasfiye için yeniden tesciline karar verir ve bu işlemlerini yapmaları için son tasfiye memurlarını veya yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru olarak atayarak tescil ve ilan ettirir.” düzenlemesini içerir.

Davalı ... Ltd. Şti., dava tarihi itibariyle ticaret siciline kayıtlı ve tüzel kişiliği haiz iken 25/11/2015 tarihinde ticaret sicilinden terkin edilmekle hak ehliyeti ve bu suretle taraf ehliyeti sona ermiştir. Bu durumda, mahkemece, dava açıldıktan sonra terkin edildiği anlaşılan davalı şirketin ihya edilmesi için davacı tarafa süre verilerek şirketin ihyası için dava açması sağlanıp, ihya gerçekleştikten sonra taraf teşkili sağlanmış olacağından bundan sonra yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak terkin edilmiş şirket hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, temyiz eden davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz eden davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/136, Karar No: 2013/18184, Tarih: 21.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/136 E.  ,  2013/18184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İDavacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... Otomotiv Servis ve Tic. A.Ş. vdl. aleyhine 28/08/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava; trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı sürücünün asli kusuru ile neden olduğu trafik kazasında yaralandığını, dört ay boyunca çalışamadığını, aracının uzun süre tamirde kaldığını, aracı ile pazarlara götürdüğü malları pazarlayarak geçimini temin ettiğini belirterek, bundan dolayı uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, kusur ve sorumlulukları olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporları uyarınca davalı sürücünün tam kusuru ile davacının aracına arkadan çarparak aracın hasarlanmasına, davacının yaralanması nedeniyle 4.430,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacının kaza nedeni ile yumuşak doku travmasına bağlı basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir biçimde yaralandığı, görüşüne başvurulan doktor bilirkişi, yaralanmanın üç haftada iyileşeceği, 510,71 TL tedavi masrafı, 120,00 TL ulaşım gideri yapılacağı, geçici iş göremezlik süresi içinde 1.350,00 TL kazanç kaybına uğranacağı, aracın tamir süresince 1.700,00 TL de aracın işletilememesinden dolayı kazanç kaybına uğranacağını bildirdiği, davacının maddi tazminat istemini bu rapordan sonra 3.580,71 TL olarak ıslah ettiği, rapora itiraz edildiğinden ikinci bir rapor alındığı, bu kez aracın tamir süresince ikame araç bedelinin 350,00 TL olacağı, 400,00 TL de araçta değer kaybı oluşacağının bildirildiği görülmüştür.

Haksız bir eylemden dolayı talep edilebilecek maddi zararın kapsamı gerçek zarar ile sınırlıdır. Davacının maruz kaldığı yaralanma nedeni ile üç hafta iş göremeyeceği kabul edildiğinden bu süre içinde 1.350,00 TL olarak belirlenen geçici iş göremezlik zararı, 510,71 TL tedavi gideri, 120,00 TL tedavi merkezlerine ulaşım için harcadığı gider ile aracın hasarlanmasının neden olduğu 400,00 TL değer kaybı toplamı davacının gerçek zararı olup, davacının aracı ile çalışıp elde edeceği varsayılan gelir üzerinden hesaplanan geçici iş göremezlik zararı yanında birde araç için ayrıca kazanç kaybına hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, istem 3.580,71 TL ye ıslah edildiği halde 6100 sayılı HMK nın 26/1. maddesinde açıklanan taleple bağlılık ilkesine aykırı biçimde istem aşılarak 4 430,00 TL maddi tazminata hükmedilmesi de doğru olmayıp kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

b-Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince, davacının yaralanma derecesi, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazla olup daha alt düzeyde bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda ( 2/a-b ) sayılı bentlerde gösterilen nedenler ile BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4350, Karar No: 2019/1867, Tarih: 28.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4350 E.  ,  2019/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/07/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 08/12/2016 günlü karara karşı davacı vekili ve davalılar ..., ... ve ... vekillerinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davalıların istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine, davacının istinaf başvurusunun vekalet ücreti yönünden kabulüne, ...... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/174 esas ve 2016/285 sayılı kararının HMK 353/1-B maddesi uyarınca düzeltilerek; davacının davalı ...'e yönelik davasının reddine, davacının davalılar ..., ... ve ...'a yönelik davasının kısmen kabulüne dair verilen 10/04/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine; diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hükme karşı taraf vekillerince istinaf talebinde bulunulmuştur. Bölge adliye mahkemesince;davalıların istinaf başvurusunun reddine; davacının istinaf talebinin vekalet ücreti yönünden kabulüne dair verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin 2005-2014 yılları arasında ...... Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptığını, 25/03/2009 tarihinde meydana gelen helikopter düşmesi sonucu ......... ile yanında bulunan 5 kişinin hayatlarını kaybetmelerine yol açan kazanın savcılık soruşturmasını yürüttüğünü, davalı ...'un genel yayın yönetmeliğini, davalı ...'in haber sunuculuğunu yaptığı, ...... isimli ulusal yayın yapan televizyon kanalının 13/04/2015 tarihli ana haber bülteninde röportaj yapılan davalı ...'in verdiği röportajda ifade ettiği sözler nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını, ayrıca davalı ...'un yayın yönetmeni olduğu internet sitesinde de aynı yayının yapıldığını ileri sürerek manevi tazminat istemiştir.

Davalılar ..., ... ve ... vekili, haberin diğer davalının açıklamalarının yayınından ibaret olduğunu, beyanların diğer davalıya ait olduğunu, ifadelerin televizyona ait olmadığından ve yorum getirilmediğinden yayınlandığını, yapılan haberin ve röportajın basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar ..., ... ve ... vekili, haberin diğer davalının açıklamalarının yayınından ibaret olduğunu, beyanların diğer davalıya ait olduğunu, ifadelerin televizyona ait olmadığından ve yorum getirilmediğinden yayınlandığını, yapılan haberin ve röportajın basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., düşüncelerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, röportaj içeriğindeki hususların daha önce basın mensuplarınca ve siyasilerce dile getirilmiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı ... yönünden davanın reddine; diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı taraf vekillerince istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu edilen bu ifadeler ve tanıtım nedeniyle davacının makam karşılığı çok önemli bir olayı kapattığı izlenimi verilerek kamuoyundaki saygınlığını ve itibarını zedeleyecek şekilde ve basın özgürlüğü ile eleştiri hakkını aşar şekilde değerlendirmeler yapıldığı, bu ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu belirtilerek davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine; davacının istinaf talebinin vekalet ücreti yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir

yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu olaydaki sözlerin muhatabı iddia makamını temsil eden Cumhuriyet savcısıdır. Adaletin teminatı olan ve hukukun üstünlüğünün egemen olduğu bir devlette hayati bir işlev gören yargı, görevlerini başarıyla yapabilmek için kamu güvenine ihtiyaç duymaktadır. Bu nedenle bu güveni ciddi şekilde zarara uğratabilecek temelsiz saldırılara karşı özellikle kendilerini hedef alan eleştirilere karşı cevap vermelerine engel olan bir sağduyuya sahip olma yükümlülükleri göz önünde bulundurulduğunda korumak gerekebilir. Ancak temelsiz ve ağır biçimde yaralayıcı saldırılar bir kenara bırakılırsa, yargı görevlileri de kabul edilebilir sınırlar içindeki eleştirilere sadece teorik ve genel olanlar değil konu olabilirler. Bu kişilerin görevlerini ifa ederken kendilerine yönelik kabul edilebilir eleştirinin sınırları sıradan bir vatandaşa kıyasla daha geniştir. Diğer bir deyişle, kamu adına soruşturmaları yürüten Cumhuriyet savcılarının her türlü eleştirinin dışında oldukları da iddia edilemez (AYM; ......(3), B. No: 2013/5298, 20/5/2015, pr. 26, 27). Kanaatimizce Cumhuriyet savcılarından kendilerine yönelik eleştiriler karşısında daha hoşgörülü olmaları beklenmelidir.

Dava dosyasının incelenmesiyle; dava konusu yayın bütün olarak değerlendirildiğinde; basın özgürlüğü kapsamında kaldığı, yayın içeriğinde davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde ifadelere yer verilmediği, davacı hakkında eleştirel mahiyette ifadelere yer verilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığından bahsedilemez. Anılan yön gözetilmeden istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. Bu haliyle davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi 4. Dairesinin kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/03/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/39140, Karar No: 2018/3657, Tarih: 28.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/39140 E.  ,  2018/3657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İHBAR OLUNANLAR : 1- ... vekili avukat ... 2- .... özel Güvenlik Hizmetleri Ve Özel Güvenlik Ltd. Şti. 3- .... Temizlik Gıda Tur. Ve Özel Sağ. Hizm. San. Ve Tic. Ltd. Şti. Temizlik 4- ... 5- ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.