muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2061, Karar No: 2015/1945, Tarih: 30.09.2015

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2006/10894, Karar No: 2007/183, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10894 E.  ,  2007/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın ... arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik yoksa da bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği ... gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri ... Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan Yasa maddesi ve Yargıtay uygulamaları doğrultusunda, öncelikle bilirkişi kurulunca armut ürününün değerlendirme tarihi (2004 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvellerinin İl ... Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporunun bu verilere uygunluğunun denetlenmesi bu resmi verilere uygun düşmeyen hususların varlığının saptanması durumunda bunun giderilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerekirken 2003 yılı verilerine göre belirlenen değere endeks uygulanmak suretiyle 2004 yılı değerlerine ulaşan bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtildiği şekilde İl ... Müdürlüğünden 2004 yılına ait resmi veri cetveli getirtilerek bilirkişi kurulundan bu verilere uygunluk sağlayan ek rapor alınmalı ve kazanılmış hak ilkesi de dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12529, Karar No: 2016/1870, Tarih: 16.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12529 E.  ,  2016/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği, davaya katılmasına karar verilmesinin de kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmayacağı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçi temsilcisinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 16/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4495, Karar No: 2015/17136, Tarih: 17.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/4495 E.  ,  2015/17136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2013/317-2014/571

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan satın aldığı donmuş dönere ilişkin üretim izin belgesini sunmadığını, bu nedenle müvekkilinin malı 3. kişilere satamadığını, hukuken ayıplı olduğunu, mal karşılığı verilen senedin icra takibine konulduğunu belirterek, senedin 5.460 TL'lik kısmı ve ferileri yönünden müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ticari ilişkide son fatura tarihine göre teslim tarihinin 23.05.2011 olduğu, ayıplı olduğu ileri sürülen dönerle ilgili olarak davacının davalı adına 31.08.2011 tarihli iade faturası düzenlediği, davalının iade faturasını kabul etmediği, yasal sürede ayıp ihbarında bulunulmadığı, davacının hukuki ayıplı olduğunu ileri sürdüğü malı kabul etmiş sayılacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4300, Karar No: 2016/862, Tarih: 25.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/4300 E.  ,  2016/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, bozma kararında işaret edilmesine karşın, yeni tarihli memleket haritaları ve bunların yapımına esas alınan hava fotoğrafları uygulanmamıştır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; yöreye ait 1985-1990'lı yıllara ait memleket haritaları ve bunların yapımına esas alınan hava fotoğraflarının ölçeği, kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de bu belgelerin ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte gösterildiği, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın niteliği ile üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranını, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğini açıklayıcı müşterek imzalı açıklamalı ek rapor kendilerinden alınarak,

2) Komşu ... Beldesi 8301 sayılı parselle ilgili asliye hukuk mahkemesinin 1996/239 E. - 367 K. sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek,

bu dosya arasına konulması, ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/01/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2346, Karar No: 2023/2754, Tarih: 20.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2346 E.  ,  2023/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2942 E., 2022/2613 K.

...

...

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/269 E., 2021/109 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket nezdinde, çatı ustası olarak çalışmakta iken, 12.09.2015 tarihinde inşaatın dördüncü katında bulunan ve üzeri membran malzeme ile örtülmüş havalandırma boşluğunun üstüne basmasıyla 6 metre yüksekten düşmesi sonucu iş kazası geçirdiğini. Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 23.02.2017 tarih ve 16/2327 numaralı kararı ile müvekkilinin maluliyet oranın %8 olarak belirlendiğini, ancak müvekkilin geçirmiş olduğu iş kazasından kaynaklı olarak ... Anadolu 13. İş Mahkemesi’nin 2016/218 Esas sayılı dosyası ile açılan tazminat davasında % 8'lik maluliyete ilişkin itirazları üzerine, Adli Tıp İkinci Üst Kurulu’nun 26.12.2019 tarih, 2381 karar sayılı raporunda müvekkilin maluliyet oranın % 15.2 olduğunun tespit edilerek maluliyet oranının kesinleştiğini, bunun üzerine SGK Başkanlığı ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'ne 16.03.2020 tarihinde başvurularak, müvekkilin maluliyet oranının % 15.2 olarak düzeltilmesi ve bu oran üzerinden müvekkiline maaş bağlanmasının talep edildiğini, ancak ... ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü’nün aynı tarihli cevabi yazısında "Kurumumuz ilgili mevzuatı gereğince maluliyet tespiti Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığınca yapılmaktadır. Adli Tıp Kurumunca verilen maluliyet oranları ise Kurumumuzun taraf olması veya tespit davası olması halinde ve ilgili mahkemece kesinleşme kararı verildikten sonra Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığınca onaylanarak uygulanmaktadır." denilerek taleplerinin reddine karar verildiğini, ... Anadolu 13. İş Mahkemesi’nin 2016/218 Esas sayılı dosyasının 23.06.2020 tarihli celsesinde % 15.2 maluliyet oranına göre Kurum tarafından müvekkiline" gelir bağlanması amacıyla dava açmak üzere taraflarına 2 aylık kesin süre verildiğini belirterek Adli Tıp Kurumu 2 nci Üst Kurulu'nun raporu doğrultusunda müvekkilinin sürekli iş göremezlik oranının %15.2 olduğunun tespiti ile %8 sürekli iş göremezliğine göre bağlanan gelirinin % 15.2 maluliyet oranına göre bağlanarak fark aylıklarının davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacının 12.09.2015 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle meydana gelen maluliyetinin tespitini talep ettiği, toplanan deliller, ATK tarafından temin edilen raporlar tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının 12.09.2015 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle E cetveline göre %15,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğu tespit ve kanaati ile bu doğrultuda davanın kabulüne, davacı ...'ın 12 Eylül 2015 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle E cetveline göre %15,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybetmiş olduğunun tespitine, davacıya sürekli iş göremezliğe göre bağlanan gelirin %15,2 maluliyet oranına göre bağlanması gerektiğinin tespiti ile fark gelirinin kuruma başvurusunu takip eden 01.04.2020 tarihinden itiraben %15,2 maluliyet oranına göre gelir bağlanmasına, fark aylıklarının ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verildi.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, Kurum tespitinin yerinde olduğunu, YSK raporu ile ATK raporu arasındaki çelişkinin giderilmediğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; tazminat dosyasında alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporlarında aynı oranın belirlendiği, Adli Tıp 2. Üst Kurulunca düzenlenen raporda SGK ve SSYSK Kararlarında belirlenen oran ile Adli Tıp Kurumu Üçüncü Adli Tıp İhtisas Kurulu kararı arasındaki farkın değerlendirildiği ve SGK ve SSYSK'nın el bileği arızasını hesaplarken D cetvelini hatalı değerlendirmesinden ve kişideki bel omurları transvers proces kırığını hesaba katmamasından kaynaklandığına dair mütaala bildirildiği, başvuru ön şartının yerine getirildiği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun oy birliği ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle meydana gelen sürekli iş göremezlik oranının %15.2 olduğunun ve bu oran üzerinden 26.12.2019 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle meydana gelen sürekli iş göremezlik oranının %15.2 olduğunun ve bu oran üzerinden 26.12.2019 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 19, 95 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/7362, Karar No: 2021/3713, Tarih: 14.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7362 E.  ,  2021/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında “kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık“ olarak yanlış yazılan suç adının, “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 25/01/2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 14.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8490, Karar No: 2011/15798, Tarih: 10.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8490 E.  ,  2011/15798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davalı ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın bedelinin net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, kuru ot ve odun gelirinin fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle taşınmazın değerinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ... vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.