muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/588, Karar No: 2015/2049, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/588 E.  ,  2015/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/981-2015/57

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/236 E. 2014/235 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/20155 E. 2014/26170 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir..…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6510, Karar No: 2024/9905, Tarih: 24.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6510 E.  ,  2024/9905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/285 E., 2024/326 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/14 E., 2023/314 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 18.09.2020 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9162, Karar No: 2014/11452, Tarih: 26.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9162 E.  ,  2014/11452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin ikinci defa yapılan geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2. ürün dane mısır ve kırmızı bibere ait veri cetvelinin dosya arasına alınması amacıyla geri çevirme yapılmış ise de, gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden gönderilen veri cetvelinin hangi yıla ait olduğu belirtilmediği gibi tüm harcama kalemlerini acıklayan gider çicelgesininde olmadığı anlaşılmakla yukarıda belirtilen ürünlere ait kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı 2011 ve 2012 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydına şerh verilen ihtiyati tedbir kararına ait dosya geri çevirme kararı ile istenmiş ise de, ihtiyadi tedbir kararına konu dosyanın gönderilmediği anlaşılmakla söz konusu dosyanın mahkemesinden,

3-Geri cevirme kararı üzerine dosya arasına alınan ... Belediye Başkanlığı'nın yazı cevabında davaya konu taşınmazların 06.06.2006 tarihinde imar planı icerisine alındığı ve 3194 sayılı Yasanın 18.maddesine gereğince imar uygulaması sonucu oluştuğu belirtilmiş, ancak taşınmazların 1/1000 uygulama imar planınında olup olmadığı, değil ise tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiş ve 2006 tarihli imar planına alınış amacı açıklanmamıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının

meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla 2006 tarihli plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve tekrar yazışma yapılmasına ve zaman kaybına mahal bırakmayacak şekilde istenilen hususların gereği gibi yerine getirildiğinin ve yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/455, Karar No: 2011/2250, Tarih: 01.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/455 E.  ,  2011/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki parça taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece iki adet taşınmazın satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde)%09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde %0,09 harç alınmasına karar verilmesi doğru değilse de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmının kaldırılarak yerine “satış bedeli üzerinden %09.9 oranında alınacak harcın payları oranında taraflardan alınmasına” ibaresinin eklenmek sureti ile hükmün HUMK.nun 438.maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 1.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2031, Karar No: 2011/3704, Tarih: 05.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/2031 E.  ,  2011/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd ve ... aleyhine 14/08/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/11/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 05/04/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... Kaya ile karşı taraftan davalı ... vekili Avukat... geldiler, diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan ..., ..., ... ve ...'un tüm, diğer davacılar ..., ... ve ...'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar ..., ... ve ...'un diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda davacıların desteğinin kusursuz bulunması, olayın gelişim biçimi ve sonuçları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, desteğin eşi ile çocukları olan davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Adı geçenler yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm bölümünün asıl dava dosyasındaki tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "...12.000,00..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...24.000,00..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "...7.461,67..." ve "...4.745,68..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "...8.109,67..." ve "...5.393,68..." sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "...3.200..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...4.400,00..." sayı dizisinin yazılmasına; birleştirilen dava dosyadaki tazminat tutarlarına ilişkin 6 nolu bendinde yer alan "...10.000,00..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...20.000,00..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 7 nolu bendinde yer alan "...2.724,41..." ve "...1.368,31..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "...3.804,41..." ve "...2.448,31..." sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 8 nolu bendinde yer alan "...2.400..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...4.400,00..." sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8649, Karar No: 2006/10769, Tarih: 11.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8649 E.  ,  2006/10769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya içerisinde davacı ...'ün kayıt malikleri....ve ....nın mirasçısı olduğuna dair kayıtlarda ilişki kurulamadığından, bu davacının sayılan kayıt malikleri ile mirasçılık ilişkisini gösterir veraset belgeleri ya da aile nüfus kayıtlarının dosya içerisine konulması,

Yine kayıt maliki Mümin ...'ya ait dosya içerisinde nüfus kaydı bulunmadığından, bu malikin de davacı ile irtibatını da gösterir şekilde aile nüfus kaydının dosya içerisine getirtilerek dosyanın Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2184, Karar No: 2018/6807, Tarih: 25.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2184 E.  ,  2018/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının dava konusu ana taşınmazda zemin kat, bir nolu dairedeki evin önceki maliki iken, davalının kusuruyla müvekkilinin evini su basması sebebiyle zarar gördüğünü ve parasal ihtiyacı olduğundan değeriden daha düşük bir meblağa sattığını, zararın tespiti için Konya-... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/13 D.iş dosyasıyla delil tespiti yaptırıldığını yapılan bu zarar-delil tespiti neticesinde su basmasının kaynağının üst kattaki dairenin mutfak pis su giderine bez parçası atılması ve giderin tıkanması olarak tespit edildiğini, alınan bilirkişi raporunda davalının kusurlu olduğu hususunun açıkça belirtildiğini, son katın boş olması sebebiyle sadece müvekkilin üst kat komşusu olan davalının sahip olduğu dairenin tıkanmaya sebep olabileceğini, tespit dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre toplam 1.450,00 TL maddi zararı olduğunu, ayrıca bu miktarın ferisi olan tespit dosyası masraflarından harç bedeli 55,05 TL, yargılama gideri 668,80 TL, vekalet ücreti 220,00 TL olmak üzere toplam 2.393,85 TL'nin takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ... 1. İcra Müdürlüğünün 2013/3568 E. sayılı dosyasıyla birlikte yasal takibe konulduğunu, davalı tarafça takibe haksız ve kötüniyetli olarak itiraz edildiğini beyan ederek; itirazın iptali ve takibin devamına, % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının, yargılama giderinin ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının, davayı ispatlar nitelikte dosyaya hiç bir belge ve bilgi sunamadığı, dava konusu zararlara ilişkin tamiratların masrafının inşaatı yaptıran müteahhit tarafından ödendiği, dava konusu taşınmazın 78.000 TL fiyatla karlı bir şekilde satışının yapıldığının birçok tanık tarafından beyan edildiği, İ.İ.K.’nın 67/2.maddesi gereğince kötüniyet tazminatına hükmedilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi, öğrenmeden itibaren l yıl içinde dava edilip haklı çıkılması ve alacağın likit olması şartlarının bulunduğu gerekçesiyle; davanın reddine, İİK'nın madde 67/2. uyarınca asıl alacağın % 20'si oranında kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; üst kattan su akmasına bağlı olarak evini su bastığını iddia eden davacının tespit dosyası ile belirlenen maddi zararın ve tespit dosyası için yapılan yargılama giderlerinin tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.