muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14641, Karar No: 2014/4500, Tarih: 24.02.2014

2- Cinsel taciz suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Cinsel taciz suçu, 5237 sayılı TCK'nın 105. maddesinde düzenlenmiştir. Bu suç, 765 sayılı TCK’nın 421. maddesindeki “söz atma ve (bedeni temas olmaksızın yapılan) sarkıntılık” suçlarının karşılığıdır. Bedeni temas (vücut dokunulmazlığını ihlâl) halinde eylem cinsel taciz değil cinsel saldırı ya da çocuğun cinsel istismarı suçlarını oluşturabilir. Kanun gerekçesinde, cinsel tacizin, kişinin vücut dokunulmazlığının ihlâli niteliği taşımayan cinsel davranışlarla gerçekleştirilebileceği belirtilmiştir. Bu haliyle cinsel taciz suçu söz atmayı da kapsayan bedeni temas olmaksızın kişiye rahatsızlık veren sırnaşık bir çok cinsel davranışı cezalandırmaktadır. Kanun gerekçesinde cinsel taciz, mağdurun cinsel yönden, ahlak temizliğine aykırı olarak rahatsız edilmesi olarak tanımlanırken, TCK'nın 105/1. maddesinde suçun temel şekli 105/2. maddesinde ise nitelikli halleri düzenlenip cezalandırılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında, incelenen dosya içeriğine göre; sanığın farklı tarihlerde, katılanların evinin civarına bıraktığı, katılan ... ile evli olan katılan ...'ya ait olup adli emanette kayıtlı fotoğrafların, üzerine ve arkasına yazdığı yazıların bir kısmında cinsel içerikli taciz edici cümlelere yer verdiği yine iki adet fotoğraf üzerinde katılanın vücuduna yönelmiş şekilde cinsel organ resimleri çizmesi şeklinde gerçekleşen eylemin, TCK'nın 105/1, 43/1. maddelerinde düzenlenen, zincirleme şekilde işlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu ve sanığın bu suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin “Sanığın eylemlerinin müşteki ile geçmişte yaşadığı ilişkiyi ifşa niteliğinde olduğu, ileriye dönük cinsel taciz içerir bir eyleminin bulunmadığı dikkate alındığında atılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği” şeklindeki dosya kapsamına uymayan, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18526, Karar No: 2016/12774, Tarih: 18.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/18526 E.  ,  2016/12774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının vefatı nedeniyle yakınlarının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacılar vekilinin 10/11/2015 tarihli dilekçesi ile vekillik görevinden istifa ettiği, istfia dilekçesinin ve yeni durulma gününün davacı ...'a tebliğ edilmiş olmasına rağmen duruşmaya gelmediği gibi mazeret de bildirmediği, dosyanın 24/03/2016 tarihli duruşmada işlemden kaldırıldığı ve üç aylık yasal süre içerisinde taraflarca yenilenmemiş olduğu gerekçesiyle HMK’nun 150/1. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kural olarak, hakim, davanın taraflarını kanuna uygun bir şekilde davet edip onları dinlemeden kararını veremez (HUMK m.73, HMK m.27). HMK'nın 147. maddesinde de, tarafların ön inceleme aşamasından sonra tahkikat için duruşmaya davet edileceği, gönderilecek davetiyede, belirlenen gün ve saatte geçerli bir özrü olmadan hazır bulunulmaması halinde yokluklarında duruşmaya devam edileceği ve yapılan işlemlere itiraz edemeyeceklerinin bildirileceği düzenlenmiş, bu husus HMK'nın 186. maddesinde de aynı şekilde vurgulanmıştır.

Bu kapsamda, mahkemece davanın taraflarına çıkarılan tebligatta, Tebligat Yasası'nda sayılan hususların bulunmasının yanında, HMK'nın 147. ve 186. maddelerindeki “belli edilen günde mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde tahkikata yokluklarında devam edileceği ve hüküm verileceği” meşruhatının bulunması gerekir. Davacıya tebliğ edilen belgeye bu meşruhat verilmediği gibi sonradan bu eksiklik de giderilmemiştir. Bu itibarla, meşruhat içermeyen tebliğ belgesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

18/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1314, Karar No: 2016/1136, Tarih: 11.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1314 E.  ,  2016/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve mağdur ...'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün, 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur," hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36633, Karar No: 2013/10626, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/36633 E.  ,  2013/10626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanıklar ... ve ...'ya yüklenen konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların belirtilen süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılması şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesi ile yetinilmesi yerine infazı kısıtlar şekilde “ kamu kurumunda temizlik, inşa, yapım v.s. iş kollarında “ çalıştırılmasına hükmedilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’u 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarındaki, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesinin uygulaması ile ilgili kısımlardan “ kamu kurumunda temizlik, inşa, yapım v.s. iş kollarında “ şeklindeki bölümlerin hükümden çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanıklar ... ve ...'ya yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 31/3. maddeleri uyarınca sonuç olarak hükmolunan 1 yıl 4 ay hapis cezası kısa süreli olmadığı halde, aynı Kanunun 50/1-f maddesine göre seçenek yaptırıma çevrilmesi;

Kabule göre de;

2)Sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların belirtilen süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılması şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesi ile yetinilmesi yerine infazı kısıtlar şekilde “ kamu kurumunda temizlik, inşa, yapım v.s. iş kollarında “ çalıştırılmasına hükmedilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 11/04/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15464, Karar No: 2018/9908, Tarih: 28.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15464 E.  ,  2018/9908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Kasten yaralama suçunun başkasının vücuduna kasten acı vermek veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına sebebiyet vermek amacı ile işlenebilecek bir suç olarak düzenlendiği nazara alındığında; adli raporda vücudunda "sağ dirsekte hafif bir sıyrık mevcuttur" şeklinde bir bulgu tariflenen mağdure ile sanığın beyanlarının; sanığın evden dışarı çıkmak isteyen mağdureyi kolundan tutup koltuğa oturttuğu yönünde birleştiği, hükme dayanak yapılan mağdurenin kolluk beyanında sanığın kendisini "sürüklediği" şeklindeki ifadesindeki eylemin ne şekilde vuku bulduğunun vuzuha kavuşturulmadığı, adli raporda vücutta yerde sürüklenmeye bağlı bir bulgu tarif edilmediğine göre bu eylemin yerde sürüklenme şeklinde vuku bulmamış olabileceği gözetildiğinde sanığın eyleminin tam olarak ne şekilde vuku bulduğu belirlenmeden ve kasten yaralama suçunun kasıt unsurunun oluşup oluşmadığı belirlenmeden eksik inceleme ile hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

2) Suç tarihinde sanık ile mağdurenin resmi evliliklerinin devam ettiği, sanığın kolluk beyanında; hakkında evden uzaklaştırma tedbir kararı olduğu için mağdure ile ikamet eden iki kızını alıp gezdirdikten sonra büyük olanı mağdureye bıraktığını, diğer kızını ise 06.12.2014 günü mağdurenin ikametine getirdiğinde eşi mağdurenin büyük kızını yalnız bırakarak evden ayrılmış olduğunu gördüğünü, onu telefonla eve çağırdığını ve aralarında bu sebeple tartışma çıktığını, duruşmadaki beyanında ise eşi mağdurenin cep telefonuna "..." olarak kayıtlı erkek olduğunu tahmin ettiği şahıstan bir çağrı geldiğini, bu şahsın kim olduğunu ve aralarında ne tür bir ilişki olduğunu eşine sorduğunu ve bu sebeple tartıştıklarını beyan ettiği nazara alındığında, her iki halin de haksız tahrik oluşturacak sebepler olarak değerlendirilmesi ve sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin

29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10702, Karar No: 2011/14837, Tarih: 19.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10702 E.  ,  2011/14837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki adet taşınmazdaki paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, paydaşlığın satılarak giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu taşınmazların yüz ölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalının hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece aynen bölünerek paylaşılamayacağı anlaşılan taşınmazların satışına karar verilirken hüküm kısmında 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden % 09.9 nispi karar harcı alınması gerekirken % 09 harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine “ satış bedeli üzerinden alınacak % 09.9 harcın payları oranında ortaklardan alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün 6100 sayılı HMK.'na 31.03.2011 tarihli 6217 sayılı kanunun 30.maddesi ile ilave edilen geçici 3. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken HMUK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25305, Karar No: 2014/20700, Tarih: 02.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/25305 E.  ,  2014/20700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden, ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

..., davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK.nun 260.maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ..., yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 233 vd. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26677, Karar No: 2016/5079, Tarih: 29.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/26677 E.  ,  2016/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkumiyet hükmüne esas alınan soruşturma ve kovuşturma evrakının tümünün aslı veya onaylı örneği getirtilmeden, soruşturma ve kovuşturma evraklarının tamamının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içinde bulundurulmadığı anlaşılmakla eksikliğin giderilmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13946, Karar No: 2013/18490, Tarih: 07.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/13946 E.  ,  2013/18490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, nüfus kaydındaki doğum tarihine göre Kurum kayıtlarındaki doğum tarihinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmuş ise de, bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ve aidiyete ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Mahkemece, işe giriş bildirgelerindeki doğum tarihinin 1958 olduğundan hareketle sonuca varılmış ise de, ilk işe giriş bildirgesindeki doğum tarihinin 1956 olması karşısında, işe giriş bildirgesinin verildiği işveren yanındaki Kurum kayıtlarına

geçen çalışma süreleri belirlenmeli, ihtilaf konusu çalışmaların geçtiği işyerinden imza ve fotoğraflarını içeren dilekçeler ve ücret tediye bordrolarıyla sair tüm belge asılları celbedilerek, davacıya ait olduğu sabit olan imza ve fotoğraflarda getirtilmek suretiyle, Adli Tıp Kurumu marifetiyle imza ve fotoğraf incelemesi yaptırılmalı; ayrıca işe giriş bildirgesi tarihinde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler resen saptanarak, çalışmaların varlığı, süresi ve kime ait olduğu yönünden bilgi ve görgülerine başvurulmalı, çekişme konusu hizmetlerin, gerçekte kime ait olduğu, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

R.Y.
Yargıtay — Esas No: 2020/2604, Karar No: 2021/4576, Tarih: 31.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2604 E.  ,  2021/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

1-“2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-“2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

... İnşaat Elektrik Gıda Taahhüt San. ve Tic.Ltd. Şti’nin yetkilisi olan sanığın, “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamayı kabul etmeyerek, faturalarda yazılı emtiaları gerçekten aldığını ve ödemeleri çek ile yaptığını söylemesine karşın, davanın dayanağını oluşturan vergi inceleme raporlarında; yüksek tutarlarda fatura kullanıldığı, bunların cüzi bir kısmının çekle ödendiği,düzenleyici firma tarafından nakliyenin gerçekleştirilebileceği herhangi bir motorlu taşıtın bulunmadığının bildirilmesi; faturaları düzenleyen ... Metal San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında tanzim edilen 19/01/2009 tarih ve VDENR-2009-2047-8 sayılı vergi tekniği raporunda; mükellef şirketin şube ve deposunun bulunmadığı, bilinen adresinde 05/08/2008 tarihinde yapılan yoklamada, adreste yaklaşık 2 aydır başka bir mükellefin faaliyet gösterdiği, mükellefin 2008/6 döneminde adresi terk ettiği ve vergi dairesine başka bir adres de bildirmediği, 2007 ve 2008 takvim yıllarındaki katma değer vergisi beyanlarına göre 8.286.364,86 TL matrah beyan etmesine rağmen, başka mükelleflerin Form Ba ile toplam 61.260.272,00 TL tutarında mal ve hizmet aldıklarını bildirdikleri, mükellefin bu kadar yüksek miktarda ciroya ulaşmasının mümkün olmadığının belirtilmesi;