muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12254, Karar No: 2020/3968, Tarih: 01.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/12254 E.  ,  2020/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/11/2018 tarihli ve 2018/2396 soruşturma, 2018/7955 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ...2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/01/2019 tarihli ve 2019/74 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/10/2019 gün ve 94660652-105-07-4831-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/10/2019 gün ve 2019/100941 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin şüphelilerden ... isimli şahıstan 195.000,00 Türk lirası karşılığında ev satın aldığı, yaptığı araştırma sonucu satın aldığı evin... adına kayıtlı olduğunu öğrendiği, şüpheli ... ile görüştüğünde ise evi kendisinin değil ortağı olduğunu söylediği diğer şüpheli ...'ın sattığını ve kendisinin bu şahıstan haberi olmadığını söylemesi üzerine şüphelilerin üzerilerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olay nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonunda, aynı olay nedeniyle daha önce soruşturma yapılıp kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, dosyaya konu şikayetin mükerrer olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de; mükerrer soruşturmaya esas kabul edilen ve aynı olaya ilişkin evvelce şüpheliler haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların verildiği ...Cumhuriyet Başsavcılığının 09/04/2017 tarihli ve 2017/2894 soruşturma ve 15/11/2016 tarihli ve 2016/11468 soruşturma sayılı dosyalarının incelendiğinde, anılan soruşturmalar kapsamında şüphelilerinin beyanlarının alınmadığının anlaşıldığı, incelenen dosyaya konu ...Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/2396 soruşturma sayılı dosyasında şüphelilerden ...'ın alınan beyanında, kendisinin ... Doğa Mobilya isimli şirketin sahibi olduğu, bahse konu evi... isimli şahsa sattıklarını, bu satıştan kendisinin yanında sigortalı işçi olarak çalışan şüpheli ...'nın da haberdar olduğunu, ancak aynı evi şüpheli ...'nın müştekiye sattığını öğrendiğini,

kendisinin şirketinin tahsilat makbuzunu kullanarak satışı yapmış olduğunu, makbuzun altında kendisinin değil ...'nın imzasının bulunduğunu, toplumda kulaktan kulağa dolandırıcılık yaptığının yayılması üzerine şirketinin ve kendisinin itibar kaybettiğini, bunun üzerine kendisinin müştekiye senet verdiğini beyan etmesi karşısında, şüpheli ...'ın beyanının yeni delil mahiyetinde olduğunun anlaşılması, yine diğer şüpheli ...'nın da ilk kez bu dosya kapsamında beyanına başvurulduğunun anlaşılması karşısında; yeni delil niteliğindeki şüpheli ...'ın beyanı ve diğer şüphelinin beyanı değerlendirilerek, şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmaya ve değerlendirmeye dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın belirtilen gerekçelerle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzum kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbarolunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzum kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbarolunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüphelilerin yapımını üstlendikleri apartmandan müştekiye haricen bir daire sattıkları, müştekiye de özellikle sorun olmadığını aracı olan ortak tanıdıkları huzurunda belirttikleri, müştekinin bir kısım ödemeyi dekont karşılığı yaptıktan sonra tapu devrini sonraya bıraktıkları ve müştekinin evin elektriğini üzerine almak için ilgili kuruma gittiğinde evin kendisine satılmasından çok uzun süre evvel İbrahim diye birisine satıldığını ve tapuda ona devredildiğini, İbrahim'in ise beyanında; müştekiye yapılan satıştan haberdar edilmediğini belirttiği, şüphelilerin böylece müştekiyi kandırıp başkasına ait evi kendi şirket evleriymiş gibi satarak haksız menfaat temin ettikleri ve suçu birbirlerine atarak çelişkili savunmalarda bulundukları iddia edilen olayda ;

Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonunda, aynı olay nedeniyle daha önce soruşturma yapılıp kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, dosyaya konu şikayetin mükerrer olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de; mükerrer soruşturmaya esas kabul edilen ve aynı olaya ilişkin evvelce şüpheliler haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların verildiği ...Cumhuriyet Başsavcılığının 09/04/2017 tarihli ve 2017/2894 soruşturma ve 15/11/2016 tarihli ve 2016/11468 soruşturma sayılı dosyalarının incelendiğinde, anılan soruşturmalar kapsamında şüphelilerinin savunmalarının alınmadığı ve müşteki beyanından başkaca herhangi bir işlem yapılmadığının anlaşıldığı, bu dosyada ise şüphelinin müştekinin ve ayrıca tanıkların detaylı beyanlarının yer aldığı ve yeni delil mahiyetinde çelişkili söylemlerde bulundukları, tanık beyanlarının da müştekinin iddialarını ve sunduğu belgelere uygun şekilde yeterli şüphe oluşturduğu nazara alındığında; CMK'nın 172/2 maddesi de dikkate alınarak şüphelilerin suç işleme kastıyla hareket edip etmediklerine ilişkinin delillerin tartışılması için kamu davası açılması gerekliliğinden ötürü itirazı inceleyen ...2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/01/2019 tarihli ve 2019/74 değişik iş sayılı kararının BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 01/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/204, Karar No: 2019/850, Tarih: 07.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/204 E.  ,  2019/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kiracının kira bedellerini ödemediğini, alacağın tahsiline yönelik başlatılan icra takibine haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, kiralananın tahliyesi ile icra takibinde istenen 10.270 TL ile icra takibinden sonraki dönem için ödenmeyen 2.250 TL alacağın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; taşınmazı haricen satın aldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen karar Yargıtay 6. Hukuk Dairesince 22.10.2014 tarih ve 2014/9456 E. 2014/11424 K sayılı ilamı ile; ''.... Tapu malikleri Nedim Mercimek ve ...'in mirasçıları arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan takibin tüm mirasçılar tarafından yapılması ve davanın da birlikte açılması ya da diğer mirasçıların muvafakatlarının sağlanması gerekir. Elbirliği halinde ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan, icra takibinin tüm ortaklar tarafından birlikte yapılması davanın da tüm ortaklar tarafından birlikte açılması gerekir. Davadaki eksikliğin sonradan giderilmesi mümkün ise de, icra takibindeki eksikliğin giderilmesi mümkün olmadığından davanın bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. '' gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre , davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının alacağa yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur. HMK’nun ispat yükünü düzenleyen 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat edilemez.

Kural olarak kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne kadar olduğunu ispat külfeti davacıya, davalı tarafından kabul edilen kira bedelinin ödendiğinin ispat külfeti ise davalıya düşer. Davacı yazılı kira sözleşmesi dışında, komşu dükkanın dava dışı kiracı tarafından tahliye edilmesi üzerine davalının komşu bitişik dükkanı da sözlü anlaşma ile kiraladığını, tek dükkan haline getirdiğini ileri sürmüş, davalı sözlü kira ilişkisine karşı çıkmıştır.

Kural olarak kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne kadar olduğunu ispat külfeti davacıya, davalı tarafından kabul edilen kira bedelinin ödendiğinin ispat külfeti ise davalıya düşer. Davacı yazılı kira sözleşmesi dışında, komşu dükkanın dava dışı kiracı tarafından tahliye edilmesi üzerine davalının komşu bitişik dükkanı da sözlü anlaşma ile kiraladığını, tek dükkan haline getirdiğini ileri sürmüş, davalı sözlü kira ilişkisine karşı çıkmıştır.

HMK' nun 200. maddesi uyarınca akdi ilişkinin varlığı ve aylık kira miktarının yazılı delille kanıtlanması gerekir. Somut olayda davacı sözlü kira ilişkisine dayanmış ve kira ilişkisinin varlığını kanunda belirtilen usullere göre kanıtlayamamıştır. Davacı , davalı tarafa yemin teklif etmiş, davalı tarafından taşınmazda kiracı olmadığına dair yemin eda edilmiştir. Bu durumda davacı, kira ilişkisinin varlığını ispat edememiştir. Davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile alacak talebinin de reddine karar verilmiş olması doğru olmadığı anlaşılmıştır.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün gerekçesinin bu şekilde düzeltilmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17763, Karar No: 2017/8143, Tarih: 03.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/17763 E.  ,  2017/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (TMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asil yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davalıya tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/4795, Karar No: 2024/7702, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4795 E.  ,  2024/7702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/514 E., 2024/577 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/232 E., 2023/387 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun müvekkil şirketin faiz alacaklarını ödememesi işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitinin taraflar arasında uyuşmazlık haline geldiğini, yasal mevzuat düzenlemeleri gereğince davalı idarenin kesin olmayan cevabının ret cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, huzurdaki davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, sosyal güvenlik hususundaki tespit davaları tarafların birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları davacıya daha pratik şekilde sağlandığını, müvekkili davacının ödenen avans miktarı üzerinden sigorta primi ödenmesi gerektiğinin ve buna göre hesaplanacak yaşlılık aylığının ödenmesi gerektiğinin tespitini ve ortaya çıkan uyuşmazlığın giderilmesi gerektiğini, yine dava açmaktan başka bir yolla alacağına kavuşması mümkün olmayıp bir mahkeme kararına muhtaç dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle: davacı tarafça açılan seri davalarda davanın kazanılması halinde seri dava olarak kabul edilebileceğini, iş bu davada davacının davası reddedilerek tarifede yazılı ücretin tam olarak uygulanması gerektiğini ve davaya konu ilamın bu yönde düzeltilmesini gerektiğini ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurularının HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine,” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri gibi temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11299, Karar No: 2016/10008, Tarih: 13.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/11299 E.  ,  2016/10008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, yerleşim yerinde gündüz vakti, bölünmüş yolda sanığın idaresindeki çekici ve bu çekiciye bağlı yarı römork ile birlikte ışık kontrollü üç yönlü t kavşakta, seyrine göre sola dönüş yaptığı esnada, aracının sağ ön köşe ve yan kısmıyla, seyir istikametine göre sağ taraftan sol şeritte gelmekte olan sürücü ... idaresindeki minibüsle kavşağa geldiğinde aracının ön sol köşe kısmıyla sol şerit üzerinde çekiciye çarpması ve çarpmanın etkisiyle her iki aracın orta refüje çıkması sonucunda minibüs sürücüsü ...'ın öldüğü somut olayda; kaza tespit tutanağında trafik ışıklarının faal ve düzgün bir şekilde çalıştığının belirtildiği, kaza sonrası dinlenen tarafsız tanık ...'ün gerek soruşturmada gerekse kovuşturmada mahkemece 03.10.2013 tarihinde yapılan keşifteki beyanlarında seyir halindeyken kendisine kırmızı ışığın yandığını, durduğunu, tam yeşil ışık yanıp hareketleneceği sırada arkasından kendisiyle aynı istikamette seyreden minibüsün sol şeritten kavşağa girdiğini, bu esnada karşı istikametteki tırın kavşağa girerek sola dönüş yapmak istediğini, kupa kısmının kavşaktan yola çıktığını ve çarpıştıklarını, minibüsün geçtiği zaman yeşil ışık yandığını, tır şoförünün ise kırmızı ışıkta geçtiğini belirttiği, kovuşturma aşamasında keşifte dinlenen tarafsız tanık ...'nın da benzer şekilde tanık ...'ün arkasında kendi aracı ile durduğunu, bu sırada yeşil ışık yandığını, bütün araçların hareket etmeye başladığını, sol taraftan aynı istikamete gelen bir minibüsün kavşağa girdiğini, önünde sola dönen bir tır ile çarpıştığını, tırın kırmızı ışıkta geçtiğini, minibüs geçtiği esnada yeşil ışık yandığını belirttiği, 21.10.2013 tarihli bilirkişi raporunda, sola dönecek araçlar için yeşil ışığın 14 saniye yandığı, düz gidecek araçlar içinse kırmızı ışığın yandığı, her iki yönden düz seyredecek araçlar için 32 saniye boyunca yeşil ışık yandığının, sanığın geçişini yaparken tamamlaması için gerekli olan 25 metrelik mesafeyi 32 saniyelik zamanda tamamlamış olmasının gerektiğinin belirtildiği, yapılan keşifte de, her iki yöne yeşil ışık yandığında, dönüş yapacak olan sürücüler için kırmızı ışığın yandığının belirtilmesi karşısında, mahkemece kırmızı ışık ihlali yaptığı anlaşılan sanık hakkında bilinçli taksirin uygulanması isabetli olup, tebliğnamede eksik inceleme ile karar verildiğinden bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sübuta, kusura, eksik incelemeye, ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1455, Karar No: 2018/1905, Tarih: 05.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1455 E.  ,  2018/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabul ile 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin “31.12.2005“ olduğu cihetle yapılan incelemede; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu‘nun 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.