muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1746, Karar No: 2014/4286, Tarih: 10.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1746 E.  ,  2014/4286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2012

NUMARASI : 2011/961-2012/568

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir:

Kamulaştırma Yasasının 11. maddesi uyarınca; bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre, arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlar dikkate alınarak olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir.

Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen Pazarcık Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 28.08.2013 günlü yazısında dava konusu taşınmazın belediye ve mücavir alan dışında kaldığı bildirilmiştir.

Bakanlar Kurulu'nun Yargıtayca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında olması gerekir. Dava konusu taşınmazın, belediye ve mücavir alan dışında kalması nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32850, Karar No: 2012/41627, Tarih: 06.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/32850 E.  ,  2012/41627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, genel tatil ücreti ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin rızası olmadan ücretsiz izne çıkartılarak eylemli bir şekilde sona erdirildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma,genel tatil , hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 15 günlük ücretsiz izin bitim tarihi olan 01.04.2009 tarihinden 04.05.2009 tarihine kadar hiçbir mazeret bildirmeksizin ve izin almaksızın işe devam etmediğini, iş sözleşmesinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 17.03.2009 tarihinde ücretsiz izne çıkartıldığı, feshin bu tarihte gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının hafta tatili ücreti alacağını hak edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde hafta tatili ücreti olarak 500,00 TL talep etmiş, bilirkişi incelemesi sonunda isteğini toplam 1276.76 TL olacak şekilde artırmıştır. Ancak mahkemece hafta tatili ücreti olarak dava tarihinden itibaren 500,00 TL ve ıslah tarihinden itibaren 1.276,76 TL brüt alacağa hükmedilmesi talebin aşılması ilkesine aykırılık teşkil ettiğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1543, Karar No: 2020/32, Tarih: 06.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/1543 E.  ,  2020/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'ın eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilerek bu suçlardan mahkumiyetine, sanık ...'in atılı suçlardan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanık ...’a isnat edilen reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarının sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının ise sanık ... tarafından işlendiğine dair cezalandırılmasını gerektirir nitelikte kesin delil bulunmadığının tespit edildiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalar nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafisi ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14910, Karar No: 2015/11866, Tarih: 22.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14910 E.  ,  2015/11866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2014

NUMARASI : 2013/478-2014/173

Davacı S.. Ç.. vekili Avukat Cengiz tarafından, davalı Ç.. Y.. aleyhine 04/11/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisi ile evli olduğunu bildiği halde dava dışı eşi ile birlikte olduğunu, davalının eyleminin kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğunu iddia ederek, uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının iddialarını kabul etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davalının, davacının eşi ile evli olduğunu bilerek birlikte olduğu hususu sabit görülerek davanın kısmen kabulü ile davacı yararına manevi tazminata hükmedilmiştir.

TMK'nın 185. maddesine göre, “Evlenmeyle eşler arasında evlilik birliği kurulmuş olur. Eşler birlikte yaşamak, birbirlerine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar.” Aynı Kanun'un 174. maddesine göre de, “Mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebilir. Boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir.”

Evlenmeyle eşler arasında kurulan aile birliğinin taraflara yüklediği ödevlerin ihlali veya yerine getirilmemesi durumunda bu yükümlülüğü yerine getirmeyen eş yönünden Türk Medeni Kanunu'ndaki sonuçları, boşanma ve boşanma sebebi olması durumunda, bu olaylar yüzünden kişilik haklarının saldırıya uğraması halinde manevi tazminat talep edilebileceğidir.

TBK'nın 49. maddesine göre, kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Yine TBK'nın 58. maddesinde "Şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir." Haksız fiile dayalı bir borcun doğabilmesi için, hukuka aykırı bir fiil bulunmalı, fiili işleyenin kusuru olmalı, sonuçta bir zarar doğmalı, zarar ile işlenen fiil arasında da uygun nedensellik bağı bulunması gerekir.

Somut olaya gelince, davalının ve dava dışı eşin davacıya yönelik ve bütün olarak aldatma mahiyetindeki davranışlarının manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceğinin tartışılması gereklidir.

Yukarıda incelenen yasa maddeleri uyarınca, davacının dava dışı eşinin TMK'nın evlenmeyle eşe yüklediği ödevler arasında bulunan sadakat yükümlülüğünü ihlali nedeniyle, Yasa'nın 185. ve 174. maddeleri uyarınca boşanma sebebi ve istek halinde manevi tazminatı gerektirir nitelikte olduğu kuşkusuzdur. TMK'daki düzenleme, dava dışı eşin evlenme ile kurulan aile birliğinin tarafı olması sıfatından kaynaklanmaktadır. Zira dava dışı eş kendi iradesi ile bu birliğin tarafı olmayı kabul etmiş ve yasanın kendisine tanıdığı hak ve yükümlülükler altına girmiştir.

Davalının eyleminin manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceğine gelince, davalının doğrudan davacının bedensel veya ruhsal bütünlüğüne yönelik hukuka aykırı bir fiilde bulunduğundan söz edilemez. Söz konusu Yasa'da yükümlülüğünü ihlal eden eşin eylemini birlikte gerçekleştirdiği kişiler yönünden herhangi bir düzenleme getirilmemiştir.

6098 sayılı TBK'nın müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerinin de uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Zira, söz konusu Yasa'nın 61. maddesinde haksız fiil nedeniyle müteselsilen sorumluluğuna gidilebilecekler gösterilmiştir. Yukarıda açıklanan yasal duruma göre, davalı zararın meydana gelmesinden asli olarak sorumlu tutulamaz. Yine yasa hükmünün aradığı anlamda iştirak hali de söz konusu olamaz. Zira iştiraken işlenebilir bir eylemin varlığının kabul edilebilmesi için, eylemin müstakilen ve asli olarak da işlenebilir olması gerekir. Ayrıca haksız fiil sorumluluğunu, geniş ve belirsiz bir kavram olan sadakat yükümlülüğünü ihlal etmeye iştirak çerçevesinde değerlendirmek, bu sorumluluğu belirsiz hale getirecektir.

Açıklanan nedenlerle, TBK'nın 58. maddesine göre, davalının eylemi, davacının kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte bir eylem olarak kabul edilemez. Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/10/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/10/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Olayın gelişim biçimi, davacının, davalı ile gayriresmi ilişkiye girerek sadakat yükümlülüğünü yerine getirmeyen dava dışı eşini affetmiş olması ve olay tarihi gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat çok fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere mahkeme kararının bozulması görüşünde olduğumdan Dairemizin sayın çoğunluğunun davanın reddedilmesi gerektiğine yönelik bozma kararına katılamıyorum. 22/10/2015
Yargıtay — Esas No: 2015/6908, Karar No: 2016/90, Tarih: 13.01.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6908 E.  ,  2016/90 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı kooperatif yönünden reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabulü yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin, davalı kooperatifin üyesi olan diğer davalı ...'a ait 107 sayılı kooperatif üyeliğini 12.08.1998 tarihinde, 20.000.00 TL bedel karşılığında ... Noterliği'nin 38561 sayılı üyelik devir sözleşmesi ile devraldıklarını, davacıların üyeliğinin kooperatifçe de kabul edildiğini, müvekkillerinin üyelik nedeniyle 12.08.1998 tarihinde, 920 sayılı tahsilat makbuzu ile davalı kooperatife 10.000,00 TL ödeme yaptıklarını, müvekkilleri için ayrıca bir borç yüklenmediğini, çekilen kur'a sonucunda müvekkillerine ... Blok, ... Kat, ... numaralı ve 120 m²'lik dairenin isabet ettiğini, ancak müvekkillerinin ödemiş oldukları bedel sebebi ile değişiklik yapılarak ... Blok, ... Kat, ... numaralı ve 120 m²'lik dairenin müvekkillerine ait olduğunun kooperatif tarafından belirtildiğini, müvekkillerinin aradan uzun zaman geçmesine rağmen davalı kooperatifin daireyi kendilerine devretmemesi sebebiyle 13.06.2011 tarihinde Kayseri 8. Noterliği'nin 25559 sayılı ihtarnamesi ile dairenin teslimini talep ettiklerini, ancak kooperatif tarafından ihtarnameye karşı cevap verilmediğini ve dairenin teslim edilmediğini ileri sürerek, ... Blok, ... Kat, ... numaralı ve 120 m²'lik dairenin tapu kaydının iptali ile müvekkillerine teslimine ve tesciline, bunun mümkün olmaması durumunda, taşınmazın rayiç bedelinin tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000,00 TL'nin 12.08.1998 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacıların kooperatif üyeliğini ...'dan devralarak kooperatif üyesi olduklarını, davacıların kooperatif kayıtlarında arsa karşılığı üye olduklarını, devreden ...'ın da arsa karşılığı üye olduğunu ve üyeliğini davacılara devrettiğini, davacıların da davalı ...'ın da müvekkili kooperatife herhangi bir aidat ödemediklerini, arsa devir yükümlülüğünün de ne davacılar ne de davalı tarafından yerine getirilmediğini, müvekkili kooperatifin de daireyi devri yükümlülüğü olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... ile diğer davalı kooperatif arasında, 20.10.1997 tarihli ve 52925 sayılı düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, sözleşmenin taraflarının karşılıklı edimlerini yerine getirmedikleri, davalı ...'ın davalı kooperatife devretmeyi taahhüt ettiği taşınmazları devretmediği, davalı kooperatifin de bu taşınmazlar üzerine sözleşmede kararlaştırılan daireleri yapamadığı, davacıların, davalı ...'dan üyeliği devralarak davalı kooperatifin üyesi oldukları, 10,00 TL dosya kayıt ücreti dışında davacıların davalı kooperatife herhangi bir ödeme yapmadıkları, kooperatif üye kayıt defterinde davacıların kayıtlı olduğu bölümde "arsa sahibidir" kaşesi bulunduğu, Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 2012/17 E.; 2012/1007 K., 2012/2568 E., 2012/4925 K. ve 2012/4927 E., 2012/6951 K. sayılı ve Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 1999/2492 E., 1999/3432 K. sayılı emsal kararlarına göre de arsa sahibinden pay devralan üyenin arsa sahibinin halefi olduğu ve bunlar için arsa payı devrinden başka aidat yükümlülüğü öngörülemeyeceği, davacıların arsa payı karşılığında davalı kooperatif üyesi oldukları, arsa devri borcu dışında aidat borçlarının bulunmadığı, ne davacıların, ne de onların halefi olan davalı ...'ın üyeliğin dayanağı olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı kooperatife taahhüt ettikleri arsa devri borcunu yerine getirmedikleri, bu nedenle davalı kooperatifin ödemezlik def'i ileri sürmesi ve daireyi vermekten kaçınmakta haklı olduğu, üyeliğe tahsis edilen ve dava konusu yapılan dairenin de arsa teslimi yapılmaması nedeniyle inşa edilemediği, davacılar veya onların halefi olan davalı ...'ın kendi yükümlülüğünü yerine getirmeksizin davalı kooperatiften dairenin teslimini veya dairenin bedelini istemesinin mümkün olmadığı, bu nedenle davacıların, davalı kooperatiften dairenin teslimini veya bedelini talep haklarının bulunmadığı, davacılara kooperatif üyeliğini devrine ilişkin tarihsiz ve "sözleşme" başlıklı yazıda "paranın tamamını aldım" şeklinde beyanı bulunan, davalı kooperatifle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalayan ancak bu sözleşmeye göre arsa devrini yapmayarak, borcunu ifa etmeyen davalı ... ise, sözleşmeye aykırılık sebebiyle davacıların zararlarından sorumlu olduğu, dava konusu olan ... Blok, ... Kat, ... numaralı dairenin henüz inşa edilmemiş olması sebebiyle dairenin teslimi veya tapu iptali ve tescilin mümkün olmadığı, ancak bedelinin tazminin mümkün olduğu, tarafların tacir olmaması ve davalının daha önce temerrüde düşürülmemiş olması nedeniyle dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiği belirtilerek, davanın, davalı kooperatif yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulü ile, 20.000,00 TL'nin davalı ...'dan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1769, Karar No: 2006/7029, Tarih: 28.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1769 E.  ,  2006/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :6.4.2004

Nosu :354-139

Taraflar arasındaki kiracılığın tesbiti -menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyeye ait tesisi 17.02.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile diğer davalı dernekten kiraladığını ,belediye encümeninin Aralık 2001 tarihinde kiracılarla yeni kira sözleşmesi yapılmasına ve belediye yan kuruluşlarının kira ilişkisinden çıkarılmasına karar verildiğini , davalı belediyece müvekkilinden 2001 yılı bakiye 4.213.000.000 TL kira bedelinin ödenmesinin istendiğini , kira akdinin 17.02.2002 tarihinde sona ereceğini , 2001 yılı kira bedelinin ödendiğini ve bakiye borcun bulunmadığını belirterek , davacının kiracılığının tespitine , 2001 yılı için bakiye borç bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı belediye vekili,dava konusu yerin evveliyatında belediye tarafından davalı derneğe kiralandığını, kira süresinin 31.08.2001 tarihinde sona erdiğini, bu tarihten sonraki döneme ilişkin kira alacaklısının müvekkili idare olduğunu ,2001 yılı bakiye 4.213.000.000 TL ile 2002 yılı 3 aylık birinci taksidi 3.000.000.000 TL’nin taraflarına ödenmediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı dernek vekili, duruşmaya katıldığı halde cevap vermemiştir.

Mahkemece ,davacının davalı belediye ile akdi ilişkisi olmamasına rağmen taşınmazı işgal ederek borcunu ödemediği ,davalı belediyenin diğer davalıya kiralama hususunda yetki vermiş ise de , davacının kiracılığının davalı derneğe bağlı olarak 31.08.2001 tarihinde son bulduğu ve bu tarihten sonra alt kiracı olan davacının belediyeye borcu bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

../..

S-2-

Esas No. : 2006/1769

Karar No. : 2006/7029

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

Aslı gibidir.