muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1354, Karar No: 2023/1658, Tarih: 04.05.2023

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bozma ilamıyla sınırlı olmak üzere yapılan yargılama neticesinde yetkili temsilcisinin beyanları da tespit edilen şirketin iflasına karar verilmesi gerektiği belirtilerek, talebin kabulüne ve davalı şirketin iflasının açılmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davalının sabit yerleşim yeri bulunduğu, kaçak olmadığı, hileli muamelelerde bulunmadığı, mallarını saklamadığı, iyiniyetli ve basiretli bir tacir olduğu, ekonomik kriz nedeniyle borçlarını ödemede güçlük çektiği, davacının kendi kusur ve ihmali neticesinde vekillikten azledildiği, vekalet ücretine hak kazanamadığı, derdest alacak davasının lehe sonuçlanması halinde tüm borçların ödenebileceği, bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiği ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK'nın 177/f.4 maddesine dayalı doğrudan iflas istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 177 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Eğer bir uyuşmazlığın ele alınması veya çözümünün taraflarının iradesine bırakılması; korunması gereken değerler, zayıfların korunması, üçüncü kişileri de ilgilendirmesi gibi nedenlerle elverişli gözükmüyorsa, o uyuşmazlığa konu teşkil eden iş ve işlemlerin kamu düzeni ile ilgili olduğu kabul edilmelidir. (Bkz. Ekmekçi, Ömer/Özekes, Muhammet/Atalı, .../Seven, Vural Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk, Kasım, 2019, 2. Baskı, s.51.) Bu bağlamda, iflas davalarının kamu düzeni ile ilgili olduğu ve tarafların serbest tasarrufuna terk edilemeyeceği tartışmasızdır.

Somut olayda; ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma ilamı kapsamında yalnızca iflası istenen davalı şirket yetkilisine gönderilen çağrı kağıdının tebliğ usulsüzlüğünün bozma sebebi yapıldığı belirtilmiş ve bozma kapsamı dışında kalan hususlara ilişkin olarak artık mahkemesince inceleme yapılamayacağı gerekçesine dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

Yukarıda açıklandığı üzere, iflas davaları kamu düzeniyle ilgili olduğundan ve kamu düzenine ilişkin durumlarda bozma kapsamı dışında bırakılan hususlar bakımından kesinleşme söz konusu olamayacağından, kaldı ki Dairemizin 12.04.2022 tarihli bozma ilamı içeriğinde, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine dair bir karar da bulunmadığından, ilk derece mahkemesinin yazılı gerekçesinde isabet görülmemiş, ancak sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesi değiştirilmek suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2597, Karar No: 2007/4280, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2597 E.  ,  2007/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plaka sayılı aracın, geçirdiği kaza nedeniyle pert olduğunu, araç sahibi tarafından davalının işyerine bırakılarak teslim edildiğini, muhafaza edildiği davalıya ait adreste, mahalle çocuklarının otları yakması sebebiyle yandığını ve araçta ek hasar oluştuğunu belirtip, 4.255.000.000 TL tazminatın 03.09.2002 ödeme gününden itibaren hesaplanacak yasalfaiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu aracın işyerine getirilmediğini ve teslim edilmediğini bidirip, davada taraf sıfatının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, Yargıtay bozma ilamına ve tüm dosya kapsamına göre dava konusu yanan aracın muhafazasında davalının sorumluluğunu gerektirecek bir kurssu belirlenemediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 13.10.-YTL peşin harcın onama harcından mahsubuna 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15717, Karar No: 2014/21390, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15717 E.  ,  2014/21390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 27.05.2014

No : 2011/628-2014/279

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1997 yılında tescil edilen davalı işveren şirkete ait işyerinden herhangi bir sigortalılık bildirimi gerçekleştirilmeyen davacının istemi, 16.08.2005 – 29.06.2007 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen çalışmaların tespitine ilişkin olup Mersin 2. İş Mahkemesi’ne davacı tarafından işveren aleyhine açılan işçilik alacakları niteliğindeki davada anılan dönem esas alınarak kurulan 26.04.2011 gün ve 364/265 sayılı hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, davalı şirketin ortaklarından F.. Ö..’nin kızı ve F.. Ö..’nin kardeşi konumundaki F.. Ö.. ile 14.10.2006 günü evlenen davacının bu evliliğinin, Mersin 3. Aile Mahkemesi’nin temyiz edilmeksizin kesinleşen 02.03.2010 tarih ve 969/255 sayılı boşanma kararı ile sona erdiği, söz konusu davalarda tanıkların dinlendiği belirgindir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu davada mahkemece yapılan yargılamada iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş ise de yukarıda belirtilen 2 davada bilgi ve görgülerine başvurulan tanıkların anlatımları ile kesinleşen işçilik alacakları davası değerlendirildikten, her 3 dosyada toplanan tüm deliller birlikte irdelendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9373, Karar No: 2010/10593, Tarih: 15.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9373 E.  ,  2010/10593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin 02/02/2010 günlü geri çevirme kararında istenilen belgeler gönderilmişse de yörede 1984 yılında yapılan orman kadastro haritasında çekişmeli taşınmazın yeri işaretlenmediği için denetleme yapılamamaktadır.

Bu nedenle;

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (1984 yılı orman kadastro haritasında) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/09/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2394, Karar No: 2025/793, Tarih: 20.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/2394 E.  ,  2025/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1377 E., 2022/1475 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149 uncu maddesinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırına göre, esas hakkında mütalaanın verildiği ve hükmün açıklandığı oturumda hazır bulunmayan ve mazeret talebi soyut gerekçelerle reddedilen sanık ... müdafiinin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrası ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle sanık ... ve müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli, 2022/1377 Esas ve 2022/1475 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) benti uyarınca takdiren Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5509, Karar No: 2014/37615, Tarih: 09.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/5509 E.  ,  2014/37615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2011/277-2012/517

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti, bayram çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın işverence fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, bayram genel tatil ücreti, alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, cevap dilekçesi vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı tebligatların usulsüz olduğunu iddia ederek temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava dilekçesinin davalıya usule uygun tebliğ edilip edilmediği noktasın da toplanmaktadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yasalarda aksine düzenleme bulunmadıkça mahkeme kararlarının taraflara tebliği gerekir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.inci maddesine göre, iş mahkemelerinde verilen kararlara karşı temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gündür. Mahkemece karar yüze karşı tefhim edilmiş ise, tefhim edilen kısa kararın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 383 ve devamı maddelerinde belirtilen şartları taşıması gerekir. Aksi takdirde usulüne uygun tefhimden söz edilemez. Bu durumda temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Tebligat Kanununun 12. inci ve 13. üncü maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu da olanaklı değilse, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması yasal zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır. Tüzel kişiliği olmayan, ancak 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesi anlamında işveren sıfatını taşıyan kamu kurum ve kuruluşları adına çıkarılan tebligatın, kurumun yetkili temsilcisine yapılması gerekir (Dairemizin 03.11.2008 gün ve 2008/4948 Esas, 2008/29807 Karar sayılı ilamı).

Vekâletname sunulduktan sonra tebligatların vekile yapılması gerekir. Vekil ile takip edilen davada, asil duruşmada bizzat bulunsa dahi tebliğin vekiline yapılması zorunludur. Vekile çıkarılan tebligat, kendisine veya kendisi yerine sekreteri veya kâtibine tebliğ edilmelidir. Ancak isticvap, yemin gibi şahsa bağlı işlemlerde, tebligatın vekile değil, bizzat bu işlemi yapacak asile yapılması yasal zorunluluktur.

Vekilin umumî vekâletname ile yetkilendirilmiş olması, müvekkilin talimatı olmadan tüm davaları takip etme yetki ve zorunluluğunu ona yüklemez. Örneğin, hakkında icra takibi yapılan borçlu, vekili aracılığıyla takibe itiraz etmiş olsa dahi, alacaklının açtığı “itirazın iptali davası” bakımından, borçlunun takibe itiraz aşamasında tayin ettiği vekilin, bu davada da yetkili bulunup bulunmadığı davanın açılması sırasında belirli olmadığından, dava dilekçesinin vekil yerine asile tebliği gerekir. Aksi takdirde usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlanmış olmaz. Bu itibarla bir davada vekilin temsil yetkisinin olup olmadığı mahkemece kendiliğinden araştırılmalıdır (Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 02.11.2004 tarih ve 2004/2041-5550 sayılı kararı).

Tebligat kural olarak muhatabın kendisine yapılmalıdır. Muhatap adresinde bulunmadığı takdirde, onun yerine tebligatı kabule yetkili kişilere yapılır. Muhatabın konut adresinde süreklilik arzedecek şekilde birlikte oturan aile halkından biri veya varsa birlikte oturduğu hizmetçi tebligatı almaya yetkili kişilerdir. Yetkili kişilerin görünüşe nazaran on sekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir. Tebligat yapılacak gerçek kişi işyeri, işletme veya iş sahibi ise, işyerinde bulunmaması halinde daimî işçisine yapılan tebligat geçerli olacaktır.

Tebligatın muhatabı veya adına tebligatı alacak yetkili kişi adreste bulunmakla birlikte tebliğden imtina ederlerse, bu durum tebliğ evrakına yazılmak şartıyla tebliğ işlemi, Tebligat Kanununun 21.inci maddesi uyarınca yapılmalıdır.

Tebligatın muhatabı veya adına tebligatı alacak yetkili kişi adreste bulunmakla birlikte tebliğden imtina ederlerse, bu durum tebliğ evrakına yazılmak şartıyla tebliğ işlemi, Tebligat Kanununun 21.inci maddesi uyarınca yapılmalıdır.

Aksine hüküm bulunmadıkça tebligat giderlerini tebliğin yapılmasını isteyen taraf peşin olarak ödemelidir. Tebliğ gideri verilen süre içinde yatırılmaz ise, talep eden kişi bu isteminden vazgeçmiş sayılır. Dava dilekçesinin karşı tarafa tebliği için tebliğ gideri peşin verilmemiş ve verilen makul süre içinde yattırılmamış ise, dava hakkında 1086 sayılı Yasanın 409. uncu maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

Dava konusu olayda tebliğ yapılacak kişinin tüzel kişiliği bulunan bir limited şirket olması sebebiyle tebligatın Tebligat Kanunu 12 ve 13. madde hükümleri gözetilmek suretiyle yapılması gerekir. Başka bir ifadeyle tüzel kişilere yapılacak tebligat 12. madde gereğince yetkili temsilci veya temsilcilere, tüzel kişi adına tebliğ yapılacak kimseler mutat iş saatlerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak durumda oldukları takdirde 13. madde uyarınca hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

Tebligat Kanunu’nun 12. ve 13. maddesiyle Tebligat Tüzüğü’nün 17 ve 18. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde tüzel kişiye yapılacak tebligat bakımından birinci sırada; tüzel kişinin yetkili temsilcisi, ikinci sırada görev itibariyle temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi bu işle görevlendirilmiş kimse bu da yoksa üçüncü sırada tüzel kişinin o yerdeki başka bir memur veya müstahdemine tebligat yapılır.

Tebligatın tüzel kişinin temsilcisinden başkasına yapılabilmesi için tebligatın neden tüzel kişinin temsilcisine yapılamadığı ve ayrıca tebligatı alan kimsenin şirketteki görevi de belirtilir. Aksi halde, tebligat usulsüz olur.

Somut olayda, şirkete ait tebligat “daimi İşçi” olduğu belirtilen Tamer Bayramoğlu’na yapılmış olup, yetkili temsilcisine yapılmadığından yapılmama gerekçesi de gösterilmediğinden usulüne uygun değildir. Tüzel kişiye tapılan tebligatta, tebliğ yapılan kişinin görevi, temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi bu işle görevlendirilmiş bir kişi olup olmadığı, tüzel kişinin yetkili temsilcisinin bulunmadığı veya evrakı tebliğ alacak durumda olmadığı da tebligat mazbatasına yazılmalıdır. Bu durumda dava dilekçesinin tebliği Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü hükümlerine aykırı olup geçersizdir. Tebligat yapılan şahsın davalı şirketi temsile yetkili kişi olup olmadığı Ticaret sicili kayıtlarına göre belirlemelidir. Mahkemece taraf teşkili sağlanmadan, davalı davadan haberdar edilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14678, Karar No: 2015/3984, Tarih: 23.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/14678 E.  ,  2015/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...... Kasabası 248 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın mahkemeden,

2-Dava konusu ... Mevkii 248 parsel sayılı taşınmazın 18.05.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 349 parsel sayılı taşınmazın ise 20.08.1987 olan satış tarihleri itibarıyla İmar Yasası gereğince düzenleme görmüş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu ... Mevkii 248 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 349 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulundukları cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Somut emsal alınarak incelenen ... Kasabası, ... Mahallesi 349 parsel sayılı taşınmazın 20.08.1987 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-18.05.2012 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

İstenerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

6-Mahkemenin kararının ve temyiz dilekçesinin davalı ... 'a tebliğine ilişkin dosyada bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Tebliğ edilmişse belgesinin dosya içerisine konulması, tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin adı geçene tebliği ile temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

İstenerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

6-Mahkemenin kararının ve temyiz dilekçesinin davalı ... 'a tebliğine ilişkin dosyada bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Tebliğ edilmişse belgesinin dosya içerisine konulması, tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin adı geçene tebliği ile temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.