muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11821, Karar No: 2012/5255, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11821 E.  ,  2012/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı yönetimindeki araçla, dava dışı 3. kişiye ait araç arasında meydana gelen trafik kazasında karşı aracın sürücüsünün yaralandığını, kaza tutanağına göre sürücülerin tali kusurlu olduklarını, davalının ehliyetinin ve aracının trafik sigortasının bulunmadığını, karşı aracın sürücüsü ...'un tedavi gideri olarak Trakya Üniversitesi Döner Sermaye işletme Müdürlüğüne 10.274,12 TL ödeme yapıldığını (4/8 kusur oranına göre) davalı hakkında Saray İcra Müdürlüğünün 2010/480 sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kazada kusurunun bulunmadığını, karşı aracın sürücüsünün tamamen kusurlu olduğunu, kaza tutanağının aleyhinde olan kısmını ve inkar tazminatı talebini kabul etmediğini, borcu bulunmadığından takibe itiraz ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava olay tarihi itibariyle Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası olmayan davalıya ait aracın ehliyetsiz davalı yönetiminde iken karıştığı trafik kazası sonucu karşı araçta bulunan ve yaralanan dava dışı 3. kişiye ödenen tedavi giderinin davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2-Dava olay tarihi itibariyle Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası olmayan davalıya ait aracın ehliyetsiz davalı yönetiminde iken karıştığı trafik kazası sonucu karşı araçta bulunan ve yaralanan dava dışı 3. kişiye ödenen tedavi giderinin davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Olayla ilgili düzenlenen kaza tesbiti tutanağında, davalının sola dönüş kurallarına riayet etmemesi nedeniyle karşı aracın sürücüsü dava dışı ...'un önünde seyreden aracı izlerken güvenli mesafe bırakmamak kuralını ihlal etmesi sebebiyle kusurlu oldukları belirtilmiştir. Davacı taraf olayda yaralanan ...'un toplam 20.548,24 TL tedavi giderinin 4/8 kusur oranına göre 10.274,12 TL.sını ödemiş ve davalı aracının trafik sigortası bulunmadığından ödediği meblağın rücuen davalıdan tahsili istemiyle yaptığı takibe itirazın iptali için bu davayı açmıştır. Mahallinde yapılan keşiften sonra alınan bilirkişi raporunda, olayda davalının kusurunun bulunmadığı yaralanan karşı aracın sürücüsü ...'un kavşağa yaklaştığı halde aracının hızını azaltmaması, kavşakta dönüş yapan traktörü (davalı aracını) geçmek istemesi, il yolunun dışında belde yolu üzerinde traktöre çarparak kazaya ve kendisinin yaralanmasına sebebiyet vermesi, kavşaklara yaklaşırken önünde seyir halinde bulunan aracı güvenli ve yeterli bir mesafeden takip etmemesi nedeniyle ağır ve asli kusurlu olduğu bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece kaza tesbit tutanağı ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasında kusur durumu yönünden çelişki meydana geldiğinden İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden kusur konusunda uzman bilirkişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davalı ile karşı aracın dava dışı sürücüsünün olaydaki kusur oranlarının tesbiti hususunda denetime elverişli, gerekçeli, önceki bilirkişi raporunun da irdelendiği, çelişkiyi gideren ayrıntılı bir rapor alınması, raporda davalıya kusur izafe edilmesi halinde konusunda uzman bilirkişi marifetiyle dosyadaki tıbbi belge ve faturalarda belirtilen tedavi şekli ve tedavi giderlerinin uygun ve makul olup olmadığı, davalının sorumlu tutulacağı teavi giderinin tesbiti yönünden inceleme yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde kaza tutanağı ile bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4125, Karar No: 2021/3617, Tarih: 15.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/4125 E.  ,  2021/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kıyı Kenar Çizgisi İçinde Kalan Taşınmazın Tapu İptali Ve Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 27.02.2020 tarihli ve 2016/12507 Esas, 2020/1919 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 113,30 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 10,30 TL’nin karar düzeltme isteyen davalılardan alınmasına, 15.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13031, Karar No: 2011/1485, Tarih: 15.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13031 E.  ,  2011/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı....kayyımı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 10 parsel No’lu taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... kayyımı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde, vekalet ücreti takdirinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre temyiz eden davalı ... kayyımı vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece aynen bölünerek paylaşılamayacağı anlaşılan 10 parsel No’lu taşınmazın satışına karar verilirken hüküm kısmında 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden % 0 9.9 nispi karar harcı alınması gerekirken % 09 harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine “ satış bedeli üzerinden alınacak % 09.9 harcın payları oranında paydaşlardan alınmasına “ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün HMUK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, taşınmazın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcının temyiz edenden alınmasına 15.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/481, Karar No: 2015/193, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/481 E.  ,  2015/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30.İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/948 E-2013/262 K.

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/01/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 02/03/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8.maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1.maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433.maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3667, Karar No: 2008/5097, Tarih: 22.07.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3667 E.  ,  2008/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... Yener (Arıkan) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici ... ile yükleniciden bağımsız bölüm satın alan diğer davacıların arsa sahibi davalılar aleyhine tapu iptali ve tescil istemişle açtıkların dava sonucu, davanın kabulüne, dava konusu bağımsız bölümlerin davacılara aidiyetinin tespiti ile adlarına tesciline dair verilen karar, arsa sahibi İffet mirasçısı ... (...) tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı arsa sahibi mirasçısı ...’in adı karar başlığında Hüsniye olarak yazılmış ve yargılama devamı sırasında vefat eden yüklenici ...’nın mirasçıları karar başlığında gösterilmemiş ise de bu hususlar maddi hataya dayalı olup mahkemesince her zaman düzeltilebileceğine göre temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahibi ... ve ... ile akdedilen 25.07.1985 tarihli, diğer arsa sahipleri ... mirasçıları ile akdedilen 19.07.1985 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmelerine konu taşınmazlar 1055 ve 1056 parsel sayılı taşınmazlar iken tevhid edilerek 1536 parsel oluşmuştur. Toplam 9 dükkân, 8 daireden oluşan bina 1536 parsel üzerine inşa edilmiştir. ... tapu kaydına göre tapuda kat irtifakı kurulmamıştır. Sözleşme gereği 9 dükkân, 2 daire yükleniciye, 6 daire ise arsa sahiplerine aittir. Davacı yüklenici ile yükleniciden bağımsız bölüm satın alan 3. kişiler kendilerine ait olan bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescili isteminde bulunduklarından fiilen yapılan binadaki her bir bağımsız bölüme düşen arsa paylarının tayin olunacak uzman bilirkişi aracılığıyla belirlenmesi ve bu bağımsız bölümlerin numaraları ve ait olduğu arsa payları zikredilmek suretiyle yüklenici ve 3. şahıslar adına tesciline karar verilmesi gerekir. Bilirkişiden kat irtifakı kurulmasına esas olacak şekilde bağımsız bölümleri ve arsa paylarını gösterir şekilde rapor alınmadan infazı kâbil olmayacak şekilde karar verilmesi HUMK’nın 388 ve 389. maddelerine aykırıdır.

Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Yener (Arıkan)'a geri verilmesine, 22.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13549, Karar No: 2012/23568, Tarih: 27.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/13549 E.  ,  2012/23568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/734-2012/211

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde Mayıs 2000-Nisan 2010 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu somut olayda; Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; öncelikle dava konusu dönemde davacının ne iş yaptığı açıklığa kavuşturularak çalıştığını iddia ettiği işyerinin kapsam ve kapasitesi nazara alınarak değerlendirme yapılmalı, davacı ile birlikte çalışan ve işverenlerin bordrolarında kayıtlı tarafsız kişilerin tespit edilememesi halinde gerekirse kolluk araştırması yapılarak aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; tespiti istenen dönemde davalı işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılıp tarafların gösterdiği tüm deliller toplanarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12866, Karar No: 2012/38154, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/12866 E.  ,  2012/38154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'ın, 01.07.1993 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşı almak amacıyla, 12.08.2003 tarihinde, sanık ...'dan anlaşmalı olarak boşandığı, sanık ...'nin 27.09.2006 tarihine kadar babasından kalan maaşı almaya devam ettiği, sanıkların boşanmalarına rağmen fiilen birlikte yaşadıklarının tespit edilmesi nedeniyle, sanıkların kamu kurumunu zarara uğratmak amacıyla boşandıkları iddia edilse de, suçun unsurlarının oluşmadığına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.05.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY:

Sanıklar hakkında düzenlenen 28.01.2016 günlü iddianame ile; şüpheliler ... ile ...’ın gerçekte evliliklerini fiilen sürdükleri halde şüpheli ...’nin vefat eden babasından bağlanacak ölüm aylığını alabilmek için muvazaalı olarak Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.09.2003 tarihinde kesinleşen kararı ile boşandıkları, katılan kurumdan 5.619 TL aylık aldıkları, soruşturmaya başlanması üzerine 18.09.2006 tarihinde yeniden resmi nikahla evlendiklerini kuruma bildirdikleri, bu suretle 19.09.2003-18.09.2006 tarihleri arasında işbirliği halinde kurumu dolandırdıklarından bahisle TCK.nun 158/1-e, 43.maddeleri uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır.

İddianamedeki sevk ve nitelendirme çerçevesinde; eylemlerin değerlendirilmesi gerektiği buna göre, sanıkların dolandırıcılık suçundan cezalandırılmaları talep edildiğinden bu suçun yasal unsurlarının irdelenmesi gerekmektedir. Boşanma ilamının şekli ve içeriği konusunda muvazaalı olduğundan bahsedildiği, ancak mahkemeden alınan bu kararın geçerli veya geçersizliği hususunda sahtecilik ile ilgili bir dava bulunmadığı göz önünde tutulmalıdır. Esasen boşanma ilamının muvazaalı olup olmamasının da dosyaya özgü eylemle ilgili dolandırıcılık suçu açısından bir önemi yoktur. Tartışılması gereken, boşanma kararının hukuken geçerli olup olmadığı değildir. Ceza yargılamasında yargıcın görevi, maddi gerçeği ortaya çıkarmaktır. Sanıklara yüklenen suç, dolandırıcılıktır. Buna göre, üzerinde durulması gereken konu; kadının, kocasından gerçekte boşanmadığı halde boşanmış görüntüsü vererek yaşamsal olarak dul olduğuna kurumu inandırarak babasından dolayı ölüm aylığı bağlatması eyleminde, atılı suçun unsurları olan, kuruma yönelik hileli davranışı olup olmadığı, gerçek durumunu gizlemesi sonucunda katılanı aldatması, kurum zararı ve haksız yarar durumu tartışılmalıdır.

Akşehir Cumhuriyet Savcılığına başlıklı 17.08.2006 tarihli şikayet dilekçesinde; Tipi Mahallesi muhtarı olan ...’ın, eşi olan ...’den formalite olarak boşandığı, kayınpederi olan ...’un Bağ-Kur maaşını aldığı, kendileri bunu inkar edip ayrı yaşıyoruz deseler de mahallede ikamet eden isimleri verilen beş kişiden sorulması halinde muhtar ve eşinin aynı evde yaşadıklarının tespit edilebileceğini, bu dilekçeyi bir insanlık görevi olarak yazdığını bildirerek, suç ihbarında bulunulmuştur.

Şikayet dilekçesinde isimleri bildirilen kişiler, soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde, Tipi Mahallesinde uzun süreden bu yana ikamet ettiklerini, mahalle muhtarı ile eşinin yaklaşık 20 yıldır aynı evde yaşadıkları, evlerinin yakınında oturan bu kişilerin arasında boşanma durumu olmadığını, boşanmış olsalardı ayrı evde yaşadıklarından haberleri olacağını, halbuki her ikisinin sürekli aynı evde ikamet ettiklerini, ...’ın trafik kazası yapmasından sonra gazete haberlerinde eşinin soy isminin farklı olarak yer aldığını, bu olaydan önce boşandıklarını duymadıklarını, ancak muhtarın ölen kayınpederinin emekli maaşını alıp almadığını bilmediklerini söylemişlerdir, yargılama aşamasında da bu kişilerden tanık olarak dinlenen ... ve ... benzer beyanda bulunarak, sanıkların boşanma kararına rağmen aynı evde yaşadıklarını bildirmişlerdir. Sanıklar ise, boşanma olayından sonra aynı avlu içinde ancak bitişik olan evlerde kalmaları nedeniyle komşuların aynı evde yaşadıklarını zannettiklerini, birlikte aynı evde yaşamadıklarını belirtmişlerdir. 06.10.2006 tarihli polis memurunca çizilen krokide, aynı avlu içinde birbirine yakın iki ayrı ev olduğu görülmektedir.