muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1298, Karar No: 2023/1013, Tarih: 10.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1298 E.  ,  2023/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

1. BAŞVURU

Başvurucu Hüseyin Köroğlu vekili; müvekkilinin, davalı yüklenici şirketler tarafından arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşa edilen sitede bulunan daireyi davalı arsa sahiplerinden satın aldığını, eksik ve ayıplı işler nedeniyle davalılar aleyhine değer kaybının tahsili istemiyle açılan davanın görüldüğü Bakırköy 5. Tüketici Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararın, istinaf incelemesini gerçekleştiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesince; davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle kaldırıldığını, işbu karar ile aynı nitelikteki bir başka uyuşmazlık hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesince verilen karar arasında uyuşmazlık bulunduğunu ileri sürerek, görev hususunda yaratılan uyuşmazlığın giderilmesini talep etmiştir.

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 16.09.2022 tarihli ve 2022/54 E. sayılı kararıyla; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/457 E., 2021/141 K. sayılı kesin nitelikteki kararı ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 11.10.2018 tarihli ve 2018/2464 E., 2018/1512 K. sayılı kesin nitelikteki kararı arasında, davalı arsa sahiplerinden taşınmaz satın alan davacılar tarafından davalı yükleniciler aleyhine ayıplı iş nedeniyle açılan bedel indirim davalarına bakma görevinin; genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemesine mi yoksa özel mahkeme olan tüketici mahkemesine mi ait olduğu hususunda uyuşmazlık bulunduğu, arsa sahipleri ile yüklenici şirketler arasında gelir paylaşımı ihtiva etmeyen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin olduğu, taşınmazı satın aldığı arsa sahiplerinin halefi olan davacının alacağın temliki hükümleri gereğince kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı talepte bulunabileceği, bu anlamda temlik alanın temlik edenin hukukuna tabi olduğu, arsa sahibi davasını hangi mahkemede açabilecek ise halefi olan davacının da aynı mahkemede hak ve alacaklarını ileri sürebileceği, buna göre görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu yönündeki görüşüyle, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca uyuşmazlığın giderilmesi talep edilmiştir.

III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/457 E., 2021/141 K. sayılı kararı

III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/457 E., 2021/141 K. sayılı kararı

Davacı Hüseyin Köroğlu tarafından proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeniyle satın aldığı konutta oluşan değer kaybının tahsili istemiyle, davalı arsa sahipleri ...., .... ve ... ile davalı yüklenici şirketler ...İnşaat Proje A.Ş. İle Mutlu İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. aleyhine açılan davaya bakan Bakırköy 5. Tüketici Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 05.06.2018 tarihli ve 2016/914 E., 2018/496 K. sayılı karara karşı, davalılar tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesince; “...Davacının davaya konu etmiş olduğu ve ayıplı olduğunu iddia ettiği taşınmazı toprak sahipleri olan ...., .... ve .... dosya kapsamında bulunan tapu tescil belgesiyle satın aldığı anlaşılmıştır.

Yargıtay 15. HD nin 30/05/2005 tarih, 2004/4852 Esas, 2005/3251 Karar sayılı ilamında, ''aksine bir sözleşme yoksa arsa sahibinin yükleniciye karşı hakları, devredilen pay oranında payı satın alan 3. Kişiye geçer, 3. Kişi devraldığı pay oranında arsa sahibinin haklarına halef olur. Bu nedenle, arsa sahibinden pay satın alan kişilerin dava ve hakları bu çerçevede incelenerek karara bağlanır.'' şeklinde belirtilmiştir.

Davacının, davaya konu olan taşınmazı arsa sahibi olan davalılardan satın aldığı ve onlardan devrolan haklara halef olduğu dikkate alındığında davasının Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği ve taraflar arasındaki ihtilafa bakmakla görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu sabittir...” gerekçesiyle, 04.02.2021 tarihli ve 2020/457 E., 2021/141 K. sayılı karar ile davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın görevli Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 11.10.2018 tarihli ve 2018/2464 E., 2018/1512 K. sayılı kararı

Davacı Raif Gündüz tarafından proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeniyle satın aldığı konutta oluşan değer kaybının tahsili istemiyle, davalı arsa sahipleri .... ve Hayriye Kaynaklı ile davalı yüklenici şirketler ... İnşaat Proje A.Ş. İle Mutlu İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. aleyhine açılan davanın görüldüğü Bakırköy 4. Tüketici Mahkemesince; “...Davacı dava konusu taşınmazı satıcı olmayan arsa sahibi davalılardan almıştır. Müteahhit firmalar olan diğer davalılarla arasında herhangi bir sözleşmesel ilişki bulunmamakta olup, bu davalılara karşı olan ve ayıplı- eksik ifa iddiasına dayanan davasında da davalılar arasındaki tarafı olmadığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan ve ''eseri imal eden'' kişinin sorumluluğuna dayanmaktadır.

Bu durumda davacı ile davalılar arasında 6502 Sayılı Kanunda yapılan tanımlara göre satıcı ve sağlayıcıdan temin edildiği kabul edilebilecek bir tüketici işlemi bulunmadığı kanaatiyle uyuşmazlıkta tüketici mahkemelerinin görevli olması mümkün değildir. Zira gerçek kişi davalılar kanunun aradığı manada satıcı olmayıp şirket olan davalılarla da davacı arasında herhangi bir sözleşmesel ilişki bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamı dışında kaldığına göre davaya bakma hususunda genel mahkemeler olan Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir.” gerekçesiyle verilen 07.06.2018 tarihli ve 2017/673 E., 2018/302 K. sayılı görevsizlik kararına karşı, davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesince; “...Dosya kapsamından; her ne kadar davacı arsa sahibinden taşınmaz satın almış ise de, arsa sahibiyle birlikte alacağın temliki hükümleri çerçevesinde halefiyet ilkesi gereğince davalı yükleniciye karşı da dava açmış olup, davacı bu durumda 6502 sayılı Yasa'nın 3/1-k maddesi gereğince tüketici sıfatında olduğu, davalı yüklenicinin de aynı Yasa'nın 3/1-i maddesi gereğince satıcı konumunda olması nedeniyle, yükleniciye karşı açılan davada tüketici mahkemelerinin görevli olduğu, davalılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığının bulunduğu durumlarda, görevli olan mahkemenin her bir davalının durumuna göre ayrı ayrı belirlenmesi gerekmekte ise de; davalılardan bir kısmı için genel mahkeme, diğer kısmı için özel mahkemenin görevli olması halinde, bu davaların tek bir dava olarak özel mahkemede görülmesi gerektiğinden, tüketici mahkemeleri uyuşmazlığın çözümünde görevli bulunmaktadır. Bu nedenle tüketici mahkemelerinin görevli olmadığı asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğu yönündeki karar usul ve yasaya aykırıdır...” gerekçesiyle, 11.10.2018 tarihli ve 2018/2464 E., 2018/1512 K. sayılı karar ile davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere Mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Benzer olaylarda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. ve 46. Hukuk Dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasındaki uyuşmazlık; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yüklenici şirketler tarafından inşa edilen ve davalı arsa sahipleri tarafından davacılara satılan konutların, eksik ve ayıplı olarak teslim edilmiş olması nedeniyle uğranılan değer kaybının tahsili istemiyle açılan davalara genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde mi, yoksa 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (6502 sayılı Kanun) hükümlerine göre tüketici mahkemesinde mi bakılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

B. İlgili Hukuk

1. 6502 sayılı Kanun'un Kapsam başlıklı 2 nci maddesine göre; "Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.".

2. 6502 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

B. İlgili Hukuk

1. 6502 sayılı Kanun'un Kapsam başlıklı 2 nci maddesine göre; "Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.".

2. 6502 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"...h) Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları,

...

i) Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi,

...

k) Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi,

l) Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi,

...

ifade eder.".

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; "Tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir.".

C. Değerlendirme

1. Yukarıda bir kısım hükümlerine yer verilen 6502 sayılı Kanun'un uygulanabilmesi için; satıcının ticari veya mesleki faaliyeti kapsamında kanunda tanımlanan bir malı sunuyor olması ve alıcının da bu malı yine Kanun'da gösterilen amaçlarla satın alması gerekli ve yeterlidir. Eş söyleyişle, bir hukuki işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabulü için, taraflardan birinin satıcı, diğerinin tüketici sıfatını taşıması, alışverişe konu olan malın ise Kanun'un 3 üncü maddesinde yazılı mal kavramı içerisinde yer alması gerekir.

2. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir.

2. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir.

3. Yapılan açıklamalar ışığında davalı arsa sahipleri yönünden yapılan değerlendirmede; davacılar, arsa maliki olan davalılar ile diğer davalı yüklenici şirketler arasında düzenlenen arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca, davalı arsa sahiplerine bırakılan konut niteliğindeki bağımsız bölümleri 30.05.2014 ve 11.08.2014 tarihlerinde satın alarak adlarına tapuya tescil ettirmiştir. Buna göre, dava konusu bağımsız bölümlerin mal kavramı içerisinde yer aldığı, bu malı ticari veya mesleki bir amaçla edinmeyen davacıların ise tüketici sıfatına haiz olduğu çekişmesizdir. Ne var ki, davalı arsa sahipleri satım işini mesleki ve ticari maksatla yapmamışlardır. Diğer bir anlatımla, davalı arsa sahipleri 6502 sayılı Kanun kapsamında satıcı sıfatına sahip değildir. Buna göre, satmış oldukları dairelerdeki eksik veya ayıplı işler nedeniyle davalı arsa sahipleri aleyhine açılan davalara bakma görevi, genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesine aittir.

4. Davalı yüklenici şirketler yönünden yapılan değerlendirmede de; davacılar, bağımsız bölümleri satın aldıkları davalı arsa sahiplerinin halefi konumundadır. Bu durumda; davacıların, satın aldıkları bağımsız bölümlerden kaynaklanan dava ve haklarının, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında incelenerek karara bağlanması gerekir. Eş söyleyişle, davalı arsa sahiplerinden bağımsız bölüm satın alan davacıların davalı yüklenici şirketler aleyhine açtığı davada görevli mahkeme, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki davaların görüleceği asliye hukuk mahkemesidir.

5. Bu itibarla, davalı yüklenici şirketler tarafından inşa edilen ve davalı arsa sahipleri tarafından davacılara satılan konutların, eksik ve ayıplı olarak teslim edilmiş olması nedeniyle uğranılan değer kaybının tahsili istemiyle açılan davalara bakma görevinin genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesine ait olduğuna, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi ile 46. Hukuk Dairesinin kesin nitelikteki kararları arasındaki görüş ve uygulama uyuşmazlığının bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı yüklenici şirketler tarafından inşa edilen ve davalı arsa sahipleri tarafından satılan konutların, eksik ve ayıplı olarak teslim edilmiş olması nedeniyle, uğranılan değer kaybının tahsili istemiyle açılan davalara bakma görevinin genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesine ait olduğuna, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi ile 46. Hukuk Dairesinin kesin nitelikteki kararları arasındaki görüş ve uygulama uyuşmazlığının bu şekilde giderilmesine,

2. Dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine,

2. Dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine,

3. Karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemelerinin hukuk dairelerine bildirilmesi için Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Sekreterliğine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6091, Karar No: 2016/15471, Tarih: 22.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/6091 E.  ,  2016/15471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz kapsam ve nedenlerine ve özellikle, maddi tazminat hesabı yapılırken, bakiye ömrün tespitinde P.M.F.-1931 yaşam tablosu yerine; yerleşik içtihatlara aykırı olacak şekilde TRH-2010 adlı başka bir tablo kullanılmasının, açık temyiz bulunmadığından, bozma nedeni olarak kabul edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre; tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/942, Karar No: 2021/3217, Tarih: 22.06.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/942 E.  ,  2021/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... ... hakkında mahkumiyet;

Sanıklar ..., ... ... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması;

Dosya incelendi:

Sanıklardan ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek sanığın temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden incelenmeksizin iadesine, incelemenin sanıklar ..., ..., ..., ...’nın ve sanık ... müdafiinin sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Karaağaç Mahallesi 106 ada 43 numaralı parselde bulunan 11 m2'lik taşınmaz için 2.500 TL m2 fiyatı olmak üzere belirlenen toplam 27.500 TL kamulaştırma bedelinin, rayiç bedelin çok üzerinde olacak şekilde belirlendiği, takdir kıymet komisyonu tarafından 2942 sayılı Yasa'nın 8. maddesine aykırı olacak şekilde uzman kişi, sanayi ve ticaret odası veya mahalli emlak alım satım bürolarından rayiç bedel araştırmaksızın ve bedel tespitinin nasıl yapıldığı yönünde hiçbir belgeye dayanmaksızın taşınmazın rayiç bedelinin tespit edilmesi, buna dayanarak da söz konusu taşınmazın kamulaştırılması suretiyle şüphelilerin rayiç bedelin çok üzerinde kamulaştırma yapmak suretiyle kamunun zararına neden olmak ve taşınmaz sahibi olan belediye meclis üyesi ... ...'a haksız bir maddi menfaat sağlamak suretiyle üzerlerine atılı görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda; ... ...’a ait aynı adada bulunan 27 parselin 26/06/1995 tarihli encümen kararıyla belediyeye hibe edildiği ve terkin işleminin yapılması için karar alındığı, sanıkların savunmalarında bu hibe edilen parselin değerinin dava konusu taşınmaz değeri belirlenirken dikkate alındığının belirtilmesi karşısında, 106 ada 27 parsele ilişkin kayıt ve belgelerin bilirkişiye verilerek rapor aldırılmasından sonra hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesine, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, buna karşılık dava konusu somut olayda suç, bahse konu yasal değişiklikten önce, işlendiğinden, yasal engel oluşturmayacağı gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle hakim tarafından değerlendirilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, sanıkların kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesinde yer alan objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "Sanıklara sonuç olarak adli para cezası verildiğinden yasal koşulları oluşmadığından" şeklindeki yasal olmayan yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanıklar hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilemeyeceğine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin ve diğer sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6713, Karar No: 2018/2271, Tarih: 15.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6713 E.  ,  2018/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

1-)Sanıklar ...ve...hakkında verilen hükümlerin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

13/07/2015 tarihinde sanık ...'in, sanık ... tarafından kendisine yönlendirilen ... ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ...'e uyuşturucu madde sattığı iddia edilen olayda; kullanıcılar ... ve ...'un aşamalardaki beyanları nazara alındığında, sanıklardan uyuşturucu maddenin alımı sırasında yaşı küçük ...'un alışverişin gerçekleştiği yerde bulunduğu, uyuşturucu maddeyi yaşı küçük...'un aldığı hususlarında şüphe oluştuğundan, sanıklar hakkında TCK'nın 188/3. maddesinin 2. cümlesinin uygulanamayacağı, dolayısıyla temel cezanın TCK'nın 188/3. maddesinin 1. cümlesine göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden anılan maddenin 2. cümlesi uyarınca uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA,

2-)Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'in, sanık ... tarafından kendisine yönlendirilen ...'ya uyuşturucu madde sattığı iddia edilen olayda; 13/06/2015 tarihinde sanık ... ile ... arasında yapılan telefon görüşmesinde yalnız "... " isminin geçtiği de nazara alındığında, sanık hakkında...'in beyanları dışında aleyhine delil bulunmadığı aşamada, sanığın ... ile buluştuğunu, ...'in kendisine "... maddesini kullanmadıysan bana ver, krizdeyim" dediğini beyan etmek suretiyle suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığı halde,sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.