muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13698, Karar No: 2013/5940, Tarih: 25.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/13698 E.  ,  2013/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm re'sen temyize tabi olmakla birlikte sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda;

Sanıklar ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya ve bir mazerette bildirmedikleri gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın bozma öncesi 07.05.2010 günlü kararın verildiği 28. oturumda, sanıklardan ...’ın babasının yağmalanan paranın 16.000 TL’sini kovuşturma sırasında ödediğini ve kısmi iadeye rıza gösterdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168/3-4. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinden ilk kararın 08.06.2011 tarihinde bozulduğu ve mahkeme tarafından bozmaya uyulduğu halde, bozma sonrası yakınan ..., beraat eden sanık ..., sanık ... ve tanık ...'ın yakınanın ilk beyanıyla örtüşmeyen beyanlarına itibar edilerek bozma kararına aykırı biçimde, anılan Yasa maddelerinin uygulanmaması,

2-Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki

velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, resende incelenen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10838, Karar No: 2023/1821, Tarih: 13.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10838 E.  ,  2023/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2173 E., 2022/1659 K.

DAVACI-DAVALI : ... vekili Av. ...

DAVALI-DAVACI : ... vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 13.11.2017

KARAR : Kararın kaldırılarak kısmen yeniden hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2017/628 E., 2019/321 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle kararın kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; tarafların evliliklerinin ilk yıllarından beri eşler arasında ruhi ve fikri geçimsizlik bulunduğunu, geçimsizliğin kadından kaynaklandığını, kadının devamlı olarak erkeği küçük gördüğünü, devamlı hakaret ettiğini, tehdit ettiğini, ekonomik şiddet uyguladığını, ekonomik olarak erkeği küçük gördüğünü, kadının bu eylemleri nedeniyle erkeğin 2016 yılının Şubat ayında evden ayrıldığını, o günden beri tarafların ayrı olduklarını, erkeğin işsiz olduğunu ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacının iddialarının yersiz olduğunu, erkeğin birlik sorumluluklarını yerine getirmediğini, kadına ekonomik şiddet uyguladığını, evin ve çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığını, hiçbir gerekçe göstermeden evi terk ettiğini, tarafların komşusu olan üçüncü kişi ile erkeğin duygusal birliktelik yaşadığını, erkeğin sadakatsiz davrandığını ileri sürerek asıl davanın reddine, karşı davanın ise 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca kabulüyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, yine kadın lehine aylık 750,00 TL tedbir ve devamında yoksulluk nafakasına hükmedilmesine, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine ortak çocukardan her biri için 500,00 TL tedbir ve devamında iştirak nafakası ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı-karşı davalı erkeğin ortak haneyi terk ederek başka bir kadın ile beraber yaşamaya başladığı ve evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediği, davacı-karşı davalı erkeğin tanık beyanlarının ise soyut ve eski tarihli olması nedeniyle kadına kusur yüklenemeyeceği, böylelikle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğundan bahisle asıl davanın reddine, davalı-karşı davacı kadının karşı davasının kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, ortak çocuklarla babaları arasında kişisel ilişki tesisine, ... Aile Mahkemesi'nin 2016/122 Esas sayılı dosyası ile davalı ve ortak çocuklar lehine tedbir nafakasına hükmedildiğinden tedbir nafakası hususunda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı-karşı davacı kadın yararına 300,00 TL yoksulluk nafakası ödenmesine, ortak çocuklardan her biri için ise 350,00 TL den toplam 700,00 TL iştirak nafakası ödenmesine, kadın yararına 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; davacı-karşı davalı erkeğin asgari ücretle çalışıp kirada oturduğunu, nafaka ödemesinin mümkün olmadığını, davalı-karşı davacı kadın lehine tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kadının fer'î taleplerinin reddine karar vermek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ile tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının eksik inceleme ile verildiğini, davacı-karşı davalının gelirinin iyi olmasına rağmen nafaka ve tazminat miktarlarının çok düşük belirlendiğini bu nedenlerle kararın tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının eksik inceleme ile verildiğini, davacı-karşı davalının gelirinin iyi olmasına rağmen nafaka ve tazminat miktarlarının çok düşük belirlendiğini bu nedenlerle kararın tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince belirlenen kusurların gerçekleştiği, davacı kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına ve erkeğin kusurlu hareketlerinin derecesine göre az olduğu, ortak çocuklardan ...'ın dosya istinaf aşamasında iken reşit olduğu, diğer ortak çocuk ... yararına takdir edilen iştirak nafakası miktarının, nafakanın niteliği, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaçları göz önüne alındığında düşük olduğu yönünde yapılan değerlendirmeler ile davalı-karşı davacı kadın vekilinin maddî ve manevî tazminat ile iştirak nafakası miktarına yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince bu yönlere ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek yeniden hüküm tesisine, kararın kesinleşme tarihinden itibaren ortak çocuk ... yararına ... olduğu 15.01.2020 tarihine kadar geçerli olmak üzere aylık 500,00 TL, diğer ortak çocuk ... yararına da aylık 500,00 TL iştirak nafakası takdirine, davalı-karşı davacı kadın lehine 35.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, tarafların sair istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine, İlk Derece Mahkemesince verilen karşı davadaki boşanma hükmü, velâyet, kişisel ilişki, yargılama giderleri ve vekâlet ücreti istinaf edilmeksizin kesinleştiğinden bu hususlarda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kadın yararına hükmedilen maddî, manevî tazminatlar ve tedbir, yoksulluk nafakası miktarları ile ortak çocuklar yararına hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası miktarlarının az olduğunu belirterek kararın bu yönlerden bozulmasına ve karşı dava dilekçesindeki talepler doğrultusunda davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kadın yararına hükmedilen maddî, manevî tazminatlar ve tedbir, yoksulluk nafakası miktarları ile ortak çocuklar yararına hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası miktarlarının az olduğunu belirterek kararın bu yönlerden bozulmasına ve karşı dava dilekçesindeki talepler doğrultusunda davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında karşılıklı olarak görülen boşanma davası neticesinde kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile tedbir ve yoksulluk nafakası miktarlarının, ortak çocuklar yararın hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 327 nci, 328 inci ve 330 uncu maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/247, Karar No: 2025/739, Tarih: 26.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/247 E.  ,  2025/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/716 E., 2022/717 K.

vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1-... 2-... vekili Avukat ...... 3-... vekili Avukat ... 4-...vekili Avukat ... 5-...

Davacı vekilince açılan tapu iptali ve tescil davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekili ile davalılar... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2023/949 Esas, 2024/3099 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’un 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 391,60 TL harç ve takdiren 3.000,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 26.02.2025 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

- MUHALEFET ŞERHİ -

Dava, yüklenici tarafından arsa maliki aleyhine açılmış tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iskan ruhsatı alınmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, sayın çoğunluk tarafından bu karar onanmış, karar düzeltme talebi de reddedilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, iskan ruhsatı alınmamasına rağmen yapı kayıt belgesi alınmışsa, bu belgeye geçerlilik tanınıp tanınmayacağı, bir başka ifade ile yapı kayıt belgesi alınmasına lüzum bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle, Yapı kayıt belgesinin hukuki mahiyeti üzerinde durmak gerekir. 3194 sayılı Kanuna 11.05.2018 tarihinde eklenen geçici 16. maddeye göre;

1-Yapı kayıt belgesi alan yapılar, tıpkı ruhsatlı ve iskânlı yapılar gibi yasal hale gelmekte ve bu belge verildikten sonra, 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca verilen yıkım ve para cezası kararının infazı ortadan kalkmaktadır. (3194 s.K. geçici m.16/4) Öte yandan yapı kayıt belgesi alınan bir yapı sahibi hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan dava açılamamakta, ceza soruşturması varsa takipsizlik kararı verilmekte, açılmış olan kamu davası varsa düşmekte, mahkûm olunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkmaktadır. (11. CD. 23.12.2019.T.2018/5966; 9877)

2-3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30. maddesinde; yapının kullanılması, yapı kullanma izin belgesi alınmasına bağlıdır. Aynı Kanunun 31. maddesinde ise; kullanma izni verilmeyen veya alınamayan yapılara elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinin verilmeyeceği hükme bağlanmıştır. 3194 sayılı Kanunun geçici 16/3. fıkrasında ise, yapı kullanma izin belgesi alınan yapıya kullanma yetkisi verildiği gibi bu yapılara elektrik, su ve doğalgaz bağlanacağı belirtilmiştir.

2-3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30. maddesinde; yapının kullanılması, yapı kullanma izin belgesi alınmasına bağlıdır. Aynı Kanunun 31. maddesinde ise; kullanma izni verilmeyen veya alınamayan yapılara elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinin verilmeyeceği hükme bağlanmıştır. 3194 sayılı Kanunun geçici 16/3. fıkrasında ise, yapı kullanma izin belgesi alınan yapıya kullanma yetkisi verildiği gibi bu yapılara elektrik, su ve doğalgaz bağlanacağı belirtilmiştir.

3-İşyeri açma ve çalışma ruhsatı verilebilmesi için yapı kullanma izin belgesinin ilgili idareye sunulması gerekmektedir. Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca hazırlanan Yapı Kayıt Belgesi Verilmesine İlişkin Usul ve Esasalar Tebliği’nin 6. maddesinin 8. fıkrasına göre; yapı kayıt belgesi verilen yapılarda, yapı kullanma izin belgesi aranmaksızın işyeri açma ve çalışma ruhsatı verileceği düzenlenmiştir.

4-İmar Kanunu’nun geçici 21. maddesine göre; yapı kayıt belgesi alınan yapılarda, ilave inşaat alanı ihdas edilmemek şartıyla, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa göre güçlendirme kararı alınarak güçlendirme yapılabilecektir.

5-Yapı kayıt belgesi alan gecekondu sahipleri, Hazine ve belediye arazilerini doğrudan satın alma imkanına kavuşmuştur. O kadar ki yapı kayıt belgesi sahibinin istemesi halinde; “bağlı yetki” nedeniyle idare taşınmazı satmaktan imtina edemeyecektir. (3194 s.K. geçici m.16/6).

6-Yapı ruhsatı alıp da yapı kullanma izin belgesi almamış veya yapı ruhsatı bulunmayan yapılarda, Yapı Kayıt Belgesi ile maliklerin tamamının muvafakatinin bulunması ve imar planlarında umumi hizmet alanlarına denk gelen alanların terk edilmesi halinde yapı kullanma izin belgesi aranmaksızın cins değişikliği ve kat mülkiyeti tesis edilebilecektir (3194 s.K. geçici m.16/5). Görüldüğü gibi, Kanun aslında yapı kayıt belgesini, kat mülkiyeti kurulabilmesi için gerekli olan “Yapı Kullanma İzin Belgesi” yerine kabul etmekte aynı fonksiyonu yüklemektedir. Bir başka deyişle yapı kayıt belgesi sahibi bu belgeye istinaden imara aykırı olan yapıyı-hiçbir aykırılık yokmuş gibi- hatta, imara uygun yapı yapan bir kişiden daha az harç ve vergi ödemek suretiyle kat mülkiyetine dönüştürebilmekte her bağımsız bölümü kat mülkiyeti kütüğüne kaydedebilmekte ve bu mülkiyet üzerinde bir malikin kullanabileceği tüm hakları kullanabilmektedir.

7- Geçici Madde 16/10 da; yapı kayıt belgesinin, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerli olacağı, bu belge ile ilgili yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümlerinin uygulanacağı ve yapının depreme dayanıklılığı hususu malikin sorumluluğunda olduğu belirtilmişse de, bu ifadeler bir “kısıtlama” gibi sunulmuş ise de, aslında anılan hususlar, normal imara uygun yapılar içinde geçerli olduğundan yapı kayıt belgesinin ilgili yapıyı imar mevzuatına uygun hale getirmesi özelliğine etki etmeyecektir.

TMK nın 683. maddesi, mülkiyet hakkının içeriğini; malikin, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şeyi dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahip olmak, şeklinde belirlemiştir.

Yukarıda yapı kayıt belgesinin, sahibine tanınan haklardan bir kısmını izah ettik. Bu açıklamalardan anlaşılacağı gibi yapı kayıt belgesi sahibi; yapıyı kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma hakkına sahip olduğuna göre, yapı kayıt belgesi alınan bir yapı, kural olarak İmar Kanunu’na uygun bir yapı olarak kabul edilmelidir. Aslında Kanun koyucu bazı çekincelerle açıkça adını koymamış olsa bile, yapı sahiplerine sunulan imkânlar dikkate alındığında, 3194 sayılı Kanunun Geçici 16.maddesi, “bedel karşılığı imar affı” niteliğinde bir düzenlemedir. Ancak, bir yapının yapı kullanma iznine sahip olması ile yapı kayıt belgesine sahip olması arasında piyasada bir değer düşüklüğü varsa bu değerden ve sözleşmeye göre eksik ve ayıplı işlerden yüklenici sorumlu tutulmalıdır.

Binaya yapı kayıt belgesi alındığı için tapu iptal ve tescil isteminin reddine dair Yerel Mahkeme kararının onanmasına dair Sayın çoğunluğun kararına katılmam mümkün değildir.

Şöyle ki;Yapı Kayıt Belgesi TMK nın 683. maddesinin bir malike tanıdığı tüm hakları sağladığı için, bu hakları “yok hükmünde” saymak; öncelikle 3194 sayılı Kanunun geçici 16. maddesine aykırı olacağı gibi, kullanılan ve kullanılmaya devam edilecek ve anılan Kanunun ekonomik değer atfettiği yapının “ekonomik değerinin olmadığı” kabul edilerek sözleşmenin feshedilmek suretiyle yapının arsa sahiplerine terkedilmesi ve yükleniciye yaptığı işin karşılığının verilmemesi hakkaniyete uygun düşmeyecektir. Bu nedenle yüklenicinin iskân ruhsatı yerine aldığı yapı kayıt belgesi ile yapının yasal hale getirildiği dikkate alınarak; yapının, iskân ruhsatına sahip olması ile yapı kayıt belgesine sahip olması arasında piyasada bir değer düşüklüğü varsa bu değer bilirkişiye tespit ettirilerek ve depo ettirilmek suretiyle sözleşme gereğince yükleniciye bırakılması gereken dava konusu bağımsız bölümle ilgili tapu iptal ve tescil talebinin kabulü gerekmektedir.

Sonuç itibariyle açıklanan bu nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizin onama kararının kaldırılarak kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun, karar düzeltme talebinin reddine ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/7790, Karar No: 2023/2525, Tarih: 27.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/7790 E.  ,  2023/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/397 Esas, 2021/47 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul kararı

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların yönetim ve denetim kurulu üyesi bulundukları müvekkili bankanın 23.10.1998 tarihinde 3182 sayılı Bankalar Kanunu’nun (3182 sayılı Kanun) 64 üncü maddesi kapsamına alındığını, bağımsız denetim firması ve banka müfettişleri raporları ile davalıların şahısları ve grup firmaları adına kullandırdıkları krediler yoluyla anılan tarihte 108 trilyon TL net zarara uğrattıklarının ve değinilen idari tasarrufa sebebiyet verdiklerinin tespit edildiğini, bankanın 01.04.1999 tarihli genel kurul toplantısında 23.10.1998 tarihinde TMSF’ye devrine kadar geçen sürede görev yapan yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibra edilmeyerek haklarında sorumluluk davası açılması kararı alındığını, bankanın mali bünyesinin bozulmasının tespitinden sonra...İnş. A.Ş. ve...Holding'i temsilen davalılardan...ve TMSF arasındaki anlaşma uyarınca bu davalının müteselsil borçlu ve kefil sıfatı ile ödemeyi taahhüt ettiği 300.000.000 USD’yi ödemediğini ileri sürerek, 108 trilyon liranın 24.10.1998 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçesinde; sorumluluk iddiasının ilişkilendirildiği olguların açıklanmadığını, ceza davasında mükerrer alacak talep edildiğini, 3182 sayılı Kanun'un 69 uncu maddesinde yazılı dava açma koşullarının oluşmadığını, denetçilerin sorumluluk koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar