muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15479, Karar No: 2023/2684, Tarih: 27.03.2023

Suç tarihinde sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın .... Sokak No: 68 sayılı yer civarında beklerken yanlarına haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanıklar ... ve ...'ın geldiği, sanık ...'nin, ... ve ...'dan ayrı ayrı para benzeri bir şey alarak sağ cebine koyduğu, sonra ... ve ...'nin 68 numaralı yerin önünden ayrılarak .... Sokak içine gittikleri, bu sokak içinde park halinde olan aracın lastik kısmından ...'nin bir cisim alarak kendilerini bekleyen ... ve ...'ın yanına geldiği ve ayrı ayrı sağ elinde tuttuğu cisimleri verdiği, ... ve ...'ın şüpheli ...'den maddeyi aldıktan sonra olay yerinden uzaklaştıkları, olayı takip eden polislerin .... Sokak ve .... Bulvarı kesişiminde ... ve ...'ı durdurdukları, üst aramasında ...'ın sağ cebinde 1 (bir) adet şeffaf poşete zımbalanmış halde daralı ağırlığı 0,2 gram gelen uyuşturucu (taş kokain) olduğu düşünülen madde; ...'ın sağ cebinde de 1 (bir) adet şeffaf poşete zımbalanmış halde daralı ağırlığı 0,2 gram gelen uyuşturucu (taş kokain) olduğu düşünülen madde bulunduğu, şüpheli ...'nin, ...'ın yanından ayrılarak .... Mahallesi, .... Sokak No:24/A bodrum kat sayılı yere girip takriben beş dakika orada kaldığı, daha sonra buradan ayrılıp ...'ın yanına geldiği, bu esnada polislerin şüphelileri durdurdukları, şüphelinin üst aramasında sol cebinden 3 (üç) adet şeffaf poşete zımbalanmış halde daralı ağırlığı 0,2 gram gelen uyuşturucu (taş kokain) olduğu düşünülen madde ele geçirildiği, ayrıca sağ cebinde uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiği düşünülen toplam 1.065,00 TL para ile ... Mahallesi, .... Sokak No: 24/A sayılı eve ait anahtarın ele geçirildiği, ...'ın üst aramasında da sağ cebinde uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiği düşünülen 550,00 TL para bulunduğu, şüphelilerin takriben bir metre uzağında sokak içinde yerde siyah bir çorabın içine gizlenmiş halde 7 (yedi) adet şeffaf poşete zımbalanmış halde daralı ağırlıkları 0,2 gram gelen (toplam 1,4 gram) uyuşturucu (taş kokain) olduğu düşünülen madde bulunduğu, adrese geçildiği, kapıyı açan olmaması sonrasında ... isimli şahsın üzerinde bulunan anahtar vasıtasıyla kapı açılarak içeri girildiği, evde yapılan aramada girişe göre sağda bulunan çöp içine gizlenmiş halde beyaz renkli poşet içinde üç parça halinde birinci poşette 50 adet, ikinci poşette 50 adet, üçüncü poşette 50 adet, dördüncü poşette 16 adet olmak üzere toplam 166 adet (toplam daralı ağırlığı 33,2 gram) uyuşturucu madde ele geçirildiği, ele geçirilen maddelerin İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün ekspertiz raporuna göre kokain olduğu tespit edildiği, sanık ..

...'nin alınan savunmalarında suçlamayı kabul ettiği pişman olduğunu beyan ettiği, sanığın hakkındaki ihbar, sanığın yakalanma şekli, uyuşturucunun miktarı, çeşitliliği, kullanım sınırından fazla olması, satışa hazır şekilde küçük paketler halinde bulunması ve sanığın samimi ikrarı ile olaya ilişkin tanıkların beyanları dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği kanaatine varıldığı, sanığın suçunu kabul ederek suçun meydana çıkmasına, çorabın içindeki maddelerin aidiyetini kabul etmesiyle ve ayrıca evde ele geçen uyuşturucuların ele geçmesine yardımcı olduğu anlaşılmakla hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak yardımın niteliği de göz önüne alınmak suretiyle verilen cezasından 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezasından indirim yapılmasının gerektiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme sanık hakkında etkin pişmanlık uygulanması konusunda yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tanıklar ... ve ...'ye uyuşturucu madde sattığını kabul eden sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında etkin pişmanlık uygulanma şartları oluşmadığına ilişkin eleştirisinin yerinde olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2021/1132 Esas, 2021/1279 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3291, Karar No: 2017/5344, Tarih: 16.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3291 E.  ,  2017/5344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/11/2015 tarih ve 2013/359-2015/783 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 1/3 oranında payının bulunduğunu, davalılar ... ve ...'un şirketin diğer ortakları olduğunu, şirket sermayesinin 30.000 TL'den 900.000 TL'ye çıkarıldığını, serbest muhasebeci tarafından düzenlenen rapordan da anlaşılacağı üzere müvekkilinin ortaklar cari hesabında görünen alacağından karşılanmak üzere diğer ortakların da sermaye borçlarının müvekkili tarafından karşılandığını, böylece şirketin tüm sermayesinin ödenmiş olduğunu, bu durumda davalı ortakların müvekkiline ayrı ayrı 290.000'er TL borçlarının bulunduğunu ileri sürerek diğer iki ortağın toplamda 580.000 TL tutan sermaye borçlarının davalılar adına müvekkili tarafından ödendiğinin ve bu miktarda müvekkilinin davalılardan alacaklı olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, dava dilekçesinde sözü edilen raporun davacı ile birlikte zimmet suçundan şüpheli kişi tarafından düzenlendiğini, hukuken hiç bir resmi yetkiye sahip olmayan bir muhasebecinin beyanlarının şirketi ve diğer ortakları bağlamayacağını, şirkete ait bilanço ve kesin mizan kayıtlarından da görüleceği üzere müvekkillerinin bir sermaye borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket ortaklarının 580.000 TL tutarındaki sermaye borcunun davacı ortak tarafından yerine getirildiğinin hemen tespit edilmemesi halinde davacının hukuki durumunun halihazırda bir tehlike ve tehdit altında olmadığı, davacının, diğer ortaklar adına yapmış olduğu sermaye ödemesi için her zaman eda davası açabileceği bu nedenlerle davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddini karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9033, Karar No: 2013/15639, Tarih: 13.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9033 E.  ,  2013/15639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.07.2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 14.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalılar tarafından çıkarılan yangın nedeniyle davacının kullanımında bulunan taşınmazdaki buğday ve ağaçlarda meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davalılar yangının kendi kusurlarından kaynaklanmadığı, kimin tarafından çıkarıldığının bilinmediğini davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Lapseki Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/282 E.- 2012/326 K. sayılı kararı ile, sanık ...'un taksirle yangına sebep olma suçunu işlemediğinden beraatine, diğer sanık ...'un ise taksirle yangına sebep olma suçunu işlediği sabit görülmekle cezalandırılmasına karar verildiği, kararın ... yönünden kesinleştiği ve olay tarihinden itibaren çok zaman geçmiş olması sebebiyle yeniden keşif yapılmasında fayda bulunmadığı davacı tarafından yaptırılan tespit dosyasındaki zarar miktarına göre; 4.820,20 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı ... temyiz etmişlerdir.

Karı koca olan davalıların birlikte kuru otları yakmaları neticesinde yangına ve davacı zararına sebebiyet verdikleri iddia edilmiş olduğundan, davalı ... yönünden Lapseki Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/282 E. - 2012/326 K. sayılı kararı ile, sanık ...'un taksirle yangına sebep olma suçunu işlemediğinden beraatine dair kararın temyiz aşamasında olduğu anlaşıldığından sonucunun beklenmesi ve birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi;

Kabule göre de; Dava konusu tazminat haksız fiilden kaynaklandığından, haksız fiil sebebiyle oluşan zararın tümüne, haksız fiilin ika edildiği tarihten itibaren yasal faiz uygulanması gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi 22.03.1976 tarihli ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında davanın açılmasından önce HUMK'nun 368-374 maddeleri uyarınca yapılan delillerin tespitine ilişkin giderlerin aynı kanunun 413-426 maddelerinde yer alan yargılama giderlerinden sayılacağının gözetilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine 13.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4594, Karar No: 2012/6784, Tarih: 02.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/4594 E.  ,  2012/6784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davacı vekilinin 21.04.2009 tarihindeki duruşmadaki beyanı da gözetildiğinde sözleşmenin feshi nedeni ile eski hale getirme bedeli (menfi zarar) ile kira bedelinin (müspet zarar) tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece menfi zarar yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

... 1. Noterliği'nin 23.12.1996 gün 33977 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ile Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi davacı arsa sahibi ve dava dışı arsa sahipleri ... ile davalı yüklenici arasında imzalanmış, getirtilen tapu kaydına göre de inşaat yapılacak taşınmazın davacı ile ad ve soyadları yukarıda yazılı dava dışı arsa sahipleri üzerinde paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. TMK'nın 692. maddesi hükmüne göre paylı malda korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi, özgülendiği amacın değiştirilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması oy birliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılması ya da feshedilmesi paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi ve olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerinden olduğundan sözleşmenin feshi davasının ya da iradesinin tüm arsa sahiplerince açılması ya da ortaya konulması gerekir. Kat karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri tapuda pay devrini içerdiğinden tek taraflı irade beyanı ve bunun karşı tarafa ulaşması ile sonuç doğurması mümkün değildir. Dairemiz uygulama ve içtihatlarında bu tür sözleşmelerin tüm arsa sahipleri ile yüklenicilerin iradelerinin uyuşması ile haricen ya da tüm arsa sahipleri ve yüklenicinin taraf

oldukları davada verilecek mahkeme kararı ile feshedilebileceği kabul edilmektedir. Eldeki davada tüm tarafların fesih konusunda iradeleri birleşmediği gibi bu konuda alınmış mahkeme kararı da bulunmamaktadır. Mevcut davada da tüm arsa sahipleri taraf olarak yer almamıştır.

oldukları davada verilecek mahkeme kararı ile feshedilebileceği kabul edilmektedir. Eldeki davada tüm tarafların fesih konusunda iradeleri birleşmediği gibi bu konuda alınmış mahkeme kararı da bulunmamaktadır. Mevcut davada da tüm arsa sahipleri taraf olarak yer almamıştır.

Bu durumda davacı arsa sahibinin binanın yıkılarak eski hale getirilmesi ile ilgili menfi zarar talebi sözleşmenin feshi istemini de içerdiği ve aslında davacı sözleşmeyi hukuki sonuç doğurmayan 18.01.2006 tarihli ihtarla feshettiğini ileri sürdüğünden mahkemece öncelikle davacıya davada taraf olarak yer almayan sözleşme ve tapu kaydına göre paydaş olan diğer arsa sahipleri ... ve ...'ın davaya muvafakatlarını sağlaması ya da davaya dahil etmesi için süre verilip bu şekilde taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasına girilip sözleşmenin feshi koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği incelenerek, davalı yanca projeye aykırılıkların giderileceği ve inşaatın yasal hale getirileceği de savunulduğundan bu konuda yükleniciye yetki ve makul süre verilip sonucuna uygun bir karar oluşturulması gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile hüküm kurulması doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2500, Karar No: 2013/11932, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/2500 E.  ,  2013/11932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulu'nun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, 40 TL değerindeki boş tüpleri çalan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2960, Karar No: 2012/5479, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2960 E.  ,  2012/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 221 ada 23 ve 24 parsel sayılı taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek yüzölçümü ve malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ... ve diğerleri ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve elatmanın önlenmesi davası davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sırasında ... vekili 11.09.2003 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayanarak 221 ada 24 parsel sayılı taşınmazın ... adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli 221 ada 23 parsel sayılı taşınmazın 554,46 metrekare yüzölçümü ile Mevlüddin Dizdar adına, 221 ada 24 parsel sayılı taşınmazın 918,80 metrekare yüzölçümü ile ... adına tesciline (çekişmeli taşınmazların 2. derece doğal sit alanında kaldığının beyanlar hanesinde gösterilmesine) karar verilmiş; hüküm, bir kasım davacılar ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazlar, kadastro tespiti sırasında Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik ve miktar haneleri açık bırakılarak tespit edilmiştir. Davacıların; Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı Hisarönü mevkiindeki 4000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan tarafları; “Mezar Gediği” ve “Kırvasil Beli” ve “Dikilitaş” ve “Löngöz Çiftliği” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı, Öküz Çiftliği mevkiindeki 3000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları; “Mezar Gediği” ve “İnbükü” ve “Dikilitaş” ve “Gülenya Beli” ve “Löngöz Çiftliği” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/20 defter varak sayılı, Gelibolu-Söğüt Çiftliği mevkili 7000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları “Kocaalan ve Balandağı”, “Taşbük” ve “Löngöz”, “Gökbel”, “Karadağ” ve “Mezar Gediği” ve “Çilecik Gediği” sınırlı tapu kayıtları ile bu kayıtlardan gelme Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 nolu ve Şubat 1962 tarih 1, 2 ve 3 nolu tapu kayıtlarına dayanarak açtıkları tapu iptali ve elatmanın önlenmesi davası Kadastro Mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazların kültür arazisi niteliğinde bulunduğu, adlarına tescile karar verilenler yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde düzenlenen edinme koşullarının gerçekleştiği, çekişmeli taşınmaz üzerinde Medeni Kanun’un yürürlüğe girdiği 1926 yılından önce 10 yılı aşkın süre aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyetliğin sürdüğü, davalı tarafın malik sıfatıyla zilyetliğinin Medeni Kanun’un yürürlüğünden sonra ve kadastro tespitine kadar kesintisiz olarak devam ettiği, bu suretle Arazi Kanunnamesi'nin 20 ve 78. maddeleri gereğince tapu kaydının hukuki kıymetini kaybettiği kabul edilmek suretiyle davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların ilgilileri adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Yukarıda belirtildiği ve dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere; davacılar, tarih ve numarası yazılı tapu kayıtlarına dayanmışlar, davalı tarafın arazi üzerindeki zilyetliğinin malik sıfatı ile değil, kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu ileri sürmüş, Medeni Kanun’un yürürlüğe girmesi ile Arazi Kanunnamesi yürürlükten kalktığı için, Arazi Kanunnamesi'nin 20 ve 78. maddeleri hükümlerinin davalı taraf yararına uygulanma imkanının bulunmadığını iddia etmişlerdir. Davacı tarafın bu iddialarına karşılık olarak; davalı taraf, dayanılan tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsamadığını, Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan kapsam belirlemesinin kendileri yönünden bağlayıcı olamayacağını, ilk kayıt maliki ile davacılar arasında akdi veya irsi bir ilişkinin kurulamaması sebebiyle davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, taşınmazlar üzerindeki çok uzun süreli zilyetliğin kiracılık değil malik sıfatıyla sürdüğünü, tapu kaydı taşınmazlara uysa dahi uzun süreli nizasız kullanma nedeniyle kaydın hukuki kıymetini kaybettiğini ileri sürmüştür. Bu iddia ve savunma çerçevesinde yerel mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın yeterli olup olmadığı, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülüp düşülmediği, varılan sonucun usul ve Yasa’ya uygun bulunup bulunmadığı konularında yargıya varmadan önce, tarafların iddia ve savunmaları ile ilgili olarak ileri sürdükleri yukarıda özetlenen tüm vakıa ve delillerin ayrı ayrı tahlillerinin yapılıp buna göre bir sonuca ulaşılması uygun olacaktır. Şöyle ki;

1- Davacıların murisi ... Hanım'ın kök kayıt malikinin mirasçısı olup olmadığı: Davalı taraf, kayıt maliki Hacı ...ile davacıların murisi ... Hanım arasında irs ilişkisi olmadığını ileri sürmüş ise de; davacıların murislerinden ve tapu maliklerinden Necip Mümtaz Şerefli ve müştereklerinin ... Hanım'ın mirasçısı oldukları hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Tereddüt davalı tarafın iddia ettiği gibi ... Hanım'ın tapu maliki Hacı ...’nin kızı olup olmadığı konusundadır. Dosyada ... Hanım'ın nüfus kaydı mevcut olup, bu kayıtta baba adı ... ...’dir. Tapu kayıtlarında ise “Hacı ...kızı” olarak geçmektedir. Ancak davacı tarafça ibraz edilen ve Osmanlı arşivleri ile Şer’i sicil kayıtları üzerinde yapılan araştırmanın yer aldığı klasör içindeki belgeler arasında yer alan 1303 tarihli vekaletnamede; vekil eden olarak “Muğla, Şeyh Bedrettin Mahallesi sakinlerinden Hacı ... Efendi Zade ...Ağa İbn-i ... ...Efendi" adı geçmektedir. ...Ağanın ... Hanım'ın kardeşi olduğu sabittir. Yine Şer’i sicil defterinde kayıtlı ...Ağaya ait bir dilekçede “Hacı ...Efendi Zade ...Ağa İbn-i ... Efendi, İbn-i Hacı ...” ve “kız kardeşim ... Hanım İbnetü ... ...Efendi İbn-i Hacı ...” yazılıdır. Yine aynı belgeler içerisinde yer alan Orman ve Maadin Nezaretinin Sadaret Makamına sunduğu 4 Nisan 1311 tarihli tezkerede “Muğlalı Müteveffa Hacı ... Efendi Kerimesi ... Hanım'ın uhdei tasarrufunda bulunan Gelibolu Erköz