muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7405, Karar No: 2014/11300, Tarih: 09.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7405 E.  ,  2014/11300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/550-2013/1821

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR-

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile tespit isteğinin kabulüne, kütükte bulunması zorunlu olmadığından doğum tarihinin düzeltilmesi isteğinin reddine karar verilmiştir.

Davacı N.. M.., çekişme konusu 42 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliki Ali oğlu R.M.. ile mirasbırakan babası R. M..'ın aynı kişi olduğunun tespiti isteğiyle eldeki davayı açmış, yargılama sırasında sunduğu dilekçeyle mirasbırakan R. M..'ın diğer mirasçılarının asli müdahil olarak davaya kabulü ile mirasbırakan R. M..'ın 1329 olarak görünen doğum tarihinin 1929 olarak düzeltilmesine, taşınmazın Ali oğlu 1929 doğumlu R. M..'a ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin ilgili olarak düzeltilmesini isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; kayıtta yeraldığı şekilde; “Ali oğlu Recep Mırık” ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığının ilgili nüfus müdürlüğünden sorulmadığı, çekişme konusu taşınmazı kimin hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettiğinin, kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının ve kayıt maliki ile davacının mirasbırakanının aynı şahıslar olup olmadığının zabıta aracılığıyla araştırılmadığı görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde nüfus ve zabıta araştırmalarının yapılarak talebe konu taşınmazın maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde nüfus ve zabıta araştırmalarının yapılarak talebe konu taşınmazın maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/957, Karar No: 2010/7432, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/957 E.  ,  2010/7432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan şekerpancarı, kuru fasulye, buğday ve samanı ile ayçiçeği ürünleri için 2009 yılına ait olmak üzere sulu arazide dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg. başına ortalama satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin ... İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7993, Karar No: 2019/811, Tarih: 23.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/7993 E.  ,  2019/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli ve 2015/486 Esas, 2017/672 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.11.2018 tarih ve 2018/10990 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2018 tarih ve 2018/91410 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığa isnat edilen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi kapsamında kalan kasten yaralama suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olması karşısında, müşteki ...'in 01.12.2015 tarihli otumdaki beyanında şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek sanık hakkındaki kamu davasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli ve 2015/486 Esas, 2017/672 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/4. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince mağdur ...’in şikayeti söz konusu olmadığından DÜŞÜRÜLMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12295, Karar No: 2009/1787, Tarih: 12.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12295 E.  ,  2009/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ   : ALADAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ   : 29/05/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanından intikal eden 260 parsel sayılı taşınmaza davalının kullanmak; 255 sayılı parsele ise,  kuzey kısmından gelen su kanalını kapatmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ile su kanalının açılması isteğinde bulunmuş, bilahare komşu 259 ve 261 sayılı parsel maliklerinin davaya dahil edilmelerini istemiştir.

Davalı ve bir kısım dahili davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların 260 sayılı parsele dikmiş oldukları zeytin fidanlarını söktükleri ve müdahelenin bulunmadığı, kapatıldığı ve mecrasının değiştirildiği iddia olunan su kanalının davacı taşınmazına tecavüzünün olmadığı, müdahale olarak nitelendirilebilecek bir mecra değişikliğine uğramadığı, sonuç olarak iddiaların ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza ve su kanalına elatmanın önlenmesi ile eski hale getirme isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazlardan, 255 sayılı parselde  davacının kayden paydaş ve 260 sayılı parselde ise irsen ortak olduğu, davalı M.'un bu taşınmazlarda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda davalı M.'un 260 parsel sayılı taşınmaza dava tarihi itibariyle fiilen bir elatma olgusunun saptanamadığı, ancak elatma olgusuna dava tarihinden önce son verdiği belirlenmek suretiyle bu parsel bakımından ve (gereği yokken davaya dahil edilen)  komşu parsellerin malikleri olan dahili davalılar yönünden davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne varki, davacı mülkiyet alanı dışında bulunan su kanalını davalı M.un tel çekmek suretiyle kapattığını ve bundan dolayı zarara uğradığını ileri sürerek, kanalın açılmak suretiyle eski hale getirilmesi ve böylece zararının  ortadan kaldırılmasını da istemiştir.

Oysa, mahkemece bu konuda yapılan uygulama neticesi elde edilen bilirkişi raporunun, hüküm vermeye elverişli olduğu söylenemez. Zira, davalı M.un kanalı kapatma eylemi nedeniyle  davacı taşınmazında zarar meydana gelip gelmediği kesin olarak saptanmamıştır.

Oysa, mahkemece bu konuda yapılan uygulama neticesi elde edilen bilirkişi raporunun, hüküm vermeye elverişli olduğu söylenemez. Zira, davalı M.un kanalı kapatma eylemi nedeniyle  davacı taşınmazında zarar meydana gelip gelmediği kesin olarak saptanmamıştır.

Hal böyle olunca, taşınmazın niteliği de gözetilmek suretiyle içlerinde ziraat mühendisinin de olduğu bilirkişi heyeti aracılığıyla, davalı M.'un su kanalına yönelik eyleminden dolayı davacının zarar görüp görmediğinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıkça saptanması, varsa zararın tarafların yarar ve zarar dengesi nazara alınarak giderim tarzının ne olacağının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.02.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14709, Karar No: 2015/13353, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/14709 E.  ,  2015/13353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı G.. Ç.. ile davalılar M.. T.., L.G.İnş. D. Temizlik Reklam Hiz. San. Tic. Ltd. Şti., K.. K.. ve İ.. Ö.. arasındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 20.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.07.2013 gün ve 2010/390 - 2013/453 sayılı hüküm dairemizin 07.04.2015 gün ve 2013/21230 – 2015/5494 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili ile davalı L. Grup İnş. Dekorasyon Temizlik Reklam Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00'er TL para cezasının davacı ve davalı L. Grup İnş. Dek. Tem. Rek. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti'nden alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harçların karar düzeltme harçlarına mahsubuna 7.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17443, Karar No: 2016/13790, Tarih: 14.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/17443 E.  ,  2016/13790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. İnceleme konusu davada, davacı davalı işveren yanında 20.04.1986-01.09.2002 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı halde bildirilmeyen bu hizmetlerin tespitini talep etmiştir. Mahkemece davacının davasının kabulüne karar verilmişse de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir.

506 sayılı Yasa’nın 3. maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Yasasının 4. maddesinde, bu kanuna tabı bir sanatı o sanat için düzenlenen tarih ve pratik öğrenim programına göre o işyerinde öğrenmek amacıyla bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimsenin çırak olarak tanımlandığı; 16. maddesinde ise, işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmağa başlamadan önce velisi veya kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmağa mecbur olduğu; 20 maddesinde, sözleşmenin bir örneğinin Mahalli Çıraklık Eğitim Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu öngörülmüştür. Diğer taraftan bir kişiye çırak denilebilmesi için, o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir. Yani, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen tarihte çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Kişi işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir. Mahkemece verilen kararda davacının çıraklık bildirimlerinin bulunduğu dönemde davalı yanında çalıştığına dair hüküm kurulduğu görülmekle, öncelikle yasada belirtilen biçimde bir çıraklık sözleşmesinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, öte yandan, sözleşme bulunsa dahi fiili çalışmanın üretim amacına mı, yoksa meslek ve sanat eğitimi amacına mı yönelik bulunduğu bordro tanıklarının tekrar beyanlarına başvurulup ifadeler arasındaki çelişkiler de giderilmek suretiyle ve diğer delillerle birlikte değerlendirilip belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Ayrıca verilen hükümde davacının doğum tarihi dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 60\G maddesi gözetilmeli, tespite karar verilen dönemde hizmet bildirimleri bulunan dava dışı şirket usulünce davaya dahil edilmeli, davalı ve dava dışı işyerlerinde tespiti istenen dönemde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa, belgeler getirtilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarındaki çelişkiler giderilerek, ifadelerin değerlendirilmesinde; iş yerlerinin kapsamı, kapasitesi ile işin ve işyerinin niteliği nazara alınmalı, davalı ve dava dışı işyerlerine ait kurumda bulunan iş yeri dosyaları celp edilerek dosyaya eklenmeli, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, davacının çalıştığı iddia edilen süreler tereddütsüz belirlenerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Ürün'e iadesine, 14.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1621, Karar No: 2013/20799, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1621 E.  ,  2013/20799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların katılanlara ait evin kapısını çalıp su isteme bahanesiyle katılanlarla iletişim kurarak evde büyü olduğunu bozabileceklerini söyleyip içeri girdikleri, sanıklardan ...'in katılanlara sizin altınlarınıza büyü yapmışlar altınlarınızı getirin dediği katılanların inanarak çok sayıda bilezik ve altın takılarını sanığa getirdikleri sanığın takıları bir mendile koyarak dolabın içine yerleştirdiği dolabı kilitleyip anahtarını alarak bir saat sonra geleceklerini, dolabı açmamalarını söyleyerek yanında bulunan sanık ... Yalçın ile birlikte evden ayrıldıkları, katılanların bir süre sonra dolaba baktıklarında altınların olmadığının anlaşıldığı iddia ve kabul olunması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde öngörülen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı madde ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi açısından kazanılmış hakların saklı tutulmasına 24.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.