muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24208, Karar No: 2012/27875, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24208 E.  ,  2012/27875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal ... genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, ... yerinde fazla çalışma yapmasına ve ulusal ... genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ve hak kazandığı yılık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ... sözleşmesinin ekonomik nedenlerle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatları dışındaki diğer alacak taleplerinin kanuni dayanağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ... yerinde fazla mesai yapmadığı, ulusal ... genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığ, ı işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda ... yeri kayıtları, özellikle ... yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, ... yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, davacı tanıkları davacının hafta 6 gün 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmişlerdir. Tanıkları bir saatlik ara dinlenme dışında başka bir ara verildiğine ilişkin beyanları bulunmamaktadır. Davalı taraf tanık dinletmemiştir. Bu durumda, davacının günde 9 saatlik çalışma süresinde 1 saat ara dinlenme verdiği, böylece haftada 48 saat çalışarak 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmelidir.

Davacının günde bir buçuk saat ara dinlenme yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13536, Karar No: 2025/1344, Tarih: 03.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13536 E.  ,  2025/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1852 E., 2024/2614 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/4 E., 2024/144 K.

Taraflar arasındaki vazife malullüğünün tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlar Şube Müdürlüğünde görev yaptığı esnada yapılacak bir operasyon için 21/22.02.2019 tarihlerinde Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü emrinde görevlendirildiğini, bu görev esnasında 22.02.2019 tarihinde saat 04:15 sıralarında sivil takip aracının trafik kazası geçirmesi sonucunda yaralandığını, ... Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Emeklilik Daire Başkanlığının 11.03.2020 tarihli yazısı ile Vazife Malullüğü Tespit Kurulunun 09.03.2020 tarih ve 254 sayılı Kararına istinaden 5510 sayılı Kanun'un 47/1. maddesi kapsamında vazife malulü olduğuna karar verildiğini; davacının 28.05.2021 tarihli dilekçe ile 3713 veya 2330 sayılı Kanun'a istinaden vazife malullüğü işlemlerinin yapılması talebiyle başvurduğunu, Kurumun 09.06.2021 tarihli yazısı ile malullüğünün 3713 sayılı Kanun kapsamında kabul edilmesine imkan bulunmadığının belirtildiğini; davacının 22.06.2021 tarihli dilekçe ile 2330 sayılı Kanun kapsamında vazife malulü olup olmadığı yönünde değerlendirme yapılmadığını belirtilerek bu talebe ilişkin işlem tesis edilmesini talep ettiğini, Kurumun bu başvuruya cevap vermeyerek talebi zımnen reddettiğini, davacının Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü emrine geçici olarak görevlendirildiğinden, görevin 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanun'u kapsamında olduğunu, göreve gidiş-geliş esnasında meydana gelen kaza sonucu yaralananların 3713 sayılı Kanun hükümleri kapsamında olduğunun düzenlendiğini, vazife malullüğünün 3713 sayılı Kanun kapsamında kabul edilmeyecek olursa, görevin 2330 sayılı Kanun kapsamında kabul edilmesi gerektiği beyan ederek; davacının vazife malullüğünün öncelikle 3713 sayılı Kanun kapsamında tespitine, kabul edilmezse 2330 sayılı Kanun kapsamında olduğunun tespitine, hizmet sınıf değişikliğinin yapıldığı 09.03.2020 tarihinden itibaren görevinden ayrılmaksızın vazife malulü maaşının bağlanmasına, emekli ikramiyesinin ve parasal haklarının 09.03.2020 tarihinden itibaren yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; görevi nedeniyle İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü binasına gitmek üzere içinde bulunduğu aracın seyir halinde iken trafik kazası sonucunda yaralanma olayının 2330 ve 3713 sayılı Kanun hükümlerine uygulanmasına imkan vermediğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın kabulü ile ...İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Şube Müdürlüğünde görev yapan davacının 21-22.02.2019 tarihlerinde Terörle Mücadele Şube Müdürlüğünün operasyonu ile ilgili olarak görevlendirildiği, davacının operasyondan dönerken 22.02.2019 tarihinde meydana gelen trafik kazasında yaralanarak 5510 sayılı Kanun'un 47. maddesi kapsamında vazife malulü olduğunun kabul edildiği, davacının maluliyetinin terörle mücadele görevi esnasında görevinden kaynaklı olarak meydana geldiği anlaşılmakla davacıya 3713 sayılı Kanun kapsamında davacının hizmet sınıf değişikliğinin yapıldığı 09.03.2020 tarihinden itibaren vazife malulü aylığı bağlanması gerektiği gerekçesiyle davacıya 3713 sayılı Kanun kapsamında 09.03.2020 tarihinden itibaren vazife malullüğü aylığı bağlanması gerektiğinin ve davacıya emekli ikramiyesi ve tüm parasal haklarının 09.03.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Şube Müdürlüğünde görev yapan davacının olay tarihinde Terörle Mücadele Şube Müdürlüğünün operasyonu ile ilgili olarak görevlendirildiği ve bu operasyon sonrasında yolda meydana gelen trafik kazasında yaralanarak 5510 sayılı Kanun'un 47. maddesi kapsamında vazife malulü olduğunun kabul edildiği, hizmet sınıf değişikliği de yapılarak idari sınıfta görevlendirildiği, davacının maluliyetinin görevi esnasında görevinden kaynaklı olarak meydana geldiği ve "bu görevlere gidiş dönüşler esnasında meydana gelen kazalar" niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; İstanbul Emniyet Müdürlüğünde Polis memuru olarak görevli olduğu sırada başka bir polis memurunun sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken meydana gelen kazada yaralanan ve hakkında 5510 sayılı Kanun'un 47. maddesine göre vazife malullüğüne karar verilen davacı tarafından, vazife malullüğüne neden olan olayın 2330 veya 3713 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmesi talebinin reddine dair işlemin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek verilen karar hakkında temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının vazife malullüğünün tespiti ile vazife malullüğü aylığının bağlanması ve emekli ikramiyesi ve tüm parasal haklarının ödenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3265, Karar No: 2011/804, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3265 E.  ,  2011/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 123 ada 2 parsel sayılı taşınmazı komşu ... Köyü sınırları içinde kalan taşınmazlar ve 123 adanın yollardan sonra gelen komşu taşınmazlar ile birlikte gösteren geniş sınırlı birleşik pafta örneğinin getirtilerek dosya içine konulması,

2- Getirtilecek geniş sınırlı birleşik pafta örneğine göre 123 adaya tüm yönlerden sınır olan bütün komşu taşınmazlara ait (komşu ... Köyü çalışma alanı içinde kalan taşınmazlar da dahil olmak üzere) onaylı kadastro tutanağı örneklerinin, varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile kadastro tespitlerinin dayanaklarını oluşturan kayıtlarının ve kadastro tespitleri kesinleşmişse oluşan tapu sicil veya ortamalları sicil kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması,

3- Çekişmeli taşınmaza komşu olan 123 ada 1, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin, varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile kadastro tespitlerinin dayanaklarını oluşturan kayıtlarının ve kadastro tespitleri kesinleşmişse oluşan tapu sicil veya ortamalları sicil kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması,

4- ... oğlu ... adına kayıtlı ... Köyü ... Mevki 447 ve 448 tahrir numaralı vergi kayıtlarının özel idare müdürlüğünden getirtilerek dosya içene konulması; bu vergi kayıtlarının kadastro sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadıkları kadastro ve tapu sicil müdürlüklerinden sorulup saptanarak uygulanmışlarsa, uyguladıkları taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örnekleri ile kadastro tespiti sonrasında oluşmuş tapu sicil kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2249, Karar No: 2018/7246, Tarih: 21.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/2249 E.  ,  2018/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Tüm dosya kapsamına göre olay tarihinde Manisa Ruh sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi AMATEM biriminde tedavi görmekte olan sanığın hastaneye ait kilitli dolabı patlattığına ilişkin 24.06.2012 tarihli tutanak düzenlendiği,sanığın savunmasında olayı dahi hatırlamadığını, yüksek dozda sakinleştirici bir dönem olduğunu ve suçsuz olduğunu ileri sürmesi karşısında; tutanak düzenleyici hastane görevlilerinin tanık olarak dinlenmesi, hastane yönetiminden dolabın ne şekilde patlatıldığının ve ne suretle zarar verildiğinin sorulup, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve suçun sübutu halinde sanığın zararı giderme iradesi de gözetilip hakkında TCK'nun 168. maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden “müşteki kurumun mali açıdan bir zararının bulunmadığının bildirildiği dolayısıyla sanığın üzerine atılı kamu malına zarar verme suçunun yasal unsurları itibarı ile oluşmamış bulunduğu" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında verilen beraat kararında CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5947, Karar No: 2016/484, Tarih: 09.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/5947 E.  ,  2016/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... ve savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlşılmakla adı geçen sanık hakkında duruşmasız yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve savunmanı ile ... savunmanları ile sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine, "Sanıkların, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6984, Karar No: 2024/1899, Tarih: 21.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6984 E.  ,  2024/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/330 E., 2022/331 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-12439

DAVA TARİHİ : 30.06.2021

HÜKÜM/KARAR : Davalı itirazının kısmen kabulü/ Başvurunun kısmen kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/21624

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya zorunlu trafik sigortalı otobüsün, davacının yolcusu olduğu otobüs ile çarpışmasıyla oluşan 04.12.2013 tarihli trafik kazası sonucunda davacının malul kaldığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle taleplerini 96.204,91TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kaza sonucunda davacının geçici iş göremezlik süresinin 15 gün olarak belirlendiği, kusur durumunun Adli Tıp Kurumu ya da kusur bilirkişi tarafından belirlenmesi gerektiğini, hesaplamaların TRH 2010 Yaşam Tablosu ile 1,8 teknik faiz yöntemine göre yapılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurucunun geçirmiş olduğu trafik kazası nedeni ile malul kaldığı, davalı ... şirketinin kazaya karışan otobüsün zorunlu mali sorumluluk sigortası ( ZMMS) poliçesi uyarınca işletene düşen hukuki sorumluluğu üstlenmesi nedeni ile sorumluluğunun bulunduğu gerekçesi ile başvuru sahibinin talebinin kısmen kabulü ile 96.104,91 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 04.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri