muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/34805, Karar No: 2016/5907, Tarih: 14.03.2016

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemdce davacının fazla çalışma yaptığı kabul edilip alacak hüküm altına alınmış ise de bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Söz konusu alacağın varlığını ispatlama yükü davacıda olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Mahkemece dinlenilen davacı tanıklarından biri davacı ile birlikte 1 hafta çalıştıklarını 5 gün 09.00-18.00 saatleri arasında Cumartesi günleri ise ayda 1-2 kez öğlene kadar çalıştığını söylerken diğer davacı tanığı ise " Davacı dinamik kadro dediğimiz bir kadroda çalıştığı için ihtiyaç olan şubede çalışıyordu. Bu nedenle kendisi ile sürekli bir çalışmamız olmamıştır. Haftada 5 gün en erken saat 20:00'de işten çıktım. Bazı günler 23:30'a kadar çalıştığımız da oldu. Ancak diğer şubelerde haftada 5 gün en erken 19:00'da olmak üzere ayda ortalama 7 gün saat 22:00'de diğer günlerde ise 19:00'da işten çıktık. Cumartesi veya pazar günleri işler çok yoğun olursa çağrılırdık ancak bu çok nadiren olan bir şeydi." şeklinde beyan da bulunmuştur. Bu beyanlar alacağın ispatında yetersiz olup dinlenen davalı tanığının açıklamalarına göre de fazla çalışma yoktur. Öte yandan davalı bankanın açılış kapanış saatlerine ilişkin ............ gönderilen belgerden de bir sonuca ulaşılamamaktadır. Bu durumda davacının fazla çalışmayı ispatladığı söylenemeyeceğinden talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11759, Karar No: 2025/761, Tarih: 20.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11759 E.  ,  2025/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/139 Esas, 2024/201 Karar

KISITLI ADAYI : ...

VASİ ADAYI : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İslahiye Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.02.2024 Tarihli ve 2024/93 Esas, 2024/72 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının her ne kadar merkezî nüfus idaresi sistemindeki adresi İslahiye olarak görünmekte ise de kısıtlı adayının fiilen vasi adayı ile birlikte...Beldesi ...Mahalles... Caddesi No:17 ...adresinde ikamet ettikleri gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Şırnak Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.05.2024 Tarihli ve 2024/139 Esas, 2024/201 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının Beyler Mahallesi 185. Sokak No:8 Islahiye/Gaziantep adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin...olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İslahiye Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İslahiye Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6137, Karar No: 2016/16275, Tarih: 21.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6137 E.  ,  2016/16275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine kanal geçirilen taşınmaz ile irtifak hükkı tesis edilen taşınmazın, kanal yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine kanal geçirilen taşınmaz ile irtifak hükkı tesis edilen taşınmazın, kanal yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve dava taşınmazlardan 111 ada 7 parsel sayılı taşınmazda irtifak hakkı karşılığının tahsili ile 112 ada 39 parsel sayılı taşınmazda kanal yeri bedeline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20379, Karar No: 2024/774, Tarih: 18.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/20379 E.  ,  2024/774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/74 E., 2023/496 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı olarak sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, kadroya geçişinin 02.04.2018 tarihinde 696 ... Kanun Hükmünde Kararname ile sağlandığını, hâlen davalı Bakanlığın kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak

belirlendiğini; ancak davalı tarafından 01.01.2019 tarihinden itibaren asgari ücretin % fazlası oran dikkate alınmaksızın eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, davacının kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretinin belirlendiğini, davacının 2018 yılındaki ücretinin korunarak bu ücret üzerine %4 oranında zam uygulandığını, taraflar arasında davacının kadroya geçtikten sonra ve devamında asgari ücretin % fazlasını almasını gerektirir bir sözleşme bulunmadığını, ücretin düşürülmediğini, talep edilen faiz türü ve başlangıç tarihlerine de itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.07.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı Bakanlık arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin ve işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 14.09.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesi ile uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri ve Yargıtayın emsal kararları dikkate alındığında, davalı tarafından taraflar arasındaki ... ... sözleşmesine aykırı ödeme yapıldığı anlaşıldığından, ödenmeyen fark alacakların kabulüne ilişkin değerlendirmenin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.12.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek fark ikramiye alacağının hatalı hesaplandığı belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin açıkça asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu taleplerin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fark ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 22 ve 32 nci maddeleri, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 22 ve 32 nci maddeleri, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, temyiz edenin sıfatına göre kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2741, Karar No: 2017/6615, Tarih: 12.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2741 E.  ,  2017/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek ve sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Asıl karar; sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan; mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sahte fatura kullanmak suçundan, mahkumiyet

Sanık ...'in yokluğunda verlilen hükmün, sanığın sorgusunda belirttiği bilinen son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21/1.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de, sanığın sorgusunda belirtti adresin ''....Mahallesi........'' olduğu, tebliğ mazbatasında ise adres bölümünde aynı adres yazılmasına rağmen, üzerinde ''No/26'' olarak düzeltme yapıldığı, dolayısıyla tebligatın hangi adrese yapıldığına dair kuşku oluştuğundan, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmeyerek sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 31.12.2015 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

I-Sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanığın vaki temyiz isteminin Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264/2. maddesi uyarınca itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifasına,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

1-5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile, mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık ... hakkında, sadece "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, “2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir davanın bulunmadığı gözetilerek anılan yıllara ilişkin sahte fatura düzenlemek suçundan Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin iddianame dışına çıkılarak "2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan mahkumiyet kararları verilmesi,

2-Sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece her ne kadar sanıkların mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanıkların suçlamayı kabul etmemesi ve sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için faturaların 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağının anlaşılması karşısında; öncelikle dosyada aslı veya onaylı örnekleri bulunmayan 2011 ve 2012 takvim yıllarına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde mümkünse davaların birleştirilmesi, mümkün olmazsa ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, şirket ortağı .....in tanık olarak ifadesine başvurularak sanık ...'in savunmasında belirttiği iddiaların doğruluğu açıklığa kavuşturularak, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının sorulması, faturalarda yer alan yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı hususunda da gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, toplanan tüm deliller ile sanık ...'in ortağı ve yetkilisi olduğu şirketten 18.07.2008 tarihinde hisselerini ....'e devrederek ayrılması, bu tarihten itibaren şirket müdürlüğüne sanık ...'in getirilmesi hususları da bir bütün halinde değerlendirildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ... hakkındaki İNFAZIN DURDURULMASINA, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse bu suçlardan tahliyesi için mahalline yazı yazılmasına, 12.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11375, Karar No: 2015/10158, Tarih: 23.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11375 E.  ,  2015/10158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanununun, 6099 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi hükmü de gözetilerek, sanık ...'ın gıyabında verilen kararın kovuşturma evresinde bildirdiği adresine tebliğ edilmesi ve anılan bu tebligatın sanığın adreste bulunmadığı şerhi ile iade olunması üzerine 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince sanığın adres kayıt sistemindeki adresine yapılması gerekirken, doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. fıkrası uyarınca tebligat yapılması usulsüz olup, sanığın temyiz talebinin öğrenme ile süresinde kabul edilerek yapılan incelemede,

1-Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK.nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanıklar hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi.

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, doğrudan

verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 4. ve 6. Fıkralarında yer alan "52. madde" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi ve hükmün taksitlendirmeye ilişkin kısmından "kararın kesinleşmesinden itibaren” ifadesinin çıkarılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11824, Karar No: 2021/11322, Tarih: 11.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11824 E.  ,  2021/11322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının istinaf talebinin kabulü ile mahkeme kararının kaldırılarak, esas hakkında davanın zaman aşımı nedeniyle reddine, yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava konusu ... plakalı aracın 02.10.2013 tarih ve 25927 yevmiye sayılı araç satış sözleşmesi ile 342.095,00 TL’ye satın alındığını, 08.12.2015 tarihinde seyir halindeyken araçtan normal çalışma sesi dışında aşırı ses gelmeye başladığını, servise gidildiğinde motorun indirilmesi gerektiğinin söylendiğini, davacı şirketçe üretilen araçta hiçbir arıza işareti ya da sinyali gelmeksizin ana yatak ve krankta sarma arızası meydana geldiğini, bu arızanın sürücü kaynaklı olmayıp teknik bir arıza olduğunu ve üretimden kaynaklandığını mevcut arızanın ancak motorun komple yenisi ile değişimi ile mümkün olacağını, dava konusu araçta meydana gelen arıza nedeni ile 86.140,00 TL onarım bedeli, 40.000,00 TL değer kaybı ve 9.000,00 TL araç kiralama bedeli kaybı olmak üzere toplam 135.140,00 TL bedelin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince hükme esas alınan rapora göre dava konusu araçta meydana gelen arızanın mekanik bir arıza olduğunu bu nedenle elektronik kontrol ünitesinde herhangi bir uyarı veremeyeceğini araçtan ses gelmedikçe bunun tespit edilemeyeceğini,arızanın motor yağının zamanında değiştirilmemesinden ya da motorun limitlerin üzerinde kullanılmasından kaynaklanamayacağını, arızanın kullanım hatasından kaynaklanmadığını, üretim hatasından kaynaklandığı, bunların gizli ayıp niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 76.957,35 TL onarım bedeli, 40.000,00 TL değer kaybı ve 9.000,00 TL araç kiralama bedeli

olmak üzere toplam 125.957,35 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile Antalya 1. Tüketici Mahkemesinin 06/12/2019 tarihli ve 2016/48 E. 2019/976 K. sayılı kararı kaldırılarak esas hakkında davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu araç 20.04.2010 üretim tarihine sahip olup, Türkiye'deki ilk tescil tarihi 09.12.2010’dur. Davacı ise dava konusu aracı 02.10.2013 tarihinde satın almıştır.