muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12869, Karar No: 2015/25236, Tarih: 20.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/12869 E.  ,  2015/25236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2014/661-2015/152

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2004 sayılı İcra Ve İflas Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na göre özel kanun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanunu, icra mahkemesince görülen şikayet ve itirazlarda ancak İcra ve İflas Kanununda açıkça gönderme olduğunda ya da işin niteliğine uygun düştüğü ölçüde uygulanır.

Somut olayda borçlu hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan takibe karşı borçlu icra mahkemesine verdiği dilekçede, takip konusu belge suretlerinin kendisine tebliğ edilmediğine yönelik şikayet ve borca itiraz ettiği, mahkemece davanın takip edilmemesi sebebiyle açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 18/3. maddesi; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” hükmünü içermektedir.

Takip dayanağı belge suretlerinin eklenilmemesi iddiasına ilişkin başvuru şikayet niteliğinde olup, şikayetçi borçlunun geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması, HMK'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasını ve sonuçta 150/4. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini gerektirmez. Mahkemece, başvurunun şikayet niteliğinde olduğu gözetilerek, İİK'nun 18/3.maddesine göre, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılıp şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan gerekçe ile HMK'nun 150/4. maddesine göre davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5238, Karar No: 2019/6368, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5238 E.  ,  2019/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne müzekkere yazılarak küçüğün adresi ... Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğünün 23/05/2019 tarih ve 8144 sayılı yazısı ekindeki 23/05/2019 tarihli tutanaktan, kayyım tayini istenenin "..." adresinden 1 yıl önce ayrıldığı MERNİS sorgusundan "" kaldığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi ise ... .. Emniyet Müdürlüğüne yazılan 13/06/2019 tarih 2019/867 Esas sayılı müzekkere cevabında kayyım adayı ve çocuğun ''...'' adresinde 4 Ay kadar ikamet ettikleri, 2 ay kadar önce bu adresten taşınarak '...'' adresine gittikleri bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında ... yazılan 13/06/2019 tarih 2019/867 Esas sayılı müzekkere cevabında kayyım adayı ve çocuğun '....'' adresinde 4 Ay kadar ikamet ettikleri, 2 ay kadar önce bu adresten taşınarak ''...'' adresine gittikleri belirtildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4634, Karar No: 2014/8217, Tarih: 17.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4634 E.  ,  2014/8217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra yapılan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunda mağdurenin aşamalarda değişmeyen özde samimi anlatımlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın cebinden çıkardığı bıçağı mağdureyi gösterip "bağırırsan seni keserim" şeklinde sözlerle tehdit edip mağdureye yönelik cinsel içerikli eylemini gerçekleştirdiği ve bu şekilde tehdit kullandığının anlaşılması karşısında, TCK.nın 103/4. maddesi uyarınca sanığın cezasında artırım yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21516, Karar No: 2012/23180, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/21516 E.  ,  2012/23180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükmün aslını oluşturan kısa kararın tefhim olunduğu 04/10/2007 tarihli duruşma tutanağının 1. sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/7. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın müştekiye ait eve hava kararırken girdiğini, geceyi evde geçirdikten sonra sabah saatlerinde suça konu eşyayı alarak evden ayrıldığını beyan etmesi ve sanığın ev giriş çıkış saatlerinin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde yer alması karşısında; şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilmesi ile hırsızlık eyleminin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, eylemin gece işlendiği bilgisine nasıl ulaşıldığının denetime olanak sağlayacak biçimde açıklanmadan 5237 sayılı TCK' nın 143. maddesindeki artırım hükümlerinin uygulanması,

3-Suçun 28/05/2007 tarihinde işlendiğini beyan eden müştekinin ifadesinin kesinlik arzettiği gibi müştekinin müracaatı üzerine belirtilen tarihte görevliler tarafından inceleme yapıldığının anlaşılması karşısında; suç tarihinin 28/05/2007 olarak kabul edilmesi gerekirken, gerek iddianamede gerekse gerekçeli karar başlığında sanığın tahmini olarak bildirdiği tarihin suç tarihi olarak belirtilmesi,

4-Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1 maddesinde öngörülen konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 73/8 ve 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Abdulkadir Bektaş' ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16217, Karar No: 2007/9820, Tarih: 18.06.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/16217 E.  ,  2007/9820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Osmaniye 1.Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Tarih : 05.06.2006

Davacı, Mart-1991 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 1991 yılı mart ayından itibaren Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 1991 yılı mart ayından itibaren Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Ziraat Odası  kaydının 16.09.1991’den başladığı, Tarım Kredi Kooperatifine ise 01.11.1995 tarihinden itibaren ortak olup,  üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, davacının ibraz ettiği 14.03.2006 tarihli TMO K. A. Müdürlüğüne ait yazı ve ekindeki belgelerden davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin haziran 1998 tarihinde yapılıp, 1999,2004 ve 2005 yıllarında da  kesintilerinin bulunduğu 01.12.2004 tarihi itibariyle sigortalı olarak kayıt ve tescil edildiği  anlaşılmıştır.

Mahkemece davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin Haziran 1998 tarihinde yapıldığı ve Ziraat Odası kaydının 06.09.1991 tarihinden beri devam ettiği gözetilerek davacının ilk kesinti tarihini takip eden aybaşı olan 01.07.1998 tarihi ile kayıt ve tescil edildiği 01.12.2004 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine, karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucu istemin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2243, Karar No: 2021/7997, Tarih: 31.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2243 E.  ,  2021/7997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İtirazın iptali istemine ilişkin olarak açılan davada İzmir 7. Sulh Hukuk ile İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

İzmir 7. Sulh Hukuk Mahkemesince, taraflar arasında araç kiralama sözleşmesi bulunduğu, sözleşmenin 10. maddesinde taraflar arasında çıkacak ihtilaflarda İstanbul Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili olduğunun kararlaştırıldığı, iki tarafında tacir olduğu, HMK’nın 17. ve 19. maddelerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, HMK’nın 17. maddesinde tarafların aksine sözleşme yapabileceği öngörülmüş olması nedeniyle yetki şartının kamu düzenine ilişkin kesin yetki olmadığı, taraflar arasında ihtilaf konusu olmayan kira sözleşmesine göre kira borcu götürülecek borçlardan olduğundan davacının ikametgah mahkemesinin de yetkili olduğu, her ne kadar kira sözleşmesinde uyuşmazlık halinde İstanbul Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili olduğu belirtilmiş ise de davacı tarafından kendi ikametgah yerine göre icra takibinin başlatıldığı, davalının ise yetki şartına atıf yapmaksızın kendi ikametgah yeri olan Karşıyaka/İzmir İcra Dairelerinin yetkili olarak bildirildiği bu nedenle İzmir İcra Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İtirazın iptali davaları, icra takibine sıkı sıkıya bağlı davalardandır. İtirazın iptali davasında yetkili icra dairesinde yapılmış bir icra takibi dava şartıdır.

İcra takibinde yetki kurallarının düzenlendiği 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50'nci maddesinin birinci fıkrasına göre “Para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile tatbik olunur.” 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 5'inci maddesinde de, diğer kanunlarda yer alan yetkiye ilişkin hükümlerin saklı olduğu belirtilmiştir.

İcra takibinde yetki kurallarının düzenlendiği 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50'nci maddesinin birinci fıkrasına göre “Para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile tatbik olunur.” 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 5'inci maddesinde de, diğer kanunlarda yer alan yetkiye ilişkin hükümlerin saklı olduğu belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK'nın 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

6100 sayılı HMK'nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz" hükmü yer almaktadır.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davacı şirket vekili tarafından davalı tarafa karşı itirazın iptali istemine ilişkin davanın İzmir 7. Sulh Hukuk Mahkemesinde açıldığı, davalının cevap dilekçesinde icra dairesinin yetkisine itiraz ettiklerini bildirdikleri ancak mahkemenin yetkisine ilişkin bir itirazlarının olmadığı, yetkili icra dairesini ise yetki şartı gözeltilmeksizin Karşıyaka İcra Daireleri olarak gösterdiği bu nedenle davalı tarafından ileri sürülen usulüne uygun yetki itirazının olmadığı anlaşılmaktadır.

Usulüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı durumlarda ise davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği (HMK 19/son), bu nedenle İzmir 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili mahkeme olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İzmir 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12161, Karar No: 2016/20823, Tarih: 28.09.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/12161 E.  ,  2016/20823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 28/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12310, Karar No: 2018/3856, Tarih: 23.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12310 E.  ,  2018/3856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.02.2015 tarih ve 2013/152-2015/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine yangın sigorta poliçesi ile sigortalı evin davalılardan İkram’ın kiracısı diğerlerinin maliki olduğu evde başlayan yangının sirayeti sonucu yandığını, müvekkilince sigortalısına 83.583,00 YTL ödeme yapıldığını ileri sürerek, bu meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, müşterek malik davalılar ve kiracı sıfatı bulunan davalı ...’nın davaya konu zararın ortaya çıkmasında müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 48.600,00 TL bina hasar tazminatı ile 23.900,00 TL eşya hasar tazminatı olmak üzere toplam 72.500,00 TL'nin 07.06.2005 tarihinden itibaren işleyecek dönemsel yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ... ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, İstanbul 2. İdare Mahkmesi 30.04.2007 tarih 2006/916 E 2007/1443 K sayılı ilamına konu olan eylemin dava dışı belediyenin zararın artmasına sebebiyet veren ihmali faaliyetinden dolayı zararın artmasına ilişkin tazmine yönelik olması 818 sayılı BK 58. maddesi (6098 sayılı TBK 69. maddesi) karşısında dava dışı belediyenin yapı malikinin kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldıran sebeplerden sayılamayacak olmasına göre davacı vekilinin (2) nolu bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin aşağıdaki (3) nolu bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının, davalı ... ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.