muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/302, Karar No: 2014/10115, Tarih: 22.09.2014

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;Taraflar arasında farklı tarihlerde üç kez taşınır mal kira sözleşmesi imzalandığı hususunda uyuşmazlık bulunmamakta olup 12.05.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile 4.000 m2 çelik iskelenin kurulması için gereken 800 adet İskele ayağı,1.440 adet Çapraz boru,720 adet Yatay boru,50 adet ahşap kalas davacı T.. Ş.. tarafından kiralanmıştır.Kira sözleşmesi 9. maddesi son bendinde kiracının kendisine teslim edilen çelik iskele elemanlarını korumakla yükümlü olduğu ,hasar ve kayıp halinde tabloda yazılı birim fiyatların geçerli olacağı belirtilmiştir.Kira sözleşmesinde yer alan tabloya göre kiralanan menkullerin toplam KDV dahil 74.304,60 TL hasar ve kayıp bedeli tespit edilmiş, 12.06.2010 vadeli, 74.304,60 TL bedelli ,malen ibareli bono 12.05.2010 tarihinde davacı T.. Ş.. tarafından Şahin Yapı adına keşide edilmiş Kazım Şahin de bonoyu kefil sıfatıyla imzalamıştır. Davalı alacaklı,davacı borçlular aleyhine söz konusu bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü takip başlatarak 26.000,00 TL alacağın tahsilini talep etmiş,15.10.2010 tarihinde 10.750,00 TL, 05.09.2011 tarihinde 23.810,00 TL davacılar tarafından icra dosyasına yatırılmıştır.Davalı alacaklı vekili yargılama aşamasında takip konusu alacağın 7.694,78 TLsının eksik malzemeler bedeli, 16.295,80 TLsının ağır hasarlı/kullanılmaz malzeme bedeli, 8.000,00 TLsının ödenmeyen kira bedeli olarak talep edildiği açıklamasında bulunmuş,Mahkemece eksik malzeme bedeline ilişkin bedelin tamamı,ağır hasarlı malzeme bedelinin ise 6.046,00 TL.sı yönünden davacıların borçlu olduğuna,yapılan ödemeler değerlendirildiğinde ise davacıların 17.158,49 TL borçlu olmadıklarına karar verilmiştir. Davalı alacaklı vekilince ,takip konusu alacağın içinde 8.000,00 TL kira alacağının da bulunduğu belirtilmiş olmasına rağmen mahkemece kira alacağının hangi aylara ilişkin olduğu açıklattırılmadan hüküm kurulması doğru değildir.Bu durumda mahkemece davalıdan 8.000,00 TL kira alacağının hangi aylara ait olduğu hususu sorularak ,iddia edilen aylara ilişkin ödeme yapılıp yapılmadığına dair davacıların tüm delilleri toplandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15507, Karar No: 2024/9604, Tarih: 25.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/15507 E.  ,  2024/9604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2601 E., 2022/11 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama - Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ...'a yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)

149/1-a-b-c-d-h maddesinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alındığında müdafii hazır edilerek karar verilmesi gerekirken, sanık ... müdafiinin yokluğunda karar verilmesi talepli mazeret dilekçesine binaen müdafii yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddeleri uyarınca sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle, Bölge Adliye Mahkeme Savcısı, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.01.2022 tarihli ve 2020/2601 Esas, 2022/11 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3464, Karar No: 2012/19976, Tarih: 11.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3464 E.  ,  2012/19976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili usulsüz tebligat şikayetinde bulunarak tebliğ tarihinin 22.12.2010 tarihi olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece, ticaret sicil memurluğu yazısına göre başkan imza ve onayı olmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğu nedeniyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet dilekçesine ekli 13.7.2006 tarihli vekaletnamede, borçlu O,,,, Ot,,,, A.,, yetkilisi isim ve imzasının bulunduğu görülmektedir.13.7.2006 tarihli vekaletnamede , dava açma ve bu konuda başkalarını tevkil etme konusunda yetkilendirildiği (Avukatlık Kanunu md 56,171 ) ve bu vekil tarafından da şikayet dilekçesini veren  yetkilendirildiği, ekli vekaletname ve yetki belgesinden anlaşılmaktadır. Azledilmediği sürece vekil, müvekkilinin hak ve menfaatlerini korumak amacıyla dava açabilir ve bununla ilgili gerekli işlemleri yapabilir.

Somut olayda borçlu şirket yetkilisi şikayet dilekçesini veren avukatı azlettiğine dair bir belgeye dosyada rastlanmadığı gibi, borçlu şirketin diğer yetkilisi a açılan davaya muvafakat ettiğini bildirmiştir. Bu durumda işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9067, Karar No: 2014/1805, Tarih: 28.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/9067 E.  ,  2014/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü vekili tarafından verilen 23/02/2012 tarihli eski hale getirme, temyiz ve infazın durdurulmasına ilişkin dilekçede tebligatın farklı adrese yapıldığının belirtildiği, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanığın savunması sırasında adresini ...... olarak bildirdiği, bu adrese yapılan tebligatın 8. sokakta 9 numaralı hanenin bulunmaması nedeniyle iade edildiği, bu kez tebligatın İncilikaya mahallesi 37008. sokak No:11/2 numaralı adrese yapıldığı sanık bu adreste bulunmadığından ve tanınmadığından tebligatın iade edilmesi üzerine, 7201 sayılı Yasanın 11/1/2011 tarih ve 6099 sayılı yasa ile değişik 10 ve 21. maddelerine göre yapılması gerekirken, Tebligat Kanununun 6009 sayılı yasa ile değişiklikten önceki 35. maddesine göre usulsüz olarak yapıldığı anlaşılmakla, sanık savunmanının eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulü ile öğrenme ile temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12857, Karar No: 2025/1150, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12857 E.  ,  2025/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/405 Esas, 2024/457 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 19. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.09.2023 Tarihli ve 2023/778 Esas, 2023/719 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin ......... No:16......./Erzincan olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Refahiye Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.10.2024 Tarihli ve 2024/405 Esas, 2024/457 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının adresinde yapılan yerinde kontrolde ve komşuları ile yapılan görüşmede kısıtlı adayının köyde ikamet etmediği ve vasi adayı ... ile birlikte .......,Mahallesi ............ Sokak No:2/7 ....../İstanbul adresinde ikamet ettiği yönünde tutanak tutulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Beyoğlu/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 19. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 19. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29149, Karar No: 2015/31532, Tarih: 26.05.2015

**10. Ceza Dairesi         2012/29149 E.  ,  2015/31532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/299375

Mahkeme : MARDİN Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 09/10/2012 - 2012/388 esas ve 2012/983 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3027, Karar No: 2015/15863, Tarih: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3027 E.  ,  2015/15863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/246-2014/428

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerinde bulunan yapılara bedel belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması, değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması, etrafının da meskun olması gerekir. ........ Belediye Başkanlığının 29.05.2014 ve 18.06.2014 tarihli yazılarında, taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları dışında olduğu belirtilmiştir.

Taşınmazların mevcut durumu itibariyle arsa vasfını kazanmadığı anlaşıldığından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçildikten sonra bulunan bedele taşınmazların bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi gereğince % 150 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilavesi suretiyle değer tespiti gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Faizin başlangıç tarihinin 22.08.2014 olması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1595, Karar No: 2021/1503, Tarih: 22.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/1595 E.  ,  2021/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu taşınmaz bölümlerini ve bu taşınmaz bölümlerini dıştan çevreleyen komşu parselleri birlikte gösterir geniş kapsamlı pafta örneği ile komşu parsellere dayanak tapu kayıtlarının oluşumuna sebep olan tüm kayıtların ve tapu kayıtlarının haritaya dayalı olup olmadığı ilgili dairelerden sorularak varsa haritaların ve kayıtların oluşumuna esas alınan belgeler ile tapu kayıtlarının revizyon gördüğü tüm parsellerin ve bu parselleri kenardan çevreleyen komşu parsellerin onaylı tutanak suretlerinin ve dayanağı olan belgeler ile taşınmaz bölümlerinin tapuda kayıtlı olup olmadığı dosya kapsamındaki kroki de eklenmek suretiyle Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4384, Karar No: 2025/4919, Tarih: 25.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/4384 E.  ,  2025/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacılar vekili, müvekkillerinin mirasçıları olan...'in askeri araç sevkiyatı sırasında Diyarbakır'da meydana gelen terör saldırısına bağlı iş kazası sonucunda hayatını kaybettiği, kazanın yaşanmasında ve ölüm olayında davalı işverenlerin de kusurlarının bulunduğunu beyanla maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Birleşen davada davacılar vekili, aynı kazayla ilgili aynı nedenlerle bu kere olayda hayatını kaybeden diğer bir işçi Mustafa Yılmaz'ın yakınları için maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davada davalı ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, müvekkili şirketin işveren sıfatının bulunmadığını, muris işçilerin gerçek işvereninin diğer davalı olduğunu; kazanın terör saldırısı sonucu gerçekleştiğini, iş kazası olmadığını ve müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen davada...Uluslararası Taşımacılık ve Organizasyon vekili, olayın terör saldırısı sonucunda gerçekleştiğini, gerekli her türlü önlemin alındığını, muris işçilere gerekli her türlü eğitimin verildiğini, müvekkili şirketin olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; ''..Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde dava iş kazası olmasına rağmen zarar iş güvenliği yönünden ortaya çıkan bir aksaklıktan veya iş güvenliği tedbirlerinin alınmasındaki kusurdan doğmayıp davalı iş verenlerin kusurunun bulunmadığı, kamu düzenini bozmaya yönelik terör eyleminden kaynaklandığı, davacıların idari yargı yoluna gitmesine engel bir durum bulunmadığı dolayısıyla davalı işverenlerin kusurunun bulunmadığından asıl ve birleşen davanın reddine..'' karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".. davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde özetle; Kusur bilirkişisi incelemesinin uzmanlık alanı dışındaki bilirkişilerce yerine getirildiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Kurulu Başkanlığı İş Müfettişi tarafından düzenlenen raporda olayın iş kazası olduğunun belirtildiğini, patlamanın meydana geldiği bölgenin Diyarbakır Batman istikametinin yol çalışması nedeniyle trafiğe kapalı olduğunu ve patlayıcı maddenin buraya yerleştirildikten sonra üzerinin toprak yığını ile örtülmüş olduğunu, tüm bu sebeple patlamanın planlı olarak yapıldığını ve terör olaylarının yaşandığı bölgeye yapılan zırhlı araç sevkiyatının gizlilik içerisinde olması gerekirken teröristlerin haberi almasının kusur ve ihmalden kaynaklandığını, işverenin işçisini koruması ve kollaması gerektiğini ve bu hükmün kanunlarda da yer aldığını, olayın meydana gelmesinde bölgede gereken tedbirler alınmadığından ve yol güzergahı tehlikeli olduğundan bu konuda İçişleri Bakanlığı veya Milli Savunma Bakanlığının da ihmal ve kusurunun bulunduğunu belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre kusur belirlemesinin dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Davacılar vekilinin, tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

2.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3687, Karar No: 2023/12846, Tarih: 19.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3687 E.  ,  2023/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3560 Esas, 2023/200 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/430 Esas, 2022/328 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya her paydaş için değeri, kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre her paydaş için hüküm altına alınan ve reddedilmesi nedeniyle temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.