muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19883, Karar No: 2015/892, Tarih: 03.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19883 E.  ,  2015/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 23/09/2014

Numarası : 2011/701-2014/758

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilip incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davalı H. S. vekili Av.Z. D. tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 03.02.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı H. S. vekili Av.Z. D. geldi. Davacı ve diğer davalı taraflardan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Davacı temyizi bakımından;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalılar temyizi bakımından;

Davacı vekili, davalıların davacı kooperatifte görev yapmakta iken usulsüz işlemler yaparak kurumu zarara uğrattıklarının idari soruşturma raporu ile tespit edildiğini, davalılardan C. Ş. ’in, Tarım Kredi Koop. Ana Sözleşmesi'ne aykırı olarak E. İ. , A. İ. ve İ .İ.’i davacı kooperatife ortak ederek, üst kuruluş yetkisinde onay almadan Kredi Yönetmeliğine aykırı kredi kullandırdığını, anılan bu ortakların kredi borçlarını ödemeden, verdikleri ipoteklerin davalılar tarafından fekedilerek, ortakların isteği doğrultusunda rayiç değerini bilmedikleri ve kooperatif bölgesinde bulunmayan bir araziyi rayiç değer tespiti yaptırmadan, daha önce ipotek edilen arazilerin üzerindeki ipoteğin fekki karşılığında teminat alarak kooperatif alacaklarını riske attıklarını, davalılardan yetkili memur M. E. ve ....... H. S. in sonucunu düşünmeden ipotek fek işlemlerini müşterek imza ile diğer davalı ile birlikte gerçekleştirdiklerini iddia ederek davacı kooperatif zararı olan 279.976,21 TL'sının davalılardan sorumlulukları oranında reeskont faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cumayli vekili, öncelikle davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde açılması gerektiği için davanın görev yönünden reddi gerektiğini, kooperatiflerdeki pratik uygulamada güven ilişkisinin esas olup kredilerin bu esasa göre kullandırıldığını, verilen tüm kredilerin ilgili birimlerin ve kontrolörlerin gözetiminde verildiğini, davaya dayanak yapılan müfettiş raporunun yanlı ve tamamen davalıyı suçlamaya yönelik düzenlenmiş bir rapor olduğunu, kooperatif tarafından alınan ipoteklerde hangi üye tarafından verilirse verilsin gösterilen ve ipotek edilen taşınmaz değerinin ortağın beyanı ile belirlendiğini, ipotek alınan taşınır ya da taşınmazlar için ayrıca bir değer tespiti yapılmadığını, davalının çalıştığı 24 yıl boyunca işlerin hep bu şekilde olduğunu ve daha önce hiç sorun yaşanmadığını, davalının kesinlikle davacı kooperatifi zarara uğratma gibi bir kastı ve niyetinin olmadığını, görevini her zaman gereği gibi yerine getirdiğini, davacının davalıya karşı bu aşamada dava açma hakkının bulunmadığını, davacının öncelikle kredisini ödemeyen bu şahıslar hakkında gerekli tüm yasal işlemleri ve icra takiplerini açmaları, bu takip ve davaların sonuçsuz kalması halinde ancak oluştuğu iddia edilen zararı davalıdan talep etmesi gerektiğinden bahisle; davalı H. S. vekili, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, esas açısından ise müvekkilinin kredi kullandıran personel olmayıp, karşılığı olan (yeni ipotek alınıp) bir krediye ait ipoteğin fek yazısına ikinci personel olarak imza attığını, davalının davacı kooperatif bünyesinde 01.10.2006 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, dolayısıyla davacı kooperatifin 730-731-734 nolu ortaklarının kooperatife kayıt olmaları ve bu ortaklara dava konusu edilen kredilerin kullandırılması sırasında davalının, davacının çalışanı olmadığını savunmuş ve davanın reddini istemişlerdir.

Davalı M. E. de davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalıların kusurlu oldukları gerekçesi ile bilirkişi ek hesap raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Adana 10.İcra Müdürlüğü'nün 2009/3164 sayılı takip dosyasında alacaklının 2284 sayılı ..... Tarım Kredi Koop., borçluların İ.İ. , E. i. , A. İ. olduğu, 81.482,23 TL üzerinden icra takibi yapıldığı; Adana 10.İcra Müdürlüğü'nün 2009/3166 sayılı takip dosyasında alacaklının 2284 sayılı ............ Tarım Kredi Koop., borçluların İ.İ. , E. i. , A. İ. olduğu, 81.644,00 TL üzerinden icra takibi yapıldığı; Adana 10.İcra Müdürlüğü'nün 2009/3165 sayılı takip dosyasında alacaklının 2284 sayılı .......... Tarım Kredi Koop., borçluların İ.İ. , E. i. , A. İ. olduğu ve 83.933,50 TL üzerinden icra takibi yapıldığı, takiplerin kesinleştiği, borçluların taşınır ve taşınmaz malları ile diğer haklarının haczine çalışıldığı ancak hiçbir takibin borç ödemeden aciz vesikasına bağlanmadığı görülmektedir.

Davacı kooperatifin çalışanları olan davalılardan dava konusu edilen, usulsüz kullandırıldığı ileri sürülen krediler ile bunların işlemiş faizlerinden oluşan zararın tazminini talep edebilmesi için icra takiplerinin aciz vesikasına bağlanarak zarar miktarının kesinleştirilmesi ve talep edilebilir hale getirilmesi gerekir. Hal böyle olunca dosya içerisinde bulunan ve yukarıda içerikleri özetlenen icra takiplerinin aciz vesikasına bağlanmadığının anlaşılmasına göre davanın reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, temyiz harçlarının istek halinde davalılara iadesine, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9165, Karar No: 2014/9044, Tarih: 05.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/9165 E.  ,  2014/9044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2011/388-2013/822

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin satın aldığı meskenine su aboneliği için davalı kuruma başvuru yaptığını, davalının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep ve tahsil ettiğini, bu talebin haksız olduğunu öne sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, abonelik yapılması için kanal şebeke hissesinin ödenmesi gerektiğini, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.madde hükümleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliği 39.madde hükmüne göre bedel ödenmeden abonelik yapılmasının mümkün olmadığını savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma ve dosya kapsamına göre A.. M.. Su ve Kanalizasyon Tesisleri Harcamalarına Katılma Payları ve Tahsilat Uygulama Yönergesinin 04.07.2012 tarih ve 164 nolu ASKİ Yönetim Kurulu kararı ile değiştiği ve ilgili yönergeye göre 29086 ada, 1 parselde bulunan taşınmazlar yönünden katılım bedelinin alınmayacağının belirlendiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, dava konusu bağımsız bölüm konut için su aboneliği sözleşmesi tesisi nedeniyle davalı ASKİ tarafından kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli alınmaması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

Öte yandan, 04.07.2012 tarih ve 164 nolu ASKİ Yönetim Kurulu kararında, .. ada .. parselde bulunan taşınmazlar yönünden katılım bedelinin alınmayacağına yönelik bir düzenleme bulunmayıp, A.. M.. Su ve Kanalizasyon Tesisleri Harcamalarına Katılma Payları ve Tahsilat Uygulama Yönergesi taslağının uygun bulunmasına ilişkindir. Anılan taslakta ise kanal katılım bedelinin tahakkuk ve tahsiline ilişkin yeni düzenlemeler getirilmiştir.

Bu nedenlerle mahkeme, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4518, Karar No: 2008/388, Tarih: 22.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/4518 E.  ,  2008/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün tazminatlar, nafaka ve ziynet eşyaları yönünün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden Z. B.. ile vekili Av.S. K..ve karşı taraf A. B. ile vekili Av. E. U..geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında \* kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Hükmün 2. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların 1.bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL. vekalet ücretinin Aysun'dan alınıp Zeki'ye verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.01.2008 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/16218, Karar No: 2014/3315, Tarih: 25.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/16218 E.  ,  2014/3315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/144126

MAHKEMESİ : Posof Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2010/38 Esas, 2011/36 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 50/1-f maddesinin uygulanması sırasında hapis cezasının, belirlenen süreyle sanığın kamuya yararlı bir işte çalıştırılması tedbirine çevrilmesine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazda kısıtlamaya neden olacak şekilde ayrıca “temizlik sektöründe” çalıştırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan “... TEMİZLİK SEKTÖRÜNDE..” ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün DÜZELTİLEREK, hakaret suçundan kurulan hükmün ise doğrudan ONANMASINA, 25/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2375, Karar No: 2006/8789, Tarih: 25.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2375 E.  ,  2006/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan ... plakalı otobüsü 3.250.000.000TL: bedelle satın aldığını, davalının aracın devri konusundaki edimini yerine getirmemesi sonucu aracın trafikten men edildiğini, araç bedelininn iadesi ve zararın tazmini için ihtar çekildiğini belirterek feshedilen sözleşme nedeniyle araç bedeli 3.250.000.000.TL.'nin 2.000.000.000.TL.si 27.9.2003'te, 1.250.000.000.TL.si için 27.10.2003'te ihtarın tebliğ edildiği, 18.3.2004 tarihine kadar ticari faiz uygulanmasına, bu tarihten sonrası için temerrüt faizi uygulanarak ayrıca aracın müvekkilince kullanılmaması nedeniyle uğranılan 3.350.000.000.TL. nin de 18.3.2004'ten itibaren temerrüt faizi uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raprouna göre, davanın kabulüne, fesih olan sözleşme nedeniyle 3.250.000.000.TL.'nin davalıdan tahsiline , dava konusu alacağın 2.000.000.000.TL.'si için 27.9.2003 'ten 1.250.000.000TL.'si için 27.10.2003'ten 18.3.2004 tarihine kadar ticari faiz, toplam alacağa 18.3.2004'ten itibaren temerrüt faizi uygulanmasına, davacının aracı kullanamamasından dolayı 3.350.000.000.TL. tazminatın davalıdan alınmasına, bu tutara 18.3.2004'ten itibaren temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Trafik siciline tescil edilmiş aracların 2918 sayılı yasanın 20/d maddesi uyarınca noter dışındaki satışları geçersiz olduğundan herkes aldığını iade etmekle yükümlüdür. Bir taraf parayı diğeri de aracı kullandığı için araca trafik görevlilerince el konulduğu tarihe kadar faiz istenemez. Ancak, el koyma tarihinden sonrası için faiz talep edilebilir. Öte yandan harici satış sözleşmesi geçersiz olduğundan davacının tazminat talebinin de dayanağı bulunmamaktadır. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/74, Karar No: 2017/4574, Tarih: 15.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/74 E.  ,  2017/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Instagram adlı sosyal paylaşım sitesinde ... ve ... tarafından yayımlanan 168 ayrı URL linkinde yer alan fotoğraflar ve yazı içerikleri nedeniyle ilgilisi "Önce Dizayn Ses ve Görüntü Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti." vekili Av. ... Yazıcı'nın erişimin engellenmesi talebinin reddine dair Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli ve 2015/3002 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 24.07.2015 tarihli ve 2015/2659 değişik sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 20/11/2015 gün ve 10683 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/12/2015 gün ve KYB. 2015 / 386953 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Talepte bulunan Önce Dizayn Ses ve Görüntü Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti." vekili Av. ...'nın 10/07/2015 tarihli dilekçesi ekinde yer alan fotoğraflarda içeriğinin engellenmesi talep edilen her bir URL'nin tek tek ve açıkça gösterilmesine, tedbir isteyen şirkete ait "ONCE" markalı tescilli ürünlerin aleyhine tedbir istenen gerçek kişiler tarafından taklitlerinin üretilerek satışının yapıldığı ve talebe konu fotoğrafların bu amaçla kullanıldığı hususlarının ileri sürülmesine rağmen, Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğince, talepte bulunanın erişimin engellenmesini istediği URL adreslerini dilekçesinde bildirmediği ve kendisine ait olduğu iddia edilen müzik aletlerinin tek başına fotoğraflarının paylaşılmasının hukuka aykırı olmadığı şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeye dayanılarak talebin reddine karar verilmesi karşısında, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5651 sayılı "İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun"un "içeriğin yayından çıkarılması ve erişimin engellenmesi" başlıklı 9/1. maddesinin uygulanma şartları;

- İnternet ortamında erişime sunulan bir yayın bulunması,

- Erişime sunulan yayın içeriği nedeniyle, gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşların kişilik haklarının ihlal edilmesidir.

Söz edilen yasal düzenlemeyle, kişilik hakkı ihlal edilenlerin "erişimin engellenmesi" konulu taleplerini içerik veya yer sağlayıcısından veya bu hususta karar almaya görevli ve yetkili Sulh Ceza Hakimliğinden isteyebileceği, alınan kararların doğrudan Erişim Sağlayıcıları Birliğine gönderilerek yerine getirilmesini, erişimin engellenmesine konu içeriğin yayından kaldırılması halinde hakim kararlarının da kendiliğinden ortadan kalkacağını ve bu hususta alı

Söz edilen yasal düzenlemeyle, kişilik hakkı ihlal edilenlerin "erişimin engellenmesi" konulu taleplerini içerik veya yer sağlayıcısından veya bu hususta karar almaya görevli ve yetkili Sulh Ceza Hakimliğinden isteyebileceği, alınan kararların doğrudan Erişim Sağlayıcıları Birliğine gönderilerek yerine getirilmesini, erişimin engellenmesine konu içeriğin yayından kaldırılması halinde hakim kararlarının da kendiliğinden ortadan kalkacağını ve bu hususta alı

Başvuruya konu edilen soruşturma dosyası incelendiğinde; şikayete konu maddi olay, şüphelilerin, şikayetçi şirketin ürettiği ürünlere benzer nitelikteki ses sistemleri üzerine, şikayetçi tüzel kişinin sahip olduğu tescilli markasını kullanmaları suretiyle marka hakkına tecavüz etmeleri ve bu haksız kullanımlarının fotoğraflarını "İnstagram" adlı web sitesinde kendi açtıkları hesap üzerinden yayınlamalarıdır.

Şikayetçi vekili, şikayetini ve yazının paylaşıldığı İnstagram sitesine ait fotoğraf çıktılarını, URL adreslerini, marka tescil belgesinin bir örneğini, Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesince 2015/38 D.İş dosyasında yapılan keşif ve bilirkişi raporunu, erişime engellenmesi talepli başvurusunda belgelemiş, suça konu İnstagram paylaşımlarının, müvekkili olan şirketin kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle, yazının yayınlandığı URL adreslerinin derhal erişime engellenmesini istemiştir. Şikayetçinin talebi, Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesince "erişimin engellenmesi istenilen URL adreslerinin talep dilekçesinde açıkça belirtilmediği ve müştekiye ait olduğu iddia edilen müzik aletlerinin fotoğraflarının paylaşımı eyleminin tek başına kişilik haklarına aykırılık taşımadığı" gerekçesiyle reddedilmiştir. Şikayetçi tarafından bu karara itiraz edilmiş, itiraz üzerine karar veren merci ise; gerekçesiz bir şekilde "alınan kararda bir isabetsizlik olmadığı" nedeniyle itirazın reddine karar vermiştir.

Kanun yararına bozma yolunda incelenerek çözülmesi gereken sorun; 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesinde aranan "internet yoluyla yapılan yayın içeriği nedeniyle erişimin engellenmesini talep edenin, kişilik haklarının ihlal edilip edilmediği" hususudur. Bu hususun açıklığa kavuşması için "kişilik haklarının ihlali" kavramının tüzel kişiler özelinde ele alınması, şikayetçinin iddia ettiği gibi "marka hakkına internet aracılığıyla yapılan saldırı" eyleminin, 5651 sayılı Kanun kapsamında başlı başına tüzel kişinin kişilik haklarının ihlali sayılıp sayılmayacağının açıklanması gerekmektedir.

I. TÜZEL KİŞİLERİN KİŞİLİK HAKLARININ İHLALİ: