muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1011, Karar No: 2023/3590, Tarih: 08.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1011 E.  ,  2023/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1626 Esas, 2021/1484 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2006/320 E., 2019/44 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar Yimpaş Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Paz. A.Ş., ..., ..., ..., ... ve ... vekili, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 06.06.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı Yimpaş Day. Tük. Mal. San. ve Paz. A.Ş. vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Yimpaş Holding A.Ş. ve bu holding çatısı altında yer alan ve aralarında davalı şirketin de dahil bulunduğu birçok şirket ve bu şirketlerin yöneticilerinin yüksek miktarlarda kazanç temini ve istenildiği zaman ödenen paranın geri alınabileceği imkanını vaadiyle aralarında müvekkili şirketin de bulunduğu Fedaral Almanya'da mukim birkaç şirket vasıtasıyla burada yaşan onbinlerce türk işçisinden çok yüksek miktarlarda para topladığını, müvekkili şirket tarafından davalı şirkete çeşitli zamanlarda havale gönderildiğini ileri sürerek toplam 1.000.000,00 DM (511.291,88 euro) bedelden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 euronun ve bu bedele işbu dava tarihinden itibaren devlet bankalarının mevduat faizlerine uyguladıkları en yüksek yıllık faiz oranı üzerinden tahakkuk ettirilecek faizin davalı şirketten ve diğer davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar Yimpaş Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Paz. A.Ş., ..., ..., ..., ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında yapılan 01.02.1999 tarihli sözleşme gereğince 4 yıllık süre için müvekkili şirkete 3.000.000,00 DM ithalat bedeli gönderilmesinin kararlaştırıldığı, bu meblağ karşılığında da 8 yıllık süre içerisinde istenilen malların peyderpey gönderilmesi hususunda tarafların mutabık kaldığını, bahse konu sözleşme gereğince, dava öncesinde kendilerine gönderilen ihtarname tarihine kadar davacı şirkete 1.395.539 DM tutarında mal ile 457.869 DM tutarında nakit paranın gönderildiği, taraflar arasındaki sözleşme gereğince para göndermesi gereken davacı şirket için belirlenen 4 yıllık süre dolmuş olmasına rağmen, yine aynı sözleşme gereğince kendilerine verilmiş olan 8 yıllık sürenin henüz dolmadığını, davacı tarafın sözleşmede belirtilen 3.000.000 DM'nin tamamını göndermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirket ile davalı şirketin elinde bulunan malların 3.000.000,00 DM karşılığında satımı ve teslimi konusunda sözleşme yaptıkları, sözleşmenin 2 nci maddesinde ''Ufuk Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Paz A.Ş. istenilen malları Türkiye'den temin ederek davacı şirkete 8 yıllık bir süre içinde peyderpey ihraç edecektir'' hükmüne yer verildiği, sözleşmede kararlaştırılan mal bedellerinine ilişkin davacı tarafından banka havalesi yoluyla davalı borclu şirket yararına yapılan ödemeler bulunduğu, bu kapsamda 1.000.000 DM'nin davalıya gönderildiği, belirtilen durumun davalı tarafın da kabulünde bulunduğu, dosyaya sunulan gümrük belgeleri ile de sabit oluğu üzere davalı şirketin ise çeşitli tarihlerde 136.194,01 euro tutarında davacı adına mal mukabili ihracat yaptığı, davalı tarafça davacıya gönderilen mal miktarı ve değerinin, davacı tarafça ödendiği tespit olunan bedelden daha az olduğu, davalıdan ticari defter kayıtlarının ibrazı istenilmiş ise de davalının defterlerini ibraz edemediği, bu nedenle faturaların sevk olunan malların davalı şirketin defter ve kayıtlarında bulunup bulunmadığının anlaşılamadığı, davacı tarafça ödemesi yapılan meblağın 1.000.000 DM yani 511.291,88 euro olduğu, davalı tarafça ödendiği tespit olunan 136.151,90 euro'nun, yukarıda belirtilen meblağdan mahsubu yapıldığında bakiye 375.139,98 euro davacı alacağının bulunduğu, esasen bu tutarın davalı tarafın zenginleştiği tutar olduğu, somut olayda davacının dava açmakla sözleşmeyi fesih iradesini gösterdiği, bu kapsamda davacının haksız iktisap kuralları kapsamında davalıya yapmış olduğu karşılıksız ödemeyi geri isteyebileceği, davacının talebinin 100.000,00 euro olduğu da dikkate alınarak taleple bağlılık ilkesi de gözetilerek davacıların mevcut zararından ötürü davalıların haksız fiil hükümleri çerçevesinde müşterek ve müteselsil olarak sorumlu olduklarından davanın kabulüne, taleple bağlı kalınarak 100.000,00 euronun dava tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un (3095 sayılı Kanun) 4/a maddesinde düzenlenen faiz türüyle davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Yimpaş Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Paz. A.Ş., ..., ..., ..., ... ve ... vekili, davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalılar Yimpaş Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Paz. A.Ş., ..., ..., ..., ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; borcun muaccel olmadığını, davalı şirket dışında davalı olarak gösterilen müvekkili şahıslar hakkında da davanın reddi gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalılar Yimpaş Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Paz. A.Ş., ..., ..., ..., ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; borcun muaccel olmadığını, davalı şirket dışında davalı olarak gösterilen müvekkili şahıslar hakkında da davanın reddi gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin savunma hakkının kısıtlandığını, müvekkilinin pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin dosyaya sunduğu fatura ve gümrük beyannamelerine göre sözleşme kapsamında davacı yana 136.199,01 euro miktarlı mal tesliminin gerçekleştirildiğinin resmi belgelerle tespit edildiği, davalının göndermiş olduğu ürün bedeli olan 136.151,90 euro'nun davacının gönderdiği 1.000.000 DM'nin euro karşılığı olan 511.291,88 eurodan düşülmesi sonucu davacının halen davalı şirketten 375.139,98 euro alacağının bulunduğu, her ne kadar taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 8 yıllık olacağı belirtilmiş ise de, davalı yanca davacı şirkete yeterince mal gönderilmediği, sözleşmenin bitmesine yakın bir tarihte işbu davanın açılmasıyla sözleşmeden dönme iradesi ortaya konulduğundan iki tarafa karşılıklı edim yükleyen sözleşme kapsamında davacı yanın davalı şirketten 375.139,98 euro daha alacağı bulunduğu, dava açılırken davacı talebinin 100.000,00 euro olduğu anlaşıldığından taleple bağlılık ilkesi gereğince açılan davanın davalı şirket yönünden kabulüne yönelik ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, diğer davalıların davalı şirketin yönetim kurulu üyeleri olduğu, davacı yan ile davalı şirket arasında imzalanan sözleşmenin tarafı olmadıkları gibi davacı şirketi doğrudan zarara uğrattıkları da iddia edilmediğinden açılan davanın bu davalılar yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile istinafa başvuran davalı Yimpaş Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Paz. A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekili ile diğer davalı ... vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın Yimpaş Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Paz. A.Ş. yönünden kabulüne, taleple bağlı kalınarak 100.000,00 euronun dava tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesinde düzenlenen faiz türüyle davalı Yimpaş Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Paz. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, davalılar ..., ..., ..., ... ve ... ile diğer davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı gerçek kişilerin yönetici sıfatı ile sorumlu olduklarını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı ile davalı şirket arasında akdedilen satım sözleşmesi gereğince ödenen mal bedelinin bakiye kısmının iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı şirket vekili dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı Yimpaş Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Paz. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8179, Karar No: 2020/746, Tarih: 21.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8179 E.  ,  2020/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Dava, yargılamanın yenilenmesi talebine ilişkindir.

31.03.2011 gününde kabul edilip 14.04.2011 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30. maddesi gereğince 6100 sayılı Kanuna eklenen geçici 3. maddenin 1. fıkrası ile “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Kanunun 24 ve 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 20.07.2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Her ne kadar ilk derece mahkemesince 05.09.2019 tarihinde temyiz yolu açık olmak üzere verildiği belirtilen karar hakkında yargılamanın iadesini talep eden taraf vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ve dosya incelenmek üzere Dairemize gönderilmişse de yargılamanın iadesi talebine ilişkin davanın yeni ve bağımsız bir dava olduğu, ilk derece mahkemesi kararının da Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra olduğu gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda değinilen kanun hükmü ışığında Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE, 21/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15057, Karar No: 2014/9886, Tarih: 21.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15057 E.  ,  2014/9886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

2-Sanık hakkında gün adli para cezasından 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesi gereğince indirim yapılması sırasında sonuç ceza doğru gösterildiği halde, gün adli para cezasının 166 gün yerine 116 gün olarak yazılması suretiyle TCK 52/3 maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; hükümden ... lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılmasına, hükmün 2 numaralı bendinde yer alan "116" ibaresi çıkartılarak yerine "166" ibaresinin yazılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2014 günü oybirliği ile kara verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2173, Karar No: 2019/4636, Tarih: 11.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/2173 E.  ,  2019/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın katılana hitaben söylediği kabul edilen “Sen ne iş yapıyorsun ki birde ot gibi bakıyorsun... Defol git, git başımdan" şeklindeki sözlerinin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25953, Karar No: 2014/29783, Tarih: 31.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25953 E.  ,  2014/29783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2014/148-2014/183

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesi uyarınca 01.09.2010 tarihinde müvekkili kurumda kooperatif eğitimi verilerek çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 5. maddesinde sözleşmenin süresinin üç yıl olduğunun belirlendiğini, ancak sözleşmenin davalı tarafça maliye bakanlığı gelir uzman yardımcılığına başlaması sebebi ile 07.03.2011 tarihinde feshedildiğini, iş sözleşmesinin 5. maddesi ve eki taahhütname hükmüne göre davalı tarafça müvekkiline giydirilmiş en son aylık ücretinin beş aylık tutarı kadar nakden ve defaten tazminat ödenmesi gerektiği halde davalının ödeme yapmadığını, davalının müvekkili kuruma ödemesi gereken tutarın 8.663,32 TL olduğunu, bu tutardan davalının kurumdan alacaklı olduğu 346,68 TL düşüldükten sonra davalının müvekili kuruma 8.316,64 TL.ödemesi gerektiğini iddia ederek, davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taahhütname imzaladığını kabul ettiğini, ancak asgari süreli hizmet sözleşmesine rağmen gelir uzmanlığı sınavını kazandığını ve bu işi yapmak için işi bıraktığını, mazeretinin geçerli bir mazeret olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında 01.09.2010 tarihli sözleşme ile aynı tarihten başlamak üzere üç yıl çalışmayı ve hizmet görmeyi içeren sözleşmenin imzalandığı, sözleşmenin 5. maddesine göre sözleşme süresinin ilk iki ayının deneme süresi olduğu, sözleşme tarihinden itibaren üç yıllık asgari çalışma süresi dolmadan taraflardan birinin sözleşmeyi haksız ve geçersiz feshedemeyeceği, feshettiği takdirde sözleşme ekindeki taahhütnameye göre cezai şart ödeyeceği, sözleşme ekindeki 01.09.2010 tarihli taahhütnamenin 1. Bendinde işçi yönünden deneme süresi hariç olmak üzere sözleşmenin işçi tarafından haksız feshi halinde işçinin fesih tarihindeki ihbar tazminatına esas giydirilmiş aylık brüt ücretinin beş katı tutarında tazminatı fesih tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizle ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğinin belirtildiği, davalı tarafından davacı kuruma verilen 04.03.2011 tarihli dilekçede "Maliye Bakanlığı gelir uzman yardımcılığı sınavını kazandığımdan dolayı 07.03.2011 tarihinde istifa etmek istiyorum" şeklinde istifa dilekçesi verildiği, davalının fesih gerekçesi resmi kuruma atanma olmakla feshin haklı sebebe dayanmadığı , bu sebeplerle BK 161/son madde de dikkate alınarak cezai şarta ilişkin talebin kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme tarafından davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine 22. Hukuk Dairesinin 2013/1103 esas, 2013/30850 karar sayılı 27.12.2013 tarihli kararı ile özetle “Taraflar arasında 01.09.2010 – 31.08.2013 tarihlerini kapsayan hizmet sözleşmesi imzalanmıştır. Söz konusu iş sözleşmesinde iki taraf yönünden de cezai şart düzenlenmiştir. Sözleşmenin 5. maddesinde, “işçinin asgari olarak 3 yıl çalışmayı kabul ve taahhüt ettiği, taraflardan birinin 2 aylık deneme süresi dışında 3 yıllık asgari çalışma süresi içerisinde sözleşmeyi haksız ya da geçersiz feshetmesi durumunda cezai şart ödeyeceklerine ilişkin ekteki taahhütnameyi düzenlemişlerdir" düzenlemesi ile taraflarca imzalanan 01.09.2010 tarihli "taahhütname" başlıklı belgede; “iş sözleşmesinin asgari çalışma süresi dolmadan işçi tarafından İş Kanunun 24. maddesinde sayılan nedenler dışında veya işveren tarafından İş Kanunu'nun 25/II maddesi kapsamında feshedilmesi halinde işçinin; iş sözleşmesinin işveren tarafından İş Kanununun 18. ve 25. maddesinde belirtilen nedenler dışında veya işçi tarafından 24/II maddesine göre feshedilmesi halinde ise işverenin; fesih tarihindeki ihbar tazminatına esas giydirilmiş aylık brüt ücretinin 5 katı tutarında tazminatı fesih tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte karşı tarafa ödemeyi kabul ve taahhüt etmiş oldukları tespit edilmiştir.” düzenlemesi bulunmaktadır. Davalı işçi, resmi kuruma atanma gerekçesi ile iş sözleşmesini tek taraflı olarak feshetmişse de fesih haklı nedene dayanmamaktadır. Bu nedenle, Borçlar Kanunu 161/son madde dikkate alınarak çalışılan süre de gözönünde bulundurulmak suretiyle cezai şarta ilişkin talebin hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez. Bozma ilamında belirtilen “Borçlar Kanunu 161/son madde dikkate alınarak çalışılan süre de gözönünde bulundurulmak suretiyle cezai şarta ilişkin talebin hüküm altına alınması” hususu dikkate alınarak davacının alacağının belirlenmesi gerekirken bozma ilamına uyulduğu halde gerekleri yerine getirilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.