muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2644, Karar No: 2023/2260, Tarih: 09.03.2023

- İlgili şirketin tasfiye edilmiş olması iddiasıyla ile Müvekkilin malvarlığına gidilmesi hukuka aykırı olduğunu,

-Müvekkilinin sorumluluğuna gidilebilmesi için 6183 sayılı yasada yazılı koşul ve usullerine uyulmadığını,

-Tahakkuk ve ödemenmesi gereken zamanda davacının yönetimde olmadığını,

-Kararın usul ve Kanuna aykırı olup kısmen red kararının bozulması gerektiğini belirtmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

- Bölge Adliye Mahkemesince hatalı değerlendirme ile bir kısım idari para cezalarının, cezaların şahsiliği ilkesi uyarınca şirket yetkililerinin şahsi sorumluluğuna gidilemeyeceği ifade edilmiş ise de bahse konu şirketi sevk ve idare eden kişilerin şirket yetkilileri olduğu ve bu kişilerin eylemleri ile şirketin işlem tesis ettiği hususları göz önüne alındığında bahse konu değerlendirmenin hakkaniyet ilkesine açıkça aykırı olduğu noktasında herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Bilindiği üzere, şirketler gerçek kişilerden farklı olarak tüzel kişiliğe haiz, iki veya daha fazla kişinin mal veya emeklerini belli bir amaçla birleştirmek suretiyle oluşturdukları ortaklıktır. Şirketler gerçek kişilerce oluşturulduğundan gerçek kişilerin eylemleri neticesinde tesis edilen işlem ve eylemlerden, işlemi tesis eden kişilerin cezai sorumluluğu bulunduğundan aynı şekilde kabahat suçu olan idari para cezasından da sorumlu tutulması gerekmektedir. Dolayısıyla dava konusu olayda idari para cezasına konu eylemler şirket yetkilileri tarafından tesis edildiğinden bu bağlamda şirket yetkilileri hakkında tesis edilen müvekkil kurum işleminde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığın aksi yönde tesis edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı usul ve Kanuna aykırı olup kararın ortadan kaldırılması gerektiğini,

- Dava konusu olayda zamanaşımının başlangıç tarihinin müvekkil kurum incelemesi sonucu hazırlanan rapor tarihinin dikkate alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile ödeme süresinin dolduğu tarihi takip eden takvim yılının baz alınmış olması usul ve yasaya aykırı olduğunu,

- Dava konusu olayda zamanaşımının başlangıç tarihinin müvekkil kurum incelemesi sonucu hazırlanan rapor tarihinin dikkate alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile ödeme süresinin dolduğu tarihi takip eden takvim yılının baz alınmış olması usul ve yasaya aykırı olduğunu,

-Dava konusu edilen işlem, 6183 sayılı Kanuna istinaden düzenlenen ödeme emrinin iptaline ilişkin olarak açılmıştır. Davacı tarafın dava dilekçesinde belirttiği hususlar ödeme emrine ilişkin itirazın usul ve esas şartlarının dışında yer alan itirazlar olup ödeme emrine karşı bu aşamada ileri sürülebilmesi mümkün değildir. Dava dilekçesi incelendiğinde ileri sürülen itirazlar, yasada hüküm altına alınan ödeme emrine karşı yapılabilecek itiraz sebeplerinden ziyade amme alacağının esasına ilişkin olan tahakkuk aşamasında ileri sürülebilecek iddiaların yer aldığı görülmektedir. Bu iddialar söz konusu kamu alacağının henüz tahsil aşamasına gelmemiş bir başka değişle tahakkuk aşamasında olan kamu alacağına ilişkin açılan davada ileri sürülmesi gereken itirazlar olup gerek usul ekonomisi gerekse alacaklının zarara uğramaması açısından usulen inceleme yapılması gerekirken işin esasına girerek davanın kabulüne karar vermiş olması hatalıdır. Zira 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 55 inci maddesinde amme alacağını vadesinde ödemeyenlere, 7 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumunun bir “ödeme emri” ile tebliğ olunacağı hüküm altına alınmıştır. Öte yandan aynı yasanın “Ödeme Merine İtiraz” başlıklı 58 inci maddesinde kendisine ödeme emri tebliğ olunanın borcunun bulunmadığı, kısmen ödendiği veya zamanaşımına uğradığı iddialarıyla 7 gün içerisinde dava açabileceği hükme bağlanmıştır. Bu yasal düzenlemelere göre ödeme emrinin iptali için dava açıldığı takdirde ileri sürülebilecek hukuka aykırılık haller tek tek sayılmıştır. Bunlar ise: “istenen borcun bulunmadığı”, “kısmen ödendiği” veya “zamanaşımına uğradığı” iddiaları ile sınırlandırılmıştır. Kanunda yer alan sınırı itirazlar dışında yapılacak olan itirazlar, amme alacağının esasına ilişkin olup tahakkuk aşamasında ileri sürülebilecek iddiaların ödeme emrine karşı açılan davada ileri sürülmesine olanak bulunmamaktadır. Dolayısıyla da müvekkil kurum tarafından uygulanan cezai işlem ile alakalı olarak mevcut yasal düzenlemeler karşısında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi yönde hüküm kurulmuş olmasının hatalı olduğunu kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesi, 6183 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesi, 6183 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1226, Karar No: 2018/5335, Tarih: 03.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1226 E.  ,  2018/5335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ: KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 151 ada 5 parsel sayılı 22.583,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle payları oranında ... ve müşterekleri adına tespit edilmiş, yapılan tespite karşı Hazine itiraz etmiş, kadastro komisyonu kararı ile taşınmaz ifraz görerek 10.447,42 metrekarelik bölümü ham toprak vasfı ile 151 ada 42 parsel numarası ile Hazine adına, 12.136,02 metrekarelik bölümü tarla vasfıyla 151 ada 5 parsel numarası ile payları oranında ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, çekişmeli 151 ada 5 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan bayır ve taşlık alanlardan olduğu iddiasına dayanarak davalılar adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda ... Köyü 151 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kadastro komisyon tutanağındaki tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.Mahemece, davalılar lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğu gerekçesi ile Hazine'nin davası reddedilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Mahkemece taşınmaz başında 07.11.2014 tarihinde yapılan keşifte dinlenilen mahalli bilirkişi taşınmazın 34 yıldır kullanılmadığını beyan etmiş, tespit bilirkişisi taşınmazın bakımsız olduğunu belirtmiştir. Ziraat bilirkişisi raporunda taşınmaz üzerinde yabani otlar, kuşburnu ve alıç bulunduğunu bildirmiş; taşınmazın uzun süredir işlenmediğini, üzerinde emek unsuru ile ekili dikili ürün bulunmadığını rapor etmiştir. Çekişmeli taşınmazla ilgili 2011 yılında yapıldığına göre, taşınmazın tespit tarihine kadar 31 yıl kullanılmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, zilyetlikle edinim koşullarının davalılar lehine oluşmadığı ve davalıların taşınmaz üzerindeki zilyetliklerini iradi olarak terkettiklerinin kabulü gerekir. Mahkemece davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 03.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/2687, Karar No: 2012/4205, Tarih: 20.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/2687 E.  ,  2012/4205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... mahallesi 2401 ada 35 parsel sayılı 1108,03 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı, 11.08.1955 tarih 9 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece, davalının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmazı da içine alan çok geniş bir alanı kapsadığı, geometrik bir şekil oluşturmadığından davalı taşınmaza ait olduğunun kabul edilemeyeceği, taşınmazın içinde bulunduğu 2401 adanın 2400, 2404 ve 2405 adalar ile birlikte dört tarafının eylemli orman ile çevrili olduğundan bir bütün olarak orman içi açıklık niteliğinde bulunduğu ve orman içi açıklıkların zilyetlik yolu ile kazanılamayacağı, orman kadastrosunun kesinleşme tarihi ile genel arazi kadastrosu tarihi arasında kazandırıcı zamanaşımı süresinin davalılar yararına oluşmadığı gerekçeleriyle davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 20 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 26.12.1989 tarihinde yapılan ve 08.06.1990 – 08.12.1990 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 13 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 4999 sayılı Yasaya göre yüzölçümü ve fenni hataların düzeltilmesi çalışması 29.01.2010 tarihinde yapılmış ve 02.02.2010 – 02.03.2010 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; davacı Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla açılan davada, davalı gerçek kişiler 11.08.1955 tarih 9 sıra nolu tapu kaydına dayanmış olup, tapu kaydının kapsamı tam olarak belirlenmemiş, kadastro sırasında tedavül görüp görmediği ile tedavül görmemiş ise neden tedavül görmediği araştırılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; davacı Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla açılan davada, davalı gerçek kişiler 11.08.1955 tarih 9 sıra nolu tapu kaydına dayanmış olup, tapu kaydının kapsamı tam olarak belirlenmemiş, kadastro sırasında tedavül görüp görmediği ile tedavül görmemiş ise neden tedavül görmediği araştırılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde, davalıların dayandığı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve varsa krokileri, dayanak tapu kaydı revizyon görmüş ise, revizyon gördüğü parselleri bir arada gösterir birleşik kroki ile tespit tutanakları, revizyon görmemiş ise, işleme tâbi tutulmayan belgelerden kabul edilip edilmediği belirlenmeli, revizyon görmüş ise, tapu malikleri ile davalı arasında akdî veya ırsî ilişki kurulmalı, varsa revizyon gördüğü parselleri dıştan çevreleyen komşu parsel tutanak ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu fen elemanından oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaza ve çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın

öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yer üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman kadastrosu kesinleştiğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; taşınmazların bulunduğu 2400, 2401, 2404 ve 2405 nolu adaların bir bütün halinde yüzölçümleri dikkate alındığında 6831 sayılı Yasanın 17/2 maddesinde belirtilen orman içi açıklık konumunda bulunmadıkları nazara alınmalı; dayanak tapu kaydı aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve ayrı adalarda bulunan parsellere yönelik açılan davalarda da (Mahkemenin 2010/512, 2010/496, 2010/502, 2010/514, 2010/518, 2010/488, 2010/516, 2010/506, 2010/490, 2010/486 esas sayılı dosyalar) bulunduğu nazara alınarak birlikte yapılacak keşifte tapu kaydı yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada varsa kaydın revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar özellikle gözönünde tutulmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazın dayanılan tapu kaydının kapsamında kalıp, kalmadığı duraksamasız belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde 2400, 2401, 2404, 2405 ve 2406 adada ve 6 nolu iç ziraat poligonu içinde bulunan taşınmazların toplam miktarları dikkate alındığında orman içi açıklık niteliğinde kabul edilemeyeceği, bu nedenle, söz konusu poligon içinde bulunan taşınmazların zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte, tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tespit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davalı yanında, muris yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3391, Karar No: 2024/4110, Tarih: 26.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/3391 E.  ,  2024/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1207 E., 2022/1101 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/356 E., 2022/25 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Muris ... ile eşi ...’in, ...’i evlat edindiklerine dair kaydın güncel nüfus kayıtlarında görülmediği, ancak dosyaya getirtilen kayıtlardan birinde ‘Düşünceler’ kısmında evlat edinmeye ilişkin şerh bilgilerinin bulunduğu tespit edilmiştir. Öncelikle incelenmesi gerekli görüldüğünden ...’in evlat edinilmesine ilişkin nüfus kaydındaki bu tespitin dayanağı olan tüm kayıtların ve tescile esas belgelerin ilgili kurumdan getirtilmesi gerekmektedir. Ayrıca nüfus kayıtlarındaki bu çelişkinin neden kaynaklandığı, güncel nüfus kayıtlarında evlatlık kaydının neden görülmediği, Giresun Asliye Hukuk Mahkemesinin 1951/401 E.-375 K. sayılı kararının ilgili nüfus müdürlüğünce ne şekilde tescil edildiği, bu karar uyarınca hangi işlemlerin yapıldığının muhatap kurumlardan sorularak nüfus kayıtları arasındaki çelişkinin giderilmesinin sağlanması gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4944, Karar No: 2012/3733, Tarih: 27.03.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4944 E.  ,  2012/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, mülkiyeti davalıya ait araçta yolcu olan ve dava dışı sürücünün alkollü olarak yaptığı tek taraflı kazada ölen ...'nin mirasçısına davacının, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olarak 31.959 TL. destek tazminatı ödediğini, sürücünün alkollü olması nedeni ile davacının rücu hakkı bulunduğunu açıklayıp, 31.959 TL.'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile, 31.959 TL alacağın 18.05.2006 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. 2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. Maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol

miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.