muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6317, Karar No: 2024/10055, Tarih: 26.06.2024

2. Anayasa Mahkemesince, ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak amacıyla dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Mahkeme Kararı

Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen ihlal kararı üzerine yeniden yargılama yapan Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ispat yükü kendisinde olan davalılarca davacının iş sözleşmesinin ihale süresinin sona ermesi üzerine iş bitimi sebebiyle feshedildiği, fesih yapılırken işçiye ihbar önelinin kullandırıldığının davalı tarafça ispat edilemediği, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yine davalılarca davacının yıllık izinlerinin kullandırıldığı yahut asgari geçim indirimi ödendiğinin ispat edilemediği; dava konusu fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı taleplerine dair hesaplamada ise tek başına davalı işverene karşı davası olan tanıkların anlatımına değer verilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; Anayasa Mahkemesi tarafından ihlal kararının sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiğini, kısmen bir ihlal kararı verilmediğini, buna rağmen Mahkemenin ikili bir ayrım yaparak fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden verdiği kararın hukuka aykırı olduğunu, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 27.03.2018 tarihli bozma ilâmınında kararı temyiz etmeyen davalılar lehine bozma kararı verilmesinin maddi hata olduğunu ve maddi hatanın her aşamada düzeltilebileceğini, tanık beyanları ile fazla çalışmanın ispatlandığını, işçilerin birbirlerine tanıklıklarının menfaat birliği oluşturacağına ilişkin herhangi bir delilin dosyada bulunmadığını, davalılar tarafından tanıklara itiraz edilmediğini belirterek Kurtalan Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 13.12.2018 tarihli kararının yok hükmünde kabul edilerek Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 27.03.2018 tarihli bozma ilâmının maddi hatanın düzeltilmesi yoluyla kaldırılarak Mahkemenin ilk kararının onanmasına, bu talep kabul edilmez ise Mahkemenin son kararının davacı lehine bozulmasına karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... vekili; davacının, müvekkili Belediye bünyesinde doğmuş ve ödenmeyen herhangi bir alacağı bulunmadığını, dava dilekçesinde talep edilen tüm alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2. Davalı ... vekili; davacının, müvekkili Belediye bünyesinde doğmuş ve ödenmeyen herhangi bir alacağı bulunmadığını, dava dilekçesinde talep edilen tüm alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacak taleplerinin ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı Kanun'un 17, 53 ve 59 uncu maddeleri ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi yollamasıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Dairemizin belirsiz alacak davasına ilişkin ilkelerinin açıklandığı 27.12.2022 tarihli ve 2022/6872 Esas, 2022/17896 Karar sayılı kararı, Dairemizin 26.02.2024 tarihli ve 2024/558 Esas, 2024/3615 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4598, Karar No: 2009/5441, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/4598 E.  ,  2009/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.01.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasıyla tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile ... merası olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline ... Merası olarak kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriği ile özellikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın öncesinden ve 12.09.1958 tarih 32 numaralı ... Tevzi Komisyonu çalışmalarında mera ve yaylak olarak saptanmasına, 4342 Sayılı Mera Kanununun 4.maddesi uyarınca mera ve yaylaklarda ... mülkiyet iddiasının dinlenemeyeceğine ve bu gibi yerler kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilemeyeceğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların mera olduğunu iddia etmiş, yararlanma hakkına ilişkin bir dava ve talepte bulunmamıştır. Taşınmazların mera olduğu saptandığına göre, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddesi hükmünce sınırlandırılarak, parsel numarası verilip bu niteliği ile ... siciline yazılmasıyla yetinilmesi

gerekir. Mahkemece, ayrıca aidiyet belirlemesi yapılması doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekirse de, düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). Bent uyarınca hükmün 2 ve 3. paragraflarının karardan bütünüyle çıkartılarak bunun yerine “Kars ili ... ilçesi Büyük ... köyü ... Yurt mevkiinde kain ... bilirkişisi raporunda kırmızı renkle gösterilen 101 ada 12 ve 13 parsellerin tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline mera olarak yazılmasına” cümlesinin yazılmasına ve hükmün HUMK.nun 438/VII.maddesince DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.04.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6350, Karar No: 2017/6117, Tarih: 04.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6350 E.  ,  2017/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal (suça sürüklenen çocuk ...), çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ...'ın atılı suçtan beraatine, suça sürüklenen çocuk ...'un çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyeti ile temyiz isteminin reddine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiin temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3713, Karar No: 2013/5165, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3713 E.  ,  2013/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosyanın davalı vekili olarak Av. ... tarafından temyiz edildiği, ancak dosya arasında, davalı ... tarafından Av. ....,'a verilen vekaletname dışında davalı vekilliğini gösterir bir vakaletname bulunmadığı görülmekle, Av. ...'ın davalı vekili olup olmadığının belirlenmesi,

2- Davalı ... tarafından dosyaya sunulan 22.4.1938 tarih ve 1021 sıra numaralı tapu kaydı ile, 22.4.1938 tarih ve 1020 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa iskan haritası ile birlikte getirtilerek dosyaya konulması,

3- Davalının dayandığı ...., Köyü, Ahaşen Mevkii'ne ait iskan kayıtları üzerinde inceleme yapılarak, çekişmeli taşınmaza komşu görünen ... isimli şahıslar adına iskanen verilen yerlere ilişkin iskan kayıtlarının ve bu kayıtlara göre adı geçenler adına oluşturulmuş tapu kayıtları var ise bu tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa iskan haritası ile birlikte getirtilerek dosyaya konulması,

4- Çekişmeli parsele komşu bulunan, 141 ada 38, 40, 44, 45, 46, 48, 49 ve 71 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa dayanakları olan belgelerin, dava konusu iseler dava dosyalarının dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7122, Karar No: 2012/2411, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7122 E.  ,  2012/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;

Ancak; oluşa ve kabule uygun olarak, sanığın eyleminin 3621 sayılı Kıyı Kanununun 6.maddesi yollamasıyla 15. maddesi uyarınca idari para cezasını gerektirdiği, eylemin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 2. maddesi gereğince kabahat olduğu ve idari para cezasının miktarı itibariyle de 31.03.2005 tarih ve 5326 sayılı Kanunun 20/2-d maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımının 20.000 TL'den az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde 2 yıl olarak düzenlendiği anlaşılmakla kabahatin işlendiği 19.11.2005 tarihi ile inceleme tarihine kadar bu süre geçtiğinden idari para cezasına karar verilememesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, CMUK 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasında da sanığın belirlenen kabahat eylemlerinden 5326 sayılı Kanunun 20/2-d maddesi uyarınca zamanaşımının gerçekleşmesi karşısında idari yaptırım kararı uygulanmasına yer olmadığına, 08.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2082, Karar No: 2015/12168, Tarih: 01.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/2082 E.  ,  2015/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı ve katkı payı alacağı

........ ile...... aralarındaki katılma alacağı ve katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ...... Aile Mahkemesi'nden verilen 08.10.2013 gün ve 59/976 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalının evlilikleri süresince hiç çalışmadığını, davacının işlerinin yoğunluğu nedeniyle........ ... ve ........i üyeliğini davalı adına yaptırdığını, aidatlarını davacının yatırdığını, kooperatifin tamamlandığını ve evde davalının oturduğunu; ..............ve ... ........ bir hisse alarak davalıya verdiğini, taksi durağını satarak ve emekli ikramiyesini koyarak eşi adına kooperatif hisselerini aldığını, davalı adına olan kooperatif hisselerinin davacı adına tescilini aksi halde 50.000,00 TL bedelin faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalının evliliği ilk yıllarından itibaren evlere temizliğe, otellere çamaşır yıkamaya gittiği, davacının çalıştığı taksi durağında yemek, temizlik işleri yaptığı ve evde elişi yapıp satışı suretiyle aile bütçesine katkı sağladığı; boşanma davası açıldıktan sonrada kooperatif aidatlarını davalının ödediği, davacının davalıya kahrımı çektin söylemiyle oturdukları evi ve ............ve ... .......i arsayı davalının üzerine kaydettirdiğini; böylece davacının bu işlemlerinin, bağışlama niteliğinde olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlardan ................. bulunan hissenin davalıya devrinin bağışlama niteliğinde olduğu gerekçesi ile, bu taşınmaza yönelik talebin reddine; ............... üyeliği nedeniyle iktisap edilmiş taşınmazın ise edinilmiş mal kapsamında olduğu gerekçesiyle davacının 47.697.50 TL katılma alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar, 24.05.1980 tarihinde evlenmişler, 01.05.2006 tarihinde açılan boşanma davası sonunda 14.01.2010 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona

ermiştir. Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden, evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170.maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 22.09.2010 tarihine kadar 4722 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereğince, TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.

Davalı, dava konusu .......... ve .......... 15.01.1997 tarihinde, .......... ve ..........15.04.2003 tarihinde üye olmuştur.

Davalı, dava konusu .......... ve .......... 15.01.1997 tarihinde, .......... ve ..........15.04.2003 tarihinde üye olmuştur.

1-Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının sair aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekili dava dilekçesinde iki kalem halinde belirttiği ............ ... ...i ve ....... ....... hisselerine yönelik toplam 50.000,00 TL alacak isteminde bulunmuş ancak hangi kooperatif hissesi için ne miktar alacak talep edildiği dava dilekçesinde gösterilmediği gibi, mahkemece de bu konudaki talep açıklattırılmamıştır. Yargıtay ve Dairemiz İçtihatlarına göre; bu gibi durumlarda dava konusu yapılan her alacak kalemi için eşit miktarda istekte bulunulduğu kabul edilmektedir. Buna göre; davacının ........... ....hissesi için 25.000,00 TL, ....... .....hissesi için 25.000,00 TL talepte bulunduğunun kabulü gerekir. Talepten fazlasına hükmedilemez. (HUMK 74, HMK m. 26/1). Durum böyleyken; mahkemece,.................hissesi için 47.697.50 TL olarak talepten fazla miktarda katılma alacağına hükmedilmesi doğru olmamış; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda yukarda 2. bentte gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; davalının 2. bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise, 1. bentteki gösterilen sebeple REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 814,60 TL harcın istek halinde davalıya iadesine 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4601, Karar No: 2024/1057, Tarih: 06.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/4601 E.  ,  2024/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/19 E., 2021/585 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan ... İdaresi vekilinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na (213 sayılı Kanun) muhalefet suçu yönünden temyizine ilişkin olarak; suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi olmayan Gümrük İdaresinin temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan ... İdaresi vekilinin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu yönünden temyizine ilişkin olarak; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. 213 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Yönünden

Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.

B. 5607 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Yönünden

Dairemizin, 20.10.2020 tarihli ve 217/3597 Esas, 2020/15024 Karar sayılı bozma ilâmı sonrası, Mahkemece tensiben belirlenen 17.06.2021 tarihli duruşma günü beklenilmeden ve taraflar haberdar edilmeksizin duruşma açılmadan dosya üzerinden düşme kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

II. KARAR

A. 213 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Gümrük İdaresinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317.maddesi gereğince Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. 5607 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 06.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15309, Karar No: 2025/5024, Tarih: 26.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15309 E.  ,  2025/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 15.08.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu Kurum sigortalısının vefatı nedeniyle hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden oluşan Kurum zararının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; 23.07.2013 tarih ve 105868/İNC/11 sayılı raporu kabul etmediklerini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli 2019/121 Esas 2020/225 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 05.10.2022 tarihli 2022/9696 Esas, 2022/11880 Karar sayılı kararı ile bozma sonrası hükme dayanak kılınan kusur raporunda,ceza davasında yargılanmak suretiyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... yönünden değerlendirme yapılıp aynı ceza davasında yargılanan ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... ve... hakkında ise kusur sorumlulukları noktasında bir değerlendirme yapılmaksızın ve davacının teselsül talebinin varlığı da gözden kaçırılarak anılan kusur raporuna dayalı yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçelerine dayalı olarak karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, eksik inceleme ile karar verildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda istemde haklı olunan miktardan daha az miktarın belirlenmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.