muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2091, Karar No: 2019/4322, Tarih: 29.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/2091 E.  ,  2019/4322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle;

TCK.nın 157/1, 168/2, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan Konya 9. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 15/03/2012 tarih ve 2011/132 Esas, 2012/136 Karar sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra beş yıllık denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlenmesi nedeniyle Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nın 01/03/2016 tarih ve 2015/838 Esas, 2016/171 Karar sayılı dosyası üzerinden yeniden duruşma açılması üzerine, atılı suçtan sanığın mahkûmiyetine dair hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müştekinin işletmeciliğini yaptığı ...adli işyerine giderek 10 adet döner siparişi verdiği, dönerlerin hazırladığı esnada işyerinin kalabalık olmasından da faydalanarak, 200 TL para verdiğini söyleyerek para üstünü istediği, müştekinin de 175 TL para üstü verdiği, parayı alan sanığın uzaklaşarak gittiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırılarak, hükmün açıklanmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde işlediği Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/413 Esas ve 2012/458 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine ilişkin kararında belirtilen TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kalması ve sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi lüzumu karşısında, ihbara konu suça ilişkin belirtilen işlemlerin akıbetinin mahkemesinden sorulup sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanamayacağının tartışılması, ayrıca aynı denetim süresi içinde hükmün açıklanmasını gerektirecek başkaca bir suç ihbarı bulunup bulunmadığının araştırılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı olup, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 29/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5663, Karar No: 2016/1944, Tarih: 18.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5663 E.  ,  2016/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI-KARŞI DAVALILAR: 1-...

2-...

3-...

DAVALI-KARŞI DAVACILAR: 1-...

2-...

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ : .... Mahkemesi

DAVACILAR : ....

1-...

2-...

DAVALILAR : 1-...

2-...

3-...

4-...

5-...

6-....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalılar ..., ... vekili ile davalı-karşı davacılar ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl dava davacılar vekili, davalıların işleten, sürücü, ve trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkili ....ın sevk ve idaresindeki ve müvekkile ...'ya ait araca çarparak aracın hasarlanmasına ve araçta yolcu olan babaları ...'ün yaralanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.799,59 TL, maddi tazminat ile 5.000,00 TL, manevi

...

tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Islah dilekçesi ile maddi tazminat talebi 2.891,55 TL'na arttırılmıştır.

Karşı davada karşı davacılar ... ve ..... vekili, müvekkillerinin aracı üzerine haksız olarak konulan ihtiyati tedbir kararının kaldırılması için yatırdıkları 1.769,59 TL teminatın ve müvekkillerinin aracında meydana gelen 1.278,00 TL hasar bedelinin, dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ve ...'ten tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen davada davacılar vekili, davalıların işleten, sürücü, trafik sigortacıları olduğu araçların karıştığı trafik kazasında, bisiklet sürücüsü davacı Sebahattin'in ağır şekilde yaralandığını ileri sürerek, tedavi giderleri ve iş göremezlik nedeni ile toplam 4.000,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın, 15.07.1999 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Islah dilekçisi ile maddi tazminat talebi 40.256,89 TL'na arttırılmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda asıl davanın kısmen kabulüne, ... için 3.542,55 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi, ... için 636 TL maddi, ... için 15.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, davalı sigorta şirketinin manevi tazminat dışındaki bedelden poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmasına, birleşen davanın kabulüne, 40.265,89 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ..., ..., ..., ..., .... ve ....garanti fonu, .... Şirketine izafeten .... Müdürlüğünden kaza tarihinden müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı şirketlerin manevi tazminat dışındaki bedelden sigorta poliçe limitiyle sınırlı sorumlu tutulmasına dair verilen kararın tüm taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 13.06.2005 günlü, ....Karar sayılı ilamı ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl davada davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 2.891,56 TL tedavi masrafları geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatının, davacı ... için 636 TL hasar tazminatının, dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (davalı .... Şirketinin poliçe

...

limitiyle sınırlı olmak üzere) 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ..., ...'ten müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'e verilmesine, davacı ... hakkında bir talep olmadığından bu davacıyla ilgili karar tesisine yer olmadığına, karşı davacı ...'in karşı davasının kısmen kabulüne, 282,50 TL hasar tazminatının dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte karşı davalılar ... ve ...'dan tahsiline, karşı davacıların teminatın faiziyle birlikte iadesi isteminin reddine, karşı davacıların ...'ten hasar tazminatı taleplerinin reddine, birleştirilen davada davalılar ..... ve .... . ... hakkında açılan maddi tazminat davasının konusu kalmadığından bu davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 40.265,89 TL'nın 15.07.1999 olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ..., ..., ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ....'a verilmesine, davacı tarafından sigorta şirketlerinden tahsil edilen 3.000,00 TL ana para ve 08.06.2007 tarihinde tahsil edilen 12.860,00 TL faiz ve masraf bedelinin infaz aşamasında bu alacaktan mahsubuna, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ..., ..., ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ....'a verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı-karşı davalılar ..., ... vekili ile davalı karşı davacılar ..., ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı-karşı davalılar ..., ... vekili ile davalı-karşı davacılar ..., ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.322,11 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı-karşı davalılar ..., ... ile davalı-karşı davacılar ..., ...'ten alınmasına 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/11622, Karar No: 2017/1156, Tarih: 14.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11622 E.  ,  2017/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan 1980 – 1985 yıllarına ait hava fotoğrafları ile en eski tarihli hava fotoğrafları ve en eski tarihli memleket haritası bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; yeniden yapılacak keşif sonucu dava dosyasın hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz niteliği ve kullanım durumunun belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ek rapor alınması

2) Çekişmeli taşınmazın imar planı uygulamasına konu olup olmadığının ilgili yerlerden sorularak bu uygulamaya konu olmuş bulunması halinde buna ait harita, kroki ve belgelerin bulundukları yerden getirtilmesi

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/02/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11698, Karar No: 2019/304, Tarih: 08.01.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/11698 E.  ,  2019/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Doğrudan verilen adli para cezasının günlüğünün 20,00 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 52. madde olarak yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nun 50/1-a maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK'nun 50. maddesinin gösterilmesi ve gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Kısa süreli hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL adli para cezasının 12 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

5. Sanıktan ele geçirilen kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken fıkrası belirtilmeksizin TCK'nun 54. maddesi yazılmak suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

6. 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilmesi gerektiği,

7. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

6. 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilmesi gerektiği,

7. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hükmün 2. bendindeki "62" ibaresi çıkarılıp "62/1" yazılması, doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin hükmün 3. bendinde yer alan "52. madde" ibaresinin çıkartılarak yerine, "TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi, hapisten çevrili adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 4. bendinde yer alan “50.madde” ibaresinin çıkarılarak “TCK'nun 50/1.a. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesine, hükmün 5. bendine "TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesine, hapisten çevrilen sonuç adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hükmün 7. bendinde “12 eşit taksitte ödenmesine” ilişkin ibaresinden önce “birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesine hükmün 9. bendinde yer alan “TCK 54” ibaresinin çıkarılarak yerine, “TCK'nun 54/4.” ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasından dilekçe ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16932, Karar No: 2013/14894, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/16932 E.  ,  2013/14894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. iç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın 21/06/1989 tarihinde vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 30/12/2013 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederekkamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması

karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11031, Karar No: 2021/438, Tarih: 25.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11031 E.  ,  2021/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olarak açılan davada ... 6. Asliye Hukuk ve ... 19. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

... 6. Asliye Hukuk Mahkemesince ,dava, muris ...'ın nüfus kayıtlarında evlatlık olarak görülen ...'ın evlatlık olmadığının ve ...'ın nüfus kayıtları itibariyle kardeşleri olarak görülen kişilerin de kardeşlerinin olmadığının tespitine karar verilmesi istemine ilişkin olduğu, bu hususta karar verme yetkisinin ve görevinin Aile Mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 4. Aile Mahkemesince ,davacının talebinin nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 13.07.2018 tarih, 2018/439 esas, 2018/1261 karar sayılı ilamı ile davanın hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle Asliye Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

... 6. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın hatalı olduğu iddia edilen nüfus kayıtlarının düzeltilmesi talebine ilişkin olduğu, davacılar murisi ... ' ın evlatlık aldığı ...'ın evlatlık olmadığının tespitinin talep edildiği ayrıca nüfus kayıtlarındaki kardeşleri olarak gözüken dahili davalıların da kardeş olmadıklarının tespitine yönelik nüfus kayıt düzeltim talebinde bulunulduğu , nüfus hizmetleri kanunun 36/1 maddesi uyarınca kayıt düzeltimi istenilen ilgilinin yerleşim yeri mahkemesinin kesin yetkili yer olduğu , dahili davalıların ... ilinde ikamet ettikleri ve bu yönde yetki itirazında bulunulduğu, talebin yerinde ve hukuki olduğu , gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 19. Asliye Hukuk Mahkemesince, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen kuralın, kamu düzenine ilişkin kesin bir yetki kuralı olduğu, davacıların dava dilekçesinde beyan ettiği yerleşim yerlerinin ... olduğu, son celsede UYAP üzerinden yapılan incelemede de yerleşim yerlerinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.