muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23759, Karar No: 2023/1636, Tarih: 13.02.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan aracın karıştığı trafik kazası sonucunda araçta yolcu olan davacının yaralanmasından kaynaklanan sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51, 52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamasına, sigortalı araç sürücüsünün kusurunun konusunda uzman bilirkişi tarafından belirlenmiş olması ile kusur bilirkişi raporu ve kaza tespit tutanağının uyumlu olmasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmasına, davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin maktu ücretin altında kalamayacak olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Taleple bağlılık ilkesi 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinde düzenlenmiş olup hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Taleple bağlılık ilkesi tahkim yargılamasında da geçerli olup İtiraz Hakem Heyetince talep dikkate alınmalıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü esas alınarak tazminat belirlenmiş ve davacı vekili tarafından dava değeri bu bedele yükseltilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince de bu rapor hükme esas alınarak başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile birlikte progresif rant formülünün uygulanması davacının lehine olmasına rağmen, davacı vekili dava dilekçesinde açıkça PMF-1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü uyarınca tazminatın hesaplanmasını talep ettiğinden davacının iş bu talebi ve davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek tazminatın PMF-1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü ile hesaplanması ve belirlenen bu tazminatın hüküm altına alınması gerekmektedir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın ...'ne iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1092, Karar No: 2013/5917, Tarih: 01.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1092 E.  ,  2013/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar veriliş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazların dava tarihindeki değerlerinin biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazlar çayırlık niteliğinde olup ve yonca ekili olmadığı gözetilerek, ot gelirine göre değer biçilmesi gerekirken, yonca geliri esas alınarak değer biçilmesi,

2) Dava konusu yerin tapusunun iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, terkinine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17409, Karar No: 2014/16288, Tarih: 22.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/17409 E.  ,  2014/16288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2011/480-2013/255

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi .....raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi.Duruşma isteği değerden reddedildi,gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,çaplı taşınmaz elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 733 ada 354 parsel sayılı taşınmaza davalı Uğur'un yapılanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında Cavit ın bir kısım mirasçıları davaya dahil edilmiş;davalı Uğur ile dahili davalılardan Seher, Sevim ve aşınmaz üzerindeki binanın babası olan muris Cavit'e ait olduğunu ve murisin 01.11.1985 tarihinde ruhsat aldığını ,kendileri dışında başkaca mirasçıların bulunduğunu, tecavüzün imar uygulaması sonucu meydana geldiğini ve imar öncesi 733 ada 259 parselde murislerinin 127/1417 oranında paydaş olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlar; diğer dahili davalılar Turgay ve . ise davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece,çekişme konusu taşınmaza davalı tecavüzünün imar uygulaması sonucu meydana geldiği, yıkımın da fahiş zarara yol açacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 733 ada 354 parsel sayılı taşınmazın davacı adına, aynı ada 338 parsel sayılı taşınmazda ise Cavit ...ın 127/1417 oranında paydaş olduğu,onun 23.01.1992 tarihinde ölümüyle mirasçılarına intikal ettiği ve çocukları davalı Uğur ile dahili davalılar Seher,Sevim,Sevda,Tve Suna ile dava dışı 16.12.2008 tarihinde ölen oğlu Ziya'nın eşi Zeliha ile torunları Kürşat,Haluk ve Ebru ile 26.11.2006 tarihinde ölen oğlu Celal'dan olma torunları Cavit,,Abdullah,... ve Hazal'ın hak sahibi oldukları,sicilde intikal işleminin yapılmadığı,taşınmazda dava dışı Lütfiye, Kemal, Hatice, Abdullah, Mehmet, Necdet, Muazzez, Mikail, Ruhi, Sultan ve Gülşen isminde paydaşların bulunduğu, teknik bilirkişi krokisinde davalı ve dahili davalıların paydaşı olduğu 338 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın B harfi ile gösterilen 8 m2'lik bölümü ile duvar ve avlunun A harfi ile gösterilen 17 m2'lik bölümünün davacının taşınmazına tecavüzlü olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, bilindiği üzere, arzın mütemmim cüz'ü (bütünleyici parçası) olan muhtesatların, zeminin mülkiyetine tabi olmaları nedeniyle (TMK 684. mad.) yıkım istekli davalarda, davanın binanın ana nüvesi üzerinde bulunduğu taşınmazın tüm maliklerine yöneltilmesi zorunludur.

Hemen belirtilmelidir ki, bilindiği üzere, arzın mütemmim cüz'ü (bütünleyici parçası) olan muhtesatların, zeminin mülkiyetine tabi olmaları nedeniyle (TMK 684. mad.) yıkım istekli davalarda, davanın binanın ana nüvesi üzerinde bulunduğu taşınmazın tüm maliklerine yöneltilmesi zorunludur.

Öte yandan;yasal ayrıcalıkların dışında ayrılmaz parçanın ( mütemmim cüz'ün ) mülkiyeti ve buna bağlı olarak tasarruf hakkı üzerinde bulunduğu arza bağlıdır. Bu husus Medeni Kanunun 684. maddesinde açıkça vurgulanmıştır. Nevarki, yürürlükten kalkmış olan 6785 sayılı yasanın 1605 sayılı yasa ile degisik 42/c ve halen yürürlükte bulunan 3194 sayılı imar yasasının 18. maddelerinde ozel hükümler getirilmek suretiyle ayrılmaz parca ( mütemmim cuz ) olan yapı ıle arz arasındaki hukuki ilişki kesilmiş bazı durumlarda yapı, üzerinde bulunduğu yerin malikinden başkasına bırakılarak imar parsellerinin oluşturulabileceği öngörülmüştür. Böylece yapıların bedelleri ilgili parsel sahiplerince yapı sahibine ödenmediği veya aralarında bu yönde bir anlaşma yapılmadığı yada ortaklığın giderilmesi davası açılmadığı sürece bu yapıların ömürlerini dolduruncaya kadar eski sahiplerine kullanma imkanı sağlanmıştır.

Diğer taraftan, zeminin maliki olan kişinin taşınmazı bizzat kullanma yetkisi sınırlanmış, ayrılmaz parça ( mütemmim cüz ) durumunda olan yapı üzerinde tasarruf etme gücü ozel yasa ile kısıtlanmıştır.

2981 Sayılı Yasanın 3290 Sayılı Yasa ile değişik 10/c maddesi de aynı doğrultuda hüküm getirmiştir.

Gerçekten bir kimse kendisine veya yasanın himaye ettigi bir hakka dayanarak üçüncü bir şahsa ait bir tasınmaz uzerıne ayrılmaz parca ( mütemmim cüz ) niteliğinde yapı inşaa etmiş imar uygulaması sonucu bu yer davacıya ait imar parseli içerisinde kalmış ise, kendi arzu ve iradesi dışında idari kararla oluşan bir durum söz konusu olduğundan kusurlu sayılamaz. İşte bu nedenle yukarıda değinildiği gibi yasa koyucu imar parseli malikine karşı yapı sahibini koruma zorunluluğunu duymuştur.

Somut olaya gelince; davalı ve dahili davalıların paydaşı olduğu taşınmaz üzerindeki binanın imar uygulaması sonucu davacı parselinde kalıp kalmadığı yeterince araştırılmış değildir.

Şöyle ki;Tapu Müdürlüğü 12.12.2012 tarihli cevabi yazısında taşınmazların 05.01.1979 tarih 146 yevmiye nolu şuyulandırma işlemi sonucu oluştuğunu bildirmiş ise de dosya arasında bulunan harita kadastro bilirkişi raporuna ve geri çevirme neticesinde Kadastro Müdürlüğü ve Belediye Başkanlığının yazı cevaplarında taşınmazların ifraz,tevhit ve yola terk işlemi ile oluştuğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Şöyle ki;Tapu Müdürlüğü 12.12.2012 tarihli cevabi yazısında taşınmazların 05.01.1979 tarih 146 yevmiye nolu şuyulandırma işlemi sonucu oluştuğunu bildirmiş ise de dosya arasında bulunan harita kadastro bilirkişi raporuna ve geri çevirme neticesinde Kadastro Müdürlüğü ve Belediye Başkanlığının yazı cevaplarında taşınmazların ifraz,tevhit ve yola terk işlemi ile oluştuğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, öncelikle 354 ada 338 parsel sayılı taşınmazda paydaş (ölü) Cavit l'ın mirasçılarının tamamının ve diğer paydaşların davada yer almaları sağlanarak taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasına girilerek kadastral pafta ve krokileri ile imar pafta ve evraklarının getirtilmesi, mahkemece 3 kişilik uzman teknik bilirkişiler aracılığıyla kesif yapılarak kadastro pafta ve krokileri ile imar pafta ve krokilerinin uygulanması,böylece teknik bilirkişi raporu,Belediye Başkanlığı ve Kadastro Müdürlüğü yazı cevapları ile Tapu Müdürlüğü yazı cevabı arasındaki çelişkinin giderilmesi,binanın kimin parseli üzerinde ve hangi tarihte yapıldığının saptanması, bu yönde yerel bilirkişilerin ve taraf tanıklarının bilgilerine başvurulması, böylece dava konusu bina ve müştemilatının imar uygulaması sonucu davacı parseli içerisinde kalıp kalmadığının kesin olarak açıklığa kavuşturulması, tecavüz imar uygulaması sonucu meydana gelmiş ise yukarıda değinilen ilkeler ve 3194 sayılı kanunun 18.madde hükmü gözetilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken taraf teşkili sağlanmadan ve eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları değinilen yönler itibariyle yerindedir.Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22623, Karar No: 2015/33144, Tarih: 23.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/22623 E.  ,  2015/33144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 19. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI : 2013/593-2014/28

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı şirkete ait işyerinde 07/11/2000-27/12/2011 tarihleri arasında temizlik personeli olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, talep ettiği halde işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .. Sosyal Hizm. Ltd. Şti. vekili; davacının müvekkili şirkete bağlı olarak asıl işveren İ.. R.. Sağlık Kültür Daire Başkanlığı'nda temizlik personeli olarak çalıştığını, bu tarihlerden önce asıl işverenin temizlik ihalesini alan dava dışı diğer taşeron firmalarda çalıştığını, özlük işlemlerinin asıl işverenin talimatları doğrultusunda yerine getirildiğini, müvekkili şirkette çalışan tüm işçilerin üzerindeki yönetim hakkının tamamen asıl işveren .. Üniversitesi Sağlık Kültür Daire Başkanlığı tarafından kullanıldığını, davacının hiçbir alacağı bulunmadığını ve alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Dahili davalı İ.. R.. vekili; davacı ile aralarında bir iş akdi yapılmadığı gibi davacının iş akdine bağlı olarak üniversitede çalışmasının da bulunmadığını, üniversitenin Avcılar kampüsünde mutfak ve temizlik işlerinin hazırlanan teknik ve idari şartnameler çerçevesinde ihale edildiğini ve hizmet alımı yoluyla yapıldığını, bu nedenle davacının işverenin ihaleleri almış bulunan firmalar olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ve dahili davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Doğan Sosyal Hizm. Ltd. Şti. nin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı İ.. R..'nün temyizi yönünden;

Davacı, davasını .. Sosyal Hizm. Ltd. Şti.'ye karşı açmış, bilahare İ.. R..'nü davaya dâhil etmiştir.

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatının "davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Dairemizin yerleşik kararlarına göre, zorunlu dava arkadaşlığı olmadığı sürece işçilik alacaklarına ilişkin davalarda, müştereken sorumlulardan işverenin dâhili dava yoluyla davalı olarak gösterilmesi ve aleyhine hüküm kurulması mümkün değildir.

İ.. R.. hakkında yöntemince açılmış bir dava olmamasına rağmen, mahkemece üniversite aleyhe hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Dairemizin yerleşik kararlarına göre, zorunlu dava arkadaşlığı olmadığı sürece işçilik alacaklarına ilişkin davalarda, müştereken sorumlulardan işverenin dâhili dava yoluyla davalı olarak gösterilmesi ve aleyhine hüküm kurulması mümkün değildir.

İ.. R.. hakkında yöntemince açılmış bir dava olmamasına rağmen, mahkemece üniversite aleyhe hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/909, Karar No: 2018/1199, Tarih: 20.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/909 E.  ,  2018/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 20/02/2018 günü için yapılan tebligat üzerine, davalı Hazine vekili Av. ..., davalılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... ile davacı ... ile vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile Antalya ili, ... ilçesi, ... mahallesi 868 ada 3 parsel sayılı taşınmazda yapılan inşaat dolayısıyla bağımsız bölümlere arsa payları tahsis edilirken bağımsız bölümlerin değerlerinin dikkate alınmadığını, ana taşınmazın değeri ile bağımsız bölümlerin değerleri arasındaki oranın o bağımsız bölümün arsa payını göstereceğini, yapılacak keşifle bağımsız bölümler arasındaki pay oranının düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece 27/10/2014 tarihli ek raporlarında hesaplanan arsa payının kat mülkiyetinin kurulduğu 05/05/2009 tarihine göre orantılı olmadığı tespit edilen bilirkişi raporu hükme elverişli bulunarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı ...... ve arkadaşları vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3.maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Kanun gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 20.05.1980 tarihinde kat irtifakı 05.05.2009 tarihinde kat mülkiyeti kurulduğu, bilirkişi raporunda kat mülkiyetine geçiş tarihi olan 05.05.2009 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır.

Dava konusu taşınmazda 2009 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması ayrıca 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/256 Esas sayılı dosyasının getirtildikten sonra bu davanın sonuçlarının etkisinin huzurdaki dava açısından değerlendirildiği bilirkişi raporu alındıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin düşülmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1.630,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine temyiz harcının istek halinde iadesine 20/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8756, Karar No: 2010/4307, Tarih: 13.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8756 E.  ,  2010/4307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/03/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup davacı; eşinin, davalı ile kendisini aldattığını, mevsimlik işçi olarak evden ayrılarak çalışmaya gittiğinde dava dışı dayısının, davalıyı uygunsuz saatte evinden çıkarken görerek öldürmeye teşebbüs ettiğini, dayısının adam öldürmeye tam teşebbüs suçundan, davalının da konut dokunulmazlığını bozmak suçundan cezalandırıldıklarını, olayın tüm köyde duyulması nedeni ile evini terk ederek başka bir yerde kendisine ev yaptığını, bu yüzden uğradığı maddi ve manevi zararların ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece maddi tazminat istemi reddedilmiş; manevi tazminat isteminin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.