muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13403, Karar No: 2024/9576, Tarih: 14.10.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı .... Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili temyiz dilekçesinde; yargılama sırasında müvekkilinin taraf sıfatından çıkartıldığını, buna rağmen aleyhe hüküm kurulduğunu, davacı vekilinin 12.06.2014 tarihindeki celsede talebin 17.01.2012 tarihinden sonraki zararlara yönelik olduğunu bildirdiğini, zarar talebini ibra tarihi olan 17.02.2012 tarihinden sonraki dönem olarak duruşmada açıkladığını, ibra yazısından bir ay sonra ruhsatın devredildiğini, davacının talebinin bu bir aylık süre için olduğunu, 10.05.2007 tarihinde diğer davalı ... Rödeovans sözleşmesi imzalandığını, verimsizlik üzerine sahayı, kira süresi bitmeden akdi feshederek terk ettiğini, ayrıca Mut Şubesinin 18.01.2010 tarihli ortaklar kurulu kararıyla kapatıldığını ve Ticaret Sicil Gazetesinde ilan da edildiğini, açılan davanın reddi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 438 ve 439 uncu maddesi, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (mülga) 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı tarafça tazminat istemli dava açılmadan önce Mut Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/37 D.iş. sayılı dosyasında mahallinde tespit yapıldığı ve bilirkişi raporlarına istinaden davalı ... İthalat İhracat Limited Şirketi ile davacı arasında protokol imzalandığı ve davacıya 7.000,00 TL ödeme yapıldığı anlaşılmıştır. Davacı vekili ise 12.06.2014 tarihli celse beyanlarında davalı tarafından ( .... İhracat Limited Şirketi) sunulan 07.01.2012 tarihli anlaşma protokolü başlıklı belgeye göre davalının zararının giderildiğini, sözleşmenin 2, 3 ve 4 numarasında belirtilen hususların yerine getirildiğini, talebin sözleşmeden sonraki hasarlar için olduğunu belirtmiştir. Davacı asıl 03.07.2014 tarihli celse beyanında, davalı şirketten 7.000,00 TL ödeme aldığını beyan etmiştir. Davalı ... Sanayi Ticaret Limited Şirketi ise yargılamanın başından beri davaya konu taşınmazın yakınındaki maden sahasında uzun zamandır faaliyette bulunmadığını, tazminat talep edilen dönemde maden sahasındaki tüm çalışmalarını sornlandırdığını belirterek, birtakım bilgi ve belgeyi de dosyaya ibraz etmiştir.

Şu halde; mahkemece, öncelikle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü ve ilgili diğer kurumlardan davalının sahadaki faaliyetlerinin talebe konu tarihler itibariyle devam edip etmediği de araştırılmak suretiyle, davalıca dosyaya ibraz edilen diğer bilgi ve belgeler tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilerek, davalı ... Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin talep tarihi itibariyle davaya konu alanda faaliyetlerine devam edip etmediği araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya uygun düşmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan nedenle davalı ... Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı ... Sanayi Ticaret Limited Şirketi'ye iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24279, Karar No: 2015/35379, Tarih: 22.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/24279 E.  ,  2015/35379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren işyerinde kemik oyucusu olarak parça başı ücretle çalıştığını ve iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının çalışmasını süreklilik arz etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının asgari ücretle çalıştığı ve davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı içinin ücretinin tespiti, fazla çalışma yapıp yapmadığı , hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı ve fazla çalışma alacağının hesaplanması hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı içinin ücretinin tespiti, fazla çalışma yapıp yapmadığı , hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı ve fazla çalışma alacağının hesaplanması hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı işveren işyerinde kemik oyucusu olarak ve parça başına ücretle çalıştığı hususu davacının iddiası, davalının kabulü ve tanık anlatımları ile sabittir. Bu sebeple hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının asgari ücretle çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla sonuca gidilmesi isabetli olmamıştır. Davacının parça başına ücretle çalıştığı sabit olmakla birlikte; dosyadaki delil ve belgelerden davacının günde kaç hayvan sökebileceği hususunda ücretini tespite yönelik yeterli delil ve belge bulunmamaktadır. Bu durumda; mahkemece davalı işveren işyerinde keşif icra edilerek, günde ortalama kaç hayvanın geldiği, bir işçinin günde kaç hayvan sökebileceği ve fesih tarihi itibari ile bir hayvan için kaç Türk Lirası ödeme yapıldığı hususları belirlenerek davacının ücreti tespit edilmeli; aynı keşif esnasında, gelen hayvan sayısına göre günde kaç saat çalışılması gerektiği ve davacının haftada kırk beş saati aşan çalışması bulunup bulunmadığı, hafta tatillerinde çalışmayı gerektirir bir iş yoğunluğu olup olmadığı hususları da belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre hüküm altına alınan alacaklar tespit edilen ücrete göre hesaplanıp, fazla çalışma ve hafta tatili alacakları yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Davacının fazla çalışma yaptığının anlaşılması halinde ise parça başına ücretle çalışma halinde işçinin parça başı ücreti içinde fazla çalışmanın zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir. Bu yönler gözetilmeden ve davacının gerçek ücreti tespit edilmeden eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2973, Karar No: 2023/962, Tarih: 09.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2973 E.  ,  2023/962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/1100 Esas 2020/361 Karar sayılı ilamı ile davalı şirketin konkordatosunun tasdikine karar verildiğini, davacı bankanın çekişmeli alacağı için İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/211 Esas sayılı davasının açıldığını, akabinde tasdike ilişkin kararın istinaf incelemesi neticesinde kaldırılarak dosyanın ilk derece mahkemesine iade edildiğini, kaldırma kararı sonrası İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/42 Esas sayılı dosyası üzerinden yeniden yargılama yapılarak neticeten davalının konkordatosunun tasdikine karar verildiğini, bu kararın ilanı sonrasında hak kayıpları yaşanmaması için işbu çekişmeli alacak davasının açıldığını ileri sürerek, 601.353,94 TL alacağının kayıt kabulü ile belirlenecek bir bankaya borçlu tarafından yatırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

İlk derece mahkemesince; dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmeksizin dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işbu 2021/285 Esas sayılı davanın İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/211 Esas sayılı davası karşısında, derdest bir davanın yeniden açılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle, HMK 114/1-ı ve 115/2 maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; ilk davanın tasdik hükmünün kaldırılarak yeniden yargılama yapılması nedeniyle dayanaksız kaldığını, kurulan 2. tasdik hükmü nedeniyle İİK'nın 308 maddesi amir hükmünden kaynaklanan başvuru zorunluluğunun doğduğunu, aksinin kabulü halinde davacının telafisi güç zararının oluşacağını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; ilk davanın tasdik hükmünün kaldırılarak yeniden yargılama yapılması nedeniyle dayanaksız kaldığını, kurulan 2. tasdik hükmü nedeniyle İİK'nın 308 maddesi amir hükmünden kaynaklanan başvuru zorunluluğunun doğduğunu, aksinin kabulü halinde davacının telafisi güç zararının oluşacağını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı tarafça derdest dosyanın karara çıktığı ve kesinleştiği bildirilmiş ise de davanın açıldığı tarihteki duruma göre değerlendirme yapılması gerektiği belirtilerek, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, konkordato tasdik hükmü dışında bırakılan çekişmeli alacağın kayıt ve kabulü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 308/b maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 114 ve 115 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmaması (derdestlik bulunmaması) dava şartıdır. (HMK 114/1-ı) Derdestlikten söz edebilmek için iki davanın taraflarının, konusunun ve dava sebeplerinin aynı olması gerekir. Dava sebeplerinin aynı olmasından anlaşılması gereken davada dayanılan hukuki sebepler olmayıp davada dayanılan vakıalardır.

HMK'da düzenlenen dava şartlarında davanın açılabilirliği değil davanın görülebilirliği ön plandadır. Hakim dava şartlarının varlığını dava tarihine göre değil, bu konuda inceleme yaptığı tarihe göre belirler. Çünkü HMK 115. madde dava açılırken bu dava şartlarının bulunmasını bir önşart olarak öngörmemiş ve tamamlanabilme, tamamlandığında dikkate alma esasına göre bu dava şartlarını getirdiğini de açıkça ortaya koymuştur.

Açıklanan nedenlerle dava şartı eksikliği bulunup bulunmadığı belirlenirken dava tarihi değil, incelemenin yapıldığı tarih itibarıyla bir eksiklik bulunup bulunmadığına bakılmalıdır. Kaldı ki HMK 114/1-ı madde hükmüne göre derdestlik için aynı davanın daha önceden açılmış olması yeterli olmayıp bunun yanında diğer davanın hâlen görülmekte olması gerekmektedir. Görülmekte olan önceki dava kesin hüküm oluşturmayacak biçimde sona ermiş ise hâlen görülmekte olma koşulu ortadan kalkmış olduğu için sonradan açılan davada derdestlik nedeniyle dava şartı eksikliği bulunduğundan söz edilemeyecektir.

Somut olayda; davacı tarafça ilk olarak açılan ve İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/211 Esas sayılı dosyası ile görülmüş olan, çekişmeli alacak davasına dayanak İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/1100 Esas sayılı konkordato tasdik hükmü, yapılan istinaf başvuruları neticesinde, bölge adliye mahkemesince kaldırılmış ve buna dayalı olarak ilk davanın konusuz kaldığı kabul edilerek karar verilmiştir. Konusuz kalma nedeniyle kurulan hükmün, işbu temyiz incelemesine konu bölge adliye mahkemesi kararı tarihinden önce kesinleşmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Açılan ikinci dava ise yine aynı mahkemece kaldırma kararı sonrası 2021/42 Esas sayılı dosya üzerinden verilen tasdik hükmü olup, bu davanın İİK'nın 308/b maddesindeki usule uygun şekilde açıldığında tartışma bulunmamaktadır.

Bu durumda aynı alacakla iki ayrı dava açılmasındaki temel saikin ilk tasdik kararı ortadan kalkmış olduğu için önceki davanın konusuz kaldığının kabul edilmesidir. İlk tasdik kararının ortadan kalkmasıyla önceki davanın konusuz kalıp kalmadığı tartışılabilir ise de bunun tartışma yeri bu dosya olmayıp önceki dosyadır. Kaldı ki konusuz kalma kararı sonraki süreçte kesinleşmiştir.

Bu davanın açıldığı tarihte konusuz kaldığı kabul edilen dosyadaki karar kesinleşmemiş ise de bölge adliye mahkemesinin karar verdiği tarihten önce kesinleşmiş olup istinaf incelemesinin yapıldığı tarihte önceki dava nedeniyle görülmekte olan derdest bir dava bulunmamaktadır. Bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesi yapılırken, derdestliğe ilişkin dava şartı eksikliği bulunup bulunmadığının dava tarihine göre değil dava şartı incelemesini de kapsayan istinaf incelemesinin yapıldığı karar tarihine göre belirlenmesi gerekir. Bu durumda dava tarihi esas alınarak derdestliğe ilişkin dava şartı eksikliği bulunduğu kabul edilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi yerine dava şartı eksikliğinin ortadan kalktığı gözetilerek bir karar verilmelidir.

Bu durumda mahkemece; süreç içerisinde gelişen durum da dikkate alınarak, işbu davanın esasının incelenmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle davanın derdestlik nedeniyle usulden reddi doğru olmamış, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının bozulması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8787, Karar No: 2025/4285, Tarih: 27.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8787 E.  ,  2025/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1046 E., 2023/1287 K. ...

SUÇLAR : Olası kastla öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve katılan ...'e yönelik olası kastla yaralama suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında olası kastla öldürme ve katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/175 Esas, 2022/403 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanık ... hakkında olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 21/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2023/1046 Esas, 2023/1287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, olası kastla öldürme suçu yönünden doğrudan kast hükümlerinin uygulanması gerektiği ve katılana yönelik kurulan hüküm yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği aleyhe istinaf istemi olmaması nedeni ile bozma nedeni yapılmadığına ilişen eleştirileri ile esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri özetle, katılan ...'e yönelik eyleminin kasten yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezanın fazla tayin edildiğine, öldürme suçunun sübuta ermediğine, taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kasten yaralama sonucu ölüme olma suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, maktule yönelik olası kastla öldürme ve katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eylemlerinin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'ın inceleme dışı katılan ... ile aralarında tartıştıkları sırada tabancasının yere düştüğünü gören katılan ...'nin ".... burayı basmaya gelmiş" şeklinde seslenmesi üzerine ele geçmeyen tabancayla katılan ...'in geldiği ve sanık ... ile katılan ...'in karşılıklı ateş ettikleri, sanık ...'ın katılan ...'e yönelik doğrudan kasıtla kasten

öldürmeye teşebbüs, aralarında husumet bulunmayan ve ateş ettiği esnada camlı bölmenin arkasında bulunan ve mermi çekirdeklerinin sekmesi üzerine aldığı isabetler ile vefat ettiği anlaşılan maktule yönelik olası kastla öldürme suçlarının işlendiği anlaşıldığından suçların vasıflandırmasında isabetsizlik görülmediği, taksir durumunun bulunmadığı, dosya içeriğine göre katılan ...'e yönelik eylemde uygulanan haksız tahrik indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik olası kastla yaralama ve katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden

Sanık müdafilerinin temyiz isteminin, kesin hüküm olması nedeni ile, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında olası kastla öldürme ve katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden

IV. KARAR

A. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik olası kastla yaralama ve katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden

Sanık müdafilerinin temyiz isteminin, kesin hüküm olması nedeni ile, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında olası kastla öldürme ve katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2023/1046 Esas, 2023/1287 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2025 tarihinde karar verildi.