muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2824, Karar No: 2024/205, Tarih: 11.01.2024

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaldırma kararı sonrası taraf teşkili sağlandığı, erkeğin 2. cevap dilekçesi sunmadığı, usulüne uygun ön inceleme, tahkikat ve sözlü yargılama evreleri tamamlandığı, kaldırma kararından sonra erkeğin bildirdiği tanık dinlendiği, her ne kadar kadın tarafından eşinden sürekli fiziksel şiddet gördüğünden bahisle ortak konutu terk ettiği ve böylelikle evlilik birliğinin temelinden sarsılarak çekilmez hal aldığından boşanma davası açılmışsa da Bodrum 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/1264 esas 2009/189 karar sayılı dosyası dosyamız arasında mevcut olup incelenmesinde müştekinin kadın, sanığın erkek, suçun basit yaralama, suç tarihinin 21.08.2008 olduğu, kadının alınan beyanında eşinden şikayetçi olmadığını beyan ettiği ancak suçun takibinin şikayete bağlı olmaması sebebiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilerek hakkında hagb kararı verildiği ve kararın 07.04.2009 tarihinde kesinleştiği bu olaydan sonra tarafların evliliklerinin devam ettiği; bu olayın evlilik birliği içerisinde kadın tarafından affedildiği, en azından hoş görüldüğü bu nedenle bu olay sebebiyle erkeğe kusur izafe edilemeyeceği ve tanık Mehmet'in beyanında 2013 yılında taraflar arasında darp olayı yaşanmadığını, önceye dair darp olayların da ise tarafların barıştığını beyan ettiği, kadının 2013 yılında ortak konutu terk ettiği; ortak konutu terk ettikten sonra mektup gönderdiği ve hatta davalı erkeğin bu nedenle savcılığa müracaat ederek kayıp başvurusunda bulunduğu ve kadının kendi hür iradesiyle evi terk ettiği anlaşıldığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ayrıca cevap dilekçesinde erkeğin güven sarsıcı hareket ve aldatma vakıasına dayanmadığı, kadına kusur yüklemediği, bu nedenle erkek tanığı Şeref'in kadınla Kudret'i uygunsuz hareketlerde gördüğü beyanlarının kadına kusur olarak yüklemeyeceği anlaşılmakla yapılan yargılama sırasında ve toplanan delillere göre erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsılarak çekilmez hal aldığı olgusunun kadın tarafından ispatlanamadığı, fiili ayrılığın da kadının haklı neden olmaksızın ortak konutu terk etmesi sebebiyle meydana geldiği, kadının tam kusurlu olduğu ve erkeğin de davanın reddini talep ettiği anlaşılmakla ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilin evlilik birliği süresince devamlı olarak fiziksel saldırıya uğradığı gerçeğini göz ardı edildiğini, tanıkların tek bir ağızdan kadının evlilik süresi boyunca eşinden fiziksel saldırı gördüğünü ifade ettiklerini, müvekkilin ağabeyi ... ifadesinde müvekkilin defalarca davalıdan dayak yediğini, her defasında ailesinin yanına sığındığını ancak erkeğe geri gönderildiğini ifade ettiğini, müvekkil 2009 yılında verilen Ceza Mahkemesi kararı neticesinde de ailesinin kocasına teslim etmesi nedeniyle ortak konuta geri dönmek zorunda kaldığını ileri sürerek kusur belirlemesi ve reddedilen davası yönlerinden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...dosya kapsamı ve toplanan delillerden, her ne kadar erkeğin alkol kullandığı Bodrum İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 0410-181-13 sayılı soruşturma evrakındaki ifadelerle sabit olsa da sürekli alkol kullandığına ilişkin bir delil bulunmadığı, davacı kadının dayandığı diğer vakıaların da somut deliller ispat edilemediği anlaşılmakta ise de davacı kadın tarafından "sürekli fiziksel şiddet (defalarca dayak)" vakıasına da dayanılmıştır. Bodrum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/1264 Esas 2009/189 Karar sayılı ilamına konu 21.08.2008 tarihli olaydan sonra ortak hayatın devam ettiği açık ise de davacının annesi olan tanık Kudret'in "kocası onu dövüyordu, geçinemediler, çıktı gitti nereye gittiğini bilmiyoruz", kardeşi olan tanık Mehmet'in "2013 yılında darp olayı yoktur, ancak 2-3 defa dövüşüp benim yanıma geldiği olmuştu" şeklindeki anlatımları; davacı kadının kayıp olmasından sonra Bodrum İlçe Jandarma Komutanlığı'nca yapılan 0410-360-13 sayılı soruşturma sırasında ifadesi alınan ortak çocuk Esengül'ün "babamla tartıştıkları ve geçinemedikleri için annem bir aydır anneannemin yanında kalıyordu" şeklindeki ifadesi, aynı soruşturmada ifade veren davalı erkeğin beş yıldır evi arayan birinin telefona kendisi çıktığında konuşmayıp kapatarak rahatsız etmesi sebebiyle "Konuyla ilgili benim aile düzenim bile bozuldu. Eşimle sürekli aramızda bir geçimsizlik başladı. Hatta son bir aydır eşim evden ayrılarak babasının evine gitti" şeklindeki sözleri, davacı kadının evden ayrılırken annesine bıraktığı anlaşılan mektupta "o adamdan kurtulmak için böyle yaptım", "beni hiç anlamadınız, beni yine geriye gönderecektiniz", "gitmeme sebep o adamdır" şeklinde açıklamaları, Bodrum İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 0410-181-13 sayılı soruşturma evrakına konu 09.02.2013 tarihinde yaşanan, davacının alkollü halde iken intihar girişiminde bulunması, boğazındaki ipten kendisini davacı ve ortak çocuk Özgür'ün kurtarması olayında ifadesi alınan davalının alkolün etkisiyle bu şekilde davrandığını beyan etmesi dikkate alındığında; davalı erkek tarafından ortak konutta süreklilik arzeder şekilde fiziksel şiddet ortamı oluşturulduğu, davacı kadına yönelik şiddet içeren olayların tekrarlandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı kadının ceza dosyasına konu olaydan sonra ortak konuta dönmüş olması sebebiyle eşinin önceki eylemlerini affettiği veya hoş görü ile karşıladığının kabulü ile kadının iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması yerinde görülmemiştir. Davalı erkeğin dilekçelerinde kadına yönelik somut bir kusur isnadında bulunmamış olması da dikkate alındığında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek tam kusurludur. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu erkeğin kusursuz olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

Buna göre, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve ortak hayatın devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu anlaşılmaktadır. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır. Bu sebeple davacı kadının istinaf başvurusunun kabulüne, eşine şiddet uyguladığı, alkol aldığında kendisi ve çevresi için zarar verici davranabildiği anlaşılan davalı erkeğin tam kusurlu olduğu anlaşılmakta olup kadına yüklenmesi gereken kusurlu bir davranışın varlığı iddia ve ispat edilemediği" gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile; davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; tanık beyanlarının duyuma dayalı ve taraflı beyanlar olduğunu, kusurun kadında olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi ve kabul edilen dava yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15076, Karar No: 2012/19941, Tarih: 05.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15076 E.  ,  2012/19941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21/06/2011 tarih ve 2011/234-2011/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Turz. Sey. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ...’ın davalıların işleteni, sürücüsü ve sigortacısı oldukları araçta yolculuk ettiği sırada meydana gelen trafik kazası sonucu öldüğünü, kazada davalı sürücünün tam kusurlu bulunduğunu, müvekkillerinin bu olay nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, toplam 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile müvekkillerinin her biri için 300.000,00'er TL olmak üzere toplam 900.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Seyahat A.Ş. vekili, sigorta şirketinden yapılan ödeme ile davacıların destek kayıplarının karşılandığını, talep edilen manevi tazminatların ise fahiş olduğunu savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkili tarafından yaptırılan aktüerya hesabı uyarınca davacılara yoksun kaldıkları destek tazminatının ödenmek suretiyle müvekkilinin sorumluluğunu yerine getirdiğini, manevi tazminat taleplerinin ise sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, Diremiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre, davalılar Varan Turizm Seyahat A.Ş. ve ...'a yönelik manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, davacı eş ... için 40.000,00 TL, davacı Rafet ... için 30.000,00 TL, davacı ... için 30.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline, manevi tazminatta fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, diğer talepler yönünden, bozma ilamı öncesinde verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm oluşturulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Sey. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Turz. Sey. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Turz. Sey. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.455.00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Turz. Sey. A.Ş.'den alınmasına, 05/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38327, Karar No: 2016/12977, Tarih: 09.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/38327 E.  ,  2016/12977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun oluştuğu 13/04/2008 tarihine göre temyiz süreci içinde suça sürüklenen çocuk yararına 5237 sayılı TCK'nın 66/2. maddesinde öngörülen 8 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 09/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9593, Karar No: 2024/3236, Tarih: 07.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9593 E.  ,  2024/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1133 E., 2023/2232 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme ve bu suça azmettirme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Onama Kısmi Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekili ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siverek 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/278 Esas, 2023/47 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanıklar Hasan ve Mehmet hakkında nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

b. Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayıl Kanun) 82/1-a ve 53/1-2-3 maddeleri uyarınca ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.09.2023 tarihli ve 2023/1133 Esas, 2023/2232 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar Vekilinin temyiz istemi özetle; sanıklar Hasan ve Mehmet'in suçlarının sübuta erdiğine, eylemi tasarlayarak gerçekleştirdiklerine,

2. Sanık ... Müdafinin temyiz istemi özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tasarlama koşullarının bulunmadığını, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık ... Müdafinin temyiz istemi özetle; eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, hata hükümlerinin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tasarlama koşullarının bulunmadığına, cezanın fazla tayin edildiğine,

ilişkindir.

III.GEREKÇE

3. Sanık ... Müdafinin temyiz istemi özetle; eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, hata hükümlerinin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tasarlama koşullarının bulunmadığına, cezanın fazla tayin edildiğine,

ilişkindir.

III.GEREKÇE

Sanık ... ile maktul ...'ın babası ...'in kardeş oldukları ve aralarında babalarından kalma araziler nedeni ile uyuşmazlık bulunduğu, olaydan önce sanık ...'ın ailesine ait bir kepçenin yakılması ile ilgili olarak hakkında soruşturma yapılan maktul bakımından kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, tanık Rahime'nin beyanına göre olaydan yaklaşık 10 gün öncesinde sanık ...'in "ben ...'ı öldüreceğim" şeklindeki sözleri üzerine sanıklar Hasan ve Mehmet tarafından darp edildiği, olaydan önce araya üçüncü kişilerin girmesi üzerine sanık ... ile katılan ...'in aralarında husumetli arazilerin 400 bin TL'ye satılması konusunda anlaştıkları, ancak bu anlaşmaya rağmen olay tarihinde sanıklar ... ve ...'ün araçlarıyla maktulün içinde bulunduğu aracı takip ettikleri , maktul

berber dükkanına girdikten sonra 33 dk süreyle çıkmasını bekledikleri, maktulün çıkması üzerine takibe devam edip aracının önünü keserek durdurdukları maktule her ikisi birden ateş etmek suretiyle öldürdükleri, sanıkların suçu işleme konusunda önceden karar almaları, aileler arasında barışın sağlanmasına rağmen suç işleme kararında ısrar ve sebat göstermeleri ve ulaştıkları ruhi sükunete rağmen eylemi icra etmeleri sebebiyle her iki sanığın eylemlerini tasarlayarak işledikleri,

Sanıklar Hasan ve Mehmet hakkında nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan kamu davası açılmış ise de, dosyaya yansıyan bir kısım soyut nitelikteki beyanlar ile olay gününe ilişkin kısa süreli HTS kayıtları dışında sanıkların yüklenen suçu işlediğini gösterir başkaca delil bulunmadığından atılı suçtan beraatlerine karar verildiği tespit edilen olayda;

1. Olayın oluş şekline göre sanıklar ... ve ...'ün birlikte suç işleme kararı alarak suça hazırlık kapsamında maktulü birlikte takip ettikleri ve olay sonrasında olay yerinden birlikte kaçtıkları anlaşılmakla sanık ... yönünden tasarlama koşullarına yönelik olarak bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1. Olayın oluş şekline göre sanıklar ... ve ...'ün birlikte suç işleme kararı alarak suça hazırlık kapsamında maktulü birlikte takip ettikleri ve olay sonrasında olay yerinden birlikte kaçtıkları anlaşılmakla sanık ... yönünden tasarlama koşullarına yönelik olarak bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, eylemin sanıklar ... ve ... tarafından müşterek fail sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, maktulden sanıklara yönelik haksız hareket ve davranış bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, tasarlamanın şartlarının oluştuğu, hata halinin bulunmadığı, sanıklar Hasan ve Mehmet hakkında nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.09.2023 tarihli ve 2023/1133 Esas, 2023/2232 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanıklar ... ve ... müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanıklar ... ve ... müdafilerinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siverek 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3150, Karar No: 2014/6298, Tarih: 10.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3150 E.  ,  2014/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan orman kadastro , aplikasyon ve 2/B madde uygulaması çalışmalarına ait çalışma (ilgili O.S noktaları ile ilgili bölümler) tutanakları getirtildikten sonra,Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.