muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5855, Karar No: 2011/7785, Tarih: 06.10.2011

Para ve teminat verilmesine ilişkin ilamların icrasının ertelenmesi ise HUMK'nun 443/1.mddesi ile İİK'nun 36. madddesinde açıklanmıştır.

HUMK’nun 443/1. maddesinde “Temyiz dâvası icrayı ertelemez. Ancak temyiz eden temyiz sonucunda haksız çıktığı takdirde hakkında karar verilen şeyi yerine getireceğine ve teslime edeceğine dair sağlam teminat göstermek yada hakkında verilmiş olan para ve eşyayı resmi bir organa depozito etmek veya karşı tarafın malları ve mülkleri haczedilmiş olması şartıyla Temyiz Mahkemesi talep olması koşuluyla acele olarak icranın ertelenmesine karar verebilir.

Dilekçeyi veren Devlet ise veya Adli Yardım almış olup ta davanın ve kararın niteliğine göre ve diğer durumlara göre uygulamanın ertelenmesi gerekiyorsa teminatsız olarak uygulamanın ertelenmesi kararı verilebilir” hükmü getirilmiştir.

İİK’nun 36. maddesinde de “ İlamı temiz eden borçlu hükmolunan para veya eşyanın resmi bir mercie depo edildiğini ispat eder yahut hükmolunan para veya eşya kıymetinde mercice kabul edilecek taşınır rehin veya esham veya tahvilat veya taşınmaz rehin ve ya muteber banka kefaleti gösterirse veya borçlunun hükmolunan para ve eşyayı karşılayacak malı mahcuz ise icranın geri bırakılması için Yargıtay’dan karar alınmak üzere icra müdürü tarafından kendisine münasip bir mühlet verilir. Bu mühlet ancak zaruret halinde uzatılabilir.

Borçlu devlet veya adli müzaharete nail bir kimse ise teminat gösterme mecburiyeti yoktur.” denilmiştir.

Bir diğer icranın geri bırakılması hali İİK’nun 33. maddesinde düzenlenmiştir.Madde de “İcra emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde dilekçe ile İcra Tetkik Merciine başvurarak borcun zamanaşımına uğradığı veya imhal ve itfa edildiği itirazlarında bulunabilir. İtfa veya imhal iddiası yetkili mercilerce resen yapılmış veya usulüne göre tasdik edilmiş yahut icra dairesinde veya tetkik merciinde veya mahkeme önünde ikrar olunmuş senetle tevsik edildiği takdirde icra geri bırakılır.” hükmü düzenlenmiştir.

İcra takibinin hangi hallerde durdurulacağı ayrıca İİK'un 72. maddesi ile HUMK'nun 317. maddesinde de düzenlenmiştir.

İİK’nun 72. maddesinde “Borçlu, icra takibinden önce veya takip sırasında borçlu bulunmadığını ispat için menfi tesbit davası açabilir.

İcra takibinden önce açılan menfi tesbit davasına bakan mahkeme, talep üzerine alacağın yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere gösterilecek teminat mukabilinde, icra takibinin durdurulması hakkında ihtiyati tedbir kararı verebilir. İcra takibinden sonra açılan menfi tesbit davasında ihtiyati tedbir yolu ile takibin durdurulmasına karar verilemez. Ancak, borçlu gecikmeden doğan zararları karşılamak ve alacağın yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere göstereceği teminat karşılığında, mahkemeden ihtiyati tedbir yoluyla icra veznesindeki paranın alacaklıya verilmemesini isteyebilir.” açıklaması vardır.

HUMK’nun 317 maddesinde ise “Sahtecilik iddiası, 308. madde ile izleyen maddelerin kurallarına göre incelenir. Sahtecilik iddiasında bulunulan senedin bilirkişi aracılığıyla inclenmesine, karşılaştırılmasına ve durumdan bilgisi olanların dinlenmesine karar verilirse bu gibi senetler, son karara dek bir işleme temel alınmaz. Ancak bu senede dayanarak önceden karar bağlanan koruyucu önlemleri (md. 101 vd.) de etkilemez ve gerektiğinde senet sahibi hakkının korunması amacıyla öteki koruyucu önlemlere de (md.103) girişilebilir” denilmiştir.

Dosyada Kurum tarafından Mersin 1.İş Mahkemesinin 2008/530 Esas, 2008/627 Karar sayılı ilamına dayanılarak, dosyamızdaki tedbir talep edenler aleyhine ilamlı icra takibi yapılmıştır. İcra takibine konu dosya temyiz aşamasında olup Yargıtay’dadır. Bir icra takibinin hangi hallerde duracağı yukarıda anılan madde hükümleriyle açıklanmıştır. İcra takibine konu senedin sahteliği durumunda HUMK’nun 317. ve diğer hallerde İİK’nun 72.

maddesinin uygulanma olanağı vardır.Somut olayda bu maddelerde bahsedilen şartların hiç biri bulunmamaktadır. İcranın durdurulmasını talep eden davacıların İİK’nun 32. maddesine göre yapılan ilamlı icra takibine karşı ancak şartları varsa İİK’nun 33. maddesi gereğince icranın geri bırakılmasını talep edebilirler veya HUMK’nun 443/1. maddesi gereğince Yargıtay’dan icranın ertelenmesini ve İİK’nun 36. maddesi gereğince de icranın geri bırakılması için Yargıtay’dan karar alınmak üzere icra müdürü tarafından kendilerine münasip bir mühlet verilmesini talep edebilirler.

Davacıların buna göre HUMK’nun 443/1. ve İİK’nun 36. ve devamı maddeleri veya şartları varsa İİK’nun 33. maddesine göre icranın ertelenmesini talep etme hakları varken ve bu nedenlerle yerel mahkemece talebin reddine karar verilmesi gerekirken, somut olayda olduğu gibi ''Kurumun açtığı alacak davası dosyası ile davacıların açtığı menfi tespit davası dosyasının dönüşüne kadar''şeklindeki genel gerekçelerle ilamlı bir icra takibinin durdurulmasına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10204, Karar No: 2019/7503, Tarih: 07.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10204 E.  ,  2019/7503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; gerekçeli kararın davalılardan ..., ... ve ...’e doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2752, Karar No: 2016/12397, Tarih: 25.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/2752 E.  ,  2016/12397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ödenmediği iddiasıyla fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 4857 Sayılı Kanununun 15. Maddesi gereği ve taraflar arasında imzalanan iş akdi uyarınca davacının iş akdinin deneme süresi içinde feshedildiği ve davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, her ne kadar dava dilekçesi ekinde fazla mesai yapıldığını ispat amacıyla personel işe giriş çıkış takip formu ibraz etmiş ise de, söz konusu formda davalı işverenliğin imza ve kaşesinin bulunmadığı, bu haliyle söz konusu belgeye hukuken itibar edilmesinin mümkün bulunmadığı, çalışmış olduğu 2 aylık süreye ilişkin maaş bordroları ibraz edilmiş maaş bordrolarında davacının imzasının bulunduğu, dosyada mevcut iş akdinin 9. Maddesinde yönetici pozisyonundaki personelin kendi kontrolündeki işleri normal mesai saatleri içerisinde veya gün sonuna kadar tamamlanması sağlamakla yükümlü oldukları, dolayısıyla işler tamamlanıncaya kadar çalışacak olan yönetici konumundaki personellere fazla mesai ücreti ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığı, bu durumda, davacının işyerinde elektrik mühendisi yönetici pozisyonunda olması, maaşının pozisyon ve görevi gereği aylık 4.500,00 TL olması ve taraflar arasında yapılan iş akdinin 9 maddesi ve yerleşik Yargıtay kararları da dikkate alınarak davacının fazla mesai ücret alacağı talep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işyerinde elektrik mühendisi olarak çalışmaktadır. İş akdinin 9. Maddesinde yer alan…yönetici pozisyonundaki personelin kendi kontrolündeki işleri normal mesai saatleri içerisinde veya gün sonuna kadar tamamlanmasını sağlamakla yükümlü oldukları, işler tamamlanıncaya kadar çalışacak olan yönetici konumundaki personellere fazla çalışma ücreti ödenmeyeceği şeklindeki hüküm 4857 Sayılı Kanunun emredici hükümlerine aykırı olduğundan geçersizdir. Yargıtayın yerleşik içtihatları gereğince üst düzey yönetici kendi mesaisini kendisi belirlediğinden fazla çalışma ücreti talep edemez. Somut uyuşmazlıkta davacının üst düzey yönetici olduğu, kendi mesaisini kendisinin belirlediği işveren tarafından kanıtlanamamıştır. Davacı delil olarak dava dilekçesinde işyerine giriş çıkış formlarına dayanmış bir örneğini de dosyaya sunmuştur. Aynı zamanda tanık bildirmiştir. Emsal gösterilen ve davacısı Yaşar Sabır olan 17. İş Mahkemesi’nin 2013/515-112 E.K. Sayılı (Yargıtay 22. Hukuk Dairesinden 2014/25426-26706 E.K. Sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilen) dosyası celp olunarak, davacının tüm delilleri toplanıp tanığı dinlenmeden geçersiz sözleşme hükmüne dayanarak fazla çalışma ücreti talebinin reddi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1462, Karar No: 2018/2302, Tarih: 31.05.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1462 E.  ,  2018/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... 3-... 4-... ile davalılar 1-.... Grup İnş. Taah. Gıda Yem. Tem. Oto. Nak. Bes. Mob. Dek. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. 2-... 3-... arasındaki davadan dolayı ... (...) 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 18.02.2014 gün ve 2010/709-2014/66 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 10.11.2016 gün ve 2016/2328-2016/4978 sayılı ilâmı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nce bozulmuş, davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gelince; dava, Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca davacıların maliki oldukları ... İlçesi 300 ada 6-7-8 parseller üzerinde konut yapılmak üzere sözleşme imzaladıklarını, işin tamamlanamaması üzerine sözleşmenin feshedilip davalı şirket ile 12.03.2010 tarihli sözleşmenin imzalandığını, davalı şirketin iş bedelini peşin ve tamamen almasına rağmen sözleşmeye uymayarak 30.05.2010 tarihinde tamamlaması gerekirken, işi yarım bıraktığını, iş bedeli olarak kararlaştırılan ... İlçesi ... mahallesi 112604 ada 2 parselin davalı tarafın talimatıyla ... adli kişiye devredildiğini, bu kişinin davalılara arsa karşılığında 2 daire verdiklerini, davalıların da bu daireyi satarak nakde çevirdiklerini, müvekkillerinin ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/37 D. iş sayılı dosyası ile tespit yaptırdıklarını, tespit raporunda işin tamamlanmadığının saptandığını, ikmâl işinin 3. kişilere tamamlatılacağından bu iş için gerekli olan bedelin tespiti ile şimdilik 8.000,00 TL maddi, inşaatın zamanında tamamlanmaması nedeniyle 48 daireden elde edilmesi muhtemel kira bedelinden şimdilik 1.000,00 TL ve işin zamanında bitirilmemesi nedeniyle mahrum kalınan zararın tahsili için de 1.000,00 TL olmak üzere 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini dilemiş, munzam zarar olarak istemini bağımsız bölümlerin her birinin satılarak kar getirici ticari faaliyette kullanılması olarak açıklamıştır.

Davalı vekili ise, sözleşmenin adi yazılı şekilde yapılması nedeniyle geçersiz olduğunu, müvekkilinin işin yapım bedeli olarak devredilmesi karşılığında teminat olarak .... 45664 ada 10 parseldeki 3. şahıslara ait 23 no'lu dükkan ile 8687 ada 14 parselde bulunan 13 no'lu bağımsız bölümünün tapusunu yediemin olarak Avukat ...'e devredildiğini,

Davalı vekili ise, sözleşmenin adi yazılı şekilde yapılması nedeniyle geçersiz olduğunu, müvekkilinin işin yapım bedeli olarak devredilmesi karşılığında teminat olarak .... 45664 ada 10 parseldeki 3. şahıslara ait 23 no'lu dükkan ile 8687 ada 14 parselde bulunan 13 no'lu bağımsız bölümünün tapusunu yediemin olarak Avukat ...'e devredildiğini,

davacıların işin bedeli olan taşınmazı müvekkilinden kaçırmak için.... ve ...adlı şahıslara sattığını ve üzerine 1.000.000,00 TL'lik ipotek tesis edildiğini, ...'in de davacılardan Selahattin Yıldırımın'ın eniştesi olduğunu, eksik kalan iş ve cezai şart talebinde bulunma hakkının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün taraf vekillerinin temyizi üzerine 1. bentte davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilerek, davalıların temyizi yönünden 2. bentte, “...somut olayda tapuda yapılan intikallerin yüklenici nam ve hesabına sözleşme uyarınca yapıldığı, bu itibarla davacıların yükleniciye tapu devri yapıp yapmadıkları ispatlanamamıştır. Bu durumda mahkemece, davacıya yemin teklifi hakkının hatırlatılarak bu suretle yükleniciye tapuda arsa devrinin yapılmış olduğunu ispatlaması halinde tapu devri gerçekleşmiş olduğundan şimdiki gibi arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli hale geldiğinin kabulü ile sonucuna göre bir karar verilmesi, davacı tapu devri yapılmış olduğunu yemin teklif etmek suretiyle ispatlayamaz ise, bu durumda mahkemece, mahallinde keşif yapılarak yüklenicinin sözleşme gereği yapacağı iş oranı dikkate alınıp yüklenicinin ediminin reddedilemeyecek seviyede olduğu tespit edilir ise, yine sözleşmenin geçerlilik kazanacağının gözetilmesi, aksi halde sözleşmeye değer verilemeyeceği dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır...” gerekçesiyle bozulmuştır.

Dava dışı yüklenici şirket ile davacılar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, işin tamamlanamaması nedeniyle kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedildiği, akabinde davalılar ile 12.03.2010 tarihli sözleşmenin imzalandığı ve davalı tarafından kalan işin üstlenildiği, bedel olarak da 112604 ada 2 parselde bulunan taşınmazın devrinin kararlaştırıldığı anlaşılmıştır. Uyuşmazlık 12.03.2010 tarihli sözleşmenin geçerli olup olmadığı, iş bedeli olarak kararlaştırılan taşınmazın devrinin sağlanıp sağlanmadığı, karşılığında verilen teminat konusu taşınmazların davacılar tarafından paraya çevrilmesi nedeniyle davacıların alacağından mahsubunun gerekip gerekmediği, eksik kalan iş ve mahrum kalınan kiranın istenip istenemeyeceği konularında toplanmaktadır.

Mahkemece, eksik ve ayıplı işler bedeli 8.000,00 TL ve kira tazminat tutarı 1.000,00 TL olarak belirlenip davalılardan tahsili ile davacılara verilmesine, munzam zarar ile dava tarihinden sonraki dönem için istenen kira bedeline ilişkin istem ise reddedilmiştir.

Mahkemece, eksik ve ayıplı işler bedeli 8.000,00 TL ve kira tazminat tutarı 1.000,00 TL olarak belirlenip davalılardan tahsili ile davacılara verilmesine, munzam zarar ile dava tarihinden sonraki dönem için istenen kira bedeline ilişkin istem ise reddedilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 12.03.2010 tarihli sözleşme ile eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Eser sözleşmesinde yüklenicinin edimi eseri eksiksiz ve ayıpsız haliyle ve fen ve tekniğine, iş sahibinin amacına uygun şekilde imâl edip teslim olup, iş sahibi ise iş bedelini ödemekle yükümlüdür. Sözleşmede iş bedeli 112604 ada 2 parselin devri şeklinde kararlaştırılmıştır. Her ne kadar sözleşmenin bu kısmı adi şekilde yapıldığından, diğer bir anlatımla bozma kararında da belirtildiği üzere TMK'nın 634 ve TBK'nın 237 ve Tapu Kanunu'nun 26. Noterlik Kanunu'nun 60. maddeleri uyarınca resmi şekilde yapılmamakla birlikte tapuda devir gerçekleştirildiği taktirde artık sözleşmenin geçersizliğinden bahsedilemez. Davalı taraf taşınmazın kendilerine devredilmediğini, dava dışı ...'e devredilerek mal kaçırıldığını savunmuşlarsa da, imzalanan sözleşmede iş bedeli karşılığı devredilecek taşınmaz nedeniyle teminat tapu devri yapılacağı da kararlaştırması bulunmaktadır. Sözleşmenin 3. maddesinde "... işin bitmesinden önce işin ücreti olarak verilecek arsanın devri, ancak teminat

tapu devirleri ile mümkün olur, teminat tapu devirleri yapılmadan işin ücreti olan taşınmaz devri istenemez." şeklinde düzenleme yapılmış, sözleşmenin yapıldığı gün, 12.03.2010 tarihinde ... 45664 ada 10 parselde 23 nolu dükkan ve 8687 ada 14 parselde 13 nolu bağımsız bölüm davacılar vekili Avukat...'e devredilmiş ve aynı gün yani 12.03.2010 tarihinde iş bedeli olarak kararlaştırılan taşınmaz dava dışı ... isimli şahsa devredilmiştir. Davalılar savunmasında ...'e yapılan devri kabul etmediklerini bildirmişlerse de, iş bedeli karşılığı tapu devri yapılmış ve karşılığında da teminat olarak kendilerinin gösterdiği tapu devirleri davacıların avukatına gerçekleşmiştir. Bu durumda, iş bedelinin devredilmediği savunması dayanaksız kalmıştır.

Öte yandan davacılar vekili, 14.01.2014 tarihli celsede, arsa devrinin davalı tarafın gösterdiği ...'e yapıldığını, buna karşılık olmak üzere davalıların da, kendi adlarına olmayan ...'ta bulunan gayrimenkulü devrettiklerini, sözleşme konusu inşaat bitmeyince arsa sahiplerinin talebi üzerine davacılara devrettiğini açıklamıştır. Bu durumda, davacıların da teminat olarak verilen bu taşınmazları dava dışı kişilere devrettikleri anlaşıldığından davacı alacaklarından bu taşınmazların devir tarihlerindeki bedeli hesaplanıp mahsubu gerekirken bu hususun da gözden kaçırılması doğru olmamıştır.

Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin geçerli olduğu ve tapu devrinin de davalıların gösterdiği...'e yapıldığı ve böylece iş bedelinin ödendiği anlaşılmakla birlikte, davacıların istek kalemleri değerlendirilip tapu devri gerçekleştirilip davacılar tarafından paraya çevrilen ... İlçesi 45664 ada 10 parselde bulunan 23 nolu dükkan ile, 8687 ada 14 parselde bulunan binadaki 13 nolu bağımsız bölümün davacılar tarafından 3. şahıslara devir tarihi itibariyle rayiç değerlerinin belirlenip davacıların alacağından mahsubu yapılarak varılacak sonuca göre hüküm kurulması şeklinde bozulması gerekirken, yazılı şekilde bozulduğu bu kez yapılan incelemeyle anlaşılmakla, Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 10.11.2016 gün ve 2016/2328-4978 sayılı bozma kararının kaldırılarak kararın bu gerekçelerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle, Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 10.11.2016 gün ve 2016/2328-4978 sayılı bozma kararının kaldırılarak kararın bu gerekçelerle BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 31.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.