muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25784, Karar No: 2015/31195, Tarih: 04.11.2015

Çalışma hayatında işçinin sigorta kayıtlarında yer alan işverenin dışında başka işverenlere hizmet verdiği, yine işçinin bilgisi dışında birbiri ile bağlantısı olan işverenler tarafından sürekli giriş çıkışlarının yapıldığı sıklıkla karşımıza çıkmaktadır. Bu gibi durumlarda, Dairemiz “şirketler arasında organik bağ” dan söz edilerek kıdem tazminatına hak kazanma, hesap tarzı yönlerinden aralarında bağlantı bulunan bu işverenlerin birlikte sorumluluğunu kabul etmektedir (Yargıtay 9.HD. 26.3.1999 gün 1999/18733 E, 1999/6672 K.).

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının .. Tem Gıda Elektrik Mak. Teks. Servisi Hiz. San. Ltd. Şirketindeki çalışması ile tüm firmalardaki çalışması seçenekli hesaplanmıştır. Mahkemece gerekçe belirtilmeksizin, sadece .. Tem Gıda Elektrik Mak. Teks. Servisi Hiz. San. Ltd. Şirketindeki hizmet süresi kabul edilmiş ise de, davacının son alt işveren .. Tem Gıda Elektrik Mak. Teks. Servisi Hiz. San. Ltd. Şirketinden önce .. Temizlik Ltd. Şirketinde çalıştığı anlaşıldığından davalı .. Tem Gıda Elektrik Mak. Teks. Servisi Hiz. San. Ltd. Şirketi ile dava dışı .. Temizlik Ltd. Şirketi arasında işyeri devri, organik bağ veya .. Temizlik Ltd. Şirketinin davalı Belediyenin alt işvereni olup olmadığı incelenmeksizin eksik araştırmayla sonuca gidilmesi hatalıdır.

Mahkemece davalı .. Tem Gıda Elektrik Mak. Teks. Servisi Hiz. San. Ltd. Şirketi ile dava dışı .. Temizlik Ltd. Şirketinin kuruluştan beri tüm ticaret sicili kayıtları, SGK kayıtları, işyeri adres bilgileri, ortak bilgileri, varsa ortak değişikliğine ait kayıtları getirtilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18570, Karar No: 2015/41016, Tarih: 25.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/18570 E.  ,  2015/41016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

1- Dosya kapsamına göre, yakınanın 15.10.2006 tarihli kolluk ifadesinde, “ Olay günü ortağım ... eve bıraktıktan sonra bir arka sokakta . . .. plakalı araç önümü kesti. Araçtan inen üç kişi polis olduklarını söyleyerek araçtan beni zorla indirdiler. Ellerimi kelepçelediler. Yolda giderken araçtakilerden birinin sanık ... olduğunu gördüm. ... telefonu ile arkadaşım.. arayıp aracımın bir alt sokakta çalışır vaziyette olduğunu ve telefonumun araçta olduğunu söyleyip kapattım. Araçtaki şahıslardan biri üstümü aradı. Cüzdanımdaki 7000 dolar ile cebimdeki 1000 doları aldılar. Sonra ...kafama silah dayadı. Seni öldüreceğim, dedi. Yanındakiler bırak gitsin deyince, beni indirdiler.” diye söylediği, tanık ... ise “ Yakınan beni eve bıraktıktan sonra telefonum çaldı. Arayan yakınandı. Daha önceden tanıdığım ... ait telefon ile aramıştı. Aracının bir alt sokakta çalışır vaziyette olduğunu, telefonunun araçta kaldığını söyledi. Ne olduğunu sorunca kapattı.” şeklinde beyanda bulunduğu,

Yakınanın yağma iddiasının tanık beyanlarıyla doğrulanmadığı gibi sanıkların ise hiçbir aşamada yağma suçlamasını kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında, yakınan... öncelikli olarak mahkemeye çağrılması, bu mümkün olmadığı takdirde istinabe yoluyla ifadesinin alınarak, parasının zorla alınıp alınmadığı hususunun tekrar sorulup netleştirdikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Uygulamaya göre ise;

2- Sabıkası olan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması hususunun tartışmasız bırakılması,

3- Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin tahsil şeklinin belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar .., ... ve savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2546, Karar No: 2015/6327, Tarih: 03.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/2546 E.  ,  2015/6327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, açılan ihaleler sonucunda, davalı işverenlerle hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalı şirketlerin çalıştırmış oldukları işçilerden . ..’nın kıdem, ihbar tazminatı ve benzeri işçilik alacakları nedeniyle, iş mahkemesinde açmış olduğu davanın Belediye aleyhine sonuçlandığını, başlatılan icra takibi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, dava dışı işçiye yapılan 14.849,02 TL miktarındaki ödemenin, faiziyle birlikte davalılardan sorumlulukları oranında rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu işçilik alacakları nedeniyle davalılardan .. ve ..… .... Şirketlerinin tam, diğer davalıların ise yarı oranda sorumlu oldukları benimsenerek, davanın kısmen kabulüne, ilamda her bir davalı yönünden ayrı ayrı belirtilen miktarların, 26.1.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2015/2546-2015/6327

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2015/2546-2015/6327

2-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece, Belediye tarafından ödenen işçilik alacaklarından, davalılardan Andaç, Altay, Yıldırım, ….Şirketlerinin de, asıl işveren davacı Belediye ile birlikte yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulü ile hüküm kurulmuş ise de, Dairemizce temyiz incelemesi yapılan, davacı Belediye ile adı geçen davalılar arasındaki aynı sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıklara ilişkin emsal davalarda; ..,. .,.. ., ... ve . …... Şirketleri ile Belediye arasında imzalanan hizmet sözleşmeleri ve eki olan şartnamelerde, “yüklenicinin sözleşme ile ilgili kıdem tazminatı gibi işçilik haklarından ve işçi ile arasındaki ihtilaflardan kendisinin sorumlu olacağı” şeklinde hükümlerin mevcut olduğu anlaşılmıştır. Buna göre, sözleşme ve eki olan şartnamelerde bu şekilde açık hüküm bulunan davalılar .., ... ve ... …..... Şirketleri yönünden de kendi dönemlerine isabet eden tazminat miktarlarının tamamı üzerinden sorumlu olduklarının kabulü gerekirken, mahkemece adı geçen davalılarla davacı Belediyenin yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ :1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 157,00 TL harcın istek halinde iadesine, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1996, Karar No: 2010/3192, Tarih: 22.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1996 E.  ,  2010/3192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 229 parsel sayılı taşınmazın önünde yer alan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alana davalı tarafından iskele, beton platform ve sair muhdesatlar yapılmak suretiyle müdahale edildiğini, ileri sürerek, davalının el atmasının önlenmesi ve yapıların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kullanımında olan dava konusu yapıların kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1281, Karar No: 2015/4411, Tarih: 09.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1281 E.  ,  2015/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 10/08/2007 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Gazetesinin 19/07/2006-20/07/2006 ve 04/08/2006 günlü sayılarında “...”, “...”, “...”, “...” başlıkları altında yayınlanan haber içeriklerinde kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, haberlerin iftira niteliğinde olduğunu, hakkında haber tarihi itibari ile askeri mahkemeye intikal eden bir fezleke bulunmadığı gibi halende olmadığını, Binbaşı ... ...'e hazırlattırıldığı öne sürülen raporun kesinlikle yalan olduğunu, mal varlığı ile ilgili bilgilerinde yanlış ve eksik olduğunu, haberler nedeni ile toplum nazarında küçük düştüğünü iddia ederek 100.000 TL manevi tazminat ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu haberin gerçek ve güncel olduğunu, haber verme ve toplumunda haber alma hakkı kapsamında özle biçim arasındaki denge bozulmadan yazıldığını davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu edilen haber içeriğindeki isnatlar nedeni ile davacı hakkında yayın tarihi itibari ile açılmış bir dava veya mahkumiyet kararı bulunmadığı gibi soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği anlaşıldığından yayının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun kabulü ile istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davacının İstanbul İl Jandarma Alay Komutanı olarak görevli iken Elazığ'a tayin edildiği, ardından hakkında yapılan şikayetlerin ciddi görülmesi ile soruşturma başlatıldığı, KKK 3. Kolordu Komutanlığı Askeri Savcılığının 2006/701 sayılı soruşturma dosyasında davacı hakkında tahkikat heyeti ön inceleme raporunda iddia başlığı altında incelenen eylemlere ilişkin verilen soruşturma emri çerçevesinde askeri savcılıkça yapılan soruşturma sonunda soruşturma emrinde yazılı 2-6-7-8-13 no lu iddiaların askeri hizmete ilişkin olmaması nedeni ile 2803 sayılı Yasanın 7. maddesi uyarınca askeri savcılığın görevsizliğine ve dosyanın bir suretinin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, ilçe Jandarma Komutanlığınca alınan hediyelerin kabul edilmesi eyleminin ise disiplin mahkemesinin görevine girmesi nedeni ile yine askeri savcılığın görevsizliğine, soruşturma emrinde yazılı 3-5-14-15 no lu iddialar ile ilgili ise Jandarma Komutanlığının adli yetkisine girmesi nedeni ile askeri savcılığın yetkisizliğine, 1-11-12-9 no lu iddialar hakkında ise 25/08/2006 tarihinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin karara karşı Kuzey Deniz Saha Komutanlığı Askeri Savcılığınca itiraz edildiği, itiraz neticesinde Milli Savunma Bakanlığının şüphelinin soruşturma dosyasında mevcut mal varlığı ile ilgili olarak 3628 sayılı Kanunun 4-13 ve 14. maddeleri çerçevesince askeri savcılıkça herhangi bir soruşturma yapılmadığından bahisle itirazı yerinde gördüğü ve kovuşturma yapılmaması yönündeki kararı kaldırarak 353 sayılı Yasanın 111. maddesi uyarınca soruşturmaya devam edilmesi emri verildiğinden askeri savcılıkça yeniden dosya ele alınmış ise de şüphelinin emekli olması nedeni ile bu kez de 18/02/2008 tarihinde askeri savcılığın görevsizliğine karar verildiği görülmüştür. Şişli C. Başsavcılığının 2006/49472 sayılı soruşturma dosyasında şüpheli hakkında askeri savcılıkça verilen görevsizlik kararı üzerine şüphelinin soruşturulması için İstanbul İl İdare Kurulundan izin istendiği ancak iznin verilmediği anlaşılmakla kovuşturma yapılmasına yer olmadığına, 3628 sayılı Yasa uyarınca mal varlığı bilgilerini eksik veya yanlış verdiğine dair yeterli delil olmadığından kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair 08/05/2008 tarihinde karar verildiği anlaşılmıştır. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Kuzey Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 2008/794 esas 2008/930 karar sayılı ilamında ise sanık ...'in memuriyet nüfuzunu kötüye kullanma suçundan dolayı yargılandığı ve 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmıştır.

Şu durumda, davacının İstanbul İl Jandarma Alay Komutanı olup Elazığ'a tayini çıktıktan sonra gelen şikayetler üzerine somut deliller bulunduğu gerekçesi ile 29/01/2006 tarihinde hakkında ön inceleme başlatıldığı, sonunda sayılan suçların işlendiği kanaatine varıldığı, yargılama yapılması istendiği ve bu süreçte görevden el çektirilmesinin önerildiği, davacının emekli olduğu, akabinde askeri savcılıkça soruşturma açıldığı, görevsizlik, yetkisizlik ve kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilen 25/08/2006 tarihine kadarda soruşturmanın devam ettiği anlaşıldığına göre yayınların yapıldıkları tarihlerdeki görünür gerçeğe uygun oldukları, basının somut gerçeği araştırma yükümlülüğü bulunmadığı, haber niteliğinde olan yayınların yayınlanmasında kamu yararı bulunduğu, güncel nitelikteki askeri soruşturma kapsamında elde edilen bilgilerin toplumun haber alma hakkı kapsamında kamu oyuna sunulduğu anlaşıldığından davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği sonucuna varılarak istemin tümden reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar ... ve ...'un öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4937, Karar No: 2024/6520, Tarih: 18.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4937 E.  ,  2024/6520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21 Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/496 Esas- 2023/865 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/415 E., 2022/40 K.

Taraflar arasındaki anonim şirket yöneticilerinin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların Artı Yayıncılık ve Filmcilik San. Tic. A.Ş.'ne 149.327.566.906 TL, Yaşam Yayıncılık San. Tic. A.Ş.'ne 3.874.873.176.095 TL ve Sarısakal Tarım Ürünleri San. Tic. A.Ş.'ye 1.251.189.383.246 TL usulsüz kredi kullandırılmak suretiyle banka zararına sebebiyet verdiklerini, dava tarihinden önce muhtelif tarihlerde Sarısakal A.Ş.'den 1.251.189.383.246 TL, Artı Yayıncılık A.Ş.'den 150.733.072.894 TL olmak üzere 1.401.922.356.140 TL tahsilat sağlandığını, Artı Yayıncılık A.Ş.'ye 2.000.000 USD ve 5.000.000 USD (500.000 USD kullandırılmış) kredi tahsis edildiğini; Yaşam Yayıncılık A.Ş.'ye 10.000.000 USD (600 milyar), 5.000.000 USD (400 milyar) ve 1.500.000 USD kredi tahsis edildiğini, Sarısakal A.Ş.'ye 6.000.000 USD (312 milyar) kredi tahsis olunduğunu; kredi kullandırımının bankacılık genel mevzuatına, banka iç mevzuatına ve bankacılık ilke ve teamüllerine aykırı olduğunu, kredinin, Ticari Krediler Uygulama Talimatının 5.1.2 maddesinde yer alan hususlar dikkate alınarak teklif edildiğini, bunun yanında kredinin verilmesine engel diğer hususların göz önünde bulundurulmadığını, Artı Yayıncılık A.Ş.’ne, işletme sermayesinin (-) bakiye vermesine, kredi talebinin özkaynak ve serbest varlığının üzerinde olmasına, finansman oranının yüksek olmasına, banka borçlarının çok yüksek olmasına, kısa vadeli borçlarını vade uzatımı yolu ile devam ettirmesine, İmpexbank’tan kullandığı 1.020.838 USD kredinin bankadan kullanacağı kredi ile kapatacağının belli olmasına, istihbarat raporlarının olumsuz olmasına rağmen kredi kullandırıldığını; Yaşam A.Ş.’ne, kredi talebine istinaden hazırlanan istihbarat raporunda, firmanın gayri faal olduğu, mali analiz yapılamadığı belirtilmesine rağmen, bankacılık prensiplerinden olan “emniyet” prensibi gözetilmeden, ticari durumu dikkate alınmadan kapasitesinin çok üzerinde, firma riski ile orantılı teminat alınmadan, firmaya 16.500.000 USD kredi tahsis edildiğini ve kullandırıldığını, Sarısakal Tarım Ürünleri San. ve Tic.A.Ş.’ne, kredi talebine istinaden hazırlanan istihbarat raporunda, firmanın gayri faal olduğu, mali analiz yapılamadığı belirtilmesine rağmen, bankacılık prensiplerinden olan “emniyet” prensibi gözetilmeden, firma ve ortaklarının gerçek mali durumu araştırılmadan ve ticari durumu dikkate alınmadan kapasitesinin çok üzerinde, firma riski ile orantılı teminat alınmadan, firmaya 6.000

.500.000 USD kredi tahsis edildiğini ve kullandırıldığını, Sarısakal Tarım Ürünleri San. ve Tic.A.Ş.’ne, kredi talebine istinaden hazırlanan istihbarat raporunda, firmanın gayri faal olduğu, mali analiz yapılamadığı belirtilmesine rağmen, bankacılık prensiplerinden olan “emniyet” prensibi gözetilmeden, firma ve ortaklarının gerçek mali durumu araştırılmadan ve ticari durumu dikkate alınmadan kapasitesinin çok üzerinde, firma riski ile orantılı teminat alınmadan, firmaya 6.000.000 USD kredi tahsis edildiğini ve kullandırıldığını, sonuç olarak, banka üst yönetimi tarafından firmalara verilen kredilerde, bankanın mutat uygulamalarının dışında ve genel olarak bankacılık usul ve teamüllerine aykırı biçimde takdir hakkı firmalar lehine, banka aleyhine olacak şekilde kullanıldığını, ayrıca, banka ile firmalar arasında yapılan borç ödeme planı ve protokollerinde mevcut risk-teminat dengesinin gözetilmediğini, ilave teminat alınması suretiyle banka alacağının güvencesinin sağlanması gerekirken, bu hususun dikkate alınmadığını; kredilerin teminatlarının yetersiz olduğunu, bu nedenlerle, Artı Yayıncılık ve Filmcilik San. Tic. A.Ş., Yaşam Yayıncılık San. Tic. A.Ş. ve Sansakal Tanm Ürünleri San. Tic. A.Ş. firmalarına usulsüz kredi kullandırmak suretiyle banka zararına sebebiyet veren davalılardan, söz konusu kredilerden kaynaklanan ve teminatsız olduğu ve tahsil kabiliyetinin bulunmadığı tespit edilen Artı Yayıncılık ve Filmcilik San. Tic. A.Ş. için 04.11.1994 tarihinde 149.327.566.906.TL olarak, Yaşam Yayıncılık San. Tic. A.Ş. için 30.06.1997 tarihinden itibaren muhtelif tarihlerde 3.874.873.176.095 TL olarak, Sarısakal Tarım Ürünleri San. Tic. A.Ş. için 30.09.1997 tarihinde 1.251.189.383.246 TL olarak, tasfiye olunacak alacaklar hesabına atılan alacağın her bir firma için TOA hesaplarına atıldıkları tarihten, tahsil edileceği tarihe kadar, bankaca aynı tür kredilere uygulanan değişen temerrüt faiz oranlarının tahakkuku suretiyle, dava tarihinden önce yapılan tahsilatlarında tahsil edildikleri tarih itibariyle (muhtelif tarihlerde Sarısakal A.S.’den 1.251.189.383.246 TL Artı Yayıncılık A.S.’den 150.733.072.894 TL olmak üzere Toplam 1.401.922.356.140 TL tahsilat sağlanmıştır.) gözönüne alınarak, hesaplanacak faizi ve yapılan masraflarında eklenmesi ile birlikte, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve tahsilde tekerrür olmamak üzere kararlara iştirakleri oranında sorumlu tutulmalarına, hesaplanacak alacağın belirlenen oranlarda davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.