muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3777, Karar No: 2023/11192, Tarih: 23.10.2023

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu geçici 3. Maddesi atfıyla uygulanan 1086 sayılı HUMK un 427 inci ve devamı maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45, 47 nci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Davalı ...Ş.'nin daha önceki temyiz talebi yasal süre geçirildikten sonra yapıldığından bozma ilamında temyiz isteminin reddine karar verilmesi nedeniyle ilk karar adı geçen davalı yönünden kesinleştiğinden temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla davalılar ... ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3. Bozma ilamında muhtemel yaşam sürelerinin hesabında PMF 1931 Yaşam Tablosunun esas alınması, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle ve desteğin asgari ücret düzeyinde gelir edeceği kabul edilerek hesap yapılması gerektiği gerekçesiyle kararı temyiz eden davalılar ... ve davalı ... lehine bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmakla yapılan yargılamada tazminat hesabına yönelik rapor alınmış ve düzenlenen 22.09.2021 havale tarihli raporda güncel asgari ücret verileri dikkate alınarak PMF 1931 Yaşam Tablosu ve %10 artırım/iskonto suretiyle hesap yapılmış, yapılan hesap sonucunda davacı anne ... için 114.755,53 TL, davacı baba ... için 90.003,55 TL tazminat hesabı yapılmış; mahkemece usuli kazanılmış hak dikkate alınarak aleyhe hüküm verilemeyeceği gerekçesiyle bozma öncesi kurulan hükümdeki miktarlara hükmedilmiş ise de varılan sonuç doğru değildir.

Mahkemece yapılması gereken; bozma öncesi düzenlenen 10.06.2014 tarihli rapor tarihindeki asgari ücret verilerine göre PMF 1931 Yaşam Tablosunun esas alınması, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesap yapılması için ek rapor alınarak karar verilmesi (usuli kazanılmış haklar dikkate alınarak) gerekirken; bozma öncesi düzenlenen hatalı hesaplama yönteminin kullanıldığı 10.06.2014 tarihli rapordaki miktarlara hükmedilmesi doğru olmamıştır.

4. Bozma öncesi karar katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de temyiz talebi süresinde olmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Kararın davalılar ... ve davalı ... lehine bozulmasına karşın, bozma sonrası kurulan hükümde davalılar aleyhine usuli kazanılmış haklarını ihlal edecek nitelikte maddi tazminat yönünden karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

5. Mahkemece davacıların manevi tazminat istemi yönünden verilen ilk karar bozma konusu yapılmayarak taraflar yönünden kesinleşmiştir. Manevi tazminat istemi yönünden bozma öncesi verilen ilk karar kesinleştiğine göre bu konuda karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi ve karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

VII. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalılar ... ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

3. Değerlendirme bölümünün (3), (4), (5) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalılar Özbelsan A.Ş, ... ve ...'e iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4256, Karar No: 2014/7239, Tarih: 08.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4256 E.  ,  2014/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/750-2013/770

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliği uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada 11.954,65 TL ve 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 13.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 51 olduğu, hükme esas bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davacı sigortalının ortak kusuru bulunmadığının belirtildiği, 21.01.2013 tarihli bilirkişi hesap raporunda maluliyete isabet eden dönem zararları toplamından davacıya iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin ilk gelire girme tarihindeki ilk peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilecek kısmının tenzili ile bakiye 92.120,07 TL maddi zararı bulunduğunun belirtildiği, 28.02.2013 tarihli kararda davacı yararına 91.120,07 TL maddi ve 60.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, iş bu kararın davalı tarafça temyizi üzerine, Dairemizin 08.10.2013 tarihli kararında davacı sigortalının 15.09.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya başlaması nedeniyle aktif ve pasif dönem zararlarının bu tarihe göre hesap ettirilerek çıkacak sonuca göre maddi tazminat istemi hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davalı yararına bozulduğu, Mahkemece hükme esas alınan 13.12.2013 tarihli bilirkişi hesap raporunda bozma ilamına uygun şekilde davacının yaşlılık aylığı almaya başladığı 15.09.2011 tarihine kadar aktif dönem, bu tarihten itibaren pasif dönem hesabı yapılarak maluliyete isabet eden dönem zararları toplamından davacıya iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin ilk gelire girme tarihindeki ilk peşin sermaye değeri olan 135.858,38 TL ve geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilecek kısmının tenzili sonucu 11.954,65 TL karşılanmamış zararı bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan davacı sigortalının gelirlerinin birleştirildiği tarihte yürürlükte bulunan 5510 sayılı yasanın 54. maddesinde, “ Hem malullük hem de yaşlılık sigortasından aylık bağlanmasına hak kazanan sigortalıya, bu aylıklardan yüksek olanı, aylıklar eşitse yalnız yaşlılık aylığı bağlanır.Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.Birinci fıkradaki sıralamaya göre yapılacak değerlendirmeler sonucunda, bir kişide ikiden fazla gelir veya aylık birleştiği takdirde, bu gelir ve aylıklardan en fazla ödemeye imkân veren iki dosya üzerinden gelir veya aylık bağlanır, diğer dosya veya dosyalardaki gelir ve aylık hakları durum değişikliği veya diğer bir dosyadan gelir veya aylığa hak kazanıldığı tarihe kadar düşer.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, 28.01.2014 havale tarihli Kurum yazısında, davacı sigortalıya iş kazası sigorta kolundan 19.01.2008 tarihinden 18.10.2011 tarihine kadar toplam 71.440,22 TL fiili ödeme ve 67,40 TL sosyal yardım zammı ödendiğinin, yaşlılık aylığına hak kazandığı 15.09.2011 tarihinden itibaren iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 92.456,41 TL olduğunun belirtildiği, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda maddi tazminat miktarının davacının maluliyetine isabet eden dönem zararları toplamından ilk gelire girme tarihi olan 13.06.2006 tarihinde bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilecek kısmının indirilmesi suretiyle tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, taraflar yararına oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilerek, maddi tazminat miktarının hesaplanmasında kaza tarihinden itibaren Kurumca davacıya yapılan fiili ödeme tarihine kadar ayrı hesap yaptırılarak saptanacak zarar miktarından fiili ödemenin ilk peşin sermaye değerinin davalının kusuruna isabet eden rücu edilebilecek kısmının indirilmesi ile, fiili ödeme tarihinden davacının muhtemel bakiye ömrü süresince ayrı hesap yaptırılarak saptanacak zarar miktarından gelirlerinin birleştirildiği tarihdeki ilk peşin sermaye değerinin davalının kusuruna isabet eden rücu edilebilecek kısmının indirilmesi ile bulunacak maddi zarar miktarı esas alınarak davacının talebi aşmamak koşuluyla bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7876, Karar No: 2010/3639, Tarih: 30.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7876 E.  ,  2010/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/04/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/06/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız şikayet nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, haksız şikayeti nedeniyle ağır ve haksız suçlamalar ile karşı karşıya bırakılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, anayasa ile korunan hak arama özgürlüğü sınırları içinde şikayet hakkını kullandığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, şikayet hakkının yasal sınırlar içinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için suç işlendiğine ilişkin az da olsa belirti (emare) bulunması gerektiği, dava konusu suçlamada ise suç işlendiğine ilişkin bir belirti bulunmadığı; davacı hakkında icra takibi başlatan davalının, kin ve kötülük (garez) amacı ile şikayette bulunduğu sonucuna varılarak istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Taraflar arasındaki olayların gelişimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 4.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle, gerekçesinde ve hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan “…4.000,00…” ve “…4.000…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine “…2.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Davanın kabul edilen tutarı üzerinden hesaplanan 108,00 TL karar harcının peşin olarak alınan 135,00 TL harçtan indirilerek artan tutarın, karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…11,80…” ve “…146,80…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…5,90…” ve “…140,90…” sayı dizilerinin yazılmasına; taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 ve 5 nolu bentlerinde yer alan “…480,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…450,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2930, Karar No: 2016/4651, Tarih: 01.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/2930 E.  ,  2016/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasını bilerek satın almak veya kabul etmek, Hırsızlık, Mala zarar verme, Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay 17.Ceza Dairesinin 22.04.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların süresine göre; duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığı için sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 318 ve 421. maddeleri gereğince REDDİNE,

Katılan .. vekili ...'nın, 08.12.2010 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre; "sanıklar ..., ... ve ... hakkında, suç eşyasını bilerek satın almak veya kabul etmek suçundan verilen beraat kararlarına yönelik olduğu anlaşılan itirazları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç eşyasını bilerek satın almak veya kabul etmek suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan .... vekilinin temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre katılan .... vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında, suç eşyasını bilerek satın almak veya kabul etmek, sanıklar ..., ..., ... ve ...hakkında, katılanlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık ile sanıklar ... ve ... hakkında, katılan ...'a yönelik mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesine gelince;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, Mahkeme'nin kabul ve nitelendirme gerekçeleri yerinde görülmekle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.12.2007 tarihli talebi ve ..... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27.12.2007 tarih, 07/1344 Müt. sayılı kararı ile suçtan kullanıldığından bahisle .... plakalı Mazda minibüs ve.... plakalı .... marka kamyonete elkonulmasına karar verilmiş olmasına rağmen, araçların müsaderesi konusunda karar verilmemiş ise de, bu konuda her zaman bir karar alınması olanaklı olduğundan;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.12.2007 tarihli talebi ve ..... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27.12.2007 tarih, 07/1344 Müt. sayılı kararı ile suçtan kullanıldığından bahisle .... plakalı Mazda minibüs ve.... plakalı .... marka kamyonete elkonulmasına karar verilmiş olmasına rağmen, araçların müsaderesi konusunda karar verilmemiş ise de, bu konuda her zaman bir karar alınması olanaklı olduğundan;

Taraf ifadeleri ve kolluk görevlilerince düzenlenen tutanaklara göre, saat 18:00'da işlendiği anlaşılan suç yönünden; 26/12/2007 tarihinde, ..../ Yenimahalle’de güneşin, kış saati uygulamasına göre saat 16:34’te battığının anlaşılması karşısında sanıklar ... ve ...'ın, “konut dokunulmazlığını ihlal” suçunda, nitelikli hali olan gece vakti işlenmiş olması nedeniyle TCK’nın 116/4 maddesinin uygulanması gerektiği ile suçu birden fazla kişi tarafından birlikte işlediklerinin kabul edilmesine rağmen; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY'nin 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin ve hırsızlık suçunda da, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi yollamasıyla, aynı Yasanın 143/1. maddesi gereğince cezalarında arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, sanık ...'ın da, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu’nun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğinin kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı, sanık ... savunmanı, sanık ... savunmanı, sanık ... ve savunmanı, sanık ... savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine “Sanıkların, kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiriler dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2886, Karar No: 2021/1092, Tarih: 22.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/2886 E.  ,  2021/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki suya elatmanın önlenmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından, 27/02/2017 tarihli tavzih kararı ise bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

1)Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'ın mirasçılarından ...ve ...'ın velisi ...'a gerekçeli karar ve 27.02.2017 tarihli tavzih kararı tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen mirasçılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın ve 27.02.2017 tarihli tavzih kararının tebliği,