muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1053, Karar No: 2023/6076, Tarih: 13.09.2023

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çamardı Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33440, Karar No: 2016/17095, Tarih: 21.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/33440 E.  ,  2016/17095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40 ıncı maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun Geçici 2 inci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece, taraf vekillerinin itirazları ve dosya kapsamında bulunan çelişkili bilirkişi raporları sonrasında davacının emsal ücretine ilişkin ... Sulama Birliğinden davacı işçinin özelliklerine sahip bir işçinin emsal ücreti sorularak, gelen yazı cevapları ile birlikte dosya yeni hesap bilirkişisi Av. ...'ye tevdi edilmiş bilirkişi 02.09.2012 tarihli raporunda; dinlenen tüm tanık beyanlarından davacının sulama döneminde sabah saat 08.00 ile gece 01.00 arası haftanın yedi günü çalıştığını, sulama dönemi dışında da kanal temizliği işi yaparak saat 17:00'ye kadar çalıştığını beyan ettiklerini, davacının ücretinin tartışmalı olduğunu bu nedenle emsal ücret 39,60 TL nin baz alındığını, geçmiş dönemler için asgari ücrete oranlama yapıldığını, yıllık ücretli izin alacağının 2 tam yıl olup, 1108,80 TL brüt olduğunu, tanık anlatımları doğrultusunda hesaplanan brüt fazla çalışma ve brüt hafta tatili ücret alacaklarının sırası ile 19.857, 52 TL ve 3401,42 TL olduğunu rapor etmiştir.

Tanık anlatımlarına göre davacının sulama dönemi dışındaki dönemlerde kanal temizliğinde çalışması raporda bu hususun gözetilmesi ve eksikliklerin ikmalinden sonra alınan ...'ye ait 02.09.2012 tarihli rapora üstünlük tanınmış hüküm bu rapora göre kurulmuştur.

Davacının ücret alacaklarına ilişkin açmış olduğu davasında davalının zamanaşımı itirazı yerinde olması nedeni ile kabul edilen zamanaşımına göre bilirkişi ...'nin 02.09.2012 tarihli raporu ile hesaplanan ücret alacaklarının davacının talebi ile bağlı kalınarak ve davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davanın kısmen kabulüne karar verilerek yıllık izin, fazla mesai ve hafta tatili alacakları yönünde davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 28.10.2013 tarih ve 2013/9049 Esas 2013/17662 Karar sayılı kararı ile, “...Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davalı işveren aleyhine benzer istekleri içeren davalar açılmış olup bu davaların temyiz aşamasından geçtikleri görülmüştür. Söz konusu emsal dosyalar, Yargıtay 22. Hukuk Dairesince incelenmiş olup "...davacı devriye olarak çalıştığı dönemde kışın 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını,yazın sulama dönemi olan Nisan ayından 15 Ekim'e kadar 1. vardiyada 08:30-20:30 2. vardiyada 20:30-08:30 saatleri arasında çalıştığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sulama dönemi olarak Nisan ayından 15 Ekim'e kadar kabul etmiş ve buna göre fazla mesai ve hafta tatili alacağını hesaplamıştır. Emsal dosyalarda bulunan davalı

... Sulama Birliğine 2001-2010 tarihleri arasında sulama suyunun veriliş tarihlerine göre sulama dönemlerinin her yıl değişkenlik arz ettiğini anlaşıldığından fazla mesai ve hafta tatili alacağının buna göre hesaplanması gerekmektedir" gerekçesiyle bozma kararları verilmiştir. ( Yargıtay 22 HD, 11.03.2013 tarih ve 2012/14736 E-2013/4977 K;aynı Dairenin 11.03.2013 tarih ve 2012/14725 E-2013/4976 K sayılı ilamları)

Bu nedenle mahkemece, davalı işveren aleyhine aynı dönemde aynı alacak istemlerini içeren açılmış davalar da gözetilerek ve özellikle emsal dosyalardan sulama dönemlerinin her yıl değişkenlik gösterdiği hususu da dikkate alınarak davacının fazla mesai ve hafta tatili alacağının buna göre hesaplanması gerekmektedir.

Kabule göre de reddedilen miktar yönünden davalı yararına hükmedilen avukatlık ücreti de hatalı olmuştur. Fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacağından yapılacak hakkaniyet indirimi sebebiyle reddedilecek miktar, davalı yararına hükmedilecek avukatlık ücreti tespitinde nazara alınmamalıdır. Karar tarihi itibariyle yürürlükte olan AAÜT'nin 12.maddesi uyarınca davalı yararına avukatlık ücreti belirlenmelidir.” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkeme, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, "...İncelenen dosya kapsamında davanın mahkememizdeki benzer dosyalarda yer alan Sulama Birliğine ait dosyalardaki sulama dönemlerinin baz alınmasıyla buna göre bir rapor düzenlenmesi gerekeceği nedeniyle bozulduğu ancak yakın zamanda dosyamız ile aynı mahiyette olan dosyalarda sulama döneminin DSİ yazısı da baz alınarak 1 Nisan 30 Eylül tarihleri olduğu buna göre bilirkişilerce alacakların hesap edildiği, verilen kararların Yargıtay onamasından geçtiği emsal kararların mevcut olduğu, böyle esaslı değişikliklerin dosyalar arası farklı hak kayıplarına sebebiyet vereceği anlaşıldığından mahkememizin önceki kararında direnilmesine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir." gerekçesi ile önceki kararında direnmiştir.

Davacı vekilinin hükmün duruşmalı olarak incelenmesine ilişkin talebinin işin mahiyeti itibariyle reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekilinin hükmün duruşmalı olarak incelenmesine ilişkin talebinin işin mahiyeti itibariyle reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkeme kararındaki direnme gerekçeleri dikkate alındığında Dairemizin bozma kararının yerinde olmadığı, direnme kararının doğru olduğu anlaşılmakla, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflara yükletilmesine, 21/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4816, Karar No: 2022/13699, Tarih: 11.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4816 E.  ,  2022/13699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne ilişkin hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu Gaziemir İlçesi, Atıfbey Mahallesi, 225 ada 26 parsel sayılı taşınmazın İzmir-Cumaovası Askeri Hava Meydanının yeniden genişletilmesi, yeni pist inşaatı ile buna bağlı tesislerin yapılması amacıyla Bayındırlık Bakanlığının 21.07.1982 tarihli oluru ile kamulaştırılmasına karar verildiği, tapu malikinin ... oğlu ... olduğu, tapu malikinin kimliği, sağ olup olmadığı ve ölü ise mirasçıları tespit edilemediği, davalı idare tarafından İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.08.1988 tarihinde 17 nci madde uyarınca tescil davası açıldığı, açılan davada davalıyı temsil etmek üzere İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.07.1989 tarih ve 1989/91 Esas, 1989/1024 Karar sayılı dosyasında tapu maliki ... oğlu ...’i temsil etmek üzere Av. Ruhi Arslan’ın kayyım tayin edildiği, kayyımın 17 nci madde uyarınca açılan tescil davası sırasında atandığı, öncesinde tapu maliki adına kayyıma noter tebliği yapılmadığı dolayısıyla dava edilen paylar yönünden kamulaştırma işleminin tamamlanmadığı anlaşılmaktadır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 25 inci maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahibi açısından, usulüne uygun olarak yapılan tebligatla başlar.

Davacılar murisi adına noter tebligatı çıkartılmadığı anlaşıldığından bozma ilamına uyularak işin esasına girilip karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

21.12.2019 tarihinde kabul edilerek 24.12.2019 tarihli, 30988 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 7201 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 2942 sayılı Kanun’a eklenen Ek 3 üncü maddesine 09.06.2021 tarihinde kabul edilerek 19.06.2021 tarihli, 31516 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 7327 sayılı Kanun’un 20 inci maddesi ile “(Ek cümle:9/6/2021-7327/20 md.) Bu hüküm, tebliği dâhil eksik veya hatalı kamulaştırma işlemleri bulunmasına rağmen idare adına tescil edilmiş olan taşınmazlar hakkında da uygulanır.” hükmü getirilmiş olduğundan,

2942 sayılı Kanun’un Ek 3 üncü maddesi uyarınca rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2942 sayılı Kanun’un Ek 3 üncü maddesi uyarınca rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Dairenin çoğunluk görüşü doğrultusunda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun Ek-Madde 3 gereğinin yerine getirilmesi yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de, bu görüşe katılmamaktayım. Şöyle ki;

Dairenin yerleşmiş uygulamalarına göre 6450 Sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önce 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’na göre yapılan kamulaştırmalarda malikin kamulaştırma tebliğinden veya ferağdan itibaren 30 günlük süre içerisinde bedele karşı dava açabilmesi mümkün iken (AYM’nin E. 2002/112, K. 2003/3-KT 10/04-2003) (AYM 2019/3667 E. 10.06.2015 tarihli kararlarında) kesinleşmiş kamulaştırma işleminde hak düşürücü sürelerin geçmesiyle malikin her türlü dava açma hakkının engellenmesi ve taşınmazın hiçbir karşılık ödenmeden idareye geçmesi mülkiyeti hakkının sınırlarını aşan, hakkın özünü zedeleyen ve Anayasanın 35. maddesinin ihlali niteliğinde bir durum olduğunun kabulü ile bankaya bloke edilen ihtilafsız kamulaştırma bedelinin ödenmesi yönünden açılan davalarda da kamulaştırmasız el atma olgusunun kabul edildiği gözetildiğinde 21.12.2019 tarihinde kabul edilerek 24.12.2019 gün 30988 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7201 sayılı Kanun'un 6. ve 7. maddesi ve 09.06.2021 tarihinde kabul edilerek 19.06.2021 gün 31516 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7327 sayılı Kanunun 20. ve 27. maddeleri ile 2942 sayılı Yasaya eklenen Ek-3 ve Geçici 15. maddeleri ile getirilen düzenlemenin;

Mülga 31.08.1956 tarihli 6830 sayılı İstimlâk Kanununun 16. ve 17. maddeleri ile 2942 sayılı Kanun'un Mülga 16. ve 17. maddeleri uyarınca kesinleşmiş mahkeme kararlarına istinaden idareler adına tescil edilen taşınmazların, eski malikleri tarafından; idareler aleyhine kamu bankalarına bloke edilen ancak kendilerine ödenmediği tespit edilen kamulaştırma bedellerinin ödenmesi talebi ile açacakları davalarda uygulanması gereken hesaplama yöntemine ilişkin olduğunu kabulü gerekir.

Aynı maddenin sonuna 09.06.2021 tarih ve 7327 sayılı Yasanın 20. maddesi ile getirilen ek cümle de “Bu hüküm” sözcükleri ile başlamakta olup ilk fıkrasına atıfta bulunarak kamu bankalarına bloke edilen ancak malike ödenmeyen ihtilafsız kamulaştırma bedeline ilişkin olduğu açıktır.

Aynı maddenin sonuna 09.06.2021 tarih ve 7327 sayılı Yasanın 20. maddesi ile getirilen ek cümle de “Bu hüküm” sözcükleri ile başlamakta olup ilk fıkrasına atıfta bulunarak kamu bankalarına bloke edilen ancak malike ödenmeyen ihtilafsız kamulaştırma bedeline ilişkin olduğu açıktır.

Bu durumda sözü edilen ek maddenin 16. ve 17. maddelere istinaden tescil edilen taşınmazlara ait ihtilafsız kamulaştırma bedeline ilişkin olduğunda şüphe yoktur. Bundan ayrı malike yapılan tebliğatın usulsüz olması gibi malikten kaynaklanmayan ve malike kusur izafe edilmesi de mümkün olmayan sebeplerle malikin kamulaştırma işlemlerinden haberdar olmaması mümkündür. (Eldeki davada olduğu gibi). Usulsüz tebligatlar geçerli kabul edilerek Kamulaştırma Kanunu'nun 16. ve 17. maddeleri uyarınca taşınmazın idare adına tescil edilmesi yolsuz tescil niteliğindedir ve malik her her zaman tapu kaydının iptali ile adına tescil isteme hakkına sahiptir. Kaldı ki eldeki dosyada Kamulaştırma Kanununun 17. maddesine dayalı tescil dosyası getirtilmemiş ve kararın usul ve yasaya uygun olarak kesinleştiği saptanmamış olup bu hususun araştırılması gerekir.

Bu durumda idare adına Kamulaştırma Kanunu'nun 17. md. tescil edilen taşınmazla ilgili olarak açılan ve ihtilafsız kamulaştırma bedelinin tahsiline ilişkin olmayan, kaldı ki Kamulaştırma Kanunu'nun 17. Maddesine dayalı tescil kararının usul ve yasaya uygun şekilde kesinleştiği tespit edilmeden Kamulaştırma Kanununun eklenen Ek-3 maddenin uygulanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/9523, Karar No: 2022/3360, Tarih: 24.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9523 E.  ,  2022/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 22/12/2017 tarihinde, müvekkilinin, yolcu olduğu aracın tek taraflı yaptığı kaza neticesinde davacının yaralanarak maluliyetinin oluştuğunu bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.001,00 TL maddi tazminatın sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Bilirkişi raporu doğrultusunda 26/12/2018 tarihinde dava değerini 84.297,70 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komiyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulü ile 84.279,70 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 21/08/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak başvurana ödenmesine karar verilmiş hükme karşı davalı vekili itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzük'üne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/06/2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'ine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzük'üne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/06/2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'ine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın 16/07/2019 tarihli raporunda davacının kazadan kaynaklı travma sonrası stres bozukluğuna bağlı maluliyetinin %30 olduğu rapor edilmiştir. Rapordaki dayanak yönetmelik kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik olsa dahi raporu düzenleyen heyette, davacının dava konusu kazadan kaynaklı yaralanmasındaki psikiyatrik değerlendirmeleri yapacak uzman doktorun bulunmadığı gibi, hastalığın kalıcı olup olmadığı, kaza ile rahatsızlık arasında illiyet bağı olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılmadığı raporun bu hali ile hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre davacının yaralanmadan kaynaklı maluliyetininin tespiti için tüm tedavi evraklarının getirtilip değerlendirmek üzere içerisinde psikiyatri ve nöroloji uzmanlarının da bulunduğu bilirkişi heyetinden kaza tarihinde geçerli yönetmeliğe göre ve temyiz eden davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek " travma sonrası stres bozukluğu " nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı ve varsa oranının ne olduğu bakiye ömrü süresince aynı oranda devam edip etmeyeceği hususlarında bilirkişi heyetince gerekli görülmesi halinde bizzat muayenesi de yapılarak kaza ile illiyet bağı kuran ayrıntılı, gerekçeli, tıbbi tespitleri içeren, denetime elverişli bir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre; Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 9.493,82 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Sigortacılık Yasası 30/17 madde ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazetede yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Sigortacılık Yasası 30/17 madde ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazetede yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2), ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3197, Karar No: 2012/2899, Tarih: 21.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/3197 E.  ,  2012/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 11.104,96 TL. borçlu olmadığının tespiti ile faize faiz yürütülerek hesaplanıp usulsuz olarak tahsil edilen miktarların yatırılan tarihler itibarıyla en yüksek banka reeskont faizi uygulanarak istirdadına, bu mümkün değilse borca mahsup edilmesine, teminat olarak verilen meskenin satış işleminin başlatılmaması için ihtiyati tedbir kararı verilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemenin hüküm fıkrasının 2. paragrafında borç kalemi olarak göstermiş olduğu "3.180,41 TL asıl ve 7.924,55 TL gecikme zammı" nın toplamını "11.104,96 TL" olarak yazması gerekirken, toplamda maddi hata yaparak "11.204,96 TL" olarak yazmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 2. parağrafında geçen "11.204,96 TL" rakamının yerine, "11.104,96 TL" rakamının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılardan alınmasına, 21.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.