muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/45529, Karar No: 2018/5663, Tarih: 05.03.2018

Bozma sözleşmesinde icapta, iş ilişkisi karşı tarafın uygun irade beyanı ile anlaşmak suretiyle sona erdirmeye yönelmiştir. Bu sebeple, ikale sözleşmesi akdetmeye yönelik icap, fesih olarak değerlendirilip, feshe tahvil edilemez (Kılıçoğlu/Şenocak: İş Güvencesi Hukuku, İstanbul 2007 s.99)

Bu anlamda bozma sözleşmesinin şekli, yapılması, kapsam ve geçerliliği Borçlar Kanunu hükümlerine göre saptanacaktır. Buna karşılık iş sözleşmesinin bozma sözleşmesi yoluyla sona erdirilmesi, İş Hukukunu yakından ilgilendirdiği için ikalenin yorumunda iş sözleşmesinin yorumunda olduğu gibi genel hükümler dışında İş Hukukunda işçi yararına yorum ilkesi gözönünde bulundurulacaktır.

Bozma sözleşmesinin Borçlar Kanununun 23-31.(TBK'nun 30, 36, 37 ve 38.) maddeleri arasında düzenlenmiş olan irade fesadı hallerinin bozma sözleşmeleri yönünden titizlikle ele alınması gerekir. Bir işçinin bozma sözleşmesi yapma konusundaki icapta bulunmasının ardından işveren feshi haline özgü iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak istemesi ve yasa gereği en çok bir ay içinde işe iade davası açmış olması düşündürücüdür.

İş ilişkisini taraflardan her birinin bozucu yenilik doğuran bir beyanla sona erdirmeleri mümkün olduğu halde, bu yola gitmeyerek karşılıklı anlaşma yoluyla sona erdirmelerinin nedenleri üzerinde de durmak gerekir. Her şeyden önce bozma sözleşmesi yapma konusunda icapta bulunanın makul bir yararının olması gerekir. İş ilişkisinin bozma anlaşması yoluyla sona erdirildiğine dair örnekler 1475 sayılı İş Kanunu ve öncesinde hemen hemen uygulamaya hiç yansımadığı halde, iş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesinin ardından özellikle 4857 sayılı İş Kanunu sonrasında giderek yaygın bir hal almıştır. Bu noktada, işveren feshinin, karşılıklı anlaşma yoluyla fesih gibi gösterilmesi suretiyle iş güvencesi hükümlerinin dolanılması şüphesi ortaya çıkmaktadır. Bu itibarla irade fesadı denetimi dışında tarafların bozma sözleşmesi yapması konusunda makul yararının olup olmadığının da irdelenmesi gerekir. Makul yarar ölçütü, bozma sözleşmesi yapma konusunda icabın işçiden gelmesi ile işverenden gelmesi ve somut olayın özellikleri dikkate alınarak ele alınmalıdır.

Bozma sözleşmesi yoluyla iş sözleşmesi sona eren işçi, iş güvencesinden yoksun kaldığı gibi, kural olarak feshe bağlı haklar olan kıdem ihbar tazminatlarına da hak kazanamayacaktır. Bütün bu hususlar, İş Hukukunda hakim olan ibranamenin dar yorumu ilkesi gibi, hatta daha da ötesinde, ikale sözleşmesinin geçerliliği noktasında işçi lehine değerlendirmenin gerekliliğini ortaya koymaktadır.

Tarafların bozma sözleşmesinde ihbar ve kıdem tazminatı ile iş güvencesi tazminatı hatta boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklardan bazılarını ya da tamamını kararlaştırmaları da mümkündür. Bozma sözleşmesinin geçerliliği konusunda bütün bu hususlar dikkate alınarak değerlendirmeye gidilmelidir.

Tarafların bozma sözleşmesinde ihbar ve kıdem tazminatı ile iş güvencesi tazminatı hatta boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklardan bazılarını ya da tamamını kararlaştırmaları da mümkündür. Bozma sözleşmesinin geçerliliği konusunda bütün bu hususlar dikkate alınarak değerlendirmeye gidilmelidir.

Somut olayda, davacı işverene hitaben el yazısı ile yazıp imzaladığı 11/05/2016 tarihli dilekçesinde; Batman Şubesi Bireysel Müşteri İlişkileri Yöneticisi görevinde çalışmayı kabul etmediğini belirterek bugüne kadar geçen hizmet süresinin dikkate alınarak kıdem ve ihbar tazminatlarının tarafına ödenmesi suretiyle iş sözleşmesinin feshini talep ettiği görülmüştür.

Davacının 11/05/2016 tarihli dilekçesi, içeriği itibariyle bozma sözleşmesi (ikale) akdetmeye yönelik icap niteliğindedir.

Somut olayda irdelenmesi gereken husus, işçi ve işveren iradelerinin özgür bir biçimde fesih konusunda birleşip birleşmediğidir.

Davacı, kredi borcunun bulunması sebebiyle anılan dilekçeyi imzalamak zorunda kaldığını öne sürmüş, bu dilekçeyi imzalarken irade fesadına uğradığına dair iddiasını ispatlayamamıştır. İkale icabının davacı işçi tarafından davalı işverene yöneltilmiş olduğu nazara alındığında, davacının talepleri karşılanmakla geçerli bir ikalenin koşullarının mevcut olduğu görülmektedir. Davacıya kıdem tazminatı ve ihbar tazminatları ödenmek suretiyle iş sözleşmesinin taraflar arasındaki ikale ile sona erdirildiği anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-...Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 21/09/2017 tarih 2017/2363 esas 2017/2153 karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 91,35 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

7-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 05/03/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31281, Karar No: 2012/17420, Tarih: 30.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/31281 E.  ,  2012/17420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırmına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde "temizlik hizmetlerinde çalıştırmak üzere" şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında yer alan "temizlik hizmetlerinde çalıştırmak üzere" ilişkin bölümün çıkartılarak sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1277, Karar No: 2011/3543, Tarih: 28.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1277 E.  ,  2011/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cebir ve tehdit kullanarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ..., ...ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’un ruh sağlığını bozacak şekilde birden fazla kişiyle birlikte cebir ve tehdit kullanarak çocuğun zincirleme biçimde nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanıklar ...ve ...ın ise, ruh sağlığını bozacak şekilde birden fazla kişiyle birlikte cebir ve tehdit kullanarak çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkümiyetlerine dair, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2009 gün ve 2008/60 Esas, 2009/119 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanıklar ...ve ...’ın, 5237 sayılı TCK.nun 31/2. maddesi anlamında, işledikleri kabul edilen ‘ruh sağlığını bozacak şekilde birden fazla kişiyle birlikte cebir ve tehdit kullanarak çocuğun basit cinsel istismarı’ fiilinin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadıkları, davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmiş olup olmadığı hususlarını saptayan raporları alındıktan ve olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti açısından da Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 22.12.2008 tarihli raporunda, muayene sırasında görüşü alınan doktorun, uzmanlık alanı anlaşılmayıp raporda da imzası bulunmadığından, Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül etmiş ilgili İhtisas Kurulundan ek görüş sorulduktan sonra tüm sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla ve fiili livata ile cinsel saldırı suçları için düzenlenen raporlarla yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; Yargıtay CGK.nun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı kararında belirtildiği üzere sanık ... hakkında uygulanan TCK.nun 43. maddesinin, aynı Yasanın 103/2, 103/3, 103/4 ve 103/6. maddelerinden sonra, ancak 103/4. maddesiyle ulaşılan ceza miktarı üzerinden hesaplanarak 103/6. madde ile belirlenen ceza miktarına eklenmesi suretiyle uygulanması gerekirken; 103/2. maddesi üzerinden hesaplanıp 103/4. maddesi ile tespit edilen cezaya eklenerek TCK.nun 61. maddesine aykırı davranılması,

Sanık ... hakkında TCK.nun 31/3. maddesi ile belirlenen cezanın 12 yıldan; sanıklar Mesut ve Ferhat için aynı Yasanın 31/2. maddesi ile tespit edilen cezaların ise 7 yıldan fazla olamayacağının nazara alınmaması ve sonraki takdiri indirimlerin de bu miktarlar üzerinden yapılmaması suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,

Sanık ... hakkında TCK.nun 31/3. maddesi ile belirlenen cezanın 12 yıldan; sanıklar Mesut ve Ferhat için aynı Yasanın 31/2. maddesi ile tespit edilen cezaların ise 7 yıldan fazla olamayacağının nazara alınmaması ve sonraki takdiri indirimlerin de bu miktarlar üzerinden yapılmaması suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2992, Karar No: 2020/8238, Tarih: 08.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2992 E.  ,  2020/8238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirket tarafından konut paket sigorta poliçesi ile sigortalı olan gayrimenkulde zeminden kaynaklanan kayma olayı nedeniyle başka sigortalılara ait gayrimenkullerin de bulunduğu alanda ve sitenin ortak alanlarında hasar meydana geldiğini, meydana gelen hasar nedeniyle sigortalıya 75.704,50-TL ödeme yapıldığını, müvekkili şirketin yapılan ödeme neticesinde 6102 TTK'nun 1472. maddesi uyarınca sigortalısına ödenen tutarlar bakımından sigortalısının haklarına halef olduğunu, davalıların meydana gelen zarardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduklarını belirterek dava konusu 75.704,50-TL alacağın ödeme tarihi olan 27.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek TCMB avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b madde hükmünden bahisle, açılan davada yargı yolunun caiz olmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ile davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığından alınmasına, 08/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13502, Karar No: 2024/306, Tarih: 18.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13502 E.  ,  2024/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/397 E., 2023/402 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı feri müdahil Kurum vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.07.2010-01.01.2016 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının ve sigorta primlerinin tespiti yolunda karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı; tarafça davaya karşı cevap dilekçesi sunulmamıştır.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili; haksız olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2017/293 Esas, 2020/575 Karar

sayılı kararıyla; “davanın kısmen kabulüne ” dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ile feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/1335 Esas, 2021/3168 Karar sayılı kararıyla; davacı ve feri müdahil Kurumun istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/1335 Esas, 2021/3168 Karar sayılı kararıyla; davacı ve feri müdahil Kurumun istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "...eldeki dava dosyasında; davacının davalı nezdinde çalıştığını iddia ettiği dönem; 01.07.2010 ile 01.01.2016 tarihleri arasında olmasına ve de beyanına başvurulan bordro ve komşu işyeri tanığı olarak dinlenilen bazı tanıkların talep dönemi tümünde davacının davalı nezdinde çalıştığını beyan etmeleri karşısında; kabul döneminin vergi kaydının açılış tarihi olan 13.04.2011 tarihi olarak görülmesi uygun görülmekle birlikte, davacının hizmet cetvelinde davalı nezdinde bildiriminin 16.05.2015 tarihinde bittiği dönem sonrası olan ve de talebe de konu olan 16.05.2015 ile 01.01.2016 tarih aralığı noktasında da beyanlardaki çelişkiyi giderecek şekilde re’sen o dönemde fiili çalışması olan bordro tanıklarının, kendi dönemleri de belirtilmek suretiyle, beyanlarına başvurulmalı; bordro tanıklarının beyanları ile yetinilmediği taktirde, belirtilen dönem yönünden, komşu işyeri tanıkları tespit edilerek dinlenilmeli; bu kapsamda 16.05.2016 ile 01.01.2016 dönemi de fiili çalışma yönünden, değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davacının davasının kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 13.04.2011-30.06.2011 tarihleri arasında 77 gün, 01.07.2011-31.12.2011 tarihleri arasında 180 gün, 01.01.2012-30.06.2012 tarihleri arasında 180 gün, 01.07.2012-31/12/2012 tarihleri arasında 180 gün, 01.01.2013-06.06.2013 tarihleri arasında 156 gün olmak üzere toplam 773 gün aylık prime esas asgari ücret ile çalıştığını tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, " karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7078, Karar No: 2013/23656, Tarih: 26.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7078 E.  ,  2013/23656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanığın, ikametinde 26 adet mermi bulundurmaktan ibaret eyleminde, 6136 sayılı yasanın 13/4 maddesinde yer alan suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu-

lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/707, Karar No: 2025/274, Tarih: 15.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/707 E.  ,  2025/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1787 E., 2023/1896 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/459 E., 2021/366 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Erzincan İli, ... İlçesi, ... Köyü hudutları dahilinde bulunan manganez maden sahasına konu iki adet ruhsatın dava dışı C.T. adına kayıtlı iken 26.08.2002 tarihinde davalı adına devredildiğini, 05.07.2002 tarihinde imzalanan 12 maddelik protokol ile rödevans bedeli, 08.01.2003 tarihli ek protokol ile de 10.07.2003 tarihine kadar 250 bin ton cevherin tesliminin kararlaştırıldığını, söz konusu protokollerin gerekleri yerine getirilmediğinden davalı aleyhine Çayırlı Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2011/9 E. sayılı davada, davanın taraflarının sulh olduklarını ve 05.12.2011 tarihli protokolün imzalandığını, ancak aradan geçen sürede davalı şirket tarafından protokolden kaynaklı borcun yerine getirilmemesi üzerine 14.08.2020 tarihli ihtar ile protokolün tek yanlı ve haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek; maden sahalarına konu ruhsatların müvekkiline iadesini ve ödenmeyen rödevans bedellerinin, işin teslim tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, protokolde davacı taraf yer almadığından ifayı talep edemeyeceğini, sözleşmeyi fesih yetkisinin bulunmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını, sahanın incelenmesinde rantabl olmadığının tespit edildiğini, dava dışı şirket tarafından müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını, aradan geçen süreçte rödevans bedeline ilişkin olarak da dava tarihinden önce bir talepte bulunulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; protokolde davacı üçüncü kişinin kendisi adına talepte bulunabileceğinin açıkça yazılmadığını, sözleşme bir bütün olarak değerlendirildiğinde de davacı üçüncü kişinin kendisi adına talepte bulunabileceğinin tespit edilemediğini, bu nedenle eksik üçüncü kişi yararına sözleşme olduğundan davacının edimi bizzat talep etme imkanı bulunmadığı gerekçesiyle; davacının davasının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114/1-d maddesi gereğince taraf ehliyeti yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF