muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2866, Karar No: 2023/3115, Tarih: 03.10.2023

.370,00 TL olduğu, eksik bırakılan işler bedeli KDV dahil 145.843,74 TL, yapılmayan eksik bırakılan bağ kirişleri bedelinin KDV dahil 68.167,23 TL olmak üzere 214.010,97 TL olduğu, davacı tarafından davalıya ödenmesi gereken miktarın 941.370,00 TL olduğu, davacı tarafından sunulan cari hesap ekstresine göre 17/04/2009 ile 30/10/2009 tarihleri arasında davalıya 720.000,00 TL ödeme yapıldığı, davalının davacıdan alacaklı olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Davacı ile davalı arasında eser sözleşmesi imzalandığı, sözleşmede yapılacak işin Trapez galveniz kesitli prefarik depo olduğu, deponun alanı, birim fiyatı ve niteliğinin kararlaştırıldığı, işin başlama tarihi ile bitiş tarihinin kararlaştırılmadığı, alınan bilirkişi raporlarında sözleşmede yer alan imalat ile sözleşme dışı yapılacak imalatın 14 ay içerisinde tamamlanabileceği, imalatın yapı olması nedeniyle yapı ruhsatı alınmadan inşaata başlanamayacağı, yapı ruhsatının 17/09/2009 tarihinde alındığı, inşaatın bitiş tarihinin ruhsat tarihine göre 17/11/2010 olduğu, Toroslar Belediyesi tarafından yapı kullanma izin belgesinin 22/11/2010 tarihinde alındığı, bu belgede inşaat bitim tarihinin 11/11/2010 olarak belirtilmekle, davacının 31/03/2009 tarihinde imzalanan sözleşme nedeniyle kira kaybının olmadığı anlaşılmıştır. Davacı vekilinin taraflar arasında Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/198 E., 2014/87 Esas sayılı dosyasında alınan raporlar ile mahkeme kararında davalı yüklenicinin temerrüt tarihinin 30/05/2010 olarak belirlendiği, mahkeme kararının kesinleşmesi ile bu hususun da kesinleştiğine ilişkin beyanlarının, sözleşmede işin başlama ve bitiş tarihlerinin düzenlenmemiş olması, sözleşme konusu işe başlamanın yapı ruhsatı alınmış olmasına bağlı olduğundan yerinde değildir. İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararı ve gerekçesi yerindedir" gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde de belirtilen gerekçelerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 19.03.2019 tarihli bilirkişi raporunda, taraflar arasında imzalanan 31.03.2009 tarihli sözleşme kapsamındaki imalatın 17.09.2009 tarihli tadilat ruhsatına dayalı olarak yapılmış olduğunun, 04.12.2007 ve 17.09.2009 tarihli yapı ruhsatları incelenerek gerekçeli olarak açıklanmış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan

davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3738, Karar No: 2012/6787, Tarih: 19.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/3738 E.  ,  2012/6787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... (...) vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... mirasçıları ... vdl. aleyhine 29/07/2004 gününde verilen dilekçe ile deprem sonucu binanın yıkılmasından kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; bozma ilamına uyularak davalı ... yönünden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 15/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan ... mirasçıları taraflarından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davacıların temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalı ... mirasçıları ..., ..., ..., ...'nin temyizi yönünden; Dava, deprem sonucu binanın yıkılması nedeniyle desteklerin ölümünden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem bozma ilamına uyularak davalı ... yönünden zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş, diğer davalılar yönünden kısmen kabul edilmiştir. Kararı davacılar ve davalılardan ... mirasçıları temyiz etmişlerdir.

Mahkemece verilen 18/05/2010 günlü ilk kararı davalı ... mirasçıları temyiz etmemişler; karar davalılardan ... Bankası, ... ve ...'un temyizi üzerine dairece onanmış; Bunun üzerine davalılardan ... ve ... Bankasının karar düzeltme istemleri üzerine onların yararına bozulmuştur. Davanın bu gelişimi itibariyle davalı ... mirasçıları yönünden mahkemenin 18/05/2010 günlü ilk kararı kesinleşmiş olup artık diğer davalıların karar düzeltme istemleri üzerine onlar yararına yapılan bozma ilamına uygun kararı temyiz etme hakları bulunmamaktadır. Bu nedenle temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmelidir.

2-Davacıların temyizine gelince; Mahkemenin ilk kararı dairece davalılardan ... ve ... Bankasının dairenin onama kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunmaları üzerine dairece "Davalı ... yönünden davanın zamanaşımından reddi gerektiği, davalı ... yönünden ise manevi tazminatların fazla olduğu gerekçesiyle" dairece bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak verilen kararda manevi tazminatın bütün olduğu, bölünemeyeceği gerekçesiyle tüm davalılar hakkında bozma doğrultusunda manevi tazminat istemi yönünden yeniden hüküm kurulmuş ve manevi tazminat miktarı tüm davalılar için ilk karardakinden daha düşük miktarda hüküm altına alınmıştır.

Davalı ... mirasçıları ilk kararı temyiz etmemişler; davalı ... ilk kararı temyiz etmişse de temyiz aşamasındaki onama kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunmamıştır. Bu haliyle bozma öncesi verilen ilk karar davalılardan ... mirasçıları ve ... yönünden kesinleşmiştir. Belirtilen davalılar yönünden de karar düzeltme aşamasında davalı ... yararına yapılan bozma ilamının sirayet ettirilerek daha düşük miktarda manevi tazminatla sorumlu tutulmaları doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacılar yararına BOZULMASINA; davalı ... mirasçılarının temyiz dilekçelerinin ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 19/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3548, Karar No: 2021/7902, Tarih: 15.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3548 E.  ,  2021/7902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak, 4721 sayılı TMK'nın 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddeleri gereğince açılan, tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

Davacı ... kadastro sırasında tescil harici bırakılan çekişmeli taşınmaz yönünden imar ihya ve irsen intikal eden eklemeli zilyetlik iddiasına dayanarak, dava konusu taşınmazın adına tapuya kayıt tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, davacı yanın zilyetliğini iyi niyetli olarak sürdürmediği, davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, çekişmeli taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, davacı yararına 3402 sayılı Yasa ve TMK’nın 713. maddesinde belirlenen zilyetlikle taşınmaz iktisabına ilişkin koşulların oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince davacı yararına iktisap koşullarının oluştuğu belirtilerek davanın kabulü ile hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 99.000,82 metrekare yüz ölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Karara karşı davalı Hazine vekili, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ile davalı davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yaptığı istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından, istinaf başvurusunun HMKnın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazine'den harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı 34.714,08 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına, 15/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2815, Karar No: 2018/5168, Tarih: 28.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/2815 E.  ,  2018/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 07/08/2015 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanundan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 2330 sayılı Kanundan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalıların görevli polis memuru ...’ın yaralanmasına neden olduklarını, ceza yargılamasında görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediklerinin sabit görüldüğünü, yaralanması nedeniyle polis memuruna 2330 sayılı Kanun gereğince nakdi tazminat ödendiğini belirterek, ödenen tazminatın rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar; davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece; davalılardan ...'un polis memuru ...'a karşı görevini yaptırmamak için direndiği, bu esnada birlikte yere düştükleri ve ...'ın yaralandığı, diğer davalı ...'un ise ...'ı yakasından çekiştirmek dışında yaralanmasına sebebiyet verecek bir haksız eyleminin bulunmadığı gerekçesiyle davanın ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyası arasında yer alan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/128 esas 2014/136 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; olay tarihinde şehirler arası otobüs terminalinde meydana gelen mala zarar verme olayı ile ilgili olarak polis memurunun görevi gereği olay yerine gittiği, bu esnada mala zarar verme olayının mağduru davadışı...'un koşarak ekip aracına bindiği, davalı ... ve davadışı kişinin bu şahsı kovaladıkları, davadışı...’un polis memurlarına bıçaklanacağını söylemesi üzerine mağdur polis memurunun da davalı ...’un davadışı...’a ulaşmasını engellemeye çalıştığı, davalı ...’un polis memurunun yakasından tuttuğu, davalı ...'un da arkasından gelerek montundan tutarak çekiştirdiği, bu esnada dengesini kaybeden polis memurunun davalı ... ile birlikte yere düştüğü, yerde bulunduğu sırada davalı ...’u bacaklarından tuttuğu, davalının da polis memurunu tekmelediği, bu nedenle polis memurunun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, hakkındaki dava reddedilen davalı ...’un da davalı ... ile birlikte davadışı polis memuruna karşı yaralama eyleminde bulunduğu, ceza dosyası kapsamından anlaşılmakla bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, hakkındaki dava reddedilen davalı ...’un da davalı ... ile birlikte davadışı polis memuruna karşı yaralama eyleminde bulunduğu, ceza dosyası kapsamından anlaşılmakla bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34638, Karar No: 2017/13677, Tarih: 08.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34638 E.  ,  2017/13677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 sas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekiline gönderilen muhtırada tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekiline gönderilen muhtırada tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davacı vekiline yukarıda açıklanan şekilde maktu temyiz karar harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davacı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davacı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için;

2-6100 sayılı Kanun'un 360. maddesi gereğince istinaf kanun yolu hükümlerinin düzenlendiği bölümde aksine hüküm bulunmayan hâllerde, İlk Derece Mahkemesinde uygulanan yargılama usulü, Bölge Adliye Mahkemesinde de uygulanır.

Aynı Kanun'un 348. maddesinde istinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen tarafın, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabileceği ve istinaf yoluna asıl başvuran tarafın, buna karşı iki hafta içinde cevap verebileceği hususu; 366. maddesinde de bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352. maddeleri hükümlerinin, temyizde de kıyas yoluyla uygulanacağı hususu düzenlenmiştir. Anılan hükümler gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacı temyizinin davalılara tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise yöntemince tebliğ edildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, kesin olarak 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5485, Karar No: 2013/8751, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5485 E.  ,  2013/8751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza yol olarak hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığı, varsa el atmaya ilişkin işe başlama tutanakları, yer teslimi gibi belgeler taraflardan ve ilgili kurumlardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın bu tarih itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Davacının dava açılmadan önce 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasına eklenen Geçici 6. ve 25.02.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Yasasına eklenen Geçici 2. maddelerde öngörülen uzlaşma yoluna gitmek üzere başvuruda bulunup bulunmadığının ilgili idareden,

4-Dava konusu taşınmazın 18.03.2011 olan değerlendirme tarihi, emsal 7363 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 27.07.1999 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu taşınmaz ve emsal alınan 7363 ada 12 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12257, Karar No: 2007/14913, Tarih: 17.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12257 E.  ,  2007/14913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

H.U.M.K.’nun 23.maddesi son cümlesi hükmüne göre mahkemenin (İcra Dairesinin) yetkili olmadığını iddia eden taraf yetkili mahkemeyi beyan etmeye mecburdur. H.G.K.’nun 22.9.1976 gün, 10/1957-2554 sayılı ve yine H.G.K.’nun 25.12.1987 gün, 506/1103 sayılı kararlarında benimsendiği gibi, birden fazla yetkili icra dairesinin itiraz eden tarafından gösterilmesi mümkündür. Yetkili olmaları koşuluyla itirazda birden çok icra dairesi belirtilmiş olsa dahi, yetkili yerin bildirilmesi yükümlülüğü yerine getirilmiş sayılır. Bu durumda borçlu bir tercih yapmadığı için yetkili yerin seçilmesi hakkı karşı tarafa geçeceğinden, itirazda belirtilen yerlerden alacaklının tercihine göre yetkili yer belirlenip sonucuna göre bir karar verilmelidir. O halde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.