muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13531, Karar No: 2024/1996, Tarih: 22.02.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle İtiraz Hakem Heyeti kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı kazada davacı yolcunun yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri ile Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan tedavi gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 90 ve 91 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuk Hakkında Kanun'un 48 inci maddesi. (MÖHUK)

3. Değerlendirme

1. Türk Hukukunda kişilerin hak arama özgürlüklerini kullanmaları herhangi bir sınırlandırmaya tabi tutulmamıştır. Ancak bazı istisnai durumlarda dava açan veya takip hakkını kullananın önceden belirlenen bazı özel yükümlülükleri yerine getirmesi şart koşulabilir. Bu istisnai şartlardan biri de teminat gösterme yükümlülüğüdür.

MÖHUK’un 48 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca; Türk mahkemesinde dava açan, davaya katılan veya icra takibinde bulunan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama ve takip giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır.

HMK’nın 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi uyarınca teminat gösterilmesine ilişkin kararın gereğinin yerine getirilmesi dava şartlarındandır. Bu itibarla İtiraz Hakem Heyetince verilen kesin süre içinde teminat yatırılmaz ise anılan hüküm uyarınca dava şartı eksikliğinden dava reddedilir.

MÖHUK’un 48 inci maddesinin ikinci fıkrasında ise “Mahkeme, dava açanı, davaya katılanı veya icra takibi yapanı karşılıklılık esasına göre teminattan muaf tutar.” hükmü yer almaktadır.

Buna göre hâkim, yabancı davacının vatandaşı olduğu ülke ile Türkiye arasında karşılıklılık (mütekabiliyet) var ise bu kişiyi teminattan muaf tutacaktır. Karşılıklılık, iki devlet arasında imzalanan (iki taraflı) anlaşma veya iki devletin de taraf olduğu uluslararası (çok taraflı) anlaşma ile sağlanabileceği gibi, kanuni veya fiili karşılıklılık şeklinde de sağlanabilir.

Buna göre hâkim, yabancı davacının vatandaşı olduğu ülke ile Türkiye arasında karşılıklılık (mütekabiliyet) var ise bu kişiyi teminattan muaf tutacaktır. Karşılıklılık, iki devlet arasında imzalanan (iki taraflı) anlaşma veya iki devletin de taraf olduğu uluslararası (çok taraflı) anlaşma ile sağlanabileceği gibi, kanuni veya fiili karşılıklılık şeklinde de sağlanabilir.

Söz konusu anlaşmalardan biri de 1954 tarihli Hukuk Usulüne Dair Lahey Sözleşmesi olup anılan Sözleşme’nin 17 nci maddesinde âkit devletlerden birinde ikamet eden ve diğer bir devletin mahkemeleri huzurunda davacı veya müdahil olarak bulunan âkit bir devletin vatandaşlarından yabancı olmaları sebebi ile herhangi bir teminat istenemeyeceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı Suriye uyruklu olup dosya kapsamından İtiraz Hakem Heyetince başvurucunun teminat muafiyetinin bulunup bulunmadığı hususunda, hükme dayanak oluşturacak nitelikte bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

MÖHUK'un 48 inci maddesinin ikinci fıkrasında, dava açanın karşılıklılık esasına göre, teminattan muaf tutulabileceği düzenlendiğinden öngörülen teminat hususu resen gözetilmelidir.

Bu sebeple İtiraz Hakem Heyetince, öncelikle davacının statüsü belirlenerek teminattan muaf olup olmadığı hususunun Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabına göre, davacının teminat göstermesi gerektiği sonucuna varılırsa teminatın yatırılması için kesin süre verilmesi, anılan sürede belirtilen teminatın yatırılmaması hâlinde istemin usulden reddine, yatırılması hâlinde ise dava şartı eksikliği süresinde giderilmiş olacağından işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken doğrudan işin esasına girilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2. Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazları şimdilik incelenmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

2. Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9489, Karar No: 2018/12874, Tarih: 06.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9489 E.  ,  2018/12874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Müşteki beyanında bahsi geçen kamera görüntüleri temin edilerek mahkemece değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve sanığın savunmasında iş yeri yöneticisi olduğunu ileri sürdüğü ... isimli şahsın kendisine vermiş olduğu anahtarları kontrol ettiğini beyan etmesi karşısında bu şahıs dinlenilmeden eksik araştırma ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabule göre de;

a) Sanığın, katılanın özel eşyalarının bulunduğu dolabı haksız yere elinde bulundurduğu anahtar ile açmak suretiyle hırsızlığı gerçekleştirdiğinden, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

b) 16.01.2013 tarihli tutanak içeriğine göre müştekinin dolabı içerisinde bulunan 250,00 TL’den 50,00 TL’sinin dolapta bulunmadığını fark ettiğini beyan ettiğinin belirtilmesi karşısında, olay tarihinde müştekinin çalınan parasının miktarı sorularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 06.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1060, Karar No: 2007/1922, Tarih: 13.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/1060 E.  ,  2007/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2006

Davacı, 01.09.2005 tarihinden itibaren emekli aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine kurum işleminin iptaline  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  20.04.1982-22.03.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı  olduğunun ve 01.09.2005 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının 20.04.1982-22.03.1985 tarihleri arasında sigortalı olduğunun ve 23 yıl 4 ay 11 gün  bağ-kur hizmet süresinin bulunduğunun tesbitine karar verilmiş; yaşlılık aylığı ile ilgili talep yönünden karar verilmemiş ve anılan hüküm sadece davalı kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 13.06.2006 tarihli kararı ile; davalı kurum vekilinin temyiz istemi yönünden inceleme yapılarak; karar onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Bu kez davacı; Karara  yaşlılık aylılğına hak kazandığının tesbitine cümlesinin eklenmesi için mahkemeden tavzih talebinde bulunmuş ve mahkemece istem kabul edilerek; tavzih yolu ile karara belirtilen cümle eklenmiştir. Davalı kurum; bu tavzih kararının temyiz etmiş; yapılan inceleme sonucunda; temyiz isteminin yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Tavzih isteminin; yasal dayanağını oluşturan H.U.M.K.'nun 455. maddesinde hangi hallerde bir kararın tavzihinin istenebileceği gösterilmiştir. Buna göre müphem ve açık olmayan veya çelişik fıkralar içeren kararların tavzihi(açıklaması) istenebilir. Yargıç hüküm kurmadığı  talep hakkında kararın tavzihi yolu ile bir sonuca varıp bunu kararına ekleyemez. Somut olayda davacının yaşlılık aylığı talebi yönünden mahkemece bir karar verilmemiş, davacı bu kararı temyiz etmemiş ve davalı kurum temyizi üzerine karar Yargıtayca onanarak kesinleşmiştir. Bu durumda; davalı  yararına usuli kazanılmış hakkın doğduğunun kabulü gerekir.

Buna rağmen davacının isteği üzerine karara davacının yaşlılık aylığına ilişkin bir bölümün eklenmesi hatalıdır. Tavzih yoluyla taraflara tanınmış haklar sınırlandırılamayacağı gibi genişletilmesi ve değiştirilmesi de imkansızdır.

Mahkemece bu kuralın genişletilmesi suretiyle; karara davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı yönünde yeni bir fıkra eklenerek;  tefhim ettiği, kesinleşmiş kararın değiştirilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun tavzih kararının temyizine ilişkin talebi kabul edilmeli ve tavzih kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.02.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2239, Karar No: 2024/10607, Tarih: 15.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/2239 E.  ,  2024/10607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/30 E., 2022/260 K.

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Yasa'nın 01.03.2018 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7070 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanunun 5 inci maddesi ile değişik 188/1 inci maddesine eklenen cümle gereği mazeret dilekçesi vererek yokluğunda karar verilebileceğini bildiren sanık müdafiinin, yokluğunda verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemekle, bu konuda bozma isteyen Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Oluş ve dosya kapsamına göre, nitelikli yağma suçunun Dostlar Kıraathanesi isimli işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanun' un 149/1. madde ve fıkrasının (a) bentinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı Yasanın 61.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilip alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1907, Karar No: 2015/6138, Tarih: 24.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1907 E.  ,  2015/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluşa göre müşteki ...'un, cep telefonu çalındığı halde soruşturma ve kovuşturma aşamasında dinlenmediği anlaşıldığından müşteki ... dinlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5742, Karar No: 2023/79, Tarih: 11.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/5742 E.  ,  2023/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2011 tarih ve 2010/552 Esas, 2011/810 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 3 yıl 9 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2011 tarihli ve 2010/552 Esas, 2011/810 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 30.12.2015 tarihli ve 2015/14923 Esas, 2015/9647 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli, 2016/94 Esas, 2019/916 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) bendi 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 3 yıl 1 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; tanıklarla yüzleştirilmediği, yazı ve imza incelemesi yapılmadığı, eksik inceleme ile mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; tanıklarla yüzleştirilmediği, yazı ve imza incelemesi yapılmadığı, eksik inceleme ile mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olması, 2009 yılında en son Aralık ayında matrahlı KDV beyannamesi verilmesi karşısında, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, suç tarihinin 2009 yılı Aralık ayı; 2010 yılında KDV beyannamelerinin verilmemesi, vergi suçu raporu ve ekindeki vergi tekniği raporunda, Ba-Bs form analizi sonucuna göre 2010 takvim yılında düzenlendiği bildirilen faturalara ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmemesi karşısında, suç tarihi kesin olarak belirlenememiş ise de, vergi tekniği raporunun 27.05.2010 tarihinde düzenlenmiş olması karşısında, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, suç tarihinin en aleyhe 27.05.2010 olduğu kabul edilmiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2009 yılı Aralık ayı ve 27.05.2010 olarak kabul edilen suç tarihlerinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarih ve 2016/94 Esas, 2019/916 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12570, Karar No: 2024/319, Tarih: 16.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/12570 E.  ,  2024/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2430 E., 2023/19 K.

...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlali

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.01.2023 tarihli ve 2022/2430 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararının bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanıklar... ve ... ile müdafileri, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, katılan Bakanlık vekilinin katılan ...'ye yönelik; sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlere dair temyizine ilişkin görüş bildirilmediği anlaşıldığından, bu suçlara ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/2575, Karar No: 2012/10190, Tarih: 31.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/2575 E.  ,  2012/10190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :964-1022

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 10.10.2004-01.08.2009 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti ve aylık primlerin 650 TL üzerinden yarıtılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına göre, hüküm kurulmuş ise de, tanıkların da işveren aleyhine davaları bulunduğu, çalışma olgusu konusundaki beyanları, soyut nitelikte olup herhangi bir somut veriye dayanmadığı, gösterilen tüm tanıkların dinlenilmediği görülmektedir. Hal böyle olunca, mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile, aynı yörede komşu işverenler veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak, bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, mevsimlik çalışma dışında ara verip vermediği araştırılmalı, davalı işyerinde tespiti istenen dönemde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa, belgeler getirtilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde; iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Davacının, tespite konu dönemde başka işyerlerinde de çalışması mevcuttur. Bu işyerlerinin davalı işyeri ile irtibatı araştırılarak çalışmanın başka işyerlerine ait olması halinde burada kayıtlı sürelerin dışlanması gerekir.