muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18986, Karar No: 2018/5703, Tarih: 23.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18986 E.  ,  2018/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalının Vakıflar Genel Müdürlüğünün kadrolu avukatı olduğunu, davacı kurum lehine sonuçlanan dava ve icra takiplerinden dolayı karşı taraftan tahsil edilerek emanet hesaplarına yatırılan avukat ücretlerinden, davalıya yasaların belirlediği limitlerin üstünde ödeme yapıldığını, bu paranın davalıya yersiz olarak ödendiğini ileri sürerek fazla ödendiği tespit edilen 18.037,78 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı; fazla ödemelerin geri alınması için gerekli dava açma süresinin geçtiğini belirterek zamanaşımı ve hak düşürücü itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.Mahkemece (... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin) 2009/341 Esas sayılı 2010/131 Karar sayılı ve 27/04/2010 günlü kararıyla); BK.md.66 gereğince bir yıllık zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.03.2012 günlü 2012/2325-2012/7048 sayılı kararı ile; "...Sebepsiz zenginleşmede zamanaşımı başlangıcı BK....66 uyarınca sebepsiz verme ya da sebepsiz zenginleşmeyi ödeme tarihi değil, zarar görenin verdiğini geri almaya hakkı olduğuna ıttıla tarihidir. Resmi kuruluşlarda bu zamanaşımı başlangıcı dava açmak üzere emir vermeye yetkili makamın öğrenme tarihidir. Davacı kurum açısından ise, yetkili makam tarafından dava açmak için emir vermek üzere görevlendirilmiş kişinin dava açması için “ olur “ verildiği tarihtir. Mahkemece, limit fazlası vekalet ücreti ödemelerinin başladığı 16543 sayılı yazı ve 23.10.2003 tarihinin zamanaşımının başlangıcına esas alınması usul ve yasaya aykırıdır..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece, davanın yasal süresinde açıldığı, davanın kısmen kabulü ile 15.032,78-TL nin temerrüt tarihi olan 29.03.2009 tarihinden itibaren işbu miktara değişken oranda yasal faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin davacı kurumca özellikle ödenen verginin, ödenmesinde davalının herhangi bir kusuru bulunmadığı gibi, kurumun haksız olarak ödediğini tespit ettiği vergiyi her zaman ilgili kurumdan iadesini isteyebileceği dikkate alınarak reddine, yargılama devam ederken davalı hakedişlerinden davacı kurum tarafından kesilen ve bilirkişice belirlenen 15.032,78-TL nin her yıl için (2010-2011-2012) mahsubun gerçekleştiği tarihler itibariyle alacak miktarı ile sınırlı olarak, icra müdürlüğünce infazda dikkate alınarak alacaktan mahsup edilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın tüm, davalı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, davaya konu edilen alacak 15.156,45 TL limit aşımı avukatlık ücreti ve 3.036,63 TL vergiden ibaret olup, yargılama aşamasında 15.156,45 TL'nin davalının sonradan doğan vekalet ücretlerinden mahsup edildiği, buna göre bu alacak kalemi yönünden davanın konusuz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, yargılama sırasında tahsil edilmiş olan alacak kalemi yönünden, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, buna bağlı olarak konusuz kalan alacak kalemine temerrüt tarihinden mahsup tarihlerine kadar işlemiş yasal faizin, infaza elverişli şekilde, davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14371, Karar No: 2011/599, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14371 E.  ,  2011/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ... Acabey'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2011 gün ve 2010/193 Esas, 2011/93 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların eylemlerinde TCK.nun 109/3. maddesindeki birden fazla hal birlikte gerçekleştiğinden, eylemlerinin ağırlığı nazara alınıp temel cezanın alt sınırın üzerinde belirlenmesi gereğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1853, Karar No: 2019/31957, Tarih: 27.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/1853 E.  ,  2019/31957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde; göndericisi tanık olarak dinlenen ..., alıcısı sanık ... olan koliden 2.650 kg dökme siyah çayın ele geçirildiği olayda; ÇAYKUR analiz raporu ve bilirkişi raporuna göre yakalanan çayların yabancı menşeili olduğu, çay cinsi eşyanın serbest dolaşıma giriş işlemlerinin Rize gümrük müdürlüğünce gerçekleştirileceği, Orta Akdeniz, Doğu Anadolu, Rize gümrük müdürlüklerince ele geçen çaya ait müdürlüklerine kayıtlı serbest dolaşıma giriş beyannamesinin bulunmadığının bildirilmesine rağmen, çayların yasal olarak ithal edildiğine dair herhangi bir belgenin elde edilmemesi karşısında atılı suçun oluştuğu gözetilmeden, söz konusu çayları temsil edip etmediği anlaşılamayan ve 6111 sayılı Kanundan yararlanmak için maliyeye sunulduğu anlaşılan stok beyanı, KDV beyannamesi, tahakkuk fişi, alındı makbuzları, verilen envanter listesi ve yoklama fişi, sınır ticaret belgesi gibi usuli vergi mevzuatı işlemlerinden ibaret olan ve davaya konu eşyanın menşeine dair delil teşkil etmeyen belgelere dayanılarak ayrıca Dairemizin 05.02.2018 tarihli ve 2015/4190 E., 2018/2358 K. numaralı bozma ilamında "... hakkında suç duyurusunda bulunulması, dava açılması halinde dosyaların birleştirilmesi, açılmaması halinde evrakların istenilerek delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesinin gerektiği" belirtildiği halde bozma ilamının gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4452, Karar No: 2019/6388, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4452 E.  ,  2019/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada .... İş ile ... İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

.... İş Mahkemesince, davacı iş kazası tespit davası açmıştır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 5521 sayılı Kanunun 5. maddesi "İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz" diyerek yetkili mahkemenin davalının ikametgahı ya da işin yapıldığı yer olduğunu belirtmiştir. Davamızda davalıların ikametgahı Ankara olup işin yapıldığı yer ...... Davalı ... cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunarak dosyanın ... İş Mahkemelerine gönderilmesini talep etmiş olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

.... İş Mahkemesince de davanın .... İş Mahkemesi 2016/421 E. - 2017/552 K. sayılı yetkisizlik kararı ile mahkememize geldiği, dosyanın incelenmesinde davalı ... Kurumunun 2 haftalık cevap süresi içinde cevap dilekçesi sunmadığı, süresinde sunulmayan cevap dilekçesi ile öne sürülen yetki itirazının dikkate alınmasının mümkün bulunmadığı, diğer davalı yönünden ise süresinde sunulan cevap dilekçesi ile birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğunun bildirildiği ancak yetkili mahkeme olarak davalının seçimlik hakkını kullanmadığı bu halde usulüne uygun yetki itirazından bahsedilmesinin olanaklı olmadığı, davanın nitelik itibariyle kesin yetki hali teşkil edecek uyuşmazlık dahilinde bulunmadığı, bu hale nazaran usulüne uygun yetki itirazı bulunmadığından yetkili hale gelen .... İş Mahkemesince yargılamaya devam edilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, ''İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılacağı gibi işçinin işini yaptığı iş yeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber olmaz.''

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, ''İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılacağı gibi işçinin işini yaptığı iş yeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber olmaz.''

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş akdine istinaden açılan davalarda yetkili mahkeme, dava tarihinde davalının ikametgahının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesidir.

Genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında, 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin iş mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın 19. maddesinde" (1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. (2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. (3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. (4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usûlüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda her ne kadar davalı taraf süresi içinde cevap dilekçesi sunmuş olsa da, cevap dilekçesinde, yetkili mahkemelerin ''Amasya veya Ankara'' mahkemeleri olması gerektiğinin belirtildiği, bu şekilde birden fazla mahkemenin yetkili mahkeme olarak gösterildiği; bu durumda davalının usûlüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğunun kabul edilemeyeceği, usûlüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı durumlarda ise davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği (HMK 19/son) anlaşılmaktadır. Bu nedenle, uyuşmazlığın çözümünde .... İş Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3133, Karar No: 2013/14567, Tarih: 14.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/3133 E.  ,  2013/14567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...'a yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Kısa bir zaman dilimi içinde aynı olayın devam niteliğinde gerçekleştirilen tehdit eylemlerinin, TCK'nın 43/1. maddesinde ifade edilen "değişik zaman" kavramı içinde değerlendirilmesinin mümkün olmaması karşısında; sanığın, mağdur sanık ...' 'ı ölümle tehdit ettikten sonra, evinden balta alıp gelerek, bu kez de balta ile tehdit etmekten ibaret eyleminde, tehdit eylemleri arasındaki süre tespit edilerek "kısa bir zaman dilimi" içinde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği değerlendirilip her iki tehdit eyleminin "değişik zaman" da işlenip işlenmediği yöntemince tartışılmadan, cezanın TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırılması,

b) TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9854, Karar No: 2014/20027, Tarih: 04.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/9854 E.  ,  2014/20027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Sanık ... hakkında, kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararının, duruşmalara davet edilmeyen ve suçtan doğrudan doğruya zarar görme ihtimali bulunan,... Valiliği'ne yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafiinin, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17110, Karar No: 2018/25792, Tarih: 29.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17110 E.  ,  2018/25792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 09/08/1991 tarihinden emekliye ayrıldığı 13/06/2014 tarihine kadar davalının sahibi bulunduğu Otobüs İşletme Müdürlüğü'nde bilfiil çalıştığını, davacının 26/06/2009 tarihinde Yol Müdürlüğünden Otobüs İşletme Müdürlüğüne geçtiğini, sürekli fazla mesai yaptığını ancak fazla mesai ücretinin hiçbir şekilde ödenmediğini, davalı işverenin çalışma dönemleri boyunca ara dinlenmelerde davacıyı çalıştırdığı halde ara dinlenme ücretini ödemediğini ileri sürerek ara dinlenme ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, şoförlerin çalışma saatinden sayılan ara dinlenmelerle birlikte günlük çalışma saatinin 8 değil, 7,5 saat olduğunu, ayrıca İş Kanunun 68. maddesindeki düzenleme gözönüne alındığında davacı tarafından talep edilen "ara dinlenme ücreti" şeklinde bir alacağın ara dinlenmelerin çalışma süresinden sayılmaması nedeniyle söz konusu olamayacağını, ayrıca davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, ara dinlenmelerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ... 1.İş Mahkemesinin 2012/456 esas sayılı benzer dosyasında 18.12.2013 günü davalı ...'nin otobüs garajında keşif ve inceleme yapıldığını, heyet olarak sahada yapılan gözlem sonucu hat şoförlerinin, sabah ve akşam trafiğinin yoğun olduğu toplam üç seferde 10'ar dakika ara dinlenmesi yapması gerektiği halde fiilen 5'er dakika ara dinlenme yapabildiği, buna göre trafiğin yoğun olduğu saatlerde sefer aralarında 10 dakika yerine 5 dakika mola verildiğinde günde 3 seferde 15 dakikadan haftanın 6 gününde 1,5 saat ara dinlenmeden kaynaklanan fazla çalışma alacağına hak kazanıldığı kanaatine varıldığı belirtilerek davacının takdiren haftada 1,5 saat ara dinlenmeden kaynaklanan fazla çalışma yaptığı, tanık beyanlarına göre de haftanın 4 günü 06.00-18.00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenmesi dışında günde 10,5 saatten 42 saat; haftanın 1 günü 06.00-21.30 arası 1,5 saat ara dinlenmesi dışında 14 saat; haftanın 1 günü de 08. 00-17.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenmesi dışında 8 saat olmak üzere haftada 64 saat çalıştığı, buna göre haftalık 19 saat fazla çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki, davacı tanıkları davacının son beş yılda hat şoförlüğü yapmadığını sadece servis şoförlüğü yaptığını, hafta içinde servis hizmetleri ve diğer görevlendirildiği işleri yaptıklarını, işyerinde yapılan görevlendirmelerin yazılı olarak yapıldığını beyan etmişlerdir. Bu durumda Mahkemece davacının yaptığı servis hizmetlerine ilişkin tüm kayıt ve görevlendirme yazıları getirtilmeli, tanık beyanları ile birlikte değerlendirilmek suretiyle davacının işyerindeki çalışma düzeni belirlenmeli sonucuna göre talep konusu alacaklar hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.