muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4756, Karar No: 2016/5518, Tarih: 12.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4756 E.  ,  2016/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı, davalı ... ve işveren avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar, kamu düzeni ile ilgili olduğundan, özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Somut olayda davacının, 01.10.1997-17.11.2000 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde sürekli çalıştığının tespitini istediği davada; Mahkemenin 01.10.1997-01.05.1999 tarihleri arasında davacının kesintisiz olarak çalıştığının tespitine ilişkin kabulü, doğru ve yerindedir ancak red edilen 01.05.1999 -17.11.2000 tarihleri arasındaki dönem yönünden, davacının fiili hizmetinin devam edip etmediğine ilişkin yapılan değerlendirme ve inceleme eksik araştırmaya dayanmakta olup, hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş, tarafların gösterdiği delillerle yetinilmeyip, kendiliğinden araştırma yapılarak, davacının fiilen, tamamlanıncaya kadar çalıştığını iddia ettiği inşaatın, davalı işverenin hangi yerde kaim işyeri/inşaatı olduğu davacıdan da sorulmak suretiyle belirlenmeli, ardından icra edilen işin inşaat olduğu nazara alınarak iskan, inşaat ruhsatları araştırılmalı, inşaatın hangi tarihte sona erdiği, tamamlandığı belirlenmeli; mevcut tanık beyanlarının kabul sonrası dönem yönünden hüküm kurmaya yeterli olmadığından hareketle, re'sen seçilecek bordro tanıkları ile tespit edilecek inşaatın çevresinde işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler ilgili kolluk ve Kurumdan sorulmak suretiyle saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; böylece gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 12.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1274, Karar No: 2011/2038, Tarih: 10.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/1274 E.  ,  2011/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, 27.11.2004 tarihinde geçirdiği trafik iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma gelen davacının maddi ve manevi zararının tazmini istemine ilişkindir.

Mahkeme istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir..

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı şirkette servis şoförü olarak çalışmakta olan davacının ,sabah saat 7.00-8.00 saatleri arasında 42 AJ 220 plaka sayılı araçla iş yeri çalışanlarını iş yerine götürürken çevre yolu istikametine gitmek üzere seyir halinde bulunduğu sokaktan kontrolsuz bir şekilde caddeye çıkması üzerine aynı cadde üzerinde seyir halinde bulunan belediye otobüsü ile çarpıştığı,trafik kazası tespit tutanağına göre davacının %80 oranında ,karşı araç sürücüsü otobüs şoförünün ise %20 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği olay sebebiyle davacının %20 oranında sürekli iş göremez duruma geldiği davacının (E) sınıfı ehliyetinin bulunduğu,aracın herhangi bir arızasının bulunmadığı ,periyodik bakımlarının düzenli yapıldığı ,yolun kuru ,çif yönlü trafik lambası yol şerit çizgisi ve yaya kaldırımının bulnuduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece alınan kusur raporuna göre olayda işverenin davacıyı yaptığı iş konusunda eğiterek iş güvenliği kural ve şartlarına uyup uymadıklarını kontol etmesi, servis şoförünün emniyetli yerlerden geçecek şekilde yol güzergahını belirlemesi,güzergahı güvenli olmayan yerlerden geçişine müsade edilmemesi konusunda uyarılması ağır ve tehlikeli iş niteliği taşıyan servis şoförlüğü için sağlık kurulu raporu aldırması gerekirken bu hususlara uyulmaması nedeniyle %30 oranında kusurlu,davacının ise %70 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiş isede alınan kusur raporunun olay ve oluşa uygun olmadığı anlaşılmıştır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğudur.

Oysa, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişiler, İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle davacının yaptığı işin servis şoförlüğü olduğu ,kazanın henüz mesainin yeni başladığı işcinin iş nedeniyle yorgunluğunun söz konusu olamıyacağı saatlerde gerçekleştiği , işverence tahsis edilen aracın herhangi bir arızasının bulunmadığı periyodik bakımlarının düzenli yapıldığı yolun kuru ,çift yönlü, trafik lambası, yol şerit çizgisi ve yaya kaldırımının bulunduğu özetle yol ve aracın trafiğe elverişli olduğu davacının ara sokaktan kontrolsuz bir şekilde caddeye çıkması nedeniyle kazanın meydana geldiği açık olmasına rağmen işverene %30 oranında kusur izafe edilmesi doğru değildir. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden inceletmek, özellikle olayda işverenin alması gereken önlemlerin neler olduğu somut biçimde belrlenerek bu önlemleri alıp almadığı tespit edilerek verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın ve özellikle inandırıcı güç ve nitelikte olmayan 77. maddenin öngördüğü koşulları içermeyen kusur raporunu hükme dayanak almak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalının öteki itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8283, Karar No: 2017/3942, Tarih: 03.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/8283 E.  ,  2017/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; ... ilçesi, ... kasabası, Gülallar mevkiinde bulunan iki parça taşınmazın davacıların atalarından kaldığını, 70-80 yıl önce imar ihyasının tamamlandığını, o tarihlerden beridir nizasız ve fasılasız kullandığını, zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkilleri adına tescili istemiyle dava açmıştır.

... vekili 15/10/2015 günlü celsede, taşınmazın ... adına tescili talebinde bulunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde (... Köyü), Gülallar mevkinde kain, bilirkişiler ... ..., ... ve ...tarafından düzenlenen 28/04/2015 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 4.828,11 m² taşınmazın ... ...'ın mirası 16 hisse kabul edilerek,

6/16 hissesinin 1997 doğumlu ... ve ... oğlu ... ...,

2/16 hissesinin 1968 doğumlu ... ve ... kızı ... ... ...,

2/16 hissesinin 1969 doğumlu ... ve ... kızı ... ... ...,

2/16 hissesinin 1970 doğumlu ... ve ... oğlu ...,

2/16 hissesinin 1972 doğumlu ... ve ... kızı ... ... ...,

2/16 hissesinin 1974 doğumlu ... ve ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline,

Davacının dava dilekçesinin 2 nolu bendinde belirttiği ..., ... mahallesi, Kıvrımtaş mevkisinde bulunan, Batısı: ... ..., Güneyi: Köy yolu, Kuzeyi: ... ..., Doğusu: ... tarlası olan ve 20/01/2014 tarihli bilirkişi raporu ekinde Karaboynuzlar mevki olarak (B) harfi ile gösterilen yere ilişkin talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 14.09.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen ... kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1956 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Yörede 2000 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması vardır.

Mahkemece, dava konusu yer üzerindeki ağaçların yaşları, kuzey sınırı gösterilen betonsuz taş duvarın durumu ve tanıkları beyanları ile yapılış tarihi dikkate alınarak ve yerleşik Yargıtay İçtihatları göz önüne bulundurularak, davacının dava konusu yerde yapılan tapulama tarihinde itibaren, davacıların murisi tarafından imar ihyanın tamamlanarak 20 yıldan fazla,

Mahkemece, dava konusu yer üzerindeki ağaçların yaşları, kuzey sınırı gösterilen betonsuz taş duvarın durumu ve tanıkları beyanları ile yapılış tarihi dikkate alınarak ve yerleşik Yargıtay İçtihatları göz önüne bulundurularak, davacının dava konusu yerde yapılan tapulama tarihinde itibaren, davacıların murisi tarafından imar ihyanın tamamlanarak 20 yıldan fazla,

aralıksız, fasılasız, malik sıfatıyla zilyet olarak bulunulduğu, buna yapılan ilanlara rağmen itiraz eden olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın (A) harfi ile gösterilen 4.828,11 m² yüzölçümündeki taşınmaz yönünden kabulüne karar verilmiş ise de çekişmeli taşınmazın niteliği tam olarak belirlenmediği gibi davacı kişiler yönünden zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği de yöntemince araştırılmamıştır.

Şöyle ki; hükme esas bilirkişi kurul raporunda çekişmeli taşınmaz bölümünün ... kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, öncesi ve eylemli durumu itibariyle ... sayılan yerlerden olmadığı, % 4 - 7 eğimli taşınmaz üzerindeki çalılıkların temizlenerek en az 40 yıl önce imar ihyasının tamamlandığı, taşınmazın zilyetlikle iktisabının mümkün olduğu bildirilmişse de, 04.12.2013 günü yapılan ilk keşif sonrasında düzenlenen 24.01.2014 havale tarihli zirai bilirkişi raporu ve hazinenin 20.07.2015 tarihli bilirkişi raporuna karşı beyan dilekçesi ekindeki fotoğrafların incelenmesi ve zirai bilirkişi raporları ile mahkeme gözlemleri nazara alındığında taşınmaz bölümü üzerinde imar ihyanın gerçekleştiği hususunun kesin olarak belirlenemediği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece öncelikle dava tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları, uydu fotoğrafları bulunduğu yerlerden istenip getirilerek dosya keşfe hazırlanmalı, daha sonra ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir fen elemanı bilirkişi ile bir ... yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla yeniden yapılacak keşifte, getirtilen en eskisinden en yenisine kadar tüm memleket haritaları, hava fotoğrafları, uydu fotoğrafları dava konusu parsel ile geniş çevresine uygulanıp, bu belgelerde (A) harfi ile gösterilen 4.828,11 m² taşınmaz belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip, çekişmeli taşınmaz bölümünün bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği veya görüldüğü, var ise imar ve ihya ile zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz bölümünün geniş çevresi ile birlikte konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak çekişmeli taşınmaz bölümünün gerçek eğim durumunu ve gerçek yüzölçümünü gösterir rapor alınmalı, çekişmeli taşınmaz bölümünün öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, keşifte, hakim gözetiminde, taşınmaz bölümünün dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, raporda taşınmazın eylemli durumu, üzerindeki ağaçların cinsi, yaşları, kapalılık durumu ve arazi üzerindeki dağılımı konusunda ayrıntılı bilgi alınmalı, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurlar tek tek sayı olarak tarif edilmeli, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şekli detaylı olarak incelenmeli; taşınmaz bölümünün evveliyatı itibariyle ... olan ve eylemli şekilde ... niteliğinde bulunan bölümleri tespit edilmeli, 3402 sayılı Kanunun 14/1

... olan ve eylemli şekilde ... niteliğinde bulunan bölümleri tespit edilmeli, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının davacı gerçek kişiler ile ortak murisler yönünden araştırılmalı, aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu parselin sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda ziraat mühendisinden kanunun

amacına uygun rapor alınmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeyle davanın kabulüne karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır,

Kabule göre de; davacı vekili (B) harfi ile gösterilen taşınmaza ilişkin davadan 01.04.2015 tarihli keşifteki imzalı beyanı ile feragat ettiğine, ... vekilinin ise feragat beyanı sonrasında 15.10.2015 tarihli celsede karşı tescile ilişkin talepte bulunduğu anlaşıldığına göre mahkemece (B) harfi ile gösterilen taşınmaza ilişkin feragat nedeniyle ret ile yetinilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 03/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1237, Karar No: 2013/4317, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1237 E.  ,  2013/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve ... pancarının sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5747, Karar No: 2008/8463, Tarih: 22.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5747 E.  ,  2008/8463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 23.maddesi son cümlesi hükmüne göre mahkemenin yetkili olmadığını iddia eden taraf yetkili mahkemeyi beyan etmeye mecburdur. HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih ve 1987/506-1103 sayılı kararında benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili mahkemeyi (icra dairesini) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yetkili mahkeme (icra dairesi) belirtilmiş olsa dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur.

Yine, İ.İ.K.’nun  50/1.madde göndermesiyle uygulanması gereken H.U.M.K.’nun 22.maddesi gereğince kamu düzenine aykırı olmayan hallerde tarafların sözleşme ile yetkili yeri belirlemeleri mümkündür.

Borçlu yetkili yer olarak Kadıköy ve İstanbul’u gösterdiğine ve bunlardan biri için tercihini belirtmediğine göre; Mahkemece öncellikle duruşma açılıp, sonra taraf teşkili yapıldıktan sonra tarafların delilleri toplanarak yapılacak incelemede Bakırköy İcra Dairelerinin yetkisiz olduğunun belirlenmesi halinde borçlu tarafından bildirilen yerlerin ikisi de yetkili ise, borçlu bir tercih yapmadığı cihetle tercih hakkı artık karşı tarafa geçeceğinden alacaklı tarafın beyanı alınarak sonuca gitmek gerekirken, eksik inceleme ile ve alacaklıya tercih hakkı sorulmaksızın Mahkemece re’sen borçlu tarafından bildirilen yerlerden İstanbul İcra Dairelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21370, Karar No: 2012/29749, Tarih: 13.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/21370 E.  ,  2012/29749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından, dava konusu yerin 106 nolu parsel kapsamında kaldığının, amenejman haritasında da OT rumuzlu alanda kalıp orman toprağı olduğunun anlaşılmasına göre bahse konu parsele ait tapulama tutanak ve eklerinin celbedilip yerin hangi vasıfla tesbit edildiğinin, orman olduğuna dair şerh bulunup bulunmadığının, tapunun hukuki geçerliliğini koruyup korumadığının, iptali yönünden açılmış bir dava bulunup bulunmadığının tesbiti ile hukuken geçerli olduğunun belirlenmesi halinde sanığın taşınmazda 1/16 hisse sahibi olmasına göre diğer hissedarların da dinlenerek parselden ağaç kesimine muvafakatları olup olmadığı hususunda beyanlarının alınmasından sonra hissedarların muvafakati olmaması halinde eylemin hırsızlık suçunu oluşturacağı da değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Hükme esas alınan ek raporu düzenleyen bilirkişilerin kimlik tesbiti yapılıp yeminleri verdirilmemek suretiyle CMK'nin 64. maddesine muhalefet edilmesi,

3) Duruşmaya iddianamenin kabul kararının okunmadan başlanılması suretiyle CMK'nin 191/1. maddesine aykırı davranılması,

4) CMK'nin 238/3 maddesi uyarınca, orman idaresinin davaya katılma talebi hususunda sanığın beyanının alınmadan karar verilmesi,

5) Keşifte ve duruşma aşamasında her bir tanığın ayrı ayrı ve sonradan dinlenilecek tanıklar yanında bulunmaksızın dinlenilmeleri gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle CMK'nin 52. maddesine muhalefet edilmesi,

6) 5326 sayılı Kabahatler Kanunu 24. maddesi gereğince kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde idari yaptırım kararının mahkemece verileceğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare, katılan Köy Tüzel Kişiliği vekili, o yer ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/700, Karar No: 2011/15470, Tarih: 12.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/700 E.  ,  2011/15470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesi uyarınca

"suçun işlendiği yer" ve "zaman dilimi" gösterilmemiş isede belirtilen eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.