muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20516, Karar No: 2014/27563, Tarih: 22.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/20516 E.  ,  2014/27563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2011

NUMARASI : 2009/1001-2011/852

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan Meski Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı alt işveren şirket nezdinde davalı Genel Müdürlükte güvenlik görevlisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket davaya cevap vermemiş, diğer davalı ise, vekili aracılığı ile davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalılardan MESKİ Genel Müdürlüğü'nün temizlik işlerini ihaleyle alan diğer davalı S.. Güvenlik Temizlik Ltd. Şirketi tarafından sigortalı gösterilerek 01/07/2002 tarihinden 31/12/2004 tarihine kadar belirsiz süreli, sürekli ve tam süreli iş akti ile davalı MESKİ Genel Müdürlüğünün temizlik işinde yasal aylık brüt asgari ücret ile çalıştığı, iş aktinin davacıya bildirim öneli verilerek ve haklı olarak feshedildiğinin davalı işverenler tarafından ispat edilemediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatını almaya hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı MESKİ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı MESKİ Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içinde davacıya 30/04/2003 ve 30/12/2003 tarihleri itbariyle kıdem tazminatı adı altında 199,39 TL ve 253,47 TL ödeme tahakkuku içeren bordrolar bulunduğu ve anılan bordrolarda davacının imzası bulunduğu görülmüştür.

Mahkemece davacının açıklanan belgelerdeki imzalara karşı beyanı alınıp ödemenin varlığının tespiti halinde bu miktarlar avans kabul edilerek faizi ile birlikte davacının hak kazandığı kıdem tazminatından mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7022, Karar No: 2021/15883, Tarih: 05.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7022 E.  ,  2021/15883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında yer alan görgü ve tespit tutanağı içeriğine, olay yeri krokisine ve mağdur tarafından suça konu bisikletin emanet verildiği arkadaşı Orkhan BEYBUDOV beyanına göre; bina önündeki demir parmaklıklara şifreli kilit ile kilitlenerek park edilen bisikletin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi kapsamında kalan suçu oluşturduğu, maddede öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

I–Mağdura ait, park edildiği yerden çalınan bisikletin, olaydan iki gün sonra suça sürüklenen çocuk kullanımında ele geçtiğinin, müdafi huzurundaki savcılık sorgusunda suça sürüklenen çocuğun suçu ikrar ettiğinin, mağdur beyanına göre suça konu bisikletin ikinci el değerinin 1.000,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyeti yerine “hırsızlığa konu malın , cinsi, kullanım amacı ve neticede mağdura da bisikletin bir şekilde iade edilmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde” şeklindeki yetersiz gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

II-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6676, Karar No: 2017/7003, Tarih: 13.12.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/6676 E.  ,  2017/7003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Değişen suç vasfına göre uyuşturucu madde ihraç etmeye teşebbüs

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-) Beraat eden sanık ... Yazıcıdan ele geçen İstanbul Adli Emanetin’in 2009/161 sırasında kayıtlı 210 TL ve 1726,30 Euro’nun, uyuşturucu madde satışından elde edildiğine ilişkin kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığı halde, yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, reseende temyize tabi olan hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

2-) Hüküm fıkrasının kazanç müsaderesine ilişkin kısımlarının çıkarılarak yerine "Emanetin aynı sırasında kayıtlı 210 TL ile 1726,30 avro paranın suçtan elde edildiğine ilişkin kesin ve yeterli delil bulunmadığından hakkında beraat kararı verilen sanık ...'e iadesine" yazılmak,

Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3199, Karar No: 2015/11239, Tarih: 17.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/3199 E.  ,  2015/11239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 6. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2013/366-2014/634

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; tarafların Mersin 2. Aile Mahkemesi'nin 2005/966 esas 2006/1071 karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocuk yararına aylık 200,00TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, iştirak nafakasına hükmedilmesinden bu yana 8 yıldan fazla bir zaman geçtiğini, nafakanın müşterek çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaya yetmediğini iddia ederek müşterek çocuk Yasmin yararına hükmedilen aylık 200,00TL iştirak nafakasının 800,00TL arttırılarak aylık 1.000,00TL'ye çıkartılmasını, gelecek yıllarda TÜİK'in açıkladığı ÜFE oranında artırım yapılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; müvekkilinin müşterek çocuğun nafakasını ödeyemez duruma geldiğini, yakın akrabalarının şoförlüğünü yaptığını, yevmiye usulü ile iş buldukça şoförlük, bahçelerde ve büyükbaş hayvan çiftliklerinde toplama işi gibi günübirlik işlerle geçimini sağladığını, davacının ayda 3.000TL maaşla çalıştığını, 15 yaşında bir çocuğun aylık 1.000TL masrafının olduğunun gerçeğe aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; tarafların sosyal ekonomik durum yazılarına göre davalının gelirinin davacıya oranla daha az olduğu, davalının maddi durumunda bir iyileşme/artış olmayıp aksine ilk nafaka takdir edildiği tarihe göre gelirinin azaldığı, davalı halihazırda müşterek çocuk için aylık 200,00TL nafaka ödemeye devam ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 330. maddesindeki düzenleme ise, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

Söz konusu hüküm gereğince; nafaka miktarının yeniden belirlenmesi için aradan uzunca bir zamanın geçmesi gerekli olmayıp, tarafların gelirlerinde veya küçüklerin ihtiyaçlarında artış olması halinde her zaman artırım istemi ile dava açılabilir.

Somut olayda ise ; önceki nafaka takdir edildiği tarih (14.11.2008) ile bu dava (20.09.2013) arasındaki geçen süre içerisinde, küçüğün ihtiyaçlarında artış olduğu, paranın satın alma gücünün nispi de olsa azaldığı bir gerçektir.

Söz konusu hüküm gereğince; nafaka miktarının yeniden belirlenmesi için aradan uzunca bir zamanın geçmesi gerekli olmayıp, tarafların gelirlerinde veya küçüklerin ihtiyaçlarında artış olması halinde her zaman artırım istemi ile dava açılabilir.

Somut olayda ise ; önceki nafaka takdir edildiği tarih (14.11.2008) ile bu dava (20.09.2013) arasındaki geçen süre içerisinde, küçüğün ihtiyaçlarında artış olduğu, paranın satın alma gücünün nispi de olsa azaldığı bir gerçektir.

O halde mahkemece; çocuğun ihtiyaçları, davacı annenin de katkısı dikkate alınarak, davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde, TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir miktarda arttırıma karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5132, Karar No: 2018/7904, Tarih: 11.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5132 E.  ,  2018/7904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Ret

Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2011 tarih ve 2011/18148 esas iddianamesi ile, sanık ... hakkında 27.10.2011 tarih ve 15381 sayılı mütalaa ve vergi suçu raporuna göre 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçuna iştirak ettiği iddiasıyla temyize konu kamu davası açıldığı, hükme esas alınan Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/608 esas sayılı dosyasında ise, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2011 tarih ve 2011/18146 esas sayılı iddianamesi ile, sanık ... ile birlikte şirket ortağı İbrahim Tümer hakkında aynı mükellefiyet kaydına ilişkin olmak üzere 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu davanın dayanağını oluşturan 06.10.2011 tarih ve RDK-2011/3046 sayılı mütala ile sadece sanık İbrahim Tümer hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, sanık ... hakkında dava şartı olan mütalanın bu dosyada verilmediğinin anlaşılması karşısında, bu bağlamda eldeki davanın mükerrer olmadığı gözetilerek her iki dava dosyasının birleştirilmesi suretiyle sanıkların yargılamalarının yapılıp hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9980, Karar No: 2014/9409, Tarih: 01.07.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9980 E.  ,  2014/9409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında, dosya içinde bulunmadığı anlaşılan;

1- Dava konusu 163 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluşan 391 parselin 01.06.1990 tarihinde yeniden ifraz görerek 1376 ila 1555 parsellere ayrılmasına dair tüm kayıt bilgi ve belgeler ile ifraz haritalarının onaylı örneklerinin,

2- 391 parselin kayıt maliklerini gösteren tapu kayıtlarının,

3- 163 parsele ait kadastro tutanağı ve ilk tapu kayıtlarının incelenmesine gerek görülmüştür. Sözü edilen bilgi, kayıt ve belgelerin bulundukları yerlerden getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere aynı nedenlerle mahalline geri çevrilen Mahkemenizin 2010/473, 2010/504, 2010/502 ve 2010/664 Esas sayılı dosyaları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16834, Karar No: 2011/19829, Tarih: 31.10.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/16834 E.  ,  2011/19829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca yakınan Katılan ... Kurumu Genel Müdürlüğünün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 31/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5231, Karar No: 2017/7055, Tarih: 02.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/5231 E.  ,  2017/7055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.11.2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar, dava konusu taşınmazlarının 1. sınıf tarım arazisi olduğu, taşınmazların güneyinden geçen büzlerin tıkanması sebebiyle 2009 yılında davalılar tarafından bu büzlerin iptal edilerek kurutma kanalının içine beton büzler yerleştirildiği ancak büzlerin girişi kanal akışı kotunun üstünde kaldığından kanaldaki suyun büzlerden tahliye olmadığı ve davacıların taşınmazlarını su altında bırakmaya başladığı, arazilerin bataklığa dönüştüğü ve 2009 yılından itibaren ürün elde edemediklerini, bu nedenle zararlarının tazminini ve zararın meydana gelmesinin önlenmesi için hatalı tahliye işleminin düzeltilerek gerekli önlenmelerin alınmasını talep etmişlerdir.

Davalı ...Ş. vekili, taşınmazların seviyesinin nehrin kotundan düşük olması nedeniyle nehrin taşması sonucu taşınmazların zarar gördüğünü, zararın kanalın hatalı yapılmasından kaynaklanmadığını bu sebeple davanın reddini savunmuştur.

Davalı DSİ vekili; idarenin işleminden kaynaklanan bir zarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar tarafından gerekli önlemlerin alınmış olması, mevcut bir zararın ispatlanmamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; davacılar tarafından ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/126 E. sayılı dosyasında delil tespiti isteminde bulunulmuş, keşif sonucu alınan 04.10.2012 tarihli bilirkişi raporu ile dava konusu taşınmazların güneyinden geçen sulama kanallarının sık sık taşması ve taban suyu seviyesinin yükselmesi sonucu dava konusu taşınmazlarda tarım yapılamadığı, ürün elde edilemediği tespit edilmiş ve davacıların 2009- 2010- 2011-2012 tarihleri arasındaki zararları ayrı ayrı hesaplanmıştır. Mahkemece 31.03.2014 tarihinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda ise su taşkını olmaması için gerekli önlemlerin alındığı ve halihazırda taşınmazlarda olumsuz bir zarar tespit edilemediği belirlenmiştir.

Her ne kadar mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda güncel zararın olmadığı belirtilmiş ise de, delil tespiti dosyasında 28.09.2012 tarihinde yapılmış olan keşif incelemesinde dava konusu taşınmazlarda zararın tespit edildiği ve geçmiş yıllara yönelik olarak da zarar miktarlarının belirlendiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda güncel zararın olmadığı belirtilmiş ise de, delil tespiti dosyasında 28.09.2012 tarihinde yapılmış olan keşif incelemesinde dava konusu taşınmazlarda zararın tespit edildiği ve geçmiş yıllara yönelik olarak da zarar miktarlarının belirlendiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yeniden keşif yapılmak ve davacıların 2009-2012 yılları arasındaki zararları belirlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

02.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16900, Karar No: 2017/2972, Tarih: 13.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/16900 E.  ,  2017/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumun elektrik direğindeki bozukluk nedeniyle kendisine ait 16 adet keçi ve 1 çoban köpeğinin elektrik akımına kapılarak telef olduklarını ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere toplam 5.700 TL zararının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı , husumetin dava dışı ....’a yöneltilebileceğini ve davanın husumetten reddi gerektiğini; esas yönünden ise,direk dikilmesine ilişkin insiyatifin ....'ta olduğunu, kendilerinin bakım yükümlülüğünü yerine getirdiğini, asıl kusurlu tarafın davacı olduğunu, olay yerinde demir direğe temas eden tarla çitlerinin bulunduğunu, direklerde tehlike uyarısının bulunduğunu, davacının hayvanlarını bilerek direğe temas ettirmesinin kendi kusuru olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile; 6.000-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kusursuz sorumluluğa dayalı tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-TBK'nun 51/1(BK'nun 43/1)maddesinde "Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler."hükmü getirilmiştir.

Bununla birlikte,6098 sayılı yeni Türk Borçlar Yasası’nın 69’uncu ve önceki 818 sayılı Borçlar Yasası’nın 58’inci maddelerinde “bir binanın veya diğer yapı eserlerinin malikleri, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden” sorumlu ve bir kusurları söz konusu olmaksızın “doğan zararı gidermekle yükümlü” tutulmuşlardır. Bu sorumluluğa öğretide “kusursuz sorumluluk” veya daha geniş tanımıyla “kusura dayanmayan nesnel sebep sorumluluğu” denilmektedir. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik, ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.