muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21103, Karar No: 2013/730, Tarih: 22.01.2013

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için, yine, HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür .

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Mahkemece; davacının tespitine karar verilen 01.09.1996 – 31.12.1996 tarihleri arasındaki döneme ilişkin prime esas kazanç tutarının alt sınırın altında günlük ücretle ve 01.09.2005 – 25.10.2005 tarihleri arasındaki döneme ilişkin prime esas kazanç tutarının alt sınırdan yüksek günlük ücretle karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmakta olan Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin (5) numaralı paragrafında yer alan “504.900 TL” ibaresinin silinerek, yerine, “567.000 TL.” ibaresinin yazılmasına, yine hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin (28) numaralı paragrafının (1) numaralı satırında yer alan, “17.70 TL.” ibaresinin silinerek, yerine “16,29 TL.” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/1242, Karar No: 2013/4324, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1242 E.  ,  2013/4324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve ... pancarının sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26979, Karar No: 2014/11049, Tarih: 05.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26979 E.  ,  2014/11049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek, sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2004 yılı vergilendirme dönemi yönünden; 213 sayılı Kanun 359/b-1 , 765 sayılı TCK.nun 80/1. maddeleri gereğince, 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin;

2005 yılı vergilendirme dönemi yönünden; 213 sayılı Kanun 359/b-1 , 765 sayılı TCK.nun 80/1. maddeleri gereğince, 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin;

2006 yılı vergilendirme dönemi yönünden;213 sayılı Kanun 359/b-1 , 5237 sayılı TCK.nun 43/1, 51/1 , 53/1-a, b, d maddeleri gereğince, 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine ilişkin;

213 sayılı Kanun 359/a-2, 51, 53/1-a, b, d, maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine ilişkin;

I- Sanık müdafiinin "defter ve belgeleri ibraz etmemek" ve "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükümde, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- “Defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan kurulan hükümde, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca anılan Yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması ve 2006 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme "“53. maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri haricinde, diğer yazılı haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II- Sanık müdafiinin "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olarak kabul edilen 31.12.2004'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık müdafiinin "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2005 yılında düzenlenen 78 adet faturanın asılları veya onaylı suretleri getirtilerek yada fatura bilgilerine ulaşılarak son düzenlenen fatura itibariyle suç tarihinin kesin olarak saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/561, Karar No: 2023/2784, Tarih: 08.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/561 E.  ,  2023/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen vakıf evladı olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asli müdahil ... vekili ile davacı ... ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının ... ve ... Vakıflarının evladı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

2. ... ve arkadaşları vekili davaya asli müdahale talebinde bulunarak, vekil edenlerinin de dava konusu Vakıfların evladı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın ispatlanması gerektiğini ileri sürerek davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli ve 2018/416 Esas, 2018/1523 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile davacı ve asli müdahillerin ... Paşa Vakfı'nın evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ve asli müdahiller vekili ile davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli ve 2018/416 Esas, 2018/1523 Karar sayılı kararıyla; istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ve asli müdahiller vekili ile davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli ve 2018/416 Esas, 2018/1523 Karar sayılı kararıyla; istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 01.02.2021 tarihli ve 2019/1051 Esas, 2021/677 Karar sayılı kararıyla, davacı ve asli müdahillerin vakfeden ile soybağını vakıf evlatlarından ... ... (ö.1980) üzerinden kurmaya çalıştıkları; ... Kemal'in ise vakfeden ile soybağının anneannesi Halide üzerinden kurulduğu, Halide'nin, davacı ve asli müdahillerin vakıf evladı olmayan kök murisi ... Martı ile evlendiği, ancak davacı ve asli müdahillerin vakıf evladı olmayan ...'nın yine vakıf evladı olmayan ikinci eşi ...'den doğma çocuklarının alt soyu olduğu, vakıf hukukunda miras hükümlerinden farklı olarak evlenme yolu ile -vakfiyede bu yönde açık bir düzenleme olmaması kaydıyla- vakfeden ile soybağı kurulması imkanı bulunmadığı, davacı ve asli müdahillerin anne babalarının vakıf evladı olmadığı, vakıf evladı olmayan kök murisleri ...'nın vakıf evladı Halide ile evlenmesinin onları vakıf evladı yapmayacağı, davanın reddi yerine kabulünün doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı ve asli müdahillerin vakıf evlatlarından ... ... üzerinden vakfeden ile soybağı kurulduğunu ileri sürdükleri ... ...'in vakıf evladı anneannesi Halidenin davacı ve asli müdahillerin vakıf evladı olmayan kök murisleri İsmail Hakkının vakıf evladı olmayan 2.eşi Fatma Saimeden doğma çocuklarının alt soyu olduğu davacılar her ne kadar bozmadan sonra kök muris ...'nın vakıf evladı olduğunu ileri sürmüşlerse de dosyada ...'nın vakıf evladı olduğuna dair bir kayıt olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı asli müdahil ... vekili ile davacı ... ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı ... ... temyiz dilekçesinde, Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini, kök murisleri ...’nın ve onun annesi ...’nin Vakıf kurucusu ... Paşa’nın torunu olduğunu, kök muris ...’nın ikinci eşi ...'den doğma çocuğu Hayrunisa’nın da dava konusu Vakıf'tan maaş aldığını, kendilerinin de vakıf evladı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı ... ... temyiz dilekçesinde, Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini, kök murisleri ...’nın ve onun annesi ...’nin Vakıf kurucusu ... Paşa’nın torunu olduğunu, kök muris ...’nın ikinci eşi ...'den doğma çocuğu Hayrunisa’nın da dava konusu Vakıf'tan maaş aldığını, kendilerinin de vakıf evladı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Asli müdahil ... vekili temyiz dilekçesinde, Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini, kök murisleri ...’nın ve onun annesi ...’nin Vakıf kurucusu ... Paşa’nın torunu olduğunu, kök muris ...’nın ikinci eşi ...'den doğma çocuğu Hayrunisa’nın da dava konusu Vakıf'tan maaş aldığını, kendilerinin de vakıf evladı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ve asli müdahillerin vakıf evladı olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 5737 Sayılı ... Kanunu'nun (5737 sayılı Kanun) 75 ve 76 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı gibi dosyada maddi hatanın da mevcut olduğu anlaşılmakla; asli müdahil ... vekili ile davacı ... ...'ın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL'nin temyiz eden asli müdahil ... ile davacı ... ...'dan ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24912, Karar No: 2013/3906, Tarih: 20.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24912 E.  ,  2013/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Uluslararası Dil. Ltd. Şti vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 21.2.2012 gün ve 417-62 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen ... 13. İcra Müdürlüğünün 2008/7379 Esas sayılı icra takip dosyasının temini ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14580, Karar No: 2007/16417, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14580 E.  ,  2007/16417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin15.03.2004 gün ve 2004/2526-2024 sayılı bozma kararında özetle: "Ne var ki; ... ve arkadaşlarının tutunduğu, keşifte çekişmeli 29 parselin 28750 m2 yüzölçümündeki (B) ile işaretli bölümüne uyduğu bildirilen Nisan 1940 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydında yüzölçümünün 13789 m2 mevkiinin ise ... olduğu, Doğu:Kavakyerli ... ..., Batı: Yol, Kuzey: ..., ...: ... okuduğu, ... ve arkadaşlarının dayandığı, keşifte çekişmeli 29 parselin (A) ile işaretli 58500 m2 yüzölçümündeki bölümüne uyduğu bildirilen Ekim .1934 tarih 37 sayılı tapu kaydında ise yüzölçümünün 79777 m2 mevkiinin (... Mah.) ... olduğu, sınırında “... ... ... ve ... oğlu... ve ... ... tarlası” okuduğu, tapu kayıtlarının mevkileri bir birinden farklı olduğu gibi, iki kayıttaki mevkilerin de, çekişmeli 102 ada 29 sayılı parselin tespit tutanağında yazılan mevkiinden de (Kızılorman mevkii) farklı olduğu, hükmüne uyulan bozma kararında davacı gerçek kişilerin dayandığı tapu kayıtlarının kapsamının duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması gereğine değinildiği, keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin tapu kayıtlarının ve tespit tutanağının mevkilerinin farklı olmasının nedenlerini inandırıcı biçimde açıklamadıkları, soyut olarak tapu kayıtlarının zeminde hem sınır olan (A) ve (B) bölümüne uyduğunu bildirdikleri, Oysa, tapu kayıtlarında okunan sınırlar karşılaştırıldığında bir birlerini okumadıkları, tapudaki yüzölçümleri ile zemindeki yüzölçümlerinin bir birini tutmadığı, dayanılan tapu kayıtlarından bir tanesi ya da ikisinin birden, çekişmeli parselin (A) ve (B) ile gösterilen bölümlerini kapsadığının söylenemeyeceği, bu nedenlerle, mahkemece çekişmeli taşınmaz başında yeniden yapılacak keşifte; yöreyi iyi bilen üç yaşlı yerel bilirkişi ile bir harita mühendisi ya da ... bilirkişi aracılığı ile davacı gerçek kişilerin dayandığı Nisan 1940 tarih 3 ve Ekim 1934 tarih 37 sıra numaralı tapu kayıtlarının il oluşumundaki sınırları itibariyle yöntemince zemine uygulanarak, 3402 Sayılı Yasanın 20/C, 21 ve 32/3 maddeleri uyarınca yüzölçümüyle geçerli kapsamının belirlenmesi, mevkii ve sınır olarak irtibat kurulamaması halinde birinin ya da her ikisinin de bu yere ait olamayacağı, dolayısıyla çekişmeli taşınmaza uyan bir tapu kaydından ve sahiplilik belgesinden söz edilemeyeceğinden taşınmazın devlet ormanı olduğunun düşünülmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davaların KABULÜNE, Sargaç Köyü 102 ada 29 sayılı parselin Kadastro tesbitinin iptaline ve ... bilirkişi... ... tarafından düzenlenen 3.10.2006 günlü rapor ve krokide (A) ile gösterilen 58500 m2 yüzölçümündeki bölümünün ayrı bir parsel numarası verilerek 1/5 ... pay ile ... ..., ..., ..., ... ve ... ..., aynı krokide (B) ile gösterilen 28750 m2 yüzölçümündeki bölümünün

1/2 (5/10) payının Davacı ..., 1/10 ar payının ise ... ..., ... ..., ... ..., ..., ... ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, bozma kararında davacı gerçek kişilerin tutundukları tapu kayıtlarının yöntemince uygulanarak kapsamının belirlenmesi gereğine değinildiği halde, 18.09.2006 tarihli keşifte yerel bilirkişiler 1932 doğumlu ... ..., 1934 doğumlu ... ... ve 1938 doğumlu ... ...’ın tapu kaydının mevkisi ve sınırları konusundaki soyut beyanlarıyla yetinilmiş, bir birine sınır olan taşınmaz bölümlerine uyduğu söylenen tapu kayıtlarının bir birini niçin sınır okumadığı üzerinde durulmamış, yerel bilirkişi sözleri komşu parsel kayıtları ile denetlenmemiş, tapu kaydının ... tarla nitelikli kayıt olup, kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı gözden ırak tutulmuş, davacı gerçek kişiler adına tesbit edildiği anlaşılan ve çekişmeli taşınmaz bölümlerine sınır olup bu bölümlerin kuzey batısında yer alan ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... ...adına tesbit edilen 30, ... ...adına tesbit edilen 31, ... ...adına tesbit edilen 32, ... ... adına tesbit edilen 33 ve ... ... adına tesbit edilen 34 sayılı parseller ile çekişmeli taşınmaz bölümlerinin bir bütünden gelip gelmediği, 30 ila 34 sayılı parselin kuzey ve batısında gösterilen sınırları nedeniyle bu tapu kaydının 30 ila 34 sayılı parselleri de kapsayıp kapsamadığı, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin dayanılan tapu kaydının yüzölçümü ile geçerli kapsamı içinde kalıp kalmadığı yöntemince araştırılmamıştır.

Taraflar arasında çekişmeli taşınmaz bölümlerinin eylemli palamutluk olduğu eski tarihli belgelerde orman olarak nitelendirildiği yönünde bir uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık çekişmeli taşınmaz bölümlerinin ... tarla nitelikli tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı, devletleştirilen orman alanlarından olup olmadığı, devletleştirilen orman alanı ise iadeye tabi olup olmadığı, 6831 Sayılı Yasanın 1/H maddeleri gereğince orman sayılmayan yerlerden olup olmadığına ilişkindir.

Devlet ormanına sınır olması nedeniyle, 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince dayanılan ... tarla nitelikli tapu kaydının kapsamı yüzölçümüne değer verilerek saptanır, yüzölçümü ile geçerli kapsamın belirlenmesinde tapu kaydının tarif edilen sınırlarına göre kapsamı içinde kalan, davacı ve davalı gerçek kişiler adına tesbit edilen parsellerin yüzölçümleri gözetilmelidir.