muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1528, Karar No: 2019/1169, Tarih: 12.11.2019

Buna göre, yukarıda belirtilen ilkeler ve maddi olgular dikkate alınarak takdir edilen manevi tazminat miktarına ilişkin yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup direnme kararının onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (I) numaralı bentte açıklanan ilave nedenlerle davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulüne, bu bent yönünden verilen direnme kararının ONANMASINA oy çokluğu ile,

(II) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulüne bu bent yönünden verilen direnme kararının ONANMASINA oy birliği ile, aşağıda dökümü yazılı harcın temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, istek halinde temyiz peşin harcının davacıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.11.2019 tarihinde kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Usuli kazanılmış hak açık bir kanun hükmüyle düzenlenmiş olmasa da önemli ve temel bir hukuk ilkesidir. 09.05.1960 tarih, 21-9 sayılı Yargıtay içtihadı birleştirme kararının gerekçesinde; usuli kazanılmış hakka ilişkin açık kanun hükmü olmasa da temyiz sonucu verilecek bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan amacı ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar amacıyla kabul edilmiş bulunması bakımından usuli kazanılmış hak müessesesi usul hukukunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeniyle de ilgili olduğu belirtilmiştir.

"Usul kuralları yargılamanın kilometre taşlarıdır. Dava açılmasından kesin hükme varıncaya kadar katedilecek yol, hukuk yargılamasıdır. Bu yolda ilerlerken taraflar usul kurallarının kendilerine tanıdığı imkanlardan yararlanarak iddia veya savunmalarını ispatlamaya çalışarak buna uygun karar verilmesi için çalışacaklardır. Hedefe varabilmek için de yolun katedilmesi gerekir. Yolun katedilmesi için bu kilometre taşları aşılmalıdır. Bu nedenle usul kuralları uygulanarak aşamalar geçilmelidir. Aşamalar geçildikten sonra geri dönülebilmesi ve yeni imkanlar tanınması hedefe varılmasını güçleştirir ve yargılamadan beklenen amaçla bağdaşmaz. Bu nedenle usul kuralları gereğince yapılan veya süresinde yapılmayan başvurular zaman kadar kapsamı ile de sınırlar çizer ve artık bu sınırların dışına çıkılmaksızın yol alınıp hedefe varılması gerekir. Usuli kazanılmış hak ilkesi de işte bu aşamaların geçilerek hedefe varılması için varlığı gerekli bir ilke olup usul kurallarının amacı gereği bu ilkeye uyularak işlemler sonuçlandırılmak zorundadır."

Usuli kazanılmış hak ilkesinin istisnaları da vardır. Bu istisnalardan birisi de kamu düzenine ilişkin hallerin varlığıdır. Kamu düzenine ilişkin hallerde usuli kazanılmış hakkın oluşmayacağı yargısal uygulamalarda kabul edilmektedir.

Usuli kazanılmış hak ilkesinin istisnaları da vardır. Bu istisnalardan birisi de kamu düzenine ilişkin hallerin varlığıdır. Kamu düzenine ilişkin hallerde usuli kazanılmış hakkın oluşmayacağı yargısal uygulamalarda kabul edilmektedir.

Asgari ücret yönetmeliği 4. maddedeki tanımıyla asgari ücret; işçilere normal bir çalışma günü karşılığı ödenen ve işçinin gıda, konut, giyim, sağlık, ulaşım ve kültür gibi zorunlu ihtiyaçlarını günün fiyatları üzerinden asgari düzeyde karşılamaya yetecek ücrettir. 4857 sayılı İş Kanunu 39 ve 102. madde kapsamıyla bu tanım değerlendirildiğinde asgari ücretin, işçilerin yaptıkları işe uygun ve insanlık onuruna yaraşır bir yaşam seviyesini sağlamaları için gerekli olan en az ücreti ifade ettiği ve adil bir ücret elde edilmesini, böylece çalışanların ekonomik ve sosyal durumlarının düzeltilmesi amacına yönelik olarak yapılmakta olduğu açıkça görüldüğünden, asgari ücret değişikliklerinin kamu düzeni düşüncesi ile ilgili olduğunda tereddüt bulunmamaktadır. Kamu düzeniyle ilgili bu durumlarda, kazanılmış usuli haktan söz edilemeyecektir. Bu niteliği dikkate alındığında asgari ücretteki değişiklikler de usuli kazanılmış hakkın istisnası niteliğinde bulunup, aynı davada ve yargılamanın her aşamasında hâkim tarafından re'sen gözetilmesi gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.01.2004 tarih, 2004/10-24 Esas, 2004/47 Karar sayılı kararında da bu esaslara yer verilmiştir.

Burada kamu düzenine ilişkin olduğu belirtilen ücret tüm ücretler olmayıp sadece asgari ücrettir. Tazminatın asgari ücret üzerinden hesaplanmayıp daha yüksek ücretlere göre hesaplama yapılmış olması halinde yine kamu düzeninden olan usuli kazanılmış hak ilkesi uygulanmalıdır. İlerideki ücretlerin asgari ücret baz alınarak 2 katı, 5 katı veya 10 katı gibi bir oran esas alınarak hesaplama yapılmış olması tazminat hesabının asgari ücret üzerinden yapıldığı anlamına gelmeyeceğinden, artan ücretlere belirtilen oranlar uygulanmak üzere yeniden tazminat hesaplaması yapılmak suretiyle usuli kazanılmış hak ilkesinin berteraf edilmesi mümkün olmamalıdır.

Uygulamada işgücü kaybı ve destekten yoksunluk tazminatı hesabında hüküm tarihine en yakın tarihteki ücretlerin esas alınması gerektiği kabul edilmektedir. İşgücü kaybı tazminatı bakımından bunun 818 sayılı BK 46/2. (TBK 75) maddeye dayandığı ve destek tazminatı yönünden de bunun kıyasen uygulanması gerektiği düşüncesi akla gelebilir ise de bu maddenin ücret artışlarıyla ilgisi bulunmamaktadır. Çünkü 46/2. maddede düzenlenen husus kâfi derecede kanaat ile cismanî zararın neticelerini tâyin etmenin mümkün olmaması olup ilerideki ücret artışlarının ne olacağının bilinmemesi nedenine dayalı değildir. Bu madde cismani zararın ilerideki sonuçlarıyla ilgili olmamış olsa idi yasa koyucunun ölenin yakınları için destek tazminatı talepleri için de benzer bir hükme yer vermiş olması veya bu maddede bu hususu da düzenlemiş olması gerekeceği gibi, cismani zarar yerine cismani zarardan doğan maddi zarar ifadesini kullanması gerekirdi. Zaten cismani zararın sözlük anlamının vücut bütünlüğüne verilen zarar olması yani kişinin yaralanması sonucu ve derecesiyle ilgili olması da bu sonucu gerektirmektedir. Bu olaya bağlı maluliyet derecesinin ileride artma ihtimali gibi nedenlerle 46/2. madde hükmünün getirildiği içeriği itibarıyla da çok açık bir biçimde anlaşılmaktadır.

Hüküm tarihine en yakın tarihteki ücretlerin esas alınmasının nedeni sözünü ettiğimiz BK 46/2. (TBK 75/2) madde olmayıp bu tazminatların hesaplanma yöntemiyle ilgilidir. Bu tazminatların miktarının belirlenmesi ileriye dönük varsayımsal hesaplamaları gerektirmesi ve gerçek belli iken varsayıma dayalı hesaplama yapılıp buna göre karar verilmesinin mümkün olmaması esasına dayalıdır.

Hüküm tarihine en yakın tarihteki ücretlerin esas alınması mahkemenin vereceği ilk hükümle ilgili olup bu hükmün yeniden rapor alınmasını gerektirmeyen bir nedenle bozulması halinde yeni verilecek hüküm tarihini esas alan bir hesaplama yapılması gerekmeyecektir. Yargıtay Hukuk Dairesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda tazminat hesabı yönünden bir aykırılık görmemiş ise artık bu raporun tazminat miktarı yönünden hükme esas alınması gerektiği kesinleşmiş olacaktır.

Aksi takdirde her bozma kararından sonra yeniden rapor alınması gerektiği gibi bir sonuca varılır ki bu yargılamanın en kısa sürede sonuçlandırılması zorunluluğuyla bağdaşmayacağı gibi hakkın en kısa sürede sahibine teslim edilebilmesini de mümkün kılmaz. Usuli kazanılmış hak ilkesi de zaten adaleti sağlayan bir kararın en kısa sürede verilebilmesinin en önemli araçlarındandır.

Aksi takdirde her bozma kararından sonra yeniden rapor alınması gerektiği gibi bir sonuca varılır ki bu yargılamanın en kısa sürede sonuçlandırılması zorunluluğuyla bağdaşmayacağı gibi hakkın en kısa sürede sahibine teslim edilebilmesini de mümkün kılmaz. Usuli kazanılmış hak ilkesi de zaten adaleti sağlayan bir kararın en kısa sürede verilebilmesinin en önemli araçlarındandır.

Nitekim yasa koyucu da hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6754 sayılı Bilirkişilik Kanunu 3/7. maddede bu amacın gerçekleşmesine verdiği önemi de gösterir biçimde tek bilirkişi raporu alınması esasını getirmiştir. Bu hükme rağmen tek bilirkişi raporu alınması bir zorunluluk olarak değerlendirilemez. Çünkü yasa koyucu bu hükmü getirirken HMK 281/3. maddeyi değiştirme yoluna gitmemiş ve böylece zorunluluk hallerinde yeniden rapor alınabilmesini mümkün kılan bir çözümün de kapısını açık bırakmıştır. HMK 281/3. madde yürürlükte olsa da rapor alınmak suretiyle bilirkişi raporu alınması aşaması geçmiş ise bu konuda bir neden içermeyen bozma kararından sonra tekrar bilirkişi raporu alınması aşamasına geri dönülüp bilinen ücretler arttı diye yeniden rapor alınması yoluna gidilmemeli ve yanlışlıkla alınmış ise gereksiz alınan bu rapor da hükme esas alınmamalıdır.

Mahkemece verilen hükmü temyiz talebi nedeniyle inceleyen hukuk dairesi hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tazminat hesabında yanlışlık görmeyerek bu konuda bir bozma yapmamış ise bu raporun esas alınması gerektiği konusunda usuli kazanılmış hak oluşacağından farklı bir hesaplama içeren bu yeni rapora göre karar verilmesi mümkün olmayacaktır.

Hüküm tarihine en yakın tarihteki ücretler esas alınmasına rağmen hesaplanan tazminata uygulanan temerrüt faizinin olay tarihi, dava tarihi gibi daha geriye bir tarihten işleyeceğinin kabul edilmesi de dengeleyici bir unsur niteliğinde olup usuli kazanılmış hakka bağlı kalınmasının tam bir hakkaniyetsizlik yarattığından da söz edilemez.

Bozma nedeni tazminat hesabı için yeniden rapor alınmasını gerektiriyor ise tabi ki bu takdirde alınacak raporda sonradan değişen ücretler esas alınacak ancak önceki rapordaki miktarlar itibarıyla usuli kazanılmış hak oluşturan durumlar da gözetilerek bir karar verilecektir.

Bozma nedeni tazminat hesabı için yeniden rapor alınmasını gerektiriyor ise tabi ki bu takdirde alınacak raporda sonradan değişen ücretler esas alınacak ancak önceki rapordaki miktarlar itibarıyla usuli kazanılmış hak oluşturan durumlar da gözetilerek bir karar verilecektir.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece alınan 03.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda maddi zarar toplamı 200.701,52TL bulunmuş ve bundan SGK ödemeleri nedeniyle 51.182,67TL indirilmek suretiyle kalan zarar 149.518,85TL bulunmuştur. mahkemece bu rapora göre verilen karar Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 19.03.2013 tarihli kararı ile... A.Ş'nin yaptığı 92.000TL'lik ödemenin indirilmesi gerektiği ve SGK ödemeleri nedeniyle de ancak rücu edilebilecek kısmının indirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş olup tazminat hesabı yönünden bir bozma yapılmamıştır. Bu bozma kararı ile rapordaki hesaplamaların doğru olduğu kesinleşmiş ve bu yönde usuli kazanılmış hak doğmuştur. Mahkemenin yapacağı iş hesaplanan miktardan bozma kararında belirtilen hususlara uygun olarak gerekli indirim yapmaktan ibarettir. Ayrıca tazminat miktarı asgari ücrete göre hesaplanmış olmayıp bilinmeyen devre için asgari ücretin 2,08 katı gelir elde edileceği esasına göre oranlama yapılarak tazminat hesaplanmıştır. Bu nedenle asgari ücretin kamu düzenine ilişkin olduğu gerekçesiyle usuli kazanılmış hak bulunmadığı şeklinde bir uygulamanın da somut olayda yeri bulunmamaktadır.

Bozma kararı sonuç itibarıyla yukarıdaki esaslara uygun olup uyulması gerektiği halde direnilmesi doğru olmadığı için hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, artan ücretlerin esas alınması gerektiği için usuli kazanılmış hak bulunmadığı ve bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda buna göre hesaplama yapılan seçeneğin esas alınarak karar verilmesi gerektiği yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/7437, Karar No: 2013/98, Tarih: 15.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/7437 E.  ,  2013/98 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.09.2008 gün ve 2007/208 Esas, 2008/158 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İçinde çocuk psikiyatri uzmanı bulunmayan ve olay tarihinden itibaren 6 aylık süre geçmeden verilen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı kabul edilerek hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6959, Karar No: 2024/3425, Tarih: 14.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6959 E.  ,  2024/3425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1145 E., 2023/1145 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/370 E., 2023/200 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının 2006 yılında evi terk ederek başka kadınlarla hayat sürdüğünü, zina yaptığını, 16 yıldır davacı ve ortak 6 çocuğa maddî ve manevî yardımda bulunmadığını, çocukların düğünlerine dahi katılmadığını, davacının tek başına köy işlerinde çalışarak ve yardımlarla çocukları büyüttüğünü, çocukların eğitim hayatlarına devam edemediğini ve çalışmak zorunda kaldığını, davalının evlilik birliği içinde davacı kadına fiziksel, ekonomik ve psikolojik şiddet uyguladığını, ortak çocuğu arayarak evden çıkmaları konusunda baskı yaptığını, küfür ve tehdit ettiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı süresi içerisinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı süresi içerisinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; davalının arama mesajlaşma kayıtlarının incelenmesinden fiili ayrılık sürecinde davalının 537 899 \*\* \*\* nolu, yapılan uyap sorgulamasında ... adına kayıtlı hat ile olağana aykırı sıklıkla ve gece gündüz günün çeşitli saatlerinde görüşmeler yaptığı bu eylemi ile karısına karşı güven sarsıcı davranışlar sergilediği, tarafların çok uzun yıllardır ayrı yaşadığı, davacının müşterek konutta yaşamaya devam etmesine karşın davalının kendisine eşinden ve çocuklarından ayrı bir yaşam kurduğu ve evlilik birliğinin tarafına yüklediği birlikte yaşama yükümlülüğünü ihlal ettiği davalının ayrı yaşam sürecinde karısının ve çocuklarının ihtiyaçlarını maddî manevî anlamda karşılamadığı ve birlik yükümlülüklerini ihlal ettiği, davacının eş dost ve kök ailesinin yardımı ile geçinmeye çalıştığı, çocukların yaşanılan ekonomik zorluk nedeniyle çalışmak zorunda kaldığı, ortak çocukların davacının eş dost yardımları ile okumaya çalıştıkları ama ekonomik sıkıntılar yüzünden eğitimlerine devam edemedikleri ve davalının hem eşine hem de çocuklarına karşı ekonomik şiddet uyguladığı, çocuklarının özel günlerine düğünlerine katılmayarak ebeveynlik yükümlülüğünü ihlal ettiği, davalının tanık ...'in beyanına göre 2006 yılındaki son gelişinde " kafanı vururum seni kanala atarım" demekle karısını tehdit ettiği, ortak çocuklar ... ve ...'nin beyanlarına göre davalı erkeğin sosyal medyada yabancı bir kadınla samimi fotoğraflar paylaştığı, bu beyanları davacı delil listesi ekindeki fotoğrafların da desteklediği, davalının bu eylemi ile ve gsm şirketi yazı cevabında ... adına kayıtlı hatla olağana aykırı sıklıkta ve günün çeşitli saatlerinde görüşmeler yapmakla güven sarsıcı davranışlar sergilediği bu eylemleri ile kusurlu, davacıya atfı kabil kusur tespit edilemediği, davalının ailesine ekonomik şiddet uygulayarak, birlikte yaşama yükümlülüğünü ihlal ederek, ebeveynlik yükümlülüğünü ihlal ederek, karısını tehdit ederek, güven sarsıcı hareketler sergileyerek evlilik birliğinin temelden sarsılmasında tam kusurlu olduğu, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve kadın yararına 80.000,00 TL maddî, 70.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat takdiri ve miktarı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat takdiri ve miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikteki geçimsizliğe sebebiyet veren kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tazminat takdirinin ve miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 166 ıncı ve 174 üncü maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7142, Karar No: 2015/8498, Tarih: 04.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7142 E.  ,  2015/8498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyadaki bilgi, belge ve tanık beyanlarından, davacının talebi olan 3.10.2006-31.8.2009 tarihleri arasında Yapı Denetimi hakkında 4708 sayılı Kanunun ve buna ilişkin Yapı Denetim Yönetmeliğinin 16. maddesine göre davacının, yapı kontrol görevini sürdürdüğü sürece başka bir mesleki ve inşaat işlerinde faaliyette bulunmasının yasak olduğu, davacının hali hazırda emeğini davacının emrinde hazır beklettiği bu nedenle Mahkemenin tam zamanlı olarak çalıştığı yönünde kabulü isabetli ise de; prime esas kazanç yönünden asgari ücretin üzerindeki kabulü isabetsizdir.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

İncelenen dosyada prime esas kazancın asgari ücretin üstünde olduğuna ilişkin yazılı delil mevcut olmamasına rağmen aylık brüt 1043,17 TL ücret olduğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm 1. fıkrasının 2.bendinde yer alan “aylık brüt 1043,17 TL ücret " rakam ve sözcükleri silinerek yerine “asgari ücret” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.