muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11491, Karar No: 2017/18711, Tarih: 21.09.2017

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkan dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenin asıl işverenle akdettiği çalışma süresinin sonunda veya süresinden önce asıl işveren-alt işveren ilişkisin sonlandırılması nedenine dayalı olarak tüm işçilerine başka işyeri göstererek işyerinden ayrılması ve ardından işin asıl işveren tarafından başka bir alt işverene verilmesi örneğinde alt işverenler arasında hukuki bir ilişki bulunmamaktadır. Hukuki ilişki, alt işverenler ile asıl işveren arasında gerçekleştiğinden belirtilen durum alt işverenler arasında işyeri devri olarak değerlendirilemez.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işverene nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukuki sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulünü gerektirir. İşyeri devride de devralan işveren kendi dönemindeki süre ve devraldığı işverende gerçekleşen işçilik alacaklarından, devreden işverende kendi dönemindeki gerçekleşen işçilik alacaklarından sorumludur.

Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesi hükmü, 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesinde belirtilen işyeri devrini de içine alan daha geniş bir düzenleme olarak değerlendirilebilir. Gerçekten maddede işyerlerini devir veya intikalinden söz edildikten sonra “…yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli…” denilmek suretiyle uygulama alanı 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesine göre daha geniş biçimde çizilmiştir. O halde kıdem tazminatı açısından asıl işveren alt işveren ilişkisinin sona ermesinin ardından işyerinden ayrılan alt işveren ile daha sonra aynı işi alan alt işveren arasında hukuki veya fiili bir bağlantı olsun ya da olmasın kıdem tazminatı açısından önceki işverenin devir tarihindeki ücret ve kendi dönemi ile sınırlı sorumluluğu, son alt işverenin ise tüm dönemden sorumluluğu kabul edilmelidir.

Sonuç olarak, tarafların fesih konusunda irade açıklamaları veya fesih işlemi yerine geçecek işlemleri olmadığı sürece, işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi yerinde olur. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını devralmış sayılır. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçinin feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshi konusunda irade beyanı açıklaması, fesih işlemi yerine geçecek işlemler yapılması halinde yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu ihtimalde feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekir.

Diğer taraftan fesih, sürekli bir sözleşme ilişkisini geleceğe etkili olarak yenilik doğurucu bir irade beyanı ve tek taraflı varması gerekli bir hukuki tasarruf işlemdir. Feshin beyan edilmesiyle, iş ilişkisi, feshedenin iradesine uygun olarak geleceğe etkili olarak ya hemen ya da verilen önel süresinin geçmesiyle doğrudan doğruya sona erdirilir.

Dosya içeriğine göre, davalı işveren, davacı işçiyi dava dışı ... Dağıtım A.Ş. ile imzaladığı sözleşme kapsamında çalıştırmış, ihale bitimine yakın, 09.12.2010 tarihinde davacıya yaptığı bildirimle iş sözleşmesinin 31.03.2011 tarihinde feshedileceğini belirtmiştir. Somut uyuşmazlıkta davalı işveren davacıyı çalıştırdığı ihale bitmeden tek taraflı irade beyanı ile fesih bildiriminde bulunmuştur. İş ilişkisinin sona erdirildiği işveren tarafından açıklanmıştır. Bu olgu davacı işçi tarafından kabul edilmiş olup, tarafların iradeleri fesih noktasında birleşmiştir.

Davacının ihale bitimi ile yeni ihaleyi alan alt işveren işçisi olarak aynı hizmette çalışmaya devam etmesi yeni bir iş sözleşmesi kabul edilmelidir. Davacı feshe bağlı kıdem tazminatı alacağına hak kazanmıştır. Bu sebeple mahkemece sözleşmenin devam ettiği kabul edilerek kıdem tazminatı alacağının reddi hatalıdır. Davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazandığı kabul edilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davacının ihale bitimi ile yeni ihaleyi alan alt işveren işçisi olarak aynı hizmette çalışmaya devam etmesi yeni bir iş sözleşmesi kabul edilmelidir. Davacı feshe bağlı kıdem tazminatı alacağına hak kazanmıştır. Bu sebeple mahkemece sözleşmenin devam ettiği kabul edilerek kıdem tazminatı alacağının reddi hatalıdır. Davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazandığı kabul edilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının fazla çalışması tanık beyanlarına göre haftanın altı günü 08.00-17.00 ya da 16.00-01.00 saatleri arası bir saat ara dinlenme ile haftada üç saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır.

Davacının işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtları bulunmadığından fazla çalışma tanık beyanlarına göre tespit edildiği, fazla çalışma olgusunun ispatına yönelik olarak beyanları esas alınan davacı tanıklarının aynı işveren aleyhine aynı iddia ile açtıkları davalar nedeniyle davacı ile aralarında menfaat birliği bulunduğu bu nedenle davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilemeyeceği ancak dosya kapsamında dinlenen davalı tanığın beyanlarına göre davacı işçinin mevsim geçişlerinde meydana gelen arızalar nedeniyle yılın üç ayında ayda otuz saat fazla mesai yaptığı anlaşılmış olup açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.09.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24422, Karar No: 2014/3521, Tarih: 11.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24422 E.  ,  2014/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının devamsızlık yaptığını, ihtarname gönderilerek mazeretini bildirmesinin istendiğini, cevap alınmayınca iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, diğer iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili davayı kısmi dava olarak açmış, bilirkişi raporunun ibrazından sonra ıslah dilekçesi vererek alacakların miktarını arttırmıştır. 6100 sayılı HMK'nun 179 veya 180. maddeleri anlamında davanın tamamen ıslahı söz konusu olmayıp sadece alacakların miktarı arttırıldığı halde yanılgılı değerlendirme ile ıslah nedeni ile yapılan giderlerin davacı üzerinde bırakılması hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün fıkrasının 4 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

“Davacının yatırdığı 192,00 TL ıslah harcı ile ıslah dilekçesinin tebliğine ilişkin 8,00 TL tebligat giderinden davanın kabul ve red oranına göre 6,40 TL olmak üzere toplam 198,40 TL'sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” sözcük ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine,11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13729, Karar No: 2023/7120, Tarih: 22.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13729 E.  ,  2023/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/913 E., 2022/1117 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 Kanun'un 286ncı

maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli ve 2016/375 Esas, 2019/286 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53, 54 ve 63 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba,

2. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 1000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 1000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/1669 Esas, 2020/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda aralarında menfaat uyuşmazlığı olduğunun kabulü gerektiği; aynı olayın failleri olarak (suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan) yargılanan sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğu gözetilmeden, sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine, hükmün verildiği 09.05.2019 tarihine kadar aynı müdafi tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1-b ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddelerine aykırı davranılması, sanık ... hakkında önce TCK'nin 81. maddesi uygulanarak müebbet hapis verildikten sonra TCK'nin 82/1-a maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmedilmesi, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

C. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli ve 2020/68 Esas, 2020/132 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53, 54 ve 63 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba,

2. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 1000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2020/913 Esas, 2022/1117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eylemin tasarlanarak işlenmediğinden bahisla vasfa, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eylemin tasarlanarak işlenmediğinden bahisla vasfa, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Maktul ile sanık ...'in olay öncesinde arkadaş oldukları ve ... süredir görüştükleri, bu nedenle zaman zaman sanığın işletmiş olduğu bakkal dükkanına mal almak için maktulün kredi kartını kullandığı ve borç para aldığı, kredi kartından altın alışverişi yaptığı, bu suretle aralarında bir ilişkinin süregeldiği olay öncesinde sanığın kullanmış olduğu kredi kartlarından dolayı maktule borcunun biriktiği, bu nedenle aralarında tartışma çıktığı ayrıca sanığın bu yaşına rağmen bekar olduğu ve karşı cins ile münasebetlerinin bulunmadığı, bu kapsamda maktulü kıskanarak maktule karşı bir kısım bastırılmış duygular, kıskançlık ve öfke içerisinde olduğu, yaşadığı bu duygular ve borç meselesi nedeniyle maktulü öldürmeye karar verdiği, bu kapsamda suçtan kurtulmak maksadıyla bir kurgu oluşturduğu ve maktulün başka bir bayan ile münasebetinden kaynaklı, bu bayanın yakınları tarafından namus meselesi nedeniyle öldürüldüğü yönünde bir izlenim oluşturmak gayesiyle, hayali bir isimle dosya içerisinde mevcut günlüğü yazmaya başladığı, olay günü maktulün, iş yerinden çıktıktan sonra sanığın dükkanına geldiği, bir müddet dükkana gelen arkadaşları ile oturdukları ve diğer sanıklar ...ve ...'nin de bu esnada dükkana çay getirdikleri, dükkandaki şahıslar gittikten sonra maktul sobanın başında otururken sanığın en az 3-4 gün öncesinde temin ederek dükkanda bulundurduğu tabanca ile maktule arkasından 5 el ateş ettiği, akabinde öfkesini alamayarak eline geçirdiği bıçak ile ölümcül olmayacak şekilde boğazını kestiği, durumdan şüphelenmemesi için maktulün telefonundan eşine çarşıda olup eve geleceğine dair kısa mesaj gönderdiği, daha sonra maktulü ip ile bağlayarak olay yerinde hazırladığı el arabasına koyduğu ve gece kimsenin olmadığı ve görülmeyeceğini umduğu geç saate kadar bekleyerek cesedi bulunduğu yere götürüp bıraktığı, bu esnada diğer sanıkların da olay yerine geldiği ve yaşanan cinayet olayı nedeniyle dükkanda meydana gelen delilleri yok etmek amacıyla kan sıçrayan perdeyi, paspası ve bir kısım malzemeleri keserek ve kaldırarak yaktıkları, sanığa ait pantolonu da diğer kanlı delillerle birlikte sobada yaktıkları, sabaha kadar söz konusu dükkanda kan izlerinden kurtulmak için temizlik yapıp silah, bıçak ve kovanları yok ettikleri anlaşılmıştır.

Maktulün bulunduğu yerdeki çantada sanık tarafından yazıldığı kabul edilen günlüğün olaydan yaklaşık 2 ay kadar önce tutulmaya başlandığının sanık tarafından beyan edilmesi karşısında, sanığın maktulü olaydan 2 ay kadar önce öldürmeye karar verdiği, aradan geçen zamana ve ulaşılan ruhi sükunete rağmen bu kararında sebat gösterdiği, suçtan kurtulmaya ve cinayeti işleyiş tarzına yönelik plan kurduğu ve söz konusu cinayeti yapmış olduğu bu plan doğrultusunda gerçekleştirerek görevli polis memurlarını farklı bir yöne saptırmak amacıyla söz konusu günlüğü maktulün yanına bıraktığı, yine cinayetten sonra maktulün eşine mesaj atarak da cesedin ve delillerin ortadan kaldırılması için zaman kazanmaya çalıştığı anlaşılmakla, sanığın belli bir plan doğrultusunda tasarlayarak söz konusu suçu işlediği kabul edilmiştir.

İlk başta haksız tahrike konu olabilecek herhangi bir savunmada bulunmayan sanığın tanık olarak dinlenen görevli memurlar tarafından duruşmada tasdik edilen 19.02.2016 tarihli tutanak içeriğine göre, maktul tarafından kendisine yapılan cinsel ilişki teklifi üzerine sinirlendiği için arkasından ateş ettiğini beyan etmiş olması, Cumhuriyet savcısı mütalaasını verdikten sonraki göndermiş olduğu dilekçesinde de maktul tarafından kendisine silah çekildiğini ve maktulün kendisine tecavüz ettiğini belirterek bir şekilde silahı ele geçirip söz konusu eylemi gerçekleştirdiği yönündeki aşamalardaki çelişkili beyanları samimi bulunmadığından itibar edilmemiş, maktuldeki kurşun çekirdekleri giriş yönleri ve yaralanmaların niteliği dikkate alınarak maktulden sanığa yönelen herhangi bir haksız söz veya haksız eylem olmadığı bu nedenle de haksız tahrik şartlarının oluşmadığı kabul edilmiştir.

Sanığın pişmanlık duyduğuna dair herhangi bir kanaatin oluşmaması nedeniyle hakkında takdiri indirim uygulanmamasına karar verilmiştir.

Sanığın pişmanlık duyduğuna dair herhangi bir kanaatin oluşmaması nedeniyle hakkında takdiri indirim uygulanmamasına karar verilmiştir.

2. Sanık maktulü öldürdüğünü kabul etmiş ancak eylemi haksız tahrik altında ve tasarlama olmaksızın işlediğini beyan etmiştir. Katılanlar ve tanıkların beyanları, sanıkta akut veya kronik livata tespit edilmediğine dair ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 18.02.2016 tarihli raporu, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 07.03.2016 tarihli raporu, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna dair Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 01.03.2016 tarihli raporu ile Adlî Tıp Kurumu 4. Adlî Tıp İhtisas Kurulunun 04.04.2018 tarihli raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü uzmanlık raporları, sanık tarafından yazılan savunma dilekçeleri, olay yeri inceleme raporları ve krokileri, belge inceleme ve tespit tutanağı, görüntü izleme tutanağı, günlük ile alakalı araştırma tutanağı, iş yeri arama tutanağı, CD inceleme ve çözümleme tutanağı, güvenlik kamera görüntülerine ilişkin tutanaklar, el yazı ve imza yazı alma tutanağı, yakalama tutanağı, 19.02.2016 ve 17.02.2016 tarihli sanık beyanını içerir kolluk güçleri tarafından düzenlenen tutanaklar, olay muhafaza altına alma ve araştırma tutanağı, araştırma tespit ve değerlendirme tutanağı, maktule kredi kartlarının hesap hareketlerine ilişkin evrak, bilirkişi raporu, HTS inceleme tutanağı, materyal inceleme ve değerlendirme, kolluk güçleri tarafından düzenlenen diğer tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Ölü muayene ve otopsi tutanağında, maktulün ateşli silah yaralanmasına bağlı iç kanama (hemotoraks ve hemoperitoneum, iç organ yaralanması (her iki akciğer, her iki böbrek) ve büyük damar laserasyonu (aort) nedenleriyle öldüğü, boyundaki boğazlama tarzı kesinin vital bulgularının zayıf veyahiç olmaması ile boyun büyük atar damarının kesilmemiş olması nedeniyle ölümde etkisi bulunmadığı bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçu Yönünden