muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12314, Karar No: 2022/14427, Tarih: 17.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12314 E.  ,  2022/14427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, davacının 16.08.2006 - 12.11.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanakları 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Somut davada, davacının ...'e ait halk otobüsünde 01.01.2006 - 17.11.2010 tarihleri arasında ... olarak çalıştığının tespitini talep ettiği mahkemece davacının 16.08.2006 - 12.11.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verildiği, davacının 17.02.2006 - 18.04.2006, 07.06.2006 - 15.08.2006, 13.11.2010 - 24.11.2010 tarihleri arasında başka işyerlerinden bildirimlerinin olduğu, davalı ...'in 01.01.1991 tarihinde başlayan, davacının ise 30.10.2003 tarihinde başlayan minibüs ve dolmuş ile yapılan şehiriçi ve banliyö yolcu taşımacılığından dolayı vergi kaydının bulunduğu, davacının kullandığı iddia edilen ... plakalı araçta 24.11.2006, 08.05.2008, 27.07.2008 tarihlerinde davacı adına düzenlenmiş trafik para cezası tutanaklarının olduğu anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık anlatımlarından davacının ...'e ait otobüste ... olarak çalışmasının varlığı sabit ise de; çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri tanık anlatımlarından tam olarak anlaşılamadığından, bu hususun somut olarak belirlenmesi gerekmektedir. Bu nedenle tanıkların yeniden beyanı alınarak davacının çalışmasının başlangıç ve bitiş tarihleri tespit edilmeli, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12420, Karar No: 2010/12913, Tarih: 24.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/12420 E.  ,  2010/12913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıf.)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemi ile açılmıştır.

Davalı yüklenici iddianın yerinde olduğunu bildirmiş, davalı arsa sahipleri ise yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, yapının kendilerin tarafından tamamlandığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü davalı arsa sahipleri temyiz etmiştir.

Yapılan keşif sonucu bilirkişi tarafından düzenlenen 20.09.2005 tarihli raporda yapının %87.92 oranında yüklenici tarafından meydana getirildiği, %12.08 oranının ise mal sahipleri olan davalılarca tamamlandığı saptanmıştır. Davalılar arasındaki 9.12.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ifa ile bittiğinden davacı yüklenicinin temliki işlemine dayanarak arsa sahiplerinden istemde bulunabilirse de bu talebinin kabulü için inşaatın %12.08 oranındaki parasal tutarını arsa sahiplerine ödemelidir. Zira, Borçlar Kanununun 167. maddesi uyarınca temlik işlemi sebebiyle davacının talebine muhatap olan arsa sahipleri temellük edene karşı sözleşmeden kaynaklanan haklarını temlik alana da ileri sürebilir.

Mahkemece yapılması gereken iş gerek duyulursa yerinde yeniden keşif yapılarak yapıdaki yüklenicinin eksik bıraktığı ve davalı arsa sahiplerinin nama ifa suretiyle yerine getirdikleri %12.08 oranının parasal değerini bilirkişilere hesap ettirmek bulunacak bu tutarı arsa sahiplerine ödenmek üzere davacıya depo ettirmek ve davayı ancak bu suretle kabul etmek, aksi durumda ise davayı reddetmek olmalıdır.

Değinilen yön bir yana bırakılarak, davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 24.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/152, Karar No: 2022/2760, Tarih: 22.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/152 E.  ,  2022/2760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Tefecilik

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

A) Tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “tefecilik" suçunun kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 29.05.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından ve 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11965, Karar No: 2010/2792, Tarih: 17.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/11965 E.  ,  2010/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kocaeli 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.04.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, eşi ile ayrı yaşadığını, müşterek çocukları ... göremediğini ileri sürerek tedbiren kişisel ilişki kurulmasını talep etmiştir. Buna göre istek fiilen ayrı yaşama nedeniyle, çocukla kişisel ilişki tesisine ilişkindir. Mahkemece duruşma açılarak taraf delilleri toplanıp, gerektiği takdirde uzman raporu alınıp, sonucu uyarınca karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde dosya üzerinden karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.02.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/9899, Karar No: 2015/5978, Tarih: 29.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9899 E.  ,  2015/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun, mahkemelerin görevine dair ilgili maddelerinde 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler neticesinde Sulh Ceza ve Asliye Ceza Mahkemeleri ayrımına son verilerek genel yetkili mahkeme olarak Asliye Ceza Mahkemesinin belirlenmesi, bu değişkliklerden önce her iki mahkeme tarafından, diğerinin görevli olduğuna dair verilen kararlarda, bozma yapılarak görevsizlik kararının verilmesinin uygulamada pratik bir faydasının olmayacağı ve yargılamanın hızlandırılması ilkesiyle de bağdaşmayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Eylemlere, yükletilen suça ve CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca verilen düşme kararına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 29/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2850, Karar No: 2013/13968, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/2850 E.  ,  2013/13968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Tem. Ltd. Şti avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, genel temizlik işinin ihale ile davalılara verildiğini, dava dışı ...'nun ... akdinin haksız feshi ile ... akdinden kaynaklanan tazminat alacaklarının tazmini için açtığı dava sonucunda ... 1. ... Mahkemesinin 2007/214 E, 2009/225 K. sayılı kararına istinaden ... 2. İcra Müdürlüğünün 2009/7802 E. sayılı dosyasına davacı idarece 09.12.2010 tarihinde 1.798.68 TL ödendiğini, hizmet alım sözleşmesi ve sözleşme ekindeki genel şartnamenin ilgili hükümleri gereğince, Sosyal Sigortalar Mevzuatından doğan tüm sorumlulukların yüklenici firmaya ait olduğunu belirterek, 1.798.68 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Temizlik Ltd. Şti. davanın reddini dilemiş, diğer davalı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 1.774.74 TL.nin 09.12.2010 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davalı ... Temizlik Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı yüklenicilerin çalıştırdıkları işçilerin kıdem ve ihbar tazminatlarından sorumlu olmalarının gerektiğini, ancak ... isimli işçi tarafından açılan davada kesinleşen karar ile kendilerinin 1.798,68 TL ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

2-Davacı, davalı yüklenicilerin çalıştırdıkları işçilerin kıdem ve ihbar tazminatlarından sorumlu olmalarının gerektiğini, ancak ... isimli işçi tarafından açılan davada kesinleşen karar ile kendilerinin 1.798,68 TL ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye ödenen bu tazminattan hangi tarafın veya tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir. Taraflar arasında akdedilen sözleşme ile eki teknik şartname hükümlerine göre işçiye ödenecek olan tazminatlardan davalı yüklenicinin sorumlu olduğu anlaşılmaktadır, esasen mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle taraflar arasındaki sözleşme hükümleri, aynı sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkla ilgili verilmiş mahkeme kararları ve genel hukuk prensipleri dikkate alınarak bir sonuca gidilmelidir. Yüklenicinin, işçiyi çalıştırdıkları kendi dönemleri ile sınırlı olarak sorumlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Yani dava konusu tazminat için her bir yüklenici kendi dönemi ile sorumludur. Bu durumda tacir olan davalıların çalıştırdığı işçilerin fiili işçilik dışında, sair tazminat haklarından sorumlu olacaklarını bilebilecek durumda olduğunun kabulü ile dava dışı işçiyi çalıştırdıkları dönem itibariyle kararı temyiz etmeyen Güven Temizlik hakkında karar kesinleşmişsede kararı temyiz eden ... Ltd. Şti.'de çalıştığı dönemle sınırlı olarak bu davalı yönünden bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerden dolayı temyiz eden davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerden dolayı hükmün temyiz eden davalı ... Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4545, Karar No: 2019/7602, Tarih: 20.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4545 E.  ,  2019/7602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 31/2 maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 19/06/2013 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9884, Karar No: 2013/18524, Tarih: 19.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/9884 E.  ,  2013/18524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçlunun iadesine

HÜKÜM : Suçluların iadesine dair Avrupa Sözleşmesinin (SİDAS) 16/4-5, 5237 sayılı TCK.nun 18-6-7. maddeleri uyarınca şüphelinin Almanya'ya iade talebinin kabuledilebilir olduğuna

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın niteliğine göre duruşma isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

Yapılan incelemede;

1- TCK.nun 18/1. maddesi uyarınca Hossein Tanideh hakkında Almanya'da ceza kovuşturması veya mahkumiyet hükmü olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukuki durumun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeklik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Hossein Tanideh hakkında iddia konusu eylemler nedeniyle Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/63 esas sayılı dava dosyayı getirtilerek ve varsa diğer evrak ve dosyalar celbedilerek sonucuna göre TCK.nun 18/1-d maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, iadesi istenen vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1435, Karar No: 2021/1827, Tarih: 04.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/1435 E.  ,  2021/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, cinsel taciz, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Sanığın özel hayatın gizliğini ihlal, cinsel taciz suçlarından beraati ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından mahkumiyetine dair Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.11.2018 gün ve 2018/78 Esas, 2018/328 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, cinsel taciz suçlarından kurulan hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak çocuğun nitelikli istismarı ve cinsel taciz suçlarından mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından beraatine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında atılı suçlardan dolayı ilk derece mahkemesince gerçekleştirilen yargılama sonucunda kurulan hükümlerin istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların katılanlar vekili ile sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 20.01.2020 günlü tebliğnamede katılan ve katılanlar vekilinin özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiziyle ilgili herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname hazırlanmak suretiyle söz konusu eksiklik giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7743, Karar No: 2023/6076, Tarih: 04.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/7743 E.  ,  2023/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1086 E., 2022/1788 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hükmolunan cezanın süresine göre reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.03.2019 tarihli ve 2019/25861 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2019 tarihli ve 2019/149 Esas, 2019/310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2019/2649 Esas, 2020/2262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.02.2022 tarihli ve 2020/21102 Esas, 2022/1406 Karar sayılı kararı ile;