muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5807, Karar No: 2023/4219, Tarih: 22.05.2023

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; MSAY İnşaat Tic.Ltd.Şti. tarafından, şikâyetçi ... Akaryakıt Gıda İnş.San.Tic.Ltd. Şti.den şüpheli aracılığı ile alınan akaryakıtın, sevk edilmesi gereken yere teslim edilmeyip bir başka yere götürüldüğü ve bu akaryakıtın harici olarak piyasaya sürüldüğü iddiasına yönelik olarak başlatılan soruşturma neticesinde; "...müştekinin soyut iddiasından başka CMK'nun 170/2 maddesi anlamında kamu davasının açılması için şüpheyi haklı kılacak yeterlilikte ve kuvvette delil, iz, ... ve emarenin bulunamadığı..." gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; itiraz dilekçesi ve ekinde sunulan belgeler incelendiğinde, "...MSAY İnşaat Tic.Ltd.Şti.'nin en başından beri indirimli olarak aldığı akaryakıtı denetim dışı bir şekilde petrol piyasası mevzuatının öngördüğü usul dışında akaryakıt almak isteyen petrol istasyonlarına satışını kararlaştırdığı ve şikâyetçi şirkete ihale aldıklarını, şantiyelerde kullanacaklarını söyleyerek fazla miktarda akaryakıt satın alıp, bir kısım ödemeleri eksiksiz yerine getirdikleri, nakliye için bir kısım şüphelilerin mülkiyetinde bulunan araçları temin ettikleri ancak araçları başka yerlere yönlendirerek ve herhangi bir izin almadan, aldıkları akaryakıtı başka istasyonlara teslim ettikleri, ... kazandıktan sonra şikâyetçi şirketten alınan akaryakıtın ücretinin ödenmediği, bununla ilgili Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının değişik soruşturma numaralı dosyaları ile yürütülen soruşturmaların birleştirilerek 2020/37369 soruşturma sayılı dosyası ile yürütüldüğü, bu dosyanın da birleştirilmesinin gerektiği..." nin belirtilmesi karşısında; bahse konu soruşturma dosyasının getirtilerek tüm delillerin incelenmesi, gerekirse birleştirme hususunun düşünülmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mersin 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 26.02.2021 tarihli ve 2021/864 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13026, Karar No: 2011/19451, Tarih: 30.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13026 E.  ,  2011/19451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaza sulama kanalı yapılmak suretiyle kısmen el atılmıştır. Taşınmazın sulama kanalı geçirilmeden önce sulanıp sulunmadığı, sulanıyor ise hangi kaynaktan ve ne şekilde sulandığı belirlenmeden, taşınmaza sulu tarım arazisi olarak değer biçilmiştir.

Bu nedenle;

a) Taşınmaz başında yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetiyle keşif yapılarak ve gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle, taşınmazın kanal nedeniyle el atmadan önce sulanıp sulunmadığı kesin olarak tespit edilip, sulu arazi olduğunun belirlenmesi halinde hangi kaynaktan ve ne şekilde sulandığı, kaynağın taşınmazın tamamını sulamaya el verişli olup olmadığı belirlenip sonucuna göre,

b) Taşınmazın sulama kanalı yapılmadan önce kuru tarım arazisi olduğu anlaşılması durumunda sulama kanalı nedeniyle taşınmazın sulanır hale geldiği ve bu itibarla taşınmazın el atılmayan bölümlerinde değer artışı olacağının kabulü gerekir. Bu durumda dava konusu taşınmazın kamulaştırmasız el atılan bölümünün kuru tarım arazisi olarak kabulüyle ekilebilir ürünlerin net gelirine göre biçilen değerinden geri kalan bölümündeki değer artışı Kamulaştırma Kanununun 12/c 'de gözetilerek düşüldükten sonra belirlenen bedel esas alınarak,

Hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Dava konusu taşınmaza dava tarihi esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2009 yılı resmi verileri alınarak değer biçen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6619, Karar No: 2024/7738, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6619 E.  ,  2024/7738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/635 E., 2024/675 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nazilli İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/139 E., 2023/390 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; uyuşmazlık konusunun müvekkili şirketin faiz alacağının bulunup bulunmadığının tespiti değil; Kurumun müvekkili şirketin faiz alacaklarının ödenmesi talebinin reddi işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti olduğunu, dava açılmasında hukuki yararın bulunduğunu, yasal mevzuat uyarınca davalı idarenin kesin olmayan cevabının ret cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, işbu davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, Sosyal Güvenlik Hukukundaki tespit davalarının taraflardan birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları daha pratik şekilde sağlamakta olduğunu, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi öncesi de işverenler tarafından Kuruma teşvik alacaklarının ödenmesi için tespit talepli davalar açıldığını ve bu tespit davalarının tamamında hukuki yararın bulunduğunun Yargıtay tarafından tespit edildiğini, işbu dava ile teşvik talepli geçmiş dönem davaları arasında hukuki nitelik yönünden hiçbir farklılığın bulunmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12694, Karar No: 2022/1473, Tarih: 24.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12694 E.  ,  2022/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER :1)... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/05/2018 tarih ve 2018/103 (E), 2018/264 (K) sayılı kararı; sanık hakkında katılana yönelik beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak kişiye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-e, 35/2, 53, 63. maddeleri gereği 20 yıl hapis cezası,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 09/07/2018 tarih, 2018/2122 (E), 2018/1238 (K) sayılı bozma kararı

3)... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/02/2019 tarih ve 2018/362 (E), 2019/44 (K) sayılı kararı; sanık hakkında katılana yönelik beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak kişiye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-e, 35/2, 53, 63. maddeleri gereği 20 yıl hapis cezası,

4)... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18/09/2019 tarih, 2019/1409 (E) ve 2019/1958 (K) sayılı kararı; istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında katılana yönelik beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak kişiye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-e, 35/2, 62, 53, 63. maddeleri gereği 15 yıl hapis cezası,

5)Dairemizin 10/02/2021 tarih, .... (K) sayılı bozma ve dosyanın istinaf merciine gönderilmesi kararı,

6)Bozma sonrası ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15/09/2021 tarih, 2021/738 (E) ve 2021/1553 (K) sayılı kararı; sanık hakkında katılana yönelik beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak kişiye karşı eziyet çektirerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-b-e, 35/2, 62, 53, 63. maddeleri gereği 16 yıl 8 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15/09/2021 tarih, 2021/738 (E) ve 2021/1553 (K) sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii süresi içerisinde temyiz isteminde bulunmuş ise de; sanığın cezaevinden gönderdiği 20.09.2021 ve 31.01.2022 tarihli dilekçeleri ile temyiz talebinden feragat ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 266/1. ve 298/1. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2)Sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

2)Sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15/09/2021 tarih, 2021/738 (E) ve 2021/1553 (K) sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurmak suretiyle sanık hakkında katılana yönelik beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak kişiye karşı eziyet çektirerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyete” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin; sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 9.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1357, Karar No: 2012/3455, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/1357 E.  ,  2012/3455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların petekleri aldığı yerin kamu binası olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun oluşup oluşmadığının tartışılmaması,

2-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde,bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması,

3-Mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki bütün hakları kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde bir kısım hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4-Denetime olanak sağlanması bakımından sanıkların tekerrüre esas alınan önceki hükümlülüğünün neden ibaret olduğunun karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ... müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2966, Karar No: 2011/3174, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2966 E.  ,  2011/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 5.081 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı ...'ye ait aracın onarım amacıyla davalı ... İnşaat ve Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti'ne götürülmek üzere, sahibinden, tamirhane çalışanı diğer davalı ... tarafından teslim alındıktan sonra tamirhane yolunda ters yönde seyredildiği esnada müvekkiline kaskolu araca çarpılarak hasar verildiğini, davalı ... Sigorta AŞ'nin diğer davalı ... İnş. ve Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti'nin "Tamirhane Sorumluluk Sigortası"nı yapmış olması nedeniyle zarardan sorumlu olduğunu davalı ...'e ait aracın ZMMS poliçesinin olaydan sonra müvekkilince düzenlendiğini belirterek 5.081 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta AŞ vekili, diğer davalı ... İnş ve Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti'nin müvekkili şirkete "Tamirhane Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu bu poliçenin 3.şahıs sorumlulukları genel şartlarına tabi olup, tamirhanede bakım, onarım için bırakılan 3.şahıslara ait araçların hasarını kapsamına aldığını, bu kapsamda kazaya karışan sigortalı tamirhanede bulunan davalı ...'e ait araçta meydana gelen 2.136 TL hasar bedelinin ödendiğini, davacı aracının zararının poliçe kapsamında bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... İnş. Oto. San. Ltd. Şti., ... ve ... vekilleri, davacı şirketin aynı zamanda davalı ...'nin maliki olduğu aracın ZMMS poliçesini düzenleyen şirket olması sebebiyle zarardan kendisinin sorumlu olduğunu bunu rücu edemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5.081 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, TTK'nun 1301.maddesine dayanılarak açılan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

HUMK'nun 275.maddesi hükmü uyarınca "Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ve çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez."