muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1437, Karar No: 2023/2812, Tarih: 19.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1437 E.  ,  2023/2812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/48 E., 2021/188 K.

DAVA TARİHİ : 11.04.2016

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/104 E., 2018/92 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinde geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararının, süresi içinde davalılardan ... A.Ş. ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.12.2022 tarihli ve 2021/575 E., 2022/1660 K. sayılı kararı ile direnme kararı usul ve yasaya uygun bulunarak, sair hususların incelenmesi amacıyla dosya Dairemize gönderilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz sartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düsünüldü:

I. DAVA

Davacı; duvar ustası olup davalılardan İbrahim'e ait evin duvar yapım işinde çalıştığını, bu çalışma sırasında davalılardan İbrahim ve ...beton firmasında çalışan diğer davalı ...'un betonun çıktığı hortum kısmını tutmasını ve betonu eşit bir şekilde yaymasını istemesi üzerine duvara çıktığını, betonun boşaltılması sırasında beton döküm aracında yaşanan arıza nedeniyle aracın boru kısmının çarpması neticesinde düştüğünü, omurgasının kırıldığını, platin takılı vaziyette yaşamına devam ettiğini belirterek; uğradığı zarar nedeniyle 3.100,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 14.11.2017 havale tarihli ıslah dilekçesi ile (... 2010 cetveli dikkate alınarak) maddi tazminata ilişkin talebini 124.651,80 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... İnşaat Madencilik San. ve Tic. A.Ş.; ceza davası sonucu davalı şirketin kusurunun bulunmadığının tespit edildiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... İnşaat Madencilik San. ve Tic. A.Ş.; ceza davası sonucu davalı şirketin kusurunun bulunmadığının tespit edildiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.03.2018 tarihli ve 2016/104 E., 2018/92 K. sayılı kararıyla; yargılamaya sebep olan olayda (son kusur raporu esas alınarak) davacının % 40, davalı ...’in % 30, davalı ...’un ise % 30 kusurunun bulunduğu, yaşanan kaza nedeniyle davacının meslekte kazanma gücünün % 38,2 oranında ve kalıcı olarak azaldığı, tarafların kusur durumu ve davacının maluliyet oranı ve kaza tarihi (09.02.2014) göz önünde bulundurularak alınan aktüerya raporunda Yargıtayın kabul ettiği ... 1931 tablosuna göre yapılan hesaplama sonucu bulunan 107.176,45 TL üzerinden davalıların kusurları oranında sorumluluklarına gidilmesi gerektiği gerekçesiyle; maddi tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulüne, davalılardan İbrahim'den (%30 kusur oranına göre) 32.152,93 TL’nin; davalılardan ... ve ...den müştereken ve müteselsilen (%30 kusur oranına göre) 32.152,93 TL tazminatın tahsiline, hastane masrafları olarak 2.000,00 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin (60.345,94TL) maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat davasının kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ... A.Ş. ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ... A.Ş. ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.05.2019 tarihli ve 2019/127 E., 2019/923 K. sayılı kararıyla; davalı ... İnş. Şti. A.Ş. vekilinin sorumluluklarının bulunmadığına yönelik istinaf sebebinin ve davalı ... ve davalı ... A.Ş. vekilinin kusur oranlarındaki çelişkiye ve manevi tazminata yönelik istinaf sebebinin yerinde olmadığı, davacı vekilinin iki defa kusur indirimi yapıldığına yönelik istinaf sebebinin haklı olduğu, zira dosya içinde mevcut 07.11.2017 havale tarihli hükme esas alınan aktüerya bilirkişi raporunda ... yöntemine göre zararın hesaplanması esnasında, davacının %40 oranında kusurlu olduğu dikkate alınarak toplam zarar miktarı hesaplanmışken, Mahkemece hüküm verilirken tekrar hesap edilen bu zarardan %40 oranında tekrar kusur indirimi yaparak hatalı sonuca ulaşıldığı, yine talep olmadığı hâlde 2.414,28 TL geçici ... görmezlik tazminatına hükmedilmesinin yerinde olmadığı ve bu hususun re’sen gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle; davalılar ... ve ... A.Ş. vekillerinin istinaf başvurularının reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne, tarafların kusur oranları dikkate alınmak suretiyle, 122.237,52 TL sürekli işgörmezlik tazminatının; 61.118,76 TL’sinin davalı ...’den; 61.118,76 TL'sinin davalılar ... ve ...den müştereken ve müteselsilen dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, hastane masrafları olarak 2.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat davasının kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKI YARGILAMA SÜRECI

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, davalılardan ... A.Ş. ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKI YARGILAMA SÜRECI

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, davalılardan ... A.Ş. ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 08.12.2020 tarihli ve 2019/5969 E., 2020/7461 K. sayılı ilamıyla; sair temyiz itirazları reddedilerek, hükme esas alınan 07.11.2017 tarihli bilirkişi raporunda; davacının %40 oranında kusurlu olduğu dikkate alınarak ... ve ... 2010 yaşam tablosuna göre zarar miktarının ayrı ayrı hesaplandığı ve davacının ... yaşam tablosuna göre zarar miktarının 107.176,45 TL, ... 2010 tablosuna göre zarar miktarının ise 124.651,80 TL olduğunun belirtildiği, Bölge Adliye Mahkemesince, bilirkişi tarafından ... 2010 yaşam tablosuna göre tespit edilen 124.651,80 TL zarar miktarı esas alınmak suretiyle hüküm kurulduğu, oysa Dairemizin yerleşik içtihatları gereği,... ... (... 1931) tablosu esas alınarak belirlenmiş olan tazminat miktarına (geçici işgörmezlik tazminatının mahsubu ve tarafların kusur oranları dikkate alınmak suretiyle) karar verilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf yolu incelemesinin istinaf sebepleriyle sınırlı olarak yapılabileceği, somut olayda istinaf yoluna başvuran davalıların ... 1931 tablosunun uygulanması gerektiği yönünde aktüerya raporuna yahut ıslah talebine itirazda bulunmadıkları gibi istinaf dilekçelerinde de bu yöne değinilmediği, kamu düzeniyle ilgili bir durumun da bulunmadığı, ... 2010 yaşam tablosunun esas alınması konusunda davacı lehine kazanılmış hak doğduğu gerekçesiyle; manevi tazminat talebi hakkında verilen karar kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığı da belirtilmek suretiyle önceki kararda direnilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılardan ... ve ... A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; Bölge Adliye Mahkemesince ... 2010 yaşma tablosu esas alınarak karar verilmesinin sürpriz karar yasağını ihlal ettiğini, ... 1931 tablosunun esas alınması gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Direnme Kararının Temyizi ve Hukuk Genel Kurulu Kararı

Hukuk Genel Kurulunun 06.12.2022 tarihli ve 2021/575 E., 2022/1660 K. sayılı kararıyla; gerçek zarar hesabının özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesaplama olması nedeniyle gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerekliliği karşısında bakiye ömür süresinin belirlenmesinde ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ... 2010 yaşam tablosunun esas alınması gerektiği, direnme gerekçesi hatalı olmakla birlikte varılan sonuç itibariyle direnme kararının haklı ve yerinde olduğu gerekçesiyle, sair yönlere ilişkin temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmiştir.

D. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; sürekli işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

D. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; sürekli işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemesince; hükme esas alınan bilirkişi raporunun ... 2010 tablosuna uygun olmasına, kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre, davalıların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14586, Karar No: 2012/2302, Tarih: 05.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14586 E.  ,  2012/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu taşınmazın kıyı kenar  çizgisi içinde kalan kısmının tapusunun iptalini ve üzerinde bulunan muhdesatın kal'ini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak  verilen karar, Dairece; yargılama masrafları yönünden bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyulmak suretiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; tapu iptali ve yıkım isteklerine ilişkin olup; mahkemece, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, 5841 sayılı Yasa'nın yürürlüğü döneminde karara bağlanan davada hak düşürücü sürenin değerlendirilmiş olması doğrudur. Ne var ki, anılan Yasa Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve kararın resmi gazetede yayımlanmasıyla iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında, 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin mahkeme kararının, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümese de, 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere, iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, ancak henüz devam eden uyuşmazlıkların iptal kapsamında bulunacağı açıktır.

O halde, Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin verilen kararın doğruluğundan söz edilemez. Zira, kamu düzeniyle ilgili bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Öte yandan, yargılama masraflarıyla ilgili olarak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. ve 17. maddeleriyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen 36/A ve geçici 11. maddelerinde, “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve kararlarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil yargılama gideri yükletilemeyeceği...” yönünde düzenlemeler getirilmiştir.

Hal böyle olunca; işin esası hakkında 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi, yargılama masrafları yönünden de 6099 sayılı Yasa hükümleri ile anılan yasanın yürürlüğe girmesinden sonra davalı tarafın 08.04.2011 tarihli duruşmadaki masrafları kabul beyanı birlikte değerlendirilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır.

Hal böyle olunca; işin esası hakkında 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi, yargılama masrafları yönünden de 6099 sayılı Yasa hükümleri ile anılan yasanın yürürlüğe girmesinden sonra davalı tarafın 08.04.2011 tarihli duruşmadaki masrafları kabul beyanı birlikte değerlendirilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır.

Hazinenin, temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  05.03.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7397, Karar No: 2014/4745, Tarih: 24.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/7397 E.  ,  2014/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

UYAP ortamında yapılan araştırmaya göre, yokluğunda 20.04.2011 tarihinde verilen kararın sanığın, sorguda bildirdiği adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği 09.05.2011 tarihinde, Yahyalı Kapalı Cezaevinde olduğu anlaşılmakla, sanığa yapılan tebligat geçersiz olduğundan, yokluğunda verilen hükmün sanığa, usulüne uygun olarak ikamet adresinde tebliği ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9148, Karar No: 2017/3802, Tarih: 12.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9148 E.  ,  2017/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim dalınca tanzim edilen 08.04.2011 tarihli raporda, tespit edilen travma sonrası stres bozukluğunun cinsel istismar sonrasında meydana gelebilecek nitelikte olduğunun bildirilmesi ve aynı makam tarafından düzenlenen 06.12.2011 tarihli raporda, saptanan psikiyatrik setmptomların post travmatik stres bozukluğunun tanı kriterlerini karşılamadığı saptanan depresyon kliniğinin cinsel istismar olayından daha ziyade günlük yaşam olaylarından kaynaklandığı, bu durumun direkt olarak iddia edilen cinsel eylemden kaynaklandığının kesin tıbbi delilleri bulunmadığı, iddia edilen cinsel eylem ile ilgili olarak beden ve ruh sağlığının bozulduğunun kesin tıbbi delilleri bulunmadığının belirtilmesinden sonra, Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim dalı tarafından hazırlanan 28.06.2012 tarihli raporda ise, mağdurenin ruh sağlığının sanığın cinsel eylemine bağlı olarak bozulduğunun ifade edilmesi karşısında, anılan raporların içerikleri itibariyle çelişkili olup açıklayıcı ve kanaat verici nitelikte bulunmadığı gözetilerek öncelikle dosyanın, gerekmesi halinde de mağdurenin İstanbul Adli Tıp Kurumu sevkiyle olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor aldırılmasından sonra mevcut çelişkilerin devam etmesi halinde ayrıca Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan

aldırılacak rapora göre TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki yönünden sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanığın, onbeş yaşını tamamlamakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarını suçunu cebir ve tehdit kullanarak işlemesi karşısında hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanmaması neticesinde eksik ceza tayini,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/439, Karar No: 2024/2503, Tarih: 04.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/439 E.  ,  2024/2503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/181 Esas, 2023/161 Karar

KISITLI ADAYI : Şuşe Akın

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Akyurt Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.07.2022 Tarihli ve 2022/139 Esas, 2022/200 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Aktoprak Mahallesi 1182. Sokak No:9/1 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.11.2022 Tarihli ve 2022/1807 Esas, 2022/1629 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Süleymaniye Mahallesi 746. Sokak No:52/1 .../... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.02.2023 Tarihli ve 2023/313 Esas, 2023/336 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Yıldırım Beyazıt Mahallesi Kanuni Sokak No:4/9 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Akyurt Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.04.2023 Tarihli ve 2023/181 Esas, 2023/161 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Aktoprak Mahallesi 1182. Sokak No:9/1 .../... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Akyurt/Ankara olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Akyurt Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Akyurt Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16798, Karar No: 2022/3563, Tarih: 03.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/16798 E.  ,  2022/3563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımlarının en aleyhe kabulle 31.12.2008 ve 31.12.2009 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine; sanığa yüklenen “2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 14.01.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.