muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2026, Karar No: 2024/4326, Tarih: 24.04.2024

2.Davalı işveren vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, 07.05.1995 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemli işbu davada, en son Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca 11.10.2008 tarihli Çalışma gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde yapılan değerlendirmeye göre 21.06.1996 tarihinden itibaren E cetveline göre %14,1 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin bildirilmesi üzerine, yukarıda yazılı şekilde karar verildiği ne var ki hükmün eksik araştırma ve incelemeye dayalı olduğu anlaşılmıştır.

2.Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esaslarına dair 95 inci maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı veya tıp fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığının ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulunca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

3.Kazanın meydana geldiği tarih dikkate alındığında öncelikle o tarihteki mevzuatın dikkate alınması gerektiği belirgin olup, kaza tarihinde yürürlükte olan Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde Kurumun Yüksek Sağlık Kurulu'ndan ve sonrasında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan rapor alınıp gerektiğinde en son Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1632, Karar No: 2016/6124, Tarih: 14.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1632 E.  ,  2016/6124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez), şantaj (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez), fuhuş (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal, müstehcenlik (sanık ... için)

HÜKÜM : Sanık ...'nın fuhuş suçundan beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'in şantaj suçundan beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'un atılı suçlardan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanıklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 15.06.2016 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü verilerek sanık ... müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 29.06.2016 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... yönünden duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... yönünden duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında fuhuş suçundan verilen beraat kararı ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez), şantaj (iki kez) suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ve sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal, müstehcenlik suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının mahkûmiyet hükümleri yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle, sanık ... hakkında fuhuş suçundan verilen beraat kararı ile sanıklar haklarında diğer atılı suçlardan kurulan kısmen

re'sen de temyize tabi mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında şantaj suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Mahkemece hükmün gerekçe bölümünde sanığın gerçekleştirmiş olduğu şantaj eyleminin nitelikli cinsel istismar ve kişiyi hürrriyetinden yoksun kılma suçlarının unsurunu oluşturduğu kabul edilmesine karşın, sanık hakkında şantaj suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden gerekçeyle de çelişki yaratacak şekilde beraat hükmü kurulması,

Sanık ... hakkında şantaj suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Mahkemece hükmün gerekçe bölümünde sanığın gerçekleştirmiş olduğu şantaj eyleminin nitelikli cinsel istismar ve kişiyi hürrriyetinden yoksun kılma suçlarının unsurunu oluşturduğu kabul edilmesine karşın, sanık hakkında şantaj suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden gerekçeyle de çelişki yaratacak şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine ".. sanığın gerçekleştirmiş olduğu şantaj eylemi beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının tehdit unsurunu oluşturduğundan, sanık hakkında şantaj suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına..." ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş, kabul ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdure ... 'ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla işlediği sabit olduğu halde, gerekçe ile çelişkili şekilde hakkında 5237 sayılı TCK'nın zincirleme suçu düzenleyen 43. maddesinin uygulanmaması ve sanığın mağdure ... 'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu önce hile daha sonra şantajla gerçekleştirdiği halde 109/2. maddesi yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek 109/1. maddesi ile ceza belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

14.06.2016 tarihinde verilen işbu karar 29.06.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2013/3767, Karar No: 2013/5626, Tarih: 20.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3767 E.  ,  2013/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

... Büyük Genel Kurulu'nun ....01.2013 tarih ve 2013/... sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı ... Yasası'nın .... maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın .... maddesinde, daireler arası ... bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; arsa sahibi olan davalı tarafından dava dışı ilk yükleniciye hak ettiğinden fazla daire satış yetkisi verildiği ve bundan davacı arsa sahibinin zarara uğradığı iddiasına dayalı tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan arsa sahibi ile yüklenici arasında bir dava olmadığından, diğer anlatımla arsa sahibi olan taraflar arasındaki adi ortaklık niteliğindeki iç ilişkiye dayalı olarak talepte bulunulduğundan, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek .... Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/81, Karar No: 2020/23, Tarih: 23.01.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/81 E.  ,  2020/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 19. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 124-336

Sanık ...'in orman alanının işgali ve faydalanma suçundan beraatine ilişkin Marmaris (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 11.10.2012 tarihli ve 227-783 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesince 11.12.2014 tarih ve 29683-41385 sayı ile;

"Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı kapsamından suç tarihi itibarıyla işgal ve faydalanma eyleminin devam ettiğinin, dava konusu yerle ilgili firmaya orman işletmesince verilen iznin 07.09.2006 tarihinde iptal edildiğinin, dava konusu yerin orman sınırları içinde kaldığının anlaşılmasına göre sanığın eyleminin sübut bulduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyarak yargılama yapan Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesi ise 13.01.2016 tarih ve 410-32 sayı ile sanığın beraatine karar vermiş, bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 19. Ceza Dairesince 09.11.2016 tarih ve 11414-22266 sayı ile;

"Sanığın yetkilisi olduğu ... İnşaat, Su Ürünleri, Sanayi ve Ticaret Şirketine orman idaresi tarafından verilen işletme izninin süresinin dolması nedeniyle 07.09.2006 tarihinde idare tarafından iptal edildiği, şirketin ise bu idari işleme karşı Muğla 1. İdare Mahkemesine açmış olduğu iptal davasının 22.10.2009 tarihinde reddine karar verildiği ve kararın temyiz aşamasında olduğu gözetildiğinde, söz konusu iptal davasının akıbetinin beklenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyarak yargılama yapan Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesi ise 01.03.2017 tarih ve 967-180 sayı ile sanığın beraatine karar vermiş, bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 19. Ceza Dairesince 27.12.2017 tarih ve 4314-11731 sayı ile;

Bozmaya uyarak yargılama yapan Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesi ise 01.03.2017 tarih ve 967-180 sayı ile sanığın beraatine karar vermiş, bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 19. Ceza Dairesince 27.12.2017 tarih ve 4314-11731 sayı ile;

"Sanığın, Söğüt köyü Çomçalık mevkisinde faaliyet gösteren ... Su Ürünleri San. Tic. AŞ'nin yetkili teknik müdürü olduğu, söz konusu şirkete suça konu tahdidi yapılmış 194 bölme no'lu orman alanında Orman Genel Müdürlüğünün 25.09.1996 tarih ve 30 no'lu olurları ile 9 yıl süreli deniz yüzeyinde yapılan su ürünleri üretimiyle ilgili karada 500 m²'lik açık alanda 5,91 m² jeneratör odası, 44,48 m² depo olmak üzere toplam 550,39 m²'lik kapalı alanda balık üretimi tesis kesin izni verildiği, izin süresinin resmi olarak 25.09.2005 tarihinde sona erdiği, Orman Genel Müdürlüğünün 07.09.2006 tarihli ve 02 no'lu olurları ile adı geçen şirketin balık üretim tesis izninin iptal edildiği, buna rağmen suç tarihinde yapılan denetimde adı geçen şirket yetkilisinin suça konu orman alanında bulunan tesisleri kullanmaya devam edip faaliyette bulunduğu gibi iddianame tarihinde dahi işgal ve faydalanma eyleminin devam ettiğinin tespit olunduğu, sanık hakkında verilen beraat kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 11.12.2014 günlü kararı ile mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği, bu bozmadan sonra yargılamaya devam eden mahkemenin ise sanığın yetkilisi olduğu şirketin orman idaresi aleyhine ruhsat ve izin iptali işlemine karşı İdare Mahkemesine iptal davası açmış olup ilgili İdare Mahkemesince Orman İdaresinin işleminin iptali ile yürütmenin durdurulmasına karar verilmiş olması ve kararın Danıştayda temyiz aşamasında olması nedeniyle yeniden beraat kararı verildiği, bu kararı temyizen inceleyen Dairemiz tarafından 09.11.2016 tarihinde verilen bozma ilamıyla Danıştayda bulunan davanın beklenilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesine karar verilerek beraat kararının bozulduğu, bu bozmadan sonra Danıştay tarafından sanığın yetkilisi olduğu şirketin ruhsat ve izin işleminin Orman İdaresi tarafından iptal edilmesine dair idari işlemin usul ve yasaya uygun bulunması nedeniyle İdare Mahkemesinin iptal kararının bozulmasına karar verildiği ve İdare Mahkemesi tarafından da bozma ilamı doğrultusunda karar tesis edilmesi, bu durumda somut olayın değerlendirilmesi sonucunda;

Sanığın yetkili olduğu şirketin izin ve ruhsat süresinin resmi olarak 25.09.2005 tarihinde sona ermesi, bu nedenle Orman İdaresi tarafından 07.09.2006 tarihinde izin ve ruhsatın iptaline karar verilmesi, buna rağmen sanığın bu iptal işlemine karşı 20.03.2008 tarihinde açtığı iptal davasına kadar işgal ve faydalanma eylemini sürdürdüğü gibi sanığın Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığında yapmış olduğu 08.02.2010 tarihinde dahi fiili kullanımın devam ettiğini belirtmesi, idari dava sonucunda da idarenin ruhsat iptali işleminin hukuka uygun olduğuna karar verilmesi, bilirkişi raporlarına göre dava konusu alanın tahdidi yapılmış orman alanı içinde yer aldığının belirtilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesi ise 22.06.2018 tarih ve 124-336 sayı ile bozma kararına direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2018 tarihli ve 87670 sayılı "düşme" istekli tebliğnamesiyle dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 19. Ceza Dairesince 04.02.2019 tarih ve 8382-3694 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı orman alanının işgali ve faydalanma suçunun sabit olup olmadığının tespitine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.03.2010 tarihli ve 711-368 sayılı iddianamesi ile; sanık ...’in 17.06.2009 tarihinde, Söğüt köyü Çomçalık mevkisinde faaliyet gösteren ... Su Ürünleri San. Tic. AŞ’nin yetkili teknik müdürü olarak 194 no’lu orman sahasının 50,39 metrekarelik kısmında balık üretim tesisi için alınan iznin süresinin bitmesine rağmen tesisi kullanmaya devam etmek suretiyle 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/1-2. maddesine muhalefet ettiğinden bahisle kamu davası açıldığı,

Yerel Mahkemece sanığın sorgusunun 13.07.2010 tarihinde yapıldığı, yargılama sonucunda sanığın beraatine karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

6831 sayılı Kanun’un 93. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları;

"Bu Kanunun 17 nci maddesinde yasak edilen fiilleri işleyenler veya izne bağlı işleri izinsiz yapanlar, 91 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar.

Yerel Mahkemece sanığın sorgusunun 13.07.2010 tarihinde yapıldığı, yargılama sonucunda sanığın beraatine karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

6831 sayılı Kanun’un 93. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları;

"Bu Kanunun 17 nci maddesinde yasak edilen fiilleri işleyenler veya izne bağlı işleri izinsiz yapanlar, 91 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar.

İşgal ve faydalanma suçunun yeniden tarla açmak suretiyle veya yanmış orman sahalarında ya da kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde işlenmesi halinde verilecek ceza bir kat artırılır",

5237 sayılı TCK’nın “Dava zamanaşımı” başlıklı 66. maddesi ise;

"(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan hâller dışında kamu davası;

a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl,

b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmibeş yıl,

c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl,

d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda onbeş yıl,

e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer.

(2) Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanlar hakkında, bu sürelerin yarısının; onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında ise, üçte ikisinin geçmesiyle kamu davası düşer.

(3) Dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri de göz önünde bulundurulur.

(4) Yukarıdaki fıkralarda yer alan sürelerin belirlenmesinde suçun kanunda yer alan cezasının yukarı sınırı göz önünde bulundurulur; seçimlik cezaları gerektiren suçlarda zamanaşımı bakımından hapis cezası esas alınır…" şeklinde düzenlenmiştir.

TCK'nın 66. maddesinde; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça kamu davasının maddede yazılı sürelerin geçmesiyle ortadan kalkacağı düzenlenmiş, aynı maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlarda bu sürenin 8 yıl olacağı hüküm altına alınmıştır.

Zamanaşımını kesen sebepler ise TCK'nın 67/2. maddesinde sayılmıştır. Buna göre, bir suçla ilgili olarak;

a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi,

b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi,

c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi,

d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Hâlinde, dava zamanaşımı kesilecektir.