muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2144, Karar No: 2024/3639, Tarih: 26.02.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Kuveyt hukukunda da ... hukukunda olduğu gibi ... sözleşmesinin işveren ve işçi tarafından haklı fesih sebepleri düzenlendiği, Kuveyt ... Kanunu'nun 41 inci maddesinin (a) bendine göre işçinin ağır kusuru sebebiyle ... sözleşmesinin işveren tarafından feshedilebileceği, ... sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesi hâlinde kıdem ya da ihbar tazminatı ödenme zorunluluğu bulunmadığı, 41 inci maddesinin (b) bendine göre feshedilmesi hâlinde ise kıdem tazminatı ödenmesi gerektiği, ihbar tazminatının zorunlu olmadığı, ayrıca bir yıl içerisinde arka arkaya 7 gün ya da ayrı ayrı da olsa 20 gün işyerine gelmeyen işçinin ... sözleşmesinin istifa ile sona erdiği kabul edilmekte olup bu durumda işçiye 53 üncü madde koşulları kapsamında kıdem tazminatı ödenmesi gerektiği; 48, 49 ve 50 nci maddelerinde sayılan sebeplerle sona erdirilmesi hâlinde davacının kıdem tazminatına hak kazanacağı, dosyadaki bilgi, belgeler, birlikte incelendiğinde davacının ... sözleşmesinin davalı tarafından Kuveyt ... Kanunu'nda belirtilen kurallara uygun bir şekilde sona erdirilmediği anlaşıldığından davacının Kuveyt hukukuna göre kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; bozmaya uygun karar verilmediğini, yemek ve barınma yardımının hatalı belirlendiğini, işletilen faizin hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının Kuveyt ... Kanunu'na göre kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Kuveyt ... Kanunu hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2333, Karar No: 2019/7354, Tarih: 18.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/2333 E.  ,  2019/7354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANAMUR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17883, Karar No: 2018/20413, Tarih: 18.12.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/17883 E.  ,  2018/20413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı ve Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... Kurnaz vekili, evlilik birliği içinde edinilen davalı adına kayıtlı 586 ada 229 parseldeki 1 nolu bağımsız bölümün edinilmesi sırasında, davacıya ait dava dilekçesinde belirtilen ziynet eşyalarının bozdurulduğunu ve peşinat için kullanıldığını, geri kalan bedelin davalının ailesinden, ........tan borç alındığını, tarafların çalışarak borcu birlikte ödediklerini, evin borcunun bitiminden sonra davalının birikim yaptığını açıklayarak, mal rejiminin tasfiyesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 10.000 TL katkı payı alacağı ve katılma alacağı isteğinde bulunmuş, 22.12.2015 havale tarihli dilekçe ile talebini 22.401 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 586 ada 229 parseldeki 1 nolu bağımsız bölümle ilgili katkı payı alacağı olarak 18.306,75 TL'nin davalıdan tahsiline, alacağın 10.000 TL'sine dava tarihinden itibaren ve 8.306,75 TL'sine ıslah tarihi olan 22/12/2015 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekili ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. a) Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekili ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. a) Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece hükmedilen 18.306,75 TL alacağın 10.000 TL'sine dava tarihinden itibaren ve 8.306,75 TL'sine ıslah tarihi olan 22/12/2015 tarihinden itibarin yasal faiz uygulanmasına karar verilmişse de, bu karara katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; dava dilekçesinde mal ayrılığı rejimi döneminde davalı adına alınan taşınmaza miktar ve nitelikleri yazılı ziynetlerle katkıda bulunulduğu iddia edilerek seçimlik hak olarak değer artış payı ve denkleştirme şeklinde nitelendirilerek katkı payı alacağı istendiğine, dava tarihi itibariyle belirsiz alacak davası niteliğindeki davada yapılan yargılama sırasında harcının da tamamlandığı 22.12.2015 havale tarihli dilekçe ile ziynetlerle katkı miktarı 22.401 TL'ye yükseltildiğine, davanın niteliği itibariyle talebin açıklanması ve arttırılması niteliğindeki bu dilekçe ıslah dilekçesi olmadığına göre, mahkemece usul ve yasaya uygun olarak hesaplanan 18.306,75 TL katkı payı alacağının tamamına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, değerlendirmede hata yapılarak faiz yönünden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Davacı vekilinin bu hususa ilişen temyiz itirazları yerindedir.

b) Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece davalı lehine 492 TL vekalet ücretine hükmedilmişse de bu karara katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, davada harcı tamamlanan talep 22.401 TL olup 18.306,75 TL yönünden kabule karar verildiğine göre reddedilen 4.094,25 TL dikkate alınarak davada kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/1.maddesi gereğince maktu vekalet ücretinden az olmayacak şekilde nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretinden az olacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Davalı vekilinin bu hususa ilişen temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüştür.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2-a) nolu bentte, davalı vekilinin temyiz itirazlarının ise yukarıda (2-b)) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 18.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12023, Karar No: 2014/19279, Tarih: 23.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12023 E.  ,  2014/19279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/423-2013/218

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23.12.2014 Salı günü davacılar vekili S. E.K.. geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların oğlu E.. A.. yolcu olarak bulunduğu minibüs ve davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı araçların karıştığı kaza sonucu davacılar desteğinin vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı almak üzere davacılar için ayrı ayrı 500,00 TL. maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,ıslah dilekçesi ile anne Cemile için 16.019,14 TL., baba İhsan için 10.116,14 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, sigortalının kusuru oranında sorumlu olduklarını, kusur oranını ve talep edilen tazminatı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile; davacı C.. A.. için 16.019,14 TL., İ.. A.. için 10.116,14 TL. maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacı vekili dava dilekçesi ile davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan aracın davacıların desteğinin yolcusu olduğu

minibüse çarpması sonucu davacıların desteğinin öldüğünü belirtmiş ve davalının kazaya neden olan diğer aracın sigortacısı olması nedeniyle teselsül hükümlerine dayanmıştır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası’nın 88. maddesi gereğince aynı zarardan sorumlu olanların müteselsilen sorumlu olacakları düzenlenmiş,Türk Borçlar Kanunu’nun 163.maddesi gereğince ise davacıya istediği borçluya başvurma hakkı tanınmıştır.Buna göre dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar, trafik kazasında ölen oğullarının farazi desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek olay tarihinde 4 yaşında olan E..A.. desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuşlardır.Çocuğun anne ve babasına desteği mutlaka para veya maddi katkı biçiminde olmayabilir. Bunun dışında çeşitli hizmet ve yardımlar ile de destek olunabilir. Desteğin tutarı ve başlangıcı tarafların yaşam düzeyi, sağlık, sosyal ve ekonomik durumları ile orantılı olarak değişebilirse de dairemizin uygulamasına göre çocuğun ailesine 22 yaşından itibaren destek olacağının kabulü gerekir.

Mahkemece açıklanan bu hususlar dikkate alınarak aktüer bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ;Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18743, Karar No: 2013/5220, Tarih: 27.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/18743 E.  ,  2013/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.5.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/9089, Karar No: 2017/10210, Tarih: 17.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/9089 E.  ,  2017/10210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- İddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması talebiyle kamu davası açılması karşısında, eylemin gece vakti işlendiğinden bahisle, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 143. maddesinin uygulanabilmesi için, ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2- Kolluk görevlilerince düzenlenen 14/08/2010 tarihli yakalama üst arama muhafaza altına alma ve teslim tutanağı içeriğine göre saat 01:00 sularında...Mahallesi Üniversite Çıkmazı sokak içerisinde hırsızlık yapan şahısların olduğu belirtilerek yapılan ihbar üzerine ilgili yere gidildiğinde suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı sanıkların kolluk görevlilerini görmeleri üzerine...Mahallesi Üniversite Çıkmazı sokaktan farklı yönlere kaçtıklarının belirtildiği, müştekinin kovuşturma evresinde alınan ifadesinde bisikletini...Mahallesi Bilgili sokak üzerinde bulunan konutunun önündeki doğalgaz borusuna kilitlediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" hükmü uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken suça sürüklenen çocuk hakkında TCK‘nın 62. maddesinin uygulanması suretiyle hükmün değiştirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12872, Karar No: 2021/4147, Tarih: 08.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/12872 E.  ,  2021/4147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuklar), tehdit (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet, tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Mahkeme tarafından suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan karara yönelik temyiz istemi aynı Kanunun 264. maddesine göre itiraz kabul edilerek bu hususta gerekli değerlendirmenin mahallinde merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesine göre temel cezanın belirlenmesi sırasında cezanın alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeden 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden artırım ve indirimlerin yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri dışında hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri dışında hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mahkemece hükme esas alınan çocuk psikiyatri uzmanının 18.07.2012 tarihli raporunda eylemin hukuki anlam ve sonuçları algılamadığı ancak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiği tıbbi kanaatine varıldığı belirtilen suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan rapor tanzim edilip, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden rapor aldırılmadığı gibi çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna ilişkin düzenlenip, hükme esas alınan raporun da yeterli olmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ...'in suç tarihinde işlediği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı ve fiille ilgili davranışlarını yönlendirip yönlendiremediği hususlarında tam teşekküllü hastaneden yeni rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7407, Karar No: 2018/13790, Tarih: 20.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/7407 E.  ,  2018/13790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.