muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1123, Karar No: 2017/270, Tarih: 16.05.2017

İnceleme dışı sanık ...; site inşaatında elektrikçi olarak çalıştığını, sanık ...'ın çağırması üzerine depoya katılan ... ile birlikte gittiklerini, katılan ...’in anlattığı hırsızlık olayları ile ilgili diğer kişileri de yüzleştirmek için çağırdıklarını, depoya gelenler arasında kavga çıktığını, bu arada katılan ...’e yumrukla vurmak zorunda kaldığını, daha sonra olayın yatıştığını, katılan ...’i depoya götürmek için çağırdığında yaralı bir şekilde olduğunu,

İnceleme dışı sanık ...; inşaatın elektrik işlerini yaptığını, diğer sanıklar ve katılanların da inşaatta çalıştıklarını, katılan ...’i kendisinin işe aldırdığını, inşaatta hırsızlık olayları olduğunu, katılan ... ile sanık ... arasında kavga olduğunu duyduğunu, sebebini de bilmediğini, 13.05.2003 günü iş yerine geldiğinde katılan ...’in alkollü ve darp edilmiş vaziyette yanlarına geldiğini, inşaatta katılanlar ... ve ... ile tanıklar ..., ... ve ...'un hırsızlık yaptığını, kendisinin de gözcü olarak yanlarında bulunduğunu, bunun karşılığında 25.000.000 Lira aldığını anlattığını, katılan ...'in 14.05.2003 günü sabaha karşı iş yerine feci şekilde dövülmüş olarak geldiğini, 14.05.2003 günü katılan ...'in iş yeri sahipleri ile yüzleştirildiğini öğrendiğini, darp olayını iş yeri sahibi sanık ...'ın bildiğini, kendisinin durumu ihbar edeceğini düşündüğü için kolluğa müracaat etmediklerini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; suçlamayı kabul etmediğini, inşaatta çalışan usta ve işçileri tanımadığını, işçileri katılan ...'in işe aldığını, iş yerinde hırsızlık olayları olduğunu, sanık ...'ın iş yerinin elektrik işlerini yapmak için geldiğini, 14.05.2003 günü sanık ...'ı kafası yaralı bir şekilde gördüğünü, durumu sorduğunda katılan ... ile kavga ettiğini, sanık ...'ın kendilerini ayırdığını anlattığını, daha sonra sanık ...'ın yanına gelip katılan ...'ten iş yerindeki hırsızlık olaylarını katılan ... ve bekçiler tarafından yapıldığını öğrendiğini söylediğini, ardından iş yerine gelen malzemeleri taşımak için sanıklar ... ve ...'nin depoya indiklerini, bir ara sanık ..., katılanlar ... ve ..., tanık bekçiler ..., ... ve ...'nin yanına geldiklerini, depoda hırsızlık olduğunu ihbar eden katılan ... ile hırsızlık yaptığını iddia ettiği kişilerin yüzleştirilmesi sırasında kavga çıktığını anlattıklarını, katılan ...'in yerini sorduğunda sanık ...'nin "ihbar edilenler daha fazla dövmesinler diye gönderdik" dediğini, birlikte çay içtiklerini, hırsızlık olayının içeriden birileri tarafından yapıldığını, çalışanlara da eğer jandarma çağırırsa ifade vermelerini söyleyerek evine gittiğini, ertesi gün ifade vermek için jandarmaya gideceğini, ancak katılan ...'in hırsızlık olayının açığa çıkmasından korktuğu için kendisinden önce giderek hakkında yalan suçlamada bulunduğunu savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Sanığın katılan ...’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna azmettiren mi, müşterek fail olarak mı katıldığı, bu bağlamda hakkında TCK’nun 109/3-b maddesinin uygulanmasının isabetli olup olmadığı,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

TCK'nun 37. maddesindeki; "(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak h...nde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nun 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı “fail” konumundadır. Fiil üzerinde ortak hakimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde, suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

Azmettirme ise TCK'nun 38. maddesinde;

"(1) Başkasını suç işlemeye azmettiren kişi, işlenen suçun cezası ile cezalandırılır.

(2) Üstsoy ve altsoy ilişkisinden doğan nüfuz kullanılmak suretiyle suça azmettirme hâlinde, azmettirenin cezası üçte birden yarısına kadar artırılır. Çocukların suça azmettirilmesi hâlinde, bu fıkra hükmüne göre cezanın artırılabilmesi için üstsoy ve altsoy ilişkisinin varlığı aranmaz.

(3) Azmettirenin belli olmaması hâlinde, kim olduğunun ortaya çıkmasını sağlayan fail veya diğer suç ortağı hakkında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar hapis cezasına hükmolunabilir. Diğer hâllerde verilecek cezada, üçte bir oranında indirim yapılabilir" şeklinde düzenlenmiştir.

(3) Azmettirenin belli olmaması hâlinde, kim olduğunun ortaya çıkmasını sağlayan fail veya diğer suç ortağı hakkında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar hapis cezasına hükmolunabilir. Diğer hâllerde verilecek cezada, üçte bir oranında indirim yapılabilir" şeklinde düzenlenmiştir.

Azmettirme, belli bir suç işleme hususunda henüz bir düşüncesi olmayan kişide, bir başkası tarafından suç işleme kararının oluşmasının sağlanmasıdır. Eğer kişi daha önceden suçu işlemeye karar vermiş ise, bu takdirde azmettirme değil, artık TCK’nun 39/2. maddesi kapsamında manevi yardım söz konusu olacaktır. Azmettiren konumundaki kişinin kasten hareket etmesi gerekir. Bu kastın, failde belli bir suçu işleme konusunda karar oluşturmayı, suçun bu kişi tarafından işlenmesi hususunu ve azmettirilen suçun kanuni tanımındaki unsurlarını kapsaması gerekli olmasına karşın eylemin yer ve zamanı ile işleniş tarzına ilişkin ayrıntıların belirlenmesine gerek yoktur.

Faillik ve azmettirme kavramlarının TCK'nun 109/3-b maddesi bakımından değerlendirmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nun "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" başlıklı 109. maddesinde; "(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

...b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

...İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat artırılır..." hükmüne yer verilmiştir.

Maddenin 1. fıkrasında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şekline yer verilmiş ve eylem bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile yaptırıma bağlanmış, 2. fıkrada ise, suçun cebir, tehdit veya hile ile işlenmesi nitelikli hâl olarak kabul edilerek, failin iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılacağı hükmüne yer verilmiştir. 3. fıkrasının (b) bendinde de, suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi cezayı arttırıcı neden olarak öngörülmüş, bu fıkraya ilişkin madde gerekçesinde "Suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi de bu fıkra kapsamında bir seçimlik nitelikli unsur olarak kabul edilmiştir. Suçun icra hareketlerinin birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi gerekir. Yani suçun işlenişi açısından müşterek faillik durumunun varlığı hâlinde, bu nitelikli unsur oluşur. Ancak, suçun icra hareketlerinin bir kişi tarafından gerçekleştirilmesine karşılık, diğer suç ortaklarının azmettiren veya yardım eden olması hâlinde, bu fıkraya göre ceza artırılamaz" açıklamasına yer verilmiştir.

Madde gerekçesinden de açıkça anlaşılacağı üzere suçun "birlikte" işlenmiş sayılabilmesi için birden fazla kişinin TCK'nun 37/1. kapsamında fail olarak suçu işlemiş olmaları gerekir. (Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen-A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 14. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2014, s.300; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2015,s. 411; Durmuş Tezcan – Mustafa Ruhan Erdem –... Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 9. Bası. Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2013, s. 409)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Katılanlar Mehmet, ... ve ...'in kollukta sanık ...'ın kendilerini darp edip alıkoyduğunu beyan etmeleri; bu beyanların tanıklar ..., ... ve ...’in olayın hemen sonrasında alınan anlatımları ile desteklenmesi ve katılanların oluşa yönelik ayrıntılı iddialarının Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen adli raporlarla da doğrulanması karşısında; katılan ...'in duruşmada kolluk anlatımından dönerek sanık ...'ın olay yerine sonradan geldiğine ilişkin beyanlarının, sanığı üzerine atılı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu da nazara alınarak, sanık ...'ın diğer katılanlarla birlikte katılan ...'in darp edilip hürriyetinden yoksun bırakılmasının icrasında üstlendiği rol ve katkı ile fiil üzerinde hâkimiyet sağladığı anlaşıldığından, atılı suça TCK'nun 37/1. maddesi kapsamında fail olarak iştirak ettiği, bu bağlamda sanığın cezasının TCK'nun 109/3-b maddesi uyarınca artırılmasının isabetli olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu uyuşmazlık yönünden reddine karar verilmelidir.

2- Sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı,

5237 sayılı TCK'da ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler;

a- Kanunun hükmü ve amirin emri

b- Meşru savunma ve zorunluluk h...

c- Hakkın kullanılması ve ilgilinin rızası

d- Cebir ve şiddet, korkutma ve tehdit

e- Haksız tahrik

f- Hata

g- Yaş küçüklüğü

h- Akıl hastalığı

i- Sağır ve dilsizlik

j- Geçici nedenler, alkol veya uyuşturucu madde etkisinde olma

Olarak kabul edilmiştir.

"Haksız tahrik" 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinde; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

Olarak kabul edilmiştir.

"Haksız tahrik" 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinde; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik; kişinin haksız bir fiilin kendisinde oluşturduğu hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu halde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın bir sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan bir nedendir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik h...nde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmış bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için kanunda bir zaman sınırlaması mevcut olmayıp, aradan uzunca bir zaman geçse bile önceki olayın etkisiyle suç işlenmişse tahrik hükümleri uygulanmalıdır.

Bu açıklamalardan sonra, 5237 sayılı TCK'nun 30. maddesinde düzenlenen “hata” konusuna da değinmek gerekmektedir.

TCK'nun “Hata” başlıklı 30. maddesi,

“(1) Fiilin icrası sırasında suçun kanunî tanımındaki maddî unsurları bilmeyen bir kimse, kasten hareket etmiş olmaz. Bu hata dolayısıyla taksirli sorumluluk hâli saklıdır.

(2) Bir suçun daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli hâllerinin gerçekleştiği hususunda hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır.

(3) Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır.

(4) İşlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, cezalandırılmaz” şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin 3. fıkrasına göre, ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi bu hatasından yararlanacaktır. Burada hem ceza sorumluluğunu kaldıran hem de ceza sorumluluğunu azaltan hallerde hatanın düzenlenmiş olduğu görülmektedir.

(4) İşlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, cezalandırılmaz” şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin 3. fıkrasına göre, ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi bu hatasından yararlanacaktır. Burada hem ceza sorumluluğunu kaldıran hem de ceza sorumluluğunu azaltan hallerde hatanın düzenlenmiş olduğu görülmektedir.

Gerçekleştirdiği eylemle ilgili olarak ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan bir sebebin somut olayda var olduğunu düşünen kişi, bu hususta kaçınılmaz bir hataya düşmesi h...nde 5237 sayılı TCK’nun 30/3. maddesi gereğince bu hatasından faydalanacaktır. Bu kapsamda haksız tahrik konusunda yanılgıya düşülmesi durumunda hatanın kaçınılmaz olup olmadığı değerlendirilecek, yanılgının kaçınılabilir olduğu sonucuna ulaşılırsa fail hakkında haksız tahrik hükmü uygulanmayacaktır.

Hatanın kaçınılmaz olup olmadığının belirlenmesine yönelik olarak da kişinin bilgi düzeyi, gördüğü eğitim, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre koşulları göz önünde bulundurulacaktır.

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Katılan ...'in, katılanlar ... ve ...'in iş yerinde hırsızlık yaparken kendisinin de gözcülük yaptığını anlatması üzerine, sanık ...'ın iş yerindeki hırsızlığın katılanlar tarafından yapıldığı hususunda hataya düştüğü ileri sürülebilirse de; sanık ...'ın yetkili makamlara bu durumu bildirmeksizin yalnızca katılan ...'in beyanları ile oluşan basit bir suç zannıyla hareket etmesi nazara alındığında, sanığın ceza sorumluluğunu azaltan nedenler arasında yer alan haksız tahrikin gerçekleştiği konusunda kaçınılmaz bir hataya düştüğü kabul edilemeyeceğinden, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması mümkün olmayıp bu konuda araştırılması gereken başka bir husus da bulunmamaktadır.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu uyuşmazlık yönünden de reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Sanık ... tarafından işe alınan ...’in de aralarında bulunduğu bir kısım çalışanın işyerinde hırsızlık yaptığından şüphelenilmesi üzerine, dosyada yer alan mağdurlara karşı atılı suçun işlendiği anlaşılmaktadır.

İddiaya ve başsavcılığın itirazında dile getirildiğine göre 500 milyar liralık malın çalındığı; ...’de bulunan depo anahtarının kilit değiştirilmesi amacıyla diğer bir çalışan tarafından alındığı; bu hususların 17.05.2003 günlü sorgu ve diğer ifadelerde dile getirildiği ve sanığın suçunu işleme nedeninin hırsızlık olayına dayandığı net biçimde ortaya konmaktadır. Bir başka deyişle sanığın suç işlemesinin nedeni işyerinde önceden de gerçekleşen ve jandarmaya intikal eden hırsızlık olayının tekrarlanmasıdır.

Sanığın malvarlığına karşı suç işlendiği inancı tüm dosyadan anlaşıldığına göre, hırsızlık suçunun işlenip işlenmediği ile, bu son olayın da kolluğa intikal edip etmediği hususlarının araştırılması gerekir.

Sanığın malvarlığına karşı suç işlendiği inancı tüm dosyadan anlaşıldığına göre, hırsızlık suçunun işlenip işlenmediği ile, bu son olayın da kolluğa intikal edip etmediği hususlarının araştırılması gerekir.

Haksız tahrikte aslında failin suç işleme kastı yoktur; failin suç işlemesine sebebiyet veren husus, başkasının haksız fiili/davranışıdır. Esasen haksız fiil/davranış olmasaydı fail üzerine atılı suçu işlemeyecek idiyse, bu halde haksız tahrikten söz edilebilir. Çünkü, TCY’nın 29 ncu maddesinde, 'haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimse'nin cezasından indirim yapılacağı kabul edilmiştir. Buradaki 'haksız fiilin meydan getirdiği hiddetli veya şiddetli elemin etkisi altında' suç işlenmesine işaret edildiğinden, somut olayımızda sanığın sahiplerinden biri olduğu işyerinden bu kadar yüksek değerde malın çalındığının iddia edilmesine ve bunu çalışanların birbirlerinin üzerine atarak da olsa kabul etmelerine göre, bu hususun araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirdi.

Eğer tahrik fiili olmadığı halde sanık atılı suçu işlemiş olsaydı, kuşkusuz tahrik hükmünden söz edilemezdi. TCY’nın 29 ncu maddesinde 'etkisi altında suç işleyen' denmesi karşısında, tahrik hükmü üzerinde durulması gerekir. Yasada, suçtan bile söz edilmeksizin, 'haksız bir fiil'in gerçekleşmesine yer verilmektedir. Hırsızlık gibi bir fiilin hukuka aykırı ve haksız bir fiil olduğunda kuşku yoktur. Sanık suçu işlediğini kabul etmese bile, adli organın sanığın suçu işlediği konusunda kanaate vardıktan sonra, suçun neden işlendiği konusu üzerinde durması gerekir.

Yüksek bir meblağdan söz edilmesine göre, sanığın haksız olan hırsızlık fiili nedeniyle 'hiddet veya şiddetli elemin etkisi' ile suç işlediğinin kabul edilmesi gerekecektir. Eğer iş yerinde sanık tarafından işe alınan ve kendilerine güvenilen işçilerden bir veya birkaçının hırsızlık suçunu işledikleri sabitlenirse, sanığın haklı bir durumu var demektir. Sanığın böyle bir haklı durumunun belirlenebilmesi için, iddiası doğrultusunda araştırma yapılması ve sonucuna göre tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının gerekçeli kararla ortaya konması gerekirdi; esas mahkemesi bu hususta araştırma ve değerlendirmede bulunmamıştır.

Yasa koyucu, başkasından kaynaklanan haksız fiil üzerine suç işleyen ile, hiçbir haklı neden olmadığı halde suç işleyeni ayırmak amacıyla tahrik indirimini kabul etmiştir. Sanığın bu indirimden yararlandırılabilmesinin ilk adımı da, kendisine karşı haksız bir fiilin var olup olmadığının araştırılmasıdır. Sanığın teknik olarak tahrik hükmünün uygulanmasını istemesi aranmaksızın, bu hususun somut olaya göre re’sen dikkate alınması gerekir. Nitekim, Anayasa Mahkemesi, haksız tahrikle ilgili değerlendirmesinde, haksız tahrik hükmünü anayasaya aykırı bulmamıştır (AMK., 2007/91, 2009/25, 19.02.2009; AMKD., Cilt:46/2, s.769-773). Ceza Genel Kurulu 8.7.1991 tarih ve 8-196/225 sayılı kararında mal aleyhine suçlarda da tahrik hükmünün uygulanabileceğine karar vermiştir.

CGK bir içtihadında da, mal satımı sonunda ücretini ödemeyen ve sürekli kaçan birinin bu konu tartışılırken öldürülmesi olayında, sanığın işlediği adam öldürme suçu yönünden tahrik indiriminden yararlanması gerektiğine karar vermiştir (CGK., 2014/1-146-494, 18.11.2014).

Hemen her olayın çıkış nedeni araştırıldıktan sonra, varsa tahrike sebebiyet veren davranış, sanığın bundan yararlandırılması gerektiği konusunda yerleşik içtihatlar oldukça fazladır. Mevcut içtihatlardan ayrılmayı haklı kılan bir durumun olmaması ve dosyadaki olaya özgü bir neden de bulunmaması karşısında, sanığın malvarlığına yönelik ve mağdurdan kaynaklanan hırsızlık fiilinin var olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre gerekçeli bir karar verilmesi gerektiğinden Yüksek çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne iştirak edilmemiştir" görüşüyle,

İki Ceza Genel Kurulu Üyesi de benzer düşüncelerle; itirazın kabul edilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

Sonuç olarak; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının her iki uyuşmazlık yönünden de reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının her iki uyuşmazlık yönünden de REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2017 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık yönünden oybirliği, ikinci uyuşmazlık bakımından oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2733, Karar No: 2018/5366, Tarih: 05.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2733 E.  ,  2018/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın sonunda yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin .../02/2018 gün ve 2016/6710 E. - 2018/1067 K. sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

Dosya keşifte dinlenen fen, ziraat ve orman bilirkişilerine verilerek; inceleme ve uygulamada kullanıldığı belirtilen 1956 ve 1993 tarihli hava fotoğraflarının ölçeklerini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunu ve kullanım sınırlarını belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici .... maddesi atfıyla HUMK’nın 433/.... ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/07/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.