muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/13297, Karar No: 2020/7019, Tarih: 01.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/13297 E.  ,  2020/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

CMK’nın 326/son maddesi gereğince, TCK 142/2-f madddesi gereğince yapılan uygulama sonucunda mahkemenin ulaştığı, 10 ay 25 gün hapis cezasının ceza miktarı itibari ile para cezasına çevrilmesini takiben bu şekilde ulaşılan sonuç ceza ile bozma öncesi oluşan kazanılmış hakka konu 7 ay 6 gün hapis cezası karşılaştırılarak bu cezada kazanılmış hakka konu olan ceza süresi ve cinsi lehe olduğu takdirde cezanın infazının bu ceza cins ve miktarı üzerinden yapılması şeklinde hüküm kurmakla yetinmesi gerekirken daha önce hatalı uygulama sonucu oluşan 7 ay 6 gün hapis cezasının aleyhe değiştirilemeyeceği ilkesini yanlış anlam yüklenilmek sureti ile ayrıca para cezasına çevrilmiş olması Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/03/2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı kararı ışığında, yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirilmiş ancak ve bu hususda aleyhe temyiz de bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3869, Karar No: 2012/9664, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3869 E.  ,  2012/9664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/12/2009 tarih ve 2007/367-2009/803 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 17.06.2006 tarihinde davalı firmaya ait Zonguldak-İstanbul seferini yapan otobüs ile seyahat ettiğini, İstanbul’a sabah saat 06.00 sıralarında ulaştığını ve davalının Merter tesislerinde otobüsten inerek gideceği istikamete hareket edecek servis aracına bineceği sırada müvekkilinin sol kolunda asılı bulunan çantasının bir araba içindeki şahıs tarafından gaspedildiğini, müvekkilinin bağırarak firmanın servis personelinden yardım istediğini, ancak kimsenin ilgilenmediğini, olayın meydana geldiği yerin davacıya ait bir tesis olduğunu, güvenlik zafiyeti bulunduğunu, müvekkilinin çalınan çantasının içinde toplam 8.700,00 TL ile 335,00 Euro bulunduğunu, zira yurtdışına gideceğini ileri sürerek 9.329,80 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren ticari faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıyı Zonguldak’tan İstanbul’a getirdiğini, davacının yolculuk bitimi araçtan inmesi sonrası gasp girişimine maruz kaldığını, güvenlik zaafiyeti olmadığını, olayın meydana geldiği yerin kamuya açık bir alan olduğunu, TTK.'nın 786/2. maddesine göre taşıyıcının kendisine teslim olunurken beyan edilmemiş kıymetli eşya, para ve kıymetli evrak ve diğer vesikaların hasar ve ziyaından mesul olmayacağını, davacının çantasının içindeki değerleri ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesinin henüz son bulmadığı, aksine gidilecek yer neresi ise oraya varana dek bu ilişkinin devam ettiği, koruma yükümünün sözleşmenin ifası sırasındaki yükümlülüklerden olduğu, davalının tesis sınırları içerisinde yolcuların emniyetini sağlamakla mükellef bulunduğu, davacının davalıya ait otobüs ile Zonguldak’tan İstanbul’a geldiği, otobüsten indikten sonra servislere giderken yoldan geçen bir araç içerisindeki faili meçhul kişilerce omzunda asılı çantası gasp edildiği, gasp olayının gerçekleştiği alanın davalının hâkimiyetinde olan bir alan olduğu, davacının olayın hemen akabinde polis karakolunda vermiş olduğu ifadesinde dava dilekçesinde belirttiği miktar kadar parasının çalındığını belirttiği, olayın meydana gelmesinden bir gün önce bankadan 8.000,00 TL çektiği, davalının söz konusu alanda gerekli güvenlik önlemleri almaması nedeni ile meydana gelen hırsızlık olayında kusurlu olduğu, davacının zararının 8.000,00 TL

olduğu, malvarlığına ilişkin zararlarda manevi tazminat talep edilemeyeceği gerekçesiyle, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 8.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 367,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 4.00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2638, Karar No: 2025/840, Tarih: 13.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2638 E.  ,  2025/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/64 E., 2024/136 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkili ..., ... Hastanesinde 11.08.2005 tarihinde davalı doktor ...’nin yaptırdığı normal doğum ile müvekkili ...’i doğurduğunu, hamileliğinin davalı tarafından ona ait poliklinikte takip edildiğini, gebeliğinin 16-20 haftaları arasında üçlü tarama testi yapıldığını ve bebekte anormallik tespit edilmediğini, davalının yönlendirmesiyle müvekkilinin adı geçen hastaneye yattığını, ancak o gün gelerek kendisini kontrol etmediğini, müvekkiline suni sancı verilmesinden sonra bebeğin kalp atışlarının duyulmayacak kadar zayıfladığını, bu durumun hemşire tarafından davalı doktora bildirildiğini, davalının telefonla verdiği talimatlar ile suni sancı serumunun değiştirildiğini, ancak buna rağmen durumun devam etmesi üzerine bu sefer müvekkiline oksijen takviyesi yapıldığını, müvekkilinin bebeğinin kalp atışlarının duyulmaması dolayısıyla heyecan ve üzüntü yaşarken doktorunun da yanında olmadığını, suni sancıdan sonra bebeğin hayatı tehlikeye girdiği halde davalının müvekkilinin yanına gelmediğini, telefonla uzaktan talimat vermekle yetindiğini, gereken özeni göstermediğini, sezaryen taleplerini makul bir gerekçe sunmadan reddettiğini, doğumdan sonra bebeğin ağlamaması ve çocuktaki anormallik üzerine çocuk doktoru olan diğer davalı ...’nin çağrıldığını, Mete'nin talimatıyla bebeğe oksijen verilerek küveze konulduğunu, küvezden 24 saatten önce çıkartılmaması gerekirken bebeğin 2 saat küvezde tutulduktan sonra annesine verildiğini, taburcu oldukları ana kadar ( 12.08.2005 ) bebeğin durumunun kontrol edilmediğini, taburcu oldukları günün öğlen saatlerinde bebekte morarmalar meydana gelince Tepecik Eğitim ve Araştıra Hastanesine gittiklerini, burada tetkikler yapıldığını ve verilen tedavileri uyguladıklarını, ancak Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 31.10.2008 tarihli raporuyla bebeğin doğum sırasında oksijensiz kalması nedeniyle %50 oranında gelişim geriliği olduğunu öğrendiklerini, halen 3,5 yaşında olan bebeğin normal yemek yiyemediğini, püre ile beslendiğini, konuşamadığını, dengesinin bozuk olduğunu, zaman zaman morarmaları olduğunu, davalı ...'nin telefonla talimat vermesi suni sancı ve normal doğum kararları nedeniyle, diğer davalının ise yeni doğana gerekli tetkikleri ve tedaviyi uygulamaması ve özen göstermemesi nedeniyle sorumlu olduğunu, davalıların kusuru nedeniyle bebeğin zihinsel engelli hale geldiğini, müvekkillerinin hastaneye ve doğumu yaptıran doktora yüksek miktarlarda ödeme yaptıklarını, bunun dışında bebeğin rahatsızlığının teşhisi ve tedavisi için kullanılan ilaçların da maddi yük getirdiğini ileri sürerek müvekkili ... ve ... için ayrı ayrı 30.000 TL manevi tazminatın, ... için yapılan masraflara karşılık şimdilik 1.077,00 TL maddi tazminatın, ... için iş gücü ve efor kaybı nedeniyle şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın 11.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacıya suni sancı verilmediğini, normal doğum sürecine uygun ilaçlar verildiğini ve özenle kontrol edildiğini, doğumun da uzman bir ekip tarafından yaptırıldığını, doğumun normal bir doğum gibi uzun sürdüğü ve annede tansiyon düşmesi ile sitres baş gösterdiği için oksijen verilmesinin olağan olduğunu, iddia edildiği gibi bebeğin kalp atışlarında zayıflama olmadığını, kaldı ki o kadar uzun süre kalp atışları zayıf olan bir bebeğin canlı doğmasının mümkün olmadığını, doğum sırasında baş-pelvis uygunsuzluğu denilen bir durumun yaşanmadığını, zor doğum olmadığını, bebek doğduktan sonra çocuk doktorunun çağrılmasının olağan olduğunu, doktorun bebeğin solunum sayısının fazla olması nedeniyle küveze konulmasını önermesi üzerine bebeğin küveze konulduğunu, bunun amacının bebeğin ortam ısısına alışması ve oksijen yetersizliğinin olmaması için oksijen desteği vermek olduğunu, bebeğin doğumda oksijensiz kalması söz konusu olsaydı hastanede yeni doğan ünitesi olmadığından başka hastaneye sevk edilmiş olacağını, solunum sayısının düzelmesi üzerine emzirilmek için annesine verildiğini, davacıların sezaryen isteğinin olmadığını, doğumdan sonra kontrole geldiklerini ve şikayetlerinin olmadığını, 3,5 yıl sonra dava açmalarının kötü niyetli olduğunu, bebeğin durumunun pek çok sebepten kaynaklanmış olabileceğini, doğum öncesinde anne karnındaki bebeğin herhangi bir kanlanım bozukluğu ya da genetik bir sorun olabileceği gibi doğumdan sonraki zamanda gelişen bir durum da olabileceğini, bebeğin doğumdan sonra görüldüğünü ve semptomlarına rastlanmadığını, bebekte zaten doğumdan bir gün sonra geçirilmiş havale öyküsü bulunduğunu o zamana kadar saptanmış bir anomali olmadığını, anne karnında iken bebekteki anormalilerin yalnızca %60'ının saptanabildiğini, müvekkillerinin kusursuz olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.03.2015 tarihli kararıyla davanın dayanağı olan tıbbi süreç nedeniyle davalılarca ...'in doğumu sırasında ihmal nedeni ile küçük Zeynep'in gelişimsel gerilik meydana gelebilecek şekilde doğumuna neden oldukları yönünde sorumluluklarını gerektiren haksız eylemlerinin bulunduğu yönünde kanıt bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 03.03.2015 tarihli kararıyla davanın dayanağı olan tıbbi süreç nedeniyle davalılarca ...'in doğumu sırasında ihmal nedeni ile küçük Zeynep'in gelişimsel gerilik meydana gelebilecek şekilde doğumuna neden oldukları yönünde sorumluluklarını gerektiren haksız eylemlerinin bulunduğu yönünde kanıt bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 21.01.2018 tarihli ilamıyla mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp raporunun, doğum öncesi ve anında yapılan işlemlerin davacı ...’in hipoksik doğmasında etkili olup olmadığı hususları yönündeki taraf iddialarını yanıtlayacak ve davalı doktorların teşhis ve tedavide yeterli özen ve dikkati gösterip göstermediğini ortaya koyacak nitelikte yeterli açıklamayı içermediği, mahkemece, gerek dava dışı hastanedeki muayene ve tedavilere ilişkin tüm bilgiler ve hasta tabela kağıtları, varsa çekilen filmler, inceleme raporları, epikriz ve Adli Tıp Raporu birlikte gönderilip, üniversitelerin tıp fakültelerinde görevli öğretim üyelerinden Kadın Hastalıkları ve Doğum konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, davalı doktorun doğum şekli tercihi ve doğum esnasında aldığı kararlar ve uygulamaların davacı ...’in hipoksik kalması üzerine %50 oranında gelişimsel geriliğe sahip olmasıyla sonuçlanan olayda davalı doktorlara atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak 22.11.2019 tarihli kararla, kadın hastalıkları ve doğum uzmanı bir profesör ile iki doktordan oluşan üç kişilik heyetten alınan bilirkişi raporunda NST çıktılarının dosya içerisinde bulunmaması nedeniyle davalıların bebeğin rahatsızlığında ihmal veya kusurlarının bulunup bulunmadığının belirlenemeyeceğinin bildirildiği, buna göre davalıların ...'in doğumu sırasında ihmal nedeni ile küçük Zeynep'de gelişimsel gerilik meydana gelebilecek şekilde doğumuna neden oldukları yönünde sorumluluklarını gerektiren haksız eylemlerinin bulunduğu yönünde kanıt bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Dairenin 23.09.2021 tarihli ilamıyla, Özel Altınordu Hastanesi dosyası içinde NST çıktılarının bulunmaması nedeniyle davalı doktorların bebeğin rahatsızlığında ihmal veya kusurlarının olup olmadığının belirlenemeyeceği dosyadaki tüm bilirkişi raporlarında ifade edilmiş ise de vekilin özen borcunun kapsamı içinde teşhis ve tedaviye ilişkin kayıtlarının doğru ve düzenli tutulmasının da bulunduğu, davalı doktorların kayıtların tutulmasından dolayı sorumluluğunun söz konusu olduğu, buna göre Mahkemece, kayıtların tutulması ve sunulmasının davalı doktorların görevi olduğu gözetilerek, doğum eylemi sırasında çekilen NST ve doğum anında alınan çocuk kan gazı örneği kayıtlarını tutmanın hangi davalı doktorun sorumluluğunda olduğu saptanmak suretiyle belirlenecek sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararla; bozma ilamı doğrultusunda alınan ek bilirkişi raporunda doktorun genel olarak belge düzenlemesiyle ilgili özen eksikliği gösterdiği kanaatine varıldığı, gelen hastane kayıtları incelendiğinde; doldurmaları ve imzalamaları gereken hiçbir evrağı doldurmadıkları, çekilmesi hekimin insiyatifinde olan NTS'nin çekilmemiş olduğu, gebe annenin gerekli izleniminin yapılmamış olduğunun anlaşıldığı, davacı annenin tüm gebelik kontrollerinin davalı kadın doğum doktoru tarafından yapıldığı, 11 saat hastanede yatan annenin muhtemel tehlikelere karşı gerekli önlemleri almak, gerekli tetkikleri yapmak risk faktörlerine bağlı her türlü dikkat ve özeni gösterip gerekli tedbirleri almak görevinin davalı doktorlara ait olduğu, davalı doktorların her türlü risk faktörlerine ilişkin gerekli tedbirleri aldıklarını ispatlayamadıklarını, çocuğun elleri ve ayakları mor olarak doğduğu, 2 saat küvezde kaldığı, 24 saat içinde morararak davalı çocuk doktoru tarafından tam teşekküllü bir hastaneye yönlendirildiği ve halihazırda %70 engelli bir şekilde hayatını sürdüğü dikkate alındığında davalı doktorların özen yükümlüğüne aykırı davranışları ile oluşan zarar arasında illiyet bağının mevcudiyetine dair mahkememiz nezdinde tam bir kanaat hasıl olduğu gerekçesiyle davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne 15.000,00 TL manevi tazminatın 11/08/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ...'in manevi tazminat davasının kısmen kabulüne 15.000,00 TL manevi tazminatın 11.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ...'in maddi tazminat talebinin kabulü ile, 1.077,00 TL maddi tazminatın 11.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...'in maddi tazminat davasının kabulüyle 1.000,00 TL maddi tazminatın 11.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; bebekteki zeka geriliğinin %70 oranında olması ve dava süresinin uzunluğu dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat tutarlarının az olduğunu, Mahkemenin objektif ölçülerle hareket etmediğini, müvekkilleri lehine kabul edilen maddi tazminat talebi yönünden vekalet ücreti verilmediğini, ayrıca davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı olduğu için kendilerine kabul edilen manevi tazminatlar yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken tek bir vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, mevcut haliyle de karar tarihindeki maktu vekalet ücretinin altında vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini, müvekkilleri tarafından yatırılan harcın kabul–red oranına göre bölüştürülemeyeceğini belirterek kararı temyiz etmiştir

2. Davalı ... vekili; 02.11.2022 tarihli rapor ile bozma konusu yapılan hususların açıklandığını, buna göre hastaya ait dosya ve belgeleri saklama yükümlülüğünün sağlık kurumuna ait olduğunu hastanede çalışan hekimin saklama yükümlülüğü bulunmadığını, kardiyotokografi cihazının temini ve idamesinin de yine Kurumun yükümlülüğünde olduğunu, alınan bilirkişi raporlarının hiçbirinde müvekkiline kusur atfedilmediğini buna rağmen mahkemece yazılı gerekçeyle karar verildiğini, mahkemenin kusur-illiyet bağı tespiti yapmadan tazminat hesaplanmasına ilişkin rapor aldığını, müvekkilinin hangi kusurlu davranışı ile mevcut neticenin meydana geldiği, hangi hekimin kusurlu olduğu hakkında bir rapor alınmadığını, maluliyete ilişkin olarak da rapor alınmadığını, yaşam tablosu ve maluliyet oranlarının fahiş belirlendiğini, dosyadaki sağlık kurulu raporlarının kati rapor olmadığını, mevcut sonucun doğum sonrası veya öncesi sebebe dayanıyor olma ihtimalinin de bulunduğunu, müvekkilinin eylemlerinden kaynaklandığının söylenemeyeceğini belirterek, kararı temyiz etmiştir.

3. Davalı ... vekili; hastane kayıtlarının düzenli tutulmasının ve saklanmasının doktorun değil hastanenin görevi olduğunu, müvekkilinin hastaneye bağlı olarak çalıştığını, hastanenin görevinin müvekkiline yüklenilemeyeceğini, bu yükümlülüğün Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 6. Bölümünde yer alan 49. maddede belirtildiğini, buna göre özel hastanelerde tıbbi evrak arşivi oluşturulacağının ve faaliyeti sona eren hastanenin arşivinde yer alan belgeleri bir tutanakla Sağlık Müdürlüğüne teslim edileceğinin belirlendiğini, kayıtların müvekkili tarafından saklanmasının fiilen mümkün olmadığını, dolayısıyla doğumun yapıldığı Özel Altınordu Hastanesince faaliyetin sona ermesiyle beraber belgelerin İl Müdürlüğüne teslim edilmesi gerektiğini, hastanenin kapanmış olmasından dolayı evrakların bulunamamış olmasının sorumluluğunun müvekkiline yüklenemeyeceğini, alınan raporların hiçbirinde müvekkilinin tıbbi müdahalelerinden kaynaklanan kusur ve hatasına ilişkin bir değerlendirme yapılmadığını,davacının kusur ile zarar arasındaki illiyet bağını ispat edemediğini, davacı ... de meydana gelen hastalığın doğum öncesi, doğum sırası veya sonrasında gelişebileceğinin dosyadaki tüm bilimsel değerlendirmelerde ve makalelerde açıklandığını, müvekkiline atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığını, bilirkişilerce de meydana gelen neticenin oluşmasında müvekkilinin kusurunun veya yapılan tıbbi eylemlerle arasındaki illiyet bağının tespit edilemediğini, buna rağmen dosyanın hesap bilirkişisine gönderilmesinin hukuka aykırı olduğunu, kusur raporunun hatalı olduğunu belirterek, kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekilin özen borcuna aykırılığı sebebiyle meydana gelen maddi manevi zararların tazmini istemine ilişkindir.