muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/43, Karar No: 2021/552, Tarih: 11.11.2021

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin, ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Bu aşamada bir borcun ödenmemesi veya hukuki alacağın hak sahibine verilmemesi nedeniyle işlenen hürriyetten yoksun kılma suçlarında haksız tahrik hükmünün nasıl değerlendirilmesi gerektiği ayrıca irdelenmelidir. Salt borcu ödeyememenin haksız tahrik oluşturan bir fiil olarak kabulü mümkün değildir. Ancak ödeme gücü bulunduğu hâlde sırf kendi menfaati yahut alacaklıyı zor durumda bırakmak için borcun keyfi ve kasti biçimde ödenmemesi, alacaklıdan mal kaçırılması, gerçeğe aykırı beyan veya vaadlerde bulunulması, alacaklının sürekli oyalanması, muvazalı davranışlarla borçtan kurtulmaya çalışılması gibi davranışlar haksız tahriki oluşturan fiil olarak değerlendirilebilecektir. Nitekim Ceza Kurulunca 19.01.2016 tarih ve 203-2 sayı ile ve 04.07.2017 tarih ve 656-360 sayı ile verilen kararlarda da bu yönde değerlendirme yapıldığı görülmektedir.

Diğer taraftan, ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkanı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında her iki sanık yönünden uyuşmazlık konusu ayrı ayrı değerlendirildiğinde;

Sanık ...’nin mağdurun ağabeyi olduğu ve mağdurdan alacaklı olduğunu iddia ettiği, olay günü sanıkların birlikte mağdurun işlettiği kafeye gittikleri, alacak meselesinin konuşulması esnasında çıkan tartışma neticesinde sanıkların mağduru tehdit ettikleri, onu zorla arabaya bindirerek İkem Koleji civarında bir yere götürdükleri, o esnada mağdurun, sanıklar tarafından zorla araca bindirildiğini gören tanık... ...’in olayı diğer tanık ...’a haber vermesiyle mağduru aramaya başladıkları, İkem Koleji civarında sanıkları ve mağduru buldukları, olayın bir şekilde son bulması üzerine tarafların olay yerinden ayrıldıkları anlaşılan olayda;

Sanık ... Yönünden;

Sanık ... Yönünden;

Dosya kapsamından sanık ... ile mağdurun arasında herhangi bir alacak meselesinin olmadığının; yine mağdur tarafından sanık ...'e yönelen bir eylemin de bulunmadığının gerek tanık anlatımlarıyla gerekse sanıkların ve mağdurun beyanlarıyla sabit olduğu dikkate alındığında; sanık ... yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Sanık ... yönünden;

Sanık ...’nin beyanında, mağdurdan alacaklı olduğunu, mağdurun "Bütün bunlar şerefsiz babam yüzünden." sözüne sinirlenerek ona bir tokat attığını ifade etmesi, diğer sanık ...’ün sanık ...’nin mağdurdan alacaklı olduğunu ancak mağdurun borcunu ödemediğini ve ayrıca borcunu inkar ettiğini beyan etmesi, tanıklar ... ve mağdur ile sanık ...'nin babası olan tanık...’ın, sanık ... ile mağdur arasında alacak meselesi olduğunu belirten beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; taraflar arasındaki alacak meselesinin ne olduğu, borç miktarı, mağdurun borcunu ne zamandan beri ödemediği, neden ödemediği, ödeme gücü bulunduğu halde sırf kendi menfaati için yahut sanık ...'yi zor durumda bırakmak için borcunu keyfi bir biçimde mi ödemediği, alacağın istenmesi sırasında mağdurun sanığa yönelik tahrik oluşturabilecek başkaca bir davranışının bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması neticesinde; ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edildikten sonra sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının sanık ... yönünden kabulüne karar verilmelidir.

Sanık ... yönünden uyuşmazlık konusuna ilişkin olarak çoğunluk görüşüne katılmayan üç Genel Kurul Üyesi; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazın sanık ... yönünden REDDİNE,

2- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının sanık ... yönünden KABULÜNE,

3- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 07.03.2018 tarihli ve 2389-1637 sayılı düzeltilerek onama kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,

4- İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesince 13.12.2012 tarihli ve 39-457 sayılı sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün, sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

5- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının sanık ... yönünden kabul edilerek Özel Daire onama kararının kaldırılıp Yerel Mahkeme hükmünün bozulması nedeniyle sanık ... hakkındaki cezanın infazına başlanılmış ise İNFAZIN DURDURULMASINA, sanığın bu suçtan cezaevine alınmış olması ihtimali bulunduğundan sanık, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değilse DERHAL SERBEST BIRAKILMASI için YAZI YAZILMASINA,

5- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının sanık ... yönünden kabul edilerek Özel Daire onama kararının kaldırılıp Yerel Mahkeme hükmünün bozulması nedeniyle sanık ... hakkındaki cezanın infazına başlanılmış ise İNFAZIN DURDURULMASINA, sanığın bu suçtan cezaevine alınmış olması ihtimali bulunduğundan sanık, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değilse DERHAL SERBEST BIRAKILMASI için YAZI YAZILMASINA,

6- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 11.11.2021 tarihinde sanık ... hakkındaki uyuşmazlık yönünden oy çokluğuyla, sanık ... hakkındaki uyuşmazlık yönünden ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2514, Karar No: 2015/8055, Tarih: 10.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2514 E.  ,  2015/8055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2014

NUMARASI : 2014/122-2014/502

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/12/2014 tarih ve 2014/122-2014/502 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekilli, ortağı oldukları davalı şirketin 29.04.2011 tarihli olağan genel kurulunda sermaye artırımına karar verildiğini ve tüm ortakların iştirak taahhütnamesi ile paylarına düşen hissenin bedellerini ödemeyi taahhüt ettiğini ancak, ortakların hiç birinin taahhütlerini yerine getirmemesine rağmen davalı tarafça sadece müvekkillerinden bedellerin yatırılmasının istenildiğini, diğer üç ortağın her ne kadar şirket kayıtları uyarınca paylarına düşen bedelleri yatırdıkları görünse de bunun sadece şeklen doğru olup, fiiliyatta herhangi bir sermaye ödemesi gerçekleşmediğini, sermaye artırımının kötüniyetli olarak yöneticilerin istifadesine sunulması amacına yönelik olduğunu, 30.01.2014 tarih, 1 nolu, 07.02.2014 tarih, 2 ve 3 no'lu yönetim kurulu kararları ile müvekkillerinin 169.856,25 TL tutarındaki 900.000'de 339.712,5 adet nakdi pay senetlerinin tamamının iptal edildiğini ve 05.03.2014 tarihinde satılmasına karar verildiğini ayrıca, şirket yönetiminin sadece nakdi sermaye üzerinden pay senetlerini değerlendirip, ayni sermaye kalemlerinin dikkate alınmadığını, ayni sermaye kalemleri dikkate alınmadan eksik tayin edilen ve buna göre değer biçilen sermaye paylarının bu haliyle satışa çıkarılmasının da müvekkillerinin şirketteki vazgeçilmez haklarını ihlal ettiğini, müvekkillerinin zarara uğratılmakta olup, şirket paylarının da ellerinden haksız ve kötüniyetli olarak alınmaya çalışıldığını ileri sürerek, 30.01.2014 tarih, 1 nolu, 07.02.2014 tarih 2 ve 3 no'lu yönetim kurulu kararlarının geçersiz olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ıskat işlemlerinin kanun ve usule uygun olup, yapılan işlemlerde tüm hissedarların hak ve menfaatlerinin gözetildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, olağan genel kurulda alınan sermaye arttırım taahhüdüne göre davacı ortakların taahhütlerini yerine getirmedikleri, kendilerine bu hususta ihtarname çekilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığı, diğer ortakların taahhütlerini yerine getirdiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, olağan genel kurulda alınan sermaye arttırım taahhüdüne göre davacı ortakların taahhütlerini yerine getirmedikleri, kendilerine bu hususta ihtarname çekilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığı, diğer ortakların taahhütlerini yerine getirdiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3063, Karar No: 2017/6666, Tarih: 21.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3063 E.  ,  2017/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 1224 ada 13 parsel sayılı taşınmazınnolu bağımsız bölümünde taşınmazın ortak yerlerinden sayılan bina duvarına davalının izin almadan kapı açtığını, ortak mülkiyete müdahalede bulunduğunu, davalının kapıyı yaparken kat maliklerinin iznini almadığını ileri sürerek, davalının ortak mülkiyete haksız müdahalesinin önlenmesine, yapılan kapının kaldırılarak eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre davalılar ... ve ...'nın malik olduğu, diğer davalı ...'ın kiracı olduğu iş yeri niteliğindeki 16 nolu bağımsız bölümün ortak alan olan duvarından ve aynı zamanda 1478 sokağa bakan cephesinden açılan kapının mimari projeye aykırı olduğu, kat maliklerinin bu kapının açılmasına muvafakatlarının bulunmadığı sabit olduğu gerekçesi ile davacının davasının kabulü ile Blokta yer alan 16 nolu iş yeri niteliğindeki bağımsız bölümün 1478 sokaktan açılan kapıya davalıların müdahalesinin men'ine, kapının projesine uygun eski hale getirilmesine, davalılara 30 günlük süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; ana taşınmazın mimari projesinde bulunmayan ve ortak alan olduğu anlaşılan bölümlere ilişkin, projeye uygun hale getirme ve müdahalenin men'i istemine ilişkin olup, dava konusu edilen dükkan nitelikli 16 bağımsız bölüm nolu iş yerinin “ortak alan” niteliğinde olan duvarından (aynı zamanda 1478 nolu sokağa bakan cephesinden) açılan kapının, onaylı mimari projeye aykırılığı tespit edilip, mahkemece projeye uygun olarak eski hale getirilmesine karar verildiğine göre, yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığınn göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/09/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3782, Karar No: 2010/6970, Tarih: 14.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3782 E.  ,  2010/6970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2009

Taraflar arasındaki davadan dolayı Antalya 6. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 24.03.2009 gün ve 272-112 sayılı hükmün  onanmasına ilişkin olan 10.11.2009 gün ve 7534-11672 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca 1.4.1974 gün 1/2 sayılı İ.B.K. gözetilmek suretiyle miras bırakan A.'in yaptığı temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenerek davanın kısmen kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak eksiğin tamamlanması, yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden, dava konusu 32 parsel sayılı taşınmazdaki 2,8,10 ve 16 nolu bağımsız bölümlerden 10 ve 16 nolu bağımsız bölümlerin 128/2010'ar arsa paylı, 8 nolu bağımsız bölümün 44/2010 arsa paylı 2 nolu bağımsız bölümün 74/2010 arsa paylı olduğu davacının mirasbırakanı A.'in 15.7.1994 tarihli akitle, 35/2010 pay adına kayıtlı iken 22/2010 payı ukdesinde bırakıp 13/2010 payı ve 74/2010 arsa paylı 2nolu bağımsız bölümün 5/2010 payı ile 128/2010 arsa paylı 16 nolu bağımsız bölümün 8 payını Nuriye Işık'a satış suretiyle temlik ettiği yine 22.3.1995 tarihli akitle uhdesinde kalan 19/2010 payın kat irtifakı uyarınca bu hisseye ayrımlı 128/2010'ar paylı 16 ve 10 nolu bağımsız bölümlerdeki 8/2010'ar payını yine 44/2010 arsa paylı 8 nolu bağımsız bölümdeki 3/2010 payını  Nuriye Işık'a satış suretiyle temlik ettiği görülmekle, mirasbırakan A.'in bağımsız bölümlerin arsa paylarına göre 2 nolu bağımsız bölümde 5/2010, 8 nolu bağımsız bölümde 3/2010, 10 ve 16 nolu bağımsız bölümlerde 8/2010'ar pay temliki yaptığı, temlik edilen paylarında bağımsız bölümlerin 1/2 payına isabet etmediği anlaşılmaktadır.

Bu halde 32 parsel sayılı taşınmazdaki mirasbırakanın temlik ettiği 2, 8, 10 ve 16 nolu bağımsız bölümlerdeki anılan payların (5/2010, 3/2010, 8/2010, 8/2010) davacının miras payı oranında iptal ve tesciline karar verilmesi gerektiği açıktır. Ne var ki, mahkemece, bu bağımsız bölümler yönünde 1/2  payın iptal ve tesciline karar verilerek fazlaya hükmedilmiş olduğu, davalının karar düzeltme isteği üzerine bu kez yapılan inceleme sonucu anlaşılmakla, HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairenin 10.11.2009 tarih 2009/7534E- 11672 sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına yerel mahkemenin 24.3.2009 tarih 2008/272E- 2009/112 sayılı kararının 32 parsel sayılı taşınmazdaki 2, 8, 10 ve 16 nolu bağımsız bölümlere yönelik olarak HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2832, Karar No: 2010/8862, Tarih: 20.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2832 E.  ,  2010/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.09.2008 tarih ve 2007/97 - 2008/302 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından taşıma rizikolarına karşı sigortalanan emtianın gümrükten davalı antreposuna davalıya ait kamyonlarca taşınması sırasında hasara uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini, rucuan tahsili amacıyla yapılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatı hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gümrük aşamasına kadar sigortalı emtianın taşınmasının başka firmaca yerine getirildiğini, hasarın hangi aşamada meydana geldiğinin belli olmadığını, müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini, dava hakkının düştüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, emtianın yurtdışından yurtiçine gümrüğe kadar başka firmaca taşındığı, buradan da davalı antreposuna davalı tarafından taşımasının gerçekleştirildiği, hasarın bu aşamada ve davalı kusuru ile gerçekleştiği hususunun davacı tarafından kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, emtia taşıma sigorta poliçesine dayalı rucuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hüküm doğru değerlendirmeler içermediği gibi temel alınan bilirkişi raporu da karar vermeye yeterli değildir. Davacının taşıma rizikolarına karşı sigortaladığı aydınlatma emtiasının dava dışı firma tarafından havayolu ile Çin’den, Türkiye’ye Atatürk Hava Limanı gümrük alanına kadar taşındığı, buradan da davalı tarafından gümrük antreposuna taşımasının gerçekleştirildiği, 09.12.2005 tarihinde tutulan tutanakla mal sahibi sigorta ettirene iki adet aydınlatma aracının dış kısımlarında bulunan muhafazalarının hasarlı olarak teslim edildiği ve bu tutanakta davalının temsilcisi konumundaki antrepo yetkilisinin imzasının bulunduğu hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı vekili, hasarın davalının sorumluluğunun başladığı kesitte meydana geldiğini iddia etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin taşıyıcı olmadığını, sigortalı malların gümrük işlemlerini yerine getirdiğini, araçları ile gümrük antreposuna taşıdığını savunmuştur.

Taraflar arasındaki çekişme, hasarın, davalının sorumluluğu kesitinde meydana gelip gelmediği noktasında toplanmaktadır. Davalı, dava dışı hava taşıyıcısının malları teslim etmesi sonrasında ihtirazi kayıtsız şekilde eşyaları teslim alarak gümrük entreposuna götürmüş ve hasarlı teslim etmiş ise karine olarak bu hasarın kendi taşıma kesitinde meydana geldiğinin kabulü gerekir. Bu halde, davalı hasardan dolayı sorumsuzluğunu kanıtlamalıdır. Ancak, mahkemece, dava dışı hava taşıyıcısının sorumluluğunun ne zaman sona erdiği, gümrük komisyoncusu olan davalının sorumluluğunun ne zaman başladığı, gümrük mevzuatı bakımından davalının konumu, 09.12.2005 tarihli tutanağın kural olarak davalıyı bağlayacağı hususları üzerinde hiç durulmamıştır. Esasen, bilirkişi kurulu raporunda da anılan hususlara hiç değinilmemiştir. O halde, taşınan emtialara ilişkin gümrük belgelerinin onaylı örneği getirtilip, aralarında taşıma hukuku ve gümrük mevzuatı alanlarında uzmanın da bulunduğu bilirkişi kurulu oluşturulup, yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde denetime uygun rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15965, Karar No: 2016/13990, Tarih: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15965 E.  ,  2016/13990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve SSK primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.