muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2788, Karar No: 2024/192, Tarih: 11.01.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı ile vekâlet ücreti yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, boşanma davalarında vekâlet ücretinin kusur durumuna göre değil, davanın kabul veya reddine göre belirlendiği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakasının ve tazminatların az olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun yoksulluk nafakasının ve tazminatların miktarları yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davalı kadın lehine dava tarihinden itibaren ve tahsilde tekerrüre neden olmamak kaydı ile boşanma hükmü kesinleşinceye kadar aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası ile boşanmaya ilişkin hükmün kesinleşmesinden itibaren aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın lehine 60.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata, kadının sair istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın temyiz dilekçesinde; maddî, manevî tazminat, tedbir nafakası, masraflar ve vekâlet ücreti yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının ve tazminatların miktarı ile vekâlet ücreti ve yargılama giderleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7383, Karar No: 2022/2546, Tarih: 01.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7383 E.  ,  2022/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin olaydan hemen sonra alınan hazırlık ifadesi, 21.03.2012 tarihli olay, yakalama ve görgü tespit tutanağı ile olay yeri basit krokisine göre; suça konu malzemelerin çalındığı yerin sokak üzerinde bulunan, etrafı çevrili olmayan tek katlı müstakil evin bitişiğinde yer alan kapısı kapalı ancak kilitli olmayan, evin eklentisi niteliğindeki banyo olarak kullanılan yer olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un açıktan hırsızlığı düzenleyen 141. maddesinden hüküm kurulması,

2-Müştekinin oğlu olan tanık ...’ın olay gecesi eve geldiğinde annesinden bahçelerinden hırsızlık yapılmış olabileceğini öğrenmesi üzerine eve gelirken sokak içerisinde karşılaştığı ve kağıtçı arabasıyla geçen sanıktan şüphelenerek peşinden koştuğu, sanığı kovaladığı ve fakat yakalayamadığı, bu sırada sokakta babasıyla karşılaştığı ve birlikte polise haber verdikleri, ihbar üzerine kolluk kuvvetlerinin çevrede yaptıkları araştırma sonucunda durumundan şüphe duyulması üzerine sanığın yakalandığı, ardından kolluk kuvvetlerinin tanık ...’a kaçan şahsın sanık olup olmadığını sormaları üzerine tanığın sanığı teşhis ettiği ve kağıt arabasında müştekiye ait çalınan malzemelerin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; olayda kesintisiz takip bulunmadığından eylem tamamlandığı halde teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile TCK’nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3-Kabule göre de;

Ceza uygulaması sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesinin aynı Kanun’un 145. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 01.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1537, Karar No: 2021/3791, Tarih: 19.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1537 E.  ,  2021/3791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Reyhanlı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/329 Esas sayılı, 18.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 2009-2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından da dava açıldığı, Mahkemece bu suçlardan bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçlar yönünden her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre;

1- Sanık hakkında, “2009-2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın 2009-2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde ''Sahte Fatura Kullanma" denilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

2- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK’nin 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırı 3 yıl hapis cezası olduğu halde, temel hapis cezasının 18 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3- Tayin edilen 18 ay hapis cezasında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi uyarınca artırım yapılırken 22 ay 15 gün yerine hesap hatası yapılarak 18 ay 22 gün belirlenmesi, yine TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 18 ay 22 gün yerine, hesap hatası yapılarak 15 ay 18 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

4- Sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasına rağmen, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

5- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2019, Karar No: 2020/133, Tarih: 07.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2019 E.  ,  2020/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 2. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine"

Karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1707, Karar No: 2024/1709, Tarih: 15.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/1707 E.  ,  2024/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/480 E., 2016/459 .K

SUÇLAR : Şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması.

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma

Yerel mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemece sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 107/1-2, 62/1, 52/2, 53/1-2-3, 51/3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK'nın 134/1-1, 62, 53/1-2-3, 51/3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan TCK'nın 133/1, 62, 53/1-2-3, 51/3. maddeleri uyarınca 2 kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin reddi ile şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanlar ile yapmış olduğu telefon konuşmalarını kaydeden, katılan ...'nın göndermiş olduğu cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin çıplak görüntülerini kendisi ile cinsel ilişkiye girmediği takdirde ifşa edeceğinden bahisle tehdit eden ve katılanın kabul etmemesi üzerine katılanın arkadaşı olan tanık Özge'ye gönderen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 107/1, 133/1, 134/1 maddelerindeki şantaj, kişileri arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A) Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

IV. GEREKÇE VE KARAR

A) Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bir nedene dayanmayan temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesindeki kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz şeklindeki düzenleme uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ezine 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan "Kişinin kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53/1 maddesinin a,c,d ve e bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkieri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına," ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bir nedene dayanmayan temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın kayden 20.08.1997 doğumlu olup suç tarihinde 17 yaşında olan katılanın rızası kapsamında gönderdiği cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin çıplak görüntülerini kayden 21.04.1998 doğumlu olan ve suç tarihinde 17 yaşında olan tanık Özge'ye göndermesine konu olayda;

Dosya kapsamına göre; sanığın kayden 20.08.1997 doğumlu olup suç tarihinde 17 yaşında olan katılanın rızası kapsamında gönderdiği cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin çıplak görüntülerini kayden 21.04.1998 doğumlu olan ve suç tarihinde 17 yaşında olan tanık Özge'ye göndermesine konu olayda;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.2015 tarihli, 2014/14-603-2015/66 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; katılanın cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin çıplak görüntülerini, onun bilgisi dışında tanığa gönderilmesi eyleminde TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yanı sıra toplumun sahip olduğu ortak ar ve haya duygularını, yerleşik edep kurallarını incitici ve genel ahlâka aykırı nitelikteki 17 yaşındaki katılana ait müstehcen görüntülerin 17 yaşında olan tanığına gönderilmesi nedeniyle aynı Kanun'un 226/5. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçunun da oluştuğu, bir fiili ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, TCK'nın 44. maddesi gereğince, daha ağır cezayı gerektiren müstehcenlik suçundan cezalandırılması, gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nın 134/1. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun 5237 sayılı TCK'nın 139/1. maddesi gereğince şikayete tabi olduğu ve 5271 CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davasının açıldığı, mahkemenin de belirtilen eksikliği gidermediği anlaşılmakla, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesindeki kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz şeklindeki düzenleme uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Ezine 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının SAKLI TUTULMASINA,

C)Kişiler Arasındaki Konuşmaların Dinlenmesi ve Kayda Alınması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Ezine 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının SAKLI TUTULMASINA,

C)Kişiler Arasındaki Konuşmaların Dinlenmesi ve Kayda Alınması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bir nedene dayanmayan temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bir nedene dayanmayan temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,