muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8113, Karar No: 2022/19350, Tarih: 11.10.2022

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabının kullanıcısının tespit edilmesi için Asayiş Şube Müdürlüğü’ne yazılan müzekkereye verilen cevapta ... isimli kullanıcının açık kimlik bilgilerinin tespitinin yapılamadığının belirtildiği ve ..., ... ve ... gibi sosyal paylaşım sitelerinin merkezi ... Devleti olan özel hukuk tüzel kişileri tarafından kurulduğu, siteyi kuran ve işleten şirketlerin doğrudan kar amacı güttüğü, reklam gelirlerini artırmak çin milyonlarca kişiye ulaşmayı hedefledikleri, bu nedenle anılan sitelere girilmesi veya üye olunmaması için kimlik bilgisi veya üye olunması için kimlik bilgisi ve resmi belge zorunluluğu aranmadığı, üye olmak isteyen kişilerle ilgili güvenlik araştırması da yapılmadığı, bu açıdan bakıldığında ... kullanıcılarına ait gerçek kimlik bilgileri aranmaksızın ve buna ilişkin kayıtlar tutulmaksızın analın şirketlerin izin verdiği ölçüde ve bu şirketlerin gözetiminde kullanım hakkının tanındığı, söz konusu sitelerin sanal yönü ağır basan internet programı niteliğinde oldukları, şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise ... Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, ... Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise ... Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/03/2021 tarihli ve 2021/2239 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4630, Karar No: 2021/1966, Tarih: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4630 E.  ,  2021/1966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’ın sokak üzerine park ettiği otomobilinden oto teybinin ve vites topuzunun çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, katılan ...’ın kolluktaki 07.02.2015 tarihli ifadesinde, “ aracın anahtarının uzaktan kumandalı olduğunu, olaydan önce aracını park ettikten sonra kapılarını kilitleyip kilitlemediğini hatırlamadığını” beyan ettiği, dosya içerisinde bulunan 07.02.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu’na göre “ aracın sol ön kapısının kilitlenmediği, açık olduğu, sol ön kapı kilit kısmında herhangi bir zorlama izinin bulunmadığı, ...’ın aracı kumanda ile açıp kapattığında ve kilitlemeye çalıştığında, aracın sol ön kapısının kilitlenmediğinin” tespit edildiği, suça sürüklenen çocuk ...’ün aşamalarda suça konu aracın kilitli olmadığını savunduğunun anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 141/1 maddesindeki suçu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede,

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun, katılan ...’ın sokak üzerine park ettiği otomobilinden araç teybinin ve vites topuzunun gece çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 143, 31/2 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, 22.10.2015 karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan ...’ın sokak üzerine park ettiği otomobilinden oto teybinin ve vites topuzunun çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ...’nun aşamalarda suçsuz olduğunu savunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’ün soyut suç atması dışında mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden üzerine atılı suçtan sanığın beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4193, Karar No: 2013/6038, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4193 E.  ,  2013/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmediği anlaşıldığından;

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 13.04.2009 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, detaylı alarak açıklanmak kaydıyla, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu 3054 parsel nolu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 13.04.2009 itibariyle somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 6382 ada 1, 6383 ada 1 ve 6388 ada 1 parsel sayılı taşınmazların ise 02.08.2006 satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-6383 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 02.08.2006 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösteren tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine bir kere daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12587, Karar No: 2024/1003, Tarih: 08.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12587 E.  ,  2024/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/709 E., 2023/592 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/68 E., 2019/356 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 03.03.2016 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm geliri, cenaze ödeneği ve tedavi masrafı nedeniyle katlanılan Kurum zararının ıslahla şimdilik 320.751,01 TL 'nin kusurlu taraflardan gelirin tahsis ve onay tarihinden, ödemelerin sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faizleriyle ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, iş kazasının meydana gelmesinde müvekkili işverene izafe edilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, sigortalı işçinin kendi kusurlu davranışı sonucu kazanın meydana geldiğini, Kurum tarafından belirlenen peşin sermaye değerli gelir, Kurum tarafından talep edilen faiz oranı ve faiz başlangıç tarihlerini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 320.751,01 TL ilk peşin sermaye değeri alacağının tahsis onay tarihi 31.03.2017 den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 2.921,63 TL tedavi gideri alacağının sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 317,85 TL cenaze gideri alacağının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı Kurum vekili, karara esas alınan raporda sigortalıya %35 kusur izafesine gerekçe gösterilen hususların genel ve soyut değerlendirmelerden ibaret olduğunu, hatalı ve yetersiz değerlendirmeler içeren rapordaki kusur oranlarına göre verilen hükmün isabetsiz olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı Kurum vekili, karara esas alınan raporda sigortalıya %35 kusur izafesine gerekçe gösterilen hususların genel ve soyut değerlendirmelerden ibaret olduğunu, hatalı ve yetersiz değerlendirmeler içeren rapordaki kusur oranlarına göre verilen hükmün isabetsiz olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı vekili, iş kazasının meydana gelmesinde müvekkili işverene izafe edilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda ''iş tecrübesine ve hat formeninin tehlikenin varlığına bağlı olarak uyarmasına ilişkin olarak, emniyetin her daim önceliği olması gereği iken buna dikkat etmeyen müteveffanın kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu'' görüşü belirtilmiş olup, şirket yetkilileri hakkında beraat kararı verildiğini, müteveffanın dikkatsiz ve tedbirsiz davranması sonucu kazanın meydana geldiğini, Yargıtay 10. H.D. Kararlarında, davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesine atıf yaptığı "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, işverenin sorumluluğuna gidileceği ancak bu sorumluluğun tespitinde Kaçınılmazlık İlkesi dikkate alınır." ifadesi gereğince iş kazalarında ilgililerin kusur durumları belirlenirken kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurulması ve belirlenen kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerektiğinin belirtildiğini, meydana gelen olay ile müvekkili şirket arasında illiyet bağının kesildiğini bu nedenle müvekkiline izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığını, Yerel Mahkemece rapora itirazlarının dikkate alınmadığını, hükme esas teşkil eden aktüerya raporunda, müteveffanın ve hak sahibi olarak nitelendirilen müteveffanın eşine ilişkin belirlenen bakiye ömrün hatalı olduğunu, davacı tarafın 04.11.2019 tarihli dilekçesi ile talep ettiği bedeli ikinci kez ıslah etmiş olup bu hususun usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini, ancak Yerel Mahkemece itirazlarının yerinde görülmediğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı olarak verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12178, Karar No: 2007/18420, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/12178 E.  ,  2007/18420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından kayıt ve tescil edildiği 1.8.2004 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davacının 01.11.1994-01.08.2004 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36. maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır.

...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır. Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 1994 yılında ürün sattığı ancak ürün bedelinden prim kesintisi yapılmadığı sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 20.09.1995 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacıyla ilgili olarak ilk ... prim tevkifatı yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.10.1995 tarihinden itibaren davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece 01.11.1994 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinmesine, yerine,

“1-713 790 33 53 sicil nolu davacının 01.10.1995-01.08.2004 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 18.10.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10382, Karar No: 2013/5522, Tarih: 03.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10382 E.  ,  2013/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sahte olarak düzenlenen "Romanya'ya geçiş belgesinin", Türkiye Cumhuriyeti Ulaştırma Bakanlığına ibraz edilerek kullanılmadığının anlaşılması karşısında, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen idarenin davaya katılma hakkının bulunmadığı, yasaya aykırı olarak verilen katılma kararı hukuken yok hükmünde olup, davayı temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçi idare adına Hazine vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10349, Karar No: 2014/14969, Tarih: 17.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10349 E.  ,  2014/14969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin b bendinde (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanunî temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri” yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması gerekir. Davalılardan, ... Yemek Üretim Gıda Hayvancılık Nakliye Taahhüt Temizlik İnşaat Petrol Ürünleri Tic. ve San. Ltd.Şti. adının, “....Nak. Taah. Tem. İnş. Pet. Ürn. Tic. San.” olarak yazılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Kararın başlığında yazılı “.... İnş. Pet. Ürn. Tic. San.” sözcüklerinin silinerek yerine “... Üretim Gıda Hayvancılık Nakliye Taahhüt Temizlik İnşaat Petrol Ürünleri Tic. ve San. Ltd. Şti.” adının yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.