muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24508, Karar No: 2019/20155, Tarih: 19.12.2019

3-Kabule göre de, her iki sanığın tehdit eylemleri açısından; sanık ... Reşit’in savunmalarında, mağdurların çocukların bulunduğu sokak içerisinde tehlikeli ve gürültülü şekilde motosiklet kullandıklarını, uyarılarına rağmen peş peşe 3-4 kez sokak içerisinden geçmeleri üzerine silahla tehditte bulunduğunu savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ile ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/821, Karar No: 2014/13557, Tarih: 14.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/821 E.  ,  2014/13557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak,üzerindeki ağaçlara da maktuen değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10760, Karar No: 2013/13814, Tarih: 03.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10760 E.  ,  2013/13814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı ..., davalı tarafından faturalara yansıtılan kayıp kaçak bedelinin haksız olduğunu öne sürerek, bu bedelden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Davacı ... olup, bu durumda davacı tüketici olmadığı gibi, sözleşmenin de Tüketici Yasası kapsamında kalmadığı, bu haliyle taraflar arasındaki davanın tüketici mahkemesinde görülmesi doğru olmayıp, genel mahkeme görevlidir. Hal böyle olunca, mahkemece Genel Mahkeme sıfatıyla ve genel hükümlere göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2496, Karar No: 2019/2506, Tarih: 22.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2496 E.  ,  2019/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

...... sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz dilekçesindeki; eksik araştırma yapıldığına, sağır ve dilsiz olan sanığın beyanının usulünce alınmadığına, TCK’nın 191. maddesinin uygulanması gerektiğine dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

1)TCK'nın 62. maddesinde sayılan hususlar yöntemine uygun şekilde karar yerinde tartışılıp irdelenmeden, “Sanığın suçunu inkar edip pişmanlık göstermeyişi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2)Sanık hakkında hükmolunan cezalardan TCK'nın 63. maddesi gereğince gözaltı ve/veya tutuklulukta geçen sürelerin mahsup edilmesine karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı hukuka aykırı bulunduğundan, ... sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, hükmolunan cezanın süresi, bozma sebebine, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ... sayılı Kanunun 8. maddesi ile ... sayılı CMK'nın 304/2 . maddesine eklenen (a) bendi uyarınca dosyanın Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1696, Karar No: 2019/3212, Tarih: 29.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1696 E.  ,  2019/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06/04/2017 tarih ve 2016/136 E.-2017/30 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 19/12/2017 tarih ve 2017/1195-2017/1349 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin esas unsuru “Bayramoğlu” ibaresi tarafından temsil olunan tanınmış markaların sahibi olduğunu, anılan ibareyi taşıyan markaların ilk defa müvekkili tarafından yaratıldığını ve yoğun emek ve mesai ile bilinir hale getirildiğini, davalı adına tescilli 2015/51359 numaralı ve “Balçova Meydan Bayramoğlu Döner” ibareli markanın müvekkilinin anılan markalarıyla iltibas oluşturacak düzeyde benzer olduğunu, davalının kötü niyetli marka tesciliyle müvekkili markasının tanınmışlığından haksız olarak istifade etmeye çalıştığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2015/51359 başvuru numaralı markanın 556 sayılı KHK’nın 42. maddesi ve Türk Ticaret Kanunu’nun haksız rekabet hükümleri gereğince sicilden terkinine ve hükümsüzlüğüne, kararın Türkiye’de yayınlanan tirajı en yüksek 3 gazeteden birinde ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait olan “Balçova Meydan Bayramoğlu Döner” markasının 15.06.2016 tarihinden itibaren marka olarak tescil edildiğini, davacının “Bayramoğlu Döner” adıyla tescil edilmiş bir markasının olmadığını, “Bayramoğlu Döner Kavacık” markası olmakla birlikte işyerinin tabelasında “Kavacık” ibaresinin olmadığını, ayrıca markanın sınıf olarak 29 numarada yer almakla, “Lokanta, Cafe, Restaurant" hizmetleri sınıfında yer alan 43. sınıfta yer almadığını, bu nedenle "Restaurant” faaliyet sınıfında işbu markanın davacı tarafından kullanılamayacağını, davacının hem haksız hem de kötü niyetli talep ve iddialarının hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markalarının esas unsurunun "Bayramoğlu" ibaresi olduğu, davacının dayanmış olduğu ve öncelik ileri sürdüğü 2012/101345 nolu markanın esas unsurunun yine "Bayramoğlu" ibaresi olup marka sınıfının 43. sınıf olduğunu, iki tarafın mallarına bakıldığında davacının döner, yemek, et ve et ürünleri bakımından "Bayramoğlu" işareti altında itibar elde ettiği, davalının da yiyecek içecek hizmetleri alanında 2015/51359 nolu markayı aldığı, bu markanın diğer alt sınıflarında geçici konaklama, gündüz bakım, hayvanlar için barınma hizmetlerinin de bulunduğu, sonraki 3 hizmet alanı bakımından davacı markalarından 2012/101345'de kayıt bulunduğu, dolayısıyla gerek işaret, gerekse hizmet bakımından bir çakışma hali olduğu, davalı markasında "Balçova Meydan" ibaresi bulunsa da esas unsur yönünden davacının önceki markaları ile ilgisini sürdürdüğü, böylece davalının iltibaslı bir markayı tescil ettirdiği, davacının fazladan eklediği sözcüklerin yer bildirme özelliği nedeniyle ayırt edicilik sağlamadığı, davacı iddialarının 556 sayılı Markalar Hakkındaki KHK'nin 8/1-b ve 42-b maddeleri hükmü gereğince kabulü gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı 2015/51359 nolu "Balçova Meydan Bayramoğlu Döner" ibareli 43. sınıfta kayıtlı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, ilan isteminin davanın mahiyeti gereği reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6027, Karar No: 2023/477, Tarih: 25.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6027 E.  ,  2023/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen mirasçılık belgesi istemli davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin annesi miras bırakan (İstataki kızı) ...'nin (Helen Constantin ABD vatandaşı) 04.06.1982 tarihinde öldüğünü, tek mirasçısının davacı olduğunu beyanla mirasçılık belgesi verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taşınmaz hissedarlarının bulunmadığı gerekçesiyle yönetiminin kayyıma devredildiğini, daha sonrasında Maliye Hazinesi adına tescil edildiğini, muris ve mirasçısının Türk vatandaşı olmaması sebebiyle karşılıklılığın bulunup bulunmadığının araştırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... 1. Bölge Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; davalı olarak gösterilmelerine rağmen davalı olduklarına dair dava dilekçesinde hiçbir açıklamanın olmadığını, davayla ancak murise ait taşınmaz sebebiyle ilgili olabileceklerini, davacı tarafın öncelikle murisin hangi taşınmazdan dolayı mirasçılık belgesi almak istediğini açıklaması gerektiğini, açıklamadan sonra cevap verebileceklerini belirterek bu konuda süre verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2019/643 Esas, 2021/141 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ve davalı ... Vakıflar Müdürlüğü vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.02.2022 tarihli 2021/5918 E. 2022/1446 K. sayılı kararı ile davacı tarafından 15.04.2008 tarihinde verilen dilekçe ile davacının annesi olduğu söylenen İstatiki ...'nin mirasçılık belgesi istenildiği halde mahkemece özensiz inceleme sonucunda talep konusu edilmeyen ...'ın mirasçılık belgesinin düzenlenmesi ve gerekçeli kararın ilk paragrafında talep mirasçılık belgesi istemine ilişkin olduğu halde mirasçılık belgesinin iptali şeklinde değerlendirilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 07.06.2022 tarih ve 2022/346 E. 2022/553 K. sayılı kararı ile mahkemece yapılan araştırmalara göre karşılıklılık ilkesinin bulunduğu ve Yargıtay kararında belirtildiği gibi davanın hasımlı olarak açılmasında davacının hukuki yararı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile İstatiki...'dan olma... doğumlu muris ...'nin ABD resmi belgelerinde ....

olarak yazıldığı, 04.06.1982 tarihinde ölümü ile mirasının 1 pay kabul edilmesine mirasın tamamının Herry Theodore Costontine'den olma 1925 doğumlu ABD vatandaşı olan ... (Bess Violet Comber)'e isabet ve aidiyetine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini, dava ile ilgili Yunanistan'da ve ABD'de düzenlenen belge ve bilgilerin Bakanlıkça da uygun görülmesi halinde doğruluğunun Dışişleri Bakanlığı aracılığıyla araştırılmasının sağlanması ve sonucunun bilgi verilmesinin Bakanlıktan istenildiğini, henüz cevap verilmediğini, re'sen belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 436. ve 437. inci maddeleri

2. 22.12.1934 tarihli ve 2644 sayılı Tapu Kanununun 35. maddesi ile 6302 sayılı Tapu Kanunu ve Kadastro Kanunu’nda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunda 35. madde ile ilgili yapılan değişiklik

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 437 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece, bozma ilamları doğrultusunda taraf teşkili sağlanmış, mirasçılık belgesi istenilen İstatiki kızı ...'nin 04.06.1982 ölüm tarihinde Türkiye ile ABD arasında karşılıklılık bulunduğu ilgili kurumlardan sorularak tespit edilmiştir.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/633, Karar No: 2016/105, Tarih: 12.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/633 E.  ,  2016/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, erişkin olan mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az 12 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, ... tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalında 12 aylık süreden önce ... ve ... günü yapılan muayenelere istinaden ... tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesiyle arttırılması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.