muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3494, Karar No: 2023/3335, Tarih: 17.10.2023

II. CEVAP

Asıl davada davalı Dayal İnş. San. Turz. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya dayanak satış sözleşmesinden haberdar olmadıklarını, davacının 48.000,00 TL ödeme yaptığının doğru olduğunu, ancak bağımsız bölümün rayiç değerinin tespiti ile bakiye miktar yatırıldığında tapu devri yapılabileceğini, davacının şuan taşınmazda işgalci olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı arsa sahipleri vekili cevap dilekçesinde özetle; dava tarihi itibariyle yüklenicinin arsa sahiplerine karşı edimini tam olarak ifa etmemiş olduğunu ancak cezai şart borcu ödendiğinde devir yapılabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının kazanımının iyiniyetli olması sebebiyle korunması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yapılan paylaşım planına göre dava konusu bağımsız bölümün davalı yükleniciye bırakıldığı, davacı tarafından davalı firma hesabına yapılan ödemelere ilişkin dekontların dosyaya sunulduğu, davalının da cevap dilekçesinde hesaplarına ödemelerin yapıldığını kabul ettiği, ayrıca dairenin değeri tespit edilerek davacının ödemesi düşülmek suretiyle taşınmazı davacıya satabileceğini beyan ettiği, dairenin tamamlandığı, fiilen davacıya teslim edildiği ve davacının davanın açıldığı tarihte taşınmazda oturmakta olduğu, davadan sonra taşınmazın 3. kişiye satıldığı, işlemi yer sahipleri adına davalı yüklenicinin yaptığı, davalı Dayal İnşaatın iradesi ve eylemi ile yer sahipleri kullanılarak taşınmazın ...'a dava açıldıktan sonra satış yoluyla devredildiği, davalının taşınmazı görmeden aldığı, bir kısmını nakit olarak ödediğini iddia ettiği, satış bedelinin rayice uygun olmadığı, davanın sonuçsuz bırakılması amacıyla danışıklı olarak yapıldığı, bakiye bedel depo ettirilmek suretiyle taşınmazın davacı adına tescili gerektiği belirtilerek, davanın davalı arsa sahipleri Devlet ve Hatice bakımından pasif husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar bakımından kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı yüklenici vekili, asıl davada davalı arsa sahibi ... vekili ve birleşen davada davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Asıl davada davalı yüklenici vekili; mahkemenin gerekçesinde bahsi geçen emsal kararın işbu dosya kararından sonraki tarihli olduğunu, davacının ancak sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca talepte bulunabileceğini, iddialarını ispat edemediğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Asıl davada davalı yüklenici vekili; mahkemenin gerekçesinde bahsi geçen emsal kararın işbu dosya kararından sonraki tarihli olduğunu, davacının ancak sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca talepte bulunabileceğini, iddialarını ispat edemediğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

Asıl davada davalı arsa sahibi vekili; yüklenicinin inşaat bitmeden kendi bağımsız bölümlerini satma yetkisi bulunmadığını, dava tarihi itibarıyla inşaatın bitmemiş olduğunu, davalının dava dayanağı satış sözleşmesine taraf olmadığını, danışıklı bir işlemin söz konusu olmadığını, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle ifa yükümü altında olduklarından yükleniciye satış yetkisi verildiğini ve durumdan mahkemenin haberdar edildiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bu nedenlerle ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

Birleşen davada davalı vekili; muvazaaya dair somut delil bulunmadığını, davalının bağımsız bölümü satın alabilecek ekonomik güçte olduğunu, davalı ediniminin iyiniyetli olduğunu ve korunması gerektiğini, aksini ispat yükünün davacıda olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı, davacı ile davalı şirket arasındaki bila tarihli, adi yazılı sözleşmenin geçerli bir sözleşme olduğu, dava konusu taşınmazın bedelinin bir kısmının davadan önce davalı yükleniciye ödendiği, kalan kısmının ise mahkemece birlikte ifa kuralı gereği davalı yükleniciye ödenmek üzere depo ettirildiği, taşınmazın davalı yüklenici tarafından haricen satışı ile birlikte davacıya fiilen teslim edildiği ve halen taşınmazda davacının oturmakta olduğu, taşınmazda şeklen arsa maliki davalı ... malik ise de, davacı tarafça eldeki dava açıldıktan sonra davalı ... tarafından diğer davalı yüklenici temsilcisine verilen satış yetkisi ile taşınmazın davalı ...’a 15.10.2015 tarihinde satışının yapıldığı, dava konusu taşınmazda davacının halen oturuyor olması karşısında davalı ...’ın taşınmazı görmeden ve davacının hangi sıfatla taşınmazda oturduğu yönünde gerekli araştırmalar yapılmadan taşınmazı devralmasının hayatın olağan akışına uygun bir davranış olmadığı, bu durumun davalı yüklenici ile el ve iş birliği içerisinde davacıyı zararlandırma kastıyla hareket ettiğini gösterdiği, satış bedeli ile keşfen saptanan değer arasında da fark olduğu, bu nedenlerle yapılan temlik işleminin muvazaalı olduğunun kabulü gerektiği, dava 02.04.2015 tarihinde açıldıktan sonra, davalı ... vekilince 20.04.2015 tarihinde davadan haberdar olunmasına rağmen, dava konusu taşınmazın kötüniyetli olarak 15.10.2015 tarihinde elden çıkarıldığı belirtilerek, istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Teyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Teyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı yüklenici vekili, asıl davada davalı arsa sahibi ... vekili ve birleşen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davalı yüklenici vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

Asıl davada davalı arsa sahibi vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

Birleşen davada davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1023 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre asıl davada davalı yüklenici ile birleşen davada davalı kayıt maliki vekillerinin tüm, asıl davada davalı arsa sahibi vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl davada davalı arsa sahibi vekilinin diğer temyiz itirazları bakımından:

Asıl davada davalı arsa sahibi ... vekilinin İlk Derece Mahkemesine UYAP sistemi üzerinden e-imzalı olarak gönderdiği 25.09.2015 tarihli dilekçe ile, yüklenicinin arsa sahiplerine karşı tüm edimlerini yerine getirmiş olmasına dayalı olarak ve temerrüde düşmemek amacıyla, dava konusu dairenin de aralarında olduğu yüklenici bağımsız bölümlerinin satışına ilişkin yetki verildiğinin ancak dava konusu daire üzerinde mahkemece konulmuş tedbir bulunduğundan satılmasının mümkün olamayacağının belirtildiği görülmüştür.

Davalı arsa sahibi, dava tarihi itibariyle teminat niteliğindeki bağımsız bölümler hakkında davalı yükleniciye satış yetkisi vermemekte haklıdır. Mahkemece; yüklenici borçlarının ifası nedeniyle ve temerrüde düşmemek için, kaydına mahkemece tedbir konulmasına karar verildiğini bildiği, nizalı taşınmaz hakkında, yine mahkemeyi bu konuda bilgilendirmek suretiyle, verilmiş olan satış yetkisine dayalı olarak, davalıya kötüniyet atfedilmesi doğru olmamıştır.

Davalı arsa sahibi, dava tarihi itibariyle teminat niteliğindeki bağımsız bölümler hakkında davalı yükleniciye satış yetkisi vermemekte haklıdır. Mahkemece; yüklenici borçlarının ifası nedeniyle ve temerrüde düşmemek için, kaydına mahkemece tedbir konulmasına karar verildiğini bildiği, nizalı taşınmaz hakkında, yine mahkemeyi bu konuda bilgilendirmek suretiyle, verilmiş olan satış yetkisine dayalı olarak, davalıya kötüniyet atfedilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, dava açılmasına sebebiyet vermemiş ve bağımsız bölümün üçüncü kişiye devrinde kötüniyeti bulunmayan davalı arsa sahibi aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdir edilmesi hatalı olmuş ve bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin başvurunun esastan reddine dair kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 370/4. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Alacaklı asıl davada davalı yüklenici ile birleşen davada davalı kayıt maliki vekillerinin tüm, asıl davada davalı arsa sahibi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3-Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 28.06.2021 tarih, 2015/564 Esas ve 2021/349 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının;

a) 3. bendindeki "davalılardan" ibaresinin çıkarılmasına ve yerine "davalı ... dışındaki davalılardan",

b) 4. bendindeki "davalılardan" ibaresinin çıkarılmasına ve yerine "davalı ... dışındaki davalılardan",

c) 5. bendideki "davalılardan" ibaresinin çıkarılmasına ve yerine "davalı ... dışındaki davalılardan", ibarelerinin yazılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harçlarının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, Dairemiz ilamının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1508, Karar No: 2014/4022, Tarih: 23.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1508 E.  ,  2014/4022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2008/223-2013/289

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, sözleşmenin feshi davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada ihbar olunan dışındaki taraflar vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı karşı davalı vekili avukat F. Ç. ile duruşmalı temyiz eden asıl davada ve birleşen 2011/125 sayılı davada davalılar ve birleşen davada-davacılar vekili avukat M. K. ve ihbar olunan A.. V.. vekili avukat ... gelmiş, diğer taraflardan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı yüklenici vekili, asıl ve birleşen davalarında davalıların murisi ile davacı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, buna göre

sözleşmedeki paylaşım oranına dahil olan okul, kreş, ticaret alanı ve alt yapı tesis alanı olan parsellerdeki davacı payına düşen hissenin devredilmediğini ileri sürerek, bu parsellerin 1/2'sinin tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini; davalılar-birleşen davada davacılar arsa sahipleri vekili, birleşen davada, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, sözleşmenin çekilmez hale geldiğini ileri sürerek, sözleşmenin feshini ve tasfiyesini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporları da dikkate alınarak, arsa sahibi muris ile yüklenici arasında yapılan ek sözleşme gereğince dava konusu taşınmazlarda, yüklenicinin hak iddia edemeyeceği ve inşaatın seviyesi itibariyle de fesih ve tasfiye istenemeyeceği gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı ve birleşen davalarda davalı yüklenici kooperatif vekilinin tüm, davalılar-birleşen davada davacılar arsa sahipleri vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı ve birleşen davalarda davalı yüklenici kooperatif vekilinin tüm, davalılar-birleşen davada davacılar arsa sahipleri vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Taraflar arasındaki asıl ve ek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri uyarınca, yüklenicinin villa inşaatlarını tamamlayarak teslim ettiği, ancak, bu sözleşmeler kapsamında kalan ticaret merkezi inşaatına hiç başlamadığı ve bu suretle temerrüde düştüğü sabittir. Arsa sahipleri, yüklenicinin yaptığı inşaata göre ve sözleşmeler uyarınca alması gereken tüm villaları aldığını belirtmişler, yüklenici taraf da bu hususa karşı çıkmamıştır. Şu halde, mevcut durumda, sözleşmelerde kararlaştırıldığı halde,yapılmayan ticaret merkezi inşaatının bulunduğu ortadadır. Yüklenici, dosya kapsamındaki beyanları itibariyle bu inşaatı yapma iradesi taşımamakta ve kendisi de sözleşmelerin ileriye etkili feshini istemektedir.Bu nedenledir ki, sözleşmelerin ileriye etkili feshine karar verilmesi gerekirken, tamamlanmamış bir taahhüt bulunduğu ve yüklenici de ileriye etkili feshi benimseyerek bu yönde karar verilmesini talep ettiği halde, sözleşmeleri ayakta tutacak şekilde ileriye etkili fesih talebinin reddi doğru olmamıştır. Arsa sahiplerince açılan 2009/105 esas sayılı birleşen davada, ileriye etkili fesih talebinin yanında, tasfiye talebinde de bulunulmuştur. Ancak, tarafların kabulünde olduğu üzere, villa inşaatları yönünden yanların birbirlerinden isteği bulunmadığı, ticaret merkezi inşaatına ise hiç başlanılmadığından, tasfiyeye ilişkin herhangi bir hüküm kurulmasına gerek olmadığı da açıktır. Nitekim, mahkemece, farklı bir gerekçeyle de olsa tasfiye talebinin reddine karar verilmiştir.

İzah edilen durum karşısında, mahkemece yapılması gereken iş, arsa sahiplerinin birleşen 2009/105 esas sayılı davasında, sözleşmelerin ileriye etkili olarak feshine ve sözleşmelerin tasfiyesine ilişkin olarak ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar vermekten ibarettir.

Bunun yanında, asıl dava reddedilmesine rağmen, harcı yatırılan miktar üzerinden davalı arsa sahipleri yararına vekalet ücreti hesabı yapılmaması da hatalı olmuştur.

3) Bozma nedenine göre, davalılar arsa sahipleri vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bunun yanında, asıl dava reddedilmesine rağmen, harcı yatırılan miktar üzerinden davalı arsa sahipleri yararına vekalet ücreti hesabı yapılmaması da hatalı olmuştur.

3) Bozma nedenine göre, davalılar arsa sahipleri vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı ve birleşen davalarda davalı yüklenici kooperatif vekilinin tüm, davalılar-birleşen davada davacılar arsa sahipleri vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalılar-birleşen davada davacılar arsa sahipleri vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının BOZULMASINA, (3) numaralı bent gereğince davalılar-birleşen davada davacılar arsa sahipleri vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının asıl davada davacı ve birleşen davalarda davalıdan alınmasına, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı yüklenici kooperatiften alınarak, asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar arsa sahiplerine verilmesine, davalılar-birleşen davada davacılardan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3150, Karar No: 2015/5285, Tarih: 19.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3150 E.  ,  2015/5285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın ikinci sayfasında ''sanık ...'in savunması'' kısmında adı belirtilen sanığın savunmasından bahsedilmesi gerekirken, sehven dosya ile ilgisi bulunmayan başka bir kişinin temyiz dilekçesinden bahsedilmiş olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak görülmüştür.

Sanıkların, evlenmek isteyen şikayetçiler ile muhtelif zamanlarda ve ayrı ayrı iletişime geçerek, en başından beri evlenme niyeti taşımadığını bildikleri bir tanesi aynı dosya kapsamında yargılanan ...'ı ve diğeri açık kimliği tespit edilmeyen ... ismindeki bayanları şikayetçiler ile tanıştırmak suretiyle ve evlendireceklerine inandırarak evlilik amacıyla şikayetçilerden muhtelif ziynet eşyaları ve paraların alınmasını sağladıkları, bayanların, şikayetçilerin ikametlerinde kısa bir süre kaldıktan sonra da bir bahaneyle ikameti terk ettikleri, şikayetçilerin suç duyurusunda bulunmaları üzerine yakalanan sanıkların, bu şekilde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Sanıkların, sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunma haklarından yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindeki kişiler yönünden ise söz konusu hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gerektiği gözetilmeden kanundaki düzenlemeye aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükümlerin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, '' kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3994, Karar No: 2019/4983, Tarih: 09.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3994 E.  ,  2019/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

AHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemlerini birden fazla kişi tarafından birlikte işledikleri sabit olduğu halde, haklarında TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nun 53/4 maddesine aykırı olarak TCK’nun 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama

yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11452, Karar No: 2014/3, Tarih: 08.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11452 E.  ,  2014/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine, özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından mahkûmiyetine dair Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2012 gün ve 2008/940 Esas, 2012/500 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Verilen beraat ve mahkûmiyet hükümlerine, sadece sanık ve müdafii tarafından yapılan temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 gün ve 2013/1 sayılı Kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek 4. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye TEVDİİNE, 08.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.