muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1092, Karar No: 2023/1555, Tarih: 22.02.2023

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile;

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı belediye vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı kurum vekili; salt tanık beyanlarıyla davanın ispatlanamayacağını ve kurumun fer'i müdahil olduğunu beyanla temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının 1999-2014 yılları arasında her yıl Nisan-Aralık ayları arasında davalı belediye nezdinde mevsimlik işçi olarak tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 79 uncu maddenin 10 uncu fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddenin 9 uncu fıkrası hükümleri olup; 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinde; aylık prim ve hizmet belgesi veya muhtasar ve prim hizmet beyannamesi işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları kurum tarafından tespit edilemeyen sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde iş mahkemesine başvurarak, alacakları ilam ile ispatlamaları halinde, mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

3.Değerlendirme

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri Belediye Başkanlığı olup bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Kuruma bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin davalı iş yerindeki resmi kayıtlar ile araştırılması gerekir. Mahkemece dosya kapsamında yer alan tahsilat makbuzları ve dinlenilen tanık beyanları doğrultusunda karar verilmiş ise de; bu kapsamda yapılan araştırma sonucu elde edilen deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2005/596, Karar No: 2005/694, Tarih: 07.12.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/15-596 E.  ,  2005/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Kırıkkale Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 4.5.2005

**Sayısı** : 343-111

Taraflar arasındaki *"tapu iptali ve tescil-alacak*" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kırıkkale Asliye 1.Hukuk Mahkemesince asıl davanın kabulüne-karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 14.05.2003 (12.03.2003) gün ve 2000/603-2003/139 sayılı kararın incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 07.04.2004 gün ve 2003/4804-2004/1988 sayılı ilami ile;

*(...**1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle* *delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve karşı davalı arsa sahibinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.*

*2-Yanlar arasındaki 26.7.1996 tarihli Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesinin Hususi Şartlar bölümü 7.maddesinde yapılacak inşaattan mal sahibine verilecek dairelerin güney batı cephesinden halk dilinde (1) bir, (2) iki ve (3) üçüncü katlardan birer daire olmak üzere toplam olarak üç daire olduğu belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 21.03.2002 günlü bilirkişi kurulu raporunda teknik anlamda halk dili diye bir tabir bulunmamakla beraber burada kastedilenin 1.kat tabii zemin olarak (yani toprakla temas edilen kısım) ilk kat olup diğer 2 ve 3.katların da aynı cephede bunun üzerine sıralandığı, kat irtifakı projesine göre incelendiğinde ise 2-5-10 no’lu bağımsız bölümlere isabet ettiği kanaatine varılmıştır. Bilirkişi kurulu her ne kadar halk dilinde 1.kat olarak kastedilen yerin toprakla temasın sağlandığı ilk kat olduğu yolunda görüş bildirmiş ise de binanın toprakla temasının sağlandığı ilk katın halk dilinde zemin kat olarak tarif edildiği, numaralı katların ise bunun üzerinde sıralandığı bilinen bir gerçektir. Dolayısıyla davacı arsa sahibine verilecek daireler 3. bodrum kat tabii zemin kabul edilerek onun üzerinde yer alan 2.bodrum kattaki 5 no’lu, 1.bodrum kattaki 10 no’lu ve zemin kattaki 14 no’lu dairelerdir. Bu husus gözetilmeyerek 5 ve 10 no’lu bağımsız bölümlerin yanı sıra davacıya proje ve kat irtifakına göre zemin katta bulunan 14 no’lu bağımsız bölüm yerine üçüncü bodrum kattaki 2 no’lu bağımsız bölümün verilmesi doğru olmamış, karar bu yönden bozmayı gerektirmiştir.*

*3-Davalı ve karşı davacı yüklenici açmış olduğu karşı davada sözleşme dışı işler bedeli ile davacıya ait 3 adet dairenin yakıt ve aidat giderlerinin ödetilmesini istemiş, mahkemece talep kısmen hüküm altına alınmıştır. Sözleşme dışı sayılan işlerden asansör yapımı, dış cephenin kum sıva ve kaleterasit ile kaplanması, hidrofor yapımı ve çatı izolasyonu binanın genelini ilgilendiren işlerdir. Bu işlerin yapımı ile davacı arsa sahibinin olduğu kadar davalı yüklenicinin daireleri de değer kazanmış, bina genelinde artı değer oluşmuştur.Bu sayılan işlerin sözleşme dışı iş kabul edilerek arsa sahibinin payı oranında tazminata hükmedilmesi doğru olmadığı gibi arsa sahibine ait dairelerin hangileri olduğunun belirlenmesinde ihtilaf çıkmış ve açılan asıl dava ile arsa sahibine verilmesi gereken daireler belirlenerek tesciline hükmedilmiş olmakla arsa sahibine ait 3 adet daire için yakıt ve aidat giderine hükmedilmesi de doğru olmamış, mukabil davanın tamamen reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** : Davacı-karşı davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Asıl dava, arsa sahibinin arsa payı karşılığı eser sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ve alacak istemine; karşı dava da yüklenicinin aynı sözleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

Taraflar aralarında asıl ve ek olmak üzere düzenledikleri iki adet Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinde davacı/karşı davalıya ait arsa payı karşılığında başka taşınmazlarla tevhidi de yapılarak davalı/karşı davacı yüklenicinin kaloriferli en az 100 m2 büyüklükte 3 daire ve ayrıca garaj yapması konusunda anlaşmışlar; yüklenici tarafından 1998 tarihinde teslim aşamasına gelindiği iddia edilmiş; ancak arsa sahibinin garajın yapılmaması, dairelerin istenen vasıfta ve yerde olmaması nedeniyle teslim almaması üzerine taraflar arasında uyuşmazlık çıkmış; arsa sahibinin akdin feshi yönünde ayrıca açtığı davanın redle sonuçlanması üzerine eldeki dava açılmıştır. Davalı/ karşı davacı yüklenici de fazla yaptığını iddia ettiği iş bedelleri ve ödenmeyen yarım daire bedelini istediği karşı davayı açmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş ise de davacı 1.kattan ne anlaşılması gerektiği yönündeki mahkeme kararının ve bunun dayanağı bilirkişi raporlarının yerinde olmadığı ve kısmen kabul edilen karşı davanın da reddi gerektiğini ifadeyle hükmü temyiz etmiş; Özel Dairece karşı davanın tümden reddi gerektiği, davacı arsa sahibinin talebi yönünden de 1.kat deyiminin zemin olarak anlaşılamayacağı vurgulanarak yukarıda başlık bölümünde aynen alınan nedenlerle mahkeme kararı hem asıl hem de karşı dava yönünden davacı arsa sahibi yararına bozulmuş; mahkemece bozma sonrası bilirkişi raporu da alındıktan sonra önceki kararda direnilmesine karar verilmiş; direnme kararı davacı/karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; taraflar arasındaki sözleşmede geçen halk dilinde 1.kat tabirinden ne anlaşılması gerektiği ve aynı binada kendisine ait daireler de bulunan yüklenicinin oybirliği gerektiren iyileştirmeler nedeniyle davacıdan ek bedel talebinde bulunup bulunamayacağı noktalarında toplanmaktadır.

1- Asıl dava yönünden;

Mahkemece bozmaya uyulup uyulmama yönünde karar verilmeden önce 20.12.2004 tarihli celsede verilen; *“Dosyanın önceki raporumuzu hazırlayan bilirkişilere tevdi edilerek Yargıtay bozma ilamında belirtilen / halk dili ve teknik tabir ifadeleri ile değerlendirilerek Yargıtay Bozma ilamındaki hususları açıklığa kavuşturacak bir ek rapor alınmasının istenmesine, uyulmasına veya direnilmesi hususundaki kararımızın bu ek rapor alındıktan sonra karar verilmesine, bilirkişilere ek ücrete gerek olmadığına, tebligat masrafının davalı tarafça karşılanmasına”* şeklindeki ara kararı gereği, dosyanın bilirkişiye tevdi edilerek ek rapor alınmış ve bilirkişilerin düzenledikleri 27.02.2005 günlü rapor da nazara alınarak 04.05.2005 tarihli celsede davacı yanın bozmaya uyma , davalı yanın da direnme talepleri zapta geçirildikten sonra önceki kararda direnilmiştir.

Şu durumda, mahkemece asıl davaya yönelik bozma ilamının 2. maddesinde yeralan nedenler yönünden bozmaya uyulup uyulmama yönünde bir karar verilmeden önce bozmadan esinlenerek bilirkişilerden rapor alınmış ve gerekçede de bu rapora dayanılmış olmakla ortada direnme kararı bulunmayıp bozmadan esinlenerek yapılan araştırmaya dayanan yeni bir hüküm bulunmaktadır.

Bu nedenle; bozma ilamının asıl dava yönünden bozma nedenlerini içeren 2. maddesi yönünden verilen yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

2. Karşı davaya gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararının 3. maddesinde açıklanan ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen gerektirici nedenlere göre, Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı karşı dava yönünden bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davacı-karşı davalı vekilinin;

2. Karşı davaya gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararının 3. maddesinde açıklanan ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen gerektirici nedenlere göre, Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı karşı dava yönünden bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davacı-karşı davalı vekilinin;

**1-** Asıl dava açısından verilen yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın **15.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE**,

**2-** Karşı dava yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,07.12.2005 gününde, karar düzeltme yolu açık olmak üzere , oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2846, Karar No: 2007/4393, Tarih: 27.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2846 E.  ,  2007/4393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş.San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... Genel Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 07.12.2004 gün ve 2003/702-2004/1437 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin, 17.05.2006 ve 24.01.2007 günlü kararlarında, dosyada mevcut olmayan ara hakedişlerin tamamı ile var ise itiraz dilekçelerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmiştir. Bu defa yapılan incelemede sadece 18 nolu kesin hakedişin gönderildiği ara hakedişlerin gönderilmediği anlaşılmıştır. İncelenmesine gerek görüldüğünden ara hakedişlerin gecikmeye neden olunmadan gönderilmesi, karar gereklerini yerine getirmeyerek dosyanın sürüncemede kalmasına neden olanların tesbit edilerek yasal işlem yapılması, ara hakedişlerin gönderilmemesi halinde suç duyurusunda bulunulacağı, bu nedenlerle ara hakedişlerin gönderilmesi için dosyanın yeniden mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11589, Karar No: 2024/12787, Tarih: 01.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11589 E.  ,  2024/12787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, ücrette indirime gidilmediğini, taraflar arasında davacının asgari ücretin % oranı ile fazlasını almasını gerektirir iş sözleşmesi bulunmadığını, davacı tarafça istenen faiz oranına ve faiz başlangıç tarihlerine de itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.09.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.10.2022 tarihli kararıyla; davacı ile kadroya geçirilirken imzalanan iş sözleşmesinde ücret miktarının asgari ücretin belli oranda fazlası olarak belirlendiği, davacıya toplu iş sözleşmesi uyarınca her dönem için %4 oranında ücret zammı uygulanarak hesaplanan miktar nazara alındığında davacının kadroya geçtikten sonraki ücretinin taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesine uygun olarak ödenmediği, buna göre hesaplanan miktardan ödenen miktarın mahsubu sonucunda davacının ödenmemiş fark alacaklarının tespit edildiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.06.2023 tarihli kararı ile; arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra, ihtilaf konusu olan son tutanak tarihi ile hesaplamaya esas alınan 31.12.2020 tarihi arasında kalan dönem için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği görülmekle bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihinden sonrası dönem dışlanarak hesaplama yapan ek bilirkişi raporuna itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili;davacıya ücret ve mali haklarının tamamının ilgili toplu iş sözleşmesi de gözetilerek hesaplanarak ödendiğini, Bakanlıkça yapılan ödemelerin Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının görüşü alınarak bu doğrultuda yapıldığını, benzer bir dosyada Bakanlık uygulamasının hukuka uygun olduğu husususun Kamu Denetçiliği Kurumu tarafından da teyit edildiğini, davacının ücret farkı alacağı talebinin yerinde olmadığını, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinde indirime gidilmediğini, ücretin eksiksiz ödendiğini, tüm alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hesaplanan dönem yönünden arabuluculuk dava şartının yerine getirilip getirilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hesaplanan dönem yönünden arabuluculuk dava şartının yerine getirilip getirilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16797, Karar No: 2020/5321, Tarih: 23.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16797 E.  ,  2020/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı kurulması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı kanunla değiştirildikten sonra gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2 maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1 maddesi kapsamında bilinen adrestir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20. ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2 maddeleri nazara alınarak tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirterek, Kanunun 21/2 maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2 maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2 maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olayda; davalılar ..., ..., ..., ... ve ...'e gerekçeli karar tebligatlarının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak Tebligat Kanununun 10/2 maddesi gözardı edilmek suretiyle, bu davalılar adına önceden hiç bir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2 maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görüldüğünden adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik Hükümlerine uygun şekilde kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelenmesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 23/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.