muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1500, Karar No: 2023/1612, Tarih: 03.05.2023

2. Dairemizin 19.10.2022 tarihli ve 2022/1514 Esas, 2022/4820 Karar sayılı kararıyla; konkordato talep eden borçlu şirketin yetkili temsilcisinin yargılama sırasında mahkemeye çağrılarak dinlenmediği, kanunun amir hükmünün yerine getirilmediği, konkordato talep eden borçlu şirket yetkilisi mahkemeye çağrılarak dinlenmeden yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 05/05/2021 tarihli tasdik tensibinin 5 nolu ara kararı gereği borçlu vekiline ,borçlu şirkete ve de borçlu şirketin yetkilisi ... adına " İİK 292. maddesi gereği duruşma gün ve saatinde hazır bulunulması gerektiği" hususunun ayrı ayrı ihtar edildiği, konkordato talep eden borçlu şirket yetkilisinin mahkemeye çağrılarak dinlenmeden karar verildiği yönündeki tespitte maddi hata yapıldığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; covid-19 salgını dolayısıyla şirketin işlerinin kötü gittiğini, bu durumun mahkemece göz ardı edildiğini, iflas kararının yanlış olduğunu, temyiz sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, konkordato projesinin tasdiki istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, İcra ve İflas Kanununun 286 vd.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece 05/05/2021 tarihli tasdik tensibinin 5 nolu ara kararı gereği borçlu vekiline ,borçlu şirkete ve de borçlu şirketin yetkilisi ... adına " İİK 292. maddesi gereği duruşma gün ve saatinde hazır bulunulması gerektiği " hususunun ayrı ayrı ihtar edildiği, bu nedenle mahkemenin gerek ilk kararında, gerekse direnme kararında dayandığı gerekçelerin dairemizce de uygun olduğu ve kararın sehven bozulduğu anlaşılmıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkraları uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harç davacı tarafından peşin olarak yatırıldığından alınmasına yer olmadığına,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkraları uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harç davacı tarafından peşin olarak yatırıldığından alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9750, Karar No: 2013/5837, Tarih: 21.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/9750 E.  ,  2013/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... savunmanı ve sanık ...

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınana ait aracın sağ ön kapısını zorlayıp kilit dilini kırarak araca giren ve araca monteli Tv, Vcd, Oto teybi ve hoparlörlerin kablolarını kopararak hırsızlık suçunu işleyen sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanıkların olay günü yakınanın Eğitim Caddesi üzerine kapıları kilitli olarak park ettiği servis otobüsünün kapısını zorlayarak açtıktan sonra otobüse monteli halde bulunan 37 ekran Tv, Oto teybi, Vcd oynatıcı ve hoparlörleri söktükleri, bunları olay yerine yakın bir yerde oturan Sanık ...'ın evine götürmek istedikleri, sanık ...'ın ... sokakta bulunan evinin apartman giriş kapısında oldukları sırada, bu sokak üzerinde bir mazot hırsızlığı ihbarını alan polislerin sokağa giriş yaptıklarını gören sanıkların paniğe kapılarak ellerindeki malzemeler ile hızlı bir şekilde apartmanın çatısına yöneldikleri, kolluk görevlilerinin sanıkların şüpheli hareketleri üzerine peşlerinden apartmana girdikleri ve alınan malzemeleri görüp sanıklara bunları nereden bulduklarını sordukları, yakınanın olay ile ilgili bilgi ve müracaatı olmadan, sanıkların hırsızlık yaptıklarını kabul edip, Eğitim caddesi üzerinde, fakültenin önündeki bir otobüsten aldıklarını söyledikleri, sanıkların göstermesi üzerine otobüsün yanına giden polislerin kapıdaki zorlamayı görerek yakınana haber verdikleri aracını kontrol eden yakınanın da hırsızlığı doğruladığı olayda;

a-Sanıkarın Eğitim Caddesindeki araçtan aldıkları eşyalar ile sanık ...'ın ... sokaktaki evine kadar gittikleri ve kesintisiz takip olmaksızın tesadüfen yakalandıklarının anlaşılması karşısında eylemin tamamlandığı gözetilmeden 5237 sayılı Yasanın 35.maddesi ile uygulama yapılması,

b-Hırsızlık yaptıkları aracı göstererek, çalınanların henüz müracaatı olmayan yakınana iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168.maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi

b-Hırsızlık yaptıkları aracı göstererek, çalınanların henüz müracaatı olmayan yakınana iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168.maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi

2-Sanıkların, TCK'nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7185, Karar No: 2023/8887, Tarih: 28.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7185 E.  ,  2023/8887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sosyal yardımlara dair yersiz ödenen primlerin yasal faizleriyle iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin Kayseri'de özel okul alanında faaliyet gösterdiğini, Covid 19 salgını sebebi ile ilan edilen pandemi döneminde resmi makamlarca alınan tedbirler kapsamında Millî Eğitim Bakanlığınca, okulların faaliyetlerinin durdurulduğunu, bir süre sonra eğitim-öğretim faaliyetlerine kısmen uzaktan eğitim şeklinde devam edilirken ücretsiz izinler verildiğini, çalışanların ilgili mevzuat uyarınca kısa çalışma ödeneğinden yararlandığını, bu ödeneğin personelin normal çalışma döneminde almış olduğu ücretlerin çok altında olduğunu, ayrıca ülke çapında salgın hastalığın yayılmasının önüne geçilebilmesi amacıyla alınan çalışmama-sokağa çıkmama tedbirleri kapsamında personelin maddi açıdan mağdur olmaması için aldıkları kısa çalışma ödenekleri ile normal ücretleri arasındaki farkın müvekkili şirket tarafından sosyal yardım amacıyla ilgili personele ödendiğini, bir çalışma karşılığı olmadan ödenmiş olan toplam 947.768,08 TL pandemi sosyal yardımı 2020/Ağustos döneminde Muhtasar ve Prim Hizmet Beyannamesine dahil edilerek toplam 2.041.032,70 TL prime esas kazanç matrahı üzerinden 27 adet tahakkuk fişi ile toplam 639.881,14 TL tutarında sigorta ve işsizlik primi ihtirazi kayıtla tahakkuk ettirildiğini, ücret, ikramiye ve prim niteliğinde olmayan pandemi sosyal yardımına ilişkin 947.768,08 TL prim matrahına isabet eden 309.164,48 TL tutarındaki sigorta ve işsizlik sigortası priminin iadesi için Kayseri Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne müvekkil şirket tarafından yapılan başvurunun dava konusu işlem ile reddolunduğunu, bir çalışma karşılığı olmadan ödenmiş bulunan pandemi sosyal yardımının sigorta primine tabi olmayacağının açık olduğundan, hukuka aykırı işlemin iptali için işbu davayı açtıklarını, müvekkilinin personeline daha önce hiçbir çalışma karşılığı olmadan ödenen tutarların, 5510 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat çerçevesinde ücret, prim veya ikramiye niteliğinde gerçek bir çalışma karşılığı olmadığını, dünya ve ülke çapında bir salgın hastalığın yayılmasının önüne geçilebilmesi amacıyla alınan çalışmama-sokağa çıkmama tedbirleri kapsamında personelin maddi açıdan mağdur olmaması için ödenmiş nakdi yardım olduğunu, gerçek bir ücretmiş gibi sigorta primine tabi tutulmamasının hukuka uygun olacağını beyanla davanın kabulünü talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80 inci Prime Esas Kazançlar başlıklı maddesinde "4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalıların prime esas kazançlarının hesabında; a) Hak edilen ücretler ile prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan o ay için yapılan ödemelerin brüt toplamı esas alınır.

B) Ölüm, doğum ve evlenme yardımları, görev yollukları, kıdem tazminatı, iş sonu tazminatı veya kıdem tazminatı mahiyetindeki toplu ödeme, keşif ücreti, ihbar ve kasa tazminatları, emekli ikramiyesi ile bakanlıkça tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, özel sağlık sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine ödenen ve aylık toplamı asgari ücretin % 30 unu geçmeyen özel sağlık sigortası primi ve bireysel emeklilik katkı payları tutarları, görevin yerine getirilmesi için zorunlu olarak yapılan ayni yardımlar ile bakanlıkça belirlenecek diğer ayni yardımların asgari ücretin % 30 unu geçmeyen kısmı, prime esas kazanca tabi tutulmaz. C) Bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi sigortalılara ödenen döner sermaye katkı payları ve döner sermayelerden başka adla yapılan bu nitelikteki her türlü ödemeler ile ikramiyeler ve benzeri ödemelerden en yüksek devlet memuru aylığının % 200'ünü aşan kısmı prime esas kazanca tabi tutulmaz. Yukarıdaki fıkranın (b) ve (c) bentlerinde belirtilen istisnalar dışında her ne adla yapılırsa yapılsın tam ödemeler prime esas kazanca tabi tutulur. Diğer kanunlardaki prime tabi tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz.." hükümlerinin amir olduğunu, ilgili madde uyarınca (a) bendinde prime tabi tutulacak ödemeler, (b) bendinde prime tabi tutulmayacak ödemelerin açıkça belirtilmiş olduğunu, ilgili yasa ve kanunun amir hükümleri çerçevesinde davacı yanın müvekkili Kuruma yaptığı müracaatın incelendiğini, talep edilen 2020 Ağustos ayı ücret, ikramiye ve prim niteliğinde olmayan pandemi sosyal yardımına ilişkin 947.768,08 TL prim matrahına isabet eden 309.164,48 TL tutarındaki sigorta ve işsizlik sigortası priminin iadesi için yapılan başvurunun belirtilen ödemelerin prime tabi tutulması gereken ödemelerden olduğunun anlaşıldığını, prim iadesinin mümkün olmadığını, bu nedenle başvurunun kabul edilmediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında;dosyada mevcut bilgi ve belgeler incelendiğinde davacının; personelin aldıkları kısa çalışma ödenekleri ile normal ücretleri arasındaki farkın sosyal yardım amacıyla ödendiğini belirterek sigorta ve işsizlik sigortası priminin iadesi talepli işbu davayı açtığı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80 inci Prime Esas Kazançlar başlıklı maddesinde: "4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalıların prime esas kazançlarının hesabında ; a) Hak edilen ücretler ile prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan o ay için yapılan ödemelerin brüt toplamı esas alınır. b) Ölüm, doğum ve evlenme yardımları, görev yollukları, kıdem tazminatı, iş sonu tazminatı veya kıdem tazminatı mahiyetindeki toplu ödeme, keşif ücreti, ihbar ve kasa tazminatları, emekli ikramiyesi ile bakanlıkça tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, özel sağlık sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine ödenen ve aylık toplamı asgari ücretin % 30 unu geçmeyen özel sağlık sigortası primi ve bireysel emeklilik katkı payları tutarları, görevin yerine getirilmesi için zorunlu olarak yapılan ayni yardımlar ile bakanlıkça belirlenecek diğer ayni yardımların asgari ücretin % 30 unu geçmeyen kısmı, prime esas kazanca tabi tutulmaz. c) Bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi sigortalılara ödenen döner sermaye katkı payları ve döner sermayelerden başka adla yapılan bu nitelikteki her türlü ödemeler ile ikramiyeler ve benzeri ödemelerden en yüksek devlet memuru aylığının % 200'ünü aşan kısmı prime esas kazanca tabi tutulmaz. Yukarıdaki fıkranın (b) ve (c) bentlerinde belirtilen istisnalar dışında her ne adla yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime esas kazanca tabi tutulur. Diğer kanunlardaki prime tabi tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz.." hükmü düzenlenmiş olup maddenin a bendinde prime tabi tutulacak ödemeler b bendinde ise prime tabi tutulmayacak ödemeler belirtilmiş olduğundan, davacının yaptığı ödemelerin kanun maddesi kapsamında prime esas kazanca tabi tutulmayacak ödemelerden olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bir çalışma karşılığı olmadan ödenmiş olan toplam 947.768,08 TL pandemi sosyal yardımı 2020/Ağustos döneminde Muhtasar ve Prim Hizmet Beyannamesine dahil edilerek toplam 2.041.032,70 TL prime esas kazanç matrahı üzerinden 27 adet tahakkuk fişi ile toplam 639.881,14 TL tutarında sigorta ve işsizlik primi ihtirazi kayıtla tahakkuk ettirilmiş ücret, ikramiye ve prim niteliğinde olmayan pandemi sosyal yardımına ilişkin 947.768,08 TL prim matrahına isabet eden 309.164,48 TL tutarındaki sigorta ve işsizlik sigortası priminin iadesi için Kayseri Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne müvekkil şirket tarafından yapılan başvuru reddolunmuş olup, bir çalışma karşılığı olmadan ödenmiş bulunan pandemi sosyal yardımının sigorta primine tabi olmayacağının açık olduğundan, hukuka aykırı işlemin iptali için işbu istinaf konusu kararın verildiği dava açılmış ve davanın hukuka aykırı olarak reddolunmuş olduğunu Ağustos/2020 dönemi Muhtasar ve Prim Hizmet Beyannamesi ile ihtirazi kayıtla beyan edilen 309.164,48 TL tutarındaki sigorta ve işsizlik sigortası priminin terkin edilerek, talep tarihinden başlamak üzere yasal faizi ile iadesini talep etmektedir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosya kapsamı, İlk Derece Mahkemesi kararının dayandığı deliller, delillerin takdiri, karar gerekçesine göre istinaf başvuru nedenleriyle sınırlı olmak ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme sonucunda davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine oy birliği ile karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı şirket nezdinde çalışan ve kısa çalışma ödeneğinden yararlanan işçilere bir çalışmanın karşılığı olmaksızın sağlanan sosyal yardım maksatlı yapılan ödemelerden dolayı davalı ... tarafından yapılan prim kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 77 ve 84 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 77 ve 84 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7321, Karar No: 2021/5592, Tarih: 21.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7321 E.  ,  2021/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Davanın reddi

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.01.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 24.04.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 21.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1643, Karar No: 2012/4160, Tarih: 09.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1643 E.  ,  2012/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 293 ada 25 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının kesinleşen mahkeme kararı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle iptal edildiğini ileri sürerek, tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tapu kaydının iptalinden kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacının maliki olduğu çekişme konusu 293 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle, Akçaabat Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.05.2007 tarih 2006/147 E. 2007/216 K. Sayılı ilamı ile tapu kaydının iptaline karar verildiği ve kararın 12.11.2008 tarihinde kesinleştiği eldeki davanın da mülkiyet hakkının yitirilmesi nedeniyle açıldığı anlaşılmaktadır.

Ne varki, dava dilekçesinde dava değeri 250.000.-TL olarak gösterilmiş, ancak maktu harç alınmıştır. Eldeki davanın nispi harca tabi olduğu kuşkusuzdur. Keza yargılama sırasında dava ıslah edilerek 750.000.-TL tazminatın tahsili istenmiş olup, ıslah harcı da yatırılmamıştır.

Bilindiği üzere, Harçlar Kanunu harç alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini hükme bağlamıştır. 492 sayılı Kanunun 32. maddesinde ise yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanmış 30. madde hükmü ile de " ... muhakeme sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa yalnız o celse için muhakemeye devam olunur; takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz. HUMK' nun 409. (HMK’nun 150.) maddesinde gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması noksan olan harcın ödenmesine bağlıdır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler ve düzenlemeler gözetilmek suretiyle, harç ikmali yaptırılması, ondan sonra işin esasına girilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Kabule göre de; gerçek bedele hükmedilmesi gerekirken indirim yapılarak belirlenen değere hükmedilmesi isabetsizdir.