muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5717, Karar No: 2011/2551, Tarih: 28.04.2011

Hukuk Mahkemesinin 16.06.2009 tarih ve 26.11.2009 tarihinde kesinleşen 2008/224 Esas, 2009/300 sayılı kararıyla değer açısından Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, HUMK.nun 193/3.fıkrasında öngörülen on günlük kesin süre içerisinde dosyanın görevli Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesine aktarıldığı ve bu konuda bir uyuşmazlığın bulunmadığı belirlenmiştir.

Uyuşmazlık konusu 101 ada 470 sayılı parsel 24.04.1999 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 16923 m2 yüzölçümlü olarak kanal niteliğiyle ... adına tespit edilmiş, kadastro tutanağı 05.08.1999 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı ...’a ait 101 ada 492 sayılı parsel 22.04.1999, diğer davacı ...’a ait aynı ada 490 sayılı parsel ise aynı tarihte tarla nitelikleriyle ve belgesizden tespit ve tescil edildikleri saptanmıştır. Davacılara ait taşınmazlar kadastro tespitinden önce tapusuz yerler olduğu dosya kapsamı ve kadastro tutanaklarının içerikleriyle sabittir. 28.05.2009 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve taraf tanıkları, uyuşmazlık konusu 101 ada 470 sayılı parselin öncesinin toprak kanal olduğunu, 1991-1994 yılları arasında Devlet Su İşleri tarafından beton kanala çevrildiğini, kanal alanı çevresinde bulunan arazi sahiplerinin arazileri hizasında bulunan kanala bir miktar arazilerini rızaen terk ettiklerini, bu nedenle kanalın yapıldığını, o tarihte arazi sahipleriyle kanalı yapanlar arasında bu şekilde anlaşmanın sağlandığını açıklamışlardır. ... 24.Bölge Müdürlüğünün 22.07.2008 gün ve 60638 sayılı karşılık yazılarında; “…Söz konusu taşınmazlar sulama kanalı geçtiği yıllarda Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle kamulaştırmanın yapılmadığı” bildirilmiştir.

Az önce saptanan hukuki olgular yerel bilirkişi ve tanık beyanlarıyla dosya kapsamında bulunan tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde ve özellikle keşif tutanağının kapsamı gözönünde tutulduğunda, davacılar adına tapuda kayıtlı teknik bilirkişilerin krokisinde A ve B harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümlerinin 1991-1994 yılları arasında kanal yapıldığı sırada davacılar veya murisleri tarafından kanal çevresinde bulunan diğer arazi sahipleri gibi anlaşmak suretiyle kendi rızalarıyla kanal yapılması için terk ettikleri konusunda bir kuşku bulunmamaktadır. Yapılan bu işlem Borçlar Kanununun 237 ve devamı maddeleri gereğince bağış niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Davacıların taşınmazları kadastro öncesi de tapusuz olduklarından TMK.nun 763 ve Borçlar Kanununun 237/1.fıkrası gereğince mülkiyetin Hazineye (DSİ) geçtiğinin kabulü gerekir. Borçlar Kanununun 237/1.maddesi uyarınca tapusuz taşınmazların bağışı herhangi bir şekle bağlı değildir. Sözlü bağışta hukuki sonuç doğurur. Bağış yapılmak ve yer teslim edilmekle mülkiyet kabul edene geçmiştir.

Saptanan bu somut hukuki olgular karşısında, her iki davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamıyla örtüşmeyen bir gerekçeyle isteklerinin kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine ve DSİ vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9551, Karar No: 2012/13587, Tarih: 09.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9551 E.  ,  2012/13587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 51/1-3. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası, erteleme, 1 yıl denetim süresi, TCK'nun 53/4. maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulanmasına yer olmadığına (3 kez)

I-)Sanık müdafiinin, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususlarda 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-)Sanık müdafiinin, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

İzmir Ticaret Sicil Memurluğunun 25.04.2005 gün ve 6512 sayılı cevabi yazısından, 2002 yılından beri şirket ortaklarında ve şirket temsilcisinde bir değişiklik olmadığının bildirilmesine rağmen, İzmir 1. Noterliğinde düzenlenen 07.03.2005 gün ve 3407 yevmiye numaralı “limited şirket hisse devir sözleşmesi” ile hisselerini devrettiği anlaşılmış olması karşısında, sanığın hisse devrinden sonra da şirketi temsil yetkisinin ve şirket adına faliyette bulunmaya devam edip etmediğinin tespiti yönünden, sanıktan hisse devralan ...'un tanık olarak dinlenmesi, hisse devrinden sonra yeni bir şirket

müdürünün belinlenmesine ilişkin ortaklar kurulu kararı olup olmadığının araştırılması, 2005 ve 2006 yıllarında şirket temsilcisinin kim olduğunun İzmir Ticaret Sicil Memurluğundan yeniden sorulması, gerekirse dosyada fotokopileri bulunan faturaları alan mükelleflerden, bu faturaları kimden aldıklarının sorulup arıştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini, sanığın hisse devrinden sonra şirketi temsil sıfatının bulunmadığının anlaşılması halinde, 2005 yılındaki eylem nedeniyle sanık açısından suç tarihinin en son hisse devrinin gerçekleştiği 07.03.2005 tarihi olacağı ve bu tarihte de 765 sayılı TCK.nun yürürlükte bulunduğu, 5237 sayılı TCK ile 765 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekide hükümler kurulması,

III-Kabule göre de;

1-2005 ve 2006 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenleyen sanık hakkında koşulları oluştuğu halde teselsül hükmünün uygulanmaması,

2-) 5237 sayılı TCK.nun 49/2. maddesindeki “hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezası” hükmü ile aynı Kanunun 53/4. maddesindeki “kısa süreli hapis cezası ertelenmiş....kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz” hükmü birlikte değerlendirildiğinde sanığa hükmolunan 15 ay hapis cezası kısa süreli olmadığından 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) 5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesindeki “cezası ertelenen hükümlü hakkında bir yıldan az, üç yıldan çok olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkum olunan ceza süresinden az olamaz” hükmü gözetilmeden 15 ay hapis cezasına mahkum edilen sanığın 1 (bir) yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3879, Karar No: 2013/16423, Tarih: 13.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3879 E.  ,  2013/16423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.11.2012
Yargıtay — Esas No: 2021/7301, Karar No: 2021/10666, Tarih: 16.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7301 E.  ,  2021/10666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı TCK’nin 172/2. maddesinde yer alan “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında aynı kasten yaralama eylemi nedeniyle Bozüyük Cumhuriyet Başsavcılığı’nca tanzim edilen 24.12.2014 tarih ve 2014/2940 Soruşturma Nolu kovuşturmaya yer olmadığı kararına ilişkin dosyanın getirtilerek, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın usulüne uygun şekilde kaldırılmasına karar verilip verilmediği ve kesinleşip kesinleşmediği hususunda araştırmanın yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15960, Karar No: 2007/23096, Tarih: 11.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/15960 E.  ,  2007/23096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Düzce İş Mahkemesi

Tarih               :  8.5.2007

Davacı   1.12.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  01.12.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.12.1996-1.11.2004 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmiştir..

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  01.12.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.12.1996-1.11.2004 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmiştir..

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim ,irketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden , davacının teslim ettiği ürün bedelinden 20.11.1996 tarihinde tevkifat yapıldığı,  1.11.2004 tarihinde  tarım  Bağ-Kur  sigortalısı olarak tescil edildiği Ziraat Odasına  2002 yılında   kayıt olduğu, adına kayıtlı  tarım arazisinin bulunduğu.  2001,2002,2003,2004,2005 yıllarında İlçe Tarım Müdürlüğünden doğrudan destekleme primi aldığı, Dokuzdeğirmen  Tarım Kredi  Kooperatifine ve Cumayeri Fındık Tarım Satış  Kooperatifine üye  olduğu ancak üyelik kaydının ne zaman yapıldığının ,araştırılmadan mahkemece  sonuca gidildiği  görülmektedir.

Mahkemece kesintinin  bulunduğu, ve tarımsal faaliyetin kanıtlandığı 1.1.1996- 31.12.1996,1.1.2001-1.11.2004  tarihleri arasında kalan  dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde  ise de prim kesintisinin bulunmadığı   1997-2000 yılları yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar araştırılmaksızın  yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş.davacının Dokuzdeğirmen   Tarım Kredi kooperatifi ve  Cumayeri Fındık Tarım Satış  Kooperatifine hangi tarihte üye olduğu. üyeliğinin devam edip etmediği sorularak  tevkifat olmayan yıllar yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesindeki kayıtlar araştırılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir

Öte yandan . ,davalı kurumun  yukarıda açıklanan  yasal gerekçelere göre davacıyı   tarım Bağ-kur sigortalısı olarak  tescil etme yükümlülüğünü  yerine getirmeyerek davanın açılmasına neden olduğu ve   davacı tarafından açılan dava  kabul edildiğine göre davacı yararına avukatlık ücreti takdir edilmesi ve yargılama giderinin davalı kurumdan tahsil edilmesine karar verilmesi gerekirken  davanın mahiyeti  gibi hatalı bir değerlendirme ile  davacı yararına avukatlık  ücreti takdir edilmemesi ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde  bırakılmasıda  hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin  eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11,12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2910, Karar No: 2022/4791, Tarih: 18.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2910 E.  ,  2022/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

DAVALILAR : 1 -...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının yapılan yargılamasında davanın kabulüne dair verilen hüküm hakkında, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı ... ... vekilinin istinaf isteminin esastan reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının davalı ...'a Tebligat Kanununun 21/2.maddesine göre tebliğ edildiği görülmüştür.

7201 Sayılı Tebligat Kanununun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligatın muhatabın bilinen en son adresinde yapılacağı, 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın bu adrese yapılacağının düzenlendiği, bu açıklamalar doğrultusunda, kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılması, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; davalı ...'ın 31/01/2018 tarihli dilekçe ile, tebligat adresini "1995 sokak ... sitesi ... İlkyerleşim mahallesi, Batıkent / Ankara" olarak bildirdiği, karar ilamını içeren tebliğ zarfında ise adresin, " 1995 sokak ... sitesi ... İlkyerleşim mahallesi, ... / Ankara " olarak yazıldığı, bundan sonra, ...'ta gösterilen adres yoktur şerhi ile tebligatın iade edildiği, anlaşılmaktadır.

Adı geçen davalının dosya kapsamında bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre usulüne uygun tebligat çıkartılmadan, adres kayıt sistemindeki adresine tebliğ yapıldığı görülmüştür.

O halde, davalı ...'ın son adresinin "1995 sokak ... sitesi ... İlkyerleşim mahallesi, Batıkent / Ankara" olduğu anlaşılmakla, davalıya bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının usulüne uygun tebliğ edilerek, temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/781, Karar No: 2011/1334, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/781 E.  ,  2011/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalılardan Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 134 ada 20 ve 23 parsel sayılı taşınmazların Sulh Hukuk Mahkemesinde davalı olduğu belirtilerek yüzölçüm haneleri boş bırakılarak 20 parsel ..., 23 parsel ise yüzölçüm hanesi ve malik hanesi boş bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. İnebolu Sulh Hukuk Mahkemesinde davacı ... tarafından Hazine, Orman Yönetimi ve Köy Tüzelkişiliği aleyhine açtığı ve ...'nun da katıldığı Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili davası kadastro mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece, Ek'li ... bilirkişi krokisinde 41, 35, 43, 25, 28, 32, 69, 70, 71, 68, 20, 19, 72, 73, 31, 38, 37, 29, 30, 16, 18, 17, 12, 10, 4, 3, 1, 2, 5, 15, 39, 42, 54, 59, 65, 66, 64, 62, 56, 51, 36, 46, 53, 58, 57, 61, 60, 63, 55, 52, 50, 49, 48, 47 ve 41 nolu noktalar ile çevrili turuncu renk ile gösterilen hat boyunca 134 ada 23 parseli sınır teşkil eden 7543,43 m2 yüzölçümündeki 134 ada 20 nolu parselin müdahil ... adına, yine ek'li ... bilirkişi krokisinde 70, 28, 7, 9, 13, 20, 68, 71 ve 70 nolu noktalar ile çevrili 216,37 m2 yüzölçümündeki 134 ada 23 nolu parselin davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, zemine mevcut ahşap samanlığın 134 ada 20 nolu parsel içinde kaldığı anlaşılmakla kadastro tutanağının beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... ile davalılardan Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

1- Davalılar Orman Yönetimi ve Hazine temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı ...'nun temyiz itirazlarına gelince;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı ...'nun temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece sınırları ... bilirkişi raporunda belirtilen 7543,43 m2 yüzölçümündeki 134 ada 20 nolu parselin müdahil ... adına, 216,37 m2 yüzölçümündeki 134 ada 23 nolu parselin davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, “zemine mevcut ahşap samanlığın 134 ada 20 nolu parsel içinde kaldığı anlaşılmakla kadastro tutanağının beyanlar hanesine şerh verilmesine”, karar verilmiştir. Mahkemece davacı ve müdahil davacı arasında miras bırakanlarından intikal eden taşınmazların paylaşıldığı belirlenerek 20 parselin müdahil davacı, 23 parselin ise davacı adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; hüküm fıkrasındaki şerh 3402 Sayılı Yasanın 19/2 maddesinde belirtilen muhtesatın sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilmediğinden şerhin kimin yararına ve ne amaçla konulduğu anlaşılmamaktadır. Bu haliyle şerhin infazda tereddüt yaratacak nitelikte olduğu kuşkusuzdur. Kural olarak H.Y.U.Y.'nın 388/son ve 389. maddeleri hükmüne göre, hüküm fıkrasında istek sonuçlarının her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, kuşku ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur. Bu nedenle, hüküm yerinde 3402 Sayılı Yasanın 19/2 maddesinde belirtilen muhtesatın sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi hüküm yerinde açıkça belirtilmeli, infazda kuşku ve tereddüt yaratmayacak biçimde hüküm kurulmalıdır. Açıklanan olgular dikkate alınmadan ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1- Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle; davacı ...'nun çekişmeli taşınmazların tescile ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümünün ONANMASINA,şerhe ilişkin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bu bölümünün BOZULMASINA 17/02/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.