muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25651, Karar No: 2013/28417, Tarih: 08.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/25651 E.  ,  2013/28417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) ... hakkında ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciine karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) ... hakkında ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktar ve türü itibarıyla hükmün CMUK'un 305. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığı katılanın temyiz isteğinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3) ... hakkında ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4) ... hakkında ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, kavganın esas itibariyle bu iki kardeş arasında, ...'un ...'ye ait otları, onun izni olmadan atlara yedirmesinden çıktığı ve kavga sırasında birbirlerine yumrukla vurdukları kendi ikrarları ile sabit olduğu halde, sanık ...'nin kardeşi ...'u tahrik altında yaralamaktan cezalandırılması yerine, yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12444, Karar No: 2011/1149, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12444 E.  ,  2011/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, domates, t.fasulye ve patlıcan ürünlerine ait sulu şartlarda dekar başına ortalama verim miktarı ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatını gösterir 2010 yılına ait veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5948, Karar No: 2012/18646, Tarih: 31.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/5948 E.  ,  2012/18646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurmak, ve Yönetmek ve bu Örgüte Üye Olmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... ve ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda; Sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında yapılan incelemede:

Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık ... ve savunmanının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yapılan incelemede:

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... hakkında yağma suçları yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Yağma suçlarını işlemek için katılanlar ..., ... , ..., ..., ..., yakınanlar ..., ...., mağdurlar ... ve ...’ı bağlamak suretiyle

etkisiz hale getiren ve bu şekilde dolaşım özgürlüklerini kısıtlayan sanıklar hakkında, kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakmak suçlarından zamanaşımı içinde yerinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanıklara yükletilen dava konusu yağma eylemlerinin ve suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek ve bu örgüte üye olmak eylemlerinin yasada öngörülen suç tiplerine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçların sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezaların doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ..., ... ve ... ile savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık ... savunmanı Avukat ...’nın duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmaların reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan ve sanık ... için yağma suçları yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 31.10.2012 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...nın katıldığı oturumda, sanıklar ve savunmanlarının yokluğunda, açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/18513, Karar No: 2013/6193, Tarih: 25.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18513 E.  ,  2013/6193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, fazla mesai ücreti ve diğer işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fazla mesai ücretinin karşılığının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda dosya içeriğine göre, davacının fazla çalışma ücreti alacağı, 08:00-20:00 saatleri arasında, günde bir saat ara dinlenmesi ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre, günlük on iki saat çalışma için ara dinlenme süresi bir buçuk saat kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda dosya içeriğine göre, davacının fazla çalışma ücreti alacağı, 08:00-20:00 saatleri arasında, günde bir saat ara dinlenmesi ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre, günlük on iki saat çalışma için ara dinlenme süresi bir buçuk saat kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17975, Karar No: 2015/7168, Tarih: 13.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/17975 E.  ,  2015/7168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile toptan yaş sebze ve meyve ticareti ile uğraşan davalı arasında ticari ilişki bulunduğunu, davalı ile birçok defa ticari alışveriş yapıldığını ve bu alışverişlerden doğan borcun eksiksiz ödediğini, davalının tek taraflı olarak düzenlediği veresiye defterinin bazı sayfalarını takip dosyasına ekleyerek müvekkili hakkında ilamsız icra takibi başlattığını, veresiye defterine konu alışverişlerin dayanağı olarak malın teslimine dair sevk irsaliyeleri ve faturaları ibraz etmediğini ileri sürerek, müvekkilinin icra takip dosyasında borçlu olmadığının tespitine, %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ödeme ididasında bulunan davacının bu iddiasını ispatla yükümlü olduğunu, cari hesap sözleşmesine göre yapılan işlemlerin veresiye defterine kaydedildiğini, veresiye defterinin HUMK'nun 292/1. maddesine göre yazılı delil başlangıcı olduğunu, bu durumda tanık dinlenilebileceğini ileri sürerek, davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi kök ve ek raporuna göre; tarafların incelenen ticari defterlerinin kapanış tasdikleri olmadığından lehlerine delil olma özelliği bulunmadığı, ancak ticari defterlerin içeriğinin sahibi aleyhine delil sayılacağı, davacının ticari defterlerinde, davalı yanın dosyaya sunduğu faturalardan bir kısmının kayıtlı olduğu, fatura bedellerinin kasadan nakit ödendiği kaydının oluşturulduğu, ödemenin davalının kabulünde ve borç bakiyesinin sıfır olduğu, davalının fatura içeriği malları teslimine dair olguyu ve alacak iddiasını usulüne uygun delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davacının icra takibine konu alacaktan dolayı borçlu olmadığının tespitine, davalı alacaklının icra takibine girişmekte kötü niyetli olduğu kanıtlanamadığından bu yöndeki istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalının takip dayanağı veresiye defterine konu 117 adet fatura alacağının tahsili için yapılan ve kesinleşen ilamsız icra takibi sebebiyle İİK'nın 72. maddesi hükmü uyarınca borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davalı-satıcı mal teslimini yazılı belge ile kanıtlamak zorunda ise de somut olayda böyle bir belge sunamamıştır. Davalı süresinde sunduğu cevap ve delil listesinde yemin deliline dayanmış, mahkemece de 07.11.2013 tarihli celsede davalı tarafa yemin teklif edip etmeyeceği hususunda süre verilmiş, 13.05.2014 tarihli celsede ise, davacı vekilinin teslimin yeminle ispatına muvafakat etmedikleri zapta geçilerek, davalının malın teslim edildiği iddiasına ilişkin yemin teklifi ile bu konuda mehil talebinin reddine karar verilmiştir. Mal teslimi iddiasının kesin delil niteliğindeki yemin delili ile ispatı mümkündür. O halde Mahkemece, davalıya yemin teklif etme hakkını kullanıp kullanmayacağı hususunda süre verilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu yöndeki istemin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5111, Karar No: 2015/8710, Tarih: 21.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/5111 E.  ,  2015/8710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen ölüm aylığının tekrar bağlanmasına, kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle tahsiline, Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması, ödenmeyen aylıkların ödenmesi ve davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 07.04.2011 tarihinde boşandığı, davacının eski eşinin 24.05.2011 tarihinde başka biri ile evlendiği, eski eşin bu evliliğinin de 17.04.2013 tarihinde sona erdiği, davacının babasının 1980 yılında, annesinin ise 2007 yılında vefat ettiği, davalı Kurum kontrol memurunun 12.06.2012 tarihli raporunda; davacının.. Mahallesi'ndeki adresine gidildiğini, bu adreste davacının kiracısı olduğunu söyleyen ... ile görüşüldüğünü ve bu kişinin; yaklaşık 2 haftadır evde oturduğunu, kira sözleşmesini davacının eski eşi .... ile yaptıklarını, ancak evin davacıya ait olduğunu bildiğini, bildiği kadarı ile davacının eşi ve çocukları ile yaşadığını beyan ettiğini bildirdiği, ... duruşmadaki beyanında ise; kontrol memuruna davacının eşi ile birlikte oturmadığını söylediğini beyan ettiği, tutanaktaki ifadesi okunup sorulduğunda da; kontrol memuru tarafından tutanağın kendisine okunmadığını beyan ettiği, davacının ise; kendisinin işetme problemi olduğunu, oğlunun birinin de hem işitme engeli hem de zihinsel engeli olduğunu, bu nedenle oğlu huysuzlandığında eski eşinin gelip yardım ettiğini, ayrıca okuma yazması olmadığı için kira sözleşmesini de eski eşine yaptırdığını beyan ettiği, davacının %40 işitme engelli ve oğlunun hem işitme hem zihinsel engelli olduğuna dair rapor bulunduğu, zabıta tarafından yapılan araştırma sonucu tutulan 22.03.2011 ve 22.03.2013 tarihli tutanaklarda; hem davacının hem de eski eşinin nüfus kayıtlarındaki ..... mahallelerindeki adreslerde araştıma yapıldığının, davacı ile eski eşinin 2011/Mart ayından beri ayrı yaşadıklarının tespit edildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; " eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içersinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece kontrol memuru tutanağının aksinin ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişse de; kontrol memurunun 12.06.2012 tarihli ve davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı yönündeki raporu sadece davacının kiracısı olan ...'in 07.06.2012 tarihli yazılı ifadesine dayanmaktadır. ... ise; daha iki haftadır davacının kiracısı olduğunu ve bildiği kadarı ile davacının eşi ile birlikte yaşadığını beyan etmiş, davacının eski eşi ile yaşadığına dair herhangi bir adres söylememiş ya da somut başka bir beyanda bulunmamış, kontrol memuru tarafından da bu tanığın beyanları birlikte yaşamaya delil oluşturacak şekilde somutlaştırılmamıştır. Ayrıca; kontrol memuru tarafından tutulan 12.06.2012 tarihli tutanakta ise sadece “ bina sakinleri ile yapılan görüşmede ve çevrede yapılan inceleme neticesinde ” denilmek sureti ile kanaat bildirilmiş olup ne bina sakinlerinden birinin ne de çevrede yaşayanlardan birinin imzalı beyanı ya da adı tespit edilmiştir. Bu nedenle “ bina sakinleri ile yapılan görüşmede ve çevrede yapılan inceleme neticesinde ” şeklindeki soyut ifadeler birlikte yaşamayı ispat edecek nitelikte somut deliller değildir.

Öte yandan; davacı, işitme engelli olması ve okuma yazma bilmemesi nedeni ile kira sözleşmesini eski eşine yaptırdığını iddia etmekte, davacının ve eski eşinin boşanma davasında verdikleri dilekçe ve beyanlar ile eski eşin ... ile olan boşanma davasındaki dilekçelerinden ve dosya kapsamlarından; davacının eski eşinden kendisini aldattığı için boşandığı ve boşanmanın gerçek bir geçimsizliğe dayandığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, yargılama sırasında zabıta tarafından davacının ve eski eşin adreslerinde yapılan zabıta araştırmalarında davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşamadığına dair tutanaklar düzenlenmiştir. Bu itibarla; mahkemece tüm bu hususlar birlikte değerlendirilmeden sadece yetersiz kontrol memuru raporuna dayanılarak sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacının ve eski eşinin boşanmadan sonra yaşadıkları adreslerdeki komşu, apartman yöneticisi, bakkal gibi kişileri tespit ederek dinlemek, boşandıktan sonra ve eski eşinin ... ile evlenmesinden sonra davacının eski eşi ile birlikte yaşayıp yaşamadığı, özürlü çocukları nedeni ile eski eşin davacıya yardımcı olup olmadığı hususlarında bu kişilerin detaylı beyanlarını almak, davacının eğitim durumunu araştırmak ve böylece toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9065, Karar No: 2011/868, Tarih: 26.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9065 E.  ,  2011/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile arasında bulunan alış-verişten dolayı,davalının icra takibinde bulunduğunu, takibe itiraz etmediğini ve toplam borca karşılık olmak üzere 120.000.00 YTL’ye anlaştıklarını ve bu anlaşma uyarınca 103.170.00 YTL ödemede bulunulduğunu, 09.08.2007 günü son taksidi ödemeye gittiğinde,davalı tarafın kötü niyetli olarak ödemeyi kabul etmediğini ve "sözleşmemiz bozuldu" diyerek, 103.170,57 YTL’ nin tahsili için kendisine ait evin satışını davalının talep ettiğini ve evin satışı için ihale açtığını, satışı durdurmak ve kalan borç 16.830 YTL’yi ödemek için İcra Mahkemesi’nde dava açtığını,ihtiyati tedbir talep ettiği halde evin satışını durduramadığını ve evin açılan ihale sonucu 3. şahsa satıldığını, ihtiyati tedbir kararı vermeyen yargıcın bu hukuksal işlemden dolayı ağır ve yoğun görev kusuru içerisinde olduğu tartışma götüremeyecek kadar açık ve net olduğunu, İcra Mahkemesi’nin yapılan yargılaması sonucunda dosyaya esas borcunun 16.830 YTL olduğuna karar verdiğini ve kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini öne sürerek, taşınmazını hileli yollarla satan ve telafisi imkansız zararlar açan davalılardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000.00 TL zararın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ... hakkında açılan davanın ati'ye bırakılmasına, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davaya konu olayda, davalı ...'na karşı İcra Mahkemesi hakiminin ağır ve yoğun görev kusuru nedeniyle davacıyı zarara uğrattığı için tazminat davası açılmıştır. Buna göre, davalı ... yönünden idari yargının görevli olması nedeniyle yargı yolu yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yönünden BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.