muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12912, Karar No: 2013/9325, Tarih: 18.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12912 E.  ,  2013/9325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş davacılar ..., ... ve ... vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 18.6.2012 Salı günü davacılar ..., ... ve ... vekili Av. ... ve davalı ... ve ... vekili Av. ... geldi. Davacı ...Ş ve davalı ... tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunanlar vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacılar için 100.000'er TL manevi, ... ve ... için 5.000'er TL, ... için 2.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile maddi tazminat talebi miktarı toplamını bilirkişi raporu doğrultusunda davacı ... için 6.601,14 TL, ... için 219.141,83 TL.ye yükseltmiştir.

Birleşen dava ile, davacı taraf aracının kasko sigortacısı olarak davacının ödediği 40.000 TL den aracın hurda değeri 4.559 TL mahsup edilerek bakiye 35.441 TL nin %75 kusur oranına göre 20.830,75 TL sinin 17.10.2007 olan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi istenmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; asıl dava yönünden; davacı ... için 141.411,23 TL, ... için 3.093,56 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davacı ... için 25.000 TL, ... ile ... için 12.500'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Belediye Başkanlığı ile ...'dan müşterek ve müteselsilen tahsiline, davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine, birleşen dava yönünden, davanın kabulü ile 20.830 TL maddi tazminatın ödeme tarihi 17.10.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, tarafların kusur oranı, ölen kişilerin sayısı ve yaşları, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, davacı ...'ın aynı kazada eşini ve oğlunu, diğer davacıların ise babalarını ve kardeşlerini kaybetmeleri ile

duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri gerekir

3-Davacıların ölen desteği ...’ün doktor olarak çalıştığında ihtilaf bulunmamaktadır. Desteğin düzenli ve sürekli geliri içinde maaşı ile birlikte çalıştığı hastaneden aldığı nöbet ve döner sermaye ücretlerinin de olduğunun kabulü gerekirken aksi düşünce ile sadece maaş miktarına göre hesaplanan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 990.00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılar ..., ... ve ... 'a verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ..., ... ve ...'a geri verilmesine 18.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1415, Karar No: 2020/7560, Tarih: 22.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1415 E.  ,  2020/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. Sanık hakkında 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlere yönelik, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz talebinin incelenmesi:

Katılan vekilinin temyiz talebinin, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri nedeniyle avukatlık ücreti tayin edilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşıldığından, vekâlet ücretiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında her takvim yılı için TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1500-TL avukatlık ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II. Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükme yönelik, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz talebinin incelenmesi:

II. Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükme yönelik, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz talebinin incelenmesi:

1- Defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, 213 sayılı VUK'nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiği, aynı takvim yılına ait defter ve belgelerin, farklı tarihlerde istenmiş olması halinde tek "Defter, belge gizleme" suçunun oluşacağı göz önünde bulundurularak, öncelikle 10.12.2012 tarihli tebligatta varlığı anlaşılan, 26.11.2012 tarihli, AGB-A-22231/90-35 sayılı defter ve belge isteme yazısı ile 23.10.2013 tarihli tebligatta varlığı anlaşılan 09.10.2013 tarihli, AGB-A-2223/114- 51 sayılı defter ve belge isteme yazısının ilgili vergi dairesinden temin edilip, defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlendikten sonra, 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesine göre, incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerden birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdüren mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatların hukuken sonuç doğurmadığı dikkate alınarak, defter ve belgelerin istendiği tarihler itibarıyla iş yerinin faal olup olmadığının araştırılması, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, varsa buna ilişkin belgenin istenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan uzaklaşma gerekçelerinin somut olaya uygun ve denetime olanak verecek biçimde gösterilmemesi suretiyle yasa metninin tekrarı ile yetinilerek cezanın teşdiden uygulanması,

b) Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması, yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin, sanığın ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

22.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10871, Karar No: 2015/9710, Tarih: 19.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10871 E.  ,  2015/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2007/485-2014/458

Taraflar arasındaki kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan yer iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkin davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 05/03/2015 gün ve 2014/8572 - 2015/1221 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usûl ve kanuna da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 248.00.- TL. para cezasının düzeltme isteyenden alınmasına 19/10/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3116, Karar No: 2018/96, Tarih: 16.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3116 E.  ,  2018/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vasisi ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/01/2014 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı adına vasisi vekili; demans hastası olan davacının davalı kızı ile birlikte oturduğu sırada, davalı ve davacıya ait olan hisseli tarla niteliğindeki taşınmazın tamamını 18/03/2011 tarihinde 40.000,00 TL bedelle dava dışı ... isimli kişiye sattıklarını, davalının satıştan sonra 23/11/2011 tarihinde davacıya vasi olarak atandığını, satışı yapılan taşınmazın harici değerinin daha yüksek olduğunu, satışı öğrenen ... ve dava dışı ... Yargıç’ın davalının vasilik kararına itiraz ettiklerini, itirazın kabulü sonucu davalının vasiliğinin sona erdiğini, ... . Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 21/09/2012 tarih, 2012/733 esas ve 2012/934 sayılı kararıyla ...’ın davacıya vasi olarak atanmasına karar verildiğini belirterek, değerinden daha düşük bedelle satışı yapılan taşınmazın davacı kısıtlının hissesi karşılığı olan satış bedelinin davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Dosya kapsamından, davacı kısıtlının yargılama devam ederken 15/11/2014 tarihinde vefat ettiği, ... . Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 02/12/2014 tarih, 2014/1325 esas, 2014/1317 karar sayılı veraset ilamının dosyaya sunulduğu, ancak davacı mirasçılarının davaya katılımı sağlanmadan, yargılamaya devamla karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava devam ederken taraflardan birisinin ölmesi durumunda, ölen kişinin taraf ehliyeti son bulur (TMK m. 28/1). Bu nedenle, davaya ölen kişi tarafından devam edilmesi mümkün değildir. Somut olayda olduğu gibi, yalnız öleni değil mirasçıları da ilgilendiren, mirasçıların mal varlığı haklarını etkileyen davalar, tarafın ölümü ile konusuz kalmaz. Bu davalara, tüm mirasçılar tarafından mecburi dava arkadaşı olarak devam edilir.

Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, re’sen yargılamanın her aşamasında göz önünde bulundurulması gerekir. Şu halde, davacı vasisi vekiline yargılama sırasında vefat eden davacı ...'ın tüm mirasçılarının davaya katılımı sağlanarak taraf teşkilinin tamamlanması için süre verilmeli ve davaya bu şekilde devam edilmelidir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, re’sen yargılamanın her aşamasında göz önünde bulundurulması gerekir. Şu halde, davacı vasisi vekiline yargılama sırasında vefat eden davacı ...'ın tüm mirasçılarının davaya katılımı sağlanarak taraf teşkilinin tamamlanması için süre verilmeli ve davaya bu şekilde devam edilmelidir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9624, Karar No: 2018/2437, Tarih: 03.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9624 E.  ,  2018/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 04.08.2014 günlü raporda mağdurede borderline kişilik örgütlenmesi bulunduğu ve patolojik kişilik örgütlenmesinin gelişmesinde travmatik yaşantıların katkısı olduğu ifade edilerek ruh sağlığının bozulduğu belirtilmesine rağmen söz konusu travmatik yaşantıların neler olduğu açıklanmayıp, ruh sağlığındaki bozulma ile yargılama konusu olay arasında nedensellik bağının kurulmamasından dolayı raporun içerik itibariyle yetersiz olduğunun anlaşılması karşısında, bu hususta tam bir vicdani kanaat edinilebilmesi için Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde bir çocuk psikiyatristi ile bir adli tıp uzmanının zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş heyetten rapor alınarak sonucuna göre, TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde anılan maddenin tatbikine karar verilmesi,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/475, Karar No: 2015/187, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/475 E.  ,  2015/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30.İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/934 E-2013/248 K.

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/01/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 02/03/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8.maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1.maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433.maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31897, Karar No: 2021/5896, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/31897 E.  ,  2021/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/04/2020 tarihli ve 2019/47049 soruşturma, 2020/14033 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Konya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/06/2020 tarihli ve 2020/1847 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin avukat olarak görev yaptığı ve bu sıfatla müvekkili ile şüpheliler arasında araç satışından kaynaklanan ihtilaf nedeni ile telefonda görüşmesi esnasında, şüpheli...'in tehdit ve hakaret içeren söyler söylediği, telefonla aramaya devam etmeleri sebebiyle ses kaydı hazırlayarak telefon çağrısını cevapladığı, bu görüşmede sırasında da şüpheli ...'in kendisine hakaret ve tehditte bulunduğu iddiaları üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, olayda tanık olarak gösterilen ...'in ihtilafın bizatihi tarafı olduğu, müştekinin vekil sıfatı ile hareket ettiğine dair açılmış bir dava ihtarname veya bir öngörüşme bulunmadığı, ilk aramadan belirli bir müddet sonra gerçekleşen telefon görüşmesinin ani gelişen bir olay olarak değerlendirilerek görüşme kaydının bu ani duruma yönelik yapıldığına ilişkin değerlendirme imkanı bulunmadığı, kişiler arasında aleni olmayan görüşme kaydının soruşturma kapsamında yer alan suç iddialarına delil olarak kabul edilemeyeceği, müştekinin yasal mercilere hukuki müracaatta bulunmak yerine telefonla görüşmeyi tercih etmesi sonucu yapılan ve delil olarak kabul edilmeyen ses kaydı dışında atılı suçların işlendiğine dair kovuşturma yapmaya yeter başkaca delil bulunmadığı gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müştekinin şikayet dilekçesine isimlerini bildirdiği tanıkların olaya ilişkin beyanlarının alınmadığının, ayrıca müştekinin şüpheliler ile aralarında meydana gelen olaya ilişkin cep telefonu ile ses kaydı yaptığı, söz konusu ses kaydına dair CD'nin ise Konya Cumhuriyet Başsavcılığının adli emanetinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/2. maddesindeki, "Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir." hükmüne nazaran, müşteki tarafından teslim edilen CD'nin bilirkişiye tevdiinin yapılarak ayrıntılı bir çözümleme tutanağı düzenlettirilmesi ve tanık beyanlarının alınması yönünde soruşturmanın genişletilmesine karar verilerek, sonucuna göre müştekinin itirazı hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme: