muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11574, Karar No: 2015/11387, Tarih: 05.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11574 E.  ,  2015/11387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, sigaraların müsaderesine, aracın müsadere talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-CMK.nun 260.maddesi gereğince, suçtan doğrudan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyiz etme yetkisi bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun CMK.nun 234.maddesi uyarınca davadan haberdar edilip, aynı yasanın 237.maddesi gereğince davaya katılma imkanı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, suçtan doğrudan zarar gören ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA,

II-O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizine gelince;

Olayın oluş şekli, sanıkların sosyal ve ekonomik durumu ile dava konusu ele geçen eşyanın miktarı dikkate alındığında, sanıkların kaçak eşyayı ticari maksatla bulundurdukları ve atılı suçu işledikleri gözetilmeden, mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14662, Karar No: 2014/840, Tarih: 22.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/14662 E.  ,  2014/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Somut olayda; sanık ...'ın eşi olan ve ... Yaşlılar Daire Başkanlığı'ndan yaşlılık maaşı alan ...'ın, 03.03.2006 tarihinde hayatını kayıp ettiği, ... Yaşlılar Daire Başkanlığı tarafından ...'ın Ziraat Bankası Çorlu Şubesi'nde

bulunan hesabına 01.03.2006 tarihinde yatırılan 201,59 TL paranın sanık tarafından 06.03.2006 tarihinde daha önce eşinden aldığı vekaletname ile çekildiği, yatan maaşın alım tarihi itibari ile maaşın taahkuk etmiş bulunduğu, dolayısı ile kamu kurumu aleyhine bir dolandırıcılık bahsedilemeyeceği, yatan para tarihi ile çekilen tarih arasındaki süre gözetildiğinde; sanığın suç işlemek için kastının bulunmadığı, daha sonrada kurumdan başkaca bir maaş alınmadığı, zararın tamamamının sanık tarafından karşılandığı sanığın dolandırıcılık kastıyla hareket ettiğine dair yeterli delil bulunmadığı ve atılı suçun yasal unsurlrının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7158, Karar No: 2022/21749, Tarih: 28.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/7158 E.  ,  2022/21749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre kararda bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13674, Karar No: 2021/10080, Tarih: 16.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/13674 E.  ,  2021/10080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ... ile ...), özel hayatın gizliğini ihlal (sanık ...); cinsel taciz (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Sanıklardan ...'ın atılı suçlardan ve ...'nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçlarından mahkumiyetleri ile ... ve ...'ın müsnet suçtan beraatlerine dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2019 gün ve 2018/25 Esas, 2019/130 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun ... ve ... haklarında verilen beraat kararları ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden esastan reddine, sanıklardan ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak ...'nın cinsel taciz, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik ve ...'ın ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ... müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde herhangi bir temyiz sebebi göstermedikleri anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan mağdure vekilinin sanıklardan ... ve ... haklarında cinsel taciz suçundan verilen beraat hükümleri ile ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... müdafinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılan mağdure vekilinin sanıklardan ... ve ... haklarında cinsel taciz suçundan verilen beraat hükümleri ile ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... müdafinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmedilen cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararları ile cinsel taciz suçundan verilen beraat hükümleri yönünden aynı Kanunun 286/2-g. maddesi uyarınca on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, söz konusu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan mağdure vekilinin sanıklardan ... hakkında cinsel taciz, müstehcenlik ve ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından ve ... müdafisinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık ... müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ve özel hayatın gizliliğini ihlal, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak cinsel taciz ve müstehcenlik suçlarından mahkumiyete dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ... müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28137, Karar No: 2023/3345, Tarih: 22.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/28137 E.  ,  2023/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Daires

SAYISI : 2017/2776 E., 2019/312 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2017 tarihli ve 2017/94 Esas, 2017/162 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.04.2019 tarihli ve 2017/2776 Esas, 2019/312 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekili temyiz isteminde özetle: Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair yeterli delil olduğunu, beraati yönünde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; ''Ceza hukukunun temel gayesi maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Kamu davası açılması için CMK'nun 170/2 maddesinde belirtildiği üzere suçun işlendiği hususunda yeterli şüphenin varlığı aranmakta ise de mahkumiyet kararı verilebilmesi için suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillere ihtiyaç duyulmaktadır.

Somut olayda mağdurenin 03/12/2001 doğumlu olup, suç tarihinde 11 yaşında olduğu anlaşılmıştır. Somut olayda olayı en başından sonuna kadar gören mağdureden başka görgü tanığı bulunmamaktadır. Bu nedenle öncelikle mağdurenin beyanlarının sıhhati üzerinde durulması gerekmektedir.

Buna göre; öncelikle belirtmekte fayda var ki; mağdurenin Soruşturma aşamasında alınan ifadesi sırasında ifadesinde hazır bulunan psikolog danışman Bilirkişi İklime \*\*\*'ın beyanında özetle yaşadıklarının farkında olduğundan dolayı beyanlarına itibar edebileceği, güvenilir beyanlarda bulunduğu, olayın üzerinden uzun zaman geçtiği için hatırlamakta güçlük çektiğini gözlemlendiğini tespit ve rapor ettiği görülmüştür.

Buna göre; öncelikle belirtmekte fayda var ki; mağdurenin Soruşturma aşamasında alınan ifadesi sırasında ifadesinde hazır bulunan psikolog danışman Bilirkişi İklime \*\*\*'ın beyanında özetle yaşadıklarının farkında olduğundan dolayı beyanlarına itibar edebileceği, güvenilir beyanlarda bulunduğu, olayın üzerinden uzun zaman geçtiği için hatırlamakta güçlük çektiğini gözlemlendiğini tespit ve rapor ettiği görülmüştür.

Yine, mağdurenin kovuşturma aşamasında alınan beyanı sırasında ifadesinde hazır bulunan Sosyolog Bilirkişi Hüseyin \*\*\*'ın ise; mağdurun beyanlarının görünüş itibariyle fiziksel gelişimi yaşına uygun olduğunu, psikolojik bir rahatsızlığın rastlanmadığını, cümlelerde ürkeklik, kesiklik, kopukluklar rastlandığı, beyanlarına içerisinde itibar edilecek kısımlar olsa da beyanlarında kopukluk nazara alındığında kısmen itibar edilebileceği tespit ve rapor ettiği görülmüştür.

Sçç ...t'in üzerine atılı, TCK'nın 103. maddesinde düzenlenmiş olan, Çocuğun Cinsel İstismarı suçunun maddi unsuru, her türlü cinsel davranış olduğundan, bu suçlarda somut delilin olma ihtimali, hırsızlik dolandırıcılık gibi suçlarla kıyaslanınca daha farklı bir durum arzeder. Hukuk duzeninin bu suçla korumak istediği hukuki yararın, çocuğun cinsel dokunulmazlığı ve gelişimi ile ilgili yararı olması, ayrıca çoğu zaman yaşı ve bulunduğu ortam itibariyle mağdurun kendisine yönelen davranışın içeriğini bile anlayamaması, bu suçun diğer suçlardan farklı olarak değerlendirilmesi gerekliliğini ortaya çıkarır. Bu aşamada Evrensel hukuk ilkelerinden olan ve Ülkemizin taraf olduğu ve usulune göre yürürlükte olan uluslararası sözleşmeler ile kabul edilen 'Çocuğun Üstün Yararı' ilkesi karşımıza çıkmaktadır.

BM Çocuk Hakları Sözleşmesi, çocuk hakların ilişkin dört temel ilkeyi belirlemiştir. Bunlardan biri de 'Çocuğun Üstün Yararı İlkesidir.' Bu ilke 'kamusal yada özel sosyal yardım kuruluşları, mahkemeler, idari makamlar veya yasama organları tarafından yapılan ve çocukları ilgilendiren bütün faaliyetlerde çocuğun yararı temel düşüncedir' hükmünü içermektedir. Ülkemiz bu sözleşmeyi 09.12.1994 tarihinde onaylamış ve 27.01.1995 tarih RG;22189 ile de sözleşme yürürlüğe girmiştir. Bu ilke, çocukların

yararlarının herzaman ve her koşulda öncelikli olarak korunmasını ve karşılaşılan tüm sorunlarda çocuk yararına çözümlerin tercih edilmesini emreden bir ilkedir.

Küçük çocuklar, üçüncü kişilerin onları istismar etmelerini önleme gücüne sahip değildirler ve bu ilke yetişkinlere göre daha güçsüz ve zayıf durumda olan çocuklara karşı bir koruma işlevi de görür.

Çocuğun Üstün Yararı ilkesi, Ülkemizin de taraf olduğu Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi, Avrupa Konseyi Çocuklar Cinsel Sömürü ve İstismarına Karşı Korunması Sözleşmesi ve BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin Uygulanmasına Dair Avrupa Sözleşmesinde de yer almaktadır.

Küçük çocuklar, üçüncü kişilerin onları istismar etmelerini önleme gücüne sahip değildirler ve bu ilke yetişkinlere göre daha güçsüz ve zayıf durumda olan çocuklara karşı bir koruma işlevi de görür.

Çocuğun Üstün Yararı ilkesi, Ülkemizin de taraf olduğu Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi, Avrupa Konseyi Çocuklar Cinsel Sömürü ve İstismarına Karşı Korunması Sözleşmesi ve BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin Uygulanmasına Dair Avrupa Sözleşmesinde de yer almaktadır.

Anayasanın 90. Maddesinde Türkiye'nin taraf olduğu ve usulune uygun olarak onaylanıp resmi gazetede yayımlanan temel hak ve özgürlüklere ilişkin uluslararası sözleşmeler, kanun ile eşdeğerde olmakla beraber, kanunlarla çelişmesi halinde kanunlara göre öncelikli olarak uygulanmak zorundadır.

Bununla birlikte, Engizisyon yargılamalarından damıtılarak günümüzdeki ceza yarılamasının evrensel ve en temel prensibi haline gelen, 'in dubio pro reo' kuşkudan sanık yararlanır kuralının, Çocuğun Üstün Yararı ilkesi de göz önüne alınarak, birlikte somut olayın değerlendirilmesi gerekmektedir.

Yukarıda bilgiler ışığında mevcut dosyada iki evrensel ilkenin çatışması sözkonusudur. Bu durumda mağdur çocuklardaki fayda ve zarar ile sanıktaki fayda ve zarar karşılaştırıp sonuca göre karar vermek gereklidir. Mağdur çocuklarda telafisi zor, imkansız ve ömür boyu silinmeyecek izler bırakabilecek istismar olaylarında, mağdurda meydana gelecek zarar sanıktakinden çok daha fazladır.

Yukarıda da belirtildiği şekilde, somut olayda, olayı en başından sonuna kadar görmüş olan, görgüye dayalı tanık anlatımların bulunmamaktadır. Dosya kapsamı incelendiğinde tek delilin mağduun beyanları olduğu görülmüştür. Bu durumda önem arzeden husus, mağdur beyanlarına itibar edilip edilemeyeceğidir. Bu hususta, günümüzde kabul gören bilimsel veriler çerçevesinde bir değerlendirme yaptığımızda, öncelikli olarak mağdur beyanında geçen olayların gerçekten yaşanıp yaşanmadığına ilişkin bazı ölçütlere göre karar vermek mümkündür. Bu ölçütler, ifadenin tutarlılığı, spontane yani yapılandırılmamış olması, yeterli miktarda detay içermesi, olayın kavramsal olarak zaman ve mekan bağlantılı olarak ifade edilmesi, sanıkla karşılıklı etkileşim ve diyalogların anlatılması, ifadede beklenmedik yarım bırakmalar ve alışılmadık detayların olması, çevresel detaylardan bahsedilmesi, harici olaylara göndermeler, mağdurun kendi psikolojik durumuna göndermeler yapması, ifadede spontane düzeltmeler yapması, hafızanın yanılabilirliğini kabul ve suça dair spesifik karakteristiklere yer vermesidir. Bu bilgiler ışığında mağdurenin anlatımları değerlendirildiğinde;

-Mağdurun beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususu;

-Mağdurun beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususu;

Bu bilgiler ışığında; mağdurenin anlatımları değerlendirildiğinde; 01/12/2016 tarihinde soruşturma aşamasında alınan beyanlarında ssç ...t'in kendisinin pantolonu çıkarmak istediğini ancak çıkartmadığını beyan ettiği ancak kovuşturma aşamasında alınan beyanında ise iç çamaşırını çıkarttığını, yine soruşturma aşamasında alınan ifadesinde ssç ...t'in kendisinin cinsel organına ellediğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise ssç ...t'in eli ile kendisinin cinsel organına dokunmadığını beyan ettiği görülmüştür.

Yine, mağdure Kardelen'in hazırlık aşamasında okul Rehber Öğretmeni tanık ...'a vermiş olduğu ve birbirini tamamen yalanlayan, beyanlarda bulunduğu görülmüşür.

Ayrıca yine mağdure Kardelen'in, kendisi ile hazırlık aşamasında birebir dialog ve etkileşime girdiği görülen tanık, Rehber Öğretmen İklime \*\*\* ile de iki sefer konuştuğu, bu iki konuşmasının biricisinde yaz tatilinde ssç ...t'in eylemlerde bulunduğunu beyan ettiği; ikincisinde ise bu olayın 4-5 yıl önce yaşandığını beyan ettiği, mağdurenin olayın yaşandığı tarih konusunda net bir tarih veremediği anlaşılmıştır.

Yine mağdurenin gerek hazırlık aşamasında gerekse kovuşturma aşamasında vermiş olduğu beyanlarda ssç'nin Hatice Hatun Camiin Tuvaletinin kapısını anahtarla kilitlediğini beyan ettiği, ancak tanık Ali \*\*\*'ın yaklaşık 14 senedir Hatice Hatun Caminde imam olarak çalıştığı ve tanığın beyanları

ile tuvaletin anahtarının olmadığı anlaşılarak mağdurenin çelişkili ve tutarsız beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

Tanık İklime \*\*\*'ın kovuşturma aşamasında alınan beyanı ile mağdurenin başlarda şahsın kim olduğu söylemediğini, ancak mağdurenin kardeşinin şahsın kim olduğunu söyledikten sonra mağdur Kardelenin bu şahıs diye tespit ettiği şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

Bu bilgiler ışığında mağdurenin anlatımları değerlendirildiğinde; gerek hazırlık gerekse kovuşturma aşamasında alınan uzman görüşlerinden anlaşılacağı ve gerekse de mahkeme gözlemi olarak da mağdurenin alınan beyanlarının birlirleri ile tamemen çelişkili olduğu, hazırlık beyanları ile kovuşturma aşamasında alınan beyanlarının birbirini teyit etmedikleri; mağdurenin beyanlarına itibar edilemeyeceği hususu mahkemece kabul edilmiştir.

Tanık İlayda Cemile \*\*\*'in aşamalarda alınan beyanlarının birbirleri ile çelişkili olduğu, mağdurenin kardeşi olduğundan tarafsız beyanlarda bulunmadığı mahkememizin kabulüdür.

Böylelikle, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, mağdure Kardelen'in herhangi bir delil, tanık ile doğrulanmayan aşamalarda çelişik, soyut, müphem ve mütenakız beyanları haricinde, sanığın cezalandırılmasına yeter başkaca bir delil mevcut olmadığı anlaşılmıştır.