muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4469, Karar No: 2018/63, Tarih: 09.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4469 E.  ,  2018/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık hakkındaki Isparta Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/297 esas ve 2010/62 karar sayılı kovuşturma dosyasının aslı yada onaylı örneğinin hukuki denetime elverecek şekilde dosya arasına alınmadan hüküm kurulması,

2-20/11/2011 tarihli duruşma tutanağına göre sanık müdafii olduğu belirtilen Av. ...'nun mazeret dilekçesi verdiği oturumda sanık hakkında tefrik kararı verilerek ayrı bir esas üzerinden yargılamaya devam edilmesine rağmen duruşma gününün sanık müdafiine tebliğ edilmeden sanık müdafiinin hazır bulunmadığı celsede sanığın savunması alınarak karar verilmek sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

3-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 09.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/568, Karar No: 2024/1357, Tarih: 06.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/568 E.  ,  2024/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/75 E., 2023/36 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen tapu iptali ve taşınmazın yayla olarak tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava konusu 354 ada 10 parsel sayılı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup yayla olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını ve zilyetlikle de kazanılamayacağını belirterek tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılmasını ve özel siciline yazılmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16.05.2006 tarihli ve 2006/665 Esas, 2006/2430 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/706 Esas, 2021/2624 Karar sayılı kararı ile 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçiçi 3 üncü maddesi gereğince inceleme ve araştırma yapılmak üzere hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı Hazinenin bu davasından kanun gereğince vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, taşınmazın yaylak niteliğinde olduğunu, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3 üncü maddesinde yapılan tanıma göre; yaylak, çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

2. İlgili Hukuk

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3 üncü maddesinde yapılan tanıma göre; yaylak, çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasa'nın 5 inci maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanunu'nun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3 üncü madde ile;

"Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır."

3. Değerlendirme

1. Dava konusu 354 ada 10 parsel sayılı taşınmaz 11.09.2000 tarihinde ... adına hükmen tescil edilmiş, 07.11.2002 tarihinde davalı adına satış işlemi sonucu tescil edilmiştir. Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi beyan ve raporlarından dava konusu taşınmazın orman tahdidi dışında kaldığı, ... Köyü yerleşik alan dışında köy sınırları içinde, uygulama imar planı içinde, köye ait bağ bahçe tarlalar olduğu, aynı yere ait ve çevre taşınmazlarla ilgili emsal dosyalarda bozma üzerine verilen ret kararlarının da Dairemiz tarafından onandığı arazinin tarla vasfında olduğu anlaşılmıştır

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19826, Karar No: 2014/19075, Tarih: 08.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/19826 E.  ,  2014/19075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2012/436-2012/1418

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, mirasbırakan dedesi Ğ. oğlu Ş. Ö. maliki olduğu 536, 537, 611, 650 ve 675 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında sehven adının “Ş.”, baba adının “İnis” veya “İnus” olarak yazıldığını ve “R. olan anne adının yazılmadığını ileri sürerek, anılan kayıtların düzeltilmesi ve anne adının eklenmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; kayıtlarda yer aldığı şekilde; “İ. oğlu Ş. Ö.r” ve “İ.oğlu Ş. Ö.” ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığının ilgili nüfus müdürlüğünden sorulmadığı, çekişme konusu taşınmazları kimin hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettiğinin, kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının ve kayıt maliki ile davacının mirasbırakanının aynı şahıslar olup olmadığının zabıta aracılığıyla araştırılmadığı görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde nüfus ve zabıta araştırmalarının yapılarak talebe konu taşınmazın maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde nüfus ve zabıta araştırmalarının yapılarak talebe konu taşınmazın maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; “Mülkiyet Hakkının Tescili” başlıklı 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 28. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiş olup, bunlar arasında malikin anne adı yer almamaktadır. Bu nedenle, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan anne adı da yer alacak şekilde sicil kaydında düzeltime karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/996, Karar No: 2010/769, Tarih: 10.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/996 E.  ,  2010/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Rüşvet almak, aracılık yapmak ve vermek suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan beraetlerine dair, Uşak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.05.2005 gün ve 2004/211 Esas, 2005/91 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi müşteki ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Banaz eski Belediye Başkanı olan müşteki ...'ün; dava tarihi itibariyle Belediye Başkanı sıfatı kalkmış olup, Belediye Tüzel Kişiliğini temsile yetkisi bulunmadığından bahisle mahkemece verilen katılma isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, bu itibarla katılan sıfatını almayan müşteki vekili kararı temyiz edemiyeceğinden bu isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. Başkan

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2010/1153, Karar No: 2010/4007, Tarih: 06.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/1153 E.  ,  2010/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...'a velayeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 24/12/1999 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/09/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak da davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 06/04/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılardan ... ile ...’un diğer temyiz itirazına gelince; dava, depremde yıkılan binada bulunan desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacıların zarara uğramasına yol açan binada depremin şiddeti nedeniyle belirli bir oranda hasar meydana gelmesinin kaçınılmaz olduğu değerlendirilerek, belirlenen tazminattan Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince uygun bir tutarda indirim yapılması sadece bina ve eşya zararına ilişkindir. Aynı kuralın destekten yoksun kalma tazminatlarında da uygulanmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Depremin şiddetine verilen kusur oranındaki zarardan da davalıların sorumlu tutulması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, saptanan destekten yoksun kalma tazminatlarından, deprem şiddetine verilen kusur oranında indirim yapılmış olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Asıl davada, davacılar ... ile ...’un yıkılan bina bedeline ilişkin bir istemleri bulunmadığı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye aykırı olarak, bina değerinin de davalılardan alınmasına karar verilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

b)Olay tarihi gözetildiğinde davacılardan ... ile ... yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. adı geçen davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat taktir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

b)Olay tarihi gözetildiğinde davacılardan ... ile ... yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. adı geçen davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat taktir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ... ile ... yararına; (3/a ve b)) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1413, Karar No: 2019/2407, Tarih: 07.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1413 E.  ,  2019/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2011 tarih ve 2011/16759 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında, "sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık ... (...) hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma”, sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6799, Karar No: 2013/18320, Tarih: 03.07.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6799 E.  ,  2013/18320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı arsa sabihi...p ile davalı yüklenici ... arasında 2001 yılında kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi düzenlendiğini, 10.08.2002 tarihinde davalı yüklenici ...' den kaba inşaat halinde iken bir daire satın aldığını bu satışı 08.05.2006 tarihinde noterde düzenlenen gayrımenkul satış vaadi sözleşmesi ile resmiyete döktüklerini, kaba inşaat halinde aldığı taşınmazın ince işçiliğini, eksiklerini kendisinin yaptırarak taşınmaza oturduğunu, sonradan satılan bu dairenin davalılar arasında yapılan sözleşme gereğince davalı arsa sahibine düştüğü gerekçesi ile davalı ... tarafından men' i müdahale davası açıldığını ve davanın kabulüne karar verildiğini ileri sürerek şimdilik kaba inşaat halindeki taşınmaz bedeli olan 40.000.00.TL, ıslahla 75.000.00.TL' nın davalı ...' tan, imalat bedeli olarak 20.000.00.TL, ıslahla 40.000.00.TL' nın diğer davalı ... Karabuğa' dan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı arsa sahibi...p yönünden davanın reddine, davalı yüklenici ... yönünden davanın kabulü ile 75.000.00.TL' nın davalı ...' den tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, davalı arsa sahibi...p yönünden davacının yükleniciden 08.05.2006 tarihinde noter satış vaadi ile sözleşme yapmadan önce davalı arsa sahibi...p tarafından 10.02.2005 tarihli ihtarname ile uyarıldığı