muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2283, Karar No: 2012/8717, Tarih: 04.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/2283 E.  ,  2012/8717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2010

Davacı vekili, davacının davalılardan Şahinbey Belediyesi özel kalem müdürünün şoförü olarak dava dışı ....Şti. adına görünmek üzere 07.02.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, davalılardan Şahinbey Belediyesi'nin yan kuruluşu olan davalılardan ... . Tic. A.Ş.'de görünmesine rağmen, Şahinbey Belediyesi özel kalem müdürünün şoförü olarak çalıştığını, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğunu, davalılardan .. Tic. A.Ş.'nin 25.05.2009 tarihinde 25 kadar işçi alarak davacıya 26.05.2009 günü “şoför ihtiyacımız yok” denilerek davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini, yapılan feshin haksız ve geçersiz olduğunu belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalılardan Şahinbey Belediyesi vekili, davacının müvekkili idare tarafından işe alınmadığını ve çalışma koşullarının müvekkili tarafından düzenlenmediğini, maaşının ödenmediğini, davacının diğer davalı ....Tic. A.Ş.’nin işçisi olduğunu, çalışma koşullarından bu işyerinin sorumlu olduğunu ve iş sözleşmesinin bu işyeri tarafından sona erdirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı .... Tic. A.Ş. cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, davalı belediye ile davalı şirket arasında alt işveren-üst işveren ilişkisi bulunduğu, davalı belediyenin bir kısım işini davalı şirkete devrettiği ve belediyenin üst işveren davacının da alt işveren olan davalı şirketin işçisi olduğu, davalı işverenin davacı işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ispat edemediği gerekçesiyle, feshin geçersizliğine, davacının ... Tic. A.Ş. işyerinde işe iadesine, haklardan davalıların müşterek ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

Karar, davalılardan Şahinbey Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur. 4857 sayılı Kanun  ile asıl işverenin, bu Kanundan, iş sözleşmesinden ve alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden sorumlu tutulması şeklindeki düzenleme, asıl işverenin sorumluluğunun genişletilmesi olarak değerlendirilmelidir. Bu durumda, ihbar, kıdem, kötüniyet ve işe iade sonucu işe başlatmama tazminatları ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatili, yıllık izin, ikramiye, pirim, yemek yardımı, yol yardımı gibi tüm işçilik haklarından birlikte sorumluluk esastır.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması halinde, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde sözleşmenin taraf sıfat bulunmadığından, asıl işverenin işe iade yönünde bir yükümlülüğünden söz edilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarda belirtilen hüküm sebebi ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır.

Dosya içeriğinden, davalılar arasındaki hukuki ilişki net olarak anlaşılamamaktadır. Öncelikle Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında yer alan işverenlerin unvanları araştırılarak, çalışma süreleri belirlenmelidir. Diğer taraftan davalılar arasında varsa hizmet alım sözleşmesi, dayanağı şartnameler getirtilmelidir. Davalılardan .... Tic. A.Ş.’nin, diğer davalı belediyenin bir iştiraki olup olmadığının anlaşılması açısından ticaret sicili kayıtları da dosya arasına alınmalıdır. Davacının iddia ettiği çalışma süresinin hangi işveren ya da işverenler nezdinde geçtiği, öncesinde başka alt işverenler yanında çalışmasının bulunup bulunmadığı da açıklığa kavuşturulmalıdır. Mahkemece belirtilen eksiklikler giderilerek diğer delillerle birlikte değerlendirilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21227, Karar No: 2014/25676, Tarih: 25.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/21227 E.  ,  2014/25676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/879-2014/678

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ücret, asgari geçim indirimi ve prim alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalının yazılı cevap vermeyerek duruşmada davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece prim alacağının reddine diğer istekler yönünden bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine yapılan incelemde; fazla çalışma ücreti alacağının belirlenmesinde bilirkişinin işten çıkış saatini re'sen belirlemesinin hatalı olduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

Anayasanın 36. maddesinde, herkesin meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde davanın tarafları, müdahilleri ve yargılamanın diğer ilgilileri kendi haklan ile bağlantılı olarak hukuki dinlenme hakkına sahip oldukları, bu hak kapsamında; yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesi ve kararın somut ve açık gerekçelendirilmesi vardır.

Somut olayda mahkemece son oturumun tarihi 27.5.2014 günü saat 14:00 olarak taraf vekillerine tefhim edildiği halde mahkemece günü gelindiğinde saati beklenmeden oturumun 10:28 de başaltıldığı ve dosyanın karar çıkartıldığı görülmüştür. Mahkemce de başka bir dosyaya ait avukat mazeretinin yanlışlıkla bu dosyaya girmesi sonucu oturumun sehven erken açılıp sonuçlandığına dair 27.05.2014 tarihli tutanak tutulduğu anlaşılmıştır. Bu durumda davalı vekilinin son oturuma katılarak savunma yapması engellendiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Öte yandan maddi hatanın herzaman düzletilebilir olması da dikkate alındığında bilirkişinin asgari geçim indirimi konusunda maddi hata yaparak toplama işlemi sonucunu farklı yazması ve davalının itirazına rağmen mahkemce bu durumun düzletilmemesi de isabetsiz olmuştur

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1049, Karar No: 2010/2502, Tarih: 08.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1049 E.  ,  2010/2502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, kamulaştırma haritasında 88 parsel olarak gösterilen taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden sayılmasına karar verilerek üzerinde muhtesat varsa yıkılması talebinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davalıların miras bırakanları tarafından hazine aleyhine açılan tescil davası sonucu oluşan 1971/59 sıra nolu tapu kaydı kapsamında kaldığı, kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 8.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29, Karar No: 2015/2421, Tarih: 25.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/29 E.  ,  2015/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “04.08.2014” yerine "05.08.2014" olarak yanlış yazılması,

2- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; sanığın ... Çay Ocağı isimli iş yerinin önünde esrar ve hap sattığı ihbarı üzerine görevlilerce olay yerine gidildiği, sanığın görevli polisleri görünce iş yerinin üst katına doğru kaçmaya başlayarak dam kısmına çıktığı ve elinde bulunan şeffaf poşeti yırtarak aşağı doğru attığı, sanığın atmış olduğu poşet içerisinde 34 adet MDMA etken maddesi içeren hap ile 1 parça halinde net 20,3 gram esrar, sanığın üst aramasında ise 1 parça halinde net 0,27 gram eroin ele geçirildiği, sanığın yere attığı poşet içerisinde ele geçen uyuşturucu maddeleri ticari amaçla ile bulundurduğu sabit ise de; CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı" veya “yazılı adli arama emri” alınmadan, sanığın üzerinde arama yapılması hukuka aykırıdır. Bu arama sonucu sanığın üzerinde bulunan eroinin ise hem "suçun maddi konusu" hem de "suçun delili" olup "hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamayacağı gözetilerek, TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca hükmedilen cezanın TCK'nın 188/4. maddesi gereğince arttırılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık müdafiinin duruşmadaki sözlü savunması bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması ve tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

24.06.2015 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı..’nın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan Sanık ... müdafi Avukat ...'nun yokluğunda 25.06.2015 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/2333, Karar No: 2010/8527, Tarih: 26.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/2333 E.  ,  2010/8527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.08.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ile sebepsiz zenginleşme nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 22.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 27.04.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalılar vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı yüklenici ... Konut Sanayi A.Ş.’nin 10.08.2006 günlü temlik işlemi ile 1122 ada 1 parsel üzerinde yapılan inşaattan G.16 numaralı villayı satın aldığını, satış bedeli olan 299.000,00 liranın 149.000,00 TL’sini peşin ödediğini, kalanı aylık taksitler halinde ödeyeceğini, ne var ki villanın kendisine teslim edilmediğini, temlik işlemine konu taşınmaza ait tapunun iptali ile adına tescilini, inşaat eksik kaldığından senetle yapılacak ödemelerden dolayı borçlu bulunmadığının tespitini, inşaattaki eksik işler bedeli sebepsiz zenginleşmeye neden olacağından yükleniciden iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı yüklenici, savunmada bulunmamış, davalı arsa sahipleri ise yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, sözleşmenin de 23.07.2007 tarihinde feshedildiğini, davacının akidi olmadıklarını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yüklenici ... Konut Sanayi A.Ş. iflas ettiğinden, onun hakkındaki davanın tefrikine, davalı arsa sahipleri aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Eldeki davanın çözümünde öncelikle davalılar arasındaki 14.10.2005 tarihli sözleşmenin niteliği üzerinde durulması gerekecektir. Anılan sözleşmenin bir eser sözleşmesi olduğu açık seçiktir. BK. m.355’de yapılan tanıma göre, “istisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit) diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder”. bu tür sözleşmelerde iş sahibi (arsa sahibi) sözleşmeye konu olan eseri ücreti (bedeli) karşılığında imal ettiren ve imal edilen eseri teslim almakta menfaati olan gerçek veya tüzel kişiler veya iş ortakları yada gruplaşmış müesseselerdir. Esere sözleşmelerinde en tipik unsur yukarıda zikredilen yasa hükmünde vurgulandığı üzere eseri meydana getirme unsurudur. Eser yüklenicinin sanat ve becerisini gerektiren emek ve para sarfı ile gerçekleştirdiği bir sonuçtur. Böylelikle yüklenici bir şey meydana getirmektedir. 14.10.2005 tarihli sözleşmenin 11. maddesine bakıldığında yüklenicinin eseri her türlü harcamalar kendisine ait olmak üzere meydana getirme taahhüdünde bulunduğu, buna karşılık arsa sahiplerinin maliki oldukları 1122 ada 1 parsel üzerine inşaat yapımı için izin verdikleri görülmektedir. Eser sözleşmelerinde ikinci önemli unsur meydana getirilen esere karşılık “bedel ödenmesi veya bedel ödenme vaadinde bulunulmasıdır.” Kural olarak eser sözleşmelerinde bedel, ödenmesi vaat olunan bir miktar paradır. Bedeli kararlaştırma biçiminin sözleşmenin niteliğine etkisi yoktur. Bedel tek bir rakamla (götürü) ifade edilebileceği gibi çalışılan gün veya saat sayısına, işin parça başına yada değere göre yahut somut olayda olduğu gibi meydana getirilen konutların satışından elde edilecek “hasılatın paylaşımına” göre de ödenebilir. Nitekim, davalılar arasındaki 14.10.2005 günlü sözleşmenin “hasılatın paylaşımı” başlıklı 16. maddesinde aynen “konutların reklam, lansman ve tüm tanıtım giderleri ve pazarlama giderleri yapımcıya aittir. Konutların satışından elde edilecek hasılatın %77’si yapımcıya, %23’ü arazi maliklerine ait olacaktır. Yukarıda yazılı oranlar nispetinde hasılat paylaşılacaktır…” hükmüne yer verilmiş, eser bedeli konut satışlarından elde edilecek hasılatın %77’si olarak kararlaştırılmıştır. Orta yerde kararlaştırılan eser bedeli bulunduğu sürece vekalet sözleşmesinin varlığından bahsetmek olanaksızdır. Bütün bu nedenlerle de uyuşmazlığın Borçlar Kanununun eser sözleşmelerine uygulanacak 355-371. maddeleri hükümleri çerçevesinde çözümü zorunludur. Diğer taraftan bir sözleşmenin ifa ile sonuçlanması sözleşmedeki karşılıklı edimlerin bütünüyle yerine getirilmesi özellikle eser sözleşmelerinde, eserin amacına, fenne ve sözleşmeye uygun meydana getirmesi halinde mümkündür. Somut olayda ise eser tamamlanmamış, bilirkişi yaptırılan tespitte eserin getirildiği fiziki seviyeyi ancak %10.84 olarak saptamıştır. Yine davalılar arasındaki 14.10.2005 tarihli sözleşmenin “tapu devri” başlıklı 17/2

. maddeleri hükümleri çerçevesinde çözümü zorunludur. Diğer taraftan bir sözleşmenin ifa ile sonuçlanması sözleşmedeki karşılıklı edimlerin bütünüyle yerine getirilmesi özellikle eser sözleşmelerinde, eserin amacına, fenne ve sözleşmeye uygun meydana getirmesi halinde mümkündür. Somut olayda ise eser tamamlanmamış, bilirkişi yaptırılan tespitte eserin getirildiği fiziki seviyeyi ancak %10.84 olarak saptamıştır. Yine davalılar arasındaki 14.10.2005 tarihli sözleşmenin “tapu devri” başlıklı 17/2. maddesinde “hasılat paylaşım oranına göre arazi maliklerine düşen % 73’lük hisse arazi maliklerine ödendiği anda (yapımcının talebi üzerine) arazi malikleri tapuyu vermekten imtina edemez ve geciktiremez. Arazi maliklerine düşen % 23’lük hissenin ödenmesinden itibaren arazi malikleri tarafından en geç bir hafta içinde tapu verilecektir. Aksi halde arazi malikleri bu sebeple doğacak tüm zarar ile üçüncü kişiye karşı sorumlu olacağı gibi ayrıca yapımcıya satış bedelinin % 10’u oranında cezai şart ödemeyi kabul ve taahhüt eder…” hükmü bulunmaktadır. İnşaat seviyesi % 10.84’e getirilen bir eserde sözleşmenin anılan hükmü uyarınca arazi maliklerine isabet eden hasılatın % 23’lük kısmının ödendiği düşünülemeyeceğinden temlik işlemine dayanan davacı arazi maliklerinden tapu devri talebinde bulunamaz. Kaldı ki, Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmü uyarınca temlik işlemine muhatap olan ve bundan haberdar bulunan borçlu (arsa sahipleri) yükleniciye karşı haiz olduğu def’ilerin tamamını temellük edene (davacı üçüncü kişiye) karşı dahi dermeyan edebilir. Bütün bunların dışında davalılar arasındaki 14.10.2005 tarihli sözleşme iradi olarak 23.07.2007 tarihinde feshedilmiş, davalı arsa sahipleri ibra edilmiştir. Temellük eden davacının feshedilen sözleşmeye dayanarak da arsa sahiplerinden bir istemde bulunamayacağı açıktır..

Yapılan yargılamaya dosyada toplanan delillere özellikle yukarıda yazılı gerekçelere göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 750.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, davacı Tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1313, Karar No: 2012/9090, Tarih: 17.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1313 E.  ,  2012/9090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek" suçlarından açılan kamu davalarına ilişkin mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.02.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2652, Karar No: 2025/1560, Tarih: 20.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2652 E.  ,  2025/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2943 E., 2024/350 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ..., ...

DÂHİLİ DAVALI : ...

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bakırköy 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/75 E., 2021/4 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 20.09.2009'da ölen muris ...'in ilk eşi ...dan olan çocuklarına miras payı verilmediği gerekçesiyle Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.10.2009 tarihli ve 2009/1228 Esas, 2009/1065 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptali ile Bakırköy 31. Noterliğinin 05.12.2016 tarihli ve 39053 yevmiyeli mirasçılık belgesinin doğru olduğunun tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerinin kusurunun olmadığını, sorumluluğun nüfus müdürlüğüne ait olduğunu ileri sürerek yargılama giderlerinin davacılara yüklenmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile nüfus kayıtları ile sübut bulan davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde; muris ...'in ilk evliliğinden olma oğlu ...'ın nüfus kaydında sağ gözükmesine karşın ölü olduğunu, nüfus kaydının düzeltilmesi gerektiğini, düzeltilmeksizin sağ imiş gibi mirasçılık belgesi düzenlenmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ile doğru mirasçılık belgesinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.