muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18571, Karar No: 2014/2170, Tarih: 10.02.2014

Somut olayda mahkemece, prime esas kazanç tutarına yönelik, yukarıdaki esaslar dahilinde deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, tanık beyanları esas alınarak eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan D.. K.. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 10.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3602, Karar No: 2020/5382, Tarih: 09.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3602 E.  ,  2020/5382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından, eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılırken 2 yıl 4 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına ve devamında TCK 'nın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ''suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasına, eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK 'nın 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılarak 2 yıl 4 ay hapis cezasına ve devamında TCK 'nın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 6 ay 20 hapis cezasına ve TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına'' karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından, eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılırken 2 yıl 4 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına ve devamında TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 1 yıl 2 ay hapis cezası yerine 1 yıl 3 ay hapis cezasına ve TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 11 ay 20 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

2- Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan hapis cezasının süresi gözönüne alırak TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmişse de; hesap hatası nazara alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilecek cezanın kısa süreli hapis cezası olduğu gözetildiğinde, bu cezanın 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi

3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocukların adli sicil kaydına göre sabıkasız oldukları dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli olmayan ve zarar koşulunun aranmadığı suçlardan olması nedeni ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri zararının olmaması da gözetilerek, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/6-b. bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “ Müştekinin zararının olması ve giderilmemiş olması, S.S.Ç.'nin suç işleme hususundaki eğilimine göre hükmün açıklanmasına karar verilmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği konusunda mahkememizce olumlu kanaat edinilmediğinden CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,” biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8476, Karar No: 2011/20691, Tarih: 12.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/8476 E.  ,  2011/20691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1- 213 syl.VUK.Yasası Md. 359/a-2, 765 syl.TCK. Md. 59, 647 syl.Yasa Md.6 gereğince 5 ay hapis cezası erteleme

2- 213 syl. VUK Yasası Md. 359/b-1, 765 Syl. TCK. Md. 59, 647 Syl. Yasa Md. 6 gereğince 15 ay hapis cezası, erteleme

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden defter ve belgeleri gizlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki anılan suçtan kurulan hükme yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmeyip 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının kaçakçılık suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak 2002 ve 2003 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açıldığı ve her bir yılın birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2002 ve 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği en son faturaların düzenlendiği 17.07.2002, 11.07.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16006, Karar No: 2018/23632, Tarih: 06.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/16006 E.  ,  2018/23632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde ortopedi ve travmatoloji uzmanı doktor olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin işverence feshinin haklı bir sebebe dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının kıdem tazminatı ile ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 396. maddesinde işçinin sadakat borcu düzenlenmiş olup, buna göre “işçi, yüklendiği işi özenle yapmak ve işverenin haklı menfaatinin korunmasında sadakatle davranmak zorundadır” (m.396/1).

Aynı maddenin 3. fıkrasına göre, işçi, hizmet ilişkisi devam ettiği sürece, sadakat borcuna aykırı olarak bir ücret karşılığında üçüncü kişiye hizmette bulunamaz ve özellikle kendi işvereni ile rekabete girişemez.

Somut uyuşmazlıkta, davalıya ait hastanede doktor olarak görev yapan davacı iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının iş sözleşmesinin işverene ait hastaneyi kötüleyip yeni kurulmakta olan bir başka hastaneyi övdüğü ve çalışma arkadaşlarını o hastanede çalışmaya özendirdiği gerekçesiyle feshedildiğini, davacının davranışının doğruluk ve bağlılık ile bağdaşmaması sebebiyle feshin haklı bir sebebe dayandığını savunmuştur. Mahkemece, “davacının davalı işyerinde çalışan bazı çalışanları gideceği hastaneye gitmeleri yönünde telkinde bulunduğu yönünde tam bir delil elde edilememiş ise de, taraflar arası güven ortamının kayıp olduğu davacıdan sonra bir kısım çalışanların davalıya aynı hastaneye geçtiği günümüzde özel hastaneler arasında ciddi bir rekabet olduğu ve güven ortamının kayıp olması gözetilerek davalının davacı ile birlikte çalışmamasının haklı ve geçerli olduğu, davacının eylemleri ve söylemleri ile bu haklı ve geçerli sebeplerle doğrulandığı” gerekçesiyle işverenin iş sözleşmesini usulüne uygun haklı ve geçerli sebeple feshettiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır. Davalı işveren 28/08/2012 tarihli fesih yazısında “davacının ... Hastanesini kötüleyici ve ...'da yeni hizmete girecek olan ... Hastanesini özendirici beyanlarda buluna­rak hastane personelinin ... Hastanesine transferleri hususunda doğruluk ve bağlılığa uymayan, ahlak ve iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayan davranış ve telkinlerde bulunduğu, bu konudaki savunmasının dikkate alınmadığı, ahlak ve iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayan, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışı sebebiyle nedeni ile hizmet akdinin feshedildiğini” bildirmiştir. Davacı işveren savunmasında kendisine isnat edilen fiilleri inkar etmiştir. Yargılama sırasında dinlenen tanıkların, davacının davalı işverene ait hastaneyi kötülediğine yönelik somut bir beyanı olmamıştır. Zira bu husus mahkemenin gerekçeli kararında da açıkça ifade edilmesine rağmen, taraflar arasındaki güven ortamının bozulması sebebiyle feshin haklı ve geçerli olduğuna karar verilmiştir. Ne var ki, davalı tanıklardan Mürüvet, davacıdan diğer hastaneyi öven ve mevcut hastaneyi kötüleyen sözler duymadığını beyan etmekle birlikte, İnsan Kaynaklarında görevli ... isimli kişi ile doğum servisinde görevli ... isimli kişilerin kendisine, davacının kendilerini diğer hastaneye götürmek istediğini beyan ettiklerini ifade etmiştir. Ne var ki, tanığın anlatımında adı geçen ... ile ... isimli kişiler mahkemece tanık sıfatı ile dinlenmiş olup, bu tanıkların tanık ...’in anlatımını doğrulayacak yönde beyanları bulunmamaktadır. Diğer davalı tanığı ..., davacının davalı hastaneyi eleştirmesi sebebiyle bu konuda tutanak tutulduğunu ifade etmesine rağmen, davacının hangi somut sözleri ile işvereni eleştirdiğini bildirmemiştir

. Ne var ki, tanığın anlatımında adı geçen ... ile ... isimli kişiler mahkemece tanık sıfatı ile dinlenmiş olup, bu tanıkların tanık ...’in anlatımını doğrulayacak yönde beyanları bulunmamaktadır. Diğer davalı tanığı ..., davacının davalı hastaneyi eleştirmesi sebebiyle bu konuda tutanak tutulduğunu ifade etmesine rağmen, davacının hangi somut sözleri ile işvereni eleştirdiğini bildirmemiştir. Bu itibarla somut olay yönünden, davacının davalı işverene ait hastaneyi kötüleyip diğer hastaneyi övme ve çalışanları özendirme şeklindeki davranışının kesin ve şüpheden uzak biçimde ispat edildiğinden söz edilemez. Bu husus mahkemece de kabul edilmesine rağmen, iş sözleşmesinin feshinin haklı bir sebebe dayandığı sonucuna varılması isabetli değildir. Her ne kadar davalı tanığı Yıldırım beyanında, davacının diğer hastaneye gittikten sonra birçok personeli yanında götürdüğünü transfer teklif ettiğini beyan etmiş ise de, somut olayda davacının iş sözleşmesinin işverence feshedildiği, tanığın anlatımının fesih tarihinden sonraki sürece ilişkin olduğu açıktır. Davacının iş sözleşmesinin işverence feshine kadar geçen süre içinde, doğuruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan, taraflar arasındaki güven ilişkisinin temelinden çökmesine sebep olacak nitelikteki söz veya davranışları işverence kesin biçimde ispatlanamadığı halde, mahkemece hatalı hukuki değerlendirme yapılarak işveren feshinin haklı sebebe dayandığı sonucuna varılması yerinde değildir. Davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde anılan taleplerin reddine karar verilmesi bozma sebebidir,

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6708, Karar No: 2012/10085, Tarih: 29.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6708 E.  ,  2012/10085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Yargıtay bozma ilamında özetle; “davacının dayandığı tapu kaydının revizyon durumu sorularak revizyon gördüğü parsellerin tutanaklarının ve komşu parsel tutanaklarının getirtilmesi, tapu kaydındaki yolun tespiti için bölgeye ilişkin askeri haritaların getirtilmesi, mahallinde yeniden keşif yapılarak tapu kaydının yöntemince uygulanması, tapu kaydının gayri sabit hudutlar içerdiği göz önünde tutularak sabit hudutlardan başlanmak üzere kapsamının belirlenmesi, davacının kayıt miktar fazlası bölüm üzerindeki zilyetliğinin iktisaba elverişli olup olmadığının tartışılması ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın dayanağı olan tapu kaydı dava konusu taşınmazları kapsamadığı gibi davacının taşınmazlarda iktisabı sağlayıcı zilyetliği de bulunmadığı gerekçesi ile karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı tarafından aynı tapu kaydına dayanılarak 111 ada 831 ve 833 parsel sayılı taşınmazlar hakkında Devrek Kadastro Mahkemesinin 2002/41 Esas sayılı dosyasında açılan davanın halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Tapu kaydının kapsamının belirlenmesi yönünden bu parsellerle ilgili davanın sonucunun da etkili olacağı göz önüne alınarak Kadastro Mahkemesinde görülmekte olan davanın bekletici mesele yapılması gerektiği üzerinde durulmadığı gibi, davacı dilekçesinde zilyetliğe de dayanmış olduğu halde, zilyetliğe ilişkin ayrıntılı araştırma da yapılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle Kadastro Mahkemesinde aynı tapu kaydına dayanılarak açılan dava bekletici mesele olarak kabul edilerek sonucu beklenmeli, bundan sonra belirlenen tapu kaydı kapsamının bu dava yönünden güçlü delil oluşturacağı dikkate alınarak; mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ile önceki günlü keşifte dinlenen taraf tanıkları huzuru ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte kadastro mahkemesindeki davaların sonucu değerlendirilerek taşınmazların davacının dayanağı tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli; taraf kayıtlarının taşınmazı kapsamadığı sonucuna varılması halinde yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, önceki keşifte belirtildiği gibi yol olup olmadığı, yol ise ne zaman metruk hale geldiği, zilyetliğin hangi tarihte başladığı ve kim tarafından kullanıldığı sorulup saptanmalı önceki keşifte tanıkların açık olmayan zilyetliğe ilişkin beyanlarındaki şoseye kadar davacı taraf kullanırdı” ifadesi ile "yolun" eski yolun mu, yoksa yeni... karayolunun mu kastedildiği açıklattırılmalı, bundan sonra metruk yolların zilyetlikle iktisabının mümkün olduğu da göz önüne alınarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7399, Karar No: 2015/2183, Tarih: 17.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/7399 E.  ,  2015/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 2313 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanık hakkında kurulan hükmün 4. fıkrasında infazı kısıtlar biçimde " 5 ay süreyle kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine" şeklinde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 4. fıkrasındaki "temizlik işinde" ibaresinin çıkartılarak yerine "bir işte" ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.