muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8638, Karar No: 2012/10261, Tarih: 12.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8638 E.  ,  2012/10261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat .... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 26/08/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalılardan ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...'in diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ...'in kullandığı araç ile çarpması sonucu yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü belirterek, maddi ve manevi zararlarının tazminine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, kazadan sonra bir feragatname düzenlendiğini, aradan 5 yıl geçtikten sonra açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, kazadan hemen sonra tedavi masraflarının biran önce karşılanması amacıyla düzenlenen feragatnamenin hür bir irade ile verilmiş olduğunun kabul edilmesi mümkün olmadığından, feragatname yok hükmünde kabul edilerek maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a)Kazadan sonra noterde düzenlenen feragatnamede, maddi ve manevi tüm masrafların karşılandığı bildirilmektedir. Mahkemece tedavi giderlerine hükmedilmesi doğru olmamış bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

a)Kazadan sonra noterde düzenlenen feragatnamede, maddi ve manevi tüm masrafların karşılandığı bildirilmektedir. Mahkemece tedavi giderlerine hükmedilmesi doğru olmamış bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

b) Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu, olay tarihi, davacının yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde mahkemece davacı ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı ...'ten peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasıdır.

Davacı, İzmir 18.'inci Noterliği tarafından tanzim edilen 15/09/2000 tarih 27063 yevmiye sayılı feragatname "09/09/2000 tarihinde meydana gelen trafik kazasından dolayı gerek kendisi ve gerekse olay tarihinde velayeti altında bulunan kızı ... ile ilgili olarak maddi ve manevi tüm taleplerinin sürücü ve davalı safında gösterilen ... tarafından karşılandığını, maddi talebinin olmayacağını, dava talep hakkımdan şimdiden feragat ettiğimi kabul ve beyan ederim"diyerek tazminat ve dava hakkından feragat etmiştir.

Söz konusu feragatname, 2918 sayılı Trafik Kanununun 111/1 maddesinde belirtildiği gibi hukuki sorumluluğu kaldıran ve daraltan anlaşma olmadığı gibi, 111/2 maddesindeki düzenlemeye göre de yapıldığı tarihten itibaren 2 yıl içinde iptal de ettirilemediğinden geçerli ve tarafları bağlayıcıdır.

Söz konusu feragatname, 2918 sayılı Trafik Kanununun 111/1 maddesinde belirtildiği gibi hukuki sorumluluğu kaldıran ve daraltan anlaşma olmadığı gibi, 111/2 maddesindeki düzenlemeye göre de yapıldığı tarihten itibaren 2 yıl içinde iptal de ettirilemediğinden geçerli ve tarafları bağlayıcıdır.

Davacı, olay nedeni ile uğradıkları zararların karşılandığını açıkça beyan edip kabul ettiğine göre bu davayı açması doğru olmayıp, davanın feragat nedeni ile red edilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru değildir. Sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum. 12/06/2012
Yargıtay — Esas No: 2015/3710, Karar No: 2015/18804, Tarih: 20.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3710 E.  ,  2015/18804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2013/9-2014/319

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 36.515,38 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi ve davalılardan F.. H.., İ... E...A....vekillerince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/10/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan F.. H.. ve İ... E... A....vekili Avukat K... S.... Ç.... Alüminyum San.Tic. A.Ş. vekili Avukat T... D..., A.. Ş.. vekili Avukat N...G... ile karşı taraf vekili Avukat R... Ş... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 12.12.2002 tarihli iş kazasında yaralanan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile, 26.515,38-TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile beraber davalı sigorta şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı kalmak kaydıyla davalılardan müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine( davalıların kusur oranları yönünden kendi içlerinde birbirlerine rücu edebilme kaydı ile ), davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 10.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren davalılardan i. E...A..ve F.. H.. ve Ç... Alüminyum San. ve Tic. A.Ş.'den yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, hükme esas alınan kusur raporunda bilirkişi heyetince“davalı sürücü F.. H..'ın önündeki aracın yakıt almasının bitmesini beklemeden iki pompa arasından manevra yaparak geçmesi, yayaları kontrol etmemesi, sesli uyarıda bulunmaması nedeniyle % 75 oranında, kazalı davacının akaryakıt istasyonundaki araçların seyri ve manevralarının olacağını dikkate almadan dikkatsiz davranması nedeniyle % 12,5 oranında, olayın işyerinde meydana gelmesi ve davalı işverence akaryakıt istasyonunda daha çok ağır vasıtaların gelişleri ve pompalar arasındaki açıklığın benzer manevralara kolaylık sağlaması, bu manevraları önleyici tedbirleri almaması nedeniyle % 12,5 oranında kusurlu olduğu” değerlendirmesinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

İş kazalarından kaynaklanan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle yapılan işin niteliğine göre, iş yerinde uygulanması gereken tedbirlerin neler olduğu İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerinin göz önünde tutulmak suretiyle,incelenmesi,işverenin hangi önlemi almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı, gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi gerekir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K. sayılı kararı da aynı yöndedir ). Fakat tarafların kusur durumu irdelenirken konusunda ehil bilirkişilere olayı inceletmek ne kadar lüzumlu ise bilirkişilerin raporlarında ortaya koydukları gerekçelerin somut olaya uygunluğunun Mahkemelerce denetlenmesi de o kadar lüzumludur.

Bunun yanında temerrüt faizi için kural olarak, borçlunun öncelikle temerrüte düşürülmesi gerekir. Borcun muaccel olması, kendiliğinden borçlunun temerrüte düşmesini gerektirmez. Türk Borçlar Kanunu’nun 117/I. maddesi gereğince temerrüt için alacaklının ihtar yapması gereklidir.

Bunun yanında temerrüt faizi için kural olarak, borçlunun öncelikle temerrüte düşürülmesi gerekir. Borcun muaccel olması, kendiliğinden borçlunun temerrüte düşmesini gerektirmez. Türk Borçlar Kanunu’nun 117/I. maddesi gereğince temerrüt için alacaklının ihtar yapması gereklidir.

Son olarak açıklanması gereken diğer bir husus da sigortalının pasif devre zararının hesaplanmasında dikkate alınması gereken ücrete dairdir. Gerçekten 01.01.2008 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 5615 sayılı yasanın 2.maddesiyle değişik 193 sayılı gelir vergisi kanununun Asgari geçim indirimi başlıklı 32. maddesine göre “Ücretin gerçek usûlde vergilendirilmesinde asgarî geçim indirimi uygulanır. Asgarî geçim indirimi; ücretin elde edildiği takvim yılı başında geçerli olan ve sanayi kesiminde çalışan 16 yaşından büyük işçiler için uygulanan asgarî ücretin yıllık brüt tutarının; mükellefin kendisi için % 50’si, çalışmayan ve herhangi bir geliri olmayan eşi için % 10’u, çocukların her biri için ayrı ayrı olmak üzere; ilk iki çocuk için % 7,5 diğer çocuklar için % 5’i dir. Gelirin kısmi döneme ait olması halinde, ay kesirleri tam ay sayılmak suretiyle bu süreye isabet eden indirim tutarları esas alınır. Asgarî geçim indirimi, bu fıkraya göre belirlenen tutar ile 103 üncü maddedeki gelir vergisi tarifesinin birinci gelir dilimine uygulanan oranın çarpılmasıyla bulunan tutarın, hesaplanan vergiden mahsup edilmesi suretiyle uygulanır. Mahsup edilecek kısmın fazla olması halinde iade yapılmaz. Öte yandan, pasif devre de herhangi bir işte çalışılmasa bile, sigortalının salt yaşamsal faaliyetlerini sürdürmesinin ekonomik bir değer taşıması nedeniyle bundan yoksun kalan bakımından bir zarar oluşacağı ve bu zararın karşılanması amacıyla pasif devre zararının hesaplanması gerektiği, bu zararın hesaplanması sırasında esas alınması gereken ücretin asgari ücret olduğu Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer bir deyişle pasif devre zararının hesaplanması sırasında esas alınan asgari ücret, bir çalışmanın karşılığı değil, ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığıdır. Bu duruma göre ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin, ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı pasif devre zararının hesaplanması sırasında dikkate alınamayacağı açıktır.

Tüm bu açıklamalar sonrasında somut olaya geldiğimizde, öncelikle belirtmek gerekirse hükme esas alınan kusur raporunda davalı işveren bakımından yapılan değerlendirmenin yerinde olmadığı görülmektedir. Şöyle ki; hükme esas alınan bu raporda bilirkişi heyeti davalı işveren Çuhadaroğlu Alüminyum San. ve Tic. A.Ş.'nin kusurlu eylemleri olarak “işverenin umarsız davranması ve davalı işverence akaryakıt istasyonuna daha çok ağır vasıtaların gelişlerine göre pompalar arasındaki açıklığın benzer manevralara kolaylık sağlayıp işverenin bu manevraları önleyici tedbirleri almaması” gibi hususları göstermiştir. Oysa tüm dosya kapsamından mevcut kazanın tamamen “davalı Ferhat'in kullanımındaki tır ile yakıt ikmali yaptıktan sonra önündeki aracın yol vermesini beklemeden acele ve dikkatsiz davranmasından ve yine davacı kazalının şahsi dikkatsizliğinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu raporun hükme esas alınacak nitelikte olmadığı, dosyada mevcut; %75 oranında davalı Ferhat'in, %25 oranında davacı kazalının kusurlu olup davalı Çuhadaroğlu Alüminyum San. ve Tic. A.Ş'nin ise kusurunun bulunmadığını belirten raporun somut olaya daha uygun düştüğü ortadadır.

Kabule göre de, davalı sigorta şirketi anılan iş kazasında haksız fiil sorumlusu olmayıp, sorumluluğunun kaynağını davalı işverenle yaptığı sigorta sözleşmesi oluşturmaktadır. Ayrıca bu davalıya davacılar tarafından dava tarihi öncesinde ihtar yapıldığına yani söz konusu davalının öncesinde temerrüte düşürüldüğüne dair dosyada kanıt da bulunmamaktadır. Bu kapsamda davalı Ankara Anonim Türk Sigorta A.Ş'nin maddi tazminat davası bakımından “dava tarihinden itibaren” faizden sorumlu tutulması gerekirken kaza tarihinden itibaren faizden sorumlu tutulması hatalı olduğu gibi yine yukarıda açıklandığı üzere davacı kazalının pasif dönem zararının hesaplanmasında asgari geçim indirimsiz ücret yerine asgari geçim indirimi dahil 891,04TL ücretle hesap yapılması da hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davalılar yararına takdir edilen 1.100.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 20/10//2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5693, Karar No: 2011/7424, Tarih: 20.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5693 E.  ,  2011/7424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunun somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırdıkları parsel, şehrin ticari faaliyetinin yoğun olduğu bölgesinde yer alan 7,5 m²’lik bir taşınmaz olup, daha önce Daireye intikal eden dava dosyalarından bu parselin de içinde bulunduğu çok sayıda parselin hal esnafına işyeri yapmaları amacıyla satılmış olduğu bilinmektedir. Somut emsalin bulunduğu yer, cinsi ve satış amacı dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok ticari faaliyete yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Bu sebeple bilirkişi kurullarının emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5597, Karar No: 2012/7363, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5597 E.  ,  2012/7363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kadirli Belediye Başkanlığı'ndan gelen 14.06.2010 tarihli cevap yazısında, dava konusu taşınmazın imar planında, mücavir alanda yer aldığı ve belediye hizmetlerinden yararlandığı (yol, su, kanalizasyon vb) belirtilmiş olup, bu durum taşınmazın vasfını açıklamaya yeterli değildir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın 13.05.2010 olan dava tarihinden önce imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içinde ise bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskân amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, beldenin, gelişme yönünde bulunup bulunmadığı hususlarına ait yazı cevabının Kadirli Belediye Başkanlığı'ndan,

2-Dava konusu 314 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 13.05.2010 olan dava, emsal alınarak incelenen 314 ada 181 parsel sayılı taşınmazın 04.06.2009 olan satış tarihleri itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz (314/14 parsel) ile somut emsal alınan (314/181 parsel) taşınmazın bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin Kadirli Belediye Başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 314 ada 181 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmede esas alınan 04.06.2009 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ile birlikte onaylı örneğinin ve bu taşınmazın son malikini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinsleri itibariyle rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/165, Karar No: 2020/9531, Tarih: 09.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/165 E.  ,  2020/9531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/772 E. - 2018/650 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin hüküm, davacı idare vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazların zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden

verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı ... Belediye Başkanlığından alınması gereken 54,40-TL temyiz peşin harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/599, Karar No: 2018/3950, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/599 E.  ,  2018/3950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj suçlarından mahkûmiyetine dair Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2017 gün ve 2016/97 Esas, 2017/15 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından kurulan hükümler yönünden ise kabulü ile hükümlerin kaldırılarak bu suçlardan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle vaki talep uygun görülmediğinden duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Hükmün 4.a fıkrasında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılması yerine, beraat kararının kaldırılmasına karar verilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak bu suçlardan mahkûmiyetine dair kurulan hükümlere ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.