muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6480, Karar No: 2023/3253, Tarih: 25.09.2023

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.09.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin esastan reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri

Maddi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine,

Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna,

ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacı ...'ın "FETÖ-PYD Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma Suçundan" Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/341 Esas ve 2018/98 karar sayılı dosyasında yargılandığı, davacı ...'ın 11.02.2017 tarihinde göz alına alındığı ve Adıyaman Sulh Ceza Hakimliğinin 14.02.2017 tarihli 2017/106 sayılı kararı ile tutuklandığı, 20.11.2017 tarihinde tahliye edildiği, davacının Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanık olarak yargılandığı dava sonucunda beraatına hükmedildiği, verilen hükmün istinaf edilmeden 09.03.2018 tarihinde kesinleştiği, davacının bahsi geçen yargılamada 4 gün gözaltında ve 280 gün tutuklu kaldığı, süresinde dava açıldığı, aynı hususta başka bir davanın bulunmadığı, yine gözaltında ve tutuklukta geçen sürenin başka bir kesinleşen mahkumiyetten mahsup edilmediği tespit edilmiştir.

03/07/2016 tarihli ve 29779 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 667 sayılı olağanüstü hal kapsamında alınan tedbirlere ilişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 1'inci madde (a) bendi gereğince ''kamu görevinden çıkarılmasına'' karar verildiği, yani ihraç edildiği, kanun hükmünde kararnameler ile kamu görevinden çıkarılmalarına karar verilen yani ihraç edilen bu kamu görevlilerinden bazıları yine ilgili KHK'lar ile kamu görevlerine geri iade edildikleri, iade KHK'ları olarak bilinen bu KHK'lardan; 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ''göreve iade edilen kamu görevlileri'' başlıklı 3. maddesi 3. fıkrasında ve 679 sayılı Kanun hükmünde kararnamenenin '' iade hükümleri'' başlıklı 3. maddesi 2. fıkrasında ihraç edilmiş iken göreve geri iade edilenlerin mali ve sosyal haklarının ödenmesi gerektiği hüküm altına alındığı ve bu düzenlemelerde bu kişilerin kamu görevinden dolayı herhangi tazminat davası açamayacağı belirtildiğinden, bağlayıcı olan bu yasal düzenleme nedeniyle davacının maddi tazminat talebi ile ilgili herhangi bir hesaplama yapılması mümkün olmadığını belirtmiştir.

Bu açıklamalar ışığında iddia, dava dilekçesi, davalı ... vekili cevap dilekçesi, Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/358 Esas 2018/98 Karar sayılı dosyası, Adıyaman Sulh Ceza Hakimliği'nin 2017/106 Sorgu sayılı dosyası ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında iddia, dava dilekçesi, davalı ... vekili cevap dilekçesi, Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/358 Esas 2018/98 Karar sayılı dosyası, Adıyaman Sulh Ceza Hakimliği'nin 2017/106 Sorgu sayılı dosyası ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Tüm dosya kapsamı ve dava dilekçesi birlikte değerlendirildiğinde davacının 280 günlük tutukluluk ve 4 günlük gözaltı süresinin olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca davacının öğretmen olarak görev yaptığı, görevinden uzaklaştırıldığı, sonrasında ihraç edildiği ve mesleğe iade edildiği anlaşılmaktadır. Davacı görevden uzaklaştırıldığı ve ihraç edildiği tarihlerde maaşının ödenmeyen kısmı, göreve iade edilince toplu olarak kendisine ödenmiştir. Tüm bu açıklamalar ışığında koruma tedbirleri uygulanan döneme ilişkin davacının somut maddi zararı bulunmadığından ve 676 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin '' göreve iade edilen kamu görevlileri'' başlıklı 3. maddesi 3. fıkrasında ve 679 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin '' iade hükümleri'' başlıklı 3. maddesi 2. fıkrasında ihraç edilmiş iken göreve geri iade edilenlerin mali ve sosyal haklarının ödenmesi gerektiği hüküm altına alındığı ve bu düzenlemelerde bu kişilerin kamu görevinden dolayı herhangi bir tazminat davası açamayağı belirtildiğinden, bağlayıcı olan bu yasal düzenleme nedeniyle, davacının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerek iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kıldığı, tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik durumu üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı ve zenginleşme aracı olarak değerlendirilmemesi kriterlerin göz önünde bulundurulması gerektiği berlirtilerek, davacı lehine 29.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine, manevi tazminatın haksız gözaltı işleminin gerçekleştiği 11.02.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/341 Esas, 2018/98 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 11.02.2017-20.11.2017 tarihleri arasında 282 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 01.03.2018 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.03.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Maddi Tazminat Talebinin Kabul Edilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesine göre ''suç soruşturması veya kovuşturması sırasında'' uygulanan koruma tedbirlerine karşı devlet aleyhine tazminat davasının açılabileceği belirtilmiş olup, davacının talep etmiş olduğu maddi zararlarının 5271 sayılı Kanun'un 141 inci ve devamı maddelerine göre belirlenmesi gereken maddi zarar kapsamında değerlendirilemeyeceğinden bu taleplere ilişkin maddi tazminatın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Hükmedilen Manevi Tazminat Miktarının Az Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklulukta kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti yapıldığından hükmedilen manevi tazminat miktarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.01.2019 tarihli ve 2018/3212 Esas, 2019/268 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/278, Karar No: 2015/3495, Tarih: 04.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/278 E.  ,  2015/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2013/574-2014/416

Dosya kapsamına, iddia ve savunmaya, mahkemece kabul edilen hukukî niteliğe göre uyuşmazlık, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz incelemesinin Dairemizin görevi dışında olup 1. Hukuk Dairesine ait olduğu düşünüldüğünden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 01/04/2015 tarihli ve 6644 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 60/3. maddesi uyarınca görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 04/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4902, Karar No: 2020/5410, Tarih: 05.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4902 E.  ,  2020/5410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

HÜKÜM : Beraat

2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan sanık ... hakkında verilen beraat kararlarına ilişkin, katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi;

Yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihleri olan 21.01.2008 ve 21.04.2008 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 05.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10171, Karar No: 2015/1190, Tarih: 17.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10171 E.  ,  2015/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı ve bozuldu ise hangi sanığın eylemi nedeniyle bozulduğu hususlarında ayrıntılı rapor alınmaması TCK.nın 31/3. maddesi karşısında sonuca etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, s.s. çocuklar müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11022, Karar No: 2025/6428, Tarih: 29.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11022 E.  ,  2025/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1299 Esas, 2024/1306 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/312 Esas, 2023/897 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kabulü il İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 586 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitini ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini ile yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; hakkaniyete uygun karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın konum ve niteliğine göre dava tarihi itibarıyla 850 TL/m² üzerinden belirlenen bedelin ilk karara karşı sadece davacı idare istinafa geldiğinden idare yararına kazanılmış hak teşkil ettiği ve yerinde olduğu anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle maktuen değer biçilmesi suretiyle adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/104, Karar No: 2013/18280, Tarih: 03.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/104 E.  ,  2013/18280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 1984 yılından 1995 yılına kadar davalı ... adına gerçekleşen hizmet sürelerinin kendisine aidiyetinin tespitini talep etmiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda Mahkemece dinlenen bodrolu tanıklarının çalışmalarının 325913, 562815, 65087, 71246 nolu işyerlerine ait olduğu diğer işyerlerindeki çalışmaları kapsar nitelikte olmadığı anlaşılmıştır.

Şu halde Mahkemece, davacının çalıştığını iddia ettiği hizmet döküm cetvelinde bulunan, tüm işyerlerindeki çalışma sürelerini kapsar şekilde bu işyerlerinde çalışması bulunan bordro tanıkları re’sen belirlenerek teşhis yaptırılmak suretiyle beyanlarına başvurulmalı, nüfus müdürlüğü ve kolluktan işe giriş bildirgesindeki kimlik bilgilerinde başka kimselerin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, ...'nin hizmet döküm cetvelindeki gözüken çalışma süreleri nedeniyle bu süreler gözetilerek Kurumdan ...'ye aylık bağlanıp bağlanmadığı araştırılmalı, dosyada bulanan fotoğraflı işe giriş bildirgesinin aslı Kurumdan getirtilerek, yaptırılacak grofolojik inceleme sonucuna göre bildirgedeki

imza ve varsa fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı araştırılmalı böylece bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19726, Karar No: 2010/3957, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19726 E.  ,  2010/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın bedelinin net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, kuru ot ve odun gelirlerinin fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle, taşınmazın değerinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.