muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17156, Karar No: 2013/10903, Tarih: 20.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/17156 E.  ,  2013/10903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, sigortalılık bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi ile 1.4.1968 tarihinde davalı işyerinde geçen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı işveren avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davada, somutlaşan olayda; davacının, nüfus kayıtlarında 4.1.1946 doğumlu ... oğlu olduğu halde, davalı işyerinden verilmiş 1.4.1968 tarihli işe giriş bildirgesinde doğum tarihinin 1.7.1946; baba adının ise, ... olarak yazılı bulunduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açtığı; mahkemece, davanın kabulü yönünde hüküm tesis edildiği görülmekle birlikte, bu karar, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olup; bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu bulunduğu açıktır.

Mahkemece, belirtilen kayıtlardaki kişilerin, aynı kişiler olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, davacının, işe giriş bildirgesindeki baba adı yanında hane ve cilt numaralarının da uyumsuz olduğu gözetilerek, nüfus idaresinden Hüseyin Sadık oğlu ... isimli bir kişi olup olmadığı sorulmalı, gerektiğinde bu konuda zabıta marifetiyle araştırma yapılmalı, davacının, 01.04.1968 tarihli işe girişinin verildiği işyeri sahibi ve çalışanları, yöntemince tespit edilerek, dinlenmeli, fiili çalışmaya ilişkin yöntemince araştırma yapılarak ulaşılacak sonuca göre karar verilmelidir. Davanın kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu, bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği göz önünde bulundurularak, iddia konusu husus hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenerek, hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurumun bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır-

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6891, Karar No: 2017/1849, Tarih: 05.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/6891 E.  ,  2017/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Eylemin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturması nedeniyle mahkemenin görevsizliğine

İlk derece mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasına bakan mahkemece toplanan delillere göre sanığın eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturması nedeniyle bu suçla ilgili yargılama yapma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle verilen görevsizlik kararının 5271 sayılı CMK'nın 5/2. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve sanık müdafiin anılan karara yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, dosyanın mahkemesine İADESİNE, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2186, Karar No: 2019/3397, Tarih: 09.09.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/2186 E.  ,  2019/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı-birleşen dosya davalısı ile davalı-birleşen dosya davacısı ... vekillerince temyiz edilmiş, davalı-birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalısı vekili Avukat ... geldi. Davalılar vekili ve asiller gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı-birleşen dosya davalısı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl davada davacı yüklenici tapu iptâli ve tescil, birleşen davada ise davacı arsa sahibince kira tazminatı talep edilmiş, mahkemece asıl davanın kabulüne birleşen davanın reddine dair verilen hüküm, yasal süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle asıl davada davacı yüklenicinin fazla imalât bedeli ile ilgili davası olmayıp onunla ilgili ayrı bir dava açma hakkını saklı tuttuğunu beyan ettiğinin anlaşılmasına göre asıl dava davacısı-birleşen dava davalısı yüklenici vekilinin tüm, asıl dava davalısı-birleşen dava davacısı arsa sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı-birleşen dava davacısının arsa sahibi vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Davalı-birleşen dava davacısının arsa sahibi vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Asıl davada yüklenici, arsa sahibi davalı ile ... 4. Noterliği'nin 19.10.2010 tarih ve ... yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, davacı tarafından dairelerin ve dükkanların arsa sahibi davalıya teslim edildiğini, sözleşme gereğince verilmesi gerekli bağımsız bölümlerin adına tescili için ihtarname gönderilmesine rağmen arsa sahibi tarafından yerine getirilmediğini, yüklenicinin iskan alımı için uğraştığını ve en kısa zamanda da iskânının alınıp dosyaya sunulacağını beyanla 1 ve 5 nolu bağımsız bölümlerin adına tescilini talep etmiş, davalı arsa sahibi cevabında eserin eksik ve ayıplı olduğunu, yüklenicinin kendi edimini yerine getirmediğini, eksikliklerin değerinin hesaplanarak dosyaya bloke edilmesi halinde yükleniciye düşen bağımsız bölümleri devretmeye hazır olduklarını, yüklenici tarafından yapılması gerekli bir kısım ödemelerin arsa sahibi tarafından yapıldığını beyan etmiş, dahili davalı ... Hatipoğlu davaya cevap vermemiş, birleşen davada ise arsa sahibi inşaatın 7 ayda bitirilmesi gerekmesine rağmen bitirilmediği, sözleşme gereğince gecikme nedeniyle 5 daire ve 1 dükkanın herbiri için aylık 350,00 TL ve 400,00 TL cezai şart ödenmesi gerektiğini, tespit edilecek cezai şartın davacı birleşen davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece asıl davanın kabulüne birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında yöntemine uygun olarak yapılıp imzalanan ... 4. Noterliği'nin 19.10.2010 tarih ve 24311 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde aşamalı devir öngörülmüş olup sözleşmede binanın 3. kat tabliye betonu atılınca 1 bağımsız bölümün 4. kat betonu atılınca 1 bağımsız bölümün, sıva bitince 1 bağımsız bölümün bina bitirilip ön iskan alınınıp teslim edilince geriye kalan diğer bağımsız bölümlerin tapularının ferağının yükleniciye verileceği kararlaştırılmıştır. Dosyaya sunulan ... Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nce düzenlenen yapı kullanma izin belgesi ve arsa sahibi ... tarafından ibraz edilen makbuz asıllarından, yapı kullanma izin belgesinin asıl ve birleşen davanın açıldığı tarihlerden sonra 24.03.2014 tarihinde alındığı anlaşılmakta olup yapı kullanma izin masraflarının makbuz asıllarının arsa sahibi elinde olması nedeniyle ödemelerin onun tarafından yapıldığının karine olarak kabulü gerekmektedir.

Birleşen davadaki taleple ilgili olarak ise; taraflar arasındaki sözleşmede “...Verilen sürede inşaat bitirilemez ise, günün rayiç kira değeri üzerinden 5 daire 1 dükkan için gecikme cezası mal sahibine ödenecektir. Bu gün itibariyle bir dairenin rayiç kira bedeli 350-400 TL’dir...” şeklindeki hüküm mahkemece gecikme cezası diye belirtilmiş ise de; her ay için kararlaştırılan ödenmesi gerekli bir ceza miktarı belirlenmediğinden sözleşmede kararlaştırılanın gecikme cezası değil sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK’nın 106/2. dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK 125/2. madddesinde tanımlanan gecikme tazminatı olduğunun kabulü gerekir. Gecikme tazminatının istenebilmesi için, teslimde ihtirazi kayıt olmasına gerek olmayıp, fiilen teslim yapılmış olsa dahi arsa sahibi teslimi iskan koşuluna bağlanmış olan bağımsız bölümleri iskan alınmaksızın kullanmaya zorlanamayacağından arsa sahibinin teslim alarak kullandığı veya kiraya vermek suretiyle gelir temin ettiği de yasal deliller ile yüklenici tarafından kanıtlanmadıkça arsa sahibi teslim edilen bağımsız bölümler için gecikme tazminatı isteyebilir. Somut olayda yüklenici tarafından arsa sahibinin teslim aldığı bağımsız bölümleri fiilen kullanarak ya da kiraya vermek suretiyle ekonomik yarar sağladığı yasal deliller ile kanıtlanamamıştır.

Bu nedenle mahkemece yapılması gereken iş hesaplanan eksik işlerin giderim bedeline arsa sahibi tarafından yapılan iskan masraflarınında eklenip bulunacak miktarın tamamının yükleniciye depo ettirilmesi sağlandıktan sonra birlikte ifa suretiyle asıl davanın kabulüne karar verilmesi, eksiklikler ile geçici iskan raporunun alınmamış olması nedeniyle asıl davada arsa sahibi ...’ın davaya karşı çıkmakta haklı olduğundan vekâlet ücretinin ve yargılama giderleri ile sorumlu tutulmaması şeklinde hüküm kurulması, birleşen dava ile ilgili de; birleşen davacı arsa sahibinin birleşen dava tarihine kadar talep ettiği bağımsız bölümler ile ilgili gecikme tazminatı istemekte haklı olduğundan mahkemece rayiç kira bedeli ile ilgili bilirkişi raporunu değerlendirmek suretiyle gerekirse bu konuda yeniden inceleme yaptırılarak birleşen davada davacı arsa sahibinin istemekte haklı olduğu gecikme tazminatı ile ilgili sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen dava davalısı yüklenici vekilinin tüm, davalı-birleşen dava davacısı arsa sahibi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı-birleşen dava davacısı arsa sahibi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı-birleşen dava davacısı ... yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davalı-birleşen dava davacısı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 15,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-birleşen dava davalısından alınmasına, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 320,10 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı-birleşen dava davacısı ...'tan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dava davacısı ...'a iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/499, Karar No: 2014/157, Tarih: 26.02.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/499 E.  ,  2014/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2012/367-2012/738

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 4. İş Mahkemesi’nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.11.2011 gün ve 2009/697 E., 2011/879 K. sayılı kararın incelenmesi davacı ve davalılardan K... Demir Çelik End. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 16.04.2012 gün ve 2012/7281 E., 2012/6144 K. sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının, maddi ve manevi zararlarının giderilmesi ve tedavi giderleri istemine ilişkindir.

Mahkeme, maddi tazminat ve tedavi gideri talebinin reddine ve 80.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 24.06.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar vermiştir.

Davacının iş kazası sonucu %42.20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davalı işverenlerin %80, davacının %20 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 80.000,00 TL manevi tazminat fazladır.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 80.000,00 TL manevi tazminat fazladır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır....)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin, davalıya ait işyerinde çalışmakta iken meydana gelen iş kazası nedeniyle yaklaşık 8 metre yükseklikten düşerek yaralandığını, kafatasında çatlak ve boyun kemiklerinden ikisinde kırık meydana geldiğini belirterek, 100.000,00 TL manevi ve 10.000,00 TL maddi tazminat ile tedavisi için yapılan 20.000,00 TL masrafın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan K... Demir Çelik End. Ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, işveren konumunda olmayan davalı yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, kaza tarihi itibariyle davanın zamanaşımına uğradığını, olayda davalı şirketin kusurunun bulunmadığını, kusurun davacı ile diğer davalı ve işçisine ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan H.. B..; cevap dilekçesi vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Yerel Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 80.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat yönünden fazlaya dair isteğin reddine, maddi tazminat ile tedavi giderinden kaynaklanan maddi tazminat giderinin reddine, dair verilen karar, davacı ve davalılardan K... Demir Çelik End. Ve Tic. A.Ş. vekillerinin temyizi üzerine, Özel Daire’ce yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş; Mahkemece, önceki kararda manevi tazminat yönünden direnilmiştir.

Direnme hükmünü, davalılar vekilleri temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yerel mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının somut olayın gerçekleşme biçimine, hak ve nesafet kurallarına göre uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

I-Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmü temyiz etmeyen davalı H.. B..nin, direnme kararını temyizinin mümkün bulunup bulunmadığı ön sorun olarak incelenmiştir.

Bilindiği üzere, hukuki yarar dava şartı olduğu kadar, temyiz istemi için de aranan bir şarttır. İlk hükmü temyiz etmemiş olan H.. B.., diğer davalının temyizi üzerine verilen bozma kararından yararlanamaz. Çünkü ilk hüküm, hükmü temyiz etmemiş olan davalı H.. B.. bakımından kesinleşmiştir.

Bilindiği üzere, hukuki yarar dava şartı olduğu kadar, temyiz istemi için de aranan bir şarttır. İlk hükmü temyiz etmemiş olan H.. B.., diğer davalının temyizi üzerine verilen bozma kararından yararlanamaz. Çünkü ilk hüküm, hükmü temyiz etmemiş olan davalı H.. B.. bakımından kesinleşmiştir.

Bu durumda eldeki davada önceki kararı temyiz etmeyen davalı H.. B..’nin direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır.

Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekir.

II-Davalılardan K.. Demir Çelik End. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil ile zarar arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunun’un 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak takdirde etkili olabileceği, 22.6.1966 tarih ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda taktir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine BK 47 (TBK 56). maddesi hükmüne göre; hâkimin özel halleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, beden gücü kaybı nedeniyle bozulan ruh huzurunun, duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nisbetinde iadesini amaçladığından hâkim, M.K.nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 gün 2033/21-368-355 ve 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 gün 2033/21-368-355 ve 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Somut olayın incelenmesinde, 24.6.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle, davacının iş göremezlik derecesinin % 42,20 olarak belirlendiği, olayın meydana gelmesinde davacının % 20 oranında, davalıların ise % 80 kusurlu olduğu hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, somut olay itibariyle mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının isabetli olduğu görüşü dile getirilmiş ise de çoğunluk tarafından bu görüşe iştirak edilmemiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle iş kazası sonucunda davacıda iş göremezlik derecesi, olayın meydana geldiği tarihteki paranın alım gücü dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğunun anlaşılmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : 1)Yukarıda (1) nolu bentte belirtilen nedenlerle, davalı H.. B.. vekilinin direnme hükmüne yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, oybirliğiyle 2)Davalılardan K... Demir Çelik End. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3.fıkrası uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.02.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.