muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5587, Karar No: 2016/6928, Tarih: 17.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5587 E.  ,  2016/6928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...: Beraat

Sanık ...: Mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 15.02.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle teselsül ettiği anlaşılan eylemlerinden dolayı suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı ;

2-Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş; sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25762, Karar No: 2014/9915, Tarih: 24.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25762 E.  ,  2014/9915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.09.2013

NUMARASI :Esas no: 2013/79 Karar no:2013/649

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.04.2014 (Prş.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra Başkan Vekili n, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.md.299). 6.5.2014
Yargıtay — Esas No: 2014/22224, Karar No: 2015/1311, Tarih: 20.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/22224 E.  ,  2015/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasa uyarınca Büyükşehir Belediye sınırları içinde kalan taşınmazla ilgili olarak verilen kararın, belde belediyelerinin kaldırılması nedeniyle yokluğunda verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan ... Belediye Başkanlığına tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvuru- labilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak ... Belediye Başkanlığına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına (TEVDİİNE), 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12119, Karar No: 2012/11353, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12119 E.  ,  2012/11353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Batman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.11.2010 gün ve 2010/190 Esas, 2010/344 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesinin 19.10.2011 tarihli görevsizlik kararı ekinde Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden, bir çocuk psikiyatrisi ve iki Adli Tıp uzmanının zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunun teşekkülüne göre oluşturulmuş en az 5 kişilik bir heyetten, suçun sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınıp sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken tek hekim tarafından düzenlenmiş 25.05.2010 tarihli rapor esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8335, Karar No: 2015/15582, Tarih: 25.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/8335 E.  ,  2015/15582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/95001

MAHKEMESİ : Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2012

NUMARASI : 2008/225 Esas, 2012/4 Karar

SUÇ : Zimmet, ikna suretiyle irtikap, Dernekler Kanununa muhalefet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık A.. K.. hakkında Dernekler Kanununa muhalefet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette suçtan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığının usulsüz olarak katılmasına karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanık Aziz müdafiin mahkumiyet, Cumhuriyet Savcısının sanık Aziz hakkında verilen mahkumiyet ve ikna suretiyle irtikap suçundan kurulan beraat, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı vekilinin ise tüm sanıklar hakkında zimmet ve ikna suretiyle irtikap suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar A.. B.., T.. T.., E.. M.., C.. T.. ve H.. P.. hakkında zimmet ve ikna suretiyle irtikap, sanık A.. K.. hakkında 04/12/2008 tarihli iddianamenin üç ve dört numaralı paragrafında yer alan eylemlere ilişkin zimmet suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar hakkında zimmet ve ikna suretiyle irtikap suçlarından verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık A.. K.. hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet ve ikna suretiyle irtikap suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık A.. K.. hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet ve ikna suretiyle irtikap suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Fethiye İlçe Tarım Müdürü olan sanık Aziz'in 2003 yılı ile 2007 yılları arasında kurumun imkan ve araçları ile ilçe dışındaki fidancılardan getirttiği fidanları İlçe Tarım Müdürlüğüne bağlı Fethiye Tarımsal Üretimi Destekleme ve Geliştirme Derneği tarafından satılıyormuş şeklinde intiba oluşturup fatura kesmeden Müdürlüğüne bağlı fidanlık sahada yetiştirerek sattığı ve bununla ilgili derneğe ya da döner sermaye hesabına para yatırmayarak uhdesinde tutup 77.568,00 TL haksız kazanç sağladığından bahisle ikna suretiyle irtikap suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda mahkemece suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesine karşın aynı eylem nedeniyle sağlanan haksız kazancın bu defa görevi kötüye kullanma suçundan elde edilen tutarın içinde değerlendirilip mahkumiyet kararı verilmek suretiyle CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işleyen sanık hakkında 53/5. maddesi gereğince bu hak ve yetkinin yasaklanması yerine, 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık A.. K.. müdafii, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı vekili ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15026, Karar No: 2017/908, Tarih: 13.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/15026 E.  ,  2017/908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kurum işleminin iptali ile kurum tarafından kesilen yetim aylığının yeniden bağlanması ve davalı Kuruma borçlu bulunmadığının tespi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne kurum işleminin iptali ile davacının yetim aylığı sebebiyle kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 16.12.2011 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığı, davalının eski eşiyle 05.08.2014 tarihinde yeniden evlenmesi ve 10.03.2014 tarihinde Kuruma verilen şikayet dilekçesi üzerine yapılan soruşturma neticesinde tanzim edilen 15.07.2014 tarihli 2014/070 sayılı ... denetmen raporu ile fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi üzerine davacının babasından almakta olduğu yetim aylığının kesildiği, Kurum işleminin iptali ile yetim aylığının yeniden bağlanması ve Kuruma borçlu bulunmadığının tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın Yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; adres bilgileri raporunda davacının eşi ...’in 19.01.2012 tarihinde ... ..., 06.11.2013 tarihinde... adreslerini beyan ettiği görülmekle dava konusu dönem için belirtilen adreslerden yöntemine uygun zabıta araştırması yapılmalı, medula kayıtları istenilerek davacı ve eşinin boşanılan dönemde hangi tarihlerde hangi hastanelere gittikleri ve hastane kayıtlarında yer alan adres bilgileri tespit edilmeli, davacının kızı ...’ın mahkemede alınan beyanında babasının arada yurt dışına gidip geldiğini belirttiğinden yurtdışına giriş çıkış tarihlerini gösteren kayıtlar istenilerek hangi tarihlerde yurtdışında olduğu tespit edilmeli, denetmen raporunun ekinde yer alan tutanaklarda bilgisine başvurulan kişilerin beyanları yazılı ve imzalı olmakla 5510 sayılı Kanunun 59/2 maddesi gereğince tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu göz önünde bulundurulmalı, eksik hususlar giderildikten sonra “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.02.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18537, Karar No: 2015/20958, Tarih: 23.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/18537 E.  ,  2015/20958 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ERZİN 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2014/1070-2015/378

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yapılan ön incelemede; mahkemece ilamının davacı vekilinin çalışanına 23.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği, mahkemece ilamın davacı vekiline 28.07.2015 tarihinde kalemce ikinci kez tebliğ edildiği belirlenmiş, ancak ilamın davacı tarafa ikinci kez tebliğ nedeni dosya içeriğinden tespit edilememiştir.

Ayrıca davaya konu elektrik aboneliğinin tesisine ilişkin sözleşme ile aboneliğin türünü gösterir belgelerin celbedilmediği anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1-Mahkemece ilamın davacı tarafa iki kez tebliğine ilişkin yapılan tebligat işlemlerinin incelenerek, nedeninin düzenlenecek tutanakla tespit edilmesi ve ondan sonra davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olup olmadığının HUMK'nun 432. maddesi gereğince değerlendirilerek usulünce bir karar verilmesi,

2) 1 No'lu ara karar gereğince yapılan inceleme sonucunda davacı vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğunun tespit edilmesi halinde ise, davaya konu elektrik aboneliğinin tesisine ilişkin sözleşme ile aboneliğin türünü gösterir belgelerin davacı taraftan celbedilmesi,

Ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2095, Karar No: 2015/1979, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2095 E.  ,  2015/1979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

vekilleri Av. ..., Av....

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.02.2014 gün ve 2013/634 E. 2014/ 184 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14848 E. 2014/18375 K. sayılı ilamı ile;

"...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davalı teşekkülün ikamet adresi sebebiyle Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın husumet yönünden reddedilmesi gerektiğini, çünkü davacının kendi işçileri olmadığını, davacının ihaleyi alan firmaların işçisi olduğunu, işçilerin işe alınıp çıkartılmasından firmaların sorumlu olduğunu; işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden işverene bir iş sözleşmesi ile bağlı olan işçilerin yararlanabileceğini, davacının alt işveren işçisi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağını; bu sebeple davacı işçilerin danışma aidatı ödeyerek veya sendika üyeliği yoluyla toplu iş sözleşmesinden yararlanma taleplerinin kabulünün mümkün olmadığını; 5538 sayılı Kanunun 18. maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesine eklenen fıkralar sebebiyle davacının taleplerinin yersiz olduğunu; çünkü davalı işverenin sözkonusu eklenen fıkralardaki kamu kurumlarından olduğunu, hizmet alımı yoluyla ihale edilen işlerde muvazaa nedeniyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinde bulunulamayacağını; muvazaa iddialarının yersiz olduğunu, zira davalı kurumun yaptığı ihalelerin Kamu İhale Kanununa tabi olduğunu ve idari yargı denetimine tabi bulunduğunu; şirket ana sözleşmesinin hizmet alım ihalelerine imkan tanıdığını; davalı işverenin bir kamu kurumu olup, muvazaa yapmasının mümkün olmayacağını; davacının yaptığı işin de asıl işlerden olmadığını; davacının kamu ihale mevzuatına uygun olarak yapılan ihalelerle iş verilen firmaların işçisi olup, davalının asıl işçileri ile aynı işleri yapmadığını; kurum personelinin sadece kontrolör olarak bulunduğunu; muvazaalı olduğu iddia edilen ihalelerin iptali için açılan idare mahkemesindeki davanın reddedildiğini; bu sebeplerle davacının kendi işçisi değil alt işverenlerin işçisi olduğunu ve bu sebeple de toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmasının mümkün olmadığını ve davanın reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının muvazaalı alt işverenlik ilişkisi sebebiyle asıl işveren davalının işçisi olduğu, bu nedenle de asıl işveren ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ile dava dışı alt işverenler arasında geçerli ya da muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.