muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21988, Karar No: 2023/5360, Tarih: 10.10.2023

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuklar üzerlerine atılı suçları işlediklerini ikrar etmişlerdir. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 13.04.2015 tarihli raporu ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında cezai ehliyetlerinin tam olduğu tespit edilmiş olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2019/662 Esas, 2022/633 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7502, Karar No: 2018/2966, Tarih: 17.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/7502 E.  ,  2018/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/04/2013-18/09/2015 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- "Değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmayan somut olayda, TCK'nın 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç konusu 2 TL. paranın, sanığın hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen yaşı küçük suç ortağı tarafından, Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/112 Esas, 2011/46 Karar sayılı dava dosyasının yargılama aşamasında mağdura iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168. Maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3- Mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK'nın 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile ortaya çıkan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6313, Karar No: 2020/320, Tarih: 23.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/6313 E.  ,  2020/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada Gebze 1. Sulh Hukuk ile Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir

Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince; Çocuklar ... ve ...'in nüfus kayıtları incelendiğinde yerleşim yeri adresinin "... Mah. 408 Cad. No:10 İç Kapı No:9 ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesi ise ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün yukarıda açıklanan cevabî yazı ekindeki tutanakta küçükler ... ve ...'nın "... Mahallesi, 5130. Sok. No:28 İç Kapı No:2 .../..." adresinde babaları ... ile birlikte ikamet ettiklerinin tespit edildiğinin açıkça bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçükler ... ve ...'nın "... Mahallesi, 5130. Sok. No:28 İç Kapı No:2 .../..." adresinde babaları ... ile birlikte ikamet ettiklerinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16881, Karar No: 2014/5944, Tarih: 27.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/16881 E.  ,  2014/5944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davadace verilen 05/03/2012 tarih ve 2011/402-2012/145 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11/03/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekillenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 30 hisseye karşılık 2.250,00 TL sermayeye sahip iken davalı şirketin 20.12.2005 tarihli genel kurulunda davalı şirket tarafından sermaye artırımına gidildiğini, şirketin sermaye artırımına gittiği, genel kurula müvekkilinin usulüne uygun şekilde davet edilmediğini ve yapılan sermaye artırımı sonucu müvekkilinin paylarının düşürüldüğünü, sermaye artırımına katılmama konusunda müvekkili tarafından alınmış bir karar olmamasına rağmen davalılardan ...'ın kendisi adına asaleten, müvekkili adına ise vekaleten katıldığı toplantıda müvekkili adına dürüstlük ve ahlak kurallarına aykırı bir şekilde tek yanlı iradesiyle sermaye artırımına katılmadığını, müvekkilinin sermaye artırımına istinaden ek bir bedel ödeme yükümlülüğü olmadığı halde müvekkilinin sermayedeki hisselerinin hile ile Kurum'un başındaki ... tarafından üzerine aktarıldığını, davalı ...'ın eşini de pay sahibi yapmak suretiyle müvekkilinin şirket yönetiminden çıkarılmasını amaçladığını ileri sürerek, davalı şirketin 20.12.2005 tarihli genel kurul kararının yokluk ve butlanının tespitine, işbu talebin kabul görmemesi halinde 20.12.2005 tarihli sermaye artışından kaynaklı olarak sermaye artışı sonucunda davalılar ... ve ... lehine oluşan fazla hissenin tespiti ve iptali ile şayet müvekkilinin sermaye artırımına iştirak ettirilmiş olsaydı lehine oluşacak olan payların tespiti ve müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının yokluk ve butlan sebebi olarak ileri sürdüğü hususların genel kurul kararlarının geçersiz sayılmasını gerektirir hususlardan olmayıp, iptal edilebilirlik kapsamında bulunduğunu ve bu davanın genel kurul tarihinden itibaren 3 aylık hak düşürücü süre içinde açılması gerekmekle davanın bu süre geçirildikten sonra açıldığını, davacının iddialarının da esasen yersiz olup, davaya konu genel kurula davacının vekaleten iştirak ettiğini, davacının terditli talebinin de iptal edilebilirlik kapsamında bir talep olduğundan süre aşımından bu talebin de reddinin gerektiğini savunarak, davanın süre aşımından ve esastan reddini istemiştir.

./..

-2-

./..

-2-

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davaya konu 20.12.2005 tarihli genel kurul toplantısına davalı ...'ın davac davacıya vekaleten iştirak ettiği genel kurul kararının oy birliği ile alındığı, davanın ise 13.10.2011 tarihinde ikame edilmiş olup, sermaye arttırımına ilişkin genel kurul kararının verilişinden itibaren 3 ay ve bu kararın tescili ve ilanından itibaren de 1 aylık sürenin geçtiği, davada ileri sürülen ve dayanılan olguların genel kurulun yokluk ve butlanını gerektirir mahiyette olmayıp, bu durumda davanın hak düşürücü süre yönünden reddinin gerektiği sonucuna varılarak, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4239, Karar No: 2018/7575, Tarih: 03.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4239 E.  ,  2018/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Osmangazi Vergi Dairesi Mükellefi Karatepe Hafriyat Yapı Malzemeleri Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin yetkilisi olan sanığın 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın atılı suçlamaları kabul etmediği ve suça konu sahte olduğu iddia edilen fatura örneklerinin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, her takvim yılına ait fatura asıl ya da örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullandığı belirlenen şirket ya da şahıslar hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması ile düzenlendiğinin tespiti halinde haklarında dava açılmış ise bu dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 03.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15988, Karar No: 2016/14013, Tarih: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15988 E.  ,  2016/14013 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve SSK primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/15902, Karar No: 2011/221, Tarih: 18.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15902 E.  ,  2011/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin ilgili yerlerden getirtildikten sonra, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4793, Karar No: 2018/8039, Tarih: 18.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4793 E.  ,  2018/8039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde her iki taraftan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile dava dışı kiracıyı bir araya getirerek davalıya ait taşınmaz üzerinde iki katlı çelik konsülden iş yeri yapılması ve buranın 8 yıl süre ile dava dışı kiracı tarafından kullanılmasının kararlaştırıldığını, sözleşmenin genel şartlar kısmının 14. maddesinde ise davalı ve dava dışı kiracının 1 yıllık kira bedelinin %10'unu davacıya komisyon olarak ödemeyi kabul ve taahhüt ettiklerini fakat ücretinin ödenmediğini ileri sürerek 24.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, özellikle, davacının dayanmış olduğu sözleşme maddesinin bulunduğu sayfanın taraflarca imzalanmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, özellikle, davacının dayanmış olduğu sözleşme maddesinin bulunduğu sayfanın taraflarca imzalanmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan tellallık sözleşmesinden doğan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, “01/02/2013 tarihli kira sözleşmesinin incelenmesinde, ''Özel Şartlar'' başlıklı bölümde; aylık kira bedelinin 20.000,00 TL olduğu, iki aylık kiranın kiracı tarafından peşin olarak gayrimenkul firmasına verildiği, firmanın bu meblağı gayrimenkul sahibine verdiği, taşınmazın mevcut durum itibari ile boş arazi olduğu, taşınmaz sahibinin taşınmaz içinde iki katlı çelik (konstruksiyon) ile iki katlı çevrede herhangi bir dükkanı emsal göstererek düzgün bir bina yaptırıp kiracıya teslim edileceği, geçici ruhsatın belediye tarafından verilmemesi durumunda tarafların yeniden bir araya gelip o günkü şartlara göre anlaşabilecekleri, kira kontratının sekiz yıl olduğu düzenlenmiş ve kiracı sıfatı ile ... ve ..., Gayrimenkul sahibi(vekili) sıfatı ile ...ı imzalamış ayrıca ... Gayrimenkul Tic. Ltd. Şti. kaşesi ile yetkilisinin imzası bulunduğu, aynı sözleşmenin ''Genel Şartlar'' bölümünün 14 maddesinde; ''komisyon bedeli kendilerine bu anlaşmayı sağlayan ... Gayrimenkul Tic. Ltd. Şti'ne anlaşmanın imzalandığı andan itibaren her biri ayrı ayrı olmak üzere gerçek kiralama bedelinin yıllık %10 oranında komisyonu peşin ödemeyi kabul ve taahhüt eder'' düzenlemesinin yer aldığı, 6098 sayılı Borçlar Kanunu gereği taraflar arasında sözleşme kurulması imkanının hazırlayan, kurulmasına aracılık eden davacı sözleşmenin kurulması nedeni sözleşmede düzenlenen ücrete hak kazandığı” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, dosya içerisinde bulunan 01.02.2013 tarihli “Genel Şartlar” başlıklı belgenin komisyon bedelini düzenleyen 14. maddesinin bulunduğu sayfada davalı ya da vekilinin, imzası bulunmamaktadır. Buna ek olarak dayanılan belge bir bütün olarak ele alındığında, bir sonraki sayfa olan ve “Özel Şartlar” başlıklı belge ile arasında bağlantı kurulamamaktadır. O halde mahkemece, bu hususlar gözetilmeden yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.229,44 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6212, Karar No: 2016/8129, Tarih: 14.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/6212 E.  ,  2016/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/02/2016 tarih ve 2015/427-2016/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu ... Ltd. Şti.'nin sermaye arttırımı yapmaması nedeniyle TTK Geçici 7. maddesi gereğince 07/07/2014 tarihinde sicil kaydının resen terkin edildiğini, sermaye artırımına karar verildiğini, arttırılan sermayenin 1/4'ünün bankaya bloke edildiğini, ancak ihmal nedeniyle tescil ve ilan işlemlerinin yapılmadığını ileri sürerek, ... Ltd. Şti.'nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığını, gerekli ihtarat içerikli tebligat ve ilan prosedürlerinin yerine getirildiğini, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; ihyası istenen şirketin TTK geçici 7/1-a maddesi uyarınca sermaye arttırımını yapmamış olması gerekçesiyle yasada belirtilen ihtarın davalı ... tarafından şirkete gönderilen ihtarnamenin adreste tanınmadığından bahisle 03/04/2014 tarihinde iade olduğu, ihtarın 31/03/2014 tarihli gazetede yayınlandığı, ... Tic. Ltd. Şti.'nin tarafından belirtilen sürede sermaye arttırımı yapılmadığı şirketin terkin sonrası 27/11/2014 tarihinde sermaye arttırımı konusunda karar aldığı somut olayda yasanın istediği anlamda haklı sebep veya Ticaret Sicil Müdürlüğü'nce yapılmış usulsüz bir işlem bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK'nın Geçici 7. maddesi çerçevesinde sicilden terkin edilen limited şirket ortağı tarafından açılan ve ortağı olduğu şirketin anılan yasa maddesi kapsamında bulunmamasına karşın sicilden terkin edildiği iddiasıyla şirketin ihyası talebinden ibarettir.