muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11727, Karar No: 2018/1869, Tarih: 13.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11727 E.  ,  2018/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-İşyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçuna yönelik olarak; kesin nitelikli adli para cezasının yanında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerine de hükmedilmesi sebebiyle kararın temyiz kabiliyetinin bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal eden sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinden artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik olarak; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

2-Mala zarar verme suçuna yönelik olarak; sanık hakkında sonuç cezanın adli para cezası olarak belirlenmesi karşısında, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik olarak, hüküm fıkralarının TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerinden “b” bendinin çıkarılmasına; mala zarar verme suçuna yönelik olarak, hükümden 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

II-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Daha önceki 14.06.2012 tarihli hükümde 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası sonucu “1 yıl 8 ay” yerine, “20 ay” hapis cezası tayin edilmesinden sonra, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün 15.05.2014 tarihli karar ile açıklandığı, daha önce verilen “20 ay” hapis cezasının aleyhe temyiz olmaması nedeniyle kazanılmış hak oluşturduğu; ancak 14.06.2012 tarihli hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında daha önce hükmedilen hapis cezasındaki yapılan yanlışlık düzeltilmek suretiyle sanığın aleyhine olacak şekilde TCK'nın 62. maddesi uygulanırken bu kez “1 yıl 8 ay” hapis cezasına hükmedilerek CMK'nın 231/11. maddesine muhalefet edilmesi,

2-13.03.2011 tarihli olay yeri tespit tutanağının içeriğine göre, ihbar üzerine müştekinin bakkal dükkanının bulunduğu yere giden kolluk kuvvetlerini gören sanık ... ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar verilen suça sürüklenen çocuk Tahsin Kurnaz'ın kaçtıkları, suça sürüklenen çocuk Tahsin'in kovalamaca sonucu yakalandığı, kilidi kırık olan kepengin yanında bakkaldan çalınmak istenen bir kısım yağlar ile tüpün bulunduğu, müştekiye haber verilmesi üzerine işyerini kontrol eden müştekinin dışarıda bulunan bu malzemeler haricinde 9 adet yağın da eksik olduğunu söylemesi üzerine, suça sürüklenen çocuktan sorulması üzerine bu malzemeleri de bakkala 40 metre uzaklıkta bulunan belediyeye ait kullanılmayan bayan tuvaletinin içerisine sakladıklarını söylemesi üzerine, eksik olan bu malzemelerin de suça sürüklenen çocuğun gösterdiği yerden bulunduğunun anlaşılması karşısında, araya kesinti girdiğinden hırsızlık eylemi tamamlandığı halde, teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar verilen suça sürüklenen çocuk Tahsin Kurnaz'ın, bakkaldan çalınan bir kısım malzemeleri sakladıkları yeri göstererek, kolluk kuvvetleri tarafından soruşturma aşamasında müştekiye tam ve eksiksiz olarak iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar verilen suça sürüklenen çocuk Tahsin Kurnaz'ın, bakkaldan çalınan bir kısım malzemeleri sakladıkları yeri göstererek, kolluk kuvvetleri tarafından soruşturma aşamasında müştekiye tam ve eksiksiz olarak iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 13.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4492, Karar No: 2015/16666, Tarih: 17.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4492 E.  ,  2015/16666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2014/258-2014/648

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, Muğla İli ... Köyü 1148 (ifrazen 1317) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 25.04.2014 olan değerlendirme tarihi itibarıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytinin 2014 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3136, Karar No: 2014/8693, Tarih: 28.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3136 E.  ,  2014/8693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/10/2011

NUMARASI : 2010/129-2011/574

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar, miras bırakanları ''Ö. kızı M.'' paydaşı olduğu 1847 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında isminin hatalı olarak ''Ö. kızı M.'' yazılı olduğunu ileri sürerek anılan kaydın nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi istekli eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece, davacıların iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ve 1847 nolu parselde ''Ö.kızı M.mirasçıları'' olan kayıt malikinin ''Ö.kızı ölü M. mirasçıları'' olarak tashihen tesciline karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki özellikle; kayıtlarda yeraldığı şekilde ''Ö. kızı M.'' adında İstanbul merkez, bağlı ilçe ve köylerinde herhangi bir şahsın kaydının bulunup bulunmadığının ilgili nüfus müdürlüğünden sorularak bu isimdeki kişilerin anne, baba, eş ve çocuklarını gösterir kayıtlarının evrak arasına alınarak kadastro tutanağı ve tutanağa dayanak belgelerdeki bilgilerle karşılaştırılmadığı, taşınmazı kimin hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettiğinin araştırılmadığı, kayıt maliki ile davacıların miras bırakanının aynı kişiler olup olmadığı hususunda zabıta araştırması yaptırılmadığı, keşif yapıldığı halde talebe konu taşınmaza komşu parsellerin çap kayıtları ile kadastro tutanaklarına varsa dayanak tapu kayıtlarının getirtilip, bu kayıtlarda dava konusu taşınmaz sınırını kimi okuduğunun denetlenmediği görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak talebe konu taşınmazın paydaşı ''Ö. kızı M.'' davacıların miras bırakanı ''Ö. kızı M.'' olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak talebe konu taşınmazın paydaşı ''Ö. kızı M.'' davacıların miras bırakanı ''Ö. kızı M.'' olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7327, Karar No: 2013/9414, Tarih: 19.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/7327 E.  ,  2013/9414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2013 gün ve 2010/272 Esas, 2013/68 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3820, Karar No: 2012/7698, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3820 E.  ,  2012/7698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı aracın tek taraflı trafik kazasında hasarlandığını, davalının hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek 32.000,00 TL. tazminatın ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, olayda sürücü değişikliği yapıldığını, hasarın teminat dışında kaldığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı tarafından doğru ihbar yükümlülüğüne uyulmadığı ve olayda ispat yükü üzerinde olan davacı tarafından davanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kasko Sigorta Sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mal sigortası türünden olan kasko sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşlarında gerek devamı sırasında ve gerekse rizikonun gerçekleşmesi aşamasındaki ihbar yükümlülükleri bakımından iyiniyet esasına dayalı sözleşme türlerindedir.

Kasko Sigortası Genel Şartlarının A/1 maddesine göre gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması müsademesi devrilmesi düşmesi yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötüniyet ve muziplikle yaptıkları hareketler aracın yanması çalınması

veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminatı kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan TTK.nun 1282. maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir.

Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartalırınn A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda açıklanan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Poliçesi Genel Şartlarının B.1.5 maddesi ve TTK.nun 1292/3 maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkca aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanırsa ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.

İlkeler yukarıda açıklanan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Poliçesi Genel Şartlarının B.1.5 maddesi ve TTK.nun 1292/3 maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkca aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanırsa ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.

Uyuşmazlık, olayda sürücü değişikliği ve doğru ihbar yapılıp yapılmadığı, dolayısıyla hasarın teminat dışı olup olmadığı noktasında toplanmakta olup, kazanın belirtilen yerde meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; resmi görevlilerce düzenlenen 08.12.2009 tarihli kaza tespit tutanağına göre, saat 05.00'de sürücü ... tarafından tek taraflı trafik kazasının meydana geldiğinin belirtilmesine karşın, 15 dakika önce meydana geldiği belirtilen kaza nedeniyle takla atan aracın motor ve radyatörünün soğuk olduğu, araç üzerindeki çamur, toprak ve otların kurumuş bulunduğu, bu şekilde meydana gelen kazada sürücünün yaşı itibariyle hiç bir ağrı, yara olmadığı, yapılan inceleme ve araştırmaya göre, aracın burada hasarlandığı, ancak, kaza saatinin belirtilen saatten daha erken olduğu ve sürücünün de ... olmadığı görüşü belirtilmiştir. Kazanın ihbarı üzerine ekspertiz raporu düzenlenmiş, hasarlı aracın fotoğrafları çekilmiştir. Yani, poliçe geçerlilik süresi içinde sigortalı aracın belirtilen yer ve şekilde hasara uğradığı sabittir. Sürücü olduğunu belirten ... tanık sıfatıyla dinlenmiş ve kazanın 03.30,'da meydana geldiğini ifade etmiştir. Tutanağı düzenleyen görevliler tanık olarak beyanlarında tutanak içe-

riğinin doğru olduğunu, kazanın orada olduğunu belirtmişlerdir. Buna göre, sürücünün başka birisi olduğu yönündeki tutanak imzacısı tanık beyanları ile kaza tutanağındaki görüşe uygun bilirkişi mütalaası ve doğru ihbar yapılmadığı yönündeki mahkeme kabulü soyut bir varsayımdan öteye gitmemektedir.

Bu durumda, olaydaki ispat yükü üzerinde olan davalı sigortacının kazanın başka sürücü tarafından gerçekleştirildiği, doğru ihbar yapılmadığı, dolayısıyla hasarın teminat dışında kaldığı ve rizikonun gerçekleşme şeklinin kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak bildirildiği şeklindeki iddiasını somut delillerle kanıtlayamadığı kabul edilmelidir.

O halde riziko kasko sigortası teminat kapsamında kaldığından mahkemece sigortalı araçta oluşan gerçek zarar bedeli yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.