muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1464, Karar No: 2024/9357, Tarih: 24.12.2024

II. CEVAP

Davalı ... vekili, kurum kararının yerinde olduğunu, başvuru sahibi adına kayıtlı tertip tarzı ve bileşenleri farklı 93/004690 sayılı ve “ARI ARMATUREN” ibareli tescilli markanın işbu itirazın incelenmesine mesnet gösterilmesi talebinin yerinde görülmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu "ARI" ibareli başvuru ile redde mesnet 2010/36684, 2010/36685, 2013/44476, 2013/54403, 2017/122349, 2018/27285, 130269 ve 99/017866 sayılı markalar arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında bir benzerlik bulunmadığı, zira redde mesnet markalardaki renk ve şekil unsurlarının markaları başvuru ile SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca benzer olmaktan çıkardığı, ancak hem dava konusu başvuru hem de davalı Kurum tarafından redde mesnet alınan 2018/37975 sayılı markada "ARI" ibaresinin beyaz zemin üzerine siyah standart büyük harflerle yazıldığı, karşılaştırılan markaların asli unsurlarının "ARI" ibaresi olduğu, redde mesnet markadaki "METAL" ibaresinin tali unsur niteliğinde bulunduğu, buna göre işaretler arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf edilen ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu 5/1-ç maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1485, Karar No: 2015/1716, Tarih: 04.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1485 E.  ,  2015/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Şikayetçi ...'nün yüklenen suçtan doğrudan doğruya zararının bulunmaması nedeniyle kamu davasına katılma hakkının olmadığı cihetle, usulsüz verilen müdahale kararı hukuken geçersiz olup hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermediğinden, şikayetçi adına vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 04.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13095, Karar No: 2020/1078, Tarih: 16.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13095 E.  ,  2020/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14181, Karar No: 2016/6415, Tarih: 09.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14181 E.  ,  2016/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/03/2015 tarih ve 2014/1280-2015/213 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07/06/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ortaklarından davalı ... adına kayıtlı olup iyileştirme projesi kapsamında şirkete ayni sermaye olarak konulan ... Mahallesi, 215 ada, 47 parsel, 1 ve 2 nolu bağımsız bölümler ile .. ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 280 ada, 19 parsel 38 numaralı bağımsız bölüm üzerinde müvekkilleri banka lehine her 3 taşınmaz için toplam 2.320.000 TL bedelli ipotek tesis edildiğini, yaptırılan kıymet takdirlerinde ipotekli her 3 taşınmazın maksimum değerinin 630.000 TL olarak belirlendiğini, bu nedenle satışı yapılması halinde dahi şirket sermayesine ilave edilecek bir bakiye kalmayacağının belli olduğunu, söz konusu taşınmazların şirkete ayni sermaye yapılmasının, tamamen müvekkiline olan borçları dolayısıyla satışının engellenmesi amacıyla kötü niyetli olarak yapıldığını ileri sürerek, müvekkil bankaya ipotek verilen taşınmazların davalı ... şirketine ayni sermaye olarak konulmasına dair 22/03/2013 tarihli ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu olan taşınmazların davacı bankanın iflasın ertelenmesi isteminde bulunan davalı şirketten olan alacağı sebebiyle ipotekli olduğu, ipoteğin dayanağının da aynı borç olduğu, şirketin pasifindeki borcun aynı zamanda ortağa ait talep konusu taşınmazlar üzerinde banka lehine tesis edilen ipotek miktarını da kapsadığı, artık değer kadar ipotekli taşınmazın ayni sermaye olarak konulabileceği, ancak bu hususun iflasın ertelenmesi talebinde bulunan şirketler yönünden üçüncü şahıs konumundaki kişi veya tüzel kişiler açısından değerlendirilebileceği, oysa talepte bulunan davacı bankanın zaten iflasın ertelenmesi talebinde bulunan şirketten alacaklı olduğu, iflasın ertelenmesine gerekçe olarak da bu borç da dahil olmak üzere diğer borçların toplamının aktiflerden fazla olması sebebiyle borca batık durumda olduğu, bankanın şirketten alacaklı olan tüzel kişi durumda olduğu, ipotek alacaklısının da aynı banka olup üçüncü kişi konumunda bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacı bankaya ipotekli 3 adet taşınmazın davalı şirkete ayni sermaye olarak konulmasına dair 22.3.2013 tarihli davalı şirket ortaklar kurulu kararının iptali istemine ilişkindir. Davalı ... adına kayıtlı üç adet taşınmazın diğer davalının davacı bankaya olan borcu için ipotekli olduğu dosya kapsamı ile sabit olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, 6102 sayılı TTK'nin Ayni Sermaye başlıklı 581'inci maddesi “ üzerlerinde sınırlı ayni bir hak, haciz veya tedbir bulunmayan; nakden değerlendirilebilen ve devrolunabilen, fikrî mülkiyet hakları ile sanal ortamlar ve adlar da dâhil, malvarlığı unsurları ayni sermaye olarak konulabilir. Hizmet edimleri, kişisel emek, ticari itibar ve vadesi gelmemiş alacaklar sermaye olamaz” hükmünü haiz olup, söz konusu taşınmazların ayni sermaye olarak şirkete konulmasına ilişkin dava konusu ortaklar kurulu kararından daha önce (15.06.2012-26.09.2012) tarihlerinde davacı bankaya ipotek edilmesi ve anılan hükmün emredici niteliği de dikkate alınarak davacı bankaya ipotekli olan taşınmazların davalı şirkete sermaye konulmasına yasal olanak bulunmadığı kuşkusuzdur.

Bu durumda mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davanın kabulü gerekirken yasal düzenleme karşısında isabetli olmayan ve denetlenebilir dayanağı da gösterilmeyen yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14655, Karar No: 2014/19299, Tarih: 02.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14655 E.  ,  2014/19299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2013

NUMARASI : 2010/568-2013/347

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 18.4.2008-2.2.2010 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde geçen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de, göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosya içeriğinden; davalı işverence davacı adına düzenlenen işe giriş bildirgesinin bulunmadığı, kurum kayıtlarında gözüken hizmetinin bulunmadığı, bordro tanığının dinlendiği ancak tanık G.. G..'nun davalı işyerinden 2010/2-2010/8. dönemler arası bildiriminin bulunduğu, davacının 2010/2,3 aylarında çalıştığını belirttiği, komşu işyeri tanığı olarak dinlenen şahsın ise davacıyı tanımadığı ve buna göre mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; mahkemece daha detaylı bir araştırma ile komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler re’sen saptanarak dinlenilmeli, davacının ihtilaflı dönemde, hangi organizasyonlara katıldığı araştırılmalı, gerek görülmesi durumunda, katıldığı organizasyonlardaki ilgili kişilerin bilgilerine başvurulmalı, sonradan dinlenen tanık beyanları ile daha önce dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde, bu çelişki giderilmeye çalışılmalı ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan D.. O..'a iadesine, 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20236, Karar No: 2014/42063, Tarih: 17.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/20236 E.  ,  2014/42063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/4335

MAHKEMESİ : Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2012

NUMARASI : 2012/115 (E) ve 2012/309 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık müdafiinin, 24/10/2012 tarihli duruşmanın başka bir güne ertelenmesini talep eden mazeret dilekçesinin dikkate alınmaması ve yokluğunda karar verilmesi sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın silahtan sayılan bıçakla mağduru hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, TCK'nin 86/1, 3-e, 87/1-d-son maddeleri uyarınca temel cezanın 5 yıldan az olamayacağının gözetilmeyerek sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

3) Dosya kapsamına göre mağdur K.. E..'ün sanığa hakaret etmesi ve yumrukla sanığa vurması üzerine, sanığın müsnet suçu işlemiş olması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4) Sanığın 29/06/2012 tarihli duruşmada alınan beyanında; mağdurdan ve ailesinden özür dilediğini, yaptıklarından pişman olduğunu beyan ettiği, sanığın soruşturma aşamasından itibaren tüm aşamalarda pişmanlığını dile getirdiği, sanığın dosyaya yansıyan olumsuz bir tutum ve davranışından bahsedilmediği halde, mahkemenin "sanığın duruşmadaki tutum ve davranışı sanık lehine takdiri indirim nedeni kabul edilmeyerek" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, sanık hakkında verilen cezadan TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, ancak 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan 53/3. maddesi gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3171, Karar No: 2023/7059, Tarih: 21.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3171 E.  ,  2023/7059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3705 E., 2022/3840 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli yağma, tehdit, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, istinaf başvurularını düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret - Onama - Bozma

Katılan sanık ... hakkında mağdur sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mağdur sanık ... vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi

Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verildiği, bahse konu kararın; aynı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Katılan sanıklar ... ...ve ... ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği, katılan sanıklar müdafilerin beraat kararı yönünden gerekçeye yönelmeyen temyiz istemlerinde hukukî yarar bulunmadığı anlaşıldığından anılan hükümler temyiz incelemesi dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, mağdur ... hakkında katılan sanıklar...ve...'a yönelik tehdit suçlarından Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/14 Esas, 2022/476 Karar sayılı kararı ile hükmolunan cezaların miktarları ve türleri ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizlerin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerin içeriklerine göre;

Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerin içeriklerine göre;

Sanık ...'ın maktul ...'ya yönelik kasten öldürme, maktul ... ile katılanlar ... ...ve ... ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...'a yönelik nitelikli yağma, sanık ...'ın maktul ...'ya yönelik kasten öldürme, maktul ... ile katılanlar ... ...ve ... ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...'a yönelik nitelikli yağma suçlarından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan sanık ... vekili, katılan sanık ... vekili, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2022 tarihli ve 2022/14 Esas, 2022/476 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında;

a. Maktul ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 ... maddesi uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Maktul ...'ya karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 ... maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c. Katılan ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası ve 44 üncü maddesi delaletiyle, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 ... maddesi uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

d. Katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası ve 44 üncü maddesi delaletiyle, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 ... maddesi uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,