muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5726, Karar No: 2023/5881, Tarih: 30.11.2023

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2021/1227 Esas, 2022/1797 Karar sayılı kararı ile; davacı erkeğe kesin süreye uyulmamasının yaptırımının usulüne uygun olarak ihtar edilmemesi sebebiyle kesin sürenin sonuç doğurmayacağı gerekçesi ile; istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına ve eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yabancı mahkeme kararı ve tercümesinin dosyaya sunulduğu ve kararın 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) aradığı koşulları taşıdığı gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ilişkin Belçika Oost-Vlaanderen Gent Asliye Hukuk Mahkemesi 18. Aile Mahkemesi kararının tanınmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kesinleşmiş olan yabancı mahkemenin boşanma kararının ülkemizde sonuç doğurabilmesi için gerekli tanıma ve tenfiz koşullarını taşımadığını ve kararın kadının savunma hakkının kısıtlanarak verildiğini belirterek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın usul ve kanuna uygun olduğu ve özellikle yabancı mahkeme kararında tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmiş olması karşısında davalının savunma hakkının kısıtlandığı iddiasına itibar edilemeyeceği gerekçesi ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yabancı mahkeme boşanma kararının tanımasının usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 5718 sayılı Kanun’un 54 üncü ve 58 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, yabancı mahkeme boşanma kararının tanımasının usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 5718 sayılı Kanun’un 54 üncü ve 58 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5560, Karar No: 2017/15274, Tarih: 21.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/5560 E.  ,  2017/15274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

UYAP'tan yapılan sorgulamada sanık müdafiinin 24.02.2017 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğinde belirttiği ''müvekkilinin samimi ikrarı ve pişmanlığını sürekli dile getirdiği, zararı ödemeye de hemen hazır olduğunu sürekli dile getirdiğine yönelik'' isteminin lehe değerlendirme ile sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 168. maddesinin uygulanmamasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde gece vakti katılanın müdürlüğünü yaptığı işyerine ait depodan toplam 8.000 TL değerinde malzeme çaldığı şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın 21.06.2016 tarihli oturumda müştekinin zararını karşılamak istediğini beyan etmesi ve mahkemece bu konuda kendisine süre verilmesine karşın zararı giderdiğine dair belge sunmadığı gibi son oturum duruşmaya katılan müştekinin de zararının karşılanmadığını beyan etmesi karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilerek istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 21/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2723, Karar No: 2013/5733, Tarih: 30.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2723 E.  ,  2013/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde kasten öldürme, kasten öldürmeye azmettirme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; diğer sanıkları azmettirerek maktul ...'i kasten öldürtme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 38/1, 81/1, 62. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2-Sanıklar ... ve ... haklarında;

Olay tarihinde sanık ... 'ın azmettirmesiyle olay yerine de birlikte gitmek suretiyle ve maktul üzerinde fiili hakimiyet kurarak kasten adam öldürme suçunu asli fail olarak işledikleri sabit olduğundan eylemlerine uyan TCK.nun 37/1, 81/1, 62. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A-Olay sırasında kamera görüntülerinde sanık ...'ın yanında bulunduğu iddia edilen ... hakkında dava zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılarak karar verilmesi mümkün görülmüştür.

B-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 10/02/2004 tarih ve 4-296/27 sayılı kararı gereğince kısa kararda yargılama giderinin miktarı gösterilmemiş ise de; sanıklardan tahsiline karar verildiği ve gerekçeli kararda da denetime imkan verecek şekilde yargılama giderleri ayrıntılı olarak gösterildiğinden kısa kararda yer alan bu eksiklik ile gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 16/06/2009 yerine 17/06/2009 olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir nitelikte görülmüştür.

C-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'ün suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanıklar ... ve ....'ın suçlarının niteliklerini tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı inceleme sırasında eksik incelemeye, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdükleri usule ve sübuta ilişen, sanık ... müdafiilerinin eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanıklar ... ve ... haklarında kasten öldürme ve kasten öldürmeye azmettirme suçlarından kurulan ve resen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

1-Sanıklar ... ve ... haklarında kasten öldürme ve kasten öldürmeye azmettirme suçlarından kurulan ve resen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya kapsamındaki delillere göre; olay akşamı sanıklar ..., ... ve ...'ın sanık ...'un isteği doğrultusunda buluştukları ve sanık ...'un amcasının torununun eşi olan ... ile ilişkisi olduğunu gerekçe göstererek maktulün öldürülmesi gerektiğine karar verdikleri, yanlarına açık kimliği tespit edilemeyen dördüncü bir şahsı da alarak hep birlikte araç ile maktul ve sanık ...'un birlikte işlettikleri dürümcü dükkanının yakınına geldikleri, sanık ...'ı araçtan indiren ...'un işyerine dışarıdan bakarak maktulün orada bulunup bulunmadığının bildirmesini istediği ve diğer iki kişi ile birlikte olay yerinin yakınındaki bir sokağa aracı park ettikleri, sanık ...'ın maktulün işyerinde olduğunu telefon ile haber vermesi üzerine sanık ...'ın dükkanı arayarak olay yerinde bulunan bir işyerine dürüm siparişi verdiği, sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen şahıs ile birlikte daha sonra olayı gerçekleştirecekleri sokağı gezerek keşif yaptıkları ve tekrar döndükleri esnada sanık ...'ın da yaya olarak onların bulunduğu yere gelirken caddeye çıkış yapan sokakta diğer sanıklarla karşılaştıkları, ancak sanık ...'ın onlardan ayrılarak ... ile birlikte aracın yanına gidip beklemeye başladığı, sanık ...'ın ise diğer şahıs ile birlikte olayın gerçekleştiği sokağa giren maktulün üzerinde fiili hakimiyet kurarak 7 bıçak darbesiyle maktulün ölümüne sebebiyet verdiği ve olay sonrası aracın bulunduğu sokağa koşarak aynı araç ile hep birlikte olay yerini terk ettikleri olayda;

Sanık ...'ın suçun işlenmesinden önce maktulün işyerinde bulunduğunu bildirerek ve işlenmesi sırasında sanıkların eylemlerini gerçekleştirmesini bekleyip araç ile olay yerinden kaçmalarına yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak suretiyle TCK.nun 39/2-c maddesi kapsamında diğer sanıklara yardım ettiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı Yasanın 37. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma gerekçesi ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alındığında sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 30/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

30/10/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ile ... müdafiileri avukatlar ... ile ...'nun yokluklarında 31/10/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/14026, Karar No: 2016/15514, Tarih: 14.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/14026 E.  ,  2016/15514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın tespiti

..... ile .....ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ..... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.03.2014 gün ve 138/110 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan .... ve ..... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ..... vekili, dava konusu 36175 ada 1 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan bodrum, zemin, 1. ve 2. kattan ibaret binanın tamamının vekil edeni tarafından yaptırıldığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ....ve ... ....vekili, en üst katın davacı tarafından yaptırıldığını ancak diğer katların davacı tarafından yaptırılmadığını savunmuşlardır.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamından sonra sadece en üst katın davacıya ait olduğunun tespitine, fazla istemin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ve davalılardan ... ve ... .... vekili taraflarından temyiz edilmiştir.

Davanın kabülüne dair önceki karar,. ....... Hukuk Dairesi'nin 13/11/2012 tarihli 2012/8311-7901 Karar sayılı ilamı ile; dava konusu taşınmaza iştirak halinde paydaş olan davalılardan Mecbure ..... (.....)’ın kısıtlandığı ve kendisine ... ....’ın vasi olarak atandığının anlaşıldığı, görülen davada taraf koşulunun oluşabilmesi için davanın adı geçenin yasal temsilcine yöneltilmesi gerektiği, ne var ki mahkemece bu olgu gözardı edilerek dava dilekçesinin kısıtlıya tebliğ edilmediği ve yargılamaya vasinin yokluğunda devam olunduğu, öncelikle adı geçen davalının vasisi (yasal temsilcisi) .... .....’ın davada taraf olmasının zorunlu olduğu düşünülerek dava dilekçesinin ilgiliye tebliğ edilmesi ve bu suretle davada taraf olarak yer almasının sağlanması, yargılamaya geldiğinde davaya karşı diyecekleri, delilleri sorulup saptanması, göstereceği delillerin toplanması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Dava muhdesat tespitine ilişkindir.

1)Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre davacı vekilinin tüm, davalı ....... ve .......... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Dava muhdesat tespitine ilişkindir.

1)Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre davacı vekilinin tüm, davalı ....... ve .......... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2) Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukuku'nda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binanın en üst katının davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, hükmün 1. fıkrasının HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, muhdesatın tespitine ilişkin yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1. fıkrasındaki ''.... davacıya ait olduğunun...'' ifadelerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, bunun yerine ''...davacı tarafından meydana getirildiğinin...'' ibarelerinin eklenmesine, hükmün bu kısmının 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davacı vekilinin tüm davalı .... ve ....... .... diğer temyiz itirazlarının ise (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK’nun 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4,00 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 219,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılar ....... .... ve ..........'a iadesine, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14019, Karar No: 2008/7586, Tarih: 12.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/14019 E.  ,  2008/7586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2007

Davacı, 1.6.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün  davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici  sebeplere göre  davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 1.10.1985 başlangıç tarihli zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun 5458 sayılı Yasa ile tüm prim borçlarını ödediğini, 1.6.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece davacının 5458 sayılı Yasa'dan faydalanarak Kuruma toplu ödeme yaparken 1995/3. dönemde ki 120 günlük  506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalılığını bildirmediği, Bağ-Kur'unda yeterli araştırma yapmadan davacıyı 5458 sayılı Yasa'dan istifade ettirdiği, yapılan ödemenin davacı yönünden kazanılmış hak sağlamayacağı, Kurumca sigortalılığın 31.8.1995 tarihinde durdurulmasına ilişkin işlemin yerinde olduğu ve  yaşlılık aylığı koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.