muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7874, Karar No: 2014/7870, Tarih: 14.04.2014

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacıya ait hizmet cetvelinde ihtilaf konusu dönem içerisinde 01/04/2007-31/12/2007 tarihleri arasında davacı adına davalı A. Yemek Güvenlik Temizlik İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalı işyerinin 01/04/2007 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alınmış olduğu, davalı işyerine ait 2007/4-12 dönem bordrolarının getirtildiği, bordrolarda davacıya ait sigortalı kaydının yer aldığı, Manavgat İlçe Devlet Hastanesi Baştabipliği'nin 18/10/2010 havale tarihli yazısı ile ihale evraklarının dosyaya sunulduğu, buna göre 01/01/2008 – 04/01/2008 tarihleri arasında davalı işverenlikçe, 05/01/2008 – 04/02/2008 tarihleri arasında ise A.Yemek Güvenlik Temizlik İnşaat Turizm San . ve Tic. Ltd. Şti. & G. End. Mutfak Gıda San. ve Ltd. Şti iş ortaklığı tarafından yemek hizmeti işinin sağlandığı, hizmet alımları tip sözleşmesinin tetkikinden 15 kişiyle 1 ay süreyle malzeme dahil hastane mutfağında yemek pişirme, servis ve sonrası hizmet alımı işinin 05/01/2008 tarihinden itibaren A Naturel Yemek Güvenlik Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. & G. End. Mutfak Gıda San. ve Ltd. Şti. iş ortaklığına verildiği hususunun tespit edildiği, 2008/2 ayında iş ortaklığı tarafından düzenlenen ücret bordrosunda davacıya ait 4 günlük ücret tahakkukunun gerçekleştirilmiş olduğu, davacı tanıklarının dinlendiği ve dinlenen tanıklardan bir kısmının bordro tanığı olduğu, yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarının dosyaya ibraz olunduğu anlaşılmaktadır.

A Naturel Yemek Güvenlik Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. & Girişim End. Mutfak Gıda San. ve Ltd. Şti. arasında iş ortaklığı (joint venture) kurulmuştur.

İki veya daha fazla işletmenin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri ortaklığın (Joint Venture’nin) tüzel kişiliği bulunmadığından taraf ehliyeti yoktur. Ortakların ortaklık borçlarından dolayı alacaklılara karşı doğrudan doğruya ve sınırsız olarak tüm varlıklarıyla sorumludurlar. Ancak gerçek ve tüzel kişilerin taraf ehliyeti vardır. (Prof. Dr. Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku El Kitabı 2004 Bas. sahife 137 HGK.nun 08.10.2003 tarih ve 2003/12-574 E 2003/564 K. Sayılı içtihatı) .

Somut olayda davacının 05/01/2008 – 04/02/2008 tarihleri arasında A.Naturel Yemek Güvenlik Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. & G End. Mutfak Gıda San. ve Ltd. Şti iş ortaklığı nezdinde çalışması söz konusu iken yukarıda açıklanan durum karşısında tüzel kişiliği bulunmayan A. Naturel Yemek Güvenlik Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. & G. End. Mutfak Gıda San. ve Ltd. Şti. ortak girişiminin mecburi dava arkadaşı olduğu hususunun göz ardı edilerek G End. Mutfak Gıda San. ve Ltd. Şti.'nin yokluğunda sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; iş ortaklığının tüzel kişiliğinin bulunmadığı hususu da dikkate alınarak ortaklığı oluşturan şirketlerden G. End. Mutfak Gıda San. ve Ltd. Şti. adına usulüne uygun tebligat yapılarak davaya dahil edilmesini sağlamak, bu şirketin ileri süreceği delilleri toplamak ve dosyadaki mevcut delillerle birlikte değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33614, Karar No: 2013/35248, Tarih: 27.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/33614 E.  ,  2013/35248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, manevi tazminat

alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... Şirketler grubuna ait İlsan İlaç San. ve Tic. A.Ş'de 15.04.2004 tarihli iş sözleşmesi uyarınca Pellet Laboratuarında analist yardımcısı olarak işe başladığını, bu şirketin Sandoz Grubu tarafından satın alınarak ...olarak faaliyetine devam ettiğini, iş akdini 26.05.2008 tarihli dilekçesi ile haklı nedenlerle feshettiğini, iş akdini feshettiği tarihte Kalite Güvence Departmanı Proses Proje Destek Bölümü'nde Validasyon Uzmanı olarak görev yaptığını, davalı işveren tarafından Kalite Operasyon Bölümüne yeni yönetici olarak ... 'in getirildiğini, yönetici konumundaki ... 'in tüm laboratuar çalışanları üzerine psikolojik baskı ve yıldırma politikası uyguladığını, bu davranışları sonucunda işyerinde birçok kişinin işten ayrılmak zorunda kaldığını, davalı işveren tarafından eski İlsan İlaç A.Ş çalışanlarının büyük bölümünün iş akitlerinin haksız olarak feshedildiğini, yıldırma politikasına dayanamayıp, 26.05.2008 tarihinde yazılı istifa dilekçesini vererek işverene sunduğunu, işyerinde Mart 2006 dönemine kadar fazla mesai ücretlerinin ödendiğini ancak Mart 2006 ile Haziran 2008 tarihine kadar olan dönemde, hafta içi mesai bitimi olan saat 17.30'dan sonra 21.00'e kadar hergün çalıştığını, hafta sonları ise 08.00-17.30 arası fazla mesai yaptığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı ve manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hiçbir haklı nedene dayanmaksızın istifa dilekçesini işverene sunduğunu, kaldı ki feshin haklı nedenin ortaya çıkmasından 6 işgünü içinde gerçekleştirilmesi gerektiğini, yasal olarak uygulamaya alınmamış olan mobbing kavramı kullanılarak tazminat talebinde bulunmanın hukuka aykırı bir talep olduğunu, haksız nedenle açılmış davaya zemin oluşturulmak istendiğini, ortada düşmanca tutum, ahlak dışı bir iletişim ve psikolojik bir terör bulunmadığını, davacının fazla mesai ücreti almadığını ancak prim karşılığı ücret aldığını, adı geçen ... 'in tecrübeli ve disiplinli bir yönetici olduğunu, davacının ... hakkında şirketlerine herhangi bir bildirimde bulunmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde belirsiz süreli hizmet akdi ile çalıştığı, davacının amiri tarafından uğradığı baskı ve yıldırma politikasıyla çalışmasının engellenerek istifaya zorlandığı, davacının iş akdini feshinin haklı olduğu, davacının istifaya zorlandığından kıdem tazminatına ve psikolojik taciz nedeniyle manevi tazminata hak kazandığı gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Islah dilekçesindeki rakamların doğru olması karşısında kıdem tazminatı karşılığının fazla mesai, fazla mesai karşılığının ise kıdem tazminatı olarak yazılması maddi hata kabul edilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tazminata esas ücreti brüt 2.998,54 TL olarak belirlenmiş ve bu tutar üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Kıdem tazminatı tavanı kamu düzenine ilişkin olup, kanunda emredici şekilde düzenlenmekle tavanın aşılıp aşılmadığının resen dikkate alınması gerekir

Davacının iş akdinin feshi 03.06.2008 tarihi olup, bu tarihte kıdem tazminatı tavanı 2.087,92 TL dir.

Belirtilen sebeplerle; fesih tarihindeki tavan miktarını aşacak şekilde kıdem tazminatının hesaplanması hatalıdır.

4- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda; davacının günlük 12 saatlik çalışmasından yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda 1,5 saat ara dinlenme düşülmesi gerekirken, 1 saat ara dinlenme düşülmesi hatalıdır.

5- Davacı dava dilekçesinde Mart 2006-Haziran 2008 tarihleri arasında hafta sonları 08.00-17.30 arası çalıştığını bildirmiş olup, davacının haftanın 6 günü, 08.30-20.30 arası günlük 12 saat çalışma yaptığı kabulü ile hesap yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek talebin aşılması hatalıdır.

6- Mahkemenin manevi tazminata hükmetmesi yerinde ise de, hükmedilen manevi tazminat miktarı zenginleşmeye yol açacak oranda yüksektir. Daha makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde manevi tazminat takdiri hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2666, Karar No: 2012/3876, Tarih: 20.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/2666 E.  ,  2012/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 5237 sayılı Kanunun 204/1, 62, 53. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hp, hak yoksunluğu.

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK'nun 81/1. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddeleri uyarınca sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59/2, 81/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62/1, 53. maddelerinin bir bütün olarak uygulanması durumunda 5237 sayılı Yasa ile yapılacak uygulamanın sanık lehine bulunduğu ve suça konu bonodaki bedelin yazı ile gösterilen kısmı bir kerede ve aynı kalemle yazılmış olması nedeniyle, tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK'nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13197, Karar No: 2021/12928, Tarih: 23.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13197 E.  ,  2021/12928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklandığı 11/02/2016 tarihinde alınan ifade esnasında 18 yaşını doldurmuş olması ve müdafii talebinin olmadığını beyan etmesi karşısında, yokluğunda verilen karar suça sürüklenen çocuk müdafii olarak Av. ...’e tebliğ edilmiş ve adı geçen müdafii tarafından temyiz edilmişse de; adı geçen müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı ve Dairemizin 09/12/2020 tarihli ve 2020/31340 E., 2020/14971 K. sayılı iade kararı sonrasında, usulüne uygun olarak 26/04/2021 tarihinde tebliğ edilen kararı suça sürüklenen çocuğun temyiz etmediği anlaşılmakla; anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 23/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4261, Karar No: 2013/20915, Tarih: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4261 E.  ,  2013/20915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.11.2011 tarih ve 2011/94-2011/659 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19.11.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı ..vekili Av. ....ve borcu üstlenen ... vekili Av. .... ile davacı vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın mudisi olduğunu, ...'ye devir edildiğini, parasının dava dışı off-shore bankası hesabına gönderildiğini, bu şekilde paravan kullanılarak para toplandığını, davalı banka yöneticilerinin yargılandıkları ceza dosyasında mahkum edildiklerini, müvekkilinin parasının ödenmediğini ileri sürerek, 71.580,86 Euro'nun vade sonuna kadar akdi faiziyle ve vade sonunda da 3095/2 maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile Efektif Off Shore Bank Ltd.’nin ayrı tüzel kişilikler olduğunu, husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı banka işleminin havale görünümlü mevduat toplama olduğu, dava dışı off-shore bankasının paravan olduğunun davalı tarafça bilindiği, bankaların güven kurumu oldukları, havale talimatının aksine alınan paraların banka nezdinde kaldığı, kıyı bankasına gönderildiğine dair kayıt sunulmadığı, bu işlemleri dolayısıyla yöneticilerinin yargılandıkları, başka dosyalardan dava dışı kıyı bankasının aciz içinde olduğunun bilindiği, davacının tahsil imkanının olmadığı gerekçesiyle 71.580,86 Euro'nun 08.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ile fer’i müdahil vekili temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ile fer’i müdahil vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının sorumluluğunun somut olaya uygulanması gereken mülga 818 sayılı BK’nın 41, 55 ve 6762 sayılı TTK’nın 336 ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, taraf vekilleri ile fer'i müdahil vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekilleri ile fer'i müdahil vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve müdahilden alınmasına, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16889, Karar No: 2022/18015, Tarih: 29.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/16889 E.  ,  2022/18015 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 15. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava konusu olan ücret derecesinin düzeltilmesinden kaynaklı fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının 18.01.2008-14.02.2013 tarihleri arasındaki dönem için hesaplanıp hüküm altına alındığı, 14.02.2013 tarihinden sonraki dönem yönünden uyuşmazlık bulunmadığı ve bu suretle hükmün ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen toplam miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4779, Karar No: 2009/7212, Tarih: 15.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/4779 E.  ,  2009/7212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 4.Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2015/34850, Karar No: 2016/712, Tarih: 13.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/34850 E.  ,  2016/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, feshe gerekçe gösterilen kazada davacının bir kusurunun bulunmadığını, davacının kullandığı kamyon ile apronda bekleyen bir uçağa ikram yüklemesi yapmak isterken, işveren tarafından davacının yanına bir gözetleme elemanı verilmediği için, uçağın kanadına çarptığını ve uçakta maddi zarar meydana geldiğini kazanın oluşumunda tek kusurlunun işveren olduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin işveren tarafından haklı olarak feshedildiğini, feshe konu kazanın oluşumunda davacının asli kusurlu olduğunu, uçakta meydana gelen zararın davacının otuz günlük ücretinin çok üstünde olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, feshe konu kazanın oluşumunda davacı işçinin asli kusurlu olduğu, kaza nedeniyle uçakta meydana gelen zararın davacı işçinin otuz günlük ücretinin çok üstünde olduğu, işveren tarafından gerçekleştirilen feshin haklı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce bozulmuştur. Bozma ilamında özetle, kusur durumunun tespiti için, hava alanı içerisindeki trafik işleyişinde uzman olan bir bilirkişi eşliğinde mahallinde keşif yapılması, bu şekilde kusur durumunun tespit edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, bozma ilamı doğrultusunda mahallinde keşif yapılmış, keşfe katılan bilirkişiden rapor aldırılmış ve yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Yukarıda da belirtildiği üzere bozma ilamında özetle, kusur durumunun tespiti için, hava alanı içerisindeki trafik işleyişinde uzman olan bir bilirkişi eşliğinde mahallinde keşif yapılması, bu şekilde kusur durumunun tespit edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozmada amaçlanan şekilde bir bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır.