muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1663, Karar No: 2013/18357, Tarih: 21.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1663 E.  ,  2013/18357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/09/2012 tarih ve 2012/63-2012/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 06.09.2010 tarihli olağan genel kurul toplantısı ile davalı şirket yönetim kurulu üyeliğine seçim yapıldığını, bu üyelerin görev sürelerinin dolmadan bu kez 14.12.2011 tarihindeki olağan genel kurul toplantısı ile yerlerine yenilerinin seçildiğini, yine 20.06.2011 tarihinde şirket sermayesinin 200.000,00 TL'den 700.000,00 TL'ye çıkartılmasına ve bu sermaye artırımı kararının iptali için dava açılmasına rağmen 14.12.2011 de aynı yönde sermaye artırımı kararı alındığını, sermaye artırımı için gerekli koşulların bulunmadığı gibi sırf müvekkilinin şirketteki söz hakkını azaltmaya yönelik alınan kararın kanuna, ana sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek 14.12.2011 tarihli genel kurulda alınan yönetim kurulu seçimine ve sermaye artırımına ilişkin 3 ve 4 nolu kararların TTK'nın 381'nci maddesi uyarınca iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye artırımı için haklı bir gerekçe bulunmasının şart olmadığını, sermaye artırımlarının dürüstlük kuralına aykırılık teşkil etmeyeceğini, ilk sermaye artırımının "artırılacak miktarın belirtilmediği" gerekçesiyle tescil edilmediğini, bu eksikliğin giderilmesi için dava konusu sermaye artırımına gidildiğini, davacının bir iptal sebebi bulamadığı için soyut, dayanıksız, genel ifadelerle dava ikame ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin bir önceki genel kurulunda alınan sermaye artırımına ilişkin kararın ortaklarınca yerine getirildiği, özvarlığının korunduğu, son üç aylık bilançosu incelendiğinde şirketin zarar ettiği, önceki yıl zararlarının da kapatılamadığı, şirketin ticari hayatının devamı için önceki sermaye artırımı kararının yeterli kalmadığı, mali yönden yeni kaynaklara ihtiyaç duyduğu, alınan kararın tamamen ticari ve ekonomik sebeplere dayandığı, davacıya tebliğ olunan gündemde yönetim kurulu üyeliklerine seçim yapılacağı hususunun tebliğ edildiği, şirket genel kurulunun en üst karar organı olarak gerekli nisaplara uymak koşulu ile şirketin yöneticilerini görev sürelerine bağlı olmaksızın değiştirme yetkisini haiz bulunduğu, bu hali ile alınan ve iptali talep edilen genel kurul kararlarının şirketin ana sözleşmesine,

hükümlerine ve afaki iyiniyet kurallarına aykırılık oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

hükümlerine ve afaki iyiniyet kurallarına aykırılık oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13042, Karar No: 2015/1937, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13042 E.  ,  2015/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli .... İlçesi ... Mahallesi 12100 ada 49 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 16.09.2011 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 5996 ada 14 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 23.02.2010 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11228, Karar No: 2024/180, Tarih: 10.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/11228 E.  ,  2024/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/192 E., 2017/386 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine, suça konu eşyanın müsaderesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12.04.2017 tarihli kararı ile kaldırılıp sanığın mahkûmiyetine dair kurulan hükmün temyizi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesine dayanılarak lehe yasa değerlendirmesi için Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesine iade edildiği, iade sonrası Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesince değerlendirme yapma görevinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine ait olduğu gerekçesiyle "hüküm verilmesine yer olmadığına" karar verildiği ve bu karar sonrası Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22.04.2021 tarihli ve 2021/613 Esas, 2021/638 Karar sayılı kararı ile 12.04.2017 tarihli karar için tebliğname düzenlenmesi hususunda dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verildiği cihetle;

7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte bu Kanun'un kapsamına giren suçlardan dolayı kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 3 üncü ve 5 inci maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyalar

ise gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemesine gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesi sırasında Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak hükmün değiştirildiği, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca lehe yasa değerlendirmesi için dosyanın ancak ilk derece mahkemesine iade edilebileceği, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün değiştirildiği de nazara alındığında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12.04.2017 tarihli ve 2017/192 Esas, 2017/386 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2016 tarihli ve 2016/810 Esas, 2016/954 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine ve kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

2.Katılan ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.04.2017 tarihli ve 2017/192 Esas, 2017/386 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesi ile yerel mahkemece verilmesi gereken vekalet ücretinin verilmemesi nedeniyle hükmün bozulmasına ilişkindir.

2.Sanığın temyiz isteği, hakkında indirim hükümlerinin uygulanmadığına ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tutanağına göre, ikamette kaçak sigara saklandığına dair ihbar üzerine Kayseri 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/3378 Değişik İş sayılı kararına istinaden sanığa ait ikametinde yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, ancak ikametin penceresinden bakıldığında pencerenin altında apartman bahçesinde yırtılmış siyah poşet içerisinde sigaraların görülmesi üzerine bahçeye kontrol için gidildiğinde toplam 22 karton kaçak sigaraya el konulduğu anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporuna göre, suça konu sigaraların yabancı menşeli ve gümrük kaçağı olduğu bildirilmiştir.

3.Sanığın aşamalardaki savunmasından özetle, ikametinin alt katında bulunan bakkalın sahibi olan ... isimli Suriyeli arkadaşının söz konusu sigaraları kendisine emaneten bıraktığını ve kaçak sigaraların kendisine ait olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporuna göre, suça konu sigaraların yabancı menşeli ve gümrük kaçağı olduğu bildirilmiştir.

3.Sanığın aşamalardaki savunmasından özetle, ikametinin alt katında bulunan bakkalın sahibi olan ... isimli Suriyeli arkadaşının söz konusu sigaraları kendisine emaneten bıraktığını ve kaçak sigaraların kendisine ait olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair hakkında mahkûmiyet hükmü kurmaya yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine ve suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık Bölge Adliye Mahkemesi tarafından alınan savunmasında, önceki aşamalarda yaptığı savunmaları tekrar ettiğini ve üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; ikamette kaçak sigara saklandığına dair ihbar üzerine Kayseri 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/3378 Değişik İş sayılı kararına istinaden sanığa ait ikamette yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, ancak ikametin penceresinden bakıldığında pencerenin altında apartman bahçesinde yırtılmış siyah poşet içerisinde sigaraların görülmesi üzerine bahçeye kontrol için gidildiğinde toplam 22 karton kaçak sigaraya el konulduğu olayda, Alo 136 hattına yapılan ayrıntılı ihbar, Sulh Ceza Hakiminden alınan arama kararı uyarınca yapılan aramada ele geçen sigaraların dört farklı markada ve 220 adet olması, sanığın savunmalarında ihbarı doğrular şekilde ve ihbarda bulunan adresteki bakkal dükkanı sahibi Suriye uyruklu bir şahıstan sigaraları emaneten aldığını belirtmesi hususları birlikte gözetildiğinde, sanığın gümrük kaçağı ve bandrolsüz tütün mamullerini ticari amaçla bulundurmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine ve suça konu kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılık dışındaki temyiz

sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılık dışındaki temyiz

sebepleri yerinde görülmemiştir.

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının "yirmiüçüncü" fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de Bölge Adliye Mahkemesine ait bulunması zorunluluğu,

2.Katılan kurum kendisini ilk derece mahkemesinde ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesindeki duruşmalı istinaf incelemesinde vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihleri itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre ayrı ayrı vekalet ücretlerine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.04.2017 tarihli ve 2017/192 Esas, 2017/386 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3039, Karar No: 2019/5566, Tarih: 19.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/3039 E.  ,  2019/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında noterde tasdik edilmiş 01.06.2006 başlangıç tarihli aylık 400 TL bedelli kira sözleşmesi bulunduğunu, kira sözleşmesinden iki yıl sonra bakiye kira borcuna karşılık 2.000TL bedelli çeki davalıya vermek üzere oğluna teslim ederek iş yerini tahliye ettiğini, davalı tarafından ibra edildiği halde ödenmediğini iddia ettiği kira alacakları sebebiyle kötüniyetli olarak aleyhine takip başlatıldığını, iş bu takibe dayanak olarak, aralarında formalite olarak düzenlenen 01.01.2005 başlangıç tarihli aylık 600TL bedelli kira sözleşmesinin gösterildiğini, bahsi geçen sözleşmede imzası taklit edilerek " Akşehir 1. Noterliği'nin 22.06.2006 tarih ve ... yevmiye nolu kira sözleşmesi geçersizdir." ifadesinin eklendiğini, geçerli olan sözleşmenin 01.06.2006 tarihli sözleşme olduğunu ve tahliye tarihine kadar toplam 12.186 TL ödeme yapmış olduğundan davalıya borcu bulunmadığını belirterek Fatih 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/7826 Esas sayılı dosyasından davalıya borçlu bulunmadığının tespiti ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kısmen kabulü ile Fatih 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/7826 Esas sayılı takip dosyasına konu olan borcun 28.572.12 TL kısmından borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kısmen kabulü ile Fatih 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/7826 Esas sayılı takip dosyasına konu olan borcun 28.572.12 TL kısmından borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacı dava dilekçesi ekinde delil olarak sunduğu, tarafların gerçek iradelerine uygun olan sözleşmenin, Akşehir 1. Noterliği'nde tasdik edilmiş 22.06.2006 tarih ve 6700 yevmiye numaralı, 01.06.2006 başlangıç tarihli bir yıl süreli sözleşme olduğunu ileri sürmüştür. İş bu akitte, kira bedelinin aylık 400TL olacağı kararlaştırılmıştır. Davalı kiraya veren ise akdin tarafların gerçek iradelerine uymayan ve hukuki sonuç doğurmayan görünürde bir işlem olduğunu bu itibarla baştan itibaren geçersiz olduğunu savunmuştur. Uyuşmazlık aylık kira bedeli yönünden farklı hükümler içeren iki ayrı sözleşmeden hangisinin davacı ile davalının gerçek iradesine uygun olarak düzenlendiğinin tespiti noktasında toplanmaktadır. Kira sözleşmelerinden hangisine üstünlük tanındığının tespit edilebilmesi için önce, davacının davalıya yaptığı ödemelerin incelenmesi gerekir. Davacı tarafından davalı hesabına 06.03.2006 - 05.02.2007 tarihleri arasında 650TL, 05.02.2007- 31.01.2008 tarihleri arasında ise 400TL ödendiği, alınan bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir. Davacı tarafından delil olarak dayanılan 01.06.2006 başlangıç tarihli aylık 400TL bedelli sözleşmeden sonra da 05.06.2006 tarihinde 650TL , 04.07.2006 tarihinde 650TL, 03.10.2006 tarihinde 618TL, 05.02.2007 tarihinde 600TL yaptığı ödemelerin davalının icra takibinde dayandığı 01.01.2005 tanzim tarihli sözleşme hükümlerine uygun olduğu anlaşıldığından kira bedellerinin düşük bedelli ikinci sözleşmeye göre istenmesi gerektiğine ilişkin davacı iddiaları T.M.K.'nun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralı ile bağdaşmaz. Bunun yanısıra kira sözleşmesi, tarafların karşılıklı olarak fesih konusunda anlaşması, mahkeme kararı ya da kiralananın yok olması ile sona erebilir. Bu durumda, mahkemece uyuşmazlığın davalı tarafından sunulan akit hükümleri gereğince çözüme kavuşturulmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

01.01.2005 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesinde kira bedelinin aylık 600TL olduğu, hususi şartlar 6. maddesinde " Kiracı kontrat bitiminde kira rayiç bedelini %18 oranında artışını şimdiden kabul ve taahhüt eder. Her yıl sonu artırım bu oranda yapılır.", 20. maddesinde "kiracı kontrat tarihinden itibaren en geç beş gün içinde kirayı ödemekle yükümlüdür. Zamanında ödemediği takdirde %10 gecikme cezası ödemeyi kabul ve taahhüt eder." kararlaştırmaları mevcuttur.