muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8, Karar No: 2006/51, Tarih: 08.03.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/8-8 E.  ,  2006/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

M a h k e m e s i  : Fethiye Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

TARİH                 :09.02.1999

Taraflar arasındaki davadan dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; Fethiye Asliye 1.Hukuk Mahkemesinden verilen 09.02.1999 gün ve 1998/689 E. 1999/44 K.sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’ndan çıkan 09.06.1999 gün, 1999/8-487 Esas, 2004/492 Karar sayılı ilamın, karar düzeltilmesi yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu’nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Toplanan delillere göre, davacıların 2924 sayılı Kanunun 4127 sayılı Kanunla değişik 11.maddesindeki koşulları taşımadıkları anlaşıldığından, anılan kanundan yararlanabileceklerini söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Ne var ki, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 19/2.maddesinde, muhtesata ait hükümler düzenlenmiştir. Başkasına ait bir taşınmaz üzerinde muhtesat meydana getiren kimse, taşınmaz malikine  karşı tazminat veya alacak isteminde bulunabilir. İşte bu istemi daha güvenceli bir duruma getirmek amacıyla muhtesat’ın ve muhtesatı meydana getiren kimsenin tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesi öngörülmüştür.

Bu durumda davacılar tarafından taşınmazın orman dışına çıkarıldığı tarihte oluşturulmuş olan muhtesatın, sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebinin, tapu kütüğünün beyanlar hanesinden gösterilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

S O N U Ç : Yukarıda belirtilen ilave gerekçeye ve düzeltmesi istenen Hukuk Genel Kurulu ilamında gösterilen gerektirici nedenlere göre, HUMK.nun 440.maddesinde yazılı sebeplerden hiç birisine dayanmayan ve yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 3506 Sayılı Yasa’nın 4.Maddesinin b-1 fıkrası hükmüne göre takdiren (137.25) YTL. para cezasının ve (25.10) YTL. harcın düzeltme isteyenden alınmasına, peşin harcın mahsubuna, 08.03.2006 gününde oybirliği sebebinde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6917, Karar No: 2015/11973, Tarih: 22.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6917 E.  ,  2015/11973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal (sanık ...); çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince,

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları ile anlatımlarını destekleyen tanık ifadeleri ve tüm dosya içeriğinden, suç tarihinde sanığın, mağdure ile tanıklar ..., ... ve sanık ...'yi alarak evine götürdüğü, sanığın mağdureyle bir şey konuşacağını söyleyerek birlikte çocuk odasına geçtikten sonra kapıyı kilitlediği ve birlikte soyunduktan sonra mağdurenin anüsünü tükrükleyip anal yoldan organ sokarak mağdureye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği sabit olduğu halde, TCK'nın 103/2-6 ve aynı Kanunun 109/1-3-f-5 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/491, Karar No: 2015/203, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/491 E.  ,  2015/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/950-2013/264

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/1/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 2/3/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8. maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3306, Karar No: 2023/4991, Tarih: 05.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3306 E.  ,  2023/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde 05.12.2009-31.12.2015 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, ... sözleşmesinin haksız olarak feshedilmesi üzerine işe iade davası açıldığını, işe iade davasının kabul ile sonuçlandığını, süresi içinde işe iade talebinde bulunduğu hâlde işveren tarafından samimi olarak işe davet edilmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile 4 aylık boşta geçen süre ücreti, işe başlatmama tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ... ... ve genel tatil ile hafta tatili ücreti, ilave tediye, ikramiye ve kıdem teşvik primi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, husumet itirazlarının olduğunu ve davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli ve 2017/1035 Esas, 2020/183 Karar sayılı kararıyla; davacının 12.05.2009-31.12.2015 tarihleri arasında çalıştığı, kullandırılmayan bakiye yıllık izin alacağının bulunduğu, fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ... ... ve genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediği, ödenmeyen kıdem teşvik primi, ilave tediye, kıdem ve ihbar tazminatları ile boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatı alacaklarının bulunduğu, ikramiye alacağının ise bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli ve 2020/1456 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli ve 2020/1456 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 02.11.2022 tarihli ve 2022/13993 Esas, 2022/14172 Karar sayılı ilâmı ile; davacının geçersiz fesih tarihindeki ücretinin, işe başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretinin ve geniş anlamda ücretinin belirlenmesi noktasında uyuşmazlık bulunduğu, davacıya asgari ücrete ilaveten harcırah olarak ödenen miktarların davacının asıl ücretinin bir parçası olarak kabulünün yerinde olduğu, ancak işverence sağlanan barınma yardımının parasal karşılığının boşta geçen süre ücretine ilave edilmesinin isabetli olmayıp kararın bu sebeple bozulması gerektiği ayrıca davalı vekilinin, 12.04.2021 tarihinde davalı şirketin Turkish ... ... Anonim Şirketine devredildiğini belirttiğinden devir evrakının getirtilip bu hususun da değerlendirilmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların doğru olduğu, Ticaret Sicil Müdürlüğü müzekkere cevabında, davalı Şirketin tüm ... ve pasifleriyle Turkish ... ... Anonim Şirketine devredildiği bildirildiğinden karar başlığında bu hususun dikkate alındığı açıklanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, müvekkili Şirketin davacının talep ettiği alacaklardan sorumlu olmadığını, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, hesaplamalarda esas alınan ücret ile yemek ve yol ücretinin hatalı belirlendiğini, davacının fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ile ... ... ve genel tatillerde çalıştığını ispatlayamadığını, bu alacakların fahiş şekilde hesaplandığını, yıllık izin alacağı hesaplanırken belgelerin dikkate alınmadığını, davacının ilave tediye ve kıdeme teşvik ikramiyesi alacağına hak kazanmadığını belirterek Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının boşta geçen süre ücretinin hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının boşta geçen süre ücretinin hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 21 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20388, Karar No: 2014/17545, Tarih: 28.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20388 E.  ,  2014/17545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-TAPDK vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan TAPDK, yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233 vd. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6493, Karar No: 2012/9351, Tarih: 14.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/6493 E.  ,  2012/9351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin açılmasına ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava,Vasiyetnamenin açılıp okunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 596. maddesinde,” Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.” Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, ... Sulh Mahkemesi’nin yetkisizlik kararına dayanak olan ve muris ...'un vasiyetname düzenlendiği sırada bildirdiği "... Sokak, ... Ap., NO:10 .../..." adresinden ölüm tarihinden önce ayrılarak mirasçıları ile birlikte " ... Mahallesi,161. Sokak, NO: 10/7 .../..." adresinde ikamet ettiği, murislerinin nüfus kaydı yerleşim yeri adresi ile ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 01.12.2008 tarihli tutanağından anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Nazilli Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/54481, Karar No: 2014/4053, Tarih: 11.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/54481 E.  ,  2014/4053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/11/2011

NUMARASI : 2010/178-2011/742

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1990 yılında davalı Bakanlık Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğüne bağlı 75. yıl Sanat Merkezinde çalışmaya başladığını, 2009 Yılı Ağustos ayına kadar burada çalıştığını, bu tarihten itibaren Kütüphaneler Yayınlar Genel Müdürlüğü Kitap İkmal Deposunda çalışmaya devam ettiğini, 75. yıl Sanat Merkezinde mesai saatleri dışında 19.00-23.00 saatleri arasında da tiyatro salonu kullanımda olduğundan bu saatlerde davacının bu merkezde çalışan diğer işçiler gibi fazla çalışma yapmak zorunda kaldığını, saat 23.00'dan sonra salonun boşalması, dekorların toplanması, salonun eski hale getirilmesi ve gerekli kontrollerin yapılması sonucunda davacının fazla çalışmasının 00.30'a kadar devam ettiğini, işin niteliği gereği hafta tatili ve genel tatil günlerine denk gelen günlerde de çalıştığını, bu şekilde çalışmalarının yıllık 270 saati aşmasına rağmen, sadece 270 saatlik ücretinin ödendiğini, yasa ve TİS hükümleri gereği 270 saatlik yıllık sınırı aşan fazla mesia ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek 2006, 2007, 2008 ve 2009 Yıllarına ait yıllık 270 saati aşan fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 4857 sayılı yasanın 41. maddesi uyarınca ve hayatın olağan akışı itibari ile işçinin yılda en fazla 270 saat fazla mesaisi olabileceğinin kıstas olarak uygulandığını, davacının bordrolarda belirtilen ve uzun süre belli şekilde yapılan ödemeyi ihtirazi kayıt ileri sürmeden kabul ettiğini, 75. Yıl Kültür Merkezindeki etkinliklerin en geç saat 23.00'da sona erdiğini, davalı kurumun mallarının tamamı devlete ait olan bir devlet kurumu olduğunu ve fazla çalışma yapan bir işçiye fazla çalışmasının karşılığının ödenmemesi gibi bir durumun söz konusu olamayacağını, taleplerin zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının

01.01.2006 – 31.12.2009 tarihleri arasındaki çalışmaları sırasında yasal ve TİS hükümleri gereği olan çalışma süresinden fazla çalışma yaptığı, bu çalışmaların dosyada bulunan puantaj cetvelleri, bir kısım yazışmalar ve ücret bordrolarıyla tespit edildiği, dolayısıyla davalı işverenlik kayıtlarına dayalı olarak tespit edilen fazla çalışmadan hakkaniyet indiriminin yapılmasının gerekli olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

01.01.2006 – 31.12.2009 tarihleri arasındaki çalışmaları sırasında yasal ve TİS hükümleri gereği olan çalışma süresinden fazla çalışma yaptığı, bu çalışmaların dosyada bulunan puantaj cetvelleri, bir kısım yazışmalar ve ücret bordrolarıyla tespit edildiği, dolayısıyla davalı işverenlik kayıtlarına dayalı olarak tespit edilen fazla çalışmadan hakkaniyet indiriminin yapılmasının gerekli olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bilirkişi Av. O.. Y..'dan 22.11.2010 tarihinde ilk rapor alınmış ve bu raporda 01.01.2006-31.12.2009 tarihleri arasında davacının talep edebileceği fazla çalışma alacağı 1270,67 TL olarak tespit edilmiştir. Davacı ve davalı vekillerinin itirazları üzerine aynı bilirkişiden 21.09.2011 tarihinde ek rapor alınmış ve bu sefer yine aynı tarihler arasında davacının talep edebileceği fazla çalışma alacağı 12.269,01 TL olarak belirlenmiştir. Mahkeme, 21.09.2011 tarihli ek rapor uyarınca hüküm kurmuştur. Aynı bilirkişiden alınan iki rapor arasında çelişki bulunmaktadır ve çelişkinin nereden kaynaklandığı anlaşılamamıştır.

Sağlıklı bir sonuca gidebilmek için mahkemece yeni seçilecek bir bilirkişiden; davacının normal çalışma saatleri ile 75. Yıl Kültür Merkezinde etkinliklerin olduğu günlerdeki çalışma saatlerini belirleyen, dosyada yer alan puantaj, bordro ve çalışma programlarını karşılıklı irdeleyip tahakkuk yapılan ayları da dikkate alan ve denetime elverişli rapor alınması gerekirken çelişkili ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12666, Karar No: 2013/11000, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12666 E.  ,  2013/11000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Hayrabolu Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.11.2010 gün ve 2010/258 Esas, 2010/256 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Evli olan katılanın, komşusu olan sanığa iftira atmasını gerektirir husumetin ya da duygusal ilişkinin bulunmamasına ve katılanın aşamalardaki tutarlı ve samimi görülen anlatımlarına ve dosya içeriğine göre; olay günü mağdurenin evinden çıkıp sokakta yürüdüğü esnada komşusu olan sanığın mağdurenin arkasından gelip konuşmak istediğini belirtmesi, mağdurenin konuşmayı kabul etmemesi üzerine sanığın mağdureye kendisini sevdiğini söylemesi, bu esnada mağdureyi takip eden eşi ...’nin olay yerine gelip eşini rahatsız ettiği gerekçesiyle sanığı darp etmesi biçimindeki olayda, sanığın eyleminin TCK.nın 105. maddesinde öngörülen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine, yazılı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.