muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7251, Karar No: 2024/2126, Tarih: 27.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/7251 E.  ,  2024/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/343 E.- 2022/346 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-15914

DAVA TARİHİ : 07.10.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü- İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/40022

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcu olduğu araç ile davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olan aracın 30.09.2019 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla toplam talebini 129.595,35 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının usule uygun başvuru yapmadığını, bu nedenle usulden red kararı verilmesi gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, davalının kusurunun kabul edilemeyeceğini, kusur durumunun bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesi gerektiğini, emniyet kemeri nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, kabul anlamına gelmemek üzere faizin ancak dava tarihinden itibaren ve yasal faiz olarak hükmedilebileceğini ve hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu kazada davalıya sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında ve tam kusurlu olduğu, davacının sunduğu 24.08.2021 tarihli maluliyet raporuna göre davacıda %10 oranında sürekli engel hali olduğu, raporun usul ve yasaya uygun olduğu, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin uygulandığı, takdiren 2.000,00 TL belgesiz tedavi gideri olabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, toplam 128.595,35 TL tazminatın avans faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri tazminatından davalının sorumlu olmadığını, emniyet kemeri nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz yönteminin uygulanması gerektiğini ve hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın yerinde olduğu, maluliyet ve hesap raporunun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, kusur oranlarının kabul edilmediğini, kusur raporu alınması gerektiğini, emniyet kemeri nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz yönteminin uygulanması gerektiğini ve hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının yolcu olduğu araç ile davalı tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı olan aracın 30.09.2019 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri tazminatı ve belgesiz tedavi gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51, 52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51, 52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, davacı tarafından 24.08.2021 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmasına, davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlenmesinin yerinde olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52 nci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde 6098 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Dosyadaki belge ve bilgilerden, davacının yolcu olduğu araç ile karıştığı kazada, kaza tespit tutanağına göre davacının emniyet kemerinin takılı olup olmadığının belirsiz olduğu, davacının soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, arka koltukta oturduğunu, trafik kazasının etkisiyle göğsünü ön koltuğa çarptığını beyan ettiği, davacının kaburgasında kırık olacak şekilde yaralandığı dikkate alındığında kaza sırasında emniyet kemeri takmadan seyahat ettiği anlaşılmaktadır.

Şu halde İtiraz Hakem Heyetince, davacının emniyet kemeri takmadan yolculuk ettiği dikkate alınarak yerleşik içtihatlarımıza göre yukarıdaki yasal düzenleme kapsamında davalı lehine %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru değildir.

3. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak; 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

3. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak; 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken Uyuşmazlık Hakem Heyetince fazla vekalet ücretine hükmedilmesi ve buna yönelik davalının itirazının reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2766, Karar No: 2017/7493, Tarih: 10.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2766 E.  ,  2017/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, ..., ..., ... Sok. ... Apt. No:3'te kain, tapunun ... mah., 103 pafta, 2981 ada, 47 parselde kayıtlı 950 metrekare arsanın kat irtifaklı 10 katlı apartmanın 6. kat 13 nolu dairesinin maliki olduklarını, malik olduklarını dairenin arsa payı oranının 1600/88 olduğunu, aynı apartmanda ve zemin katta bulunan ve davalıların maliki oldukları dükkanların alanlarının 27 metrekare olmasına rağmen arsa pay oranlarının sehven ve hatalı olarak 1600/96 olarak kaydedildiğini ve fakat davalıların malik oldukları bağımsız bölümlerin arsa pay oranlarının gerçeğe uygun olarak 1600/25 olması gerektiğini, bağımsız bölümlerin bulunduğu apartmanın yeniden yapılandırılması ve inşasının söz konusu olduğunu belirtmiş ve bu nedenle arsa paylarının bağımsız bölüm payları ile orantılı olarak tahsis ve tespitine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, davaya konu taşınmazdaki bağımsız bölümlerin arsa paylarının iptali ile hüküm kısmında gösterildiği şekilde arsa paylarının düzeltilerek tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ... tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiş ise de, davacı ...'nın 12.09.2017 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği bildirildiğinden temyiz isteminin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16064, Karar No: 2014/402, Tarih: 16.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16064 E.  ,  2014/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/39251

MAHKEMESİ : Ankara 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2008

NUMARASI : 2008/297 (E) ve 2008/871 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş;

Ancak;

1-Yakınanın gündüz saat 14:30 sıralarında Keçiören semtine gitmek için Ulus'tan belediye otobüsüne bindiği, sanığın yakınan ardından otobüse yönelip, yakınanın pantolon cebinde bulunan 25 TL parayı fark ettirmeden aldığı ve otobüse girmeden merdivenlerden geri indiği, bu davranışı fark eden vatandaşların yakınanı uyardığı, cebini kontrol eden yakınanın parasının alındığını anlayıp, otobüsten indiği ve yine vatandaşların gösterdiği sanığı takibe başladığı ve sanığın yakalanıp polise teslimini sağladığı olayda, takibin ne şekilde kesintiye uğradığı saptanıp, açıklanmadan sanık hakkında 5237 sayılı maddenin 35.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı Yasanın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu; bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilip yasal ve yeterli

gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda uygulama koşulları da bulunmadığı halde değer az kabul edilerek cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ö.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11607, Karar No: 2014/14400, Tarih: 14.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11607 E.  ,  2014/14400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2011/490-2014/138

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından Bursa 19. İcra Dairesi'nde başlatılan iki adet bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçluların, diğer itirazları yanında yetki itirazında da bulunarak Bakırköy ve İstanbul icra dairelerinin yetkili olduğundan bahisle takibin iptaline karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece yetki itirazının kabulü ile yetkili icra dairelerinin İstanbul Bakırköy icra daireleri olduğuna karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bonoya dayanan takiplerin borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki (genel yetkili) icra dairesinde (HUMK. 9. madde), bonoda öngörülen yetkili icra dairesinde (İİK.nun 50.maddesinin göndermesi ile ve takip tarihi itibariyle uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK.nun 22/son madde), bonoda yazılı ödeme yerinde yahut bonoda ödeme yeri gösterilmemiş ise bononun düzenlendiği yerde yapılması mümkündür.

Somut olayda; takibe dayanak alınan bonolarda taraflar İstanbul Mahkemelerinin selahiyetini kabul etmişlerdir. Borçlulara ödeme emri ise Bakırköy adliyesine bağlı olan G.. adresinde tebliğ edilmiş olup bonoların düzenleme yeri de Güngören'dir.

Borçlular süresinde yapmış oldukları yetki itirazında; takip dayanağı bonolarda öngörülen yetkili yere göre İstanbul İcra Dairelerinde, ikametgahlarına istinaden ise Bakırköy İcra Dairelerinde takibin başlatılması gerektiğini öne sürmüşlerdir.

HUMK.nun 23.maddesi son cümlesi hükmüne göre mahkemenin yetkili olmadığını iddia eden taraf yetkili mahkemeyi beyan etmeye mecburdur. HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih ve 1987/506-1103 sayılı kararlarında da benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili mahkemeyi (icra dairesini) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yetkili mahkeme (icra dairesi) belirtilmiş olsa dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur. Ancak, borçlu bu yerlerden birini tercih etmezse tercih hakkı alacaklıya geçer.

O halde, mahkemece alacaklıya Bakırköy veya İstanbul İcra Dairelerinden hangisini tercih ettiği sorularak yetkili icra dairesinin tesbiti gerekirken, anılan husus yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, mahkemece alacaklıya Bakırköy veya İstanbul İcra Dairelerinden hangisini tercih ettiği sorularak yetkili icra dairesinin tesbiti gerekirken, anılan husus yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14605, Karar No: 2010/9283, Tarih: 06.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/14605 E.  ,  2010/9283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/1.b, 765 sayılı TCK'nun 80. md. 1 yıl 2 ay hapis cezası,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2002 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında 2002 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA, 06.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9985, Karar No: 2020/232, Tarih: 07.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/9985 E.  ,  2020/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın da söz konusu Amerikan mutfak dolaplarının haciz tutanağında yer almadığını ve kendisine ait olduğundan dolayı sökerek aldığını savunduğu olayda, sanığın annesi adına kayıtlı ancak kendisinin oturduğu eve borcundan dolayı haciz geldiği, amerikan mutfak dolapları ile taşınmazın satış ilanına çıkarıldığı ve icra yoluyla katılan tarafından 27.02.2012 tarihinde satın alındığı, katılan icra müdürlüğü ile taşınmazı 04.06.2012 tarihinde Amerikan mutfak sökülmüş halde teslim aldığı ve bu durumun Haciz muhafaza teslim tutanağına yazılması karşısında; sanığın haciz tutanağı ile tespit edilen taşınmazın içerisinde demirbaş niteliğinde bulunan Amerikan mutfak dolaplarını sökerek alıp götürdüğü bu surette güveni kötüye kullanma suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında kalan TCK'nın 155/1. maddesi gereğince mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.