muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/334, Karar No: 2022/1021, Tarih: 22.06.2022

52. Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesinde davanın reddine karar verildiği, bu karara karşı davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusu yerinde bulunup ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabul edildiği, anılan kararın davalı şirket vekilince temyizi üzerine Özel Dairece, hukuka aykırı olduğu belirtilen karar bozularak dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderildiği, bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak ilk derece mahkemesi kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın davacı vekilince temyizi üzerine kararın Özel Daire tarafından bölge adliye mahkemesince yeniden hüküm tesis edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu ve bölge adliye mahkemesince önceki hükümde direnildiği anlaşılmaktadır.

53. Şu hâlde; bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak hüküm mahkemesi sıfatıyla yeniden esas hakkında hüküm kurulmakla ilk derece mahkemesi kararı hukukî varlığını kaybetmiştir. Bölge adliye mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına uyulmakla yapılan yargılama ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesi mahiyetinde değildir. Bu itibarla Özel Daire bozma ilamına uyan bölge adliye mahkemesince uyulan bozma kararı doğrultusunda uyuşmazlığı sona erdirecek, infaza elverişli hüküm kurulması gerekirken, hayatiyetini kaybetmiş ilk derece mahkemesi kararı ile ilgili istinaf incelemesi yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

54. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki hükümde direnilmesi doğru değildir.

55. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/2. maddesi uyarınca kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1006, Karar No: 2022/2842, Tarih: 23.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1006 E.  ,  2022/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tefecilik, gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

1)Gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen ve 5464 sayılı Kanun’un 36. maddesinde tanımlanan “gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme” suçundan dolayı doğrudan doğruya zarar görmeyen Hazinenin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, Hazine vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sahte fatura düzenleme ve tefecilik suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ve "tefecilik” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 20.06.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15638, Karar No: 2017/8561, Tarih: 05.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15638 E.  ,  2017/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1-a) Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizeleme suçundan beraat

b-) Sanık hakkında 2002, 2003 ve 2004 yıllarına ilişkin olarak sahte belge düzenlemek ve kullanmak suçlarından Düşme c-) Sanık ...'un 2005-2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan mahkumiyet 2-a) Sanık ... Kahraman hakkında 2002-2003-2004 yıllarına ilişkin olarak sahte belge düzenlemek ve kullanmak suçlarındandüşme

b-) Aynı suçlara ilişkin olarak 2005-2006-2007 takvim yıllarına ilişkin olarak açılan davalardan beraatine,

3- a) Sanık ... hakkında 2002-2003-2004 yıllarına ilişkin olarak sahte belge düzenlemek ve kullanmak suçlarından açılan davalar hakkında düşme

b-) Aynı suçlara ilişkin olarak 2005-2006-2007 takvim yıllarına ilişkin olarak açılan davalardan beraatine,

I. Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmü ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2002, 2003 ve 2004 yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında aynı dosyada sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle, beraat kararı verilen defter ve belgeleri gizleme suçundan vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşıldığından, tebliğamedeki vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ... ve ...’a yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre suç tarihleri itibarıylayürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, sanık ...’a yüklenen defter ve belgeleri gizleme suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin ve sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II. Sanıklar ... ve ... hakkında 2005, 2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II. Sanıklar ... ve ... hakkında 2005, 2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafii ve katılan vekinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar ... ve ... lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "kendilerini vekille temsil ettiren ve beraat eden sanıklar ... ve ... lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca her sanık için ayrı ayrı 1800 lira vekalet ücretinin hazineden alınıp adı geçen sanıklara verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III. Sanık ... hakkında “2005,2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından” verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

III. Sanık ... hakkında “2005,2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından” verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Gülen Petrol Ticaret ve San. Ltd. Şti’nin yetkilisi olan sanığın, 2003 yılından beri petrol alım satımı yapmadığını ve beyannamelerini boş olarak verdiğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içerisinde herhangi bir fatura aslı ya da suretine rastlanılmadığı gibi fatura bilgilerinin de yer almadığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 20.04.2010 tarihli yazı cevabında, suça konu faturaların, İstanbul Vergi Dairesi'nde de bulunmadığının bildirilmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; Ba-Bs form analizine göre sanığa ait şirketten mal aldığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen suça konu faturaları kullanan mükelleflerler ile Bs formunda sanığın şirketine mal sattığını beyan eden yani sanık tarafından kullanılan suça konu faturalar tespit edilip, Ba-Bs formlarında bildiren şirketlerden 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının belirlenmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler ile sanığın kullandığı iddia edilen sahte faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yetinilerek mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a- Dairemizin 03.02.2014 tarih, 2013/18471 E. - 2014/1625 K. sayılı bozma ilamına uyulmasına rağmen, sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından kamu davası açılmış olup, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, tek suç kabul edilmesi suretiyle yazılı şekilde hükmü kurulması,

b- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5537, Karar No: 2018/646, Tarih: 24.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5537 E.  ,  2018/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmü temyiz etmeyen sanık ...'un 11/06/2014 tarihinde alınan savunması sırasında asker kişilerden olduğunu beyan ettiği, sanığın savunmasında bildirdiği en son adresi olan mernis adresine 31/12/2014 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebligat işlemi yapıldığı dikkate alınarak yapılan incelemede;

Tebligat işleminin yapıldığı 31/12/2014 tarihinde sanığın asker kişilerden olup olmadığı araştırılıp tespit edildikten sonra, asker kişilerden olmadığının tespiti halinde dosyanın işlem yapılmaksızın iade edilmesi, asker kişilerden olduğunun tespiti halinde ise 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası uyarınca "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır" hükmüne aykırı olarak yapılan tebliğ işlemi geçersiz olacağı anlaşıldığından,

Gerekçeli kararın sanığa usulüne göre tebliğ edilmesi, kararın temyiz edilmesi halinde bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6943, Karar No: 2008/8597, Tarih: 14.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6943 E.  ,  2008/8597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dosya içerisinde bulunan ve geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarında dava konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla imar planı (1/1000 ölçekli uygulama imar planı veya 1/5000 ölçekli nazım imar planı vb.) içinde olup olmadığı açıklanmamış, ancak belediye sınırları içinde kaldığı ve beldenin gelişme istikametinde bulunduğu, meskun mahallere uzak olduğu belirtilmekle yetinilmiş olup 24.4.2007 günlü yazıda belediye hizmetlerinden faydalandığı, 6.3.2008, 28.05.2008 ve 11.6.2008 günlü yazılarda ise bundan farklı olarak hizmetlerden faydalanmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece yerinde yapılan gözlemde; dava konusu taşınmazın kuzeyinde 500-600 metre ilerisinde ...-Antakya karayolu yanında Citroen Otomotiv, doğuda Doğtaş Mobilya, yoldan sonra yine çeşitli ev ve işyerleri, bulvar kavşağından sonra Honda Narin Otomotiv, benzin istasyonu, boşluklar ve tarlalar, güneyinde petrol istasyonu, tarlalar, 500 metre mesafede Güzelburç evleri, batıda karayolu, halı saha, kavşaktan sonra siteler, evler ve işyerleri olduğunun tespit edildiği; bilirkişi raporunda ise taşınmazın etrafında ve yakınlarında meskun evlerin olduğu, bu ve belediyenin çöp, elektrik, su hizmetlerinden yararlandığı açıklanmış ve taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilerek bu niteliğine göre değerlendirme yapılarak düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuştur.

Buna göre; taşınmazın dava tarihi itibarıyla 1/1000 ölçekli uygulamalı imar planı içinde olduğunun anlaşılması halinde arsa olarak kabulü, belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere taşınmazın vasfının belirlenmesi gerekir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtayca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir olan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon , aydınlatma vd..) yararlanması ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtayca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir olan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon , aydınlatma vd..) yararlanması ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili merciilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tespit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre;

2-Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin 11. fıkrası hükmü uyarınca bilirkişi kurulu tarafından takdir olunan bedel ile kıymet takdir komisyonu tarafından tayin olunan bedel arasında önemli bir oransızlık (Yargıtay uygulamalarına göre %100’ü aşan oranda) bulunduğu için aynı usullerle yeni bilirkişi kurulu oluşturularak değer tespiti yaptırılması gerekirken tek bilirkişi kurulu raporu ile yetinilmiş olması,

3-Davacıların ıslah talebi hak düşürücü süre içerisinde ileri sürülmediğinden kabul edilmediği halde davacılar tarafından yatırılan ıslah harcının (505,00 YTL) yargılama giderlerine dahil edilerek davalı idareye yükletilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece (1) nolu bentte açıklanan hususlarda ayrıntı araştırma yapılarak taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenmeli, arsa niteliğinde olduğu takdirde diğer bentlerdeki hususlar dikkate alınarak; arazi niteliğinde olduğunun anlaşılması durumunda ise usulünce oluşturulacak bilirkişi kurullarından net gelir yöntemiyle değerlendirme yapan raporlar alınmalı ve oluşacak sonuca göre diğer bozma gerekleri de yerine getirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7988, Karar No: 2019/9767, Tarih: 26.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7988 E.  ,  2019/9767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi, beraat, mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında 20/04/2015 tarihli ek karar ile hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık müdafii tarafından dosyaya ibraz edilen Batman İli Toplum Sağlığı Merkezi Aile Hekimliği Birimince düzenlenen istirahat raporuna göre; sanık müdafiinin yokluğunda verilen karar 06/04/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de rahatsızlığı nedeniyle 14/04/2015 tarihinde yaptığı temyiz başvurusunun mazereti nedeniyle süresinde kabul edilip, temyiz isteminin reddine ilişkin 20/04/2015 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

I-Sanık müdafiinin beraat kararına karşı temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin gerekçeli kararı yalnızca vekalet ücreti yönünden temyiz etmesi nedeniyle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II-Sanık müdafiinin mahkûmiyet kararına karşı temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya kapsamı itibarıyla sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamede bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Müşteki ...’ın kollukta alınan beyanında saat 22.00 sıralarında 6 adet küçükbaş hayvan satın aldığını belirttiği, sanığın aracında ise gece saat 00.55 sıralarında suça konu küçükbaş hayvanın yakalandığı ve bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nun 143. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından; Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8859, Karar No: 2012/10103, Tarih: 27.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/8859 E.  ,  2012/10103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : 1.Zarar gören sanık ...:

TCY.nın 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

2. Zarar gören sanık ...:

TCY.nın 86/2, 86/3-e, 29, 62, 50/1-f maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün temizlik hizmetinin kamuda ücretsiz görülmesi.

3.Zarar gören sanık ...:

TCY.nın 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53, 5271 sayılı CYY.nın 231. maddeleri uyarınca 3 ay 22 günlük hapis cezası ile ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılması.

4.Sanık ...:

a.TCY.nın 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddeleri uyarınca 3 ay 22 günlük hapis cezası ile ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılması.

b.TCY.nın 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddeleri uyarınca 3 ay 22 günlük hapis cezası ile ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılması.

5.Sanık ...:

a.TCY.nın 86/2, 86/3-e, 29, 62, 50/1-f maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün temizlik hizmetinin kamuda ücretsiz görülmesi.

b.TCY.nın 86/1, 86/3-e, 29, 62, 50/1-f maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün temizlik hizmetinin kamuda ücretsiz görülmesi.

c.TCY.nın 86/2, 86/3-e, 29, 62, 50/1-f maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün temizlik hizmetinin kamuda ücretsiz görülmesi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Hükmedilen ceza miktarına göre, sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan, ... açısından mahallinde gereği yapıldığından; ... açısından ise gereği mahallinde yerine getirilmek üzere, bu kararların inceleme dışı tutulmasına karar verilmiştir.

3-Sanık ...'in mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs, sanık ...'nün, mağdur ...'i kasten yaralama, sanık ...'in mağdurlar ..., ... ve ...'i kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;