muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27658, Karar No: 2014/9044, Tarih: 14.04.2014

. Bu maddenin 1.c fıkrasında öngörülen koşullar uyarınca yakalanan veya tutulu durumda bulunan herkes hemen bir yargıç veya adli görev yapmaya yasayla yetkili kılınmış diğer bir görevli önüne çıkarılır; kendisinin makul bir süre içinde yargılanmaya veya adli kovuşturma sırasında serbest bırakılmaya hakkı vardır. Salıverilme, ilgilinin duruşmada hazır bulunmasını sağlayacak bir teminata bağlanabilir. Yakalama veya tutuklu durumda bulunma nedeniyle özgürlüğünden yoksun kılınan herkes, özgürlük kısıtlamasının yasaya uygunluğu hakkında kısa bir süre içinde karar vermesi ve yasaya aykırı görülmesi halinde kendisini serbest bırakması için bir mahkemeye başvurma hakkına sahiptir. Bu madde hükümlerine aykırı olarak yapılmış bir yakalama veya tutulu kalma işleminin mağduru olan herkesin tazminat istemeye hakkı vardır.'' maddesi ile Adil yargılanma hakkı başlığı altında yer alan 6. maddesinde ''Herkes, gerek medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili nizalar, gerek cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamalar konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul bir süre içinde, hakkaniyete uygun ve açık olarak görülmesini istemek hakkına sahiptir.'' şeklindeki düzenleme ve bu düzenlemelere paralel olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 141/1-d maddesindeki “Kanuna uygun olarak tutuklandığı halde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen” kişilere tazminat verilmesi öngörülmekle birlikte, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan ve iç hukuk normu olarak davanın dayanağı olarak gösterilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 141/1-d maddesinin devamında yer alan, 5271 sayılı CMK’nın 142. maddesinde, Borçlar Kanunda öngörülen sürelerden farklı süreler belirlenmiş ve bunları ‘karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl’ olarak belirlemiştir. Görüldüğü üzere dava açmak için bir yıllık tavan (üst) süre öngörülmüş ve bu sürenin başlangıç tarihi için hükümlerin kesinleşmesini takip eden bir yıllık süre kabul edilmiştir. Bu yöntem ve kanuni düzenlemelere göre hareket edildiğinde, her ne kadar davacı müebbet hapis cezası aldığı tarihe kadar makul süre aşılacak şekilde yaklaşık 14 yıl boyunca tutuklu kaldıktan sonra mahkumiyet kararı onanarak gerek iç hukutaki ve gerekse ulusal üstü hukuki düzenlemelere göre, davacı hakkındaki yargılama ve buna bağlı olarak sürdürülen uzun tutuklama işlemi itibariyle, temyiz aşamaları ile birlikte yargılama uzun sürmüş ve makul sürede sonuçlandırılmayarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiği anlaşılmakta ise de, hakkındaki mahkumiyet kararının kesinleşmesinden yaklaşık dört yıl sonra tazminat davasının 03.02.2012 tarihinde açılmış olması nedeniyle, davacının hukuki durumu dayanılan iç hukuktaki düzenleme itibariyle değerlendirildiğinde; 5271 sayılı CMK’nın tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142

.02.2012 tarihinde açılmış olması nedeniyle, davacının hukuki durumu dayanılan iç hukuktaki düzenleme itibariyle değerlendirildiğinde; 5271 sayılı CMK’nın tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142. maddesinde; “Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde” bulunulabileceği hükme bağlanmış, 466 sayılı Kanun’un 2. maddesinde ise; “zarar veren işlemlerin yapılmasına esas olan iddialar sebebiyle haklarında açılan dâvalar sonunda verilen kararların kesinleştiği veya bu iddiaların mercilerince karara bağlandığı tarihten itibaren üç ay içinde,” uğranılan zararın tazmininin istenebileceği belirtilmiştir. 466 sayılı Kanundaki bu düzenleme nedeniyle, tazminat istemine konu davaların esasıyla ilgili verilen kararların kesinleşmesi veya verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararların kesinleşmesinden itibaren dava açma süresinin başlayacağı kabul edilmiş, yerleşik uygulama bugüne kadar da bu şekilde sürdürdülmüştür. Bu kapsamda yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; davacının tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2006 tarih, 2001/96 esas, 2006/183 karar sayılı mahkumiyet hükmünün 23.10.2008 tarihinde onanarak kesinleştiği, davanın ise, 03/02/2012 tarihinde, yasal bir yıllık hak düşürücü süreden sonra açıldığının anlaşılması ve mahkeme tarafından da aynı yönde yapılan değerlendirme sonucu gerekçeleri gösterilerek, davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17631, Karar No: 2014/866, Tarih: 16.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17631 E.  ,  2014/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/07/2010 gün ve 2009/296-2010/331 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.09.2013 gün ve 2012/98 - 2013/15175 sayılı kararı aleyhinde davalı ... Temizlik Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 03 ve 16. sınıf ürünler yönünden yaptığı 2008/5757 sayılı ... ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin 29., 30., 31., ve 32. sınıf ürünler yönünden ilki 1975 yılında tescilli çok sayıda ... unsurlu tanınmış markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın ... ... tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin 1970 yılından bu yana ... ibaresini etkin bir şekilde kullandığını ve tanınmış hale getirdiğini, tanınmış markaların benzerliklerinin farklı sınıflarda da olsa tescil edilmemesi gerektiğini ileri sürerek ...'nın 2009-M-4858 sayılı kararının iptaline ve davalı adına tesciline karar verilen 2008/5757 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, ... kararının yerinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markaların tescil kapsamlarının farklı bulunduğunu ve KHK'nın 8/4. maddesindeki koşulların bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı şirketin ... markasını 1975 yılından bu yana tescilli olarak kullandığı, markanın tanınmış markalar özel siciline kayıtlı bulunduğu, markanın yaygın olarak kullanılması nedeniyle kullanıldığı çikolata ürünleri dışında da tüm mal ve hizmetler açısından tanınmış bir marka haline geldiği, böyle bir marka ürünün farklı bir sınıfta piyasaya sunulmasının dahi markanın ayırdedici gücünü zayıflatacağı, markanın itibarına zarar verme riskinin de yüksek olduğu, ayrıca tescil halinde marka sahibine haksız yarar sağlayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile 2009-M-4858 sayılı ...'nın iptaline ve davalı şirkete ait 2008/5757 sayılı markanın hükümsüzlüğüne dair verilen karar davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.09.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ...Temizlik Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ...Temizlik Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Temizlik Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ... Temizlik Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16892, Karar No: 2022/18018, Tarih: 29.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/16892 E.  ,  2022/18018 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 15. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava konusu olan ücret derecesinin düzeltilmesinden kaynaklı fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının 18.01.2008-14.02.2013 tarihleri arasındaki dönem için hesaplanıp hüküm altına alındığı, 14.02.2013 tarihinden sonraki dönem yönünden uyuşmazlık bulunmadığı ve bu suretle hükmün ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen toplam miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2186, Karar No: 2015/10943, Tarih: 07.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/2186 E.  ,  2015/10943 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.11.2013 tarih ve 33-273 sayılı hükmün Dairenin 9.12.2014 tarih ve 44201-39214 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalının talebi üzerine, ...Şubesindeki hesabından davalıya 28.000,00 TL ödenmesi için talimat verdiğini, paranın davalıya teslim edildiğini, ancak davalı tarafından iade edilmediğini, alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, daha önce davacının kız kardeşi ile evli olup, 2010 yılında boşandıklarını, uzun süre kayınpederinin şirketinde şoför olarak çalıştığını, davacının da eski kayınbiraderi olduğunu, aile ilişkisi içinde ve davacının verdiği yetki ve şifai talimat ile 8.7.2008 tarihinde çekmiş olduğu parayı, o tarihte davacı ve eski eşinin annesi olan eski kayınvalidesine elden teslim ettiğini, davacıya borçlu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “alınan ödünç paranın iadesi gerektiği, ispat külfeti kendisinde olan davalının, borcu söndüren nitelikte bir belge sunmadığı” gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, takibin 28.000,00 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faz uygulanmak suretiyle devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı tarafından temyiz edilen hüküm Dairemizce onamış olup, davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, “alınan ödünç paranın iadesi gerektiği, ispat külfeti kendisinde olan davalının, borcu söndüren nitelikte bir belge sunmadığı” gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, takibin 28.000,00 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faz uygulanmak suretiyle devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı tarafından temyiz edilen hüküm Dairemizce onamış olup, davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, bankaya vermiş olduğu yazılı talimat ile, mevduat hesabından davalıya 28.000,00 TL’nin teslim edildiğini, ne var ki ödünç olarak verdiği bu paranın kendisine iade edilmediğini, alacağının tahsili için başlattığı icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmış, davalı ise, eski kayınbiraderi olan davalının verdiği yeki ve talimat üzerine çekmiş olduğu parayı, o tarihteki kayınvalidesi olan davacı ve eski eşinin annesine teslim ettiğini, parayı yedinde tutmadığını savunarak, ödünç ilişkisini kabul etmemiştir. Davalının savunması, gerekçeli inkar niteliğindedir. Bu durumda ödünç ilişkisini ispat yükümlülüğü davacıya ait olup, davacı ise iddiasını yasal delillerle ispat edememiştir. HUMK’nun 288. maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık da dinlenemez. Ne var ki davacı dava dilekçesinde ‘tüm yasal deliller’ demek suretiyle ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece ispat yükü ters çevrilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce sehven onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemize ait 10.9.2014 tarihli, 2014/7366 esas ve 2014/26041 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait 10.9.2014 tarihli, 2014/7366 esas ve 2014/26041 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına hükmün açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 52,40 TL harcın istek halinde iadesine, 7.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1984, Karar No: 2012/15442, Tarih: 08.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1984 E.  ,  2012/15442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/04/2009 tarih ve 2006/446-2009/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan Şebekelerarası İrtibat ve İşbirliği Sözleşmesi gereğince, abonelerinin yaptığı telefon görüşmelerinin davalıdan kiralanan hatlar aracılığı ile yapıldığını, davalı kuruma ait Elazığ-Maden, Elazığ-Malatya fiber optik kablolarında ve Diyarbakır davalı binasında bulunan kartlarda meydana gelen arızalar sonucu müvekkilinin 79 adet baz istasyonunun 6 saati aşkın bir süre boyunca servis dışı kaldığını, bu süre boyunca haberleşme hizmetlerinin durduğunu, bu şekilde 53.286 TL gelir kaybına uğradığını, kesinti süresine tekabül eden kısmın kira ücretinin de 143 TL olduğunu, davalının sözleşme gereğince üstlendiği yükümlülükleri yerine getirmediğini ileri sürerek, 53.429 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 04.06.2006 tarihinde yaşanan arızanın karayolları bölge ekiplerinin alt yapı çalışmaları sırasına fiber optik kablolarının hasara uğraması sonucu meydana geldiğini, 05.06.2006 tarihli protection arızaları ve kart arızalarında ise taahhüdün IV.2 maddesi gereğince arıza ıslah sürecini aşan her saat için, 3 saat olmak üzere ücretsiz kullanımın davacıya tanınacağını öngördüğünü ancak bunun gelir kaybının tazminini gerektirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, 04.06.2006 tarihinde yaşanan arızanın karayolları bölge ekiplerinin alt yapı çalışmaları sırasına fiber optik kablolarının hasara uğraması sonucu meydana geldiğini, 05.06.2006 tarihli protection arızaları ve kart arızalarında ise taahhüdün IV.2 maddesi gereğince arıza ıslah sürecini aşan her saat için, 3 saat olmak üzere ücretsiz kullanımın davacıya tanınacağını öngördüğünü ancak bunun gelir kaybının tazminini gerektirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve alınan bilirkişi raporuna göre, yanların kabulünde olan sözleşmenin 19.1 maddesi ile üçüncü şahısların şebekeye müdahaleleri sonucu ortaya çıkan arızalardan dolayı davalının sorumlu tutulamayacağının kararlaştırıldığını, Elazığ-Maden arasındaki 04.06.2006 tarihinde meydana gelen arızanın üçüncü şahısların şebeke altyapısına müdahalesi sonucunda meydana geldiği, fiber optik kablosu koparılmasından dolayı davalının sorumluluğunun bulunmayacağı, Telekom tarafından hazırlanan, 04.04.2005 tarihinde Telekomünikasyon Kurumu tarafından onaylanarak yürürlüğe giren “Yurtiçi Kiralık Devre Hizmet Seviyesi Taahhüdü” belgesinde yer alan arıza giderilmesi sürelerinin şehir içi kiralık devreler için 21 saat, iller arası için 31 saat, il içi kırsal alan için 63 saat olarak belirlendiği, davacı tarafın tazminat talep edilen arıza ve kesintiler süresinin ise 6 saat 6 dakika olduğu,bu sürenin Telekom tarafından taahhüt edilen azami kesinti sürelerinden daha kısa olduğu, Telekomünikasyon Kurumu yasa ile kurulmuş olup, kamu adına idari düzenleme yapmakla görevli ve yetkili olduğu, Telekom tarafından belirlenen ve Telekomünikasyon Kurumu tarafından onaylanan arızaların giderilmesi süresine ilişkin taahhüt, davalıyı ve üçüncü kişileri bağlayıcı nitelikte olması nedeniyle, taahhütte bulunan azami arıza giderme sürelerinden daha kısa zamanda giderilen arızalar nedeniyle oluşan zararlardan davalının sorumlu olmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1611, Karar No: 2016/2072, Tarih: 14.12.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1611 E.  ,  2016/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, tapu iptali ve tescil” davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; Antalya 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 12/12/2013 gün 2013/98 E. - 2013/421 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’ndan çıkan 09.03.2016 gün 2014/15-605 E. , 2016/293 K. sayılı kararın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi ... ve ..., ... ... ve ..., ... ve...., ....,.... ve.... vekilleri tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine; harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 14.12.2016 gününde oyçokluğu ile kesin olarak karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taşınmaz mülkiyeti edinme tapu sicili ile mümkündür. Tapu sicili herkese açıktır. İlgili herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfa ve belgelerin kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini tapu memurundan isteyebilir. Tapu kütüğüne yapılmış her tescil, bir ayni hakkı karşılar. Geçerli bir tescil, sicil dışı meydana gelen bir değişiklik sonucu sonradan yolsuz tescil haline gelebilir. Bu durumda bile iyi niyetli üçüncü kişiler bakımından, tescilin olumlu hükmü uygulanır.Yani, iyi niyetli üçüncü kişilerin böyle bir tescile güvenerek kazandıkları ayni haklar korunur. (M.K.m.1023)

Üçüncü kişinin yolsuz kayda dayanarak ayni hak kazanımının korunabilmesi için tescilin yolsuzluğunu bilmemesi veya bilebilecek durumda olmaması gerekir. Bu bağlamda, üçüncü kişilerin Medeni Kanun’un 3. maddesi çerçevesinde iyiniyetli olması esastır. Buna göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan üçüncü kişiler iyiniyet iddiasında bulunamazlar. Burada aranan iyiniyet, tescil isteminin yevmiye defterine kaydı esnasında mevcut olmalıdır. Ancak, kütükteki tescilin belgelerle çeliştiğini bilmesine ya da şüphelenmesine rağmen bunu incelemekten kaçınır veya gerekli özeni göstermekten kaçınır ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığını ispat etme yükü, iddia eden tarafa aittir. Ancak iyiniyetin olmadığını kanıtlamak zor olduğundan bunu iddia eden bazı fiili karinelerden yararlanabilir. Örneğin, ayni hak kazanan kişiyle yakın bir ilişkinin bulunması, malın el değiştirmesinin kıssa sürede olması veya düşük bir bedelle el değiştirmesi durumlarında iyiniyet iddiasında bulunulamayacağı karine olarak kabul edilebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bünyesinde gayrimenkul satış vaadi ve eser sözleşmesini barındıran bir sözleşmedir. Bu sözleşmede arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek; yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde ise yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmek ile yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin edim borcu ise sözleşmede kararlaştırılan koşullarda binayı yapıp arsa sahibine teslim etmektir. Aynı zamanda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ani edimli bir sözleşmedir. Ani edimli sözleşmenin kural olarak geriye etkili feshi ve tasfiyesi mümkündür. Geriye etkili fesihte sözleşmenin tarafları verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilirler. Uygulamada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldıktan sonra yüklenici henüz edimlerini yerine getirmeden; arsa sahibi, arsa veya kat irtifak tapularını veya bir kısmını yüklenici adına tescil ettirmekte ve yüklenici finans ihtiyacını karşılamak için devredilen bağımsız bölümleri üçüncü kişilere satmaktadır. Bağımsız bölümlerin satılmasından sonra yüklenici edimlerini yerine getirmediği için sözleşmenin geriye etkili feshedildiği bir realitedir.