muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5455, Karar No: 2018/1169, Tarih: 07.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5455 E.  ,  2018/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi ve duruşmada beyanının alındığı 13.01.2015 tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olan mağdur ... adına şikayet hakkının ve kamu davasına katılma yetkisinin, mağdurun velayeti kendilerinde bulunan anne ve babasına ait olduğu, mağdurun velisi ...'in 22.10.2014 tarihli duruşmada kızı adına sanıktan şikayetçi olduğunu bildirdiği, katılma talebinde bulunup, aynı tarihli duruşmada hakkında katılma kararı verildiğinden, mağdura atanan vekilinin hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilmekle, yapılan incelemede;

Mağdurenin arkadaşları ile alışveriş merkezinde bulunan karting alanına giderek karting aracına bindiği, pist içerisinde son tur işaretinin verilmesiyle park alanına gireceği esnada beyanına göre aracın frenlerinin tutmaması nedeniyle önünde duran karting aracına çarptığı ve mağdur hakkında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 23.12.2013 tarihli ön raporda "kuyruk sokumunda hassasiyet olduğu, koksis kırığı olduğu" belirlendiği, 20.03.2014 tarihli kati raporunda ise "basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek ortopedik patoloji olduğunun" belirtildiği olayda,

Mahkemece her ne kadar "mağdurda meydana gelen yaralanmanın tam olarak nasıl meydana geldiğinin sabit olmadığı, zira bu yaralanmanın mağdurun karting isimli aracı kullanırken kendi hatasından kaynaklanmış olabileceği gibi kullanılan araçtaki bir takım arıza veya kusurlardan da meydana gelebileceği, ancak olay sonrası karting alanına giden polis ekipleri tarafından mağdurun yaralanmasına sebebiyet verdiği iddia edilen 2 nolu karting aracı ile ilgili yapılan test sonrası tutulan tutanağa göre söz konusu aracın frenlerinin sağlam olduğu ve istenilen yerde durduğunun tutanak altına alındığı, bunun dışında da sanığın sorumlu olduğu söz konusu işletmede karting kullanımı sırasında kask, emniyet kemeri v.b kullanıcıların güvenliğini sağlamaya yönelik tedbirlerde de herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşılmış olup, bu duruma göre mağdurda meydana gelen yaralanmada sanığa yüklenebilecek herhangi bir kusuru bulunmadığı" gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de,

Mahkemece 01.02.2013 tarihli karting aracı sürüş test tutanağını düzenleyen kolluk görevlileri ve test sürüşünü gerçekleştiren ... ... dinlenilmesi, tanık olarak dinlenen sağlık görevlileri ve mağdurenin arkadaşı olan tanık ... mağdurenin önündeki araca çarparak durabildiği ve mahkemece tanık olarak dinlenen görevlilerden bir tanesinin kendilerine hitaben 'hemen çıkın, sırada bekleyenler var' dediği yönündeki beyanları da değerlendirilerek, olay sırasında karting alanında bulunan tanıkların ve tarafların da bulundurulması suretiyle mahkemece mahallinde keşif yapılması, dosyada toplanması mümkün tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın olayda kusurlu olup olmadığının belirlenmesi bakımından gerektiğinde üç kişilik iş güvenliği uzmanı bilirkişi heyetinden tarafların kusur oranına ilişkin rapor aldırılıp tüm deliller değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de:

Hükmün gerekçesinde, sanığın kusurunun bulunmadığından bahisle beraatine karar verildiği belirtilmiş olup, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün, isteme uygun olarak BOZULMASINA; 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3022, Karar No: 2021/11549, Tarih: 06.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3022 E.  ,  2021/11549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 21.01.2007 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması yasaya aykırı; sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre ise, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 16.01.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3209, Karar No: 2024/1845, Tarih: 05.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3209 E.  ,  2024/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili; davalı tarafından açılan 1.500 ton asfalt bitümü alımı ihalesini müvekkili şirketin kazandığını, bilahare taraflar arasında 06.08.2019 tarihinde mal alımına ait sözleşme imzalandığını, davalı kuruma 31.07.2019 tarihli 197.550,00 TL'lik teminat mektubu verildiğini, sözleşmenin süresinin 120 takvim günü olarak belirlendiğini, sözleşmenin 10.2.1 ve 10.3.1 inci maddelerinde "sözleşmenin imzalanmasına müteakip işe başlanacağı" ve "sözleşme imzalanmasına müteakip işe başlanacak olup, 120 takvim günü içerisinde idarenin isteği doğrultusunda peyder pey teslim alınacaktır." denildiğini, yapılan ihale sözleşmesi sonrasında davalı kurumun müvekkiline herhangi bir teslim programı düzenleyerek göndermediğini, şifai bilgilendirme yoluyla müvekkili şirketten sözleşmenin sona erdiği tarihe kadar sadece 242 ton mal alımı yapıldığını, davalı kurumun sözleşme gereklerini yerine getirmediğini belirterek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL maddi tazminatın sözleşme bitim tarihi olan 07.12.2019 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, davalı kuruma verilmiş 197.500,00 TL'lik teminat mektubunun hükümsüz kaldığının tespiti ile müvekkiline veya mektubu düzenlemiş olan bankaya iadesini istemiş, 07.04.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 209.749,80 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; sözleşme tarihinden sonra TÜPRAŞ tarafından belirlenen bitüm birim fiyatlarında aşırı düşüş olduğunu, bu sebeple müvekkili tarafından kamu yararı gözetilerek 242,00 ton haricinde alım yapılmadığını, söz konusu işin %80'e tamamlanarak yapılması halinde meydana gelecek kamu zararının 350.982,46 TL olarak hesaplandığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında imzalanan 06.08.2019 tarihli sözleşmede; malzemelerin periyodik olarak teslim edileceği, malzemelerin tümünün teslim edilmesi gereken sürenin işe başlama tarihinden itibaren 120 takvim günü olarak belirlendiği, davalı tarafından sözleşmede malzemelerin son teslim tarihi olarak kararlaştırılan 04.12.2019 tarihine kadar malzemelerin tamamı teslim alınmadığından davalının bu günün geçmesiyle yani 05.12.2019 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü, ancak dava dilekçesindeki talep sonucu itibariyle 07.12.2019 tarihinden itibaren faiz isteminde bulunulmuş olduğundan taleple bağlı kalınarak ıslah dışındaki miktar yönüyle 07.12.2019 tarihinden itibaren faize hükmedildiği, borcun ifa edileceği son gün açık ve belirli bir şekilde sözleşmede taraflarca birlikte kararlaştırılmış olduğundan bu sürenin dolması ile ihtara lüzum kalmaksızın davalının temerrüde düştüğü, somut uyuşmazlıkta işin tamamlanma şartının yerine getirilmediği, davacının, teslim programını kendilerine sunması bakımından davalıya birden fazla kez yazı göndermiş olmasına mukabil, davalı İdarenin bu yazılara kayıtsız kalması karşısında davacının ayrıca bir süre vermesinin bir anlamının olmayacağı, davacının maddi tazminat istemine konu ettiği zararlarının dava dilekçesinde "kâr ve kazanç kaybı ile imzalanan sözleşme nedeniyle fazladan ödenmek zorunda kalınan vergi, resim ve harçlar" olarak belirtildiği, bu yönüyle talep edilen tazminatın menfi zarar kapsamında olduğu, aynı hukuki ilişki içerisinde hem müspet zarar hem de menfi zararın tazmini istenemeyeceğinden menfi zarar isteminin yerinde görülmediği, teslim edilmediği/teslim alınmadığı anlaşılan 1.258 tonluk asfalt bakımından uğranılan kâr kaybının ise 6098 sayılı TBK'nın 125 inci maddesi kapsamında borçlu temerrüdüne ilişkin hükümler dahilinde tazminat olarak istenmesinin mümkün olduğu, dava konusu olaya bağlı olarak kâr mahrumiyetinin 07.02.2022 günlü ek bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaya göre toplam 209.749,80 TL olduğunun kabulünün gerektiği, ortaya çıkan uyuşmazlıkta davacının bir kusuru bulunmadığından ve sözleşmenin ifa edilememesi davalının kusurundan kaynaklı olduğundan teminat mektubunun davacıya iadesine de karar vermek gerektiği belirtilerek, davanın kabulü ile; 20.000,00 TL'sine temerrüt tarihi olan 07.12.2019 tarihinden itibaren ve bakiye 189.749,80 TL'sine ise ıslah tarihi olan 07.01.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte toplam (faiz hariç) 209.749,80 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dava konusu Türkiye İş Bankası A.Ş. Ünye Şubesi tarafından düzenlenmiş olan 31.07.2019 tarih ve TMDZ19-70099 mektup numaralı 197.550,00 TL'lik teminat mektubunun hükümsüz kaldığının tespiti ile davacıya iadesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı vekili süresi içinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; aynı hukuki ilişki içerisinde hem müspet zararın hem de menfi zararın tazmini istenemeyeceği gerekçesiyle müspet zarar yönünden davanın kabulüne karar verildiğini, bu haliyle davayı kabul anlamına gelmemek kaydıyla, fazlaya dair reddedilen bir kısım bulunduğundan davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu,

bilirkişi ek raporundaki hesaplamanın gerçeği yansıtmadığını ve hesaplanan bedelin fahiş miktarda olduğunun anlaşıldığını, dosya kapsamındaki bilirkişi raporları arasında açık çelişki bulunduğunu, yapılan hesaplamanın somut ve bilimsel bir veriye dayanmadığını, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığı gibi, hükme esas alınabilecek nitelikte de olmadığını, müvekkilinin üzerine düşen sorumlulukları yerine getirdiğini, müvekkili yönünden temerrütün yasal şartlarının oluşmadığını, davacı yüklenicinin işin tamamlanmasıyla ilgili yükümlülükleri yerine getirip getirmediği hususunda ve ihale mevzuatı hükümleri yönünden bir araştırma da yapılmadığını belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları delillere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin dosyadaki delillerle çelişmeyen tespit ve değerlendirmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, HMK'nın 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve re'sen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; ihale sözleşmesine aykırılık nedeniyle maddi tazminat ve teminat mektubunun iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Sözleşme özgürlüğü

" başlıklı 26 ncı maddesi ve "Seçimlik haklar" başlıklı 125 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Sözleşme özgürlüğü

" başlıklı 26. maddesinde; "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler." düzenlemesine yer verilmiştir. Sözleşmeyle bağlılık ilkesi gereğince de taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullar ile bağlıdır.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Sözleşme özgürlüğü

" başlıklı 26 ncı maddesi ve "Seçimlik haklar" başlıklı 125 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Sözleşme özgürlüğü

" başlıklı 26. maddesinde; "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler." düzenlemesine yer verilmiştir. Sözleşmeyle bağlılık ilkesi gereğince de taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullar ile bağlıdır.

2. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle taraflar arasında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalı taraf üstüne düşen yükümlülüklerini yerine getirmeyerek temerrüde düştüğünden, davacının zararının tazminini talep edebileceği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yeterli olduğunun anlaşılmış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14707, Karar No: 2012/22913, Tarih: 03.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14707 E.  ,  2012/22913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f madde ve fıkrasında, gönüllü olmak koşuluyla “kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" karar verilebileceği belirtilmesine karşın, kararda infazı kısıtlayacak şekilde "sanık hakkında 5 ay süre ile ve gönüllü olmak koşulu ile kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırma” tedbirine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "5 ay süre ile ve gönüllü olmak koşulu ile kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırma cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "sanığın 5 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8599, Karar No: 2023/710, Tarih: 21.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8599 E.  ,  2023/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı ceza Muhakemeleri Usûl Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocukların suç tarihinde saat 06.00 sıralarında mağdur ...'nun kahvehanesinin önüne geldikleri, suça sürüklenen çocuk ...'ın arka pencereden içeri girerek çekmecede bulunan motosiklet anahtarını alıp dışarı çıktığı, suça sürüklenen çocukların hep birlikte motosiklete binerek olay yerinden uzaklaştığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda ... Çocuk Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli ve 2015/442 Esas, 2016/192 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri kararın hukuka ve hakkaniyete uygun olmadığına ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafii süre tutum dilekçesinde kararın eksik inceleme sonucu verilmesi nedeniyle usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararı temyiz etmiş, gerekçeli kararın tebliği üzerine gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

3. Suça sürüklenen çocuk ... müdafii süre tutum dilekçesinde yalnızca hükmü temyiz ettiğini belirtmiş, gerekçeli kararın tebliği üzerine gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocukların 01.07.2015 günü gündüz vakti sayılan 06.00 sıralarında mağdurun kahvehanesinin önüne geldikleri, suça sürüklenen çocuk ...'ın arka pencereden kahvehane içerisine girerek çekmecede bulunan motosiklet anahtarını alıp dışarı çıktığı, bu anahtar ile suça sürüklenen çocukların kahvehanenin önünde park halinde bulunan motosikleti çalıştırarak motosiklete binip hep birlikte olay yerinden uzaklaştıkları, akabinde temyiz dışı katılan ...'nün iş yerinden hırsızlık yaptıkları esnada suç üstü yakalanmaları sonucunda motosikletin ele geçirilerek sahibine iade edildiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocukların aşamalarda hırsızlık suçunu kabul ettikleri, temyiz dışı katılan ... ile tanık ...'un beyanlarının suça sürüklenen çocukların anlatımları ile örtüştüğü görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocukların iş yeri içerisinde bulunan motosiklet anahtarını çaldıktan sonra takiben kapı önünde duran motosikleti, ele geçirdikleri bu anahtarla çalıştırarak çalması şeklindeki eylemleri 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli ve 2015/442 Esas, 2016/192 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6092, Karar No: 2017/4722, Tarih: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6092 E.  ,  2017/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 26/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 30/05/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı Hazine vekili Av. .... ve davacı vekili Av. ... geldiler, diğer taraftan davalı ... Yönetimi vekili Av. .... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 6360 sayılı Kanun gereğince İzmir Büyükşehir Belediyesine gerekçeli kararın tebliğ edilerek, temyiz süresinin beklenmesi;

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman bilirkişilerine verilerek; çekişmeli taşınmaza ait 1976 ve 1997 yıllarına ait hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın niteliği, üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği, tarımsal amaçla kullanılan yer olup olmadığı yönlerinden açıklayıcı müşterek imzalı ek rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 30/05/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.