muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5429, Karar No: 2011/8272, Tarih: 17.10.2011

Mahkemece,kabul kararı verilerek, davacının 01/04/1997 tarihinde başlatılan Tarım ... sigortalılığının iptali yerinde görülmediğinden bu işlemin iptali ile sigortalılığın bu tarihten başlatıması gerektiğinin tespiti ile Nisan/2010 yılındaki talebe göre de 01/05/2010 tarihinden itibarende kurumdan yaşlılık aylığı alması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye,

Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, ...Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, ...Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının kuruma,09/11/1999 tarihli giriş bildirgesine istinaden 01/04/1997 tarihi itibariyle tescil edildiği,daha sonra kurum tarafından 01/04/1997 tarihli tescil iptal edilerek bu defa 01/12/1999 olarak yeniden tescil edildiği anlaşılmıştır.

2926 sayılı Yasa'ya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde kuruma müracaat ederek kayıt ve tescilini yaptımak zorundadırlar. Bu süre içinde kayıt ve tescil yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlar. Giriş bildirgesinin Kuruma intikal tarihi 09/11/1999 olup, davacının sigortalığının 1.12.1999 tarihinden başlatılması yerindedir. Ayrıca davacının talep ettiği döneme ilişkin olarak herhangi bir tevkifat ve prim ödemesi de bulunmadığından mahkemece davacının 01/04/1997 tarihinde başlatılan Tarım ... sigortalılığının iptaline dair Kurum işleminin iptaline karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda Kurumun yaptığı işlemlerin doğru olduğunun kabulü ile davacının yaşlılık aylığı koşullarının bu duruma göre göre yeniden değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/10/2011 günü oybirliğiylekarar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4964, Karar No: 2014/19495, Tarih: 13.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/4964 E.  ,  2014/19495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, Tehdit, Kişisel verilerin kaydedilmesi

Hükümler : Hakaret suçundan; Beraat

Tehdit suçundan; TCK'nın 106/1-1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan; TCK'nın 135/2-1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret suçundan sanığın beraatine ve tehdit suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından, kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, 03.06.2013 tarihli hükümle tesis edilen ve ancak gerekçesine yönelik olarak temyiz edilebilecek olan beraata ilişkin hükmü gerekçesine değinmeksizin temyiz ettiği ve beraat hükmünü temyiz etmesinde hukuki yararı da bulunmadığı anlaşıldığından, hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

B) Tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, suç vasfına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

C) Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

C) Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

TCK'nın 135. maddesinde düzenlenen “Kişisel verilerin kaydedilmesi” suçunun oluşabilmesi için, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, hukuka aykırı olarak kaydedilmesi gerekmekte olup, suçun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı, herkes tarafından bilinmeyen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olmayan, kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir. Bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, “kişisel veri” olduğunda kuşku bulunmamakta ise de, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü ya da sesinin, bilgisi dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması TCK'nın 134/2. maddesinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında düzenlendiğinden, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü, fotoğrafı ya da sesi, yasal anlamda, TCK'nın 135. maddesi kapsamında kişisel veri olarak değerlendirilemez.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada, sanığın, resmi nikahlı eşi olan katılanla aralarındaki geçimsizlikten dolayı uzun zamandır fiilen ayrı yaşadıkları dönemde, eşinin sadakatinden kuşkulanarak, ses alma fonksiyonunu açık halde bıraktığı cep telefonunu, katılanın oturduğu evin yatak odasına gizlice yerleştirdiği, daha sonra, cep telefonunu alıp, ses kaydını dinlediğinde, katılanın seslerinin, cinsel ilişki esnasında çıkarılan sesler olduğu düşüncesine kapılarak, katılana tehdit mesajları gönderdiği kabulüne konu olayda;

Olayın oluş şekli, ses kaydının çözümüne ilişkin 31.05.2013 tarihli bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, kişiye bağlı ve onun kişisel gelişimiyle ilgili olan özel hayatın gizliliği hakkının, evlilikle tamamen ortadan kalkmayacağı ve evli olmanın eşlere hiçbir sınır olmaksızın birbirlerini sürekli gözetleme ve denetleme hakkı vermeyeceği nazara alındığında, katılanın gün içerisinde, kiminle, niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları ortaya çıkarma ve onu sürekli denetimi altında tutma amacını taşıyan sanığın, katılanın özel yaşam alanındaki sesi ve konuşmalarını gizlice kaydetmesi eyleminin TCK'nın 134/1-2. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle, sanığın kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11247, Karar No: 2017/4946, Tarih: 03.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11247 E.  ,  2017/4946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'in sevk ve kontrolü altında olan ... plakalı araç ile ... Bulvarından ... istikametine doğru yasal hız limiti ile seyir etmekte iken söz konusu yolda bulunan ve yerinden çıkmış olan rögar kapağının aracın tampon ve alt kısmındaki çeşitli yerlere zarar verdiğini ve bunun sonucunda araçta maddi hasar meydana geldiğini, .... Belediyesi bakımından sorumlu olduğu yolllarda trafik düzenini ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olduğunu ve söz konusu olayda bu yükümlülüğün yerine getirilmediğinden belediyenin hizmet kusurunun meydana geldiğini, ayrıca müvekkilinin bu konuyla ilgili olarak 21/03/2011 tarihinde ... 1. İdare Mahkemesine dava açtığını, bu davanın 29/03/2012 tarihinde, önce davalı idareye başvurulmadığı gerekçesiyle müvekkili aleyhine karara çıktığını ve kararın Danıştay 8. Dairesince 22/02/2013 tarihli kararla onandığını iddia ederek hizmet kusurundan kaynaklanan 19.350,00.-TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine, mahkeme masrafları ile ücreti vekaletin davalı tarafa tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilinin cevap dilekçesinde; müvekkili belediyenin 6360 sayılı kanun gereği Büyükşehir Belediyesi statüsüne kavuştuğunu, 31/03/2014 tarih ve 2014/6072 sayılı kararname ile ...'ta ... kurulmasına ilişkin esasların yürürlüğe konduğunu, bu nedenle müvekkili belediyenin davada husumet ehliyeti olmadığını, dava konusunun ...'nin görev alanına girdiğinden yetki ve sorumluluğun ...'ye ait olduğunu, davaya konu olaya ilişkin olarak müvekkili belediye yönünden kusur ve ihmalin söz konusu olmadığını, belediye görevlileri tarafından rutin kontroller yapılmasına karşın mücbir sebepten kaynaklanan bir durumun söz konusu olduğunu, iş bu dava belediyenin işlem ve eylemlerine karşı açıldığından davada görevli mahkemenin idari yargı olduğunu ifade ederek davanın reddine, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İhbar olunan ... vekili yargılama safahatındaki beyanlarında özetle: 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre yolun yapım bakım ve onarımından Büyükşehir Belediyesinin sorumlu olduğunu, 2560 sayılı kanunda sayılan müvekkili kurumun görev ve yetkileri arasında yol yapım bakım ve onarımı ile alakalı bir hüküm bulunmadığını ifade ederek ve davaya katılmayacaklarını beyan ederek Büyükşehir Belediyesi husumeti ile yargılamaya devam edilmesini talep etmiştir.

İhbar olunan ... vekili yargılama safahatındaki beyanlarında özetle: 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre yolun yapım bakım ve onarımından Büyükşehir Belediyesinin sorumlu olduğunu, 2560 sayılı kanunda sayılan müvekkili kurumun görev ve yetkileri arasında yol yapım bakım ve onarımı ile alakalı bir hüküm bulunmadığını ifade ederek ve davaya katılmayacaklarını beyan ederek Büyükşehir Belediyesi husumeti ile yargılamaya devam edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm bilgi, belgeler, ve tüm dosya kapsamına göre; karayolu üzerinde bulunan rögar kapağının aracın ön tampon ve araç muhtelif alt kısımlarına çarpması neticesinde maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği, olayın meydana gelmesinde 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre yolun yapım bakım ve onarımından sorumlu Büyük şehir Belediyesinin yüzde yüz oranında kusurlu olduğu, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde yapılan tespite bağlı olarak alınan rapora göre olay nedeniyle davacının aracında 19.000,00.-TL'lik hasar meydana geldiği, davacı tarafın aracın iş kaybı nedeniyle tazminat talebinin yerinde olmadığı anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, maddi hasarlı trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalı ... Başkanlığını hizmet kusuru nedeniyle dava etmiştir. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediyeler, kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildirler. Kamu tüzel kişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargıya ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur. O halde mahkemece, HMK 114/b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2.maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine kararı verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine de gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 03.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7574, Karar No: 2010/7189, Tarih: 13.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/7574 E.  ,  2010/7189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı ..., kendisine ait dava dışı 150 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 940 m2 yüzölçümündeki bölümüne yönelik davalı ...’ın müdahalesinin önlenmesi istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı ..., tapu kaydına dayanarak dava dışı 150 ada 6 parsel sayılı taşınmazdaki eksikliğin davalı ...’a ait dava konusu 150 ada 7 parsel sayılı taşınmazdan tamamlanması gereğini öne sürerek ıslah talebinde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 150 ada 7 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 25.12.2008 havale tarihli rapor ve haritada (B) harfi ile işaretli 940 m2 yüzölçümündeki bölümün dava dışı 150 ada 6 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kesinleşen kadastroya karşı kadastro tespiti öncesindeki nedenlere dayalı dava niteliğindedir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu 150 ada 7 parsel sayılı taşınmaz ile dava dışı 150 ada 6 parsel sayılı taşınmaz arasındaki ortak sınıra yöneliktir.

Mahkemece uzman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 25.12.2008 havale tarihli rapor ve haritasında (B) harfi ile işaretli 940 m2 yüzölçümündeki bölümün davacının tutunduğu tapu kaydı kapsamında kaldığı halde, tescil haritalarının tespit sırasında hatalı birleştirilmesi sonucu davalıya ait dava konusu 150 ada 7 parsel sayılı taşınmazda gösterildiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Davacı ... 24.8.1971 tarih ve 4, davalı ... ise 24.2.1971 tarih ve 27 sayılı tescil ilamı ile oluşan tapu kayıtlarına dayanmıştır. Ancak tescil ilamlarında davacı ve davalı karşılıklı olarak taraf olmadıklarından tutundukları tapu kayıtları birbirleri aleyhine kesin hüküm oluşturmaz. Bu durumda ortak sınırın saptanmasında eylemli biçimde kullanma durumu nazara alınıp, uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümlenmesi zorunludur.

Davacı ... 24.8.1971 tarih ve 4, davalı ... ise 24.2.1971 tarih ve 27 sayılı tescil ilamı ile oluşan tapu kayıtlarına dayanmıştır. Ancak tescil ilamlarında davacı ve davalı karşılıklı olarak taraf olmadıklarından tutundukları tapu kayıtları birbirleri aleyhine kesin hüküm oluşturmaz. Bu durumda ortak sınırın saptanmasında eylemli biçimde kullanma durumu nazara alınıp, uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümlenmesi zorunludur.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için uzman fen bilirkişi, önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ile tutanak bilirkişileri hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, ortak sınır yerinin neresi olduğu yolunda yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişilerden ayrı ayrı olaylara dayalı bilgi alınmalı, tutanak içeriği ile yerel bilirkişi beyanları çeliştiğinde tutanak bilirkişilerinin tümü ayrı ayrı dinlenmek suretiyle çelişki giderilmeli, zilyetlik konusunda yeterli araştırma ve soruşturma yapılmalı, bu yolla taraf taşınmazları arasındaki ortak sınır yeri saptanamadığı takdirde tapu kayıtlarının yüzölçümleri ile dava ve temyize konu bölümün yüzölçümü esas alınarak orantı kurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 89,40 TL harcın istek halinde davalı ...’a iadesine, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10427, Karar No: 2016/13079, Tarih: 27.09.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/10427 E.  ,  2016/13079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile katılan ...'in tarla sınır komşusu oldukları, ... tarafından kanal içinden alınıp set şeklinde katılan ...'in tarla sınırına bırakılan toprağı sanığın adı geçen katılandan izin almadan kendi tarlasına götürüp serdiği iddia edilen olayda, sanığın savunmaları ile katılan ...'in ifadelerinden, sanığın tarlasına götürüp serdiği toprağın, katılan ...'e ait olmayıp kanal temizleme çalışmaları sırasında ... tarafından kanal içinden çıkarılıp kanalın kenarına bırakılan topraklardan olduğu anlaşılmakla, sanığa yüklenen hırsızlık suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5322, Karar No: 2018/10041, Tarih: 06.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5322 E.  ,  2018/10041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; Mahkumiyet

Sanık ... hakkında; Beraat

Sanık ... müdafinin vaki duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan hapis cezası miktarına göre koşulları oluşmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip, duruşmasız olarak yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın yetkili olduğu şirketin 2009 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerinin vergi incelemesine esas olamk üzere 27.03.2010 tarih ve VDENY-2010-1127/81 sayılı istem yazı ile ibrazının istendiği, her ne kadar bu amaçla yapılan tebligat işlemi usulsüz ise de, sanığın iki cilt faturayı kaybolduğundan bahisle ibraz etmediğinin anlaşılması karşısında, defter ve belgelerin kaybedildiği ileri sürülerek ibrazından kaçınılması durumunda, süreklilik gösteren dairemiz kararları ve Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihadında açıklandığı üzere mükellefe usulüne uygun tebligat yapılmasının aranmayacağı cihetle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet, sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik sanık ... ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;