muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2910, Karar No: 2022/4791, Tarih: 18.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2910 E.  ,  2022/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

DAVALILAR :

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının yapılan yargılamasında davanın kabulüne dair verilen hüküm hakkında, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı ... ... vekilinin istinaf isteminin esastan reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının davalı ...'a Tebligat Kanununun 21/2.maddesine göre tebliğ edildiği görülmüştür.

7201 Sayılı Tebligat Kanununun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligatın muhatabın bilinen en son adresinde yapılacağı, 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın bu adrese yapılacağının düzenlendiği, bu açıklamalar doğrultusunda, kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılması, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; davalı ...'ın 31/01/2018 tarihli dilekçe ile, tebligat adresini "1995 sokak Ayça sitesi 37/33 İlkyerleşim mahallesi, Batıkent / Ankara" olarak bildirdiği, karar ilamını içeren tebliğ zarfında ise adresin, " 1995 sokak Ayça sitesi 37033 İlkyerleşim mahallesi, ... / Ankara " olarak yazıldığı, bundan sonra, ...'ta gösterilen adres yoktur şerhi ile tebligatın iade edildiği, anlaşılmaktadır.

Adı geçen davalının dosya kapsamında bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre usulüne uygun tebligat çıkartılmadan, adres kayıt sistemindeki adresine tebliğ yapıldığı görülmüştür.

O halde, davalı ...'ın son adresinin "1995 sokak Ayça sitesi 37/33 İlkyerleşim mahallesi, Batıkent / Ankara" olduğu anlaşılmakla, davalıya bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının usulüne uygun tebliğ edilerek, temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5630, Karar No: 2020/3350, Tarih: 14.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/5630 E.  ,  2020/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 24. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uyulmasına karar verilen Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.06.2016 tarihli ilamında da belirtildiği üzere; sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bu hususun Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 14/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3202, Karar No: 2006/9564, Tarih: 13.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/3202 E.  ,  2006/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalı ile aralarında bir adi ortaklık kurduklarını, ortaklığa sermaye olarak 20.000.000.000 TL koyduğunu, davalının kendisini bilgilendirip, kâr ve zarar hesabi yapmadığını, ortaklığa sokmadığını ileri sürerek ortaklığın feshine, ödediği 20.000.000.000 TL'nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki 1.4.2003 tarihli sözleşme kapsamı esas alınarak davanın kabulüne sermaye olarak verilen 20.000.000.000 TL'nın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafınden temyiz edilmiştir.

Toplanan delillerden yanlar arasında bir lokantacılık adi ortaklığı kurulduğu ve davalını idareci ortak olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, ortaklığın feshine sermaye olarak verilen 20.000.000.000 TL'nın tahsiline karar verilmiştir. Öncelikle belirtmek gerekir ki fesih istemi tasfiyeyi de kapsar ve ortaklığın sermaye olarak konulan bedelin tasfiye işlemi gerçekleştirilmeden aynen tahsiline karar verilmesine yasal olarak olanak bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, BK 538 ve devamı maddeleri hükmünce idareci ortak olan davalıdan ortaklığa ait alacak ve borçlar ile işletme nedeniyle yaptığı masraflara ilişkin hesap istenmeli, verilen hesapta tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları noktalar saptanmalı anlaşma sağlanamayan husus larda tarafların delil ve karşı delilleri sorulup, toplanmalı, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak ortaklığın ... alacakve borç miktarı belirlenmelidir.

Diğer taraftan ortaklığa ait mal ve demirbaş mevcudu da ortaklığa ait ... alacak ve borç durumuna göre, tarafların birbirlerinden olan alacak ve borçları belirlenerek mal ve demirbaşların tasfiyesinde anlaşma sağlayamadıkları takdirde mahkemece belirlenecek bir görevli vasıtasıyla bunların satılarak ortaklık mevcuduna dahil edilmesi bundan sonra öncelikle ortaklık borçları kapatılmalı, elde mevcut bir para kalır ise taraflara koydukları sermaye nispetinde ödeme yapılmalı ve bu şekilde tasfiye gerçekleşmelidir. Bu hususun gözetilmeksizin konulan sermayenin aynen iadesine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13786, Karar No: 2013/13405, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/13786 E.  ,  2013/13405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 140 ada 5 parsel, 149 ada 75 parsel, 153 ada 112 parsel, 156 ada 27 parsel, 156 ada 39 parsel, 156 ada 73 parsel ve 157 ada 76 parsel sayılı sırasıyla, 678.02, 2754.27, 1708.43, 563.16, 5498.29, 778.01 ve 3312.27 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve 104 ada, 14 parsel, 141 ada 1 parsel; 153 ada 12 parsel, 153 ada 13 parsel ve 157 ada 15 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili karar verilmesine yer olmadığına, taşınmazların tespit gibi tesciline, 140 ada 5 parsel, 149 ada 75 parsel; 153 ada 112 parsel, 156 ada 39 parsel 156 ada 73 parsel, 156 ada 27 parsel ve 157 ada 76 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davacı tarafın davasının reddine, taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının kendisine verilen kesin süre içerisinde keşif giderlerini yatırmadığı ve mevcut delillerle de iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece 08.11.2012 tarihli celsede; yokluğunda davacı tarafa keşif için gerekli masrafı yatırması hususunda kesin süre ihtaratında bulunulmuş davetiye tebliğ edilmiş davacı tarafından keşif bedelinin yatırılmaması üzerine mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/1. maddesinin ara kararı gereğini yerine getirmekle yükümlü taraf aleyhine uygulanabilmesi için mahkemece öncelikle dosyanın keşfe hazır hale getirilmesi gereklidir. Mahkemece dava konusu taşınmazların kadastro tutanakları dosya arasına alınmadan ve davacı taraf dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış olmasına rağmen, kendisine tanıklarını bildirmesi için usulünce süre verilip tanıkları sorulmaksızın keşif kararı verilmesi isabetsizdir. Hal böyle olunca, öncelikle Mahkemece davacı tarafa tanıklarını bildirmesi için süre verilmeli, dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra yapılacak oturumda keşif günü belirlenip, keşif için gerekli hakim, katip, mübaşir, taraf tanıkları, yerel bilirkişi adayları, teknik ve uzman bilirkişi ücreti tanık ve bilirkişilere çıkarılacak davetiye masrafları ve araç gideri kalemler halinde saptanıp bu giderin ne kadar süre içerisinde mahkeme veznesine depo edileceği açıkça belirtilip ara kararı gereğini yerine getirmemenin sonuçları hazır olmayan ve ara kararı gereğini yerine getirmek zorunda bulunan tarafa bir ihtarnameyle ve usulüne uygun olarak tebliğ edilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi kabule göre de dava konusu olmadıkları anlaşılan parsellerin tutanaklarının kesinleştirilme işlemlerinin yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne gönderilmelerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4012, Karar No: 2010/10492, Tarih: 13.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/4012 E.  ,  2010/10492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kira uyarlaması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kiracısı olduğu taşınmazı, 25.4.2008 tarihinde satın aldığını, 1.7.2003 başlangıç tarihli, 8 yıllık kira sözleşmesinde kararlaştırılmış olan aylık 3.000 Dolar kira bedelinin, kiralananın bulunduğu bölgenin, ticari olarak gelişmesi ve kira bedellerinin artması nedeniyle düşük kaldığını ileri sürerek, 1.7.2009 tarihinden itibaren başlayacak olan döneme ilişkin aylık kira bedelinin 11.600 Dolar olarak uyarlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kira sözleşmesinin 5. maddesinde, “ihtilaf vukuunda ... mahkemelerinin ve icra dairelerinin yetkili olacağının” kararlaştırıldığını, bu nedenle davada ... mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak, davanın öncelikle yetkisizlik nedeniyle reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmedeki yetki şartı gereğince, davada yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olduğu kabul edilerek, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'un 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı yada vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı Kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri de belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi karalaştırmış olmaları, genel ve özel

yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, genel veya özel yetkili mahkemede de açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı]

Somut olayda, dava kira sözleşmesinden doğan para alacağından kaynaklanmakta olup, BK 73.maddesi gereğince; "borcun ifa edilmesi lazım gelen yer, iki tarafın sarih veya zımni arzusuna göre tayin edilir. Hilafına bir şart mevcut değilse ve borç bir miktar paradan ibaret ise tediye alacaklının verme zamanında mukim bulunduğu yerde vukubulur." hükmü verdir. Davacının İzmir'de ikamet ettiği dosya içeriğinden anlaşıldığından aktin ifa yeri İzmir olup davaya bakmaya İzmir Mahkemeleri yetkilidir. O halde mahkemece davanın yetkili mahkemede açıldığı gözetilerek işin esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 13.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/421, Karar No: 2024/11078, Tarih: 09.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/421 E.  ,  2024/11078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1372 E., 2017/318 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

İNCELEME KONUSU KARARLAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMAYOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

1. Mahkemece suça sürüklenen çocuklara zorunlu müdafii olarak Avukat Hüseyin Kurum'un atandığı, suça sürüklenen çocuk ...'un kovuşturma aşamasında, bahse konu hırsızlığı diğer suça sürüklenen çocuklarla beraber gerçekleştirdiklerini beyan etmesi; suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nin kovuşturmada alınan savunmalarında, hırsızlık ile ilgili alakalarının olmadığını beyan ettikleri anlaşılmakla; aralarında menfaat çatışması bulunması sebebiyle, suça sürüklenen çocuklara ayrı ayrı müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek Avukatlık Kanunu'nun 38. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesi uyarınca belirlenen 4 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 2 ay 20 gün hapis cezası yerine, 3 ay 10 gün hapis cezasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken neticeten 2 ay 6 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası sonucu 2 ay 23 gün hapis cezasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3. 5237 sayılı Kanun’un 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi hususları da belirlenmiş olup, bu yönlerden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30591, Karar No: 2014/19628, Tarih: 25.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/30591 E.  ,  2014/19628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ... ile sanık ...'nın olay günü Camikebir mahallesi Barbaros Hayrettinpaşa caddesi üzerinde yol verme ve korna çalma meselesinden tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bu kavga esnasında sanık ... ile ...'un karşılıklı olarak elleri ile birbirlerini darp ettikleri, kavga esnasında sanık ...'ın sopa ile mağdur ...'e de vurarak yaralanmasına ve sopa ile katılan ...'in motorsikletine vurarak motorsikletin hasar görmesine sebep olduğu, sanık savunması, katılan, mağdur ve tanık beyanı ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. .

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15311, Karar No: 2013/1866, Tarih: 11.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/15311 E.  ,  2013/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 04.04.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 104 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "..." olarak yazılan kimlik bilgilerinin "..." olarak düzeltilmesini ve tapu kaydında mevcut 28.01.1959 tarihli şerhin terkinini istemiştir.

Mahkemece, davacının kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteminin kabulüne, tapu kaydında mevcut şerhin terkini talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sonucunda oluşan tapu kaydına davacının soyadının hatalı şekilde yazıldığı, ancak imar uygulaması sonucu oluşan son tapu kaydında bu yanlışlığın giderildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, her ne kadar kadastro tutanağında düzeltme yapılmış ise de, idari nitelikteki tutanağın düzenlenmesi sırasında oluşan hataların yine idarece düzeltilmesi gerekir. Ancak, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacı ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Somut olayda, tapu malikinin kadastro tutanağında hatalı yazılan soyadının düzeltilmesi mümkün olmadığından, tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için mahkemece “dava konusu taşınmazın kadastro tutanağında tapu maliki olarak görünen ... ile davacı ...'ın aynı kişi olduğunun tespitine” şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken kadastro tutanağındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.02.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.