muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22631, Karar No: 2015/5296, Tarih: 19.03.2015

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında dava konusu somut olayda; yalnızca 06.03.2007 tarihinde davalı .. tarafından verildiği iddia edilen ve davacının maaşının 1.600TL olduğunda dair belge ile yetinilmeden, davalı şirketin giderleri ile ödemelerini gösteren defter ve kayıtları ile banka kayıtları üzerinde inceleme yaparak davacıya yapılan maaş ödemeleri tespit edilmeli, tespiti istenilen sürenin öncesinde ve sonrasında yazılı delil başlangıcı sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte belgeler var ise bu belgeleri dosya arasına getirterek incelenmeli, davalı işyerlerine ait ve davacı tarafından imzalı ücret bordroları ile Kuruma bildirilen prime esas kazançlar arasında ay ve ay karşılaştırma yapılarak, eksik bilirkişi raporuyla yetinilmeden, uyuşmazlık konusu husus hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar Kurum, ..., ... ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalılar ..., ..., ...'ye iadesine, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/6860, Karar No: 2001/9182, Tarih: 20.11.2001

11. Hukuk Dairesi 2001/6860 E., 2001/9182 K.

**11. Hukuk Dairesi 2001/6860 E., 2001/9182 K.**

**- ANONİM ŞİRKET GENEL KURUL KARARLARININ İPTALİ

- DAVA ŞARTI**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 381 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (Kadıköy Asliye Birinci Ticaret Mahkemesi)nce verilen 10.4-2001 tarih ve 2000/675-2001/503 saydı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı A.Ş.nin sermayesinin %20'sine tekabül eden 150.000 nama yazılı (B) grubu pay sahibi olduğunu, davalının 6.4.2000 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında oyçokluğu ile özel denetçi olarak Şakir'in seçildiğini, daha önce şirket denetçisi olan bu kişinin görevinden istifa ettiğini, döneminin henüz ibra edilmediğini, oyçokluğu oluşturan ortakların kötüniyetle bu kişiyi seçtiklerini ileri sürerek, 6.4.2000 tarihli genel kurulda özel denetçi olarak Şakir'in seçilmesine ilişkin kararın iptalini, özel denetçi olarak Osman Hadi'nin atanmasını yada re'sen seçilecek bir bilirkişi tarafından davalı şirket kayıtlarının incelenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının teminat göstermesi gerektiğini, özel denetçinin oyçokluğu ile seçildiğini, davanın terditli talepte bulunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davacı tarafın azınlık haklarına dayanak özel denetçi tayini isteminin genel kurulda oybirliği ile kabul edilmiş ise de, Şakir'in daha önceki dönemde denetçi olup, sorumlu olduğu bir dönem için denetçi seçilemeyeceği, genel kurul azınlığın adayını seçmek zorunda olmayıp, ancak tarafsızlığı tartışılmayacak bir kişiyi seçmek zorunda bulunduğu, aksi davranışın iyiniyetli bir davranış olmadığı gerekçesiyle, davalı şirketin 6.4.2000 tarihinde yapılan genel kurulda Şakir'in özel denetçi tayinine ilişkin kararın iptaline, özel denetçi için yeterli emarelerin bulunduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, TTK.nun 381. maddesi uyarınca açılan genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, TTK.nun 381. maddesi uyarınca açılan genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Anılan Yasa hükmünde "toplantıda hazır bulunup da, karara muhalif kalarak, keyfiyeti zapta geçirten..."terin iptal davası açabileceği öngörülmüştür. Somut olayda, davacının özel denetçi temyizi istemi oybirliği ile kabul edilmiş, ancak gösterdiği özel denetçi adayının oyçokluğu ile reddedildiği, diğer ortakların gösterdiği adayın (Şakir'in) ise oyçokluğu ile seçildiği anlaşılmıştır. Davacı temsilcisi bu karara karşı red oyu kullanmış ise de, muhalefet şerhini genel kurut tutanağına geçirmediği, tesbit edilmiştir. Oysa, yukarıda açıklanan Yasa hükmüne göre, dava açmak için karara muhalif kalınması yeterli olmayıp, ayrıca muhalefetin tutanağa geçirilmesi şarttır. Bu durumda davacının dava şartını yerine getirmemesi nedeniyle davanın reddi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve kapsamına göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle, kararın davalı yararına (BOZULMASINA), (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, heyetçe takdir edilen 100.000.000.-TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınıp, davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2001 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29368, Karar No: 2013/18781, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29368 E.  ,  2013/18781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanma, nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet, suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama ve suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçlarından şüpheliler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/03/2013 tarihli ve 2012/10319 soruşturma, 2013/3751 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik müştekiler vekilleri tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin, mercii Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/04/2013 tarihli ve 2013/336 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30/09/2013 gün ve 2013/14894/59862 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/10/2013 gün ve 2013/335968 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve ... bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, mercii kararında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçu açısından da kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği belirtilip, özel soruşturma usulüne tabi olup soruşturma koşulu gerçekleşmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda adı geçmesinin madden kesin hüküm oluşturmadığı belirtilmek suretiyle itirazın reddine karar verilmiş ise de, Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçu açısından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin yeterli olduğu ve madden kesin hüküm oluşturduğu düşünüldüğünden, şüphelilerin vergi kaçırdıkları iddiasına ilişkin herhangi bir inceleme ya da soruşturma yapılmaksızın kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda . suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir

Kanun yaranına bozma istemine dair tebliğname içeriğine göre, şüpheliler haklarında 213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen itirazın reddine ilişkin kararın bozma isteğine konu edildiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince incelemenin Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 02/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1234, Karar No: 2016/749, Tarih: 26.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1234 E.  ,  2016/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.01.2013

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık E...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık K...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar Ç..., M..., K...)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kişiye sıkı sıkıya bağlı olan şikâyet ve buna bağlı davaya katılma hakkı onbeş yaşını bitirmiş olan mağdureye ait bulunduğundan ve mağdurenin babası ... hakkında 06.07.2010 günlü oturumda verilen katılma kararı hukuki dayanaktan yoksun olup vekile hükümleri temyiz hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10337, Karar No: 2015/6734, Tarih: 16.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/10337 E.  ,  2015/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkili davacının davalı nezdinde 03/02/2009-26/09/2011 tarihleri arasında ...'nda güvenlik görevlisi olarak 844,00 TL net maaş ile çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve tatil ücretlerinin davacıya ödenmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 09/02/2012-26/09/2011 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak müvekkili nezdinde ...'nda çalıştığını, davacının istifa ettiğini, bu nedenle tazminat taleplerinin yerinde olmadığını, fazla mesai yapmadığını, 12 saatten haftada 4 gün çalıştığını, ara dinlenmeleri düşünüldüğünde haftalık çalışmasının 44 saatte tekabül ettiğini, alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, günlük 12 saat olarak belirlenen çalışma süresinden 1,5 saat ara dinlenme süresi yerine 1 saat düşülerek yapılan fazla çalışma hesabı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Hükmedilen miktarların net ya da brüt olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5754, Karar No: 2014/9026, Tarih: 25.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/5754 E.  ,  2014/9026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın dam direğinden ayrı hat çekmek suretiyle sayaca girmeksizin kaçak elektrik kullandığının 20/02/2006 günü katılan kurum görevlilerince tespit edilerek kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlenmesine rağmen, elektriğin kesilmesi esnasında bir mühürleme işleminin yapılmadığının katılan kurumca bildirilmesi karşısında, sayacın abonelik kaydı yapılarak kullanılıp kullanılmadığı ve suça konu sayacın üzerinde ilk abonelik esnasında ...Bakanlığı mührü bulunup bulunmadığının katılan kurumdan sorularak, varsa sayacın Bakanlık mühürlü olduğuna dair sayaç mühürleme tutanağının getirtilmesi, sayacın Bakanlık mühürlü şekilde daha önceden teslim edilmiş olduğunun tespiti halinde, sanığın mührün konuluş amacına aykırı davranışla sayaca müdahale etmesinin mühür bozma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraet kararı verilmesi, nedenlerine dayanan bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, dönülmesi mümkün bir ara kararı niteliğinde olmayıp davanın esasını halleden kararlardan bulunan uyma kararının gereği yerine getirilmeyerek aynı şekilde sanığın tekrar beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle esası incelenmeyen hükmün CMUK.'nm 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4361, Karar No: 2011/6009, Tarih: 02.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4361 E.  ,  2011/6009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ... Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da düzenlenen rapor karar vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Geri çevirme kararı üzerine Belediye Başkanlığınca dosyaya gönderilen 14.02.2011 gün M.07.6.KOR.0.13.00/603 sayılı yazıda; dava konusu ... Köyü 289 ada 2 parsel sayılı taşınmazın belediye sınırları içinde bulunduğu,imar planında tarımsal niteliği korunacak alan olarak gösterildiği belirtilmiştir. Yargıtay’ca da benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca parsellenmemiş arazi ve arazi parçalarının arsa sayılabilmesi için; uygulama imar planı içinde bulunması, plan içinde değilse belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde olması,belediye hizmetlerinin tümünden yararlanması ve fiilen meskun yerler arasında bulunması gerekir. Bu durumda dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu imar planının cinsi (nazım-uygulama) ve onay tarihi araştırılmadan niteliği kesin olarak saptanmadan eksik inceleme ile arsa niteliğine göre değerlendirme yapan raporlara göre hüküm kurulması,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında göz önünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu ... köyü 289 ada 2 parsel nolu taşınmaz ve emsal alınan ...,... parsel nolu taşınmazın bulundukları cadde ve sokak için emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili Belediye Başkanlıklarından (2006 yılı itibarıyla) getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir. Hükme esas bilirkişi raporlarında ise vergi değerleri yönünden gerekli karşılaştırmanın yapılmamış olması,

./..

2011/4361-6009 -2-

3-Dava konusu taşınmazın 16.10.2006 emsal alınan taşınmazın ise 10.06.2003 tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığının ve imar uygulaması görmüşlerse bunlara ilişkin belgelerin Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden getirtilip incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiğinin dikkate alınmamış olması,

4-Somut emsal alınan (164 ada 15 parsel sayılı) taşınmazın alıcı ve satıcısı ile satış tarihi ile değerini gösterir biçimdeki akit tablosu Tapu Müdürlüğünden getirtilerek emsalin denetlenmemesi,

5-Yargılama sırasında vekille temsil edilen davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17707, Karar No: 2010/9088, Tarih: 09.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/17707 E.  ,  2010/9088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesinden vazgeçilmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Cumhuriyet Savcısının ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında, yapılan yargılama sonucunda Kahta Asliye Ceza Mahkemesince 20.07.2004 tarihinde verilen baraat hükümlerinin temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanık ... yönünden kurulan hükmün ise C. Savcısı tarafından aleyhe temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY yönünden de değerlendirme yapmak üzere iade edildiğinin anlaşılması karşısında; adı geçen mahkemenin sanıklar ... ve ...’i yeniden yaptığı yargılamaya dahil ederek haklarında verdiği 22.09.2005 günlü hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenle, sanıklar ... ve ... hakkında yeniden kurulan 22.09.2005 günlü hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Cumhuriyet Savcısının ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, kaçak olarak kullanılan enerji değeri de gözetildiğinde, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 09.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.