muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7591, Karar No: 2013/11062, Tarih: 29.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7591 E.  ,  2013/11062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 7.495,75 m2'lik bölümün yüzölçümü ve geometrik durumu gözönünde bulundurulduğunda, bu kısımda değer azalışı olamayacağı gözetilmeden, % 5 oranında değer düşüklüğü olduğunun kabulü suretiyle fazla bedel tespiti,

2) Kabule göre de; davanın mahiyeti ve hükmedilen bedel nazara alındığında, taraflara fazla vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36286, Karar No: 2021/4208, Tarih: 06.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36286 E.  ,  2021/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşüldü;

Katılanların sanıkların yetkilisi olduğu şirketten 05/11/2011-12/11/2011 tarihleri arasında İtalya Milano’da tatil yapmak için seyahat paketi satın alıp kişi başı 1,548 Euro ödeme yaptıkları, şirketin ekonomik sıkıntı nedeniyle turu 30/10/2011 tarihinde iptal etmelerine rağmen katılanlara tatil ücretini iade etmedikleri, sanıkların bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia olunan somut olayda ; sanık ...'nun savunmasında; şirkette ortak olarak görünmesine rağmen şirket işleriyle hiç ilgilenmediğini, şirket ile eşi olan sanık ...'ın ilgilendiğini beyan ettiği, katılanların 26/09/2011 tarihinde rezarvasyon yaptırıp 20/10/2011 tarihinde kişi başı 1.548 Euro ödedikleri, İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülen iflas erteleme davasının ise 02/11/2011 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin ve sanıkların baştan itibaren turu düzenleme niyetinin bulunup bulunmadığının tespiti açısından; sanıklara ait olduğu belirtilen turizm veya tur şirketine ait bütün kayıtların ticaret sicilinden ve ilgili kurumlardan istenilerek getirtilmesi, sanıklarla katılan arasında yapılan sözleşme ve eklerinin tamamının istenerek dosyaya konulması, buna göre sanıkların hangi tarihten itibaren bu şirketi kurdukları, gerçek bir ticari faaliyetlerinin bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması, sanık ...'nın savunması doğrultusunda sanığın şirketteki görevinin ne olduğunun belirlenmesi açısından şirketin diğer idarecilerinin bilgi sahibi sıfatıyla dinlenmesi, ilgili şirketin suça konu tatil organizasyonuna yönelik sözleşme yapma yetkisinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, katılanın tatil paketi ile ilgili olarak hangi işlemleri yaptıkları, katılanlar adına otel veya uçak rezervasyonu yapıp yapmadıklarının araştırılması, sanıkların katılandan aldıkları kişi başına 1.548 Euro'nun suç tarihi itibariyle vaad edilen seyahat paketi kapsamı doğrultusunda rayiç bir fiyat olup olmadığının araştırılması, sanıkların, katılanların zararını giderip gidermediklerinin belirlenmesi, katılanların yeniden ayrıntılı beyanlarının alınarak, özellikle sanıklar ile aynı anda mı yoksa farklı zamanlarda mı görüşerek para verdikleri hususunun sorulması, buna göre sanıkların ekonomik kriz nedeniyle mi yoksa kasten mi katılanların zararına haksız menfaat temin ettikleri, eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olup olmadığının karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27358, Karar No: 2024/563, Tarih: 17.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/27358 E.  ,  2024/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1091 E., 2021/1060 K.

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...,

2-...

DAVA TARİHİ : 30.04.2019

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/324 E., 2020/572 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının kullandığı motosiklet ile 01.04.2015 tarihinde sürücü ..., araç işleteni ...'a ait araç arasında meydana gelen kaza neticesinde malul kaldığını, kazada asli kusurlunun davalı sürücü olduğunu, müvekkilinin ise tali kusurlu bulunduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL tedavi gideri, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL araçtaki hasar bedeli, 500,00 TL araçtaki değer kaybının, 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında uzlaşma sağlandığını, davacının maddi ve manevi edim talebinin bulunmadığını belirttiğini, dava açma hakkı olmadığını, uzlaşma ile davadan feragat edilmiş sayılacağını, kusuru kabul etmediklerini, davalı araç sürücüsünün aracını en sağ şeride çektiğini, davacının takip mesafesini korumayarak arkadan çarptığını, sigorta şirketinin davaya dahil edilmesi gerektiğini, davalı sürücünün, davalı işletenin çalışanı olduğunu, olayın iş kazası niteliği bulunduğundan Sosyal Güvenlik Kurumu'nun da davaya dahil edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı ile belirtilen kararı ile; davanın trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat davasına ilişkin olduğunu, davacının kaza nedeni ile aracındaki değer kaybı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatını talep etmiş ise de Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/21091 soruşturma nolu dosyası içerisinde bulunan 09.04.2015 tarihli uzlaşma raporuna göre, davacının maddi ve manevi edim talebinin olmadığını belirtip sadece maddi hasarın giderilmesi talebi olduğunu uzlaşma tutanağına yazdıkları, karşılıklı olarak imzaladıkları, 20.04.2015 tarihli ifadesinde davacının söz konusu uzlaşma tutanağına konu edimin davalılardan ... tarafından yerine getirildiğini bildirip ilgili faturaları da sunduğu anlaşılmakla, taraflar arasındaki uzlaşma tutanağının Ceza Muhakemeleri Kanunu (CMK) 253 üncü maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve içeriğinde davacının maddi hasarlarının karşılanması kaydıyla başkaca maddi ve manevi tazminat talebinin olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, artık bu aşamadan sonra başkaca bir maddi ve manevi tazminat talebinde bulunamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının kendi el yazısı ile diğer tüm maddi ve manevi haklarından vazgeçtiğine dair bir ibare bulunmadığını, uzlaşma tutanağında miktarın belirtilmediğini, müvekkilinin bir bacağının ampute olduğunu ve sadece motorunun tamir edilmesiyle alakalı haklarından vazgeçtiğini, sair tazminat haklarından vazgeçmediğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu açıklayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının kendi el yazısı ile diğer tüm maddi ve manevi haklarından vazgeçtiğine dair bir ibare bulunmadığını, uzlaşma tutanağında miktarın belirtilmediğini, müvekkilinin bir bacağının ampute olduğunu ve sadece motorunun tamir edilmesiyle alakalı haklarından vazgeçtiğini, sair tazminat haklarından vazgeçmediğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu açıklayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/21091 soruşturma nolu dosyası içerisinde bulunan 09.04.2015 tarihli uzlaşma raporuna göre davacı ve davalı sürücünün araç hasarının ödenmesi hususunda anlaştıkları, davacının başkaca talebi olmadığına dair tutanağı imzaladığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu 253/17 maddesi uyarınca Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder, "CMK'nun 253/19 uncu bendine göre ise; "...Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır, Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9.6.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup, anılan Kanun maddesinin 253/19 uncu bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır, hükmü uyarınca uzlaştırma tutanağı sonucu davacının tazminat davası açma hakkı bulunmadığı gerekçesi ile davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı 01.04.2015 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan ve aracı hasar gören davacı sürücünün uğradığı zarar nedeniyle tedavi gideri, geçici iş göremezlik tazminatı, araç hasar bedeli ve değer kaybı ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 54, 56 ncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89 ve 90 ıncı maddeleri, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu 253/19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 54, 56 ncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89 ve 90 ıncı maddeleri, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu 253/19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu 253/19 uncu maddesine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağı, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılacağı, bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma raporu düzenlenmekle davacının tazminat davası açma hakkı bulunmadığı, uzlaşma raporunun ilam mahiyetinde olacağından uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağı kabul edilmekteydi.

Ancak; Anayasa Mahkemesi 26.07.2023 tarihinde 2023/43 Esas, 2023/141 Karar numaralı dosyada, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 5560 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değiştirilen 253 üncü maddesinin (19) numaralı fıkrasının beşinci cümlesinin “Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz;…” bölümünün Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi iptal kararı derdest davalarda derhal uygulanacağından, söz konusu uzlaştırma tutanağının Anayasa Mahkemesi iptal kararı da dikkate alınarak değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir. Bu itibarla kararın bozulması gerekmiştir.

KARAR

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Değerlendirme bölümünde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4268, Karar No: 2014/9124, Tarih: 03.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4268 E.  ,  2014/9124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve tüm sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler katılan vekili ile sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi ve inelemenin de sanıklar ...müdafiine duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle 25.06.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine ibraz ettiği vekâletnameye dayanarak sanıklar ..., ... ve ... adlarına gelen Av.... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ..., ... ve ... haklarında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkilleri haklarındaki hükümlerin BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanıklar müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 09.07.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanıklar ... ve... hakkında hükmedilen ceza miktarları nazara alınarak sanıklar müdafiin bu sanıklar yönüyle duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, duruşmalı incelemenin yalnızca sanıklar ... ve...yönüyle yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları ve sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle sanık ... hakkındaki beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler ile sanıklar ... ve... hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve... hakkındaki beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, sanık ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, sanıkların inkara yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamından, sanıklar ...ve ...'nin cinsel saldırı eylemine iştirak ettiklerine dair şüphe oluştuğunun anlaşıldığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi doğrultusunda adı geçen sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Mağdure ile sanık ...'ı sanık ...'in eve kabul ettiği ve ...'in eşi olan sanık ...'nin yaşam koşulları gereği aile içerisindeki sosyal konumu, savunması ve kırsal bölgelerdeki örf adet kurallara göre atılı suça bilinçli olarak katılımının bulunmadığı gözetilerek, sanık ...'nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi yerine yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları ile sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.03.07.2014 tarihinde verilen işbu karar 09.07.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanıklar müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2024/5899, Karar No: 2024/7846, Tarih: 06.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5899 E.  ,  2024/7846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/626 E., 2024/39 K.

DAVA TARİHİ : 20.08.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı uyarınca uygulanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda, ıslah edilmiş hâliyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.06.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alınarak istinaf sebepleriyle sınırlı şekilde ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, davacının kadroya geçtikten sonraki ücretinin taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesine uygun olarak ödenmediği, bu sebeple ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının kabulüne ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 03.10.2022 tarihli kararı ile; davacının 31.10.2020 tarihi itibarıyla hak edilen ücret miktarının aynen korunarak 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki ücret farkı alacağının buna göre hesaplanması gerekirken davacının 31.10.2020 tarihinde almakta olduğu ücretine 01.11.2020 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere %5,75 oranında zam yapılarak 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki ücret tespitinin hatalı olduğu; arabuluculuğa başvurunın 2021 yılının Haziran ayında yapıldığı, bu tarih itibarıyla imzalanmış bir toplu iş sözleşmesi olmadığı gibi dava dilekçesinde de bu toplu iş sözleşmesinde öngörülen ücret zammına yönelik bir talep bulunmadığı hususu dikkate alındığında 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark ücretin hesaplanmasında, bireysel iş sözleşmesi doğrultusunda belirlenmiş temel ücrete %12 oranında ücret zammı uygulanmasının hatalı olduğu; ayrıca faiz bakımından taleple bağlılık ilkesine aykırı karar verilmesinin de hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 03.08.2023 tarihli kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda kapsama alınan ek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.