muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24094, Karar No: 2013/13619, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24094 E.  ,  2013/13619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2010 yılı içinde davalının açmış olduğu ihaleyi kazanıp davalıya ait işte yüklenici olarak hizmet verdiğini, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 81. maddesinin birinci fıkrasına 5763 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle ilave edilen 1 bendindeki özel sektör işverenleriyle ilgili anılan teşvik hükmünde sigortalının prime esas kazancının %20'si olan uzun vadeli sigorta kolları prim oranlarından %11 oranına isabet eden işveren hissesinin 5 puanlık kısmını içeren prim tutarının hazinece karşılanmasının öngörüldüğünü, davacı şirketin 5510 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren anılan Kanun uyarınca %5 puanlık indirimleri uygulamak suretiyle sigorta primlerini tahakkuk ettirip ödediği halde şirketin söz konusu prim indirimlerinin hak edişlerinden kesildiğini hazinece karşılanan sigorta primleri karşılığı 16.257,96 TL'nin kesilme tarihlerinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kurum ile davacı şirket arasında merkez hizmet binasının 2010 yılı genel temizlik işlerinin yürütülmesiyle ilgili olarak sözleşme imzalandığını, kamu ihale genel tebliğinin 78. maddesi uyarınca tüm hizmet alımı ihalelerinde tekliflerin hazine tarafından karşılanacak olan işveren sigorta prim tutarı dikkate alınmadan işveren payları üzerinden hesaplanarak sunulup değerlendirileceğini, yapılan işlemlerin yerinde olduğunu davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı şirketin ihale ile davalının merkez hizmet binasını yirmibeş temizlik personeli ile genel temizlik işlerinin yapılması işini üstlendiği davalı kurumdan istenilen 01.01.2010-31.12.2010 arası davalı şirketin yaptığı genel temizlik hizmeti sebebiyle yapılan ödemelerle ilgili çizelgelere göre davalı kurum 01.01.2010-31.12.2010 arası hak ediş tutarı 494.195,97 TL'den kendisiyle bir ilgisi ve kendi alacağı da olmayan prim teşvikinden yararlandığı gerekçesiyle hazinece karşılanan 5 puan karşılığı 16.257,96 TL'yi kesip davacı şirkete ödendiği 5510 sayılı Kanun'un 80. maddesi uyarınca davacı kurumca haksız ve yasal olmayan kesinti tutarı olan 16.257,96 TL'nin davacı şirketi geri ödenmesi gerektiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de 5510 sayılı Kanun'un 81. maddesine 5763 sayılı Kanun'un 24. maddesi gereğince ilave edilen hüküm gereğince özel sektör işverenlerinin hissesine isabet eden prim tutarından %5lik kısmın Hazine tarafından karşılanacağı halde primin tamamının yüklenicinin hakedişlerinden kesilmesine ilişkin alacak davalarında İş Mahkemeleri görevli olmayıp genel mahkemeler görevlidir. Mahkemece bu yön gözetilmeden davanın esasına girilip yargılama yapılarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4015, Karar No: 2014/7400, Tarih: 08.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4015 E.  ,  2014/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/29-2013/570

Davacı İ.. G. Hırd. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti vekili Avukat A... D..tarafından, davalı T.. A.. aleyhine 27/10/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava, haksız haciz nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının, mahkemeden aldığı ihtiyati haciz kararı ile aleyhinde icra takibine başladığını, şirketinde haciz yapıldığını, itirazı üzerine ihtiyati haciz kararının kaldırıldığını, haczin haksız olarak uygulanması nedeni ile uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ihtiyati haciz kararının 05/09/2009 günü uygulandığı, 22/10/2009 günü kaldırıldığı, davacının kendi kusuru ile haciz edilen malları yedieminden almadığı, aradan geçen zaman içinde eskime nedeni ile mallardaki değer kaybından davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi, belge ve bilirkişi raporlarına göre, davalı tarafından Şişli 1. AHM nin 2009/208 değişik iş sayılı dosyası ile davacı aleyhinde alınan ihtiyati haciz kararı uyarınca davacının iş yerinde 05/09/2009 günü haciz ve muhafaza işlemi yapıldığı, davacının ihtiyati hacze itiraz ettiği, aynı mahkemece 22/10/2009 tarihinde ihtiyati haciz kararının kaldırıldığı anlaşılmaktadır. Muhafaza altına alınan malların halen yedieminde olduğu, ücreti yatırılamadığı için davacı tarafından alınmadığı, bilirkişi raporunda, haciz edilen malların muhafazasından dolayı herhangi bir değer kaybına uğramadıkları ne var ki ömürleri 10 yıl olan makineler olmaları nedeni ile yedieminde kaldıkları süre için ömürlerinin azalmasına bağlı olarak değer kaybına uğradıklarının bildirildiği görülmüştür.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. maddesine göre, zararı ispat etmek müddeiye düşer, zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı takdirde hakim, halin mutat cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevfikan tayin eder.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. maddesine göre, zararı ispat etmek müddeiye düşer, zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı takdirde hakim, halin mutat cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevfikan tayin eder.

Dosya kapsamından, davacıya ait makinelerin ihtiyati haciz kararı uyarınca davalı tarafından haciz ve muhafaza edildiği, mahkemece davacının itirazı üzerine ihtiyati haczin kaldırıldığı, kaldırılması nedeni ile haksız hale gelen ihtiyati haciz nedeni ile haciz tarihi ile mahkemece haczin kaldırılmasına karar verilen tarih arasında geçen süre yönünden yedieminlik ücretinden ve makinelerin ömürlerindeki bu süreye yönelik kısalmadan dolayı uğranılan değer kaybından davalının sorumlu olduğu, bu süre zarfındaki gerçek zararın net olarak belirlenememesi halinde mahkemece BK 42. maddesi hükmü uyarınca adalete uygun tutarda bir tazminatın resen belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile istemin tümünün reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

b-Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; davacı bir ticari şirket olup, iş yerinde yapılan haksız haciz nedeni ile ticari itibarı zarar görmüş, kişilik hakları saldırıya uğramıştır. Haksız haciz ve muhafaza işlemi nedeni ile kusurlu olan davalının davacının uğradığı manevi zarardan sorumlu tutulması gerekirken istemin tümden reddi doğru olmamış, davacı yararına uygun tutarda bir manevi tazminat ödetilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7224, Karar No: 2022/8175, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/7224 E.  ,  2022/8175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizin incelenmesinde;

2010 takvim yılında düzenlenen en son faturanın 31.03.2010 tarihli olabileceği saptanarak yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20993, Karar No: 2013/24146, Tarih: 02.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20993 E.  ,  2013/24146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında; hükümlülük ve erteleme

Sanık ... ve ... haklarında beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belediye sınırları içindeki meraya tecavüzden dolayı, suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen ... Belediye Başkan- lığının yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlan- madığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak ... Belediye Başkanlığına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmemesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğ- name düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 02.10.2013 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3448, Karar No: 2013/3668, Tarih: 05.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/3448 E.  ,  2013/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalı idare tarafından davacıya satılan ticaret merkezi binasının geç teslim edilmesi nedeni ile mahrum kalınan kira kaybının tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasıdaki Yenikent'te yapılmakta olan ticaret merkezinin satışına ilişkin 03.03.2008 tarihli protokolün 2.maddesinde peşinat bedelinin...hesabına aktarılmasını müteakip 7 işgünü içerisinde ticaret ve yönetim merkezi binasının... tarafından...'a teslim edileceği düzenlemesine yer verilmiştir. Davacı... tarafından peşinatın 21.03.2008 tarihinde yatırıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Davacı vekili protokoldeki peşinatı yatırma şartını yerine getirdikleri halde 7 işgünü içerisinde teslim yapılmadığından uğranılan kira kaybı nedeni ile tazminat isteminde bulunmaktadır.

Taraflar arasındaki ilişki dikkate alındığında, teslimi ispatlama yükümlülüğü davalı idareye aittir. Dosya içerisinde bulunan yazışmalardan anlaşıldığına göre, davacı tarafça davalı idareye yazılan 25.03.2008 ve 09.04.2008 tarihli yazılara verilen 18.04.2008 tarihli cevapta, davalı idare tarafından eksikliklerin 1 ay içerisinde tamamlanması ve devir işleminin yapılmasının plânlandığı davacıya bildirilmiştir. Daha sonra davalı idare tarafından davacıya yazılan 20.07.2009 tarihli yazıda teslim işleminin yapılması için 24.07.2009 tarihinde yetkili personelin hazır bulunması istenmiştir. Davalı idarenin 20.07.2009 tarihli yazısı davacıyı temerrüde düşürücü niteliktedir. Davalı idarenin bu tarihten sonraki gecikme nedeni ile kira kayıplarından sorumlu olması mümkün değildir. Ancak davacının temerrüde düştüğü

20.07.2009 tarihine kadar olan dönem yönünden istemin değerlendirilmesi gerekir. Davalı idare tarafından davacıya gönderilen 20.07.2009 tarihli yazıda abonelik işlemlerinin tamamlanmasından sözedilmiş, aksi takdirde testlerin yapılmamasından kaynaklanan problemlerden idarenin sorumlu olmayacağı bildirilmiştir. Bu yazı da dikkate alındığında abonelik işlemlerinin yapılmamış olması teslimi engelleyici nitelikte görülmemektedir.

Mahkemece yukarıdaki açıklamalar dikkate alınarak değerlendirme yapılıp, gerekirse bilirkişi kurulundan da ek rapor alınarak hüküm oluşturulması gerekirken, davacının gecikmeye kendisinin sebep olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın İLKSAN yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3902, Karar No: 2012/18972, Tarih: 04.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3902 E.  ,  2012/18972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı anne vekili tarafından, borçlu baba aleyhinde Aile mahkemesince,  velayeti anneye bırakılan müşterek çocuklar için hükmedilen birikmiş tedbir ve iştirak nafakası ile anne için hükmedilen birikmiş tedbir nafakası alacağının tahsili için 16.03.2004 tarihinde ilamlı icra takibi yapıldığı, borçlu vekilinin; alacaklı anne tarafından yapılan takipte müşterek çocuklara velayeten talep olmadığı gerekçesi ile husumet yönünden şikayet ve çocuk A,'ye yapılan ödemelerin ile birlikte hem anne hem de diğer çocuk G.e adına yapıldığı, itfa sebebiyle takibin geri bırakılması talepleriyle icra  mahkemesine başvurduğu, mahkemece, müşterek çocuk , açısından yapılan takibin husumet yokluğu nedeniyle iptaline, müşterek çocuk A.i açısından yapılan takibin A.i'nin takip sırasında reşit olması ve feragat beyanı olması sebebi ile iptaline, anne A.e açısından yapılan şikayetin ise reddine karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, takip dayanağı Develi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 03.04.2003 tarih , 2002/220 esas, 2003/211 karar sayılı ilamında, tarafların müşterek çocukları A. ve G.nin velayetinin annelerine verildiği; aynı ilamda çocuklar için ayrı ayrı aylık 125 TL (125.000.000 eski TL)  tedbir nafakasına ve karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, anne A.e için dava tarihinden kararın kesinleşmesine kadar aylık 70 TL (70.000.000 eski TL) tedbir nafakasına  hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Boşanma veya ayrılık vukuunda, çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf, gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür.(TMK. Md. 182) Bu madde uyarınca, ilamda hüküm altına alınan iştirak nafakasının alacaklısı, müşterek çocuk olmayıp, velayet hakkı kendisine verilen eştir. Velayet hakkı küçüğün reşit olması ile sona ereceğinden, bu tarihte iştirak nafakasının da sona ereceği tabidir. Ancak çocuğun  reşit olduğu tarihe kadar  ödenmeyerek  biriken nafaka alacağı bulunduğu takdirde,  velayet hakkı kendisine verilmiş olan eş tarafından  çocuğun reşit olduğu tarihten önce de, sonra da  bu alacak takibe konu edilerek  ödenmesi istenebilir. Zira nafaka, velayet hakkı kendisine verilen eşe çocuğun bakım ve eğitimine harcaması için verilmiştir ve onun tarafından istenilmesinde usul ve yasaya uymayan bir yön bulunmamaktadır.

Somut olayda, takip dayanağı ilamda tarafların müşterek çocukları küçükler A.ve G,n velayeti anneleri verildiğine göre, adı geçenin ilamda lehine hükmedilen iştirak nafakasını kendi adına takibe konu etmesinde ilama ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Aksine düşünce ile müşterek çocuk G,e yönünden takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

Borçlu aynı zamanda itfa itirazına dayanak olarak müşterek çocuk Ali Ötünç adına  ödemelere ilişkin banka hesap ekstreleri ve dekontlar sunmuştur. Sunulan hesap ekstrelerinin ve dekontların incelenmesinde, ödemelerin tamamının çocuk A.adına yapıldığı görülmektedir. Yukarıda da açıklandığı üzere, iştirak nafakasının alacaklısı, velayet hakkı kendisine verilen anne olduğuna göre, iştirak nafakasının müşterek çocuğun bir kısım masraflarının karşılanması  için borçlu tarafından  yapılmış ödemeler  İİK.'nun 33.maddesine uygun bir itfa olarak kabul edilemez. Mahkemece, anne A,e için yapılan takibe ilişkin olarak davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı gibi, bahse konu ödemeler ahlaki bir borcun yerine getirilmesi niteliğinde olduğundan ve anne adına da yapılmadığından çocuk A,i. reşit olmadan önceki dönemdeki nafaka borcundan da düşülemez.

TMK'nun 328.maddesine göre de, babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa bu takdirde, kendisi yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir. Küçük reşit olduğu tarihte, hükmedilen iştirak nafakası kendiliğinden sona erer. Bu durumda alacaklı  annenin  müşterek çocuklar için hüküm altına alınan ve reşit olduğu tarihe kadar devam eden  iştirak nafakası birikmiş alacağını takibe koyma hakkı ve sıfatı bulunmaktadır.

MK. md. 182/II' ye göre; velayet hakkı kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. Velayet kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine katılma amacıyla ödediği iştirak nafakası, çocukların korunmasına yönelik olup, kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle hakim bu konuda re'sen karar verir. İştirak nafakası, kararın kesinleşmesiyle ödenmeye başlanır ve kural olarak çocuk ergin oluncaya kadar devam eder. İştirak nafakası çocuğa harcanmak üzere alacaklı olan, velayet hakkı sahibine verilen bir paradır.

Somut olayda, velayet hakkı sahibi alacaklı anne olup, borçlu ise babadır. Bu nedenle çocuğun  olduğu tarihten önce tahakkuk etmiş iştirak nafakası alacağından feragati hukuki sonuç doğurmaz. Hal böyle olunca yönünden takibin feragat nedeniyle iptaline karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

O halde mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere borçlunun tüm taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, takibin müşterek çocuklar çısından iptaline karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere borçlunun tüm taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, takibin müşterek çocuklar çısından iptaline karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere , 04/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24124, Karar No: 2014/7180, Tarih: 11.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/24124 E.  ,  2014/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/152230

Mahkeme : ADANA 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 15/12/2009 – 2009/745 esas ve 2009/1415 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.