muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/100, Karar No: 2019/137, Tarih: 23.05.2019

02.08.2018 olan ihbarname tarihi itibarıyla ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken kanun yararına bozma talebi, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kapsamı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karardaki nitelendirmenin 5237 sayılı TCK’nın 125. maddesi olarak gösterilmiş olması ile güveni kötüye kullanma suçunun kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itiraz ve kanun yararına bozma talebi kapsamında olmaması kapsamaması karşında, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 18. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 11.03.2019 tarihli ve 6892-4628 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 18. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/327, Karar No: 2015/4829, Tarih: 30.04.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/327 E.  ,  2015/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1- Sanık .... hakkında; TCK'nın 37/1. maddesi yollamasıyla 188/3-4, 62, 52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 37/1. maddesi yollamasıyla 188/3-4,52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Sanık..... hakkında duruşmalı, usulüne uygun tebligata rağmen sanık .... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından bu sanık hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Bu dosya ile birleştirilen .... Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2013 tarih 2013/233 esas 2013/225 karar sayılı dosyasında suça konu uyuşturucu maddenin naklinde kullanıldığı belirtilerek müsaderesi talep edilen araçla ilgili olarak her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanık .... için cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ın temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık ..... müdafiinin ileri sürdükleri yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç konusu maddelerin müsaderesine karar verilirken uygulanan kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi,

2- ..... Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan uyuşturucu maddeye ilişkin numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün müsadereye ilişkin 9. fıkrasının başına " TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca ", aynı fıkrada yer alan "36 adet şeffaf koli bandında sarılı bulunan uyuşturucu paketlerinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve .... Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan numunelerin" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

30.04.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda duruşmada sanık .....'ın savunmasını yapmış bulunan Av.....'in yokluğunda 06.05.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2018/6708, Karar No: 2019/745, Tarih: 07.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6708 E.  ,  2019/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... ... 13. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., ... ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.06.2016 tarih ve 2014/961 Esas - 2016/738 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

... ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesince, 15.03.2018 tarihli ek karar ile resen kısıtlının “.../...”ta ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, vesayet makamınca kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin bir karar verilmediği ve kısıtlının ...’da ikamet etmediği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/.... maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ... ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31924, Karar No: 2016/4556, Tarih: 01.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31924 E.  ,  2016/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı dava dilekçesinde özetle; 28/07/2008-26/11/2012 tarihleri arasında davalı iş yerinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını,iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı,ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının tüm uyarılara rağmen iş yerinde işinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermediğini, 13/11/2012-23/11/2012 tarihleri arasında izin almaksızın işe gelmediğini, davacının döndüğünde yıllık izin kullandığını belirttiğini,iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının davalı işverenlikte, 28/07/2008 - 26/11/2012 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak çalıştığı, iş akdinin haklı bir neden olmaksızın işverenlikçe sona erdirildiği, iddiası karşısında davalı tarafın haklı fesih olgusuna tutunduğu, ancak devamsızlık tutanağında devamsızlık tarihlerinin 13-23/11/2012 tarihleri olmasına rağmen ayrıca sunulan izin belgesinde davacının bu tarihlerde yıllık izinde olduğunun bildirildiği ve davacıya 22/02/2013 tarihinde ücret ödemesinin yapıldığına ilişkin makbuz ibraz edildiği, tüm bu verilerin bir arada değerlendirilmesi sonucunda davalı tarafın devamsızlık olgusunu ispatı için sunduğu delillerin diğer delillerle çeliştiği, bu durumda davalı tarafın iddiasını ispat edemediği, fesih şekline göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca kendisine ödenmeyen asgari geçim indirimi alacağının bulunduğu, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında asgari geçim indirimi alacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacının davalı sitede temizlik görevlisi olarak 28.07.2008-26.11.2012 tarihleri arasında çalıştığı sabittir. Davacı tanığı davacının davalı sitenin merdivenlerini sildiğini ayrıca başka işler de yaptığını sabah gelip akşam gittiğini,aylık net 750 TL ücretle çalıştığını beyan etmiştir.

2- Taraflar arasında asgari geçim indirimi alacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacının davalı sitede temizlik görevlisi olarak 28.07.2008-26.11.2012 tarihleri arasında çalıştığı sabittir. Davacı tanığı davacının davalı sitenin merdivenlerini sildiğini ayrıca başka işler de yaptığını sabah gelip akşam gittiğini,aylık net 750 TL ücretle çalıştığını beyan etmiştir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Ücretlerde" başlıklı 23'üncü maddesinde; "(Aşağıda yazılı ücretler Gelir Vergisi'nden istisna edilmiştir: Hizmetçilerin ücretleri "(Hizmetçiler özel fertler tarafından evlerde, bahçelerde, apartmanlarda ve ticaret mahalli olmayan sair yerlerde orta hizmetçiliği, süt ninelik, dadılık, bahçıvanlık, kapıcılık gibi özel hizmetlerde çalıştırılanlardır.)”hükmü düzenlenmiştir.

Davacının davalı sitede temizlik işi esas olmak üzere kapıcılık faaliyetleri kapsamında başka işleri de yapmak suretiyle hizmetçi gibi sabahtan akşama kadar maaşlı çalıştığı anlaşılmış olup,193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun yukarıda bahsi geçen maddesi uyarınca gelir vergisinden istisna olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacı işçinin gelir vergisinden istisna olduğu gözetilerek asgari geçim indirimi alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23897, Karar No: 2017/6111, Tarih: 24.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/23897 E.  ,  2017/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (HMK 74). O halde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asil yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 24.05.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/16025, Karar No: 2023/5438, Tarih: 29.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16025 E.  ,  2023/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili, yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 279 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini, yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça uzlaşma komisyonunda müvekkiline ait taşınmazın değerinin belirlenmiş olduğunu; ancak belirlenen ve önerilen değerin taşınmazın gerçek degerinin altında olduğunu, kamulaştırılan alanın gerçek değerinin tespiti ile belirlenen değerin faizi ile birlikte davacı idareden alınarak davalıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline, yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle;dava konusu taşınmaz bedelinin yüksek belirlendiğini, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi tespit edilen bedele dava tarihihden dört ay sonrasından ilk karar tarihine kadar, ikinci kararla tespit edilen bedelden ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubuyla kalan bedele ise ikinci karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğini, idare lehine vekâlet ücretine taktir edilmemesinin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediğinden davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 279 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi doğrudur.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen satış, aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza komşu, benzer özelikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda da kullanılmış olup, tespit edilen metrekare birim fiyatı denetimden geçen dosyalar ile uyumludur.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. Tespit edilen kamulaştırma bedelinin Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi depo edilen kısmına dava tarihinden dört ay sonrasından ilk karar tarihine kadar, kaldırma kararı sonrası tespit edilen fark bedele ikinci karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken ikinci kararla tespit edilen tüm bedele son karar tarihine kadar faiz işletilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı tarafın temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında (2) numaralı bendinde bulunan ''tespit edilen kamulaştırma bedeline 17.10.2017 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine," cümlesinin çıkartılmasına yerine "ilk kararla tespit edilen 51.668,91 TL'ye 17.10.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 12.03.2018 tarihine, fark 18.342,10 TL'ye 17.10.2017 tarihinden ikinci karar tarihi olan 24.06.2021 tarihine kadar faiz işletilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5133, Karar No: 2012/7026, Tarih: 30.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5133 E.  ,  2012/7026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2003 takvim yılı hesaplarının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmesi, kullanılan son faturanın 31.12.2003 olması nedeniyle 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 41 ve 45. maddeleri gereğince, suçun işlendiği 26.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1912, Karar No: 2015/9103, Tarih: 27.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1912 E.  ,  2015/9103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2012/27-2014/24

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan Ç.. M.. ve S.. E.. vd. E.. L.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan Ç.. M.. ve S.. E.. vd. E.. L.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mülkiyet ihtilaflı olduğundan kamulaştırma bedelinnin 3'er aylık vadeli hesaba yatırılarak fark bedele faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin çıkartılmasına, yerine (Erzurum ili Çat İlçesi ... köyünde yer alan ... ada 2 parselin içinde bulunan 822.274,33m2'lik kısmının; kamulaştırma bedelinin 582.169,87-TL olarak tespitine, acele el koyma dosyası ile bloke edilen bedel ödenmiş ise davalılardan tahsil edilerek dava konusu taşınmazın mülkiyeti Çat Kadastro Mahkemesi'nin 1993/56 esas sayılı dosyası ile ihtilaflı olduğundan ileride belirlenecek olan hak sahiplerine payları oranında ödenmek üzere açtırılan 3'er aylık vadeli hesaba yatırılmasına,acele el koyma dosyasında ödenen bedelinin mahsubu ile fark kamulaştırma bedeli olan 41.392,94-TL'ye 25.09.2012 tarihinden karar tarihi olan 05.03.2014 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) bendinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.