muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26671, Karar No: 2014/209, Tarih: 08.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/26671 E.  ,  2014/209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30/09/2013 gün ve 2013/14894/59862 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/10/2013 gün ve KYB.2013/335968 sayılı ihbarnamesi ile;

Hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanma, nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet, suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama ve suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçlarından şüpheliler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/03/2013 tarihli ve 2012/10319 soruşturma, 2013/3751 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik müştekiler vekilleri tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin, mercii Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/04/2013 tarihli ve 2013/336 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, mercii kararında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçu açısından da kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği belirtilip, özel soruşturma usulüne tabi olup soruşturma koşulu gerçekleşmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda adı geçmesinin madden kesin hüküm oluşturmadığı belirtilmek suretiyle itirazın reddine karar verilmiş ise de, Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçu açısından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin yeterli olduğu ve madden kesin hüküm oluşturduğu düşünüldüğünden, şüphelilerin vergi kaçırdıkları iddiasına ilişkin herhangi bir inceleme ya da soruşturma yapılmaksızın kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yargısal denetimi CMK’nun “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlığı altında 173. maddede düzenlenmiş olup, maddeye göre; suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde, kararın verildiği yargı çevresine en yakın ağır ceza mahkemesine, bu karar aleyhine itiraz edebilir. Her ne kadar maddede yasa yolu itiraz olarak adlandırılmışsa da ortada dar ve teknik anlamda bir hâkim kararı bulunmadığı için, vaki başvuru teknik olarak itiraz olmayıp, öğretide “kovuşturma davası” olarak da adlandırılan, idari bir makamın kararına karşı açılan tali bir ceza davası niteliğinde bulunmaktadır.

Bu aşamada kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edebilecek olan “suçtan zarar görenin” kim olduğu hususunun da açıklanması gerekmektedir. Suçtan zarar gören kavramı, başta Ceza Muhakemesi Kanunu olmak üzere pek çok Kanunda yer almış, fakat açıklanmış değildir. Gerçekten “suçtan zarar gören” kavramıyla, suçtan sadece doğrudan zarar gören mi, yoksa dolaylı zarar görenlerin mi kastedildiği kanun metninden anlaşılamamaktadır.

Her suçtan az veya çok gerçek kişiler de zarar görür. Devletten ayrı topluluklar, bakanlık gibi resmi makamlar, yabancı devletler ve uluslararası örgütler ile kuruluşlar da bu anlamda fert olarak sayılmaktadır. Ceza muhakemesi hukukunda genel olarak zarar gören; “mağdur”, “şikâyetçi” veya “suçtan zarar gören şahıs” olarak adlandırılmıştır. Her zaman zarar gören ferdin tespiti mümkün olmamakla birlikte, bu durum onun mevcut olmaması demek değildir.

Öğretide, suçtan doğrudan doğruya zarar görenin, yani suçun maddi unsuruna muhatap olanın ve bu nedenle suç ile korunan hukuksal yararı zedelenen kişinin, dar anlamda suçtan zarar gören olduğu, bir başka deyişle suçun mağduru olduğu ileri sürülmüştür. Buna karşılık, bir kimsenin haklı çıkarı, işlendiği iddia olunan suç ile ağır biçimde zedelenmiş olması durumunda, bu haklı çıkarı zedelenmiş kişinin geniş anlamda suçtan zarar gören kişi olduğu, hâkimin, böyle bir ölçütü somut olaya uygun olarak, genel yaşam tecrübelerine dayanarak değerlendirmesi gerektiği açıklanmıştır. Bu nedenle suçtan doğrudan doğruya zarar görmenin dar, dolayısıyla zarar görmenin ise geniş anlamda suçtan zarar görmeyi ifade ettiği belirtilmiştir.

Zarar gören fert durumunda kimin olacağı, bir başka ifade ile suçtan zarar görenin nasıl belirleneceği önem arz etmektedir. Çoğu kez “tecavüz olunan şahıs”, “suçtan zarar gören kimse” veya “mağdur veya şikâyetçi” olarak adlandırılan zarar gören ferde, ceza muhakemesinde bazı haklar tanınmış, ödevler verilmişken, her hak veya Ödevde Kanun Koyucunun değişik ölçütler ile davranması olanaklıdır. Mesela; şikâyet hakkı tanınırken veya kamu davasına katılma hakkı verilirken değişik ölçütlerin kullanılması mümkündür. Gerçekten de “suçtan zarar gören” kavramı ihtiyaca göre belirlenmelidir. Örneğin; hâkimin davaya bakamayacağı halleri düzenleyen CMK’nun 22. maddesinin söz konusu olması durumunda, hâkimlerin objektifliğini en iyi sağlama amacı, en geniş yorumu gerektirir. Buna karşın kamu davasına katılmanın sakıncalarını en aza indirmek içinse dar yorum yolu seçilmelidir. Nitekim Ceza Genel Kurulu da 15.07.2008 gün ve 2008/9-95 Esas, 2008/195 Karar sayılı ilamında; hâkimlerin, “bir olayda suçtan zarar göreni belirlerken, sanığa yüklenilen ve cezalandırılması istenilen fiille haklı bir çıkarı zedelenen kişinin ceza kovuşturması konusundaki isteğini göz önünde tutmak ve bu haklı görüldüğünde kişiye suçtan zarar görme niteliği tanımak durumunda” olduğunu vurgulamıştır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya içeriğine göre; tüm dosya kapsamından 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçu yönünden zarar gördüğü ve açık bir hakkının zedelendiğine ilişkin delil bulunmayan şikâyetçilerin şüpheliler hakkında bu suç yönünden de verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı vaki itirazının sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddi yerine işin esasına girişilerek itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla belirtilen hukuka aykırılık nedeniyle de CMK’nun 309. maddesi uyarınca Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma istenip istenmeyeceğinin takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11821, Karar No: 2012/11053, Tarih: 09.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/11821 E.  ,  2012/11053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik yapmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tefecilik suçunda, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ...'un davaya katılma ve hükmü temyize ... bulunmadığından yasaya aykırı olarak kamu davasına katılan olarak kabulünün, yakınana yasa yoluna başvuru ... vermeyeceğinden yakınan vekilinin temyiz inceleme isteğinin tebliğnamaye uygun olarak 5320 ... yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 ... CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11339, Karar No: 2012/12711, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11339 E.  ,  2012/12711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, saman, domates ve mısır ürününün sulu ve kuru şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini tek tek açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1126, Karar No: 2012/5686, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1126 E.  ,  2012/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Dava konusu, Sabaholdu Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 2 parsel sayılı 24.386986.66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro sırasında mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmıştır. Davacı ... temsilcisi, tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümünün köylerine ait çayır olduğu iddiasıyla, dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 101 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporu ve eki olan 1 ve 2 numaralı krokilerde (A) harfi ile gösterilen bölümlerinin çayır vasfı ile davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ile davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı ... Kişiliğinin tapu kaydının çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümlerini kapsadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Davacı taraf, 35000 m2 ve 25000 m2 yüzölçümlerinde, 1938 tarihli, sıra numaraları dosyadaki tapu kayıt suretinden belli olmayan iskan yolu ile oluşmuş 2 adet tapu kaydına dayanmış olduğu halde Mahkemece, davacı dayanağı tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmemiş, haritalarının bulunup bulunmadığı yöntemine uygun şekilde araştırılmamış kayıt uygulaması buna göre yapılmamıştır. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için öncelikle, dayanılan tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa oluşum belgeleri ve haritaları getirtilip, dosya ikmal edildikten sonra mahallinde davada taraf olan köyler dışındaki komşu köyle halkı arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuruyla keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında, varsa davacı tarafın dayanağı tapu kayıtlarının haritaları uzman teknik bilirkişi eliyle zemine uygulanarak tapu kayıtlarının kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi uyarınca haritalarına göre belirlenmeli, tapu kayıtlarının haritalarının bulunamaması ya da uygulanamaması durumunda ise, davacı dayanağı tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm

tedavülleriyle birlikte okunup sınırlarının bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmesi istenilmeli, bilirkişilerin gösteremediği sınırların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği sınırlar haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların kapsamı kesin olarak belirlenmelidir. Taşınmazın temyize konu bölümlerinin dayanılan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalması halinde dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan davaya konu edilen taşınmazın niteliği, kadim mera olup olmadığı, kimden kime, ne şekilde intikal ettiği ve ne şekilde tasarruf edildiği hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, beraberde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan tapu kayıtlarının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8871, Karar No: 2012/14653, Tarih: 02.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8871 E.  ,  2012/14653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, taşınmaza fiilen el atılmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; davaya konu kanal için 1996 yılında kamulaştırma işlemine başlandığı, hak sahipleri tespit edilemediği için tamamlanamadığı ve davacının, su kanalının taşınmaz altından geçtiği iddiası da gözetilerek bu yönde bir araştırma yapılmaksızın, taşınmaz üzerinde ve gözle görülür su kanalı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiğinden, davacı iddiası doğrultusunda kamulaştırma krokisi de zemine uygulanarak yer altı su kanalı geçip geçmediği araştırılıp, sonucuna göre karar verilmesi gektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11677, Karar No: 2017/10225, Tarih: 12.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/11677 E.  ,  2017/10225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı ve Çelikler Temizlik İnşaat Tekstil Gıda Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının T.C. Sağlık Bakanlığı'ndan ihale ile iş alan değişik taşeron firmalarda ... Numune Hastanesinde yemekhanede hazırlıkçı olarak çalıştığını, en son diğer davalı şirketlerde çalıştığını, iş akdinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın sona erdirildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, bakanlığın asıl işveren olmayıp, ihale makamı olduğunu, bu nedenle bakanlığa husumet düşmeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik İnşaat Tekstil Gıda Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ; zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının işten çıkarılmasında davalı şirketin yetkisi bulunmadığını, davacının davalı şirkette çalıştığı dönemde tüm yıllık izinlerini kullandığını, fazla mesai yapmadığını ve tatil günlerinde çalışmadığını, ödenmemiş ücret alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Gıda İnş. Araç Kiralama Taah. ve Tic. A.Ş vekili; davacının müvekkili şirkette hiç çalışmadığını, bu hususun kurum kayıtları ile de sabit olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı ... Gıda İnş. Araç Kiralama Taah. ve Tic. A.Ş. yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar T.C. Sağlık Bakanlığı ile ... Temizlik İnşaat Tekstil Gıda Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar T.C. Sağlık Bakanlığı ile ... Temizlik İnşaat Tekstil Gıda Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar T.C. Sağlık Bakanlığı ile ... Temizlik İnşaat Tekstil Gıda Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar T.C. Sağlık Bakanlığı ile ... Temizlik İnşaat Tekstil Gıda Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosyada mevcut davacıya atfen imzalı 11/07/2011 - 27/07/2011 ve 15/08/2012 - 01/09/2012 tarihleri arası izin kullanıldığını gösterir 2 adet yıllık izin belgesi davacı asile gösterilerek imzası inkar edilmediği takdirde belgelerde gösterilen tarihler arasında davacının yıllık izin kullandığının kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken, bu konuda eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19559, Karar No: 2021/7165, Tarih: 20.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/19559 E.  ,  2021/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av.... tarafından, davalı ... aleyhine 30.12.2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.03.2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 02.07.2015 gün, 2014/1029 E- 2015/9440 K sayılı ilamı ile “Davacı, davalı ...'nı hizmet kusuru nedeniyle dava etmiştir. Zira dava dilekçesinde davacının kullandığı askeri aracın karartma ışıklarının yanması ve emir gereği hızlı gitmesinin etkisi ile yolun çökmüş olduğunu fark edemediği ve bu nedenle kazanın meydana geldiği iddia edilmiştir. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan idareler, kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildirler. Kamu tüzelkişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararlar, niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir. 1602 sayılı Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Kanunu'nun 20. maddesinde Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nin Türk Milleti adına; askeri olmayan makamlarca tesis edilmiş olsa bile, asker kişileri ilgilendiren ve askeri hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıkların ilk ve son derece mahkemesi olarak yargı denetimini ve diğer kanunlarda gösterilen, görevleri yapacağı hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle yukarıda belirtilen yasa hükmü kapsamında kalan idari uyuşmazlıklara ilişkin davaların Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nde görülmesi gerektiği” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş; Uyuşmazlık Mahkemesinin 2019/286 E. 2019/273 K. sayılı 29.04.2019 tarihli kararı ile dava konusu uyuşmazlığın adli yargının görevi içerisinde olduğuna karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, söz konusu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi istemine ilişkindir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, söz konusu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi istemine ilişkindir.

a)2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun'un 6. maddesinde "Bu Kanun hükümlerine göre ödenecek nakdi tazminat ile bağlanacak emekli aylığı uğranılan maddi ve manevi zararların karşılığıdır. Yargı mercilerinde maddi ve manevi zararlar karşılığı olarak kurumların ödemekle yükümlü tutulacakları tazminatın hesabında bu Kanun hükümlerine göre ödenen nakdi tazminat ile bağlanmış bulunan aylıklar göz önünde tutulur" denilmektedir.

İlgili Kanun maddesinde, ödenen nakdi tazminatın zarar görenin maddi ve manevi zararına karşılık ödendiği açıklandığına göre davacıya ödenen bu bedelin içinde manevi tazminat da bulunmaktadır. Şu durumda mahkemece, manevi tazminatın belirlenmesi aşamasında davacıya 2330 sayılı Kanun kapsamında yapılan ödemeler ve manevi tazminatın bölünmezliği ilkesi dikkate alınmadan ve bu husus değerlendirilmeden karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

b)Mahkemece hüküm fıkrasının 8. bendinde Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Döner Sermaye İşletmesi'nin 06.03.2012 tarih ve M2524169 no’lu faturasında belirtilen 235,00 TL adli tıp ücretinin davalı hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de, Adli Tıp Kurumuna ödenen ücret yargılama giderlerinden olup yargılama giderleri ile birlikte kabul ve ret oranına göre hüküm altına alınması gerekirken, tümünün davalıya yükletilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a –b) no’lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle reddine, 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.