muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2673, Karar No: 2019/4666, Tarih: 04.11.2019

Sanık müdafiinin 15 günlük yasal süre içindeki temyiz isteminin 5217 sayılı CMK’nin 294/1 ve 295/1 maddeleri uyarınca temyiz sebebi içermediği ve temyiz sebebini içeren dilekçesinin de 7 günlük yasal süreden sonra verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek katılanlar vekili ile katılan ... vekilinin temyizi ile sınırlı yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik taksirle öldürme suçundan TCK’nin 85/1, 22/3 ve 62. maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümüne yönelik olarak sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurusunun kabulüne ve yeniden kurulan hükümle sanığın kasten öldürme suçundan TCK’nin 81 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 09/11/2018 Tarih ve 2018/2504 Esas, 2018/2698 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, heyetimizden Sn. ...’in temyiz nedeni olmaksızın inceleme yapılabileceğine ilişkin karşı oyu ve oyçokluğuyla, 04/11/2019 gününde karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

Sanık ...’in maktul ...’ı öldürdüğü iddiasıyla açılan kamu davasında yerel mahkemece verilen kararın istinaf edildiği, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.

Ceza Dairesince verilen kararında sanık müdafii tarafından yasal süre içerisinde kararı temyiz iradesini gösteren dilekçe verilerek temyiz edildiği kanaatinde olduğumdan temyizin sanık müdafii tarafından verilen dilekçede sebep bildirilmediğinden reddine dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki;

(M)

KARŞI OY:

Sanık ...’in maktul ...’ı öldürdüğü iddiasıyla açılan kamu davasında yerel mahkemece verilen kararın istinaf edildiği, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.

Ceza Dairesince verilen kararında sanık müdafii tarafından yasal süre içerisinde kararı temyiz iradesini gösteren dilekçe verilerek temyiz edildiği kanaatinde olduğumdan temyizin sanık müdafii tarafından verilen dilekçede sebep bildirilmediğinden reddine dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK’nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK’nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

“Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını resen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK’nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK’nin 298. md.)

Yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin Yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10,11,36,90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6. ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK’nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK’nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.

... Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2023/18625, Karar No: 2023/18895, Tarih: 05.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/18625 E.  ,  2023/18895 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/31 E., 2021/185 K.

DAVA TARİHİ : 09.09.2014

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 19.11.1999-18.05.2013 tarihleri arasında çalıştığını, davalı Şirketin ortakları arasındaki problem nedeni ile iş sözleşmesinin sonuna doğru müvekkilini istifaya zorladıklarını, müvekkili net 1.150,00 USD ücret almasına rağmen sigortasının asgari ücretten gösterildiğini, ayrıca son on ay boyunca çok cüzi ücret aldığını ve bu dönemde 20.000,00 TL ücret alacağını alamadığını, müvekkilinin yıllarca Kemer'de özellikle yaz aylarında geç saate kadar turizme bağlı ticarethanelerin açık olması sebebi ile sabah 08.30'dan gece 24.00'e kadar çalıştığını, kış dönemlerinde gece 22.00'ye kadar çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Şirket yetkilisi, davacının iş sözleşmesinin sonuna doğru istifaya zorlandığını iddia etmesinin gerçek dışı olduğunu, davacının herhangi bir neden göstermeksizin işyerine gelmediğini, davacının 02.03.2013 tarihinde Kamar Döviz ve Altın Tic. AŞ'de işe başladığını yaptıkları araştırmada tespit ettiklerini, davacının fesih ihbarında bulunmadan başka bir işyerinde çalışmaya başladığını, bu şekilde Şirketi gelir ve statü kaybına uğratmış olduğu için kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.02.2016 tarihli ve 2014/292 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararı ile; davacının 19.11.1999-31.12.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, davacının son ücretinin aylık net 1.788,90 TL olduğu, davalı işverenin iş sözleşmesini haksız olarak feshettiği, davacının ödenmemiş aylık ücret alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.11.2020 tarihli ve 2017/18725 Esas, 2020/15615 Karar sayılı ilâmıyla; davalının sair temyiz itirazlarının reddi ile iki tarafın da kabulüne göre davacının 31.12.2012 tarihinden sonra işyerinde fîilî çalışmanın bulunmadığı, bilirkişi raporunda kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacaklarının 31.12.2012 tarihi dikkate alınarak hesaplandığı, davacının 31.12.2012 tarihinden sonra işyerinde fîilî çalışması bulunmadığından göre ücret alacağının da buna göre değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda önceki raporda hesaplanan 10 aylık süreden işyerinin fîilen kapalı olduğu dönemin mahsubu neticesinde 4,4 aylık ödenmemiş ücret alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkili işçinin işyerinde fîilî olarak çalışıp çalışmamasının hak edişi ile ilgisi bulunmadığını, tüm aylıklarını hak ettiğini belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı ve hesaplanması noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6433, Karar No: 2012/12855, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6433 E.  ,  2012/12855 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli cinsel saldırı ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2008 gün ve 2007/45 Esas, 2008/5 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminden dolayı zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Sanığın, geceleyin saat 01.00 sıralarında çalıştığı işyerinden geldiği servisten inip evine yaya olarak gitmekte olan mağdurenin yanına gidip bıçağı sırtına dayayarak "sakın sesini çıkarma, gırtlağını keserim, ben askere gideceğim, bana bir kere vereceksin, yoksa seni öldürürüm" diyerek saçından tutup sokağın kenarında bulunan karanlık bölgedeki karavanın arkasına götürerek yere yatırıp zorla cinsel ilişkiye girmeye çalışırken olayı gören tanık ...'in ihbarı üzerine olay yerine gelen polis memurlarının müdahale etmesi üzerine eylemini tamamlayamadığı olayda; sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, kastının yoğunluğu nazara alınarak TCK.nın 61. maddesindeki ölçütlere göre hakkaniyet gereğince temel cezanın teşdiden belirlenmesi gerekirken alt sınırdan ceza tayin edilmesi ve suçun işleniş özellikleri ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak TCK.nın 35. maddesine göre teşebbüsden dolayı indirim yapılırken orantılılık ilkesi göz ardı edilerek en yüksek oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28979, Karar No: 2012/18391, Tarih: 25.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/28979 E.  ,  2012/18391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi ihmal

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa usule aykırı olarak tebligat yapmak suretiyle görevi ihmal suçundan kamu davası açılmış olması ve yakınan ... Genel Müdürlüğü'nün suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi karşısında; davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, yakınana bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca yakınan ... Genel Müdürlüğü vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15669, Karar No: 2013/11798, Tarih: 18.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15669 E.  ,  2013/11798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Mirasçıları ... vdl. aleyhine 12/09/2005 gününde verilen dilekçe ile kasten adam öldürme nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 18/06/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar adına gelen olmadı, karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ...'ın tüm, davacı ... ile davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, kasten adam öldürme nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, murislerinin davalı ... tarafından kasten öldürülmesinden dolayı uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlar, yargılama devam ederken davalının ölümünden dolayı diğer davalı mirasçılarını davaya dahil etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, istemin bir bölümünün yargılama sırasında vefat eden davalı ... mirasçılarından ödetilmesine karar verilmiş, davalı ... yönünden ise ...'ın mirasçısı olmaması nedeni ile istem reddedilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden davacıların murisinin ölümünden sonra davacılar yararına Sosyal Güvenlik Kurumundan maaş bağlandığı anlaşılmakta olup, bağlanan maaşın rücuya tabi olup olmadığı araştırılmadan rücu edilecek alacaklardan olmadığı kabul olunarak hüküm kurulmuş olması isabetli olmamıştır.

Şu durumda, Sosyal Güvenlik Kurumundan davacılara bağlanan maaşın rücuya tabi olup olmadığı sorularak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

3- Davacı ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Şu durumda, Sosyal Güvenlik Kurumundan davacılara bağlanan maaşın rücuya tabi olup olmadığı sorularak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

3- Davacı ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince, davacı ...'ın eşinin kasten öldürülmüş bulunması, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre davacı ... yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

4- Davalı ... Toptaş'ın temyizine gelince; Davalı ...'ın ölümünden sonra nüfus kayıtlarına göre diğer davalılar davaya dahil edilmiş ve istemin davalılardan ödetilmesine karar verilmiş ise de, ...'ın gelini olan davalı ... Toptaş, eşinin davalı babası ...'dan önce vefat etmesinden dolayı ...'ın mirasçısı değildir. Şu durumda ona yönelik davanın husumetten reddi yerine kabulü doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yararına, (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı ... yararına, (4) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... Toptaş yararına BOZULMASINA, (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı ...'ın tüm, davacı ... ile davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın öteki temyiz itirazlarının reddine ve davacılardan ... yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine, temyiz eden davacı ... ve davalılardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 18/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.