muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7042, Karar No: 2014/17702, Tarih: 28.10.2014

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından çıkarılan (ilki, 25.09.2002 tarih ve 24887 sayılı, ikincisi, 08.05.2014 tarih ve 28994 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan) Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinde de sayaçların takılması, kontrolü ve değiştirilmesine ilişkin ayrıntılı hükümler mevcuttur.

Bütün bu yasal düzenlemelerden anlaşılan şudur: Elektrik sayaçlarının da dahil olduğu ölçü aletlerinin imali, ithali, mühürlenmesi gibi bütün hususlar, Sanayi ve Ticaret Bakanlığının denetimi, kontrolü ve izni dahilinde yapılmakta, elektrik sayaçları dışarıdan müdahale edilmeyecek şekilde damgalandıktan sonra kullanıma sunulmaktadır. Bu şekilde Kanun hükmü gereği Bakanlık mührü ile mühürlenen (damgalanan) sayaçlar, abonelik sözleşmesi karşılığında tüketiciye teslim edilirken de olası müdahaleleri önlemek için sayacın dış kapağı elektrik dağıtım şirketi tarafından da mühürlenmektedir. Böylece bir sayaç, hem 3516 sayılı Kanun gereği Bakanlık mührünü, hem de ilgili mevzuat gereği dağıtım şirketinin

mührünü taşımaktadır. Sayaçlara tatbik edilen bakanlık mührü, Kanun gereği olduğundan, kamu kurum ve kuruluşlarınca yasalara aykırı olarak yapılan ruhsatsız işyeri veya inşaat ya da kaçak elektrik ve su kullanımın tespitinde olduğu gibi ayrıca bir mühürleme tutanağı olamaz. Kaldı ki kamu idaresince kaçak elektrik kullanımının tespiti olaylarında da suçun kurucu unsuru MÜHÜR’dür, mühürleme tutanağı değildir. Mühürleme tutanağı işlendiği iddia edilen suçun ispatlanmasına ilişkin bir delildir. Mühürleme tutanağı bulunmasa da sanığın oluşa uygun ikrarı ile mahkumiyet kararları verilebilmektedir.

Mahkemece, TEDAŞ müessese müdürlüğüne yazı yazılarak, tutanakta belirtilen sayaçtaki Sanayi Bakanlığı mührünün mühürleme tutanağının olup olmadığı sorulduğunda, cevaben “Sanayi ve Ticaret Bakanlığına ait mührün, sayacın imalatından sonra gerekli kontroller yapılarak takılmış olduğu, bu tür mühürlere ait mühürleme tutanağının bulunmadığı” bildirilmiştir. Bu husus da yukarıda ilgili mevzuat ışığında yaptığımız açıklamaları teyit etmektedir. Dairemizden önce bu gibi dosyaların temyiz incelemesini yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesi de Bakanlık mührüne müdahaleyi veya konuluş amacına aykırı hareketleri suç kabul etmekteydi. (Örneğin; 5. CD., 11/04/2013, 2012/7785 E., 2013/3098 K., 5. CD., 14/05/2012, 2011/10636 E., 2012/5224 K.)

Bu genel açıklamalar ışığında somut olaya gelince;

Sanık hakkında “…elektrik sayacında, sayacın kuruluş anında itibaren bulunması gereken Sanayi Bakanlığına ait (vekalet mührünü) sökerek sayaçdan daha az elektrik akımı geçiyormuş görüntüsü vermek için sayaç üzerinde, oynama yaptığı” iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Bu genel açıklamalar ışığında somut olaya gelince;

Sanık hakkında “…elektrik sayacında, sayacın kuruluş anında itibaren bulunması gereken Sanayi Bakanlığına ait (vekalet mührünü) sökerek sayaçdan daha az elektrik akımı geçiyormuş görüntüsü vermek için sayaç üzerinde, oynama yaptığı” iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Yerel mahkeme ise “katılan kurum tarafından sayaç üzerinde herhangi bir mühürlemenin yapılmadığı ve sanayi bakanlığına ait mühüre ilişkin mühürleme tutanağının da bulunmadığı anlaşılmakla unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraatine” karar vermiş, Daire çoğunluğunca, beraat kararı yerinde görülerek onanmıştır. Çoğunluk kararına aşağıdaki sebeplerle katılamıyorum:

1. Elektrik sayaçlarında bulunan ve bakanlık (vekalet) mührü olarak adlandırılan mühürler, sayaçlar imal edilirken üretilen sayacın standartlara uygun şekilde elektrik tüketimini kaydettiğini belirtir mahiyette, 3516 sayılı Kanun ve ilgili Yönetmelik hükümlerine göre uygulanmaktadır. Bu mühürleme (damgalama), sayacın doğru ölçüm yaptığına ilişkin Kanun uyarınca yapıldığından, idarece mühürleme yapıldığına ilişkin ayrıca bir tutanak tutulmaz. Bu mührün bozulması da TCK’nun 203. maddesindeki “Kanun uyarınca … konulan mühür bozma” suçunu oluşturur.

2. Sayaçlarda bulunan, bulunması gereken bu mührün elektrik dağıtım şirketleriyle bir ilgisinin bulunmadığı, elektrik dağıtım şirketi tarafından kaçak elektrik kullanımının engellenmesine yönelik bir mühürleme ve bunun sonucunda gerçekleşen mühür bozma eyleminin bulunmadığı düşünüldüğünde, bu durumda davaya katılan elektrik dağıtım şirketinin suçtan doğrudan bir zararının bulunup bulunmadığı, dolayısıyla davaya katılma hakkının öncelikle tartışılması gerekir. Çünkü Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamasına göre mühür bozma suçlarında mühürlemeyi hangi kurum-kuruluş yapmışsa o kurum-kuruluşun davaya müdahil olabileceği kabul edilmektedir. Elektrik sayacındaki bakanlık mührüne müdahale edilmesiyle, sayacın çalışması veya doğru ölçüm yapmasının engellendiği, dolayısıyla elektrik dağıtım şirketinin zarara uğratıldığı düşünülebilirse de, zaten elektrik dağıtım şirketleri bu durumda elektrik enerjisi hırsızlığı ve/veya karşılıksız yararlanma gibi suçlardan açılan davalara katılmaktadırlar.

3. Sayaçtaki bakanlık mühürlerinin açılıp kapatılarak sayaca müdahale edilmesinde mühür bozma suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına ilişkin düşünce, TCK’nun 203. maddesindeki mühür bozma suçunun sadece “yetkili makamların emri uyarınca konulan mührün kaldırılması veya konuluş amacına aykırı hareket edilmesi” ile sınırlandırılması, bir başka ifade ile “Kanun uyarınca … konulan mührü bozmanın” suç oluşturmadığı anlamına gelir ki, buna katılmak mümkün değildir.

3. Sayaçtaki bakanlık mühürlerinin açılıp kapatılarak sayaca müdahale edilmesinde mühür bozma suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına ilişkin düşünce, TCK’nun 203. maddesindeki mühür bozma suçunun sadece “yetkili makamların emri uyarınca konulan mührün kaldırılması veya konuluş amacına aykırı hareket edilmesi” ile sınırlandırılması, bir başka ifade ile “Kanun uyarınca … konulan mührü bozmanın” suç oluşturmadığı anlamına gelir ki, buna katılmak mümkün değildir.

Bu itibarla, eşi adına tesis edilen elektrik aboneliğinde, sanığın sayaçtaki bakanlık mührüne müdahale ettiğinin iddia edilmesi, sanığın kaçak elektrik kullandığı gerekçesiyle verilen para cezasını (veya cezalı faturayı) ödemesi karşısında, eyleminin sabit görülmesi halinde mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, bu husus tartışılıp karara bağlanmadan ve Bakanlık mührünün Kanun gereği olup, buna ilişkin ayrıca bir tutanağın olmayacağı gözetilmeden, Bakanlık mührüne ilişkin mühürleme tutanağının bulunmadığına dair yasal olmayan gerekçeyle verilen beraat kararının onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/10251, Karar No: 2008/9980, Tarih: 07.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/10251 E.  ,  2008/9980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Taraflar 24.02.1975 tarihinde evlenmiş, 3.3.2004 tarihinde boşanmışlardır. Dava konusu 228 parseldeki bahçeli kargir evin 10.12.1984 tarihinde taraflar arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde satın alındığı ve davalı koca adına tescil olunduğu konusunda bir duraksama yoktur. Davacının taşınmaz alımına ve ev yapımına ziynetleri bozdurmak, halılarını vermek ve halı dokumak suretiyle katkıda bulunduğu sabittir. Yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; tarafların evlilik birliği içinde taşınmazın edinildiği tarih 10.12.1984’den evin tamamlandığı 1986’da dahil olmak üzere geçen dönemde kocanın tüm gelirlerini tespit etmek, davalı kocanın bu dönemdeki geçim yükümlülüğünü de (743 s TKM md.152) göz önünde bulundurarak evin edinme tarihindeki değeri ile davacının edinme tarihindeki dört adet bilezik, bir adet ondörtlük altın, 5 m² lik 8 adet ... ve 2 yıl boyunca ayda iki halı dokuduğu da sabit olduğuna göre bunları hesaplayarak katkısını belirlemek, katkı bedeli ile taşınmazın bedelini oranlamak, bulunan oranın taşınmazın dava tarihindeki sürüm değeri üzerindeki katkı miktarını belirlemek, gerektiğinde bu konuda bilirkişi veya bilirkişiden, Yargıç ve Yargıtay denetimine elverişli raporlar almak ve varılacak sonuç uyarınca karar vermektir.

Yerel mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.07.2008
Yargıtay — Esas No: 2010/12009, Karar No: 2012/1326, Tarih: 02.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/12009 E.  ,  2012/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri gereğince davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan Kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 10 ve 26. maddeleridir.

Davaya konu somut olayda, sigorta müfettişinin, sigortalının hangi iş yerinde çalıştığının tespit edilemediğini belirttiği, imha edilmiş olması nedeniyle dosyası bulunamayan ancak kararı celbedilen ceza dosyasında dava dışı ... 6/8 kusurlu bulunarak cezalandırıldığı, kesinleşen tazminat dosyasında davalı limited şirketin % 45, operatör ... % 30, sigortalının ise % 25 kusurlu olduğunun belirtildiği, işbu dosyada alınan kusur raporunda da tazminat dosyasındaki raporla paralel kusur oranlarının belirlendiğinin anlaşılması karşısında; davalı limited şirketin işveren sıfatıyla sorumluluğunun kabulü zorunludur; bununla birlikte, hakkındaki davanın yasal dayanaklarından olan ve kusursuz sorumluluk halini düzenleyen 506 sayılı Yasanın 9 ve10. madde şartlarının varlığı konusunda yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

İş kazasının meydana geldiği 17.09.1986 tarihinde yürürlükte bulunan mülga 506 sayılı Yasanın 9. maddesi (4447 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki hali ) gereğince, işverenlerin çalıştırdıkları sigortalıları Kuruma bildirmeleri için 1 aylık süre öngörülmekte olup ve anılan yasanın 10. maddesine göre ise, 9. maddede öngörülen işe giriş bildirgesini süresinde Kuruma intikal ettirmeyen işverenler hakkında 26. maddede öngörülen sorumluluk halleri aranmaksızın, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle Kurum tarafından bağlanan gelir ve harcamanın işverenden tahsil edileceğini düzenlemiştir. Yani, 506 sayılı Yasanın 9. maddesinin iş kazasının meydana geldiği tarih olan 17.09.1986 tarihinde yürürlükteki şekline göre, işverenin 10. madde hükmüne göre kusursuz sorumluluğu, sigortalının işe başlatılmasından sonraki bir aylık süre içinde, işe giriş bildirgesinin işveren tarafından Kuruma verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmesinden önce meydana gelmesi şartlarına bağlı olup, Mahkeme tarafından buna ilişkin bir araştırma ve irdeleme yapılmamıştır.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3996, Karar No: 2010/5113, Tarih: 03.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3996 E.  ,  2010/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 1228 parsel sayılı taşınmazda davalıların paydaş olduklarını, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptal, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, duruşmaya gelmemiş, bir savunma da getirmemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu yerle ilgili olarak kesin hüküm bulunduğu, hak düşürücü sürenin de geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... 'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/23471, Karar No: 2014/12376, Tarih: 04.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/23471 E.  ,  2014/12376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/243835

Mahkeme :TURGUTLU 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 12.07.2012 - 2012/293 esas ve 2012/790 karar

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4673, Karar No: 2015/18132, Tarih: 09.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4673 E.  ,  2015/18132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 31 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilleri ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 31 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 17.2.2014 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Ulucak Köyü 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan (24.04.2006) satış tarihi, dava konusu taşınmazın ise değerlendirme tarihi (17.02.2014) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılındaki emlak vergisine esas m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Ulucak Köyü 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 24.04.2006 tarihli satışına esas (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösterir) resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu ... Köyü 31 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak incelenen ... Köyü 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2014 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14581, Karar No: 2023/13695, Tarih: 04.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14581 E.  ,  2023/13695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/231 E., 2023/441 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 22.12.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın; davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 29.03.2023 tarihli karar ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.04.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı vekili tarafından Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe girip 31.10.2020 tarihine kadar uygulanması gereken toplu ... sözleşmesi uyarınca fark ücret talebinde bulunulduğu, arabuluculuk başvuru tarihi itibarıyla imzalanmış bir toplu ... sözleşmesi olmadığı ve talep de mevcut olmadığı hâlde 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark ücretin hesaplanmasında, 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin “Ücret zammı” başlıklı 33 üncü maddesi hükmü esas alınarak ... ... sözleşmesi doğrultusunda belirlenen temel ücrete %12 oranında ücret zammı uygulanmasının hatalı olduğu, davacının ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerektiği, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönemde işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesine göre bir hesaplama yapılabilmesi için davacı yönünden 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesindeki şartların mevcut olup olmadığının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar