muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16147, Karar No: 2018/23071, Tarih: 24.10.2018

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı davalıya ait işyerinde haftanın 6 günü, 08.30- 19.30 saatleri arasında çalıştığını iddia ederek tanık deliline dayanmıştır. Davalı yan işyerinde fazla çalışma yapılmadığını savunmuş, çalışma düzenine ilişkin işyeri kaydı sunmamıştır. Davalı tanıkları işyerinde 08.00 - 16.00 ve 11.00 - 19.00 saatleri arasında ikili vardiya sistemi ile çalışıldığını ifade etmişlerdir. Mahkemece, davacı tanıkları ile davacı iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davacının haftanın 6 günü 08.30- 19.30 saatleri arasında günlük 1,5 saat ara dinlenme tenzili ile haftalık 12 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiştir. Dosya kapsamındaki delillere göre fazla çalışmaya ilişkin mahkeme kabulü isabetli ise de; dinlenen davacı tanıklarının çalışma sürelerinin davacının çalışma döneminin tamamını kapsamadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı tanıklarının hizmet döküm cetvelleri getirtilerek, bu tanıkların çalışma dönemleri ile sınırlı olarak ispatlanan fazla çalışma ücret alacağının haftalık 12 saat üzerinden hesaplanması gerekmektedir. Hatalı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19290, Karar No: 2015/18214, Tarih: 10.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/19290 E.  ,  2015/18214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .. İlçesi ... Köyü 199 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 02.07.2015 tarihli geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle;

1-Dava konusu 199 parsel sayılı taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden ,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16893, Karar No: 2022/18019, Tarih: 29.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/16893 E.  ,  2022/18019 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 15. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava konusu olan ücret derecesinin düzeltilmesinden kaynaklı fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının 18.01.2008-14.02.2013 tarihleri arasındaki dönem için hesaplanıp hüküm altına alındığı, 14.02.2013 tarihinden sonraki dönem yönünden uyuşmazlık bulunmadığı ve bu suretle hükmün ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen toplam miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1752, Karar No: 2009/3761, Tarih: 06.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1752 E.  ,  2009/3761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliği gözönünde tutularak bilirkişi kurulu oluşturulup yerinde inceleme yaptırılmış ise de düzenlenen raporda incelenen satışlarının emsal alınacak nitelikte olmadığı görüşüne yer verilerek, kamulaştırma bedeli –emsal satışlara göre değil- denetime elverişli olmayan ve yasada öngörülen yönteme uygun düşmeyen genel değerlendirmelerle tespit edilmiş bulunduğundan, bu rapora itibarla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın yerinde inceleme yapılarak, 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarını esas alarak dava konusu taşınmaz malın satış değerini ve bu değeri etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurları gözeten gerekçeli bir değerlendirmeye dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir.

Satışı emsal alınacak olan taşınmazın dava konusu taşınmazla aynı mevkii ve konumda ve aynı yüzölçümde olması, birbirine komşu ya da yakın mesafede bulunması, kamulaştırma (değerlendirme) gününe yakın tarihlerde satılmış olması zorunlu değildir. Buna göre dava konusu taşınmaza emsal alınabilecek nitelik ve özellikleri taşıyan emsal arsa satışlarının belirlenip bilirkişi kurullarınca bu emsal satışların esas alınması suretiyle yapılacak karşılaştırma ve değerlendirme sonunda dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir. Dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı olasılığı sözkonusu olsa bile komşu il ve ilçelerde –kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan- arsa satışları da emsal alınabilir.

Emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir. İncelenen emsaller ile dava konusu taşınmazın imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığı da Tapu Sicil Müdürlüğü ve ilgili Belediye Başkanlıklarından sorularak incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırma sonucu bulunacak değerinden İmar Yasası gereğince düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur da dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

2942 Sayılı Yasanın 11.maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Bu tür nesnel öğeler sayesinde bilirkişilerin öznel değerlendirmelerini denetleme olanağı elde edilmiş olur. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazların -değerlendirme tarihi itibariyle- bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 fiyatları, ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m2 fiyatının mukayese edilmesi gerekir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişki bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmelidir.

Mahkemece tarafların bildireceği ve/veya resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten sonra bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucu içeren ek rapor alınmalı, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 06.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18828, Karar No: 2014/9922, Tarih: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18828 E.  ,  2014/9922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılana ait olan ve çoğaltılması amacıyla kalem aşısı yapılan bir adet erik ağacının dallarına sarılan aşı bezlerini yerinden sökmek suretiyle söz konusu ağaca zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, görgü tespit ve olay tutanağına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17160, Karar No: 2020/987, Tarih: 09.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/17160 E.  ,  2020/987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İli Kaş İlçesi Sarıbelen Mahallesi çalışma alanında bulunan 291 ada 50 parsel sayılı ve 2.457,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 12.04.2013 tarihinde yapılan satış nedeniyle Erol Günen adına tescil edilmiştir. Davacı ..., maliki olduğu 291 ada 50 parsel sayılı taşınmazın 399,76 metrekaresinin davalıya ait 291 ada 45 parsel sayılı taşınmaz içinde kalacak şekilde tespit edildiğini ve taşınmazına tecavüz bulunduğunu öne sürerek yapılan müdahalenin önlenmesi ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda takipsiz kalıp süresinde yenilenmediği gerekçesi ile HMK'nın 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılan davanın, açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının herhangi bir mazeret bildirmeden 25.11.2015 tarihli duruşmaya katılmaması nedeniyle 25.11.2015 tarihinde HMK’nın 150. maddesi gereğince dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve o tarihten itibaren üç (3) aylık yasal süre içinde davanın yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ne var ki, gerekçeli kararın yazım tarihinden sonra, dosyanın işlemden kaldırması kararı üzerine davacı vekili tarafından 21.12.2015 tarihinde yenileme dilekçesi verildiği; ancak bu dilekçenin asıl dava dosyası içine konulmayıp sehven, mahkemenin 2015/319 Esas sayılı dosyasının içine konulmuş olduğu bu nedenle de farkedilemediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davanın, yasal süresi içerisinde yenilenmiş olması nedeniyle yargılamaya devam edilerek, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yenilemenin gözden kaçırılması nedeniyle dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5666, Karar No: 2019/3337, Tarih: 11.07.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5666 E.  ,  2019/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-birleşen dosyalar davalısı vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş, duruşma talebi kabul edilerek 25.06.2019 tarihinde yapılan duruşmaya davacı vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava tapu iptâl ve tescil, birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/347 Esas sayılı davası kira tazminatı ile eksik ve ayıplı iş giderim bedeli, birleşen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/1298 Esas sayılı davası ise kira tazminatı istemlerine ilişkin olup, mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen 2016/347 Esas sayılı davanın ıslah da gözetilerek kabulüne, birleşen 2017/1298 Esas sayılı davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraflarca istinaf başvurusunda bulunulması sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 2018/1688 Esas – 2018/1814 Karar ve 02.10.2018 günlü kararı ile başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verildiği, verilen karara karşı taraflarca temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır. Asıl dava davacısı-birleşen davalar davalısı yüklenici, asıl dava davalısı -birleşen dava davacıları

ise arsa sahibidir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp bir isabetsizlik bulunmaksızın karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir

2-Davalı yüklenici ile arsa sahibi muris ... arasında imzalanan ... 19. Noterliği 03.08.2010 tarih ve 14124 yevmiye numaralı kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı yüklenicinin, murise ait olan ... İli, ... İlçesi, ... Mah. ... ada ... parselde bulunan taşınmaz üzerine inşaat yapma, yapılacak olan inşaatta %21 hisseye düşecek olan bağımsız bölümleri ve 80.000,00 TL nakit arsa sahibine verme borcunu üstlendiği anlaşılmıştır. Arsa sahibine düşen bağımsız bölümlerin sözleşme tarihinden itibaren 46 ayda iskan dahil teslim edilmesi kararlaştırılmış, sözleşmenin 5. maddesine göre de yüklenicinin temel attıktan sonra arsa sahiplerinin satış yetkisini yüklenicinin istediği zaman vereceği düzenlenmiştir. Muris ... tarafından ... 13. Noterliği 22.01.2013 tarih ve 1386 yevmiye numaralı vekâletname ile kendisine bırakılan ... ada ... parselde kayıtlı 5. kat 12 nolu bağımsız bölüm ile ... ada ... parselde bulunan ..., ..., ..., ..., ..., ... nolu bağımsız bölümler haricinde kalan diğer bağımsız bölümlerin satışı için yükleniciye satış yetkisi verdiği anlaşılmıştır.

Birleşen davalarda davacı arsa sahiplerinin, murisleri ...’nun sözleşmenin düzenlendiği ve vekâletnamenin verildiği tarihlerde ağır bir depresyon ve hastalık halinde olduğunu, bu nedenle sözleşme ve vekâletnamede düzenlenen paylaşım oranının kabul edilmeyeceğini belirtmiş iseler de, yargılama esnasında Adli Tıp Kurumu 4. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 10.08.2016 tarihinde düzenlediği rapordan murisin sözleşme ve vekâlet tarihlerinde fiil ehliyetine sahip olduğu belirtilmiştir. Arsa sahibi mirasçıları birleşen davalarda sözleşme uyarınca 03.06.2014 tarihinde teslim edilmesi gereken bağımsız bölümlerin teslim edilmediği gerekçesiyle kira tazminatı talebinde bulunmuşlar, mahkemece her iki dava için ayrı ayrı taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı yüklenicinin arsa sahibinin vefatından sonra mirasçılara kendisine düşen bağımsız bölümlerin satış yetkisinin verilmesi için ... 22. Noterliği 22.10.2013 tarih ve 13981 yevmiye numaralı ihtar gönderdiği, davacı mirasçıların 30.10.2013 tarihli cevabi ihtarıyla muris tarafından verilen vekâletnamenin kendilerini bağlamadığı, bu nedenle bağımsız bölüm dağılımı için ek sözleşme yapılması gerektiğini belirtmişlerdir. Mirasçı arsa sahipleri tarafından kat irtifakı tesisi, iskan alınması, intikal, abonelik ve diğer işlerin yapılabilmesi için ... 4. Noterliği 29.07.2013 tarih ve 7084 nolu vekâletname verildiği anlaşılmış ise de, arsa sahibi vekili olarak hareket eden Av. ...’nun ... Belediye Başkanlığına verdiği 21.04.2014 tarihli yazıda, mirasçılar tarafından yüklenici ya da başka bir kişiye verilen bir vekâletname olmadığı, bu nedenle işlemlerin yapılmamasının talep edildiği anlaşılmış, davalı yüklenicinin bu yazıyı 18.07.2014 tarihli yazısına belediyenin 22.07.2014 tarihli yazı cevabıyla öğrendiği, yargılama devam ederken ancak arsa sahibinin muvafakatı ile ... ada ... parsel için 30.12.2016, ... ada ... parsel için ise 18.11.2016 tarihinde iskan alındığı anlaşılmıştır.

Mahkeme tarafından birleşen davalarda her ne kadar davalı yüklenici aleyhine kira

tazminatına hükmedilmiş ise de; muris arsa sahibi tarafından imzalanan sözleşmenin ve paylaşıma dair düzenlenen vekâletnamenin geçerli olduğu, sözleşmenin 5. maddesi uyarınca davalı yüklenicinin temel attıktan sonra kendisine düşen bağımsız bölüm tapularını talep etme yetkisi bulunduğu, buna dair mirasçı arsa sahiplerine farklı tarihlerde ihtarlar gönderdiği, ancak arsa sahiplerinin satışa muvafakat etmeyerek yeni paylaşım talebinde bulundukları, ayrıca işlemlerin yapılmaması konusunda belediyeye dilekçe verdikleri, kat irtifakı kurulması ve iskanın alınmasının ancak kendi muvafakatleri ile mümkün olduğu birlikte düşünüldüğünde, arsa sahiplerinin kendi kusurlu hareketleri ile bağımsız bölümlerin geç teslim edilmesine sebep oldukları anlaşılmış olup, hiç kimse kendi kusurundan yararlanamayacağından arsa sahipleri tarafından birleşen davalarda talep edilen kira tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

3-Asıl davada davacı yüklenici tarafından tapu iptâl ve tescil talebinde bulunulduğu, mahkeme tarafından yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, davalı arsa sahiplerinin dava açmakta kusurları olmadığı gerekçesiyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da davalı arsa sahiplerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş ise de asıl davada davalı arsa sahiplerinin harçtan sorumlu tutuldukları anlaşılmıştır. Az yukarıda belirtildiği gibi arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümlerde eksik işlerin olduğu, eksik işlerin bir kısmının yargılama aşamasında giderildiği, bir kısmının ise bedeline birleşen 2016/347 Esas sayılı davada hükmedildiği, böylelikle asıl davada davalı arsa sahiplerinin asıl davanın açılmasına sebebiyet vermedikleri anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi tarafından aleyhlerine harç hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacı-birleşen dosyalar davalısı yüklenici, 3. bent uyarınca ise davalı-birleşen dosyalar davacısı arsa sahipleri vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak 371/1. maddesine göre ilk derece mahkemesi kararının taraflar yararına BOZULMASINA, 2.037,00’şer TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 353,20 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacı-birleşen dosyalar davalısından, 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı-birleşen dosyalar davacılarından alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 11.07.2019 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.