muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3600, Karar No: 2017/5613, Tarih: 14.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/3600 E.  ,  2017/5613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu, sanık hakkında tanzim edilen 22.01.2014 tarihli iddianame ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılırken bu suçun zincirleme şekilde işlendiğine dair anlatım da bulunmadığı halde ek savunma hakkı verilmek suretiyle yazılı şekilde sanık hakkında belirlenen temel cezada zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılması,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Suç tarihinde onbeş yaşından küçük olup yaşı itibariyle rızasının hukuki geçerliliği bulunmayan mağdurenin işyerine giderek cinsel ilişkiye girdiği sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun yanı sıra kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediği gözetilerek bu suçtan mahkûmiyeti yerine rızası bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Suç tarihinde onbeş yaşından küçük olup yaşı itibariyle rızasının hukuki geçerliliği bulunmayan mağdurenin işyerine giderek cinsel ilişkiye girdiği sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun yanı sıra kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediği gözetilerek bu suçtan mahkûmiyeti yerine rızası bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/19, Karar No: 2025/1302, Tarih: 27.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/19 E.  ,  2025/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/564 E., 2024/1356 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/758 E., 2020/247 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı talep eden vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunan davacı yüklenici vekili dilekçesinde özetle; davalı Bakanlık ile yapılan hazır yemek hizmet sözleşmesinin süresinin bitimine 7 ay kala şirket çalışanlarının kışla dışarısına et çıkarmaya çalıştığının tespit edildiğinin bildirilmesi üzerine personellerin iş akitlerinin sonlandırıldığını ve bu durumun hemen davalıya bildirildiğini, ilgili personeller hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, olaya ilişkin olarak şirket yetkilisinin her hangi bir bilgisinin ve dahilinin olmamasına rağmen sözleşmenin feshedildiğini, teminatın irat kaydedildiğini ve davacı şirket hakkında ihalelere katılmaktan yasaklama kararı verildiğini, Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2018/758 Esas sayılı dosyasıyla ve bu dosya ile birleşen Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2019/584 Esas sayılı dosyasıyla idare aleyhine dava açıldığını, davalı yanca da Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/373 Esas sayılı dosyasıyla dava açıldığını, iş bu dosyanın da Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/758 Esas sayılı dosyasıyla birleştirildiğini, ilk derece mahkemesince idare aleyhine açılan davaların reddine, yüklenici aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verildiğini, verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinin kararının kaldırıldığını ve esas hakkında yeniden karar verildiğini, Gelibolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2018/481 Esas sayılı dosyasıyla hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun işlendiği gerekçesiyle şirket çalışanları hakkında kamu davası açıldığının mahkemeye bildirilmesine rağmen bu ceza dosyasının sonucunun beklenmediğini, ceza yargılanmasında verilen ve kesinleşen mahkumiyet kararının yeni delil niteliğinde bulunduğunu, HMK'nın 375/ç maddesinde yargılama sırasında aleyhine hüküm verilen tarafın elinde olmayan nedenlerle elde edilemeyen bir belgenin kararın verilmesinden sonra el geçirilmiş olması halinin yargılamanın iadesi sebebi olarak sayıldığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına ve yeniden yargılama yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; yargılamanın yenilenmesinin istisnai bir kanun yolu olarak HMK'nın 375 ve devamı maddelerinde düzenlendiğini, yargılamanın yenilenmesi nedenlerinin tahdidi olarak sayıldığını, yargılamanın iadesi sebebi olarak gösterilen ceza mahkemesi kararının yargılamanın yenilenmesini gerektirir nitelikte olmadığını, başvuru dilekçesinde yer alan tüm iddiaların istinaf ve temyiz incelemesi aşamalarında da ileri sürüldüğünü ve reddedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; yargılamanın yenilenmesine gerekçe gösterilen şirket yetkili ve çalışanının hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan cezalandırılmalarına dair Gelibolu Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/481 Esas sayılı dosyasının yargılamanın çeşitli aşamalarında dile getirildiği, iş bu ceza dosyası kararının istinaf incelemesi sırasında kesinleştiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı yapılan temyiz başvurusunda da ileri sürülmekle birlikte karara etkili bulunmadığı, bu itibarla yargılamanın iadesi nedeni olarak bildirilen ceza dosyasının HMK'nın 375/ç fıkrasında belirtilen elde edilemeyen bir belge niteliğinde olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1- Davacı vekili temyiz dilekçesinde :

a. Davacı şirketin söz konusu fiile ilişkin bilgi sahibi olmadığını, haber alınır alınmaz söz konusu kişilerin işten çıkartıldığını ve suç duyurusunda bulunulduğunu, Gelibolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2018/481 Esas sayılı dosyasında ceza davası açıldığını ve mahkumiyet kararı verildiğini, HMK’nın 375/ç maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi hakkı doğduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre ve özellikle davacı vekilinin bildirdiği sebepler HMK'nın 375. maddesinde tahdidi olarak sayılan yargılamanın yenilenmesi sebeplerinden hiçbirisine uymamasına göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 372. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29, Karar No: 2015/22873, Tarih: 19.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/29 E.  ,  2015/22873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; davalının iş akdini haklı neden olmadan ve işçilik alacaklarını ödemeden feshettiğini iddia ederek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının iddialarının doğru olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği ve davacının ücret seviyesi hususlarında taraflar arası uyuşmazlık bulunmaktadır. Davalı işveren iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini savunmuş ve mahkemece bu savunmaya itibar edilerek sonuca gidilmiş ise de bu kabul şekli dosyada ki delillerle uyumlu değildir. Davacının 16-17 Temmuz 2012 tarihlerinde devamsızlık yaptığından tutanaklar tutulmuş, işverence davacının devamsızlıkları ile ilgili mazereti olup olmadığı hususunda ihtarname keşide edilmiş ancak aynı gün iş sözleşmesi sona erdirilmiştir. Bu durumda usulüne uygun bir devamsızlık feshinden bahsedilemez. Mahkemece kıdem ve ihbar tazminatının reddi hatalıdır. Ayrıca davacının işyerinde kesintili çalışmaları sonucunda matbu ibranameler verdiği ve bu ibranamelerde sadece ücret ödemesi yapıldığı göz önüne alındığında aralıklı çalışmaların toplamı üzerinden kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanması gerektiği gözetilmelidir.

3-Davacının ücret seviyesi hususunda mahkemece yapılan ücret araştırması yeterli olmayıp yaptığı işin niteliği ve kıdem süresi ilgili meslek odalarından ve sendikalardan sorularak davacının alabileceği ücretin tespitinden sonra alacakların hesaplanarak hüküm altına alınması gerektiği düşünülmelidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2315, Karar No: 2021/8143, Tarih: 03.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2315 E.  ,  2021/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen 22.09.2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 02.05.2017 gün, 2014/22577 E- 2017/4858 K sayılı ilamı ile “…ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indirimi, bir devlet üniversitesinde (hizmetli) memur olarak çalışan davacının bordrodaki net gelirine dahil olduğu halde, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda davacının SGK primine konu olan brüt ücretine aile yardımı (eş ve çocuk için) eklenmiş olduğundan, asgari geçim indirimi (AGİ) tutarının mükerrer hesaplamaya sebep olmaması için AGİ indirilmiş net asgari ücret tutarı üzerinden oran uygulandığı şeklindeki gerekçeyle, işleyecek dönem tazminat hesabı için davacının bordrodaki net geliri ile aldığı uzun süreli ve düzenli döner sermaye gelirinin toplamının asgari ücrete oranlaması yapılırken asgari geçim indiriminin dahil edildiği asgari ücret yerine, asgari geçim indiriminin dahil edilmediği asgari ücret esas alınarak davalı aleyhine fazla tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığı” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, söz konusu karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, mahkemece verilen ilk kararın davacı tarafça temyiz edilmediği, davalının temyizi üzerine hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; mahkemece, asgari geçim indirimi (AGİ) dahil edilerek her iki ücretin oranlanması sonucu bulunan katsayı ile ilk karara dayanak bilirkişi raporunun düzenlendiği tarihteki verilere göre bulunacak miktarın hüküm altına alınması gerekirken, bu yön gözetilmeksizin bozma sonrası yeniden alınan ve güncel değerlere göre düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalının usuli kazanılmış hakkı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davacının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 03/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2597, Karar No: 2018/11831, Tarih: 06.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2597 E.  ,  2018/11831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 5.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan deliller göre; kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, cismani zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, verilen kesin süre içerisinde tazminat hesabının yapılabilmesi için zorunlu olan beden gücünden kayıp ile ilgili raporun davacı tarafça temin edilemediğinden kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de; gerçek zararın tespit edilmesi yönünde yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

“Cismani Zarar Halinde Lazım Gelen Zarar ve Ziyan” başlığı altında düzenlenen TBK'nın 46. maddesinde, bedensel zarara uğranılması nedeni ile talep edilebilecek zarar türleri belirtilmekte olup çalışma gücü kaybı da bu zarar türleri arasında yer almaktadır. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir.

Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Mahkemece, davacının tüm tedavi evraklarının celbi ile bu evraklar üzerinden inceleme yapılmak üzere en yakın üniversitenin Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan veya Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden davacının iş gücü kaybının tespiti yönünden rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde kesin süre verilmesi ve sonucunda davacının davasını ispat edemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9696, Karar No: 2013/15140, Tarih: 02.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/9696 E.  ,  2013/15140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan 2006 yılında finansal kiralama yolu ile satın aldığı kompresörün 2010 yılı Aralık ayında arızalanması üzerine tamir edilmesi için davalıya teslim edildiğini ancak davalı tarafça tamir edileceği bildirilerek müvekkilinin oyalandığını, söz konusu kompresörün teslimi için 4 ay sonra davalıya 25.04.2011 tarihinde ihtarname keşide edilmesine rağmen kompresörün teslim edilmediğini, davalı tarafça tamir için davalıya bırakıldıktan 5 ay sonra keşide edilen 12.07.2011 tarihli ihtarname ile müvekkiline yeni bir kompresörün verilmesinin teklif edildiğini, ancak yeni kompresörün de teslim edilmediğini, bunun üzerine müvekkilince finansal kiralama yolu ile yeni bir kompresör satın alınmak durumunda kalındığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak kompresör bedeli olarak 19.483,71 TL.nin ilk ihtarname tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamış, 30.04.2012 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde; davacının müvekkilinden satın almış olduğu kompresörün 4 yıl sorunsuz olarak çalıştığını ve müvekkiline tamir için bırakıldığında geçici bir süre için davacıya yeni bir kompresör tahsis edildiğini, davacının fahiş miktarda yeni bir kompresör satın aldığını, müvekkilinden 4 yıl önce satın aldığı kompresör ile aynı nitelikte olmadığını, TTK'da ve BK'da malın ayıplı olması halinde misli ile değiştirilmesinin öngörüldüğünü, davacı tarafın kullanımdan sağladığı menfaatin göz önüne alınmadığını, kaldı davacıya tamir sürecinde yedek olarak verilen kompresörden sağladığı değerin tazminat hesabında dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi kök ve ek raporlarına göre; davacı şirket tarafından davalı şirketten satın alınmış olan ve tamir için verildiğinde davalı şirketçe kaybedilen kompresörün teknik özelliklerinin dosyada bulunmadığı, ancak davacı şirketin birinci kompresörü satın aldığı sırada göze aldığı ekonomik bedel ile ikinci kompresörü satın aldığı sırada göze aldığı ekonomik bedelin yaklaşık aynı olacağı, bu nedenle davacı şirketin yeni satın aldığı kompresörün teknik özellikleri ile fiyatının makul olduğu, dolayısıyla davacı şirketin dava konusu olay nedeniyle zararının 19.483,71 TL olduğu, davacının eski kompresörü 4 yıl süreyle kullandığı hususu göz önüne alındığında, bir kompresörün ekonomik ömrünün 20 yıl olduğu ve her yıl için % 5 değer kaybedeceği dikkate alındığında davacının kompresör kaybı nedeniyle gerçek maddi zararının 15.586,96 TL olduğu, davalı şirketin davacı şirkete geçici bir kompresör vermesi, davacıya fazladan bir ekonomik getiri sağlamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile takdiren l5.586,96.-TL nin 11.10.2011 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.