muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8938, Karar No: 2015/6584, Tarih: 15.10.2015

Asıl davada davacı ve karşı davada davalı yüklenici M.. A.. vekili, karşı davadaki ıslah talebinin zamanaşımına uğradığını, Küçükçekmece 1. Asliyie Hukuk Mahkemesi'nin 2004/888 Esas sayılı dosyasında davalı ve karşı davada davacı arsa sahibinin zarara ilişkin talebinin reddedilerek kesinleştiğinden, kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Asli müdahil vekili, davalı ve karşı davada davacı C.. G..'un Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/475 Esas sayılı dosyasında ortaklığın giderilmesi davası açtığını, söz konusu davalar arasında hukuki ve fiili bağlantı olup, mahkemece verilecek karar diğer davayı etkileyeceğinden, davalı ve karşı davacının taleplerinin tümüyle reddi ile, davacı M.. A..'ın kabul etmesi halinde davalı adına kayıtlı tapudaki hissenin iptali ile müvekkili aparmanda dairesi bulunan diğer arsa sahipleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporlarına göre, taraflar arasındaki 25.12.2001 tarihli protokol ile ilgili olarak 2004/888 Esas ve 2007/793 Karar sayılı dosya ile açılan davanın asıl ve karşı davada kesin hüküm mahiyetinde olduğu; 25.12.2001 tarihli sözleşme koşullarının her iki taraf yönünden değerlendirilerek cezai şarta hükmedilmiş olmakla; artık, sözleşmenin hükümlerinin taraflar açısından iptal edilmiş sayılacağı, zira sözleşmeye göre hem cezai şartın hemde aynen ifanın birlikte talep edilemeyeceği kanaatine varılarak asıl davanın reddi gerektiği, karşı davanın da aynı sözleşmeye dayalı olarak açıldığı ve karşı davada dava konusu edilen taleplerin gerek mahkemenin 2004/888 Esas, gerekse Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/814 Esas sayılı dava dosyalarında yargılama konusu olduğu, 2001/814 Esas sayılı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olsa da, 2004/888 Esas sayılı dava dosyası kapsamında davalı ve karşı davacının edimlerini yerine getirmediğinden davasının reddine dair kesin hüküm nedeniyle taraflar arasında geçerliliği bulunmayan sözleşmeye dayalı olarak hak talebinde bulunulamayacağından karşı davanın da reddi gerektiği, asli müdahil Site Yönetimi olarak site yöneticisinin daire sahipleri adına açtığı tescil davasında aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı; bu istemin hak sahibi olduğunu iddia eden daire sahipleri tarafından kullanılabileceği; sözlü yargılamaya geçilen celsede daire sahiplerinden vekalet sunulmuş ise de, daire sahiplerince harcı ödenerek yapılmış bir asli müdahale talebi bulunmadığından asli müdahil tarafından açılan davanın aktif husumet yokluğundan reddi gerektiği gerekçeleriyle, davacının asıl dava dosyası kapsamındaki davasının reddine, karşı davacının karşı dava dosyası kapsamındaki davasının reddine ve asli müdahilin davasının ise aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve karşı davada davalı yüklenici M.. A.. vekili, davalı ve karşı davada davacı arsa sahibi C.. G.. vekili ve asli müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına özellikle karşı davaya konu taleplerin hukuki niteliğine ve ileri sürülen temyiz sebeplerine göre asli müdahil vekilinin tüm, davacı ve karşı davada davalı ile davalı ve karşı davada davacı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Yüklenici ve arsa sahibi arasında İstanbul ili, Avcılar İlçesi 10602 parsel üzerinde yapılacak inşaat konusunda önce Bakırköy 15. Noterliği'nin 22.09.1997 tarih ve 49914 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış, bu sözleşme uyarınca arsa sahibine 4 daire verilmesi, arsa sahibinin de yükleniciye 60/100 payını tapuda devretmesi, 40/100 payın ise arsa sahibi üzerinde kalması kararlaştırılmıştır. Ne var ki, daha sonra düzenlenen 25.12.2001 tarihli protokol ile tarafların serbest iradeleri sonucu 10602 parsel üzerine yapılacak inşaattan arsa sahibine verilecek 4 adet daire yerine, 14891 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binadan 2. bodrum kattaki işyeri ile 1. bodrum kattaki 2 nolu dükkanın verilmesi ve bu bölümlere ilişkin olmak üzere 30/100 arsa payının arsa sahibine devredilmesi hüküm altına alınmıştır. 25.12.2001 tarihli protokolün, özellikle Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/888 Esas sayılı dosyasında görülen ve bilahare Yargıtay Yüksek 15. Hukuk Dairesi'nin onama kararı ile kesinleşen karar kapsamı ve önemli oranda ifa edilmesi nedeniyle geçerli olduğu kuşkusuzdur. Şu hale göre, tarafların müşterek iradeleri ile 22.09.1997 tarihli sözleşmede arsa sahibine bırakılacak olan 4 adet daire yerine, 14891 no'lu parseldeki yapıdan 2 adet işyeri verileceğinin kararlaştırılmış olması karşısında, arsa sahibinin 10602 parsel sayılı taşınmazda adına kayıtlı arsa payını yükleniciye devretmesi gerekmektedir. Dosya kapsamına göre 10602 parsel sayılı taşınmazdaki 72/100 arsa payının yüklenici veya vekaletnameye istinaden onun tarafından üçüncü kişilere devredildiği anlaşılmaktadır. O halde, yüklenicinin bakiye 28/100 arsa payını da talep etmeye hakkı vardır.

Buna karşın, yüklenici de 25.12.2001 tarihli protokol uyarınca arsa sahibine 14891 parselden 30/100 arsa payı devretmeyi taahhüt etmiştir. Yine dosya kapsamındaki bilgilere göre 20/100 arsa payının arsa sahibinin oğlu S... devredildiği, bakiye 10/100 payın ise devredilmediği ve halen kat irtifakının da kurulu olmadığı görülmektedir.

Buna karşın, yüklenici de 25.12.2001 tarihli protokol uyarınca arsa sahibine 14891 parselden 30/100 arsa payı devretmeyi taahhüt etmiştir. Yine dosya kapsamındaki bilgilere göre 20/100 arsa payının arsa sahibinin oğlu S... devredildiği, bakiye 10/100 payın ise devredilmediği ve halen kat irtifakının da kurulu olmadığı görülmektedir.

Şu halde, mahkemece, 25.12.2001 tarihli protokole konu parseldeki 10/100 payın halen arsa sahibine devredilip devredilmediği araştırılarak, devredilmiş ise 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 81. (TBK'nın 97.) maddesi gereğince birlikte ifa hususu nazara alınarak 14891 parsel sayılı taşınmazdaki 10/100 payın arsa sahibi adına tescili suretiyle, yüklenicinin asıl davadaki talebine karşılık 10602 parsel sayılı taşınmazdaki 28/100 payın adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hatalı yorum ve eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Son olarak, arsa sahibince yükleniciye karşı dava açılmış olup, asli müdahile karşı açılmış herhangi bir dava bulunmadığı halde, asli müdahile karşı dava açılmış ve reddedilmişçesine asli müdahil lehine ve arsa sahibi aleyhine nispi vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de vekalet ücretinin asıl yerine vekil lehine takdiri de hatalı olmuştur.

İzah edilen nedenlerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, asli müdahil vekilinin tüm, davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bendde davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, peşin alınan harçların istek halinde davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacıya iadesine, 1.100,00 TL vekalet ücretinin asli müdahil ve davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, 1.00,00 TL vekalet ücretinin asli müdahil ve davacı-karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6898, Karar No: 2022/1412, Tarih: 22.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/6898 E.  ,  2022/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemli dava sonunda Kırıkhan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22/10/2020 tarihli ve 2020/220 Esas ve 2021/46 Karar sayılı ilamı yasal süre içerisinde davacılar tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar dava dilekçelerinde, mirasbırakan babaları ... ...'ın maliki olduğu 111 parsel sayılı taşınmazın ½ payını 2003 yılında, kalan ½ payını ise 2010 yılında birlikte yaşadığı davalı ...’a satış suretiyle devrettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, murisin mal satmaya ihtiyacının olmadığı gibi davalının da alım gücünün bulunmadığını, mirasbırakanın ölümünden önce dört yılını felçli geçirdiğini, ayrıca mirasbırakanda akıl zayıflığı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde, devir tarihleri üzerinden çok uzun süre geçtiğini, davacıların bu temliklerden haberdar olduklarını, temliklerin muvazaalı olmadığını, kendisine ilk eşinden bağlanan maaşı olduğunu ve kızının altınlarını bozdurmak ve bankadan kredi kullanmak suretiyle dava konusu taşınmaz bedelinin ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, bir kişinin ömrünün önemli bir süresini beraber yaşadığı kişiye birlikte yaşadığı evini satmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, aksine tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği, satış işleminin tarafların gerçek iradelerini yansıtmaması hibe işleminin ise şekil şartlarına uyulmaması nedenleriyle geçersiz olduğu, davacılar dışında başka bir mirasçının da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davalı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 18/03/2019 tarihli, 2016/7080 Esas ve 2019/1947 Karar sayılı ilamı ile “... Somut olayda; mirasbırakanın kastının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerekmektedir. Bilindiği ve TMK'nın 6. maddesi ve HMK'nın 190. maddesinde düzenlendiği üzere herkes iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür. Mevcut deliller ile yapılan temliklerin muvazaalı olduğu hususu davacılar tarafından usulünce kanıtlanmış değildir. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 22/10/2020 tarihli ve 2020/220 Esas ve 2021/46 Karar sayılı ilamıyla; hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca işlem yapılarak davanın reddine karar verilmiştir

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar
Yargıtay — Esas No: 2022/14691, Karar No: 2023/7279, Tarih: 22.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14691 E.  ,  2023/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/53 E., 2022/82 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen, hizmet tespiti istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ve feri müdahil kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili 22.10.2015 harç tarihli dâva dilekçesinde özetle; davacının 2000 yılından iş akdinin emeklilik nedeniyle son bulduğu 30.09.2015 tarihine kadar aralıksız bir şekilde davalıya ait işyerinde çalıştığını, davacının ilk yıllardaki çalışmalarının kuruma gerçeğe uygun şekilde bildirilmediğini, ilk olarak 2000 yılının Ekim ayında davalıya ait lokantada aşçı yardımcısı olarak işe başladığını, ilerleyen süreçte ustalık belgesini alarak aşçı olarak çalışmaya devam ettiğini, son aldığı net ücretin 1.800,00 TL olduğunu, bunun asgari ücret kısmının banka kanalı ile, kalan kısmın elden ödendiğini beyanla davacının davalıya ait işyerinde Ekim 2000 - Kasım 2003 tarihleri arasında bildirilmeyen hizmet sürelerinin tespitine ve bu süreler içinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı tarafça dosyaya yazılı savunma sunulmadığı anlaşılmıştır.

2.Fer'i müdahil kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu işyerinin 19.10.1985 tarihinde lokanta faaliyeti nedeniyle Kanun kapsamına alındığını, halen faal bir işyeri olarak faaliyetine devam ettiğini, kurum kayıtlarının resmi belge niteliğinde olduğunu, aksinin sağlam ve güvenilir bilgi vc belgelerle ispat edilebileceğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “davanın kabulüne;

1-) Davacının 01.10.2000-22.11.2003 tarihleri arasında davalı ...’e ait 22718.14 sicil sayılı işyerinde asgari ücretle kesintisiz bir şekilde çalıştığının ve bu tarihler arasında SGK’ya bildirilmesi gereken prim gün sayısının 1131 gün olduğunun, hiç bildirim yapılmadığından tüm sürenin bildirilmesi gerektiğinin tespitine,” karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. “...Eldeki dosyada, dinlenen tanık beyanlarının davacının davalı işyerinde çalışma başlangıcı tarihini somutlaştırmaya yeterli olmadığı, bordro tanıklarından ...' in kendisinin 1999 yılından beri davalıya ait lokanta işyerinde çalıştığını, davacının 2002 yılında çalışmaya başladığını söylediği dikkate alınarak, dava konusu dönemde işyerinde çalışan diğer bordro tanıklarının resen tespiti ile dinlenmesi ve davacının işyerinde çalışmaya başladığı tarihin somutlaşmasının sağlanması, ayrıca komşu işyeri tanıklarının ihtilaf konusu dönemde işyerine komşu olmadıkları hususu nazara alınarak, yeniden dava konusu dönemde lokanta işyerine komşu işyeri sahibi ya da çalışanlarının resen tespiti ile dinlenilmesi ve beyanlar arasında çelişki var ise giderilmesi suretiyle varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir. ” gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Özetle; “davanın kabulüne;

1-) Davacının 01.10.2000-22.11.2003 tarihleri arasında davalı ...’e ait ...sicil sayılı işyerinde asgari ücretle kesintisiz bir şekilde çalıştığının ve bu tarihler arasında SGK’ya bildirilmesi gereken prim gün sayısının 1131 gün olduğunun, hiç bildirim yapılmadığından tüm sürenin bildirilmesi gerektiğinin tespitine,” karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili dilekçesinde özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Fer'i Müdahil kurum vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Bu nedenle, öncelikle davacının davasını somutlaştırma yükümlülüğü kapsamında beyanı alınmalıdır. Davacıya, işe başlama tarihi ve işe başladığı tarihte davalı iş yerinde kimlerle çalıştığı sorularak, birlikte çalıştığı kişiler tespit edilmeli ve bu kişilerin beyanları alınarak, uyuşmazlık konusu yönler hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, tüm kanıtlar değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9096, Karar No: 2022/14660, Tarih: 22.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9096 E.  ,  2022/14660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı, davalı vekilinin istinafa başvurması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesince verilen karar davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin 20.11.2012 tarihli iş kazası neticesinde sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle 10.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir. Talep artırım dilekçesiyle maddi tazminat istemini 461.549,90 TL’ye artırmıştır.

II- CEVAP:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: müvekkili kuruluşun dava konusu olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının verilen iş sağlığı ve güvenliği eğitimini başarılı bir şekilde tamamladığını, dava konusu olayın meydana geldiği gün gemide gözlüğün mevcut olduğunu, davacının gerekli güvenlik önlemlerini alarak çalışma yapacağını ... yetenekte, kalifiyede ve tecrübesi olduğundan ve olayın meydana geldiği gün gemide gözlük bulunduğu ortadayken gerekli güvenlik önlemini almadan çalışma yaptığını, olayın meydana gelmesine davacının ihmali, sorumsuzluğu ve kusurunun sebebiyet verdiğini, meydana gelen zarardan da doğrudan doğruya kendisinin sorumlu olduğunu davanın reddini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi kararında özetle: “Dosyada mevcut Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı 17/07/2014 tarihli inceleme raporuna göre; 20/11/2012 tarihli kaza olayının 5510 sayılı Kanun'un 13/a maddesi anlamında iş kazası olduğu, kazanın meydana gelmesinde işverenin %80 ve kazazedenin %20 kusurlu olduğunun tespit edildiği, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından meslekte kazanma gücü kaybı oranının %39,2 olarak belirlendiği anlaşılmıştır. Tüm bu hususlar dikkate alınarak dosya kusur hesaplaması yönünden 3'lü bilirkişi heyetine tevdi edildiği, kusur oranına yapılan itirazlar üzerine yeni heyetlerden kusur raporu alındığı, bu bağlamda SGK tahkikat raporu ile de uyumlu olduğu anlaşılan 16/01/2017 tarihli bilirkişi raporuna göre; davalı işverenin kazanın meydana gelmesinde; matkap tezgahı ile yapılan çalışmalar sırasında yeterli denetim ve gözetimi yaptırması, matkap tezgahına yönelik risk değerlendirmesinin yapılarak alınacak önlemlerin belirlenmesinin sağlanması, matkap tezgahı yakınında çalışmakta olan kazazede işçinin koruyucu gözlük kullanmasını sağlaması, parça fırlaması riskine karşı matkap tezgahına uygun koruyucu yaptırması, iş yerinde iş güvenliği kurallarına uyulmasını davranış biçimi haline getirmesi gerektiği belirtilerek %80 kusurlu olduğunun belirtildiği, davacının ise matkap tezgahı yanında çalışırken parça fırlaması tehlikesine karşı koruyucu gözlük kullanarak özenli ve tedbirli olması, iş güvenliği kurallarına riayet etmesi gerektiği tespit edilerek %20 kusur oranının belirlendiği anlaşılmıştır. Alınan 16/01/2017 tarihli bilirkişi raporunun SGK tahkikat raporu le de uyum göstermesi hususu da dikkate alınarak kusur oranlarının tespiti açısından davalı işverenliği %80 kusurlu olduğu davacının ise %20 kusurlu olduğu kanaatine varılmıştır.

Dosyanın alınan hesap bilirkişi raporuna karşı yapılan itirazlar dikkate alınmak suretiyle yeni bir bilirkişi tevdine karar verilmek suretiyle hesap bilirkişisinden rapor alındığı, dosyada mevcut; yerleşik uygulama ve Yargıtay içtihatları da dikkate alınmak suretiyle hazırlanan 08/03/2019 tarihli aktüerya bilirkişi raporuna göre davacının davalı işyerinin kusur oranına göre 461,549,90 TL maddi zararının bulunduğu belirlenmiştir.

Yapılan yargılamanın sonunda tarafların ve dinlenen tanıkların beyanları, SGK kayıtları, Sosyal Güvenlik Kurumu Teftiş Kurulu Raporu, kusur raporları, hesaba ilişkin bilirkişi raporu ile tüm dosya münderecatından, yukarıda açıklanan gerekçeler doğrultusunda maddi tazminat olan 461.549,90 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünde karar vermek gerekmiştir.