muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7482, Karar No: 2015/9409, Tarih: 17.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/7482 E.  ,  2015/9409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 31. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2011/257-2012/211

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 31. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03/10/2012 gün ve 2011/257 - 2012/211 sayılı kararı bozan Daire'nin 13/03/2015 gün ve 2014/15130 - 2015/3523 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili ve TMSF vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın mudisi olduğunu, 21.12.1999 tarihinde davalının TMSF'ye devir edildiğini, parasının dava dışı off-shore bankası hesabına gönderildiğini, bu şekilde paravan kullanılarak para toplandığını, davalı banka yöneticilerinin yargılandıkları ceza dosyasında mahkum edildiklerini, müvekkilinin parasının ödenmediğini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 67.491.03 EURO ile 77.841 USD'nin akdi faizi ve vade sonunda da 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının USD alacağının sunulu talimatlar ve ekstre kayıtlarıyla bağdaşmadığı, miktarının tespit edilemediği, davalı banka işleminin havale görünümlü mevduat toplama olduğu, dava dışı off-shore bankasının paravan olduğunun davalı tarafça bilindiği, bankaların güven kurumu oldukları, havale talimatının aksine alınan paraların banka nezdinde kaldığı, kıyı bankasına gönderildiğine dair kayıt sunulmadığı, başka dosyalardan dava dışı kıyı bankasının aciz içinde olduğunun bilindiği, davacının DEM alacağı karşılığı EURO alacağının faiz alacağına hükmedildiği, asıl alacakla ilgili hükmün sehven unutulduğu, davacının tahsil imkanının olmadığı gerekçesiyle 8.829 TL(DEM) alacağının 23.06.1999, 24.995.75 TL'nin 15.12.1999 tarihinden itibaren avans faiziyle davalı TMSF'den tahsiline dair karar taraf vekilleri ile fer’i müdahil vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin , 27/05/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı banka vekili ve TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekili ve TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekili ve TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, borcu üstlenen TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına. ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalı bankaya iadesine, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5862, Karar No: 2015/7841, Tarih: 11.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/5862 E.  ,  2015/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 27,70 TL'sinin davacılara, 4.135,00 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 11/06/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Kural olarak manevi tazminat, duyulan ve duyulacak elem ve acıya karşılık olarak takdir edilen bir dava ya da edimdir. Manevi tazminat talebinde bulunan kişiler, ölümden son derece üzüntü ve elem duyan kişilerdir. e BK. 47. (TBK 55/son) maddesine göre bir insan öldürülmesinde yargıç özel hal ve şartları değerlendirerek, öldürene yakından bağlı olan kimselere uygun bir miktar para tutarını manevi tazminat olarak verilmesini kararlaştırmalıdır.

Somut olayda istekte bulunanların sosyal, ekonomik durumları ve aile şartları ile hüküm altına alınan maddi tazminatın yetersizliği, istek sahibinin duyduğu elem ve acının derecesi, manevi tazminatın caydırıcılığı dikkate alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Daha yüksek miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.11/06/2015
Yargıtay — Esas No: 2011/10119, Karar No: 2012/16723, Tarih: 22.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10119 E.  ,  2012/16723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/03/2011 tarih ve 2009/1290-2011/533 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde sigortalı konutunda su tesisatının patlaması nedeniyle dahili su hasarı meydana geldiğini, davalının zararı karşılmadığını ileri sürerek, 4.764,78 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kullanıma bağlı aşınmalar, zamanla oluşan yıpranmalar, eskime ve paslanmaların poliçe kapsamında bulunmadığını, dahili su hasarı değil arızanın söz konusu olduğu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, poliçe tarihinde binanın eski olduğu taraflarca bilindiğinden binanın ayıbından bahsedilemeyeceği, yapılan tadilatın hasarın giderilmesi için gerekli olduğu, evin değerinde artış meydana getirmediğinin kabulünün gerekeceği, davacının boruların hasarlanmasını önceden önleyemeyeceği gibi su sızıntısını farkettiğinde usta çağırdığı, fayansların, altlarında meydana gelen su birikintileri nedeniyle hasarlandığı, yapılan tadilatların hasara uygun olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, davacı su tesisatının değişmesi nedeniyle yer ve duvar seramiklerinin bir kısmının kırılacağını, kırılan seramiklerin yerine ayrı renk ve cinsten seramik bulunamayacağından tüm seramiklerin değiştirilmesi gerektiğini ileri sürererek buna göre tazminat talep etmiş olup, mahkemece sadece hasar gören yerler bakımından tazminat hesabı yaptırılarak bulunacak bu miktara hükmetmek gerekirken, bütünlük arzedeceğinden bahisle hasar görmeyen bölümlerlerdeki fayanslarında değiştirilme giderine de hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15451, Karar No: 2012/3462, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/15451 E.  ,  2012/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011
Yargıtay — Esas No: 2022/1689, Karar No: 2023/1300, Tarih: 18.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/1689 E.  ,  2023/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

O yer Cumhuriyet savcısının, 22.10.2021 tarihinde verilen hükme karşı 24.11.2021 tarihinde yaptığı temyiz talebinin süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında Askeri Yargıtay'ın bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Kara Kuvvetleri Komutanlığı 9 uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Savcılığının 09.03.2015 tarihli 2014/2054 Esas, 2015/180 Karar sayılı iddianamesi ile sanık hakkında yürüttüğü görev gereği tamiri yapılan zırhlı . marka aracın halatındaki arızanın tespit edilemeyen ve gerekli emniyet tedbirlerinin alınmadan halat sardırma işleminin gerçekleştirildiği bu nedenle kişilerin zararına neden olarak ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediği gerekçesiyle dava açılmıştır.

2.... 9 uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 16.09.2015 tarihli ve 2015/255 Esas, 2015/1008 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.... 9 uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 16.09.2015 tarihli ve 2015/255 Esas, 2015/1008 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Askeri Yargıtayın 30.11.2016 tarihli 2016/592 Esas, 2016/636 Karar sayılı kararı ile jandarma astsubayı olarak görevli olan sanığın kamu davasına konu edilen eyleminin, jandarma personeline kanunlarla tevdi edilmiş askeri bir görevden kaynaklanmadığı bu nedenle 2803 sayılı Jandarma Teşkilat Görev ve Yetkileri Kanunu'nun 15 inci maddesinin ( d ) bendine göre dava konusu eyleminden dolayı yargılama yapmaya askeri mahkemelerin görevli olmadığı sonucuna varıldığından ve görev konusu kamu düzenini doğrudan ilgilendirdiği ve davanın her aşamasında öncelikle ve resen göz önünde bulundurulması gerektiğinden , beraat hükmünün görev yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Askeri Yargıtayın bozma kararı üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2017/470 Esas, 2021/1038 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (a) ve (b) maddeleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.03.2022 tarihli ve 2022/25456 sayılı, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Ek savunma hakkının kısıtlandığına,

2.Usul ve Yasaya aykırı diğer hususlara ilişkindir.

B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

1.Suç vasfının değişmesi halinde mahkeme tarafından sevk maddesinde belirtilen suçun unsurları oluşmadığı gerekçesi ile anılan suçtan beraat kararı verilerek yeni suçtan hüküm kurulması gerektiğine,

2. Sanığa ek savunma hakkı verilmediğine,

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü

Mahkemece, '' Sanığın savunması, katılan beyanı, teknik rapor, bilirkişi raporu, adli raporlar, tutanaklar, Askeri Yargıtay'ın bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay günü olan 04/11/2014 tarihinde sabah saatlerinde ... İl Jandarma Komutanlığı Bakım Onarım Komutanlığı bünyesinde görev yapan sanık J. Bkm. Astsb. Çvş. ...'in . plakalı Zırhlı. marka aracın vincinde hatalı sarılı olan halatı fark ettiği, halatın doğru sarılabilmesi için öncelikle sağdırmak için emri altında bulunan katılan J. Er ...'a halatı çekmesini emrettiği, emir gereği katılan J. Er ...'ın kancadan çektiği sırada sanık J. Bkm. Astsb. Çvş. ...'in çekici vincin kumandasını salım yönüne basmasına rağmen halat sabitleme cıvatasının kopuk olması nedeniyle halatın yine de sarılması ile katılan J. Er ...'ın sağ el yüzük ve serçe parmağını çeki vincine kaptırması şeklinde meydana gelen olay nedeni ile katılanın nitelikli şekilde yaralandığı olayda '' denilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Katılan hakkında düzenlenen ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniği'nin 29/11/2018 tarihli adli raporunda "kişinin yaşamının tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, yüzde sabit iz niteliğinde olmadığı, şahsın duyularından veya organlarından birinin (sağ el) işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu" belirtilmiştir.

3.Hükme esas alınan 11.11.2019 tarihli üçlü bilirkişi kurulu tarafından tanzim rapora göre kazanın meydana gelmesinde sanığın birinci dereceden tali kusurlu olduğu, katılanın ise ikinci dereceden tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

3.Hükme esas alınan 11.11.2019 tarihli üçlü bilirkişi kurulu tarafından tanzim rapora göre kazanın meydana gelmesinde sanığın birinci dereceden tali kusurlu olduğu, katılanın ise ikinci dereceden tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, temyizen incelenen kararda mahkemece genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde mahkemenin uygulama yapılmayacağına ilişkin takdirinin olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

1. 08.03.2021 tarihli celsede, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanması ihtimaline binaen sanığa 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı verildiği görülmekle, sanığın bu konudaki temyiz nedeni yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

22.10.2021 tarihinde verilen hükme karşı 24.11.2021 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.11.2007 gün ve 167/222 sayılı kararında belirtildiği üzere Ağır Ceza Mahkemesi nezdindeki Cumhuriyet savcılarının yargı çevresindeki Asliye ve Sulh Ceza Mahkemelerinin hükümlerine karşı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil tefhimle başlayacağı, 22.10.2021 tarihinde verilen hükme karşı 24.11.2021 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 310 ve 317 nci maddeleri uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

B.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden;

B.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) başlığı altında açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2017/470 Esas, 2021/1038 Karar sayılı kararında sanığın öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25967, Karar No: 2014/35176, Tarih: 11.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/25967 E.  ,  2014/35176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/236-2013/201

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde halı operatörü kalfası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; davacı işçinin hafta tatili ve genel tatil ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir. Belirtilen alacakların uzun bir süre için hesaplanması ve alacak miktarının yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak alacağın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dosya içeriğine göre, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları, davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak hükme bağlanmıştır. İşçinin hastalık, mazeret izni gibi nedenlerle işe devam etmediği günlerin olabileceği değerlendirilerek, bu alacaklarda mahkemece uygun bir indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5976, Karar No: 2015/13496, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5976 E.  ,  2015/13496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten, sürücü ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu tramvayın, davacıya ait ticari minübüse, 09.02.2008 tarihinde çarpmasıyla trafik kazası gerçekleştiğini, davacı aracının hasarlanması ile oluşan zararın, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/239 D.İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuyla saptandığını, davacı aracının günlük 70,00 TL. kazanç elde ettiğini ve araç onarımının 10 gün sürdüğünü,araçta değer kaybı oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.000,00 TL. araç değer kaybı, 5.400,00 TL. hasar onarım bedeli, 700,00 TL. kazanç kaybı olmak üzere toplam 7.100,00 TL. tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı vekili, kaza sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağında kusur oranlarının saptanmadığını, ancak diğer davalı tramvay sürücüsünün yaptırdığı tespitte alınan bilirkişi raporuyla, davacının kırmızı ışık ihlali yaptığı ve kazada tam kusurlu olduğunun saptandığını; bu nedenle davacının zarar tazmini isteyemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., yaptırdığı tespitte alınan bilirkişi raporuyla, davacının kırmızı ışık ihlali yaptığı ve kazada tam kusurlu olduğunun saptandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacı talebine konu edilen değer kaybı ve kazanç kaybının sigorta teminatı kapsamında bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalı sigorta şirketi ve ... ynünden davanın reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden davanın kısmen kabulü ile 5.325,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 336,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığından alınmasına 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.