muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12212, Karar No: 2010/20048, Tarih: 29.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12212 E.  ,  2010/20048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net fındık geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın değerinin net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, odun ve kuru ot gelirinin de fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle taşınmaz bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6860, Karar No: 2008/10925, Tarih: 12.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6860 E.  ,  2008/10925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidi ile aplikasyon ve 2/B uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2- Yine raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerinden kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları; OTS noktalarının üzerine işlenmiş olduğu ... fotoğrafı ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle gösterilen müşterek imzalı krokili ek raporun alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/09/2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3687, Karar No: 2021/9279, Tarih: 29.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3687 E.  ,  2021/9279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 35. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile aralarında 16/04/2010 tarihli rödovans sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmenin 5. maddesinde yıllık ruhsat harçlarını rödovansçının ödeyeceğinin kararlaştırıldığının ancak harçların ödenmemesi üzerine ruhsatının iptal edildiğini, bundan sonra sözkonusu yere ilişkin maden ruhsatının davalı şirket yetkilisi adına düzenlendiğini, 29/10/2013 tarihli ihtara rağmen ruhsatın tam değerine ilişkin zararın giderilmediğini davalının haksız ve kötüniyetli olarak ruhsatın hükümden düşmesine neden olduğu ileri sürerek; zararına karşılık olmak üzere şimdilik 50.000TL’nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; ruhsatın iptal edilme nedeninin, işletme süresi sonuna kadar işletme ruhsat talebinde bulunulmaması olduğunu, kusurlu hareket etmediklerini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacı adına maden arama ruhsatının üç yıllık arama süresinin bitimine 5,5 ay kala, 16/04/2010 tarihinde dava konusu olan rödovans sözleşmesinin düzenlendiği, 5,5 aylık sözleşme süresi içinde Maden Kanunu gereğince cevherin bulunmasına yönelik sondaj, yarma vb. teknolojilerin kullanarak arama faaliyetlerinin yapılması, sahadan gerekli ve yeterli miktarda numune alınarak analizinin yaptırılıp üretime geçebilmesi için gerekli işletme projesi ile birlikte işletme ruhsatı için müracaatta bulunması gerektiği, bu sürenin işletme ruhsatı almak için objektif olarak mümkün olmadığının kabulü gerektiği, davalının sözleşmeye aykırı fiili ile davacının zararı arasında illiyet bağından söz edilemeyeceği; bir an için davalının kusurlu olduğu kabul edilse bile, zararın varlığını ve miktarını ispat külfetinin davacıya ait olduğu, ancak alınan iki bilirkişi heyeti raporuna göre de, prospeksiyon, jeolojik ve jeofizik etütler, kuyu, yarma, galeri, sondaj gibi çalışmaların olmayışı nedeniyle rezerv ve maden değer tespiti yapılamadığı, zararın varlığı ile tutarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince; incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçeiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; istinaf aşamasında davacının ölmesi üzerine hüküm, davacının mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı adına olan rodövans ruhsatının, davalının kusurlu davranışları sonucunda iptal edilmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Yargıtay'ın istikrar kazanan uygulamasına göre, rödovans sözleşmesinin tarafları arasında çıkan uyuşmazlıklarda sözleşme hükümleriyle 3213 sayılı Maden Kanunun ilgili hükümleri ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 357 ve devamı maddelerinde düzenlenen ürün kirasına ilişkin hükümlerin bünyesine uygun düştüğü ölçüde uygulanacağı kabul edilmektedir.

Davacı ile davalı şirket arasında 16/04/2010 imza tarihli rödovans sözleşmesi bulunduğu ihtilafsız olup, sözleşmenin şartları başlıklı 5/a maddesinde; “Bu sözleşme ile rodövansçı firma gerekli arama çalışmalarını (sondaj, yarma vs.) yapacak, rezervinin uygun, ekonomik olması durumunda işletme aşamasına geçirilecek ve sahada işletme faaliyetinin gerçekleştirilebilmesi için ilgili kurumlardan izinleri alacaktır. ... yukarıda yer alan koordinatlar içerisinde sözleşme süresince ilgili kurumlardan izin aldıktan sonra arama, cevher üretimi, hafriyat, zenginleştirme tesisleri, pasa döküm alanı ve cevher stok alanı faaliyetleri ve işletmenin gereği olan her türlü tesisin kurulması, maden üretimi, işlenmesi ve satma hakkına sahiptir.”, 5/j bendinde; “ ... firma ruhsat sahası ile ilgili olarak Maden İşleri Genel Müdürlüğü tarafından ruhsat hukukunun başlama tarihinden itibaren ikinci yılın sonuna kadar istenen ve yönetmeliğe uygun olarak hazırlanmış arama faaliyet raporunu, …..vermeyi kabul ve taahhüt eder.”, 5/k bendinde; “ Rodövansçı firma, piyasaya satmaya başladığı madenle ilgili olarak Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliği’nde maden gruplarına göre oranları belirtilen devlet hakkı bedellerini gerekli mercilere her yıl haziran ayı sonuna kadar ve ruhsat sahibinin ödemek zorunda olduğu yıllık ruhsat harçlarını rodövans süresince ödeyecek ve ödediğine ilişkin belgeleri ödediği günden itibaren 10 gün içinde ruhsat sahibine ibraz edecektir.”, ruhsatın devamı ve sorumluluk başlıklı 7. maddesinde; “ Taraflar ruhsatın devamını tehlikeye düşürecek eylemlerde bulunmayacaklardır. ... firmanın kusuru sonucunda, ruhsat teminatının irat olması veya ruhsatın düşmesi halinde rodövansçı firma ruhsat sahibinin uğrayacağı zararları karşılamayı kabul ve taahhüt eder.” hükümleri kararlaştırılmış olup, tarafların özgür iradesi ile kararlaştırdıkları bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar.

Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı tarafından dosyaya ibraz edilen 10/06/2014 tarihli belgede; söz konusu ruhsatın 26/09/2007 tarihinden 27/09/2010 tarihine kadar geçerli arama ruhsatı olduğu, bu dönemde sahada üretime yönelik herhangi bir faaliyet olmadığı, arama ruhsat süresi sonuna kadar işletme ruhsatı talebinde bulunulmadığından ruhsatın 06/10/2010 tarih ve 349 sayılı Makam oluru ile iptal edildiği belirtilmiştir. Somut olayın değerlendirilmesi bakımından, dosyaya kazandırılan 15/02/2016 tarihli bilirkişi raporunda; “ Sözleşmenin yürürlükte kaldığı yaklaşık 5,5 aylık sürede işletme ruhsatı almak için davalının hiçbir faaliyette bulunmaması nedeniyle ilk bakışta dava konusu ruhsat iptalinin davalının kusurundan kaynaklandığı, ruhsat iptali nedeniyle davalının sorumlu tutulabileceği, ancak sözü edilen 5,5 aylık sürede işletme ruhsatı almak objektif olarak zaten mümkün olamayacak ise davalının sözleşmeye aykırı fiili ile davacının zararı arasında illiyet bağından ve sorumluluğundan söz edilemeyeceği,” bildirilmiş, ilk derece mahkemesince de 5,5 aylık sürenin işletme ruhsatı alınması bakımından objektif olarak yeterli olmadığı yönünde gerekçe oluşturulmuş ise de; sözleşmeye bağlılık (Ahde vefa) ilkesi uyarınca sözleşmenin tarafları bağladığı, davalının sözleşme ile yukarıda değinilen sorumlulukları üstlendiği, öte yandan tacir olan ve basiretli davranmak durumunda bulunan davalının dava konusu sahanın durumunu bildiği gözetilerek ruhsatın iptaline neden olduğu kabul edilmelidir.O halde ilk derece mahkemesince, eldeki uyuşmazlıkta; davalının işletme ruhsatının iptalinde kusurlu olduğu gözetilerek, ruhsatın iptali halinde davalı tarafından ödenecek bedelin ne olacağının belirlenmesi bakımından yerleşmiş uygulama ve bulunup bulunmadığı araştırılıp tespit edilmeli, tüm deliller tam ve sağlıklı olarak toplanmalı, maden mevzuatında uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden tarafların iddia ve savunmalarını karşılayıcı şekilde inceleme yaptırılarak, davacının bir zararının olup olmadığının tespit edilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373’üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373’üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371’inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan 59,30 TL temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18096, Karar No: 2014/3503, Tarih: 27.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/18096 E.  ,  2014/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2011/357-2013/635

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Bilirkişi raporunda yapılan değerlendirmede, emsal olarak alınan çok sayıda taşınmaz hakkında inceleme yapılmışsa da hangi emsalin değerlendirmeye esas alındığı ve taşınmazla üstün-eksik yönleri belirlenmeden sonuçta taşınmazın değerini etkileyen unsur ve nitelikleri, vergi değeri, gelir getirme durumu gibi hususlar göz önünde bulundurularak genel ifadelerle bedel tespit edilmiştir.

Arsa niteliğindeki bir taşınmazın kamulaştırma bedeli tespit edilirken;

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın yerinde inceleme yapılarak, 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarını esas alarak dava konusu taşınmaz malın satış değerini ve bu değeri etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurları gözeten gerekçeli bir değerlendirmeye dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir.

Satışı emsal alınacak olan taşınmazın mümkün olduğu kadar dava konusu taşınmazla aynı mevkii ve konumda ve aynı yüzölçümünde olması, birbirine komşu ya da yakın mesafede bulunması, kamulaştırma (değerlendirme) gününe yakın tarihlerde satılmış olması gerekirse de bu husus zorunlu değildir. Buna göre dava konusu taşınmaza emsal alınabilecek nitelik ve özellikleri taşıyan emsal arsa satışlarının belirlenip bilirkişi kurulunca bu emsal satışların esas alınması suretiyle yapılacak karşılaştırma ve değerlendirme sonunda dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir. Dava konusu taşınmazın yer aldığı yerleşim biriminde emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunması mümkündür. Kaldı ki, aksi durum söz konusu olsa bile komşu il ve ilçelerde -kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan- arsa satışları da emsal alınabilir.

Emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların bildireceği veya re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden, emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen değerlendirme yılına ait emlak vergisine esas asgari m² değerleri ilgili belediye başkanlığından getirtilerek bilirkişi raporunda belirtilen emsal bilgileri kontrol edilmeli ve raporda belirtilen emsal ile taşınmaz arasındaki değer farkı ile vergi m² değerleri arasındaki fark dikkate alınarak denetim yapılmalıdır.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18. maddesinin 2. fıkrası uyarınca düzenleme ortaklık payını karşılayacak oranda indirim yapılması hususu da gözetilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme yapılarak bedel tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz hakkında imar uygulaması yapılarak yeni tapu kaydı oluşturulduğu, karar tarihinden önce 37594 ada 2 parsel olarak tescil edilen yeni tapu kaydına göre taşınmazın hisseli olduğu ve yüzölçüm miktarının değiştiği dikkate alınarak son tapu kaydına göre bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14171, Karar No: 2021/4971, Tarih: 09.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/14171 E.  ,  2021/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığa yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden; 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 14.07.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3784, Karar No: 2014/55, Tarih: 13.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/3784 E.  ,  2014/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2011/57-2012/137

Taraflar arasındaki asıl davada alacak, birleşen davada itirazın iptali davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalı-birleşen davada davacı Vek. Av. N.. B.. ile asıl davada davacı-birleşen davada davalı kooperatif Vek. Av. G.. T..'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

DAVA ÖZETİ

Asıl davada davacı vekili, dava dışı arsa sahibi B. M. ile davalı-yüklenici kooperatif arasında 09.02.2001 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, arsa sahibi B.M. hissesine isabet eden ortaklık payını E. A., onun da müvekkiline sattığını, Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/627-2008/613 esas-karar sayılı dosyasında müvekkilinin üyeliğine karar verildiğini, böylece, müvekkilinin arsa sahibinin halefi olduğunu, sözleşme uyarınca dairelerin "oturmaya müsait halde" arsa sahibine devredileceğinin kararlaştırıldığını, arsa sahibi olmayan kooperatif üyelerine daireleri teslim edildiği halde sözleşme ile tahsis edilen I blok 10 numara, H blok 5 numaralı dairelerin müvekkiline teslim edilmediğini, dairelerde eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğunu, 18.06.2009 tarihinde tebliğ edilen ihtara rağmen davalının edimini yerine getirmediğini ileri sürerek, sözleşme ile tahsis edilen dairelerin müvekkili adına tesciline, eksik ve ayıplı işler bedeli olarak şimdilik 10.000,00 TL, kira tazminatı olarak 500,00 TL'nin avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 19.01.2011 havale tarihli ıslah dilekçesi ile eksik, ayıplı imalat dolayısıyla talebini şimdilik 32.095,00 TL'ye yükseltmiş, 23.06.2011 tarihli celsede tescil talebini atiye terk etmiştir.

Asıl davada davalı kooperatif vekili, arsa sahipleri adına dava dışı B. M. ile müvekkili arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin eki olan 09.02.2001 tarihli sözleşme uyarınca genel kurulda alınan kararların arsa sahibi üyelere de aynen uygulanacağının kararlaştırıldığını, arsa sahibi üyelerin ve normal üyelerin daireleri eksik imalatla teslim aldıklarını, davacı gibi bir kısım arsa sahibi üyenin kendi paylarına düşen ödemeleri yapmadıklarından tapu devrinin yapılmadığını, genel kurul kararlarına göre arsa sahibi üyeler, ödemelerini yaptıktan ve kooperatifi ibra ettikten sonra konutlarının teslim edileceğini, davacı konutunun 29.08.2005 tarihinde halefine teslim edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı kooperatif vekili, 09.02.2001 tarihli ek sözleşme ile kooperatif üyelerinin sıfatı ne olursa olsun, aidat, ortak gidere katılımının zorunlu kılındığını, kooperatif genel kurulunda bu konuda karar alındığını ve karara itiraz edilmediğini, genel kurulda belirlenen ödemelerin tahsili için davalı hakkında başlatılan takibe davalı tarafından

haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, % 40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, müvekkilinin arsa sahibinin halefi olduğunu, sözleşmeye göre konutların oturmaya uygun halde teslim edileceğini, resmi şekilde yapılmayan ek sözleşmenin geçersiz olduğunu, ayrıca tüm maliklerce imzalanmadığını, uyuşmazlığın kooperatif hukuku ile çözümlenemeyeceğini, müvekkilinin peşin ödemeli ortak değil arsa sahibi olduğunu, kooperatif genel kurul kararlarının sözleşmeyi bertaraf edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; asıl ve birleşen davada, arsa sahiplerinin, tapu devri ile edimlerini yerine getirdiklerini, kooperatif genel kurullarında alınan kararların arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği arsa sahiplerini bağlamayacağı, 09.02.2001 tarihli sözleşmenin resmi şekilde düzenlenmemesi, arsa sahiplerinden A. E. M.imzasını taşımaması, kooperatif adına sadece başkan tarafından imzalanmış olması nedeniyle arsa sahibinin halefi olan davacıyı bağlamayacağı, sözleşmede kira tazminatına ilişkin hüküm bulunmadığı, tescil talebinin atiye terk edildiği, davacı-karşılık davalının genel giderlere ve alt yapı harcamalarına katılma yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesiyle, asıl davada, tescil talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 32.095,00 TL'nin 09.07.2009 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline, kira bedeli talebi ile birleşen davanın ve kötü niyet tazminatının reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı kooperatif vekili her iki dava açısından temyiz etmiştir.

1) Mahkemece, asıl dava davacının arsa sahibinin halefi olduğu iddiasına dayalı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik imalat alacağı, birleşen dava ise kooperatif üyeliğine bağlı parasal yükümlülüklerden kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Her iki davanın yargılama usulleri farklı olup, basit yargılama usulü Kanunun sınırlı olarak saydığı hallerde uygulanır. Bu yargılama usulüne tabi yargılama ve işlerde kanun yargılamanın daha basit ve çabuk yürütülmesini amaçlamıştır. Kooperatifler hukukundan kaynaklanan birleşen dava Kooperatifler Kanunu’nun 99. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olup, asıl dava ise genel usul kurallarına göre yazılı yargılama usulüne tabidir.

Bu itibarla; yargılama usulleri farklı olan davaların birlikte görülmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, davaların tefrik edilerek, ayrı ayrı sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.