muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7312, Karar No: 2022/14144, Tarih: 06.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7312 E.  ,  2022/14144 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/06/2018 tarihli ve 2018/114173 soruşturma, 2018/69922 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/10/2018 tarihli ve 2018/4962 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/03/2022 gün ve 2022/20678 sayılı istem yazısıyla dava dosyasının kanun yararına bozulması talebiyle Dairemize gönderilmesi üzerine,

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, ... isimli paylaşım sitesinde müşteki ile yapılan haberin altına şüphelinin "..." isimli kullanıcı adıyla adı geçen site üzerinden '' acliktan oluyodun ac kopek. Simdi eli belinde kafana gore takilion bide nankorluk yapiyo pust oglu. Beter ol amk yavsagi" şeklinde yorum yaparak müştekiye karşı hakaret suçunu işlediği iddiası üzerine yapılan şikâyet üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca ..., twitter, ... isimli sosyal paylaşım siteleri ile ilgili olarak yapılan hafif suçlara ilişkin istinabe taleplerinin ABD adIî makamlarınca cevaplanmadığı, soruşturma kapsamında şikayetçinin iddiasına konu olayın tespitine yönelik herhangi bir delile ulaşılamadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesi üzerine şüphelinin tespitine yönelik olarak ayrıntılı araştırma yapılarak, paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hiçbir delil araştırmasına girişmeksizin, eksik incelemeye dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... gibi internet ortamında yaygın olarak kullanılan yer sağlayıcı firmaların merkezi Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunmaktadır. Ülkemizde sanal ortamda işlenen suçların büyük çoğunluğu anılan yer sağlayıcılara ait internet siteleri kullanılarak işlenmektedir.Bilişim suçlarında şüphelinin kimlik bilgilerine ulaşmak için elektronik işlemlerin ana servis sağlayıcıları üzerinde tutulan ve "log file" olarak adlandırılan işlem dosyasına ulaşılarak burada işlem yapan bilgisayarların kimlik dosyaları niteliğindeki IP (internet protokol) numaralarından mümkün olmaktadır ve bu suçların soruşturulması için gerekli olan trafik bilgileri ceza istinabe yoluyla ABD adli makamlarından istenilmektedir. Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkileri Genel Müdürlüğü Ceza İstinabe ve Tebligat Bürosunun 20/01/2015 tarihli yazısında; Uluslararası Adli Yardımlaşma konusunda Amerika Birleşik Devletleri Hukuk Sisteminde ve uygulamasında "Önemli suç / hafif suç" ayrımı bulunduğu diğer devletlerden gelen ceza istinabe taleblerini de katogorize ederek hafif suçlarla ilgili talepleri yerine getirmediği Amerika Birleşik Devletleri ceza mevzuatına göre hakaret, söveme ve iftiranın suç sayılmadığı, bu nedenle istinabe taleplerinin yerine getirilmediği ayrıca 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca erişimin engellenmesi için Sulh Ceza Hakimliğine bizzat başvurabileceği gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/10/2018 tarihli ve 2018/4962 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5968, Karar No: 2016/6165, Tarih: 31.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5968 E.  ,  2016/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Samsun 1. Sulh Hukuk ve Silivri Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "... Mh. ...Cad. .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Silivri Sulh Hukuk Mahkemesince ise hükümlünün mernis adresinin cezaevi adresi olduğu, imzalı beyanına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mahallesi ... Sokak .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce 05.11.2015 tarihinde alınan imzalı beyanı, müddetname ve mahkumiyet ilâmından hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi ... Sokak .../...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30671, Karar No: 2012/28213, Tarih: 29.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/30671 E.  ,  2012/28213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müştekiye bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca müşteki İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1348, Karar No: 2022/11414, Tarih: 02.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/1348 E.  ,  2022/11414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması ve en son faturanın 22.03.2010 tarihli olması nedeniyle suç tarihinin 26.04.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemenin gerekçeli kararında sanığın sahte fatura kullanma eylemi kabul edilmiş olmasına rağmen, kısa kararda “sahte fatura düzenleme” ibaresine yer verilerek çelişkiye neden olacak şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

Sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24209, Karar No: 2012/27876, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24209 E.  ,  2012/27876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal ... genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, ... yerinde fazla çalışma yapmasına ve ulusal ... genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ve hak kazandığı yılık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ... sözleşmesinin ekonomik nedenlerle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatları dışındaki diğer alacak taleplerinin kanuni dayanağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ... yerinde fazla mesai yapmadığı, ulusal ... genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığ, ı işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda ... yeri kayıtları, özellikle ... yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, ... yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, davacı tanıkları davacının hafta 6 gün 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmişlerdir. Tanıkları bir saatlik ara dinlenme dışında başka bir ara verildiğine ilişkin beyanları bulunmamaktadır. Davalı taraf tanık dinletmemiştir. Bu durumda, davacının günde 9 saatlik çalışma süresinde 1 saat ara dinlenme verdiği, böylece haftada 48 saat çalışarak 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmelidir.

Davacının günde bir buçuk saat ara dinlenme yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10584, Karar No: 2019/10450, Tarih: 24.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10584 E.  ,  2019/10450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan;TCK’nın 158/1-d, 52, 53.maddeleri uyarınca 3 kez

Özel belgede sahtecilik suçundan;TCK’nın 207/1, 43, 53.maddeleri uyarınca 1 kez

Dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 157/1, 52, 53. maddeleri uyarınca 7 kez mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kağıthane Belediyesinde çalışan sanığın, Kağıthane bölgesinde yapılacak Toki Konutlarının satışı ve tahsisi konusunda yetkili olduğunu belirterek, katılan ...'ndan 6.900 TL, katılan ...'ten 7.300 TL, katılan ...'ten 6.790 TL, katılan ...'dan 8.300 TL, katılan ...'tan 12.000 TL, katılan ......'dan 7.000 TL, katılan ...'ten 11.500 TL, katılan ...'dan 13.790 TL, katılan ...'dan 13.790 TL ve mağdur ...'ten 4.800 TL para aldığı, katılanlar ..., ... ve ...’ı kandırabilmek amacıyla sahte Toki Başvuru Formu, sahte taahhütname, sahte ... Tapu Kadastro Müdürlüğüne matbu dilekçe ve toki ödeme tablosu gibi sahte belgeleri vererek, formları ve dilekçeleri tokiye müracaat ediyormuş gibi göstermek amacıyla imzalattırıp bu şekilde oluşturduğu sahte birden çok sayıda belgeyi katılanlara verdiği, bu suretle nitelikli dolandırıcılık, dolandırıcılık ve teselsül halinde özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

I- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sehtecilik suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanları, banka dekont örnekleri ile tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetlerine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın ve müdafiinin nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 24/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4176, Karar No: 2015/3399, Tarih: 27.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4176 E.  ,  2015/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/267827

MAHKEMESİ : Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 13/06/2013, 2013/124 (E) ve 2013/287 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Sanık Ç.. A.. hakkında mağdur H.. A..'ı kasten silahla yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdur ... ile sanık ... yakın akraba olup aynı işyerinde çalıştıkları, olay günü alkollü olan sanığın, araç kullanmasına izin vermeyen Hayati ile tartışmaya başladığı, tartışma sırasında yanında taşıdığı sustalı bıçağı çıkartarak, göğüs ve batın bölgelerinden, solda pnömotoraksa, batın içi kanamaya ve hayali tehlike geçirmesine neden olacak şekilde iki isabetle mağduru yaraladığı, olay yerinden tesadüfen geçen Ümit ve Mehmet'in kendisini engelleyerek elindeki bıçağı almaları üzerine eylemine devam edemediği anlaşılan olayda; suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin şiddeti ve engel hal nedeniyle eylemine son vermesi dikkate

alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu silahla yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 27/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.