muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21204, Karar No: 2013/11222, Tarih: 23.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/21204 E.  ,  2013/11222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Doğrudan verilen adli para cezasının taksitlendirilerek 4 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, doğrudan verilen adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 4 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/05/2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim

değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle aynı hususun EPDK içinde söz konusu olup mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun verdiği düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/2647, Karar No: 2019/6293, Tarih: 19.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/2647 E.  ,  2019/6293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işveren nezdinde 30.03.2002 – 20.05.2011 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen hüküm, Dairemizce yapılan temyiz denetimi üzerine bozulmuş olup, anılan bozma ilama uyulmasına karşın, bozma gereklerinin yerine getirilmediği ve mahkemece; davacının 31.12.2004 tarihinden önceki talepleri yönünden istem hak düşürücü süreye uğramış olduğundan reddine, diğer talepler yönünden ise dosya içerisinde bulunan kira kontratı, bozma ilamı öncesi alınan tanık beyanları, cezaevi dosyası, bilirkişi raporları ve tüm belgeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının davalı işveren yanında kesintisiz, tam süreli, düzenli çalıştığını ispat edemediğinden davanın reddine karar verildiği görülmüştür. Eldeki dosyada, mahkemece 31.12.2004 öncesi talep yönünden kurulan hüküm isabetli ise de, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları belirlenirken, belirtilen dönemden sonraki talepler için davacının davalı işverene ait araçta adına düzenlenmiş trafik ceza tutanaklarının dikkate alınmadığı görülmektedir. Buna göre, davacı adına davalıya ait araçta düzenlenmiş trafik ceza tutanaklarının bulunması karşısında davacının, davalı işveren nezdinde çalıştığı anlaşılmakta olup, dosya kapsamındaki kayıtlar ve tanık ifadeleri birlikte değerlendirilerek davacının çalışma süresinin belirlenmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 19.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/5792, Karar No: 2014/2291, Tarih: 28.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5792 E.  ,  2014/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/166654

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2010

NUMARASI : 2009/1695 (E) ve 2010/627 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

25.9.2007 olan suç tarihinin, 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında 27.9.2007 tarihi olarak yanlış gösterilmiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosya kapsamı ve oluşa göre, müştekinin kendisine ait olan aracını 25.9.2007 günü akşam saatlerinde ikametinin önüne park ederek istirahate ayrıldığı, ertesi gün sabah saatlerinde aracının yanına vardığında aracın çalınmış olduğunu anladığı, suç faillerinin tespit edilememesi nedeniyle evrakın daimi aramaya alındığı, tahkikat devam etmekteyken, olaydan 2 yıl sonra 27.9.2009 günü devriye gezen ekiplerin sanığın işletmekte olduğu Derviş Oto Tamirhanesi isimli işyerinin önünden geçerken işyerinin önünde park halinde bulunan araca takılı plakaların sahte olmasından şüphelenerek yaptıkları sorgulamada plakanın sahte, aracın ise 2 yıl önce müştekinin ikametinin önünden çalınan araç olduğunu tespit ettikleri, sanığın, aracın, tarihten yaklaşık 5-6 ay kadar önce açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği Bülent isimli kişi tarafından geçici süreliğine bırakıldığı, bu kişinin daha önce de birkaç kez aracını işyerine tamire getirdiği, son gelişinde parça parasının yüksek olması nedeniyle ödeyecek durumu olmadığını söyleyerek gittiği, aracı da işyeri önünde bıraktığı, o tarihten sonra almaya gelmediği, kendisinde Bülent'in cep numarasının olduğu, birkaç kez aradıysa da ulaşamadığı, sonrasında hattının değiştiği, bu nedenle Bülent'in telefon numarasını kaybettiği, arabanın çalıntı, plakaların ise sahte olduğunu bilmediği yolunda beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın daha önce de aracını tamire getiren Bülent isimli kişiden tamir nedeniyle düzenlemiş olduğu her hangi bir fatura ya da belge olup olmadığı sorulmak ve sanığın kapattırdığı hat numarasının geçmişe dönük arama ve görüşme kayıtlarının ilgili GSM şirketlerinden istenmek suretiyle Bülent isimli kişinin araştırılması, bu kişiye ulaşılması halinde ayrıntılı bilgisine başvurulması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan F.. H.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.1.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4794, Karar No: 2024/7701, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4794 E.  ,  2024/7701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/487 E., 2024/612 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/242 E., 2023/416 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun müvekkil şirketin faiz alacaklarını ödememesi işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitinin taraflar arasında uyuşmazlık haline geldiğini, yasal mevzuat düzenlemeleri gereğince davalı idarenin kesin olmayan cevabının ret cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, huzurdaki davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, sosyal güvenlik hususundaki tespit davaları tarafların birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları davacıya daha pratik şekilde sağlandığını, müvekkili davacının ödenen avans miktarı üzerinden sigorta primi ödenmesi gerektiğinin ve buna göre hesaplanacak yaşlılık aylığının ödenmesi gerektiğinin tespitini ve ortaya çıkan uyuşmazlığın giderilmesi gerektiğini, yine dava açmaktan başka bir yolla alacağına kavuşması mümkün olmayıp bir mahkeme kararına muhtaç dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17240, Karar No: 2018/5575, Tarih: 21.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/17240 E.  ,  2018/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

İddianame No : KYB - 2017/39264

Mala zarar verme suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13.10.2016 tarihli ve 2016/88785 soruşturma, 2016/47702 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 09.01.2017 tarihli ve 2017/126 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre şüphelinin ve müştekinin ifadesi dahi alınmayıp hiçbir soruşturma işlemi yapılmadan, şikayetçinin belirttiği eylemlerle ilgili bilgi ve belgeler toplanıp gerekli inceleme yapılmadığı, eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.06.2017 gün ve 4356 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2017 gün ve KYB/2017-39264 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin ... plakalı, ... Vakfı'na ait 33 no'lu servis aracının usulsüz olarak evinin önüne park ettiğini, UKOME'nin de evin önüne park edilmesini engellemek için yola sensörlü park edilemez işaretleri koyduğunu, şüphelinin bu levhanın üstüne çıkarak kasten kamu malına zarar verdiğine ilişkin şikayeti üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.10.2016 günlü kararda meçhul şüphelinin trafik kurallarına riayet etmemesinin idari yaptırımı gerektirir kabahat niteliğinde olduğu, olayla ilgili işlem yapma görev ve yetkisinin trafik görevlilerine ait bulunduğu, kamu malına zarar verildiğine ilişkin soyut iddia dışında delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve verilen bu karara karşı yapılan itirazın, mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18.06.2014-6545 S.K./71. Md) sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(3) (Değişik fıkra: 18.06.2014-6545 S.K./71. Md) sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25.05.2005-5353 S.K./26.mad) sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Soruşturmaya konu olayda; şikayetçinin beyanı alınarak, iddialara ilişkin bilgi ve belgeler araştırılıp dosya içine alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilip soruşturmanın akıbeti hususunda sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hiçbir soruşturma işlemi yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla; yasanın öngördüğü şekilde kovuşturma yapılmasının sağlanması için itiraz merciince itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliği'nin 09.01.2017 gün, 2017/126 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 21.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16905, Karar No: 2017/7181, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16905 E.  ,  2017/7181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan ... Köyü ... parseldeki taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmazda bulunan meyve ağaçlarının sayısı cinsi ve yüzölçümüne göre taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ve üzerindeki ağaçlara ayrı ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi olarak değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse; yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dosyada mevcut tapu kaydına göre .... ve ...'un da dava konusu taşınmazda paydaş oldukları anlaşıldığından, bu kişilere karşı dava açılmadığı halde nedeni açıklanmadan dava dışı paydaşların da hisselerini kapsar şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.