muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19214, Karar No: 2015/7694, Tarih: 26.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19214 E.  ,  2015/7694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davadışı borçlu ...' ın müvekkili bankadan genel kredi sözleşmesi uyarınca taksitli ticari kredi, ticari kredili mevduat ve gayrinakdi çek kredisi kullandığını, davalının asıl alacağın 20.000-TL' lik kısmına müşterek ve müteselsilen kefil olduğunu, kredi borcunun geri ödenmesinde temerrüde düşülmesi üzerine ihtarname gönderildiğini ve ardından davalı ve diğer borçlular aleyhine ... İcra Müdürlüğü' nün 2013/3323 sayılı dosyasından icra takibi yaptıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin borçlu ...' a kefaleten imzaladığı sözleşmenin 09/01/2007 tarihli ve 20.000-TL kefalet limitli sözleşme olduğunu, asıl borçlunun da çektiği krediyi davacı bankaya ödediğini, daha sonra çekilen kredilerde ise müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, zira müvekkilinin imzaladığı sözleşmeden sonra bankanın asıl borçlu ile başka kredi sözleşmeleri imzaladığını, bu nedenle müvekkilinin imzaladığı sözleşmenin geçerliliğini yitirdiğini,Yargıtay kararlarının da bu yönde olduğunu beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, alınan bilirkişi raporunun ayrıntılı olup, rapora itibar edildiği, buna göre, davalının davacı bankayla davadışı asıl borçlu arasında imzalanan kredi sözleşmesini müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı anlaşılmakta ise de, davacı banka tarafından asıl kredi borçlusuna daha sonradan yeni krediler kullanıldırıldığı, kefaletin sonsuza kadar devam edeceği düşünülemeyeceğinden, hükme esas alınan bankacı bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, davacı banka ile kredi müşterisi arasında yeni bir kredi ilişkisinin oluştuğu, bu ilişkinin önceki kefalet ve sözleşmelere dayanmadığı sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davaya konu edilen kredilerin hangi sözleşmeden kaynaklandığına dair bankacılık pratiği esas alınarak denilmek suretiyle ve kanaat şeklinde görüş bildirildiği görülmüştür. Mahkemece üç kişilik yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulup, banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak kullandırılan kredilerden dava konusu edilen alacağın hangi sözleşmeden doğduğu ve davalının kefalet borcu olup olmadığı, var ise ne kadar olduğu hususlarında ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve deliller birlikte değerlendirilip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18635, Karar No: 2020/6554, Tarih: 22.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18635 E.  ,  2020/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vd. Vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile dahili davalı ...’ya yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 22.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8798, Karar No: 2013/9884, Tarih: 11.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8798 E.  ,  2013/9884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili 21/10/2010 tarihli dava dilekçesiyle; davalının 5283 sayılı kanun uyarınca davacı kurumda çalışmaya başladığını 2006, 2007, 2008 yıllarında ödenen fark tazminatlara döner sermaye katkı paylarının dahil edilmemesi sonucu fazladan ödeme yapıldığını fazladan yapılan ödemenin iadesi konusunda davalıya yapılan tebligata rağmen iade edilmeyen 2.556,19 TL 'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı ve esastan davanın reddini dilemiş, Mahkemece, idarenin inceleme rapor tarihinin 21.7.2009 olması, davalıya ödeme yapmak üzere tebligat yaptığı 24.7.2009 tarihinde sebepsiz zenginleşmeyi öğrenmiş sayılacağı, bu durumda bir yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan davanın reddi cihetine gidilmiş, verilen hüküm Dairemizin 19.10.2012 tarih ve 2011/17543 E.-2012/1142 K.sayılı ilamıyla süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davalıya yapılan ödemenin daha önce bu yolda alınmış bir idari karara dayandığı iddia ve ispat edilmiş değildir. Ödemenin hatadan kaynaklandığı kabul edilmektedir.

Bu durumda herhangi bir şart tasarrufuna dayanmayan salt hatalı ödemenin Borçlar Hukukunun sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde isteneceği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanununun 66.maddesi gereğince, "Haksız surette mal iktisabından dolayı ikame olunacak dava, mutazarrır olan tarafın verdiğini istirdada hakkı olduğuna ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve herhalde bu hakkın doğduğu tarihten itibaren on senenin mururiyle sakıt olur." Bu madde hükmü gereğince, sebepsiz zenginleşmede zamanaşımının başlangıcı zarar görenin verdiğini geri almaya hakkı olduğuna ıttıla tarihi olup, resmi kurumlarda ise bu zamanaşımının başlangıcı dava açmak üzere emir vermeye yetkili makamın öğrenme tarihi olarak kabul edilmiştir.

Mahkemece dava açmaya yetkili makam olan Sağlık Bakanlığının iddia edilen fazla ödemeyi öğrendiği tarih tam olarak belirlenmeli ve buna göre BK.66.maddesine göre 1 yıllık zamanaşımı süresi geçmiş ise davanın zamanaaşımı yönünden reddi, zamanaşımı süresi geçmemiş ise davanın esasına girilerek Sağlık Bakanlığının mevzuatını iyi bilen uzman bilirkişi yada bilirkişi kurulu aracılığı ile inceleme yaptırılarak fazla ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile temerrüt tarihinin zamanaşımının başlangıcına esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır denilerek bozulmuş, mahkemece; daire bozmasına uyularak, dava açmaya yetkili makam olan davacının zarar ve faili 29.07.2009 tarihinde öğrendiğini belirterek, 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduktan sonra 09.11.2010 tarihinde açılan davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; dava açmaya yetkili makamın ... Defterdarlığı (Muhakemat Müdürlüğü) olduğu ve 1306 sayılı ve 28.09.2010 tarihli yazı ile öğrendiği anlaşıldığından davanın zamanaşımı nedeniyle reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bundan ayrı olarak mahkemenin karar başlığında dava tarihinin 08.03.2012 olarak yazılmasına rağmen gerçekte dava tarihinin 09.11.2010 tarihli olduğu anlaşılmakla bu husus mahallinde doğrudan mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1165, Karar No: 2020/3143, Tarih: 16.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1165 E.  ,  2020/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz talebinin, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü nedeniyle avukatlık ücreti tayin edilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşıldığından, aynı takvim yılı içinde, farklı beyanname dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.12.2013 tarihli, 2013/9240 esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, sanık hakkında temyize konu kararın gerekçesinde, sadece bir bölümde ''düzenlediği'' şeklindeki maddi hata dışında esasen sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediğinin kabul edildiği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1500-TL avukatlık ücretinin sanıktan alınıp, katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12580, Karar No: 2021/2980, Tarih: 14.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/12580 E.  ,  2021/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mahkemece gerçekleştirilen yargılama sırasında ... Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan aldırılan 28.08.2013 günlü 3776 sayılı raporda kendisinde orta ile hafif derece sınırında zeka geriliği tespit edilen mağdurun bu nedenle eyleme karşı ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunduğunun belirtilmesi üzerine yokluğunda verilen gerekçeli kararın mağdurun velayet hakkına sahip annesi katılan ...’e tebliğ edilmesine rağmen anılan hükümlerin temyiz edilmemesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 14.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12315, Karar No: 2011/14982, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/12315 E.  ,  2011/14982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.03.2009 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden husumet yokluğundan reddine, davalı şirket yönünden reddine dair verilen 29.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, arsa sahibi Nemciye Aşan dava konusu bağımsız bölümün kendisine bırakıldığını, davanın reddini savunmuş, diğer davalı savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, arsa sahibi aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir. Davalı yüklenici Demo İnş. San. ve Dış Tic. A.Ş hakkındaki dava ise davacı ile davalı yüklenici şirket arasındaki sözleşmenin biçim koşuluna uygun olarak yapılmadığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davalılar arasında biçimine uygun düzenlenmiş 06.08.2004 tarihli bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunmaktadır. Bu tür bir sözleşmeyle yüklenici bina yapım işini üstlenmekte, yapımın finansını sağlayarak yapacağı bu binaya karşılık arsa sahibi de ona arsa payının mülkiyetini geçirmeyi taahhüt etmektedir. Bu niteliği gereği arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri karma bir sözleşmedir. Anılan sözleşmeyle edimin ifası halinde yüklenici borçluya (arsa sahibine) karşı şahsi hak kazanır. Kazandığı bu şahsi hakkını doğrudan arsa sahibine karşı kendisi ileri sürebileceği gibi bu hakkını alacağın temliki yoluyla üçüncü bir kişiye de devredebilir. Alacağın temlikine ilişkin hükümler Borçlar Kanununun 162. ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı ve tasarruf işlemi

niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Borçlar Kanununun 163. maddesi gereğince de kural olarak yazılı biçim koşuluna uyularak yapılan bu tür bir akit temlik hükümleri gereğince yeni alacaklıya (davacı üçüncü kişiye) hak sağlar. Davacının davadaki isteminin dayanağı Borçlar Kanununun sözü edilen 162 ve devamı maddeleridir. Bu tür bir sözleşmenin Türk Medeni Kanununun 706, Borçlar Kanununun 213. ve Noterlik Kanununun 60. maddeleri hükümleri gereğince resmi biçim koşuluna uyularak yapılması gerekmediğinden ve yasa koyucu sadece yazılı şekli yeterli gördüğünden (B.K.m.163) mahkemenin sözleşmenin biçim koşuluna uyulmadan yapıldığı bu yüzden davacının istemde bulunamayacağına dair gerekçesi doğru değildir. Diğer taraftan, yüklenicinin temliki işlemine dayanan bir kişi temlik nedeniyle kazandığı alacağın gerçek olduğunu ve bu gerçek alacak sebebiyle istemini arsa sahibine karşı ileri sürebileceğinden ve esasen taşınmazın mülkiyeti tapuda arsa sahibine ait bulunduğundan davada arsa sahibi olan ...’a da husumet düşer. Dolayısıyla mahkemenin arsa sahibi hakkındaki davanın pasif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi de yasaya uygun değildir.

Ne var ki; yukarıdan beri vurgulandığı üzere temlik alınan alacağın gerçek bir alacak olması gerekir. Oysa davalılar arasındaki 06.08.2004 tarihli sözleşmenin eki olan paylaşım listesinde çekişme konusu C Bloktaki 1. kat 5. numaralı bağımsız bölümün yükleniciye değil, arsa sahibi olan davalı ...’a bırakıldığı görülmektedir. Bu bakımdan da yüklenicinin davacıya temlik ettiği alacak gerçek bir alacak olarak kabul edilemez. Mahkemece açılan davanın bu sebeple reddi gerekirken yasaya uygun düşmeyen bazı değişik gerekçelerle reddedilmesi doğru olmayıp kararın bozulmasını gerektirir ise de hüküm sonuçta davanın reddine ilişkin bulunduğundan, mahkeme kararının gerekçesinin HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca değiştirilerek düzeltilip sonuç bakımından usul ve yasaya uygun hükmün onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararı gerekçesinin yazılı olduğu şekilde değiştirilerek düzeltilmesine, ve hükmün HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 06.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17397, Karar No: 2013/15891, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17397 E.  ,  2013/15891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmazın ve somut emsal olarak alınan Akhisar Mahallesi 105 ada 148 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen Akhisar Mahallesi 105 ada 148 parsel sayılı taşınmazın 20.10.2010 olan satış tarihi itibariyle alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ile satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

3-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 09.06.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/233, Karar No: 2019/5164, Tarih: 24.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/233 E.  ,  2019/5164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmaza ait 1968 tarihli hava fotoğrafı ve 1970 tarihli memleket haritasından daha eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafı ile 1988 yılından sonra düzenlenmiş tüm memleket haritaları ile hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/09/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.