muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20144, Karar No: 2015/2756, Tarih: 26.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/20144 E.  ,  2015/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi-borçlu olmadığının tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, satışa konu malın tesliminin ve montajının yapılmadığını iddia ederek, sözleşmenin feshi ile verilen çekten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cihazın davacıya teslim edildiğini ve davacı tarafından kullanıldığını, davadan önce fesih ve cayma hakkını kullanmayıp, davacının çek bedelini ödememek için kötüniyetli olarak dava açtığından bahisle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kullanılan cihaz nedeniyle davacının sözleşmenin feshine ilişkin talebinin uygun görülmediği, çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince bilirkişi kurulu raporuna göre, cihazların toplam 440,00 TL olan piyasa değeri kadar davacı şirketin sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 6.000,00 TL bedelli çek için 5.560,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, mahkeme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların sözleşmeyi imzaladıktan sonra alacağın ödenmesi için 6.000,00 TL bedelli çek davacı tarafça davalıya verilmiştir. Bu durumda davacının sözleşmeyi fesihte haksızlığının tespiti halinde sözleşmeye istinaden verilen çek bedelinin tamamından dolayı sorumlu olacağı gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1316, Karar No: 2024/3834, Tarih: 30.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/1316 E.  ,  2024/3834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 08.11.2023

SAYISI : 2023/1733 E., 2023/1901 K.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; kanuni süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı ve süre tutum dilekçesinde temyiz sebebi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden; Katılan Bakanlık vekilinin bu suçtan kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması uyarınca Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/306 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesiyle sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2. maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2 ve 109/5. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/4. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca esastan reddine, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına ve sanığın müsnet suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a. maddesi uyarınca beraatine, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 73/4. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca müsnet suçtan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî ret, kısmî bozma görüşlerini içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Temyiz İncelemesinin Kapsamına Göre

A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, şikâyetçinin son beyanından önceki beyanının gerçekleri yansıtmadığının dosya kapsamındaki delillerle sabit olduğuna, şikâyetçinin beyanının çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, tanık beyanları ve dosya kapsamındaki telefon görüşme, HTS ve mesaj kayıtlarının da şikâyetçiyi doğrulamadığına, şikâyetçinin daha sonra gerçekleri açıklar şekilde beyanda bulunduğuna, dosya kapsamında sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, mahkûmiyet hükmünün beraat yönünde bozulması gerektiğine ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara yöneliktir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın cinsel saldırı eyleminde bulunduğunun sabit olduğuna, sanığın cinsel saldırı eylemi öncesi ve sonrasında şikâyetçinin kaçmasına engel olarak hürriyetinden yoksun bıraktığına, şikâyetçinin evine rızası hilafına girerek konut dokunulmazlığını ihlal ettiğinin açık olduğuna, sanığın tüm suçlar yönünden

cezalandırılması gerektiğine, sanığa üst hadden ceza verilmesi ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi ve Katılan Bakanlık Vekilinin Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçuna Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

cezalandırılması gerektiğine, sanığa üst hadden ceza verilmesi ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi ve Katılan Bakanlık Vekilinin Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçuna Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve aynı Kanun'un 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki kanuni düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının kararın yüzüne karşı verilmesinden sonra süresinde 08.11.2023 tarihinde herhangi bir temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile süre tutum talebinde bulunduğu, gerekçeli kararın 16.11.2023 tarihinde elektronik imzaların tamamlanması ile UYAP üzerinden görüldü ekranına düşmesine karşın Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından yedi günlük kanuni sürenin bitiminden sonra 30.11.2023 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2021/(Kapatılan)16-3 Esas, 2022/397 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Cumhuriyet Savcılığı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesindeki hususların ihtarının zorunlu olmadığı hususu ile katılan Bakanlık vekilinin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan zarar görmediği, 5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle bu suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının bulunmadığı, yine Mahkemece verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. Açıklanan nedenle Tebliğname görüşüne kısmen iştirak olunmamıştır.

B. Nitelikli Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

B. Nitelikli Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, nitelikli cinsel saldırı eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği gibi sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün de usul ve kanuna uygun olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin de yerinde olduğu anlaşıldığından, temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve Tebliğname görüşlerine iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi ve Katılan Bakanlık Vekilinin Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçuna Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle vaki temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Nitelikli Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafileri ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04. 2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4877, Karar No: 2019/8208, Tarih: 02.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/4877 E.  ,  2019/8208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kimliği tespit edilemeyen diğer şahıs ile birlikte müşteki ...'ın ikametinin bulunduğu apartmanın deposundan müştekiye ait suça konu eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4752, Karar No: 2019/3809, Tarih: 25.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/4752 E.  ,  2019/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin feshi, tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, alış veriş merkezinin – 1 katında yeralan 17 nolu bağımsız bölümünü 27/07/2007 tarihli kira sözleşmesi ile 5 yıl süreli olarak kiraladığını, gıda işi üzerine faaliyet yaptığını, kiralananı sürekli kanalizasyon karışımı olan suyun bastığını, ayıplı olduğunun ortaya çıktığını, sorunun çözülmediğini, tespit yaptırdığını, kiralananı kullanamadığını ileri sürerek kira sözleşmesinin feshine, kira bedeli ve ortak giderin indirilmesine, şimdilik 2.000.00.-TL maddi, 1.000.00.-TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, 16/12/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 11.724.15.- TL yükseltmiştir .

Davalı, davacının kira ödemelerinde temerrüde düştüğünü , kusurları bulunmadığını, yerel makamlarca yapılması gereken kanalizasyon sisteminin yetersiz olduğunu, bu gerekçe ile fesih talep edilemeyeceğini, davacının sigorta yaptırması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kira sözleşmesinin haklı nedenle feshine, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 2.000,00 TL alacağı dava tarihi olan 03/12/2008 tarihinden itibaren 9724,15 TL nin ıslah tarihi olan 16/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının 1.000,00 TL manevi tazminat talebinin kabulü ile 1.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir .

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu tüzel kişileri, bilinçsizleri ve acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar manevi tazminat verilebilecek olguları sınırlamıştır. Bunlar, kişilik değerlerinin zedelenmesi (TMK 24), isme saldırı (TMK 26), nişan bozulması (TMK 121), evlenmenin feshi (TMK 158), bedensel zarar ve ölüme neden olma (BK 47–TBK 56) durumlarından biri ile kişilik haklarının zedelenmesidir (BK 49- TBK 58). Bunlardan TMK’nın 24. maddesi ile BK’nın 49. (TBK.58) maddesi daha kapsamlıdır. TMK’nın 24. maddesinin belli yerlere yollaması nedeniyle böyle bir durumun bulunduğu yerde, onu düzenleyen kurallar (örneğin; TMK 26, 174, 287); bunların dışında BK’nın 49.(TBK.58) maddesi uygulanır.

TMK’nın 24. ve BK’nın 49. (TBK.58) maddesinde belirlenen kişisel çıkarlar, kişilik haklarıdır. Kişilik hakları ise, kişisel varlıkların korunmasıyla ilgilidir. Kişisel varlıklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki yönlüdür.

Somut olayda, kiralananı kanalizasyon suyunun basmasından kaynaklanan manevi zarar istenilmiştir . Bu olay , iç huzuru bozacak nitelikte olgulardan olmadığından ve manevi zararın koşullarını düzenleyen BK’nun 49. (TBK 58) maddesine göre kişinin sosyal, fiziki ve kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte bulunmadığından, bu eyleme dair manevi tazminat isteminin reddi gerekirken, manevi tazminat isteminin kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince , davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/412, Karar No: 2017/2567, Tarih: 27.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/412 E.  ,  2017/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Organizasyon Turizm İnşaat Bilgisayar ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. adına Av. ..., 2-... adına Av. ..., 3-... adına Av. ... ve ihbar olunanlar: 1-... 2-... arasındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 30.12.2014 günlü ve 2012/1263 Esas - 2014/895 Karar sayılı hükmün, davacı Kurum, davalılardan ... Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Organizasyon Turizm İnşaat Bilgisayar ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. ve ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkin olup, meydana gelen iş kazası nedeniyle hak sahiplerince açılan tazminat dosyasının (... 1. İş Mahkemesi'nin 2013/217 Esas, 2014/7 Karar sayılı dosyası) aslı yada onaylı suretinin celbi ile iş bu dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 27.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2439, Karar No: 2018/463, Tarih: 15.02.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/2439 E.  ,  2018/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK’nın 152/1-a, 152/2-a, , 62/1, 52, 58/7-9.

maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddesi

uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıda belirtilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-28.06.2014 tarihinde yürürlüğü giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle TCK’nın 152. maddesinde yapılan değişiklik sonrasında kanun maddesinin önceki haline göre daha lehe olduğu, temel cezanın değişiklik sonrası kanun maddesindeki üst hadden tayin edilmesi ve artırımın ise bir katı olarak uygulanması nedeniyle netice itibariyle sonuç ceza değişmediği nazara alındığında; kararın gerekçe kısmında değişiklikten önceki kanun maddesinin daha lehe olduğu belirtilmiş olması,

2-Sanığın örgüt adına işlediği mala zarar verme suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun ve maddesinin aynı Kanunun 5/2. maddesi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kararın gerekçe kısmındaki “suçun işlendiği tarihte yürürlükte olan ceza normunun” cümlesinin çıkarılarak yerine “TCK’nın 152. maddesinde yapılan değişiklik sonrasında kanun maddesinin önceki haline göre” ibaresinin eklenmesi ve hükmün üçüncü fıkrasındaki TMK’nın 5/2. maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine “3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13491, Karar No: 2014/9794, Tarih: 11.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13491 E.  ,  2014/9794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, hükümden sonra cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerin sanık aleyhine olduğu gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, suç tarihinde sanığın, mağdurenin arkasından yaklaşarak hiçbir şey söylemeden mağdureyi yanağından öptüğü, mağdurenin kaçmaya çalışması üzerine de eylemini devam ettirmek amacıyla arkadan mağdurenin saçını çektiği ve pantolonunu çekiştirmeye başladığı, mağdurenin bağırması üzerine de ot toplamak amacıyla çevrede bulunan ancak kimlikleri tespit edilemeyen 2-3 bayanın geldiğini görerek kaçtığı olayda sanığın eylemini cebirle gerçekleştirmesi nedeniyle TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanması gerektiği halde uygulanmayarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7726, Karar No: 2020/7688, Tarih: 06.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7726 E.  ,  2020/7688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun geceleyin marketin camını kırarak içeri girip suça konu eşyaları çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 31/3. maddesindeki iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suç tarihi olan 19/10/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 06/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.