muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3134, Karar No: 2023/3988, Tarih: 07.06.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin hile ile araca binmediğine, hatta bir ara araçtan indiğine, ayrıca araç hareket halindeyken araçtan kaçtığını söyleyen mağdurenin beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, suçların unsurları itibarıyla oluşmadığına, mağdurenin yaşından büyük göründüğüne, taraflar arasında sevgililik ilişkisi olduğuna, mağdurenin rızasının var olduğuna, hükümlerin bozularak atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...Sanığın eyleminin değerlendirilmesinde, sanık ile katılan mağdur ... \*\*\*'in bir süre arkadaş oldukları, olay günü sanığın buluşmak istediğini söyleyerek katılan mağduru çağırdığı, katılan mağdur ... \*\*\*'in de arabaya çağırarak biraz turlayacağız demesi üzerine kendisine güvenip arabaya bindiği, Keçiören Yakacı mahallesindeki Media Markt'ın arka tarafına sanığın aracı götürmesi üzerine sanığın burada mağduru öpmeye çalıştığı, mağdurun tepki göstermesi üzerine sanığın mağdurun ağzını kapattığı, ön koltukta bulunmasından dolayı arabanın ön camını kırdığı, bunun üzerine sinirlenen sanığın kendi cinsel organını çıkararak mağdurun ağzına sokmak suretiyle oral sekste bulunduğu ve sanığın katılan mağdurun üzerine boşaldığı, 02/05/2013 tarihli polis kriminal raporuna göre hırka üzerinde yapılan DNA testinde, sanığın DNA'sı ile uyumlu olduğunun belirtildiği, daha sonra aynı bölgeye yakın olan petrol istasyonuna yakın bir yere bıraktığı, bunun üzerine mağdurun petrol istasyonuna giderek yardım istediği, tanık Kubilayhan \*\*\*'ün beyanına göre havanın yağışlı olması sebebiyle katılan mağdurun üstünün ıslak olduğu, korkudan titrediği, üstü başının hırpalanmış olduğu, suçun vasfı gereği Hacettepe Üniversitesinin 22/09/2014 tarihli raporuna göre katılan mağdurda beden ve ruh sağlığının bozulmadığının belirtildiği, bu şekliyle sanığın cinsel istismarda bulunmak suretiyle cinsel amaçlı olarak da katılan mağduru hürriyetinden yoksun bıraktığı anlaşıldığından sanığın mahkumiyetine karar vermek gerekmiştir. 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklik gereğince yapılan değerlendirmede 6545 sayılı yasanın cinsel saldırı yönünden sanık aleyhine olduğu anlaşıldığından 6545 sayılı yasadan önceki 5237 sayılı yasa uygulanmıştır." şeklindeki gerekçesiyle sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Mağdure hakkında Hacettepe Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından oluşturulup içerisinde radyoloji uzmanı bulunmayan heyetçe tanzim edilen 22.09.2014 günlü raporun hükme esas alınamayacağı anlaşıldığından, suçların oluşumuna ve nitelenmesine etkisi bakımından mağdurenin anılan rapora esas alınan kemik grafileri temin edilerek içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde ATK'dan da görüş sorulmak suretiyle suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

2.Mahkemece Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2013/5087 sırasında kayıtlı sanıktan alınan kan örneğinin karar kesinleştiğinde imhası ve 2013/6673 sırasında kayıtlı mağdureye elbiselerin ise karar kesinleştiğinde mağdureye iadesi yerine yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

A.Kabul ve Uygulama Yönünden

1.Mahkemece sanığın nüfusa kayıtlı yaşına göre suç tarihi itibarıyla on beş yaşını doldurmuş olan mağdureye karşı cebir, tehdit veya hile teşkil eden hangi tip eyleme başvurarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği hususunun karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılması gerekirken bu hususta herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçun oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

2.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla işlediği kabul edilerek artırım yapıldığı halde uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının hükümde gösterilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

B.Tebliğname Yönünden

ATK'nın istikrarlı uygulamasına göre suç tarihi itibarıyla çocuk olan mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun olay tarihinden itibaren en az altı ay geçtikten sonra verilebileceği nazara alınarak yapılan değerlendirmede; Hacettepe Üniversitesi Hastanesi tarafından suç tarihinin üzerinden yaklaşık on üç ay geçtikten sonra yapılan muayenedeki bulgulara göre mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı, halihazırdaki değerlendirmeye göre düzelme gösterdiği, kalıcı bir bozulma olup olmayacağı konusunda kanaat bildirilemeyeceği mütalaasının verildiği, suç tarihi üzerinden altı ayın üzerinde olacak şekilde makul bir süre geçtikten sonra yapılan muayene sırasındaki bulgulara göre mağdurenin ruh sağlığında düzelme olduğu şeklindeki tespitin yeterli olduğu, ileriye dönük olarak hasarın kalıcı olup olmayacağına yönelik değerlendirmenin yapılamaması hususunda oluşan şüpheden

sanığın yararlandırılması gerektiği anlaşıldığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu gözetilerek Tebliğnamedeki yeniden ruh sağlığı raporu alınması şeklindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2014 tarihli ve 2013/135 Esas, 2014/321 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16561, Karar No: 2012/2866, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16561 E.  ,  2012/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisine ait taşınmazda buğday üretim işi ile uğraştığını, davalı ... Kooperatifinden tohumluk ... ürününü satın aldığını, dönüm başına 900 KG ürün alınabileceğinin söylendiğini, buğdayın başak verme döneminde bölgede yetişen buğdayın aksine yapraklı geniş mısır bitkisine benzer şekilde geliştiğini, davalı tarafa müracaat ettiğini, ürünün incelendiğini, hasat döneminde dönüm başı 160-170 kg verim alındığını bu yüzden zarara uğradığını bu konuda tespit yaptırdığını ileri sürerek 34000 TL zararı ile 536 TL tespit masraflarının faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı ... cinsi buğday tohumlarından beklediği verimi alamadığından zarara uğradığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Her ne kadar mahkemece, davadan önce davacının şikayeti üzerine alınan bilirkişi raporu hükme dayanak yapılarak dava red edilmiş ise de, davacı idari mercilerden verilen rapora itiraz ederek eldeki davayı açtığına göre mahkemece konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden taraf savunmaları, tüm deliller birlikte değerlendirilerek taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8856, Karar No: 2012/14573, Tarih: 28.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8856 E.  ,  2012/14573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2010/142-2012/56 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/09/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kendisine ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 20.216,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen don rizikosunun meyve oluşum döneminde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 20.216,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 yılında meydana gelen ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 8/2. maddesine göre don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacı vekili tarafından olay tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi talep edilmiş, mahkemece alacağa 22.04.2010 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmiştir.

2- Dava, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacı vekili tarafından olay tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi talep edilmiş, mahkemece alacağa 22.04.2010 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmiştir.

Oysa, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nın B.7. maddesinde “hasar dosyası tekamül ettirilerek kesinleşmiş olan tazminat miktarının en geç 30 gün içerisinde sigortalıya ödeneceği ve tazminatın her halükarda hasat tarihinden önce ödenmeyeceği” belirtilmiş olup, mahkemece, faiz başlangıcının buna göre belirlenmesi gerekir iken hasat tarihi gözönüne alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7799, Karar No: 2019/5243, Tarih: 15.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/7799 E.  ,  2019/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.10.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacı ... vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 9 parsel sayılı taşınmazı bankadan kredi çekebilmek amacıyla devlet memuru olan davalı damadı Mehmet'e 05/07/2005 tarihinde devrettiğini, davalı adına çekilen konut kredisinin kendisine ödendiğini, kredi taksitlerinin de tarafından ödenmeye başlandığını, taşınmaz üzerinde daha sonra kat mülkiyeti tesis edildiğini, kredi borcunun bitmesini takiben taşınmazların davalı tarafından devredileceği hususunda anlaşmalarına ve davalının iki adet bağımsız bölüm iade etmesine rağmen davalının dava konusu 1 numaralı bağımsız bölümü devre yanaşmadığını belirterek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak çekilen kredi taksitlerini ödediğini ve temlikin gerçek bir satış işlemi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, inançlı işlem iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalı ...’in davacının damadı ve ikinci eşinin kardeşi olduğu, davacı adına kayıtlı çekişme konusu 1 numaralı bağımsız bölümün 05/07/2005 tarihinde 7.000,00 TL bedel karşılığında davalıya satıldığı, davalı tarafından ING Bank’tan 120 ay vadeli 09/08/2005 tarihli 30.000,00 TL bedelli konut kredisi çekildiği, 10/08/2005 tarihinde davalı tarafından davacının eşi olan Aysen’in hesabına ‘konut kredisi bedeli’ açıklamalı 29.000,00 TL tutarında havale yapıldığı, taşınmaz üzerinde 10/07/2012 tarihinde kat mülkiyeti tesis edildiği,

A Blok 1 numaralı bağımsız bölümün davalı tarafından davacıya 23/07/2012 tarihinde 9.000,00 TL bedel karşılığında devredildiği, B Blok 2 numaralı bağımsız bölümün 11/07/2012 tarihinde 26.000,00 TL bedel karşılığında davacının eşine devredildiği, dosya kapsamındaki kredi sözleşmesi, banka hesapları ve dekontların incelenmesi sonucunda mali müşavir ve hesap bilirkişisi tarafından 30/05/2014 tarihli rapor düzenlenerek, davalının çektiği kredi borcuna ilişkin davacı ve davalının yaptığı ödemelere ilişkin görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; inanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan, onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı muamelenin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın, inanılan tarafından inanana geri verme (iade) şartlarını içeren borçlandırıcı bir muameledir. Bu sözleşme, taraflarının hak ve borçlarını kapsayan bağımsız bir akit olup, alacak ve mülkiyetin naklinin hukuki sebebini teşkil eder.

Taraflar böyle bir sözleşme ve buna bağlı işlemle genellikle, teminat teşkil etmek ve iade edilmek üzere, mal varlığına dahil bir şey veya hakkı, aynı amacı güden olağan hukuki muamelelerden daha güçlü bir hukuki durum yaratarak, inanılana inançlı olarak kazandırmak için başvururlar.

Diğer bir anlatımla, bu işlemle borçlu, alacaklısına malını rehin edecek, yani yalnızca sınırlı ayni bir hak tanıyacak yerde, malının mülkiyetini geçirerek rehin hakkından daha güçlü, daha ileri giden bir hak tanır.

Sözleşmenin ve buna bağlı temlikin, değinilen bu özellikleri nedeniyle, taşınmazı inanç sözleşmesi ile satan kimsenin artık sadece, ödünç almış olduğu parayı geri vererek taşınmazın kendisine temlik edilmesini istemek yolunda bir alacak hakkı; taşınmazı, inanç sözleşmesi ile alan kimsenin de borcun ödenmesi gününe kadar taşınmazı başkasına satmamak ve borç ödenince de geri vermek yolunda yalnızca bir borcu kalmıştır.

Uygulamada mesele, 05.02.1947 tarihli 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı ile ilişkilendirilip, bu karar dayanak yapılmak suretiyle çözüme gidilmektedir.

Söz konusu kararda; eski hukuka göre mümkün ve geçerli olan muvazaa ve nam-ı müstear iddialarının, Medeni Kanunun yürürlüğünden sonra taşınmaz mallar hakkında dinlenip dinlenemeyeceği tartışılmıştır.

Uygulamada mesele, 05.02.1947 tarihli 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı ile ilişkilendirilip, bu karar dayanak yapılmak suretiyle çözüme gidilmektedir.

Söz konusu kararda; eski hukuka göre mümkün ve geçerli olan muvazaa ve nam-ı müstear iddialarının, Medeni Kanunun yürürlüğünden sonra taşınmaz mallar hakkında dinlenip dinlenemeyeceği tartışılmıştır.

Anılan kararda; çeşitli sebep ve amaçlarla bir taşınmaz kaydına gerçek malik yerine başka bir nam ve bir sözleşmede akitlerden biri yerine üçüncü bir şahsın gösterilmesinin mümkün olduğu, bu gibi hallerde vekilin kendi namına ve müvekkili hesabına yaptığı tasarruflarda olduğu gibi hukuki bir durum veya herhangi bir maksatla üçüncü şahıslardan gerçeği gizleme gayesi güdülebileceği, “kötüniyetli ve haksız gizlemeler” dışında,belirtilen olasılıklara göre açılacak bir davanın, gerçekten, ya mevcut bir hakka dayanarak bir el değiştirme veya bir hakkın korunması niteliğini taşıyacağı; bu durumun da, temsil ve vekalet ilişkisinde, mülkiyette halefiyet esası olarak kabul edilmiş bir husus olup, halefiyeti düzeltme amacıyla öncelikle mülkiyetin vekile aidiyeti düşünülse bile, temsil hükümlerine aykırı olduğundan bunun korunması ve devamına hükmolunamayacağı, zira TBK'nin 509. maddesindeki “Vekilin, kendi adına ve vekâlet veren hesabına gördüğü işlerden doğan üçüncü kişilerdeki alacağı, vekâlet verenin vekile karşı bütün borçlarını ifa ettiği anda, kendiliğinden vekâlet verene geçer.” hükmünün bu düşünceyi doğruladığı, öte yandan gerek taşınır, gerek taşınmaz mallara ilişkin olsun nam-ı müstear hadiselerinde, meselenin bir istihkak ve mülkiyet davası niteliğini geçemeyeceğinden, ne resmi senet, ne de şekil meselesinin bahse konu olamayacağı, meselenin akitte ve isimde muvazaayı kapsamına alan TBK'nin 19. maddesi kapsamında düşünülmesinin kanunun amacına uygun düşeceğine, değinildikten sonra sonuçta, nam-ı müstear davalarının dinlenebilir ve yazılı delil ile ispatının mümkün olduğuna, hükmolunmuştur.

İçtihadı Bileştirme kararlarının konularıyla sınırlı, sonuçlarıyla bağlayıcı bulunduğu tartışmasızdır. Nam-ı müstear için düzenleme getiren 1947 tarihli kararın, teminat amacıyla temlike dair inanç sözleşmelerini kapsadığı da kuşkusuzdur. Uygulamada anılan sözleşmeler gerek özü,gerek işleyişi açısından,genelde muvazaa, özelde ise nam-ı müstear başlıkları altında nitelendirilegelmektedir.

Belirtilen İçtihadı Birleştirme Kararında da değinildiği üzere; inanç sözleşmeleri bir yandan mülkiyeti nakil borcu doğurması bakımından tarafları bağlayıcı, diğer yandan, mülkiyetin naklinin sebebini teşkil etmesi açısından tasarruf işlemlerini bünyesinde barındıran sözleşmelerdir. Bu durumda koşulların oluşması halinde taşınmaz mülkiyetini nakil özelliğini taşıdığı kabul edilmelidir.

Belirtilen İçtihadı Birleştirme Kararında da değinildiği üzere; inanç sözleşmeleri bir yandan mülkiyeti nakil borcu doğurması bakımından tarafları bağlayıcı, diğer yandan, mülkiyetin naklinin sebebini teşkil etmesi açısından tasarruf işlemlerini bünyesinde barındıran sözleşmelerdir. Bu durumda koşulların oluşması halinde taşınmaz mülkiyetini nakil özelliğini taşıdığı kabul edilmelidir.

İçtihadı Birleştirme kararının sonuç bölümünde ifade olunduğu üzere, inançlı işleme dayalı olup dinlenilirliği kabul edilen iddiaların ispatı, şekle bağlı olmayan yazılı delildir. İnanç sözleşmesi olarak adlandırılan bu belgenin sözleşmeye taraf olanların imzasını içermesi gereklidir. Bunun dışındaki bir kabul, hem İçtihadı Birleştirme kararının kapsamının genişletilmesi, hemde taşınmazların tapu dışı satışlarına olanak sağlamak anlamını taşıyacağından kendine özgü bu sözleşmelerle bağdaştırılamaz.

05.02.1947 tarihli 20/6 sayılı İnançları Birleştirme kararı uyarınca, inançlı işleme dayalı iddianın, şekle bağlı olmayan yazılı delille kanıtlanması gerekeceği kuşkusuzdur.

Şayet, ispat külfeti kendisinde olan tarafın yazılı bir belgesi yok ise ancak taraflar arasında gerçekleştirilen mektup, banka dekontu, yazışmalar gibi birtakım belgeler var ise bunların yazılı delil başlangıcı sayılacağı ve iddianın her türlü delille kanıtlanmasının olanaklı hale geleceği sabittir. Şayet, yazılı delil başlangıcı sayılacak böylesi bir olgu da bulunmuyor ise iddia sahibinin son başvuracağı delilin karşı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu da şüphesizdir.

Somut olaya gelince; taraflar arasında inançlı işlemin ispatına yarar yazılı bir delil bulunmadığı tarafların kabulündedir. Ancak davacı taraf, konut kredisi taksitlerinin kendileri tarafından ödendiğini iddia ederek banka kredi kayıtlarına delil olarak dayanmaktadır. Bu durumda banka kayıtlarının HMK 202.maddesi uyarınca delil başlangıcı olduğunun kabulü karşısında, iddianın tanık delili dahil her türlü delille kanıtlanması olanaklı hale gelmektedir.

Hal böyle olunca, taraflara tanık listesini sunmak üzere süre verilmesi, tanık ismi bildirilmesi halinde tanıklar dinlenerek taraflar arasındaki ilişkinin açıklığa kavuşturulması ve oluşacak duruma göre bir sonuca gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen ve yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.