muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2922, Karar No: 2013/4929, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2922 E.  ,  2013/4929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalılar ... vd. aralarındaki anne adının düzeltilmesi davasına dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.05.2011 günlü ve 2009/472-2011/146 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 24.04.2012 günlü ve 2012/2124-2012/4458 sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesi ve ekleri ile tüm dosya kapsamının yeniden incelenmesi sonucunda;

Davacılar, davacılardan ...'nın annesi diğer davacıların ise babaannesi olarak nüfusta kayıtlı olan ...'nın aslında ... olduğunu hatalı olarak ... yazıldığını belirterek davacı ... ve diğer davacıların babası olan ölü ...'ın anne adının ... olarak düzeltilmesini istemişler, mahkemenin davanın reddine dair kararı Dairemizce onanmış ise de; çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince iddianın subutu halinde tespit kararı verilmesine de bir engel bulunmamaktadır. Davanın kabulü halinde hakları etkilenecek olan ...'ın diğer mirasçıları davaya dahil edilip, nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup mahkemeler hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunda olduğundan, somut olayda salt taraf beyanları, tanık anlatımları ve kolluk tarafından düzenlenen tutanak ile yetinilmeyip, iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp, alınacak rapor da gözetilerek karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmediğinden, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulüne, Dairemizin 24.04.2012 gün ve 2012/2124-4458 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle BOZULMASINA, temyiz onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20055, Karar No: 2015/5930, Tarih: 14.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/20055 E.  ,  2015/5930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sevk ve idaresindeki aracın çarpması neticesinde müvekkilinin sağ kolunda kırık meydana gelecek şekilde yaralandığını, geçimini çocuk bakmak suretiyle sağlayan müvekkilinin kaza nedeniyle işinden ayrılmak zorunda kaldığını, bu süreçte tedavi gördüğünü, davalının kazada tam kusurlu olup hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/385 Esas sayılı dosyasıyla dava açıldığını ve mahkumiyetine karar verildiğini ileri sürerek geçici iş göremezlik zararına karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazada davacının kusurlu olup müvekkilinin kusursuz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 3.400,00 TL maddi tazminatın ve 3.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Böyle bir davada iş göremezlik tazminatının belirlenebilmesi için zarar görenin son gelir durumunun net olarak belirlenmesi gerekir. Davacı vekili, müvekkilinin çocuk bakmak suretiyle geçimini sağladığını belirtmiş ve bu hususun tespiti için tanık deliline dayanmıştır. Tanık beyanlarına göre de, davacının kaza tarihinden önce bebek bakıcılığı yaptığı anlaşılmakta olup tanıklardan Tarık Varer'in kazadan önce davacıyla bebeklerine bakması hususunda anlaştıklarını ve davacıya aylık 1.100,00 TL ücret ödediklerini beyan ettiği görülmekte ise de, salt bir tanığın beyanıyla davacının aylık gelirinin tespiti mümkün değildir.

Çocuk bakıcısı olarak çalıştığı iddia edilen davacının, gelirinin ispatına yönelik yazılı delil sunulmadığı gibi, mahkemece, davacının ekonomik ve sosyal durumuna ilişkin herhangi bir araştırma da yaptırılmadığı anlaşılmaktadır. O halde, yaptığı iş ve geliri ispatlanamayan davacının kaza tarihi itibariyle ekonomik ve sosyal durumunun tespiti için zabıta araştırması yaptırılarak yaptığı işin ve gelirinin belirlenmesi, ayrıca elde edebileceği gelirin ilgili meslek odasından sorularak emsal ücret araştırması yapılması ve temin edilecek verilere göre tazminatın hesaplanması gerekirken, herhangi bir emsal ücret araştırması yapılmaksızın, soyut ve denetime elverişli olmayan tanık beyanına göre hesaplama yapılmış olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/98, Karar No: 2014/3486, Tarih: 06.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/98 E.  ,  2014/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dinar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2013/25-2013/247

-KARAR-

Dosyanın heyetçe incelenmesinden; Yargıtaya dosya gönderme formunda ve dosya kontrol formunda, gerekçeli kararın hem davacı vekili hem de davalı vekilince temyiz edildiği belirtilmiş olmasına rağmen, dosya içerisinde sadece davacı vekilinin temyiz dilekçesinin bulunduğu anlaşılmış olup, davalı vekilince verilen temyiz dilekçesi, temyiz harç makbuzu ve gerekçeli kararın davalı kooperatif vekiline tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin bulunmadığı görülmüştür.

1-Öncelikle, davalı vekilinin temyiz dilekçesi verip vermediği hususunda mahkeme kayıtları incelenerek temyiz dilekçesi verilmiş ise harç makbuzu ile birlikte dosyaya konulması, temyiz dilekçesi verilmemiş ise bu durumun ilgili hakim ve kalem personelince tutulacak bir tutanak ile tespiti,

2- Gerekçeli kararın davalı vekiline tebliğ edilip edilmediği hususu araştırılarak, varsa tebliğ belgesinin dosya içerisine konulması, tebliğ belgesi bulunamadığı takdirde hangi tarihte tebliğ edildiğinin mahkeme kayıtları ve posta idaresi kayıtlarından araştırılarak bir tutanak ile tespit edilmesi, yukarıdaki bent doğrultusunda yapılacak araştırmaya göre davalı vekilinin hükmü temyiz etmediğinin ve tebligat çıkartıldığı ya da bila teblig iade edilmiş olduğunun belirlenmesi halinde ise davalı vekiline gerekli tebilgat yapılarak temyiz süresinin beklenmesi,

İçin dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5845, Karar No: 2022/6230, Tarih: 17.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5845 E.  ,  2022/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 47. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 33. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20 inci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan; karara yönelik temyiz isteminin 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alının temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7393, Karar No: 2019/5864, Tarih: 14.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7393 E.  ,  2019/5864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemes

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmaza ait tesbit tarihinden 20 yıl önceki hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ve kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7706, Karar No: 2021/11996, Tarih: 12.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7706 E.  ,  2021/11996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 16. İş Mahkemesi

Dava, boşandığı eşle fiilen birlikte yaşadığından bahisle kesilen aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ..., ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 12/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2006 tarihinde eşinden boşanmıştır. Davacı kadına 2012 tarihinde ölen babadan 2012 tarihinde bağlanan yetim aylığı 2017 yılında boşandığı eşi ile fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca aylıkları kesilmiş ve 2012-2017 yılları için ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/5098 Esas, 2021/11769 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna ve 506 sayılı kanun uyarınca bağlanan yetim aylığının kesilmesi için uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Kaldı ki davacı boşandığında baba halen yaşamaktadır. Bir kişinin ilerde ölecek babasından aylık almak için önceden boşandığını, kabul etmek saiklerle hareket etmek demektir. Murisin ölümünden önce eşinden ayrılan kadının, murisinden kalan sosyal güvenlik hakkının devamı niteliğinde olan yetim aylığından mahrum bırakılmaması, sosyal devlet olmanın gereğidir. Davacının burada boşanma hakkını kötüye kullandığından söz edilemez. Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının davalı temyizi yönünden bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan Sayın çoğunluğun onama gerekçelerine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/15878, Karar No: 2014/14144, Tarih: 03.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15878 E.  ,  2014/14144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/86626

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2011

NUMARASI : 2011/344 (E) ve 2011/339 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nun 260.maddesi gereğince Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun suçtan doğrudan zarar gördüğü, davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Suç tarihine göre, sanıkların eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görenin Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu halde müşteki kurumun duruşmadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 234/b-1 fıkrasına muhalefet edilmesi,

2- 5271 sayılı CMK'nun 216/3.maddesine aykırı olarak 27.10.2011 tarihli son oturumda hazır bulunan sanıklara son sözleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Kabule göre;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

3- Sanıklardan N.. A..'in aracında 931 karton kaçak ve bandrolsüz sigara ele geçmesi karşısında; ele geçen sigaraların miktarı ve nakil aracının niteliği dikkate alındığında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13.maddesindeki müsadere koşulları oluştuğu halde nakil aracının müsaderesi yerine yazılı gerekçeyle iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03.07.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13685, Karar No: 2019/7556, Tarih: 13.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13685 E.  ,  2019/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalılar vekili ile davalı-karşı davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı-karşı davalılar vekili; davalı ...'a ait motorsikletin diğer davalı ...'un sevk ve idaresinde iken, davacıların murisi ...'ya ait araç ile çarpışması neticesinde, davacıların murisi ...'nın vefat ettiğini, davalı ...'in yardım etmek yerine olay yerinden kaçtığını, kazaya neden olan davalı ...'in kullandığı aracın ruhsat sahibinin ... olup, aracın ... Sigorta A.Ş.'ye sigortalı olduğunu, sigorta şirketi tarafından kendilerine bir kısım ödeme yapıldığını, ancak ödeme yapılan miktarın davacıların maddi zararını karşılamaya yeterli olmadığını, muris ...'in emekli olup, ayrıca bağ ve bahçe işlerinden elde ettiği gelirlerininde mevcut olduğunu, davacılardan ...'nin ev hanımı olup, murisin ölümü ile tamamen destekten yoksun kaldığını, diğer davacılara da müteveffa hayatta iken babaları olması nedeni ile destek olup, yardımlarda bulunduğunu, bu nedenlerle her bir davacı için ayrı ayrı olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsil edilmek üzere 20.000,00 TL'den toplam 80.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline, müteveffaya ait motorsiklette hasar tespiti ve diğer maddi zararların tespiti yapılarak, destekten yoksun kalma, cenaze gideri olmak üzere fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi yönünden poliçe limiti dahilinde olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili; açılan davayı kabul etmediklerini, dava dilekçesinde müteveffanın çocukları ve eşi yararına destekten yoksun kalma tazminatı talep edildiğini, müteveffanın çocukları olan davacıların hepsinin evli olup reşit olduklarını, destekten çıktıklarını, destekten yoksun kalma tazminatı talep etme hakları bulunmadığını, müteveffanın eşi olan davacının ise destek ihtiyacının bulunmadığını, beyanla asıl davanın reddini savunmuş, karşı davada ise; kazanın davacıların miras bırakanlarının kusuru neticesinde meydana geldiğini, karşı davacı ...'un kusurunun bulunmadığını, kaza sonrasında davacı ...'in de yaralanıp ruhi şok yaşadığını, ...'in Nevşehir Üniversitesi’nde Yüksekokul öğrencisi olup, uzun süre evden çıkamadığını, okuluna gidemediğini, bunun sonucu olarak da derslerinden geri kaldığını, bu nedenle 3.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınıp karşı davacı ...'a verilmesini, karşı davacı ... adına kayıtlı araçta meydana gelen hasar bedeli olarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 500,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacı-karşı davalılardan işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen alınıp ...'a verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı karşı davalı ... yönünden maddi tazminat isteminin kabulü ile 5.321,18 TL destekten yoksun kalma tazminatından 2.000,00 TL'sinin haksız eylem tarihinden itibaren, bakiye kısmın ıslah tarihi olan 01/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ... yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla davalı karşı davacılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı-karşı davalı ...'ya verilmesine, davacı karşı davalılar ..., ..., ..., ... yönünden manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile her kişi için 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı karşı davacılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı-karşı davalılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karşı dava yönünden davalı-karşı davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile 500,00 TL maddi tazminatın davacı karşı davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsili ile olay tarihinden itibaren işlemek kaydıyla yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacı ...'a verilmesine, 2.500,00 TL manevi tazminatın davacı-karşı davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacı ...'a verilmesine karar verilmiş; hüküm davacı-karşı davalılar vekili ile davalı-karşı davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı 2.190,00 TL olup, davacı-karşı davalılar yönü ile hükmedilen manevi tazminat miktarları ayrı ayrı 2.000,00 TL, olduğundan karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalılar yönü ile hükmedilen manevi tazminat miktarları kesin olduğundan davalı-karşı davacılar ... ve ... vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı 2.190,00 TL olup, davalı-karşı davacı ... yönü ile talep edilen manevi tazminat miktarı 3.000,00 TL, hükmedilen manevi tazminat miktarı 2.500,00 TL, olduğundan reddedilen miktar yönünden karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı ... yönü ile hükmedilen manevi tazminat miktarı kesin olduğundan davalı-karşı davacı ... vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı-karşı davalılar vekili ile davalı-karşı davacılar vekilinin sair temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

4-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı-karşı davalılar vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;