muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2838, Karar No: 2024/3636, Tarih: 22.10.2024

Bu karara davacı vekilince duruşmalı, davalı ... vekilince duruşmasız olarak süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemektedir. Yüklenici, finansman sağlayarak arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binaya karşılık, bu binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir. Belirtilen bu nitelikleri itibarıyla, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri iki tipli karma bir sözleşmedir. Bu sözleşmede, eser sözleşmesinin konusu olan inşaat yapma edimi ile taşınmaz satım sözleşmesindeki mülkiyetin nakli borcu bir araya gelmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut bulunmamaktadır. Bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2, 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanunu'na tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Türk Medeni Kanun'un 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskân koşulu (oturma izni) gibi diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanunu'nun 188. maddesine göre; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanunu'nun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yüklenicinin binaları davalı arsa sahibinin reddedemeyeceği seviyeye getirmediği, bu nedenle davalı yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi davacının da bu hakları yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; temyiz aşamasında davacı tarafça arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu olan tüm blokların tamamlandığı hatta yapı kullanma izin belgelerinin alındığı iddia edildiği ve buna dair belge ve bilgi sunulduğuna göre, mahkemenin bu tür davalarda yargılama bitinceye kadar inşaatın ilerlemiş son halinin dikkate alınarak bir karar vermesi Dairemizin içtihatları ile yerleşmiştir. Bu nedenle mahkemece; yukarıdaki ilkelere göre inceleme yapılarak, alanında uzman bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde yapılacak keşifle, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu inşaatın getirildiği genel fiziki seviye belirlenmeli, inşaatın yüklenici tarafından tamamlanmış olması halinde dava konusu bağımsız bölümün yüklenici ile yapılan sözleşme gereği tapusunun iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline, eksik ve ayıplı işlerin bulunması halinde ise, bunların ikmali için davacıya makul süre ve yetki verilmesi ile ikmali halinde yahut bilirkişi tarafından belirlenen eksik işler bedeli depo edildikten sonra, davacının davalı yüklenici ile imzaladığı adi yazılı satış vaadi sözleşmesindeki bağımsız bölüm bedelini de mahkemeye depo ettiği dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Kocaeli 2. Tüketici Mahkemesi'nin 2022/329 Esas, 2022/787 Karar, 13.12.2022 Karar tarihli kararının davacı lehine BOZULMASINA, Dairemizdeki duruşmada vekille temsil olunan davacı yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalı ... Yatırım İnşaat Beton Otomobil San. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.10.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16876, Karar No: 2007/2937, Tarih: 08.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16876 E.  ,  2007/2937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 01.12.2003 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü ... mevkiinde bulunan ekli krokide (C) ile gösterilen taşınmazın ... arazi kadastrosunda yanlışlıkla, 101 ada 65 sayılı paresel numarası ve orman niteliğiyle Hazine adına tesbit ve tescil edildiği, bu işlemin iptali ve taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş hüküm Hazine tarafından vekalet ücretine ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde orman kadastrosu 1987 yılında yapılıp, 10.02.1989 tarihinde ilan edilerek 10.08.1989 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve davacı gerçek kişi ile davalı Yönetimlerin 04.05.2004 tarihli celseye mazeret bildirmeden gelmediği, bu tarihte dava dosyasının işlemden kaldırılmasından sonra üç aydan fazla süre geçtiği belirlenerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde isabetsizlik yoktur. Ancak, ormanların mülkiyeti Hazineye intifası ile Orman Yönetimine ait olduğundan, Orman Yönetimi ve Hazinenin ayrı tüzel kişilik olarak davalı sıfatlarının bulunduğu, kendilerini avukatla temsil ettirip, delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi gereğince, davalı yönetimler yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, Yönetimlerin her ikisine birden bir vekalet ücretine karar verilmesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının tamamen kaldırılarak; bunun yerine üçüncü paragraf olarak “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre takdir edilen 300.000.000.TL’şer vekalet ücretinin davacıdan alınarak ayrı ayrı Hazine ve Orman Yönetimine verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08.03.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6316, Karar No: 2019/9175, Tarih: 10.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/6316 E.  ,  2019/9175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıkların ortağı bulundukları .... Demir Çelik Kömür Nak. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda en son 2007 yılının ağustos ayında matrahlı beyanname verdiği ve bu tarihten sonra fatura düzenlediğine dair tespit bulunmadığı görülmekle, 2007 takvim yılı yönünden suç tarihi 31.08.2007 kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesi gereğince hüküm kurulması mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 10.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1754, Karar No: 2024/1136, Tarih: 13.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/1754 E.  ,  2024/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/81 E., 2021/176 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.02.2014 tarihli 2013/2595 Esas, 2014/2091 Karar sayılı kararı ile esastan bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalılardan ... mirasçıları tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, dava konusu 12 parça taşınmazdan bir kısmının paylı mülkiyet şeklinde bir kısım davalıların miras bırakanı ... ile davalı ... adına, bir kısmının ise tam mülkiyet şeklinde davalı ... adına tapuda kayıtlı olduğunu, söz konusu taşınmazların tarafların ortak kök miras bırakanı ...'ten intikal ettiğini, ...'in çocuklarından ...'ın davacıların anneleri olduğunu, taraflar arasında herhangi bir satış ya da taksim sözleşmesi olmamasına rağmen davalı ...'in taşınmazları kendi adına tescil ettirdiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kaydının davacıların miras payları oranında iptali ile davacılar adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde, dedesi ...'ten babasına intikal eden tüm taşınmazlar ile babasının satın aldığı diğer yerlerin 1967 yılında vefat eden babası ... tarafından çekişmesiz, aralıksız ve nizasız 50-60 yıla yakın zamandan beri kullanımında iken babasının vefatı üzerine bu yerlerin mirasçılar olarak annesi ... ile ... ve kendisine kaldığını, mirasçıların taşınmaz malların zilyetliğine aralıksız ve nizasız devam ettiklerini, davacıların hiçbirinin dedesinden intikalen gelen yerler ile babası ...'in satın almak suretiyle edindiği yerleri babası ölmeden önce ve sonra hiçbir şekilde kullanmadıklarını ve babasının zilyetliğindeki bu yerlerde de hak iddiaları olmadığını, annesi ...'in ölümünden sonra babasından ve annesinden intikalen gelen tüm taşınmazları kardeşi ... ile birlikte nizasız fasılasız ve aralıksız uzun zamandan beri malik sıfatıyla kullanıldıklarını, kardeşi ... ölmeden 20-25 sene önce aralarında rızai taksim yaptıklarını, her kardeşin kendisine düşen yerlerin zilyetliğini devam ettirdiğini, 2005 yılında yapılan kadastro esnasında babasından intikalen gelen ve adına tescili yapılan bu yerlerin babası adına kayıtlı eski tapuları ve babası ... ile alıcı ve satıcı arasında tapusuz olan yerlerle ilgili yapılmış alım satım senetleri olduğunu, kadastro teknisyenlerinin tapulama sırasında eski tapu ve diğer belgeleri dikkate almadan işlem tesis ettiğini, eski tapular ile diğer belgeleri istenmesi halinde ibraz edeceğini, açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.05.2012 tarih ve 2010/312 Esas, 2012/227 Karar sayılı kararıyla; mirasbırakan ...'in terekesinin el birliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, bu nedenle tüm mirasçıların birlikte dava açmaları gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.02.2014 tarihli 2013/2595 Esas, 2014/2091 Karar sayılı kararı ile "ortak miras bırakan ...'in 07.02.1921 tarihinde vefat ettiği, ölüm tarihi itibariyle paylı mülkiyet hükümlerinin geçerli olacağı aynı zamanda dava, mirasçılar arasında görülen bir dava olup davacıların, ortak miras bırakan ...'ten kalan taşınmazlarda anneleri ...'ın miras payının bulunduğu gerekçesiyle dava açtıkları, mirasçılar arasında açılıp yürüyen davalarda Mahkemenin kabul ettiği biçimde genel kuralın yani TMK'nın 702 nci maddesinde yer alan tasarrufi işlemlerde oy birliği aranır ilkesinin burada uygulanmayacağı, bu tür davaların genel kuralın istisnasını oluşturduğu, bu sebeple Mahkemece iddia ve savunma doğrultusunda taraf delilleri toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek..." karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalıların taşınmazların mirasçılar arasında paylaşıldığını ve 20 yıldan fazla süredir zilyet olduklarını savunmaları nedeniyle dava konusu taşınmazların davacıların ve davalıların kök mirasbırakanı ...'ten intikal ettiği hususunda bir uyuşmazlık bulunmamasına göre bu hususun sabit olduğu kanaatine varıldığ, 04.07.2021 tarihinde yapılan keşifte mahalli bilirkişilerin beyanlarının birbiri ile ve taraf beyanları ile tutarlı olduğu, buna göre dava konusu taşınmazların kök mirasbırakan ...'in mirasçılarından ... tarafından kullanıldığı anlaşılmış ise de dosyaya kök mirasbırakandan intikal eden dava konusu taşınmazların mirasçılar arasında paylaşıldığına ilişkin delil sunulmamış olduğu, bu durumda paylaşım iddiasının ispatlanamadığı, aynı zamanda yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre mirasçılar arasında el birliği mülkiyeti devam ettiği sürece taşınmazlar üzerinde zilyet olan mirasçıların zilyetlik yolu ile taşınmazın mülkiyetini kazanmalarının mümkün bulunmadığı gerekçesi ile 141 ada 1306 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine, diğer parseller yönünden davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacıların veraset ilamındaki miras payları oranında davacılar adına tapuya tesciline geriye kalan hissesinin ise davalılar üzerinde ipkasına karar verilmiştir.

D. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... mirasçıları temyiz talebinde bulunmuştur.

E.Temyiz Nedenleri

Davalı ... mirasçısı ... ile diğer mirasçılar ayrı ayrı verdikleri temyiz dilekçesinde özetle, kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, taşınmazların kök mirasbırakan ...’ten geldiği ve terekesinin taksim edilmediği kabul edilerek karar verilmiş ise de Mahkemece yapılan araştırma ve uygulamanın yetersiz olduğunu, kök mirasbırakana ait tüm taşınmazların belirlenmediğini, davacılar adına kayıtlı taşınmazların kök mirasbırakandan gelip gelmediği hususlarının araştırılmadığını, davacı tarafın iddiasını ispatlayamadığını, taşınmazların kök mirasbırakandan gelmeyip davalıların dedesi ... den geldiğini, taşınmazların tapulu ve 3. kişilerden satın alınan taşınmazlar olduğunu, çok uzun süre davalı tarafın zilyet olduğunu, mahalli bilirkişilerin yaşları gereğince kök mirasbırakanı tanımalarının imkansız olduğunu, verasetin hatalı olduğunu Medeni Kanununa göre payların belirlendiğini, davalıların miras bırakanı ...’in yargılama sırasındaki tüm beyanlarında taşınmazların kök mirasbırakan ...’ten değil ...’in oğlu ...’ten geldiğini beyan ettiğini, Mahkeme gerekçesinin varsayım olduğunu belirterek ve resen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

F. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

F. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ıncı maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu 'nun 14, ve 15 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ve 713/1 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

2005 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda dava konusu taşınmazlardan 110 ada 146 parsel, 121 ada 112 parsel ve 141 ada 86 parsel sayılı taşınmazların, bir kısım davalılar miras bırakanı ... ile davalı ... adlarına paylı mülkiyet şeklinde tespit edildiği, diğer dava konusu taşınmazların ise davalı ... adına tam mülkiyet şeklinde tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların kök mirasbırakan ...’ten geldiği ve terekesinin taksim edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de Mahkemenin kabulü dosya içeriğine uygun düşememektedir.

Davalı ...’in dosyaya aynı gün iki adet cevap dilekçesi sunduğu, dilekçesinin birinin el yazısı ile yazıldığı, diğer dilekçesinin bilgisayardan yazıldığı, Mahkeme gerekçeli kararında cevap dilekçesi olarak bilgisayarda yazılan dilekçenin esas alındığının anlaşıldığı ancak davalının el yazısı ile yazdığı cevap dilekçesinde dava konusu taşınmazların dedesi ...’ten değil babası ...’ten geldiğini beyan ettiği görülmektedir. Yine yargılama sırasında davalı, çekişmeli taşınmazların babası ...’ten geldiği hususunu yinelemiştir. Bu nedenle Mahkemenin çekişmeli taşınmazların tarafların kök mirasbırakanı ...’ten geldiği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık olmadığı yönündeki tespiti doğru olmamıştır.

Dosya kapsamından; dava konusu taşınmazlar üzerinde zilyetliğin davalılar ... tarafından sürdürüldüğü, kullanım süresinin bir insan ömrünü aşan süreye tekabül ettiği, uzun süren kullanımın taksime karine olduğu, kök mirasbırakanın terekesinin taksim edilmediği kabul edildiği takdirde ise kök mirasbırakan ...’in ölüm tarihinin 743 sayılı Medeni Kanunun kabulünden önceye rastlamakta olup ölüm tarihi itibarı ile terekesinin müşterek mülkiyet hükümlerine tabi olacağı ve zilyetlikle kazanım süresinin tespit tarihine kadar yakın miras bırakanları ve davalılar tarafından sürdürülmesi nedeniyle tespit tarihine kadar 20 yılı aşkın sürenin fazlasıyla geçmiş bulunmasından dolayı davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... mirasçılarının yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile

hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Alınan peşin harcın istek halinde ilgililere iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

13.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5379, Karar No: 2010/7989, Tarih: 07.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5379 E.  ,  2010/7989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TENKİS

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 21.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 03.04.2008 gün ve 241-107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Noksanın tamamlanması yoluyla 924 ada 1 sayılı kadastral parselin tedavül kayıtları istenildiği halde ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünce aynı ada ve parsel numaralı imar taşınmazının kayıtları gönderilmiştir.

Bu nedenle, ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden imar uygulamasından önce ... " ta bulunan "294 m2 kargir ev ve bahçe" vasfıyla kayıtlı 93 pafta 424 ada 1 sayılı kadastral parselin bulunup bulunmadığının sorulması, böyle bir kadastral parsel var ise ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtlarının istenmesi; yanlış kayıtların çıkarılması halinde suç duyurusunda bulunulacağının Tapu Sicil Müdürlüğüne hatırlatılması; getirtilen kayıtların evraka eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...