muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2742, Karar No: 2024/6814, Tarih: 15.04.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkeme, 160 işçinin 696 sayılı KHK’nin 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK’nin geçici 24 üncü maddesi uyarınca 02.04.2018 tarihinde davalı Şirkete geçişlerinin sağlandığı, geçişten önce YHK tarafından 23.01.2018 tarihinde karara bağlanan 01.04.2017-19.09.2019 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi bulunduğu, kadroya geçişten sonra da yürürlükte olan YHK tarafından 23.02.2018 tarihinde karara bağlanan toplu iş sözleşmesinde de işçilere çalışılan her bir fiili gün için 10,00 TL tutarında yemek bedeli ödeneceğinin düzenlenmiş olduğu, geçişten önceki şartnamede de yemek yardımının çalışılan her fiili gün için 10,00 TL olarak ödeneceğinin belirtildiği, davacı Şirket ile alt işveren şirket arasında 06.03.2017 tarihinde imzalanan 19.03.2017 - 19.09.2019 dönemi için geçerli hizmet alım sözleşmesinde yüklenici firmada çalışan tüm personele, çalıştıkları her fiili gün için brüt 10,00 TL yemek bedelini nakdi olarak ödeneceği ve bu ödeme tutarlarının ücret tahakkuk bordrolarında gösterileceğinin düzenlendiği, 02.04.2018 tarihli geçişten sonra 12.04.2018 tarihinde YHK tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar olan toplu iş sözleşmesinde ise yemek yardımı ile ilgili olarak işçilere fiilen çalışılan günler için 5,00 TL tutarında yemek bedeli ödeneceğinin düzenlendiği anlaşılmakla; 6356 sayılı Kanun'un "Tarafların Durumunda Değişiklik" başlıklı 37 nci maddesi uyarınca toplu iş sözleşmesi tarafı işverenin değişmesi yürürlükteki toplu iş sözleşmesini sona erdirmeyeceğinden işçilere yapılan yemek yardımlarının geçişten önce YHK'ca karara bağlanan ve kadroya geçiş sırasında yürürlüğü devam eden 01.04.2017-19.09.2019 tarihli toplu iş sözleşmesine göre 10,00 TL olarak uygulanması gerektiği, 6356 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi ile hizmet alım sözleşmesinin 7.1 maddesinde belirtilen ve işçi yararına olan 10,00 TL yemek ücreti tutarının ödenmeye devam edilmesi gerektiği hususları hep birlikte değerlendirildiğinde mahkemece davanın reddine karar verilmesinde hatalı yön bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, teftiş raporuna itirazın yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 92 nci maddesi, 6356 sayılı Kanun'un 36 ve 37 nci maddeleri.

3. Dairemizin 25.10.2023 tarihli ve 2023/10076 Esas, 2023/15862 Karar sayılı kararı.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, teftiş raporuna itirazın yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 92 nci maddesi, 6356 sayılı Kanun'un 36 ve 37 nci maddeleri.

3. Dairemizin 25.10.2023 tarihli ve 2023/10076 Esas, 2023/15862 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dairemiz uygulamasına göre iş müfettişleri tarafından düzenlenen rapor ve tutanaklara 4857 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi uyarınca itiraz edilmesi hâlinde, davanın Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının yanında kimliği belirlenebilen şikâyetçi veya ihbar eden işçiye de yöneltilmesi gerekir. Şikâyetçi veya ihbar eden işçi konumunda olmadığı sürece tutanakta veya teftiş raporunda adı geçen işçilere husumet yöneltilmesi gerekli değildir.

3. Somut olayda Belediye İş Sendikasının şikâyette bulunması üzerine iş müfettişleri tarafından teftiş raporu düzenlendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda şikayetin kimliği belirli bir işçi veya işçiler tarafından yapıldığından söz edilemeyeceğinden şikayette bulunan Sendika davaya dâhil edilmek suretiyle yargılama yapılması isabetsizdir. Ancak yargılama sonucunda davanın reddine karar verildiğinden Mahkemece verilen karar sonucu itibarıyla yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6210, Karar No: 2014/15532, Tarih: 08.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6210 E.  ,  2014/15532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erbaa Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 24/10/2013

Numarası : 2012/75-2013/310

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 01/07/1997-01/09/2010 tarihleri arasında ustabaşı-taşeron 01/02/2012 tarihine kadar ise sadece işçi sıfatıyla çalıştığını, zam istediği için sözleşmesnin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu davaya uygun ve yeterli bulunduğundan davacının davasını ispat ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda davacı sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Mahkemece bilirkişi raporu davaya uygun ve yeterli bulunduğundan davacının davasını ispat ettiği gerekçesiyle dava kısmen kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan Anayasal ve yasal düzenlemeler karşısında kararın gerekçesiz oluşu bozma sebebidir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları net bir şekilde ortaya konulup, hangisinin hangi sebeple, hangi deliller nedeniyle üstün tutulduğunun karar gerekçesinde açıklanarak sonuca gidilmesi gerekirken gerekçesiz bir şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8843, Karar No: 2022/225, Tarih: 13.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/8843 E.  ,  2022/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, dava konusu 2729 ada 18 parsel sayılı taşınmazın 3/8 payı adına kayıtlı iken, 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 30. maddesi uyarınca 12/08/2015 tarihinde ... Vakfı adına tecil edildiğini, taşınmaz üzerindeki yapının vakıf kültür varlığı olduğu ve yapının vakıf tarafından vücuda getirildiğini kanıtlayan herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanılmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, taşınmazın hukuka uygun olarak adına tescil edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06/12/2018 tarihli ve 2017/323 E. 2018/447 K. sayılı kararıyla; taşınmazın vakıf yoluyla meydana geldiği, eski eser ve kültür varlığı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna istinaden karar verildiğini, resen davalı adına yapılan tescil nedeniyle dava açma zorunluluğu olduğunu, davaya sebebiyet vermediğinden aleyhine nispi vekalet ücreti takdirinin yerinde olmadığını belirtmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07/07/2021 tarihli 2020/905 E., 2021/1034 K. sayılı kararıyla; taşınmazın idari yoldan vakfı adına tescilinde isabetsizlik bulunmadığı, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin davanın esastan reddine karar verildiğinden davacı aleyhine keşfen belirlenen dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesindeki nedenleri tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesindeki nedenleri tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

5737 Sayılı Yasanın 30. maddesi ile “Vakıf yoluyla meydana gelip de, her ne suretle olursa olsun Hazine, Belediye, Özel İdarelerin veya köy tüzel kişiliğinin mülkiyetine geçmiş, vakıf kültür varlıkları mazbut vakfına devrolunur.” hükmüne, yönetmeliğin 178. maddesinde ise “ (1) Vakıf yoluyla meydana gelip de her ne suretle olursa olsun Hazine, belediye, özel idarelerin veya köy tüzel kişiliğinin mülkiyetine geçmiş vakıf kültür varlıkları tapu sicil müdürlüğünce mazbut vakıfları adına tescil edilir.(2) Vakıf yolu ile meydana gelen kültür varlıklarının tespiti; vakfiyeler, vakıf veya tapu kütüklerindeki kayıtlar, kadastro tespit evrakı, fermanlar, beratlar, atik senetler, yoklama kayıtları, kitabeler, tarihi kayıtlar, müze kayıtları, tescil kayıtları ile mülkname, temessük, tefviz, hazine-i hassa, mütevelli, mültezim, sipahi senetleri gibi belgelerden biri veya birkaçı ile yapılır.(3) Eserin vakıf yoluyla meydana gelmiş vakıf kültür varlığı olduğunun ikinci fıkrada belirtilen belgelerle tespiti halinde bölge müdürlüğünün talebi üzerine mazbut vakıfları adına tescili yapılır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, kararın (IV-3) nolu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince temyiz edenden harç alınmasına yer olmadığına, 13/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2348, Karar No: 2014/8322, Tarih: 29.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2348 E.  ,  2014/8322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- 2004 yılı için; tüm sanıklar hakkında beraat,

2- 2002 ve 2003 yılları için sanıklar ... ve ... haklarında ayrı ayrı zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine,

1- Katılan vekilinin, sanıklar... ve ... hakkında 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin tüm sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 31.05.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış olan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.04.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4892, Karar No: 2021/10754, Tarih: 27.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4892 E.  ,  2021/10754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33466, Karar No: 2013/27324, Tarih: 28.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33466 E.  ,  2013/27324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Taksirle yaralama suçu hakkında; TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu hakkında;TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2 .maddeleri gereğincemahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sevk ve idaresindeki araçla Bağlar Caddesinden Kurtoğlu Sokağa dönen sanığın, katılan ...'a kaldırım kenarında çarptığı ve yaralamasına neden olduğu olaydan sonra ilerlemeye devam edip olay mahalline paralel sokak olan Sembol Sokak içerisinde ...'nın aracına çarpıp maddi hasara sebebiyet vermesiyle sonuçlanan olayda;

Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun mağduru olan ...'ın 08/07/2009 tarihli celsede sanık hakkında şikayetçi olduğu ve tüm dosya kapsamından şikayetinden vazgeçtiğine dair beyan ve belgeye rastlanmadığı, ayrıca 28/01/2010 tarihli oturumda şikayetten vazgeçtiğini beyan eden mağdurun, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun mağduru olan ... olduğu anlaşıldığından, "mağdurun 28/01/2010 tarihli oturumdaki beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesi nedeniyle taksirle yaralama suçu hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğine" ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Asli kusurlu olan ve mahkemece de kusuru bu şekilde kabul edilen, ayrıca olaydan yaklaşık dört buçuk saat sonra 1,32 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın temel cezası belirlenirken, TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerindeki ölçütler de gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde asgari hadden ceza tayini, ayrıca promil seviyesi de dikkate alınarak sanık hakkında taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken bilinçli taksir nedeniyle cezasından TCK 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme kısmen uygun olarak ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21579, Karar No: 2024/672, Tarih: 18.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/21579 E.  ,  2024/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/339 E., 2023/646 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı asıl işveren Karayolları Genel Müdürlüğüne ait işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığını, davalı İdarenin asıl işveren olduğunu, işyerinde Yüksek Hakem Kurulunun 02.10.2019 tarihli ve 2019/256 Esas, 2019/455 Karar ... kararıyla toplu ... sözleşmesinin uygulanmaya başlandığını, davacı tarafın sendika üyesi olduğunu, toplu ... sözleşmesinde düzenlenen alacakların işverence hiç ödenmediğini iddia ederek çocuk yardımı, yemek yardımı, yakacak yardımı, ... harçlığı, ikramiye ve ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, Sendikanın işçi adına dava açma yetkisinin araştırılması gerektiğini, İdarenin ihale makamı olduğunu, davacı ile işçi işveren ilişkileri olmadığını, yüklenici şirketler ile İdare arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, alacağa dayanak olan toplu ... sözleşmesinin tarafı olmadıklarını, bu nedenle de toplu ... sözleşmesinden kaynaklı ödeme yükümlükleri bulunmadığını, davacının rutin yol bakım ve onarım ile kar ve buz mücadelesi yapılması işine ait ihale kapsamında çalıştığını, ihalenin yapım ihalesi olduğunu, husumet itirazları olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.02.2023 tarihli kararıyla; davalı ... Müdürlüğüne ait bir kısım yolların bakım ve onarım gibi rutin işlerinin yapılan ... alım sözleşmeleri ile verildiği, sözleşme konusu karla mücadele, yol bakım vb. işlerin niteliği itibarıyla ... alımı kapsamında olduğu ve anahtar teslimi şeklinde olmadığı, davalı İdare ile yüklenici şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, davacının toplu ... sözleşmesinin imzalandığı tarihinde sendika üyesi olduğu, asgari ücret üzerinden yapılan ek bilirkişi raporunun hesaplamaya esas alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar