muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3497, Karar No: 2023/2063, Tarih: 07.06.2023

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca düzenlenen 31.05.2010 tarihli teftiş raporuna göre, bacanın kör baca olarak sürüldüğü, ilk sürüldüğünden itibaren yaklaşık bir ay kadar beklediği, kabarma ve basmalar sebebiyle kesitin daraldığı, bacanın nefeslik bağlantısı olmadığı, havalandırma yapılmadığı, çalışanların havalı kazıcılardan çıkan havayı kullandıkları, ocakta ağaç tahkimat yapıldığı, kurtarma ekibinin çalışmaları sırasında ocak içinde yeterli tahkimatın yapılmamış olduğunun görüldüğü, yeterli tahkimat malzemesinin bulunmadığı, saha ruhsatının ... Madencilik şirketine ait olduğu, Kütahya Bölge Müdürlüğü kayıtlarında ocakta işletmeci olarak Türkmer Madencilik şirketinin görüldüğü, ... şirketi ile ... arasında ocağın işletilmesine yönelik 30.03.2009 tarihinde rödovans sözleşmesi yapıldığı ancak ocaktaki tüm resmi işlemlerin Türkmer şirketi adına yapıldığı, bu fiili durumun ocak yönetiminde boşluk oluşturduğu, 10.07.2012 tarihli bilirkişi heyet raporunda, Volkan Madencilik tarafından ocağa teknik nezaretçi ataması yapılmadığı, göçüğün sebebinin açılan boşluğa yeterli tahkimat yapılmaması, baca yan kısmından kömür alınarak boşluğun büyütülmesi olduğu, teknik nezaretçi atanması halinde hazırlanacak tahkimat talimatnamesine göre boşluğun tahkim edilerek tahkimatın iyice sıkılanması halinde kazanın olmayabileceği, olay bölge tavanının kontrol edilmediği, işçilerin bu konuda yeterince ikaz edilmediğinin ve asıl işveren saha ruhsat sahibi... Madencilik yetkilisinin tali kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

A.Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Ceza Miktarı Yönünden;

Mahkemece hükmolunan ceza miktarında isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin bu yöndeki temyiz reddedilmiştir.

2.Takdiri indirim uygulanması yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu mahkeme hakiminin takdirinde olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Re'sen gözetilecek hususlar yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B.Katılan ... 'ın Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Sanıklar Hakkında Verilen Cezanın Az Olduğu Yönünden;

a) Mahkemece sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarında isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin bu yöndeki temyiz reddedilmiştir.

B.Katılan ... 'ın Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Sanıklar Hakkında Verilen Cezanın Az Olduğu Yönünden;

a) Mahkemece sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarında isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin bu yöndeki temyiz reddedilmiştir.

b)Temyiz aşamasında ölen sanık ... hakkında mahkemece 5237 sayılı Kanunun 64 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddeesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Takdiri indirim uygulanması yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu mahkeme hakiminin takdirinde olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Bilinçli taksir hükümlerinin tartışılmadığı yönünden;

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulandığı anlaşılmakla, katılanın bu yöndeki temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C.Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Yukarıda gerekçe bölümünde açıklanan sebepler ve tüm dosya kapsamına göre meydana gelen olayda sanığın kusurlu olduğu anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B-1-b) bendinde açıklanan nedenle Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2022 tarihli 2022/151 Esas 2022/217 Karar sayılı kararında katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2022 tarihli 2022/151 Esas 2022/217 Karar sayılı kararında sanık müdafii , katılan vekili ve katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii, katılan vekili ve katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20117, Karar No: 2013/8079, Tarih: 16.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/20117 E.  ,  2013/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, aylık ücret, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, sosyal sigortalar prim ücretleri, ikramiye ile yıpranma tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, aylık ücret, fazla çalışma, ulusal bayram -genel tatil, SSK prim ücretleri, ikramiye ve yıpranma tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin devamsızlığı sebebiyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, iş sözleşmesinin işçinin devamsızlığı nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği ve işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Somut olayda, iş sözleşmesi, davalı işverence, disiplin kurulu kararına istinaden, davacının Toplu İş Sözleşmesinin altıncı maddesinde düzenlenen "mazeretsiz herhangi bir

Somut olayda, iş sözleşmesi, davalı işverence, disiplin kurulu kararına istinaden, davacının Toplu İş Sözleşmesinin altıncı maddesinde düzenlenen "mazeretsiz herhangi bir

tatil gününü takip eden dört iş günü veya ardı ardına dört iş günü işe gelmemek" şeklindeki hükmüne aykırı davrandığı iddiasıyla feshedilmiştir. Mahkemece, davalı işveren tarafından düzenlenen devamsızlığa ilişkin tutanakların, düzenleyicisi kişilerin tanık olarak dinletilmediği, bu suretle davalı işverenin haklı neden iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle, kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davalı vekili tarafından, dosyaya sunulan delil dilekçesinde, tanık isimleri açık adres bilgileriyle birlikte mahkemeye bildirilmiş, mahkemece, davalı taraf tanıklarının dinlenilmesine veya dinlenilmesi için gerekli masrafların karşılanmasına dair herhangi bir ara karar tesis edilmemiştir. Kaldı ki, davacı tarafça anılan günlerdeki devamsızlığın sağlık mazeretine dayandığı ileri sürülerek, bir kısım sağlık raporları ve tedavi belgeleri sunulmuştur. Anılan nedenle öncelikle, disiplin kurulu kararında bahsi geçen toplu iş sözleşmesi celp edilerek, dava konusu uyuşmazlığın çözümüyle ilgili maddeleri incelenmelidir. Ardından, davalı tanıklarının dinlenilmesi için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 324. maddesi ve gider avansı tarifesi uyarınca, usulüne uygun ara karar tesisi ile delil ikamesi avansının tamamlatılması ve sonuca göre dinlenmeyen davalı tanıklarının dinlenilmesi gereklidir. Dava dilekçesi ekinde sunulan sağlık raporları ile tetkik ve tedaviye ilişkin evraklar değerlendirmeye tabi tutulmalı, gerekirse ilgili sağlık kuruluşlarından iddia edilen devamsızlığa konu günlere ilişkin, tetkik ve tedavi kayıt ve belgelerinin bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Neticeten, tüm deliller bir arada değerlendirilerek, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olup olmadığı, dolayısıyla davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususlarında bir sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir.

3- Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir.

Somut olayda, dava dilekçesinde, işyeri kayıtlarında gösterilen ücret miktarının ve eklerinin gerçeği yansıtmadığı yönünde herhangi bir iddia ileri sürülmemiş, aksine bir kısım ücret bordroları dava dilekçesi ekinde sunulmuştur. Davalı şirketçe de, 06.08.2009 havale tarihli cevabi yazısı ekinde bir kısım aylık ücret bordroları ve ikramiye bordroları dosyaya sunulmuştur. Hal böyle olmasına rağmen, mahkemece, aylık çıplak ücret miktarının ve kabule göre de tazminatlara esas giydirilmiş ücret miktarının davacı tanık beyanına itibarla tespit edilmesi hatalıdır. Davalı işverenden son bir yıllık ücret bordrolarının ve ikramiye bordrolarının eksiksiz şekilde istenilmesiyle, aylık çıplak ücret ve giydirilmiş ücret miktarları hususunda, işverence düzenlenen bordrolar esas alınmalıdır. Davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının tespiti halinde, giydirilmiş ücret miktarının kabul edilenden daha yüksek çıkması halinde, davacı taraf kararı temyiz etmediğinden usulü kazanılmış hak ilkesi de nazara alınarak bir sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5034, Karar No: 2019/9412, Tarih: 22.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5034 E.  ,  2019/9412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.05.2012 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 15.11.2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 14.04.2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17297, Karar No: 2020/12307, Tarih: 19.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17297 E.  ,  2020/12307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait otelde 03.09.2002 - 24.04.2012 tarihleri arasında çalıştığını, 3 vardiyanın olduğunu, müvekkilinin 08:00-16:00 vardiyasında 17:15'e kadar çalıştığını, servislerin 17:30'da işyerinden ayrıldığını, l saat 30 dakika fazla çalışma süresinin bedelinin işe başlama tarihinden itibaren ödenmediğini, 2010-2011 yılları arasında steward şefinin izinli olduğu dönemlerde onun görevini de üstlenerek haftada 1 gün 08:00-21:30 arası çalıştığını, 1 yıl boyunca böyle devam ettiğini, bu fazla çalışmaların karşılığının da ödenmediğini, müvekkilinin 10 yıla yakın bir süredir çalıştığını, ancak "işi askıya almak" gibi bir gerekçeyle işten çıkarılmış gibi gösterildiğini, sigorta primlerinin yatırılmadığını, bu dönemlerin; 2011 yılında 57 gün, 2010 yılında 126 gün, 2009 yılında 76 gün, 2008 yılında 16 gün, 2007 yılında 15, 2006 yılında 15 gün, 2005 yılında 40 gün, 2004 yılında 37 gün, 2003 yılında 15 gün olduğunu, 4857 S.K.nın 66/c maddesi uyarınca kıdem tazminatının hesaplanmasında bu sürelerin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, kullanmadığı yıllık ücretli izinlerin olduğunu, karşılığının da verilmediğini, müvekkilinin 16.02.2012 tarihinde SGK'ya başvurup emekli olup olamayacağını sorduğunu, bunun üzerine sadece yaş şartını yerine getiremediğini, işyerinden ayrılıp yazılı olarak başvurması halinde kıdem tazminatı yazısının verileceğinin bildirildiğini, fesih hakkı ve isteğinin işverene bildirildiği halde bu başvuruların sonuçsuz kaldığını, bunun üzerine işverene ihtarname çekilerek iş akdinin feshedildiğinin bildirildiğini, belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 14.000,00 TL kıdem tazminatı alacağı, 12.000,00 TL fazla çalışma ücreti alacağı, 4.000,00 TL yıllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte ödenmesine, yargılama giderlerinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 25-26- 27.04.2012 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, bu durum üzerine otel yetkilileri tarafından tutanak tutulduğunu, bu esnada da davacının, vekili aracılığıyla ihtarname göndererek 3600 gün ve 15 yıllık süreyi doldurduğunu, bu nedenle iş akdini feshettiğini bildirdiğini, davacının davasının haksız ve yersiz olduğunu, davacının iş akdini tek taraflı olarak kendisinin feshettiğini, emekli olmasına ilişkin isteğine ait herhangi bir başvurusunun mevcut olmadığını, işyerinde fazla mesai uygulamasının mevcut olmadığını, herhangi bir hak ve alacağının olmadığını, ayrıca geriye dönük 5 yıllık süreç için fazla mesai talebinde bulunabileceğini, bu yönden zamanaşımı itirazlarının olduğunu, bu nedenle davacının davasını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davacının tüm,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, iş yerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmenin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin yapılan hesaplamada davacının haftanın 5 günü 08.00-18.00 saatleri arasında yarım saatlik ara dinlenmenin mahsubu ile 7,5 saat çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak dosyada dinlenen davacı tanığının yemek molasının 1 saat olduğu beyanı nazara alındığında ve yukarıda açıklanan kanuni ara dinlenme sürelerine göre, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin haftanın 5 günü için yapılan hesaplamadan 1 saat ara dinlenmenin mahsubu gerekirken hatalı tespit içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8742, Karar No: 2024/2578, Tarih: 07.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/8742 E.  ,  2024/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/859 - 2021/861

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK- 27927

DAVACILAR : 1- ...

2- ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 09.03.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi /İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/97492

Taraflar arasında görülen sigorta tahkim davası sonucunda İtiraz Hakem Heyetince verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisinin yolcu olarak bulunduğu aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası neticesinde yolcunun vefat ettiğini, murisin davalı nezdinde ferdi kaza sigorta poliçesi bulunduğunu belirterek 200.000,00 TL vefat teminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, murisin aşikar sarhoşluk durumu olduğundan talebin teminat dışı olduğunu, kusurun tespiti gerektiğini, murisin müterafik kusuru bulunduğunu, davacılar lehine 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; murisin yolcu olarak seyahat ettiği aracın sürücüsünün yüksek alkollü olması, ölen yolcunun da yüksek alkollü olması nedeniyle Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 4/d maddesine göre, hayatını tehlikeye sokması nedeniyle de 5/d maddesine göre talebin teminat dışı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar vekilince yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; aynı gerekçe ile itirazın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.