muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9458, Karar No: 2013/12489, Tarih: 11.09.2013

Karşılaştırıldı.R.S

İptali istenen ... Başkanlığı kararında, ileriki yıllara da yönelik hüküm kurulduğu, dolayısıyla yaratılan çekişme ve verilen hükmün bir yıla mahsus olmadığı anlaşıldığından, sözkonusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının; HUMK.nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427.maddesi uyarınca 1.820 TL'nin altında kaldığından bahisle ve 4077 sayılı yasanın 22/5 maddesi gereğince kesin olduğundan sözedilemeyecektir. Nitekim ... Kurulunun 13/05/2009 Tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 Tarih 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla; bu kararın miktar yönünden temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla; ...Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 01.03.2013 tarih ve 2012/443 E.- 2013/3 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun bir gereği olarak.... genelinde dağıtım şirketlerinin uygulayacağı Ulusal Elektrik Tarifelerinin ... tarafından belirlendiği, ... tarafından belirlenerek uygulanan tarifelerin uygulanmasının davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk olduğu, lisans sahibi şirketlerin tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyeceği veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacağı, davacı dağıtım şirketinin tarifeleri uygulayıp uygulamama gibi bir inisiyatifinin mevcut olmadığı, tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak dava konusu edilen bedellerin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, dava konusu edilen bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının ...'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları açıktır.Buna göre; davacı tarafından 4628 sayılı kanun hükümlerine dayanılarak davalı tüketicinin elektrik tüketim bedeli faturalarına yansıltılan dava konusu bedellerin, mevcut yasal düzenlemelere aykırı bir yönü bulunmamaktadır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmanın her zaman mümkün olduğu, ancak tarifeye ilişkin kurul kararının iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruduğu anlaşılmakla, yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4906, Karar No: 2016/1388, Tarih: 09.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/4906 E.  ,  2016/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

3-...

4-...

5-...

6-... 7-...

8-...

9-...

10-...

11-...

DAVALILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ve davalı ... vekilince istenmiş, davacılar vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 09.02.2016 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu kamyonun karşıdan karşıya geçmekte olan müvekkillerinin murisi....e çarpması sonucu 22.04.2010 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı eş ..... için 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 2.000 TL cenaze ve defin gideri olmak üzere 7.000 TL maddi, davacı eş için 10.000 TL, diğer davacı çocuklar için ayrı ayrı 9.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

../...

-2-

....

Davalı ... vekili; meydana gelen kazada müvekkilinin kusuru bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacı eş ..... için 3.000 TL maddi, 10.000 TL manevi; diğer davacılar için ayrı ayrı 1.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle benimsenmesinde ve hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı, defin gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, olayın meydana geliş biçimi, davacıların desteklerini kaybetmeleri nedeniyle duydukları elem ve acının derecesi göz önüne alındığında davacılar için takdir olunan manevi tazminatların düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dava dilekçesinde, 2.000 TL cenaze ve defin gideri de talep edilmiş olduğu halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru olmamıştır.

../...

-3-

...

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.178,13 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/14009, Karar No: 2014/17795, Tarih: 17.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/14009 E.  ,  2014/17795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2011/1422-2012/904

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, 09.04.2008 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesini fazla çalışması karşılığı ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile haklı sebep ile 24.06.2011 tarihinde feshettiğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Fazla çalışma süresinden düşülmesi gereken ara dinlenmesinin ne kadar olması gerektiği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının sabah 10:00, akşam 22:30 saatleri arasında haftanın altı günü çalıştığı kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmış ve yarım saat ara dinlenmesi düşülmüştür. Bu durumda, günde onbir saat ve daha fazla çalışmalar için ara dinlenmesinin en az birbuçuk saat olarak düşülmemesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/74, Karar No: 2023/1364, Tarih: 25.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/74 E.  ,  2023/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1589 E., 2022/4183 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 42. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/944 E., 2022/32 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava konusu fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacaklarının 14.04.2013-29.12.2015 tarihleri arasındaki dönem için talep edildiği, 29.12.2015 tarihinden sonraki dönem yönünden uyuşmazlık bulunmadığı ve bu suretle hükmün ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; reddedilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5293, Karar No: 2011/5685, Tarih: 23.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/5293 E.  ,  2011/5685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/05/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacıya ait taşınmazda oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya arasında, eldeki dava dosyası ile birleştirilen 2011/115 Esas sayılı dava dosyası yönünden alınmış bir rapor ve gerekçede ayrıntılı zarar hesabı bulunmadığından bu konudaki zarar tutarı denetlenememektedir.

Yerel mahkemece, birleştirilen dava dosyası konusunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 73. maddesi gereğince; yasanın belirlediği ayrık durumlar dışında yargıç, iki tarafı usulüne uygun olarak çağırmadan, iddia ve savunmalarını yasal koşullara uygun olarak bildirmeleri için davet etmeden karar veremez.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenleme gözetilerek, 24.01.2011 günlü ıslah dilekçesi davalı yana tebliğ ettirilip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanarak yapılan yargılama ile yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) ve (3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1215, Karar No: 2020/950, Tarih: 25.11.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1215 E.  ,  2020/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişikliği öncesi hâliyle 438. maddesinin 2. fıkrası hükmü gereğince direnme kararının temyiz incelemesinde duruşma yapılmayacağından davacı vekilinin duruşma talebinin reddine karar verilip dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 21.01.2011 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.05.2004 tarihinden iş sözleşmesinin davalılar tarafından haksız olarak feshedildiği 03.04.2009 tarihine kadar Maltepe Belediyesi Özel Kalem Müdürlüğünde belediye başkanının fotoğrafçısı olarak en son 1.549,00TL ücretle, haftanın 7 günü sabah saat 08.00’den akşam 21.00’e kadar çalıştığını, dini bayramların ilk günü hariç ulusal ve genel bayramlarda da çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... (Belediye) vekili 21.02.2011 tarihli cevap dilekçesinde; Belediyenin ihale makamı konumunda olup davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, fazla çalışma iddialarının asılsız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesinin 12.12.2013 tarihli ve 2011/117 E., 2013/834 K. sayılı kararı ile; Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ve tanık beyanları ile davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğunun sabit olduğu, her iki davalının işçilik alacaklarından birlikte sorumlu olduğu, ispat külfeti altında olan davalıların iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ispat edemediği, davacının fazla çalışma talebi yönünden tanık beyanlarının samimi bulunmadığı, kamu kurumu olan davalı Belediyenin giriş-çıkış kayıtlarından davacının iddiasını teyit eder nitelikte delil ya da emareye rastlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılardan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılardan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 9. Hukuk Dairesince 16.06.2015 tarihli ve 2014/9710 E., 2015/21731 K. sayılı kararı ile; (1) numaralı bentte davacı vekili ve davalılardan ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, “2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır……Dosya içeriğine göre dinlenen tanıklar davalı işyerinde fazla mesai yapıldığını beyan etmişlerdir. Bilirkişi de bu beyanları esas alarak hesaplama yapmıştır. Mahkemece davalıdan mesai giriş ve çıkış kayıtlarını ibraz etmesini istemesine rağmen, davalı bu belgeleri sunmamıştır. Bu durum karşısında tanık beyanlarının tanıklığa engel durumları yoksa esas alınması gerekir. Mahkemece tanık beyanlarına göre hesaplama yapan bilirkişi raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak kanıtlanan fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacakları hüküm altına alınmalıdır. Yetersiz ve yanılgılı değerlendirme ile reddi hatalıdır…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

9. İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/543 E., 2015/552 K. sayılı kararı ile; tanıkların usulünce yeminleri yaptırılarak dinlendiği, bu yönde tanıkların beyanlarının doğruluğu, olaya uygunluğu, şahsi ve sosyal durumları, duruşma sırasında gözlenen samimiyetleri nazara alındığında ve özellikle davacının resmi daire olan Maltepe Belediyesinde çalışması kamu kuruluşlarının bu tip davalarda lehlerine tanıklık yapacak binlerce çalışan arasında iki kişi bulamamaları karşısında, Devlet, Belediye, Kit çalışanlarının fazla mesai iddialarının ciddi kabul edilebilir, Türk çalışma anlayışına, zihniyetine uygun, hayatın olağan akışı denen büyülü cümlenin akla getirdiği her ihtimal nazara alınarak hâkimin vicdan denilen, insaf denilen manevi, ruhi, yapısını etkileyebilecek ikna edebilecek şekilde ispat etmesi gerektiği, tanıkların beyanlarının yeterli ve inandırıcı bulunmadığı, bu nedenle talep edilen fazla çalışma alacağının hüküm altına alınmadığı, Yargıtay’ın tanık beyanları ile fazla çalışma alacaklarına hükmedilmesi yönündeki kararının hatalı bulunduğu, mahkemenin inanmadığı herhangi bir delil yada tanığı kararına dayanak almadığı gerekçeleriyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK