muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15997, Karar No: 2011/16277, Tarih: 01.12.2011

Diğer davalılar ... ve Balkaner Holding A.Ş. vekili, müvekkillerinin söz konusu Off-Shore şirketinin kurucusu veya paydaşı olmadıklarını bu nedenle sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... (Sümerbank A.Ş., Yurtbank A.Ş.) vekili, davacının kendi özgür iradesi ile parasını ayrı bir tüzel kişilik olan Yurt Security Offshore Ltd.Şti’ne yatırdığını, müvekkili bankanın sorumluluğu bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, İstanbul 8.Ağır Ceza Mahkemesi tarafından davalı bankanın külli halefi olan Yurtbank A. Ş. ve davalı ... hakkında off shore hesapları üzerinden banka vasıta kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve bu hükmün Yargıtay aşamasından da geçmek suretiyle kesinleştiği, ceza mahkemesinin kesinleşen kararının gerekçesinde davalı ... ve Yurtbank A. Ş.'nin diğer bir kısım yöneticilerinin Yurtbank A. Ş. aracılığıyla off shore hesabı açtıran kişileri bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları ve bu suretle topladıkları paraların Balkaner Holding A.Ş. bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak aktarıldığı, off shore bankasının paravan bir şirket olarak davalı ... tarafından yakınlarına kurdurulduğu hususlarının tespit edildiği, ceza davasındaki belirlemeler ve emsal dosyalardaki aciz vesikaları da gözetildiğinde davacının alacağını Yurt Security Offshore Bank Ltd.’den tahsil edemeyeceğinin anlaşıldığı, bu durumda davalı ING Bank A.Ş. (Yurt Ticaret ve Kredi Bankası AŞ-Sümerbank AŞ-Oyakbank AŞ) hakkındaki davanın kabulünün gerektiği, davalı ...' in de banka mevduatlarındaki dolandırıcılık eylemi ve elde edilen paraları Balkaner Holding A.Ş. bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak aktardığının sabit olduğu, somut olayda ... 'in sabit olan eyleminin TTK' nun 336/5. maddesinde tarif edilen "Gerek kanunun gerek esas mukavelelerinin kendilerine yüklediği sair vazifelerin kasten veya ihmal neticesi yapılmaması" niteliğinde olduğundan davalı ...'in de davalı banka ile birlikte davacıya karşı müştereken-müteselsilen sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 635.400,00 TL alacağın 11.11.1999 tarihinden itibaren, 85.000,00 TL alacağın 19.11.1999 tarihinden itibaren, 800.000,00 TL alacağın 02.12.1999 tarihinden itibaren değişen oranlar uygulanmak suretiyle yürütülecek avans faizi ile birlikte davalı ... ile davalı ING AŞ (Yurt Ticaret ve Kredi Bankası AŞ-Sümerbank AŞ-Oyakbank AŞ)’den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ING Bank A.Ş.ile davayı üstlenen sıfatıyla TMSF vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Banka ile borcu üstlenen TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı ING Bank A.Ş.ile davayı üstlenen sıfatıyla TMSF vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Banka ile borcu üstlenen TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı banka nezdindeki paranın tahsili istemine ilişkindir.Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden Yurtbank A.Ş’nin 22.12.1999 tarihinde TMSF’ye devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise Sümerbank A.Ş ile devren birleştirildiği, yine TMSF ile Oyakbank A.Ş(sonraki unvanı Ing Bank) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından TMSF’nin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, TMSF’nin uyuşmazlık konusu borcu üstlendiği, davacı alacağının esasen Fon’a devredilen Yurtbank A.Ş’nin işleminden kaynaklandığı, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın ve bunun borcunu üstlenen TMSF’nin 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu anlaşıldığından bu hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Banka ve borcu üstlenen TMSF vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı banka ve borcu üstlenen TMSF vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2.paragrafındaki “73.207,26 TL harcın” ibaresinden sonra gelen “davalılardan müştereken ve müteselsilen” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “davalı ...’den” ibaresinin yazılmasına, ayrıca 4.paragrafındaki “1.239,91 TL ile 17.106,97 TL peşin harcın toplamından oluşan 18.338,88 TL yargılama giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine” kısmının çıkarılarak yerine, “1.239,91 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, peşin olarak yatırılan 17.106,97 TL peşin harcın ise davalı ...’den alınıp, davacıya verilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ING Bank ve TMSF'ye verilmesine, davalı Ing Bank - TMSF- harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4084, Karar No: 2016/2274, Tarih: 01.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/4084 E.  ,  2016/2274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı ve davalı ... avukatınca duruşmasız, davalılar Dünya Göz Hastanesi A.Ş (...), ... ve ... avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davalı ... ve diğerleri vekili avukat Burcu Koçak geldi. Davacı taraftan gelen olmadığından, onların yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 03.12.2004 tarihinde göz kayması şikayeti ile davalı hastaneye giderek, davalı doktor ... tarafından muayene edilip, göz kaymasının düzeltilmesi için ameliyat gerektiğini söylemesi üzerine 08.12.2004 tarihinde davalı ... tarafından ameliyat edildiğini, ameliyattan sonra sağa baktığında çift görmeye başladığını, kontrolde durumu davalı doktora söylediğinde zamanla geçeceğini söylemesine rağmen üç ay sonra kontrole geldiğinde çift görmenin geçmediğini söylediğini, doktorun bu durumun kalıcı olduğunu, isterse yeni bir ameliyatla gözün başlangıçtaki haline getirilebileceğini söylediğini, 05.11.2004 tarihinde tekrar ameliyat olmaya karar verip, aynı hastaneye başvurduğunda davalı ...'nun seminerde olması nedeniyle davalı doktor ... tarafından muayene edilerek göz kaslarının doğuştan kısa olduğu, bu yüzden çift görmenin ömür boyu süreceğinin söylendiğini ve davalı doktor ...'dan randevu alıp, bu doktor tarafından da muayene edildiğini, davalı ...'un çift görme ve kaymayı düzeltmek için ameliyata karar verdiğini, 23.12.2005 tarihinde davalı ... tarafından 2. kez ameliyat edildiğini, şikayetlerinin geçmemesi üzerine 27.01.2006 tarihinde 3. kez ameliyat edildiğini, durumda değişiklik olmayınca egzersizler verildiğini, kontrole geldiğinde davalı ...'un “gözündeki çift görme ve hareketsizliği gideremiyoruz, istersen gözünü eksi haline getirebiliriz” demesi üzerine davalı ... tarafından 4. kez ameliyat edildiğini, şikayetleri devam edince 28.12.2007 tarihinde 5. kez ameliyat olduğunu, ameliyat sonrası kontrolde gözünün düzletilemeyeceğinin söylendiğini, maddi ve manevi yönden büyük zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın son ameliyat tarihi olan 28.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu ve Göz Hastalıkları Uzmanından alınan bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle, ameliyat sonrası çift görme şeklinde bir komplikasyon olabileceği, bunun ameliyat öncesi hastaya anlatılması gerektiği, hastaya uygulanan tüm operasyonların tıbbi standartlara uygun olarak gerçekleştirildiği ancak hasta bilgilendirme ve onam belgeleri içeriklerinde, hastanın çift görme konusunda uyarılmayarak, aydınlatılma yükümlülüğünde gerekli özenin gösterilmediği, davacının 08/12/2004 tarihinde Op. Dr. ... tarafından gerçekleştirilen 1.ameliyatı öncesinde ameliyat ile ilgili aydınlatıldığına ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığı, 23/12/2005 tarihinde Op. Dr. ... tarafından gerçekleştirilen 2.ameliyatı ve 27/01/2006 tarihinde gerçekleştirilen 3.ameliyatı öncesi, genel bir muvafakatname ile rızasının alındığı, ancak bu belgelerde çift görmeye (diplopi) ilişkin bir ifade ve bilgilendirmeye yer verilmediği ve 2.ameliyat öncesi düzenlenen belgede davacının imzasının bulunmadığı, bu tespitler ışığında, ameliyat öncesi davacıyı bilgilendirmeyen, davalı doktorlar ... ve ...'ın davacının maddi ve manevi zararlarından sorumlu tutulması, davalı doktor ...'un gerçekleştirdiği 4. ameliyatın tıp tekniklerine uygun olması yanında davacının aydınlatılması nedeniyle, herhangi bir tazminatı gerektirmediği gerekçesi ile davalı doktor ... hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 750,00 TL maddi tazminatın 28.12.2007 tarihinden itibaren hesaplanacak davalılardan... için reeskont oranında faizi, diğer davalılar için yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 10.000,00 TL manevi tazminatın, 28.12.2007 tarihinden itibaren hesaplanacak davalılardan Dunya Göz .... için reeskont oranında faizi, diğer davalılar için yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ..., ... ve Dünya Göz Hastanesi San. ve Tic. Aş'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ..., ... ve Dünya Göz Hastanesi San. ve Tic. Aş'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, teşhis ve tedavi hizmetini üstlenen doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkindir. Davacının henüz evlenmemiş, bekar bir kız olduğu, iyi bir gelecek kurabilmek, evlenme şansını artırmak amacıyla davalılara başvurduğu, ancak bilgilendirilmeme sonucu, hiç düşünmediği halde 4 ameliyat daha geçirmek zorunda kaldığı, her ameliyat öncesi umutlanarak umudunun suya düştüğü ve ruhsal yönden yıprandığı mahkemenin de kabulündedir. Bu nedenle davacının manevi tazminat talebi yerindedir. Şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye, duyduğu ağır manevi sıkıntıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak ve olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde edilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. Manevi tazminatın ve kapsamının takdiri hakime ait bir hak ve görevdir. Ancak hakim bu hak ve görevini yerine getirirken Medeni Kanun'un 4.maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir. Mahkemece, olayın oluş şekli ve kusur durumları dikkate alındığında takdir edilen manevi tazminat miktarının çok az olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyecek şekilde davacı için 10.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre, davalı ... yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... ve ...'nin tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 3. bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'un temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, aşağıda dökümü yazılı 550,73 TL'nin davalılar Dünya Göz Hastanesi, ..., ... ve ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7369, Karar No: 2020/2407, Tarih: 02.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7369 E.  ,  2020/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece yokluğunda verilip 31.05.2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli hükmü katılan Bakanlık vekilinin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tebliğden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 11.06.2019 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargılama sırasında aldırılıp mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunu belirten Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalının 13.10.2014 tarihli raporunu düzenleyen heyette çocuk psikiyatristi bulunmadığı gibi çocuğun cinsel istismarı suçuna dair bir değerlendirmenin de yapılmaması nedeniyle anılan raporun yetersiz olduğu anlaşıldığından, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenip, buna göre lehe kanunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4285, Karar No: 2010/10480, Tarih: 18.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4285 E.  ,  2010/10480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.12.2008 tarih ve 2006/242 - 2008/392 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin... Konut Yapı Kooperatifinin ortağı ve kooperatife ait arsaların 19 ortağından biri olduğunu, Kooperatifin sahip olduğu arsalar üzerine 66 adet konut inşa ettiğini ve bu konutlara üye kaydettiğini, davacının da arsa ortaklığının yanı sıra konutlara da üye olduğunu, bu üyeliğini 22.07.2000 tarihli sözleşme ile davalıya devrettiğini, konut üyeliği ile arsa üyeliğinin iki farklı üyelik olduğunu, kooperatif genel kurulunun 04.08.2002, kooperatif yönetim kurulunun ise 21.04.2002 tarihli toplantılarında arsa bedellerinin arsa sahiplerine ödenmesine, arsa sahiplerinin büyük çoğunluğunun aynı zamanda konut üyesi olduğu dikkate alınarak bu üyelerin arsadan doğan alacaklarının konut üyeliğinden doğan borçlarına mahsup edilmesine karar verildiğini, davacı ile de mahsuplaşmanın yapıldığını, sözleşme tarihi itibariyle kooperatife ilişkin hak ve borçların davalıya geçtiğini, arsa bedeli alacağının ise 25.04.2002 tarihinde tahakkuk ettiğini, davacının üyelik payına mahsup edilen arsa payı alacağının haksız olarak davalıya geçtiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında 22.07.2000 tarihinde kooperatif üyeliğinin devrine ilişkin sözleşme yapıldığı, kuralar çekildikten sonra kooperatif yönetim kurulunun kararı ile davacının kooperatif üyeliğinin sona erdiği, davacının kooperatif üyeliğinden çıkarma kararının iptaline yönelik açtığı davasının reddedildiği, bu şekilde davalının 22.07.2000 tarihinden itibaren kooperatif üyesi olduğu, bu tarihten itibaren üyeliğe bağlı hak ve borçların davalıya geçtiği, kooperatif yönetim kurulunun 21.04.2002 tarihli ve genel kurulun 04.08.2002 tarihli kararları ile arsa bedellerinin arsa sahibi olan ortaklara ödenmesine, arsa sahibi ve aynı zamanda konut üyesi olan olan üyelerin arsa alacaklarının konut üyeliğinden kaynaklanan borçlarından mahsubuna karar verildiği, davacının arsa payından düşen parasının 25.04.2002 tarihinde kooperatif aidat hesabına yatırıldığı, aynı tarihte davacının borçlarına mahsup edildiği, 22.07.2000 tarihinden itibaren kooperatife üye olan ve devir ile eski ortağın kooperatife karşı tüm hak ve yükümlülükleri kendisine geçen davalının kooperatife karşı yükümlülüklerini yerine getirdiği, davacıya da üyelikten dolayı herhangi bir borcunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı gibi, doğru değerlendirmeler de içermemektedir. Davacı ile davalı arasında kooperatif arsa üyeliğinin devredilmediğine dair herhangi bir uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık dava dışı kooperatif tarafından, davacı üzerinde kaldığı tartışmasız olan arsa üyeliği bedeli olarak davalının konut aidat borcundan mahsup edilen tutarın, devirden sonraki aşamalarda davalı tarafından aidat ödemesi şeklinde davacıya ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır. 24.05.2007 tarihli dilekçe ve 18.12.2008 tarihli oturumda davalı bu bedeli haricen davacıya ödediğini savunmuş olmasına göre ispat külfeti kendisine düşmektedir. Yargılama sırasında ise ispat külfeti ters çevrilmek suretiyle davacının davalıya teklif ettiği yemin esas alınarak hüküm kurulmuştur. Bu durumda davalının sözü edilen ödemeleri davacıya yaptığına dair delilleri toplanmak suretiyle gerekir ise bu konudaki aidat borcunun kalıp kalmadığı ve varsa miktarı konusunda kooperatif kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekir iken yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2009, Karar No: 2015/1893, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2009 E.  ,  2015/1893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.03.2014 gün ve 2013/372 E. 2014/321 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14952 E. 2014/18479 K. sayılı ilamı ile;

"...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın Seyitömer Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: