muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6986, Karar No: 2018/13114, Tarih: 11.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6986 E.  ,  2018/13114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan 24.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda, enerji nakil hattının hatbaşı seksiyonerinde orjinal sigorta buşonu kullanılmadığı, telin eriyerek toprağa intikal etmesiyle otların tutuştuğu ve bu nedenle yangının çıktığının tespit edilerek sanıkların kusur ve ihmalinin bulunduğunun belirtilmesi, 09.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda ise sanıkların kusurlarının bulunmadığının belirtilmesi karşısında bilirkişi raporları arasında bulunan çelişkinin giderilmesi amacıyla tekrar rapor alındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik kovuşturma ile 09.12.2015 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9726, Karar No: 2012/4155, Tarih: 07.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/9726 E.  ,  2012/4155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, özgürlüğü kısıtlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Dairemizin 07.10.2010 tarihli kararı ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesinden sonra başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yağma eyleminin birden fazla kişi ile birlikte, silahla, konutta ve geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; bu eylem için 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (a) ve (c) bentleri ile birlikte (d) ve ( h ) bendlerininde uygulanması ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, anılan maddenin birden fazla bendinin ihlali nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Hürriyeti tahdit süresinin uzun veya kısa olması neticeye etkin olmamaktadır. Hürriyeti tahdit suçunun teşdit sebeplerinden biri de bu suçun, mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olunması halidir. (5237 sayılı TCK'nın 109. maddesinin 4. fıkrası),

Bu hal cürümün meydana getirdiği netice olmalıdır. Yani hürriyeti tahdit suçunun devamı sürecinde hasıl olan netice olmalıdır. Mağdurun mal varlığına yönelik işlenen, bir başka suç nedeniyle doğan zarara bu anlam yüklenerek değerlendirilemez.

Hal böyle olunca;

Katılan'ın hükümlüler tarafından bıçak ile yaralamak suretiyle ve tehdit ederek hükümlü ...'ın konutunda üç ay süre ile alıkonulup katılanın ele geçirilen ikametinin anahtarı kullanılmak suretiyle, konuta girilerek antika tablolarının ve eşyalarının alınıp satıldığı, adı geçen katılandan zorla elde edilen vekaletname ile de ikametinin satışının sağlanmasının yağma suçunun maddi öğesi olduğu ve bu durumun kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçu yönünden ayrıca “ekonomik bakımdan önemli bir kayıp” olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeden ve katılanın hükümlüler tarafından alıkonulduğu süreler içerisinde bu suç nedeniyle ekonomik bakımdan önemli bir kayba uğradığına ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, 5237 sayılı TCK'nın 109/4. maddesiyle cezadan arttırma yapılması,

2-TCK’nun 53.maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10764, Karar No: 2015/2112, Tarih: 23.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10764 E.  ,  2015/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cocuğun nitelikli cinsel istismarı, fuhuş, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...), fuhuş, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (sanık ...), suçu bildirmeme, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (sanık ...), çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... ve ...’nin atılı suçlardan mahkûmiyetlerine, sanık ...'in çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, sanık ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilip kısmen re'sen detemyize tâbi hükümler temyiz

edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, fuhuş, sanıklar ... ve ... haklarında çocuğun basit cinsel istismarı, sanık ... hakkında fuhuş, sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ...'un, aynı mağdureye karşı fuhuş suçunu birden fazla işlemesi nedeniyle hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan vekili, sanıklar ..., ... ve ... müdafıleri ile sanık ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Nüfus kaydına göre suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurenin hukuken geçerli bulunmayan rızasının eylemleri hukuka uygun hale getirmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanıklar ..., ..., ... ve ...'nun eylemleri cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağından sanıklara CMK.nın 226. maddesi uyarınca ek savunma verilmek suretiyle TCK.nın 109/1 -3-f-5 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 234/3. maddesi ile hüküm kurulması, ayrıca sanık ...'nin, mağdurenin Isparta'ya gitmesi için yardımcı olmak amacıyla aracını sanık ...'e vermesi şeklinde gerçekleşen eyleminin ise atılı suçu oluşturmadığının açıkça anlaşılması karşısında, müsnet suçtan beraati yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili, sanıklar ..., ... müdafıleri ile sanıklar ... ve ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden,

hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8005, Karar No: 2008/9795, Tarih: 09.09.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8005 E.  ,  2008/9795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.11.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... vd. vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davalılar ... n Almanya'da ikamet ettiği anlaşılmakla, hükmü duruşmalı temyiz eden davalılar ... vd. vekiline, 5 adet 24,00 YTL yurtdışı tebligat ücretinin Maliye'ye yatırtılarak makbuzunun dosya arasına konulmasından sonra, yeniden gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8684, Karar No: 2010/12338, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/8684 E.  ,  2010/12338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.12.2003 gününde verilen dilekçe ve birleştirilen dosyada 27.06.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... İnş.Ltd.Şti. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 09.11.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... İnş.Ltd.Şti. vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı birleşen davada; davalı yüklenici şirket ile arsa maliki arasında 10.03.1995 tarihinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince 5869 ada 6 numaralı parselde inşa edilen binada yükleniciye bırakılan 16 numaralı bağımsız bölümü 1995 tarihli sözleşme ile satın aldığını, bedelini ortağı olduğu ... adlı firma aracılığı ile yüklenicinin gösterdiği inşaatlardaki doğrama işlerini yaparak ödediğini belirterek tapu kaydının iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı yüklenici, davacının satış bedeli olan 35.000.00 TL’ yi ödemediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı yüklenici temyiz etmiştir.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacının tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada “şey” olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez;

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince;

Dava konusu bağımsız bölümün yöntemince düzenlenen sözleşme gereğince yükleniciye bırakıldığı ve yukarıda açıklanan ilkeler kapsamında geçerli temlik sözleşmesi ile davacıya satıldığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Her ne kadar davacının tescil isteğinin dinlenebilmesi için yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan edimlerini yerine getirmiş olması başka bir anlatımla eserin fiilen ve hukuken tamamlanmış olması gerekli ise de eldeki davada arsa malikinin bu yönde bir savunması olmadığı gibi verilen tescil kararına yönelik temyizi de bulunmadığından uyuşmazlık davacının satış bedelini ödeyip ödemediği noktasında toplanmaktadır.

Satım sözleşmesinde bağımsız bölüm bedeli belirlenmiş ve ödeme planı çıkartılmıştır. Davalı 01.07.2002 tarihinde gönderdiği ihtarname ile 35.000.00 TL satış bedelinin 7 gün içerisinde ödenmesi isteğinde bulunmuştur. Davacı ihtarnameye verdiği cevapta; yüklenicinin başkanlığını yaptığı S.S.... yapı Kooperatifindeki yükleniciye ait dairenin tüm mobilya işleri ile dava konusu dairenin bulunduğu binadaki bazı dairelerin kapı ve ahşap işlerinin yapıldığını, bu nedenle düzenlenen çekler ve makbuzlar bulunduğunu söylemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından yapılan işler karşılığı bilirkişi raporu ile belirlenerek bedelin ödendiği kabul edilmiş, eksik imalatlar karşılığı olan 4.000.00 TL depo ettirilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Ancak, satım bedelinin davacının iddia ettiği imalatlar yoluyla ödeneceği konusunda davacı ile yüklenici arasında düzenlenen satım sözleşmesinde bir hüküm bulunmadığı gibi bu sözleşme ile bağlantılı olarak düzenlenmiş bir sözleşmede bulunmamaktadır. Dosyaya sunulan çekler ise dava dışı ... Mobilya adına düzenlenmiştir.

Borçlar Kanununun 81.maddesi gereğince; karşılıklı borç yükleyen akitlerde, aktin ifasını talep eden tarafın sözleşmeden aksi anlaşılmadıkça kendi borcunu ifa etmiş veya ifasını teklif etmiş olması gereklidir.

Belirtilen nedenle mahkemece, davacının yaptığı işler karşılığı hakkında ayrıca dava açma hakkı bulunduğu gözetilerek dava konusu daire bedelinin sözleşme hükümlerine göre tamamının ödenip ödenmediği saptanmalı, ödenmeyen kısım için davacıya BK'nun 81.maddesi gereğince süre verilerek oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Bu yönler gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün davalı yüklenici yararına BOZULMASINA, 750.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı yükleniciye verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine 09.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13176, Karar No: 2022/21529, Tarih: 26.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/13176 E.  ,  2022/21529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklandığı ve kararın tebliğ edildiği tarihte İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunduğu ve gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle geçersiz olduğu anlaşılmış ise de, dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun cezaevinden gönderdiği 06/06/2022 tarihli dilekçesinde herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan uzlaştırma işlemi yapılmasını ve infazın durdurulmasını talep ettiği, mahkeme tarafından 17.06.2022 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verildiği, 22.06.2022 tarihinde suça sürüklenen çocuğun ek karara itiraz ettiği, İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2022 tarihli 2022/536 D. İş sayılı kararıyla itirazın kesin olarak reddine karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun 14.09.2022 tarihli dilekçesiyle de temyiz ve eski hale getirme isteminde bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun 06/06/2022 ve 22/06/2022 tarihli dilekçelerinde uzlaşma talep etmesi üzerine kararı iyice okuyup incelediği ve olayın farkına vardığına dair anlatımları da nazara alındığında; en geç 06/06/2022 tarihi itibariyle öğrendiği kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 14/09/2022 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 26.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5588, Karar No: 2017/13539, Tarih: 18.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/5588 E.  ,  2017/13539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde depo sorumlusu olarak çalışırken iş sözleşmesini askerlik nedeni ile haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini ve yargılamadan geç haberdar olduklarını, davayı kabul etmediklerini, davacının devamsızlığı nedeni ile iş ilişkisinin sona erdiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "davacının SGK kayıtlarına göre 11/08/2010 tarihinden 19/08/2013 tarihine kadar davalıya ait işyerinde çalıştığı, yasa uyarınca iş akdinin haklı fesih edildiğinin ispatının işverene ait olduğu, davalı işverence dosyaya ispata yönelik delil sunulamadığı anlaşılmakla iş akdinin feshinin haksız olduğunun kabulünün gerektiği ve bilirkişi tarafından sunulan raporların yasal gerektirici nedenlere uygun ve hüküm kurmaya elverişli olduğu" gerekçesi davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

A- Kararın usul hükümleri açısından incelenmesi sonucunda;

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.