muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3111, Karar No: 2015/4681, Tarih: 30.09.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/3111 E.  ,  2015/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :19.11.2013

Numarası :2011/154-2013/384

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada kamu ihale sözleşmesi dışında ilave olarak yaptırılan işlerin bedelinin tahsili istemi ile başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli ile takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, icra inkâr tazminatının reddine dair verilen karar, davalı Rektörlük vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı tarafından davalı aleyhine Bursa 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/8144 sayılı dosyası ile başlatılan ilâmsız icra takibinde 241.357,00 TL asıl alacak ve 205.490,68 TL işlemiş faizden oluşan toplam 446.847,68 TL alacağın tahsili istenmiş, dava dilekçesinde ise, harca esas dava değeri 242.000,00 TL olarak gösterilerek bu miktarın harcı yatırılmıştır. Yargılama aşamasında ise harç ikmâli yapılmamıştır. Bu durumda davanın 241.357,00 TL asıl alacak ve 634,00 TL faiz alacağı ile sınırlı olarak açıldığının kabulü gerekir. 634,00 TL'yi aşan faiz alacağı yönünden usulen açılmış bir dava bulunmamaktadır. Mahkemece takip talebindeki faiz alacağının 634,00 TL'yi aşan kısmı için de usulüne uygun açılmış dava bulunduğu kabul edilerek 241.357,00 TL asıl alacak yanında 126.792,88 TL işlemiş faiz alacağına da hükmedilmesi HMK'nın 26. maddesine aykırı olmuştur. Kaldı ki; davacı tarafından temerrüde esas olmak üzere dosyaya ibraz edilen 31.11.2006 tarihli yazı davacı tarafından değil, dava dışı Y.. İnşaat Taahhüt Ticaret ve Sanayi A.Ş. tarafından keşide edildiğinden, temerrüde esas alınması mümkün bulunmamaktadır. Bu yazı dışında bizzat davacı tarafından davalıya gönderilmiş temerrüde düşürücü nitelikte yazı dosyaya ibraz edilmediğinden sözleşme dışı işler bedeli yönünden davalının temerrüde düştüğü de kabul edilemez. Temerrüt kanıtlanamadığından işlemiş faize ilişkin istemin tümden reddi gerekir.

3-Davacı icra takibinde asıl alacağa dayanak olarak kendisi tarafından düzenlenen ve idarece onaylı bulunmayan hakediş raporunu ve sözleşme dışında ilave olarak yapılan imalâtlar listesini ibraz etmiştir. Hakediş raporunun iç sayfasında sözleşme dışında yapılan imalâtların cinsi, poz numaraları, miktarı, uygulama fiyatı ve tutarına ilişkin bilgiler bulunmaktadır. Bilirkişilerce yapılacak incelemelerde hesaplamanın bu belgeler dikkate alınarak yapılması, belgelerde yazılı imalât cinsi ile miktar ve fiyatların aşılmaması, belgede yazılı olmayan imalatlar için ise bir bedel hesabı yapılmaması gerekir. Diğer yandan yanlar arasındaki yapım sözleşmesi götürü bedel anahtar teslim esasıyla yapıldığından ve hakedişler pursantaj esası ile ödendiğinden bilirkişilerce hesaplama yapılırken sözleşme konusu işte % kaç oranında keşif artışı yapıldığının net olarak belirlenmesi ve artışın %10'luk kısmı sözleşme kapsamında kalacağından bu kısma ilişkin hesaplamanın sözleşme fiyatları ile %10'u aşan kısmın ise sözleşme fiyatlarını geçmemek üzere işin yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçleri ile hesaplanması gerekir. İşin yapıldığı tarihin ise her halükarda geçici kabul itibar tarihini geçemeyeceği ortadadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yukarıda belirtilen esaslara uygun bir inceleme ve hesaplama yapılmadığından, sözü edilen raporlar hüküm tesisine elverişli bulunmamaktadır. Zira hükme esas alınan raporda, keşif artış oranı denetlenebilir şekilde net olarak ortaya konmamış, %10 keşif artışı dahilinde kalan imalâtlar sözleşme fiyatlarıyla hesaplanmamış, geçici kabul itibar tarihi 23.12.2003 olduğu halde %10'u aşan imalâtlar ise bu tarihi aşar şekilde 2004 yılı mahalli rayiçleri ile hesaplanmış, diğer yandan talep aşılarak takip dayanağı hakediş kapağı iç sayfasında yer almayan bir kısım imalâtlar için de hesaplama yapılmıştır. Bu hali ile anılan rapor eksik ve yetersiz olup hüküm tesisine elverişli bulunmamaktadır.

O halde mahkemece HMK'nın 281/3. maddesi uyarınca gerçeğin ortaya çıkması için yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak, gerekir ise mahallinde keşif de yapılarak yukarıda belirtilen ilkelere göre denetime elverişli rapor alınmalı, davalı idarenin itirazları karşılanmalı ve sonucuna göre hükme varılmalıdır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, diğer bentler uyarınca kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/53792, Karar No: 2019/7324, Tarih: 18.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/53792 E.  ,  2019/7324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle vekalet ücretine hükmedilen hükmün temyiz edilemez olduğu, anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık ... Gümüş hakkında mala zarar verme suçundan ve sanıklar ..., ..., ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... Gümüş hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün temyizi yönünden;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Hükmün gerekçesinde "... suç tarihinde de suç yerinde katılan ile olay tanığının yanlarında tesisatçı da oldu halde binanın girişinde bulundukları sırada Sanıklar ..., ..., ...'ın üst katlardan aşağıya doğru geldikleri ve sanık Recap Korkmaz'ın elinde pompalı tabir edilen tüfek ve ...'ın da elinde döner bıçağı olduğu, sanık ...'ın tüfeği müştekiye doğrultarak, "buraya girmeyeceksiniz. Buraya girerseniz sizi öldürürüz” diyerek silahla tehditte bulunduğu, benzer şekilde sanık ...'ın elinde döner bıçağı olduğu halde üzerilerine yürüyerek onunda silahla tehdit niteliğinde eylemlerde bulunduğu, sanık ...'nın da diğer sanıklarla birlikte hareket ettikleri bu nedenle; " şeklinde kabul ve aynı zamanda beraat gerekçesi yazılması ile hükümde çelişkiye yol açılması,

b-Kabule göre de;

Tanıklar ..., Nurcan Yıldız ve Hüseyin Yıldız'ın olayın anlatımına ilişkin beyanlarına ne suretle itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1608, Karar No: 2013/2297, Tarih: 10.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1608 E.  ,  2013/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı kooperatif vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı kooperatif arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, müvekkiline 180 m² arsa getirmesi halinde 120 m² daire verileceğinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin arsasının ise 105 m² olması sebebiyle o tarihte kooperatif başkanı olan diğer davalının, 75 m² arsası bulunduğunu ve müvekkiline satabileceğini beyan etmesi üzerine müvekkili ile davalı ... arasında arsa satışına ilişkin sözleşme imzaladığını, arsa bedelinin davalı ...'a ödendiğini ve yapılan sözleşmenin davalı kooperatif tarafından da kabul edilerek müvekkilinin üye dosyasına işlendiğini, ancak davalı kooperatifin müvekkilinden tekrar 75 m² arsa getirmesini ya da arsa bedeli olarak ....000,00 TL ödenmesini talep ettiğini, taşınmaz satışına ilişkin harici satışların geçersiz olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin ödemiş olduğu bedel olarak arsa bedelinin tespit ile şimdilik ....000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; 06.....2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini ....750,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalı kooperatif vekili, taraflar arasında yapılan harici sözleşmede bahsedilen arsanın ya da paranın kooperatif kayıtlarına intikal etmediğini, diğer davalının 75 m² arsası olmadığı gibi, bu arsanın kooperatif bünyesine de geçirilmediğini, geçersiz olan sözleşme dolayısıyla verilen paranın iadesinin sözleşmenin tarafı olan diğer davalıdan istenebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacıya 75 m² arsa sattığını, satılan arsanın kendi arsası olduğunu ve kendi adına sattığını, ancak arsa üzerinde tedbir olması nedeniyle davacıya devredemediğini ve bu arsa ile ilgili kooperatifte herhangi bir işlem yapmadığını, davalı kooperatifin ve kendisinin sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacıya 75 m² arsa sattığını, satılan arsanın kendi arsası olduğunu ve kendi adına sattığını, ancak arsa üzerinde tedbir olması nedeniyle davacıya devredemediğini ve bu arsa ile ilgili kooperatifte herhangi bir işlem yapmadığını, davalı kooperatifin ve kendisinin sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kooperatif tarafından başlangıçta taraflar arasındaki sözleşme geçerliymiş gibi kabul yapıldığı ve böylece davalı ... yönünden zimmet oluştuğu kabul edildiğinde, davalı kooperatifin zimmet nedeniyle gördüğü zararı diğer davalıdan rücu edebileceği nazara alındığında davalıların davacı aleyhine sebepsiz zenginleşmelerinin sözkonusu olduğu, davacının satış bedelinin ne kadar olduğunu bilmediği, ancak denkleştirici adalet ilkesi gereğince iadesini istediği, davalı ...'ın da satış yaptığını kabul etmesine rağmen satış bedelini söylemediği, bu nedenle satış bedelinin mahallinde keşif yapılarak belirlendiği ve hukuken geçersiz olan sözleşmenin haksız iktisap kuralları gereğince tasfiye edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile ....750,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçersiz taşınmaz satış sözleşmesine dayalı olarak ödenen bedelin tahsili istemine ilişkindir.

Devreden davalı ... ile devralan davacı arasındaki adi yazılı sözleşmede, ... tarafından kendisine ait arsasından 75 m²'sini davacıya devretmek istediği, parasının tamamını aldığı kabul edilmiştir. Bu sözleşmenin altında ayrıca yönetim kurulu başkanı ... ile ikinci başkan ve muhasip üyenin kooperatif kaşesi altında imzalarının bulunması, kooperatifi bu işlemin tarafı yapmayacağından bu sözleşmenin kooperatif yönünden bağlayıcılığı yoktur. Ayrıca davalı ... duruşmadaki beyanında, davacıya şahsına ait arsayı sattığını kabul etmiş, bilirkişi tarafından da kooperatif kayıtlarında yapılan inceleme sonucunda, kooperatife herhangi bir arsa devrinin yapılmadığı veya arsa bedelinin ödenmediği tespit edilmiştir. Bu durumda mahkemece, sözleşmenin tarafı olmayan davalı kooperatiften, sözleşmenin geçersiz olduğu iddiasına dayalı olarak ödenen bedelin iadesinin istenemeyeceği düşünülerek davalı kooperatif yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı kooperatif yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14656, Karar No: 2006/14736, Tarih: 07.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/14656 E.  ,  2006/14736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Çorum  İş Mahkemesi

Tarih               : 12.6.2006

Davacı  ilk Bağ-Kur primi kesnitisi yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı  olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ürün teslimlerinden yapılan ilk pirim kesintisini takip eden aybaşından itibaren Sosyal Sigortalar Kurumuna tabi sigortalılık süreleri ile Bağ Kur Sigortalılığı süreleri dışında  kalan dönemde tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının ürün teslimlerinden yapılan ilk pirim kesintisini takip eden aybaşından itibaren Sosyal Sigortalar Kurumuna tabi sigortalılık süreleri ile Bağ Kur Sigortalılığı süreleri dışında  kalan dönemde tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin   Kurum’ca   re’sen   yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın  36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini   ortaya   koydukları   tartışmasızdır.   Bağ-Kur’un   iş   bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri  İstihsal  Kooperatifleri   ile   Birliği,  T.Şeker  Fabrikaları  Anonim  Şirketi  ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede  davacının ilk pirim kesintisinin 14.4.1995 tarihinde yapıldığı, bu tarihten sonraki pirim kesintilerinin bulunup bulunmadığının mahkemece araştırılmadığı, kooperatiften gelen cevabi yazıda   kayıt tarihinin belirtilmediği, davacının adına kayıtlı zirai arazi kayıtlarının bulunduğu, zabıta araştırmasına göre davacının 11.4.1990 tarihide Boğazkale Ziraat Odasına kayıtlı olduğu bildirildiği halde kayıt belgelerinin  mahkemece getirtilmediği  görülmüştür

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.5.1995-31.12.1995 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de  kesintinin bulunmadığı 1.1.1996-29.3.2006  tarihleri arasındaki  döneme  ilişkin istemin kabulüne  karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş;.  1.1.1996-29.3.2006    tarihleri arasındaki dönemde davacıya ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşların isimlerini açıklattırmak  bu kişi kurum ve kuruluşlardan  pirim kesintilerinin yapılıp yapılmadığını  sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek   kayıtlı olduğu  kooperatiften kayıt tarihini ve kaydının halen devam edip etmediğinin  sorularak zabıta  araştırmasında tespit edilen Boğazkale Ziraat Odasından davacının hangi tarihten beri kayıtlı olduğunu gösteren belgeler getirtilerek, davacının zirai amaçlı banka kredisi kullanıp kullanmadığını araştırılıp  tüm deliller birlikte değerlendirilip bir sonuca gitmektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile   yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26235, Karar No: 2015/27830, Tarih: 07.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/26235 E.  ,  2015/27830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini beyan ederek, müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve yersiz olduğunu, müvekkili şirkette çalışanların sağlık sorunlarında ilk müdahale amacıyla 24 saat esasına göre işyeri hekimi, sağlık memuru ve hemşire bulunduğunu, prosedüre göre hastalanan personelin öncelikle işyeri hekimine muayene olması ve hekim tarafından gerekli görülmesi halinde hastaneye sevk edilmek suretiyle hastalığının tedavisine başlanması gerektiğini, davacının çoğu kez işyeri hekimine muayene olmadan değişik sağlık kuruluşlarına başvurmak suretiyle müteaddit defalar rapor aldığını, davacı ile birlikte sık sık rapor alan diğer personelin de iş sözleşmelerinin aynı gerekçe ile feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davalının fesih bildiriminde fesih nedeni olarak davacının hasta olmadığı halde raporlar aldığını iddia ettiğini, davalının davacının hasta olmadığı halde rapor aldığını ispat etmek edemediğini bu nedenle feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesi muhtelif sağlık birimlerinden hasta olmadığı halde raporlar getirip devamsızlık yaptığı gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir. Davacının sahte rapor aldığı kanıtlanmamaktaysa da, davalı fesih bildiriminde davacının raporlar getirdiğini ve bu nedenle devamsızlık yaptığını belirtmiştir. Nitekim dosya içeriğine göre davacı bir çok defa rahatsızlandığı için rapor kullanmıştır. Davalı maddi vakıa olarak buna dayanmıştır. Hakim ortaya konulan vakıalara uygulanacak hükmün kapsamını ve hukuki nitelendirmeyi resen araştırmakla yükümlüdür. Davacının haklı neden niteliğinde olmayan ve işverence maddi vakıa olarak belirtilen davranışının iş akışını bozacağı açık olup, işverenin buna katlanması beklenemez. Davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanmadığı ancak sık sık rahatsızlanarak raporlar alan davacının davranışının fesih için geçerli sebep oluşturduğunun kabulü gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 921.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 07/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.