muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2270, Karar No: 2025/836, Tarih: 04.03.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; borçlu ...İnş ile Vakıflar İdaresi arasında akdedilen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 28. maddesinde kademeli bir şekilde hakediş ve devir düzenlendiğini, sözleşme ile ...İnş. Ltd. Şti'ne bırakılan 84 daire ve bir dükkanın verilmesinin inşaatın tamamlanması şartına bağlı olmadığını, inşaatın belirli seviyelere gelişine göre peyder pey devir gerektiğini, ayrıca alınan bilirkişi raporunda elektrik ve mekanik işlere ilişkin değerlendirme yapılamadığının da belirtildiğini, bu hususta eksikliğin giderilmediğini, ancak bu giderilmese dahi yine tamamlanan kısım itibariyle tescili gereken bağımsız bölümler bulunduğunu, ...inşaat şirketinin daha önce bu şekilde bazı bağımsız bölümlerin devrini aldığını, o zaman gözetilmeyen inşaatın tamamlanma oranının şimdi gözetilmesinin hakkaniyetli olmadığını, sözleşme gereği zaten hak ettiği bölümler bulunduğunu ve bağımsız bölümlerin % 30'luk kısmının devrinin iskân şartına bağlandığını, işin ilk kararlaştırılan sürede bitirilmediğini, ancak davalı idarenin meclis kararı ile bu sürenin sürekli uzatılmakta olup mevcut durumda halen sözleşme süresi içinde olunduğunu, aksi olsaydı sözleşmenin fesih edilmesi gerektiğini, davalı idarenin bu güne kadar sözleşmeyi fesih etmediği gibi şantiye sahasında fiili çalışmaya da engel olmadığını, hatta geçici kabulü yaparak sözleşmenin devam ettiği yönündeki iradesini ortaya koyduğunu, mevcut davanın 2019 yılında açılmış olup verilen hatalı kararlar nedeniyle iki kez istinaf incelemesinden geçtiğini ve yine iki kez verilen kararların kaldırıldığını, davanın 4 yılı aşkın zaman içinde bitmemesinin adil yargılanma hakkını ihlal eder bir nitelik aldığını, ayrıca paranın değer kaybının sadece faiz ile giderilebilecek noktadan uzaklaştığını, borçlu yanın tutumunun zaten davayı uzatmaya matuf olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, İİK'nın 94/2. maddesi uyarınca alacaklı tarafından açılan borçlu namına tapuya kayıt ve tescil istemine ilişkindir.

1. Borçlu ...inşaat şirketi ile davalı yan arasında kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunmaktadır. Davalı taraf ........... İli, ......... İlçesi, ...Mahallesinde bulunan, Haznedarzade ...Paşa Vakfı'na ait tapuda 3353 ada, 11 parselde kayıtlı taşınmaz üzerine inşaat yapmak üzere YG İnşaat Taah. Tur. Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. ünvanlı şirket ile Samsun 3. Noterliği'nin 06.05.2011 tarihli ve 9706 yevmiye numaralı kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalamıştır. Daha sonra bu sözleşme Samsun 2. Noterliği'nin 04.10.2013 tarihli ve 24374 yevmiye numaralı devir sözleşmesi ve davalı yanın muvafakati ile YG İnşaat Ltd. Şti’den borçlu ...İnş. Ltd. Şti'ne devredilmiştir.

2. Taraflar arasındaki sözleşmenin 28. maddesinde; "inşaat, betonarme ve duvar imalâtları ile çatısı tamamlandığında %30'u, tesvife betonları yapılıp doğramaları ve ince sıvası tamamlandığında %20'si, merdiven kaplamalarının, şapların, fayans ve seramik kaplamalarının, duvar açılarının, duvar boyalarının, tüm zemin kaplamalarının, iç ve dış kapıların takılmasından sonra (inşaat %80 seviyesine geldiği zaman) %10'u daha, kontrol teşkilatının geçici kabule mani bir hal olmadığının belirlenmesi durumunda %10'u daha, bina bitirilip yapı kulanım izin belgesi alındıktan, geçici kabulüne ilişkin tutanaklar idare tarafından onaylandıktan, müteahhitin varsa cezaları ödendikten sonra kalan kısım devirleri müteahhit adına yapılacaktır." ifadesi yer almaktadır. Bağımsız bölümlerin devrinin inşaatın tamamlanma seviyesine göre verilmesi kararlaştırılmıştır.

3. Dava konusu taşınmaz başında 27.04.2022 tarihinde keşif yapılmış olup, inşaat mühendisi ve gayrimenkul değerleme uzmanı bilirkişiler tarafından sunulmuş olan 22.07.2022 tarihli bilirkişi raporu ile yerinde yapılan incelemeler sonucu dava konusu parseldeki yapının tamamlama oranının %87,75 olduğu tespit edilmiş, yapı kulanım izni alınmamış olduğundan sözleşmenin 28. maddesi gereğince müteahhite verilecek dairelerden %70'inin devri yapılabilir olduğu ifade edilmiştir.

4. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye göre yükleniciye yapılacak olan tapu devirleri aşamalı devir olarak öngörüldüğünden, mahkemece inşaatın geldiği seviye itibariyle yükleniciye devredilecek bağımsız bölüm bulunup bulunmadığının tespiti ile bu tespite göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde gerekçeyle davanın reddi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3361, Karar No: 2024/6269, Tarih: 06.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/3361 E.  ,  2024/6269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/31 E., 2024/275 K.

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; katılanlar ... ve arkadaşları vekili ile katılanlar ..., ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına dair Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2016 tarihli ve 2015/113 E - 2016/20 K sayılı kararının sanık müdafii, katılan ..., ... vekili ve katılanlar ..., ... tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 13/12/2023 tarihli, 2020/5503 E. 2023/5617 K. sayılı kararı ile, meydana gelen kazada yol durumu ile kazanın meydana geliş şekli gözetildiğinde alabileceği önlem bulunmayan sanık hakkında kusuru bulunmadığından bahisle beraat hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi nedeni ile esastan bozulmasına karar verilmiştir.

2-Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca, taksiri bulunmadığından bahisle beraat hükmü kurulmasına dair karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1-Katılanlar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz sebepleri; Eksik inceleme ile hatalı kusur tayini sonucu sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

2-Katılanlar ..., ... vekilinin temyiz sebepleri; Eksik inceleme ile hatalı kusur tayini sonucu sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Katılanlar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz sebepleri; Eksik inceleme ile hatalı kusur tayini sonucu sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

2-Katılanlar ..., ... vekilinin temyiz sebepleri; Eksik inceleme ile hatalı kusur tayini sonucu sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Kendi seyir yönüne ait şerit sınırları içerisinde, hız sınırları dahilinde seyreden sanık ...'nin, olay tarihinde 1.49 promil alkollü olan ve kendi istikamet yönüne uyarı niteliğindeki tehlikeli viraj levhasına rağmen kontrolsüz şekilde mevcut seyir hızını azaltmaksızın viraja girerek karşı yol bölümüne geçmek suretiyle kazaya sebebiyet veren ölen sürücü ...'ın hatalı şerit değiştirme manevrası üzerine çarpışmayı önlemek amaçlı ani refleks ile istikamet yönünün boş olan sol kısmına geçen akabinde ölen sürücü ...'ın da kendi istikamet yönü olan yolun sol bölümüne geçmesi ile kazadan kaçınamayan sanık ...'nin her ne kadar olay ve olgular kısmında yer verilen kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporları ile kendi yön şeridinde kalacak şekilde etkin tedbir almadığından meydana gelen olayda tali kusurlu bulunduğu tespitine yer verilmişse de kazanın meydana geldiği iki yönlü yolun tek şeridinin 3.5 metre ve toplam genişliğinin ise 7 metre olduğu ile keşif üzerine çekilen fotoğraflarda yol kenarlarında eğimli şarampol bulunduğu göz önüne alındığında ani gelişen olay karşısında sanığın kendi şeridi içerisinde kalarak önlem alması gerektiği yönündeki tespitin hayatın olağan akışı ile uyumlu olmadığı anlaşılmakla meydana gelen olayda kazaya sebebiyet oluşturacak kural ihlali ve alabileceği önlem bulunmayan sanık ... hakkında, taksire dayalı kusuru bulunmadığından bahisle, taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar ... ve arkadaşları vekili ile katılanlar ...,... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekillerinin temyiz taleplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3337, Karar No: 2012/2735, Tarih: 20.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/3337 E.  ,  2012/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, işveren davalılara ait işyerinde 02.02.2004-07.08.2006 tarihleri arasında, .... 17. İş Mahkemesinin 2006/659 Esas sayılı dosyasında hüküm altına alman brüt 639.09.TL ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiş; Mahkemece, davanm kabulüne karar verilmiştir.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir.Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunufnun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; ... Karar sayılı hükmü esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, herşeyden önce bu hüküm temyize konu dava dosyası yönünden tarafları farklı olduğu için kesin hüküm teşkil etmeyecektir. Ancak güçlü delil niteliği taşır. Ne var ki, dayanak dosyada mevcut davacının imzasını içeren ve 2005 yılının Ocakt ayında başlayıp, 2006 yılının Haziran ayı dahil devam eden ücret bordrolarından maaş ödemelerinin asgari ücret miktarında olduğu anlaşılmakla, asgari ücretin üzerinde bulunduğu iddia edilen gerçek ücretin Hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp, belirlenmesi gerekir.

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-İnfazda tereddüt oluşturacak şekilde, talep edilen her dönem için ayrı ayrı ücret belirlemesi yapılmadan, hatalı ve hayatın olağan akışına da aykırı biçimde,500.00TL ücret tespitinin kabulü,

2-Yapılan yargılama sonucunda 04.08.2004 tarihinden itibaren kabul kararı kararı verilmiş olmasına rağmen, tespit dışı bırakılan dönem için red kararı verilmemiş olması isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4207, Karar No: 2022/5074, Tarih: 21.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4207 E.  ,  2022/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 30. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 33 yıldır kesintisiz çalıştığını,son görevinin satın alma müdürlüğü olduğunu , 23.10.2018 tarihinde savunma yazısı istendiğini, savunma konusunun; “işyerinin herhangi bir onayı veya talimatı olmadan işyerinden izinsiz olarak, görev yazısı olmadan, şirkete ait malzemelerin...ile birlikte araca yüklendiği ve...tarafından şirkete ait araç ile işyeri dışına çıkartıldığı, bu durumun şirket yönetiminin bilgisi dahilinde olmadığı, bu durumun sadakat yükümlülüğüne, ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğu” olarak belirtildiği , 24.10.2018 tarihinde savunmasını verdiğini ve içeriğinde özetle; “olayın doğru olduğu, götürülen paletlerin işyerinde yıllardır devam eden uygulamanın gereği ve sonucu olduğu, boşa çıkan paletlerin ihtiyacı olanlar tarafından alındığı, bu durumun işyerince bilindiği, kendisinde zaman zaman aldığını,palet çalıp satmadıklarını hırsız olmadıklarını” ifade ettiğini, bu konuda savunma istenmesinin davacının işten çıkartılması için zemin hazırlamaya yönelik olduğunu ve söz konusu isnadın davalı işyerinde çalışmasını imkansız hale getirdiğini bu nedenle haklı olarak işten ayrılmak zorunda kaldığını beyanla kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, belirsiz alacak davası açılamayacağını, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle fesih hakkı bulunmadığını, 24.10.2018 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, davacının ilk dönem çalışmasının emeklilik nedeniyle sona erdiğini akabinde davacının tekrar işe girişinin yapıldığını, bu dönem için kıdem tazminatının ödendiğini, ilk dönem çalışmasının tasfiye edildiğini, davacının eyleminden önce,şirket tarafından hurda malzemeler ve paletlerin daha sonra satılmak üzere depolanması yönünde karar alınmış olup, bu hususta tüm çalışanlara bilgi verildiğini, davacının işyerine ait paletleri izinsiz olarak işyeri aracına yükleyerek işyerinden çıkarmasının sadakat borcuna aykırılık teşkil ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ilk dönem çalışmasının tasfiye edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

1475 sayılı Kanun’un 14/2 nci maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair sürenin hesabında, işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi, hizmet birleştirmesi için şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, tasfiye edilen dönem için yapılan ödemelerin yasal hakların altında kaldığının anlaşılması halinde yine tasfiye esası benimsenmekle birlikte, zamanaşımı def’inden etkilenmemesi halinde ilgili döneme ilişkin fark alacak, ait olduğu dönem ücretine göre belirlenmelidir.

Somut olayda; davacının, davalı işyerinde 11.04.1985 - 26.08.2008 ve 06.10.2008 - 24.10.2018 tarihleri arasında iki dönem halinde çalıştığı, ilk dönem çalışmasının 26.08.2008 tarihinde emeklilik nedeni ile sonlandığı ve davacıya kıdem tazminatının ödendiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilk dönem çalışmasının tasfiye olarak kabul edilip edilmemesi takdirine göre seçenekli olarak hesaplama yapılmış, Mahkemece ilk dönem çalışmasının tasfiye edilmediğinin kabulü ile ödenen kıdem tazminatı tutarının mahsup edildiği hesaplamaya göre tüm dönem üzerinden kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilk dönem çalışmasının tasfiye olarak kabul edilip edilmemesi takdirine göre seçenekli olarak hesaplama yapılmış, Mahkemece ilk dönem çalışmasının tasfiye edilmediğinin kabulü ile ödenen kıdem tazminatı tutarının mahsup edildiği hesaplamaya göre tüm dönem üzerinden kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır.

Davacı, 26.08.2008 tarihinde emekli olmuş, emeklilik nedeniyle kendisine 16.355,01 TL kıdem tazminatı ödenmiştir. Davacının bu tarih itibariyle kıdem tazminatının eksik ödendiğine ilişkin iddiası bulunmamaktadır. Davacı işçi emeklilik sonrasında davalı işyerinde yeniden işe başlamış ve fesih tarihi olan 24.10.2018 tarihine kadar çalışmıştır. Emeklilik sonrasında ödenen kıdem tazminatının eksik ödendiği iddiası bulunmadığına göre emeklilik öncesi dönem tasfiye edilmiştir. Emeklilik sonrası dönemin ise önceki dönemden bağımsız olarak değerlendirilmesi gereken yeni bir çalışma dönemidir. Buna göre, kıdem tazminatı hesabı bakımından sadece ikinci dönem çalışması esas alınarak sonuca gidilmesi gerekirken tüm dönem üzerinden değerlendirme yapılıp emeklilikte ödenen miktarın faizi ile birlikte mahsubu ile yetinilmesi hatalıdır.

Sonuç :

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.