muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4679, Karar No: 2023/4348, Tarih: 19.12.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile," ... 26/02/2019 havale tarihli bilirkişi raporu ilmi ve hakkaniyete uygun görülmekle hükme esas alınmıştır. Buna göre gecikme bedeli yönünden yapılan değerlendirmede 6 numaralı bağımsız bölümün 26/12/2014 tarihinde yapı kullanma ruhsatının alındığı sözleşmede öngörülen teslim tarihine göre gecikme süresinin 4 ay 1 gün olduğu dava tarihi itibariyle gecikme süresi ve davalının ödediği 8.000,00 TL gecikme bedeli mahsup edilmek suretiyle yapılan hesaplamada toplam 2.975,00 TL gecikme bedelinin davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar vermek gerekmiştir.

Eksik ve kusurlu imalatlar yönünden yapılan değerlendirmede ise, davalının sözleşmeye aykırı olarak dubleks olarak inşa ettiği 5 ve 6 no.lu bağımsız bölümlerde dış yalıtımın yapılmaması, merdiven boşluğundaki korkulukları aydınlatma sensörleri ve cam yüzey kaplanmış olması, binanın ön cephesinin tamamının kompozit cephe kaplama yapılması nedeniyle 5 ve 8 no.lu bağımsız bölümlerin kompozit yüzey arasında kalan kısımlardan su alması, projeye uygun şekilde ısı yalıtımı yapılmaması nedeniyle doğan enerji kaybına ilişkin onarım masrafları tespit edilmiştir.

Davacı vekilinin 14/12/2019 tarihinde ıslah dilekçesi ibraz ettiği ve 2.975,00 TL gecikme bedeli ve toplam 317.697,00 TL eksik ve hatalı imalat bedeli olarak dava değerini ıslah ettiği, davalı vekilinin ise 18/12/2019 tarihinde verdiği beyan dilekçesi ile zamanaşımı defini ileri sürmüştür. Islah tarihi itibariyle davacının eksik ve kusurlu imalata ilişkin talebinin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle" 2.975,00 TL gecikme bedeli, 47.025,00 TL eksik ve kusurlu imalat bedeli olmak üzere toplam 50.000,00 TL alacağın davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine"karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davalı vekili temyiz dilekçesinde, davacı tarafın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalıya inşaat yapılmak üzere vermiş olduğu yerde sözleşme esnasında davacının kiracısının oturduğunu, sözleşmeden sonra bu kiracının çıkmadığını, davacı ile kiracı arasında tahliye davası görüldüğünü, davacının arsayı inşaat yapılmak üzere davalıya 6 ay geç teslim ettiğini, bu nedenle geç teslimden kaynaklı herhangi bir gecikme bedeli olamayacağını, davacının inşaat devam ettiği süre içerisinde her gün inşaatta hazır bulunduğunu, davalı yükleniciye ait dairelerin dubleks yapılmış olmasından dolayı davacının zımni muvafakatı olduğunu, ayrıca sözleşme ile davacıya tahsis edilen yerlerin belli olup bu yerlerin sözleşmede belirtilen şekli ile davacıya teslim edildiğini, davanın kendisine ait dairelerdeki imalatı daha lüks yapmış olmasının davacının davalıdan herhangi bir hak talebine gerekçe olamayacağını, sözleşme gereği davalıya ait zemin kat dükkanlar, bodrum + zemin + batar kat + 5 katlı bina şeklinde olduğunu, bu nedenle davacının batar kattan dolayı talepte bulunmasının yasal olmadığını, binada eksiklik mevcut olmadığını, binanın dış duvarlarının çift duvar şeklinde ve aralarında ısı kaybını giderici madde konularak yapıldığını, davacının beyan ettiği bir ısı kaybı olmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2-Davacı vekili temyiz dilekçesinde, mahkemece bilirkişi raporunda istinaden yaptıkları ıslah taleplerinin reddedildiğini, bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davada ıslah tarihi itibariyle 5 yıllık 20 yıllık sürelerin dolmadığını, dava konusu edilen eksik ve hatalı imalat taleplerinin davacılara ait 5 ve 8 no.lu bağımsız bölümlere, ayrıca sözleşmeye aykırı olarak inşa edilen 9 ve 10 no.lu bağımsız bölümler ile zemin kat dükkanların batar katlı yapılması ve ortak alanlara ilişkin olduğunu, tüm bağımsız bölümlere ait iskan ruhsatlarının farklı tarihlerde alındığını, talep edilen eksikliklerin ağır kusur kapsamında 20 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı eksik ve kusurlu imalat bedeli ile gecikme tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddeleri, 149. maddesi, 1086 sayılı HUMK'nın 427 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Davacı vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde,

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı eksik ve kusurlu imalat bedeli ile gecikme tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddeleri, 149. maddesi, 1086 sayılı HUMK'nın 427 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Davacı vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde,

Davacılar vekili 14.12.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile, dava dilekçesinde eksik ve hatalı imalat bedeli olarak talep ettiği 47.025,00 TL'yi 270.672 TL artırarak 317.697,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili 18.12.2019 tarihli dilekçesi ile ıslah ile talep edilen kısım yönünden zamanaşımı defini ileri sürerek ıslahla talep edilen alacağın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece "Islah tarihi itibariyle davacının eksik ve kusurlu imalata ilişkin talebinin zamanaşımına uğradığı" gerekçesiyle ıslahla talep edilen alacağın tahsili isteminin reddine karar verilmiştir.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 149. maddesi uyarınca zamanaşımı süresi alacağın muaccel olduğu tarihten itibaren işlemeye başlar. Mahkemece ıslah dilekçesindeki alacak kalemleri bakımından alacağın muaccel olduğu tarihin belirlenmesi, bu kapsamda ıslah tarihi itibariyle zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti gerekir. Mahkemece zamanaşımının hangi tarihten itibaren işlemeye başladığı kararın gerekçesinde değerlendirilip açıklanmaksızın, ıslah tarihi itibariyle davacının eksik ve kusurlu imalata ilişkin talebinin zamanaşımına uğradığı belirtilerek ıslahla talep edilen alacağın zamanaşımından reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

4.Davada, diğer talepler yanında davalı yüklenici tarafından sözleşme uyarınca normal daire olarak yapımı kararlaştırılan 9 ve 10 numaralı dairelerin arsa sahibinin görüş ve onayı alınmaksızın çizdirilen proje ile dubleks daire olarak inşa edildiği ifade edilip bundan dolayı oluşan değer artışından davacı payına düşen bedelin tahsili de istenmiştir.

4.Davada, diğer talepler yanında davalı yüklenici tarafından sözleşme uyarınca normal daire olarak yapımı kararlaştırılan 9 ve 10 numaralı dairelerin arsa sahibinin görüş ve onayı alınmaksızın çizdirilen proje ile dubleks daire olarak inşa edildiği ifade edilip bundan dolayı oluşan değer artışından davacı payına düşen bedelin tahsili de istenmiştir.

5.Yüklenici ile arsa sahibi arasında belli bir büyüklük ve adette bağımsız bölümü içerecek inşaat yapılması ve bağımsız bölümlerin de aralarında taksimini gösterir şekilde düzenlenen sözleşme, tarafları bağlayıcıdır. Yüklenici yasal olanaksızlık bulunmadıkça, sözleşmedeki kapsamda bir inşaat yapmakla yükümlü olup, imar durumunun olanak verdiğinden bahisle inşaat alanını arsa sahibinin rızası alınmadıkça yatay veya dikey büyütemez. Kural olarak, yüklenici yalnız kendi payına düşen bağımsız bölümleri ya da blok’u büyütmesi halinde, arsa sahibi; yüklenicinin payındaki “artan değer” üzerinden sözleşmedeki paylaşım oranında hak talebinde bulunabilir. Çünkü, inşaat alanı, arsa sahibinin onayı alınmadıkça yüklenici tarafından yatay veya dikey büyütülemez. Yüklenicin, aksine olan işlemleri veya davranışları, yanlar arasındaki sözleşmeye aykırı olur.

6.Somut olayda dava dilekçesi ekinde sunulan yapı kullanma izin belgelerinden inşaatın bir kısım bağımsız bölümlerine kısmi kullanma izni verildiği görülmekte olup, normal dairelerin dubleks daireye çevrilmesi işinin ve dolayısıyla dubleks iki dairenin mevcut haliyle yasal olduğu anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında kat irtifakı kurulmasına esas belgeler ve kat irtifak tapuları bulunmamaktadır.

7.Sözleşmede kararlaştırılan dışında 9 ve 10 no.lu iki adet bağımsız bölümün yapım şeklinin proje ile değiştirilerek dubleks olarak inşa edildiği ve bu bağımsız bölümlerin yükleniciye verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece proje ve kat irtifakına esas belgeler getirtildikten sonra, hükme esas raporu düzenleyen bilirkişilerden ek rapor alınarak sözleşmedeki paylaşım oranının arsa sahipleri aleyhine değişip değişmediği yukarıda belirtilen hukuki esaslar dikkate alınarak belirlenmeli ve sonucuna göre davacının talebi ile ilgili karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

8.Dava dilekçesinde, diğer bir talep olarak, sözleşmenin 26. maddesinde "Duvarlarda yalıtımlı tuğla kullanılacaktır" denilmesine karşın dış duvarlarda yalıtımlı tuğla kullanılmadığı, bu nedenle binanın ekonomik ömrü boyunca davacılara ait 3 daire için enerji kaybı olduğu ileri sürülerek, enerji kaybı bedeli talep edilmiş, bu talebin mahkemece reddi halinde ise ısı yalıtımı için gerekli maliyetin tespit edilerek davacıya düşen oranda tahsili istenilmiştir. Davalı, dış duvarların çift duvar şeklinde ve aralarında ısı kaybını giderici madde konularak yapıldığını, davacının beyan ettiği bir ısı kaybı olmadığını ileri sürmüştür.

9.Mahkemece hükme esas alınan 26.02.2019 tarihli bilirkişi raporunda binanın dış duvarlarında projesine göre ısı yalıtımı olmadığı, 50 yıllık enerji kaybının yasal bina yıpranmalarına göre hesaplandığında 113.332,00 TL olduğu açıklanmıştır. Davalı vekili 06.03.2019 tarihli rapora itiraz dilekçesinde, "bilirkişi heyetinin binada ısı yalıtımı olup olmadığı hususunda bina dış duvarında kırma işlemi gerçekleştirip duvarlar arasında ısı yalıtımı sağlayan malzemenin olup olmadığı hususunu açıklığa kavuşturmadığını" beyan etmiş, temyiz dilekçesinde de dış duvarların çift duvar şeklinde ve aralarında ısı kaybını giderici madde konularak yapıldığını ileri sürmüştür. Mahkemece davalının bu savunması üzerinde durularak, sözleşmenin 26. maddesinde hükme bağlandığı şekilde duvarlarda yalıtımlı tuğla kullanılıp kullanılmadığı açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu durumda mahkemece mahallinde, hükme esas raporu veren bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak yöntemine uygun şekilde yapılacak inceleme ile duvarlarda yatılımlı tuğla kullanılıp kullanılmadığı belirlenip sonucuna göre davacının talebi ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. ve 2. paragraflarda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, 4,5,6,7,8,9. paragraflarda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

3. paragrafta açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacılara verilmesine, davalı Yargıtay duruşmasında vekillle temsil olunmadığından yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Peşin alınan harçların istek halinde temyiz eden taraflara iadesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9188, Karar No: 2012/41609, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9188 E.  ,  2012/41609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/09/2011 tarihli ve 2011/50481 soruşturma, 2011/23067 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan İtirazın reddine ilişkin mercii Tarsus Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27/12/2011 tarihli ve 2011/3262 değişik ... sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.04.2012 gün ve 2012/6518/23394 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2012 gün ve 2012/124549 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

Dosya şüphelisi ...'ın şikâyeti üzerine yapılan soruşturma sonucunda verilen, Pozantı Cumhuriyet Başsavcılığının 2011 /546 soruşturma, 2011/306 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında yer alan şüphelinin; "Müştekinin kendisine evlenme teminatı olarak 5.000 Türk lirası değerinde altın aldığı" beyanı yanında şüpheliye isnat edilen dolandırıcılık suçuna ait delillerin usulünce araştırılıp ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, hiçbir delil araştırmasına girmeksizin eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan İtirazın kabulü yerine uygun yasal gerekçe gösterilmeksizin reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 04.12.2007 gün ve 2007/2-247/257 sayılı kararında açıklandığı üzere 5271sayılı CMK.nın 160.maddesinin birinci fıkrası uyarınca; ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenen Cumhuriyet Savcısı, kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamak, aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince de maddi gerçeğin araştırılması ve ... bir yargılanmanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almak ve şüphelinin haklarını korumak ile aynı Kanunun 170.maddesinin ikinci fıkrası uyarınca da soruşturma evresi sonucunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa iddianame düzenlemek, aksi halde de 172.madde gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar vermek yükümlülüğü altındadır.

Cumhuriyet Savcısının kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararına karşı yapılacak başvuru yöntemi de CMK.nın 173.maddesinde düzenlenmiş olup, itiraz mercii olarak öngörülen ağır ceza mahkemesi başkanının itirazı yerinde bulması halinde Cumhuriyet Savcısının iddianame düzenleyerek mahkemeye vereceği, itirazın haklı bulunmaması halinde de istemin gerekçeli olarak reddolunacağı hüküm altına alınmıştır.

Cumhuriyet Savcısının kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararına karşı yapılacak başvuru yöntemi de CMK.nın 173.maddesinde düzenlenmiş olup, itiraz mercii olarak öngörülen ağır ceza mahkemesi başkanının itirazı yerinde bulması halinde Cumhuriyet Savcısının iddianame düzenleyerek mahkemeye vereceği, itirazın haklı bulunmaması halinde de istemin gerekçeli olarak reddolunacağı hüküm altına alınmıştır.

Ancak bu hükümlerin uygulanabilmesi için Cumhuriyet Savcısının kanuna uygun bir soruşturma yapmış olması zorunlu olup Cumhuriyet Savcısının CMK.nın kendisine yüklediği soruşturma görevini hiç yerine getirmediği, ortada kanuna uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumlarda, itirazı inceleyen merciin, Cumhuriyet Savcısının CMK.nın 160 ve devamı maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak amacıyla itirazın kabulüne karar vermesi gerekmektedir.

İncelenen dosya içeriğine göre; şüphelinin dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia olunması karşısında; hiç bir soruşturma yapmaksızın kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla; Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2011 gün ve 2011/3262 D. ... sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4748, Karar No: 2024/1406, Tarih: 22.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4748 E.  ,  2024/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/70 Esas, 2022/838 Karar

DAVACILAR : 1. ...

2. ... vekilleri Avukat Ahmet Avunduk

DAVA TARİHİ : 04.09.2019

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2019/23 E., 2020/49 K.

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin davalı firmanın hissedarı olduklarını, davalı firmanın akaryakıt istasyonu işletmeciliği yaptığını, 31.05.2019 tarihli genel kurul toplantısında bu davaya konu hususlarda karar alındığını ve davacılar tarafından açılan iptal davasının derdest olduğunu, şirketin 21.08.2019 tarihli genel kurul toplantısında sermaye artışı ve yatırım kararı alındığı, toplantı çağrısının usulsüz olduğunu, alınan kararın iyi niyetli olmadığını, şirketin 12.000.000,00 TL tutarlı ipotek tesis ettiğini ve kredi başvuruları yapıldığını, yüksek kurul başkanı dava dışı ...'ın müvekkillerinin paylarını sıfırlamak ve tamamiyle kendi uhdesine almak istediğini, müvekkilerinin karara muhalefet şerhi verdiklerini, müvekkillerinin şirketten çıkarılma ve fesih davası açtığı için hisselerini sıfıra indirip haklarını vermemek için borçlanıldığını ve sermaye artışına gidildiğini ileri sürerek şirketin 21.08.2019 tarihli genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; şirketin nakdi sermayesinin yetersiz olduğunu, bu nedenle zarar ettiğini, sermaye arttırımının ortaklık yapısını değiştirmeye yönelik olmadığını, davacıların karar itiraz şerhi vermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; şirketin nakdi sermayesinin yetersiz olduğunu, bu nedenle zarar ettiğini, sermaye arttırımının ortaklık yapısını değiştirmeye yönelik olmadığını, davacıların karar itiraz şerhi vermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu edilen sermaye artırım kararında sermaye yapısını, diğer bir ifade ile pay oranlarını bozucu bir karar alınmadığı, şirket sermaye artırım kararı alarak ana sözleşme değişikliğine giderken tüm ortaklara eşit oranda sermaye artırımına iştirak hakkı tanındığı, rüçhan hakkının kullanımı için, yasal süre belirtilerek rüçhan hakkının kullanımı için davacılara ihtarname gönderildiği, yerleşik Yargıtay kararları gereğince, sermaye artırımı ile şirketin temel yapısının bozulduğundan bahsedebilmek için pay oranının değiştirilmesi ve rüçhan hakkının engellenmesi gerektiği, bu haliyle alınan kararın her şeyden önce dürüstlük ve eşitlik ilkelerine aykırı olmadığının anlaşıldığı, zira 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı Kanun) 461 nci maddesine göre, her pay sahibi yeni çıkarılan payları, mevcut paylarının sermayeye oranına göre alma hakkını haiz olduğu ve bu hakkı önleyen bir uygulama da bulunmadığı, davalı şirketin ana sözleşmesi 15 Şubat 1993 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlandığı, ana sözleşme değişikliği ve sermaye artırımı için ana sözleşmede ağırlaştırılmış bir nisap öngörülmediği, alınan genel kurul kararı kanuna ve ana sözleşmeye uygun olduğu, davalı şirketin ipotek karşılığı banka kredisi kullanmasının alınan genel kurul kararının geçerliliği açısından bir önemi bulunmayıp yönetimsel bir karar olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; 31.05.2019 tarihinde aynı konuda aynı firma tarafından olağanüstü bir genel kurul toplantısı yapıldığını ve karar alındığını, bu karara karşı iptal davası derdestken ve aynı konuda mevcut bir karar var iken tekrardan bir karar alınmasının kabul edilemeyeceğini, davaya konu genel kurul toplantısının, anılan Kanuna aykırı yapıldığını, anonim şirketler idare edilirken ve genel kurul toplantılarında karar alınırken ortaklığın temel yapısının dikkate alınmak zorunda olduğunu, davaya konu kararda da görüleceği üzere ortaklığın temel yapısının, ortakların payı azaltılmak suretiyle sermaye artışı yoluna gidilerek bozulmaya çalışıldığını, işbu davada tüm sebepler ve şirketin kötü yönetimi açıkça gözler önüne serilmesine rağmen İlk Derece Mahkemesince alınan raporun söz konusu uyuşmazlığı ve şirket yönetimindeki hukuka aykırılıkları izahtan yoksun olup taraflarınca yapılan itirazlar da göz önüne alınmadan İlk Derece Mahkemesince