muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10781, Karar No: 2023/18977, Tarih: 25.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/10781 E.  ,  2023/18977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/616 E. 2016/6 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 ncü maddesinin birinci fıkrası,62 inci maddesi, 51 nci maddesinin, birinci, üçüncü, altıncı, yedinci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasının ertelenmesi, 1 yıl süre ile denetim altına alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; son celse bildirdikleri mazeretin kabul edilmeyerek yokluklarında hüküm kurulduğu, savunma hakkının kısıtlandığı, suça konu sundurma niteliğindeki imalatın bina niteliğinde olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmadığı, kararın bozulması gerektiği, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca imar kirliliğine neden olma suçu yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34605, Karar No: 2014/29570, Tarih: 20.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/34605 E.  ,  2014/29570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdureye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdure ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10243, Karar No: 2015/9722, Tarih: 20.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10243 E.  ,  2015/9722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2014/1282-2015/195

Taraflar arasındaki davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi ve Denizli Asliye Ticaret Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı tarafça devralınan bankaya ait of shore hesabına yatırılan paranın tahsili istemine ilişkindir.

Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince, davacı tarafından hesap açılan banka şubesinin Denizli olarak bildirildiği ve mahkemelerinin yetkili olmadığı gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise, davalı tarafça yetki itirazında bulunularak İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunuun bildirildiği ve mahkemece yetki itirazının rededildiği, bu yüzden Ankara Mahkemelerinin yetkili hale geldiği gerekçesi ile karşı yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesinde "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." denilerek genel yetkili mahkeme ve 14/1. maddesinde ise "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." denilerek şubenin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu düzenlenmiştir.

Bu yetki kuralları kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "ilk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacının, davalı tarafça devralınan bankaya ait of shore hesabına yatırılan paranın tahsilini istediği, dilekçede hesabın bulunduğu banka şubesinin bildirilmediği, davalının süresinde verdiği cevap dilekçesinde yetki ilk itirazında bulunarak şirket merkezinin bulunduğu, "İstanbul" adresinin yetkili olduğunu bildirdiği, Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince, şube adresinin "Ankara" olduğu ve mahkemelerinin de yetkili olduğu gerekçesi ile yetki itirazının reddine karar verildiği, sonrasında davacı tarafça banka hesabının bulunduğu şubenin "Denizli" olduğunun bildirildiği, davalı tarafça da bu hususun kabul edilerek yetkisizlik

kararı verilmesinin talep edildiği ve Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince, şube adresinin "Denizli" olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verildiği, dosyadan hesabın bulunduğu şubenin Denizli ve davalı şirket merkez adresinin ise İstanbul olduğunun anlaşıldığı, bu durumda HMK. m.14/1 gereğince hesabın bulunduğu şube adresi olan Denizli Mahkemelerinin ve HMK m. 6/1 gereğince davalının yerleşim yeri adresi olan İstanbul Mahkemelerinin seçimlik olarak yetkili oldukları ve davada kesin ve özel yetki kuralının da bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, davada, şubenin bulunduğu Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olması ve ilk yetkisizlik kararının da temyiz edilmeyerek kesinleşmesi sonucunda, bu yetkisizlik kararının yetkili olan mahkemeyi bağlayacağı ve mahkemece yeniden yetkisizlik kararı verilemeyeceğinden, uyuşmazlığın Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14171, Karar No: 2011/6426, Tarih: 26.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14171 E.  ,  2011/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2009 tarih ve 2006/539-2009/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına TR 2001/02905 Y sayı ile tescilli faydalı model belgesine konu anahtarların içine yerleştirildiği kasa ve kasa içerisinde çalışabilecek uygunlukta tasarlanmış anahtar ürününün uzun yıllardan beri mevcut olup kamuya sunulduğunu, yenilik vasfı bulunmadığını, 1967 başvuru tarihli ABD patent belgesi ve 1972 tarihli Fransa patent belgesinin davalının faydalı model belgesinin yeniliğini ortadan kaldıracak nitelikte olduğunu ileri sürerek, davalı adına TR 2001/02905 Y sayılı "Sürgülü Anahtar" başlıklı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğünü, hükmün ilanını talep ve dava etmiş, karşı davaya cevabında, müvekkilinin faydalı model belgesinin yenilik vasfına sahip olduğunu savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı karşı davacı vekili, dava konusu faydalı model belgesine konu ürünün öncelikle müvekkili adına tescil edildiğini ve daha sonra davacı tarafından taklit edilmek suretiyle tescil ettirildiğini, müvekkilinin faydalı model belgesine konu ürünün yenilik vasfı taşıdığını savunarak, asıl davanın reddini, karşı davada, davacı adına TR 2004/03728 U sayı ile tescilli "Sürgülü Anahtarlık Düzeneği" başlıklı faydalı model belgesinin yenilik kriteri taşımadığını, 2001/02905 nolu faydalı model başvurusu yapıldıktan sonra üretim aşaması tamamlanan ürünün 2004 yılı Temmuz ayından sonra SLOT markası ile pazarlanmaya başlandığını, davacının 2004/03728 nolu faydalı model belgesine konu ürünün müvekkilinin ürününün taklidi olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli 2004/03728 nolu faydalı model belgesinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, 1969 tarihli US 3.457,746 sayılı ABD Patent belgesi ile 1972 tarihli FR 2.182,393 sayılı Fransız patent belgelerinde bulunan tüm istemlerin davalı adına tescilli 2001/ 02905 Y sayılı faydalı model belgesinde belirtilen istemlere uyduğu, 551 sayılı KHK'nin 156. maddesinde belirtilen yenilik unsurunun bu faydalı model belgesi yönünden mevcut olmadığı ve hükümsüzlük koşullarının oluştuğu, karşı dava yönünden yapılan değerlendirmede ise raporlarda belirtildiği üzere davaya konu faydalı model belgesinin istemlerde belirtilen yaprak yay (7), ek kapak (1) ve yiv delikleri (2,3) adlı unsurlarının TR 2001/ 02905 Y sayılı faydalı model belgesinde mevcut olmadığı, bu unsurların yenilik ihtiva ettiği, karşı davacı tarafından dosyaya sunulan deliller ile karşı davalı/davacıya ait TR 2004/03728 Y sayılı faydalı model belgesinin yeni olmadığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2001/02905 Y sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, ilan talebinin reddine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı karşı davacı ... vekilinin asıl davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile bu dava ile ilgili hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Karşı davaya yönelik olarak davalı karşı davacı ... vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; karşı davada, TR 2004/03728 Y nolu faydalı model belgesine konu buluşun yenilik özelliği bulunmadığı iddiasıyla hükümsüzlüğü talep edilmiştir.

551 sayılı KHK’nin 154. maddesinde, “bu KHK’nin 165. maddesi hükmüne göre yeni olan ve 10. madde anlamında sanayiye uygulanabilen buluşlar” için faydalı model belgesi verilebileceği düzenlenmiştir. Yenilik kriteri ise aynı KHK’nin 156. maddesinde tanımlanmış olup, buna göre faydalı model belgesi başvurusuna konu olan buluşun tescil edilebilmesi için, başvuru tarihinden önce Türkiye içinde veya dünyada herkesin ulaşabileceği şekilde yazılı olarak veya başka bir yolla açıklanmamış veya yöresel veya ülke çapında kullanılmamış olması halinde buluş yeni kabul edilir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, 551 sayılı KHK ile “mutlak yenilik kriteri” benimsendiğinden, hükümsüzlük davasında bu yönün mahkemece re’sen dikkate alınarak, tarafların bildirdikleri delillerle birlikte anılan KHK’nin 154 ila 156. maddeleri hükümleri göz önüne alınmak suretiyle ve somut uyuşmazlık koşulları itibariyle de gerektiğinde bilirkişi görüşü alınarak çözüme kavuşturulması gerekmektedir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, 551 sayılı KHK ile “mutlak yenilik kriteri” benimsendiğinden, hükümsüzlük davasında bu yönün mahkemece re’sen dikkate alınarak, tarafların bildirdikleri delillerle birlikte anılan KHK’nin 154 ila 156. maddeleri hükümleri göz önüne alınmak suretiyle ve somut uyuşmazlık koşulları itibariyle de gerektiğinde bilirkişi görüşü alınarak çözüme kavuşturulması gerekmektedir.

Dava konusu uyuşmazlıkta davacı karşı davalılar, davalı karşı davacı adına tescil edilmiş olan faydalı modelin yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunup bulunmadığının tespiti açısından 1967 başvuru tarihli ABD Patent Belgesi ve 1972 tarihli Fransa Patent Belgesine konu buluşlar ile bilirkişi incelemesine dayanmışlardır. Davalı karşı davacı ... ise karşı davada kendisine ait TR 2001/02905 Y nolu faydalı model belgesi ve yine kendisine ait Slot markalı ürüne dayanmıştır.

07.04.2008 tarihli bilirkişi raporunda karşı dava konusu 2004/033728 numaralı faydalı model belgesine konu buluş ile davalı karşı davacı tarafından delil olarak sunulan TR 2001 02905 Y sayılı faydalı model belgesine konu buluş ile yine davalının Slot markalı ürünü karşılaştırılmış ve hükümsüzlüğü istenilen TR 2004 03728Y sayılı faydalı model belgesine konu buluşun yaprak yay(7), ek kapak (1), yiv delikleri (2,3) numaralı istemlerinin farklı olmasından dolayı yeni olmadığı iddiasının kanıtlanamadığı, hükümsüzlüğünü gerektiren bir durum saptanamadığı belirtilmiştir. 10.03.2009 tarihli ek bilirkişi raporunda da aynı görüş tekrar edilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporları benimsenerek, karşı davanın konusu olan TR 2004 03728 Y sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, karşı davanın konusu olan TR 2004 03728 Y nolu faydalı model belgesine konu buluşun yenilik unsuruna sahip olup olmadığı, bir başka deyişle, o buluşun dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmuş olup olmadığının tespitine yönelik araştırmanın kamu düzenine ilişkin olduğu gözetilerek, konusunda uzman olan bilirkişi veya bilirkişilerin yapacakları araştırma ile tarafların sunduğu delillerin ve özellikle ABD patent belgesi ve 1972 tarihli Fransa patent belgesine konu buluşlar ile karşı davanın konusu olan TR 2004 03728 Y sayılı faydalı model belgesine konu ürünün karşılaştırılması sonucunda karşı davanın konusu buluşun 551 sayılı KHK’nin 156. maddesi uyarınca daha önce kamuya sunulup sunulmadığı araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sadece davalı karşı davacının 2001/02905 nolu faydalı model belgesine konu buluş ve Slot markalı ürünü karşılaştırılarak düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı karşı davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı karşı davacı ... vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile karşı davada verilen kararın davalı karşı davacı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7087, Karar No: 2019/504, Tarih: 16.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/7087 E.  ,  2019/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında “15.10.2010” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu sahte faturaların 2005 takvim yılında kurumlar vergisinde kullanıldığının iddia olunmasına göre “16.04.2006” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının 16.04.2006 suç tarihinden, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14263, Karar No: 2015/1069, Tarih: 27.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14263 E.  ,  2015/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı ... A.Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 18.07.2010 günü davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacıların yaralandığını belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydı ile davacı ... için 1.000 TL geçici iş göremezlik tazminatının ve her iki davacı için 1.000 er TL sürekli iş göremezlik tazminatının, ayrıca davacı ... için 50.000.-TL; davacı ... için 30.000 TL manevi tazminatının kaza tarihi olan 18.07.2010 tarihinden itibaren (davalı sigorta şirketi sadece maddi tazminattan poliçe limiti ile sınırlı olarak) tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili; 04.03.2013 tarihinde taleplerini, davacı ... için 175.000,00 TL, davacı ... için 3.175,83 TL'nin davalı sigorta şirketinden tahsilini ıslah etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili ve davalı ... A.Ş vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat isteminin kabulü ile davacı ... için 175.000 TL'nin davacı ... için 3.175,83 TL'nin davalı sigorta şirketinden dava tarihinden itibaren avans faizi ile, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı ... için 15.000TL'nin davacı ... için 3.000TL'nin davalılar ... ve ...'den kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... A.Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacı vekilinin tüm, davalılar ... ve ... vekili ve davalı ... A.Ş. Vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan iş göremezlik istemine ilişkindir.

Mahkemece iş göremezlik zararının belirlenmesi için bilirkişi heyet raporu alınmış, dosya içerisindeki raporda CSO 1980 yaşam tablosu esas alınarak hesaplama yapılmış olup bu rapor hükme esas alınmıştır.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan iş göremezlik istemine ilişkindir.

Mahkemece iş göremezlik zararının belirlenmesi için bilirkişi heyet raporu alınmış, dosya içerisindeki raporda CSO 1980 yaşam tablosu esas alınarak hesaplama yapılmış olup bu rapor hükme esas alınmıştır.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre muhtemel yaşam süreleri belirlenirken ... yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, tazminat hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır. (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar).

Bu bakımdan dosya kapsamında alınan aktüer raporu açıklanan hesaplama tarzına uygun olmasına karşın mahkemece belirtilen yönteme uygun olarak yapılmayan hesaplamayı içerir bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3/A)-Davacılardan ...'ın su bayisi sahibi olduğu ve diğer davacı ...'in müfettiş emniyet müdürü olduğu dosya içerisindeki belgelere göre sabittir.

Davacı ... için ilgili meslek odası kişinin aylık yaklaşık 2.500,00-3.000,00 TL kazancı olduğunu belirtmiş ve tanık anlatımlarına göre ise 5.000,00 TL gelirinin olduğu belirlenmiştir. 5.000,00 TL gelir almasına göre tazminatın hesaplanmasında esas alınmıştır. Ancak dükkan sahibi olan davacının kazadan sonra işyerinde çalışmaya devam edilmesi halinde elde edilecek gelirle ilgili, tüm işyeri kayıtları, vergi kayıtları da esas alınmak suretiyle desteğin kendi işyerinde fiili emeği ile elde edeceği net gelirin ne olacağı araştırılmalıdır. Buna göre davacı ...'ın kendi yerine adam çalıştırmak suretiyle iş yerinin faaliyetine devam edebileceği göz önünde bulundurularak, zarar hesabında bu hususların göz önünde bulundurulması gerekmektedir.

3/B)-Yine davacı ... için, yerel mahkemece benimsenerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda, geçici iş göremezlik zararı, Müfettiş Emniyet Müdürü olan davacının almış olduğu maaşı üzerinden hesaplanmıştır. Ne varki, davacı ...'in dava dilekçesi içeriğine göre talebi sürekli işgöremezlik olup, geçici işgöremezlikle ilgili herhangi bir talebi bulunmamaktadır. Dosya arasındaki ve belgelerden davacı ...'in sürekli sakatlığı da bulunmamaktadır. Kabule göre de; davacı ... devlet memuru olup çalışamadığı dönemde maaşını almaya devam ettiğinden geçici işgöremezlik tazminatının maaşı üzerinden hesap edilen bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olmuştur. Bu davacı yönünden zarar, çalışamadığı dönemde eğer alıyorsa fazla çalışma ücreti gibi yan ödemelerden ibaret olduğu gözönüne alınmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalılar ... ve ... vekili ve davalı ... A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3/A-B numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekili ve davalı ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan harcın temyiz eden davacılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ..., ... ve davalı ... A.Ş.'ye geri verilmesine 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.