muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3480, Karar No: 2010/6185, Tarih: 25.05.2010

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, tarafların temyizi üzerine karar düzeltilerek onanmıştır.

Onama kararına katılamıyorum, Şöyle ki; davalı, ... Barosu Başkanlığı’na verdiği dilekçelerde olayları anlatmış ve değerlendirmelerde bulunmuştur. Taraflar arasında uzun zamandır süregelen olaylar ve somut olayın özellikleri gözetildiğinde davanın tümden reddi gerektiği görüşünde olduğumdan onama kararına katılamıyorum. 25/05/2010

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 25/05/2010
Yargıtay — Esas No: 2014/17295, Karar No: 2014/13945, Tarih: 21.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17295 E.  ,  2014/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

2-...

3-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu özel halk otobüsünün müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını belirterek, delil tespiti yoluyla belirlenen 4.000 TL değer kaybı zararının kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, kazaya karışan özel halk otobüsünün müvekkili tarafından sözleşme ile davalı ...'ye kiralandığını, müvekkilinin sözleşme gereği hukuki sorumluluğunun bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuş, davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; Adli Tıp Kurumundan değer kaybı zararının tespiti için alınan rapor benimsenerek, 4.000 TL değer kaybı tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına; kısmen veya tamamen özelleştirmeyle kent içi ulaşımın özel kişilerin mülkiyetindeki otobüs veya midibüs gibi araçlarla yapılması halinde esasen toplu taşımacılık yetkisinin ilgili belediyeye ait ve toplu taşımacılık hizmetinin ilgili belediye adına yapılmakta olması, belediyelerin bu özel halk otobüslerinin işletilmesi, denetlenmesi konusunda yetkili olması gözönüne alındığında bu motorlu araçların verdiği zararlar nedeniyle ilgili belediyenin de ....'nun 85/1. maddesi gereğince sorumluluklarının bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 203,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığından alınmasına, 21.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6265, Karar No: 2010/2972, Tarih: 13.05.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6265 E.  ,  2010/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 139 ada 12 parsel sayılı 70,47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras hakkına ve satın almaya dayanarak dava açılmıştır. Yargılama sırasında davacı ve davalı ayrı ayrı tapu kayıtlarına dayanmışlardır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tapuya tescile karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece keşifte uygulanmayan, ancak; teknik bilirkişinin uyguladığı davacı ...'ın dayandığı 24.05.1989 tarih ve 4 sayılı tapu kaydının, dava konusu 139 ada 12 parsel sayılı taşınmazı kapsamadığı, davalı ...'ın tutunduğu 27.9.1989 tarih 15 sayılı tapu kaydının ise dava dışı 13 parsel sayılı taşınmazı kapsadığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Tarafların dayandıkları tapu kayıtları keşif mahallinde okunmadığı gibi bu konuda yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları alınmamış, uzman fen bilirkişisi tarafından sanki keşif mahallinde tapu kayıtları uygulanmış gibi rapor düzenlenmiş ise de keşifte uygulanmayan tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza uymadığı şeklindeki raporuna değer verilemez.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle tarafların tutunduğu tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, tapu maliki ile taraflar arasındaki irs ilişkisi belirlenmeli, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları açıkca keşif mahallinde okunarak yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, taşınmazın hangi tapu kaydı kapsamında kaldığı açıkca belirlenmeli, tapu kayıtları iç içe geçiyorsa önceki tarihli, doğru temele dayanan ve hukuki değerini koruyan tapu kaydına değer verileceği düşünülmeli kayıtlar uymadığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, taşınmazın kimden kime kaldığı ve kimin zilyet bulunduğu belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8445, Karar No: 2016/5079, Tarih: 28.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8445 E.  ,  2016/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 1942 parsel sayılı taşınmaza kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan sorulmasından,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7866, Karar No: 2017/9896, Tarih: 11.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/7866 E.  ,  2017/9896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin, yüzüne karşı verilen karara karşı, 05/02/2014 havale tarihli dilekçesi ile, “kararın hüküm kısmında temyiz süresi ile başvuru yeri belirtilmiş ise de, başvurmanın hukuki sonuçları belirtilmediğinden temyiz süresinin başlamadığı” gerekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, mahkemenin 05/02/2014 tarihli ek kararı ile eski hale getirme talebinin kabulüne karar verildiği anlaşılmakla;

CMK'nın 42/1. maddesinde “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden, yerel mahkemece 05/02/2014 tarihinde verilen eski hale getirme talebinin kabulüne dair ek kararın hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin eski hale getirme talebi yerinde olmadığı ve yüzüne karşı verilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK’ nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 05/02/2014 tarihinde yaptığı temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

O yer cumhuriyet savcısının, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

O yer cumhuriyet savcısının, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O yer cumhuriyet savcısının, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-06/01/2012 tarihli tutanaktan, suça sürüklenen çocukların, müştekiye ait çalınan eşyalardan 6 adet halı ve 2 adet kılıcı satmaya çalıştıkları sırada, görevlilerce şüphe üzerine durdurulduklarında, eşyaların henüz müracaatı olmayan müştekiye ait olduğunu söyleyerek iade ettiklerinin anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle müştekiye kısmi iadeye muvafakatinin olup olmadığı sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Müştekinin alınan beyanına, olay yeri inceleme tutanağına ve dosya kapsamına göre, hırsızlığın gerçekleştiği yerin depo olarak kullanılan bir yer olduğu anlaşılmakla, bu yerde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı ve bu yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24504, Karar No: 2014/12056, Tarih: 18.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24504 E.  ,  2014/12056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları ile ilgili hükümlere yönelen temyizinin incelenmesinde:

Suç tarihleri itibariyle sahte fatura düzenlenemek suçunun uygun bulunduğu uygulama maddesinin 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi yerine 359/b-2. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir, maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı ve artırıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince:

Suç tarihi itibariyle sahte fatura düzenlenemek suçunun uygun bulunduğu uygulama maddesinin 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi yerine 359/b-2 maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir, maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2005 takvim yılının Ağustos, Kasım ve Aralık aylarında düzenlenen sahte faturalar nedeniyle sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi yerine mülga 765 sayılı TCK'nun 80. maddesi tatbik edilerek karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemece temel ceza olarak hükmolunan 18 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırılarak sanığın 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak saklı tuturalak cezasının 17 ay 15 gün hapis cezasına indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/607, Karar No: 2021/563, Tarih: 16.11.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/607 E.  ,  2021/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanık ...'nın, TCK'nın 152/1, 52/2-4 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 2.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin ... 9. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.12.2013 tarihli ve 1349-957 sayılı hüküm temyiz edilmeksizin 18.09.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

Hükmün infazı aşamasında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının istemi üzerine Yerel Mahkemece 16.12.2016 tarih ve 1349-957 sayı ile infazın durdurulmasına ve dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verilmesinden sonra uzlaşmanın gerçekleşmediğine dair rapora istinaden 06.06.2017 tarih ve 1349-957 sayı ile infazın durdurulmasına dair kararın kaldırılmasına ve hükmün aynen infazına karar verilmiştir.

Sanık ...'nın, 13.06.2017 tarihli dilekçesi ile yeniden uzlaştırma işlemlerinin yapılmasına ilişkin talebinin Yerel Mahkemece 06.07.2017 tarih ve 1349-957 sayı ile reddine ilişkin karara yönelik itirazının itiraz mercisi ... 10. Ağır Ceza Mahkemesince 20.07.2017 tarih ve 688 değişik ... sayı ile reddine karar verilmiştir.

Merci kararına karşı ... Bakanlığınca 01.07.2019 tarih ve 2017-Kyb sayı ile kanun yararına bozma isteminde bulunulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.07.2019 tarih ve 71293 sayı ile;

"...Dosya kapsamına göre, Mahkemesince dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesini müteakip, uzlaştırmacının müşteki ile sanığın kanuni temsilcilerine ayrı ayrı uzlaştırma teklifinde bulunduğu, müştekinin kanuni temsilcisinin uzlaşmayı edimli olarak kabul ettiği, sanığın vasisinin güncel adresine iadeli taahhütlü olarak uzlaşma davet mektubu gönderildiği, ancak üç gün içerisinde vasinin uzlaştırmacıya ulaşmadığından bahisle uzlaşma teklifini reddetmiş sayıldığı gerekçesiyle uzlaşma sağlanamadığı hususunun bildirildiğinin anlaşılması karşısında, uzlaşma teklifinin kabul edilmesi hususunun şahsa sıkı sıkıya bağlı bir hak olduğu, uzlaşma teklifinin kanuni temsilci tarafından kabulü hâlinde kabul edilen edimin sanığı bir yükümlülük altına sokacağı, bu hâlde uzlaşma teklifinin bizzat sanığa yapılması gerektiği cihetle, somut olayda sanığın uzlaştırma teklif formu gönderileceği sırada nerede olduğunun uzlaştırmacı tarafından bir araştırma yapılmak suretiyle tespit edilerek, sanığın cezaevinde olduğunun anlaşılması hâlinde uzlaşma teklif formunu içeren tebligatın sanığın bulunduğu cezaevi kurumu aracılığıyla bizzat sanığa yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği," gerekçesiyle kararın kanun yararına bozulması istenilmiştir.

Dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 16.09.2019 tarih ve 6145-8286 sayı ile;

Dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 16.09.2019 tarih ve 6145-8286 sayı ile;

"...Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 29/1. maddesindeki 'Uzlaştırmacı, şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunur, şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar görenin reşit olmaması ya da kısıtlı olması hali ile mağdur veya suçtan zarar görenin ayırt etme gücü bulunmaması durumunda uzlaşma teklifi kanuni temsilcilerine yapılır.' şeklindeki düzenlemeye göre, somut olayda uzlaştırma bürosu tarafından kendisine vasi atanan sanığın kanunî temsilcisine uzlaşma teklifinde bulunulduğu nazara alındığında uzlaştırma işleminin usulüne uygun yapıldığı," gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.10.2019 tarih ve 71293 sayı ile;

"...Konunun sağlıklı bir biçimde değerlendirilebilmesi için uzlaştırma kurumunun da değerlendirilmesi gerekmektedir. Uzlaştırma kurumu, uyuşmazlığın yargı dışı yolla ve fakat adli makamlar denetiminde çözümlenmesini amaçlayan bir alternatif çözüm yöntemidir. Uzlaştırma, bu kapsama giren suçlarda, fail ve mağdurun suçtan doğan zararın giderilmesi konusunda anlaşmalarına bağlı olarak, devletin de ceza soruşturması veya kovuşturmasından vazgeçmesi ve suçun işlenmesiyle bozulan toplumsal düzenin barış yoluyla yeniden tesisini sağlayıcı nitelikte bir hukuksal kurumdur. Modern hukuk kurallarının uygulandığı ideal toplumlarda yaşayanlar, belirli bir düzen ve karşılıklı saygı çerçevesinde hareket ederler. Anılan düzen içerisinde suç teşkil eden sapmış bir eylem meydana geldiğinde, bu eylemden zarar gören veya mağdur olan kişi, sapmış eylemi gerçekleştiren kişi ile yüzleşmektedir. Sapmış eylemi gerçekleştiren kişi, hatasını samimi olarak anlamak amacıyla mağdur tarafı saygıyla dinlemekte, hatasını anlayarak sorumluluğu kabullenmekte, bu çerçevede eylem nedeniyle zarar görenlerden özür dileyip, onların zararlarını gidermektedir. İdeal olarak kabul edeceğimiz bu iletişim şekli, mağdurun ve failin katıldığı uzlaştırma sürecinin özünü oluşturmaktadır. Bu nedenle uzlaştırmacı, uzlaşma teklifini açıklamalı tebligat yoluyla yapmalı ve faile uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmesinin hukuki sonuçları anlatılmalıdır. Bilgilendirilme hakkı, uzlaştırma kurumunun mahiyeti gereği vazgeçilmez olup, bizzat faile yapılmalıdır. Bilgilendirilme hakkının bizzat faile yapılmasının sebebi, uzlaşma hakkının şahsa sıkı sıkıya bağlı bir hak olmasının doğal sonucudur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun uzlaştırma kurumunu kabul etmesiyle amaçlanan hukuki yarar, mağdurun zararının giderilmesi olduğu kadar failin yaptığı hukuka aykırı eylem nedeniyle pişmanlık duymasının sağlanması ve toplumsal barışın sağlanmasıdır. Failin uzlaştırma müzakerelerine davet edilmesi de aynı amaca hizmet etmektedir. Bu çerçevede uzlaşma hakkı kişiye sıkı surette bağlı haklardandır. 4721 sayılı Medeni Kanun'un 13. maddesinde, yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkesin ayırt etme gücüne sahip olduğu vurgulandıktan sonra aynı Kanun'un 16. maddesinde, ayırt etme gücüne sahip küçüklerin ve kısıtlıların, yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça, kendi işlemleriyle borç altına giremeyecekleri ancak karşılıksız kazanmada ve kişiye sıkı sıkıya bağlı hakları kullanmada bu rızanın gerekli olmadığı hükme bağlanmaktadır. Kişiye sıkı sıkıya bağlı haklar kanunda tek tek sayılmamakla birlikte genel olarak öğretide, kişinin sadece kendisinin kullanabileceği, başkasına devredilemeyen ve miras yoluyla geçmeyen haklar olarak açıklanmaktadır. Bu tür haklar insanın kişiliğini yakından ilgilendirdiğinden, bunların kullanılmasına karar verme yetkisi başkasına bırakılmamıştır. Kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanılmasının söz konusu olduğu haller, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan tebligatın 'kanunlara göre bizzat kendilerine yapılmasına' ilişkin istisnalardan birisi olarak değerlendirilmelidir.