muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17981, Karar No: 2011/5523, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/17981 E.  ,  2011/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile yapılan avukatlık ücret sözleşmesine dayalı olarak 2005 yılı ocak ayından azil tarihi olan 2006 yılı haziran ayına kadar hizmet vermesine rağmen vekalet ücretinin ödenmediğini ve yapılan icra takibine de davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile davalının % 40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, oda üyelerinden tahsil edilemeyen üye aidatlarının tahsil edilmesine yönelik olarak 28.10.2004 tarihinde yönetim kurulu kararı alındığını,ancak davacı ile bir ücret sözleşmesi imzalanmadığını,sadece takip ettiği dosyalardaki tahsilata göre ücret ödenmesi hususunda anlaşıldığını, sözleşmede 507 sayılı yasanın 20. maddesine göre ve 25. maddesine göre yönetim kurulu kararına dayalı olarak başkan veya vekili ile genel sekreterin imzasının gerektiğini,bu konuda alınmış bir yönetim kurulu kararı olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 507 sayılı esnaf ve sanatkaralar kanununa uygun olarak davalının sorumluluğunu gerektiren davacı ile aralarındaki ilişkiye dair bir karar ve sözleşme bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı delil olarak 01.12.2004 tarihli “avukatlık ücret sözleşmesi ve ... zaptı “ başlıklı sözleşmeye dayanmış olup,sözleşmede davalıyı temsilen yönetim kurulu başkanı ve 2010/17981 2011/5523

genel sekreterin imzasının olduğu anlaşılmaktadır. Bu sözleşmedeki imzalar üzerinde Adli Tıp Fizik İhtisas dairesince yapılan inceleme sonucu verilen 13.04.2010 tarihli raporda,söz konusu imzaların davalı odanın yönetim kurulu başkanı ve genel sekreterine ait olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Davalı ... yönetim kurulunun 28.10.2004 tarih ve 09 karar nolu kararı ile üye aidatlarının tahsili amacıyla gerekli yasal işlemleri yapmak üzere davacıya yetki verilmesi hususunda karar alındığı anlaşılmaktadır. Davaya konu 01.12.2004 tarihli avukatlık ücret sözleşmesinin yapıldığı tarihte yürürlükte olan 507 sayılı yasanın 20. maddesinde “...

Odanın hukuki temsilcisi yönetim kurulu başkanıdır.

Odanın hukuki temsilcisi yönetim kurulu başkanıdır.

Odayı, yönetim kurulu başkanı veya başkan vekillerinden biri ile oda genel sekreterinin ortak imzası bağlar.”şeklinde düzenleme yapılmıştır. Davacının vekil olarak davalıya hizmet verdiği hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Uyuşmazlık konusu husus avukatlık ücret sözleşmesine göre ücret talep edilip edilemeyeceğine ilişkin olup,davalı oda yönetim kurulunca alınan kararla üye aidatlarının tahsili amacıyla davacı avukata yetki verilmesine karar verildiği,daha sonra bu karara dayalı olarak davalı odayı temsil yetkisi bulunan yönetim kurulu başkanı ve genel sekreter tarafından davacı ile avukatlık ücret sözleşmesi imzalandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 507 sayılı yasanın 20. maddesine göre yönetim kurulu başkanı ve genel sekreterin imzasının bulunduğu sözleşme davalı taraf yönünden bağlayıcı nitelikte olup,mahkemece sözleşmenin geçerli olduğu kabul edilerek sözleşme hükümlerine göre vekalet ücreti belirlenmesi gerekir iken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21254, Karar No: 2015/4292, Tarih: 09.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21254 E.  ,  2015/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında: TCK'nın 38/1, 133/1, 43/1, 62, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-Sanık .... hakkında: TCK'nın 133/2, 43/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanık ...’ün mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından, sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17/07/2012 tarihli iddianame içeriğine ve incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’in, ticari rekabetten kaynaklı anlaşmazlıklar bulunan katılan ... ile olay tarihinde çalışanı olan sanık ...’in yüzyüze yaptığı konuşmaları, katılanın rızası olmaksızın sanık ...’in talimatıyla sanık ... tarafından görüntülü olarak kaydedildiğinin iddia edildiği olayda,

TCK'nın 133/1. maddesinde, iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi eylemi suç olarak düzenlenmiştir.

Bu bilgiler ışığında somut olay açısından; sanık ...’in, katılanla yaptığı yüzyüze konuşmaları kaydetmesi eyleminde, sanık ...’in atılı suçu inkara yönelik savunması dikkate alındığında, olay tarihinde yanında çalışan ancak daha sonra katılan ...’le birlikte çalışmaya devam eden ve aralarında menfaat çatışması olan sanık ...’i azmettirdiği sabit olmadığı gibi, sanık ...'in konuşmanın tarafı olması nedeniyle eylemin kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunu değil, TCK’nın 134.maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal kapsamında değerlendirilebileceği, şikayete konu ses ve görüntü kaydını içeren CD'nin çözümüne ilişkin bilirkişi raporu ve tarafların beyanlarına göre, kayda alınan görüşmeler sırasında, katılan ...’in özel yaşam alanına dahil ve onun özel hayatının gizliliğini ihlal edecek bir husus konuşulmadığı nazara alındığında, sanıklara atılı eylemlerin, TCK'nın 134/1. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu da oluşturmayacaktır.

Açıklanan nedenlerle sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olmasından dolayı sanık hakkında CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yasal olmayan yazılı gerekçelere dayalı olarak, sanık ...’in azmettirme eylemi de sübut bulmadığı halde, sanıklar hakkında TCK'nın 133/1. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/1-2. maddesinde yapılan değişikliğe göre ceza miktarlarının artırılması karşısında, TCK'nın 7/2. maddesi gereğince, suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanıkların lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiği gözetilmeden, suç tarihi itibariyle sanıkların lehine olan düzenleme nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi

Kanuna aykırı olup, sanık ...’in ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2418, Karar No: 2018/16710, Tarih: 06.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2418 E.  ,  2018/16710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın yaralama eyleminin, mağdurun yüzünde sabit ize ve yaşamın tehlikeye sokan bir duruma neden olması karşısında; TCK'nin 86/1. maddesine göre temel hapis cezasının, aynı olayda iki nitelikli halin (TCK'nin 87/1-c ve 87/1-d maddelerinin) birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, BOZULMASINA, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4747, Karar No: 2012/742, Tarih: 07.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4747 E.  ,  2012/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali ve tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıların davalı kooperatif üyesi olduklarını, davalı kooperatifin 23.03.2008 tarihli genel kurulunda, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/92 esas sayılı dosyasında verilen karara aykırı olarak sulama işinin olduğu gibi devamı yönünde karar alındığını ileri sürerek, anılan kararın iptaline ve 1.kanalın altında kalan toprakların 1.su pompasından sulanarak, giderlerin 1.kanal altındaki toprak sahiplerinden alınmasına, 1.kanal altındaki toprak sahiplerinin 2.pompadan sulanan kanal üstündeki arazilerle ilgili yapılan giderlerden sorumlu tutulmamalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacılardan ... ve ..., yargılama aşamasında davadan feragat etmişlerdir.

Davalı vekili, mahkemenin kooperatif genel kurulu yerine geçerek karar vermesinin mümkün olmadığını, ancak şekli denetim yapabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacılar ... ve ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, kooperatif ortaklarının hak ve vecibelerde eşit oldukları, coğrafi yapı nedeniyle farklı kotlarda bulunan ve davalı tarafından işletilen kanalların iki ayrı kooperatif tarafından işletiliyormuş gibi kanal kanal ayrılmasının kooperatifin amacına ve ruhuna aykırı olduğu gerekçesi ile genel kurul kararının iptali isteminin reddine, diğer istemlerin ise tespit niteliğinde olduğu, davanın kabulü halinde verilecek kararın infazının mümkün olmadığı, eda davası açılabilecekken tespit talebinde bulunulamayacağı, davacıların istenilecek sulama bedellerini dava konusu yapma haklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1432, Karar No: 2012/8545, Tarih: 22.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1432 E.  ,  2012/8545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.07.2010 tarih ve 2006/799-2010/336 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalıların işleten ve malik olduğu araçta yolcu olduklarını, çalışanın çay ve kahve servisi yaptığı sırada tedbirsiz davranışı sonucu kaynamış suyun müvekkili küçük ...’ın koluna ve vücuduna döküldüğünü, ağır derecede yanması suretiyle yaralandığını, müvekkillerinin maddi ve manevi zararının doğduğunu ileri sürerek, davacı ... ... için 2.500.00 YTL maddi ve 15.000.00 YTL manevi, babası davacı için 500.00 YTL maddi ve 5.000.00 YTL manevi, davacı annesi için 5.000.00 YTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hakiki Koç Ot. İşl. Ltd. Şti. vekili, maddi ve manevi tazminat istemlerinin fahiş olduğunu açıklayarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 2.983 TL maddi tazminatın, ... ... için 7.000.00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 4.000.00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 909,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12753, Karar No: 2023/590, Tarih: 09.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12753 E.  ,  2023/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/471 E., 2019/303 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki 10 yıl içinde genel mahkemede açılan orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 12.07.2005 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 Sayılı Orman Kanunu (6831 Sayılı Kanun) uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 3302 sayılı 31.8.1956 Tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun) ile değişik 2/B uygulaması bulunmaktadır.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; yörede 2005 tarihinde ilk kez yapılan ve 12.07.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında ... ilçesi, ... Köyünde bulunan çekişmeli taşınmazların orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptali ile dava konusu 2630 ve 2631 parsel sayılı taşınmazların orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ormanların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacakları için zilyetlik, zamanaşımı, imar-ihya yolu ile kazanılmasının mümkün olmadığını, bu ormanlara ait tapuların hukuken geçerli olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.04.2016 tarihli ve 2015/72 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararı ile "davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 nolu orman kadastro komisyonu başkanlığı işleminin iptali ile dava konusu taşınmazların orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10.09.2018 tarihli ve 2018/1917 Esas, 2018/5422 Karar sayılı kararıyla, "dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazlar hakkında açılan benzer dosyaların tespit edilmesi ve kesinleşmiş olmaları durumunda dosya kapsamına alınmaları ve eski belgeler üzerinde yöntemince orman araştırması yapılması gereğine değinilerek" bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10.09.2018 tarihli ve 2018/1917 Esas, 2018/5422 Karar sayılı kararıyla, "dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazlar hakkında açılan benzer dosyaların tespit edilmesi ve kesinleşmiş olmaları durumunda dosya kapsamına alınmaları ve eski belgeler üzerinde yöntemince orman araştırması yapılması gereğine değinilerek" bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın kabulü ile; ... İlçesi ... Mahallesi .. Mevkiinde bulunan 2630 ve 2631 parsel numarasında kayıtlı taşınmazların orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 nolu orman kadastro komisyonu başkanlığı işleminin iptali ile dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporlarına itiraz süreleri dolmadan karar verildiğini, rapora itirazlarının dikkate alınmadığını eski memleket haritası ve hava fotoğrafları ve amenajman planlarında dava konusu taşınmazın Sarımeşe Devlet Ormanı kapsamında orman sayılan yerlerden olduğuna dair verilen kadastro komisyon gerekçelerinin de nazara alınmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 Sayılı Kanun'un 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5429, Karar No: 2011/8272, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/5429 E.  ,  2011/8272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 1.4.1997 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun ve 1.5.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 01/04/1997 tarihinde yapılanTarım ... sigortalılığı tescilinin geçerli olduğu, Nisan/2010 yılında yapılan talebe istinaden de 01/05/2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,kabul kararı verilerek, davacının 01/04/1997 tarihinde başlatılan Tarım ... sigortalılığının iptali yerinde görülmediğinden bu işlemin iptali ile sigortalılığın bu tarihten başlatıması gerektiğinin tespiti ile Nisan/2010 yılındaki talebe göre de 01/05/2010 tarihinden itibarende kurumdan yaşlılık aylığı alması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.