muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1238, Karar No: 2011/3352, Tarih: 29.03.2011

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, belirlenen maddi ve manevi tazminat tutarlarından, olayda var olan hatır taşıması nedeniyle Borçlar Yasası'nın 43. maddesi uyarınca, davalılardan ... yararına uygun tutarlarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince a)Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin yolaçtığı durum ve koşullar zararın meydana gelmesine etki yapmış ise yargıcın tazminatın tutarından uygun bir indirim yapması gerekir.

Davalılardan ...'ın % 66.66 diğer davalı ...'in % 33.34 oranlardaki kusur oranları, onlar arasındaki iç ilişkide gözetilmekle birlikte, dayanışmalı (müteselsil) sorumlulardan ...'ın yolcu taşıma aracı olmayan motosikletine kendi isteği ile binen davacı ...'ın eylemi bölüşük kusur oluşturur.

Yerel mahkemece, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince davacının belirlenecek bölüşük kusur oranında maddi tazminat tutarından, matematiksel oranda olmamak üzere de manevi tazminat tutarından uygun bir indirim yapılmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

b )Davacılardan ..., dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak maddi tazminat istemiş; zarar kapsamı belirlendikten sonra verdiği 02.07.08 günlü ıslah dilekçesi ile maddi tazminat tutarını artırmış; ancak, ıslah dilekçesinde talep ettiği tazminat miktarına faiz yürütülmesini istememiştir.

Islah dilekçesi ile istenen bölüm ayrı bir dava niteliğinde olup istek bulunmaması durumunda, kabul edilen tazminata faiz yürütülemez.

Yerel mahkemece, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan; yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenleme gözetilmeyerek, ıslah dilekçesiyle artırılan tutara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılardan ... yararına; (3/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılar yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29344, Karar No: 2021/17711, Tarih: 16.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/29344 E.  ,  2021/17711 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/01/2021 tarihli ve 2019/24946 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin Alanya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/03/2021 tarihli ve 2021/756 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10.09.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2021 tarihli ve KYB. 2021-115618 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya aslının, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet suçundan şüpheli Fatih Başaran hakkında Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamenin Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesince kabulü sonrası 2021/55 esas sayılı dosyası üzerinden derdest bulunması nedeniyle onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, Alanya 2. Sulh Ceza Hakimliğince ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara müşteki kurum vekili tarafından dosyaya sunulan 17/02/2021 tarihli itiraz dilekçesi üzerine süresinden sonra itiraz edildiği gerekçesi ile red kararı verilmiş ise de; Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/01/2021 tarihli ve 2019/24946 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 03/02/2021 tarihinde müşteki kuruma tebliğ edildiği, müşteki kurum vekili tarafından hazırlanan itiraz dilekçesinin Uyap sistemi üzerinde yapılan incelemede evrak işlem kütüğünde başlatılma tarihinin 17/02/2021 olduğunun anlaşıldığı, 17/02/2021 tarihli itiraz dilekçesinin 15 günlük yasal süre içerisinde sunulduğu anlaşılmakla, süresinde yapılan itirazla ilgili olarak esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve yakalanan eşyanın niteliğine göre suçtan zarar gören ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itiraz yoluna başvurma hakkı bulunan kurumun Gümrük İdaresi olduğu, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığı 21/01/2021 tarihli 2019/24946 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Gümrük İdaresine tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği gözetilerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 16/12/2021 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27879, Karar No: 2016/2982, Tarih: 04.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27879 E.  ,  2016/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 157, 35/2, 52/2, 58 ve 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan; TCK’nın 116/1, 58 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet Mala zarar verme suçundan; beraat

Sanığın dolandırıcılık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler ile mala zarar verme suçundan beraatına ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yüzüne karşı verilen hükme karşı vermiş olduğu 21.02.2012 tarihli temyiz dilekçesi ekinde 16.05.2012 günü rahatsızlığı nedeniyle gittiği hastanece verilen 5 günlük raporu ibraz ederek eski hale getirme talebinde bulunması nedeniyle geçerli bir mazeretinin olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin haklı bulunması nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’un, temyiz dışı ... ve ... ile birlikte ayrı ayrı roller üstlenerek gerçekte var olmadığı halde gömü altın bulduklarını söyleyip, bunu satmak amacıyla mağdur ... ile yaptığı yüz yüze görüşme sırasında kendilerini gören polisten kaçarak mağdur ...’e ait evin çatı katı aralığına girdiği, sonrasında yakalandığında üzerinden 417 adet altın görünümlü nesnenin ele geçirildiğinin iddia edildiği olayda;

1-Mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçu nedeniyle verilen beraat hükmünü temyizde hukuki bir yararı olmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyizi de bulunmadığından, temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Dolandırıcılık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, herhangi bir nedene dayanmayan sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9713, Karar No: 2024/6251, Tarih: 23.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9713 E.  ,  2024/6251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1318 E., 2023/1538 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/253 E., 2022/373 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçelerinde özetle; tarafların Şubat 2001 tarihinde evlendiğini, ortak 2 çocukları olduğunu, davalının başka bir kadın ile dost hayatı yaşadığını, müvekkilinin şiddet ve hakaretlere maruz kaldığını, evlilik birliğinin temelden sarsıldığını, bu sebeplerle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, ortak çocuklar lehine aylık 750,00'şer TL iştirak nafakası takdirine, nafakanın TEFE TÜFE oranında yıllık artırılmasına, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminat karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, aralarındaki geçimsizliğin davacı kaynaklı olduğunu, kendisinin bu evliliğin sürmesi için maddî ve manevî tüm sorumlulukları yerine getirdiğini, davacı ile yaşamış olduğu sıkıntı ve tartışmaların sebebinin davacının evin düzeni ve ortak çocuklarının bakımına göstermiş olduğu ihmalkar davranışlardan kaynaklı olduğunu, bu sebeplerle davanın reddine, boşanma halinde de çocukların velâyetinin tarafına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davalının dost hayatı yaşadığına, malvarlığını bu nedenle harcadığına, bu nedenle yaşanan tartışmalarda şiddet uyguladığına, cinsel içerikli duygusal şiddet uyguladığına, cinsel birliktelikten kaçındığına dayanmıştır. Davalı yan dilekçeler aşamasında özetle asıl kusurlu tarafın davacı olduğuna, dayanılan vakaların davacının kusuru ile gerçekleştiğine dayanmıştır. Dinlenen tanık beyanları ve toplanan deliller, dosya kapsamına göre; davalının ortak konut haricinde başka evde kadınlarla görüştüğü, davacıya hakaretlerinin olduğu, tartışmalar sırasında fiziksel şiddet uyguladığı, tehdit ettiği bu nedenle kusurlu olduğu anlaşılmıştır. Davacının davalı ile aynı konutu kullanması çocukların bakımı ve konut ihtiyacından kaynaklı olması nedeniyle af kapsamında değerlendirilmemiş ve yapılan kusur değerlendirmesinde davalı tam kusurlu, davacı kusursuz bulunmuştur..." davacının boşanma talebinin kabulüne tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'unun 166/1 maddesi gereğince boşanmalarına, velâyet hakkının davalı babaya verilmesine, ortak çocukları ile anne arasında kişisel ilişki kurulmasına, davacı kadın yararına 35.000,00.TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminatın hükmün kesinleşmesinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kadın yararına 500,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar aynen devamına, bu miktar nafakanın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, ortak çocuklar yararına talep edilen tedbir/iştirak nafakasının reddine, davalı yararına talep edilen maddî-manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; maddî ve manevî tazminatların miktarları yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2-Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur değerlendirilmesi,kadının birlik görevini yerine getirmediği, nafaka ve tazminatların hukuka aykırı olduğunu, bu sebeplerle yerel mahkeme kararının yalnızca kusur belirlemesi, nafaka ve maddî manevî tazminat yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur değerlendirilmesi, kadının birlik görevini yerine getirmediği, nafaka ve tazminatların hukuka aykırı olduğunu, bu sebeplerle yerel mahkeme kararının yalnızca kusur belirlemesi, nafaka ve maddî manevî tazminat yönünden yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

2-Davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tedbir nafakası ile tedbir nafakası ile maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı ve mevcutsa miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 inci, 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 inci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10907, Karar No: 2009/12267, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10907 E.  ,  2009/12267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Birinci ve ikinci ürün taze fasulye ve buğday ürünleri ile zeytin ürününün 2009 yılı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4621, Karar No: 2022/5522, Tarih: 08.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4621 E.  ,  2022/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocuk Mallarının Korunması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-ç maddesine göre çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar temyiz kanun yoluna başvurulamayacak olan kararlardır. HMK'nın 382/2-b-14 maddesinde "Hakimin çocuğun mallarının yönetimine müdahale etmesi ve çocuğun mallarının yönetiminin kayıma devri" çekişmesiz yargı işleri arasında sıralanmıştır. Bu itibarla, davalının temyiz yolu kapalı olan çocuk mallarının korunması talebine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.08.06.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8468, Karar No: 2019/12482, Tarih: 14.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8468 E.  ,  2019/12482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişisel verilerin kaydedilmesi

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan hükme yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, kendisi ile yakın yaşta bulunan mağdurenin ağzına rızaen cinsel organını sokması şeklindeki eylemiyle ilgili yapılan yargılama sırasında İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek muayenesi yapılan mağdure hakkında düzenlenen 10.10.2012 günlü raporda maruz kaldığı olaydan dolayı travma sonrası stres bozukluğu tanısı konulup ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, anılan rapor esas alınarak suça sürüklenen çocuğun cezası TCK'nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, cebir veya tehdit olmaksızın gerçekleştirilen eylem nedeniyle suça sürüklenen çocuğun kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, TCK'nın 23. maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden suça sürüklenen çocuğun sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri ile olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ancak TCK'nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.