muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9515, Karar No: 2025/1251, Tarih: 06.02.2025

Yukarıda açıklanan düzenleme dikkate alındığında, davacı vekilinin yokluğunda verilen ve 09.05.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 15.06.2020 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki süre yönünden temyiz isteminin reddi istenen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1506, Karar No: 2010/10875, Tarih: 06.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1506 E.  ,  2010/10875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, abone olan davalının normal ve ayrıca kaçak su kullanımından kaynaklanan borcunu ödemediğini ileri sürerek 17.463.43.-YTL idare alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı ile abonelik sözleşmesi yaptıktan sonra davaya konu aboneliğin bulunduğu taşınmazdan ayrıldığını, müvekkilinin kullandığı suyun bedelini ödediğini, kaçak su kullanımından sorumlu olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalının aboneliğinin bulunduğu binaya dışarıda bulunan kuyudan kaçak olarak su verildiği, ancak sözleşme ile şebeke suyunun da davalının aboneliğinin bulunduğu yere boru ile iletildiği, davacının dava tarihindeki alacağının 1.790.53.-YTL olduğu gerekçesiyle bu miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme dayanak alınan 10.03.2008 tarihli bilirkişi raporunda 1-e bendinde davalıya ait aboneliğin bulunduğu 8 nolu binada hiç bir ölçüme tabi olmadan davacı İSKİ'nin şebekesinden demir boru yolu ile su kullanma imkanının bulunduğu, 1-g bendinde ise bahsedilen bu demir boru ile kurulan irtibattan dolayı kaçak su kullanımının mümkün olduğu belirtilmiştir. Ancak aynı bilirkişi raporunun değerlendirme bölümünde ise davalının kaçak su kullanmasının kolay ve pratik olmadığı, kaçak su kullanımından kaynaklanan borcunun bulunmadığı açıklanmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunun gerekçe bölümüyle sonuç kısmı arasında çelişki bulunmakta olup, anılan rapor yeterli incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli görülmemiştir. Bu durumda mahkemece iddia ve savunma çerçevesinde yeniden bir bilirkişi incelemesi yaptırılıp ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6320, Karar No: 2025/2142, Tarih: 26.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6320 E.  ,  2025/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/737 Esas, 2024/450 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ortaklığının geçerli olduğunu, iddiaların asılsız olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4. bendi hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,26.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11828, Karar No: 2012/48259, Tarih: 13.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/11828 E.  ,  2012/48259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi gereğince “gönüllü olmak koşuluyla” kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde; "temizlik iş kolunda" çalıştırılmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilirken “sanığın temizlik iş kolunda çalıştırılmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına sanığın mahkum olduğu cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırmaya çevrilmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10610, Karar No: 2014/4952, Tarih: 19.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10610 E.  ,  2014/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Eksik inceleme bulunmadığına üye ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabulü ile lehine maktu vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca katılan lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/03/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkeme kararında, inceleme konusu bu dava dosyası yanında, sanığa ait benzer suçtan başka dava dosyalarının bulunduğu belirtilmektedir.

Öncelikle sözü edilen diğer dava dosyaları getirilip incelenerek, sanığın iddia edilen eylemleri arasındaki zaman aralığı, işleniş biçimi ve yakalanan kaçak eşyanın cinsi hep birlikte değerlendirilerek, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, aralarında hukuki kesinti bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2020/225, Karar No: 2020/1002, Tarih: 08.12.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2020/225 E.  ,  2020/1002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "ihalenin feshi" isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, Ankara 12. İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen istemin reddine ilişkin karar borçlu vekili ile alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına direnilmiştir.

2. Direnme kararı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. İNCELEME SÜRECİ

Borçlu İstemi:

4. Borçlu vekili 16.01.2015 tarihli istem dilekçesinde; Ankara 10. İcra Dairesinin 2014/174 Tal. sayılı dosyasında müvekkilinin maliki olduğu New Holland marka 265 paletli ekskavatör ile New Holland marka Beko Loader kepçenin 09.01.2015 tarihinde ihale edildiğini, satış ilânının müvekkiline usulüne uygun tebliğ edilmediğini ve sair şikâyetlerini ileri sürerek taşınırların ihalesinin feshine karar verilmesini talep etmiştir.

Alacaklı Cevabı:

5. Alacaklı vekili 16.02.2015 tarihli cevap dilekçesinde; borçlu şirketin ticaret siciline bildirdiği ...Çankaya/Ankara adresinin gerçekte var olmayan borçlu tarafından uydurulmuş bir adres olduğunu, asıl icra dosyası olan İstanbul 33. İcra Dairesinin 2013/23085 E. sayılı dosyasında borçlu şirkete (...Çankaya/Ankara adresine) gönderilen ödeme emrinin bila tebliğ dönmesi üzerine Ticaret Odasından bildirilen tebligat adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapılamadığını, bunun üzerine adresin Hilal Mahallesi Muhtarlığına sorulduğunu ve gelen cevabın “böyle bir binanın olmadığı, önceden de yoktur” şeklinde olduğunu, ilanen tebligat yapılması yönündeki taleplerinin esas icra dairesince reddedilmesi üzerine şikâyet yolu ile icra mahkemesine başvurduklarını, İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 28.03.2014 tarihli ve 2014/282 E., 2014/314 K. sayılı kararında tebligatların ilânen yapılmasının hukuka uygun olacağının belirtildiği, bu nedenle ödeme emrinin, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu (İİK)’nun 103. maddesine göre düzenlenen davetiyenin, kıymet takdirinin ve satış ilânının basın ilân yoluyla ilânen tebliğ edildiğini, borçlunun diğer şikâyetlerinin de yerinde olmadığını savunarak şikâyetin reddine karar verilmesini istemiştir.

İhale Alıcısı Cevabı:

6. İhale alıcısı vekili 04.03.2015 tarihli cevap dilekçesinde; İİK’nın 112 ve devamı maddelerinde menkul ihalesinin düzenlendiğini ve taşınır ihalesinde borçluya satış ilânının tebliğinin zorunlu olmadığını, yasadan kaynaklı bir zorunluluk olmamasına karşın satış ilânının basın ilân yoluyla borçluya ilânen tebliğ edildiğini, borçlunun diğer şikâyetlerinin de yerinde olmadığını savunarak şikâyetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

İhale Alıcısı Cevabı:

6. İhale alıcısı vekili 04.03.2015 tarihli cevap dilekçesinde; İİK’nın 112 ve devamı maddelerinde menkul ihalesinin düzenlendiğini ve taşınır ihalesinde borçluya satış ilânının tebliğinin zorunlu olmadığını, yasadan kaynaklı bir zorunluluk olmamasına karşın satış ilânının basın ilân yoluyla borçluya ilânen tebliğ edildiğini, borçlunun diğer şikâyetlerinin de yerinde olmadığını savunarak şikâyetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

7. Ankara 12. İcra (Hukuk) Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2015/40 E., 2015/294 K. sayılı kararı ile; talimat icra dairesinin kendisine gönderilen talimat uyarınca gerekli işlemleri yaparak hazırladığı tutanağı asıl takibin yapıldığı icra dairesine göndermekle yükümlü olduğu, asıl icra dosyasından gönderilen satış talimatında borçluya tebligatların ilânen yapılması gerektiğinin belirtildiği, bu durumda Ankara 10. İcra Dairesinin 2014/174 tal. sayılı dosyasından şikâyetçi borçluya ilân yoluyla tebligatın yapılmasının yerinde olduğu, süresinde kıymet takdirine itiraz etmeyen borçlunun ihalenin feshi aşamasında taşınırların düşük bedelle satıldığına yönelik itirazlarının incelemeyeceği, ihaleye katılımın engellendiğine ilişkin kanıt sunulmadığı, tebligatların yasaya ve satış talimatına uygun olarak yapıldığı, öne sürülen hususların ihalenin feshi nedeni olarak kabulünün mümkün olmadığı, İİK’nın 8. maddesi gereğince icra tutanaklarının aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olduğu, tutanağın aksinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle şikâyetin reddi ile İİK’nın 134. maddesi uyarınca feshi istenilen 45.000,00TL ihale bedelinin %10'u oranında para cezasının borçludan alınarak hazineye gelir kaydına karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Ankara 12. İcra (Hukuk) Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili ile alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

9. Yargıtay 12. Hukuk Dairesince 10.11.2015 tarihli ve 2015/27435 E., 2015/27483 K. sayılı kararı ile; “...Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu vekili, diğer fesih nedenlerinin yanı sıra satış ilanı tebligatının usulsüz olduğunu da ileri sürerek ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece, satış ilanının borçluya ilan yoluyla tebliğ edilmesinin yerinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İİK’nın 114. maddesi uyarınca, menkul ihalelerinde satış ilanının borçluya tebliği zorunlu değil ise de, icra müdürlüğünce borçluya tebliğine karar verilmesi hâlinde, tebliğ edilmemesi Dairemizin süregelen içtihatlarına göre ihalenin feshi sebebidir.

İcra müdürlüğünün 17.11.2014 tarihli satış kararında; “satış ilanının hazırlanarak ilgililere tebliğine" karar verilmiş olup, "tebligat yapılamaması halinde satışın yapılmasına" şeklinde bir hüküm bulunmadığından, satış kararının borçluya usulüne uygun olarak tebliği zorunludur.

Satış ilanının borçluya ilanen tebliğ edildiği görülmektedir.

İcra müdürlüğünün 17.11.2014 tarihli satış kararında; “satış ilanının hazırlanarak ilgililere tebliğine" karar verilmiş olup, "tebligat yapılamaması halinde satışın yapılmasına" şeklinde bir hüküm bulunmadığından, satış kararının borçluya usulüne uygun olarak tebliği zorunludur.

Satış ilanının borçluya ilanen tebliğ edildiği görülmektedir.

7201 sayılı Kanun'un 28. maddesi gereğince; kendisine tebligat yapılamayan ve ikametgahı, meskeni veya işyeri de bulunmayan kimsenin adresi meçhul sayılır. Adresin meçhul olması halinde keyfiyet, tebliğ memuru tarafından mahalle veya köy muhtarına şerh verdirilmek suretiyle tespit edilir. Bununla beraber, tebliği çıkaran mercii lüzum görürse, muhatabın adresini, resmi veya hususi müessese ve dairelerden veya zabıta vasıtası ile tetkik ve tespit ettirebilir.

Bu araştırmalardan sonra ilanen tebligatla ilgili işlemlerin nasıl yapılacağı ise, Tebligat Kanunu'nun 29 ve 30., Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliği'n 48 vd. maddelerinde düzenlenmiştir.

Tebliğle ilgili 7201 sayılı Kanun ve Yönetmelik hükümleri tamamen şeklidir. Gerek tebliğ işlemi, gerekse tebliğ tarihi, Kanun ve Yönetmelikte emredilen şekillerle ispat olunabilir. Söz konusu Kanun ve Yönetmeliğin bu konuda etkili önlemler almış olmasının tek amacı, tebliğin muhatabına ulaşmasını ve onun tarafından kabul edilmesini sağlamaktır. Bu durumda, Tebligat Kanunu'nda ilana ilişkin 28. madde ve Yönetmeliğin 48 vd. maddelerindeki hükümlere uyularak çok yönlü araştırma (Resmi ve hususi müessese ve dairelerden, örneğin; seçim kurullarından, vergi dairesinden, tapu dairesinden ve nüfus müdürlüğü gibi yerlerden) yapılarak, bundan sonuç alınmaması halinde ilanen tebliğe gidilmesi gerekir. İlanen tebligat başvurulacak son çaredir. Belirtilen inceleme ve soruşturmayı kapsamayan adres araştırması ile yetinilerek adresin meçhul olduğunun kabulü ve sonuçta tebligatın ilanen yapılması, savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır. Yukarıda belirtilen yerlerden araştırma ve soruşturma yapılmaksızın, sadece zabıta marifetiyle araştırma yapılarak bununla yetinilmesi doğru değildir.

Somut olayda, 13.11.2014 tarihli satış talimatında, borçlu şirkete satış ilanının, ilan yoluyla tebliği istenmiş ve talimat icra dairesince buna uygun olarak 28.11.2014 tarihli gazetede ilan edilmiştir.

Ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (Değişik fıkra: 11/01/2011-6099 S.K./9.mad.) 35/4. maddesinde; “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır” hükmüne yer verilmiştir.

Tebligat Yönetmeliğinin “Değiştirilen adresin bildirilmesi zorunluluğu ve yapılacak işlemler” başlıklı 57.maddesinin 4.fıkrasında ise; “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından ana statü, sicil, tüzük ve kuruluş senedi gibi resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır” düzenlemesi yer almaktadır.

Tebligat Yönetmeliğinin “Değiştirilen adresin bildirilmesi zorunluluğu ve yapılacak işlemler” başlıklı 57.maddesinin 4.fıkrasında ise; “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından ana statü, sicil, tüzük ve kuruluş senedi gibi resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır” düzenlemesi yer almaktadır.

Borçlu şirketin Ticaret Sicilinde kayıtlı "Hilal Mahallesi 672. Sokak, No: .../Ankara" şeklinde adresinin bulunduğu görülmektedir. Borçlu şirketin ticaret sicilindeki bu adresine TK.'nun 35. maddesine göre usulüne uygun bir tebligat yapılmadan, ilanen tebliğ yoluna gidilmesi usulsüzdür.

Satış kararına göre, satış ilanının borçluya tebliği zorunlu olup, borçluya satış ilanının tebliğ edilmemesi veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O hâlde; mahkemece, borçlunun şikayetinin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir..." gerekçesi ile kararın bozulmasına, bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin Birinci Direnme Kararı:

10. Ankara 12. İcra (Hukuk) Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2016/131 E., 2016/369 K. sayılı kararı ile; Özel Dairenin bozma kararında borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı Hilal Mah., 672. Sok. No:.../Ankara adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca çağrı (tebligat) yapılması gerektiği belirtilmişse de, Hilal Mahallesi Muhtarının 30.03.2016 tarihli yazısına göre ... numaralı binanın bulunmadığının, önceden de bu numaralı binanın olmadığının bildirildiği, bu nedenle Tebligat Kanunu’nun 35. maddesinin uygulama olanağının görülmediği, Tebligat Kanunu’nun 28. maddesi gereğince tebligat çıkarılmasının hukuka uygun olduğu, tebligatların yasaya ve satış talimatına uygun olarak yapıldığı gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine, şikâyetin reddine, İİK’nın 134. maddesi uyarınca feshi istenilen 119.000,00TL'nin %10'u oranında para cezasının davacıdan alınarak hazine gelir kaydına karar verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

11. Direnme kararı süresi içinde borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı:

12. Hukuk Genel Kurulunun 20.12.2018 tarihli ve 2017/12-737 E., 2018/2025 K. sayılı kararı ile; “…Direnme kararları, yapıları gereği, kanunun hukuka uygunluk denetimi yapmakla görevli kıldığı Yargıtay dairesinin denetimi sonucunda hukuka aykırı bularak, gerekçesini açıklamak suretiyle bozduğu bir yerel mahkeme kararının aslında hukuka uygun bulunduğuna, dolayısıyla bozmanın yerinde olmadığına ilişkin iddiaları içerdiklerinden, o iddiayı yasal ve mantıksal gerekçeleriyle birlikte ortaya koymak zorunda olduğu gibi, direnilen ve uyulan kısımları da kalem kalem net ve birbirine uygun bir biçimde içermelidir.