muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5588, Karar No: 2017/13539, Tarih: 18.09.2017

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Tebligat Kanununun 12 nci ve 13 üncü maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu da olanaklı değilse, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması yasal zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır. Tüzel kişiliği olmayan, ancak 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesi anlamında işveren sıfatını taşıyan kamu kurum ve kuruluşları adına çıkarılan tebligatın, kurumun yetkili temsilcisine yapılması gerekir (Dairemizin 03.11.2008 gün ve 2008/4948 Esas, 2008/29807 Karar sayılı ilamı)

Adreste tebligatın, gerçek veya tüzel kişinin bilinen en son adresinde yapılması gerekir. Burada kastedilen kişinin oturduğu veya çalıştığı yerdir. Asıl olan tebligatın, tebligat evrakında belirtilen adreste muhatabın kendisine yapılmasıdır. Adres niteliğinde bulunmayan yerlerde, örneğin inşaat halindeki binalarda tebligat yapılamaz. Tebligat evrakına adresin doğru ve okunaklı olarak yazılması gerekir. Bir kişinin adresinden başka bir yerde tebligat yapılabilmesi o kişinin tebligatı kabul etmesine bağlıdır. Ev adresine çıkarılan tebligatın herhangi bir nedenle yapılamaması nedeniyle iş adresinde yapılması durumunda, tebligat geçerli kabul edilmelidir.

Muhatap tebliğ yapılacak adreste oturmakla birlikte, tebliğ yapıldığı sırada kendisi veya adına tebliği alacak herhangi bir kişinin bulunmaması durumunda, adreste bulunmama nedeninin komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, meclis üyesi, zabıta veya memurlardan öğrenilmesi ve tebliğ tutanağına yazılması, beyanına başvurulan kişiye tutanağın imzalatılması, imzadan çekinilmesi halinde tebliğ mazbatasında bunun belirtilmesi ve tebliğ evrakını dağıtan memurun imzalaması gerekir.

Muhatabın adreste bulunmaması halinde, bu durumun geçici veya sürekli olmasına göre tebligat 7201 sayılı Yasanın 20 nci veya 21 inci maddesine göre yapılacaktır. 21 inci maddesine göre yapılan tebligatta, (2) nolu ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılırken, 20 nci maddeye göre yapılan tebliğde ise, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren onbeş gün sonra tebliğ yapılmış sayılacaktır.

Muhatabın adreste bulunmaması halinde, bu durumun geçici veya sürekli olmasına göre tebligat 7201 sayılı Yasanın 20 nci veya 21 inci maddesine göre yapılacaktır. 21 inci maddesine göre yapılan tebligatta, (2) nolu ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılırken, 20 nci maddeye göre yapılan tebliğde ise, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren onbeş gün sonra tebliğ yapılmış sayılacaktır.

6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununun 21 inci maddesinde yapılan değişiklik gereğince, gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, kendisi o adreste hiç oturmamış veya sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim edecek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracaktır. Bu durumda ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılacaktır.

Tebligat kural olarak muhatabın kendisine yapılmalıdır. Muhatap adresinde bulunmadığı takdirde, onun yerine tebligatı kabule yetkili kişilere yapılır. Muhatabın konut adresinde süreklilik arzedecek şekilde birlikte oturan aile halkından biri veya varsa birlikte oturduğu hizmetçi tebligatı almaya yetkili kişilerdir. Yetkili kişilerin görünüşe nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir. Tebligat yapılacak gerçek kişi işyeri, işletme veya iş sahibi ise, işyerinde bulunmaması halinde daimî işçisine yapılan tebligat geçerli olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki bilgi ve belgelerden davalının merkezinin Samsun ilinde bulunduğu Akçaabat'taki işyerinin ise şube yada üretim yeri olduğu izlenimi edinilmektedir.

Davacı taraf davadan önce ...3. Noterliği vasıtasıyla gönderdiği fesih ihtarında muhatap olarak şirketin Samsun il merkezindeki adresi göstermiştir. Keza şirketin cevabı ihtarında da aynı adres vardır. Buna rağmen dava dilekçesinde Akçaabat adresi gösterilerek dava dilekçesi Tebligat Kanununun 21. maddesini çağrıştırır şekilde tebliğ edilmiştir. Şirket merkezinin adresi açıkça bilindiği halde Akçaabat'taki işyeri adresi gösterilerek tebligat yapılması Tebligat Kanuna uygun değildir. Açıklanan tebligat usulsüzlüğü nedeni ile işverenin davadan haberdar olduğunu beyan ettiği tarih geçerli tebliğ kabul edilerek usuli işlemlar buna göre yapılmalıdır.

B- Kararın esasına yönelik yapılan inceleme sonucunda;

Davacı, iş sözleşmesini askerlik nedeni ile fesh ettiğini iddia ederken davalı davacının devamsızlık yapması üzerine iş sözleşmesinin kendileri tarafından haklı fesh edildiğini ve bunu 19/08/2013 tarih 11514 sayılı ihtarname ile bildirdiklerini savunmuştur.

Dosyada davalı işverinin fesih ihtarı olmadığı gibi ihtarların tebliğ şerhleri de yoktur.

B- Kararın esasına yönelik yapılan inceleme sonucunda;

Davacı, iş sözleşmesini askerlik nedeni ile fesh ettiğini iddia ederken davalı davacının devamsızlık yapması üzerine iş sözleşmesinin kendileri tarafından haklı fesh edildiğini ve bunu 19/08/2013 tarih 11514 sayılı ihtarname ile bildirdiklerini savunmuştur.

Dosyada davalı işverinin fesih ihtarı olmadığı gibi ihtarların tebliğ şerhleri de yoktur.

Mahkemece, davalı savunmasında belirtilen 19/08/2013 tarihli fesih ihtarı temin edilerek bu ihtar ile dosyada mevcut davacı tarafça gönderilen fesih ihtarının tebliğ şerhleri tespit edilmeli ayrıca davacının işvereni şikayetine yönelik varsa Bölge Çalışma Müdürlüğü evrakları getirtilip incelenmeli ve feshin kim tarafından hangi sebeple yapıldığı ve haklılığı değerlendirilmelidir.

Feshin kim tarafından ne zaman ne şekilde yapıldığı saptanıp, işçinin haklı feshi olduğunun kabulü halinde ihbar tazminata hak kazanılmayacağı da gözetilmedir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12002, Karar No: 2012/13926, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12002 E.  ,  2012/13926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan nar bahçesinin 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösteren veri cetvelinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/45715, Karar No: 2016/7845, Tarih: 11.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45715 E.  ,  2016/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı .... vekili, davacının şirket çalışanı olmayıp diğer davalı ... Şirketi işçisi olduğunu, husumetin yöneltilemeyeceğini, ............. kulelerinin çalıştırılabilmesi için son projelerin tamamlanması sonrasında bu kulelerin çalıştırılması için yeni bir proje alınamaması ve bu nedenle işin mahiyetinde azalma yaşanması, işin daralması, ihtiyaç fazlası personel oluşması ve çalışanların tamanının görevlendirilebileceği iş olmaması nedeniyle şirketin yetkili kurulları tarafından yapılan değerlendirmede davacıya kulelerde iş verilemeyecek olması ve başka bir yerde istihdam edilme olasılıklarınının da araştırıldığı ancak araştırma neticesinde boş pozisyon bulunamaması nedeniyle son çare olarak iş aktinin 4857 sayılı Yasanın 18.maddesine dayanılarak "işletmenin, işyerinin gereklerinden oluşan nedenlerle" feshedilmesi yoluna gidildiği diğer davalı şirket ve davacıya açıkça ve gerekçeli olarak bildirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı .... ise süresinde cevap dilekçesi vermediği gibi yargılamayı da takip etmemiştir.

Mahkemece davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu ve yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle sonuca gidilmiştir.

Öncelikle kabule göre davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğu kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında davacının hangi işverene iade edildiğinin belirtilmeyerek genel olarak "işe iadesine" şeklinde karar verilmesi infazda tereddüt oluşturacaktır. Hal böyle olunca davacı temyizi de bulunmadığından davacının alt işveren olarak kabul edilen alt işveren şirkete iadesine karar verildikten sonra maddi sonuçlardan her iki davalının birlikte sorumlu tutulmaları gerekmektedir. O halde mahkemece infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Bununla birlikte Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut olayda kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davacının işe başlatmama tazminatı davacının 5 aylık ücreti tutarında belirlenmiştir. Buna karşılık gerekçeli kararın ve tavzih kararının gerekçe kısmında ise işe başlatmama tazminatının 4 aylık ücret tutarında belirlendiği açıklanmıştır. Bu durumda gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki doğmuştur.

Yapılacak iş; bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş; bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harçlarının istek halinde davalılara iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6353, Karar No: 2023/3987, Tarih: 03.07.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/6353 E.  ,  2023/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/243 E. 2022/174 K

KARAR : Davanın görev nedeniyle reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen uygulama kadastrosuna itiraz ve tapu iptal ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 02.11.2021 tarihli ve 2021/5988 Esas, 2021/10822 Karar ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın görev nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Uygulama kadastrosu sırasında, ... ili Şahinbey ilçesi ... Köyü çalışma alanında ve tapuda davacı adına kayıtlı bulunan ... parsel sayılı 6.500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, aynı parsel numarasıyla ve 5.000,48 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

2.Davacı vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sonucunda ... parsel sayılı taşınmazındaki yüzölçümü eksikliğin davalıya ait taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, eski hale getirilmesi istemiyle dava açmıştır

II. CEVAP

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.06.2017 tarihli ve 2016/156 Esas, 2017/136 Karar sayılı kararıyla, davalı taşınmazlar arasındaki sınırın tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili durumuna getirildiği ve buna göre davalı taşınmazların yeni yüz ölçümlerinin hesap edildiği belirtilip davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.10.2017 tarihli ve 2017/370 Esas, 2017/366 Karar sayılı kararıyla, 2013 yılı ortofotosu üzerine aplikeli zemin ve kadastro sınırları incelendiğinde eski ... parselin batı sınırında da yanlış köşe noktası alımından kaynaklı kayma olduğundan mahkeme kararının doğru olduğu belirtilerek, buna göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin. 02.11.2021 tarihli ve 2021/5988 Esas, 2021/10822 Karar sayılı kararıyla; uyuşmazlığın, uygulama kadastrosuna yönelik olmadığı, tesis kadastrosundan önceki nedenlere ve mülkiyet hakkına dayalı olduğu gözetilmek suretiyle mahkemenin görevsizliğine, uygulama kadastro tutanağının olağan usullerle kesinleştirilmek üzere Kadastro Müdürlüğüne iadesine, kadastro tutanağının bir örneği içine konulmak suretiyle dava dosyasının görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

lk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadastro yenileme çalışmalarından kaynaklı davalarda Kadastro Mahkemesinin görevinin teknik çalışmaları kapsayan yenileme işlemlerinin yasaya ve yönetmeliğe uygun yapılıp yapılmadığını belirlemek sureti ile sadece bu konuda davanın esası hakkında bir karar vermekten ibaret olduğu, paftaların yenilenmesine itiraz davalarında tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine, dava dosyasının istek halinde yetkili ve görevli ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk tesis kadastrosu sırasında olması gereken sınırların paftaya yanlış çizilmesi sebebiyle tesis kadastrosu paftasının uygulanmadığını, verilen kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek ve resen belirlenecek nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, uygulama kadastrosuna konu olan taşınmazla ilgili, tesis kadastrosundan önceki nedenlere ve mülkiyet hakkına dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteminde bulunulmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, uygulama kadastrosuna konu olan taşınmazla ilgili, tesis kadastrosundan önceki nedenlere ve mülkiyet hakkına dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteminde bulunulmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararın ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.007.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8563, Karar No: 2012/13244, Tarih: 24.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/8563 E.  ,  2012/13244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 11.876,33 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; 2006 Aralık, 2007, 2008 ve 2009 yıllarında ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Veteriner Biyokimya Asistanı olarak görev yapan davalının ek ödemelerinin yönetmeliğin Ek-1 sayılı tablosu uyarınca (1,5) tavan ek ödeme katsayısı üzerinden hesaplanması gerekmekteyken (5) tavan ek ödeme katsayısı üzerinden hesaplanması neticesinde 11.876,33 TL fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini, alacağın rızaen tahsili sağlanamadığını belirterek, alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; ... mahkemelerinin yetkili olduğunu, ödemenin hatalı olmadığını, 60 günlük dava açma süresi ve zamanaşımının geçtiğini, davalının hile ve hatasının bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.Mahkemece; davalının unvanına uygun katsayının olmadığı, en uygun katsayı hesabı ile ödemelerin yapıldığı anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.Dosya kapsamından, davalının veteriner olduğu ve davacı Bakanlık bünyesine “biyokimya ve klinik biyoloji asistanı” unvanı ile 16.11.2006 tarihinde atandığı, veteriner olan davalıya yapılan döner sermaye ödemesinin daha önce bu yolda alınmış bir idari karara ve 209 sayılı yasa uyarınca çıkartılan yönetmeliğin açık hükmüne dayanmadığı, kadrosunun ekli cetvelde sayılan unvanlara uymadığı, bu nedenle aynı cetvelde son satırda gösterilen “tavan ek ödeme tutarına esas katsayı bunların dışında kalan diğer personele 1,5 kat uygulanır ” düzenlemesi uyarınca ödeme yapılması gerektiği halde, 6 yılını doldurmuş pratisyen hekimlere uygulanan “tavan ek ödeme tutarına esas katsayısı olan 5 kat ” ödeme yapılmasının hatadan kaynaklandığı ve hatalı ödemenin iadesi konusunda davalıya ihtarname gönderildiği anlaşılmaktadır. HGK'nun 05.12.1984 tarih, 1982/13-387 E-1984/997 K.sayılı kararı ile herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından BK'nun sebepsiz zenginleşme kurallarına dayanılarak geri istenebileceği açıklanmıştır.Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanlış gerekçeler ile davanın reddine kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.