muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7403, Karar No: 2018/1272, Tarih: 15.02.2018

2- Kabule göre de;

a) 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereğince belirlenen temel ceza üzerinden TCK’nın 43/1. maddesi gereğince yapılan artırımda, oranın 1/4 yerine 10/4 olarak yazılması,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/865, Karar No: 2014/3927, Tarih: 25.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/865 E.  ,  2014/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanığa verilen ceza miktarı itibarıyla sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin mağdurenin tespit edilen ve kayıt engeli bulunan kardeşlerinin yaşının düzeltilmesi amacıyla 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a. maddesi uyarınca dava açılabilmesi için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunması mümkün görülmüştür.

Mağdurenin tespit edilen yaşı itibarıyla yetişkin konumunda kabul edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle tebliğnamede bu yönden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9170, Karar No: 2011/11216, Tarih: 02.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9170 E.  ,  2011/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM VE ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıların, kıyıda kalan çekişmeli yere yapılanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek el atmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil ve eski hale getirme isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, yıkıma hükmedilirse müdahaleye son vereceklerini bildirmişler, diğerleri ise bir savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, davalıların kıyıda kalan yere haksız müdahalesinin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalıların kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaza yapılanmak suretiyle müdahale ettikleri anlaşıldığına göre; Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına , 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1530, Karar No: 2019/11237, Tarih: 24.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1530 E.  ,  2019/11237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12480, Karar No: 2022/350, Tarih: 13.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12480 E.  ,  2022/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverenlere ait işyerinde 06.02.1992-27.05.2005 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu davada; istem reddedilmiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen hüküm, Dairemizce yapılan temyiz denetimi üzerine bozulmuş olup, anılan bozma ilamına uyulmasına karşın, bozma gereklerinin yerine getirilmediği ve yeterli araştırma yapılmadığı anlaşılmıştır. Öncelikle, davacıdan talebini somutlaştırması istenmeli, davalı ...’nın yanında çalışıp çalışmadığı, çalıştı ise, hangi adreste, hangi tarihler arasında çalıştığı, aynı şekilde davalı ...’nın yanında hangi tarihler arasında hangi adreste çalıştığı, başka kişilere parça başı iş yapıp yapmadığı, çalışma şekli sorulmalı, davalı ...’nın vergi dairesinde kayıtlı olduğu dönemde komşu işyerleri SGK, vergi ve belediye kayıtlarından araştırılıp, tespit edilerek komşu işyeri sahipleri veya çalışanların beyanları alınmalı, iş hanının hissedarlarının vekaleten işlerini takip ettiğini beyan eden tanık Bayram Uğur Tanuğur’dan, iş hanının yöneticisi ve iş hanı ile kendisinden önce ilgilenen kişilerin kimler olduğu sorularak, bu kişiler ve davacının çalışmasını bilebilecek kişiler belirlenerek tanık olarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, dinlenen tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli ve uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/505, Karar No: 2015/39394, Tarih: 09.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/505 E.  ,  2015/39394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/67491

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2010

NUMARASI : 2009/121 (E) ve 2010/444 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın aşamalardaki ısrarlı anlatımlarında özetle: “....sanık ile 70,00 TL karşılığında ilişkiye girmek konusunda anlaştıklarını ve parasını peşin verdiğini, bir iş yerinde ilişkiye girdiklerini, dışarıya çıkacakları esnada sanığın vermiş olduğu parayı geri istediğini, kabul etmemesi üzerine kendisine vurmaya başladığını, parayı koyduğu çantasını elinden almaya çalışarak kendisini yere düşürdüğünü, bu esnada cep telefonunu yere düşürdüğünü, telefonunu yerden aldığını, bu esnada yüzüne biber gazı sıkarak kendisini etkisiz hale getirdiğini ve elinden cep telefonu ile çantasının içinden 70,00 TL parayı alarak koşarak uzaklaştığını” beyan ettiği; katılanın beyanının alınan doktor raporu ve 23.02.2009 tarihli “CD İzleme Tutanağı” içeriğindeki güvenlik kamera kayıtları ile doğrulanmış olduğunun anlaşılması karşısında; sürecin bir bütün halinde değerlendirilmesi sonucunda sanığın üzerine atılı yağma suçunu işlediği ve hükümlülüğüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kanıtların değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan A.. E...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1114, Karar No: 2023/3887, Tarih: 19.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1114 E.  ,  2023/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1142 Esas, 2021/621 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samandağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/129 E., 2019/129 K.

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen genel kurul kararlarının iptali davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davalarda davacı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davalar davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 16.01.2016 tarihli olağan genel kurul toplantısı ile ilgili toplantı yeri, zamanı, gündemi ve kararlarının usulüne göre ilan ve ya tebliğ edilmediğini 62 ortak olmasına rağmen katılan sayısının çağrının usulsüz olmasından dolayı 40'da kaldığını, toplantı nizamına uyulmadığını, yönetim kurulunun ibrasında yönetim kurulu üyelerinin oy kullandığını, sermaye artırımının esas sözleşme değişikliği olduğunu, dürüstlük kuralına aykırılığı nedeniyle karşı oy kullanılarak muhalefet şerhi düşüldüğünü, 6 ortağın daha karşı oy kullandığını, sermaye artırımının küçük pay sahiplerini zarara uğratmak, ortaklıktaki kâr, tasfiye payı ve oy oranlarını azaltmak amacıyla yapıldığını, davalının sermaye artırımın tescilini ve yayınlanmasını talep etmeden ortakları rüçhan hakkını kullanmaya davet ettiğini, sermaye artırımı ile ilgili olarak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 351 inci maddesi doğrultusunda işlem denetçisinin denetleme ve doğrulama yapmadığını, toplantıda alınan kararların hissedarlara imzalatılmadığını ileri sürerek genel kurul toplantısına çağrının usulüne uygun yapılmaması ve toplantının şirket merkezinden başka yerde yapılmış olması sebebiyle iptaline ve hükümsüz sayılmasına, sermaye artırım kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davada davacı dava dilekçesinde asıl davada ileri sürülen sebeplerden dolayı genel kurul toplantısına çağrının usulüne uygun yapılmaması ve toplantının şirket merkezinden başka yerde yapılmış olması sebebiyle 16.01.2016 tarihli toplantının iptaline ve hükümsüz sayılmasına, toplantıda alınan sermaye artırım kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.Birleşen davada davacı dava dilekçesinde asıl davada ileri sürülen sebeplerden dolayı genel kurul toplantısına çağrının usulüne uygun yapılmaması ve toplantının şirket merkezinden başka yerde yapılmış olması sebebiyle 16.01.2016 tarihli toplantının iptaline ve hükümsüz sayılmasına, toplantıda alınan sermaye artırım kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili cevap dilekçelerinde; toplantıya davet ve gündem bildiriminin usulüne uygun olduğunu, davalı şirketin büyük sermayeli işler yaptığını, giderlerin kredi ile karşılandığını, bankalardan yeterli kredi kullanımı için sermaye artırımına gitmek zorunda kaldıklarını, davacının davayı açmaktaki asıl sebebinin kendi hissesini değerinden yüksek bedelle şirket ortaklarına satmak olduğunu, toplantıda alınan alınan kararların Ticaret Sicilinde yayımlanarak ilan edildiğini, ödeme planının katılan ortaklara iletildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 22.05.2017 tarihli bilirkişi raporuna göre genel kurul toplantısının toplantı yeri bakımından kanuna aykırılık bulunmadığı, toplantıya çağrı konusunda hukuki şart ve sürelere uygun bilgilendirme yapıldığı, sermaye arttırımı konusunda rüçhan haklarının kullandırılmasına ilişkin herhangi bir usulü hatanın tespit edilmediği, sermaye arttırımı kararının dürüstlük kurallarına aykırı olarak değerlendirilmesinin uygun olmayacağı, hastane inşaatı için kullanılan kredinin yanında şirket ortaklarının başvuruları sermaye artışına gidilmesi henüz faaliyete geçmemiş ve yatırım aşamasında olan ve maliyetleri artan bir şirket yapısının her türlü olumsuzluk karşısında ihtiyatlı davranarak sermayesini arttırmasının makul bir davranış olduğu, işlem denetçiliği kurulunun 6102 sayılı Kanun'da düzenlenmediği, 6102 sayılı Kanun'un 410 uncu maddesinde düzenlenen toplantıya çağırma ve katılmaya ilişkin usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, sermaye arttırım kararının maliyetleri artan şirket yapısı dikkate alındığında yerinde olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davalar davacı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davalar davacı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Asıl davanın davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, dosyada alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığını, hastane inşaatına ilişkin olduğu belirtilen ve davalı ticari defterlerine geçen meblağın gerçeği yansıtmadığını, davalı ile inşaatı üstlenen şirket arasında açılan davanın bekletici mesel yapılması yönündeki taleplerinin kabul görmediğini, davalı şirketin sermaye artırımı kararının küçük hisseli paydaşların paylarının daha da küçülmesine yönelik olduğunu, dava konusu toplantıdan 2 ay evvel yine hastane inşaatından dolayı sermaye artırımına gidildiği, bankadan kredi çekildiği ve o kararda tüm süreç başka bir maliyet ortaya çıkmayacak şekilde detaylandırıldığı halde 2 ay sonra tekrar sermaye artırımına gidilmesinin kötü niyetli olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Birleşen davanın davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, 22.0.5.2017 tarihli bilirkişi raporuna itirazları doğrultusunda ek rapor alınmasnıa karar verilmiş olduğu ve mezkur ara karardan dönülmediği halde ek rapor alınmadığını, toplantının ana sözleşmede ve mevzuatta belirlenen yerde yapılmadığını, Samandağ yerine Hatay İlinde yapıldığını, toplantıya çarı için gereken bildirimin müvekkiline toplantı tarihinden iki hafta önce ulaşmadığını, sermaye arıtımı için gerekçe gösterilen hastana yapım işi ile ilgili olarak toplanmasını istedikleri belge ve bilgilerin toplanmadığını, bekletici mesele yapılmasını talep ettikleri davanın incelenmediğini, sermaye artırımı kararının gereksiz olduğunu ve dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davaya konu 16.01.2016 tarihli genel kurul toplantısının Antakya/Hatay'da bakanlık temsilcileri gözetiminde gerçekleştiği, toplantı gün ve gündeminin Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği ve pay sahiplerine iadeli taahhütlü mektupla bildirildiği, toplantı nisabının sağlandığı, toplantı gündeminin 10 maddeden oluştuğu, asıl dava davacısı ...'in asaleten, birleşen dava davacısı ...'nin ise temsilcisi ile toplantıya katıldığı, şirket ana sözleşmenin 9 uncu maddesinde, genel kurulun şirketin merkez adresinde veya yönetim merkezinin bulunduğu şehrin elverişli bir yerinde toplanır hükmü bulunduğundan ve toplantı da Antakya/Hatay'da yapıldığından davacıların toplantının olması gereken yerde yapılmadığı iddiasının yerinde görülmediği, 31.12.2015 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi ve toplantı tutanağından genel kurul ilanının toplantıdan iki hafta önce olmak üzere yayımlandığı ve ortaklara iadeli taahhütlü mektupla gönderildiği, toplantı ve karar nisaplarının bulunduğu anlaşıldığından çağrı usulsüzlüğü iddiasına dayalı iptal ve hükümsüzlük iddialarının yerinde görülmediği, 6102 sayılı Kanun'un 436 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre, şirket yönetim kurulu üyelerinin, ibralarına ilişkin kararlarda kendilerine ait paylardan doğan oy hakkını kullanamayacağı, somut olayda yönetim kurulunun ibrasına ilişkin 6 ncı maddede yönetim kurulu üyelerinin de oy kullandığı ve oyçokluğu ile ibra edildikleri, yönetim kurulu üyelerinin kendi ibralarında oy kullanmasının doğrudan iptal sebebi olmadığı, oy kullanmalarının alınan karara etkili olması halinde alınan kararın iptali gerektiği, bilirkişi raporu ve toplantı tutanağından yönetim kurulu üyelerinin oy kullanmaması halinde ibra yönünde olumlu oy verenlerin oranının %68 olduğu, karar nisabı sağlandığından davacıların ibraya yönelik iddiaları da yerinde görülmediği, 6102 sayılı Kanun'un 455 inci maddesinin son cümlesine göre sermayenin artırılması açısından tescilin kurucu nitelikte olduğu, 18.20.2016 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde ortakların rüçhan hakkını kullanmaya davet edildiği ve ilan metninde ayrıca sermaye artırımı ile ilgili bilgilere yer verildiği, bu haliyle toplantıdan 32 gün sonra sermaye artırım kararının tescil ve ilan edildiği anlaşıldığından, davacıların davalının usulsüz olarak sermaye artırımı tescili ve yayınlanmasını talep etmeden ortakları rüçhan hakkını kullanmaya davet ettiğini iddialarının da yerinde olmadığı, 6012 sayılı Kanun'un 351 inci maddesinde düzenlenen "İşlem Denetçisi Raporu"nun 26.06.2012 tarihinde yürürlükten kalktığı, genel kurul ve dava tarihinde işlem denetçiliği kurumu bulunmadığından davacı tarafın bu hususa ilişkin istinaf sebebininde yerinde olmadığı, 08.11

.06.2012 tarihinde yürürlükten kalktığı, genel kurul ve dava tarihinde işlem denetçiliği kurumu bulunmadığından davacı tarafın bu hususa ilişkin istinaf sebebininde yerinde olmadığı, 08.11.2018 tarihli ek bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, yatırımların şirketin öz sermayesi yanında banka kredileri ile finanse edildiği, şirketin bu dönemde fiilen faaliyete geçmediği ve gelirinin bulunmadığı, hastane inşaatı için kullanılan kredi yanında şirket ortaklarına başvurularak sermaye artışına gidilmesinin makul bir davranış olup, dürüstlük kuralına aykırılık olarak değerlendirilmesinin uygun olmadığı anlaşıldığından, davacıların sermaye artırımına ilişkin istinaf sebepleri de yerinde görülmediği, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davalar davacı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davalar davacı vekilleri temyiz dilekçelerinde özetle; istinaf aşamasındaki itirazlarını yineleyerek istinaf mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davalar, davacıların hissedarı olduğu şirketin 16.01.2016 tarihli genel kurul kararlarını iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2.6102 sayılı Kanun'un 436 ve 455 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleşen davalar davacı vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.