muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10478, Karar No: 2014/275, Tarih: 08.01.2014

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, navlun alacağının tahsili amacıyla girişilen icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, davacı taraf davayı ispat zımmında dava konusu taşımayla ilgili davalının kısmi ödeme yaptığına ilişkin banka dekontları ile teslim formu, kara yolu ithalat çıkış ihbarnamesi, tır karnesi, gümrük beyannamesi, mailler ve faturalara dayanmıştır. Mahkemece bu deliller ve özellikle de 25.08.2011 işlem tarihli Yapı Kredi Bankası EFT gelen mesajları dekontunda yer alan "5. Asliye Ticaret Mahkemesi 2010/241 kısmi ödeme" şeklindeki ibare değerlendirilmeksizin ve bu delillere neden itibar edilmediğinin dayanak ve gerekçeleri gösterilmeden davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1572, Karar No: 2013/19392, Tarih: 09.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1572 E.  ,  2013/19392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vasisi ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 25/04/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davaya konu yayında, .... gibi saklandım, beni nasıl buldunuz" başlığı altında: ....'de yaşayan 31 yaşındaki ..., sevgilisi G.T. aracılığıyla tanıştığı S.K'nın kapısını 20 gün önce "Arkadaşım G.T.'nin örgü örneklerini getirdim" diyerek çaldı. Ardından da bir bardak su istedi. Genç kadının mutfağa gitmesi üzerine de içeri giren sapık, evli kadına tecavüz etti...Olaydan sonra kayıplara karışan saldırgan bir inşaatın bodrumunda gizlenmeye başladı. 20 gün boyunca depoladığı yiyeceklerle burada yaşayan Dağabakan, erzakı bitince alışveriş için markete gitti.Aynı dakikalarda polise, aranan sapığın görüldüğüne dair bir ihbar telefonu geldi. Verilen adrese giden ekipler, bodrum katındaki sapığı kıskıvrak yakaladı. Ekipleri karşısında görünce büyük şaşkınlık yaşayan Dağabakan, "Saddam gibi saklandım, beni nasıl buldunuz?" diye sordu...97 ayrı suçtan sabıkası var..." biçiminde haber yapılmıştır.

Dava dilekçesinde, haberin gerçek olmadığı, yargılama sonucu beraat kararı verildiği, habere ekleme ve süslemeler yapıldığı ileri sürülerek tazminat isteminde bulunulmuştur.

Cevap dilekçesinde, yayının görünür gerçeğe uygun olduğu ve hukuka uygun sınırlar içinde haber yapıldığı savunulmuştur. Mahkemece, gerçeğe aykırılık nedeniyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının nitelikli cinsel saldırı eylemi nedeniyle yargılandığı ve beraat kararı verildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, haber görünür gerçeğe uygundur. Ayrıntıya ilişkin konularda gerçeklik dışına çıkılması, tazminat sorumluluğunu gerektirmez. Hukuka uygunluk nedeniyle istemin tümden reddi gerekir. Mahkemece, kısmen kabul kararı verilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının ise incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9052, Karar No: 2012/4288, Tarih: 22.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9052 E.  ,  2012/4288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı murisi, iş kazası sonucu maddi ve menevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 18.03.1999 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece feragat nedeniyle davacı eşin maddi tazminat isteminin reddine, davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Olay günü davacı murisinin sevk ve idaresindeki davalıya ait ... plakalı araçla merkezde yapılan yemekle iki işçiyi merkezden Göztepe Konteynır kara terminaline götürürken yağışlı havada direksiyon hakimiyetini kaybederek bölünmüş yolun karşı şeridine geçerek, karşıdan gelen araçlara çarpması ile meydana gelen trafik iş kazası sonucu öldüğü, olay nedeniyle davacı murisinin % 100 oranında kusurlu bulunduğu kusur bilirkişi raporunun hükme esas alındığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık zararın sigortalının tam kusurlu eylemleri sonucu ortaya çıktığı durumlarda işverenin kusuru bulunmasa bile bu zarardan sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten 27.3.1957 gün, 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı üzere istihdam edenin sorumluluğu için kendisinin veya çalıştırdığı kişinin kusuru koşul değildir. Buradaki sorumluluk “özen ve gözetim ödevinin” objektif olarak yerine getirilmemesinden kaynaklanan “kusura” dayanmayan bir sorumluluktur. Zararın hizmet sırasında çalıştırılanın eylemi sonucunda meydana gelmesi yeterlidir. Ne var ki istihdam edenin sorumluluğu için, istihdam edenle istihdam olunan arasında çalıştırma ve bağımlılık ilişkisinin bulunması, zararın hizmetin ifası sırasında ve hizmetle ilgili olarak oluşması, eylemin hukuka aykırı olması ve eylem ile zarar arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekir. Başka bir anlatımla kazanın işverenin işi görülürken gerçekleşmiş olması sorumluluk için yeterli olmayıp, eylemle zarar arasındaki uygun neden-sonuç bağının işçinin ya da üçüncü kişinin tam kusuru ile kesilmemiş olması da zorunludur.

Somut olayda, kazalının %100 kusurlu eylemleri ile kazanın meydana geldiğinin anlaşılmasına göre, işveren bakımından nedensellik bağının kesildiği giderek yukarıda sözü edilen İçtihadı Birleştirme Kararına dayanılarak istihdam eden durumundaki davalının sorumluluğuna gidilemeyeceği, aynı nedenlerle işverenin risk nazariyesi gereği sorumlu tutulmasının da mümkün bulunmadığı açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle kazalıya % 100 oranında kusur veren kusur bilirkişi raporu hükme esas alındığı halde, nedenleri açıklanmadan davalı işverenin tazminattan sorumlu olduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazları ile davacının manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/18905, Karar No: 2021/15024, Tarih: 10.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/18905 E.  ,  2021/15024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli ve yeterli belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13242, Karar No: 2012/1886, Tarih: 13.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13242 E.  ,  2012/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Kağıtçı ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Dayanıklı Tüketim Malları Paz. Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 22/05/2005 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda;davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan ... Dayanıklı Tüketim Malları Tic. Ltd. Şti. vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası sonucu desteğin ölümü nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalılardan Halil Ulus Dayanıklı Tüketim Malları Pazarlama Ticaret Limited Şirketi tarafından temyiz olunmuştur.

a)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, davacıların ölene olan yakınlık dereceleri, olay günü, davalı sürücünün tam kusurlu bulunması, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir olunan manevi tazminat miktarları azdır. Yerel mahkemece davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayın gelişimi, davacıların ölene olan yakınlık dereceleri, olay günü, davalı sürücünün tam kusurlu bulunması, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir olunan manevi tazminat miktarları azdır. Yerel mahkemece davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacılar, destekten yoksun kalma tazminatı isteminde bulunmuşlardır. Yerel mahkemece, karara esas alınan destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasına ilişkin 7.12.2007 günlü bilirkişi raporu, dava dışı sigorta şirketi tarafından aynı olay nedeniyle açılan rucuan tazminat davasına ilişkin dosyada alınmıştır. Rücuan tazminat davası ile eldeki bu davanın konusu aynı trafik kazası olsa da; davacıların taraf olmadığı o dosyadaki verilerle eldeki bu dava dosyasındaki veriler ve deliller arasında farklılık olabileceği ve belirlenecek tazminatın miktarının da hesaplamanın yapıldığı ve yapılacağı tarihlerde yürürlükte bulunan net asgari ücret miktarlarına göre farklılık gösterebileceği gözetilmelidir. Şu durumda yerel mahkemece, davalının sorumlu tutulacağı tazminat tutarı eldeki bu dava dosyasında bulunan delillere, verilere ve hesaplamanın yapılacağı tarihteki asgari ücret miktarına göre belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması ve zarar kapsam ve miktarının dosya kapsamına uygun biçimde belirlenmesi gerekirken destekten yoksun kalma zararının belirlenmesi yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılmadan davacıların taraf olmadığı davada alınmış olan bilirkişi raporu ile yetinilerek ve bu bilirkişi raporuna göre eksik araştırma ve inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava konusu eylem nedeniyle, dava dışı sigorta şirketi tarafından davacılara 30.06.2005 günü 58.476,00 TL tazminat ödenmiştir. Yerel mahkemece benimsenen 7.12.2007 günlü bilirkişi raporunda sigorta şirketi tarafından davacılara yapılan bu ödeme, herhangi bir güncelleştirme yapılmadan, indirilmiştir.

Sigorta şirketi tarafından verilen parayı tazminat hesabının yapıldığı günden önce alan davacılar, bu paranın tazminat hesabının yapıldığı güne kadar işleyen yasal faizi kadar kazanım sağlamış olacaklarından; zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin, tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen süreye ilişkin getirisinin yasal faiz ölçüsünde güncelleştirilip belirlenerek, hesaplanan tazminattan indirilmesi gerekir.

Sigorta şirketi tarafından verilen parayı tazminat hesabının yapıldığı günden önce alan davacılar, bu paranın tazminat hesabının yapıldığı güne kadar işleyen yasal faizi kadar kazanım sağlamış olacaklarından; zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin, tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen süreye ilişkin getirisinin yasal faiz ölçüsünde güncelleştirilip belirlenerek, hesaplanan tazminattan indirilmesi gerekir.

Yerel mahkemece, olay nedeniyle sigorta şirketi tarafından davacılara ödemenin yapıldığı 30.6.2005 günü ile destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunun düzenleneceği tarih arasında geçen sürede, sigorta şirketinden alınan paranın getirisinin yasal faiz ölçüsünde güncelleştirilip belirlenmesi ve sigorta şirketi tarafından yapılan ödeme ile birlikte, hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerinde gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... Dayanıklı Tüketim Malları Pazarlama Ticaret Limitet Şirketi yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/1012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4334, Karar No: 2014/2719, Tarih: 04.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4334 E.  ,  2014/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Mağdurenin zorunlu vekiline CMK.nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de; CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, küçük mağdura yaşı nedeniyle atanan zorunlu vekilin yargılamada sanığın tutukluluk halinin devamına ve sanığın cezalandırılması yönündeki Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaâsı gibi hükümlülüğüne karar verilmesini talep edip, mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdur ...'nin davaya katılmasına ve vekili Avukat ... 'un da katılan mağdure vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 12.06.2009 tarihli raporda çocuk psikiyatristi bulundurulmamış ise de, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunda görevli çocuk

-2-

psikiyatristi tarafından 04.03.2009 tarihinde muayenesinin yapıldığı ve bu muayene bulgularının da değerlendirilmesi sonucu verilen kurul raporunda, mağdurenin ruh sağlığında bozulma olarak nitelendirilebilecek psikopatolojik bir bulgu saptanmadığı belirtildiğinden tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26090, Karar No: 2016/22001, Tarih: 29.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26090 E.  ,  2016/22001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

1-Yargılama boyunca taraflarca ibraz edilen dilekçeler ve beyanlar içeriğinden, dava dilekçesinde taraf olarak göterilen Kılılı Belediye Başkanlığının kapatılarak... bağlandığı anlaşılsa da bu işlemin hangi tarihte yapıldığına ve devre ilişkin belgelerin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, ilgili makamdan belediyenin kapatılması ve devrine ilişkin belgelerin istenerek dosyaya eklenmesi,

2- Dosya kapsamından, davalı vekili olarak dosyada Av. ...'in Kılılı Belediye Başkanlığınca verilmiş 12.02.2005 tarihli vekaletnameye istinaden davalı tarafın temsilini ve taraf teşkilini sağladığı, Av. ...'ın ise Av. ... tarafından verilmiş 14.08.2014 tarihli yetki belgesi ile duruşmaları takip ettiği, yetki belgesinde dayanak yapılan Türkoğlu Belediye Başkanlığı tarafından verilmiş 02.02.2006 tarihli vekaletnamenin ise dosyada bulunmadığı, bu haliyle davalı tarafın vekille temsili durumunun denetlenemediği anlaşılmıştır. Bu sebeple, davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından yargılamada davalı vekili olarak yer almış olan Av. ... ile Av. ... adına düzenlenmiş vekaletname bulunup bulunmadığı araştırılarak var ise bir örneğinin dosyaya eklenmesi, yok ise gerekçeli kararın davalı ... Belediye Başkanlığına tebliğ edilmesi,

3- Ayrıca nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi temyiz karar harcının dörtte birinin peşin olarak yatırılması gerekirken, kararı temyiz eden davalı vekilince temyiz karar harcı olarak 29,20 TL yatırılmıştır. Bakiye nisbi temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu da bulunmamaktadır. Bu durumda, hesaplanan nispi temyiz karar harcının dörtte birinin kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca davalı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra Dairemize geri gönderilmesi ve açıklanan eksikliklerin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13402, Karar No: 2018/6595, Tarih: 23.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13402 E.  ,  2018/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2016 tarih ve 2015/430-2016/357 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 23.10.2018 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin 28/03/2015 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların kanuna, ana sözleşmeye, objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, ...’nın 462. m. uyarınca bilançoda sermayeye eklenmesine mevzuatın izin verdiği fonların bulunması bu fonlar sermayeye dönüştürülmeden sermaye taahhüdü yoluyla sermaye artırımına gidilemeyeceğini, genel kurulda sunulan bilançoda belirtilen alacakların şirketin sermayesine eklenecek fonlardan olduğunu, sermaye artırımı için genel kurul yapıldıktan sonra 24.4.2015 tarihinde yönetim kurulu kararı alındığını, bu yönetim kurulu kararına ticaret sicili tarafından tescil edilmemiş genel kurul kararı da eklenerek müvekkillerine hukuka aykırı olarak rüçhan haklarını kullanmaları için ihtarname gönderildiğini oysa, sermaye artırımı için genel kurul kararının Ticaret Sicil Müdürlüğü tarafından onaylanıp, tescil ve ilan edilmesi gerektiğini, yönetim kurulu üyelerinin kendi ibralarında kanuna aykırı olarak oy kullandıklarını, halen kanunen ibra edilmemiş bir yönetim kurulu şirketi yönettiğinden genel kurul sonrası alınan tüm yönetim kurulu kararlarının batıl olduğunu ileri sürerek, 24.4.2015 tarih ve 2015/6 sayılı yönetim kurulu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın iddialarının yerinde olmadığını, gerek genel kurul, gerekse de yönetim kurulu kararlarının yasaya uygun olup, dava konusu yönetim kurulu

kararının iptalinin de talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.