muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19775, Karar No: 2014/1108, Tarih: 27.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19775 E.  ,  2014/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : KDZ.Ereğli 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 03/05/2013

Numarası : 2012/664-2013/337

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, düzenlenen rapor incelendi, gereği düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizcede benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili , davacının 15.04.1989 tarihinden itibaren davalı işyerinde kaynakçı olarak çalıştığını, 25.04.2012 tarihinde yapılan fesih ihbarına istinaden 56 günlük ihbar süresinin sonunda 20.06.2012 tarihinde iş akdinin davalı tarafça sona erdirildiğini, net 1150,00 TL ücretle çalıştığını, 7 ay 20 günlük ücretinin eksik ödendiğini, çalışması süresince sadece 60 günlük yıllık izin kullandığını ve kullanmadığı izinler için herhangi bir ödemede bulunulmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile fark ücret alacağı ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını, asgari ücret üzerinden hesaplanacak kıdem tazminatını ödemeye hazır olduklarını, davacının yıllık izinlerini imza karşılığı kullanmış olduğunu, davacının talep ettiği döneme ilişkin maaşlarını fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadan kabul ettiğinden fark maaş alacağının bulunmadığını ve talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık ücretli izin alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde,iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde,işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır.Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda; davacı işçi yıllık ücretli izin alacağının ödenmediğini belirterek izin ücreti isteğinde bulunmuş, davalı ise yıllık izinlerini imza karşılığı kullandığını savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 23 yıl 2 ay 5 gün süre ile davalı işyerinde çalıştığı,davacının 331 gün izin alacağı bulunduğu tespiti ile yıllık izin alacağı hesaplanmıştır.

Davalı cevap dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işçi yıllık ücretli izin alacağının ödenmediğini belirterek izin ücreti isteğinde bulunmuş, davalı ise yıllık izinlerini imza karşılığı kullandığını savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 23 yıl 2 ay 5 gün süre ile davalı işyerinde çalıştığı,davacının 331 gün izin alacağı bulunduğu tespiti ile yıllık izin alacağı hesaplanmıştır.

Davalı cevap dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış bulunmaktadır.

Mahkemece davalıya yıllık izin alacağı konusunda yemin teklif hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın,yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11120, Karar No: 2012/28285, Tarih: 26.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/11120 E.  ,  2012/28285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nazilli Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.02.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki boşanma davası, kusur belirlemesi ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı- karşı davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı- karşı davalı (kadın) yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.11.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/7160, Karar No: 2015/15136, Tarih: 06.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7160 E.  ,  2015/15136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRIKKALE 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2014/373-2015/127

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının bir süredir bir başka kadın ile görüştüğünü ve davacı eşi ile çocuklarını ihmal ettiğini, bu sebeple müvekkili davacının davalıdan ayrı yaşadığını belirterek, davacı için aylık 700 TL, müşterek çocuk Rüya için aylık 250 TL, Eren ve Erdem için ise aylık 200'er TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, müvekkilinin haberi dahi olmaksızın müşterek çocukları da alarak kendi isteği ile evi terk ettiğini ve ayrı yaşamakta haklı olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili beyan dilekçesinde; müvekkili davalının, müşterek çocuklar için talep edilen nafakaya bir itirazı olmadığını ancak davacının kendisi için talep ettiği nafakanın reddine karar verilmesini istediğini belirtmiştir

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; davacı için dava tarihinden işe girdiği tarihe kadar aylık 400 TL tedbir nafakasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, müşterek çocuk Rüya için dava tarihinden davacı annesinin işe girdiği tarihe kadar aylık 175 TL, davacı anne için hükmedilen nafakanın kesildiği işe giriş tarihinden sonrası için ise aylık 225 TL, müşterek çocuk Eren ve Erdem için dava tarihinden davacı annesinin işe girdiği tarihe kadar aylık 150'şer TL, davacı anne için hükmedilen nafakanın kesildiği işe giriş tarihinden sonrası için ise aylık 180'er TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle tarafların halen evli olmaları sebebi ile müşterek çocuklar lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, mahkemece hüküm kısmında çocuklar için takdir edilen nafakanın iştirak nafakası olarak nitelendirilmesi ve yazılması hatalı olsa da, bu husus esasa etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği, her iki eşin birliğin giderlerine katılma zorunluluğu vardır. Eşler, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılırlar. (TMK 183/6)

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği, her iki eşin birliğin giderlerine katılma zorunluluğu vardır. Eşler, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılırlar. (TMK 183/6)

Kadının maaşının olması, gelirinin kocasından çok olması, kocanın ortak giderlere katılma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Bu durum ancak nafaka miktarının tayininde belirleyici olacaktır. Zira, evlilik birliğinin korunması ve devamını sağlamak için, eşlerin asgari ölçüde uyması gereken bazı yükümlülükler ve karşılamaları gereken bazı ortak giderler mevcuttur.

Kural olarak tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir. (TMK m. 176/4) Tedbir nafakası ve artırımına ilişkin davalarda, nafaka miktarı tayin edilirken, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiği gözetilmelidir.

Somut olayda; dosyada mevcut SGK belgesine göre davacı kadının dava tarihinden sonra 27/10/2014 tarihinde işe başladığı ancak dosya kapsamında ücretinin belli olmadığı, davalının ise infaz koruma memuru olduğu ve kesintilerden sonra aylık net 2000 TL maaş aldığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde , davacı kadının çalışmasının davalı kocanın birliğin giderlerine katılma yükümlülüğünü sona erdirmeyeceği ve davacı kadın lehine nafaka takdirine engel olmadığı gözetilerek, davacı kadın için hükmedilen tedbir nafakasının belli bir süre ile sınırlandırılmaması gerekirken, yazılı şekilde tedbir nafakasının davacının işe girdiği tarihe kadar takdir edilmiş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12994, Karar No: 2014/14871, Tarih: 31.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12994 E.  ,  2014/14871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu

HÜKÜMLÜ : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Aynı Yasa'nın 22. Maddesine göre ise; "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz."

Kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine adresinin “... Sokak No:.../...” olduğu belirtilmişse de bu adresin ceza infaz kurumuna ait olduğu, hükümlünün cezaevi yönetimine verdiği kendi beyanı, müddetnamesi ve yapılan kolluk araştırmasından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki son adresinin “... Mahallesi...Sokak No.../...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33890, Karar No: 2015/15790, Tarih: 07.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/33890 E.  ,  2015/15790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasa uyarınca Büyükşehir Belediye sınırları içinde kalan taşınmazla ilgili olarak verilen kararın, köy tüzel kişiliğinin kaldırılması nedeniyle yokluğunda verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan .../.../.../... köylerinin mahalle olarak bağlandığı Belediye Başkanlıklarına tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak ilgili Belediye Başkanlıklarına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçeleri de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemeleri halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 07.04.2015 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4623, Karar No: 2019/4730, Tarih: 23.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4623 E.  ,  2019/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yüklenicinin temlikine dayanan tapu iptali tescil, 2. kademede tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 02.04.2018 gün ve 2016/11773 Esas, 2018/2524 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde asıl dava davacısı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl ve birleştirilen dava, yükleniciden temlik alınan bağımsız bölüme ilişkin tapu iptal ve tescil, mümkün olmaması durumunda tazminat istemine ilişkindir.

Asıl davada davacı vekili; davacının,... İlçesi, 262 ada 11 parsel sayılı taşınmazda inşaat yapılması için, yüklenicinin arsa sahipleri ile yaptığı 20.04.2004 günlü 2915 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde yükleniciye düşen 5 numaralı bağımsız bölümün satışına dair davalı yüklenici ile ... Noterliğinin 02.06.2005 gün ve 4628 yevmiye sayısı ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesi yaptığını, satış bedelinin 70.000,00TL olduğunu, bu bedelin 65.000,00TL'sinin ödendiğini, bakiye bedelin ise bağımsız bölümün teslim edildiğinde ödeneceği hususunda anlaşıldığını, davalı arsa sahiplerinin mülkiyetinde bulunan dava konusu bağımsız bölümün tapusunun verilmediğini ileri sürerek; tapu iptal ve tescil, 22.06.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile de 2. kademede tazminat istemiştir.

Asıl davada davalı arsa sahipleri, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye 4 adet bağımsız bölüm bırakıldığını, adı geçen sözleşmede kademeli ferağ hükmü bulunduğundan yükleniciye bırakılan 2 adet bağımsız bölümün yüklenicinin sattığı dava dışı kişilere devrinin gerçekleştirildiğini, yüklenici eseri tamamlamadığından davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Davalı yüklenici davaya cevap vermemiştir.

Birleştirilen davada davacı vekili; davacının, asıl dosya ile aynı kat karşılığı inşaat sözleşmesinde yükleniciye bırakılan 3 numaralı bağımsız bölümün satışı ile ilgili olarak davalı yüklenici ile :... Noterliğinin 09.08.2005 gün ve 7336 yevmiye sayısı ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesi yaptığını, satış bedeli olan 90.000,00TL'nin tamamının ödendiğini, davalı arsa sahiplerinin mülkiyetinde bulunan dava konusu bağımsız bölümün tapusunun verilmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün tapusunun davacı adına tescilini, 2. kademede 90.000,00TL bedelin davalı yükleniciden alınmasını ve 6.000,00TL bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalı arsa maliklerinden alınmasını talep etmiştir.

Birleştirilen davada davalı yüklenici vekili, inşaattaki gecikmenin idari sebeplerden kaynaklandığını, gecikmeden dolayı yükleniciye kusur atfedilemeyeceğini, inşaattaki gecikme nedeniyle inşaat maliyetindeki artış değerinin 15.000,00TL olduğunu, bu bedelin ihtarname ile davacıdan talep edildiğini, inşaatın tamamlanma oranının %80 olarak tespit edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Arsa sahibi olan davalılar vekili eserin tamamlanmamış olması nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Asıl davada ilk kararda mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.11.2011 günlü ve 2011/12672 Esas, 2011/14114 Karar sayılı ilamıyla; davalı yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında düzenlenen 20.04.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 3. maddesinde bağımsız bölümlerin paylaşımının nasıl yapılacağı düzenlendiği, yapıdaki 1. katın doğusunda, 2. katın batısındaki 2 bağımsız bölümün arsa sahiplerine, diğer 4 bağımsız bölümün yükleniciye ait olacağı, 4. maddesinde zemin kat tabliye betonu atıldıktan sonra 1 daire, kaba inşaat bitiminde 1 daire, sıva bitip çatı kapanınca ve kör kasa takıldığında 1 daire, inşaat bitiminde ise bir dairenin yükleniciye devredileceği, inşaatın projesinin belediyece tasdikinden itibaren 15 aylık zaman diliminde teslim edileceği, turizm mevsiminin bu süreye dahil olmadığı, ayrıca yapımcının kusuru olmadan ortaya çıkan gecikmelerden yüklenicinin sorumlu olmayacağının belirtildiği, mahallinde yapılan keşfe göre, inşaatın getirildiği fiziki seviyenin %82.76’olduğu, bu seviyedeki eserin teslimiyle yüklenici ve onun halefi olan davacı tarafından bağımsız bölümlerin tapusunun istenemeyeceği; ancak; davalılar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yükleniciye isabet edecek bağımsız bölümler tapusunun kademeli olarak verileceği kararlaştırıldığı, kademeli ferağ hükmünden yüklenici ancak kendi edimlerini sözleşmeye uygun yerine getirerek, temerrüde düşmemişse yararlanabileceği (BK m. 81) mahkemece, gerek duyulursa yeniden keşif yapılarak ve bilirkişi incelemesine başvurularak yüklenicinin 20.04.2004 tarihli sözleşme uyarınca işi olağan seyrinde yürütüp yürütmediğini, özellikle yöredeki inşaat süresine dahil edilmeyen turizm mevsimi ve belediyenin işlemi sebebiyle idare mahkemesinde açılan dava sebebiyle geçen süreler de gözetilerek tespit edilmesi, yüklenici işi olağan seyrinde yürütmüş ve bu şekilde kademeli ferağ hükmünden yararlanmaya hak kazanmışsa davanın şimdiki gibi kabul edilmesi aksi halde yani edimler süre bakımından sözleşmeye uygun yerine getirilmemişse, başka bir deyişle yüklenici öncelikli borcunu ifada temerrüde düşmüşse mevcut temerrüt sebebiyle ne yüklenici ne de onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişi karşı edim isteyemeyeceğinden (BK m. 81) davanın reddedilmesi gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Birleştirilen davada mahkemece, tapu iptal ve tescil istemi ile arsa malikleri hakkındaki davanın reddine, 90.000,00TL bedelin yükleniciden alınmasına karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili ile davalı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.11.2012 günlü ve 2012/9994 Esas, 2012/13330 Karar sayılı ilamıyla; mahkemece, inşaatın tamamlanma oranına göre yüklenicinin hak ettiği bağımsız bölümlerden iki tanesinin dava dışı kişilere devredildiği; bir tanesinin ise, mahkemenin 2007/326 Esas sayılı dosyasındaki yargılama ile yine dava dışı üçüncü kişinin hak ettiği gerekçesiyle davacının ilk kademedeki istemi olan mülkiyet aktarımı talebinin reddine karar verildiğinden eldeki dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/326 Esas sayılı dosyası arasında fiili ve hukuki bir bağ kurulduğu, adı geçen 2007/326 Esas sayılı dosyanın kesinleşip kesinleşmediği dosya içeriğine yansımadığı, kesinleşmemiş ise, yargılaması yapılan dava ile birlikte görülmesinde hukuki yarar bulunduğundan HMK’nin 166. maddesi uyarınca işlem yapılması, kesinleşmiş ise sonucuna göre bir karar verilmesi gereğince hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına uyularak mahkemece 07.11.2013 günlü kararı ile, davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/51 Esas sayılı (asıl dava) dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Bozma kararlarına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece, asıl davada tapu iptal ve tescil talebinin kabulüne, birleştirilen davada arsa sahipleri yönünden tapu iptal ve alacak talebinin reddine, yüklenici yönünden ise 90.000,00TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri vekili ile birleştirilen dava davacısı vekili temyiz etmesi üzerine; Dairemizin, 02.04.2018 günlü ve 2016/11773 Esas 2018/2524 Karar sayılı ilamı ile yüklenici ile arsa sahipleri arasında yapılan 20.04.2004 günlü ve 2915 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde kademeli ferağ hususunda anlaşıldığı, kademeli ferağa göre hak kazanılan bağımsız bölümlerin tapusunun iptali için anılan sözleşme uyarınca işin olağan seyrinde yürütülmesi gerektiği, arsa sahipleri ve yüklenici arasında akdedilen kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşaatın bitmesi gereken tarih esas alınarak yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediğinin tespitinin gerektiği ve sözleşme içeriği dikkate alınarak yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediğinin yapılacak keşif ile tespitinden sonra davacı ve birleştirilen davacının tapu iptal ve tescil talepleri hakkında bir karar verilmesi gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Asıl dava davacısı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.