muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5212, Karar No: 2024/2426, Tarih: 03.07.2024

2. Yüklenicinin yaptığı devir işleminin hüküm ve sonuç doğurması, devir işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Yüklenicinin gerek devir (temlik) yoluyla yaptığı işlemin, gerekse tapudan yaptığı satış işleminin kaynağı arsa sahibi ile olan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesidir. Yüklenicinin üçüncü kişiye yaptığı temlik işlemlerini arsa sahibi ile olan sözleşmeden ayrı ve bağımsız işlemler olarak düşünmek gerçeklere uygun düşmez. Bu nedenle arsa sahibinin daha işin başında yükleniciye kredi sağlamak amacıyla verdiği tapu, aslında eserin tesliminde ödenecek olan bedele (tapu devrine) karşılık yapılmış “avans ödemesi” dir. Bu özelliğinden dolayı da eğer yüklenici arsa sahibinden kazanacağı şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmiş; ancak eser sözleşmesi ifa ile sonuçlanmamışsa TBK’nın madde 188’den yararlanacak olan arsa sahibi TBK’nın madde 97’ye dayanarak üçüncü kişinin temlik yoluyla kazandığı ifa istemini yerine getirmeyebilir. Yüklenicinin borcu kapsamında kalan eserdeki ayıp ve eksikliklerden ve koşullar yerinde ise arsa sahibinin isteyebileceği ceza-i şart alacağı ile sözleşmedeki diğer alacaklardan ve ayrıca kanundan kaynaklanan arsa sahibinin diğer alacaklarından da ondan temellük edilen kişisel hakkın ifasını isteyen üçüncü kişi de sorumludur.

3. Somut olaya gelince; mahkemece karar gerekçesinde, yüklenicinin genel iskan ruhsatını almadığı, dolayısıyla edimlerini tam olarak yerine getirmediği, kesinleşen aynı mahkemenin 2007/304 E. 2008/197 K. sayılı ilamına göre satış vaadine konu olan C blok 1 no.lu bağımsız bölümün arsa sahiplerine ait olduğu, yükleniciden alacağı temlik alan davacının bu nedenle ödediği bedeli geri istemekte haklı olup tazminat talep edebileceği, tapu iptal talebinin ise fiilen mümkün olmadığı belirtilmiş olup, gerekçede atıf yapılan aynı mahkemenin 2007/304 E., 2008/197 K. sayılı dosyası incelendiğinde; C Blok'taki 1 no.lu dükkan ile 14 ve 15 no.lu bağımsız bölümlerdeki %33 payların mal sahipleri üzerinde bırakılmasına karar verildiği, kararın onanarak 26/10/2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Ancak C Blok'taki 1 nolu dükkan sözleşme gereği iskan ve diğer masraflar yönünden mal sahipleri üzerinde bırakılmıştır. Bu durumda mahkemece, yüklenicinin inşaat sözleşmesi gereğince edimlerini yerine getirip getirmediği belirlenerek, davacıların tapu iptal ve tescil talepleri hakkında bundan sonra bir karar verilmesi gerekmektedir.

2.4 Yapılan açıklamalar doğrultusunda mahkemece, davaya konu yapıda iskan ruhsatı alınmasına engel aykırılıklar bulunup bulunmadığının belirlenmesi varsa yasal hale getirilmesinin mümkün olduğunun anlaşılması halinde davacı temlik alana tadilat projesi, tadilat ruhsatı ve bildirilecek diğer iş ve işlemleri yapmak üzere makul ve kesin süre verilerek binanın yasal hale getirilmesi sağlandıktan sonra, yüklenicinin arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesindeki edimlerini yerine getirip getirmediği, yapıda eksik ve ayıplı işler bulunup bulunmadığı, varsa bunların parasal değeri bilirkişilere hesaplattırılarak ve koşullar yerinde ise arsa sahibinin isteyebileceği ceza-i şart alacağı ile sözleşmedeki diğer alacaklardan ve ayrıca kanundan kaynaklanan arsa sahibinin diğer alacakları, iskân masrafları dahil olmak üzere yüklenicinin varsa vergi ve SSK borçları da değerlendirilmek ve bunların tutarının arsa sahiplerine ödenmek üzere depo ettirilmesi ile davanın sonuçlandırılmasından ibaret olup, bu hususlar üzerinde durulmaksızın eksik inceleme tapu iptal tescil talebinin reddi doğru olmamıştır.

VII. KARAR

Davacılar vekili ve davalı ... vekilinin “Değerlendirme” bölümünün “2” nci bendinde açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar ve davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde ilgililere iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1332, Karar No: 2023/1570, Tarih: 22.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1332 E.  ,  2023/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/814 E., 2022/1089 K.

FER'Î MÜDAHİL : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 02.07.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/225 E., 2022/61 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; 26.10.2017 -28.10.2017 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının tespitini talep etmiştir.

2. Davacı vekili, belirtilen tarihlerde davacının davalı ...'a ait dönerci salonunda çalıştığını bu hizmete ilişkin sigorta primlerinin yatırılmadığını belirtmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı cevap dilekçesinde; davacının 26.10.2017 tarihinde işe başlayıp 28.10.2017 tarihinde döner bıçağını temizlerken elini kestiğini belirtmiş ise de bu iddianın gerçeği yansıtmadığını belirterek; davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i Müdahil Kurum cevap dilekçesinde; davacının çalışmasının süreklilik arz edip etmediğinin netleştirilebilmesi için işin kapsamı, hangi işlerde çalıştığı, bu çalışmalarının ne kadar süreyle yapılabileceği, buna göre çalışmasının tam zamanlı çalışmayı gerektirip gerektirmediği, dolayısıyla hizmet ilişkisinin unsurlarının oluşup oluşmadığı yöntemince araştırılmalı, önceki döneme konu sürelere ilişkin ödemelerin nasıl yapıldığı varsa yazılı delillerle tartışılmalı, tanık beyanlarına başvurulmalı davacının farklı işverenler veya işyerlerinde çalışıp çalışmadığı, davaya konu dönem içinde çalışmasına ara verip vermediği, komşu mesken sahipleri veya çalışanları kolluk vasıtasıyla araştırılarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı ve sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu açıklığa kavuşturulmalı, şeklindeki gerekçelerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazanın 20:00 sıralarında meydana gelmesi; servis elemanında döner bıçağının bulunmasının ise rasyonel olmaması, iş yerine yemek yemeğe gelen ve ayrıca samimiyete binaen kendi işlerini yapan davacının döner bıçağını yıkamak işlemi ise kendi bulaşığı olmayacağı ve işyerinde çalışan sıfatı taşımayan bir kişinin de işletmenin en önemli aracı tehlike arz eden döner bıçağını eline alamayacağına göre davacının çalışan olarak davalı işyerinde bulunduğunun sübut bulduğuna dair gerekçe ile davanın kabulüne davacı ...’in, ... .87/A Menemen/... adresinde bulunan ... sicil sayılı ...’a ait döner büfesi işi işyerinde 26.10.2017-28.10.2017 tarihlerinde hizmet akdine istinaden 3 günlük çalışmasının SGK’ya bildirilmediğinin tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil kurum istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dinlenen kamu tanıkları, davacının eşi ve kızı dışında belirttiği ... dahil, davacının beyanlarını doğrular nitelikte beyanda bulunmadıklarını, davacının iddiasını ispatlayan tek bir somut delil bulunmadığını, mevcut tanık beyanları, hastane raporu vs. birlikte değerlendirildiğinde davacının müvekkilinin yanında çalışmadığının ortada olduğunu beyanla, davanın reddini istemiştir.

2. Fer'i müdahil kurum vekili istinaf dilekçesinde; kamu tanıklarının davacının beyanlarını doğrular ifade vermediğini, davacının eşi ve kızının hasım taraf lehine yeminsiz ifade vermesinin tek başına takdiri delil olarak kabul edilemeyeceğini, başka tarafsız tanık ifadesinin bulunmadığını, davacı tanıklarının beyanlarının dikkate alınmaması gerekirken taraflı tanık ifadeleri ile düzenlenen bilirkişi raporu dayanak yapılarak verilen kararın yerinde olmadığını belirterek; davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının döner bıçağı ile yaralanması sonrasına ait tedavi kayıtları ve aleyhe işyeri kayıtları sunulmadığı gerekçesi ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilin dört ay hiç çalışan bildirmeyip kaza tarihinden sonraki bir tarihte dört işçinin sigorta girişini yaptırmış olmasını baz alıp, müvekkilinin davacıyı sigortasız çalıştırmış olabileceğine kanaat getirilmiş olmasının; davacının iddiasını ispata yarayan tek bir somut delil bulunmamasının davanın reddini gerektirdiği gerekçesi ile, kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ıncı maddesidir.

3. Değerlendirme

Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki davada verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece, yetersiz tanık dinlenilmek suretiyle karar verilmiş olup, komşu işyerleri zabıta marifeti ile tespit edilmek ve de tespit edilen işyerlerinin vergi kayıt ve işyeri sicil dosyaları da celp edilmek suretiyle; bu iş yerlerinin işverenleri ve bordro tanıkları, bu tanıkların da kendi hizmet süreleri de gösterilerek, davacının fiili çalışma ve başlangıcı tereddütsüz ortaya konulacak şekilde beyanlarına başvurulmalı, alınan beyanlar değerlendirilerek; sonuca göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/15577, Karar No: 2012/12521, Tarih: 26.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/15577 E.  ,  2012/12521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin 16.04.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklara yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunda kullanılan son fatura tarihinin 29.11.2005 olup kurumlar vergisinde kullanıldığı ve suç tarihi 16.04.2006 olduğuda dikkate alındığında 5237 sayılı Yasa uyarınca uygulama yapılması gerekirken, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanması isabetsizlikleri karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4270, Karar No: 2012/6916, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/4270 E.  ,  2012/6916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, 492 Sayılı Harçlar Yasasının mükerrer 138.maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince, taşınmazın satış bedeli üzerinden %09,9 nisbi karar ve ilam harcı alınması gerekeceği gözönünde tutulmaksızın, %09 oranında harç alınması ve satış bedelinin, tapu kaydındaki ve veraset ilamındaki paylara göre paydaşlara ödeneceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru değilse de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden, hüküm fıkrasının harca ilişkin kısmının çıkarılarak yerine “satış bedeli üzerinden %09.9 oranında alınacak harcın payları oranında taraflardan alınmasına” ve hüküm fıkrasının 2. paragrafına tapu kaydındaki ifadesinden sonra gelmek üzere ve “veraset ilamındaki” ibarelerinin eklenerek, 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek, HUMK.nın 438.maddesi gereğince hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15653, Karar No: 2025/4068, Tarih: 06.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/15653 E.  ,  2025/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/592 E., 2020/306 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama, bozma

I. Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun, geceden sayılan zamanda şikâyetçi ve katılanların iş yerlerine girerek hırsızlık yapması şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, ilk hükmün verildiği 20.02.2015 tarihi ile 09.10.2020 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Katılan ...'in işyerinden 80-90 TL para ile 1 adet zippo marka çakmağın çalındığı olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/153, Karar No: 2010/11918, Tarih: 22.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/153 E.  ,  2010/11918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Müteveffa ...Mirasçıları ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ....ve diğerleri aleyhine 02/11/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 25/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı .... Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeni ile desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... Tekstil Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd Ş tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalı sürücünün tam kusuru ile meydana gelen trafik kazasında desteğin yaşamını yitirdiğini belirterek uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalılar ise, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, benimsenen bilirkişi raporları uyarınca, davalı sürücünün tam kusurlu olduğu kabul edilerek davacılar yararına maddi ve manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu durum ve koşulların zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu ağırlaştırmış ise yargıç, tazminatın miktarını azaltabilir.

Dosya içeriğinden, ölümüne yol açan kaza sırasında motosiklet sürücüsü olan desteğin koruyucu başlık (kask) takmadığı anlaşılmaktadır. Kazanın oluşumunda kusuru bulunmadığı belirlenen desteğin koruyucu başlık takmadan motosiklet kullanması, zararın artmasında etkili olan bölüşük kusur niteliğindedir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince, belirlenen maddi ve manevi tazminat tutarlarından uygun bir indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2447, Karar No: 2020/57, Tarih: 14.01.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/2447 E.  ,  2020/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalılardan ... Madencilik-... firmasının işçisi olarak çalışırken, firmanın ihale yolu ile diğer davalıdan aldığı kömür dağıtım işinin ifası sırasında, 09.08.2014 tarihinde geçirdiği kaza nedeniyle yaralandığını ve yapılan tüm tedavilere rağmen sakat kaldığını, bu olayın meydana gelmesinde müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını, olayın işverenin ve ihaleyi veren diğer davalının gerekli iş güvenliğini ve tedbirlerini almaması ve kontrolleri yapmaması sonucu meydana geldiğini, müvekkilinin kaza sonrası uzunca bir süre ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavi gördüğünü, müvekkilinin yaptığı işin kömür dağıtım işi olduğunu, işin sahibinin davalı ... olduğunu, dağıtım eylemini vakfın organize ettiğini, kaza sonrasında davacıda kalıcı birçok sakatlık ve hasarlar meydana geldiğinden çalışma şartlarının ağırlaştığını, söz konusu durumun davacıda manevi elem ve ızdıraba sebep olduğunu beyan ederek, bu nedenlerle davanın kabulü ile, şimdilik 100.000,00 TL maddi tazminat ile 75.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere şimdilik toplam 75.100,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; davalılar vekili cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, davanın reddine dair verilen karar, yasal süresi içerisinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının, davalıya ait işin dağıtımının yapılması yönünde bir yüklenici-iş sahibi ilişkisi olmayıp, davacının, davalıya günübirlik çalışma şeklinde hizmet ilişkisi sözkonusudur.