muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/857, Karar No: 2017/3936, Tarih: 21.06.2017

Davalı şirket vekili; müvekkilinin ticaert unvanının 1996 tarihinde tescil edildiğini, önceliğin müvekkilinde olduğunu, sonraki tescile dayanarak kötüniyet veya iltibas iddiasında bulunmanın doğru olmadığını, müvekkiline karşı davacının uzun süre sessiz kaldıktan sonra işbu davayı açmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; her iki taraf ticaret ünvanında ... ibaresinin yer aldığı, davacının unvanın tescili 1999 yılında, davalının ise 1996 yılında tescil edildiği, tescil ve ilan tarihlerine göre, davalının unvanının davacının unvanından daha önce olduğu ve öncelik hakkının davalıda olması karşısında, davacının ticaret unvanına dayanarak davalının unvanının terkinini ve eylemin haksız olduğunu iddia etmesinin mümkün olmadığı, davacı her nekadar holdinge bağlı ... A.Ş'nin 06.10.1986 tarihinde tescil edilen unvanına dayanmış ise de bu şirketin farklı bir tüzel kişilik olduğu ve davacının bu şirketin unvanının öncelik hakkına dayanarak talepte bulunamayacağı, davacının markalarının tescilinin de 1997 ve 2000 yıllarında yapıldığı, sonradan tescil edilen markaya dayanılarak, önceki tarihli unvanın terkini istenemeyeceği gibi, unvanın kullanımının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet yarattığının da iddia edilemeyeceği, davalının unvansal kullanım dışına taşan bir kullanımda bulunduğu hususunun davacı vekili tarafından iddia ve ispat edilmediği, davalının www. ... .com alan adı ve içerikteki kullanımının da kendi unvansal kullanımı kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11786, Karar No: 2015/10098, Tarih: 10.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/11786 E.  ,  2015/10098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2011/589-2013/1509

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil veya tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 23.12.2014 gün ve 2014/10903 Esas, 2014/14768 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, davalı arsa maliki İ.. R.. ile davalı yükleniciler U....Ltd.Şti. ve K.... Ltd. Şti. arasında İstanbul 2.... Noterliği’nin 03.12.2001 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenicilere bırakılan 2 parsel sayılı taşınmazdaki 6 numaralı bağımsız bölümü 21.09.2005 tarihinde Antalya... Noterliği’nin de düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile yüklenicilerden temlik alıp bedelini ödediğini, yüklenicilerin arsa malikine karşı edimini yerine getirdiğinden ikamet ettikleri taşınmazın tapu kaydının devredilmesi gerektiğini ileri sürerek, taşınmazın veya arsa payının adına tescilini; 14.01.2013 günlü ıslah dilekçesi ile de ikinci kademede tazminat istemiştir.

Davalı arsa maliki, yetki ve görev itirazında bulunarak, davacılar ile yüklenici arasındaki sözleşmenin tarafı bulunmadığından husumet düşmediğini, sözleşme gereği yüklenici temlikinin ancak inşaatın %90 seviyesinden sonra olanaklı olduğunu; davalı yükleniciler ise, görev itirazında bulunarak, arsa maliklerine karşı edimini yerine getirdiğinden arsa maliklerinin karşı edimlerini yerine getirmesi için dava açtığını, taşınmazda kat irtifakı kurulmadığından davacıların talep hakkının doğmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine Dairemizin 19.10.2010 günlü ve 2010/8484-10835 sayılı ilamıyla Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/441 esas sayılı dava sonucunun beklenilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda arsa maliki ile yükleniciler arasındaki asıl sözleşmenin eki olan sözleşme edimlerinin yerine getirilmediği gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteminin, bozma kararından sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle de tazminat isteminin reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin hükmü temyizi üzerine Dairemizin 23.12.2014 günlü ve 2014/10903-14768 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacıların tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise tazminat taleplerine ilişkindir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacıların tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise tazminat taleplerine ilişkindir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, arsa maliki davalı üniversite ile yüklenici diğer davalılar arasında İstanbul 2... Noterliği’nde 03.12.2001 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 8... ada 2 parsel sayılı taşınmazda mesken ve dükkandan oluşan bina ile arkeoloji araştırmaları merkez binası yapılacak, inşaat %90 seviyesine gelince yükleniciye bırakılan bağımsız bölümler devredilecektir. Bu sözleşmenin tadili niteliğinde aynı noterlikte 31.12.2002 günü düzenlenen sözleşme gereğince de arkeoloji araştırmaları merkez binası 8519 ada 2 parsel sayılı taşınmazda yapılacaktır. Davalı yüklenicilerin edimi olan 8...ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki binanın iskan ruhsatının alınması dışında tamamlandığı Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2005/316-316 sayılı dosyasına sunulan rapordan anlaşılmaktadır. Dairemiz bozma kararında bekletici sorun yapılması gerektiği vurgulanan Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin denetimiden geçerek kesinleşen Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/441 esas sayılı dosyasındaki bilirkişi raporu ile yüklenicilerin arkeoloji araştırmaları merkezi binası yapım edimini yerine getirmediği, dolayısıyla da imalatlarının %19 eksik bulunduğu saptanmıştır. Bu durumda ihale şartnamesi ve geçerliliğini koruyan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yükleniciler bağımsız bölüm edinme hakkı elde edememişler, davacının da yüklenicinin temlikine dayanarak tescil talep hakkı doğmamıştır. Ancak, davacı tarafından davalı arsa malikine karşı arkeoloji araştırmaları merkez binasına ilişkin olarak edimi yerine getirildiği bu nedenle taşınmazın adına tescili istemiyle ilgili Antalya 1. Tüketici Mahkemesi’nin 2013/2048 esasında kayıtlı dava açılmış, bu davada alınan bilirkişi raporunda da 8519 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki edimin tamamının yerine getirildiği belirtilmiştir.

Yüklenicilerin arsa malikine karşı edimlerini hangi oranda yerine getirdiği, davacının temlike dayalı tapu iptali ve tescil isteminde bulunup bulunamayacağı belirleneceğinden, görülmekte olan davanın sonucunu etkileyecektir. Dolayısıyla, Antalya 1. Tüketici Mahkemesi’nin 2013/2048 esas sayılı davanın HMK’nın 165. maddesi uyarınca bekletici sorun olarak kabul edilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Bu nedenlerle, Dairemizin onama kararının kaldırılarak kararın bozulmasına, davacı vekilinin sair karar düzeltme isteklerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 23.12.2014 tarih 2014/10903-14768 sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, hükmün BOZULMASINA, davacı vekilinin diğer karar düzeltme isteklerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13765, Karar No: 2017/6682, Tarih: 12.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/13765 E.  ,  2017/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların sürücü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı bulundukları aracın yola kontrolsüz girmesi edeniyle meydana gelen trafik kazasında, davalı sürücünün % 100 oranında kusurlu olduğunu, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/31 D.İş dosyasında araçta meydana gelen değer kaybının tespiti işleminin devam ettiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL. değer kaybının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının talebinin belirsiz olduğunu, kusurlarının bulunmadığını, tespit raporu ile belirlenen 7.000 TL değer kaybının fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, talebin fahiş olduğunu, kusur durumunun belirlenmesi gerektiğini, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalının kusur ile sınırlı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile; 1.000,00 TL.nin davalı ... yönünden yönünden dava tarihinden itibaren, davalı ... yönünden kaza tarihi olan 18/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybı istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı aracında meydana gelen değer kaybı ve tarafların kusur durumlarının tesbiti konularında yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

1-Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş piyasa değeri ile onarılmış haldeki piyasa değeri arasındaki fark kriterinin esas alındığı, hükme esas alınan raporda bu kritere göre hesaplama yapılmadığı anlaşılmakla, dosyadaki kaza tespit tutanağı ve tüm belgeler incelenerek, aracın modeli, yaşı, hasarın ağırlığı, boyanmış olan yerler ve hasarlı bölgelerin özelliği nazara alınıp, aracın kaza öncesi ikinci el piyasa rayiç değeri ile tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farkın değer kaybını göstereceği ilkesine göre değer kaybının tespiti için yeniden uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Tarafların kusur durumlarının belirlenmesi yönünden somut olayda, taraflar arasında tanzim edilen trafik kazası tespit tutanağında davalı araç sürücüsünün “...sokaktan çıkarken caddeden gelen aracı fark etmedim...” şeklinde beyanda bulunduğu, tramer kayıtlarında davalı sürücünün % 100 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, mahkemece Adli Tıp Kurumu'ndan aldırılan raporda ise, davalı sürücüye % 75, davacıya % 25 oranında kusur verildiği, davacı vekili tarafından süresinde iş bu rapora itiraz edildiği anlaşılmakla, mahkemece; dosya kapsamındaki kusura ilişkin tüm belge ve raporları değerlendiren çelişki giderici denetime açık uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre değer kaybı tazminatının belirlemesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı hüküm verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9197, Karar No: 2009/10753, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9197 E.  ,  2009/10753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye HukukMahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalıların yetki itirazlarının kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili müvekkilinin 01.6.2004 tarihli 100 ton panda cinsi buğdayı davalılara sattığını, ancak bedelini alamadığını, bu nedenle icra takibine giriştiklerini ileri sürerek takibe yapılan itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin ikametgah adreslerinin İmamoğlu olduğunu, icra takibinin yetkisine de itiraz ettiklerini belirterek yetki ilk itirazında bulunmuşlardır.

Mahkemece, davalı borçluların borç doğuran sözleşmenin düzenlendiği ve sözleşmenin icra edileceği yerin aynı zamanda davalıların ikametlerinin İmamoğlu olduğu gerekçesiyle mahkemenin 26.12.2007 tarihli ara kararından dönülerek davalıların yetki itirazlarının kabulü ile dosyanın talep halinde yetkili İmamoğlu Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

İtirazın iptali davalarında, hem icra dairesinin hem de mahkemenin yetkisine itiraz edilmesi durumunda İİK.nun 50.maddesi uyarınca öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itirazın incelenmesi gerekir. İcra Müdürlüğünün bu konuda re’sen inceleme yetkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, icra dairesinin yetkisine de itiraz bulunduğuna göre, mahkemece öncelikle icra dairesinin yetkisi incelenip, yetkisiz olduğu sonucuna varıldığı takdirde dava şartı gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi, icra dairesinin yetkili olduğunun kabul edilmesi halinde ise, mahkemenin kendi yetkisine yönelik itirazın incelenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11640, Karar No: 2014/13486, Tarih: 16.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11640 E.  ,  2014/13486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ... E Tipi Kapalı Ceza İnf.Kur.Müd.

HÜKÜMLÜ : ...

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada... Sulh Hukuk ve Gürpınar Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre "... Mahallesi ...Sokak No:..." adresinde ikamet ettiği belirtilmiş ise de cezaevine yazılan müzekkere cevabına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “...Mahallesi...Yolu ... Arkası ....Sokak No...Merkez” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın,...Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Van Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.10.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2600, Karar No: 2017/1241, Tarih: 01.11.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2600 E.  ,  2017/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 17.03.2015 gün ve 2013/431 E., 2015/155 K. sayılı kararın temyizen incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 25.04.2016 gün ve 2015/6477 E., 2016/5548 K sayılı kararı ile;

(…1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, apartman kat malikleri toplantısı sırasında davalının, avukat olan davacının gıyabında küçük düşürücü ifadeler kullandığını, davalının kullandığı ifade nedeni ile Muğla Sulh Ceza Mahkemesinde yargılanarak ceza aldığını belirterek, uğramış olduğu manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından birçok insanın bulunduğu bir ortamda davacıya gıyabında hakarette bulunduğu, bu hususun eleştiri ve görüş beyanında bulunma şeklinde değerlendirilmesinin mümkün olmadığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse, manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hâkim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın gelişim şekli, sarfedilen sözler ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davaya konu olayda; olayın gelişim şekli, sarfedilen sözler ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalının maliki olduğu taşınmazın aidat ve su ücretini yaklaşık olarak iki yıldır ödememesi sebebiyle Canıtez Apartmanı yöneticisi tarafından vekil tayin edildiğini, daha sonra 30.07.2012 tarihinde Muğla 2. İcra Dairesinin 2012/4228 sayılı icra takip dosyası ile takibe başladığını, takibin başlamasından 15 gün sonra 15.08.2012 tarihli Apartman Kat Malikleri Kurulu toplantısında davalı kat maliki tarafından “...bu işi onurlu hiçbir avukat yapmaz daha önceki avukatınız onurlu olduğu için kabul etmedi, siz de Avukat ...'u tuttunuz...” şeklinde sözlerin sarfedildiğini ve gıyabında kendisine hakaret edildiğini, bu nedenle Muğla Cumhuriyet Başsavcılığına şikâyette bulunduğunu ve düzenlenen iddianame neticesinde Muğla Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1139 E., 2013/496 K sayılı kararı ile davalının görevli memura hakaret suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığını, verilen ceza hakkında da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini, toplantı sırasında 8-10 kişinin salonda bulunduğunu, bu kişilerden ...’in ve ...'ın oğlunu uzun yıllardır tanıdığını, diğer kat maliklerini ise ismen bildiğini, söz konusu ortamda davalının, kendisine karşı kişilik haklarına saldırı niteliğindeki hakareti nedeniyle büyük bir elem ve keder içerisine girdiğini ileri sürerek 8.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili dava dilekçesinde ismi geçen ... ve ...'in müvekkiline husumet beslediğini, 15.08.2012 tarihli genel kurul toplantısında davalı tarafından davacıya yönelik ve davacının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde bir eyleminin bulunmadığını, müvekkilinin davacıyı tanımadığını, dolayısıyla taraflar arasında herhangi bir husumetin olmadığını belirterek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; 15.08.2012 tarihli apartman genel kurul toplantısı sırasında davalı tarafından söylenen “...bu işi onurlu hiç bir avukat yapmaz, daha önceki avukatınız onurlu olduğu için kabul etmedi, siz de Avukat ...'u tuttunuz…” şeklindeki sözlerin gıyapta hakaret niteliğinde olduğu ve bu hususun eleştiri veya görüş beyanında bulunma şeklinde değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.