muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13805, Karar No: 2020/1981, Tarih: 02.03.2020

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık sanığın yapılan trafik kontrolünde 267 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi üzerine 02.01.2010 tarihli Trafik İdari Ceza Tutanağının düzenlenmesi sırasında başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanması şeklindeki eyleminde TCK’nin 268/1. maddesi yollamasıyla aynı yasanın 267/1. maddesinin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığı noktasındadır.

TCK’nin 268/1. maddesine göre “işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanan kimse, iftira suçuna ilişkin hükümlere göre cezalandırılır.” Bu durumda trafik ceza tutanağının düzenlendiği sırada kişinin kendisi hakkında bir suç soruşturması ya da kovuşturma yapılmasını önlemek amacıyla kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunması gerekir.

Sayın çoğunluğun görüşü; trafik ceza tutanağındaki promil değerinin 267 olmasından hareketle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun oluştuğunu belirterek TCK’nin 267. maddesinin uygulanması gerektiği yönündedir.

Bir suçun oluşması ile o suçla ilgili soruşturma veya kovuşturma başlatılması birbirinden ayrı şeylerdir. Dosya kapsamına göre sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye atma suçuyla ilgili olarak bir soruşturma başlatılıp başlatılmadığı belli değildir. Dolayısıyla bir soruşturma başlatılmaması durumunda soruşturmanın engellenmesi de söz konusu olamayacaktır.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu düzenleyen TCK’nin 179. maddesine göre; “[1]Kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşımının güven içinde akışını sağlamak için konulmuş her türlü işareti değiştirerek, kullanılamaz hâle getirerek, konuldukları yerden kaldırarak, yanlış işaretler vererek, geçiş, varış, kalkış veya iniş yolları üzerine bir şey koyarak ya da teknik işletim sistemine müdahale ederek, başkalarının hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından bir tehlikeye neden olan kişiye bir yıldan altı yıla kadar hapis cezası verilir.

[2] Kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

[3] Alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle ya da başka bir nedenle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek hâlde olmasına rağmen araç kullanan kişi yukarıdaki fıkra hükmüne göre cezalandırılır.”

Buna göre TCK’nin 179/2. maddesinde sürücünün kullandığı alkol oranı 100 promilin altında kalmış olsa dahi objektif olarak trafik güvenliği tehlikeye atılmış ise kişinin cezalandırılması mümkündür.

Maddenin 3. fıkrasında ise (Adli Kurumun 5. İhtisas Kurulunun emsal raporlarından hareketle 100 promilden yüksek olarak belirlenen alkol düzeyinin kişinin melekelerini zayıflatacağı ve güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceği kabul edilmek suretiyle) alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle .... emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek kişilerin araç kullanması cezalandırılmaktadır.

Maddenin 3. fıkrasında ise (Adli Kurumun 5. İhtisas Kurulunun emsal raporlarından hareketle 100 promilden yüksek olarak belirlenen alkol düzeyinin kişinin melekelerini zayıflatacağı ve güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceği kabul edilmek suretiyle) alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle .... emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek kişilerin araç kullanması cezalandırılmaktadır.

Bu durumda alkollü araç kullanan kişileri tespit eden kolluk görevlileri alkol düzeyi 100 promilin altında kaldığı takdirde objektif olarak trafik güvenliğinin tehlikeye sokulduğunu tespit ettiğinde idari yaptırım tutanağından başka adli yönden gereğinin yapılması için Cumhuriyet Savcılığına bildirimde bulunmakla yükümlüdür.

100 promil seviyesinin aşıldığı durumlarda da hem idari yaptırım tutanağı düzenlemek hem de TCK’nin 179. maddesi uyarınca gereğinin takdiri için Cumhuriyet Savcılığına bilgi vermekle yükümlüdür.

100 promil seviyesinin kişilerin melekelerini zayıflatacağı ve güvenli sürüş yeteneğinin kaybolacağı adli tıp raporları ile istikrar bulmasından sonra TCK’nin 179/3. maddesinin uygulanması gerektiği Yargıtay kararlarıyla istikrara kavuşmuştur.

Yukarıda belirtildiği üzere suç tarihi itibariyle sanık hakkında TCK’nin 179/3. maddesi kapsamında trafik güvenliğini teklikeye sokma suçundan herhangi bir soruşturma veya kovuşturma yapıldığına dair kolluk, fezleke ve yazışmalarında hiçbir bilgi yoktur. Gerek soruşturma gerekse kovuşturma evresinde bu yönde bir araştırmaya da girişilmemiştir.

Şayet trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan soruşturma veya kovuşturma yapıldığı tespit edilirse sanığın eylemi TCK’nin 268/1. maddesi yollamasıyla aynı yasanın 267/1. maddesine uyabilecektir.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan herhangi bir soruşturma ya da kovuşturma bulunmaması halinde ise sanığın trafik idari para cezası karar tutanağının düzenlendiği sırada kimlik bilgilerinin yanlış bildirilmesinden ibaret eylemine TCK’nin 206/1. maddesinin uygulanması söz konusu olabilecektir.

Yukarıda belirttiğim gerekçelerle sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan soruşturma ya da kovuşturma yapılıp yapılmadığı mahkemesince araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum. 02/03/2020
Yargıtay — Esas No: 2010/15387, Karar No: 2011/2207, Tarih: 14.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15387 E.  ,  2011/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazların bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazlardan 712 nolu parsele su tahliye kanalı olarak, 713 parsele ise davalı idarece kanal bakım ve onarımı için kullanılmak üzere özel yol olarak el atıldığından, taşınmazlardaki el atılan bölüm tapusunun iptali ile Hazine adına tescili yerine, yol ve kanal olarak terkinine karar verilmesi ,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının üçüncü bendindeki (yol olarak terkinine ve su tahliye kanalı olarak tapudan terkinine) kelimelerinin çıkartılmasına, yerlerine (Hazine adına tapuya tesciline) kelimelerinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6720, Karar No: 2017/979, Tarih: 06.03.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/6720 E.  ,  2017/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması

Hüküm : 1-)TCK'nın 314/1-2, 31/3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-)TCK'nın 174/1-2, 31/3, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 07.02.2013 tarihli duruşma esnasında 18 yaşını tamamlamadığı gözetilmeden yargılamanın kapalı yerine açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-)a-)5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 15/1. maddesine göre suça sürüklenen çocuklar hakkındaki soruşturmanın Cumhuriyet savcısı tarafından bizzat yürütülmesinin gerektiği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda istikrarlı şekilde inkar etmiş olduğu 20.04.2011 tarihli tutanağın, düzenlenmesi esnasında Cumhuriyet savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin hazır bulunmaması sebebiyle geçerli olarak kabulünün mümkün olmadığının ve ayrıca soruşturma aşamasında ifade mahiyetinde olup müdafii bulunmaksızın yapılan yer gösterme işleminin CMK'nın 213. maddesi gereğince de hükme esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b-)Aynı olay nedeniyle yaşı büyük sanıklar .....,....,...,... ve ...hakkında açılan İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/152 Esas, 2013/175 Karar sayılı dosyasının getirtilip incelenmemesi,

c-)Suça sürüklenen çocuğun dosyadaki iletişim tespitlerinin hangi soruşturma kapsamında yapıldığı tespit edilip söz konusu iletişim tespit tutanaklarının içeriklerinin karar yerinde değerlendirilmemesi,

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

a-)Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "TCK'nın 314/2. maddesi" olarak gösterilmesi gerekirken "TCK'nın 314/1-2. maddesi" olarak gösterilmesi,

b-)Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan hükmolunan adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca paraya çevrilmesi esnasında yasal imkanı olmayan hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrildiğinin belirtilmesi,

3-)Bozma nedenine göre; hükümden sonra 06.03.2014 tarih ve 28933 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6526 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 5235 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 5395 sayılı Kanunun 26/2. maddesindeki düzenlemeler ve anılan Kanunun geçici 1/3. maddesinin görev ve usule ilişkin hükümlerin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükümlerin BOZULMASINA, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13814, Karar No: 2012/12846, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13814 E.  ,  2012/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme suçundan sanık ... ve bu suça iştirak etmekten sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan açılan kamu davalarının şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine dair Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2010 gün ve 2010/437 Esas, 2010/552 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin vekâlet ücretine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

24.12.2009 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesinde yer alan “Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir" biçimindeki düzenleme karşısında sanıklar hakkında açılan kamu davalarının şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verilmiş olduğundan tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklara isnat olunan oluşa ve kabule uygun reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımı süresine tâbi olduğu, suç tarihi olan 23.12.2004'den inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10681, Karar No: 2011/3682, Tarih: 31.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10681 E.  ,  2011/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.05.2009 tarih ve 2004/168 - 2009/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ...vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Gemsan Şirketine ait tersanede diğer davalıya ait tankerin 13.02.1997 tarihinde yanması sonucu müvekkiline ait tersane ve yüzer havuz ünitesinde hasar onarımı ve temizlikten doğan 2.500.000.000TL zarar olduğunu, 22.02.1997 tarihine kadar yangın ve patlama tehlikesi nedeniyle tersaneye elektrik verilemediğini, büyük havuzda bulunan ve tamiri bitirilen Komandor adlı geminin planlanan tarihte denize indirilemediğini, 15.02.1997 tarihinde havuza alınması planlanan Cenk adlı geminin 24.02.1997 tarihinde havuza alınabildiğini, büyük havuzda 9 günlük iş kaybı meydana gelip günlüğü 7.000 USD’den toplam zararın 63.000USD olduğunu, küçük havuzda bulunan Topkapı adlı gemide ise 8 gün çalışılamayıp günlüğü 3.000 USD’den 24.000USD kar kaybı bulunduğunu, havuzların çalışamamasından doğan toplam 87.000 USD kâr kaybı zararından davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan meblağların faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili, temizlik çalışmalarını müvekkilinin yaptığını, davacının kar kaybı zararı bulunmadığını, davacının zarar kalemlerini ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...vekili, temizlik çalışmalarını müvekkilinin yaptığını, davacının kar kaybı zararı bulunmadığını, davacının zarar kalemlerini ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, gerçek zararın saptanması amacı ile bozma ilamında açıklığa kavuşturulması istenen hususların davacı tarafça tam olarak açıklanamadığı, davacının sigortadan para almadığı, 13.03.1997 tarihli tespit raporunda bina hasarı ve onarımı için gereken harcamaların uzman bilirkişiler tarafından 19.02.1997 tarihli keşif sonucu belirlenmesi nedeniyle bina hasarlarının onarımı için davacının 250,00 TL zararı olduğu, kazadan kaynaklanan kirlenme nedeni ile yapılan temizlik masraflarına ilişkin 10.03.1997 tarihli 86,25 TL’lık fatura dışında başka belge ibraz edilmediği, davacının küçük havuz için kar kaybına uğradığını ispatlayamadığı, dosyadaki yazışmalardan büyük havuzun 15.02.1997-20.02.1997 tarihleri arasında 5 gün boyunca kullanılamadığı, Cenk isimli geminin bu süre içinde havuza alınamamasından dolayı davacının günlük 7.000 USD'den toplam 35.000 USD kar kaybı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 86,25 YTL havuz temizliği gideri, 250,00 YTL olay nedeni ile binada oluşan hasar olmak üzere 336,25 YTL ve büyük havuzun çalışmaması nedeniyle meydana gelen kar kaybı zararı 35.000 USD’nin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı DİTAŞ’den tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ...vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ...vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı ...vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 382,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 88,20 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14087, Karar No: 2014/25457, Tarih: 12.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/14087 E.  ,  2014/25457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/53013

Mahkemesi : Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04/12/2013

Numarası : 2013/218-2013/657

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, suçun sübutuna, eksik incelemeye, eşler arasında özel hayatın gizliliğinden bahsedilemeyeceğine; mahalli Cumhuriyet savcısının, lehe kanun hükümlerinin tartışılmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanması gerektiğine; katılan vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, suçun sübutuna, eksik incelemeye, eşler arasında özel hayatın gizliliğinden bahsedilemeyeceğine; mahalli Cumhuriyet savcısının, lehe kanun hükümlerinin tartışılmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanması gerektiğine; katılan vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanun'un 133/2. maddesinde "kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması" başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği;

Bu açıklamalar ışığında, somut olaya göre, sanık ile katılanın olay tarihinde resmi nikahlı evli olduğu, sanığın, eşinden kuşkulandığı nedeniyle katılana casus telefon olarak düzenlettirdiği (....) E 72 Marka cep telefonu hediye ettiği, katılanın bu telefonu bir süre kullandığı, yüklenen program sayesinde sanığın kendi telefonuna gelen mesajı aldıktan sonra katılanın telefonunu arayarak dinlemesi şeklinde gerçekleşen olayda, tarafların müşterek çocukları tanık Şerife’nin babasının kendisine "annenin telefonuna dinleme cihazı koydurdum" dediğine yönelik beyanı, katılan beyanları, bilirkişi raporu ve bu rapoda belirtilen 0532…uzantılı cep telefonunun, sanığın davacı olduğu taraflar arasındaki boşanma dava dilekçesinde kendisine ait olduğunun belirtilmesi dikkate alındığında;

1- Sanığın eyleminin TCK'nın 132/1. maddesine uyan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek olayda uygulama yeri bulunmayan aynı Kanunun 134/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- TCK'nın 132. maddesinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup, mağdurun, temyiz aşamasında verdiği 31.10.2014 hakim havale tarihli dilekçeyle sanığa yönelik şikayetinden vazgeçtiğini ifade etmiş olması karşısında, TCK'nın 73/6. maddesi gereğince, katılan sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğine dair beyanı alınarak, mağdura yönelik eylemi bakımından hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

3- TCK'nın 53/4. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası ertelenmiş kişiler hakkında aynı Kanunun 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısının, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün BOZULMASINA, 12.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.