muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18971, Karar No: 2012/5020, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/18971 E.  ,  2012/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 02/07/2010 Tarihinde davalı kurumca yapılan denetimde ... yerinde 3 adedi aynı kişiye ait olmak üzere tamamı 11 adet ilaç kullanım raporu bulunduğu için uyarı yapılmaksızın tek taraflı olarak sözleşmenin feshedildiğini ve 3 ay süre ile sözleşme yapılamayacağına karar verildiğini, bu raporların çoğunun fotokopi olduğunu, bunların ve diğerlerinin eczanelerde unutulmuş raporlar olduğunu ileri sürerek davalı idarenin tek taraflı tasarrufu ile verilen 3 aylık fesih kararının iptaline ve sözleşmenin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı tarafın iddialarının hukuki dayanağı olmadığını, kurumun uyguladığı fesih işleminin sözleşmenin 6.3.2 maddesine uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece,raporların haklı nedenle eczanede bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davalı kurumun sözleşmenin 3 ay süre ile feshine ilişkin kararının İPTALİNE karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1)Taraflar arasındaki sözleşmenin 6.3.2. hükmü ile davalı kurum mensuplarına ilişkin eczanede onun üzerinde ... karnesi veya ... raporu (aslı ve fotokobi) bulunduğunun tespiti halinde sözleşmenin fesh edileceği ve 3 ay süreyle sözleşme yapılmayacağı hüküm altına alınmış olup bu hüküm sözleşmenin taraflarını bağlar. Bu nedenle, davacı 2011/18971-2012/5020

eczanesinde 11 adet ... raporu bulunduğu anlaşıldığına göre davalı tarafça yapılan işlemin sözleşmeye uygun olduğu kabul edilip, davanın reddine karar vermek gerekirken çelişkili tanık beyanlarına dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; kararın davalı yararına BOZULMASINA, 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4934, Karar No: 2013/9330, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/4934 E.  ,  2013/9330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, makam ve buna bağlı görev tazminatının hak ettiği tarihten bu güne kadar geriye dönük olarak faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, 5510 sayılı Kanun'un geçici m.4/XI uyarınca, davacının yaşlılık aylığına geçmişte yapmış olduğu belediye başkanlığı görevi nedeniyle görev ve makam tazminatının da eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Söz konusu 5510 sayılı Kanun geçici m.4/XI hükmüne göre; "...Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce, seçimler neticesinde belediye başkanı olarak görev yapmış olup, bu kanunun yürürlük tarihinden önce 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan Ek 68 inci maddesine göre makam tazminatı ve buna bağlı olarak temsil veya görev tazminatı ödenenler hariç olmak üzere, sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta olanlardan; 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan 39’uncu maddesine göre aylık bağlanması şartlarını haiz olanlara, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren, bu kişilerden bu Kanunun yürürlük tarihi itibariyle 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan 39'uncu maddesine göre aylık bağlanması şartlarını haiz olmayanlara ise bu şartları haiz oldukları tarihten itibaren 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan Ek 68’inci maddesinde belirtilen şartlar da dikkate alınarak, emsali belediye başkanının almakta olduğu makam tazminatı ve buna bağlı olarak temsil veya görev tazminatı tutarı, almakta oldukları emeklilik veya yaşlılık aylıklarına ilave edilmek suretiyle ödenir..." Belirtilen kanun hükmü ile 5510 sayılı Kanundan önce uygulamada görülen; 5434 sayılı Kanuna göre emekli maaşı alan belediye başkanlarına görev ve makam tazminatı verilirken; SSK veya Bağ-Kur'dan emekli olan belediye başkanlarına görev ve makam tazminatı verilmemesi konusundaki farklı uygulamaların önlenmesi amaçlanmıştır.

Ancak, farklı sosyal güvenlik kurumlarından emekli maaşı alan sigortalılar arasındaki bu eşitliğin sağlanması için; öncelikle sigortalıların fiili hizmet sürelerinin eşit olması gerektiği önkoşul olarak aranmıştır. Bu amaçla 5510 sayılı Kanunun Geçici m.4/XI ile mülga 5434 sayılı Kanunun m.39 ve Ek m.68 hükümlerine atıf yapılmış; SSK ve Bağ-Kur'dan yaşlılık aylığı alan belediye başkanlarının, görev ve makam tazminatı alabilmeleri için ayrıca atıf yapılan maddelerdeki koşullara haiz olmaları gerektiği belirtilmiştir. Belirtilen koşuların varlığı halinde 5510 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 1.10.2008 tarihinden itibaren görev ve makam tazminatının verilmesi mümkün olacaktır. Fakat, bu koşullar gerçekleşmemişse, gerçekleştiği tarihten itibaren görev ve makam tazminatının verilebileceği de m.4/XI hükmünde belirtilmiştir. Böylece, kanun koyucu, atıf yapılan maddelerde belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde sosyal güvenlik kurumları arasındaki (T.C.Emekli Sandığı, SSK, Bağ-Kur) farklı uygulamaların giderilmesini ve eşitliğin sağlanmasını amaçlamıştır.

Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında; evvelce belediye başkanlığı hizmeti bulunan; gerek, T.C Emekli Sandığı mensuplarına, gerekse SSK veya Bağ-Kur'dan yaşlılık aylığı alan sigortalılara 5510 sayılı Kanunun Geçici m.4/XI hükmüne göre görev ve makam tazminatı verilebilmesi için şu koşulların gerçekleşmesi gerekmektedir:

1-)Seçimler sonucunda belediye başkanı olarak görev yapmış olmak (5510 sayılı Kanunun Geçici m.4/XI).

2-)Fiilen 25 yıl (9000 iş günü) kesenek karşılık veya prim ödemekle birlikte 60 yaşını doldurmuş olmak yada 15 yıl (5400) kesenek karşılık veya prim ödemekle birlikte 61 yaşını da doldurmuş olmak (5434 sayılı Kanunun m.39/b ve k);

3-)Hizmetin en az 2 yıl süreyle gerçekleşmiş olması (5434 s.K Ek m.68);

Somut olayda, 04.09.1956 tarihinde ... davacının, 25 fiili hizmet yılı üzerinden 26.08.2008 tarihinden itibaren SGK'dan yaşlılık aylığı bağlandığı ve seçilmek suretiyle 1999 - 2004 döneminde belediye başkanlığı yaptığı görülmektedir.

Eldeki davaya ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun geçici m.4/XI ile bu maddeyle, atıf yapılan 5434 sayılı Kanunun m. 39 hükümleri uyarınca geçmişte belediye başkanlığı yapan ve SSK yahut Bağ-Kur'dan yaşlılık aylığı alan sigortalılara; ayrıca görev ve makam tazminatı verilebilmesi için 60 yaşı doldurma koşulunun gerçekleşmesi de gerekmektedir. Somut olayda, istek tarihi olan 23.02.2009 itibariyle bu koşul gerçekleşmediğinden ve davalı Kurumun da 60 yaşını ikmal ettiği tarih itibariyle davacıya görev ve makam tazminatı verilmesini kabul ettiği ve bunun dışında herhangi bir uyuşmazlık çıkarmadığı anlaşıldığından ve böylece 5434 sayılı Kanunun m.39 koşullarının tümünün oluşmadığı belirgin olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5516, Karar No: 2015/5553, Tarih: 16.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/5516 E.  ,  2015/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında, müşteki ...'a hakaret etmekten dolayı dava açıldığı halde, bu suçla ilgili herhangi bir hüküm kurulmamış ise de, bu hususta zamanaşımı sonuna kadar karar verilebileceği anlaşılmakla yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak :

1- Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir, bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/157 Esas sayılı dosyasında davacı vekili olan sanığın, yerel mahkemece verilen davanın reddine dair kararının Yargıtay 13. Hukuk Dairesi tarafından onanması üzerine, aynı daireye gönderdiği karar düzeltme dilekçesinde, kullandığı "...Öncelikle onama kararı ile birlikte hukuki bir dil kullanmanın anlamsızlığına kanaat getirmiş bulunmaktayım. 'Dosyadaki yazılardan, duvardaki kazılardan' kararın onanmasına şeklindeki bir onama kararı karşısında, beynimizi, gözümüzü ve parmaklarımızı yormanın sonucu sadece kağıt israfı olmaktadır. ... Aslında kararda imzası bulunan tüm yargıçlara 'reddi hakim talebinde' bulunmak gerekir ama mazaallah ...'a reddi hakim talebinde bulunduk, kendisini taltif edip, Yargıtay'a tetkik hakimi yaptılar, bu kezde onama kararı veren üyelerden birini Yargıtay Başkanı yaparlar neme lazım..." şeklinde, kaba ifade ve ağır eleştiri niteliğindeki sözlerin, müşteki ve katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık\_... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1765, Karar No: 2016/5071, Tarih: 07.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/1765 E.  ,  2016/5071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süresinin ve bağlanan yaşlılık aylığının geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu olayda; davacıya, 22.03.1985-30.06.1996 tarihleri arasında 4088 gün ...5 tarihleri arasında 2606 gün 506 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigorta ve 540 günlük askerlik borçlanma süresi ile 01.02.2009 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasaya göre yaşlılık aylığı bağlandığı; davalı Kurumca 2011 yılında gerçekleştirilen işlemle davacının Bağ-Kur sigortalılığına esas oda kaydı geçersiz sayılarak sadece vergiye kayıtlı olduğu dönemler ...sigortalısı sayılıp, toplam prim gün sayısı yeterli olmayacağından yaşlılık aylığının iptal edildiği, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süresinin ve bağlanan yaşlılık aylığının geçerli olduğunun tespiti istemiyle açtığı davada Mahkemece davanın reddine karar verildiği, verilen ilk kararın, Dairemizin 07.11.2014 günlü 2014/19619 E. ve 2014/23105 K. sayılı ilamı ile, davacının,... Emniyet Müdürlüğü tarafından 09.11.1984 tarihinde verilen şoför çalışma karnesinde oda üye numarasının 3661 olduğunun ve 09.11.1985 tarihine kadar değişik illere yolcu taşıma işlemlerinin yazılı olduğu; oda üye defterinde 3660 sıradaki üyenin 06.01.1982, 3662 sıradaki üyenin 06.01.1992, 3663 sıradaki üyenin 06.01.1982 tarihinde kaydının yapıldığının belirtildiği, 3660. sıradaki üyeden itibaren 10 yıl üye kaydedilmemesinin olağan olmadığı gibi, davacı ve ondan sonra gelen üyenin 1992 yılında kaydı yazılıp, daha sonra gelen üyenin 1982 yılında kaydının nedeni üzerinde durulmadığı, üyelerin iki sıra numarası ile kayıtlarının mevcut olup, kullanılan kalem ve yazı karakterinin aynı özellikte olması gözetildiğinde, uzun süre aynı kişi ve kalemle üye kaydedilemeyeceği değerlendirilip, üyelerin kaydedildiği daha önceki defterden yeni üye defterine aktarım yapılıp-yaılmadığı, bu aktarım sırasında maddi hata ile davacı ve ondan sonra gelen üyenin kayıt tarihi yazılırken yapılan hatanın defter üzerinde düzeltilip-düzeltilmediği

üzerinde durulması; bu konuda oda yönetimi ve yazım işini yapanın beyanına başvurulup, gerektiğinde diğer sayfaları da kapsayacak şekilde bilirkişi incelemesi yaptırılması, ayrıca, davacı adına uyuşmazlık konusu dönemde araç kaydı olup-olmadığı, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının bulunup-bulunmadığı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi yönüyle bozulması üzerine, anılan ilama uyularak gereken inceleme ve araştırmanın yapıldığı anlaşılmakla; ...ri ile 01.06.1992 noter tasdik tarihli karar defterinin incelenmesi neticesinde ...görevlilerince düzenlenen ve davacının 3661 kayıt sicil numarası ile anılan odaya kayıt tarihinin 06.01.1982 olduğunu belirten 03.12.1996 tarihli inceleme tutanağı, davacının anılan odanın 3661 numaralı üyesi olduğunu belirten ve 09.11.1985 tarihine kadar değişik illere yolcu taşıma işlemlerinin yazılı olduğu ... tarafından 09.11.1984 tarihinde verilen şoför çalışma karnesi, tanık olarak bilgi ve görgüsüne başvurulan oda başkanı M. Terzi'nin davacının üye olarak kaydedildiği daha önceki defterden yeni üye defterine aktarım yaptığı esnada tarihi yanlış geçirmesi nedeniyle düzeltme yaptığı yönündeki beyanı, davacıdan 06.01.1982 tarihinde kaydiye ve aidat ücreti alındığını gösteren...dosya kapsamı dikkate alındığında, davacının 06.01.1982 tarihinden itibaren anılan odaya kayıtlı olduğu ve ihtilaf konusu olan 22.03.1985-30.06.1996 tarihleri arasındaki dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süresi ile bağlanan yaşlılık aylığının geçerli olduğu belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.04.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10153, Karar No: 2016/9696, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10153 E.  ,  2016/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 13. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 13. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Cad. No:162C .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün MERNİS adresinin ceza infaz kurumuna ait olduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mahallesi ... Sokak No:25 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... tarafından alınan hükümlü beyanına göre, hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mahallesi, ... Sokak, No:25 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4714, Karar No: 2009/5746, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/4714 E.  ,  2009/5746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.08.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., davalılar miras bırakanına ait 116 ada 5 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Mahkemece, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesindeki koşulların davalılar yararına gerçekleştiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden 11.03.1970 yılında yapılan tapulama işleminde 19 hektar 8925 metrekare yüzölçümündeki 608 parsel sayılı taşınmazın mera vasfı ile tescil edildiği, belediye imar sınırları içinde kalması nedeniyle 09.05.1990 tarihinde vasfı “arsa” olarak değiştirildiği ve 06.01.1995 tarihinde ifraz edilerek 5115 ve 5116 no’lu parsellere ayrıldığı, bu parsellerden 5116 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yerde 3194 sayılı Yasanın 18 maddesi uyarınca imar uygulaması yapıldığı ve imar sonuçu oluşan 116 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 27.04.1995 tarihinde Helvadere belediyesi adına tescil edildiği ve 01.04.1998 tarihinde de davalıların miras bırakanı ... Sevdi’ye satıldığı anlaşılmıştır.

Görülüyor ki, dava konusu taşınmazın evveliyatı mera olan 608 parsel sayılı taşınmazdan gelmektedir.

İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan meralık vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, ..., yeşil saha, gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil” olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapabilmek için;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapabilmek için;

a-Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içersinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b-Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içersine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "İmar Planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c-Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı ; konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d-Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan Belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş meraların

mülkiyeti belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının tümünün gerçekleşmiş olması gerekir.

Somut olayda; Dava konusu taşınmazın mera parselinden geldiği, "yolsuz tescil" suretiyle önce belediye adına, daha sonra da davalıların miras bırakanı adına tescil edildiği, taşınmazın halen arsa vasfında olduğu, üzerinde ... bulunmadığı ve taşınmazın bulunduğu yere altyapı hizmetlerinin gelmediği saptanmıştır. Dava konusu taşınmazda yukarıda açıklanan “yerleşim yeri olarak işgal edilme koşulu” gerçekleşmediğinden 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluştuğundan söz edilemez. Açıklanan nedenle davanın kabulüne karar vermek gerekirken aksine görüş ve düşüncelerle davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.