muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9385, Karar No: 2010/4965, Tarih: 26.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9385 E.  ,  2010/4965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 15/06/2006 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, destekleri ...'ın, davalılardan ...'ın sürücüsü olduğu aracın çarpması nedeniyle yaşamını yitirdiğini belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalılar ise, haksız davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Davacı eş, desteğin ölümü nedeniyle 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı istediği halde istek aşılarak, adı geçen davacı yararına 9.900,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı alınmasına karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların isteği ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek, davacı eş yönünden fazla maddi tazminata karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12160, Karar No: 2014/16032, Tarih: 26.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12160 E.  ,  2014/16032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karabük İş Mahkemesi

Tarihi : 24.04.2014

No : 2013/302-2014/114

Asıl dava, Kurumun ölüm aylığının iptaline yönelik işlemin iptali ve ödenmeyen aylıkların faizi ile birlikte tahsili, birleşen dava ise, yersiz ödenen ölüm aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı (birleşen dava davacısı) Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonrasında verilen davanın kabulü kararı verilmesi üzerine temyiz denetimini yerine getiren Dairemizce, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun eksik araştırmaya dayalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası, davalı Kurum vekilince yersiz ödenen aylıkların istirdatı için açılan davanın işbu dava ile birleştirildiği ve yapılan araştırma sonrasında yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; dosyanın incelenmesinde, kurum işlemine dayanak Karabük İl Emniyet Müdürlüğünün 22.02.2012 tarihli tutanağında, davacının eski eşinin çocuklarını görmek üzere15 günde bir eski eşi Fatma Korkulmaz’ın adresine gelip gittiğini tespit ettikleri, Mahkemenin talebi üzerine yapılan emniyet araştırmasında da aynı polis memurlarınca davacı komşuları Ali Altunkum ve A.. Y..’dan sorularak yine eski eşin bazı aylarda “çocuklarını görmeye gelmesi dışında uğramadığının” tespit edildiği, mahkemece dinlenen tanıklar A.. A..ve A.. Y..’ın davacının eski eşini hiç görmediklerini beyan ettikleri, F..M.. muhtarının, kurum denetmenlerine 15.03.2012 tarihinde verdiği ifade de, davacının eski eşinin 10-15 günde bir gelip 2-3 gün kalıp gittiğini,

hatta polislerle bir olay nedeniyle davacının evine gittiklerinde eski eşi orada gördüğünü beyan ettiği, yargılama safhasında ise davacının eski eşini bir kez gördüğünü beyan ettiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemece söz konusu çelişkilerin giderilmesi açısından, tutanak mümzileri polislerin ifadelerine başvurulmalı, eski eşin 10-15 günde bir gelip 2-3 gün kalıp gitmesi hususu birlikte yaşama olgusu açısından değerlendirilerek, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı (birleşen dava davacısı) Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı (birleşen dava davacısı) Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14346, Karar No: 2018/4058, Tarih: 28.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14346 E.  ,  2018/4058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; ziynet alacağının ve yoksulluk nafakasının reddi yönünden, davalı erkek tarafından ise boşanma kararı, kusur belirlemesi, tazminatlar ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA,bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/14594, Karar No: 2023/13704, Tarih: 04.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14594 E.  ,  2023/13704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/247 E., 2023/457 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 22.12.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın; davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 29.03.2023 tarihli karar ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.04.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı vekili tarafından Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe girip 31.10.2020 tarihine kadar uygulanması gereken toplu ... sözleşmesi uyarınca fark ücret talebinde bulunulduğu, arabuluculuk başvuru tarihi itibarıyla imzalanmış bir toplu ... sözleşmesi olmadığı ve talep de mevcut olmadığı hâlde 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark ücretin hesaplanmasında, 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin “Ücret zammı” başlıklı 33 üncü maddesi hükmü esas alınarak ... ... sözleşmesi doğrultusunda belirlenen temel ücrete %12 oranında ücret zammı uygulanmasının hatalı olduğu, davacının ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerektiği, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönemde işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesine göre bir hesaplama yapılabilmesi için davacı yönünden 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesindeki şartların mevcut olup olmadığının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli kararı ile; bozmadan önceki kararda 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesine göre karar verilmediği, çerçeve toplu ... sözleşmesi gereği yapılan hesaplamalar doğrultusunda karar verildiği, davacı tarafça karara bu yönüyle istinaf ve temyiz başvurularında bulunulmadığı, davalı lehine usuli kazanılmış hakkın doğduğu, bozma doğrultusunda alınan ek bilirkişi raporunda 01.01.2021 tarihinde sonraki dönem için 08.09.2021 tarihinde imzalanan ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi ile belirlenen %12 oranında ücret zammı uygulanmaksızın hesaplama yapıldığı, davalı İdare tarafından toplu ... sözleşmesinin imzalanmasından sonra günlük ücret 153,07 TL kabul edilerek geçmişe dönük olarak ödemeler yapıldığı, alınan ek raporda 2021 yılı için davacının fark alacaklarının olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.03.2023 tarihli ilâmı ile; davacının 01.01.2021 tarihinden sonraki dönem yönünden fark ücret ve ilave tediye alacakları hesaplanırken; 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümleri uygulanmadan ... ... sözleşmesinde belirtilen asgari ücretin belirli bir oran fazlası dikkate alınarak davacının ücretinin belirlenmesi, bundan sonra davalı İdarenin 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi nedeniyle 08.09.2021 imza tarihinden sonra fark ücret bordrolarıyla yaptığı ödemeler dikkate alınmadan, hesaplama dönemi içinde yapılan diğer ödemelerin mahsubu ile sonuca gidilmesi gerektiği, bu hususlar gözetilmeden hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmı doğrultusunda Mahkemece resen hesaplama yapılarak davacının alacakları hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; talep edilen alacakların arabuluculuk başvuru tarihinde henüz imzalanmamış olan 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümleri uygulanmadan ve bu toplu ... sözleşmesi uyarınca yapılan fark ödemeler de dikkate alınmadan hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11542, Karar No: 2010/12411, Tarih: 29.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11542 E.  ,  2010/12411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 2044 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4421, Karar No: 2019/12925, Tarih: 10.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/4421 E.  ,  2019/12925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 09/04/2008-27/08/2012 tarihleri arasında makastar yardımcısı olarak, en son net 1.000 TL aylık ücretle, yemek sosyal yardımından faydalanarak çalıştığını ancak sigortasının 11/01/2012 tarihinden itibaren başlatıldığını, davalı işyerinin resmi olarak davalılardan ... adına kayıtlı olduğunu ancak davalı ...’ın işyerinin gerçek sahibi olduğunu, 27/08/2012 tarihinde davalı ... tarafından müvekkiline işten çıkartıldığı ve 18/08/2012 tarihinde sigorta çıkışının yapıldığının söylendiğini, müvekkilinin kıdem tazminatı talep etmesi üzerine işveren tarafından aynı binada aynı işverene ait işyerine ait başka bir bölümünde ortacı olarak çalışabileceği ancak bunun için bazı belgeleri imzalaması gerektiği söylendiği ve müvekkilinin bu belgeleri imzalamadan işyerinden ayrıldığını, müvekkilinin normal çalışmasının 08:00 ila 19:00 saatleri arasında olduğunu ancak son 2 yıldır hafta içi her gün saat 20:30’a kadar mesaisinin devam ettiğini, son 2 yıldan önceki dönemde ise hafta içi saat 22:00’ye kadar çalıştığını, ayrıca çalışma süresi boyunca cumartesi günleri 08:00 ila 18:00 saatleri arasında ve ayda bir kez Pazar günü 08:30 ila 15:00 saatleri arasında, mesai yaptığını, yine müvekkilinin dini bayram dışındaki tatil günlerinde çalıştığını ancak fazla çalışma ve tatil çalışmalarının karşılığı ücretlerin işveren tarafından ödenmediğini, ayrıca yine müvekkilinin yıllık izinlerini kullanmadığı ve kullandırılmayan yıllık izinlerin ücretlerinin de yine işverence müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının işvereninin ... olduğunu, diğer müvekkili davalı ...’ın işyerinin sigortalı çalışanı olduğu ve işveren olmadığını, davacının müvekkiline ait işyerinde makastar yardımcısı olarak çalışmadığını, ortalığı toplayan, getir-götür işlerine bakan, çırak tabir edilen sıfatla işyerinde çalışmaya başladığını ve ilerleyen zamanda meto basma denilen işi öğrenerek bu işi yaptığını, asgari ücretle çalıştığını, davacının yıllık izin süresinin müvekkili işverene haber vermeden keyfi olarak aştığını ve işyerine gelmediğini, işe geldiğinde işveren tarafından uyarıldığını ve aynı şartlarla başka bir bölümde ihtiyaç duyulması nedeniyle çalışmasının istendiğini ancak davacının bunu kabul etmeyerek işyerini terk ettiğini, davacının çalışma saatlerini ilişkin iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve davacının bütün haklarının kendisine ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ...’a karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı ... hakkındaki davada ise, işverenin iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fazla mesai alacak talebinde yapılan karineye dayalı makul indirim (takdiri indirim) dışında davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre ve kararı davalı ... adına da temyiz eden Av. ...’nın yargılama aşamasında davalı ... adına vekaletname sunmadığı, Dairemiz geri çevirme kararı üzerine ilk derece mahkemesinin karar tarihinden sonra düzenlenen vekaletnamenin dosyaya sunulduğu görülmüştür. Buna göre, her ne kadar davalı ... vekaletname bulunmadan adına yapılan temyize icazet vermiş ise de, neticede ilk derece mahkemesinin yargılaması sırasında ... vekille temsil edilmediğinden, mahkemece bu davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik bulunmadığından, davalı ... vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazı yerinde değildir. Davalı ... adına yapılan temyizde ise, davalı vekili ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda fazla mesai ve genel tatil ücreti alacağı brüt ücretten hesaplanıp netleştirilirken sadece gelir vergisi ve damga vergisi düşülerek alacak belirlenmiş ve mahkemece bu tutar net olarak hüküm altına alınmıştır. Oysa fazla mesai ve genel tatil ücreti alacağı hesabında bürüt ücretten net ücrete gidilirken sigorta primi ve işsizlik sigortası primlerinin de düşülmesi gerekmektedir. Buna göre, mahkemece anılan alacaklarda SGK ve işsizlik sigortası primi kesintisi yapmadan alacakları belirleyen bilirkişi raporuna itibarla hüküm tesisi hatalıdır.