muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4313, Karar No: 2013/26919, Tarih: 19.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/4313 E.  ,  2013/26919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eylemin gece sayılan zaman dilimi içinde, saat 18:47 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/11/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18072, Karar No: 2016/4332, Tarih: 06.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18072 E.  ,  2016/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline ait olup davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı aracın seyir halinde iken araçtan gelen bir ses ile durduğunu, aracın alttan yağ akıttığını görüldüğünü, ve aracın servisine çekildiğini, davalı ... şirketi nezdinde hasar dosyası açıldığını ancak davalı yanca yapılan inceleme sonucu hasarın kaza sonucu oluşmadığının ve hasar bedelinin müvekkiline ödenmeyeceğini bildirildiğini belirterek aracında meydana gelen 43.500 TL hasar bedelinin ve 7 günlük ikame araç bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili; ekspertiz incelemesi sonucu sigortalı araçta meydana gelen hasar bedeli belirlendiğini, davacıya ve dava dışı servislere toplam 2.072,29 TL nin 24.10.2013 tarihinde ödeme yapıldığını, hasarın sigorta teminatı kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 39.102,49 Tl nin 31.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan 26.08.2015 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu araçta meydana gelen hasarın aracın yağlanma sisteminin işlevsizliğine bağlı olarak ortaya çıktığı kabul edilerek dava konusu aracın motorunun kaza öncesi halindeki şekilde sorunsuz çalışması için gerekli bedelin 25.04.2014 tarihli tespit raporunda belirtilen parça ve işçilk bedellerinin hasar ve rayiç bedeller ile uyumlu olduğu belirtilerek 35.210,00 TL şeklinde hesaplama yapılmış, mahkemece de kabul edilmiştir.

Hükme esas alınan 26.08.2015 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu araçta meydana gelen hasarın aracın yağlanma sisteminin işlevsizliğine bağlı olarak ortaya çıktığı kabul edilerek dava konusu aracın motorunun kaza öncesi halindeki şekilde sorunsuz çalışması için gerekli bedelin 25.04.2014 tarihli tespit raporunda belirtilen parça ve işçilk bedellerinin hasar ve rayiç bedeller ile uyumlu olduğu belirtilerek 35.210,00 TL şeklinde hesaplama yapılmış, mahkemece de kabul edilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan 13.01.2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise, expertiz raporunda hasar 1 başlığı altında yer alan hasar kalemlerinin davaya konu kaza sonucu meydana gelen yağlanma sisteminin işlevsizliğine bağlı olarak ortaya çıktığı, olay sebebiyle ortaya çıkan davalı şirketin sorumluluğundaki zararın ise söz konusu listede belirtilen şekilde KDV dahil 16.133,54 TL olduğu tespit edilmiş ve 25.04.2014 tespit raporunun hasar listesinde yetersiz yağlanma ile ilgisi olmayan parçaların yer aldığı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, İTÜ Trafik Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kuruluşlardan seçilecek trafik hasar uzmanı bilirkişi kurulundan, tazminat yönünden raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 06.04.2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13103, Karar No: 2016/3352, Tarih: 23.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/13103 E.  ,  2016/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından; tamamına yönelik olarak, davacı tarafından ise katılma yoluyla tazminat ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.02.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/10640, Karar No: 2014/15058, Tarih: 29.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10640 E.  ,  2014/15058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 19. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ: 28/02/2013

NUMARASI: 2010/350-2013/57

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kayıt maliki ''B.B.'' ile davacının mirasbırakanı ''M. B.E.'in aynı kişi olduklarının kanıtlanamadığı, dayanak belgelerdeki hatanın düzeltilmesinin dava yoluyla istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, mirasbırakanı M. B.E.'in kayden maliki olduğu 15 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında adının 'Ziraat Nezareti İstatistik Umum Müdürü B. .' yazıldığını ileri sürerek kaydın nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi isteği ile eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK'nın 382/2-ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre Sulh Hukuk Mahkemesi'nde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanun'un 12.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan herhangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

HMK'nın geçici 1. maddesi gereğince “ Bu Kanun'un yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” Kanun'un yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinde sonra yapılan taleplerin Tapu Müdürlüğü”ne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece, sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

Bu tür işlerde mahkemece, sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğü'nden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Somut olaya gelince; dava konusu 15 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ve kadastro tutanağında malikin adı “B. B.mirasçıları” olarak geçmekte olup, davacı, kayıt maliki ile murisi 'M. B.E.'in aynı kişi olduğu iddiasıyla kayıtların düzeltilmesini istediğine göre, mahkemece dava dilekçesindeki talebin dayanak belgelerdeki hatanın düzeltilmesi olarak kabulü isabetsizdir. Hükme esas alınan Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 10.10.2006 tarih, 2006/10055 E-10709 K sayılı ilamının eldeki dava ile bir ilgisi bulunmadığı açıktır. Bu durumda tapu kaydında düzeltme davası olarak açılan bu davanın esas yönünden sonuçlandırılması gerekmektedir.

Ne varki; mahkemece işin esası bakımından yapılan araştırma ve incelemenin de hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Mahkemece nüfus kayıtlarında ''doğum tarihi 1279 olan B.'', ''B.: C./C. oğlu'', ''M.t/M. B.: C./C. oğlu'' ile aynı kimlik bilgilerine sahip kişi ya da kişilerin kayıtlı olup olmadığı sorulmalı, bu isimde kişi ya da kişilere ait nüfus kayıtları var ise getirtilmeli, taşınmazda hak iddia eden başka kimseler olup olmadığı saptanmalı, Ziraat Nezareti Celilesi İstatistik Umum Müdürü B. B.'in kimlik ve mesleki bilgileri ilgili birimlerden sorularak araştırılmalı, bu doğrultuda var ise diğer arşiv kayıtları getirtilmeli, davacı murisinin mesleği, aile unvanı vb. bilgiler araştırılmalı, zabıt kayıt örneğinde bahsedilen ''Beyoğlu Sancağı Muhasebeciliğinin 3 T.Sani 332 tarih, 695 numaralı tezkeresi'' ilgili Tapu Müdürlüğünden istenilmeli, toplanan ve toplanacak deliller ile kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmalıdır.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılması, elde edilen kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, davacı ile kaydı düzeltilmesi istenen malik arasındaki bağın duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3211, Karar No: 2014/3645, Tarih: 25.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3211 E.  ,  2014/3645 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme, kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından sanıklar ...,hakkında yapılan yargılama sırasında, 5271 sayılı CMK’nın 23/1. maddesi gereğince, görevsizlik kararı veren hâkimin yüksek görevli mahkemede davaya bakamayacağından bahisle, 5271 sayılı Kanun’un 27/b-son maddesi gereğince ... Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 31.01.2014 tarihli ara kararı ile verilen çekinme kararı üzerine dosyanın gönderildiği mercii ... Ağır Ceza Mahkemesince, çekinmenin yerinde olmadığına dair verilen 12.02.2014 tarihli ve 2014/118 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16.04.2013 tarihli ve 2013/100-146 sayılı görevsizlik kararında, mahkeme hâkimlerinin oybirliği ile verdiği görevsizlik kararında kesin olarak eylemi tanımlayarak hukuki düşüncelerini açıklamak suretiyle tarafsızlıklarını kaybettikleri anlaşılmakla, çekinme taleplerinin kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden,...Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2014 tarihli ve 2014/118 sayılı kararının bozulması gerektiğinden söz edilerek Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 07.05.2014 gün ve 94660652-105-63-3711-2014- 9173/31195 sayılı yazılı istemlerine müsteniden anılan kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2014 tarih 2014/183314 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle okundu; gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-OLAY:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında olası kasıtla öldürme suçuna teşebbüs, kasten yaralama, mala zarar verme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından cezalandırılmaları istemiyle...Cumhuriyet Başsavcılığının 25.03.2013 tarihli ve 2013/356 sayılı iddianamesi ile... Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldığı... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16.04.2013 tarihli ve 2013/100 Esas, 2013/146 sayılı kararı ile

"...’ın kasten adam öldürmeye yönelik eylemi açısından TCK’nın 21/2. maddesi kapsamında düzenlenen olası kast durumunun iddia edilmesi karşısında yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, failin meydana gelen sonuca göre kasten adam öldürme suçuna teşebbüs suçu kapsamında yargılaması kesinlikle yapılamaz. Zira, olası kast hallerinde fail yalnızca meydana gelen sonuçtan sorumlu olabilir. Bu tür kast çeşidinde adam öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması mümkün değildir. Mağdurdaki yaralar ise basit tıbbi müdahaleyi gerektirir seviyededir. Mahkememizin kabulüne göre, şüpheli...’in olası kast ile adam öldürme suçu açısından şüphelinin eylemi TCK’nın 170. maddesi kapsamında değerlendirilmelidir. Sonuç meydana geldiğinde şüpheli eylemi silahla tehdit kapsamında değerlendirilemez. Zira şüphelinin olayın diğer mağdurları açısından amaçladığı bir fiil biçimi yoktur.” Denilmek suretiyle sanıkların kasten yaralama, mala zarar verme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından yargılamalarının yapılması için görevsizlik kararı verilerek dosyanın... Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.06.2013 tarihli ve 2013/104 Esas, 2013/191 sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek, dosyanın mercii tayini için ilgili Yargıtay Dairesine gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 25.092013 tarihli ve 2013/12923 esas, 2013/9215 karar sayılı ilamı ile “... Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2013 gün ve 2013/100 Esas, 2013/146 karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına” karar verildiği, dosyanın... Ağır Ceza Mahkemesine gelmesi üzerine 2013/236 Esas numarasına kaydı yapılmak suretiyle yapılan yargılama sırasında, 31.01.2014 tarihli ara kararı ile “Mahkemenin Başkan ...(92612), Üye ... (120803) ve Üye...(151552) sicil numaralı Başkan ve Hâkimler tarafından verilen 2013/100 Esas, 2013/146 Karar sayılı görevsizlik kararında açıkça görüş beyan edildiği görüldüğünden, 5271 sayılı CMK’nın 23. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen bir karar veya hükme katılan hâkim yüksek görevli mahkemece bu hükme ilişkin olarak verilecek karar ya da hükme katılamaz şeklindeki hüküm nedeni ile" mahkeme başkan ve üyelerinin dosyadan çekindikleri, bu konuda bir karar verilmek üzere dosyanın CMK’nın 27/b-son cümlesi uyarınca gönderildiği... Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2014 tarihli ve 2014/118 D.iş sayılı kararı ile “sadece görevsizlik kararı verilmesinin görüş beyan edildiği anlamına gelmediği, belirtilen sebeplerin dosyadan çekinme hususunda yeterli olmadığı" gerekçesi ile talebin reddine karar verildiği,... Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2014 tarihli ve 2014/118 D.iş sayılı kararının bozulması istemiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Hukuki görüşünü bildirerek görevsizlik kararı veren mahkeme başkan ve üyelerinin dosyadan çekinmesi gerekip gerekmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

III-Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun,

“Yargılamaya katılamayacak hâkim” başlıklı 23. maddesinde; “(1) Bir karar veya hükme katılan hâkim, yüksek görevli mahkemece bu hükme ilişkin olarak verilecek karar veya hükme katılamaz. (2) Aynı işte soruşturma evresinde görev yapmış bulunan hâkim, kovuşturma evresinde görev yapamaz. (3) Yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hâkim, aynı işte görev alamaz.”

“Hâkimin reddi sebepleri ve ret isteminde bulunabilecekler” başlıklı 24. maddesinde; “(1) Hâkimin davaya bakamayacağı hâllerde reddi istenebileceği gibi, tarafsızlığını şüpheye düşürecek diğer sebeplerden dolayı da reddi istenebilir. (2) Cumhuriyet savcısı; şüpheli, sanık veya bunların müdafii; katılan veya vekili, hâkimin reddi isteminde bulunabilirler. (3) Bunlardan herhangi biri istediği takdirde, karar veya hükme katılacak hâkimlerin isimleri kendisine bildirilir."

“Hâkimin çekinmesi ve inceleme mercii" başlıklı 30. maddesinde; “(1) Hâkim, yasaklılığını gerektiren sebeplere dayanarak çekindiğinde; merci, bir başka hâkimi veya mahkemeyi davaya bakmakla görevlendirir. (2) Hâkim, tarafsızlığını şüpheye düşürecek sebepler ileri sürerek çekindiğinde, merci çekinmenin uygun olup olmadığına karar verir. Çekinmenin uygun bulunması halinde, davaya bakmakla bir başka hâkim veya mahkeme görevlendirilir. (3) Gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde yapılan işler hakkında 29 uncu madde hükmü uygulanır." Hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 6.maddesi uyarınca, iddianamenin kabulünden sonra, yargılamanın alt dereceli bir mahkemeye ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilemez ise de,... Ağır Ceza Mahkemesi’nce 16.04.2013 tarihinde iddianamenin kabulüne, tensip ile de aynı tarihte sanıkların belirtilen maddelerden yargılamalarının yapılması için görevsizlik kararı verilerek dosyanın... Asliye Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.06.2011 tarihli ve 2011/1-75 Esas, 2011/114 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, bir olayla ilgili olarak kanaati oluşan hâkimin yeniden yargılama aşamasında daha önce oluşan görüşünün etkisi altında kalması olanaklıdır. Bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olayla ilgili hiçbir önyargısı olmayan farklı bir hâkimin yeniden yargılama yapması hak ve özgürlüklerin korunması açısından bir güvencedir. Hâkimin objektif araştırma ve saptamalarda bulunması tarafsızlığını şüpheye düşürecek işlemler değildir. Bu işlemleri yapan yargıç, esas hakkında yargılama yapan mahkeme heyetinde yer alabilir. Burada önemli olan, alınan tedbirlerin ya da kararların kapsamı ve niteliği itibariyle sanığın suçluluğu konusunda bir önyargı oluşturup oluşturmadığıdır.

Konuyla ilgili olarak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları incelendiğinde; AİHM’nin, ihlal kararı vermek için yargıcın duruşma öncesinde yapmış bulunduğu yüzeysel değerlendirmeleri yeterli görmediği ve “duruşma yargıcının duruşmadan önce kişinin suçlu olup olmadığı konusunda düşünce oluşturup oluşturmadığı” kıstasından hareket ettiği görülmektedir.

... Ağır Ceza Mahkemesi’nce görevsizlik kararı verilirken, sanıkların yargılamalarının yapılacağı sevk maddelerin gösterilmesi sırasında kararda, sanıkların suçu işleyip işlemediği ile suçun nitelendirilmesi konusunda dosyanın esas olarak incelenmesi sonucunda oluşan bir görüş açıklaması bulunmadığından, önceden belirlenmiş bir kanaate ulaşıldığı kabul edilmemelidir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34. maddeleri uyarınca kararların gerekçeli yazılmasının zorunlu olması da dikkate alındığında hâkimin tarafsızlığını kaybettiğinden söz edilemez.

Bu durumda... Ağır Ceza Mahkemesince çekinme talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, kanun yararına bozma cihetine gidilmemiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Bu nedenlerle;... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 31.01.2014 tarihli ve 2013/236 Esas sayılı ara kararı ile mahkeme başkan ve üyelerinin davadan çekinmesine, hâkimlerin davaya bakmaya yetkilerinin kaldırılmasına ilişkin talebi inceleyen ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 12.02.2014 tarihli ve 2014/118 D.iş sayılı talebin reddine ilişkin kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, haklı nedenlere dayanmayan "Kanun Yararına Bozma" isteminin (REDDİNE), diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 25.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.