muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1324, Karar No: 2013/1404, Tarih: 27.02.2013

Davacı ... ve arkadaşları dava dışı 146 ada 66 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tapu kayıtlarına dayanarak dava açmış, taşınmazın kendileri adına tescilini istemiştir. Davacı dayanağı olan 24.11.1969 tarih 44 ve 45 sayılı tapu kayıtları getirtildiği halde mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamı belirlenmemiş, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmamış, yine dayanılan tapu kayıtlarının mahkeme ilamıyla oluştuğu belirlenmesine rağmen, sözü edilen dava dosyası veya mahkeme ilamı da getirtilerek ilam uygulanmamış, davacının dayanağı olan tapu kaydının miktarından fazla olarak dava dışı 66 parsel sayılı taşınmaza uygulandığı gerekçesiyle hüküm kurulmuştur. Bir tapu kaydının kadastro sırasında bir taşınmaza revizyon görmesi mutlak surette tapu kaydının o taşınmaza ait olduğu anlamına gelmez. Kaldı ki davacının dayanağı olan ve dava dışı 66 parsele revizyon gören 24.11.1969 tarih 44 ve 45 sayılı tapu kayıtlarının toplam yüzölçümü 92.770 m2 olup revizyon gördüğü 66 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü ise 64.481,20 metrekaredir. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için sözü edilen tapu kayıtları tesislerinden itibaren tüm tedavülleri varsa haritaları ve dayanağı olan belgeler ile birlikte ve dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği sorulup saptanarak, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmaza ait kadastro tespit tutanağının onaylı örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden, varsa tapu kaydının tesisine esas alınan ilamın dava dosyasının mahkemesinden getirtilerek, ayrıca dayanılan kayıtların tesisine esas Asliye Hukuk Mahkemesinin 1969/98 Esas, 1969/179 karar sayılı ilamına ilişkin dava dosyası, bulunamaması halinde mahkeme ilamının onaylı örneği ve haritası, dava konusu taşınmaza ve dava dışı 66 parsel sayılı taşınmaza komşu taşınmazların tutanak örnekleri varsa oluşumundan itibaren dayanakları olan kayıtlar getirtilip, dosya tamamlandıktan sonra mahallinde 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu, tarafların gösterecekleri tanıklar, teknik bilirkişi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, keşifte 3402 sayılı Yasa'nın 20. maddesi göz önüne alınarak varsa haritalar uygulanmak suretiyle; haritaların bulunmaması halinde kayıtların sınırlarına göre tapu kayıtlarının kapsamları belirlenmeli, kayıtların kapsamı belirlenirken varsa dava dışı revizyon gördüğü taşınmazlar ve davacıların aynı kayıtlara dayanarak kadastro mahkemesinde komşu 72 parsel sayılı taşınmaza dava açtığı ve bu davanın derdest olduğu göz önüne alınarak bu dosyanın akibeti saptanmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar göz önüne alınmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12634, Karar No: 2012/10761, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12634 E.  ,  2012/10761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

...

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ : Adana 5 Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ...

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada yolcu ...'ın öldüğünü, davacıların ise yaralandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak annelerinin ölümü nedeni ile davacı ..., ..., ...ve ... için 2.000'er TL manevi, kendileri yaralandığı için ... için 3.000 TL manevi, 2.000 TL tedavi gideri, 2.000 TL iş göremezlik, 1.500 Tl kazanç kaybı, ... için 3.000 TL manevi, 1.500 TL iş göremezlik, 500 TL tedavi, ... için 5.000 TL manevi, 500 TL iş göremezlik, 250 TL tedavi giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile maddi tazminat talebi miktarı toplamını bilirkişi raporu doğrultusunda ... için 2.000 TL olan iş göremezlik istemini 243.872,19 TL'ye, ... için 1.500 TL olan iş göremezlik istemini 86.134,86 TL'ye

../...

- 2 -

2012/12634

2012/10761

yükseltmiştir. Birleştirilen dava ile de, aynı kazadan dolayı davacı ... için 134.017 TL, ... için 5.983 TL'den toplam 140.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili istenmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; asıl dava yönünden: anneleri ... öldüğü için davacı ..., ..., ...ve ... için 1.500'er TL, kendi yaralanmalarından dolayı ..., ... ve ... için 2.000'er TL manevi tazminatın davalı ...'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, davalı ... hakkındaki manevi tazminat isteminin reddine, davacı ...'un maddi tazminat isteminin reddine, davacı ... için 1.527,56 TL, tedavi, 2.000 TL iş göremezlik, 440,64 TL 2 aylık gelir kaybı toplamı 3.968,20 TL maddi ve davacı ... için 1.500 TL iş göremezlik, 500 TL tedavi giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (davalı ... bakiye limit olan 3.440 TL'den ve dava tarihinden işleyecek faizden sorumlu olarak), ıslah zamanaşımına uğradığından reddine, birleşen davanın kabulü ile, davacı ... için 134,017 TL, ... için 5983 TL maddi tazminatın davalı ...'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı ... şirketinin 29.12.2005 tarihinde davacılara ödediği 11.560 TL (3.000 + 8.560 TL)'nin ödeme kalemi tespit edilmeden mahkemece bu ödemenin iş göremezlik/tedavi gideri kaleminden olduğunun kabulü ile bu zararlara ait 15.000 TL olan poliçe limitinden mahsubuna ve davalı ... şirketinin bakiye limit 3.440 TL den sorumlu olduğuna karar verilmesi isabetli değildir. Mah-

../...

- 3 -

2012/12634

2012/10761

kemece yapılacak iş davalı ... tarafından yapılan 11.560 TL'lik ödemenin hangi kalemden yapıldığının tespiti ile hasıl olacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.636,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 9.10. 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/1640, Karar No: 2014/5815, Tarih: 13.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1640 E.  ,  2014/5815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 01.07.2009

No : 2007/101-2009/452

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; davacı, 01.06.2001-15.03.2005 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece, dinlenen davacı tanıkları ile Bölge Çalışma Müdürlüğü müfettişlerince yapılan denetim sonucu tutulan rapor gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; mahkeme kararı eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır. Zira, hükme esas alınan Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunun dosyada bulunmadığı, dinlenen tanıklarında kayden çalışması bulunan bodro tanığı olmadığı gibi, komşu işyeri tanığı da olmadıkları dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Şu halde mahkemece; re'sen araştırma yapılarak, davalı işyerinden Kuruma bodro verilmediği ve davalıya ait iş yerinde işçi çalıştırılmadığından, işyerinin kapsam ve mahiyeti araştırılarak işçi çalıştırılmadan söz konusu işyerinin faaliyetinin sürdürülmesinin mümkün bulunup bulunmadığı saptanmalı, davalı işverene ait işyeri belirtilip aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, dosyada bulunan Bölge Çalışma Müdürlüğü'nün 25.01.2006 tarihli, davacıya hitaben yazılan yazıda eklenmek suretiyle, Bölge Çalışma Müdürlüğü'nün söz konusu tespitine yönelik denetim raporu ve tüm dayanak belgeleri istenmeli, böylece bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

2-Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulunun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

Somut olayda; 01.01.2005-15.03.2005 tarihleri arasında asgari ücretin üstünde ücret tespiti yapıldığı anlaşılmakla, söz konusu dönemi kapsar hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerin varlığı araştırılmalı, müfettişce saptanan prime esas kazanç var ise, bu da dikkate alınarak gerçek ücret hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1640, Karar No: 2013/9620, Tarih: 06.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1640 E.  ,  2013/9620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Araç trafik belgesindeki muayene bölümünde sahtecilik suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçiler Maliye ve Ulaştırma Bakanlıklarının kamu davasına katılma hakları bulunmadığı gibi, usulsüz verildiğinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının anılan suçtan verilen hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, şikayetçi idareler vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 06.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7205, Karar No: 2012/41527, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7205 E.  ,  2012/41527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sulamaya, içme sularının sağlanmasına veya afetlerden korumaya yarayan tesislere zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, tarlasına su getirebilmek için ... Sulama Birliği Başkanlığına ait sulama kanalının altını kırarak delik açıp taşınmazına boru çekerek sulama kanalına zarar verdiği iddia olunan olayda, sulama idaresi temsilcisinin sanığın usulüne uygun bir şekilde sulama sistemini döşediğini, kanala herhangi bir zarar verilmediğini, komşu tarla sahiplerinin de bu borudan faydalandığını beyan etmesi, mahkemece bilirkişi olarak tayin edilen polis memuru refakatinde olay yerinde yapılan keşif sonrası düzenenlenen bilirkişi raporunda teknik herhangi bir görüş belirtilmeksizin mala zarar verme suçunun oluştuğuna ilişkin beyanda bulunulması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanığın eylemi nedeniyle kanalın zarar görüp görmediği yönünden konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmasından sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C.Savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26087, Karar No: 2014/10205, Tarih: 28.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26087 E.  ,  2014/10205 K.**

* KİŞİLER ARASINDAKİ KONUŞMANIN DİNLENİLMESİ VE KAYDA ALINMASI

* ÖZEL TOPLANTININ TELEFONLA KAYDA ALINMASI

* KENDİSİNE YÖNELİK HAKARET İÇERİKLİ KONUŞMAYI KAYDA ALMAK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 133

* YARGI HİZMETLERİNİN ETKİNLEŞTİRİLMESİ AMACIYLA BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI VE BASIN YAYIN YOLUYLA İŞLENEN SUÇLARA İLİŞKİN DAVA VE CEZALARIN ERTELENMESİ HAKKINDA KANUN (6352) Madde 80

**"İçtihat Metni"**

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

En az üç veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi, TCK'nın 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlanmıştır. Anılan suçun oluşabilmesi için, söyleşinin, “aleni olmaması”; yani, “belirsiz sayıda kişinin, ayrıca bir çaba harcamadan, rahatlıkla duyabileceği ve algılayabileceği şekilde konuşulmaması” gerekli ve yeterli olup, söyleşi içeriğinin suçun oluşması bakımından bir önemi yoktur. Buna göre, söyleşi; gizlilik taşıyan ve özel yaşam alanı kapsamında yer alan konularla ilgili olabileceği gibi, herkes tarafından bilinen veya anlamsız ya da sıradan hususlar hakkında da olabilir.

Elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesi, TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlanmış olup, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eylemi suç olarak düzenlenmiştir.

Ancak kişinin, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, örneğin; kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında, konuşma ve haberleşme içeriklerini veya özel hayata ilişkin ses ve görüntülerini dinleme, izleme ya da kaydetme eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği,

Dosya içeriğine, sanık savunması, müşteki beyanı ve bilirkişi raporlarına göre, sanığın özel bir bankanın genel müdürlüğü bünyesinde inşaat proje sorumlusu, müştekinin ise aynı birimde inşaat birim müdürü olarak çalıştığı, sanığın, müştekinin kendisi hakkında performans değerlendirmesi için odasında müdür yardımcısı Eray'ın da katılımıyla yaptığı aleni olmayan toplantıda konuşulanları, diğerlerinin rızası olmaksızın cep telefonu ile kayda alarak toplantıda müştekinin kendisine hakaret ettiği iddiasıyla Cumhuriyet Başsavcılığında şikayetçi olması şeklinde gelişen olayda; sanığın aksi kanıtlanamayan bankada 2003-2012 yılları arasında görev yaptığı, 2009 yılında birim müdürü olarak çalışmaya başlayan müştekinin göreve başladığı günden bu yana kendisine karşı negatif bir tutum içerisinde olduğu, eski çalışan olması nedeniyle kendisini tasfiye etmek istediği, daha önce iş ortamında kendisine sözlü olarak hakaret ettiği, toplu ortamlarda kendisine karşı rencide edici ve küçük düşürücü tavırlar sergilediği, yaklaşık 1 ay önce hakkında haksız yere soruşturma başlattığı, olay günü de, performans değerlendirme toplantısında kendisine hakaret içerikli sözler söylemesi nedeniyle üzerindeki cep telefonu ile gizlice kayıt yaptığı, eylemi başka türlü ispat etmesinin mümkün olmadığı yönündeki savunması ile bu savunmayı doğrulayan bilirkişi raporuna göre, sanığın başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde iken toplantıda kendisine yönelik hakaret içerikli konuşmayı kayda aldığı, sanığın eyleminin hukuka aykırı olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiş, gerekçede her ne kadar, atılı suçta failin aleni olmayan konuşmanın tarafı olmayan herhangi bir kişi olması gerektiğinden sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı belirtilerek sanığın beraatine karar verilmiş ise de, gerekçesi yanlış olan hükmün, sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmakla bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/200, Karar No: 2011/200, Tarih: 13.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/200 E.  ,  2011/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alenen cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Suruç Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2008 gün ve 2006/409 Esas, 2008/77 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı suç için gerek 765 sayılı Türk Ceza Kanunu gerekse 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda öngörülen cezaların tür ve miktarı ile 5235 sayılı Kanunun 11. maddesi hükmüne nazaran yargılama görevinin Sulh Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek CMK.nun 4. maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın hükmü temyize konu olmayan diğer sanığı cinsel organını ağzına almaktan ibaret eyleminin 765 saylı TCK.nun 419. maddesinin birinci cümlesi kapsamında alenen hayasızca vaz'u hareket suçu kapsamında kaldığının gözetilmemesi,

Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'e de CMUK.nun 325. maddesi uyarınca teşmiline, 13.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.