muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2084, Karar No: 2018/2815, Tarih: 19.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/2084 E.  ,  2018/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ... ile sanıklar .... müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi, sanık ... müdafiinin süresindeki isteği nedeniyle bu sanık hakkında duruşmalı olarak, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle sanık ... ve duruşmalı inceleme isteminde bulunmayan sanıklar.... ve ....yönünde duruşmasız olarak yapılmıştır.

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık ... hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrileceğine karar verilmesi suretiyle, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 26/02/2008 tarihli kanun ile değişik 106/4. maddesine aykırı davranılması infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olup, CMK'nın 289, 302. ve 303. maddelerinde bozma ve hukuka aykırılığın düzeltilmesi nedenleri arasında sayılmadığından tebliğnamedeki bozma öngören görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ... ile sanıklar ...müdafilerinin arama kararı olmadan arama yapılması nedeniyle elde edilen delilin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ile sanıklar .... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istekleri ve sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmalarının reddi ile CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar ....hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANIĞI: 19/06/2018 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'nın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafileri Av. ... ve Av. ....'in yokluklarında 21.06.2018 tarihinde açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2013/24013, Karar No: 2014/20527, Tarih: 24.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24013 E.  ,  2014/20527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Zonguldak 1. İş Mahkemesi

Tarihi :24.09.2013

No :2013/76-2013/328

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 26.07.2010 tarihinde geçirdiği iş kazası geçici iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan masraf ve ödemelerin rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işverene ait yer altı kömür ocağı işyerinde tavanda oluşan boşluğun doldurulması sırasında sigortalının tavandan düşen tahkimat parçasının isabet etmesi sonucu geçici iş göremezliğe maruz kaldığı, Mahkemece, yapılan yargılamada; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kazanın gerçekleşmesinde % 50 oranında kaçınılmazlığın, % 50 oranında ise işçinin kusurluğu bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakta olup, anılan rapora dayanılarak hüküm kurulmuştur.

İlk raporda ise, olayın % 100 kaçınılmaz olduğunun kabul edildiği görülmektedir. Somut olayda, tavanı ve tahkimatı kontrol etmemesi nedeniyle işçiye verilen % 50 kusur oranının bir kısmının bu konudaki denetimi yerine getirmeyen işverene verilmemesi isabetsiz olduğu gibi, kaçınılmazlık olgusunun da raporda yeterince tartışılmadığı, iki rapor arasındaki çelişkinin de giderilmediği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinde; " İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır." cümlesi gereğince, iş kazalarında ilgililerin kusur durumları belirlenirken kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurulması ve belirlenen kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir. Kaçınılmazlık olgusundan ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve

dikkatli çabaya karşın sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram …” (Prof. Dr. A.C.. T.., Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup, bu olgunun kabulünün koşulu, “ … vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof. Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de yadsınamaz bir gerçektir.

Bu açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; tüm dosya içeriği ve olayın oluş şekline göre, davalı işveren ve sigortalının kusur durumlarının yasal mevzuat çerçevesinde irdelenmediği, yanılgıya dayalı, yargısal denetime elverişli olmayan raporların hükme dayanak alınması yerinde değildir. Bu bakımdan, 5510 sayılı Kanunun 21., davaya konu işkazasının meydana geldiği tarihte yürürlükte olan 1475 sayılı Kanunun 73. maddeleri ile İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü ve diğer yasal mevzuat kapsamında iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan yöntemince düzenlenecek bilirkişi raporu alınmalı, oluşan kazaya karşı hangi önlemlerin alınması gerektiği, bunların işverence alınıp alınmadığı ve alınmış tedbirlere sigortalı ve diğer ilgililerin uyup uymadığı hususları ortaya konulmalı, kaçınılmazlık olgusunun var olup olmadığı da ayrıca irdelenmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddi yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1681, Karar No: 2014/8618, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1681 E.  ,  2014/8618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 256 ada 50 parsel sayılı taşınmazı doğu sınırında kalan taşınmazlarla birlikte gösteren birleşik pafta örneğinin,

2- Dosya içine getirtilecek birleşik pafta örneği ile ada ve parsel numaraları belirlenerek çekişmeli 256 ada 50 parsel sayılı taşınmaza doğu yönünden sınır olan tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin, varsa tesislerine esas belgeler ile tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile tespitlerinin dayanaklarını oluşturan kayıtlarının ve kadastro tespitleri sonucunda oluşmuş sicil kayıtlarının,

3- Dosya içine getirtilmiş; 14.10.1941 tarih 23 numaralı tapu kaydının tesciline esas olan Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.6.1941 tarihli ve 124 Esas, 115 Karar sayılı dava dosyasının, bulunabilmesi halinde dava dosyası aslı ve tüm eklerinin; dava dosyasının bulunamaması halinde onaylı ilam örneği ile tesciline esas olan tüm belgelerin onaylı örneklerinin( ilgili mahkemesi ile tapu müdürlüğünden),

4- 14.10.1941 tarih 23 numaralı tapu kaydının tedavül kayıtlarından olan 01.12.1944 tarih 1 numaralı tapu kaydının tüm tedavül kayıtlarının,

5- 14.10.1941 tarih 23 numaralı tapu kaydının tedavül kayıtlarından olan 14.11.1966 tarih 3 numaralı tapu kaydının tüm tedavül kayıtlarının,

6- 14.10.1941 tarih 23 numaralı tapu kaydı ile dosya içinde bulunan veya yukarıdaki fıkralarda belirtildiği şekilde dosya içine getirtilecek tüm tedavül kayıtlarının; kadastro sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadıkları tapu ve kadastro müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak; varsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örnekleri ile kadastro sonucu oluşmuş sicil kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8104, Karar No: 2017/3833, Tarih: 02.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/8104 E.  ,  2017/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili, davalı ... Belediyesi ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan 1961 den sonra (1961 ilâ 1970 yılları arasında) çekilen hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları ilgili yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek raporun, bu dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/05/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6240, Karar No: 2007/7031, Tarih: 07.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6240 E.  ,  2007/7031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca tapuda yapılan satışlardan doğan vergi cezasının tahsili istemine ilişkindir.

Fiilî karine nedeniyle aslolan; vekilin, müvekkilinin talimatı ile hareket ettiğidir. Bu karinenin aksinin kanıtlanması, müvekkile aittir.

Somut olayda, davacı arsa sahibinin üçüncü şahıslara sattığı arsa paylarının sözleşme uyarınca kime düşen arsa payları olduğu araştırılmamıştır. Davalı yüklenicilere ait arsa paylarının arsa sahibi tarafından üçüncü şahıslara vekil sıfatıyla yapılan satışlarda gösterilen değerlerin, müvekkilin talimatına uygun olduğu karinedir. Bunun aksinin, davalı yüklenici tarafından kanıtlanması gerekir. Dolayısıyla, arsa sahibi, kendi payına ait satışlarda değeri düşük göstermesi halinde sorumlu olur.

O halde, mahkemece yapılması gereken iş; az yukarıda açıklanan kural uyarınca araştırma yapılmasından ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulmasından ibarettir. Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 07.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11435, Karar No: 2010/15001, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11435 E.  ,  2010/15001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, işyerine çevrilen meskenin eski hale getirilmesi ve tahliyesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Manevi tazminat istemi yönünden hakkında ret kararı verilen davalı ... Temizlik Ltd. Şti. lehine yürürlükte olan avukatlık ücret tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının yedinci paragrafının sonuna ilave olmak üzere ‘500 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Temizlik Organizasyon Tic. Ltd. Şti.’ne verilmesine’ tümcesinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1151, Karar No: 2018/851, Tarih: 08.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1151 E.  ,  2018/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi ile mevcut hükümlerin aynen infazına

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, lehe Kanunun belirlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün ve 66/96 sayılı ilamında da açıklandığı üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesine göre verilmesi nedeniyle aynı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlünün temyiz istemi 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar mahallinde merciince verilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine İADESİNE, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/635, Karar No: 2016/9345, Tarih: 02.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/635 E.  ,  2016/9345 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4 ve 31/3. maddeleri gereğince ayrı ayrı 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2013 tarihli ve... esas, ... sayılı kararına karşı suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2013 tarihli ve 2013/1003 değişik iş sayılı kararını müteakip, katılan vekili tarafından her iki suça sürüklenen çocuk yönünden verilen karara vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 31/03/2015 tarihli ve 2015/265 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/02/2016 gün ve 421136 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Kanun yolu incelemesini yapan merciinin, ilk olarak dosya içeriği itibariyle kararın tebliğine ilişkin evrakların dosya arasında bulunup bulunmadığını kontrol ederek, yapılan denetim sonucunda kararın tebliğ edilmediğinin anlaşılması veyahutta tebliğ edilmesine karşın kanun yollarına başvurması için kanunun aradığı süre beklenilmeksizin dosyanın kanun yolu incelemesi amacıyla gönderildiğinin anlaşılması halinde, karar kendisine tebliğ edilmeyen veya tebliğ edilmesine rağmen kanun yollarına başvurması için gerekli süre beklenilmeyen tarafın karara karşı kanun yollarına müracaat edebileceği hususunu dikkate alarak dosyayı eksikliklerin giderilmesi için geri çevirmesi gerektiği düşünülerek yapılan incelemede.

Mahkemesince suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını müteakip, suça sürüklenen çocuk müdafıisince yapılan itiraz incelemesinin, dosyanın diğer taraflarınca da söz konusu karara karşı itiraz kanun yoluna müracaat edilebileceği dikkate alınarak, dosyanın eksikliğin giderilmesi için geri çevrilip eksikliğin giderilmesini takiben, itiraz konusu hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2013 tarihli ve 2013/1003 değişik iş sayılı kararında.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında daha önceden kesin mahiyette itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2013 tarihli ve 2013/1003 değişik iş sayılı kararının bulunduğu dikkate alınmadan, bu kez itirazın kabulüne dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 31/03/2015 tarihli ve 2015/265 değişik iş sayılı kararı ile karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinin uygulanabilmesi için öncelikle,