muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/120, Karar No: 2012/7003, Tarih: 20.06.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/120 E.  ,  2012/7003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetlerine dair Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2011 gün ve 2006/164 Esas, 2011/135 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafiileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Sanığın, diğer sanık ...'ın eylemine yardım etmediğine ilişkin aşamalardaki istikrarlı beyanları, mağdure ve tanık May Hallen Nordas'ın sanığı doğrulayan anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre, sanık ...'ın mağdureye nitelikli cinsel istismar eylemini arabanın dışarısında gerçekleştirdiği, bu sırada sanık ...'in arabanın içerisinde tanık May Hellen ile oturduğu ve sanık ...'ın eylemini gerçekleştirmesi için herhangi bir aktif harekette bulunmadığı ve üzerine atılı suçu suçu işlediğine dair şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden sanığın beraatına karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince;

Alanya Devlet Hastanesinin 08.06.2006 günlü raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmiş olması karşısında, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin, Norveç adli makamlarına talimat yazılarak en az 2 adli tıp uzmanı, bir psikiyatrist ve diğer branşlardan oluşan en az 5 kişilik sağlık kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılması gerekirken bu hususlar yerine getirilmeksizin eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1501, Karar No: 2022/3331, Tarih: 01.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1501 E.  ,  2022/3331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, müşteki ...’a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından Erzin Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2010 tarihli ve 2010/82 E., 2010/198 K. sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın itiraz üzerine 22/09/2010 tarihinde kesinleştiği, Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2014 tarihli ve 2013/47 E., 2014/107 K. sayılı dosyası ile suça sürüklenen çocuğun denetim süresinde tekrar kasıtlı suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanması için ihbarda bulunulduğu ve mahkemenin 09/04/2015 tarihli ve 2015/745 E., 2015/224 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklandığı ve hatta Dairemizin 08/07/2020 tarihli ve 2020/3084 E, 2020/7948 K. sayılı ilamı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açıklanan hükümlerin onanmak suretiyle kesinleştiği, buna rağmen Erzin Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2013 tarihli ve 2012/81 E., 2013/169 K. sayılı mahkûmiyet kararının kesinleşmesi nedeniyle yapılan ikinci ihbar üzerine mahkemenin temyize konu kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin yeniden açıklandığının anlaşılması karşısında; mahkemece kesinleşmiş karara konu davanın yeniden esasa kaydedilerek mükerrer olarak açıklanması sebebiyle 07/01/2016 tarihli hükümlerin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde oldukları, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan kararların temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının, iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 01/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25194, Karar No: 2019/17950, Tarih: 02.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25194 E.  ,  2019/17950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin yüklenici olarak faaliyet gösterdiği... Hidorelektrik Santralinde 15.06.1999-30.09.2013 tarihleri arasında çalıştığını, ancak sigortasının ara ara yatırılmadığını, 24 saat çalışma 48 saat dinlenme esasına göre çalışma planlanmasına rağmen bu sisteme uyulmadığını, iki veya üç gün üst üste nöbet tuttuğunu, haftalık 14 saatin üzerinde fazla çalışma yaptığını, dini ve milli bayramlarda çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin haftalık iznini ve yıllık iznini kullanamadığını, hak kazanılan işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın kısmi dava olarak açılamayacağını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının kıdemi bir yıldan az olduğundan kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davacının bakiye ücret alacağının olmadığını, fazla çalışma iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu, çalışma süresi boyunca davacının tüm alacaklarının ödendiğini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davacının değişen alt işverenler bünyesinde geçen çalışmasının kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacağına etkisi konusunda toplanmaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanunun 6’ncı maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanunun 6’ncı maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz. Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının... Hidroelektrik Santrali santral, şalt sahası, su alma yapıları ile diğer tesislerin işletme, bakım, onarım ve arıza hizmetleri işinde yüklenici davalı şirket bünyesinde 30.09.2013 tarihine kadar çalıştığı sabittir. Davacı tanıkları, davacının ihaleyi yeni alan firma nezdinde çalışmaya devam ettiğini beyan etmişler ve dava dışı yeni alt işveren şirketin, davacının çalışmalarından işyeri devri kuralları gereği sorumlu olacağı muhakkak ise de, alt işverenin sorumluluğunda işyeri devrinden söz edilebilmesi için çalışma süresinin kesintisiz olması gerekmektedir. İşyeri devri ile birlikte iş sözleşmesinin de devrinden söz edebilmek için, devir tarihi itibariyle işçi veya devreden işveren tarafından fesih bildiriminde bulunulmamış olması, kısaca devir tarihi itibariyle sözleşmenin devam ediyor olması gerekir. Açık bir fesih bildirimini müteakip isçinin ara vermeden yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmesi yeni bir iş sözleşmesi olarak nitelendirilmelidir. Bir fesih bildirimi söz konusu değilse ve işçinin kesintisiz veya makul sayılabilecek bir süre sonra çalışmaya devam etmesi halinde işyeri devri kurallarına göre hareket etmek gerekir. Dosya kapsamında yer alan davacıya ait hizmet döküm cetveli 30.09.2013 tarihine kadar olan çalışmayı göstermekte olup; bundan sonraki çalışmaya ilişkin bildirimler yer almamaktadır. Ancak dosyada 01.11.2013 tarihli işe giriş bildirimi yer almakta olup, davacının bu tarih itibariyle ...Temizlik Yemek Enerji ... Tic. Ltd. Şti. nezdinde işe başladığı ve davacı tanık beyanlarına göre de bahse konu şirketin yeni alt işveren olduğu hususu anlaşılmaktadır. Ancak değişen alt işverenlerdeki çalışmanın hukuki nitelendirilmesi yapılırken, bir alt işverendeki çalışma süresinin sona erdiği ve diğer alt işverendeki çalışma süresinin başladığı tarih arasında 10-15 gün gibi makul süreyi aşan çalışma aralıklarının varlığının tespiti halinde artık işyeri devrinden söz edilemeyeceği kabul edilmelidir. Buna göre, davacının hizmet döküm cetvelinin tümü getirtilerek, hizmet döküm cetveli ve işe giriş bildirgeleri bir bütün halinde değerlendirilmek suretiyle öncelikle 30.09.2013-01.11.2013 tarihleri arasında davacının başkaca alt işveren nezdinde çalışmasının olup olmadığının araştırılmalıdır. Bu dönemde başkaca alt işveren nezdinde çalışmasının olmadığının anlaşılması halinde, bir aylık sürenin makul süreyi aşan kesinti olduğu ve dolayısıyla ...Temizlik Yemek Enerji ... Tic. Ltd. Şti. nezdindeki çalışmasının yeni bir sözleşme olduğu kabul edilerek, davacının kesintisiz kaç dönem halinde çalıştığı belirlenmeli ve belirlenen çalışma dönemlerinin her biri için, o dönem için belirlenen çalışma süresi ve dönemin son bulduğu tarihteki ücret seviyesine göre zamanaşımı savunması da gözetilerek kıdem ve ihbar tazminatları hesaplanmalıdır.

3-Taraflar arasında ıslah dilekçesinin ve ek bilirkişi raporunun davalıya tebliğ edilip edilmediği ve dolayısıyla savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamanın aşamalarından haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması gerekmektedir. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Dosya kapsamına göre; davacının ıslah dilekçesinin ve 07.09.2015 tarihli ek bilirkişi raporunun davalı vekiline tebliğine ilişkin mahkemece 01.10.2015 tarihli celsede ara karar kurulmuş ise de, ıslah dilekçesinin ve ek bilirkişi raporunun davalıya edildiğine ilişkin tebliğ mazbatası dosyada yer almamaktadır. Bu husus hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olup davalı tarafa ıslah dilekçesinin ve ek bilirkişi raporunun tebliği, beyanda bulunması için süre verilmesi ve sunulan beyanlar değerlendirildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, davalı vekiline ıslah dilekçesi ve ek bilirkişi raporu tebliğ edilmeden ve bu suretle davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması ve usul ve yasaya aykırı olup Dairemizce bozma nedenidir.

4-Öte yandan davacı, dava dilekçesinde açıkça belirsiz alacak davası açtığını belirtmeden fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle kısmi olarak bildirdiği alacakların tahsilini talep etmiştir. Sonrasında da tam ıslah yapılarak usulüne uygun bir şekilde dava belirsiz alacak davasına dönüştürülmemiştir. Mahkemece davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek hüküm kurulmuş ise de, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığı açıktır. Hal böyle olunca, Mahkemece davanın kısmi dava olduğu dikkate alınarak, kısmi davaya ilişkin kurallara göre görülüp sonuçlandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8605, Karar No: 2018/3814, Tarih: 28.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8605 E.  ,  2018/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı vekili ve katılma yoluyla asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, davacının murisi ile davalı yüklenici arasında ....05.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşme uyarınca üzerine düşen yükümlülükleri tam olarak yerine getirmediğini ve binayı geç teslim ettiğini ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 TL kira bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, asıl davanın reddini istemiş, açtığı karşı davada ise, davalı arsa sahibi mirasçısından kaynaklanan sebeplerle hak ettiği bağımsız bölümlerin tapu devirlerinin geç yapıldığını, bu nedenle döner sermaye bedelinin fazla ödendiğini, çeşitli krediler çekilerek yüksek faiz ödemesi yapıldığını ve kira gelirlerinden mahrum kaldığını ileri sürerek, şimdilik ....000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu inşaatın sözleşmede belirlenen 40 aylık süre içerisinde tamamlandığı, bu sebeple asıl davada davacının kira kaybı zararı bulunmadığı, karşı davada davacının davaya konu ödemeleri davalıdan kaynaklanan sebeplerle fazladan yaptığını ispatlayamadığı gerekçesiyle, asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı vekili ve karşı davada davacı vekili katılma yoluyla temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...-Katılma yoluyla temyiz isteminin ancak karşı yanca temyiz konusu edilen davaya karşı kullanılabilmesi olanaklı olup, asıl davada davacı- karşı davada davalı tarafça temyiz konusu edilmeyen karşı davada kurulan hükme yönelik olarak karşı davada davacı vekilince katılma yoluyla temyiz itirazları ileri sürülemeyeceğinden, katılma yoluyla temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karşı davada davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5281, Karar No: 2024/460, Tarih: 24.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5281 E.  ,  2024/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1311 E., 2023/94 K.

DAVA TARİHİ : 25.10.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/812 E., 2020/430 K.

Taraflar arasındaki davacı erkek tarafından açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının ailesine karşı toplumun örf ve adetlerine uygun olmayan tutum ve davranışlarının kabul edilemez hal aldığını ve bu durumun tartışmalarına sebebiyet verdiğini, hasta olan anne ve babasına karşı ahlaki ve sosyal sorumluluğunun kadın tarafından anlayışla karşılanmadığı gibi kavga sebebi haline getirildiğini, tartışmalar sırasında seni tanıdığım güne lanet olsun diye beddualar ettiğini, beyninde tümör oluştuğunu ve kemoterapi tedavisi gördüğünü, vücudunda döküntüler oluştuğunu, hastalıkları sırasında eşinin destek olmadığını, iletişimsizlik nedeniyle birbirlerinden koptuklarını, ruhi ve duygusal ayrılığın fiziki ayrılığa dönüştüğünü, daha önce geçirdiği ameliyat nedeniyle çocuk sahibi olmasının güç olduğunu evlendikten sonra öğrendiğini ve güvenini sarstığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, babasını eve getirmesini, bir bakıcı tutmaları gerektiğini belirttiğini ancak, bunu kabul etmediğini, bu arada, evin yıkıma gitmesi anne ile oğlun babayı bakım evine yatırıp başka bir eve taşınması Türk örf ve adetleri açısından eleştirilip, itiraz edilebilecek bir durum olduğunu, sadece evin kirasını ödediğini, başına gelen bir kazada sonrası dizinde çoklu yaralanma meydana geldiğini, erkeğin bu dönemde eşine sahip çıkmadığını, tedavi sürecini ailesinin evinde geçirmek zorunda kaldığını, bir ay sonra eve döndüğünde ise erkeğin eşyalarını alıp evden ayrıldığını, sonra yine eve döndüğünü bu kez de yatakları ayırarak koltukta yatmaya başladığını, bir gün eşi ve tanımadığı iki adamın eşyaları toplayıp taşıdığını gördüğünü, sorduğunda beni anlamıyorsun ben annemsiz nefes alamıyorum, biraz ara verelim diyerek binadaki tüm konu komşunun önünde eşini terk ettiğini ileri sürerek davanın reddine, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle açılan boşanma davasında davacı tanıklarının beyanları ve dosyaya sunulan belgelerin incelenmesinde; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalının kusurunun ispatlanamadığı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, kadının kusurlarının ispatlandığını, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının asgari ücretle yaşamaya çalıştığını, erkeğin gelirinin sadece belirlenen maaş olmadığını, tedbir nafakası konusunda bir düzenleme yapılmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın tedbir nafakası yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç