muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6723, Karar No: 2011/380, Tarih: 27.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6723 E.  ,  2011/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... mirasçıları ... ... ve paydaşları, ... mirasçısı , ..., .... ve ... ve ..., katılan davacılar ...., ... ...., ... ve ..., ..., ....., ..., .... ve.... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 474 parsel sayılı 938.515 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan sözedilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle, 55 parsel sayılı 2900 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davacı ... ve ... ile davalı .... ... ve paydaşları adına, 212 ve 261 parsel sayılı 7.400 ve 9.200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ayrı tapu kayıtlarına dayanılarak davacı ... adına, 355 parsel sayılı 12.900 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davacı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu kayıtlarının yüzölçümlerinin artırılması davası görevsizlik kararıyla kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Davacı ... ve ... 55 parsel sayılı taşınmazın paylaşma ile tamamının kendilerine ait olduğunu ve ayrıca yüzölçüm eksikliğinin 474 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığını, ... mirasçısı ..., .... ve ..., ... ve ... ayrı tapu ve vergi kayıtlarına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adlarına tespit edilen dava dışı taşınmazların yüzölçümlerinin eksik tespit edildiğini ve bu eksikliğin 474 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığını öne sürerek ayrı ayrı dava açmışlardır.

Yargılama sırasında ... ayrı tapu ve vergi kayıtlarına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına paylı olarak tespit edilen dava dışı taşınmazların yüzölçümlerinin eksik tespit edildiğini ve bu eksikliğin 474 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığını öne sürerek, ...., ... ..., ... ve ..., ..., .... .... ve ... ayrı tapu kayıtlarına dayanarak, ... ... ve ... .... ayrı vergi kayıtlarına dayanarak davaya katılmışlardır. Davacı ... tarafından açılan ve aktarılan dava mahkemece tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmiştir. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek ve bozma ilamlarına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ve katılan davacıların davalarının reddine, 474 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak mera özel siciline tesciline, 55, 212, 261 ve 355 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçıları ... ... ve paydaşları, ... mirasçısı Nuri Nalbantlar, ..., .... ve ... ve ..., katılan davacılar ...., ... ....z, ... ve ..., ..., ......., .... ve .... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunma, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgeler eşliğinde saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir

İddia ve savunma, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgeler eşliğinde saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir

Katılan davacılar ..., ... ...., ... ve ..., ..., ... ve ...’nın tutundukları tapu kayıtları uygulanarak 30.5.1994 tarihinde yapılan keşif sonrasında uzman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 24.11.1994 tarihli rapor ve eki haritasında tapu kayıtlarının kapsamları belirlendiği halde mahkemece hükme esas alınan 2002 tarihli üç ayrı keşif sonrasında uzman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 29.10.2002 tarihli rapor ve eki haritalarında bu tapu kayıtlarının kapsadığı alanlar gösterilmediği gibi mahkeme hükmünde de 24.11.1994 tarihli bilirkişi raporuna neden değer verilmediği açıklanmamıştır. Böylece çelişki giderilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediği gibi tapu ve vergi kayıtlarının uygulaması da yetersizdir.

O halde, davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle katılan davacılar..., ... ..., ... ve ..., ..., ... ve ...’nın dayandığı tapu kayıtlarının tarih ve sayısı ayrı ayrı sorulup saptanmalı, tapu kayıtları bu şekilde belirlendikten sonra tutundukları tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, kayda dayanan tarafın kayıt maliki ya da malikleri ile akdi, irsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan kaydın dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları, varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kaydın kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, tapu kayıtlarının dava konusu 474 parsel sayılı taşınmazın tamamı ya da bir kısmını kapsadığının belirlenmesi halinde dava konusu taşınmazın Hazine'ce iskanen dağıtılan taşınmazlardan olup olmadığı, mera niteliğini yitirip yitirmediği açıklığa kavuşturulmalı, taşınmazın dağıtılan yerlerden olduğu ve mera niteliğini yitirdiğinin saptanılması halinde davacılar ve katılan davacılar yönünden zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar da dikkate alınarak taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de dava konusu olmayan 212, 261 ve 355 parsel sayılı taşınmazlara ait dosyada bulunan tutanak aslı ve dayanağı belgelerin tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne geri gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde tespit gibi tescile karar verilmesi dahi isabetsiz, davacı ... mirasçıları ... ... ve paydaşları, ... mirasçısı ..., ..., ve ... ve ..., katılan davacılar ....,...,...,, ... ve ..., ..., ...,...,...,...,..., ve ....’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçların istek halinde davacı ve katılan davacı tarafa iadesine, 27.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7171, Karar No: 2013/35395, Tarih: 10.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/7171 E.  ,  2013/35395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, seçenek yaptırıma çevrilmesine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Dairenin bozmasından önce yapılan keşif sonucu tanzim edilen orman bilirkişisinin 25.05.2007 tarihli raporunda amenejman planı mesçere haritasında dava konusu yapının etrafındaki alanın OT (orman toprağı) olarak gösterildiği raporun sonuç kısmında orman içi kadim yaylak olduğu belirtildiği, bozma ilamından sonra yapılan keşif sonucu tanzim edilen orman bilirkişisi raporunda orman kasadtrosunun ve 2/B maddesi uygulamasının yapıldığı 31.12.2010 tarihinde kesinleştiği, ... Yaylasının 2148- 2149- 2150- 2161- 2162- 2163- 2148 OS noktalarını birleştirerek oluşturulan poligon ile çevrilmiş olup, bu poligunun içi 6831 sayılı Yasanın 2/B uyarınca maliye hazinesi adına orman sınırları dışına çıkarıldığı konu olan yerinde bu poligonun içinde kaldığı belirtilmiş olması karşısında mahallinde yeniden farklı orman bilirkişileri ve harita mühendisinden oluşacak heyetle keşif yapılarak suç tarihinde dava konusu yerin tereddüde yer vermeyecek şekilde haritalarda yeri belirlenerek sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun tayin ve tesbiti gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan ... idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1768, Karar No: 2018/847, Tarih: 05.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/1768 E.  ,  2018/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanuna 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, MÜYAP tarafından hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgelerin yasal süresi içinde sunulmadığı ve davaya katılmasına karar verilmesinin de kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmayacağı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçi vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4678, Karar No: 2024/5803, Tarih: 23.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4678 E.  ,  2024/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/165 E., 2024/93 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen istirdat istemli karşı davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirket tarafından şirket nezdinde çalışan sigortalılara her ay ... ücretin yanı sıra "yol-yemek yardımı" adı altında yardımda bulunduklarını, davalının yasaya aykırı çıkardığı genelgeler, bu yöndeki idari ve cezai işlemler ile kendilerini yanlış yönlendirmesi nedeniyle sigortalılara ödenen yemek-yol yardımlarının sigorta primine esas ücretlere dahil edildiğini, bu yardımlardan sigorta ve işsizlik primi tahakkuk ettirilerek davalıya ödendiğini, dava konusu dönemde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanun'un 77 nci maddesine göre prime esas ücretlerin neler olduğu, hangi ücretlerin prim hesabına esas tutulamayacağının belirlendiğini, yemek-yol yardımlarının 506 sayılı Kanun'un 77/2 nci maddesine göre prim hesabına dahil edilemeyecek ayni ödemeler olduğunu belirterek açıklanan nedenlerle 02.01.2008 - 31.12.2008 tarihleri arasında çalışan sigortalılara ödenen yol-yemek yardımlarının 506 sayılı yasanın 77/2 nci maddesi gereğince sigorta primine esas kazanç niteliğinde olmadığının ve sigorta primine esas kazanca dahil edilmemesi gerektiğinin tespitine, aynı dönemler arasında yemek-yol yardımları nedeniyle davalıya ödenen sigorta primleri ve işsizlik primleri toplamı olan 33.378,03-TL'nin her aya ilişkin primin kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle derdestlik, yetki, husumet, hak düşürücü süre itirazı ile zamanaşımı defini ileri sürdüklerini, davacı tarafça açılan davanın haksız olduğunu ve reddedilmesi gerektiğini, müvekkili olan Kurum tarafından yasa gereği işlem yapıldığını, açılan davayı kabul etmemekle reddini talep etmekle birlikte kurum içi yazışmaların devam ettiğini ve ek cevap verme haklarını saklı tuttuklarını, davalı Kurum tarafından gerçekleştirilen işlemlerin mevzuata uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece özetle; “... davalı Kurumca, davacı şirkete yapıldığı belirtilen ödemenin, mahkemece verilen ilk kararın icra takibine konu edilmesi üzerine yapıldığı anlaşılmakla, kesinleşmemiş ilamın infazı söz konusu olup, icra tehdidi altında davalı Kurumca yapılan ödemenin iradi bir ödeme olmadığı ve bu halde de taraflar arasındaki uyuşmazlığın devam ettiği, sonuç olarak davanın konusuz kalmadığı hususu dikkate alınarak ve uyuşmazlığın esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

” gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; “1-Davanın kısmen kabulüne

-Toplam 18.799,12-TL primin; her aya ilişkin primin ayrı ayrı ödendiği tarihi takip eden, ay başından itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

-Yasal kesintilerin infaz aşamasında dikkate alınmasına, ” şeklinde karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yol ve yemek yardımlarının prime esas kazanca dahil olmadığının tespiti ile kurumca haksız olarak tahsil edilen primlerin yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/361, Karar No: 2015/5387, Tarih: 27.05.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/361 E.  ,  2015/5387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 188/3-4, 62, 52/2-4, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 188/3-4, 192/3, 62, 52/2-4, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında duruşmalı, usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafilerinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından bu sanık hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafileri, sanıklar ..., ... ve ...'nun temyiz dilekçeleri ile sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Adli Tıp Grup Başkanlığı ve ... Polis Kriminal Laboratuvarınca suça konu uyuşturucu maddelerden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün müsadereye ilişkin bölümünde yer alan "uyuşturucu maddenin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ile ... Adli Tıp Grup Başkanlığı ve ... Polis Kriminal Laboratuvarınca alınan numunelerin" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve Kanuna uygun olan sanıklar ..., ... ve ... yönünden resen de temyize tabi olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

27.05.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... huzurunda, duruşmada sanık ...'un savunmasını yapmış bulunan Av. ..., sanık ...'nun savunmasını yapmış bulunan Av. ... ile sanık ...'ın savmasını yapmış bulunan Av. ...'ın yokluklarında 03.06.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2019/4153, Karar No: 2019/8191, Tarih: 06.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4153 E.  ,  2019/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, malullük aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacıya her ne kadar talep tarihi olan 20.06.2008 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmiş ise de, 5510 sayılı Kanunun 27/3-a bendi gereğince tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren aylık bağlanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yerinde görülmemiştir.

3-Tahsis talep tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 53. maddesine göre, “…Kurum hastanelerince düzenlenecek usulüne uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3’ünü yitirdiği Kurumca tespit edilen sigortalı, malullük sigortası bakımından malul sayılır.”

Somut olayda Mahkemece Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan rapor alınarak davacının çalışma gücü kayıp oranının tahsis talep tarihi itibariyle 2/3 (%66,66) oranında olduğunun belirlenmesine karşısında hüküm fıkrasında çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmiş olduğunun tespitine şeklinde belirtilmesi yerinde görülmemiştir.

Ne var ki, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : 1- Hükmün 1 nolu bendindeki "Davacının 15/04/2008 başlangıç tarihi itibariyle çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmiş olduğunun tespitine ve davacının talep tarihi olan 20/06/2008 tarihinden geçerli olmak üzere malüllük aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine," cümlesinin tamamen silinerek yerine "Davacının 15/04/2008 başlangıç tarihi itibariyle çalışma gücünün en az %66'sını kaybetmiş olduğunun tespitine ve davacının talep tarihini takip eden ay başı olan 01/07/2008 tarihinden geçerli olmak üzere malüllük aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine," cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.