muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6149, Karar No: 2017/5504, Tarih: 20.03.2017

Bu açıklamalara göre, inceleme konusu davada da işveren uygulamasının mevzuata aykırı olduğunun tespiti talep edildiğinden, sendikanın dava ehliyeti bulunduğu açıktır.

IV-Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta davacı sendika vekili, davalıya bağlı maden işyeri niteliğindeki ... İşletme Müdürlüğünde kuyu giriş ve çıkış kapılarının kilitlendiği iddiasıyla bu durumun kanuna ve yönetmeliğe aykırı olduğunun tespitiyle kapı kilitlerinin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiş, davalı işveren ise kapıların kilitlenmediğini ve iş sağlığı ve güvenliğine aykırı bir uygulama bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece yukarıda belirtilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

Yargılamada dinlenilen davacı tanıkları, kuyu giriş ve çıkışlarında yer alan kapıların kilitlendiğini, söz konusu kapıların sadece acil giriş ve çıkışlarda kullanıldığını, acil durum esnasında ise güvenlik görevlisi aracılığı ile kapıların açıldığını beyan etmişlerdir. Dava dilekçesi ekinde de, kilitli kapıların fotoğrafları sunulmuştur.

İşveren tarafından yazılan 08.04.2011 tarihli yazıda da ocağa giriş saati ile çıkış saatleri öncesinde 30 dakikalık sürede kuyu giriş ve çıkışlarındaki kapıların kapatıldığı hususu belirtilmiştir. Keşif mahallinde de kilitli kapıların müşahade edildiği anlaşılmış, davalı vekili söz konusu uygulamanın tamamen personel takip sistemi ile ilgili olduğunu, acil durumlarda kilitli kapıların seri halde açılabildiğini beyan ettiği görülmüştür. Tüm bu tespitler karşısında, uyuşmazlık konusu kapıların kilitlendiği anlaşılmaktadır. Nitekim mahkemece de, kapıların kilitlendiği kabul edilmiştir. Bununla birlikte, uygulamanın, iş sağlığı ve güvenliği yönünden tehlike teşkil edip etmediği ile yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen mevzuat hükümlerine aykırı olup olmadığı hususunun, hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti gereklidir.

Sosyal Güvenlik Kurumunun resmi verilerine göre, ülkemizde 2014 yılında gerçekleşen iş kazası sayısı 221.366 dır ve bu kazalarda 1.626 sigortalı hayatını kaybetmiştir. 2015 yılında ise gerçekleşen iş kazası sayısı 241.547 dir ve bu kazalarda 1.252 sigortalı hayatını kaybetmiştir. Ülkemizdeki iş kazası sayısı ile bu kazalarda hayatını kaybeden ve yaralananların sayısının fazlalığı, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili düzenlemelere riayetin önemini çok açık bir şekilde ortaya koymaktadır. Nitekim iş sağlığı ve güvenliğinin belirgin özelliği, onun önleyici fonksiyonunda yatar (..., ...: İş Sağlığı ve Güvenliği ve Alt İşverenlik, ... 2013, s.20). Öte yandan, maden işyerlerinin “çok tehlikeli” sınıfta yer alması da konunun önemini daha da artırmaktadır.

Bütün bu açıklamalar karşısında, mahkemece, iş güvenliği uzmanlarından oluşan üçlü bilirkişi heyeti oluşturulması, maden işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği hükümlerine riayet etmenin hayati öneminin nazara alınması, uyuşmazlık konusu işyerindeki işçi sayısı ile vardiya giriş çıkışlarındaki toplam işçi sayısının tespiti ile bu husus gözetilerek muhtemel iş kazaları durumunda söz konusu kapıların kilitli olmasının iş sağlığı ve güvenliğine aykırı olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir. Bununla birlikte, yargılama sonucunda sadece tespit hükmü kurulması gerektiği, “kilitlerin kaldırılması” talebinin de reddedilmesi gerektiği de ifade edilmelidir.

Anılan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.03.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14795, Karar No: 2024/4731, Tarih: 25.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/14795 E.  ,  2024/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3073 E., 2019/3362 K.

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : 1)Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2018/627 Esas, 2019/327 sayılı Kararı ile; atılı suçtan mahkumiyet,

2)İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 17.10.2019 tarihli ve 2019/3073 Esas, 2019/3362 sayılı Kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanıklar hakkında atılı suçtan beraat.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/3073 Esas, 2019/3362 sayılı Kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında, Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2018/627 Esas, 2019/327 sayılı Kararı ile ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü ve 50 nci maddeleri ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 ay 15'er gün hapis cezası karşılığı 11.250'şer TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına hükmolunmuş, kararların katılan vekili ile sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/3073 Esas, 2019/3362 sayılı Kararı ile mahkûmiyete ilişkin hükümlerin kaldırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca atılı suçtan ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.

Dairemizce, işin esasının incelenmesine geçilmeden önce temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin ön sorun olarak ele alınması gerekmektedir:

Bu aşamada istinaf ve temyize ilişkin yasal düzenlemelerin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinde faaliyete geçmiş olup, bu tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un istinaf ve temyiz hükümleri uygulanmaya başlanmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi;

“(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;

a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

c) (Ek: 20/7/2017 - 7035/20 md) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

c) (Ek: 20/7/2017 - 7035/20 md) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

d) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

f) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

g) On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

h) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

ı) Yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez" şeklindedir.

Aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendindeki istisnaya ilişkin önceki düzenleme, ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesinin mahkûmiyet kararı vermesi hâlinde de temyiz yolunun kapalı olmasının Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle Anayasa Mahkemesinin 15.02.2019 tarihili Resmî Gazete’de yayımlanan 27.12.2018 tarihli ve 2018/71 Esas, 2018/118 sayılı Kararı ile iptal edilmesi üzerine 28.02.2019 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 20.02.2019 tarihli ve 7165 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile iptal gerekçesi doğrultusunda yeniden düzenlenerek;

"d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları... temyiz edilemez” şeklinde son halini almıştır.

"d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları... temyiz edilemez” şeklinde son halini almıştır.

Tüm bu açıklama ve yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; üst sınırı iki yıl veya daha az hapis cezası gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin olarak ilk derece mahkemesinin verdiği kararlar hakkında bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucu hükmettiği beraat kararları temyiz edilemeyeceğinden, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve aynı Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2539, Karar No: 2017/4091, Tarih: 22.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/2539 E.  ,  2017/4091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili amacıyla yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Davacı vekili, müvekkilinin 08.09.2007 tarihli sözleşme ile davalı borçlunun Mersin'de bulunan evinin perde, duvar kağıdı vs. işlerini yapmak üzere anlaştıklarını, sözleşme ile yapılacak işlerin bedeli olarak 12.000,00 TL'sine anlaşılmış olduğunu, sonradan ek duvar kağıdı yaptırıldığı, bunun bedeli olarak da 700,00 TL’ye anlaşıldığını, müvekkilinin tüm imalâtları yapıp teslim ettiğini, davalı tarafın 12.700,00 TL borcun 5.050,00 TL'sini ödediğini bakiye 7.650,00 TL'nin ödenmediğini bu nedenle hakkında Mersin 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4122 sayılı dosyasında icra takibinde bulunduklarını ve davalının haksız olarak itiraz ettiğini, itirazın iptâline takibin devamına %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı vekili; itirazın iptâli davasının görülebilmesi için usulüne uygun yapılmış bir ilâmsız icra takibinin varlığı gerektiği, alacaklının talebinin ilâmsız takip konusu yapılamayacağını ve takibin dayanağı olan sözleşmenin borç ikrarı içermediğini, ön sözleşme olduğu, para borcu ikrarını içermediğinden ilâmsız icra takibi yapılamayacağını, bu sebeple davanın esastan reddi gerektiğini, müvekkilinin davacıya 10.07.2007 tarihinde 2.000,00 TL 07.12.2007 tarihinde 1.000,00 TL banka havalesi ile toplam 3.000,00 TL nakit ödeme yaptığını, faturanın iadesinden sonra tarafların anlaşıp yapılan işler için müvekkilinin 5.050,00 TL ödediğini, takipte işlemiş faiz talep edildiği, ancak müvekkilinin faturaya itiraz ettiği için temerrüdü olmadığından istenemeyeceğini belirterek davanın reddine, %40 icra inkâr tazminatına karar verilmesini savunmuş, mahkemece daha önce verilen 07.03.2011 tarih, 2010/299 Esas 2011/64 Karar sayılı davanın reddine dair kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 08.05.2012 tarih, 2011/5935 Esas 2012/3239 Karar sayılı ilâmıyla; “... yerinde tatbiki keşif yapılıp uygulama uzman bilirkişi vasıtasıyla saptanarak yapılan işin tüm işe göre fiziki oranı belirlenmeli sözleşmede kararlaştırılan götürü bedele uygulanmalı, davacı yüklenicinin hakettiği bedel saptanmalı, yapılan ödemeler de

düşüldükten sonra elde edilecek sonuç dairesinde hüküm kurmaktan ibaret olmalıdır." gerekçesi ile bozulmuş mahkemece yapılan yargılamanın 11.10.2012 tarihli oturumunda bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

düşüldükten sonra elde edilecek sonuç dairesinde hüküm kurmaktan ibaret olmalıdır." gerekçesi ile bozulmuş mahkemece yapılan yargılamanın 11.10.2012 tarihli oturumunda bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı uyarınca işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile, bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulü müktesep hak doğmuştur. Bozma ilâmına uyan mahkemece keşif yapılarak yeni bilirkişi heyetinden rapor almış ve bu rapor hükme dayanak alınarak karar verilmiş ise de; alınan rapor ve verilen kararın bozmaya uygun olduğu söylenemez. Şöyle ki; bozma ilâmında yapılan işin tüm işe göre fiziki oranının belirlenmesi gereğine işaret edildiği ve iş bedelinin 12.000,00 TL olduğunun kabul edilmesi gerekmesine, ayrıca ilave işin sair red kapsamında kalıp usulî kazanılmış hak oluşturmasına rağmen ilave işlerinde nazara alınması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı madde hükümlerine uygun seçilecek uzman bilirkişi aracılığıyla gerektiğinde yerinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişiden mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli rapor alınarak sözleşmedeki tüm imalâta göre davacı yüklenicinin yaptığı imalâtın fiziki oranını hesaplatmak, bu oran 12.000,00 TL olan götürü bedele uygulanmak suretiyle yüklenici alacağına, ilave iş bedeli ilk karar ile kesinleştiğinden buna ilişkin herhangi bir kalemi hesaba katmaksızın bulmak, bundan davalının usulen kanıtlayabildiği 5.050,00 TL ödeme tutarının mahsubuyla sonucuna uygun hüküm kurmaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hükme varılması, usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4316, Karar No: 2024/5530, Tarih: 10.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/4316 E.  ,  2024/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1575 E., 2021/196 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/300 E., 2018/397 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Iğdır ili, ..... ilçesi, ..... köyü, 107 ada 146, 109 ada 420,472 ve 493 parsel sayılı taşınmazların irsen intikal ve taksim yoluyla 40-50 yıldır davacının zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescilini, olmadığı takdirde taşınmazların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılabilmesi için gereken koşullarının oluştuğu, kanal alanında kalan taşınmaz için sicil oluşturulamayacağı ve taşınmazların fiili durumu itibariyle su kanalı niteliğinde olduğu gerekçesiyle Iğdır İli, Merkez İlçesi, Karakuyu Köyü, 107 ada 146 nolu parselin ifrazı sonucu oluşan 107 ada 370 nolu parselde 629,38 m2’ yüzölçümündeki, 107 ada 135 nolu parselin uzantısı olan ve DSİ tarafından kamulaştırılmasız el atılan ve kanal olarak kullanılan taşınmazın; dosya kapsamında bulunan fen bilirkişisi... ve ...’ın 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide parselin cephesi ve hissesi oranındaki (A) harfi ile gösterilen 629,38 m2’ lik kısımdaki taşınmazın, 109 ada 472 nolu parselde 432,98 m2’ yüzölçümündeki, 109 ada 591 ve 465 nolu parselin uzantısı olan ve DSİ tarafından kamulaştırılmasız el atılan ve kanal olarak kullanılan taşınmazın; dosya kapsamında bulunan fen bilirkişisi ....ve.....’ın 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide parselin cephesi ve hissesi oranındaki (C) harfi ile gösterilen 432,98 m2’lik kısımdaki taşınmazın, 109 ada 420 nolu parselde 323,07 m2’ yüzölçümündeki, 109 ada 465 nolu parselin uzantısı olan ve DSİ tarafından kamulaştırılmasız el atılan ve kanal olarak kullanılan taşınmazın; dosya kapsamında bulunan fen bilirkişisi... ve ...’ın 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide parselin cephesi ve hissesi oranındaki (E) harfi ile gösterilen 323,07 m2’lik kısımdaki taşınmazın, 109 ada 493 nolu parselde 187,58 m2’ yüzölçümündeki, 109 ada 441 nolu parselin uzantısı olan ve DSİ tarafından kamulaştırılmasız el atılan ve kanal olarak kullanılan taşınmazın; dosya kapsamında bulunan fen bilirkişisi... ve ...’ın 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide parselin cephesi ve hissesi oranındaki (G) harfi ile gösterilen 187,58 m2’lik kısımdaki taşınmazın kamulaştırmasız el atma tarihi itibariyle mülkiyet hakkının davacı ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının iddiasına ilişkin somut bir kanıt bulunmadığını, iddianın ispatlanamadığını, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, zilyetliğe konu olamayacağını, değer tespitinin hatalı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının iddiasına ilişkin somut bir kanıt bulunmadığını, iddianın ispatlanamadığını, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, zilyetliğe konu olamayacağını, değer tespitinin hatalı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde davacı lehine 4721 sayılı TMK’nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve devam eden maddelerinde düzenlenen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle edinim koşullarının oluştuğu ancak fiili durum itibariyle su kanalı niteliğinde olduğu belirlenerek İlk Derece Mahkemesince mülkiyetin tespiti kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, Hazine vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil ile mülkiyetin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 713. maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 . ve 17. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Kadastro çalışmaları sonucu, Iğdır ili, .... ilçesi, .... köyü, 109 ada 493 parsel sayılı taşınmaz kanal vasfı ile davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, 107 ada 146 parsel sayılı taşınmaz aynı şekilde Hazine adına tespit edildikten sonra Kadastro Mahkemesi kararı ile ifraz edilerek dava konusu kanal vasıflı 107 ada 370 parsel ile ...adına kayıtlanan 107 ada 369 parsel sayılı taşınmazlar oluşmuş, 109 ada 420 ve 472 parsel sayılı taşınmazlar kadastro Mahkemesi kararı ile Hazine adına kanal vasfı ile tescil edilmiştir.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;