muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/231, Karar No: 2024/325, Tarih: 23.10.2024

Kamu veya özel sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan sağlık personeli ile yardımcı sağlık personeline karşı görevleri sebebiyle işlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan kasten yaralama (madde 86), tehdit (madde 106), hakaret (madde 125) ve görevi yaptırmamak için direnme (madde 265) suçlarında;

a) İlgili maddelere göre tayin edilecek cezalar yarı oranında artırılır.

b) Türk Ceza Kanununun 51 inci maddesinde düzenlenen hapis cezasının ertelenmesi hükümleri uygulanmaz.

Özel sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan personel, bu görevleriyle bağlantılı olarak kendilerine karşı işlenen suçlar bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanmasında kamu görevlisi sayılır.

Sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan personele karşı görevleri sebebiyle kasten işlenen suçlardan şüpheli olanlar, kolluk görevlilerince yakalanır ve gerekli işlemleri yapılarak Cumhuriyet başsavcılığına sevk edilir. Cumhuriyet savcısı adli işlemleri tekemmül ettirir. Bu suçların soruşturmasında, kolluk tarafından müşteki, mağdur veya tanık olan sağlık personelinin ifadeleri işyerlerinde alınır. Bu fıkra hükmü, özel sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan personele karşı görevleri sebebiyle kasten işlenen suçlar hakkında da uygulanır.

Şiddetin vuku bulduğu sağlık kurum ve kuruluşunda, faile veya yakınına mağdurun verdiği hizmeti verebilecek başka sağlık personeli ve yardımcı sağlık personeli bulunması halinde hizmet ilgili diğer personel tarafından verilir.' şeklindedir.

Sair tehdit suçunun temel şekli TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesinde, nitelikli hâli aynı maddenin ikinci fıkrasında ve 3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinde düzenlenmiştir. Sair tehdit suçunun silahla, kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle, birden fazla kişi tarafından birlikte ve var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak işlenmesi durumundaki nitelikli hâllerde bağımsız yaptırım öngörülmüş iken, Kamu veya özel sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan sağlık personeli ile yardımcı sağlık personeline karşı görevleri sebebiyle işlenmesi hâlinde ise temel cezanın yarı oranında artırılması gerektiği kabul edilmiştir.

Kanun'da yazılı suçların soruşturulmasının resen yapılması kural, şikâyete bağlı kılınması istisna teşkil etmektedir. 3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinde bir açıklık olmadığından suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâli bakımından şikâyet şartı aranmadığı anlaşılmaktadır. Ceza Genel Kurulunun 20.03.2024 tarihli ve 497-134 sayılı ile 24.01.2024 tarihli ve 544-38 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Kanun'da yazılı suçların soruşturulmasının resen yapılması kural, şikâyete bağlı kılınması istisna teşkil etmektedir. 3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinde bir açıklık olmadığından suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâli bakımından şikâyet şartı aranmadığı anlaşılmaktadır. Ceza Genel Kurulunun 20.03.2024 tarihli ve 497-134 sayılı ile 24.01.2024 tarihli ve 544-38 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde de; bir suç hakkında ilgili kanunda şikâyetle ilgili bir düzenleme olmadığında o suçun resen takibi gereken suç olduğunun anlaşılması, bir suçun basit hâlinin soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete tabi olmasının nitelikli hâllerini de şikâyete tabi hâle getirmemesi, nitelikli hâllerin şikâyete tabi olup olmadığı konusunda yerleşmiş içtihatlar ve doktrinde ittifakla kabul edilen görüşler karşısında; 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 12. maddesinde düzenlenen sağlık personeli ile yardımcı sağlık personeline karşı görevleri sebebiyle işlenen tehdit suçunun TCK’nın 106. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun nitelikli hâlini oluşturduğu, bu nitelikli hâlin de şikâyete tabi olduğunun Kanun’da açıkça düzenlenmediği anlaşıldığından, sair tehdit suçunun sağlık personeli ile yardımcı sağlık personeline karşı görevleri sebebiyle gerçekleşmesi durumlarda, soruşturma ve kovuşturma yapılmasının mağdurun şikâyetine bağlı olmadığı," düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer gerekçelerle,

Karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.02.2024 tarihli ve 19222-2623 sayılı red kararının KALDIRILMASINA,

3- Alanya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2023 tarihli ve 101-311 sayılı tehdit suçuna ilişkin hükmünün;

Sanığın eyleminin sağlık personeline karşı görevi sebebiyle işlenen sair tehdit suçunu oluşturması, bu suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı olması ve mağdurun kovuşturma aşamasında şikâyetinden vazgeçmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; açılan kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2013, Karar No: 2013/17979, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/2013 E.  ,  2013/17979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu mali sorumluluk poliçesi ile sigortalı aracın, dava dışı ...'ın idaresinde iken geçirdiği trafik kazası nedeniyle araçta bulunan ...'ın vefat ettiğini, ölenin mirasçılarına tazminat ödendiğini, araç sürücüsünün kazanın oluşumunda tamamen kusurlu olduğunu belirterek, 18.078,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, işletenin sorumluluğunun kusura dayandığını, kazanın oluşumunda sürücünün tamamen kusurlu olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafın kazanın alkol etkisiyle meydana gelmediği ve ödemenin yersiz olduğu yönünde iddiada bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 18.078,00 TL tazminatın 04.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 275. ve devamı (HMK'nın 266. ve devamı) maddeleri gereğince, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerektiği hükmüne yer verilmiştir. Trafik kazaları neticesinde belirlenmesi gereken tazminat miktarı ile kusur oranlarının belirlenmesi teknik bilgi ve uzmanlığı gerektiren konulardandır.

Somut olayda ise, mahkemece, kazanın münhasıran alkol etkisi ile meydana gelip gelmediği hususunda herhangi bir araştırılma yapılmadığı gibi rücuen tazmini istenen zarar miktarı da belirlenmemiştir.

O halde, mahkemece ... C.Başsavcılığı'nın kaza hakkındaki soruşturma dosyası ile ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/380-2010/618 E-K sayılı dosyaları bulunduğu yerden getirtilerek, içerisinde nöroloji uzmanının da bulunduğu bilirkişi kurulu aracılığıyla kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, münhasırlık bulunduğu kanaatine varılması halinde ise, desteğin ölümü nedeniyle davalının sorumlu olduğu tazminat miktarı hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13326, Karar No: 2019/4327, Tarih: 20.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13326 E.  ,  2019/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait ve bilirkişilerce kullanıldığı ifade edilen 1949 tarihli hava fotoğrafı ile 1949-1983 yılları arasında olşturulan hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bilirkişilere bilimsel yöntemlerle, hava ve uydu fotoğrafları ile kadastro paftası ölçeği harita çizim programları aracılığıyla eşitlenerek, davaya konu taşınmazların konumlarının çevre parsellerle birlikte bu hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ayrıca hava ve uydu fotoğrafları ile kadastro paftası çakıştırılıp stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişmeli taşınmazların üzerinde neler gözüktüğünü (varsa bitki örtüsünün ne olduğu, yine varsa ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtecek ve taşınmazın tasarruf edilen (kullanılıp, kullanılmayan) alanlardan olup olmadığını açıklayacak şekilde müşterek imzalı ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 20/06/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15762, Karar No: 2015/22619, Tarih: 01.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15762 E.  ,  2015/22619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2012/174-2014/193

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Bağcılar Belediye Başkanlığı kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalı Bağcılar Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, Bağcılar Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı Bağcılar Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazın el atılan bölümleri, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı Bağcılar Belediye Başkanlığı vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete’ de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 saylı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin 13. fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden

sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 04.11.1983 gününden sonra el atıldığı anlaşılmakla, nispi harç ve nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından harca ilişkin 3. bendin çıkartılmasına yerine “Alınması gereken 10.646,11.-TL karar harcından peşin yatırılan 148,50.-TL’nin mahsubu ile bakiye 10.497,61.-TL’nin davalı idareden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, davacı tarafça peşin yatırılan 148,50.-TL’nin de davalı idareden alınarak davacı tarafa verilmesine,” cümlesinin yazılmasına, bendin sonundaki “(6487 sayılı kanun ile değişik 2942 sayılı kanunun geçici 6/7 maddesi gereğince)” ibaresinin hükümden çıkartılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekâlet ücretine ilişkin 4. bendinde geçen “1.500,00 TL maktu” ibaresinin çıkartılmasına, yerine “14.550,00.-TL nispi” ibaresinin yazılmasına, bendin sonundaki “(6487 sayılı kanun ile değişik 2942 sayılı kanunun geçici 6/7 maddesi gereğince)” ibaresinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9919, Karar No: 2023/529, Tarih: 17.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/9919 E.  ,  2023/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/2154-2020/3495

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü / Davalının istinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/987-2018/693

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 08.07.2015 tarihinde müvekkili ... 'nın kullandığı araç ile seyir halinde iken dava dışı ...'ın kullandığı aracın kontrolsüz olarak önüne kırması neticesinde kaza geçirerek ağır yaralandığını, bunun sonucunda da malul kaldığını, davacının kazada kusurunun bulunmadığını belirterek, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın kazaya sebep olan aracın trafik sigortasının olmaması nedeniyle davalı Güvence Hesabından dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş olup, bilahare bilirkişi raporu doğrultusunda talebini 81.371,39 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kaza tarihi itibariyle aracın trafik poliçesinin bulunduğunu, araç sürücüsüne davanın ihbarının gerektiğini, kazanın oluşumundaki kusur oranlarının ve maluliyetin ATK tarafından tespiti gerektiğini, tazminatın Hazine Müsteşarlığına kayıtlı aktüerya bilirkişileri tarafından hesaplanması ve geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamı dışında kaldığını, SGK'dan rücuya tabi ödeme olup olmadığının sorulması gerektiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla kaza tarihindeki poliçe teminat limiti ve kusur oranı ile sorumluluklarının sınırlı bulunduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, davanın kabulüne, geçici iş göremezlik zararı 6.764,97 TL, daimi sakatlık zararı 74.606,42 TL olmak üzere toplam 81.371,39 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 06.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; dosyada alınan kusur ve hesap raporuna karşı itiraz hakları kısıtlanarak karar verildiğini, raporun 28.05.2018 tarihinde kendilerine tebliğ edildiğini, 2 haftalık itiraz hakları beklenmeden davanın 06.06.2018 tarihinde karara bağlandığını, müvekkili kuruma başvuru yapılmadan davanın açıldığını, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddi gerekirken kabul edildiğini, hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihindeki yönetmeliğe uygun olmadığını, müvekkilinin geçici iş göremezlik tazminatından dolayı sorumluluğu bulunmadığını, kusurla ilgili raporun Adli Tıp Kurumundan alınması gerektiğini, eksik inceleme ile alınmış mahkeme kararının kaldırılarak davanın istinaf mahkemesinde görülerek müvekkili lehine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;"... dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranı ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmadığı" gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı zarara yönelik maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 111 inci maddeleri, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda 08.07.2015 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında kazaya karışan araçlardan birinde sürücü konumunda olan davacı yaralanmıştır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 111 inci maddeleri, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda 08.07.2015 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında kazaya karışan araçlardan birinde sürücü konumunda olan davacı yaralanmıştır.

Olaya ilişkin olarak Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/2663 soruşturma sayılı dosyasında Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253. maddesi kapsamında, uzlaştırma faaliyetlerinde bulunulduğu, kazaya karışan dava dışı karşı aracın sürücüsü ... ile davacı ... 'nın edimsiz olarak uzlaştıklarına dair 09.11.2015 tarihli uzlaştırma raporu düzenlendiği, tarafların uzlaşma teklifini kabul etmek suretiyle tutanağı imzaladığı Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2021/2456 sayılı kararı ile uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 253/17 maddesinde "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder." CMK'nın 253/19 maddesine göre ise "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Uzlaşma raporu ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacak olup, Uzlaşma Raporu da ilam mahiyetinde olduğundan, başvurunun reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2. Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31308, Karar No: 2022/2860, Tarih: 22.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/31308 E.  ,  2022/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.