muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12534, Karar No: 2006/16643, Tarih: 21.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/12534 E.  ,  2006/16643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1.3.2003 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalılardan kiraladığı taşınmaza ... yeri için gerekli dekorasyonu, boya badana vs yaptırdığını, ancak binanın iskan ruhsatı olmadığı için işyeri açma ruhsatı alamadığını, işyerinin belediyece 13.6.2003 tarihinde mühürlendiğini ileri sürerek taşınmaza yaptığı giderler ve zararına karşılık toplam 5.695.000.0000 TL’nin tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının binanın iskan ruhsatı olmadığını bilerek mecuru kiraladığını, talep hakkı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne tespit dosyası ile taşınmaza yapıldığı belirlenen 1.575.000.000 TL masrafın tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, kira sözleşmesine güvenerek yaptığı iyileştirme masraflarının tespit dosyası ile belirlendiğini ileri sürerek 1.575.000.000 TL’nin tahsilini istemiştir. Dosya içinde bulunan ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/125-89 değişik ... dosyasında davacının mecura yaptığı giderler; suntalem 2 adet masa, 1 adet dolap, 10 sandalye bedeli 325.000.000 TL, dış cephe ve asma kata çıkış merdiveni çevresi perdeleri, kornişleri ve takılması, dükkanın

boyanması işi bedeli 800.000.000 TL olarak belirlenmiştir. Yine dosya içine davacı tarafından ibraz edilen faturalardan, tespit dosyası kapsamında bulunan masa, dolap ve sandalyeler için 323.320.000 TL ve büro perdeleri için ise 590.000.000 TL ödendiği anlaşılmaktadır. Ne var ki masa, dolap, sandalye ve perdeler taşınmazın mütemmim cüzi haline gelmeyen, sökülüp götürülebilen eşyalar olduğundan davacının bunları alıp götürmesi her zaman mümkün olduğundan sayılan kalemlere ilişkin giderlerin davalı yandan istenmesi doğru değildir. O halde mahkemece masa, sandalye, dolap ve perde bedeline ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken bu kalemlere yönelik talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Okundu

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Okundu

HY davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın .. yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde dava.. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre dava.. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

SONUÇ: BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, .2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4694, Karar No: 2023/78, Tarih: 12.01.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4694 E.  ,  2023/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bolu 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2015/422 Esas, 2016/368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 ncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.09.2020 tarihli ve 2016/246772 sayılı, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine

ilişkindir.

B.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

Sanığın meydana gelen olayda kusuru bulunmadığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine

ilişkindir.

B.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

Sanığın meydana gelen olayda kusuru bulunmadığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü

1.Olay tarihinde ölen ...'un .inşaat firmasında işçi olarak çalıştığı, firmanın Bolu belediyesinden sözleşme ile aldığı kanalizasyon işlerini yaptığı, olay günü ... Mahallesi . Sokak üzerinde bulunan Hasanoğlu Apartmanın kanalizasyon kazısı yapıldığı, firmada işçi olarak çalışan ölen ...'un tanık İbrahim Kaynarpınar ile birlikte açılan kanalizasyonda bağlantı yapmak üzere ...'un kanalizasyon içine girdiği, kazılan kanalisazyon alanında bağlantı yapmak istediği sırada üzerine toprak göçmesi sonucu göçük olduğu, ...'un göçük altında kaldığı, ... kazasına ve tüm vücudunun toprak ile kaplı olmasına bağlı multipl travma asfiksi sonucu gelişen solunum yetmezliği ve kalp durması sonucu vefat ettiği, ... güvenliği uzmanlarınca düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda: Kaza sonucunda vefat eden ...'un yaptığı işin tehlikesini bilecek yaşta olduğunu, kanal içerisinde çalışmakta iken toprağın göçebileceğini ya da kayabileceğini fark etmesi ve kendisini bu durumdan korumasının beklenemeyeceğini, bu nedenle ihmali, dikkatsizliği ya da tedbirsizliğinden söz etmenin mümkün olmadığını, olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı; olayın meydana gelmesinde: İnşaat işinin fenni yeterliği bulunan kişilerin teknik gözetimi ve sorumluluğu altında yürütülmemesi, kazı çalışmalarının yapım tekniğine uygun yapılmaması, kazılan kanalın yan yüzeylerinden toprak kaymasının önlenmesi için toprağın cinsi de dikkate alınarak yan yüzeylere uygun özelliklerde sağlam tahkimatların (kazının yan yüzeylerine yerleştirilecek ahşap ya da çelik destek elemanları) yapılmaması ya da kazıya uygun şev açısının verilmemesi, kazalıya ... güvenliği bilinci oluşturacak şekilde ... sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmemesi, çalışmaların kontrol ve denetim altında yürütülmemesi nedeniyle meteahhit sanığın asli derecede kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, bu kapsamda taksirle öldürme suçunu işlediği anlaşılmakla, buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanık aşamalardaki beyanlarında, .İnşaat Lmt. Şirketi'nin sahibi olduğunu, ölen ...'un da şirketinde işçi olarak çalıştığını, olay günü olay yerine İbrahim Kaynarpınar isimli bir işçi ve kepçe operatörü Hamdi özkan'la birlikte kanalizasyon kazısı yapmaya gittiklerini, kendisinin olay yerinde olmadığını, sabah 9.30 gibi kendisini aradıklarını, olay yerinde göçük olduğunu söylediklerini, kazıyı yapan kişilere ... güvenliği konusunda gerekli tedbirleri alması noktasında talimatlarını verdiğini, ... güvenliği noktasında alınması gereken bütün tedbirleri aldığı kanaatinde olduğunu, herhangi bir kusurunun olmadığını düşündüğünü beyanla üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. Tanık . 08.05.2015 tarihli kolluk ifadesinde, yaklaşık 1 aydır . İnşaat şirketinde işçi olarak çalıştığını, müteahhidin ... olduğunu, ... arkadaşları ., ... ve . ile beraber ... Mahallesi . Sokak . Apartmanın önündeki kanalizasyon bağlantısını yapmak üzere belirtilen adrese ...'ın bilgisi dahilinde gittiklerini, kepçe operatörü .nin binanın önündeki 1. kazıyı yaptıktan sonra kendisinin ve ...'un kanala inerek bağlantıyı yaptıklarını, bu kanalda herhangi bir olumsuzluk yaşanmadığını, diğer 2. kazıyı kazdıktan sonra kepçe operatörünün kazı işi bittiği için makinayı kapatıp makinanın yanından ayrıldığını, ...'un kanalizasyon borusunu bağlamak için kanala indiğini, kendisine boruyu kesmesi için malzeme verdiğini, o sırada kanalda herhangi bir kayma ve göçme şeklinde bir olumsuzluk gözlemlemediğini, ... boruyu keserken kendisinin harç alıp geldiğinde kanalın birden göçmüş olduğunu ve .'nin toprağın altında kalmış olduğunu gördüğünü beyan etmiştir.

4. Olay yeri inceleme raporunda, kanalın 86 cm genişliğinde 250 cm derinliğinde 14.2 m uzunluğunda olduğu, kanalın uç kısmında . Sok. üzerinde asfalt kısmın 170 cm ebadında kesilmiş olduğu, yaklaşık 1 m'lik mıcır kısımla altında bulunan toprak kısmın havanın yağmurlu olması nedeniyle kanal içine kaymış olduğu, kanal içinde sulu çamur bulunduğu, toprağın kaymasını engelleyici ve çevre güvenlik ekipmanlarının bulunmadığı belirtilmiştir.

5. Soruşturma aşamasında alınan 26.05.2015 tarihli keşif ve bilirkişi raporunda, sanık ...'ın şiddetli yağıştan sonra ve yağışlı havada kazı yaptığı, çalışanlarına yeterli eğitim vermediği, ehil kişiler gözetiminde çalışma yapmadığı ve yeterli denetim yapmadığı için olayda asli kusurlu olduğu belirtilmiştir.

6. Kovuşturma aşamasında inşaat mühendisi ve ... güvenliği uzmanı bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 22.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda; Kaza sonucunda vefat eden ...'un yaptığı işin tehlikesini bilecek yaşta olduğunu, kanal içerisinde çalışmakta iken toprağın göçebileceğini ya da kayabileceğini fark etmesi ve kendisini bu durumdan korumasının beklenemeyeceğini, bu nedenle ihmali, dikkatsizliği ya da tedbirsizliğinden söz etmenin mümkün olmadığını, olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı, inşaat işinin fenni yeterliği bulunan kişilerin teknik gözetimi ve sorumluluğu altında yürütülmemesi, kazı çalışmalarının yapım tekniğine uygun yapılmaması, kazılan kanalın yan yüzeylerinden toprak kaymasının önlenmesi için toprağın cinsi de dikkate alınarak yan yüzeylere uygun özelliklerde sağlam tahkimatların (kazının yan yüzeylerine yerleştirilecek ahyap ya da çelik destek elemanları) yapılmaması ya da kazıya uygun şev açısının verilmemesi, kazalıya ... güvenliği bilinci oluşturacak şekilde ... sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmemesi, çalışmaların kontrol ve denetim altında yürütülmemesi nedeniyle müteahhit sanığın asli derecede kusurlu olduğu belirtilmiştir.

7. Sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

7. Sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi yönünden

Katılanlar vekilinin sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz isteği yönünden; 5237 sayılı Kanunun 50 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrasına göre taksirli suçlardan dolayı hükmolunan taksirli suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına çevrilebileceği düzenlenmiş olup, meydana gelen olayda asli kusurlu olan, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre mahkumiyeti bulunmayan ve yargılama sürecindeki davranışları lehine değerlendirilen sanık hakkında, hükmolunan hapis cezasının, sanığın sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak adli para cezasına çevrilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama aşamasında düzenlenen 26.05.2015 tarihli keşif ve bilirkişi raporu ile uyumlu inşaat mühendisi ve ... güvenliği uzmanı bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 22.01.2016 tarihli bilirkişi raporunun, oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle . 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2015/422 Esas, 2016/368 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14456, Karar No: 2013/12061, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14456 E.  ,  2013/12061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, konut kredisinin yeniden yapılandırılması esnasında fazladan alınan bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4776, Karar No: 2024/7683, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4776 E.  ,  2024/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/490 E., 2024/548 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/245 E., 2023/382 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun müvekkil şirketin faiz alacaklarını ödememesi işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitinin taraflar arasında uyuşmazlık haline geldiğini, yasal mevzuat düzenlemeleri gereğince davalı idarenin kesin olmayan cevabının red cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, huzurdaki davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, sosyal güvenlik hususundaki tespit davaları tarafların birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları davacıya daha pratik şekilde sağlandığını, müvekkili davacının ödenen avans miktarı üzerinden sigorta primi ödenmesi gerektiğinin ve buna göre hesaplanacak yaşlılık aylığının ödenmesi gerektiğinin tespitini ve ortaya çıkan uyuşmazlığın giderilmesi gerektiğini, yine dava açmaktan başka bir yolla alacağına kavuşması mümkün olmayıp bir mahkeme kararına muhtaç dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle: davacı tarafça açılan seri davalarda davanın kazanılması halinde seri dava olarak kabul edilebileceğini, iş bu davada davacının davası reddedilerek tarifede yazılı ücretin tam olarak uygulanması gerektiğini ve davaya konu ilamın bu yönde düzeltilmesini gerektiğini ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurularının HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine,” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri gibi temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16832, Karar No: 2013/5891, Tarih: 21.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/16832 E.  ,  2013/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 22/04/2007 tarihinde davalı şirkette uluslararası tır şoförü olarak işe başladığını, asgari ücret, fazla mesai ve sefer başına prim ödeneceği vaat edilmesine rağmen Mart 2008 ayından itibaren zaten emekli aylığı olduğu ve sonrasında topluca ödeneceği söylenerek oyalanmak suretiyle ondokuz ay süre ile maaşları, fazla mesai ücretleri ödenmediği gibi 30/09/2009 tarihinde haksız olarak işten çıkarıldığını, işyerinde aralıksız çalışmasına rağmen sigorta bildirimlerinin yapılmadığını, Balkan ülkelerine her ay en az iki sefer yapıp Bulgaristan'a 500,00 Euro, Romanya'ya ise 900,00 Euro prim ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve Cumartesi-Pazar günleri dahil günde en az 9-10 saat araç kullandığını belirterek müvekkilinin ihbar-kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işten çıkarıldığı iddialarının doğru olmadığını, aksine davacının işten ayrıldığı tarihte kendisine verilen işi kabul etmeyerek işten ayrılacağını dahi söylemeden ayrıldığını, genellikle balkan ülkelerine sefer yapan müvekkili şirket tarafından yük hazır iken davacıdan sefere çıkması istendiğinde davacının başka bir araçta çalıştığını söyleyerek haber dahi vermeden işi terkettiğini, bu nedenle şirketi zor durumda bıraktığını ve işe gelmemesi nedeniyle tutanak düzenlendiğini, yapılan araştırmada davacının şirketten ayrılmadan önce şirketle hizmet ilişkisi devam ederken 19/09/2009 tarihinde Vardar Uluslararası Nakliyat firması aracı ile yurt dışı seferine çıktığının öğrenildiğini, bu durumun da davacının önce kendisine iş bulup daha sonra şirketten ayrıldığını gösterdiğini, yurt dışında sekiz saatten fazla araç kullanmanın yasak olduğu gibi tatil günlerinde de çalışmadığını, davacının ücret usulü ile değil sefer başı ücret esası ile çalıştığını, gerçekte aylık ücret almayıp sadece sefer ücreti aldığını, ayda bazen iki bazen üç sefer yaptığını, ondokuz ay boyunca ücret almadan çalışma iddiasının hayatının olağan akışına aykırı olduğunu, davacı ve diğer şoförlere sefer başına yol başına 100-150 Euro para kaldığını ve bu miktarın şoförün ücreti olduğunu, ayrıca asgari ücret almadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti: