muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13025, Karar No: 2013/12423, Tarih: 27.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13025 E.  ,  2013/12423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar Ünallar İnş. Mak. Harfiyat Kum Çakıl Nak. Taah. Tur. Ltd. Şti. vdl. aleyhine 02/12/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı Ünallar İnş. Mak. Harfiyat Kum Çakıl Nak. Taah. Tur. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davacıların temyiz itirazları yönünden:

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı Ünallar İnşaat Makine Hafriyat Kum Çakıl Nak. Taah. Tur. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı sürücü ...'in yönetimindeki çekici ile seyir esnasında, karşı istikametten gelen desteklerinin sevk ve idaresinde bulunan araç ile kavşakta çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında desteklerinin öldüğünü, davalı sürücünün olayda ağır kusurlu olduğunu, diğer davalıların da işleten ve sigortalayan olarak zarardan sorumlu olduklarını beyanla maddi ve manevi zararlarının tazminini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı sürücünün olayda % 40 oranında kusurlu olduğu esası ile, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, ilk hesap bilirkişi raporuna göre ıslah edilen maddi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olay tarihi, kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekir.

2-Davalı Ünallar İnşaat Makine Hafriyat Kum Çakıl Nak. Taah. Tur. Ltd. Şti.'nin temyiz itirazları yönünden:

a)Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, ölüm olayından önce inşaat ustabaşı olan desteğin gelirinin belirlenmesinde, esnaf odası tarafından bildirilen günlük kazanca göre, asgari ücretin 3.24 katı üzerinden hesaplama yapılmış, ancak desteğin yılın tamamında çalışacağı esas alınmıştır. Desteğin mesleği ve çalıştığı iş kolu göz önüne alındığında, yılın tamamında çalışamayacağı kabul edilmelidir.

Eldeki davada, hükme dayanak yapılan ilk rapordaki verilere davacıların açıkça itiraz etmedikleri ve ilk rapora göre ıslah talebinde bulundukları da gözetilerek, desteğin geliri, ilk rapordaki verilere göre hesaplanmalı ancak, inşaat ustası olan desteğin yılın tamamında çalışamayacağı dikkate alınmalıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

b)Davacıların destek zararı tespit edilirken, dava dışı sigorta şirketi tarafından yapılan ödemelerin usulünce güncellendikten sonra hesaplanan destek zararından mahsup edilmesi gerekir. Oysa hükme dayanak yapılan raporda, hesap bilirkişisi, sigorta şirketinin her bir davacıya ödediği miktarları, ödeme tarihinden raporun düzenlendiği tarihe kadar geçen süre için yasal faiz üzerinden güncellenmeden, destek zararından mahsup etmiştir. Şu durumda yapılması gereken sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin, ödeme tarihinden hükme esas alınan rapor tarihine kadar güncellenmesi sonucu çıkan miktarın, destek zararından mahsup edilmesidir.

Mahkemece, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna istinaden karar verilmesi doğru bulunmamış ve kararın bu yönden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına, (2-a-b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 27/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7705, Karar No: 2010/3070, Tarih: 15.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/7705 E.  ,  2010/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-a, 168/1, 31/3, 50/1-f maddeleri gereğince iki ay yirmi gün hapis cezasının aynı süreyle kamu kurumlarının birinde temizlik veya boya badana işlerinde ücretsiz olarak çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince hapis cezasının, kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yartırımına dönüştürülmesinin gönüllü olma koşuluna bağlı olduğu gözetilerek sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan iki ay yirmi gün hapis cezasının aynı süreyle kamu kurumlarının birinde temizlik veya boya badana işlerinde ücretsiz olarak çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17621, Karar No: 2013/21998, Tarih: 26.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17621 E.  ,  2013/21998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.02.2013
Yargıtay — Esas No: 2012/2231, Karar No: 2012/6452, Tarih: 15.10.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/2231 E.  ,  2012/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ... Ltd.Şti. ve ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... İnşaat Limited Şirketi vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’in tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... İnşaat Limited Şirketi’nin temyiz itirazlarına gelince;

Şirket vekili dosyaya verdiği cevap dilekçesinde davacı ile aralarında akdî ilişki bulunmadığını, davacının kendilerine herhangi bir iş yapmadığını savunmuştur. Davacı vekili müvekkilinin ... Merkez 24 Derslikli İlköğretim Okulu İnşaatının duvar ve diğer bazı işlerini yaptığı iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı şirket vekili okul yapımını Türk ...’dan yüklenici olarak aldıklarını, işin tamamının yapımını 14.03.2007 tarihli taşeron sözleşmesi ile ... İnşaat Limited Şirketi’ne verdiklerini belirtmiş, 14.03.2007 tarihli taşeron sözleşmesinin fotokopisini dosyaya koymuştur. Sözkonusu sözleşmenin incelenmesinden, daha önceki ünvanı Numan İnşaat Limited Şirketi olan davacı şirketin okul inşaatının yapımı işinin tamamını dava dışı ... Limited Şirketine verdiği davalı ...’in de bu sözleşmeyi kefil olarak imzaladığı, ... Limited Şirketi adına atılan imzanın da ...’e ait olduğu belirlenmiştir.

Mahkemece davanın kabul edilen bölümünün dayanağı olan tarihsiz sözleşme ... ile davacı arasında imzalanmıştır.

Dava konusu yapılan miktar dikkate alındığında akdî ilişkinin yazılı belge ile kanıtlanması zorunludur (HUMK m.288, HMK. m.200). Davacı tarafça davalı şirketle akdî ilişkinin kurulduğuna ilişkin yazılı belge sunulamamış, aksine davalı şirket işin tamamının yapımını dava dışı ... İnşaat Limited Şirketi’ne verdiğine ilişkin, 14.03.2007 tarihli taşeron sözleşmesini dosyaya koyarak savunmasını kanıtlamıştır.

Dava konusu yapılan miktar dikkate alındığında akdî ilişkinin yazılı belge ile kanıtlanması zorunludur (HUMK m.288, HMK. m.200). Davacı tarafça davalı şirketle akdî ilişkinin kurulduğuna ilişkin yazılı belge sunulamamış, aksine davalı şirket işin tamamının yapımını dava dışı ... İnşaat Limited Şirketi’ne verdiğine ilişkin, 14.03.2007 tarihli taşeron sözleşmesini dosyaya koyarak savunmasını kanıtlamıştır.

Mahkemece bu durum dikkate alınarak davanın davalı ... İnşaat Limited Şirketi yönünden akdî ilişkinin kanıtlanamaması ve davalı şirkete husumet yöneltilmesinin mümkün olmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, şirket yönünden de kabulü doğru olmamıştır. Ancak davacı vekili dava dilekçesinde “vs. deliller” ibaresini kullanmakla yemin deliline de dayanmış olduğuna göre akdî ilişkinin varlığı konusunda davacı vekilinin davalı ... Ltd.Şti’ni temsile yetkili temsilcilerine yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılması, sonucuna göre akdî ilişkinin varlığı kanıtlanamadığı takdirde davanın şirket yönünden bu nedenle reddedilmesi, yemin teklif edilip sonucunda akdî ilişkinin varlığı kanıtlandığı takdirde ise mevcut kararda olduğu gibi hüküm kurulması gerekir. Davalı şirket yönünden akdî ilişkinin varlığı kanıtlanmadan davanın kabulüne karar verilmesi nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalı ...’in temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davalı ... Limited Şirketi yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Ltd.Şti’ye geri verilmesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32790, Karar No: 2015/4111, Tarih: 09.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/32790 E.  ,  2015/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkete ait yurt içi ve yurt dışındaki şantiyelerde çalıştığını ve iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının taleplerinin zamanaşıma uğradığını ve davacıya ibraname karşılığı kıdem tazminatının ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, hüküm altına alınan alacaklarla ilgili dönemde davalı ve davalının organik bağı bulunduğu iş yerlerinde çalışmasını sürdürdüğü, ispat yükü kendisinde olan davalı tarafça iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının ve davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı ve davacının aralıklı önceki dönem çalışmalarının kıdem tazminatına esas sürenin tesbitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlülüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik iş yerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme

./..

-2-

bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik iş yerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı def'inin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemeler avans niteliğinde sayılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatına hak kazanılması durumunda, iş yeri ya da iş yerlerinde geçen tüm hizmet sürelerine göre kıdem tazminatı hesaplanmalı, daha önce avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulaması bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait iş yerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Davalı vekilince dosyaya yabancı dilde hazırlanmış ibranameler, yine yabancı dilde hazırlanmış imzalı makbuzlar sunulmuş, ibranamelerin üzerinde yazılı miktarda kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödendiği savunulmuştur. Mahkemece, ibranamelerin yabancı dilde hazırlanmış olması sebebiyle davacı işçi tarafından içeriğinin anlaşılmasının mümkün olmadığından bahisle, anılan ibranameler nazara alınmamıştır. Söz konusu belgeler, yabancı dilde hazırlanmış olmakla birlikte, belge içeriklerinde rakamlar yer almaktadır. Mahkemece, davacı asıl isticvap olunmaksızın sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, yargılama aşamasında sunulan belgelerle ilgili davacı asıl 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169. ve devamı maddeleri uyarınca isticvap olunmalı ve mahkemece geçerlilik denetimi yapılmalıdır. İşçinin imzasını taşımayan belgelere değer verilmemelidir.

İşçinin imzasını taşıyan, fesihten sonra düzenlenen ve savunma ile çelişmeyen, davaya konu hakların sayıldığı ibranamelere değer verilmeli, salt miktar içermemiş oluşu ibranamenin geçersizliği sonucunu doğurmamalıdır. Miktar içeren ibranameler ise makbuz olarak değerlendirilmelidir. Yabancı dildeki belgeler yönünden, hem Arapça hem de İngilizce bilen konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden yabancı dilde düzenlenen bu belgelerdeki ödemelerin hangi alacağa ilişkin olduğu hususunda denetime elverişli rapor alınmalı, tarafların ödeme belgelerine ilişkin itirazları ve davalının ödeme savunması ile ilgili belgelerin tümü birlikte değerlendirilmelidir.

Davacının aralıklı çalışmalarının herbirinin iş sözleşmesinin feshi ile sonlanıp sonlanmadığı belirlenmeli ve bu feshe göre işçiye kanuni haklarının ödenip ödenmediği tespit olunmalıdır. Feshe göre işçilik haklarının ödendiği belirlendiğinde, önceki çalışmalarının tasfiye edildiği kabul edilmeli ve tazminat hesabı açısından daha sonraki çalışma süresine eklenmemelidir. Ancak yapılan ödemelerin kanuni hakların altında kaldığının anlaşılması halinde yine tasfiye esası benimsenmekle birlikte zamanaşımı def'i sebebiyle zamanaşımına uğramamış dönem için belirlenen fark alacaklar, her bir dönem ücretine göre belirlenmeli ve istekler yönünden karar verilmelidir.

İşçinin iş sözleşmesinin feshinde işçilik alacaklarının hiç ödenmediği anlaşıldığında, bu defa aralıklı çalışma süreleri birleştirilmeli ve en son tazminata hak

./..

-3-

İşçinin iş sözleşmesinin feshinde işçilik alacaklarının hiç ödenmediği anlaşıldığında, bu defa aralıklı çalışma süreleri birleştirilmeli ve en son tazminata hak

./..

-3-

kazanacak şekilde gerçekleşen feshe göre son ücret üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece, eksik hususlar tamamlanarak bilirkişiden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde denetime elverişli rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, taraflar arasında, davacı işçinin brüt ücretinin hangi esaslara göre belirleneceği noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Öncelikle davacının net çıplak ücreti sözleşme hükmüne göre belirlenmiş olup buna göre hesaplamalarda dikkate alınan net ücretin miktarında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bilinen net ücretinden bilinmeyen brüt ücreti hesaplanırken eklenecek kesintilerin ne olduğu konusunda anlaşmazlık bulunmaktadır. Bu noktada özellikle davacı işçinin 506 sayılı ...un 86. maddesinde düzenlenen topluluk sigortasından yararlanıp yararlanmadığı ile 5510 sayıl...anunu'nun geçici 6. madde hükümleri de dikkate alınarak isteğe bağlı sigortalılık durumunun ne olduğu belirleyici olacaktır. Mahkemece, bu hususlar açılığa kavuşturulmadan ve davalı tarafın bu yöne ilişkin itirazları karşılanmadan davacı işçinin yurt içinde çalışan işçiler gibi brüt ücretinin tespit edilmesi hatalı olmuştur. Şu halde mahkemece, davacının sigortalılık durumu netleştirilmeli, buna göre de davacının ücretinden kesilmesi gereken primler tespit edildikten sonra brüt ücreti belirlenmelidir. Bundan sonra ise davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulması da isabetsizdir.

4-Davacının son ücreti hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kıdem ve ihbar tazminatı, işçinin son giydirilmiş ücreti üzerinden hesaplanmalıdır. Somut olayda; davalı tarafından davacının en son...le çalışmasına rağmen ücretinin Amerikan Doları üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğu savunulmuştur. Mahkemece bu savunma üzerinde yeterince durulmamıştır. Davacının en son hangi iş yerinde çalıştığı ve son ücretinin ne olduğu açık ve tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/6811, Karar No: 2019/16344, Tarih: 14.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/6811 E.  ,  2019/16344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 10/03/2009 gün ve 43-56, 14/04/2009 gün ve 238-94 ile 29/09/2009 gün ve 173-209 sayılı kararlarında da açıkça vurgulandığı gibi, kesin nitelikteki hükümler ancak kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla, suç vasfına yönelik ya da suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği hükümler temyiz denetimine konu olabilecektir. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, Yerel mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan doğrudan 90 gün sonucu verilen 900 TL adli para cezası, karar tarihi de göz önünde bulundurulduğunda, 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte bulunmaktadır. Ancak Yerel Mahkemece kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunda doğrudan adli para cezası verilemeyeceği gözetilmeyerek hüküm kurulurken yanılgıya düşülmüştür. Bu nedenle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçuna ilişkin hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, tebliğnamedeki temyiz isteğinin reddine dair düşünceye iştirak edilmeyerek, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 123. maddesinde, "sırf huzur ve sükununu bozmak maksadıyla bir kimseye ısrarla; telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması halinde, mağdurun şikayeti üzerine faile üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kanun hükmünde seçimlik ceza öngörülmemesine rağmen sanık hakkında doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8241, Karar No: 2014/23800, Tarih: 25.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/8241 E.  ,  2014/23800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 62, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve vasisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

12.02.2013 günü saat 22:00 sıralarında hakkında yakalama kararı bulunan sanık ...'un sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç ile Yazlık kavşağı üzerinde görülmesi üzerine emniyet ekiplerince takibe alındığı, takip sırasında emniyet ekiplerince sanığın megafon ve siren ile ikaz edilmesine rağmen ara sokaklarda kaçmaya devam ettiği, takibin devam ettiği sırada ... Mahallesi, ... nolu sokak üzerinde takibe katılan polis memuru ...'ın sevk ve idaresindeki ... sivil tahsis plakalı hususi otomobile sağ yan tarafından çarpmasından sonra yakalanan sanığın aynı tarihte aldırılan adli raporuna göre, 124 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda; TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gözetilerek, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, asgari hadden cezaya hükmedilmesi; aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, atılı suçu işlemediğine, vasinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında temel cezanın tayini sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 179/3. maddesine yer verilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,