muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8601, Karar No: 2016/3248, Tarih: 15.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8601 E.  ,  2016/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili davalılar ..., ..., ... vekilince istenmiş davalılar ... ... vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 15.03.2016 Salı günü davalılar ... ve ... vekili Av. ... geldi. Davacı asil ... geldi. Temyiz eden .... tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar ... ve ... vekili, Davacı asil ... dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın müvekkilinin kullandığı motosiklete çarpması sonucu 16.06.2009 tarihinde meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını ve bir bacağını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, işgücü kaybı nedeniyle 1.000 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden poliçe limiti dahilinde ve temerrüt tarihinden, diğer davalılardan kaza tarihinden itibaren itibaren işleyecek yasal faiziyle; 50.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline verilmesini talep etmiş, 24.06.2013 tarihinde harcını tamamlamak suretiyle maddi tazminat talebini 82.138 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili; davacının bacağının kesilmesi ile kaza arasında illiyet bağı olmadığını, kazanın davacının kusuruyla meydana geldiğini öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili; kazanın meydana gelmesinde davacının kusurlu olduğunu, davacının bacağının kesilmesine doktorun ihmalinin neden olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının %65 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek, %52 sürekli iş göremezlik oranına göre, bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kısmen kabulü; 50.000 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'dan kaza tarihinden, davalı ... şirketinden (poliçe limiti ile sınırlı olarak) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen; 20.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücü kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücü kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının tedavi sonrası önerilere uymaması ve ayağında morarma ve şişlik olmasına rağmen hastaneye geç gitmesi dikkate alındığında başvuruda gecikme nedeniyle bacağının kesilmiş olabileceği, sol gözünün doğuştan kör olması ve tamamen görmediği halde trafiğe çıkışı da gözetildiğinde müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek BK.'nun 44. madde gereğince tazminattan indirim yapılmışsa da, 30.11.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, meydana gelen sonuca hekim ve davacı katkısı olup olmadığı hakkında bir fikir beyan edilemeyeceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının zararın artmasına neden olduğu konusunda somut bir tespit bulunmadığı halde, tazminattan %39 gibi yüksek bir oranda müterafik kusur indirimi yapılması isabetli olmamıştır.

3-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davalının kusur durumu, davacının yaralanma derecesine göre davacı için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

4-Kabule göre de, BK.'nun 44. maddesinden kaynaklanan hakkaniyet ve takdiri indirim nedeniyle davanın kısmen kabul edilmesi halinde indirimden dolayı reddedilen kısım yönünden davalı yararına vekalet ücreti takdir edilemeyeceği gözönüne alınması gerekirken yazılı olduğu şekilde yapılan indirimden dolayı reddedilen kısım için vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

4-Kabule göre de, BK.'nun 44. maddesinden kaynaklanan hakkaniyet ve takdiri indirim nedeniyle davanın kısmen kabul edilmesi halinde indirimden dolayı reddedilen kısım yönünden davalı yararına vekalet ücreti takdir edilemeyeceği gözönüne alınması gerekirken yazılı olduğu şekilde yapılan indirimden dolayı reddedilen kısım için vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 3.131,17 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ..., ..., ve ...'dan alınmasına, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22867, Karar No: 2015/2626, Tarih: 16.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22867 E.  ,  2015/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05/02/2013 tarihli iddianame içeriği ve dosya kapsamına göre; karı koca olan katılanların, sanıkla akraba oldukları, taraflar arasında tapu iptali ve tescil davası nedeniyle aralarında husumet bulunmasından dolayı, sanık ...'in, taraflar arasındaki asliye hukuk mahkemesinde görülen davaya ilişkin olarak, katılanlar ile yaptığı telefon görüşmelerini katılanların bilgisi dışında kaydetmesi şeklinde gerçekleşen olayda,

Sanığın, katılanlarla yaptığı telefon görüşmelerini kaydetme eyleminde, sanığın konuşmaların tarafı olması nedeniyle TCK'nın 133/1-3. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ve aynı Kanunun 132/1-2. cümlesindeki haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği, ancak eylemin TCK’nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebilir ise de; konuşma içeriklerinin taraflar arasında görülen hukuk davasına ilişkin olduğu dikkate alındığında, konuşma içeriklerinin, özel hayat kapsamında değerlendirilebilecek, katılanların başkalarının duymasını ve bilmesini istemeyeceği özel yaşam alanına dair kayıt niteliğinde olmadığı, bu itibarla katılanların özel hayatının gizliliğinin ihlal edildiğinden de söz edilemeyeceği anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik incelemeye ve beraat hükmüne ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2619, Karar No: 2023/4788, Tarih: 30.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2619 E.  ,  2023/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4453 E., 2022/4638 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/457 E., 2022/778 K.

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının 22.02.2016 tarihinden sonra 7,5 saatlik çalışma kapsamına alındığı, bu tarihten sonraya ilişkin uyuşmazlık bulunmadığı, somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8418, Karar No: 2015/5582, Tarih: 21.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/8418 E.  ,  2015/5582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/06/2013 tarih ve 2009/403-2013/247 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21/04/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalılardan ..., ... ve ... vekili Av. ..., diğer davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların ...,... 2515 ada 116 parselin dava dışı ...'la birlikte maliki olduklarını, 20.05.1982 tarihinde davalı arsa malikleri ile yüklenici... arasında arsa üzerine otel yapılması için sözleşme imzalandığını, inşa edilecek otelin % 51 malikinin..., kalan % 49 kısmının ise davalılara ait olacağını, 12.10.1982 tarihinde ise adi ortaklık sözleşmesi ile otelin aynı pay oranında işletilmesi ve ortaklık sermaye şirketine dönüştüğünde aynı hisse ve oranların cari olacağının kararlaştırıldığını, 1985 yılında ise adi ortaklığın öz sermayesinin tespit raporu ile belirlendiğini, bu miktarın anonim şirkete ayni sermaye olarak konulduğunu, bu surette davalıların arsa paylarını anonim şirkete ayni sermaye olarak verdiklerini ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı tapunun iptali ile davacı şirket adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, müvekkillerinin taşınmazı ayni sermaye olarak koymadıklarını, mülkiyeti gerçek kişilerde kalmak üzere taşınmaza sahip oldukları hisseler oranında bir işletme ortaklığı kurulduğunu, davacı şirket ortağı...'ın da tapu maliki olduğunu, bu kişi hakkında da dava açılması gerektiğini, taşınmazın davacı şirkete 10 yıllığına kiraya verildiğini, bu durumun taşınmazın ayni sermaye olarak konulmadığını gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıların taşınmazı anonim şirkete sermaye payı olarak koymadığı, bilançoda belirtilen sabit kıymetler içinde taşınmazın mülkiyet değerinin bulunmadığı, taşınmazın 01.01.1988 tarihinde davacı şirkete 10 yıllığına kiralandığı, taşınmazın kullanma hakkının sermaye olarak gösterildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıların taşınmazı anonim şirkete sermaye payı olarak koymadığı, bilançoda belirtilen sabit kıymetler içinde taşınmazın mülkiyet değerinin bulunmadığı, taşınmazın 01.01.1988 tarihinde davacı şirkete 10 yıllığına kiralandığı, taşınmazın kullanma hakkının sermaye olarak gösterildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirkete ayni sermaye olarak konulan taşınmazın tapusunun iptali ve davacı şirket adına tescili istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Dava tarihinde yürürlükte olan 6762 TTK'nun 140/2. maddesine göre "sermaye olarak gayrimenkul mülkiyeti ve gayrimenkul üzerinde mevcut veya tesis edilecek ayni bir hakkın konulması taahhüdünü ihtiva eden şirket mukavelesi hükümleri resmi şekil aranmaksızın muteberdir." Buna göre, madde de belirtilen şirket mukavelesi resmi şeklin yerine geçmekte olup, şirket sözleşmesi tapu memuruna götürülerek ilgili taşınmazınşirket adına tescilinin sağlanması mümkündür. Mülkiyet tescil ile şirkete geçmektedir. Başka bir deyişle, taşınmazın şirkete ayni sermaye olarak konulmasına ilişkin taahhüdü içeren ana sözleşme, şirkete tescili talep etme hakkını bahşeden geçerli bir hukuki sebep olup, ihtilaf halinde şirketin tescil davası açabileceği tartışmasızdır.

Somut olayda ise, davalıların arsa maliki olduğu 2515 ada 116 parselle ilgili olarak müteahhit... ile davalılar arasında 20.05.1982 tarihli inşaat sözleşmesi ile arsa üzerine otel inşaatı yapılması ve inşa edilecek otelin tamamı üzerinden % 51 hisse müteahhide, % 49 hisse arsa sahiplerine ait olacağı düzenlenmiş, 12.10.1982 tarihli adi ortaklık sözleşmesinde otelin mülkiyeti, işletilmesi konusunda anlaşma yapıldığı, ortaklıktaki % 51 hissenin...'a, % 49 hissenin davalılara ait olacağı, işbu ortaklık ileride herhangi bir sermaye şirketine dönüştüğünde aynı hisse ve esasların cari olacağı belirtilmiş, daha sonra Asliye Ticaret Mahkemesi'nden 05.12.1985 tarihinde adi ortaklığın öz varlığının tespit edilmesi talep edilmiş, bilirkişiler raporlarında adi ortaklığın sabit kıymetlerinin 222.501.417,80 TL, ortaklığın öz sermayesinin ise 91.282.228,75 TL olduğunu ifade etmiş, aynı yıl tescil edilen anonim şirketin ana sözleşmesinin 6. maddesinde şirketin sermayesinin 100.000.000 TL, bunun 91.182.228,75 TL kısmının ayni, 8.817.771,25 TL kısmının nakdi olarak konulduğu, ayni olarak konulan bölümün Ticaret Mahkemesinin tespit raporunda belirtilen adi ortaklığın öz varlığının 6762 Sayılı TTK'nun 303. maddesi gereğince ayni sermaye olarak vazedilmesinden meydana geldiği, söz konusu öz varlık tutarının 91.182.228,75 TL olduğu açıklanmıştır. İşbu davada uyuşmazlık davaya konu 2515 ada 116 parsel nolu taşınmazın davacı anonim şirkete ayni sermaye olarak konulup konulmadığı noktasında toplanmaktadır, dosyada mevcut bilirkişi kurulu raporunda, öz varlığın tespitine ilişkin raporda sabit kıymetlerin 222.501.417,80 TL olarak belirtildiği, sabit kıymetlerin nelerden ibaret olduğunun anlaşılamadığı, o döneme ait adi ortaklığın bilançonun sunulmasıyla bu durumun açıklığa kavuşacağı belirtilmiş, dosyada mevcut adi ortaklık bilanço kayıtlarında ise sabit kıymetler toplamı 251.349.523 TL, binalar ise 121.430.624,68 TL olarak ifade edilmiş, aktif ve pasif alacakların hesaplanması sonucunda netice olarak 91.437.308,68 TL bulunmuş olup, anılan bu miktar da adi ortaklığın öz varlığının tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla yaklaşık bir değere tekabül etmektedir.

Bu itibarla, mahkemece anonim şirkete ayni sermaye olarak konulan 91.282.228,75 TL içerisinde 2515 ada 116 parsel taşınmazın da bulunduğu kabul edilerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28004, Karar No: 2015/15937, Tarih: 15.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/28004 E.  ,  2015/15937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma ve Tazminat

Taraflar arasındaki "boşanma" ile "karşı boşanma ve tazminat" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-davacının boşanmanın eki niteliğinde bulunmayan maddi tazminat talebi feragat sebebiyle reddedildiğine göre, diğer taraf yararına bu talebin reddi sebebiyle vekalet ücreti takdiri ve tayini gerekirken, bu hususun nazara alınmaması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.09.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/2063, Karar No: 2015/4908, Tarih: 02.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2063 E.  ,  2015/4908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak .. İli ... İlçesi ... Köyü 447 ada 952, 953 ve 447 parsel sayılı taşınmazların bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararımızda dava konusu 447/A parsel ve 953 parsel sayılı taşınmazlar ile somut emsal olarak incelenen ... 4861 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorulması istenilmiş ise de gereği yerine getirilmemiştir.

Bu itibarla;

Dava konusu 447/A parsel ve 953 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... 4861 ada 1 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilip dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin bizzat mahkeme hakimince denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2569, Karar No: 2020/8405, Tarih: 14.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/2569 E.  ,  2020/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

1-Gerekçeli kararın davalılardan ...’a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu,

2-Gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 14.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/12542, Karar No: 2011/23362, Tarih: 26.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/12542 E.  ,  2011/23362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çivril Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :15.03.2010