muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4840, Karar No: 2024/49, Tarih: 08.01.2024

suçun meydana gelmesi bakımından yeterlidir.

Hürriyetten mahrumiyetin süresi çok kısa dahi olsa, hukuken

kabul görebilecek bir süre boyunca kişi özgürlüğüne mani olunması, suçun oluşması bakımından yeterli sayılmalıdır.

Somut olayda, sanığın müştekilerinde dairelerinin bulunduğu apartmanın giriş kapısının anahtarını değiştirerek evlerine girip çıkmalarına engel olduğu, eve girmek istediklerinde ise kapıyı açmadığı ve anahtarı vermediği yapılan yargılamalar sonucu sübuta ermiştir. Olayın oluş şekline göre sanığın TCK.nın 109/1. maddesinde belirtildiği şekilde katılanların "bir yere gitmek ve bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmak" suretiyle özgürce haraket etmelerini kısıtladığı anlaşılmıştır.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Hakkı Olmayan Yere Tecavüz suçları farklı şekilde tanımlanmış olup bu suçlar arasında genel hüküm-özel hüküm ilişkisi bulunmamaktadır. Ayrıca her iki suçta genel kasıtla işlenebilen suçlardandır. Kaldı ki sanığın TCK.nın 154. maddesinde belirtildiği şekilde katılanlara ait evde malikmiş gibi tasarruf etme iradesinin bulunmadığı, sayın çoğunluğun görüşü doğrultusunda düşünülecek olsa dahi sanığın eylemlerinin TCK. 109 ve 154. maddelerini ihlal etmesi karşısında FARKLI NEVİDEN İÇTİMA kuralı (TCK 44. madde) gereğince ağır olan hükümden hüküm kurulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 08.01.2024
Yargıtay — Esas No: 2017/945, Karar No: 2019/4232, Tarih: 10.07.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/945 E.  ,  2019/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; koşullarına uygun olmayan arama kararı üzerine yapılan arama hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan deliller ya da suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 289. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Oluş ve dosya içeriğine göre,suç tarihinde saat 00.15 sıralarında polislerin rutin devriye görevini ifa ettikleri sırada sanığın ... Emlak isimli işyerinin kapısını zorladığı, polisleri görünce kaçtığı, bu sırada sanığın babası ...’ın polislerin yanına gelerek sabah köye gittiğini, akşam döndüğünde evinin girişinde bahçe kapısında hırsızlık suçundan elde edilen elektronik eşyaların olduğunu beyan ettiği, olayda polis gözetiminde yapılan kontrolde çalıntı eşyaların arasından suça konu maddelerin ele geçtiğinin anlaşılması karşısında, dosya kapsamında sanığın ikametinde arama yapılmasına ilişkin CMK'nın 116-119. maddeleri uyarınca düzenlenmiş yazılı adli arama emri ya da adli arama kararı bulunması gerektiğinden sanığın ikametinde arama yapılmasına ilişkin olarak CMK’nın 116-119. maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı adli arama emri bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre ev aramasında ele geçirilen uyuşturucular yönünden sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-) Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan sanık hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan ve aynı Kanunun 35/3. maddesine göre de raporun aldırılmama gerekçesi gösterilmeden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 10.07.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11647, Karar No: 2010/10366, Tarih: 08.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11647 E.  ,  2010/10366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye alınan karpuz ürünü için 2006 yılı itibariyle dekar başına ortalama verim miktarı ve üretim gideri ile kg başına ortalama satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4248, Karar No: 2010/5555, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4248 E.  ,  2010/5555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacılar, murisinin ... kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... İnş.San.Tic.Ltd.Şti. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, temyiz eden davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 17.07.2005 tarihinde meydana gelen ... kazası sonucu ölen ...’ün hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan ..., ..., ...’e yönelik davanın reddine, davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar aleyhine hüküm kurulan davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davacıların oğulları ve kardeşleri olan ...’ün öldüğü ... kazasında sigortalının kusurunun bulunmadığı, davalı işverenin ise % 100 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı kardeşler ..., ... ve ... yararına hüküm altına alınan manevi tazminatların çok çok fazla olduğu açık ve seçiktir

Maddi tazminata yönelik temyize gelince:

Dava, sigortalının, ... kazası sonucu ölümü nedeniyle hak sahiplerinin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, ... görebilirlik çağı, ... görmezlik ve karşılıklı kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, hak sahipleri arasında ölenin anne ve babası varsa bunların yaşam süreleri, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin tüm peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesinin gerektiği tartışmasızdır.

... kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, ölen işçinin atık su ... deşarj işinde kıyıda çuvallara doldurduğu çimento kum karışımını davalı işverene ait botla açıktaki gemiye taşıyarak buradan denize attığı, yapılan işin vasıf ve mahiyetine göre, asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği, giderek, sigorta müfettişinin asgari ücret üzerinden yapmış olduğu saptamanın gerçeği yansıtmadığı açık-seçiktir. Nitekim davacı tarafda bu ücret belirlemesine gerçeği yansıtmadığından bahisle itiraz etmiştir. Davacının asgari ücretle çalışmadığının kabulü yerindedir. Ancak ... Ticaret Odası'nın bildirdiği ücretlerin ortalamasının alınmak suretiyle sigortalının olay tarihinde asgari ücretin 2,50 katı ücretle çalıştığının kabulü de hatalı olmuştur. Yapılan işin niteliğine göre ... Ticaret Odası'nın emsal ücret belirleyecek konumda olmadığı da açıktır.

Yapılacak ..., davacı işçinin yaptığı işin vasıf ve mahiyetine göre asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilerek, ilgili meslek kuruluşundan bilinen devrede sigortalının alabileceği ücretleri sormak, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretlerini araştırmak suretiyle işçinin gerçek ücretini belirlemek, gerçek ücretle hak sahiplerinin tazminatını yeniden hesaplatmak, hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre SGK tarafından hesaplanarak bildirilecek peşin sermaye değerini hesaplanan bu zarardan indirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17944, Karar No: 2015/31810, Tarih: 10.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17944 E.  ,  2015/31810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/252-2014/126

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı-karşı davalı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacı-karşı davalı işçinin genel olarak 09:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını, işlemlerin yürütülmesi ile ilgili evrak ve tutanakların tutulması gibi işler için genelde bu saatleri aşarak çalıştığını, dolayısı ile genelde akşan 20:00 hatta 21:00’a kadar çalıştığını, genelde ayda 3 Cumartesi günü de çalıştığını, davalının son aylarda hiçbir sebep yokken baskı ve zorlamalar yaptığını, buna rağmen davacı işçinin çalışmaya devam ettiğini, davalı-karşı davalı işverenin son zamanlarda zorla izin kullandırmaya çalıştığını ve 07/05/2013 tarihinde artık işe gelmemesinin, işten çıkarıldığının, haklarının ödeneceğinin belirtildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yapılmayan zamlardan kaynaklanan ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B)Davalı-karşı davacı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacı-karşı davalı işçinin baskı ve zor gördüğü, istifaya zorlandığı iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacı-karşı davalı işçinin işten ayrılmadan bir süre önce çalıştığı depo işini beğenmemeye başladığını, bu yöndeki sıkıntılarını arkadaşlarına bildirdiğini, akabinde haricen edinilen bilgiye göre yeni iş bulduğunu, izinden sonra davalı–karşı davacı işverenlikteki işine dönmeyerek davacı-karşı davalı işçinin işi kendisinin bıraktığını, devamsızlığı nedeni ile iş aktini davalı-karşı davacı işverenin feshettiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili karşı davada ihbar tazminatı talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Davalı vekili karşı davada ihbar tazminatı talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı-karşı davalı işçinin 07/05/2013 tarihinde işten davalı işverence çıkarıldığına ilişkin 20/05/2013 tarihinde noter aracılığı ile ihtar çekerek alacaklarını talep ettiği, bunun üzerine davalı-karşı davacının 21/05/2013 tarihinde davacı-karşı davalı işçiye noter vasıtası ile ihtarname göndererek 16-17-20 Mayıs 2013 günleri işe devamı bildirilerek iş sözleşmesinin 4857/25-II (f) fıkrasına göre sona erdirildiği, davalı işveren tarafından davacı işçinin iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle tazminatsız olarak sona erdirildiği savunulmasına karşın SGK’na yapılan bildirimde davacının istifa nedeni ile işten ayrıldığının bildirildiği, davalı işverenliğin savunmalarının, noterlik ihtarnamesi, davacının gönderdiği ihtarnameden sonra devamsızlık tutanakları düzenlenmesinin sonuca bir etkisi olmayacağı, davacı işçinin ücretlerini talep etmesi nedeniyle eylemli olarak işten çıkarılmış olması; savunma ve sigorta bildiriminin çelişmesi nedeniyle davacı –karşı davalı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı, dinlenen tanık beyanlarından davacının fazla mesai yaptığı ve hafta tatillerinde çalıştığı anlaşıldığından davacı fazla mesai ve hafta tatili ücretine hak kazandığı, bilirkişi raporunda alacakların hesaplandığı, Mahkeme tarafından fazla mesai ücreti alacağı ve hafta tatili ücreti alacağı fahiş bulunduğundan %40 oranında hakkaniyet indirim yapıldığı, iş aktinin davalı işveren tarafından feshedildiği anlaşılmakla davalı işverenin ihbar tazminatı isteminin yerinde olmadığı gerekçesi ile karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı-karşı davacı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacı işverenin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmesi süresinde taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmesi süresinde taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada 5 gün 09:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı, haftada ortalama 2 gün saat 21:00’e kadar çalıştığı kabul edilerek haftada 6 saat fazla mesai yaptığı hesaplanmış ve davacı vekili bu çalışma gün ve saatlerini temyiz etmemiştir. Bu nedenle yeniden alınacak bilirkişi raporunda çalışma gün ve saatleri aynı şekilde kabul edilmelidir. Bununla birlikte, bilirkişi tarafından kabul edilen ara dinlenme süresi yukardaki yasal düzenleme ve ilke kararına uygun değildir.

Yukardaki ilke kararına göre 09:00-18:00 saatleri arasındaki süre 9 saat olup, 9 saatten 1 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerekmektedir. 09:00-21:00 saatleri arasındaki süre ise 12 saat olup 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmelidir.

Açıklanan şekilde ara dinlenmesi süreleri düşüldükten sonra varsa fazla mesai süresi hesaplanarak aynı oranda taktiri indirim yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5765, Karar No: 2013/5490, Tarih: 21.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/5765 E.  ,  2013/5490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesi gereği, iş kazası neticesi yaralanan sigortalı için sarf olunan giderlerin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının esastan reddi gerekir.

2-Davacı Kurum vekilinin dava dilekçesinde iş kazasından dolayı yapılan masraflar arasında geçici iş göremezlik ödeneğinin de zikredildiği nazara alınarak, bu kalem yönünden, davalının kusur karşılığına karar verilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan, “2.652,61 TL” sözcüklerinden hemen sonra, “tedavi gideri ile, 541,44 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin” sözcüklerinin yazılmasına; hükmün devamında yer alan, geçici iş göremezlik ödeneği isteminin reddine dair 3 numaralı fıkranın silinmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.