muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1828, Karar No: 2015/38724, Tarih: 24.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/1828 E.  ,  2015/38724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık savunmanının 13.01.2011 ve 19.01.2011 tarihli temyiz dilekçeleri içeriğine göre, sanık hakkında, sadece yakınan ....'e yönelik yağma eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp, raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa maddesinin 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2- Oluş ve dosya içeriğine göre, yanına gidip para istediği ve olumsuz yanıt alması üzerine belinde takılı bulunan ekmek bıçağını göstererek korkuttuğu yakınan ...'in uzattığı 1 TL parayı alıp, herhangi bir engel hal olmadığı halde daha çoğunu almak için eylemine devam etmeden olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulama koşulları bulunduğu gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 168/3. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13268, Karar No: 2014/178, Tarih: 06.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/13268 E.  ,  2014/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2004/310-2012/403

Davacı tarafından, davalı aleyhine 27.09.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal ile ecrimisil; birleştirilen davanın davacısı Ş.. Y.. tarafından M.. B.. aleyhine 29.11.2004 gününde verilen dilekçe ile Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 20.09.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dileçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Asıl davada davacı ve birleştirilen davada davalı M.. B.., tapuda paylı olarak maliki olduğu 221 parsel sayılı taşınmaza davalı Ş.. Y..’ın çeşitli yapılar yapmak suretiyle haksız elattığını, bu sebeple yapıların kal’ine ve davalının ecrimisil ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiş, birleştirilen davanın ise reddini savunmuştur.

Asıl davanın davalısı ve birleştirilen davanın davacısı Ş.. Y.., tapuda halen kendi adına kayıtlı olan ancak M.. B.. tarafından kullanılan 212 parsel sayılı taşınmaz ile bu davanın konusu olan taşınmazı M.. B.. ve babası ile trampa ettiğini, daha sonra trampa ile hak sahibi olduğu 221 parsele 1974 yılında bina inşa ettiğini ve otuz yıldır bu binayı kullandığını, M.. B..’un da halen 212 parseli kullanmaya devam ettiğini, 221 parsel sayılı taşınmazda anılan bina inşaatının bitmesinden bir yıl sonra kadastronun kesinleştiğini, 221 parsel sayılı taşınmazdaki binadan ve binanın kullanımından hem M.. B..’un ve hem de babasının haberdar olduğunu, iyiniyetli olması ve binanın zeminden daha değerli olması sebebi ile TMK’nın 724. maddesi şartları oluştuğundan uygun bir bedel karşılığı taşınmazın tapu kaydının iptali ile kendi adına tescilini talep etmiş ve aynı gerekçe ile asıl davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davadaki elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinin 221 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapıların kal’i halinde fahiş zarar doğacağı anlaşıldığından reddine, birleştirilen davadaki temliken tescil talebinin TMK'nın 724. maddesi gereğince kabulü ile 221 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı ve birleştirilen davanın davacısı adına tesciline, 11.736,00 TL’nin birleştirilen davanın davacısından alınarak asıl davanın davacısına ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, asıl davanın davacısı ve birleştirilen davanın davalısı M.. B.. ve asıl davanın davalısı ve birleştirilen davanın davacısı Ş.. Y.. temyiz etmiştir.

Asıl dava, mülkiyet hakkında dayalı elatmanın önlenmesi ile kal, ecrimisil, birleştirilen dava TMK'nın 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Hükmü, asıl davanın davacısı ve birleştirilen davanın davalısı M.. B.. ve asıl davanın davalısı ve birleştirilen davanın davacısı Ş.. Y.. temyiz etmiştir.

Asıl dava, mülkiyet hakkında dayalı elatmanın önlenmesi ile kal, ecrimisil, birleştirilen dava TMK'nın 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

TMK'nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK'nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK'nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK'nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

TMK'nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK'nın 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni

göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Asıl davada davacı M.. B.. paydaşı olduğu 221 sayılı parsele davalı Ş.. Y.. tarafından bina ve çeşitli yapılar inşa edilerek haksız elatıldığı gerekçesiyle bu davayı açmıştır. Davacı M.. B..’un 2/3 hisse ile maliki olduğu 221 sayılı parselin kadastro tespiti 10.05.1975 tarihinde kesinleşmiştir.

Birleştirilen davada temliken tescil isteyen Ş.. Y.. dava dilekçesinde binanın kadastro tespiti kesinleşmeden önce inşa edildiğini beyan etmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi gereğince; kadastro sırasında düzenlenen tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz.

Temliken tescil isteğine yönelik birleştirilen dava 29.11.2004 tarihinde kadastro tespitinin kesinleşmesinden on yıllık süre geçtikten sonra açıldığından TMK'nın 724. maddesine dayalı temliken tescil isteminin hak düşürücü süre yönünden reddine, asıl davadaki elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil isteminin kabulüne karar vermek gerekirken birleştirilen davanın esastan incelenerek kabulü, asıl davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın asıl davanın davacısı lehine bozulması gerekmiştir.

Temliken tescil isteğine yönelik birleştirilen dava 29.11.2004 tarihinde kadastro tespitinin kesinleşmesinden on yıllık süre geçtikten sonra açıldığından TMK'nın 724. maddesine dayalı temliken tescil isteminin hak düşürücü süre yönünden reddine, asıl davadaki elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil isteminin kabulüne karar vermek gerekirken birleştirilen davanın esastan incelenerek kabulü, asıl davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın asıl davanın davacısı lehine bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ve birleştirilen davada davacı Ş.. Y..’ın temyiz itirazlarının reddine; davacı ve birleştirilen davada davalı M.. B..’un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 06.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7535, Karar No: 2011/949, Tarih: 31.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7535 E.  ,  2011/949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.02.2010 tarih ve 2009/614 - 2010/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan marka ve lisans sözleşmesi gereğince, müvekkilinin, davalının Ankara'da ki şubesi gibi addedilmek ve isim hakkı ödenmek suretiyle kar ve zararı müvekkiline ait yabancı dil kursu açılmasının kararlaştırıldığını, müvekkilinin edimini eksiksiz yerine getirmesine rağmen davalının edimini yerine getirmemesi üzerine başlatılan takibin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin “Efınıst” logosu ve “Engin Fikirler” markasının sözleşmeye konu olduğunu, markanın tescil belgesinde belirtilen tüm alanlardaki kullanım hakkının değil sadece marka ve logonun dil kursunda kullanılması hakkının verildiğini, marka ve logonun müvekkiline ait olduğunu ve müvekkilini davacıdan alacaklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın marka ve lisans sözleşmesinin sonlandırılmasının haklı olup olmadığı ile bu sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olduğu, sözleşme ve yüklediği edimler dikkate alındığında uyuşmazlıkla ilgili görevin Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle mahkemece görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11547, Karar No: 2015/14719, Tarih: 25.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/11547 E.  ,  2015/14719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ölüm aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar hatalı olmuştur.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı ... Sigortalar ve ..Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle.. Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki belgelerden; 25.02.2013 tarihli .. kontrol memur raporunda, davacı ile yapılan görüşmede, eski eşin kendisinin üzerine bir başka kadınla 25 yıl kadar önce imam nikahı ile evlendiğini, sağlık sorunları olduğunun ve eşinin kendisi ile ilgilenmediğini bu nedenle eşinden boşandığını, nüfus kayıtları incelendiğinde; davacının eski eşinin... isimli başka bir kadından üç çocuğunun olduğu, nüfus hareketlerinden davacı ve eski eşin 05.03.2012 tarihine kadar aynı adreste oturdukları, davacının 25.06.2010 tarihinde boşandığı anlaşılmaktadır.

Sonuç olarak; 5510 sayılı..l Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56.maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemli olarak birlikte yaşam olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Mahkemece yapılacak iş, kontrol memuru tarafından düzenlenen raporda birlikte yaşadıkları tespit edilen adreste ve nüfusta gözüken adreslerinden ayrı ayrı zabıta araştırması yapılıp, bu adreslerdeki muhtarı ve azalar ile komşular dinlenilerek belirtilen adreslerde davacı ve eski eşin birlikte oturup oturmadığı yeteri kadar araştırılıp, açıklığa kavuşturulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucunda davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10851, Karar No: 2014/8429, Tarih: 19.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10851 E.  ,  2014/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus kayıt örneğine göre suç tarihinde 17 yaşı içinde olup, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 05.10.2010 tarihli raporunda "sınır zekâ" düzeyine sahip olduğu tespit edilen mağdurenin yasal temsilcileri olan anne ve babası ... ve ... 30.12.2010 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadıklarını ve davaya katılmak istemediklerini ve mağdurenin de 16.02.2012 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmeleri karşısında, mağdureye baroca tayin edilen zorunlu vekilin talebi üzerine verilen katılma kararı usulsüz olup, mağdureye katılan sıfatını kazandırmayacağı ve hükmü temyiz hakkı da vermeyeceğinden, mağdure vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10570, Karar No: 2018/2056, Tarih: 05.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/10570 E.  ,  2018/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Defterdarlığı'nın 07.10.2013 tarih ve 2013/1 sayılı inceleme raporuna ... ... Enstitüsü Döner Sermaye Saymanlığında ...v yapan davalıdan 2005-2011 yılları arasında üretimi teşvik primi ödemelerinden aylar itibariyle eksik mahsuplaşma yapıldığının tespit edildiğini, davalının eksik mahsuplaşma bedeli olan 32.024,49 TL borcunun bulunduğunu, borcun rızaen ödenmesi için davalıya çıkartılan yazıya davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, 32.024,49 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kişi borcunun yasal dayanağının bulunmadığını, hak düşürücü süre ve zamanaşımı süresinin geçtiğini, davanın haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 32.024,49 TL alacağın 01.07.2014 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ...; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, davalıya 2005-2011 yılları arasında ödenen üretimi teşvik priminden eksik mahsuplaşma bedeline ilişkindir.

Uyuşmazlığın yasal dayanağı 213 sayılı Vergi Usul Yasa'nın Ek 13. maddesi ve 213 sayılı Yasa'nın Ek 13. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 08.05.2007 tarihli Bakanlık Makamı Onayı ile yürürlüğe konulan Maliye Bakanlığı Personeline Yapılacak Ek Ödemeye İlişkin Usul ve Esaslar'ın 4. maddesinin (c) ve (d) bentleridir.

213 sayılı Yasanın Ek 13. maddesinin 4. fıkrası a, b, c ve d bentlerinde yer alan “Maliye Bakanlığı yetkilidir” ibaresi 02.11.2011 tarihinde 666 sayılı KHK ile 31.12.2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yürürlükten kaldırılmış, ardından Ek 13. maddenin tamamı Anayasa Mahkemesinin 27.12.2012 tarih ve 2011/139 Esas ve 2012/205 sayılı kararı ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Hal böyle olunca, yürürlükten kaldırılan Yasa maddesinin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Kabule ... de, davalıya çıkartılan ihtar 09.06.2014 tarihinde tebliğ edildiğine ..., ihtarın tebliğden 1 ay sonrası itibariyle faize hükmetmek gerekirken hatalı değerlendirme ile faiz başlangıç tarihinin 01.07.2014 tarihi esas alınması da hatalıdır.

Kabule ... de, davalıya çıkartılan ihtar 09.06.2014 tarihinde tebliğ edildiğine ..., ihtarın tebliğden 1 ay sonrası itibariyle faize hükmetmek gerekirken hatalı değerlendirme ile faiz başlangıç tarihinin 01.07.2014 tarihi esas alınması da hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18930, Karar No: 2013/40181, Tarih: 14.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/18930 E.  ,  2013/40181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Katılan idare vekilinin temyiz itirazı, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın tarlasında bulunan çalıları toplayarak temizlik yapma amacıyla yakması eylemi ile orman yangını arasında illiyet bağı kurulamasa da, temizlik yapmak amacıyla yanan yerin ormana 6-7 metre mesafede bulunması karşısında sanığın eyleminin 6831 sayılı yasanın 76/d maddesi yollamasıyla 110/2. maddesinde düzenlenen anız yakma suçunun oluşacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.