muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8241, Karar No: 2013/16106, Tarih: 13.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8241 E.  ,  2013/16106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar Kurum avukatı ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un 79’uncu maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinilmesinin önüne geçilmesi ve temel insan haklarından olan ... güvenlik hakkının korunabilmesi için özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. İspatı için özel bir usul öngörülmemiş olup, resmi belge veya yazılı delil esas ise de; somut bilgilere dayanması ve inandırıcı olmaları koşuluyla tanık beyanları ile de ispatı mümkündür.

Somut olayda; nakliye işyerinden 01.08.2008 – 15.03.2010 tarihleri arasında kesintisiz ve tam bildirimleri bulunan davacı, 15.10.2006 tarihinden itibaren çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; tanık...in davacının 2006 yılı 10 ya da 11’inci aylarında çalışmaya başladığına ilişkin beyanı hükme esas alınmış olup; davacının çalışmasının süresi ile yaptığı işin, kapsam ve niteliği dinlenen tanık beyanıyla şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmiş değildir. Bu nedenle; davacının şoför olarak çalıştığı iddiası nazara alınarak, öncelikle, işyerinde kullanılan araç bilgileri ve davacının bu araçları kullanmak için gerekli ve uygun sürücü belgesine hangi tarihten

itibaren sahip olduğu, varsa aldığı istihap haddi ve trafik cezaları yöntemince araştırılmalı; iş ilişkisi içinde bulunulduğu anlaşılan şirketlere mal teslimine ilişkin davacının imzası bulunan belgeler getirtilmeli; anılan şirket çalışanları saptanarak re’sen bilgi ve görgülerine başvurulmalı; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Anılan maddî ve hukukî olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı gerekçelerle karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar Kurum avukatı ve ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ...'a iadesine, 13.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3979, Karar No: 2018/10692, Tarih: 06.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3979 E.  ,  2018/10692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-e,29/l, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli ve 2016/742 Esas, 2017/677 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 26.04.2018 tarih ve 2018/624 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2018 tarih ve 2018/37023 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kayden 05/07/2002 doğumlu olup, suçun işlendiği 18/05/2016 tarihinde 12-15 yaş grubu aralığında bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli ve 2016/742 Esas, 2017/677 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (½) artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (3/4) indirim yapılarak 45 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 31/2. maddesi gereğince cezasında (½) indirim yapılarak 22 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 18 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 360 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11773, Karar No: 2012/14854, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11773 E.  ,  2012/14854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 370kg-400 kg, domatesin dekar başına ortalama verimi 3500 kg olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 340kg-350kg ve 3100kg alınması suretiyle düşük değer hesaplanmış olması,

2-Hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda bulunan mütemmim cüz niteliğindeki ağaç bedelleri hesaplanırken, bilirkişi tarafından toplam ağaç bedelinden enkaz bedeli düşüldüğü halde, mahkemece 2. kez toplam ağaç bedelinden enkaz bedelinin düşülmesi suretiyle düşük bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1512, Karar No: 2013/11356, Tarih: 06.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1512 E.  ,  2013/11356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, davacı üniversitede döner saymanlık müdürlüğünde çalışan davalının sebep olduğu kamu zararının tahsiline ilişkin olup, taraflar arasında akdi ilişkisinin bulunmamasına göre kararın temyiz incelemesi görevi 4. Hukuk Dairesine aittir

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 6.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30261, Karar No: 2013/15594, Tarih: 03.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/30261 E.  ,  2013/15594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ye muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Beraat eden sanıklardan el konulan taklit temizlik ürünlerinin 4703 sayılı kanunun 11.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmesi yerine iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... ... N.V. vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 2 numaralı bendinin çıkarılarak yerine "Taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddelerinin 4703 sayılı kanunun 11.maddesi uyarınca gereği yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğüne gönderilmesine" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2351, Karar No: 2012/3007, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2351 E.  ,  2012/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ..., zorla kaçırıp alıkoyma suçuna iştirak suçundan sanıklar ... ve ... ile ırza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarına iştirak suçlarından sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in reşit olmayanla cinsel ilişki ve cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine, sanıklar ... ve ...'ın cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçuna iştirak suçlarından beraatlerine ve sanık ...'in cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarına iştirak suçlarından beraatine dair Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2006 gün ve 2004/562 Esas, 2006/56 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların oluşa uygun olarak işledikleri kabul edilen 765 sayılı TCK.da düzenlenen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve bu suçlara iştirak suçlarına ilişkin 765 sayılı TCK.nın 430/2 ve 416/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına nazaran aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanıklar hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 05.05.2006 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9624, Karar No: 2013/14505, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/9624 E.  ,  2013/14505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigorta şirketi oldukları aracın, 26.11.2011 tarihinde müvekkiline ait park halindeki araca çarpması sonucunda, aracın hasar gördüğünü, değer kaybına uğradığını, 25 gün süre ile araçtan mahrum kaldığını belirterek fazlaya ait haklarını saklı tutarak 100,00 TL değer kaybı, 100,00 TL de araç mahrumiyeti zararın (ıslah ile 2.500 Tl değer kaybı ve 160 TL araç mahrumiyeti zararının)davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., yerin ıslak olması sebebiyle aracın kaydığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... AŞ vekili, hasar bedelinin ödendiğini, araçtaki değer kaybının teminata dahil olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; “…davanın kabulü ile 2.500,00 TL değer kaybı, 160,00 TL araç mahrumiyeti olmak üzere toplam 2.660,00 TL tazminatın davalı ... şirketinin sorumluluğu 160,00 TL ile sınırlı olmak üzere, sigorta için dava tarihinden, diğer davalı için olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine” karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, trafik kazasından kaynaklanan, araç değer kaybı ve araçtan yoksunluk zararının tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ..., sadece araç mahrumiyetinden sorumlu tutulmuş, araçta meydana gelen değer kaybından dolayı sorumlu tutulmamıştır.

Davalı ...Ş., diğer davalıya ait aracın zorunlu trafik sigortacısıdır. Zorunlu Mali Sorumluluk sigortacısı, karşı araçta meydana gelen gerçek zararı limit dahilinde teminat altına almıştır. Dava konusu trafik kazası sonrasında davacıya ait araçta meydana gelen değer kaybı da gerçek zarar kalemleri arasında bulunmaktadır. Bu durumda; mahkemece, davalı ... şirketinin de davacı aracındaki değer kaybından dolayı sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile araçta meydana gelen değer kaybı isteminin davalı ... yönünden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2) Davacı vekili, müvekkilinin aracından 25 gün süre ile mahrum kaldığını, müvekkilinin su tesisatçılığı yaptığını ve aracından mahrum kaldığı süre için rayiç taksi ücretinin tazminini istemiştir.

2) Davacı vekili, müvekkilinin aracından 25 gün süre ile mahrum kaldığını, müvekkilinin su tesisatçılığı yaptığını ve aracından mahrum kaldığı süre için rayiç taksi ücretinin tazminini istemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan makine mühendisi ve Trafik Komiseri tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, davacıya ait aracın 4 iş günü içerisinde tamir edilebileceği belirtilerek, davacının yaptığı iş de dikkate alınarak araç mahrumiyetinden dolayı dolmuş ve otobüs ücretleri olarak günlük 40 TL ulaşım gideri olacağı, buna göre de araç mahrumiyet giderinin 160,00 TL olacağı hesaplanmıştır. Alınan bilirkişi raporu hüküm vermeye elverişli değildir.

Bu durumda; mahkemece, davacının yaptığı iş gereği minübüs veya otobüs ile seyahati mümkün olmadığından,aracın kaç günde tamirinin mümkün olduğu ve tamir süresince ödenmesi gereken taksi ücretinin belirlenmesi hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli önceki raporların da irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (l ve 2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3671, Karar No: 2017/8314, Tarih: 29.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/3671 E.  ,  2017/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 35, 52, 50 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın, ......Konstrüksiyon isimli işyerinde kaynakçı olarak çalıştığı, suç tarihinde iş yeri deposundan araziye dağıtımını yapmak üzere aldığı 380 metrelik kaynak kablosunun dağıtımını yaptıktan sonra geriye kalan 70 metrelik kaynak kablosunu hurdacıya satmak istediği, bu kapsamda aracına yüklediği ancak diğer işçilerin durumu farketmesi üzerine satamadığı oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'da cezaların içtimasına yer vermediği, bu kapsamda sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden TCK'nın 155/2. maddesi kapsamında verilen 3 ay hapis ve 1500TL adli para cezasının 52/2-4 maddesi gereği günlük 20TL den paraya çevrilip sanığa neticeten toplamda 3300TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “300 gün'', ''75gün'' ve ''1500TL'' adli para cezası ibarelerinin çıkarılarak yerine ''5gün'', ''1gün'' ve ''20TL'' adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve yine hüküm kısmının 5.fıkrası olan ‘’neticeten 3300TL adli para cezası ile mahkumiyetine’’ kısmının çıkarılarak yerine, "Sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı yasanın 52/2 maddesi gereğince takdiren günlüğü 20 TL den paraya çevrilerek, sanığın hapisten çevrilen 1.800 TL ve doğrudan verilen 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7637, Karar No: 2014/11342, Tarih: 26.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/7637 E.  ,  2014/11342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ile iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Savunmasını yapmak üzere görevlendirilen zorunlu müdafiiye ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden düzenli mali geliri bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13347, Karar No: 2014/4448, Tarih: 07.04.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13347 E.  ,  2014/4448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh ... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklanmayan ve hastane döner sermayesinden fazla ödenen bedelin sebepsiz zenginleşme nedeniyle tahsiline ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliğine göre temyiz incelemesi dairemizin görevi dahilinde olmayıp, ... .... ... Dairesine ait bulunduğundan dosyanın adı geçen Daire Başkanlığı'na gönderilmesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.