muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/32328, Karar No: 2013/23857, Tarih: 30.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32328 E.  ,  2013/23857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişisel verilerin kaydedilmesi

Hüküm : TCK'nın 135/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mahkemece sanığın suçunun 5237 sayılı TCK'nın 135/1. maddesi kapsamında kaldığı kanaatine varılarak sanığın mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuş ise de, TCK'nın 135/1. maddesindeki suçun üst sınırı 3 yıl olduğundan davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesi'nde olduğu halde, görevsizlik kararı verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- TCK'nın 135. maddesinde düzenlenen “Kişisel verilerin kaydedilmesi” suçunun oluşabilmesi için, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, hukuka aykırı olarak kaydedilmesi gerekmekte olup, suçun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı, herkes tarafından bilinmeyen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olmayan, kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir. Bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, “kişisel veri” olduğunda kuşku bulunmamakta ise de, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü ya da sesinin, bilgisi dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi, TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması, TCK'nın 134/2. maddesinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında düzenlendiğinden, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü, fotoğrafı ya da sesi, yasal anlamda, TCK'nın 135. maddesi kapsamında kişisel veri olarak değerlendirilemez.

Özel hayat kavramı; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kavramı kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, sadece içinde bulunulan fiziki çevrenin özelliklerine bakılmamalı, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler de göz önüne alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; müştekiler ... ve ...'nun İzmir Mavişehir'de özel güvenlik görevlileri ile korunan sitenin sakinleri oldukları, mağdur ...'nın ise, müşteki ...'in kız kardeşi olup Amerika'da yaşayan eşi ile aralarında mevcut boşanma davası nedeniyle, kızı ile beraber müştekilerin evinde misafir olarak kaldığı, mağdur Nilufour'un ABD vatandaşı olan eşinin orada bulunan bir Türk vatandaşı aracılığıyla İzmir'de yaşayan sanığa ulaştığı, sanığa e-posta yolu ile, müştekilerin ve mağdurun fotoğraflarını göndererek sanıktan eşinin fotoğrafını çekip kendisine göndermesini istediği, sanığın ilk önce yanına eşi Filiz Okan'ı da alarak müştekilerin oturduğu mağdurenin de kaldığı Mavişehir'e giderek site güvenlik görevlilerine emekli polis kartını göstererek müştekiler ve mağdure hakkında bilgi toplamaya kalkıştığı, ayrıca resim çekmek istediği, site güvenlik görevlilerinin bu talebi reddettiği, ertesi gün sanığın yanına emekli polis memuru olan ve beraat eden ...'yu alarak müşteki ve mağdurenin oturduğu Mavişehir'e giderek mağdurenin ve müştekilerin bulunduğu yerin fotoğraflarını çekmek istedikleri, site güvenlik görevlisinin haberdar olarak sanıklara müdahale ettiği, sanıkların güvenlik görevlisi ile tartıştıkları, diğer güvenlik görevlisinin müdahalesi üzerine tartışmanın sonlandığı, yapılan soruşturma sonucunda sanığın fotoğraf makinesinde mağdura ve müştekilere ait çekilmiş fotoğrafa rastlanmadığının tespit edilmesi karşısında, dosya kapsamı itibariyle sanığın üzerine atılı özel hayatın gizliliğini ihlal etme veya kişisel verilerin kaydedilmesi suçlarının unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16882, Karar No: 2014/4787, Tarih: 17.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16882 E.  ,  2014/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, bu tarih itibariyle ve ayrıca dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu Sakarya Mahallesi 86 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 16.03.2012 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1175 ada 5 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 30.11.1995 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Emsal alınan ... Mahallesi 1175 ada 5 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1175 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 30.11.1995 tarihli satışına ilişkin (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1153, Karar No: 2022/6179, Tarih: 29.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/1153 E.  ,  2022/6179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın asıl davada karar verilmesine yer olmadığına, birleşen 2015/133 esas sayılı davanın reddine, diğer davaların kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm taraf vekillerince duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 13.12.2022 gününde duruşmalı temyiz talebinde bulunan asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili Avukat ... ile yine duruşmalı temyiz talebinde bulunan asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Asıl ve birleşen davalar eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, iş sahibi tarafından açılan asıl davada; sözleşme konusu işin eksiksiz olarak ve zamanında yapılmaması nedeniyle müspet zarar, mahrum kalınan kâr ve gecikmeden kaynaklanan zararın, birleşen 2017/43 esas sayılı davada; yükleniciye ödenen avans tutarının iadesi, eksik teslim edilen malzeme bedeli ile bu malzemelere ilişkin nakliye bedelinin tahsili talep edilmiştir.

Yüklenici tarafından açılan birleşen 2019/520 esas sayılı davada bakiye iş bedeli, birleşen 2015/133 esas sayılı davada ise haksız fesih nedeniyle mahrum kalınan kâr kaybının tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl dava ve birleşen 2019/520 esas sayılı dava ile birleşen 2017/43 esas sayılı davanın kısmen kabulüne, birleşen 2015/133 esas sayılı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün asıl ve birleşen 2017/43 esas sayılı davada davacı, birleşen 2019/520 ve 2015/133 esas sayılı davada davalı olan iş sahibinin tüm, asıl ve birleşen 2017/43 esas sayılı davalarda davalı, birleşen 2019/520 esas ve 2015/133 esas sayılı davalarda davacı olan yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Birleşen 2019/520 esas sayılı davada davacı olan yüklenici vekili, müvekkilinin 2007 yılı başında NB074 no.lu geminin yapımına başladığını, 2007 yılı Ağustos ayına kadar geminin yapımına devam edildiğini, ilk dört ay ödemelerini düzenli yapmış bulunan davalı iş sahibinin 2007 yılı Mayıs ayından itibaren gemi yapımı için yeterli malzemeyi göndermemesi ve yapılan ihtarlara rağmen 20.08.2007 tarihli hakediş alacağı olan 932.012,85 TL tutarındaki aynı tarihli fatura bedelini de ödememesi üzerine davacı yüklenicinin işleri durdurduğunu, daha sonra davalının 16.11.2007 tarihli yazısı ile sözleşmeyi sona erdirdiğini belirterek, davalı iş sahibinin NB074 no.lu geminin yapımına ilişkin ödemediği 20.08.2007 tarihli fatura bedelinin ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan 18.10.2021 tarihli bilirkişi raporunda, birleşen 2019/520 esas sayılı davadaki yüklenici talebi yönünden yapılan incelemede “Üretimi yapılan blokların yerinde görülmesi ve böylelikle ilerleme oranlarının belirlenmesinin artık mümkün olmadığı, bu nedenle blokların 2015 yılında ... Tersanesine götürüldüğü dönemdeki durumunu gösterir belgelerin esas alınmasının doğru görüldüğü, dosyada alınan 24.01.2019 tarihli ek raporda blokların ... Tersanesine ulaştığı aşamadaki durumunun incelenerek yapılan tespitin isabetli olduğu, buna göre yükleniciye ödenmesi gereken hakediş bedelinin 24.01.2019 tarihli ek bilirkişi raporunda da tespit edildiği gibi 285.358,91 TL olduğu” sonucuna varılmıştır.

Davacı vekili tarafından 2019/520 esas sayılı dosya için yapılan tespitler yönünden “Davalı iş sahibinin menfaat ortağı olan ... şirketinin kayıtlarının rapora esas alınmasının kabul edilemeyeceği, daha önce taraflar arasındaki uyuşmazlığın 2008 yılında başlayan bir tahkim süreci ile hukuk yoluna taşındığı, bu süreçte hakem heyetince oluşturulan bilirkişi kurulunun yerinde inceleme yaparak hakedişe konu tüm gemi blok ve malzemelerini tek tek sahaya sererek günlerce inceleme yaptığını ve hakediş bedelinin faturaya uygun olduğunun tespit edildiğini, bilirkişinin klas defteri kayıtlarını incelemediğini, ihtilaf konusu olmayan ilk dört aya ait gemi bitiş oranlarının dahi davacı ile mutabık kalınan oranın altında kaldığı tespitinin yapıldığını, ... Tersanesi kayıtları toplandığında %28,25 ilerleme iddiası olmasına rağmen bilirkişilerin toplama hatası yaparak rapora %20,89 olarak yazdıklarını ve bu rakam üzerinden hesaplama yapıldığını” belirterek bilirkişi raporuna itiraz etmiştir.

Davalı vekili tarafından bilirkişi raporuna karşı teknik nitelikli ve gerekçeli olarak itiraz edilmesine rağmen ek rapor veya yeniden rapor alınması yoluna gidilmemiştir.

Davalı vekili tarafından bilirkişi raporuna karşı teknik nitelikli ve gerekçeli olarak itiraz edilmesine rağmen ek rapor veya yeniden rapor alınması yoluna gidilmemiştir.

6100 sayılı HMK’nın 266/1 maddesinde; “Mahkeme çözümü hukuk dışında özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz.” hükmüne yer verildikten sonra devam eden maddelerde bilirkişi incelemesi ile ilgili prosedür düzenlenmiş, bilirkişi raporuna itiraz başlıklı 281. maddede bilirkişi raporuna itiraz üzerine yapılacak işlemler gösterilmiştir. Söz konusu maddenin 2. bendinde itiraz üzerine veya kendiliğinden mahkemenin, bilirkişi raporundaki eksiklik veya belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını isteyebileceği, 3. bendinde de mahkemenin, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla tekrar inceleme yaptırabileceği belirtilmiştir.

Davacı yüklenicinin dosyaya sunduğu belgelerden, temyize konu davaların açılmasından önce taraflar arasındaki uyuşmazlık nedeniyle tahkim yoluna başvurulduğu, hakemlerde görülen davada, hakem heyetince oluşturulan bilirkişi kurulunca Marmara Tersanesinde açık sahada istiflenmiş, inşaası biten NB074 gemisine ait blokların ve malzemelerin incelendiği, sözleşmelerde belirtilen iş bitme oranları ve birim fiyatları doğrultusunda toplam işin ve kalan kısmın belirlenerek 05.09.2008 tarihli raporda açıklandığı görülmektedir. Hakem kurulunca tahkim süresinin uzatılmaması nedeniyle esas hakkında karar verilmeksizin tahkim yargılamasına son verilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Diğer yandan birleşen 2019/520 esas sayılı davada davacı olan yüklenici vekili, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesine ek olarak, gemi mühendisleri odasına başvurusu sonucu aldığını belirttiği gemi inşaa mühendisleri tarafından düzenlenen 18.11.2021 tarihli uzman görüşünü sunmuş, yine 10.12.2021 tarihli dilekçesi ekinde de ... Üniversitesi öğretim üyelerince düzenlenen uzman görüşünü sunmuş ve bilirkişi raporuna itirazlarına dayanak olarak eklemiştir.

Diğer yandan birleşen 2019/520 esas sayılı davada davacı olan yüklenici vekili, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesine ek olarak, gemi mühendisleri odasına başvurusu sonucu aldığını belirttiği gemi inşaa mühendisleri tarafından düzenlenen 18.11.2021 tarihli uzman görüşünü sunmuş, yine 10.12.2021 tarihli dilekçesi ekinde de ... Üniversitesi öğretim üyelerince düzenlenen uzman görüşünü sunmuş ve bilirkişi raporuna itirazlarına dayanak olarak eklemiştir.

Bilindiği üzere 6100 sayılı HMK'nın 293. maddesinde düzenlenen uzman görüşü, tarafların uyuşmazlığın aydınlanabilmesi, anlaşılabilmesi ve iddia ve savunmaların ispatı için kendisinin belirlediği özel ve teknik bilirkişiden bir konuda bilgi alması olarak düzenlenmiş olup, uygulamada özel bilirkişi adı da verilmektedir. Taraflar kendi menfaatlerini koruyabilmek ve alınan bilirkişi raporundan tatmin olmamaları halinde olayın tam olarak aydınlanmasını sağlamak ve doğru ve adil kararın verilmesi için uzman görüşü alıp mahkemeye ibraz edebilecektir. Mahkeme özellikle özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda, tarafın sunduğu uzman görüşünün dava konusuyla ilgili olması halinde bunu dikkate almak ve değerlendirmek zorundadır. Bu anlamda alınan bilirkişi raporuna, taraflardan biri, uzman görüşüne dayanmak suretiyle itiraz etmiş ve ve bu itirazlar mahkeme tarafından hiç değerlendirmeye alınmamış ve itirazlar gerekçeli bir şekilde karşılanmamış ise uzman görüşüne dayanan tarafın 6100 sayılı HMK'nın 27., Anayasa'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenme hakkı ihlal edilmiş olacaktır.

Davacı yüklenici vekilince dosyaya ibraz edilen uzman görüşlerinde, bilirkişi raporu ile tespit edilen görüşlerin aksine tespit ve görüşler ileri sürülmüş olup, bilirkişi raporu ile uzman görüşleri arasında çelişki bulunması halinde, bunun giderilmesi, gerekiyorsa bu konuda yeni bir raporda alınması gerekmektedir. Davacı vekilince sunulan uzman görüşlerinin kararda gerekçeli olarak değerlendirilip tartışılmadan karar verilmiş olması da doğru olmamıştır.

Davacı yüklenici tarafından sunulan uzman görüşleri kararda gerekçeli olarak değerlendirilip tartışılmadığı gibi, az yukarıda değinilen tahkim yargılamasında, bilirkişilerce yapılan inceleme sonucu düzenlenen 05.09.2008 tarihli rapordaki tespitler de hükme esas alınan bilirkişi raporunda incelenip değerlendirilmemiştir. Kanaat verici olmayan, yetersiz ve denetime elverişsiz rapora dayanılarak hüküm verilemez.

Davacı yüklenici tarafından sunulan uzman görüşleri kararda gerekçeli olarak değerlendirilip tartışılmadığı gibi, az yukarıda değinilen tahkim yargılamasında, bilirkişilerce yapılan inceleme sonucu düzenlenen 05.09.2008 tarihli rapordaki tespitler de hükme esas alınan bilirkişi raporunda incelenip değerlendirilmemiştir. Kanaat verici olmayan, yetersiz ve denetime elverişsiz rapora dayanılarak hüküm verilemez.

Bu durumda mahkemece 6100 sayılı HMK’nın 266 ve devamı maddeleri hükümleri uyarınca yeniden konusunda uzman bilirkişi heyeti oluşturularak, birleşen 2019/520 esas sayılı davada davacı yüklenicinin dosyaya sunduğu tüm uzman görüşleri ve tahkim yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporu ile önceki bilirkişi heyetlerince tanzim edilen raporlar da değerlendirilip tartışılarak, tarafların teknik itirazlarını da karşılayacak biçimde denetime elverişli, gerekçeli rapor alınıp 2019/520 esas sayılı birleşen davada sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen 2017/43 esas sayılı davada davacı, birleşen 2019/520 esas ve 2015/133 esas sayılı davada davalı olan iş sahibinin tüm, asıl ve birleşen 2017/43 esas sayılı davada davalı, birleşen 2019/520 esas ve 2015/133 esas sayılı davada davacı olan yüklenicinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca asıl ve birleşen 2017/43 esas sayılı davada davalı ve birleşen 2019/520 esas ve 2013/133 esas sayılı davada davacı olan yüklenicinin temyiz itirazlarınnı kabulü ile hükmün yüklenici yararına BOZULMASINA,

8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen 2017/43 esas sayılı davada davacı ve birleşen 2019/520 esas ile 2015/133 esas sayılı davada davalı olan iş sahibinden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl ve birleşen 2017/43 esas sayılı davada davalı ve birleşen 2019/520 esas ve 2015/133 esas sayılı davalarda davacı olan yükleniciye verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen 2017/43 E. sayılı davada davalı - birleşen 2019/520 E. 2013/133 E. sayılı davada davacıya iadesine, aşağıda yazılı harcın temyiz eden asıl ve birleşen 2017/43 E. sayılı davada davacı - birleşen 2019/520 Eve 2015/133 E. sayılı davada davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16147, Karar No: 2018/23071, Tarih: 24.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/16147 E.  ,  2018/23071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... sözleşmesini çalışma koşullarında yapılan esaslı değişiklik nedeniyle haklı olarak feshettiğini ve fazla çalışmalarının karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.