muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4962, Karar No: 2015/5960, Tarih: 01.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/4962 E.  ,  2015/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanık müdafiinin vermiş olduğu 09.03.2015 tarihli dilekçesinde sanığın majör depresif bozukluğunun, bipolar bozukluğa dönüştüğü ve akıl hastası olup cezai ehliyetinin bulunmadığını belirtmesi karşısında, bahse konu hastalığının 5237 sayılı TCY.’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığının araştırılıp yöntemince raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Yabancı uyruklu olan sanığın ilgili makamlar aracılığıyla nüfus ve adli sicil kayıtları getirtilip duruşmada okunmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 209. maddesine aykırı davranılması,

3- Gerek müştekiye gerekse diğer iş yerlerine ait kamera görüntüleri ve MOBESE görüntülerinden kolluk görevlileri tarafından sanığın ikametinin tespit edilerek ikametine gidilmesi sonucu, el koymanın mümkün olduğu bir anda sanığın suça konu bilgisayarı kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde hırsızlık suçundan hakkında TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanması,

4-Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 62. maddesinin uygulanması sırasında neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası hükmolunması gerektiği halde neticeten 3 yıl 14 ay hapis cezası hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

5-Türkçe bilmeyen İran uyruklu sanık için görevlendirilen tercümanın giderlerinin 5237 sayılı TCK'nın 324/5 maddesine göre yargılama gideri sayılmayacağı ve Devlet Hazinesinden karşılanması yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 Sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 01.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3972, Karar No: 2014/9386, Tarih: 01.07.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3972 E.  ,  2014/9386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında, dosya içinde bulunmadığı anlaşılan;

1- Dava konusu 163 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluşan 391 parselin 01.6.1990 tarihinde yeniden ifraz görerek 1376 ila 1555 parsellere ayrılmasına dair tüm kayıt bilgi ve belgeler ile ifraz haritalarının onaylı örneklerinin,

2- 391 parselin kayıt maliklerini gösteren tapu kayıtlarının,

3- 163 parsele ait kadastro tutanağı ve ilk tapu kayıtlarının incelenmesine gerek görülmüştür. Sözü edilen bilgi, kayıt ve belgelerin bulundukları yerlerden getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere aynı nedenlerle mahalline geri çevrilen Mahkemenizin 2008/369, 2010/502, 2010/504 ve 2010/664 Esas sayılı dosyaları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5395, Karar No: 2015/8468, Tarih: 04.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5395 E.  ,  2015/8468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, davalıya yersiz ödendiği iddia olunan aylıkların tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 05.05.2005 tarihinde kesinleşen davalıya, 11.01.1987 tarihinde yaşamını yitiren babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadıklarının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca, 2011 tarihinde gerçekleştirilen işlemle kesildiği ve 23.10.2008-24.01.2011 dönemi bakımından yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar için başlatılan icra takibine yapılan takibin iptali ile icra inkar tazminatı isteği ile iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 E.- 2011/70 K. sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların

ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli,varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Eldeki somut olayda; Mahkemece, ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden davalı ve eşinin, adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, davalı ve boşandığı eşinin varsa çalışmaları nedeniyle resmi özel kurum ve kuruluşlara verdikleri belgelerdeki adreslerin getirilmeli, muhtarlıklardan nizalı döneme (23.10.2008-24.01.2011) ait ikametgah senetleri istenmeli, davalı ve eşinin ilgili seçim müdürlüğünden nizalı dönemde oy kullandığı sandıklar ile ilgili bilgiler getirilmeli, davaya konu döneme ilişkin medula sisteminde yer alan adres bilgileri getirtilmeli, ilgililerin doğalgaz aboneliği olup olmadığı ve kimin üzerine kayıtlı olduğu araştırılmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15356, Karar No: 2014/3837, Tarih: 03.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/15356 E.  ,  2014/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/261308

MAHKEMESİ : Havza Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2011

NUMARASI : 2010/163 (E) ve 2011/32 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ile katılana ait koyun sürülerinin karşılaştığı sırada, katılan tarafın sürüsünde bulunan köpeklerin, sanığın sürüsündeki köpeklere saldırdığı, katılan Ercan'ın bu duruma engel olmaması nedeniyle sanık Yakup'un, eline geçirdiği sopa ile katılanlara ait kangal cinsi köpeğe vurarak köpeğin yaralanmasına ve değer düşüklüğüne uğramasına sebep olduğunun iddia edildiği olayda; dosya kapsamından sanığın katılanlara ait köpeklerin kendi köpeklerine saldırması üzerine onları ayırmak amacıyla kangal köpeğine vurduğunun anlaşılması karşısında, haklı bir nedene dayanarak hareket eden sanığın mala zarar verme kastıyla hareket etmemesi nedeniyle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8899, Karar No: 2014/10512, Tarih: 16.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/8899 E.  ,  2014/10512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menemen 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/307-2014/72

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyularak inceleme ve işlem yapılmış ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Dairenin 14.05.2013 tarihli bozma ilamında mahkeme tarafından münavebeye alınan ürünler ve münavebe planı bozma konusu yapılmadığı, buna göre bozma sonrası alınacak raporda da pamuk, buğday ve ikinci ürün fiğ ile mısırın münavebeye alınmak suretiyle bedel tespit edilmesi gerekirken hükme esas ikinci bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda önceki münavebe planından farklı olarak, dört yılda altı ürün üzerinden değerlendirme yapılarak pamuk, 2. ürün fiğ, buğday, 2.ürün silajlık mısır, domates ve dane mısır alınmak suretiyle hesaplama yapılması,

2-Kabule göre de;

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek raporun buna göre denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4848, Karar No: 2010/5686, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/4848 E.  ,  2010/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah.Sıf)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.03.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden kabulüne dair verilen 02.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmesi üzerine, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen 11.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılardan arsa sahibi ... yapıda eksiklikler bulunduğunu, bu eksiklikleri kendisinin giderdiğini, kaldı ki davalı yükleniciden cezai şart alacağı olduğunu, açılan davanın reddini savunmuş, diğer davalılar savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece yapıdaki eksikliklerin karşılığı olarak bilirkişilerin bulduğu 15.185 lira arsa sahibine ödenmek üzere davacıya depo ettirilmiş ve 5 sayılı parsel üzerinde bulunan binanın zemin kat 2 numaralı bağımsız bölümünün davacı adına tesciline, davalı ... aleyhine açılan davanın takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına, davalı ... hakkındaki davanın ise husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı ve davalılardan ... temyiz etmiştir.

1-Mahkemece davacının temyiz istemi 11.3.2010 tarihli kararla harç ve posta giderlerinin depo edilmesi için çıkartılan muhtıra gereği yerine getirilmediğinden bahisle reddedilmiştir.

Mahkemenin gönderdiği muhtıranın sonuç doğurabilmesi için davacıya yöntemine uygun tebliğ edilmesi gerekir. Her ne kadar muhtıranın tebliğ mazbatasında muhatabın adresinde bulunmaması nedeniyle muhtara verildiği ve komşusuna haber bırakıldığı yazılmış ise de komşunun Tebligat Tüzüğünün 28. maddesi hilafına tebligat mazbatasına imzası alınmadığından muhtıra hüküm ve sonuç doğurmaz. Bu itibarla davacının temyizi süresinde kabul edilerek mahkemenin davacının temyiz talebinin reddine dair 11.03.2010 tarihli kararının kaldırılmasına karar verilerek temyiz incelemesine geçildi;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davalı arsa sahibinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davalı arsa sahibinin temyiz itirazlarına gelince;

Davadaki istemin dayanağı yüklenicinin temlikine dayalı 25.4.2005 tarihli satış vaadi sözleşmesidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında yapılan ve borçlunun (arsa sahibinin) rızasına ihtiyaç göstermeyen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı (BK.m.163) bir akittir. Davalı arsa sahibi 25.4.2005 tarihli sözleşmenin yapıldığını başlangıçta vakıf olmasa bile bu sözleşmeye dayanılarak kendisinden alacak talebinde bulunulduğundan B.K.nun 167 maddesinden yararlanılarak yükleniciye karşı ne gibi bir def’i gibi itirazda bulunacaksa bunları yeni alacaklıya (davacıya) karşı da ileri sürer hale gelir. Dolayısıyla davalı arsa sahibi yüklenici ile yapılan 19.10.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan bütün haklarını davacıya karşı da bildirebilir. Kısaca, davalı arsa sahibinin cezai şart alacağının dahi davacıdan tahsilini istemesinin nedeni B.K'nun 167. maddesidir.

Gerçekten, 19.10.2004 tarihli sözleşmenin 6.maddesinde yer alan teslimin en geç 30.07.2005 tarihine kadar yapılacağı, aksi takdirde her ay için daire başına 1000 lira kira ödeneceği hükmü bulunmaktadır. Davalı arsa sahibi bu hükme dayanarak dava konusu bağımsız bölümleri 7.5 aylık bir gecikme ile 09.03.2006 tarihinde teslim aldığını, bu nedenle 7.5 aylık kira kaybına uğradığını ileri sürmüş ise de davalı arsa sahibinin tanığı olan ve keşifte dinlenen ..., davalı arsa sahibinin yapıyı 13.09.2005 tarihinde teslim aldığını belirtmiştir. Hal böyle olunca, sözleşme uyarınca yüklenicinin ödemesi gereken gecikme tazminatı tutarı sözleşmeye göre belirlenerek bu tutarın da davacıya depo ettirilmesi suretiyle istemin birlikte ifa kuralı çerçevesinde kabulü gerekirken davanın bu husus gözetilmeksizin yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru görülmemiştir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının bütün temyiz itirazlarının reddine hükmün 2.bent uyarınca davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 13.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3796, Karar No: 2018/6498, Tarih: 11.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3796 E.  ,  2018/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında beraat

I-Sanıklar ... ve ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat hükümlerinin ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne (direnme kararına) karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriği ve 21. Ceza Dairesi'nin 29.03.2017 tarih ve 2016/9604 Esas-2017/1620 Karar sayılı ilamındaki gerekçeye göre, Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.10.2017 tarih ve 2017/373 Esas-2017/539 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 10. maddesi gereğince direnme konusunda karar verilmek üzere dosyanın YARGITAY CEZA GENEL KURULU'na gönderilmesine, 11.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5042, Karar No: 2007/4721, Tarih: 27.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5042 E.  ,  2007/4721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 11 parsel sayılı 1102,01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı tarafından davalı aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin gerçek hak sahibi ...'ın mirasçıları adına tesciline ve üzerindeki üç katlı kargir evin ...’a aidiyetine ilişkin şerhin iptali ile davalı ...'a ait olduğu şerhinin kütük hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak kadastro hakimi doğru sicil oluşturacak ve infazda tereddüte yol açmayacak şekilde hüküm kurmak ve paydaşların isimleriyle pay oranlarını göstermek zorundadır. Mahkemece hükmün 2.fıkrasında çekişmeli parselin harman yeri vasfıyla iştirak halinde mülkiyet hükümleri gereğince ortak miras bırakan ... mirasçıları adına pay oranları belirtilmeden tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi isabetsiz ise de, yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.4.2007 tarih ve 2007/314-297 esas-karar sayılı veraset ilamı gözönünde tutularak gerekçeli kararın 2.fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine "2- ... İlçesi ... Köyünde kaim 102 ada 11 sayılı parselin 1102,01 metrekare yüzölçümündeki özel harman yeri vasfıyla iştirak mülkiyet hükümleri gereğince 800 pay üzerinden ... oğlu 1894 doğumlu muris ...'ın mirasçıları olan ...’den olma 1924 doğumlu ...'a 160 pay, ...’den olma 1928 doğumlu ...'a 160 pay, ... ... eşi 1922 doğumlu ... ...'a 40 pay, ... ...’den olma 1944 doğumlu ...'a 24 pay, ... ...’den olma 1951 doğumlu ... (...)'a 24 pay, ... ...’den olma 1954 doğumlu ... (...)'e 24 pay, ... ...’den olma 1955 doğumlu ...'a 24 pay, ... ...’den olma 1960 doğumlu ... (...)'a 24 pay, ... eşi 1927 doğumlu ...'a 40 pay, ...’ten olma 1953 doğumlu ... (...)'a 24 pay, ...’ten olma 1955 doğumlu ... (...)'e 24 pay, ...’ten olma 1960 doğumlu ... Zeki ...'a 24 pay, ...’ten olma 1959 doğumlu ... ...'a 24 pay, ...’ten olma 1965 doğumlu ...'a 24 pay, ... eşi 1931 doğumlu ... ...'a 40 pay, ...’den olma 1960 doğumlu ... (...)'ya 20 pay, ...’den olma 1962 doğumlu ...'a 20 pay, ...’den olma 1966 doğumlu ... (... )'a 20 pay, ...’den olma 1969 doğumlu ... (...)'ye 20 pay, ...’den olma 1973 doğumlu ... (...)'ye 20 pay, ... eşi 1957 doğumlu ... ...'a 5 pay, ...’dan olma 1976 doğumlu ...'a 5 pay, ...’dan olma 1978 doğumlu ... ...'a 5 pay ve ...’dan olma 1980 doğumlu ...'a 5 pay olarak adlarına tapuya kayıt ve tesciline" şeklinde hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, 27.11.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.