muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/108, Karar No: 2021/561, Tarih: 16.11.2021

(2) Dışişleri Bakanlığının aracılığına gerek görülmeyen hallerde, tebligat evrakı bakanlıklarca doğrudan o yerdeki Türkiye Büyükelçiliğine veya başkonsolosluğuna gönderilebilir.

(3) Dışişleri Bakanlığı ve tebliği çıkaran merciin bağlı olduğu bakanlık tebliğ evrakını, 39, 40, 41, 43 ve 47 nci madde hükümlerine göre düzenlenip düzenlenmediği yönünden inceler, varsa yanlışlık ve eksiklikleri düzelttirir veya tamamlattırır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 25/a maddesine göre tebligatın yapılamadığı durum olarak konsolosluk tarafından gönderilen çağrı mektubunun muhataba ulaşmaması nedeni ile iade edilmesi hâlinde, muhatabın çağrı mektubu gönderilen adreste ikamet etmemesi, muhatabın adresten daimi olarak ayrılmış olması ve yeni adresinin de konsolosluk tarafından tespit edilememesi, adresin yetersiz olması gibi nedenler ile çağrı mektubu muhataba ulaşamamış ise, bu gibi durumlarda istenirse ve gerek görülürse Tebligat Kanunu’nun 25. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 38. maddesi uyarınca sözleşmeler (15 Kasım 1965 tarihli "Hukukî ve Ticari Konularda Adli ve Gayri Adli Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair La Haye Sözleşmesine göre) ve ikili anlaşmalar çerçevesinde tebligat yapılması gerekeceğinden yeniden hazırlanacak tercümeli evrak ile sözleşmeler çerçevesinde tebligat yapılabilecektir.

Türkiye Cumhuriyeti ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti arasında iki taraflı bir sözleşme mevcuttur. Bu sözleşme, 25 Aralık 1987 tarihinde imzalanan, 27.10.1988 tarihli ve 3490 sayılı Kanun’la onaylanması uygun bulunan Türkiye Cumhuriyeti ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Arasında Hukuki, Ticari ve Cezai Konularda Adli Yardımlaşma, Tanıma ve Tenfiz, Suçluların Geri Verilmesi ve Hükümlülerin Nakli SözIeşmesidir.

Tebligat Kanunu’nun 25/a-son ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 43/8. maddesi uyarınca, tebligatı çıkaran kazai merci Tebligat Kanunu’nun 25. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 38. maddesi ile anılan Kanun’un 25/a ve 43. maddesi gereğince tebligat yapma hususunda takdir hakkına sahiptir. 7201 sayılı Kanun’un 25/a-son maddesindeki “Bu maddeye göre kazaî merciler tarafından çıkarılacak tebligatta, tebliğ evrakı doğrudan o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna gönderilebilir.” şeklindeki ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 43/8. maddesindeki "Tebligatı çıkaran kazaî merci bu madde hükmüne ya da 38 inci maddeye göre tebliğ yapma hususunda takdir hakkına sahiptir." biçimindeki düzenlemeler ile ilgili kazaî merciin Tebligat Kanunu'nun 25/a veya 25. maddesine göre tebligat çıkarma konusunda takdir hakkına sahip olduğu vurgulanmış, anılan Kanun'un madde gerekçesinde de belirtildiği gibi istisnai durumlarda yargı organının ilgili temsilciliğe doğrudan değil, Adalet Bakanlığı aracılığıyla da tebligatta bulunabilmesi yolunun tamamen kapatılmadığı dile getirilmiştir.

Gelinen bu aşamada Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi üzerinde durulması gerekmektedir.

Gelinen bu aşamada Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi üzerinde durulması gerekmektedir.

Tebligat Kanunu’nun 35. maddesinin son fıkrası;

“…

Daha önce yurt dışındaki adresine tebligat yapılmış Türk vatandaşı, yurt dışı adresini değiştirir ve bunu tebliğ çıkaran mercie bildirmez, adres kayıt sisteminden de yerleşim yeri adresi tespit edilemezse, bu kişinin yurt dışında daha önce tebligat yapılan adresine Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğunca 25/a maddesine göre gönderilen bildirimin adrese ulaştığının belgelendiği tarihten itibaren otuz gün sonra tebligat yapılmış sayılır.” şeklinde düzenlenmiştir. Buna göre Türk vatandaşları bakımından daha önce yurt dışı adresine usulünce tebligat yapılan kimse adresini değiştirdiği hâlde bu değişikliği bildirmezse, yurt dışındaki Türk vatandaşları bakımından da adres kayıt sisteminde açık adres kaydı tutulduğu için önce adres kayıt sistemindeki adresine bakılacağı, muhatabın adres kayıt sisteminden de yerleşim yeri adresi tespit edilemezse, bu kişinin yurt dışında daha önce usulüne uygun şekilde tebligat yapılan adresine, Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğunca Tebligat Kanunu'nun 25/a maddesine göre gönderilen bildirimin adrese ulaştığının belgelendiği tarihten itibaren otuz gün sonra tebligat yapılmış sayılacaktır (Canan Ruhi - Ahmet Cemal Ruhi, s. 657.).

Eğer muhatabın adresi önceden belli ise ve bu adrese daha önce tebligat yapılmışsa, daha sonra adresin değiştirilmesi durumunda, yeni adres bildirilmez ve tespit de edilemezse, adresin meçhul olması söz konusu değildir. Bu durumda Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre işlem yapılır, ilân yoluyla tebligata gidilemez. Ancak, daha önce yapılan adrese gidildiğinde, bu adresteki evin yıkılmış olduğu ve yerinde herhangi bir ev kalmadığı ve civarda da burada oturanların nereye gittiklerini bilen yoksa, adres bu durumda da meçhul sayılmalıdır (Ejder Yılmaz-Tacar Çağlar, s. 509-510.). Adresin meçhul olması hâlinde, bu durum tebliğ memuru tarafından mahalle veya köy muhtarına şerh verdirilmek suretiyle tespit edilir. Aksi hâlde, tebliğ usulsüz olur.

Yabancı ülkede bulunan Türk vatandaşları için uygulanabilecek 7201 sayılı Kanun’un 35/son maddesi için yurt dışı adresine tebliğin yapılmış olması ön koşul olup anılan Kanun’un 25/a maddesi uyarınca tebligatın yapılamaması hâlinde 7201 sayılı Kanun’un 28. maddesi uyarınca ilânen tebligat usulünün izlenmesi gerekir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “İlanen tebligat” başlıklı 28. maddesi;

“Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır.

Yukarıki maddeler mucibince tebligat yapılamıyan ve ikametgahı, meskeni veya iş yeri de bulunamıyan kimsenin adresi meçhul sayılır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “İlanen tebligat” başlıklı 28. maddesi;

“Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır.

Yukarıki maddeler mucibince tebligat yapılamıyan ve ikametgahı, meskeni veya iş yeri de bulunamıyan kimsenin adresi meçhul sayılır.

Adresin meçhul olması halinde keyfiyet tebliğ memuru tarafından mahalle veya köy muhtarına şerh verdirilmek suretiyle tesbit edilir. (Değişik ikinci cümle: 19/3/2003-4829/9 md.) Bununla beraber tebliği çıkaran merci, muhatabın adresini resmî veya hususi müessese ve dairelerden gerekli gördüklerine sorar ve zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit ettirir.

Yabancı memleketlerde oturanlara ilanen tebligat yapılmasını icabettiren ahvalde tebliği çıkaran merci, tebliğ olunacak evrak ile ilan suretlerini yabancı memlekette bulunan kimsenin malüm adresine ayrıca iadeli taahhütlü mektupla gönderir ve posta makbuzunu dosyasına koyar.” şeklinde,

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 48. maddesi ise;

“(1) Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca kendisine tebligat yapılamayan, tebliğ memuru tarafından adresi tespit edilemeyen, adres kayıt sisteminde de yerleşim yeri adresi bulunmayan kişinin adresinin tespiti için tebligatı çıkaran merci tarafından adres araştırması yapılır.

(2) Tebligatı çıkaran merci, muhatabın adresini öncelikle resmî veya özel kurum ve dairelerden, bunlardan sonuç alınamadığı takdirde kolluk vasıtasıyla araştırabilir ve tespit ettirebilir. Yapılan araştırmalara rağmen muhatabın adresinin tespit edilememesi halinde adres meçhul sayılır.

(3) Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır.

(4) İlânen tebligat, bu maddedeki usuller izlendikten sonra başvurulacak son çaredir.” biçiminde,

Anılan Yönetmelik’in “İlanen tebligat usulü” başlıklı 49. maddesi;

“(1) İlanen tebliğ, 48 inci madde gereğince ilgili merciin sebebini göstermek suretiyle vereceği karar üzerine aşağıdaki şekilde yapılır:

a) İlan, kendisine tebliğ yapılacak kişinin en güvenilir bir şekilde öğrenmesini sağlayabilecek ve varsa tebliği çıkaran merciin bulunduğu yerde yayımlanan bir gazetede ve elektronik ortamda Basın İlan Kurumu vasıtasıyla yapılır. Muhatabın en güvenilir bir şekilde öğrenmesini sağlayabileceği umulan gazete, tebliği çıkaran merciin bulunduğu yerde yayımlanan bir gazete ise, ayrıca bir diğer gazete ile ilan yapılmaz.

b) Tebliğ olunacak evrak ve ilan sureti bir ay süreyle tebliği çıkaran mercide herkesin kolayca görebileceği bir yere asılır.

c) Merci, gerekirse, ikinci defa ilan yapılmasına karar verebilir. İkinci ilan da (a) ve (b) bendi hükümlerine göre yapılır. İki ilan arasındaki süre bir haftadan az olamaz. İkinci ilan, gerekiyorsa yabancı ülke gazeteleriyle de yaptırılabilir.

(2) Adresi yabancı ülkede bulunanlara ilan yoluyla tebliğ yapılmasını gerektiren hallerde, tebliği çıkaran merci, tebliğ olunacak evrak ile ilan suretlerini yabancı ülkede bulunan kişinin varsa bilinen en son adresine, ayrıca, iadeli taahhütlü mektupla gönderir ve posta makbuzunu dosyasında saklar.”

(2) Adresi yabancı ülkede bulunanlara ilan yoluyla tebliğ yapılmasını gerektiren hallerde, tebliği çıkaran merci, tebliğ olunacak evrak ile ilan suretlerini yabancı ülkede bulunan kişinin varsa bilinen en son adresine, ayrıca, iadeli taahhütlü mektupla gönderir ve posta makbuzunu dosyasında saklar.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

Anılan Kanun ve ilgili Yönetmelik uyarınca kendisine tebligat yapılamayan, tebliğ memuru tarafından adresi tespit edilemeyen, adres kayıt sisteminde de yerleşim yeri adresi bulunmayan kişinin adresinin tespiti için tebligatı çıkaran merci tarafından adres araştırması yapılır. Tebligatı çıkaran merci, muhatabın adresini öncelikle resmî veya özel kurum ve dairelerden, bunlardan sonuç alınamadığı takdirde kolluk vasıtasıyla araştırmalıdır. Yapılan araştırmalara rağmen muhatabın adresinin tespit edilememesi halinde adres meçhul sayılır.

Tebligat Kanunu’nun 28. maddesinin üçüncü fıkrası 19.03.2003 tarihli 4829 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi “Bununla beraber tebliği çıkaran merci, lüzum görürse muhatabın adresini resmî veya hususi müessese ve dairelerden gerekli gördüklerine sorar veya zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit ettirebilir” şeklinde düzenlenmişti. Yeni düzenlemede “lüzum görürse” ibaresi madde metninden çıkarılmış ve anılan hükümdeki “ettirebilir” kelimesi “ettirir” olarak değiştirilmiştir. Yine eski düzenlemede “zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit” tebligatı çıkaran mercie bir takdir hakkı tanınmak suretiyle “veya” ile ifade edilmişken “zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit” yoluna müracaat edilmesi hususunda yeni düzenlemede “ve” bağlacı kullanılmıştır. Tebligat Kanunu’nun 28. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi 27.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4829 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değiştirilmiş olup "lüzum görürse" cümlesi çıkarılarak, adres araştırılması hususu tebligat çıkaracak mercinin takdirine bırakılmamıştır. Şu hâlde tebliğ çıkaracak merci muhatabın adresi meçhul olarak bildirilmişse, mutlaka araştırma yapacak, tebligata yarar adres saptanamamışsa ilanen tebliğ yoluna gidecektir (Ahmet Uğur Turan, Tebligat Hukuku, Seçkin Yayınevi, s. 239.). Savunma hakkıyla sıkı sıkıya ilişkili olan adres araştırmasının zabıtaya yaptırılan bir inceleme ile sınırlı tutulması savunma hakkının kısıtlanmasına yol açabilecek bir durum yaratabileceğinden adres araştırmasının geniş bir çerçeve içinde ele alınıp, soruşturmanın çok yönlü yapılması gerekir (Timuçin Muşul, Tebligat Hukuku, Adalet Yayınevi, 7. Baskı, ... 2018, s. 153.).

Bu değişikler sonucunda yeni yapılan düzenlemeye göre, adres araştırması bakımından tebliği çıkaran mercinin takdir hakkı sınırlandırılmış olup, tebliğ çıkaran merci muhatabın adresinin tespiti için hem gerekli gördüğü resmî veya hususi müessese ve dairelere soracak ve hem de zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit yaptıracaktır (Ejder Yılmaz-Tacar Çağlar, s. 523-524.). Söz konusu düzenleme ile tebligatı ilanen yapmak isteyen makama adres araştırmasını geniş bir şekilde yapma zorunluluğu yüklenmiştir (Ahmet Uğur Turan, s. 239.).

Netice olarak adres araştırması geniş bir çerçeve içinde ele alınmalıdır. Geniş kapsamlı olarak adres araştırması yapılmadan ilanen tebligata karar verilemez. Yapılan tüm araştırmalara rağmen adres tespit edilemediği için tebligat yapılamıyor ise tebligatta başvurulacak son çare, ilân yolu ile tebligattır. Adres araştırması iki temel üzerinden yapılır. Birincisi, özellikle adresin bulunma ihtimali yüksek olan resmî veya özel müessese ve dairelerden gerekli görülenlere sorularak yapılır. Örneğin, belediye başkanlığına, tapu sicil müdürlüğüne, vergi dairesine, trafik tescil ve denetleme bürosuna, ayrıca erkekler için askerlik şubesine vs. kurumlara yazılarak sorulur. İkinci olarak, kanunî karine olarak kabul edilen nüfusa kayıtlı olduğu yerden ve ayrıca muhatabın bilinen en son iş ve ev adresinde de araştırma yapılır. Bu araştırma kolluk kuvvetleri vasıtası ile yapılır. Yapılan tüm araştırmalara rağmen muhatabın adresi tespit edilemiyorsa ilanen tebligata karar verilir. Aksi hâlde yani bu araştırmalar yapılmamış ise usulsüz tebligat söz konusu olur.

İlanen tebligat yapabilmek için muhatabın kimliğinin bilinmesi, muhatabın adresinin meçhul olması, muhatabın adres araştırmasının yapılmış olması ve gerekli masrafların yatırılmış olması gerekir. Muhtabın yurt dışında bulunması hâlinde, yurt dışındaki adresin araştırılması gerekir.

Uygulamada Türk vatandaşı olup da, yabancı ülkede bulunan fakat adresi bilinmediği ve adres kayıt sisteminde de adresi bulunmadığı, Türkiye'deki adreslerine tebligat yapılamadığı için kendisine tebligat yapılamayan muhataba yabancı ülkede yayımlanan Türkçe gazete ile tebligat yapılmaktadır. Yabancı ülkede gazete ile tebligat son bulunduğu ülkede yapılmaktadır.

Uygulamada Türk vatandaşı olup da, yabancı ülkede bulunan fakat adresi bilinmediği ve adres kayıt sisteminde de adresi bulunmadığı, Türkiye'deki adreslerine tebligat yapılamadığı için kendisine tebligat yapılamayan muhataba yabancı ülkede yayımlanan Türkçe gazete ile tebligat yapılmaktadır. Yabancı ülkede gazete ile tebligat son bulunduğu ülkede yapılmaktadır.

Bunun için tebligatı çıkaracak olan merci tebligat çıkarmadan önce öncelikle yurt dışında Türkçe bir gazetede yapılacak olan ilan metnini gönderir ve bu tebligat için gerekli olan masrafı sorar. Tebligatı çıkaracak olan merci bulunduğu yerdeki Cumhuriyet Başsavcılığına, varsa üst savcılığa yoksa Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğüne, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü tebliğ edilecek kişinin bulunduğu yeri ve yurt dışı temsilciliğin görev bölgesini göz önüne alarak Türk konsolosluğuna, konsolosluk bulunmayan yerlerde Türk Büyükelçiliğine gönderir. Gelen cevabı ilgili merciye gönderir. Düzenlenecek tebligat evrakı ve masraf düzenlenecek bir çek ile konsolosluğa gönderilir. Konsolosluk yabancı ülkede Türkçe bir gazetede ilanı yapar ve sonucunu ilgili merciye bildirir.

Tebligat Kanunu’nun “İlan şekli” başlıklı 29. maddesi;

“İlan suretiyle tebliğ, tebliği çıkartacak merciin mucip sebep beyaniyle vereceği karar üzerine aşağıdaki şekilde yapılır.

1. İlan alakalının ıttılaına en emin bir şekilde vasıl olacağı umulan ve varsa tebliği çıkaran merciin bulunduğu yerde intişar eden birer gazetede ve ayrıca elektronik ortamda yapılır.

2. Tebliğ olunacak evrak ve ilan sureti, tebliği çıkaran merciin herkesin kolayca görebileceği bir yerine de asılır...” biçiminde ,

Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 49. maddesi ise;

"(1) İlanen tebliğ, 48 inci madde gereğince ilgili merciin sebebini göstermek suretiyle vereceği karar üzerine aşağıdaki şekilde yapılır:

a) İlan, kendisine tebliğ yapılacak kişinin en güvenilir bir şekilde öğrenmesini sağlayabilecek ve varsa tebliği çıkaran merciin bulunduğu yerde yayımlanan bir gazetede ve elektronik ortamda Basın İlan Kurumu vasıtasıyla yapılır. Muhatabın en güvenilir bir şekilde öğrenmesini sağlayabileceği umulan gazete, tebliği çıkaran merciin bulunduğu yerde yayımlanan bir gazete ise, ayrıca bir diğer gazete ile ilan yapılmaz.

b) Tebliğ olunacak evrak ve ilan sureti bir ay süreyle tebliği çıkaran mercide herkesin kolayca görebileceği bir yere asılır.

…

(2) Adresi yabancı ülkede bulunanlara ilan yoluyla tebliğ yapılmasını gerektiren hallerde, tebliği çıkaran merci, tebliğ olunacak evrak ile ilan suretlerini yabancı ülkede bulunan kişinin varsa bilinen en son adresine, ayrıca, iadeli taahhütlü mektupla gönderir ve posta makbuzunu dosyasında saklar.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

b) Tebliğ olunacak evrak ve ilan sureti bir ay süreyle tebliği çıkaran mercide herkesin kolayca görebileceği bir yere asılır.

…

(2) Adresi yabancı ülkede bulunanlara ilan yoluyla tebliğ yapılmasını gerektiren hallerde, tebliği çıkaran merci, tebliğ olunacak evrak ile ilan suretlerini yabancı ülkede bulunan kişinin varsa bilinen en son adresine, ayrıca, iadeli taahhütlü mektupla gönderir ve posta makbuzunu dosyasında saklar.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

Buna göre ilan, kendisine tebliğ yapılacak kişinin en güvenilir bir şekilde öğrenmesini sağlayabilecek ve varsa tebliği çıkaran mercinin bulunduğu yerde yayımlanan bir gazetede ve elektronik ortamda Basın İlan Kurumu vasıtasıyla yapılır. Muhatabın en güvenilir şekilde öğrenmesini sağlayabileceği umulan gazete, tebliği çıkaran mercinin bulunduğu yerde yayımlanan bir gazete ise ayrıca bir diğer gazete ile ilan yapılmaz. Tebliğ olunacak evrak ve ilan sureti bir ay süreyle tebliği çıkaran mercide herkesin kolayca görebileceği bir yere asılır.

Ayrıca Tebligat Kanunu’nun 28. maddesinin son fıkrası ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 49/2. maddesi uyarınca yabancı memleketlerde oturanlara ilanen tebligat yapılmasını icabettiren ahvalde tebliği çıkaran merci, tebliğ olunacak evrak ile ilan suretlerini yabancı ülkede bulunan kimsenin varsa bilinen son adresine ayrıca iadeli taahhütlü mektupla gönderir ve posta makbuzu dosyasına konulur.

Öğretide bu hükmün yabancı ülkelerde tebligat yapılması olanağı bulunmayan devirlerden kalma olup yabancı ülkede tebligat yapılamadığı devirlerde, durumun ilânla tebliğ edildiğini, ancak, bugün için yapılan ikili ve çok taraflı sözleşmelerde ve sözleşme bulunmasa bile ülkeler arasındaki karşılıklılık (mütekabiliyet) esasına göre, eğer yabancı ülkede bulunan kimsenin adresi biliniyorsa, bu durumda ona doğrudan doğruya tebligat yoluna gidilip ve ilân yoluna başvurulmayacağından Tebligat Kanunu’nun 28 ve devamı maddeleri uyarınca ilân yoluyla tebligat yapılabilmesi için, adresin meçhul olması koşulu bulunmasına rağmen anılan Kanun’un 28. maddesinin son fıkrasında açıkça, yurt dışında olan kişinin malûm adresinden söz edilmesi nedeniyle, 28. maddenin son fıkrasının uygulanabilme alanının çok dar olduğu, bu hükmün uygulanabilmesinin ancak yabancı ülke ile Türkiye arasında sözleşme bulunmaması ve karşılıklılık esasının da uygulanmamasına ve belki sözleşme bulunmasına karşın, tebliğ konusunun o ülkenin kamu düzeni nedeniyle tebliğ yapılamaması gibi istisnaî hallerde düşünülebileceği (Ejder Yılmaz-Tacar Çağlar, s. 521) belirtilmiş ise de anılan Kanun ve ilgili Yönetmelik'teki düzenlemeler doğrultusunda bu hükmün ilanen tebligat yapılması için gereken şekil şartlarından olduğu kabul edilmelidir.

Konumuzla ilgisi bakımından usulüne aykırı tebliğin hangi hâllerde geçerli olacağına da değinilmesi gerekmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun “Usulüne aykırı tebliğin hükmü” başlıklı 32. maddesi;

Konumuzla ilgisi bakımından usulüne aykırı tebliğin hangi hâllerde geçerli olacağına da değinilmesi gerekmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun “Usulüne aykırı tebliğin hükmü” başlıklı 32. maddesi;

“Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır.

Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur.”,

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in “Usulüne aykırı Tebliğin Hükmü” başlıklı 53. maddesi ise;

“(1) Tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliği öğrenmiş ise geçerlidir. Aksi takdirde tebligat yapılmamış sayılır. Muhatap, her ne şekilde olursa olsun tebliğ evrakını veya davetiyeyi alırsa ya da bunların içeriğini öğrenirse tebliği öğrenmiş sayılır.

(2) Muhatabın tebliği öğrendiğini beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

(3) Tebliğin usulüne aykırı yapılmış olması halinde, muhatabın tebliği öğrendiğinin ve bunun tarihinin iddia ve ispatı mümkün değildir.” şeklinde düzenlenmek suretiyle sanığın tebliği öğrendiğini beyan ettiği veya hâl ve hareketleri ile bunu ortaya koyduğu tarihte tebliğin geçerli olacağı kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İlk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık ... (...) hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 08.06.2016 tarihinde açıklanarak suç tarihindeki düzenleme uyarınca yargı görevi yapanı etkileme suçundan sanığın mahkûmiyetine dair yokluğunda verilen kararın sanığın duruşmada bildirdiği bilinen son adresi ve aynı zamanda MERNİS adresi olan “... Sok, No: 5/A, Magosa, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti” adresine tebligat yapılmasının Lefkoşa Kıbrıs Başkonsolosluğundan istendiği, Başkonsoloslukça tebliğ bildiriminin iadeli taahhütlü yöntemle muhatabın adresine gönderilmesi üzerine adı geçenin bu adreste tanınmadığından bahisle tebligat evrakının iade edildiği, bu kez Özel Dairece aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. ve 25/a maddeleri uyarınca tebligat yapılmasının Lefkoşa Kıbrıs Başkonsolosluğundan istendiği, tebliğ bildiriminin iadeli taahhütlü olarak muhatabın adresine gönderilmesi üzerine adreste tanınmadığından tebligat evrakının iade edildiği, sanığın oğlunun adresi olduğunu bildirdiği ve Türkiye’ye geldiğinde kaldığını 25.05.2016 tarihli dilekçeyle beyan ettiği “... Sitesi, Kümeevleri, No: 18/4, Batıkent, Yenimahalle-...” adresine Özel Dairece gerekçeli kararın tebligata çıkarıldığı, muhatabın adreste tanınmadığından tebligat evrakının iade edildiği, Özel Dairece aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğe çıkarıldığı, tebligat evrakına göre muhatabın adresinden ayrıldığı ve yeni adresinin de bulunamadığından tebligat parçasının kapıya asıldığının belirtildiği, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilememesi üzerine Özel Dairece sanığın nüfusa kayıtlı olduğu yerde kolluk aracılığıyla yaptırmış olduğu adres araştırmasına göre; sanığın “Piyale Paşa Mahallesi, ... Sok, No: 5/A, Gazimagosa, Kıbrıs” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği, Özel Dairece sanığın oğlunun ikamet adresi olduğunu bildirdiği “... Sitesi, Kümeevleri, No: 18/4, Batıkent, Yenimahalle-...” adresinden kolluk aracılığıyla yaptırılan adres araştırmasında da sanığın sabit adresinin olmadığı anlaşıldığından, Özel Dairece sanık hakkında kurulan hükmün ilanen tebliğ edilmesine karar verilerek sanık hakkındaki ilan kararın 23.06.2017 tarihli yazı ile ilan panosuna asıldığı, 08.09.2017 tarihinde ise ilan panosundan kaldırıldığı, ilanın Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde de yayınlanan Türkiye Gazetesi'nde 09.07.2017 tarihinde yayımlanması sonrasında Özel Dairece sanık hakkındaki hükmün 11.09.2017 tarihinde kesinleştirilerek infaza verildiği, sanık müdafisi tarafından 17.10.2017 tarihli dilekçe ile hükmün temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece 19.10.2017 tarihinde sanık müdafisinin kanuni süreden sonra temyiz talebinde bulunduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın sanık müdafisine 31.10.2017 tarihinde tebliğ edildiği ve anılan kararın sanık müdafisi tarafından 06.11