muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7763, Karar No: 2022/13959, Tarih: 02.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7763 E.  ,  2022/13959 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Tehdit suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1. maddesinin ilk cümlesi, 62 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair, ... 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/09/2021 tarihli ve 2021/150 esas, 2021/1088 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"Dosya kapsamına göre, somut olayda, sanık hakkında eşe karşı kasten yaralamaya teşebbüs, tehdit, hakaret suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda tehdit suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında değişen suç vasfına göre uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel olan eşe karşı kasten yaralamaya teşebbüs yerine, eylemin bir bütün olarak tehdit suçunu oluşturduğu gerekçesiyle tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi sebebiyle, tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile tehdit suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 15/02/2022 gün ve 94660652-105-55-28947-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29/05/2018 tarihli ve 2017/15-496 esas, 2018/246 sayılı kararında belirtildiği üzere; uzlaştırma kurumu, uyuşmazlığın yargı dışı yolla ve fakat adli makamlar denetiminde çözümlenmesini amaçlayan bir alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemidir. Uzlaştırma; bu kapsama giren suçlarda, fail ve mağdurun suçtan doğan zararın giderilmesi konusunda anlaşmalarına bağlı olarak, devletin de ceza soruşturması veya kovuşturmasından vazgeçmesi ve suçun işlenmesiyle bozulan toplumsal düzenin barış yoluyla yeniden tesisini sağlayıcı nitelikte bir hukuksal kurumdur. 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 73. maddesinin sekizinci fıkrasında, "Suçtan zarar göreni gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişisi olup, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı bulunan suçlarda, failin suçu kabullenmesi ve doğmuş olan zararın tümünü veya büyük bir kısmını ödemesi veya gidermesi koşuluyla mağdur ile fail özgür iradeleri ile uzlaştıklarında ve bu husus Cumhuriyet savcısı veya hâkim tarafından saptandığında kamu davası açılmaz veya davanın düşürülmesine karar verilir" hükmü ile uzlaşma kurumuna, aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 253, 254 ve 255. maddelerinde ise, uzlaşmanın şartları, yöntemi, sonuçları, kovuşturma aşamasındauzlaşma ile birden fazla failin bulunması hâlinde uzlaşmanın nasıl gerçekleşeceğine ilişkin hükümlere yer verilmiştir. 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun ikinci maddesiyle, 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesinin başlığında yer alan “uzlaşma” ibaresi metinden çıkarılmış, 45. maddesiyle de aynı maddenin sekizinci fıkrası yürürlükten kaldırılmış, yine 24 ve 25. maddeleri ile CMK'nın 253 ve 254. maddeleri değiştirilmiştir. CMK'nın 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değiştirilen 253. maddesinin üçüncü fıkrası; "(3) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez." biçimdeyken 09/07/2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5918 sayılı Kanunun sekizinci maddesiyle anılan fıkraya "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz" cümlesi eklenmiştir. 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile yapılan değişiklikle madde başlığı "Uzlaştırma" olarak değiştirilmiş ve 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamındaki suçların sayıları artırılmış, TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit, aynı Kanunun 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçları uzlaştırma kapsamına alınmış, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlara ilişkin sınırlama kaldırılmıştır

. maddesi ile yapılan değişiklikle madde başlığı "Uzlaştırma" olarak değiştirilmiş ve 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamındaki suçların sayıları artırılmış, TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit, aynı Kanunun 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçları uzlaştırma kapsamına alınmış, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlara ilişkin sınırlama kaldırılmıştır. Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar yönünden ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar da uzlaştırma kapsamına dahil edilmiştir. Uzlaştırma kurumu, fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddi hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden önceki olaylara uygulanabilecek, bu uygulama sadece görülmekte olan davalar bakımından geçerli olmayacak, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki düzenleme de nazara alınarak kesinleşen ve infaz edilmekte olan hükümlerde de uygulanabilecek ve bu husus infaz aşamasında gözetilebilecektir. Yerine getirilen hükümler yönünden ise, uzlaştırma sanığın hukuki yararının bulunması koşuluyla uygulanabilecektir.

Uzlaştırma, 6763 sayılı Kanunla değişik CMK'nın 253. maddesinde ayrıntılarıyla düzenlenmiş, mahkeme tarafından uzlaştırmaya ilişkin anılan Kanun'un 254. maddesinde "(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir. (2) Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır. " denilmiştir.

Uzlaştırmanın asıl olarak soruşturma evresinde yapılması gereken bir işlem olduğu, kovuşturma aşamasında uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının ise istisnai olarak Cumhuriyet savcısı tarafından uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde mümkün olduğu kabul edilmelidir.

Uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde uzlaştırmanın uygulanması gerekmekte olup uzlaşma başarıyla gerçekleşir ve edim bir defada yerine getirilirse kamu davasının düşmesine karar verilecektir.

İnceleme konusu somut olayda; uzlaştırma kapsamında olan TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, bu kapsamda bulunmayan aynı Kanun'un 86/2, 3-a maddelerinde düzenlenen eşe karşı kasten yaralama suçuyla birlikte işlendiği iddia edildiğinden, CMK'nın 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında olmadığı ancak; yapılan yargılama neticesinde sanığın eyleminin bütün halde tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi karşısında, bu suçun uzlaşmaya tabi hale geldiği ve CMK'nın 253. maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde uzlaştırma işlemi yapılarak, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesinin gerektiği gözetilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede yer alan düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/09/2021 tarihli ve 2021/150 esas, 2021/1088 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun'un 309/4-b maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10437, Karar No: 2008/6574, Tarih: 16.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/10437 E.  ,  2008/6574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, data aboneliği borcundan kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, takibin 2.130.50.-YTL. asıl alacak, 288.80.-YTL. gecikme bedeli toplamı 2.419.30.-YTL. üzerinden sürdürülmesine, 2.419.30.-YTL. üzerinden ve takipten başlayarak ve faizin cinsi yönünden istemle bağlı kalınarak 3095 Sayılı Yasanın 2/2. maddesine göre yıllık % 57 ve değişen oranlarda avans faizi cinsinden direnim faizi yürütülmesine, 2.419.30.-YTL. üzerinden % 40 inkar tazminatı tutarı, 967.72.-YTL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Gecikme zammı faiz niteliğinde olduğundan, faize faiz yürütülmesine olanak sağlayacak şekilde hüküm kurulması B.K.nun 104/son maddesine aykırılık teşkil eder. Bu yönün gözetilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12012, Karar No: 2013/48518, Tarih: 25.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/12012 E.  ,  2013/48518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f. maddesi uyarınca sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde sanığın temizlik işlerinde çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa tayin olunan hapis cezasının temizlik işlerinde çalıştırılmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına, belirlenen (3) ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması tedbirine çevrilmesine karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7896, Karar No: 2018/1200, Tarih: 19.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7896 E.  ,  2018/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen davada . .... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/04/2016 tarih ve 2015/1477-2016/366 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından ..... poliçesi ile davalının adına kayıtlı ...... plaka nolu aracın sigortalandığı, dava dışı ...'nin sevk ve yönetiminde iken 27/12/2011 tarihinde .....plaka nolu araca çarparak hasara uğrattığını, meydana gelen hasar nedeniyle müvekkili şirketin ......plaka nolu araç malikine hasar bedelini ödediğini, meydana gelen hasar nedeniyle müvekkili sigorta şirketince zarar gören ...... plaka nolu aracın malikine ödenen hasar bedelinin tazmini için davalı aleyhine ....... 37. İcra Müdürlüğünün 2013/14201 sayılı takip doyası ile icra takibi başlatıldığını, ancak davalının takibe haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini, .....plaka nolu aracın alkollü ve ehliyetsiz olan dava dışı ...’nin sevk ve yönetiminde iken hasarın meydana geldiğini, işleten sıfatının davalıda olduğunu iddia ederek itirazın iptaline, inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kaza öncesi aracın......sahibi olan ...'a satıldığını, ... tarafından da ...'ye satıldığını, aynı konu ile ilgili olarak..... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/60 esas sayılı dosyasında görülen dava bulunduğunu, davanın ... ve ...'ye ihbarını talep ettiklerini, tamir masrafı ve hasar durumunun abartıldığını, müvekkiline husumet düşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sigortalı aracı kullanan sürücünün olayın meydana gelmesinde %75 oranında, dava dışı araç sürücüsünün ise %25 oranında kusurlu olduğu, davalının adına kayıtlı aracın satılması için aracını aynı zamanda otogaleri sahibi olan ...'a 25/05/2011 tarihinde haricen düzenlenen satış sözleşmesi uyarınca sattığı, ... tarafından bu beyanın kabul edildiği, davalının verdiği vekaletnamenin süresi dolmuş olmakla aracın ...'ye devrinin davalı tarafından

.../...

.../...

yapıldığı, devrin kaza sonrasında 29/12/2011 tarihinde gerçekleştiği, davalının aracını otogalerisi işleten ...'a harici satış sözleşmesi ile sattığı, aracını bir başkasına satmak üzere bu şahsa vekaletname verdiği, ancak satış yetkisi veren bu vekaletname uyarınca herhangi bir satış yapılmadığı, aracın kaza sonrasında bizzat davalı tarafından dava dışı ...'ye satıldığı, davalının araç tescil maliki olarak işleten olduğu karinesini değiştirecek 3. kişileri bağlayacak nitelikte bir delilin ortaya konulamadığı, davalının işleten sıfatını taşıdığı, yapılan hesaplamada zararın icra dosyasıyla uyumlu olduğu, davalının takipte talep edilen tutardan sorumlu olduğu gerekçesiyle itirazın iptaline, alacak likit olmadığından tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.104,67 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2009/5488, Karar No: 2010/2300, Tarih: 04.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5488 E.  ,  2010/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 06/08/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/04/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, taşınmaza el atılarak ekili ürüne verilen zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 3416 parsel sayılı taşınmaza el atan davalıların 59.250 m2lik alana zarar verdiklerini bildirmiş ve tespit raporuna göre bu alana ilişkin 9.000,00 YTL tazminat istemiştir.

Yerel mahkemece yapılan keşif sonunda alınan bilirkişi raporunda; davalıların el attığı alanın 96.500 m2, bu alana verilen zararın da 9.262,00 YTL olduğu saptanmış ve yerel mahkemece de isteme göre kabul kararı verilmiştir.

Davacı, tespit raporuna dayalı olarak 59.250 m2 alana ilişkin tazminat istediği halde 96.500 m2 alana ilişkin zarar tutarının kabul edilmiş olması Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan başkasına veya başka şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye aykırıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, 59.250 m2 alana ilişkin zarar tutarının kabulüne karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2806, Karar No: 2008/5438, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/2806 E.  ,  2008/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, hükmün gerektirici kanuni nedenlere göre davalının tüm davacı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Temyiz dava iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna düşen davacı sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, velayeten açılan dava sonucu kısmen kabul ile 37.186.38 YTL maddi 5.00.00 YTL manevi tazminata hükmedilmiş isede bu sonuç usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Davacının 15.9.1985 doğumlu olan davacının 15.9.2003 tarihinde 18 yaşını ikmal ettiği ve dava açma, davayı takip etme, vekalet verme gibi ehliyete sahip olduğu ve avukatınada vekaletname verdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece alınan bilirkişi hesap raporunda maddi zararın 44.190.37 YTL olduğu %10 oranında hakkaniyet indirimi sonucu 37.186.38 YTL maddi tazminata hükmedilmiş isede, maddi zarardan 26.131.16 TL geçici işgöremezlik ödeneğinin indirilmediği ve %10 oranında hakkaniyet indirimi sonucunda kalan zararın 39.517.83 YTL olduğu halde yanılgılı hesaplama sonucu 37.186.38 YTL maddi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedinidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar HUMK.'NUN 438/7. maddesi uyarınca bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

Sonuç; Hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine;

"1-39.517.83 YTL maddi tazminatın, ve takdiren 5.000.00 YTL manevi tazminatın 30.7.2001 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Bakanlıktan alınarak davacıya verilmesine davacının fazla taleplerinin reddine,

2- Gazi Endüstri Meslek Lisesi Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğü hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine,

3- Alınması gereken 2.403,96 YTL ilâm harcından davalı Bakanlık harçtan bağışık olduğundan davacı, tarafından peşin alınan 966,13 YTL harcın ve 4.96 YTL başvuru harcının toplam 971.09 YTL harcın davacıya geri verilmesine,

4- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maddi tazminat yönünden 3.961.42 YTL manevi tazminat yönünden 600.00 YTL avukatlık ücretinin davalı Bakanlıktan alınarak davacıya verilmesine red edilen maddi tazminat

yönünden 1.903.25 YTL manevi tazminat yönünden 600.00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı Bakanlığa verilmesine,

4- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maddi tazminat yönünden 3.961.42 YTL manevi tazminat yönünden 600.00 YTL avukatlık ücretinin davalı Bakanlıktan alınarak davacıya verilmesine red edilen maddi tazminat

yönünden 1.903.25 YTL manevi tazminat yönünden 600.00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı Bakanlığa verilmesine,

5- Davacı tarafça yapılan 899.67 YTL yargılama giderinden red ve kabul oranına göre takdiren 773.93 YTL'sinin davalı Bakanlıktan alınarak davacıya verilmesini, kalanın davacı üzerinde bırakılmasına" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 7.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.