muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/34457, Karar No: 2020/6371, Tarih: 11.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/34457 E.  ,  2020/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Tiirk Ceza Kanunu'nun 80.. 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının "ölüm’' olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum. Zanardelli Kanunumda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi.

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması.

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nin 3. maddesinde öngörülen "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." ilkesinin konulamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71‘inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71 'inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak: verilen ceza üçte biri oranında artırılır." hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan birey lerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nıın hazırlanmasında esas alman suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17.12.2014 tarih, 2013/9376 esas, 2014/21467 karar sayılı bozma ilamına konu Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 20.10.2016 tarih ve 2015/44 Esas. 2016/451 Karar sayılı dosyasının akıbeti araştırılarak, TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması.

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20335, Karar No: 2021/16227, Tarih: 01.12.2021

Gümrük ve Ticaret Bakanlığı'nın 'Nakit Kontrolleri' başlıklı 2016/1 sayılı genelgesinin Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun ve İlgili Mevzuat Kapsamında Uyulması Gereken Hususlar bölümünde yer alan, "..2)Yolcu tarafından yapılan açıklamanın doğru olup olmadığı gümrük idaresince gerçekleştirilecek kontrol suretiyle tespit edilir. Gerekli kolaylığı sağlamayan yolcuların üst eşya ve araçları Adli Önleme ve Arama Yönetmeliğine göre aranır. 3)Gümrük idaresinin yolcudan açıklama talep etmesini müteakip, EK-2’de yer alan “Nakit Açıklama Tutanağı” yolcunun sözlü açıklaması ve gümrük personelinin tespitlerine istinaden elektronik ortamda doldurulur ve dört nüsha olarak yazdırılır. Tutanaklar en az bir gümrük personeli ile açıklamada bulunan yolcu tarafından imzalanır. Talep edilmesi halinde bir nüshası yolcuya verilir. 4)Gümrük idaresince açıklama istenildiği halde, herhangi bir açıklama yapılmaması veya yanlış ya da yanıltıcı açıklama yapıldığının anlaşılması halinde, Nakit Açıklama Tutanağı düzenlenir. Nakit Açıklama Tutanağı en az iki memur ile açıklamada bulunan yolcu tarafından imzalanır. Tutanakların bir örneği Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığı’na gönderilir. Ayrıca gümrük idaresi tarafından 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanunun 16 ncı maddesi gereğince; açıklanmayan miktarın %10’u tutarında idari para cezası uygulanarak yolcu beraberindeki tüm nakit muhafaza altına alınır. 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanunun 3üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cumhuriyet Savcılığına bildirilir ve alınacak talimata göre hareket edilir. 3.000 TL’ye kadar olan farklar için bu fıkra hükmü uygulanmaz.." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Somut olayda, yurt dışından ülkeye giriş yapan kabahatlinin sürücülüğünü yaptığı ...plakalı tır ve ... plakalı dorsenin kabin araç kontrol noktasında yapılan incelemesinde, 34 TE 864 plakalı dorsenin sol yan tarafında bulunan dolapta gizlenmiş vaziyette dört adet naylon torba içerisinde desteler halinde 200.000,00 İngiliz poundu cinsi efektif döviz ele geçirildiği, yapılan bu tespit üzerine kabahatli hakkında 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanununun 16/2. maddesine muhalefet ettiğinden bahisle anılan maddeye göre 180.456,00 Türk lirası tutarında idari yaptırım uygulanmış ise de;
Yargıtay — Esas No: 2013/9393, Karar No: 2013/11902, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9393 E.  ,  2013/11902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Sürsürü Mahallesi 1813 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Davacılardan ...'nin Av....'e vermiş olduğu vekaletnamenin dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29546, Karar No: 2011/7154, Tarih: 25.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/29546 E.  ,  2011/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları, katılanlar vekili

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suçtan zarar görenler Mehmet Cetin ve ...’in Eskişehir 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 26.08.2009 tarihli oturumunda; sanıklardan şikayetçi olmadıklarını bildirmeler ve kovuşturma evresindeki vazgeçmenin katılma hakkından da vazgeçmeyi içermesi karşısında, yakınanlar vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar savunmanlarının temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda,

yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; sanıkların yakınan Mehmet’ten kolyesini, yakınan Barış’tan da kol saatini istedikleri, yakınan Mehmet’in yağmaya konu eşyasının değerinin 5-10 TL, yakınan Barış’ın eşyasının ise değerinin 15 TL olduğu ve sanıkların mağdurların üzerlerini de aramadan yakınanların verdikleriyle yetinerek olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; koşulları bulunduğu halde, sanıklar hakkında 150. maddenin 2. fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6142, Karar No: 2010/2960, Tarih: 17.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6142 E.  ,  2010/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten ...'ya velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/02/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/06/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ...vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılardan ... Genel Müdürlüğü'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ... Genel Müdürlüğü'nün diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ...tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 02/05/2008 günlü ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini artırmış; ancak, ıslah edilen tutara faiz yürütülmesini istememiştir.

Islah dilekçesi ile istenen bölüm ayrı bir dava niteliğinde olup istek bulunmaması durumunda, kabul edilen tazminata faiz yürütülemez.

Yerel mahkemece, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan; yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar vermeyeceğine ilişkin düzenleme gözetilmeyerek, ıslah dilekçesiyle artırılan tutara olay gününden itibaren faiz yürütülmüş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının maddi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “….Davalılardan…” sözcüğünün silinerek yerine “…davalılar ..., ... Sigorta Anonim Şirketi ile ... Ulaşım Hizmetleri ve İnşaat Sanayi İthalat İhracat Ltd Ş'den…” sözcük dizisinin yazılmasına; 1 nolu bende ayrı bir paragraf olarak “Dava dilekçesi ile istenen 1.000,00 YTL maddi tazminatın olay günü olan 23/01/2006 gününden itibaren işleyecek yasal faiziyle, ıslah edilen 36.881 YTL maddi tazminatın ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) davalı ...'nden alınarak, davacı ...’ya velayeten babası ...’ya verilmesine,” biçimindeki tümcenin eklenmesine; davacının tüm, davalılardan ... Genel Müdürlüğü'nün öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16973, Karar No: 2018/3998, Tarih: 16.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/16973 E.  ,  2018/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kanal katılım ve şebeke hisse katılım bedeli alınmadan geçici su abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; maliki bulunduğu ... ada 1 parselde tapuya kayıtlı,... ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokak, Anadolu Sitesi, D Blok, 7 nolu adreste bulunan bağımsız bölüme su aboneliği için davalı kuruma müracaat ettiğini ancak davalı idarece bu talebin reddedildiğini ve müvekkilinin mağdur duruma düştüğünü belirterek, kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının ... ili ...ilçesi Susuz mahallesi, ... Cad. ...Sok. Anadolu sitesi D blok 7 nolu (45833 ada 1 parsel) adresindeki konutuna ( toplam 641,31 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ile, diğer abonelik giderleri davacı tarafından karşılanmak kaydı ile ) su aboneliği tesisine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava; kanal katılım ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın konuta geçici su aboneliği tesisi talebine ilişkindir.

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 30 ve 31. Maddelerinde yer alan yasal düzenlemeler ile yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların bu izni alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları belirtilmiştir. Ancak yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere,

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 30 ve 31. Maddelerinde yer alan yasal düzenlemeler ile yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların bu izni alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları belirtilmiştir. Ancak yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere,

3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiş olup; İmar Kanunu'nun Geçici 11. Maddesine göre, bu yasanın yürürlüğe girdiği 26.07.2008 tarihine kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması halinde kullanma izni alınıncaya kadar geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabileceği, ancak yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartının 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmayacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, dava konusu taşınmaza ilişkin ilk yapı (inşaat) ruhsat tarihinin 1995'li yıllara ait olduğu göz önüne alındığında, İmar Kanunu'nun Geçici 11. Maddesi kapsamında davacının konutuna geçici su aboneliği tesisine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki eldeki davada davacının talebi, maliki bulunduğu konuta kanal katılım ve şebeke bedeli alınmaksızın geçici abonelik tesisi istemine ilişkin olup; buna göre mahkemece, geçici abonelikte kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin alınmasının usul ve yasaya uygun olmadığı gözetilerek, kanal katılım ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın geçici abonelik tesisine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının 641,31 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu tutulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9618, Karar No: 2012/11356, Tarih: 08.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/9618 E.  ,  2012/11356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 09.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşa edilen meskenin, arsa sahiplerine isabet eden bağımsız bölümlerin satımı hususunda da yetkili olan yükleniciden satın alındığı iddiası ile tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Tüketici Mahkemesinde kayıt maliki Beylikdüzü Belediye Başkanlığı'na karşı dava açılmıştır.

Mahkemece, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması hakkındaki yasa açısından önemli olan davanın taraflarının Yasanın 3. maddesinde tanımları yapılan kişilerden olması, yerine getirilmesi istenen hakkın da yasada tanımlanan satıcı ile yine yasada tanımı yapılan tüketiciyi ilgilendirmesidir. 4077 sayılı Yasanın 3. maddesinin (f) bendindeki tanıma göre de; satıcı: kamu tüzel kişileri dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetler kapsamındaki tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri ifade eder. Davalı arsa sahibinin yasada tanımlanan satıcı niteliği bulunmadığı, 4077 sayılı Yasanın 23. maddesinde hükme bağlanan tüketici mahkemesinin görev kapsamına alınmadığı görülmektedir.

Ne var ki, dava konusu bağımsız bölümün arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince arsa sahibinin mi, yoksa yüklenicinin mi hissesine isabet eden bağımsız bölümlerden

olduğu belirli değildir. Taşınmaz halen tapuda davalı arsa sahibi Beylikdüzü Belediyesi adına kayıtlı olmasına rağmen 26.10.1997 tarihli harici satış sözleşmesi ile yüklenici tarafından davacıya satıldığı ve buna göre tüketici davacı ile yüklenici arasında akdi ilişki bulunduğu ileri sürüldüğünden, davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerekirken, genel yetkili mahkemede görülmek üzere görevsizlik kararı verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.