muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20683, Karar No: 2014/5898, Tarih: 14.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/20683 E.  ,  2014/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 5. İş Mahkemesi

Tarihi :29.08.2013

No :2012/350-2013/459

Dava, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar Kurum vekili ve T. Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21–409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. (HMK m. 200) maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür .

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. (HMK m. 200) maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır. Öte yandan Yargıtay Genel Kurulu’nun 19.06.2013 gün, 2012/10–1617 E. ve 2013/850 K. Sayılı kararı nazarında, işveren tarafından bankaya yazılan yazılar yalnız başına delil olmadığı, davacının gerçek ücreti ile ilgili söz konusu belgenin doğruluğunu destekler başkaca işyeri kayıt ve belgeleri araştırılıp, gerçek ücretinin tespiti konusunda yöntemince araştırma yapılmadan karar verilmemelidir.

Mahkemece, davacının tespitine karar verilen prime esas kazançlarının belirlenmesinde yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

O hâlde, davalılar Kurum vekili ve T. Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan T.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 14.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5748, Karar No: 2013/11387, Tarih: 04.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/5748 E.  ,  2013/11387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

İddianameler içeriği ile vergi suçu raporuna göre sanıklar hakkında, 2001, 2002 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davaları açıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemece hüküm kurulurken, gerekçeli kararda hangi sanık hakkında hangi suçlardan dava açıldığının belirtildiği, hüküm fıkrasında da suç isimleri ve yılları ayrı ayrı belirtilmese de "213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçlarından" demek suretiyle sanıkların atılı suçların tamamından beraatlerine karar verilmiş olmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Sanık ... hakkında defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun olarak gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında 2001, 2002, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2001, 2002, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13343, Karar No: 2024/569, Tarih: 17.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/13343 E.  ,  2024/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/1019 D.İş, 2021/1022 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2021/42908

DAVA TARİHİ : 22.04.2021

HÜKÜM/KARAR : Tarafların İtirazının Reddine/Davanın Kabulüne

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/136556

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ve davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince tarafların itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; motosiklet sürücüsü müvekkili ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün 22.12.2019 tarihinde yaptığı kaza neticesinde davacının yaralandığını, %25 oranında malul kaldığını, belirsiz alacak davası olarak ikame ettikleri davada şimdilik 4.900,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL bakıcı giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya 05.06.2020 tarihinde 13.347,40 TL ödeme yapıldığını ve sorumluluklarının kalmadığını, geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri ve tedavi giderlerinden sorumlu olmadıklarını, davacının maluliyet oranını kabul etmediklerini, kusur oranı kadar sorumlu olduklarından kusur raporu alınması gerektiğini, hatır taşıması olup olmadığının belirlenmesini ve istiap haddi aşıldığından müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini, ticari faiz istemini kabul etmediklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların aktif ve pasif husumet ehliyetlerinin bulunduğu, davalının maluliyet raporuna itirazda bulunduğu, ancak raporun yetkili sağlık kurulu tarafından düzenlendiği, davacının bizzat muayenesinin yapıldığı, kaza ile ilgili illiyet bağının kurulduğu, kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan yönetmelik gereğince maluliyet raporunun tanzim edildiği, tarafların kusur oranlarının tespiti maksadı ile 28.08.2021 tarihli rapora göre sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında kusurunun bulunduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve proresif rant yöntemine göre yapılan hesaplama ile başvuranın 343.448,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.919,00 TL geçici bakıcı gideri bulunduğunun hesaplandığı, geçici bakıcı gideri zararından davalının sorumlu olduğu, taleple bağlı kalınarak 4.900,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici bakıcı giderinin 25.03.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi raporunun kendilerine iletilmediğini, beyanda bulunma ve ıslah yapma imkanının kullanılamadığını, taraflarına süre verilmesi gerektiğini belirterek hakem kararına itiraz etmiştir.

Davalı vekili; kusur tespitinin doğru olmadığını, maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre hesaplanması gerektiğini, geçici bakıcı gideri tazminatından sorumlu olmadıklarını, alkollü sürücünün aracına binen davacının müterafık kusurlu olduğunu, ceza soruşturmasında uzlaşma olup olmadığının tespiti gerektiğini, davacı lehine 1/5 oranında vekalet ücreti hükmedilebileceğini belirterek hakem kararına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya alınan kusur raporunun denetime elverişli olduğu, maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olarak tanzim edildiği, Yargıtay içtihatları gereği hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemiyle yapılmasında isabetsizlik olmadığı, davalı ... şirketinin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 98'inci maddesi kapsamındaki sağlık giderlerinden olmayan geçici bakıcı giderinden sorumlu olduğu, uzlaşmaya dair dosyada delil olmadığı, davacı vekili raporun kendilerine tebliğ edilmediğini beyan etmekte ise de Sigorta Tahkim Komisyonu sisteminden otomatik olarak gönderildiği, başvuran vekilinin rapora vakıf olduğu gerekçesi ile tarafların itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürülen nedenlere ilave olarak hatır taşıması indirimi yapılması, bakıcı giderinin ispatlanması gerektiği, başvuru şartının yerine getirilmediği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 22.12.2019 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayı8lı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 inci maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, kararda belirtilen gerekçelere, kusur raporu ve kaza tespit tutanağına göre davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada %75 oranında kusurlu olmasına, davacının %25 oranında kazada kusurlu olması ve buna göre hesaplama yapılmış olmasına, kaza tarihi itibari ile geçerli yönetmelik hükümlerine göre maluliyet raporu alınmış olmasına, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin kullanılmasının usul ve yasaya uygun olmasına, davalıya 13.03.2020 tarihinde başvuru yapılmış olmasına, davacının sürücü olması ve hatır taşıması indirimi talebinin reddinin yerinde olmasına göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10650, Karar No: 2012/12160, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/10650 E.  ,  2012/12160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece işyerinde izinler konusunda özel bir uygulama bulunduğu iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı iş sözleşmesinin, davacının devamsızlıkları nedeniyle işyerinin düzeninin bozulduğu gerekçesiyle haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Dosya kapsamı, tanık beyanları ve davacının devamsızlıklarına ilişkin detaylı liste dikkate alındığında davacının çeşitli mazeretlerle işe gelmemesinin davalı için katlanılamaz bir hal aldığı ve işyerindeki düzeni bozduğu anlaşılmakta olup davacının bu davranışlarının davalı için iş sözleşmesinin geçerli nedenle fesih sebebi oluşturduğunun kabulü gerekmektedir. Mahkemenin aksi yöndeki kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 32,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 04.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7977, Karar No: 2016/2745, Tarih: 18.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7977 E.  ,  2016/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi... Köyü 108 ada 21 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytinin 2013 yılı itibariyle sulu şartlarda asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine ilişkin veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden ayrı ayrı getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18225, Karar No: 2017/21585, Tarih: 18.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/18225 E.  ,  2017/21585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Haziran 2006 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde işçi olarak çalışırken fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle 29/06/2012 tarihinde haklı nedenle iş akdini sona erdirdiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının mazeretsiz devamsızlık yaptığını ve bunun neticesinde haklı sebeple iş akdinin sona erdirildiğini, şahsi sicil dosyasının tetkikinde görüleceği üzere yıllık izinlerini kullandığını, devamlılık arz eden fazla çalışma yapmadığı gibi genel tatil ve hafta tatillerinde de çalışmadığını, fazla çalışma yapmış ise banka kanalıyla davacıya ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı işyerinde Haziran 2006-29/06/2012 tarihleri arasında çalışırken fazla çalışma yaptığı gibi genel tatil ve hafta tatillerinde de çalıştığını ileri sürüp alacak talep etmiş, davalı ise davacı iddialarının doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı, bir kısım genel tatiller ile hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilip buna göre hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacıda olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı, bir kısım genel tatiller ile hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilip buna göre hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacıda olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Kural olarak tanıklar kendi çalıştıkları sürelerde işyerindeki çalışma düzenini bileceğinden işe giriş ve çıkış tarihleri dikkate alınarak çalıştıkları süre ile sınırlı olarak fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacakları belirlenmelidir. Davalı tanıkları, işyerinde fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili çalışması yapılmadığını açıklamıştır. Davacı tanıklarından biri davalı işyerinde 2010 yılında yaklaşık bir yıl çalışma yaptığını dile getirirken diğer tanık ise 2008 yılında 9-10 ay kadar çalıştığını açıklamıştır. Bu beyanlara göre davacı tanıklarının çalışma süreleri belirgin değildir.

Mahkemece tanıkların davalı işyerindeki çalışma süreleri somut olarak saptandıktan sonra çalışma süreleri dikkate alınarak davacı talepleri değerlendirilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5411, Karar No: 2024/1265, Tarih: 05.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5411 E.  ,  2024/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/205 E., 2016/164 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

A.Şikâyetten vazgeçmeyi kabul eden sanığın hakaret suçu yönünden kurulan hükmü temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca, sanığın bu yöndeki temyiz isteminin REDDİNE karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B.Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2014 tarihli ve 2014/148 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında "nitelikli tehdit" ve "hakaret" suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2014/205 Esas, 2016/164 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a-) Hakaret suçundan, şikâyetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'nn 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine,

b-) Nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Hakkında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olmasına ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR