muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2198, Karar No: 2012/13619, Tarih: 05.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/2198 E.  ,  2012/13619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY'nın 317.maddesi uyarınca şikayetçi ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1824, Karar No: 2022/6010, Tarih: 19.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1824 E.  ,  2022/6010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.06.2020 tarih ve 2016/908 E. - 2018/755 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.12.2020 tarih ve 2019/812 E. - 2020/1433 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette % 10 pay sahibi olduğunu, davalı şirketin 15.07.2016 tarihinde yaptığı olağanüstü genel kurul ile müvekkili adına vekaleten verilmiş muhalefet şerhi ve karara itirazın olmasına rağmen oyçokluğu ile kararın alındığını, kararın 1.000.000 TL olan sermayenin 3.000.000.-TL ye çıkarılması, 365.500.-TL'lik kısmının şirketin sermaye yedeğinden karşılanması, geriye kalan 1.634,500 TL'lik kısmı için ortaklar tarafından muvazaadan ari olarak ve nakden taahhüt edilmesine ilişkin olduğunu, bu kararın yasaya ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, önceki sermayenin ödenmediğini, ayrıca şirketin sermaye artışına ihtiyacı olmadığı gibi yapılan artışın tamamen müvekkilinin haklarını azaltmaya yönelik olduğunu belirterek, 15.07.2016 tarihli genel kurul kararının önceki sermayenin ödenmemiş olması sebebi ile butlanla yok hükmünde olduğunun tespitine ve 15.07.2016 tarihli genel kurul kararının diğer sebeplerle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hiçbir gerekçe ve delil sunmaksızın afaki beyan ve iddialar ile kavram karmaşası yaratmaya çalıştığını belirterek davanın reddinin gerektiğini belirtmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamanın sonucunda, dava konusu sermaye artırım kararının alındığı genel kurul toplantısının olağanüstü toplantı gündemi ile yapıldığı, öz itibariyle gerek varlık ve gerek kaynak yapısı gerekse net çalışma sermayesi açıkları gözlenen davalı şirkette makul bir sermaye artırımı finansal yönden gerekli olsa dahi, gerek zamanlama gerekse belirlenen artırım miktarına yönelik objektif denetime elverişli açıklamaların davaya konu olağanüstü genel kurul toplantısında ortaklara yapılmadığı, ortakların bilgilendirilmeleri gerekmesine rağmen dava konusu olağanüstü genel kurul toplantısında ortakların objektif denetime elverişli şekilde bilgilendirilmesi yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin 15/07/2016 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan ve esas sözleşmenin sermaye ve hissedar başlığındaki 7. maddesinin tadiline ilişkin 2 nolu gündem maddesindeki kararın iptaline karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/26962, Karar No: 2016/5283, Tarih: 17.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26962 E.  ,  2016/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Seçenek hapis cezası, TCK’nın 50/2. maddesine aykırı biçimde adli para cezasına çevrilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,17.03.2016 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun hakaret suçunda karakol binasının aleni yer olduğuna ilişkin görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılmıyorum.

Hakaret suçlarında suçun işlendiği yerin aleni olması cezayı arttıran neden olarak düzenlenmiştir. Aleniyet belirsiz sayıdaki kişilerin hakaret içeren sözleri duyabileceği şartların oluşmasıdır. Yasa koyucu bu düzenleme ile şerefine karşı saldırılan mağdurun bu halde daha çok rencide olup etkileneceği düşüncesiyle cezada arttırım yapılmasını öngörmüştür.

Karakol binaları, yasaların kolluğa verdiği idari yada adli konulardaki görevlerini yapabilmelerini sağlama amacına yönelik yapılmış yapılardır. Ağırlıklı olarak bu yerlerde kamuya kapalı ceza soruşturmalarının yapılması ve terör saldırılarının hedefi olması nedeniyle koruma altında bulundurulmakta bu amaçla kapılarında nöbetçi memur bulundurulmaktadır. Uygulamada karakol içerisine işi olmayanlar alınmamaktadır.

Ceza içeren yasa maddelerinin yorumlanmasında göz önüne alınacak hususlardan birisi de temel haklarda sanık aleyhine sonuç doğuracak yaklaşımlar sergilememektir. Zira TCK'nın 4. maddesi "Ceza kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz" hükmünü içermekte olup yasanın metninden anlaşılmayan sanık aleyhine yorumlar sanıklara ceza kanunun yorumunu da bilmeyi zorunlu hale getirecektir. Bu ise hukukçuların dahi üzerinde tartışma yaptıkları hususların sanıklarca bilinmesi zorunluluğunu doğurmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında; karakol binalarının aleni yerlerden sayılamayacağı, sanık aleyhine yorum yoluyla aleni yer sayılarak cezanın artırılmasının yerinde olmadığı düşüncesindeyim. Bu gerekçelerle sayın çoğunluğun aksi görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/21, Karar No: 2015/6206, Tarih: 30.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/21 E.  ,  2015/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davayı Yenimahalle Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı belediyeye ait çöp toplama ve temizlik işlerini taşeron olarak yapan diğer davalı şirkete ait çöp kamyonundan düşen konteynırın, siteye ait bahçede park halinde bulunan müvekkiline ait aracın üzerine düşerek hasarladığını, davalı tarafın tamamen kusurlu olduğunu, araçta değer kaybı oluştuğunu ayrıca tamir süresince aracın kullanılamadığını belirterek şimdilik 1.000 TL'nın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiş; 4.6.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 14.000 TL daha artırarak toplam 15.000 TL değer kaybı zararının tazminini istemiştir.

Davalı..Belediye Başkanlığı vekili, hizmet kusuruna dayalı davanın idari yargı mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun olmadığını, hasar miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..ekili, idari yargı mahkemelerinin görevli olduğunu, kusur ve hasarı kabul etmediğini, değer kaybı zararının da.. kapsamında kaldığını, davacının zararını ispatlamadığını belirterek davanın ..ve kasko şirketlerine ihbarını ve reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 15.000 TL değer kaybı zararının olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ..Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı Yenimahalle Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 768,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Yenimahalle Belediye Başkanlığından alınmasına 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11982, Karar No: 2012/516, Tarih: 23.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/11982 E.  ,  2012/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazdaki paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, paydaşlığın satılarak giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu taşınmazların yüz ölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalının hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece aynen bölünerek paylaşılamayacağı anlaşılan taşınmazların satışına karar verilirken hüküm kısmında 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 138.maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası'nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden %09.9 nispi karar harcı alınması gerekirken % 09 harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında usul ekonomisi açısından yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine "satış bedeli üzerinden alınacak %09.9 harcın payları oranında ortaklardan alınmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün 6100 sayılı HMK.na 31.03.2011 tarihli 6217 sayılı kanunun 30.maddesi ile ilave edilen geçici 3.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken HUMK.nun 438.maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8704, Karar No: 2024/13512, Tarih: 14.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8704 E.  ,  2024/13512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı sadece davalı vekili istinaf yoluna başvurmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacının temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacının hüküm altına alınan alacaklarının davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

B. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

B. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34642, Karar No: 2017/13681, Tarih: 08.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34642 E.  ,  2017/13681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 sas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekiline gönderilen muhtırada tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekiline gönderilen muhtırada tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davacı vekiline yukarıda açıklanan şekilde maktu temyiz karar harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davacı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davacı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için;

2-6100 sayılı Kanun'un 360. maddesi gereğince istinaf kanun yolu hükümlerinin düzenlendiği bölümde aksine hüküm bulunmayan hâllerde, İlk Derece Mahkemesinde uygulanan yargılama usulü, Bölge Adliye Mahkemesinde de uygulanır.

Aynı Kanun'un 348. maddesinde istinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen tarafın, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabileceği ve istinaf yoluna asıl başvuran tarafın, buna karşı iki hafta içinde cevap verebileceği hususu; 366. maddesinde de bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352. maddeleri hükümlerinin, temyizde de kıyas yoluyla uygulanacağı hususu düzenlenmiştir. Anılan hükümler gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacı temyizinin davalılara tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise yöntemince tebliğ edildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, kesin olarak 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3198, Karar No: 2009/5437, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3198 E.  ,  2009/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.01.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasıyla tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile ... merası olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline ... Merası olarak kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriği ile özellikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın öncesinden ve 12.09.1958 tarih 32 numaralı ... Tevzi Komisyonu çalışmalarında mera ve yaylak olarak saptanmasına, 4342 Sayılı Mera Kanununun 4.maddesi uyarınca mera ve yaylaklarda ... mülkiyet iddiasının dinlenemeyeceğine ve bu gibi yerler kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilemeyeceğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların mera olduğunu iddia etmiş, yararlanma hakkına ilişkin bir dava ve talepte bulunmamıştır. Taşınmazların mera olduğu saptandığına göre, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddesi hükmünce sınırlandırılarak, parsel numarası verilip bu niteliği ile ... siciline yazılmasıyla yetinilmesi

gerekir. Mahkemece, ayrıca aidiyet belirlemesi yapılması doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekirse de, düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). bent uyarınca hükmün 2 ve 3. paragraflarının karardan bütünüyle çıkartılarak bunun yerine “Kars ili ... ilçesi Büyük ... köyü ... Yurt mevkiinde kain ... bilirkişisi raporunda kırmızı renkle gösterilen 101 ada 28 ve 29 parsellerin tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline mera olarak yazılmasına” cümlesinin yazılmasına ve hükmün HUMK.Nun 438/VII. maddesince DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.04.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.