muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/726, Karar No: 2018/2683, Tarih: 26.06.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/726 E.  ,  2018/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, taraflar arasında ... 3. Noterliği'nde 29.06.2009 tarihinde yapılan gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile ... İli, ... İlçesi,... Beldesi 287 ada 4 parsel sayı taşınmaz üzerine 18 adet tek katlı 135m² lik, 28m² yüzme havuzlu bungalov tipi mesken yapılmasının kararlaştırıldığını, 18 adet villa için inşaat ruhsatı alındığını ve düzenlenen ruhsatlara göre 9 adet villanın yapımının tamamlandığını yapı kullanım izin belgelerinin alındığını, 1 villa için satış yetkisi verilmiş ise de, diğerleri için verilmediğini, 8 adet villanın 1/2 hissesinin mülkiyet hakkına sahip olduklarını, sözleşmenin yapılmasından sonra taşınmazın tapu kaydı üzerine zeytinlik şerhinin işlenmesi nedeniyle sözleşmenin ifasının imkânsız hale geldiğini belirterek, tapu iptali tescil ve olmadığı takdirde değerinin tahsili için ve ifanın mümkün olmaması nedeniyle yapılan imalâtlar nedeniyle alacak talebinde bulunmuş, ıslah dilekçesiyle talebini bu aşamadan sonra mülkiyet üzerinde ortaklığın mümkün olmaması nedeni ile paylaşılmayan sekiz adet yapının 1/2'sinin bedeli olarak 1.120.000,00 TL ve 798.843,06 TL gider ki toplam 1.918.843,06 TL'nin faiziyle tahsili şeklinde arttırıp değiştirmiş davalı, davacının iddia ve taleplerinin

yerinde olmadığını, sözleşmenin ifasında imkânsızlığın söz konusu olmadığını, davacı yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini tam olarak yerine getirmediğini, davacı tarafça yapılan hesaplamanın ve talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere bahsedilen imkânsızlığın kısmi bir imkânsızlık olacağı ve bu imkansızlığın ifası mümkün olan yapılara teşkil etmeyeceğini, yapılmış olan daireler yönünden tapu iptal ve tescil talebinin reddinin gerektiğini, daire satışlarının azlığının davacı yüklenicinin kusurundan kaynaklandığını, işçilik kalitesinin iyi olmadığını, numune dairenin dahi natamam olduğunu, bahçe tanzimi yapılmadığını, havuzun tamamlanmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine, 1.120.000,00 TL'si tamamlanıp paylaşılmayan 8 adet binanın 1/2 sinin değeri, kalanı taşınmazda yapılan diğer giderler olmak üzere toplam 1.918.843,06 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık sözleşme tarihine göre uygulanması gereken 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu 355 ve devamı maddelerde düzenlenen ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi şeklinde yapılan eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 20/I. maddesine göre: "Bir akdin mevzuu gayrı mümkün veya gayri muhik yahut ahlaka mugayir olursa o akit batıldır." Aynı şekilde, BK'nın 96. maddesi, "Alacaklı hakkını kısmen veya tamamen istifa edemediği takdirde borçlu kendisine hiçbir kusurun isnat edilemeyeceğini ispat edemedikçe bundan mütevellit zararı tazmine mecburdur." hükmünü taşımaktadır. Keza, BK'nın 117.maddesi "Borçluya isnat olunamayan haller münasebetiyle borcun ifası mümkün olmazsa, borç sakıt olur.", demek suretiyle, imkânsızlık kavramını düzenlemiştir. BK'nın 117. maddesine göre, edimin yerine getirilmesi sözleşme yapıldıktan sonra imkânsız olursa ve bu imkânsızlıkta borçlunun kusuru bulunmazsa, borçlu borcundan kurtulur. Burada sözleşme, başlangıçtaki imkânsızlık gibi butlan yaptırımına tabi olmamakla birlikte, borçlu borcundan kurtulmaktadır.

Karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde kısmi imkansızlıkla ilgili, eser sözleşmeleri yönünden yüklenicinin kısmi ifa imkânsızlığı bulunması ve iş sahibinin kısmi ifaya razı olması halinde, yapacağı edim ifası ya da ödeyeceği bedel gerçekleştirilen imalâtla sınırlı olarak sözleşmeye göre belirlenecek bedel, yine ifa ile oranlı olarak arsa payı, götürü bedelli işlerde gerçekleştirilen ifaya göre fiziki orana göre saptanacak bedel, yanlar arasındaki sözleşmede bedel kararlaştırılmamış ya da yaklaşık bedel kararlaştırılmamış ise, BK'nın 366. maddesi hükmünce kısmen ifa edilen, eserin yapıldığı tarihteki mahalli piyasa rayiçleri ile yapım bedeli olacaktır.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde: ifa imkânsızlığı sözleşme geçerli biçimde kurulduktan ve bir kısım edimler de yerine getirildikten sonra ortaya çıkmıştır. Davacı, ifa imkânsızlığından önce yerine getirdiği edimler nedeniyle 8 bağımsız bölümün 1/2 payını hakettiği halde tapu devri yapılmadığından bedel isteme haklıdır. Diğer giderler, 8 bağımsız bölümün 1/2 payının

mülkiyetinin kazanılabilmesi için yapılması gerekli ve zorunlu giderler olduğundan ayrıca istenebilmesi mümkün değildir. Bu durumda davacının hakettiği taşınmazlara ilişkin tapu devri yapılmayan 8 bağımsız bölümün 1/2 payına ilişkin olarak bilirkişi raporu ile belirlenen 1.120.000,00 TL iş bedeline hükmedilmesi gerekirken, sözleşme uyarınca yapılması zorunlu olan ve yüklenicinin de bedelini talep ettiği bağımsız bölümler için yapılması zorunlu olan ortak alanlara ilişkin imalâtların bedelleri olan 798.843,06 TL'nin istenemeyeceği gözetilerek bu kalem yönünden talebin reddi gerektiği gözetilmeksizin bu miktarı da kapsar şekilde tüm talebin kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2576, Karar No: 2018/1206, Tarih: 21.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2576 E.  ,  2018/1206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'un nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'in atılı suçlardan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in vekaletnameli müdafii olan Av. 27.01.2014 havale tarihli dilekçesi ile müdafilik görevinden istifa ettiğini bildirmesi karşısında, bu durumun mahkemece sanık ...'e tebliğ edilip, sanığın kendisine vekâletnameli bir müdafii tutmaması halinde, isnat edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunun ceza miktarı gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa müdafii görevlendirilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14-2013/188706 sayılı tebliğnamesinin tebliğiyle düzenlenecek tebellüğ belgesi ile verilmesi halinde cevap dilekçesinin eklenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6962, Karar No: 2009/7567, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6962 E.  ,  2009/7567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:Kadastro

Kadastro sırasında 102 ada 7 parsel sayılı 13794.05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen ve taksimen intikal ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... ... mirasçıları, yasal süresi içinde taşınmazın ortak kök muris ... ...'tan intikal ettiği ve miras payları bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/1. maddesi gereğince reddine ve çekişme konusu 102 ada 7 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kesin süre içerisinde davacı tarafın keşif avansını yatırmadığı, bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davacı ... ... mirasçıları taşınmazın ortak kök muristen intikal ettiği ve babaları ... ...'tan dolayı hisseleri bulunduğu iddiasına, davalılar ise taşınmazı imar ve ihya ile elde ettikleri savunmasına dayanmışlardır. Mahkemece 5.8.2008 tarihli celsede mahallinde 21.11.2008 tarihinde keşif yapılmasına ve keşif masraflarının kesin süre içinde yatırılması için davacılara ihtaratlı davetiye tebliğine karar verilmiştir. Ancak kesin mehil ihtaratı sadece kendisini vekili ile temsil ettiren davacı ... vekiline tebliğ edilmiştir. Tereke iştirak halinde olduğundan sadece bir mirasçı davacıya ihtar tebligatı yapılıp diğer davacılara da tebliğat yapılamamış olması nedeniyle kesin mehil ihtaratı hukuki sonuç doğurmaz. Kaldı ki, mahkemece daha sonraki 25.11.2008 tarihli celsede sadece davacı ... vekiline tebliğat çıkarıldığı, diğer davacılara ihtarata ilişkin tebligat çıkarılmadığından bahisle 27.2.2009 tarihinde keşif yapılmak üzere yeniden gün verilerek keşif avansını kesin süre içinde ödenmesi hususunda davacılara meşruhatlı davetiye çıkartılmasına karar verilmiştir. Böylece keşif yapılması ve masrafların yatırılmasına ilişkin önceki ara kararı zaten hükümsüz kalmıştır. 25.11.2008 tarihli celsede verilen keşif günü ve saatini, keşif masraflarını ve verilen sürede keşif giderlerinin ödenmemesi halinde hukuki sonuçlarını belirtir meşruhatlı davetiye tüm davacı asillerin tümüne tebliğ edilmiştir. Ancak, bu ihtar da vekille temsil edildiği halde davacı asil ...'a tebliğ edilmiş olup, vekiline meşruhatlı davetiye çıkartılmamış olması nedeniyle usulüne uygun bulunmamaktadır. Davacılar iştirak halinde malik bulunduklarından keşif günü ve giderlerinin ödenmesi hususunda verilen

kesin mehil ihtaratına ilişkin tebligatın hepsine birlikte usulüne uygun şekilde tebliği sağlanmaksızın davanın 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 36/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiş olması yerinde olmadığı gibi, kabüle göre de davacı tarafın bulunmadığı 5.8.2008 tarihli celsede verilen kesin mehil ihtaratında her bir tanık için 4.50 YTL. olmak üzere tanık ücreti olan 13.50 YTL değerinde posta pulunun davacılar tarafından dosyaya sunulmasına karar verildiği halde, davacı vekiline çıkartılan tebligatta bu hususta bir meşruhatın bulunmaması ve tanıklar için öngörülen tebliğ giderinin ödenmesi hususunda davacı tarafa keşif gününün ve davetiyenin tebliğ edilip, tanıkların hazır olmalarının bildirilebilmesi için uygun kesin süre verilmemiş olması da isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabülü ile hükmün BOZULMASINA, 9.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2416, Karar No: 2011/5168, Tarih: 15.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2416 E.  ,  2011/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava; mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mirasçılık belgesinin iptali davalarında, iptal sonucundan hukuksal durumları etkileyecek olan ve mirasçılık belgesinde hak sahibi olarak gösterilen kişilerle, daha önce ölmüş ise bunların tüm mirasçılarının taraf olarak gösterilmesi gerektiği gibi, yine davalılardan herhangi birinin yargılamadan sonra ölmesi halinde de davanın mirasçılarına yönlendirilerek mirasçılar aleyhine sürdürülmesi ve hükmün de mirasçı oldukları gösterilerek mirasçılar hakkında verilmesi gerekir.

Somut olayda davacı taraf iptali istenilen mirasçılık belgesinde mirasçı olarak gösterilenlerden Meral Altaş (Kurnaz)'ı hasım göstermemiş, mahkemece de taraf koşulu gerçekleştirilmeden hüküm verilmiştir. Taraf koşulu gerçekleştirmeden hüküm verilemez.

O halde mahkemece öncelikle iptali istenilen mirasçılık belgesinde kendisine pay verilen kişilerin tümü davaya dahil ettirilmeli, davadan sonra öldüğü anlaşılan kişiler var ise bunların tüm mirasçılarını gösterir mirasçılık belgesi varsa taraflardan istenilerek getirtilmeli, belirlenecek mirasçıları da davaya dahil edilmeli, bu şekilde taraf koşulu gerçekleştirildikten sonra davanın esasına girilerek toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece, taraf koşulu sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan davalı ...'ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 97.90 TL temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7014, Karar No: 2016/6903, Tarih: 23.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/7014 E.  ,  2016/6903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek alacak talebinde bulunmuş, davalı işveren ise davacının alacağının bulunmadığı savunmuştur.

Mahkemece karar gerekçesinde “…Bilirkişi raporunda yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalışma ücreti talebinin zamanaşımına uğradığından bu alacak haklarının bulunmadığını bildirmiştir. İşçilik alacağının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalar yöntem olarak doğru olduğundan bilirkişi raporuna itibar edilmiştir..” denildiği halde, daha sonra “…fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretinden takdiren %30 oranında indirim yapılarak...” denilerek önce gerekçe bölümünün kendi içerisinde, daha sonra bu alacaklar reddedilerek gerekçe bölümünün hüküm fıkrası ile çelişmesine yol açılmıştır.

Mahkemece bu şekilde çelişkili karar verilmesi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı YİBK'na ve 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alman temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6304, Karar No: 2018/14196, Tarih: 27.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/6304 E.  ,  2018/14196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemenin 27/03/2012 tarih ve 2012/32 esas, 2012/196 sayılı kararı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 30/04/2012 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 05/02/2013 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde yazılı tehdit suçu nedeniyle bildirim yapılan Elbistan 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22/03/2013 tarih 2013/112 esas ve 2013/253 karar sayılı 24/04/2013 kesinleşme tarihli mahkumiyetine konu suçun CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış ise de, sanığın güncel adli sicil kaydına bakıldığında 3 yıllık denetim süresi içerisinde 09/03/2014 tarihinde işlediği TCK’nın 86/2 maddesinde düzenlenen yaralama suçundan Elbistan 2.Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 19/01/2016 tarih, 2015/186 Esas 2016/75 Karar sayılı ilamının 19/01/2016 tarihinde kesinleştiği ve dava zamanaşımının geçmediğinin belirlenmesi suretiyle yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan 28/02/2014 tarihli ilk hükümlere ilişkin olarak yapılan temyiz itirazları üzerine, mala zarar verme suçundan kurulan hüküm nedeniyle 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekirken Dairemizin 13/03/2018 tarih ve 2015/5761 E. 2018/2616K. sayılı ilamıyla diğer yönleri incelenmeksizin usulü hata nedeniyle her üç suç nedeniyle mahkumiyet hükümlerinin bozulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan usulüne uygun şekilde açılmış bir kamu davası bulunmadığı, ayrı bir iddianame ile de dava açılmadığı halde CMK'nın 225. maddesine aykırı olarak ek savunma hakkı tanınmak suretiyle iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan da ayrıca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 27/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8063, Karar No: 2016/5496, Tarih: 28.12.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/8063 E.  ,  2016/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tespit davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.07.2015 gün ve 3669 Esas, 5411 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davacı-karşı davada davalı yüklenici şirket vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasındaki asıl ve ek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşaatla ilgili işlemler devam ederken davalı arsa sahiplerinin asıl ve ek sözleşmeyi feshettiklerini, feshin haksız olduğunu ileri sürerek, asıl ve ek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olduğunun ve fesih ihbarının haksız olduğunun tespitini, fesih ihbarının geçerli olması halinde yoksun kalınan kârın tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar-karşı Davacılar vekili, feshin haklı olduğunun tespitini, tapu kaydındaki davacı lehine olan şerhin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki ek ve tadil arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, tüm parsellerin yapı ruhsatının 01.10.2012 tarihine kadar alınmasının kararlaştırıldığı, bu tarihte alınmaması halinde arsa sahiplerine sözleşmeyi tek taraflı feshetme hakkı verildiği, yüklenicinin sözleşme şartlarına uymadığı ve tüm parsellerin yapı ruhsatını almadığı, bu itibarla arsa sahiplerinin sözleşmeyi feshetmekte haklı olduğu, sözleşmeden dönen arsa sahibinin tapu kayıtlarına işlenen yüklenici (davacı) lehine şerhin kaldırılmasını talep edebileceği, buna mukabil gecikmenin arsa sahiplerine izafe edilmesinin mümkün olmadığı, dolayısıyla arsa sahiplerinin kusurlu sayılamayacağı, bu nedenle davacı yüklenicinin yoksun kalınan kârın tazminine ilişkin talebinin de geçerli bir dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile asıl, tadil ve ek sözleşmenin haklı nedenle fesih edildiğinin ve sözleşmelerden dönüldüğünün tespitine, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarındaki davacı-karşı davalı lehine kat karşılığı inşaat hakkına ilişkin şerhlerin karar kesinleştiğinde kaldırılmasına dair verilen kararın asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.07.2015 tarih ve 3669 E., 5411 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Asıl davada davacı-karşı davada davalı yüklenici şirket vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Asıl davada davacı-karşı davada davalı yüklenici şirket vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-karşı davada davalı yüklenici şirket vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 64,00 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 28.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.