muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7034, Karar No: 2013/27597, Tarih: 02.12.2013

yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği anlaşılmakla,

Oluşa ve incelenen dosya kapsamına göre, ameliyat için muayene olduğu, Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesinde Ortopedi Ana Bilim Dalı Başkanlığında doktor olarak görev yapan ve kendisine ait özel muayenehanesi de bulunan katılanın kendisinden bıçak parası adı altında para istediğini düşündüğü için mağdur edildiğini düşünen sanık ...'in, bu durumu Show TV adlı televizyon kanalında yayın yapan “Haber Özel” adlı program yapımcılarına haber verdiği, bunun üzerine bu programın yetkilisi olan diğer sanık ... ile birlikte sanık ...'nin üzerine yerleştirdikleri gizli kamera ile katılanın çalıştığı hastanede ve özel muayenehanesinde çekimler yaptıkları, sanık ...'nin katılanla bir araya geldiklerinde, aralarında geçen konuşmaları, üzerine yerleştirilen gizli kamera ile gizlice kaydettiği, ardından bu konuşmaları içerir görüntülerin adı geçen kanal ve programda “Hastanede bıçak parası skandalı” şeklinde yayınlanması şeklinde gelişen olayda;

6352 sayılı Kanunun 80. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 133/3. maddesinin, “Yukarıdaki fıkralarda yazılı fiillerden biri işlenerek elde edildiği bilinen bilgilerden yarar sağlayan veya bunları başkalarına veren veya diğer kişilerin bilgi edinmelerini temin eden kişi...cezalandırılır.” hükmü, anılan maddenin gerekçesinde yer alan, “Maddenin üçüncü fıkrasına göre, bir ve ikinci fıkralarda tanımlanan suçların işlenmesi suretiyle elde edildiği bilinen veya böylece elde edildiği kabul edilebilecek olan bilgilerden yarar sağlanması veya bunları başkalarına verilmesi veya bunlardan diğer kişilerin bilgi edinmelerini temin etmek, suç olarak tanımlanmıştır...” açıklamalarıyla birlikte göz önüne alındığında, sanık ...'in konuşmanın tarafı olması nedeniyle, şikayet konusu ses ve görüntü kayıtları, TCK'nın 133/1. maddesindeki suç işlenerek elde edilen bilgi niteliğinde kabul edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği; ancak, iddiaya konu konuşmaların yer aldığı CD'lerin çözümüne ilişkin bilirkişi raporları ile alınan beyanların içeriğine göre, katılanla sanık ... arasında geçen konuşmaların, katılanın özel yaşam alanına ilişkin ve özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte bulunmadığı gözetilerek, unsurları itibariyle oluşmayan TCK'nın 133/1. ve 133/3. maddelerinde düzenlenen atılı suçlardan her iki sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle, yazılı şekilde, sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Ameliyat için muayene olduğu katılanın kendisinden bıçak parası adı altında para istediğini düşünen sanık ...'in, bu durumu televizyonda yayın yapan “Haber Özel” adlı programın yapımcılarına haber vermesinin yanı sıra, aynı zamanda katılan hakkında gerekli yasal işlemlerin yapılması için Savcılığa müracaat ederek, katılan hakkında kendisinden bıçak parası adı altında para istediğinden bahisle şikayetçi olduğu, katılanın Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesinde profesör doktor olarak görev yapması nedeniyle soruşturma dosyasının Selçuk Üniversitesi Rektörlüğüne gönderildiği, burada oluşturulan yetkili kurul tarafından verilen meni muhakeme kararının, itiraz üzerine Danıştay 1. dairesi tarafından, katılanın müştekiden para istediği yolunda somut bir delil bulunmadığından onanmasına karar verilmesi üzerine katılan hakkında takipsizlik kararı verilmesi ve bu kararın da itiraz üzerine kesin olarak reddedilmesi şeklinde gelişen olayda, sanık ...'in televizyon programı yapımcısı olan diğer sanık ...'ın yönlendirmesi ile katılan hakkında savcılığa başvurduğuna ilişkin mahkumiyete yeterli iddia, tespit veya delil bulunmadığı halde, sanık ... hakkında iftira suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

1- Sanıklar hakkında TCK'nın 133/1. maddesi uyarınca kamu davası açılmadığı halde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

1- Sanıklar hakkında TCK'nın 133/1. maddesi uyarınca kamu davası açılmadığı halde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanıklar hakkında kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 133/3. maddesinin yazılmaması suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3- Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hükümler kurulması,

4- Uzlaşma kapsamında olan kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması ve hukuka aykırı olarak ifşası suçu hakkında soruşturma aşamasında, CMK’nın 253. maddesi gereğince sanıklarla katılan arasında uzlaştırma işlemi sağlanmadan kamu davası açılması, yargılama aşamasında da aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmemesi,

5- CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, aynı maddenin 6. fıkrasındaki koşullar irdelenip, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte isabetle değerlendirilerek, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği gözetilmeden, katılanın maddi bir zararının belirlenmediği olayda, sabıkasız kişilikleri ve ileride bir daha suç işlemeyeceği kanaati nedeniyle cezaları ertelenen sanıklar hakkında, “Katılanın uğradığı zararın giderilmemiş olması” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelere dayalı olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5564, Karar No: 2021/2593, Tarih: 27.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/5564 E.  ,  2021/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ...10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... Belediyesi Fen İşleri Ulaşım Daire Başkanlığında iş makinası operatörü olarak 17.08.2007 tarihinden itibaren çalıştığını, 12.09.2017 tarihinde iş sözleşmesinin emeklilik süresi dolduğu için feshedildiğini ve davacının 12.09.2017 tarihinde emekli olduğunu, davacının ... A.Ş. işçisi olarak daha sonra ...Konut A.Ş ve tekrar ...A.Ş. işçisi olarak gösterildiğini, davalı belediyenin istihdam sorununu gidermek için yine kendi iştiraki olan ... A.Ş. ve ... Konut A.Ş. kanalıyla işçi ihtiyacını temin etmek ve kendi kadrolu işçilerinden daha düşük ücretle işçi çalıştırmak gayesiyle Kamu İhale Yasası uyarınca hizmet alım sözleşmeleri akdettiğini, emsal işçi dosyalarında yapılan keşif ve rapor ile muvazaalı çalışmanın tespit edilerek kesinleştiğini iddia ederek fark kıdem - ihbar tazminatları, ücret farkı (fazla mesai, hafta sonu ve hafta içi, genel tatil dahil), toplu iş sözleşmesinden doğan fark alacaklar ile ilave tediye ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının Belediye personeli olmadığını, davacı ile müvekkil idare arasında hizmet ilişkisinin kurulmadığını, davacının ... A.Ş çalışanı olduğunu, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, belediyenin işçisi olmayan davacının Belediye Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmasının mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvuru taleplerinin Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya kapsamına göre, davacının davalı ... tarafından kurulan ... Anonim Şirketi ve ...Konut Anonim Şirketinde alt yapı ve asfalt yapım, onarım işinde iş makinesi operatörü olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.Mahkemece alınan (muvazza) bilirkişi raporunda; şirket hisselerinin yaklaşık %99’unun Belediyeye ait olduğu ve sözleşmenin işçi teminine yönelik olduğu gerekçesiyle davalı ... ile ilgili şirketler arasındaki ilişkinin muvazaa olduğu sonucuna varılmış ise de kanunun vermiş olduğu yetkiye dayanılarak Belediye tarafından kurulan şirketlere belediyenin bir kısım işlerinin gördürülmesi işçi teminine yönelik olarak değerlendirilemez.5393 sayılı Belediye Kanunun 67. maddesine göre, “Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri; araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri; bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri; sağlıkla ilgili destek hizmetleri; fuar, panayır ve sergi hizmetleri; baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler; kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler; toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri; sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Bu madde uyarınca alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı hizmetlerine yönelik işlerin alt işverence gördürülmesi mümkündür.5393 sayılı Kanun’un 70. maddesinde ise, “Belediye kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usüllere göre şirket kurabilir” düzenlemesi yer almaktadır. Benzer şekilde 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 26. maddesinde ise, “Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir. Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler. Büyükşehir belediyesi, kendine ait büfe, otopark ve çay bahçelerini işletebilir; ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50’sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50’sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir”. düzenlemesi yer almaktadır. Şirket hissesinin büyük bir kısmının ya da tamamının belediyeye ait olması tek başına aradaki ilişkinin geçersiz olduğu şeklinde değerlendirilemez

. düzenlemesi yer almaktadır. Şirket hissesinin büyük bir kısmının ya da tamamının belediyeye ait olması tek başına aradaki ilişkinin geçersiz olduğu şeklinde değerlendirilemez. Yine belirtilen yasal düzenlemeler karşısında şirket işçilerinin belediyelerin faaliyet alanındaki işlerde çalıştırılması, bir kısım emir ve talimatları belediye yetkililerinden almaları, belediye işçileri ile benzer işlerde çalıştırılmaları muvazaa kriteri olarak değerlendirilemez.Davalı ... ile dava dışı şirketler arasındaki ilişki geçerli olduğundan davacının davalı belediyenin taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesinden yararlanması mümkün değildir.Davacının Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan fark alacaklara ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.Sonuç: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7064, Karar No: 2018/13493, Tarih: 13.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/7064 E.  ,  2018/13493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan ilamların icrasına ilişkin takipte, borçluların takibin iptali talebi ile icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 18/01/2016 tarih ve 2015/23448 E.- 2016/450 K. sayılı bozma ilamına uyulmasının ardından yapılan yargılama sırasında, dosyanın işlemden kaldırılmasına, daha sonra da süresinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Borçluların icra mahkemesine başvurusu, İİK'nın 16. maddesi kapsamında ilama aykırılık şikayeti olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununda düzenlenen dava niteliğinde değildir. Şikayette yargılama usulü, İİK'nun 18. maddesinde düzenlenmiştir.

İİK'nın 18. maddesinin 3. fıkrası; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir..." hükmünü içermektedir.Şikayetçi borçlunun geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması, HMK'nın 150/1.maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasını ve sonuçta aynı maddenin 6. fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini gerektirmez.

O halde, mahkemece, İİK'nın 18/3. maddesi uyarınca, taraflar gelmeseler bile, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 18/01/2016 tarih ve 2015/23448 E.- 2016/450 K. sayılı bozma ilamı kapsamında inceleme yapılıp şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri bulunmayan gerekçe ile HMK'nun 150. maddesine göre, önce dosyanın işlemden kaldırılmasına, daha sonra da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu ...'nun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20270, Karar No: 2014/22052, Tarih: 24.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20270 E.  ,  2014/22052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelenmede;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresi'nin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/l.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...'nun temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Arama kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK 'nın 119. maddesinde yer alan "Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabilir... " şeklindeki düzenleme karşısında, olay günü mesai saatleri içinde sanığa ait depoda arama yapılması için hakim kararı alınması gerekirken, gecikmesinde ne gibi sakınca bulunduğu açıklanmadan Cumhuriyet savcısı tarafından verilen arama kararının hukuka aykırı olduğu, bu nedenle de arama sonucunda bulunan kaçak sigaraları kabullenmeyen sanık açısından yasak delil niteliğinde olup aleyhine kullanılamayacağı, ayrıca sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, suça konu eşyanın bulunduğu depoyu sanık Abdülkadir'e kiraladığını, bulunan sigaralardan haberi olmadığını beyan ettiği, bu savunmanın sanık Abdülkadir tarafından da doğrulandığı nazara alınarak, sanık ...'in savunmasının aksini gösteren mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sanık Abdülkadir Aslan'ın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sanık Abdülkadir Aslan'ın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Sanığın sabıkasında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının davayı sona erdiren nihai hüküm niteliğinde bir karar olmadığı halde, bu karara dayanılmak suretiyle, kasıtlı suçtan mahkum olduğundan bahisle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, suçun işlenmesiyle kamunun uğradığı zararın giderilmemiş olması, CMK'nun 231. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif koşullar yönünden engel teşkil ettiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20821, Karar No: 2018/8221, Tarih: 10.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20821 E.  ,  2018/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş ise de tebligat gideri yatırılmamış olduğundan duruşma talebinin reddiyle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, murisleri ......... Sadak 'ın 25/05/2008 tarihinde dava dışı ...... Bayhan'ın evindeki elektrik arızasını gidermek için çalışırken yüksek gerilime kapılarak öldüğünü, davalı idarenin hiçbir önlem ve uyarı levhası koymaması nedeniyle hizmet kusurunun bulunduğunu, olaya ilişkin ceza yargılamasının devam ettiğini, murislerinin ölümü nedeniyle destekten yoksun kaldıklarını ileri sürerek; ... için 50.000 TL manevi 1.000 TL maddi, küçük Nurdanur için 20.000 TL manevi 1.000 TL maddi ,küçük ......... için 20.000 TL manevi 1.000 TL maddi, küçük ...... için 20.000 TL manevi 1.000 TL maddi olmak üzere toplam 114.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı, zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu,dava konusu olayın meydana gelmesinde idarelerinin kusuru bulunmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;dosya kapsamında alınan 3'lü bilirkişi heyet raporunda davalı kurumun kusurunun bulunmadığı , dava dışı ...... Bayhan’ın %50, muris ......... Sadak’ın %50 kusurlu olduğunun bildirildiği gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava;elektrik çarpmasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı şirket, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur. Bu sorumluluk türü tehlike sorumluluğu olarak da isimlendirilmekte olup, sorumluluk türlerinin en ağırını oluşturur. Burada tehlikeli nesne veya işletme ile gerçekleşen zarar arasında uygun

illiyet bağının bulunması sorumluluk için gerekli olup hareket unsurunu haksız fiilin sonuç unsuruyla birlikte değerlendirmek gerekir ( Doç. Dr. A. Akartepe T.B.K. Haksız fiilden doğan borç ilişkileri - Prof Dr. ...... Tercier sorumluluk hukuku S. Özdemir çevirisi. 1983 Sh. 12-14 ).