muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9811, Karar No: 2015/1155, Tarih: 05.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/9811 E.  ,  2015/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.07.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava şartı yokluğundan davanın reddine dair verilen 09.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden dükkan vasfında bağımsız bölüm temlikine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kesin hüküm nedeni ile dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Hukuk düzeninde istikrar sağlama amacı taşıyan kesin hüküm, hükme karşı yasa yollarının tükenmesi (şekli anlamda kesin hüküm) ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin bir daha dava konusu yapılmaması (maddi anlamda kesin hüküm) şeklinde hukuk yargılama sistemimizde yer almaktadır.

Şekli anlamda kesinleşmeyi zorunlu kılan, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılamaması amacını güden maddi anlamda kesin hüküm 6100 sayılı HMK’nun 303. maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın, taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Öte yandan, arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada “şey” olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olaya gelince; davalı arsa sahipleri ile yüklenici arasında 18.07.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış, davacı 27.09.2000 tarihli sözleşme ile dava konusu dükkanı yükleniciden satın almıştır. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/102 E-2011/264 K sayılı dosyasında aynı davacı tarafından aynı davalılar hakkında 2 nolu dükkan tapusunun iptali için aynı hukuki sebebe dayalı açılan davada yüklenicinin eksik iş bedelinden kaynaklanan borcu olan 16.269,63 TL'yi ödemeyi kabul etmediği için davanın reddine karar verilmiş ve verilen hüküm kesinleşmiştir.

Davacı 05.07.2013 tarihinde yüklenicinin edimini yerine getirmesi için gereken bedeli faizi ile birlikte ödemek istediğini belirterek görülmekte olan davayı yeniden açmıştır.

Mahkemece, kararın aynı hukuki nedenlere ve vakıalara dayalı olduğu, taraflarının ve konusunun aynı olduğu, dolayısıyla dava tarihi itibariyle kesin hüküm oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de bu tür davalarda yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı olarak açılan tescil isteğinin kabulü için yüklenicinin veya onun halefi olan davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre binayı sözleşmeye, amacına, fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmesi halinde şahsi hak kazanılmış olacağından önceki kararın kesin hüküm teşkil ettiğinden söz edilemez. Başka bir anlatımla aynı taraflarca daha önce açılan ve reddedilen davanın yargılama aşamasında tespit edilen inşaatın gerçekleşme oranı eldeki davanın açıldığı tarihte farklı olabileceği gibi davacının da eksik iş bedelinin tamamını karşılayacağını belirtmesi karşısında yeniden dava açılmasına engel bir durum söz konusu değildir. Bu itibarla mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın kesin hüküm nedeniyle reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8527, Karar No: 2024/11632, Tarih: 25.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8527 E.  ,  2024/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1640 E., 2024/1362 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/324 E., 2024/3 K.

Taraflar arasındaki meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın, davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işveren şirketin ... Palace Otel Şubesinde kat görevlisi olarak çalışmakta iken 20.03.2016 tarihinde geçirmiş olduğu kaza sonucunda meslekte kazanma gücündeki kalıcı nitelikli kaybın (sürekli iş göremezlik oranının) tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kaza nedeni ile maluliyeti bulunmadığını, Manavgat İş Mahkemesinde davacının açtığı 2017/180 Esas sayılı maddi-manevi tazminat talepli dosyada çok sayıda bilirkişi raporu mevcut olduğunu, bilirkişi raporlarında genel olarak davacının kalıcı maluliyetinin bulunmadığının tespit edildiğini, daha sonra ise davacıya ilerleyen yaşı nedeni ile diz protezi takıldığını ancak bu durumun kaza ile illiyet bağının olmadığını, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu 21.02.2022/3573 tarih sayılı raporda bu husus açıkça yazıldığını, olayın açıklığa kavuşturulması için öncelikle raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde müvekkil şirketin bir kusuru bulunmadığını, müvekkil şirkette bulunduğu süre boyunca gerekli eğitimlerin verildiğini, belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; ... hakkında İzmir Kurum Sağlık Kurulu tarafından verilen 04.04.2018 tarih ve 830 sayılı kararda çalışma gücü kayıp oranının % 14,3 olarak karar verilmesi üzerine davacı tarafın bu tespite itiraz etmediğini, davacı yanın iş bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; ... hakkında İzmir Kurum Sağlık Kurulu tarafından verilen 04.04.2018 tarih ve 830 sayılı kararda çalışma gücü kayıp oranının % 14,3 olarak karar verilmesi üzerine davacı tarafın bu tespite itiraz etmediğini, davacı yanın iş bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 20.03.2016-02.11.2016 tarihleri arasında meslekte kazanma gücündeki kaybın (sürekli iş göremezlik oranının) %24 oranında, 02.11.2016-04.09.2020 tarihleri arasında meslekte kazanma gücündeki kaybın (sürekli iş göremezlik oranının) %25 oranında, 04.09.2020 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücündeki kaybın (sürekli iş göremezlik oranının) %26 oranında olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre ve zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını beyanla İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; meydana gelen olayda davacının kusurunun bulunduğunu, davalı şirketin gereken tüm eğitimleri davacıya sağladığını, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini beyanla İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp 2. Üst Kurulu 11.05.2023 tarihli kararında davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının 3 ayrı tarih itibariyle geçerli olmak üzere belirlemiş İlk Derece Mahkemesince de bu doğrultuda karar verildiği gerekçesi ile başvuruların esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf yoluna başvuru sebepleri ile aynı gerekçelerle kararın kaldırılmasını ve davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş göremezlik oran tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş göremezlik oran tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17163, Karar No: 2014/1291, Tarih: 30.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/17163 E.  ,  2014/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 24/01/2013

Numarası : 2011/407-2013/36

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde çalışmakta iken, iş akdinin işveren tarafından 23.06.2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının izne çıktıktan sonra izin süresi bitiminde işe dönmediğini 20.06.2011 ve 21.06.2011 tarihlerindeki devamsızlığı nedeni ile iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının devamsızlığı ile ilgili tutanaklar tutulduğu görülse de bu tutanakların davacıya tebliğ edilmediği, davacıdan savunması sorulup mazeretini belgelendirmesinin istenilmediği, iş ilişkisinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği gerekçesi ile diğer isteklerle birlikte ihbar tazminatı isteğinin de kabulüne karar verilmiştir.

İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Fesih bildirimi bir yenilik doğuran hak niteliğini taşıdığından ve karşı tarafın hukukî alanını etkilediğinden, açık ve belirgin biçimde yapılmalıdır. Yine aynı nedenle kural olarak şarta bağlı fesih bildirimi geçerli değildir.

Fesih bildirimi karşı tarafa ulaştığı anda sonuçlarını doğurur. Ulaşma, muhatabın hâkimiyet alanına girdiği andır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacı işçi dava dilekçesinde iş akdinin 22.06.2011 tarihinde davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüş ise de, dosya arasında mevcut Mardin Askerlik Şubesi Başkanlığının 20.07.2012 tarihli yazısına göre davacının 20.06.2011 tarihinde askere sevk edildiğinin belirtildiği görülmektedir. Bu durumda iş akdinin davacı işçi tarafından muvazzaf askerlik hizmeti nedeni ile haklı olarak feshedildiği, kıdem tazminatına hakkı var ise de ihbar tazminatına hakkının olmadığı sonucuna ulaşılmaktadır. Mahkemece davacının ihbar tazminatı isteğinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/420, Karar No: 2022/584, Tarih: 07.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/420 E.  ,  2022/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, tazminat davası sonucunda mahkemece Müflis ... Özel Güvenlik Yemek Üretim ve Dağıtım Gıda Temizlik Hizmetleri ve Malz. İşl. San. Tic. Ltd. Tic. Yönünden reddine, davalı ... İnşaat Taahhüt Elektrik Elektronik Tıbbi Malzeme Pazarlama Temizlik Gıda Makine Bakım Onarım Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/761 Esas, 2021/535 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına

ve takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 07.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26295, Karar No: 2014/7604, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/26295 E.  ,  2014/7604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/247262

Mahkeme : ADANA 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 25/02/2010 - 2009/861 esas ve 2010/200 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27842, Karar No: 2014/12195, Tarih: 19.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27842 E.  ,  2014/12195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/155605

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2011

NUMARASI : 2009/1637 (E) ve 2011/90 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

1-Dosya arasında bulunan vergi suçu/tekniği raporları ve diğer bilgi ve belge içeriklerinden sanıkların düzenlediği iddia edilen sahte faturaların tamamına ilişkin bilgilere yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle katılan kurumdan sanıkların 2005 ve 2007 yıllarında düzenlediği fatura dökümlerinin ve bu faturaları verdikleri mükelleflerin ayrıntılı bilgilerinin istenmesi, varsa bu faturaları alan/kullanan mükellefler hakkında vergi suçu raporu düzenlenip düzenlenmediği, kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, rapor düzenlendiği/kamu davası açıldığının tespiti halinde raporlar ve ilgili dava dosyalarının duruşmaya getirtilerek incelenmesi bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, faturaları alan/kullanan şirket yetkililerinin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmasından sonra, şirketteki hissesi %1 olan ve dosya arasında şirketi temsil ettiğine ilişkin hiçbir bilgi ve iddia bulunmayan sanık S.. E..'in şirketin %99 luk hissesine sahip ve şirket temsilcisi olan diğer sanık B.. A..'ın eylemine ne şekilde katıldığının somut deliller ortaya konulup tartışıldıktan sonra her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçu bakımından suç tarihinin o yılda düzenlenen son fatura tarihi olduğu da nazara alınmak suretiyle zamanaşımı ve lehe yasa hükümleri de değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

2007 takvim yılında işlenen suç bakımından sanıkların aynı takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde sahte fatura düzenleyip düzenlemediği araştırılarak, değişik zamanlarda düzenlediklerinin tespiti halinde TCK'nun 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7205, Karar No: 2013/9028, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7205 E.  ,  2013/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kapama mandalinanın sulu-kuru şartlarda 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.