muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12427, Karar No: 2024/3274, Tarih: 25.03.2024

Bozma üzerine, Ankara 8. İdare Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/1051 Esas, 2022/1258 sayılı Kararı ile; dava dilekçesinin reddine karar verildiği,

Katılanın davacı olduğu Ankara 8. İdare Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/2045 Esas, 2023/614 sayılı Kararı ile; sanık avukat hakkında soruşturma izni verilmemesine ilişkin 25.12.2018 tarihli işlemin iptali için açılan davanın reddine karar verildiği, davanın istinaf aşamasında olduğu,

Yine katılanın davacı olduğu Ankara 8. İdare Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/1980, 2023/616 sayılı Kararı ile de; sanık avukat hakkında kovuşturma izni verilmemesine ilişkin 11.04.2019 tarihli işlemin iptali için açılan davanın reddine karar verildiği, davanın istinaf aşamasında olduğu,

Atılı görevi kötüye kullanma suçu ile ilgili olarak, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 58 ve 59. maddeleri gereğince Adalet Bakanlığının soruşturma ve kovuşturma izni alındıktan sonra dava açılması gerektiği, bu hususların soruşturma ve kovuşturma şartı olduğu, kaldı ki sanık hakkında belirtilen eylemler nedeniyle; Adalet Bakanlığının, 25.12.2018 tarihli Oluru ile (1) sayılı inceleme maddesine konu iddiadan dolayı soruşturma izni verilmesine yer olmadığına, 11.04.2019 tarihli Oluru ile de kovuşturma izni verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlar verildiği anlaşılmakla, bu kararların kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp, sonucuna göre işlem yapılması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesinin (a) bendi uyarınca İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9366, Karar No: 2013/2113, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9366 E.  ,  2013/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2008 gün ve 2004/153 Esas, 2008/166 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece suç tarihi olarak kabul edilen 12.09.1997 tarihinde 14 yıl 11 ay 24 günlük yaşı olan mağdurenin yargılama evresinde suç tarihi olduğunu söylediği 1998 yılı başlarında 15 yaşını doldurmuş olduğu ve cinsel ilişkinin gerçekleştiği gerçek tarih konusunda şüphe oluştuğundan, sanığın eyleminin lehine olarak 1998 yılı başlarında gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi gerektiği ve mağdurenin olaydan yaklaşık iki yıl sonra müracaata bulunduğu, ifadelerinde sanığın eyleminin zorla olduğuna ilişkin beyanlarında çelişkinin bulunduğu gözetilmeden 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesi yerine 414/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması bozmayı gerektirmiş, oluşa göre, sanığın işlediği suçun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 1998 yılı başları ile inceleme günü arasında bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12051, Karar No: 2012/18969, Tarih: 22.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12051 E.  ,  2012/18969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

VEKİLİ : M. SEDAT KURT

DAVALILAR : 1-...

: 2-...

Taraflar arasında görülen davada Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/03/2011 tarih ve 2009/788-2011/319 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde " kredili konut sigorta poliçesi " ile sigortalı bulunan ...'a ait izale-i şuyu davası ile satılan taşınmazı davalıların tahliye ettikleri sırada haksız fiilleri neticesinde taşınmaza zarar verdiklerini, hasar bedeli olan 5.508 TL nın sigortalıya ödendiğini, TTK'nun 1301. maddesi uyarınca sigortalının haklarına halef olan müvekkilinin davalı aleyhine Karacabey İcra Müdürlüğü'nün 2009/985 Esas sayılı dosyasından icra takibi başlattığını, davalıların haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar duruşmada, dava konusu taşınmazın dedelerinden kaldığını, orada doğup büyüdüklerini, ortaklığın giderilmesi sonucunda halaları ...'ın bu evi satın aldığını, taşınmazda otururken mutfak dolaplarını yaptırdıklarını, evin çatısını yenilediklerini, tahta olan zemini beton yaptırdıklarını, kapılarını değiştirdiklerini, evdeki bütün fayansları kendilerinin döşediklerini, ortaklığın giderilmesi sonucunda evden çıkarken mutfak dolaplarını ve tavandaki tahta kontrolitleri söktüklerini, dava dilekçesinde belirtilen diğer zararları kendilerinin yapmadıklarını, savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu taşınmazın izale-i şuyuu davası sonucunda satıldığı, 10/07/2008 tarihinde sigortalı ... adına satış işlemine dayanarak tescil edildiği, taşınmazın hangi tarihte tahliye edildiği, fiilen ne zaman sigortalının hakimiyeti altına girdiğinin belli olmadığı, davalılar, mutfak dolaplarını ve tavan kaplamalarını söktüklerini kabul ettikleri, bunun dışındaki zararların davalılar tarafından meydana getirildiğini ispat yükünün davacı tarafta olduğu, zararın davalılar tarafından yapıldığına ilişkin delil ibraz edilmediği, iddia edilen eylem aynı zamanda suç teşkil ettiği için yemin deliline de başvurulamadığı, evde mutfak dolapları ile tavan kaplamaları dışında meydana gelen zararın davalılar tarafından gerçekleştirildiğinin ispatlanamadığı, evde meydana gelen zararın sigortalının da menfaatine olması, taşınmazın izale-i şuyuu davası sonucunda satışının ve aradaki husumetin eski malik olan davalılar tarafından zarar verildiği sonucunu doğurmayacağı, davalıların itirazı tamamen haksız

olmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmeyeceği, gerekçeleriyle, davanın kısmen kabülü ile davalıların Karacabey İcra Müdürlüğü'nün 2009/985 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile icra takibinin 1.869,76 TL alacak ve 22/09/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8077, Karar No: 2015/241, Tarih: 21.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8077 E.  ,  2015/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede arazi kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve ilân edildiği, çekişmeli taşınmazın kadastro çalışmalarında ne olarak tescil harici bırakıldığı sorularak alınacak cevabî yazının, çekişmeli taşınmaza en yakın kadastro parsellerini de gösterir, taşınmaz ve geniş çevresine ait orijinal kadastro paftası,

2) ....Köyünde çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde şehir imar planı çalışmaları yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa ilk kez hangi tarihte yapılıp onaylandığı, imar revize çalışmaları yapılmışsa hangi tarihte yapıldığı, yapılmışsa buna ilişkin evrak-ı müsbitenin ve imar planı haritaları,

3) Çekişmeli taşınmaza komşu, tescil davası sonucunda kişiler adına tesciline karar verilen taşınmazlar bulunup bulunmadığı araştırılarak bunlara ilişkin dava dosyaları,

4) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 ve 1989 yıllarında yapıldığı anlaşılan orman tahdidi ve 2/B çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği ile dava konusu taşınmazı ve çevresini gösterir dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait (1980-1990-2000’lı yıllara ait) hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflarından üretilmiş memleket haritaları ilgili yerlerden getirtildikten sonra,

5) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı, açıklayıcı krokili ek rapor alınıp; ayrıca, eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile bunların dayanağı hava fotoğrafları ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskopik incelemesi yapılarak taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunun detaylı olarak belirtildiği açıklamalı imzalı rapor alınarak dosyaya konulması,

6) Yine, fen bilirkişiden; kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi haritası ile kadastro paftasının öçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların kıyı kenar çizgisi hattına göre konumunu gösteren krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/01/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5462, Karar No: 2008/7656, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/5462 E.  ,  2008/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacı ..., vasisi olduğu oğlu ...'ın nüfus kaydında "..." olan adının "..." olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, vesayeti altındaki oğlunun ... adı ile tanındığını, kayden ... olan adının ... olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece haklı neden bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, kişiye bağlı haklardan olan adın değiştirilmesi istemine ilişkindir. Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden ...'in vesayeti (velayeti) altındaki ...'in adının "..." olarak değiştirilmesi konusunda avukata verilen özel bir yetkiyi içermemektedir. Vekilin, kişiye sıkı sıkıya bağlı kişilik hakları ile ilgili böyle bir davayı açabilmesi için vekaletnamesinde özel bir yetkinin bulunması gerekir.

Bu durumda mahkemece, genel vekaletname ile dava açan avukata dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde vekil vekaletnamesini getirmediği ya da vasinin bir dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, davaya bakılıp esas hakkında hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Türk Medeni Yasasının 27.maddesine göre, haklı nedenlerin varlığı halinde adın değiştirilmesi olanaklı olup, Yargıtay uygulamalarında da kişinin toplum içinde bilinip tanındığı adını kayden de taşımasının haklı neden teşkil edeceği kabul edilmiştir. Dinlenen tanıkların anlatımlarından davacının vesayeti (velayeti) altındaki oğlunun ... adı ile tanındığı kanıtlandığına göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle reddine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29272, Karar No: 2017/2600, Tarih: 27.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/29272 E.  ,  2017/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemenin karar gerekçesindeki “… davacının çalıştığı ... Endüstrisi ve Tem. Hizm. San. Tic. A.Ş. ile davalı ... Belediye Başkanlığı arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğuna…” ilişkin gerekçe yerinde ise de, karar gerekçesinde davacının Belediye Başkanlığı’ nın işçisi olduğuna ilişkin gerekçesinin yerinde olmayıp, Mahkemenin karar gerekçesinin kendi içerisinde çeliştiği anlaşılmıştır.

Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi yerinde ise de, davalılar arasındaki ilişki asıl işveren alt işveren ilişkisi olup, bu ilişkide bir muvazaa olmadığından Mahkemece bu çelişkili saptamaya rağmen davacının hangi davlı nezdinde işe iade edildiğinin hükümde belirtilmemesi, vekalet ücreti, harç ve yargılama giderinin hangi davalının sorumluluğunda olduğu açıklanmadan “ davalıdan “ şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

a- Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“ 1- Davanın kabulü ile, feshin geçersizliğine, davacının alt işveren ... Yapı Endüstrisi ve Tem. Hizm. San. Tic. A.Ş. nezdindeki işine iadesine,

b- Hüküm fıkrasının 6, 7 ve 8 numaralı bentlerindeki “…davalıdan…” sözcüklerinin çıkartılarak, yerlerine ayrı ayrı “…davalılardan müştereken ve müteselsilen…” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin kararı temyiz eden Avcılar Belediye Başkanlığı’na yükletilmesine, 27.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9628, Karar No: 2016/11790, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9628 E.  ,  2016/11790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin, ...'na bağlı ... Devlet Hastanesi'nde alt işveren firmaların sigortalısı olarak ve temizlik ihalesi kapsamında halen çalışmasına devam ettiğini, çalışması boyunca temizlik işinden ziyade, hastanenin her bölümünde ve asıl işte çalıştırıldığını, emir ve talimatları hastane yetkililerinden aldığını, çalışma düzeninin yine hastane yönetimi tarafından belirlendiğini, hastaların altlarını temizleme, pozisyon verme, lavman, yara pansumanı, hastaların taşınması gibi asıl işin bir parçası olan ve davalının kadrolu elemanlarının yapması gereken işlerin yaptırıldığını, temizlik işçisi olmasına rağmen temizlik için zamanının kısa bir süresini ayırdığını, geri kalan sürede hastabakıcı gibi çalıştığını, şirketlerin kağıt üstünde değiştiğini, bu değişiklikten işçilerin haberinin dahi olmadığını, şirketlerin değişmesine rağmen çalışanların aynı kaldığını, bu şirketlerin bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını, asıl-alt işveren ilişkisinin ucuz işçi çalıştırma ve bazı kanuni yükümlülüklerden kaçma amacı taşıdığını, bu nedenlerle davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının baştan beri davalı Bakanlığın işçisi sayılması gerektiğini, bu durumda da ilave tediyeye hak kazandığını, davalı Bakanlığın en düşük işçisinden bile az ücret aldığını, bu nedenle fark ücret talebinde bulunduklarını, davacının fazla mesai yaptığını, ancak ücretinin ödenmediğini iddia ederek fark ücret, ilave tediye, fazla mesai ve farklı işlem tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, esas açısından, davacı işçi ile idare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, idarenin ihale makamı olduğunu, davacı işçinin davalı idareden ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, davacıyla yapılan sözleşmelerin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının hür iradesiyle belirlenen ücretle çalışmayı kabul ettiğini ve her ay ihtirazı kayıtsız ücretini aldığını, hastanenin asıl işinin muayene, hemşirelik işleri, laboratuar, röntgen, odyoloji gibi işlerden oluştuğunu, bu işlemlerin tamamlanması için arada yapılan tüm işlerin yardımcı iş niteliğinde olduğunu, bu sebeple muvazaa iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının normal mesai saatleri içinde çalıştırıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının hizmet alım sözleşmesinin konusu dışındaki işlerde yani hastabakıcı olarak çalıştırıldığı, bu nedenle asıl alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, davacının davalının işçisi sayılması gerektiği, bu nedenle ilave tediye ve fark ücret alacak taleplerinin aynı şekilde tanık beyanlarına göre fazla mesai yaptığından fazla mesai ücretinin bulunduğu, farklı muamele tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının tespit edilen dönemsel ücretlerinin yerinde olup olmadığı ve buna bağlı olarak fark ücret talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemenin dosya içeriğinde delillere göre asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna ilişkin kabulü yerindedir. Ancak yazılan yazılara verilen cevaplardan davalının davacı ile aynı işi yapan kadrolu işçisinin bulunmadığı açıktır. Bu durumda, davacının bordrolarda yazılı ücretle çalıştığının kabul edilmesi ve alacaklarının da buna göre hesap edilmesi gerekirken, davacı ile aynı işi yapmayan 6111 sayılı Kanun kapsamında başka bir kamu kurumundan devren geçen üstelik belli bir tarihten sonra sendikalı olup Toplu İş Sözleşmesindeki zamlara göre ücreti belirlenen işçinin ücreti emsal kabul edilerek dönemsel ücretlerinin belirlenmesi ve buna göre hesap edilen alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

O halde davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.