muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2739, Karar No: 2017/8181, Tarih: 03.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2739 E.  ,  2017/8181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı vekili Av. ...-...'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.

03.07.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/6776, Karar No: 2020/4468, Tarih: 03.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6776 E.  ,  2020/4468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...’ın, suç tarihinde dolmuş beklediği esnada daha önceden tanımadığı erkek bir şahsın yanına gelerek katılana bahçede çalışmak üzere kendisine işçi lazım olduğunu söylediği, katılanın yabancı olduğunu, çalışamayacağını belirttiği, daha sonra bu şahsın katılanın yanından ayrıldığı, katılanın da yolun karşı tarafına geçtiği, bir müddet sonra sanık ...’ın katılana "Bakar mısın?" diyerek seslendiği, bunun üzerine katılanın, sanığın yanına gittiği, sanığın katılana bahçe işleri olduğunu söylediği, bulundukları yere yakın olan bir evi göstererek evin etrafını temizlemesini istediği, bu esnada kimliği belirlenemeyen diğer şahsın da yanlarına geldiği, katılanın 400 TL karşılığında temizlik yapmayı kabul ettiği, bunun üzerine sanığın, kimliği belirlenemeyen diğer şahsa eve giderek gömlek ve ayakkabı alıp katılana vermesini söylediği, daha sonra birlikte eve doğru gittikleri esnada sanığın telefonunun çaldığı, kısa süreli konuşup telefonu kapattıktan sonra katılana, yeğenine araba çarptığını, bu nedenle kendisine 3.000 TL para lazım olduğunu, eşini arayacağını, eve gidip parayı alması gerektiğini, fakat işinin acil olduğunu söyleyip, üzerinde ne kadar para olduğunu sorduğu, katılanın 2.000 TL parası olduğunu söylemesi üzerine sanığın, "Bana parayı ver, sen evden git al." dediği, katılanın da sanığa inanarak 2.000 TL'yi verdiği, daha sonra sanık ile kimliği belirlenemeyen şahsın katılanın yanından ayrıldıkları, katılanın ise gösterilen eve gittiğinde sanığa ait olmadığını öğrendiği anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenip tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenip tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6819, Karar No: 2024/8548, Tarih: 15.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6819 E.  ,  2024/8548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/706 E., 2024/31 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde; asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödendiğini ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli ve 2022/56 Esas ve 2022/329 Karar sayılı kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca resen yapılan hesaplama doğrultusunda davacının arabuluculuk son tutanak tarihine kadar olan taleplerinin hüküm altına alındığı, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki taleplerinin ise dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 14.03.2023 tarihli ve 2022/4700 Esas, 2023/969 Karar sayılı kararı ile; kaldırma kararının gereğinin yerine getirilmesi, istinaf edenin taraf sıfatı ve önceki ile şimdiki istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin nedenler dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.09.2023 tarihli ve 2023/10253 Esas, 2023/13191 Karar sayılı kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesince ilave tediye alacağının ikinci dilimi için kıstelyevm hesaplama yapılarak anılan alacak hüküm altına alındığı, ilgili döneme ilişkin Cumhurbaşkanlığı Kararı'nda 2020 yılı Mayıs ayı ilave tediye alacağının ödeme zamanı 22.05.2020 tarihi olarak belirlendiği, arabuluculuk son tutanak tarihi olan 29.04.2020 tarihi itibarıyla ilave tediye alacağı yönünden muacceliyet gerçekleşmediği, bu hâlde Mayıs 2020 dönemi için de ilave tediye alacağı hesaplanması ve bu miktarın hüküm altına alınması hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda yapılan resen hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında zam yapıldığını, ücret indirimine gidilmediğini, iddia edilenin aksine davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 zam uygulanmadığını, davacının 2018 yılı ücretinin korunarak %4 oranında zam yapıldığını, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, faizlere de itiraz ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ilave tediye alacağının hesap dönemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ilave tediye alacağının hesap dönemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371inci maddeleri.

2. 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6075, Karar No: 2019/1350, Tarih: 12.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6075 E.  ,  2019/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalıların trafik sigortacısı ve maliki olduğu davacı ...’nun sevk ve idaresindeki kamyonetin lastiğinin patlaması ile aracın takla atması neticesinde meydana elen trafik kazasında araç içerisinde bulunan davacıların murisi İlknur Modanlıoğlu’nun kafatası kırığı ve genel beden travması nedeniyle yaşamını yitirdiğini, müteveffanın üniversiteden yeni mezun olduğunu, davacıların onun desteğinden yoksun kaldıklarını ve derin üzüntü yaşadıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı anne ... için 5.000,00 TL, baba İbrahim için 5.000,00 TL olmak üzere şimdilik toplam 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile anne ... 30.000,00 TL, baba ... için 30.000,00 TL, davacı kardeşler ... için 10.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 90.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’den tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı ... için 122.875,00 TL; ... için 122.875,00 TL olmak üzere toplamda 245.750,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili; kazaya karışan aracın müvekkili şirket nezdinde trafik sigortasının olduğunu,müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu,kazanın oluşumunda sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olmadığını,dava konusu kazada hatır taşıması olduğunu,bu sebeple müvekkili şirketin sorumluluğu kanaatine varılırsa tazminattan indirime gidilmesi gerektiğini, davacının müvekkiline başvurmadan ve temerrüde düşürmeden dava açtığını bu nedenle dava tarihinden önceki bir tarihten faiz istenmesinin mümkün olmadığını, ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... vekili; kazaya konu aracı davacı ...’nun ihtiyacı olması nedeniyle davalıdan istemesi, davalının da önceden davacıyı tanıdığı ve uzun zamandır araba kullandığını bilmesi nedeniyle kendisine hatırı için karşılıksız olarak aracını teslim ettiğini ancak teslim ettikten sonra bu olayın meydana geldiğini, 32.000,00 TL bedelle satın aldığı aracın ağır hasara uğradığı için ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/411 Esas sayılı dosyası ile tazminat davası açıldığını,birleştirilmesini talep ettiklerini, meydana gelen kazanın davacı sürücü ...’nun kusurundan meydana geldiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın ödünç alınan araç ile meydana gelmesi nedeni ile davalı işletenin sorumluğuna gidilirken taşıtın ödünç olması hususları göz önüne alınarak hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından takdiren %50 oranında hatır taşımacılığı indirimi yapılarak davanın kısmen kabulü ile; maddi tazminat yönünden davacı ... için 66.435,00 TL, ... için 66.435,00 TL olmak üzere toplam 132.870,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline manevi tazminat yönünden ... için 10.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL ... için 2.000,00 TL, ... için 2.000,00 TL, ... için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 26.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...’den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde “66.435,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan, dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ...’na verilmesine” şeklinde iki kere hüküm kurulmuş ise de maddi hata olduğu kabul edilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda davacı araç sürücüsü ile davalı işletenin arkadaş oldukları, olay günü, davacı sürücünün, davalıdan aracını hatır için alması neticesinde trafikte seyir halinde iken müteveffa kızının da araçta olduğu esnada teker patlaması nedeniyle tek taraflı trafik kazası meydana gelmiş ise de mahkemece, %50 olarak yüksek oranda hakkaniyet indirimi yapılması doğru olmamıştır. Dairemizin yerleşik kararları dikkate alındığında uygulanması gereken hatır indirimi oranı %20 olmalıdır.

Somut olayda davacı araç sürücüsü ile davalı işletenin arkadaş oldukları, olay günü, davacı sürücünün, davalıdan aracını hatır için alması neticesinde trafikte seyir halinde iken müteveffa kızının da araçta olduğu esnada teker patlaması nedeniyle tek taraflı trafik kazası meydana gelmiş ise de mahkemece, %50 olarak yüksek oranda hakkaniyet indirimi yapılması doğru olmamıştır. Dairemizin yerleşik kararları dikkate alındığında uygulanması gereken hatır indirimi oranı %20 olmalıdır.

3-6098 sayılı TBK.'nın 56. maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar için takdir olunan manevi tazminatların bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

4-Kabule göre, Mahkemece aktüer bilirkişi tarafından hesaplanan tazminat miktarından hatır taşıması nedeniyle takdiri indirim yapılarak maddi tazminatın kısmen reddine karar verilmiş, reddedilen miktar üzerinden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmiştir. BK'nın 43. ve 44. maddesinden kaynaklanan hakkaniyet ve takdiri indirimler nedeniyle mahkemece davacının istediği miktardan daha az bir miktara hükmedilmesi halinde indirimden dolayı reddedilen kısım yönünden davalı yararına vekalet ücreti taktir edilemeyeceği gözönüne alınması gerekirken yazılı olduğu şekilde hatır taşıması nedeniyle yapılan indirimden dolayı reddedilen kısım için davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2),(3),(4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 12/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2794, Karar No: 2012/10482, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2794 E.  ,  2012/10482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2001 ve 2003 takvim yıllarında 213 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından açılan kamu davası ile ilgili mahkemesince bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.