muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19270, Karar No: 2014/2727, Tarih: 24.02.2014

Mahkemece; önceki bilirkişiler dışında konusunda uzman bilirkişiden, iki rapordaki çelişkileri de giderecek biçimde rapor alınarak davanın sonuçlandırılması gerekirken, birbiriyle çelişen raporlardan inşaat bilirkişi raporu esas alınarak davacının su aboneliği nedeniyle kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli olarak 388,96 TL'den sorumlu olduğu şeklinde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece, aboneliğe başvurulduğu sırada, Kanunun 89. maddesi uyarınca arsa vergi değerinin % 2'si oranında kanal katılım payı tahsiline dair evraklar ile ödenen avansın mahsubunu içerir, katılım paylarının hesabına ilişkin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinde bulunmakta olan formüldeki hesaplama "gayrimenkulün toplam inşaat alanı ile metre tül maliyeti ve gayrimenkulün yola nazaran cephesi" esas alınarak yasa ve yönetmeliğe uygun denetimi mümkün çelişkiyi giderecek şekilde yeniden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7581, Karar No: 2012/9604, Tarih: 18.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/7581 E.  ,  2012/9604 K.**

**"İçtihat Metni"**

5320 sayılı CYY Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1 maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen son cümlesinde "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.3.2012 tarih ve 204709 sayılı yazısında sanığın üzerine atılı suçun oluştuğu 8.6.3004 tarihinden itibaren lehine hükümler taşıyan 765 sayılı T.C.K.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı C.M.K.nun 223. maddeleri uyarınca öncelikle, zamanaşımı sözkonusu olduğundan dolayı yerel mahkemece tesis edilen hükmün bozulmasına karar verilip sonra da gerçekleşen zamanaşımı sebebiyle açılmış olan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği ileri sürülerek söz konusu maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiştir. Yapılan incelemede Dairemizin 8.2.2012 tarih ve 2011/20539-2012/2308 sayılı kararında yazım yanılgısı olarak nitelenebilecek herhangi bir maddi hata bulunmadığı görülmüştür. Talep yazısında belirtildiği gibi kamu davasının düşürülmesine karar verilmeden önce yerel mahkemenin kararının bozulmasına hükmedilebilmesi için halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYY'nın 321. ve 322. maddelerinde de öngörüldüğü üzere yerel mahkemece verilen tarih itibariyle hükümde bir kanuna aykırılık halinin varlığının saptanması gerekmektedir. Somut olayda yerel mahkeme hükmünün bozulmasını gerektiren herhangi bir hukuka aykırılık nedeni tespit edilmemiştir. Sanığın üzerine atılı suç tarihinden itibaren 765 sayılı T.C.K.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı inceleme tarihinden öncesinde gerçekleşmiştir. Yargıtay'ın, inceleme yaptığı tarihte gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar vermesine yasal bir engel yoktur. Yürürlükteki ceza yargılama mevzuatımızda düşme kararından önce yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesine dayanak alınacak herhangi bir hüküm yer almamaktadır.

Açıklanan nedenlerle istem yazısındaki düşünce yerinde görülmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Dairemizin, 8.2.2012 tarih ve 2011/20539-2012/2308 sayılı kararıyla ilgili maddi hata düzeltme isteğinin REDDİNE, 18.04.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(K)

KARŞI OY:

Halen yürürlükte olan 1412 sayılı CYY.nın 322/1 nci maddesindeki düzenlemeye göre, “hükme esas olarak tespit edilen vakalara tatbikinde kanuna muhalefet edilmesinden dolayı o hüküm bozulmuş ise” Yargıtay, burada sayılan dokuz nedene dayalı olarak “kendisi davanın esasına hükmeder”.

(K)

KARŞI OY:

Halen yürürlükte olan 1412 sayılı CYY.nın 322/1 nci maddesindeki düzenlemeye göre, “hükme esas olarak tespit edilen vakalara tatbikinde kanuna muhalefet edilmesinden dolayı o hüküm bozulmuş ise” Yargıtay, burada sayılan dokuz nedene dayalı olarak “kendisi davanın esasına hükmeder”.

Bu düzenleme gösteriyor ki, Yargıtay’ın işin esasına hükmedebilmesi için, önce hükmü bozması gerekir; hüküm bozulmadan işin esasına karar verilemez. Yani Yargıtay’ın esas mahkemesince verilen hükmü bozmadan esasından bitirmeyle sonuçlanabilecek bir karar vermemesi gerekir. Çünkü, Yargıtay’ın işin esasına karar vermesiyle, esas mahkemesinin direnme yetkisi elinden alınmaktadır. Zira, CYY.nın 322/3 ncü maddesindeki düzenlemeye göre, “Yargıtay’dan verilen bozma kararına mahkemelerin ısrar hakkı vardır”; Oysa düzelterek onama veya düşme gibi kararlarda, pratikte olduğu gibi, esas mahkemeleri direnmemekteler.

Diğer yandan, bozma kararı ile suçun vasfı belirlenmiş ve belirlenen vasfa göre zamanaşımı değerlendirmesi yapılmaktadır. Oysa, bozma kararı verilmeden doğrudan zamanaşımından düşme kararı verilmesinde, esas mahkemesinin kararı bozulmadığı için, hukuken varlığını sürdürüyormuş gibi değerlendirilmeye elverişli olmaktadır.

Bir başka açından, örneğin, zimmetten hüküm kurulmuş ve temyiz incelemesinde görevi ihmal olarak nitelenmiş olursa, nitelendirmenin yanlış olduğundan hüküm bozulup, doğru vasfa göre zamanaşımından düşme kararı verilmesi gerekecektir. Dolayısıyla, böyle bir somut olay için örneklediğimiz durumun, vasıf değişikliği olmayan ve temyiz aşamasında zamanaşımı dolmuş olan temyiz konuları bakımından da bozma kararının verilmesinden sonra, zamanaşımından düşme kararı verilmesi gerekir.

Zaten, temyiz üzerine, temyiz edenlerin hukuka aykırılık iddialarına verilecek yanıt, hükmün onanması veya bozulmasıdır. Diğer kararlar, bu iki temel kararla bağlantılı ve ikincil karar türleridir. Zamanaşımıyla düşürme kararı bozma üzerine verilebilecek ikinci kararlardandır.

Temyiz incelemesinde, esas mahkemesinin kararı hukuka uygun olsa bile, yargılamanın bütünlüğü içerisinde, temyiz aşamasında zamanaşımının dolması, hükmün yanlışlığından olmasa da, hükmün kesinleşmesine kadar geçecek süre içerisinde sanığa tanınan suçun zamanaşımına uğraması hakkının teslimi için, hükmün bozulmasını zorunlu kılar.

Bir başka açıdan ise, eğer hükmün bozulmasına karar vermeksizin, doğrudan zamanaşımından davanın düşürülmesine karar vermeyi kabul edecek olursak, hüküm tarihinde veya dava açılıncaya kadar zamanaşımı dolmuş olursa, yine de hükmün bozulmasına karar vermeme durumunda, yanlış hüküm bozmadan doğrudan düşme kararı verilmesi sağlanmış olacağından, yine yasadaki koşula uygun olmayan bir karar verilmiş olacaktır.

Gerekçeleri çoğaltmak mümkündür. Tüm bu nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının karar düzeltme isteğinin kabulü gerekirken, reddine ilişkin yüksek çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir. 18.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2019/1632, Karar No: 2021/1689, Tarih: 04.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/1632 E.  ,  2021/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

23.08.2011 günü mağdurun altın künyesi, altın alyansı, tektaş yüzüğü ve altın kolyesinin yağmalandığı, suça sürüklenen çoğun yakalandığında üzerinde mağdura ait tektaş yüzük ve 150 TL bulunduğu, altın kolyeyi ve alyansı sattığı kuyumcuyu gösterip bu yere söz konusu eşyaları 245 TL karşılığında sattığını söylediği, ... isimli kuyumcunun söz konusu satışı doğrulayarak altın kolyeyi teslim ettiği, ancak alyansı hurdaya gönderdiği için teslim edemediği, suça sürüklenen çocuğun künyeyi hediye olarak verdiği kişiyi de gösterdiği, ancak söz konusu ziynet eşyasının bu yerden bulunamadığı, mağdurun kovuşturma aşamasında, altın kolyesinin, tektaş yüzüğünün ve 250 TL değerindeki alyansının bedelinin kendisine iade edildiğini, 500 TL değerindeki künyesinin bedelinin ise kovuşturma aşamasında ödendiğinin anlaşılması karşısında,

... hakkında suç eşyasının satın alınması nedeniyle bir soruşturmanın bulunmadığı ve mağdurun 04.12.2018 tarihli celsede kısmı iadeye rıza gösterdiğinin anlaşılması karşısında, iyi niyetli olarak kabul edilen üçüncü kişi ...’ın tanık olarak dinlenerek söz konusu satış nedeniyle uğradığı zararların giderilip giderilmediğinin sorularak giderildiğini belirtmesi halinde ne zaman giderildiğinin de belirlenip kısmı iadenin soruşturma aşamasında olması halinde TCK’nın 168/2-3 maddesi gereğince 1/3’den fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15470, Karar No: 2021/18056, Tarih: 24.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/15470 E.  ,  2021/18056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2 ve 31/3 maddelerine uyan nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.09.2011 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 29.11.2011 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 11.11.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24/11/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9204, Karar No: 2014/7960, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9204 E.  ,  2014/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçtan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekilinin temyizinin incelemesinde;

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 19.02.2013 gün ve 1012/6-1477 Esas, 2013/63 sayılı Kararında vurgulandığı gibi, bir olayın açıklanması sırasında başka bir eylemden söz edilmesinin o eylem hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği ve eylemin iddianamede açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, buna karşılık 28.04.2008 tarihli iddianame ile sanık hakkında sadece beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dava açıldığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı, CMK.nın 226/1. maddesi uyarınca bir suçun hukuki niteliğinin değişmesi nedeniyle ek savunma verilerek o suçtan hüküm kurulabileceği gözetilmeden, cinsel istismar suçundan açılan davada bir vasıf değişikliği olmadığı ve beraat kararı verildiği halde ayrıca kamu davası bulunmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ek savunma verilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6658, Karar No: 2021/7540, Tarih: 02.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/6658 E.  ,  2021/7540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Her iki suçlar nedeniyle sanık hakkında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan Gürmük İdaresi vekilinin sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

I-Katılan Gürmük İdaresi vekilinin sanık hakkında kaçakçılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı 2005 model BMW marka araç ile 20.11.2012 tarihinde saat 11.32'de Cilvegözü Gümrük Sahasından Suriye'den Türkiye'ye giriş yaptığı esnada, araç ile ilgili olarak tescil işlemleri esnasında durumundan şüphelenilmesi üzerine yapılan evrak kontrolü esnasında şase numarasının ..., araç üzerindeki şase numarasının ise ... olduğunun görüldüğü, aracın kara kapıları taşıt programında şase numarası üzerinden yapılan kontrolünde; ilgili aracın ... plaka numarası ile 20.09.2012 tarihinde ... isimli şahıs tarafından Kapıkule Sınır Kapısından Türkiye'ye giriş yaptığı ve yine aynı şahıs ile Cilvegözü Sınır Kapısından 25.09.2012 tarihinde Türkiye'den çıkış yaptığı, sanığın Suriye’den Türkiye'ye girişte ibraz etmiş olduğu .... plaka adına düzenlenen evraklar üzerinde yapılan incelemelerde; aracın sahibinin ... olduğunun ve aracın mülkiyet tarihinin 16.12.2006 olduğunun tespit edildiği, araca ilişkin evrakların sahte olduğunun anlaşıldığı, aracın üzerinde yazılı bulunan ... şase numarası ile Türkiye'ye giriş-çıkış yapmasının önünde herhangi bir yasal engel bulunmadığı halde, sanığın araca ilişkin sahte tescil belgeleri kullanmak suretiyle atılı kaçakçılık suçundan eylemin sübut bulduğunun kabulü ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/878, Karar No: 2018/6113, Tarih: 19.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/878 E.  ,  2018/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : a)Mahkûmiyet; İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin

08.06.2017 tarihli 2016/403 esas ve 2017/235 sayılı kararı

b)İstinaf başvurusunun esastan reddi;İzmir Bölge Adliye

Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 23.10.2017 tarihli 2017/2103 esas ve 2017/1458 sayılı kararı

Temyiz incelemesi, davetiye tebliğine rağmen sanık müdafii duruşmaya gelmediğinden ve mazeretin reddine karar verildiğinden duruşmasız olarak yapılmıştır.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 23.10.2017 tarihli 2017/2103 esas ve 2017/1458 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 286/1.maddesinde belirtilen kararlardan olduğu, kararın sanık müdafiilerince aynı Kanun’un 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşıldığından;

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde; “gecikmesinde sakınca bulunmamasına rağmen, Sulh Ceza Hakimliğinden herhangi bir arama kararı alınmadan Cumhuriyet savcısının arama emri ile yapılan aramanın hukuka aykırı olduğunu,hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delillerin mahkumiyete esas alınamayacağını, sanığın uyuşturucu madde kullandığını ve kendi ihtiyacı için kenevir bitkilerini ektiğini, elde edeceği uyuşturucu madde miktarını öngöremediğini, elde edilebilecek esrar maddesinin miktarının saptanması için dosyanın bilirkişiye gönderilmesi taleplerinin mahkemece reddedildiğini, verilen ceza miktarının çok yüksek olduğunu, sanığın uyuşturucu maddeleri devredeceğine veya satacağına yönelik herhangi bir maddi delil bulunmadığını ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının hukuka aykırı olduğunu” belirtmeleri karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza süresi ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık hakkındaki salıverilme isteminin reddine, 19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2758, Karar No: 2025/699, Tarih: 10.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2758 E.  ,  2025/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/281 Esas, 2024/283 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2021/360 E., 2021/644 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 20.03.2014 tarihli genel kurul toplantısında sermayenin arttırılmasına karar verildiğini ancak gerek 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na (6102 sayılı TTK) gerekse de alınan genel kurul kararına aykırı şekilde peşin ödeme tutarının ortaklar tarafından değil, şirketin banka hesaplarından ödendiğini, 6102 sayılı TTK'nın emredici bir düzenleme olan 481. maddesinde, payların bedellerinin pay sahiplerinden ilan yoluyla isteneceğinin düzenlendiğini, sermaye koyma borcunun şirket tarafından karşılanmasının mümkün olmadığını, müvekkili ile davalı şirket arasında devam eden bir çok davada, hakim ortak olan yönetim kurulu başkanının, kendi hakimiyetindeki başka şirketlere para aktardığının, kanuna ve yasaya aykırı yönetim kurulu kararları aldığının, şirket mali defterlerine eksik ve hatalı kayıtlar yapıldığının, şirket mali defter ve kayıtlarının genel kurullarda gizlendiğinin, geriye dönük muhasebe işlemleri ile müvekkil aleyhine kâr payının azaltıldığının ve müvekkilin şirketten alacaklarını azalttığının da tespit edildiğini ileri sürerek davalı şirketin sermayesinin 100.000,00 TL'den 2.500.000,00 TL'ye arttırılmasına dair sermaye arttırımı işleminin batıl olduğunun tespitine, bunun mümkün olmaması halinde iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu sermaye arttırımının 10.04.2014 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde ilân edildiğini, işbu davanın açılması için gereken sürenin 10.07.2014 tarihi itibariyle dolduğunu bu nedenle öncelikle davanın usulden reddi gerektiğini, dava konusu sermaye arttırma kararına, davacının da ortak sıfatıyla olumlu oy verdiğini ve kararı imzaladığını, kararın Ticaret Sicil Gazetesinde davacının da imzasıyla ilan edildiğini, genel kurul kararlarına karşı iptal davası açabilecek kişilerin 6102 sayılı TTK'nın 446. maddesi hükmünde açıkça ve emredici şekilde düzenlendiğini, hükme göre toplantıya katılıp da olumlu yönde oy kullanan ortağın iptal davası için dava ehliyeti bulunmadığını, işbu sebeple davanın dava şartı yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini, iddia edildiğinin aksine sermaye arttırımı sebebiyle doğan sermaye borcunun diğer ortakların nam ve hesabına, ortak ve yönetim kurulu başkanı ... tarafından ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.