muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8767, Karar No: 2019/6872, Tarih: 21.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8767 E.  ,  2019/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ... ve ...’e doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 21.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/823, Karar No: 2016/3817, Tarih: 07.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/823 E.  ,  2016/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 90 ada 34 parsel sayılı taşınmazın tazminat bedelinin tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle; dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerine ilişkin belediye başkanlığı yazı cevaplarının çelişkili olduğu anlaşılmakla çelişki giderilecek şekilde dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından sorularak var olan çelişki de giderilmek suretiyle alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10844, Karar No: 2022/13422, Tarih: 14.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10844 E.  ,  2022/13422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi borçlunun dava konusu ihalelerin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134'üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtay'da görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’nin 21.06.2022 tarih ve 2021/3737 E. - 2022/1361 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’nin 21.06.2022 tarih ve 2021/3737 E. - 2022/1361 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 08.09.2021 tarih ve 2021/671 E. - 2021/844 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2. bendinde yer alan “% 10 oranı olan 25.000,00TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığna, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40813, Karar No: 2017/19240, Tarih: 12.07.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/40813 E.  ,  2017/19240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın, tehdit suçunu cinsel taciz suçu ile birlikte işlediği anlaşılmakla dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın talimatla alınan savunmasında, katılan ... ile rızası ile görüştüğünü, bu görüşmeyi kayda aldığını ve istenirse Mahkemeye ibraz edebileceğini beyan ederek suçlamaları kabul etmediği, yine 28/09/2012 tarihli dilekçesinde de cep telefonunda bulunan görüşme kayıtlarının bilirkişi incelemesi yapılmasını talep ettiği; İletişimin tespiti tutanaklarının incelenmesinde, sanığın kullandığı ... numaralı telefon ile katılan ...'in kullandığı ... numaralı telefon arasında 20/12/2010 ile 22/12/2012 tarihleri arasında çok sayıda görüşme yapıldığı, bu görüşmelerin çoğunda sanık tarafından katılan aranmış ise de, katılanın telefonundan da sanığın arandığı ve mesaj atıldığına ilişkin kayıtlar bulunduğu, bu süreçte sanık ile katılan ... arasında 527, 1658, 497, 2256, 854, 1159 ve 965 saniye gibi çok uzun süreli görüşmeler yapıldığı, sanığın gönderdiği kabul edilen mesaj içeriklerinde ise herhangi bir suç unsurunun bulunmadığı anlaşılmakla; savunmanın doğruluğunun saptanması amacı ile özellikle sanık ...'ın 28/09/2012 tarihli dilekçesinde belirttiği hususlar gözetilerek tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme sonucu yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6411, Karar No: 2019/2384, Tarih: 07.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/6411 E.  ,  2019/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet ve Eşya Alacağı

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 19/06/2018 gün ve 2016/12766-2018/7548 sayılı ilamıyla ilgili davacı kadın tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir.

2-Dairemizin 19.06.2018 tarihli ilamında da belirtildiği üzere taraflar yabancı mahkemede kusur belirlemesi yapılmadan anlaşmalı boşanmışlar ve bu karar tanınarak kesinleşmiştir. Hâl böyleyken mahkemece davacı kadına da kusur yüklenerek tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamıştır. Açıklanan sebeple davacı kadının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebi haklı ve yerinde görülmüş olup, karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 19.06.2018 tarihli ilamının kadının kusuruna yönelik gerekçe yönünden kaldırılmasına, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davacı kadın dava dilekçesinde ayrıca tek tek belirttiği çeyiz eşyalarının da ortak ikamette kaldığını belirterek bu eşyaların iadesini talep etmiş, mahkemece bu talebin reddine karar verilmiş ve hüküm bu yönden de onanmıştır. Davacı kadın, çeyiz eşyası davasını gösterdiği diğer delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak, davacı açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davacı kadına yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece çeyiz eşyası davasıyla ilgili olarak kadına yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılması, yemin teklif edildiği takdirde ise usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m.227-238) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olmuştur. Ne var ki bu husus ilk incelemede gözden kaçtığından onanmış olmakla, kadının bu yöne ilişkin de karar düzeltme talebi haklı ve yerinde görülmüş olup, karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının çeyiz eşyası davası yönünden de kaldırılmasına, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/I-4. maddeleri gereğince, davacının karar düzeltme talebinin yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle KABULÜNE, Dairemizin 19.06.2018 tarihli onama kararının davacı kadının kusuruna yönelik gerekçe ve çeyiz eşyası davasına yönelik kurulan hükümler yönünden KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, kadının diğer yönlere ilişkin karar düzeltme taleplerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 07.03.2019(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/10145, Karar No: 2018/3894, Tarih: 19.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/10145 E.  ,  2018/3894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının fazla çalışma ücretlerinin verilmemesi ve süt izninin kullandırılmaması sebebiyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının mazeret bildirmeden ve haber vermeden devamsızlık yaptığını, bu durumun işverence istifa kabul edilerek iş akdine son verildiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğunun kabul edildiği durumlarda, yıllık 270 saat fazla çalışmanın ücret kapsamında olduğu gözetilerek ödenmeyen fazla çalışma ücretinin bulunup bulunmadığı, varsa miktarı denetime açık şekilde ortaya koyulmalıdır.

Somut olayda, davalı tarafça dosyaya sunulan imzalı, muvafakatname başlıklı ayrı ayrı 2012 ve 2013 yılı iş koşulları ve fazla çalışmaları konulu belgelerde “yaptığım fazla çalışmalarımın aldığım aylık ücretime dahil olduğunu kabul ve beyan ederim” ibaresi bulunmaktadır. Mahkemece bu belgelerin dikkate alınmaksızın fazla çalışma alacağına hükmedildiği görülmektedir.

Mahkemece, bu belgelerin davacıya gösterilerek belgelere karşı beyanının alınıp değerlendirme yapılarak sonucuna göre fazla çalışma alacağının hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17656, Karar No: 2018/3917, Tarih: 18.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/17656 E.  ,  2018/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "hükmüne uyulan bozma ilamında, tarafların tapu kayıtlarının birbirini sınır okuması nedeniyle aralarındaki sınırın ortak olduğu belirtilmek suretiyle her iki tapu kaydının ayrı ayrı uygulanarak kapsamlarının belirlenmesi, bundan sonra ortak sınırın nereden geçtiğinin saptanması gereğine değinildiği ve mahkemece de bozma ilamına uyulduğu halde, tapu kayıtları ayrı ayrı uygulanarak kapsamlarının belirlenmediği açıklanarak taşınmaz başında yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı ve tarafsız yerel bilirkişiler, aynı yönteme göre belirlenecek taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri huzuruyla yeniden keşif yapılması, keşif sırasında oluşumlarından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tarafların dayandıkları tapu kayıtları ve dayanağı olan tüm belgeler okunup, kayıtlarda yazılı sınırların yerel bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmesi, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanması, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği sınırlar teknik bilirkişiye haritasında işaretlettirilmesi, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmesi, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkinin giderilmesi, davalı tarafın tapu kaydının solunda yol, sağında ise ...'in 148 no'lu hanesi bulunduğu da göz önüne alınmak suretiyle her iki tapu kaydının kapsamının ve çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığının kesin olarak belirlenmesi, keşfe götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir biçimde kroki düzenlettirilmesi, kayıt kapsamları belirlendikten sonra ortak sınır uyuşmazlığı bulunup bulunmadığı üzerinde durulması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu 298 (170) ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı-tereke temsilcisi vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla davanın tarafları yararına usuli kazanılmış hak oluşacağı gibi, mahkemeye de bozma ilamı doğrultusunda işlem yapma zorunluluğu doğar. Bu ilke kamu düzenine ilişkindir. Bozma ilamında; davacı ve davalı tarafın dayandıkları tapu kayıtlarının yöntemince uygulanarak kapsamlarının kesin olarak belirlenmesi gereğine değinildiği halde yöntemince kayıt uygulaması yapılmamış, taşınmaz hakkında bilgisi bulunmayan mahalli bilirkişi ve tanıkların soyut nitelikteki beyanları ile yetinilmiş, fen bilirkişiden uygulamayı denetlemeye elverişli rapor ve kroki de alınmamıştır. Diğer taraftan mahkeme gerekçesinde hem tapu kayıtlarının uyduğu hemde kapsamlarının belirlenemediği belirtilmek suretiyle çelişki yaratılmıştır. Hal böyle olunca; mahallinde yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı ve tarafsız yerel bilirkişiler, aynı yönteme göre belirlenecek taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında oluşumlarından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tarafların dayandıkları tapu kayıtları ve dayanağı olan tüm belgeler okunup, kayıtlarda yazılı sınırlar yerel bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği sınırlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, davalı tarafın tapu kaydının solunda yol, sağında ise ...'in 148 no'lu hanesi bulunduğu da göz önüne alınmak suretiyle her iki tapu kaydının kapsamı ve çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı kesin olarak belirlenmeli, keşfe götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir biçimde kroki düzenlettirilmeli, kayıt kapsamları belirlendikten sonra ortak sınır uyuşmazlığı bulunup bulunmadığı üzerinde durulmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de dava, tereke adına açıldığına ve kabul kararı verildiğine göre 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca taşınmazın isim ve payları belirtilmek suretiyle davacı miras bırakanı ... mirasçıları adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde yalnızca “davacılar adına” denmek suretiyle infaza elverişli olmayacak şekilde tescil hükmü kurulması dahi isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 18.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.