muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6422, Karar No: 2020/394, Tarih: 03.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/6422 E.  ,  2020/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında... ilçesi, ... köyünde bulunan;

136 ada 2 parsel sayılı 24.014,23 m2 yüzölçümündeki taşınmaz susuz tarla vasfıyla,

147 ada 1 parsel sayılı 189,79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz su deposu ve arsası vasfıyla,

152 ada 2 parsel sayılı 18.213,71 m2 yüzölçümündeki taşınmaz susuz tarla vasfıyla,

152 ada 3 parsel sayılı 9.751,38 m2 yüzölçümündeki taşınmaz arsa vasfıyla,

152 ada 8 parsel sayılı 3.075,61 m2 yüzölçümündeki taşınmaz arsa vasfıyla,

153 ada 1 parsel sayılı 17.409,12 m2 yüzölçümündeki taşınmaz susuz tarla vasfıyla ve 159 ada 1 parsel sayılı 16.138,41 m2 yüzölçümündeki taşınmaz susuz tarla vasfıyla davalı adına tespit görmüştür.

Davacı ... Yönetimi vekili kadastro mahkemesine sunmuş olduğu 18/03/2014 tarihli dava dilekçesi ile ... köyü 136 ada 2, 147 ada 1, 152 ada 2, 3, 8, 153 ada 1 ve 159 ada 1 parsel sayılı taşınmzların orman sınırı içinde kalmasına ve evveliyatının orman olmasına rağmen davalı adına tespit edildiğini belirterek tespitin iptali ile orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Kadastro mahkemesince davanın askı ilan süresinden sonra açıldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya asliye hukuk mahkemesine gönderilmiş, yapılan yargılama sonucu dava konusu taşınmazların köyün ortak kullanımında olduğu, orman sınırları içerisinde bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece davacı ... Yönetimine muhtıra çıkarılarak maktu temyiz karar harcı olarak 27,70.-TL, temyiz yoluna başvurma harcı olarak 136,00.-TL olmak üzere toplam 163,70.-TL eksik temyiz harcının 7 günlük süre içerisinde yatırılması, aksi halde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağı hususunda ihtar yapılmış, muhtıraya rağmen süre içerisinde eksik harç tamamlanmadığından ek kararla davacı ... Yönetiminin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 2013 yılında 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmıştır.

28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile "..., 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 2013 yılında 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmıştır.

28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile "..., 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve

kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır" hükmü gereğince Orman Yönetiminin söz konusu harçlardan muaf olduğu açıktır. Bu nedenle mahkemece davacı ... Yönetimine eksik temyiz harcının ikmali için muhtıra çıkartılması ve muhtırada belirlenen süre içerisinde harç yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalıdır. Açıklanan nedenlerle mahkemenin 08/12/2015 tarihli temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek kararın kaldırılmasına ve temyiz isteminin esastan incelenmesine karar verildikten sonra yapılan incelemede;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada dava konusu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek davanın reddine dair hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına 03/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3132, Karar No: 2012/4579, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3132 E.  ,  2012/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'un atılı suçlardan beraetine, sanık ...'in atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'in ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraetine, çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2011 gün ve 2009/219 Esas, 2011/243 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar Cengiz ve İbrahim müdafileri ve katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerin 13.12.2011 havale tarihli dilekçe ile katılan mağdure vekili tarafından da temyiz edilmesine rağmen, 24.02.2012 gün ve 14-2012/38736 sayılı tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği anlaşıldığından, açıklanan noksanlığın giderilip ek tebliğname düzenlenmek üzere, incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.04.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6783, Karar No: 2013/10102, Tarih: 12.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/6783 E.  ,  2013/10102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilirken infazı kısıtlayacak şekilde sanığın "temizlik ... kolunda" çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin (C-4) numaralı bendindeki "kamuya yararlı temizlik ... kolunda çalıştırılması şeklinde seçenek yaptırıma dönüştürülmesine" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2250, Karar No: 2014/7445, Tarih: 20.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2250 E.  ,  2014/7445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2010/530-2012/306

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin imzaladığı sözleşme kapsamında davalı şirkete mülkiyeti muhafaza kaydı ile sattığı mallar sebebiyle 428.233,00 TL 'yi aşan tutarda alacağının bulunduğunu, davalılar B.. G.. ve P.. F..'in şirketi iflas ettirerek müvekkiline ait mallarını satarak, bedellerini üçüncü kişilere aktardıklarını öğrendiklerini ileri sürerek, davalının sözleşmeyi ihlâlinin tespiti ile fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla 428.233,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirketin 14.06.2010 tarihinde aciz halinde olması sebebiyle İngiliz Hukuku'na özgü bir kurum olan "malvarlığı idaresi" sürecine girdiğini, şirkete Manchestar Bölge Mahkemesi'nce davalılardan P.. F.. ve B.. G..'in kayyım olarak atandığını, kayyım olan davalılar P.. F.. ve B.. G..'in davalı şirketin borçlarından sorumlu olmadığını, davacının alacağını masaya kaydettirmesi gerektiğini, müvekkili şirketin Türkiye'de herhangi bir şubesi bulunmadığını, bu nedenle müvekkileri aleyhine açılan davanın pratik hukuki bir faydası olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin İngiltere'de olup, yine İngiltere'de iflas (tasfiye) aşamasında bulunduğu, davalılar P.. F.. ve B.. G..'in davalı şirkete kayyım olarak atandıkları ve sadece şirket mal varlığının idaresi amacı ile işlerin ve mal varlığının kontrolünü yürütmekte görevli oldukları, sözleşmenin davacı ile davalı şirket arasında düzenlendiği, davacının alacak miktarının tamamını yurt dışında davalı şirketin iflas masasına yazdırdığı gerekçesiyle, davalılar P.. F.. ve B.. G.. hakkında açılan davanın husumet, davalı Pilkington's Tiles Ltd. hakkındaki davanın ise hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/694, Karar No: 2013/963, Tarih: 03.07.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/13-694 E.  ,  2013/963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzincan 2.Asliye (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 30.01.2012 gün ve 2011/32 E., 2012/47 K. sayılı kararın incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 11.09.2012 gün ve 2012/8306-19563 E., K. sayılı ilamı ile;

(…Davacı, davalı Toki ile Erzincan-Üzümlü Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş,  ıslah ile talebini 5.761.94 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; h üküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 14.7.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, satış sözleşmesi gereğince satın alınan bağımsız bölümün süresinde teslim edilmemesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, satış sözleşmesi gereğince satın alınan bağımsız bölümün süresinde teslim edilmemesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalı TOKİ ile ‘Erzincan-Üzümlü Alt Gelir Gurubu Konut Projesi’ kapsamında ‘Gayrimenkul Satış Sözleşmesi’ imzalandığını, sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay içerisinde konutun teslim edilmesinin kararlaştırıldığını, konutun süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek, geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olan 5.791.94 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, davalı idarenin konut alıcılarının taksit ödemelerini teslim tarihine kadar durdurduğu gibi, dönemsel artışları da yapmadığını bu nedenle geç teslimden kaynaklanan, davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmede kararlaştırılan 16 aylık teslim süresinin sözleşmenin düzenlendiği tarihte başlayacağı, sözleşmenin 5.maddesinin 3.fıkrası gereğince, taşınmazın taksit ödemeleri bitene kadar kiraya verilemeyeceğinin kararlaştırıldığını, taşınmazın borçlarının da henüz bitmediği anlaşıldığından, davacının oluşmuş bir kira kaybı zararının bulunmayacağından açılan davanın reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararı, Özel Daire’ce, metni aynen yukarıda başlık bölümünde alınan ilam ile bozulmuş; mahkeme, önceki gerekçeler tekrarlanmak suretiyle direnme kararı vermiştir.

Direnme kararını davacı vekili, temyize getirmektedir.

Bozma ve direnme kararlarının kapsamına göre uyuşmazlık; taraflar arasında düzenlenen 14.07.2006 tarihli satış sözleşmesi gereğince, davacı tarafından satın alınan bağımsız bölümün süresinde teslim edilip edilmediği, buradan varılacak sonuca göre davacının bu sözleşmeye dayanarak teslimdeki gecikmeden kaynaklanan tazminat isteyip isteyemeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Taraflar arasında düzenlenensözleşme ile taşınmazın, davalı tarafından davacıya satıldığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 3.maddesinde taşınmazın 16 ayda teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin bu maddesi geçerli olup sözleşmeye sadakat ilkesi gereğince tarafları bağlar.

Davacı, konutun sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini ileri sürerek, geç teslimden kaynaklanan tazminat isteminde bulunmuştur.

818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun 106.maddesinde, karşılıklı yükümlülükleri içeren sözleşmelerde borcun yerine getirilmemesi (ifade gecikme) halinde, alacaklının hakkını, nasıl kullanacağı düzenlenmiştir.

Davacı, konutun sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini ileri sürerek, geç teslimden kaynaklanan tazminat isteminde bulunmuştur.

818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun 106.maddesinde, karşılıklı yükümlülükleri içeren sözleşmelerde borcun yerine getirilmemesi (ifade gecikme) halinde, alacaklının hakkını, nasıl kullanacağı düzenlenmiştir.

Alacaklı, 106/2’de öngörülen seçimlik haklardan birisini kullanabilmesi için borcu yerine getirmekte direnen borçluya mehil vermek zorundadır (BK.m.106/1). Ancak aynı Kanun’un 107.maddesinde yazılı hallerden birinin bulunması halinde (1-Borçlunun hal ve vaziyetinden bu tedbirin tesirsiz olacağı anlaşılırsa; 2-Borçlunun temerrüdü neticesi borcun ifası alacaklı için faidesiz kalmış ise; 3- Akdin hükümlerine göre borç tayin ve tesbit edilen muayyen bir mehil içinde ifa edilmek lazım geliyorsa) mehil tayinine gerek yoktur. Davalı satıcının, borcunu 16 ay içinde yerine getireceği sözleşmede kabul edildiğine göre, BK.nun 106/1.maddesi gereğince bir önel (mehil) belirlenmesine gerek yoktur.

BK.nun 106/2 maddesinde, borcun yerine getirilmemesi halinde alacaklıya üç seçimlik hak verilmiştir. Bunlar, 1-Her zaman gecikmiş işi yerine getirme (ifayı) ve gecikme tazminatı isteme; 2-Sözleşmenin ifasından vazgeçilerek olumlu zararı isteme; 3-Sözleşmeyi feshederek olumsuz zararı isteme şeklide açıklanmaktadır. Davacı görülmekte olan davada, bu seçimlik haklardan aynen ifa ve gecikme tazminatını istemiştir. (Aynı ilkeler, Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.1991 gün ve 1991/15-340-467 sayılı kararında da vurgulanmıştır.)

Hukuk Genel Kurulu’nda ki görüşmeler sırasında bazı üyeler, taşınmazın teslimindeki gecikme nedeniyle davalı idarenin taksit ödemelerini ve dönemsel artışları durdurduğu, bu durum gözetilerek BK.nun 44.maddesi gereğince davacı lehine verilecek tazminat miktarından bir miktar hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini savunmuş iseler de, davalı idarenin kendi kusuru nedeniyle taşınmazın geç tesliminden dolayı, tazminat miktarında indirim isteyemeyeceğini, bir kısım üyelerce de mahkeme kararının onanması gerektiğini ileri sürmüş iseler de, bu görüşler Kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede, taşınmazın 16 ay içerisinde teslim edileceği belirtildiğinden, bu sürenin dolmasıyla, davalı borcunu yerine getirmekte direndiği ve bu olgunun hukuksal sonuçlar doğurduğu (BK m.101/1) gözetildiğinde, davacı BK.nun 106/1 maddesi uyarınca, davalıya mehil vermeden dava açabilir. Sözleşmede taksitler bitmeden taşınmazın kiraya verilemeyeceği şartının yazılması, davacının BK.nun 106.maddesinde belirtilen “teahhur nedeniyle zarar (gecikme nedeniyle tazminat)” hakkını ortadan kaldırmaz.

Bu durumda mahkemece, taşınmazın geç teslim edilip edilmediği, geç teslim edilmiş ise, geciken teslim süresine ilişkin tazminat belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, taşınmazın geç teslim edilip edilmediği, geç teslim edilmiş ise, geciken teslim süresine ilişkin tazminat belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, yanılgılı gerekçe ile önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup; kararın bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı  Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10649, Karar No: 2016/7077, Tarih: 19.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/10649 E.  ,  2016/7077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat

I) Sanık ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1) Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle, suça konu faturaları kullanan şirketlerden 2005-2006 takvim yılına ait faturalar veya onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak miktarda temin edilip, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve her takvim yılında birden fazla faturanın düzenlenmiş olduğu belirlendiği takdirde her takvim yılı için zincirleme biçimde işlenmiş ayrı suçların oluşacağı da gözetilerek tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2) Uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.