muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12213, Karar No: 2013/14405, Tarih: 04.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/12213 E.  ,  2013/14405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM: Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; ortadan kaldırma

1- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen düşme kararına karşı yaptığı temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık ... hakkında 2002 takvim yılına ilişkin olarak açılan davada; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 213 sayılı Yasaya aykırılık suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına karşı yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında "2002, 2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan mütalaa alınmadan dava açılmış ve davaya devam edilerek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

Sanık ... hakkında açılan davada; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen 213 sayılı Yasaya aykırılık suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4117, Karar No: 2018/7006, Tarih: 25.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/4117 E.  ,  2018/7006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, mülkiyeti Hazineye ait olan ve Milli Eğitim Bakanlığı'na tahsisli ...ilçesinde bulunan 422.400 m2 lik tarla vasfındaki arazinin 1249 sayılı protokol gereği dava dışı ... Anadolu Öğretmen Lisesi Döner Sermaye Saymanlığı ile ... Kaymakamlığı Merkez ve Köylere Hizmet Götürme Birliği'nin kullanımına bırakıldığını, belirtilen taşınmaza ilişkin 13.07.2005 tarihinde dava dışı ... Kaymakamlığı Merkez ve Köylere Hizmet Götürme Birliği ile aralarında 5+5 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığını, 30.04.2007 tarihli yazı ile; dava dışı birlik ile ... Anadolu Öğretmen Lisesi Müdürlüğü arasındaki 11.07.2005 tarihli protokolün iptal edildiğinin ve kiralananın tahliye edilmesi hususunun bildirildiğini, akabinde aleyhine kira sözleşmesinin feshi ve tahliye talepli davalar açıldığını, 02.05.2014 tarihli ihtar ile de kiralananın özelleştirilmiş olduğunu ve davalı Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nca düzenlenen ihale sonucunda 08.04.2014 tarihinde dava dışı ...'na satıldığını öğrendiğini, arazi üzerinde bulunan yapıları ve yetistirdiği ürünleri satan davalının sebepsiz zenginleştiğini belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla miktar ve değeri tahkikat sonucu tam ve kesin olarak belirlenecek tazminat miktarının dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, husumet itirazında bulunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesinde, Sulh Hukuk Mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanun'una göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler, hükmüne yer verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesinde, Sulh Hukuk Mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanun'una göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler, hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayımızda; uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dava 22.08.2014 tarihinde açılmıştır. Dava tarihinde yürürlükte olan HMK. 4/1-a maddesi gereğince dava değerine bakılmaksızın davaya bakma görevi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne aittir. Bu nedenle Mahkemece görevsizlik nedeniyle HMK’nun 114/1-e ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince resen BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK. nun 440. maddesi gereğince karar tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22606, Karar No: 2015/3399, Tarih: 27.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/22606 E.  ,  2015/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili ile davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Her ne kadar, Av.... tarafından davalılar... ve ... adına temyiz dilekçesi verilmiş ise de, davalı... tarafından verilmiş herhangi bir vekaletname dosya içerisinde bulunmadığından, davalılar ... ve Kurum temyizi yönünden inceleme yapılmıştır.

2- Somut olay incelendiğinde, davacı, davalılar yanında çalıştığı sigortalılık süresi ve prime esas kazancın tespitini talep etmiş, mahkemece, davacının 14/11/2012 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere 01/01/2000-19/04/2011 tarihleri arasında davalı yanında tabloda belirtilen ücretle kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, hangi davalının yanında, ne kadar süre çalıştığının tespit edilmemesi yerinde görülmemiştir.

3- Diğer taraftan, davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır. İncelenen dosyada prime esas kazancın asgari ücretin üstünde olduğuna ilişkin yazılı delil mevcut olmamasına rağmen asgari ücretin üstünde ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç :Hükmün 1. paragrafının silinerek, yerine, “ Davanın Kabulü ile, davacının 01.01.2000-23.11.2010 tarihleri arasında davalı ... yanında, 24.11.2010-19.04.2011 tarihleri arasında davalı... yanında asgari ücret üzerinden kesintisiz çalıştığının tespitine” cümlesinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'dan alınmasına, 27/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27944, Karar No: 2015/11640, Tarih: 10.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/27944 E.  ,  2015/11640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/338099

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2014 (asıl karar), 23/07/2014 (ek karar)

NUMARASI : 2013/806 (E) ve 2014/257 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

21.04.2014 tarihli gerekçeli kararın, sanığın duruşmada bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan "... Mahallesi K.. Sokak No:2/.. Bahçelievler İstanbul" adresi yerine "... Mahallesi K... Sokak No: 1/.. Bahçelievler İstanbul" adresinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, eski hale getirme istemi yerinde görülüp, öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz talebinin reddine dair yerel mahkemenin 23.07.2014 tarihli ek kararı da kaldırılarak, sanığın 21.04.2014 tarihli gerekçeli karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14674, Karar No: 2017/8723, Tarih: 02.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/14674 E.  ,  2017/8723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylıkların faiziyle tahsiline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı ...'nun eşi Haydar Durak’tan 28/06/2013 tarihinde boşandığı, 20/04/2013 tarihinde vefat eden babası ...’dan dolayı 15/07/2013 tarihinden bu yana yetim aylığı aldığı, ... tarafından tanzim edilen 23.03.2015 tarihli ve DM/22 sayılı rapora göre davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının aylığının kesilerek, Kurumca15/07/2013 – 19/05/2015 tarihleri arasındaki döneme ait 20.422,21 TL aylık tutarı ve işlemiş faizinin borç çıkarıldığı, anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ....anunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda haksahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda haksahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir.Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; 23.03.2015 tarihli ve DM/22 sayılı denetmen raporunda; ...alınan yazılarda, davacı ...’nun boşanmadan iki ay önce kendi beyanı ile .... adresini bildirdiği, ...’ın boşanmadan iki ay önceki ...’nun beyanı ile ... adresini bildirdiği, 15/11/2013 tarihinde ise kendi beyanı ile ... adresini bildirdiği, 05/03/2015 tarihinde Davacı ...’nun alınan imzalı beyanında; bir seneden fazladır boşanmış olduğunu, ... adresinde üvey çocukları ... ile birlikte yaşadıklarını, eski eşinin... adresinde kaldığını, arada çocukları görmek için geldiğini, üvey kızının okuması, üvey oğlunun çalışması sebebiyle kendisinin yanında kaldığını belirttiği, 05/03/2015 tarihinde Davacı ...’nun üvey oğlu ...’ın alınan imzalı beyanında; ... adresinde üvey annesi ..., kardeşleri ...ile birlikte yaşadıklarını, babasının da kendileriyle kaldığını, boşandıklarını bilmediğini belirttiği, yapılan çevre soruşturmasında, aynı adreste 25 numarada ...isimli bayanın ...’ın yan komşusu ...’yla birlikte yaşadığının, boşandıklarını bilmediğini, ...’ı sürekli gördüğünü söylediği, İl Müdürlüğünden alınan bilgiler de; adresini beyan etmesine rağmen, davacı ...’nun adresine yakın olan Aile Hekimliklerini kullandığının tespit edildiği, görülmüştür.

tarafından tanzim edilen raporun içeriği, davacının üvey oğlu ...’ın denetmene verdiği ifade, bu ifadeyi Mahkemede değiştirmesini izah edememesi ile tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02/11/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30943, Karar No: 2013/47114, Tarih: 18.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/30943 E.  ,  2013/47114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 3-e, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/05/2013 tarihli ve 2013/136 esas, 2013/482 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 23.10.2013 tarih ve 2013/15687-63932 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.11.2013 tarih ve 2013/347963 sayılı tebliğnamesi Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; sanık müdafiî olarak 08/05/2013 tarihli duruşmaya katılan Avukat ... ...'in savunması kapsamında hüküm kurulmuş ise de, duruşma gününü bildirir tebligatın sanık müdafiî Avukat ... ...'e tebliğ olunması gerekirken sanık ile aralarında herhangi bir vekâlet ilişkisi bulunmayan Avukat ... ...'e tebliğ olunarak adı geçen avukatın 08/05/2013 tarihli karar duruşmasında yaptığı savunmasına istinaden sanığın savunma hakkını kısıtlar mahiyette hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar sanık müdafii olmayan Av ... ...'e 16.04.2013 tarihli duruşma için davetiye çıkarılmış ise de sanık müdafii olan Av.... ...'e de aynı zamanda 16.04.2013 tarihli duruşma için davetiye çıkarılmış, nitekim 16.04.2013 tarihli duruşmaya Av.... ... katılmış, hatta duruşmada Av. ... ...'e davetiye çıkarıldığını halbuki kendisinin sanığın müdafii olduğunu beyan etmiş,daha sonra 24.04.2013 tarihine ertelenen duruşma tarihinden haberdar olan Av. ... ... mazeret dilekçesi sunmuştur. Ancak 08.05.2013 tarihli duruşmaya ne Av.... ...'e ne de Av.... ...'e davetiye çıkmamasına rağmen Av. ... ... sanığın müdafii olmadığını bildiği halde duruşmaya katılmıştır. Burada savunma hakkının kısıtlandığından bahsetmek mümkün değildir, çünkü sanığın müdafiisi olan Av. ... ... 16.04.2013 tarihli duruşmada Av.... ... 'e yanlışlıkla duruşma davetiyesi çıktığını beyan ederek birbirlerinden haberdar oldukları anlaşılmakla, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6740, Karar No: 2018/410, Tarih: 18.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6740 E.  ,  2018/410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Eylemler bütün halinde zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya sanık müdafiin katılmadığı anlaşılmakla incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan mağdure ve Bakanlık vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4195, Karar No: 2008/3778, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4195 E.  ,  2008/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalıların dayanağını oluşturan kayıtların geldisi olan ve dosyada örnekleri bulunan iskan kayıtlarına istinaden oluştukları anlaşılan Ocak 1952 tarih 225 ve 226 numaralı tapu kayıtlarının haritalarının olup olmadığı bulunabileceği yerlerden araştırılarak; varsa getirtilerek dosya içine konulması;

2- Dosya içinde bulunan iskan kayıtlarına göre, ... mirasçıları adına tescil edildiği anlaşılan Ocak 1952 tarih 225 numaralı tapu kaydının tüm tedavülleriyle getirtilerek dosya içine konulması, bu tapu kaydı ve tüm tedavüllerinin kadastro tespiti sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden sorularak, uygulanmışsa uygulandığı taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin, kadastro krokilerinin ve tespitleri kesinleşmişse tespit sonrası oluşmuş tapu kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması;

3- Komşu taşınmazlara uygulanmış 1.6.1961 tarih 533, 538 ve 857 numaralı tapu kayıtlarının tüm tedavülleriyle getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.