muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6246, Karar No: 2024/15260, Tarih: 21.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6246 E.  ,  2024/15260 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/72 E., 2021/315 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8030, Karar No: 2013/18339, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8030 E.  ,  2013/18339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın katılan ile raylı dolap sistemi imalatı ve montajı konusunda anlaşma yaptığı ve kararlaştırılan dolap ve kapaklarının katılan tarafından 25.04.2008 tarihinde sanığın evine monte edildiği, fakat sanığın montaj tamamlandıktan sonra bu dolapları istemediğini bildirmesi üzerine tarafların aralarında anlaşmazlık çıktığı, katılanın takılan dolap ve diğer eşyalarını almak için sanığın evine şirket elemanlarını gönderdiği, fakat sanık tarafından katılana ait gönye kesme makinesine el konularak iade edilmediğinin iddia edildiği olayda; suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10806, Karar No: 2019/5921, Tarih: 20.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10806 E.  ,  2019/5921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Hükümlerin açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 05.12.2008 tarihli celsede en son ikamet adresinin .... Mahallesi .... Çıkmazı Sokak No:41 .... olarak bildirdiği halde yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın adrese kayıt sisteminde yer alan başka bir adreste 17.08.2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğinin usule aykırı olması nedeniyle en son ikamet adresinde 29.09.2015 tarihinde yapılan tebliğ üzerine yasal süresi içerisinde temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

1)Gerekçeli karar başlığında katılanlar ... ve ...’in isim ve kimlik bilgilerine yer verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

2)5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükümlerin, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde açıklanabilmesi için, sanığın gelmediği takdirde yokluğunda karar verilebileceği ihtarını içerir duruşma gününü bildirir çağrı kağıdının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesi uyarınca öncelikle sanığın bilinen en son adresi olan 05.12.2008 tarihli celsede bildirdiği adresine tebliğe çıkartılması, aynı Kanun'un 10/2. maddesi uyarınca bilinen son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin bilinen son adresi olarak kabul edilip tebligatın bu adrese yapılması gerektiği, sanığın bildirdiği adresine tebligat çıkartılmadan doğrudan mernis adresine yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, usulüne uygun şekilde duruşmadan haberdar edilmeden hükümlerin açıklanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8530, Karar No: 2016/107, Tarih: 12.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8530 E.  ,  2016/107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler doğrultusunda 103/1, 103/3, 103/4, 43/1, 31/3 ve 62/1. maddelerinin uygulanması ile bulunacak sonuç cezanın suça sürüklenen çocuk aleyhine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3314, Karar No: 2012/4850, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3314 E.  ,  2012/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve lahana ürünlerinin 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14246, Karar No: 2012/63, Tarih: 16.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14246 E.  ,  2012/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira borcunun ödenmemesi nedeni ile yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkili ...'ın ...'ın vasisi olduğunu, ... ile davalı arasında imzalanan 01/04/2005 tarihli kira sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken kira borcunun ödenmediğinden bahisle ...'a vesayeten davalı kiracı hakkında icra takibi başlattıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu, itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, davalı borçlu hakkında vesayeten icra takibi başlattıklarını beyan etmiş ise de Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/779 E. 2009/249 K. sayılı ve 13/02/2009 tarihli kararına göre davacı ...'ın TMK'nun 429 maddesi gereğince, yasada belirtilen işlerde görüşü alınmak üzere davacıya yasal danışman olarak atanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Kendisine yasal danışman atanan kişi kural olarak ergin, sezgin (reşit, mümeyyiz) bulunan ve kısıtlı olmayan kimsedir. Bu kimselerin tam ehliyetlilerden farkı yoktur. Kişilik ve mal varlığına ilişkin işlemleri tek başlarına yapma yeteneğine sahiptirler. Ancak zihinsel gelişimi, anlama, kavrama, deneyimsizlik, irade yetersizliği gibi nedenlerin bulunmasına bağlı olarak bu kimselere yasal danışman atanması gerekebilir. Bu kişiler tüm haklarını kullanma ehliyetine sahiptir. Ancak, kanunda belirtilen hallerde, yaptığı işin hukuken geçerliliği için danışmanın onayını alması veya yapılan işleme sonradan olur vermesi gerekir. Danışman işlemin yapılmasına katılamaz veya kendisine danışman atanan kimse yerine geçerek veyahut onu temsilen bir işlem yapamaz.

Somut olaya gelince; Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/779 E. 2009/249 K. sayılı ve 13/02/2009 tarihli kararı ile ...'ın akli dengesinin yerinde olduğu, alkol almadığı zamanlarda kendi işlerini görebildiği, ancak alkol aldığı zamanlarda kendisini ve ailesini, maddi ve manevi kayıplara uğratmasının mümkün olduğundan bahisle kendisine TMK'nun 429 maddesi gereğince, oğlu ...'ın maddede sayılan işlerde görüşü alınmak üzere yasal danışman olarak atanmasına karar verilmiştir. Yukarıda da belirtildiği üzere, kendisine yasal danışman atanan kişi, ergin ve mümeyyiz olduğundan yasal danışmanın, onun yerine geçerek yahut temsilen dava açma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Bu nedenle, davanın reddine karar vermek gerekirken, davanın esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12820, Karar No: 2008/2573, Tarih: 26.02.2008

**13. Hukuk Dairesi         2007/12820 E.  ,  2008/2573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ... ve ...’in davalı arsa maliki ... ile 10.02.2004 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, yüklenici olan davalıların adi ortaklık kurup para toplayarak kendilerine isabet eden bağımsız bölümleri ortaklığa dahil ettikleri şahıslara vermeyi taahhüt ettiklerini, kendisinin de düzenli olarak ödeme yaptığını, ancak davalıların 11.05.2004 tarihinde aralarındaki sözleşmeyi ortaklığa katılanların onayını almadan feshedip ibralaştıklarını, fesih tarihine kadar inşaatın geldiği seviye itibarıyla davalı arsa malikinin de sebepsiz zenginleştiğini, daire verileceği vaadiyle iyiniyetle yaptığı ödemeler nedeniyle zarara uğradığını iddia ederek zararından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 15.000 YTL nın davalılardan alınmasına, bu olmaz ise sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre ödediği 15.000 YTL nın davalılardan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı arsa maliki ..., davacıyı tanımadığını, davacıya taahhüdü olmadığını, davacının diğer davalılara ödediği bedeli kendisinden istemeyeceğini savunmuş, diğer davalılar ise arsa maliki ile yaptıkları kat karşılığı inşaat sözleşmesini yeterli ortak bulamadıkları için anlaşarak feshettiklerini, arsa malikinin başka bir müteahit ile anlaştığını, bir kısım ortakların parasını arsa malikinin ödediğini, davacının kendilerinde alacağı olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne 15.000 YTL nın davalılardan eşit olarak alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan ... ve ...’in aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece davanın kabulüne 15.000 YTL nın davalılardan eşit olarak alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan ... ve ...’in aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, ... Yapı Ortaklığına üye olmak için ortaklık adına davalılardan ... ile imzaladığı tarihsiz sözleşme gereğince ortaklık hesabına ödemede bulunmuştur. Davalılardan arsa maliki ... ile davacı arasında sözleşme ilişkisi olmadığı gibi, bu davalı adına davacı tarafından yapılmış bir ödeme de yoktur. Davacı da, davalı arsa malikinin inşaatın geldiği seviye itibarıyla sebepsiz zenginleştiğini iddia ederek talepte bulunmuştur. Arsa maliki davalı ... ile müteahit olan diğer davalılar arasındaki sözleşme karşılıklı anlaşma ile sona erdirildiğine ve inşaatın geldiği seviyeye göre de ibralaşıldığına göre arsa malikinin sebepsiz zenginleştiğinden söz edilemez. Davacı ancak akidi olan müteahitlerden zararını isteyebilir. Bu durumda davalı arsa maliki ... yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Davacı ile ortaklık adına davalı ... arasında düzenlenen tarihsiz sözleşme ile davacının ... Konut Yapı Ortaklığına hissedar olduğu ve bu ortaklık adına ödemeler yaptığı uyuşmazlık konusu değildir. Davacı, yapı ortaklığında kendilerine karşı idareci ortak konumunda olan müteahit davalıların arsa maliki ile imzaladıkları kat karşılığı inşaat sözleşmesini kendilerinin onayı olmadan feshetmeleri ve inşaatı yarım bırakmaları nedeniyle uğramış olduğu zararın ödetilmesini istemiştir. Ortaklık nedeniyle davacıya daire ya da tapuda arsa payı verilmediği, müeahitlerle arsa sahibi arasındaki sözleşmenin feshedildiği anlaşıldığına ve davacı da ortaklıktan ayrılma yönündeki iradesini açıkladığına göre BK 535 ve devamı maddeleri gereğince, yapı ortaklığının özel hukuki yapısı gözardı edilmeden ve davada taraf olmayan diğer ortaklar arasındaki menfaat dengelerinin korunması suretiyle davacının talep edebileceği miktarın hesaplanması gerekir. Davacının, yapı ortaklığı sözleşmesi, yaptığı ödemeler ve inşaatların davalılar arasındaki sözleşmenin fesih tarihi itibarıyla mevcut seviyesine göre ödenmesi gerekli olan toplam miktarı ... olması halinde, uğramış olduğu zararının yaptığı ödemelere oranla karşılanması zorunludur. Bu nedenle mahkemece öncelikle yapı ortaklığı sözleşmesine, ödenmesi gereken aylık aidat miktarlarına, ödemelerin süresine ve inşaatların seviyesine göre davacının ödemekle yükümlü olduğu toplam aidat miktarları belirlenmeli, inşaatların fesih tarihindeki seviyesine ve yapılan ödemelere orantılı olarak rayiç değere hükmedilmelidir. Davacının ödediği bedelin iadesine ilişkin olarak verilen kararı temyiz etmediği ve bu sebeple davalılar yararına oluşan kazanılmış hak göz önüne alınmalıdır. Mahkemece, yapı ortaklığı sözleşmesinin adi ortaklık olduğu ve davacının bu ortaklıktan çıkma iradesini ortaya koyarak tasfiye istediği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ...’in sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı ... , üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının davalılara iadesine, 26.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/151, Karar No: 2019/4472, Tarih: 25.09.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/151 E.  ,  2019/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık C.. T..’ın, katılan E.. D..’e karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nin 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "Değerin azlığı"nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa Koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın, katılanın üzerindeki tüm parayı istediği, devamında üstünü aramaya çalıştığı, bıçak zoru ile üzerinde bulunan 1 TL parasını aldığı, yetinmeyip kulaklığını da yağmaladığının anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı hâlde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı TCK'nin 31/3. maddesinin, 150/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış olması;

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık C.. T.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7269, Karar No: 2013/1342, Tarih: 17.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/7269 E.  ,  2013/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2b, 62/1,52/1-2. maddeleri gereğince; mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın yönetimindeki traktörünün arkasına takılı ot toplama demirinin yol kenarında yürüyen yayanın koluna çarpması sonucunda, katılanın hayati fonksiyonlarına etkisi 4. derece olan kırık oluşacak biçimde yaralandığı olayda, asli ve tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınmaksızın asgari hadden ceza tayini; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağından ve taksirli suçta kastın yoğunluğundan söz edilemeyeceğinden, temel cezanın belirlenmesinde “suç sebep ve saikleri, failin amacı” gerekçelerinin gösterilmesi

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinden “sanığın güttüğü amaç ve saik” ibaresinin çıkarılmasına, usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5322, Karar No: 2021/5449, Tarih: 17.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2018/5322 E.  ,  2021/5449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu yerin kıyı kenar çizgisi içinde ve ... yatağında kaldığı, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun uyarınca ... İli'nin Büyükşehir Belediyesi kapsamına alındığı göz önünde alınarak, ... davaya dahil edilmek suretiyle taraf koşulunun sağlanması, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.