muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8041, Karar No: 2017/1692, Tarih: 14.03.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/8041 E.  ,  2017/1692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan kovuşturma sonunda Konya 9. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20/01/2011 tarih ve 2010/277 esas ve 2011/51 karar sayılı ilamı ile hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 14/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3921, Karar No: 2021/4800, Tarih: 03.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3921 E.  ,  2021/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5880, Karar No: 2021/10055, Tarih: 20.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5880 E.  ,  2021/10055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6460, Karar No: 2016/146, Tarih: 11.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6460 E.  ,  2016/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 269 ada 30 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 04.09.2014 olan değerlendirme tarihi itibarıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Taşınmazın bulunduğu bölgede sulu ve kuru şartlarda arazide ekilebilecek münavebe ürünlerinin hangileri olduğu ve bu ürünler ile birlikte buğday (samanı), şeker pancarı ve slajlık mısırın 2014 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimlerini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/47, Karar No: 2012/31552, Tarih: 25.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/47 E.  ,  2012/31552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.9.2011

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı koca tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.12.2012 günü temyiz eden davalı-karşı davacı E. E.vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-karşı davalı S.E.ile vekili Av. .geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin S.'dan alınıp E.'a verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.12.2012 (salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/1805, Karar No: 2015/12135, Tarih: 28.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/1805 E.  ,  2015/12135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/235971

MAHKEMESİ : Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11.07.2012

NUMARASI : 2011/120 Esas, 2012/188 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarına göre suça sürüklenen çocuk müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp 6. ihtisas Kurulunun 26.11.2011 günlü raporunda, 12.09.2011 tarihinde aynı yerde gerçekleştirilen muayene sonucunda mağdurenin "ruh sağlığının etkilenmiş olduğu ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığı" belirtilmesine karşın, raporun sonuç kısmında mağdurenin travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespiti ile ruh sağlığının bozulduğuna karar verildiği, bu nedenle muayene tespiti ile rapor sonucu arasında çelişki oluştuğu anlaşılmakla, öncelikle dosyanın ve talep halinde mağdurenin Adli Tıp Genel Kuruluna sevkiyle bu konuda mütalaa alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, anılan yetersiz rapora dayanılarak hüküm tesisi,

Uygulamaya göre de,

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 103/1, 6 ve 43. maddeleri gereğince hükmedilen 15 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanunun 31/2. madde uyarınca indirim yapılırken aynı maddede yer alan verilecek hapis cezasının sonuç itibariyle 7 yıldan fazla olamayacağı hükmüne aykırı olarak 7 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi ve bu ceza üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca indirim yapılması neticesinde hapis cezasının 5 yıl 10 ay yerine 6 yıl 6 ay 22 gün olarak fazla tayini,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60, 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde ve fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren ve kanunların hükümleri faklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2856, Karar No: 2014/8345, Tarih: 22.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2856 E.  ,  2014/8345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2011/226-2013/697

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı H.. B.. dışındaki davalılar ve davacı vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi, diğer davalıların ise kooperatifin yönetim kurulu üyesi olduğunu, müvekkili hakkında verilen ihraç kararı iptal edilerek kesinleştiği halde 10.12.1997 tarihli kur'ada isabet eden .. ada,.. parsel üzerinde bulunan A Blok 31 nolu daire tapusunun verilmediğini ileri sürerek, davaya konu yada emsali bağımsız bölümün müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline, mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakkın saklı kalması kaydıyla 10.000,00 TL'lik emsal daire bedeli ile 5.000,00 TL kira tazminatının yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle emsal daire bedelini 65.262,40 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, davalılardan H.. B..' nın davadan önce vefat ettiğinden hakkında dava açılamayacağını, davanın ancak kooperatife karşı açılabileceğini, diğer davalılara husumet yöneltilemeyeceğini, davaya konu bağımsız bölümün iyiniyetli üçüncü şahıslara geçtiğini ve davacı adına tescilinin mümkün olmadığını, 470,00 TL aidat ödemesine karşılık 10.000,00 TL talepte bulunulamayacağını, kira talebinin yersiz olduğunu, dairelerin kura tarihinde tamamlanmamış olduğu ve iskan ruhsatlarının alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ile tüm dosya kapsamına göre; davaya konu bağımsız bölümün dava dışı Fahrettin Kurnaz adına tescilli olduğu ve davacıya tahsis edilebilecek başkaca konut bulunmadığı, davacı ortağın usulüne uygun biçimde kooperatif ortaklığından ihraç da edilmediği, davacı gibi ödemesi eksik olduğu halde konut tahsisi yapılan ortağın bulunduğu ispatlanamadığı yönetim kurulu üyelerinin eylemleri nedeniyle davacıya karşı kooperatifle birlikte sorumlu oldukları, Yargıtay uygulamalarına uygun 6'lı formüle göre bilirkişi raporu ile belirlenen 37.977,22 TL tazminatın, davanın ıslahı da gözetilerek yasal faiziyle H.. B.. dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, kira tazminatına ilişkin istemin ise reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı H.. B.. dışındaki taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı H.. B.. dışındaki taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Dava, kendisine konut tahsis edilmeyen üyeninin açtığı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; dairemiz uygulamaları doğrultusunda tazminat hesabı yapılmış ise de; taşınmazın rayiç değeri belirlenmesinde takip edilen usul yeterli görülmemiştir. Bu durumda mahkemece; davacıya tahsis edilecek olan bağımsız bölümün, dava tarihi itibariyle dairenin tüm özellikleri tek tek incelenerek ve dava tarihine çok yakın tarihli ve davacıya tahsis edilecek daire ile aynı nitelikleri taşıyabilecek emsal dairelerin, satış kayıtlarının gerek taraflardan gerekse tapu sicil müdürlüğünden sorularak, gerektiğinde konusunda uzman bir bilirkişi heyeti de oluşturularak mahallinde talimat yoluyla keşif yaptırılmak suretiyle taşınmazın rayiç bedelini belirten açıklamalı gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması gerekir. Ayrıca, davacının normal üyelere göre ödemesinin eksik olduğu daha önceki raporlarda da belirtildiğinden, 09.09.2013 havale tarihli raporu düzenleyen mali müşavir bilirkişi E.U.dan, formule göre hesaplama yapılmak üzere ek rapor alınarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözden kaçırılarak, yazılı şekilde, eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz eden davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/632, Karar No: 2022/2045, Tarih: 10.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/632 E.  ,  2022/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) ''2010 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2) ''2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 10.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2571, Karar No: 2016/5241, Tarih: 27.10.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/2571 E.  ,  2016/5241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık

Hüküm : 1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; TCK'nın 142/1-e, 143, 31/3, 62, 51, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'e yönelik; TCK'nın 142/1-e, 143/1, 35, 31/3, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'e yönelik; TCK'nın 142/1-e, 143, 31/3, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye, temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. maddesi hükmüne, 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararındaki iş bölümüne göre, işin incelenmesi Yüksek 13. Ceza Dairesine ait olmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2490, Karar No: 2019/3708, Tarih: 28.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2490 E.  ,  2019/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, kadastro mahkemesine verdiği dilekçe ile.... taşınmazlarının 1935 yılında iskan tapusu ile kendilerine verildiği halde, 2004 yılında 2/B madde uygulaması yapılarak 102 ada 140 parsel numarası ile Hazine adına tescil edildiğini bildirerek tesbitin iptalini istemiştir. Kadastro mahkemesince, taşınmaza tutanak düzenlenmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya genel mahkemeye aktarıldıktan sonra mahkemece davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptaliyle 102 ada 140 parsel sayılı taşınmazın .....mirasçıları adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 16/11/2011 tarih ve 2011/8392-12820 E.-K. sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “...Mahkemece, taşınmazın tapulu olduğu ve 1744 sayılı Kanuna göre yapılan 2. maddesine göre orman niteliğini yitirmiş yerlerin tapu maliki adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle dava kabul edilmiş ise de, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yerli değildir.

1744 sayılı Kanunun 2. maddesinin davacı gerçek kişi yararına uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tespiti için çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanununun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. maddesinin 2. fıkrasına göre mi? yoksa 1. fıkrasına göre mi? uygulama yapılarak nitelik kaybettiği gerekçesiyle orman sınırı dışına çıkartıldığı hususunun saptanması zorunludur.