muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7673, Karar No: 2011/5378, Tarih: 26.09.2011

O halde saptanan dava niteliği dikkate alındığında sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın tutunduğu 3.3.1971 tarih ve 35, davalı tarafın tutunduğu 10.7.1996 tarih ve 5 sayılı sicilden gelen 18.12.2003 tarih ve 3 sayılı tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritaları ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının revizyon görüp görmediği Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak revizyon görüp görmediği belirlenmeli, başka taşınmazlara revizyon görmüş ve davalı oldukları saptandığı takdirde usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının haritalarının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra haritalar çakıştırılarak yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kuşkusuz tapu kayıtlarının dayanağı haritalar yoksa kayıtta tarif edilen sınır yerleri esas alınarak uygulama yapılmalı, tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye dayanılan tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dava konusu 163 ada 2 parsel sayılı taşınmaza komşu 163 ada 3 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 2.11.1972 tarih ve 4, 165 ada 37 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 25.5

.11.1972 tarih ve 4, 165 ada 37 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 25.5.2000 tarih ve 7 sayılı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavülleri getirtilerek denetlenmeli, komşu taşınmazların dayanağı kayıtların dava konusu taşınmazı ne okuduğu üzerinde durulmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, dava konusu taşınmazın tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalıyor ise davalı tarafın tutunduğu ve Hazine'nin taraf olduğu tescil tapu kaydına değer verilmeli, dava konusu taşınmazın tümü ya da bir bölümü tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden anılan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu kimden kime kaldığı, belirlenmeli ve yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi, kanunları uyarınca Hazine'ye intikal edip etmediği hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de dava konusu taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olduğu sonucuna varıldığı takdirde bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6689, Karar No: 2013/1359, Tarih: 24.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/6689 E.  ,  2013/1359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekilleri Av. ... ve Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasında 2004 – 2005 yıllarında yapılan sözleşmeler ile müvekkili tarafından davalıya hizmet verildiğini, davalı tarafın hizmetin ayıplı olduğu gerekçesiyle müvekkilinin hakkettiği 818.430,96 TL alacağı ödemediğini, müvekkilinin sözleşmelere uygun olarak edimini eksiksiz olarak ifa ettiğini belirterek 818.430,96 TL'nin ilgili fatura tarihlerinden itibaren ticari temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeye aykırı olarak eksik personel çalıştırdığını, bu nedenle çeşitli birimlerde hırsızlık olaylarının gerçekleştiğini, anılan bu olaylar nedeniyle müvekkilince sözleşme kapsamında 1.025.876,52 TL'lik ceza tahakkuk ettirildiğini, bu tahakkuk nedeniyle davacı alacağından mahsup yapıldığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 14.03.2008 tarihli ilamıyla hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli incelemeyi içermediği ve Yargıtay denetimine de elverişli olmadığı, bu durumda davalının savunmalarında belirtilen aksaklıklarla ilgili davacıya uygun sürelerde ihtarat gönderilip gönderilmediği ve buna ilişkin tutanaklar tutulup tutulmadığı hususları yeterince araştırılıp sözleşme hükümleri ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu benimsenen bilirkişi raporuna göre, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun uyarınca özel güvenlik görevlilerinin çalışmaya devam edebilmesi için 90 veya 120 saatlik eğitim almaları gerektiği, davacının bu nedenle eksik eleman çalıştırmak durumunda kaldığı, davacının elemanlarına fazla mesai yaptırmak suretiyle güvenlik hizmetini tam olarak verdiği, hırsızlık olaylarında güvenlik görevlilerinin ihmali ya da kusuru bulunmadığı davacının davadan önce davalıyı temerrüde düşürdüğü 818.430,96 TL asıl, 16.256,51 TL de işlemiş faiz alacağı bulunduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne, 834.687,47 TL tutarındaki alacağın dava tarihinden itibaren ...'nın değişen ve değişecek oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, hizmet sebebiyle alacak istemine ilişkindir. Davacı taraf çalıştırdığı özel güvenlik görevlilerinin yasal olarak eğitim alma zorunluluklarının bulunduğunu bu nedenle eksik eleman çalıştırdıklarını, bu durumun iradeleri dışında zorlayıcı bir sebep olarak kabulü gerektiğini ileri sürmüştür. Bir başka ifadeyle davacı mücbir sebep nedeniyle eksik eleman çalıştırmak durumunda kaldıklarını beyan etmiştir.

26.06.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte (19. ve 20. maddeleri hariç) yürürlüğe giren Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanunun 14. maddesinin 1. fıkrası; “Özel güvenlik temel eğitimi teorik ve pratik eğitim ile silah eğitiminden oluşmak üzere yüzyirmi ders saatinden, yenileme eğitimi 60 ders saatinden az olmamak üzere düzenlenir.” şeklindedir.

Taraflar arasında uyuşmazlığa konu sözleşmelerin tarihi ise anılan yasanın yürürlüğe girmesinden sonra olan 31.12.2004 ve 21.03.2005 tarihleridir. Anılan bu sözleşmelerde davacının sözkonusu hizmeti 478 kişi ile vereceği hususu hüküm altına alınmıştır.

Buna karşılık davacının bu hizmeti 350 kişiyle ifa ettiği, bu nedenle davalının tutulan tutanaklar nedeniyle davacıya ihbarlar gönderdiği dosya içeriği ile sabittir. TTK'nun 20/2 (Yeni TTK 18/2) maddesi hükmü gereğince her tacirin ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir işadamı gibi hareket etmesi gerekir. Anılan yasa hükmü gözetildiğinde sözleşme ile 478 kişi çalıştırma yükümlülüğünü üstlenen davacının 350 kişi çalıştırmak suretiyle müdebbir bir işadamı olarak hareket etmediğinin kabulü gerekir. Öte yandan hükme esas alınan 01.02.2011 tarihli ek bilirkişi raporunda yukarıda anılan yasa ile getirilen eğitim şartının mücbir sebep sayılması gerektiği belirtilmiştir. Oysa sözleşmeden önce yürürlüğe giren bir kanun hükmünün gözardı edilerek sözleşmede belirtilen sayıdaki eğitimli personelin sayısı kadar kişiyle hizmet verilmemiş olması mücbir sebep olarak kabul edilemez TTK'nun yukarıda anılan hükümleri gereği her tacir imzaladığı sözleşmelerdeki yükümlülükleri öngörmelidir.

Hal böyle olunca, açıklanan bu yönler gözetilmeden düzenlenen bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru olmadığı gibi BK'nun 104/son (6098 sayılı TBK'nun 121/son) maddesine aykırı düşecek şekilde faize faiz yürütülecek biçimde hüküm kurulması ve davalı Üniversitenin harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin harçla sorumlu tutulması da isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 990 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16804, Karar No: 2014/2760, Tarih: 24.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16804 E.  ,  2014/2760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BATMAN 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2009/364-2013/315

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili ile davalılardan Dicle EDAŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, elektrik çarpması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istenilmiştir.

Mahkemece; davalılardan Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın görev yönünden reddine, diğer davalı Dicle EDAŞ'a karşı açılan davada ise maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili (manevi tazminat istemine hasren) ve davalı Dicle Edaş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı tarafın tüm, davacı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

818 sayılı BK.nun 47.maddesi (6098 sayılı TBK.nun 56.maddesi) gereğince hakimin, özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davacıların yaralanma derecesi, olayın özellikleri, ekonomik olgular ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, mahkemece davacılar Fatma ve Celal lehine takdir olunan 5.000'er TL manevi tazminat azdır.

Hal böyle olunca, mahkemece; davacılar Fatma ve Celal yararına daha üst düzeyde manevi tazminatın takdiri gerekirken, belirtilen şekilde manevi tazminata karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Dava konusu olayda; davacıların yaralanma derecesi, olayın özellikleri, ekonomik olgular ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, mahkemece davacılar Fatma ve Celal lehine takdir olunan 5.000'er TL manevi tazminat azdır.

Hal böyle olunca, mahkemece; davacılar Fatma ve Celal yararına daha üst düzeyde manevi tazminatın takdiri gerekirken, belirtilen şekilde manevi tazminata karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı tarafa iadesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17139, Karar No: 2012/26630, Tarih: 09.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/17139 E.  ,  2012/26630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.06.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.11.2012 günü temyiz eden davalı-davacı H.İ.E. ve karşı taraf davacı-davalı M.E.ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.11.2012 (Cuma.)
Yargıtay — Esas No: 2023/1, Karar No: 2023/1337, Tarih: 06.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1 E.  ,  2023/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkiline ait taşınmazın davalı ... tarafından park olarak kullanılmak suretiyle işgal edildiğini belirterek ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, müdahale olmasaydı davacının nasıl gelir elde edeceğini açıklaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.11.2017 tarihli ve 2017/113 Esas, 2017/470 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.02.2018 tarihli ve 2018/348 Esas, 2018/281Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.06.2021 tarihli ve 2019/6013 Esas, 2021/4678 Karar sayılı kararıyla, dava konusu taşınmaz her ne kadar tapuda tarla vasfında ise de alınan bilirkişi raporlarından arsa niteliğine haiz olduğu anlaşılmakta olup yine de mahkemece taşınmazın niteliğinin tam olarak yeniden belirlenmesi gerektiği, emsal kira sözleşmeleri getirtilerek dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırmasının yapılması, hiç emsal bulunamaması halinde ise emlak piyasalarından, internet ortamından, heyet tecrübelerinden, taşınmazın mevcut özelliği, yer, konum, yüzölçümü, alt yapı durumu, ulaşım vb. yönünden değerlendirme yapılarak ecrimisil değerinin belirlenmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının haksız işgali nedeni ile davacı yönünden ecrimisil isteme koşulların oluştuğu gerekçesiyle Yargıtay bozma ilamına, usul ve Yasa'ya uygun olarak düzenlenen ve hükme esas alınan elverişli bilirkişi raporunda belirlenen toplam 325.747,18 TL ecrimisil tazminatının davalıdan dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının haksız işgali nedeni ile davacı yönünden ecrimisil isteme koşulların oluştuğu gerekçesiyle Yargıtay bozma ilamına, usul ve Yasa'ya uygun olarak düzenlenen ve hükme esas alınan elverişli bilirkişi raporunda belirlenen toplam 325.747,18 TL ecrimisil tazminatının davalıdan dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyzi dilekçesinde özetle, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu belirtmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, bilirkişi tarafından emsal olarak alınan taşınmazın şehir merkezinde düz bir yer olduğunu, dava konusu taşınmaza emsal olamayacağını, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3038, Karar No: 2019/688, Tarih: 25.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3038 E.  ,  2019/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalılar ... ve ... vekilince duruşmalı, davacılar vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar ... ile ... vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat...ve davacılar vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile yüklenici olan davalılardan ... ile ... arasında 22.02.2006 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, aynı gün müvekkilleri tarafından davalı ...'ya tüm yetkileri içeren vekaletname verildiğini, davalı ...'nın 6574 ada 1 ve 6575 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tamamını kendi adına tescil ettirmek suretiyle payına düşenden daha fazla arsa payı elde ettiğini ve vekaleti kötüye kullandığını, davalı ...'nın o tarihte eşi olan diğer davalı ... ile işbirliği içinde hareket ederek 6574 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamını eşi olan davalı ...'e muvazaalı olarak devrettiğini muvazaalı şekilde diğer davalı ...'nün ise arsa paylarının sözleşmeye aykırı şekilde davalı ... ve davalı ...'e devredilmesine bilerek ve isteyerek göz yummak suretiyle iştirak ettiğinden diğer davalılar ile birlikte sorumlu olduğunu, müvekkillerine ise sözleşme çerçevesinde hak ettikleri arsa payına oranla 6576 ada 1 parselden çok küçük arsa payı verildiğini, sözleşme kapsamında müvekkillerine isabet edecek 1. katta yer alan 2 adet bağımsız bölümün de 3. kişilere devredildiğini ileri sürerek bunların yerine davalı ... adına kayıtlı 6574 ada 1 nolu taşınmazda kain 2. kat 3 nolu ve 4. kat 7 nolu bağımsız bölümlerin tapu iptali ve tescilini, bunun mümkün olmaması halinde ise, aynı yerdeki 16 ve 18 nolu bağımsız bölümler ile 6575 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 29 nolu bağımsız bölümün üzerindeki tüm kısıtlamalar kaldırılarak tapu iptali ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, onaylanan proje kapsamında hesaplanarak davacılar adına kaydedilmiş olan arsa payının davacılara verilecek dairelere karşılık geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazların müvekkili adına kayıtlı olmayıp, davacılar tarafından müvekkiline verilmiş vekaletname bulunmadığndan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili ile diğer davalı ... arasındaki amaç birlikteliğinin davalı ...'nın kusurlu hareketleri dolayısıyla sona erdiğini ve 17.04.2009 tarihinde imzalanan devir sözleşmesi ile inşaat yapımına ilişkin tüm sorumluluğun davalı ...'ya devredildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.