muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6362, Karar No: 2012/6834, Tarih: 05.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/6362 E.  ,  2012/6834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı ile davalı ... arasında yapılan gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ve tapuda satış işlemi ile davalı kooperatifle yapılan düzenleme şeklinde satış vaadi içerikli kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatı, eksik ve ayıplı imalât bedeli ile haksız olarak yapılan ödemenin iadesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile gecikme tazminatı ve haksız ödemenin istirdadı yönünden hesaplanan alacağın davalı ...'ten, eksik işler bedeliyle ilgili alacağın her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı kooperatifin tüm, davacı alıcı ... ile davalı satıcı arsa sahibi ...'in aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... ile diğer davalı kooperatif arasında ... 14. Noterliği'nde imzalanan 07.11.1996 gün 26805 yevmiye nolu düzenleme gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesi ile yüklenici kooperatif arsa sahibi ...'e ait taşınmaz üzerinde arsa payı karşılığı inşaat yapımını üstlenmiş, sözleşmede yapılacak inşaatın niteliği, paylaşım durumu, inşaat süresi kararlaştırılmış, yine yöntemine uygun olarak noterde imzalanan 08.12.2000 gün 18875 yevmiye nolu ek sözleşme ile gecikme halinde her ay için daire başına 300 USD gecikme tazminatının yüklenici tarafından arsa sahiplerine ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davalı yüklenicinin inşaatı süresinde tamamlamadığı ve geciktiği dosya kapsamıyla sabittir.

Davalı arsa sahibi ... ... 48. Noterliği'nde imzalanan 13.05.1999 gün 7622 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile az yukarıda sözü edilen yüklenici kooperatifle yaptıkları kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yüklenicinin inşa edeceği dairelerden bir tanesini davacıya satmayı vaadetmiş, 29.06.2006 tarihinde tapuda hisse devri şeklinde satış işlemi yapılmış, 07.12.2006 tarihinde kat irtifakı tesisi üzerine 117/10273 paylı 4. blok 1. kat 16 nolu bağımsız bölüm davacı adına tescil edilmiştir. Davacı alıcı ... ile davalı yüklenici kooperatif arasında ... 16. Noterliği'nde imzalanan 14.11.2006 gün 31331 yevmiye nolu düzenleme şeklinde satış vaadi içerikli kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı yüklenici arsa sahibi ile aralarında yapılan inşaat mukavelesindeki şartları aynen kabul edip davacıya satın aldığı daireyi vermeyi kabul ve taahhüt etmiştir.

Buna göre, davacı ..., davalı arsa sahibi ...'ten bağımsız bölüm satın alan kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesine göre üçüncü kişi, davalı ..., davacı ile hukuki ilişkisinde satıcı, diğer davalı kooperatif ile hukuki ilişkisinde arsa sahibi, davalı kooperatif ise arsa sahibi ile olan hukuki ilişkide yüklenici sıfatlarına haiz olup, davacı ... ile davalı kooperatif arasında imzalanan 14.11.2006 tarihli sözleşmenin başlığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi olarak yazılmış ise de, içeriğine göre yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmayı, bunun karşılığında da ...'ın arsa payı vermeyi taahhüt etmesi sözkonusu olmadığından, anılan sözleşme kat karşılığı inşaat sözleşmesi olmayıp, bu sözleşme ile davalı yüklenici davacının satın aldığı arsa payı ve bağımsız bölümle ilgili arsa sahibi ile yaptığı sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmeyi satın alan Abdullah'a karşı da taahhüt etmiştir.

Davacı ... ile davalı satıcı arsa sahibi ... arasında yapılan sözleşmede satılan arsa payı ya da bağımsız bölümün devir ya da teslim edilecek tarih konusunda kararlaştırılmış kesin vade bulunmadığı ve teslimle ilgili 818 Sayılı BK'nın 106/I. maddesi hükmünce davalı arsa sahibi uygun bir süre verilmek suretiyle temerrüde düşürülmediğinden davacı alıcının davalı satıcı ...'ten BK'nın 106/II. maddesinde tanımlanan gecikme tazminatını talep etmesi mümkün değildir. Bu nedenle davacının davalı ... yönünden gecikme tazminatı ile isteminin tümden reddi yerine hesap hatası da yapılarak 1500 USD karşılığı 7.250,00 TL üzerinden kabulü doğru olmamıştır.

3-Davacının, davalı kooperatiften talep ettiği gecikme tazminatı ile ilgili kural olarak arsa sahibinden pay ya da bağımsız bölüm satın alan ile yüklenici arasında akdî ilişki bulunmadığından, gecikme tazminatı isteyemez ise de, davacı alıcının tapuda pay devraldığı 29.06.2006 tarihinden sonra 14.11.2006 gün 31331 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı yüklenici arsa sahibi ile yapılan sözleşmedeki şartları, davacı alıcı ...'a karşı da yerine getirmeyi yükümlendiğinden, davacı alıcı bu taahhüt gereği 14.11.2006 tarihinden sonraki dönem için yüklenici kooperatiften tazminat isteyebilir.

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla davacının 14.11.2006 tarihinden sonraki dönem için davalı yüklenicinin davalı arsa sahibi ... ile yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile 08.12.2000 tarihli ek sözleşmeye göre isteyebileceği gecikme tazminatı hesaplattırılıp talep de gözönünde bulundurularak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile gecikme tazminatı yönünden yazılı şekilde hüküm tesisi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı kooperatifin tüm, davacı ile davalı ...'in diğer temyiz itirazlarının reddine, diğer bentler uyarınca kabulü ile hükmün 2. bent gereğince davalı ..., 3. bende göre de davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 786,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı kooperatiften alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacı ile davalı ...'e geri verilmesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4967, Karar No: 2016/1508, Tarih: 28.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4967 E.  ,  2016/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ayrı ayrı kasten öldürmeye teşebbüs etme

HÜKÜM : TCK.nun (82/1-g, 35, 29, 62, 53), (82/1-g, 35, 29, 62, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca; (11 yıl 3 ay hapis cezası), (11 yıl 3 ay hapis cezası)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın katılanlar ... ve ...'ı ayrı ayrı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin TCK'nun 29 ve 62. maddelerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin öldürme kastı bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık hakkında katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;

Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın doğadan topladığı bitkileri oturduğu evin karşısındaki boş arazide kurutarak, bu otları pazar yerinde satmak suretiyle geçimini sağladığı, olay sabahı Çeşme Belediyesi zabıta görevlisi olan katılanın sanıktan bu otları kaldırmasını istediği, tartışma sırasında katılanın kümesine ve köpeğine tekme atması üzerine; evinin balkonuna çıkan sanığın av tüfeği ile 20 metre mesafeden hedef aldığı katılana 3-4 el ateş ederek katılanın sırt ve bel bölgesinden çok sayıda saçma tanesi ile basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, ancak yaşamsal tehlike doğurmayacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

1-Teşebbüs nedeniyle 13-20 yıl arası hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zararın fazla olmayan ağırlığı nazara alınarak makul bir ceza tayini yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde 18 yıl hapis cezası verilmesi,

1-Teşebbüs nedeniyle 13-20 yıl arası hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zararın fazla olmayan ağırlığı nazara alınarak makul bir ceza tayini yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde 18 yıl hapis cezası verilmesi,

2-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Haksız tahrik nedeniyle indirim yapılırken uygulama 1/4 oranında olmasına rağmen 1/2 şeklinde indirim tatbik edildiğinin belirtilmesi,

4-Hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde katılanın adının ''...'' yerine ''...'' şeklinde yazılması,

Yasaya aykırı olup, katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/519, Karar No: 2016/6570, Tarih: 13.06.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/519 E.  ,  2016/6570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içinde, kararın, davanın taraflarından davalı ...'a tebliğine ilişkin belge bulunmakta ise de, tebligat belgesinin incelenmesinde, tebligatın muhattabın işe gitmesi nedeniyle aynı konutta birlikte ikamet ettiğinden bahisle davacı ve aynı zamanda kızı olan ....(.....)'a yapıldığı, taraflar arasında somut uyuşmazlık nedeniyle çıkar çatışması olduğu gibi davacı ...'nın adresinin "..... Mahallesi 6104 Sokak No: 8" olup; davalı ...'nin adresinin ise ".... Mahallesi 6104. Sokak No:10" olup aynı çatı altında birlikte sakin olmadıkları da anlaşılmakla, açıklanan nedenlerle yapılan tebligatın usulüne uygun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle gerekçeli kararın adı geçene 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi; temyiz süresi geçtikten sonra, inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11883, Karar No: 2016/6154, Tarih: 02.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11883 E.  ,  2016/6154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2012/222-2014/179

Taraflar arasında görülen davada ..... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.09.2014 gün ve 2012/222-2014/179 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.06.2015 gün ve 2015/2547-2015/8372 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davada davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davada davalı vekili, müvekkilinin “.......”, “......”, “......”, “........” unsurlu markaların sahibi olduğunu, 2005 yılından bu yana da “.......” asıl unsurlu markalarını işyerlerinde, reklamlarında, tabela ve sair vasıtalarda kullandığını, davalının ise müvekkili markası ile iltibas yaratır şekilde “......” isimli dergiyi yayınlayarak ücretsiz olarak dağıttığını, www.cayyolulife.com adresinde de yine ücretsiz olarak kamuya sunduğunu ileri sürerek, davalının markaya tecavüz eylemlerinin men ve ref-ine, şimdilik 5.000 TL maddi tazminatın, 20.000 TL manevi tazminat ve itibar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davada davacı vekili, iddia olunan tecavüz eyleminin başlangıcından itibaren iki yıldan uzun süre geçtiğini ve müvekkilinin Ç.... ...... dergisine ciddi yatırım yaptığını, bu süre boyunca sessiz kalan davacı yanın hak kaybına uğradığını, “......” ibaresinin dava dışı 3. kişiye ait tanınmış bir marka olduğunu ayrıca kent yaşamı ve yaşam tarzına ilişkin tanımlayıcı bir ibare olması nedeniyle ayırt ediciliğinin bulunmadığını, sektörde belli bir dergi türüne ilişkin tanımlayıcı ibare olarak yaygın şekilde kullanıldığını, dahası bu kullanımlar sonucu jenerik hale geldiği bu nedenle müvekkili kullanımlarının davacının tescilli markası ve kullanımları ile herhangi bir karıştırılma ihtimali olmadığını savunarak; asıl davanın reddini istemiş; karşı davada davacı-karşı davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine dair verilen karar davalı-karşı davada davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı-karşı davada davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davada davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine dair verilen karar davalı-karşı davada davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı-karşı davada davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davada davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davada davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/474, Karar No: 2023/3337, Tarih: 26.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/474 E.  ,  2023/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/145 E., 2022/642 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2015/1111 Esas, 2016/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2.Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2015/1111 Esas, 2016/495 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 24.12.2019 tarihli ve 2018/7764 Esas, 2019/1227 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma sonucu hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, belirlenen belgelerinin temininden sonra kusura ilişkin a sınıfı iş güvenliği uzmanı üç bilirkişiden oluşan heyetten rapor tanzimi yaptırılmasıyla sanığın kusur durumunun belirlenmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2020/145 Esas, 2022/642 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.01.2023 tarihli ve 2022/159763 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece,

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.01.2023 tarihli ve 2022/159763 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece,

''...Yapılan yargılama sonucu toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; katılanın Gemlik Belediyesi temizlik işlerini yapmakta olan Marmara Bilişim Temizlik Medikal Yemek Üretim Gıda Hizmetleri şirketin çalışanı olduğu, katılanın olay tarihinde Güvenli Köyü Piknik alanında temizlik yaparken çeşmenin gider borusunu temizlediği sırada yere düştüğü ve adli rapora göre BTM ile giderilemez ve vücutta kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı olayda; her ne kadar sanığın üzerine atılı TCK 89/1-2.b maddeleri gereğince taksirle yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, dosyada bulunan teknik şartnamenin iş tanım ve tarifini düzenleyen 1.maddenin b fıkrasında Marmara Bilişim Temizlik Medikal Yemek Üretim Gıda Hizmetleri şirketinin yapacağı işlerin tahdidi şekilde sayıldığı, belirtilen sözleşmede şirkete gider veya sair boruları temizlemek gibi bir işin verilmediği, mahkememizce dinlenen tanıklarında böyle bir görevlerinin bulunmadığını beyan ettikleri, dosyanın tevdi edildiği bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen dosya kapsamı ile uyumlu, denetime elverişli ve şeffaf bilirkişi heyeti raporunda da yaralanmanın katılanın kişisel dikkatsizlik ve tedbirsizliğinden meydana geldiğinin ve yaralanma hadisesinde sanığa bir kusur atfedebilmesinin mümkün olmadığı yönünde görüş belirtildiği anlaşılmakla dosyada bulunan sözleşme içerikleri, dinlenen tanık beyanları, bilirkişi heyeti raporlarının içeriği ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında katılanın olay tarihinde görev alanında bulunmayan çeşmenin gider borusunu temizlerken yaralandığı, meydana gelen yaralanmanın katılanın tedbirsizlik ve dikkatsizliğinden kaynaklandığı, meydana gelen yaralanmada sanığın herhangi bir kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçtan CMK 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur...''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

2.Sanık aşamalarda, Marmara Bilişim firmasının Marmara Bölge Müdürü olduğunu, katılanın, gerekli eğitimleri ve iş güvenliği malzemelerini aldığını, kendisinin kusuru olmadığını ileri sürmüştür.

3.İş güvenliği malzeme teslim tutanağı, katılanın SGK döküm kaydı, katılana ait kesin adli muayene raporu, tarafların akdettiği sözleşme, yüklenici firma personel şeması dosyada mevcuttur.

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

2.Sanık aşamalarda, Marmara Bilişim firmasının Marmara Bölge Müdürü olduğunu, katılanın, gerekli eğitimleri ve iş güvenliği malzemelerini aldığını, kendisinin kusuru olmadığını ileri sürmüştür.

3.İş güvenliği malzeme teslim tutanağı, katılanın SGK döküm kaydı, katılana ait kesin adli muayene raporu, tarafların akdettiği sözleşme, yüklenici firma personel şeması dosyada mevcuttur.

4.Mahkemece aldırılan A sınıfı iş güvenliği uzmanı üç kişiden oluşan bilirkişi heyetince tanzim edilen 19.04.2022 tarihli raporda, iş kazasının herhangi bir ekipman kullanımı sırasında meydana gelmediğini, katılanın bu hususa dair talimatı doğrudan aldığına doğru emare olmadığını, kaza alanının piknik yeri olduğundan doğrudan işverenin gözetimi altında işin yürütülmesinin mümkün görülmediği, olaya eğitimin etkisinin bulunmadığını, çalışanın kendi güvenliğine gereken dikkat ve özeni göstermekle yükümlü bulunduğundan bahisle katılanın kendisi dışında kimseye kusur atfının yapılamayacağı bildirilmiştir.

5.03.09.2022 tarihinde aynı bilirkişi heyetinden alınan ek raporda, yukarıda değinilen hususlar vurgulanarak yine katılanın kendisi dışında kimseye kusur atfının yapılamayacağı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yüklenici konumunda bulunan Marmara Bilişim Temizlik Medikal ve Yemek Üretim Gıda Sanayi Hizmetleri Limited Şirketi ile işveren konumunda bulunan Gemlik Belediyesi arasında imzalanan sözleşme neticesinde Gemlik Belediye sınırları içerisinde bulunan mahallelerin temizlik işlerinin yüklenici firmaya verildiği, olay sırasında yaklaşık 7 aydır yüklenici firmada temizlik işçisi olarak çalışan katılanın, temizlik işlerini yaptığı piknik alanında, çeşmenin gider borusunu çektiği esnada dengesini kaybederek düşmesi sonucu ağır derece kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda, olayın meydana geliş şekli, kazanın herhangi bir ekipman kullanımı sırasında gerçekleşmediği, piknik alanının ve katılanın görev alanının büyüklüğü gözetildiğinde işin sürekli işverenin gözetimi altında yapılmasının mümkün olmadığı, anılan yerin katılanın yıllardır ikamet ettiği köy olduğu dolayısıyla işin risklerinin bilincinde olması gerektiği, katılanın işin yürütülmesi sırasında kendi iş güvenliğini sağlamakla yükümlü olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2020/145 Esas, 2022/642 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.