muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9058, Karar No: 2012/2076, Tarih: 16.02.2012

Mahkemece, davacının seyir halindeki aracın el frenini çektiğini gören ve bu konuda beyanda bulunan kimse olmadığını, olayın sürücünün alkollü olmasından dolayı meydana gelmesi halinde şirketin sigortadan herhangi bir tahsilat yapamayacağını ancak 3. şahsın kasıtlı davranışı nedeniyle böyle bir zararın meydana geldiğinin ispatı halinde şirketin araçla ilgili zararı 3. şahıstan ve sigorta şirketinden tazmin edebileceğini, olayın oluş şekli ve polis tarafından düzenlenen kaza tespit tutanağına göre alkollü şahsın aracı mıcıra kaptırması sonucu meydana geldiği ve bu durumun aksinin davalı tarafça kanıtlanamadığı, somut olayda iddia edildiği şekilde bir durumun gerçekleşmediği, davacının alkollü bir vaziyette sürücüsü de alkollü olan araca binmesi ve bundan sonra da kazanın meydana gelmiş olmasının işveren tarafından cezasız bırakılacak bir durum olarak kabul edilemeyeceği ancak ölçülülük ilkesinin gözardı edilmemesi gerektiğini, işverenin güveninin işveren temsilcilerine yalan beyanda bulunmak suretiyle ihlal edildiği iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacının iş arkadaşları ile birlikte Eskişehir'de yapılan bölge toplantısına katıldığı, akşam yemeğinden otele dönerken kaza geçirdikleri anlaşılmaktadır. Olaydan sonra şirket yönetimine ulaşan bilgilere göre davacının davalı şirketin araç kullanma sözleşmesine aykırı olarak alkollü bir kişinin kullandığı araca binmesi ve seyir halindeki aracın el frenini çekerek kazaya neden olması şeklindeki olayları yöneticilerine anlattıktan sonra yazılı savunmasında bu hususları kabul etmediği dikkate alındığında bu davranışının işçi ile işveren arasındaki güveni sarstığı, dolayısı ile davalının davacı ile olan iş sözleşmesini sürdürmesinin beklenemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır.

Mahkemece bu hususlar ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayandığı gözetilmeksizin davanın reddine karar vermek gerekirken olaya uygun düşmeyen gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı bulunmuştur. 4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi gereğince Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:

1-Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Mahkemece bu hususlar ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayandığı gözetilmeksizin davanın reddine karar vermek gerekirken olaya uygun düşmeyen gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı bulunmuştur. 4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi gereğince Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:

1-Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Kesin olarak 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9878, Karar No: 2025/418, Tarih: 13.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9878 E.  ,  2025/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/378 Esas, 2015/1062 Karar

KISITLI ADAYI : ...

VASİ ADAYI : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A.... Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.02.2015 Tarihli ve 2014/968 Esas, 2015/208 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının 24.11.2014 tarihli dilekçesinde ... Merkez/Trabzon adresinde ikamet ettiğini bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.11.2015 Tarihli ve 2015/378 Esas, 2015/1062 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayı ile annesinin 3-4 yılda bir yurt dışından geldikleri ve Türkiye'de bulundukları sürede ...adresinde ikamet ettiklerinin bildirildiği, o halde kısıtlının yerleşim yerinin... ilçesi olarak kabul edilmesi ve işlemlerin... Sulh Hukuk Mahkemesin tarafından yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ...olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5155, Karar No: 2013/7094, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5155 E.  ,  2013/7094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman fiilen el atıldığının davalı idareden,

2-Fiili el atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın fiili el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türünün (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 4149 ada 4 parsel numaralı taşınmazın 22.02.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 4289 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 05.12.2007 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 4289 ada 6 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 05.12.2007 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu 4149 ada 4 parsel ile somut emsal alınan 4289 ada 6 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17990, Karar No: 2020/5699, Tarih: 01.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17990 E.  ,  2020/5699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür.Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 01/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9713, Karar No: 2021/8307, Tarih: 12.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9713 E.  ,  2021/8307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Faturaları düzenleyen mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de;

a) Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup suça konu faturaların en son 2010 yılı Ekim ayının KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, "25.11.2010" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına yanlış yazılması,

b)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2025/1803, Karar No: 2025/4810, Tarih: 05.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1803 E.  ,  2025/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/512 E., 2025/596 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz Taleplerinin İncelenmesinde:

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Yağma ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından; Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerinin İncelenmesinde:

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz dilekçelerinde ileri sürülen sebepler ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden yapılan incelemede:

1) Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağma ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından; Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerinin İncelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 168/4 maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle indirim uygulanabilmesi için sanıkların önce pişman olup yeteri kadar bir iadede bulunduktan sonra mağdura kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının sorulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 168/4 maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle indirim uygulanabilmesi için sanıkların önce pişman olup yeteri kadar bir iadede bulunduktan sonra mağdura kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının sorulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar ... hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik ileri sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi konular yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye uygun olarak HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

2) Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağma ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesine Gelince:

İade belli şartlara bağlanmştır. En önemli şartlardan birisi fail veya suça iştirak edenlerden birinin pişmanlık göstererek iade veya tazmini sağlamasıdır.

Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi belli şartların bir araya gelmesine belli kriterlerin bulunmasına bağlıdır. CGK 2013/13-630 E., 2016/2112 K. etkin pişmanlığın uygulama kriterlerini belirlemiştir. Bu kriterler;

Kanunda sayılan suçlardan olması,

Suçun tamamlanmış olması,

Pişmanlık gösterme,

Mağdurun uğradığı zararı aynen iade veya tazmin suretiyle giderme,

İadenin iradi olması,

İade hüküm verilmeden önce yapılmalıdır. (Teorik ve Pratik Tüm yönleriyle Yağma ... Safya 960)

Kısmi iadede etkin pişmanlık indiriminin yapılabilmesi için üç şartın birlikte bulunması gerektiğini daha önce belirtmiştik. Pişmanlık, bu pişmanlığa bağlı olarak onun sonucu olarak yapılan kısmi iade veya tazmin ve mağdurun iadeye rızasının birlikte bulunması zorunludur. Bu üç şartın birlikte bulunması gerekmektedir. Bunlardan bir tanesi bile eksikse bu maddenin istifade etmesi mümkün değildir. (Teorik ve Pratik Tüm yönleriyle Yağma ... Çelik Safya 981)

Somut olayımızda da; 5237 sayılı Kanun'un 168/4. maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle indirim uygulanabilmesi için sanıkların önce pişman olup yeteri kadar bir iadede bulunduktan sonra mağdura kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının sorulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Somut olayımızda da; 5237 sayılı Kanun'un 168/4. maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle indirim uygulanabilmesi için sanıkların önce pişman olup yeteri kadar bir iadede bulunduktan sonra mağdura kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının sorulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak:

Sanık ... hakkında ikinci kez mükerrir sayılması yönünde hüküm kurulmuş ise de tekerrüre esas alınan Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2022/732 Esas, 2022/835 sayılı ilâmındaki tekerrüre esas alınan Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/312 Esas ve 2018/741 Karar sayılı kararında 31/3. maddesinin uygulandığı, bu nedenle bu ilâmın 5237 sayılı Kanun'un 58/5 inci maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun reddine dair kararın açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-h. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Fethiye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2025 tarihli ve 2024/148 Esas, 2025/15 Karar sayılı kararında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hüküm fıkrasından Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan; 2. defa mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince koşullu salıverme uygulanmasına yer olmadığına..." ibarelerinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fethiye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3775, Karar No: 2013/8067, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3775 E.  ,  2013/8067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, belediye tarafından yapılan el atma nedeniyle bedel tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türünün (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Davacının dava açılmadan önce 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. ve 25.02.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanun ile Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 2. maddelerde öngörülen uzlaşma yoluna gitmek üzere başvuruda bulunup bulunmadığının ilgili idareden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Yıldırım Beyazıt Mahallesi 5102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi ve dava konusu taşınmazın 08.03.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.