muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14665, Karar No: 2006/14733, Tarih: 07.12.2006

Dava, davacının ürün teslimlerinden yapılan ilk pirim kesintisini takip eden aybaşından itibaren tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davacının 01.06.1997 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı    olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin   Kurum’ca   re’sen   yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın  36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini   ortaya   koydukları   tartışmasızdır.   Bağ-Kur’un   iş   bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede O.P.den ilk prim kesintisinin 20.5.1997 tarihinde yapıldığı  1950 doğumlu O.P. 'nin  tarım kredi   kooperatifinde kaydının olmadığı, O.P. adına kayıtlı zirai arazi bulunduğu, 1957 doğumlu O.P.'nin Çorum Ziraat Odasına kayıtlı olduğu ancak  kayıt tarihinin mahkemece araştırılmadığı, 1.5.1998 tarihinde  doğum  tarihi  1950 olan O.P.'nin Bağ-Kur'a  tescil edildiği  görülmüştür

Yapılacak iş; öncelikle davacının nüfus kayıt örneğinin getirtilerek kimlik bilgilerini tesbit etmek ve kimlik bilgilerini açıkça belirterek tüm kayıtları yeniden getirtmek, davacıya 01.01.1998-11.04.2006 tarihleri arasında varsa ürün sattığı kişi veya kuruluşları açıklattırmak, bu kişi veya kuruluşlardan ürün bedelinden  kesinti yapılıp yapılmadığnı sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, ziraat odası veya kooperatif kaydı var ise kayıt tarihini tesbit etmek ve tüm deliller birarada değerlendirerek bir sonuca varmaktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile   yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13491, Karar No: 2020/1683, Tarih: 03.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13491 E.  ,  2020/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelemesinde; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi ile ilgili tebliğname düzenlendiği, katılan vekilinin temyiz istemi ile ilgili tebliğnamede görüş belirtilmediğinden, katılan vekilinin temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9658, Karar No: 2017/10472, Tarih: 12.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/9658 E.  ,  2017/10472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, maddi tazminat hesabı yapılırken, bakiye ömrün tespitinde P.M.F.-1931 yaşam tablosu yerine; yerleşik içtihatlara aykırı olacak şekilde TRH-2010 adlı başka bir tablo kullanılmasının, açık temyiz bulunmadığından, bozma nedeni olarak kabul edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre; davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/521, Karar No: 2020/6578, Tarih: 05.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/521 E.  ,  2020/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki birleşen davada davalı ... AŞ. vekili ile asıl ve birleşen davada davalılar ... ve ... vekili tarafından talep edilmiş, davalılar ... ve ... vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 04.11.2020 Çarşamba günü asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. ... ile davalılar ... ve ... vekili Av. ... ve davalı ...Ş. vek. Av. ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 25.02.2006 günü davacının yolcu olarak bulunduğu araç ile davalılardan ...'in kullanımında olan ve ... 'ye ait aracın davalı sürücünün kusuru sonucu çarpışmaları ile davacının yaralandığını, tedavisi sırasında 8 ay boyunca yatakta ../...

kaldığını, bu nedenle bakıcı gideri olarak ödenen 2.950,00 TL, sağlık görevlisine ödenen 3.150,00 TL, Buhara Tıp Merkezine ödenen 250,00 TL, nemlendirici cihaz için ödenen 139,00 TL, havalı yatak için ödenen 75,00 TL ve ayrıca 8 aylık mahrum kaldığı döner sermaye gideri 3.239,46 TL olmak üzere toplam 9.803,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, aynı kaza nedeni ile karşı aracın trafik sigortacısına da husumet yönleterek Adli Tıptan alınan raporda davacının çalışma gücünden %20 oranında kaybettiğinin belirlendiğini, tedavisi sırasında 8 ay boyunca yatakta kaldığını, bu nedenle bakıcı gideri olarak ödenen 2.950,00 TL, sağlık görevlisine ödenen 3.150,00 TL, Buhara Tıp Merkezine ödenen 250,00 TL, nemlendirici cihaz için ödenen 139,00 TL ve havalı yatak için ödenen 75,00 TL olmak üzere toplam 6.563,54 TL miktarındaki zararı ile sürekli ve geçici iş gücü kaybı nedeniyle uğradığı zararın şimdilik 1.000,00 TL'sinin (alacak miktarı belli olmadığı için) olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, 23.06.2014 tarihli dilekçesi ile sürekli iş göremezlik konusundaki talebini 117.308,27 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davacının içinde bulunduğu aracın sürücüsünün kusurlu olduğunu, davacının iş gücü kaybının yüksek hesaplandığını, ayrıca istediği bakıcı giderlerinin yüksek olduğunu, birleştirilen davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş vekili, kusur oranı, iş görememezlik oranı ve tazminat miktarını kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, davacının içinde bulunduğu aracın sürücüsünün kusurlu olduğunu, davacının iş gücü kaybının yüksek hesaplandığını, ayrıca istediği bakıcı giderlerinin yüksek olduğunu, birleştirilen davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş vekili, kusur oranı, iş görememezlik oranı ve tazminat miktarını kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin, 07.11.2016 gün ve 2014/20366 E. 2016/10191 K. sayılı ilamı ile davanın ticari dava olup asliye ticaret mahkemesi görev alanı içinde bulunmakta olduğu, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilmesi doğru görülmeyerek bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 117.308,27 TL iş gücü kaybı, 250,00 TL Buhara Tıp Merkezine ../...

ödenen bakım gideri, 1.128,52 TL bakıcı gideri, 3.239,46 TL döner sermaye gelir kaybı olmak üzere toplam 121.907,05 TL maddi zararın kaza tarihi olan 07/12/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinin sorumluluğu sigorta poliçesinde yazılı limitle sınırlandırılmak kaydı ile davalılar ..., ... ve Axa sigorta A.Ş'den alınarak davacı tarafa verilmesine; 10.000,00 TL manevi zararın olay tarihi olan 07/12/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Ve ...'den müteselsil olarak alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin zamanaşımına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar sebebi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin zamanaşımına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar sebebi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesi ile davacı ...’in maluliyete uğradığı iddiasında bulunmuş ve maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davacının maluliyet oranının belirlenmesi hususunda Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 01.03.2013 tarihli raporunda; "Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 24/10/2011 tarihli genel muayene raporunda mevcut arazlar nedeniyle mutat iştigal süresinin 15 gün olduğu, hastanın kırıklarının kaynadığı ve hareket açıklarının doğal olduğu, hastada sekelsiz iyileşme gerçekleştiğinin bildirildiği, Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin düzenlediği 22/02/2012 tarihli kurul raporunda, hastanın beyanına göre konan kaza nedeniyle konstravmatik stres bozukluğu tanısının kaza nedeniyle oluşup oluşmadığının kesin olarak belirlenemediği, ancak Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinin 16/04/2012 tarihli heyet raporunda 25/02/2006 tarihinde meydana gelen olayın sonuçları olarak hastada postravmatik stres bozukluğu bulunduğunun

raporlandığı, şahsın maluliyetinin hesaplanmasında Sosyal Sigortalar Kurumu Sağlık İşlemleri Tüzüğünün esas alındığı, şahsın travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) için vücudun genel çalışma gücünden %20 oranında kaybettiği ve adı geçenin 3 ay süre ile iş görmezlik halinde kaldığı " değerlendirmesi yapılmıştır.

Bu rapora karşı tarafların itirazı üzerine Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 09/05/2013 tarihli raporda aynı bulgular ve aynı hususlardan söz edilerek sonuç itibariyle aynı kanaat bildirilmiştir.

Ayrıca, dosya kapsamındaki Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21/03/2011 tarihli raporunda; davacının yaygın anksiyete bozukluğu nedeniyle reçete edilen ilaçları 2 yıl süre ile kullanması gerektiği rapor edilmiştir.

Bu rapora karşı tarafların itirazı üzerine Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 09/05/2013 tarihli raporda aynı bulgular ve aynı hususlardan söz edilerek sonuç itibariyle aynı kanaat bildirilmiştir.

Ayrıca, dosya kapsamındaki Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21/03/2011 tarihli raporunda; davacının yaygın anksiyete bozukluğu nedeniyle reçete edilen ilaçları 2 yıl süre ile kullanması gerektiği rapor edilmiştir.

Davacının maluliyet oranının tespiti için, Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21/03/2011 tarihli raporunda belirtildiği şekilde yaygın anksiyete bozukluğu nedeniyle reçete edilen ilaçları 2 yıl süre ile kullanıp kullanmadığının, davacıda buna bağlı olarak bir iyileşme olup olmadığının araştırılarak davacıda bildirilen postramvatik stres bozukluğu ile dava konusu kaza arasında illiyet bağının kesin olarak tespiti gereklidir. Hükme esas alınan Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 01.03.2013 tarihli raporu ise; yukarıda söz edilenler ışığında hüküm kurmaya elverişili bir rapor olmayıp yetersiz tespitler içermektedir. O halde, mahkemece, davacının trafik kazası nedeniyle işgücü kaybı oranının kesin olarak belirlenmesi için bu hususlara riayet edilerek Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden rapor alınarak varılacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davalı ...Ş vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin zamanaşımına yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle

davalı ...Ş vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 2.540,00 TL vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan asıl ve birleşen davada davalılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş ile davalılar ... ve ...'ye geri verilmesine, 05/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4887, Karar No: 2022/17385, Tarih: 21.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/4887 E.  ,  2022/17385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra ... Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ... süre dikkate alındığında zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlileri tarafından yapılan ... uygulaması esnasında, sanığın sevk ve idaresindeki ticari olmayan aracında usulüne uygun olarak yapılan aramada, aracın arka koltukları üzerinde ve bagajında 4 adet bidon içerisinde toplam 240 litre marker seviyesi geçersiz akaryakıt ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; Sanığın savunmasında, suça konu akaryakıtı kendi ihtiyaçları için satın aldığını, motorla bahçelere su çekmek ve ot sökme makinesini bağlarda çalıştırmak için benzine ihtiyaç duyduğunu, ticari amacının bulunmadığını beyan etmesi ve yapılan araştırmada sanığın üzüm bağının olduğunun tespit edilmesi karşısında, dava konusu akaryakıtın ticari miktar ve mahiyette olmadığı gözetilerek, sanığın savunmasının aksine suça konu akaryakıtı ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

İddianamede müsaderesi talep edilen suça konu akaryakıt ve nakil aracı hakkında olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4214, Karar No: 2014/7215, Tarih: 11.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/4214 E.  ,  2014/7215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/81810

Mahkeme : TORBALI 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 06/05/2009 – 2008/714 esas ve 2009/287 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1938, Karar No: 2015/1822, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1938 E.  ,  2015/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.03.2014 gün ve 2013/356 E. 2014/313 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14855 E. 2014/18382 K. sayılı ilamı ile;

“...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın Seyitömer Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: