muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14894, Karar No: 2023/8692, Tarih: 06.07.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı - birleşen davalarda davalı ... Taş.ve Lojistik Tic. A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı ... Taş. ve Lojistik Tic. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, araçta değer kaybı oluşmadığını, orijinal parça ile değişim olduğunu, aleyhe hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre uyuşmazlık; trafik kazası nedeniyle araçlarda oluşan maddi zararın ve değer kaybının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 inci ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı , yargılama giderlerinin tespiti ve bilirkişi raporunda yapılan tespitlerin yasaya uygun olup, hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı ... Taş. ve Lojistik Tic. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı ... Taş. ve Lojistik Tic. A.Ş.'ye yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemeye gönderilmesine,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5591, Karar No: 2021/1999, Tarih: 01.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5591 E.  ,  2021/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP üzerinden yapılan incelemede, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2012 tarih ve 2012/5937 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın aynı mükellefiyetine ilişkin olarak “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, Aydın 1. Asliye Mahkemesinin 19/07/2017 tarihli 2012/1563 Esas ve 2017/1174 Karar sayılı kararı ile; sanığın yetkilisi olduğu şirketin, ... Elektrik Şirketinden 2009 yılının Temmuz ayında üç adet fatura karşılığı KDV dahil toplam 23.996,48 TL tutarında, Pelitsan Elektrik Ltd. Şti.’den 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında 26 adet fatura karşılığı KDV dahil toplam 207.403,85 TL tutarında, ...'dan 2009 yılı Nisan ve Mayıs aylarında 20 adet fatura karşılığı KDV dahil toplam 155.198,69 TL tutarında ve ...'dan 2009 yılı Nisan ayında 18 adet fatura karşılığı KDV dahil toplam 141.989,20 TL tutarında fatura aldığı belirtilerek, sanığın “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 26/03/2018 tarihli 2017/2057 Esas ve 2018/372 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle hükmün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; belirtilen dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine konulmasından sonra, sanığın aynı takvim yılında farklı mükelleflerden temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç kapsamında kalacağı ve zincirleme suça dahil olan bir suçtan dolayı bu durum dikkate alınmadan mahkûmiyet hükmü verilmiş ve kesinleşmiş ise, ikinci suçla ilgili olarak, TCK’nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle yeni bir hüküm kurulup, kesinleşen hükümdeki sonuç cezanın mahsubu suretiyle sanığa ek ceza verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14080, Karar No: 2019/5034, Tarih: 19.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14080 E.  ,  2019/5034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm asli müdahil Orman Yönetimi vekili ve davacı ... ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazlara ait 1944 yılına ait hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ve kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 19/09/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5448, Karar No: 2020/78, Tarih: 06.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/5448 E.  ,  2020/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 1. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 06/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11742, Karar No: 2012/10852, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11742 E.  ,  2012/10852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.03.2012 gün ve 2009/325 Esas, 2012/45 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus kaydına göre, suç tarihi itibarıyla 13 yaşı içerisinde bulunan mağdur ...'in, duruşmada davaya konu olaylar hakkında yeterli açıklıkta anlatımda bulunmamış olması ve duruşmada, soruşturma aşamasında alınan beyanını kendisinin verdiğini söylemiş ise de, o beyanın esaslı noktalarının aydınlatılmasının gerekmesi karşısında mağdurun tanık sıfatıyla ifadesinin etraflıca tekrar alınması; olay tutanağını tekrar ettiğini söyleyen tanık polisler ..., ... ve ...'un olaya dair görgülerine ilişkin beyanlarının açık bir biçimde saptanması; mağdurun sanığın kendi evinde annesinin de bulunduğu sırada cinsel istismara maruz kaldığı iddiası karşısında, sanığın annesi Sati'nin tanık olarak bilgisinin alınması ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek buna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu hususlar yerine getirilmeden, eksik soruşturmayla her iki suçtan mahkûmiyete karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Mağdur hakkında Ege Üniversitesi Çocuk ve Ergen Hastalıkları Ana Bilim Dalında düzenlenen 14.02.2011 tarihli raporda, mağdurun psikiyatrik değerlendirilmesi sonucunda ruhsal açıdan aktif bir psikopatolojiye rastlanmadığı ve herhangi bir psikiyatrik bozukluk tanısı almadığının düşünüldüğü belirtilmiş olmasına karşın, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.03.2011 tarihli raporunda, mağdurda 14.07.2009 tarihinde mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiği buna göre ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında, raporlar arasında oluşan çelişkinin, Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak raporla giderilmesinden sonra sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde zincirleme biçimde gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak 103/1, 103/3. maddeleri uyarınca verilecek cezaya 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak artırımın, 103/6. maddenin tatbikiyle tayin edilecek cezaya ilave edilmesi suretiyle yapılması yerine, TCK.nın 103/1. maddesinden verilen cezaya 43. maddenin uygulanması sonucu bulunan artırımın eklenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK.nın 109/1. maddesine göre verilen ceza, mağdurun çocuk olması nedeniyle artırılırken uygulanan kanun maddesinin TCK.nın 109/3-f maddesi yerine 109/2-f maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4756, Karar No: 2022/1524, Tarih: 01.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4756 E.  ,  2022/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 01.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.09.2020 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi dahili davalılardan ... ve ... vekili, dahili davalılardan ... vekili ve dahili davalılardan ... tarafından, duruşmasız olarak dahili davalılardan ... ve ... vekili, dahili davalılardan ... vekili ve dahili davalılardan ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 01.03.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu 1592 parselin “Ölü Reci Müdürü ...” adına tapuda kayıtlı olduğunu, 20 yıldan fazla süredir miras bırakan ve vekil edenleri tarafından kullanıldığını, kayıt malikinin ölü olduğunun kadastro tutanağında açıklandığını, vekil edeni tarafından açılan önceki davanın husumet yönünden reddedildiğini açıklayarak TMK'nun 713/2. maddesi uyarınca tapu kaydının iptaliyle veraset belgesindeki payları oranında vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kayyım vekili, davanın yersiz açıldığını, kazanma koşullarının oluşmadığını, davacı tarafından açılan önceki davanın reddine karar verildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, (ilk kararda) davanın kabulüne, TMK’nin 713/2. maddesi uyarınca 1592 parselin tapu kaydının iptaliyle veraset belgesindeki payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı kayım vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Kayyım vekili, davanın yersiz açıldığını, kazanma koşullarının oluşmadığını, davacı tarafından açılan önceki davanın reddine karar verildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, (ilk kararda) davanın kabulüne, TMK’nin 713/2. maddesi uyarınca 1592 parselin tapu kaydının iptaliyle veraset belgesindeki payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı kayım vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 07.05.2012 tarih, 2011/7122 Esas - 2012/3853 Karar sayılı ilamı ile; ‘‘... Öncelikle davacı vekiline kayıt maliki ölü Reci Müdürü ...’in Hazineyi hasım göstermek suretiyle mirasçılık belgesini almak için süre ve imkan tanınması, belirlenen mirasçılarına davanın yöneltilmesi, bu suretle taraf teşkilinin sağlanması, kadastro tutanağındaki açıklamalar dikkate alınarak davacıların miras bırakanı ... ’nın zilyetliğinin fer’i nitelikte olup-olmadığı ve zilyetliğin malik sıfatıyla sürdürülüp-sürdürülmediği üzerinde durulması gerekmektedir. Şayet kayıt maliki hiç mirasçı bırakmadan ölmüş ise az yukarıda açıklandığı üzere, terekesi TMK'nun 501. maddesi uyarınca Hazineye geçeceğinden bu tür bir yerin olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün olmaz. Çünkü; kanunlar uyarınca Hazineye kalan taşınmazların bu yoldan kazanılması mümkün olmadığı gibi terekeye kayyım atanmak ve davanın kayyıma yöneltilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme ulaştırılması da mümkün bulunmamaktadır. Mahkemece bu yönler düşünülmeden yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir....’’ gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir

Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, dahili davalılardan ... ve ... vekili, dahili davalılardan ... vekili ve dahili davalılardan ..., dahili davalılardan ... ve ... vekili, dahili davalılardan ... vekili ve dahili davalılardan ... temyiz etmiştir.

Dava konusu 1592 parsel sayılı taşınmaz 1967 yılında yapılan kadastro senetsizden “ölü Reci Müdürü ...” adına tespit edilmiş ve tutanağın itirazsız olarak kesinleşmesi üzerine 04.05.1968 tarihinde “ölü Reci Müdürü ...” şeklinde tescil edilmiştir. Tapu kaydı dava tarihine kadar intikal görmemiştir. Yargılama aşamasında mahkeme kararı ile, malik hanesindeki ismin “Şükrü oğlu ... ... ...” olarak düzeltildiği anlaşılmaktadır.

Davacı TMK'nin 713/2. maddesinde yazılı ölüm sebebine dayanarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

TMK'nin 713/2. fıkrasındaki ölüm sebebine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında taşınmazın 20 yıllık zilyetlikle kazanılabilmesi için diğer koşulların yanında taşınmazın kayıt malikinin dava tarihinden en az 20 yıl önce ölmüş olması gereklidir. Taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ölmüş ancak mirasçıları tespit edilmediği için ölmüş kişinin adı belirtilerek tespit edildiği ve tapunun bu şekilde oluştuğu hallerde kayıt maliki ölü olan şahıs değil mirasçılarıdır.

TMK'nin 713/2. fıkrasındaki ölüm sebebine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında taşınmazın 20 yıllık zilyetlikle kazanılabilmesi için diğer koşulların yanında taşınmazın kayıt malikinin dava tarihinden en az 20 yıl önce ölmüş olması gereklidir. Taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ölmüş ancak mirasçıları tespit edilmediği için ölmüş kişinin adı belirtilerek tespit edildiği ve tapunun bu şekilde oluştuğu hallerde kayıt maliki ölü olan şahıs değil mirasçılarıdır.

Somut olayda kadastro tutanağı incelendiğinde, taşınmazın 30 yıldan fazla süre Reci Müdürü ... tarafından kullanıldığı, şahsın 15 yıl kadar önce öldüğü ve mirasçılarının belirlenmediği ifade edilmiştir. Reci Müdürü ...’in ölü olduğu açıkça bilindiğine göre tespit ve kayıt maliki olarak mirasçılarının kastedildiği anlaşılmalıdır.

Bu açıklamalar karşısında intikal yapılana kadar, kayıt maliki “ölü Reci Müdürü ...” olmayıp, “ölü Reci Müdürü ...” mirasçıları'dır. Yargılama aşamasında kayıt maliki olarak “Şükrü oğlu ... ... ...” yazılmasının bu durumu değiştirmediği öngörülmelidir.

Dosya kapsamına göre, açık kimlik bilgileri tespit edilen “ölü Reci Müdürü ...” mirasçıları hayatta bulunduğundan taşınmazın bu şekilde ölüm nedenine dayalı olarak zilyetlikle kazanılması mümkün olmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dahili davalılardan ... ve ... vekili, dahili davalılardan ... vekili ve dahili davalılardan ..., dahili davalılardan ... ve ... vekili, dahili davalılardan ... vekili ve dahili davalılardan ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 3.815,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak dahili davalılardan ..., ... ve ...’a verilmesine, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5431, Karar No: 2012/7701, Tarih: 14.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/5431 E.  ,  2012/7701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/01/2012 tarih ve 2012/21-2012/21 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili, aleyhine ihtiyati haciz talep edilen ile Temizlik Hizmetleri Sözleşmesi düzenlendiğini, buna göre temizlik hizmetlerine ilişkin faturaların, fatura tarihlerini takip eden ayın ilk haftasında borçlu tarafından ödeneceğini, toplam 5 adet 19.564,39 TL miktarındaki fatura bedelinin ödenmediğini, sözleşmede vadelerin belirli olmasına rağmen ödemelerin gerçekleştirilmediğini, teminat da bulunmadığını ileri sürerek borçlunun taşınır, taşınmaz malları ile 3. şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, talebin faturaya dayanması ve alacağın varlığının yargılamayı gerektirmesi sebebiyle ihtiyati haciz isteyen vekilinin talebinin reddine dosya üzerinde yapılan inceleme ile karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen Temizlik Hizmetleri Sözleşmesinin 9. maddesinde, yüklenici olan ihtiyati haciz talep edenin, hizmet faturalarını her ayın son haftasında düzenleyeceği ve aleyhine ihtiyati haciz talep edilenin de takip eden ayın ilk haftası içinde fatura bedellerini ödeyeceği kararlaştırılmıştır. O halde, talebin sözleşmeye dayalı olarak düzenlenen faturaya dayandığı ve sözleşmede fatura bedellerinin ödeme tarihleri belirlendiğine göre, ihtiyati haciz taleplerinde tam bir ispat değil yaklaşık ispatın yeterli olduğu da dikkate alınarak, fatura bedelleri doğrultusunda ihtiyati haciz kararı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken belirtilen gerekçe ile istemin reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz talep eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.