muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/508, Karar No: 2017/22, Tarih: 24.01.2017

a) Olayın gelişim biçimine ve katılandan kaynaklanan haksız hareketlerin ulaştığı boyuta göre, sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle TCK’nun 29. maddesi uygulanırken, asgari orandan uzaklaşılmak suretiyle makûl bir indirim yapılması gerekirken, asgari oranda indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

b) Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında TCK'nun 62. maddesinin uygulanmaması,

c) TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "Velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoy haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden “altsoy ayrımı yapılmaksızın” diğer kişiler açısından da koşullu salıverme tarihine kadar sürmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup, hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından yeniden değerlendirme yapılmasında da zorunluluk bulunması,

Nedenlerinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 06.05.2014 gün ve 32248-17642 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2012 gün ve 418-437 sayılı sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün;

a) Olayın gelişim biçimine ve katılandan kaynaklanan haksız hareketlerin ulaştığı boyuta göre, sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle TCK’nun 29. maddesi uygulanırken, asgari orandan uzaklaşılmak suretiyle makûl bir indirim yapılması gerekirken, asgari oranda indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

b) Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında TCK'nun 62. maddesinin uygulanmaması,

c) TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "Velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoy haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden “altsoy ayrımı yapılmaksızın” diğer kişiler açısından da koşullu salıverme tarihine kadar sürmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup, hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından yeniden değerlendirme yapılmasında da zorunluluk bulunması,

Nedenlerinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2017 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık yönünden oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/364, Karar No: 2011/297, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/364 E.  ,  2011/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.11.2010 gün ve 2009/115 Esas, 2010/173 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı kararında açıklandığı üzere; mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyet tarafından düzenlenebileceğinin bilinmesi, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin bir iddia ve tespit bulunmaması ve mevcut raporu tanzim eden Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı sağlık heyetinin usulüne uygun teşekkül ettiğinin anlaşılması karşısında bu hususta tebliğnamede yer alan eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Suçun oluşumuna ve niteliğini belirlemeye etkisi bakımından resmi bir kurumda doğmadığı anlaşılan mağdurenin, dosya içinde mevcut kemik grafilerinin Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilip, mağdurenin yaşı hususunda rapor alınarak, suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel biçimde saptanmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mağdure hakkında "15 yaşı ile uyumlu olduğunu" belirtir ve suç tarihleri itibariyle yaşını içermeyen yetersiz sağlık kurulu raporuna dayanılarak eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1787, Karar No: 2011/2875, Tarih: 24.05.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1787 E.  ,  2011/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 10.05.2011 gün ve saatte temyiz eden ...vekili Avukat ...ile aleyhine temyiz istenilen davacılardan ... ve ... geldiler Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 1 parsel sayılı 15200 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki çalılık niteliğindeki yerlerden iken 1974 yılında Kenan Hekimoğlu tarafından tarla haline getirildiği açıklandıktan sonra Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yargılamaya devam olunduğu sırada ...temsilcisi 23.03.1976 tarihli dilekçe ile 18.12.1974 tarihli idari men kararına dayanmak suretiyle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 1 parsel sayılı taşınmazın 14.10.2010 tarihli uzman bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün haritasında kumsal olarak gösterilmesine, (B) harfi ile gösterilen bölümünün ise davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, ...vekili ile davalı ... mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacının çekişmeli 1 parsel sayılı taşınmazın kendisine ait olduğu iddiası ile dava açtığı, davacının dayanağını oluşturan 19.04.1974 tarihli satış sözleşmesinin çekişmeli taşınmaza uyduğu, 18.12.1974 tarihli ve 48 sayılı idari men kararının çekişmeli taşınmaza uymayıp, 2 parsel sayılı taşınmazın içinde bir bölüme ait olduğu, çekişmeli 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ... yararına edinme koşullarının oluştuğu, ancak çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de mahkemenin kabul ve

değerlendirmesi dosya içeriğine uygun bulunmamaktadır. 18.12.1974 tarih ve 48 sayılı idari men kararında; ... Köyü sınırları içinde ve Pirenlik mevkiinde doğusu; ... ve fundalık, batısı; kumsal ve deniz sahili, Kuzeyi; ..., güneyi; ... ile çevrili yaklaşık 29 dönüm arazinin güneyinde kalan 276 metre uzunluk ve 39 metre derinliğindeki zeytinlik niteliğindeki araziye davacı ...'in zilyet olduğu, kuzey tarafında kalan 250 metre boy ve 70 metre enindeki arazinin ise fundalık, delicelik ve çamlık bir yer olup davacının bu yerde zilyetliğinin bulunmadığı; davalı ... tarafından bu 29 dönüm araziye tecavüz edildiği anlaşıldığından, davalının tecavüzünün men'ine, 276 metre boy ve 39 metre enindeki arazinin davacıya, 2850 metre boy ve 70 metre enindeki arazinin Ayvacık Mal Müdürlüğüne teslimine karar verilmiştir. İş bu idari men kararı üzerine ... vekili tarafından 14.02.1975 tarihli dava dilekçesi ile Ayvacık Asliye Hukuk Mahkemesinde Kadastrodan sonra devre konu olan elatmanın önlenmesi davası açılmıştır. 14.02.1975 tarihli dava dilekçesi incelendiğinde, davacı ... tarafından ...'e husumet yöneltilerek, idari men kararında 276 metre boy ve 39 metre enindeki bölüm olarak gösterilen taşınmaz hakkında dava açıldığı anlaşılmaktadır. Mahallinde yapılan keşif ve uygulama ile dosyaya sunulmuş olan uzman bilirkişi raporlarına göre; 18.12.1974 tarihli idari men kararı ile ...'e teslimine karar verilen ve devredilen Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davasına konu olan 276 metre boy ve 39 metre enindeki taşınmazın 1 parsel sayılı taşınmazın dışında kalması kuvvetle muhtemeldir. Bu durumda; öncelikle, dosya içine getirtilecek 18.12.1974 tarih ve 48 sayılı idari men kararı dosyası ve eki tüm belgeler ile 14.02.1975 tarihli dava dilekçesi, mahallinde yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri ve anılan belgelerde tanık sıfatıyla hazır bulunan kişiler aracılığı ve uzman fen bilirkişi eliyle yöntemince uygulanarak; dava konusu olan taşınmazın 1 parsel sayılı taşınmaz mı, yoksa 1 parsel sayılı taşınmaz veya 1 parsel sayılı taşınmazın bir bölümü ile bitişik 2 parsel sayılı taşınmaz içinde işaretlenmiş dere ile arada kalan 2 parsel sayılı taşınmazın bir bölümü mü olduğu kesin olarak belirlenmelidir. Bu şekilde öncelikle 14.02.1975 tarihli davaya konu olan yer kesin olarak belirlenerek bundan sonra bu bölüm yönünden tarafların iddia ve savunmalarıyla ilgili tüm delilleri yöntemince toplanmalı, kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi yönünden 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile 28.11.1997 tarih ve 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi araştırma, inceleme ve uygulama yapılarak ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, Yargıtay duruşması için belirlenen 825

.11.1997 tarih ve 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi araştırma, inceleme ve uygulama yapılarak ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, Yargıtay duruşması için belirlenen 825.00 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren Hazineye verilmesine, 24.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/4583, Karar No: 2015/2592, Tarih: 10.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/4583 E.  ,  2015/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişisel verilerin kaydedilmesi (.... hakkında), çocuğun nitelikli cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali (.... hakkında)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK.nın 135. maddesinde öngörülen kişisel verilerin kaydedilmesi suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından,kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri, adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlâki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerektiği, TCK.nın 134. maddesinde öngörülen suçun konusunu oluşturan özel hayat kavramının ise, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını oluşturduğu, dava konusu olayda suça sürüklenen çocuk ...'nın mağdurenin evinde bulunduğu sırada mağdure ile cinsel ilişkiye girdikten sonra onun rızasına hilafen çıplak görüntülerini kayda alıp, daha sonra bu görüntüyü bulundurması eyleminin, mağdurenin tamamen özel yaşamıyla ilgili hususu ihlal niteliği taşıması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 134/1. maddesinin ikinci cümlesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyeti gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4388, Karar No: 2016/13386, Tarih: 15.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/4388 E.  ,  2016/13386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; fazla mesailerinin eksik ödenmesi, genel tatil ücretlerinin ödenmemesi ve ücret alacaklarının geç ödenmesi nedeniyle 23/08/2013 tarihinde iş akdini haklı nedenlerle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, 2013 yılı Temmuz ayı 23 günlük ücret, ulusal bayram genel tatil, 2012 yılı 9 günlük yıllık izin, fazla mesai ücretleri alacağını talep etmiştir.

Davalı; iş akdine taraf olmadığını, davacının ...ne bağlı olarak çalıştığını, ilgili şirketle sözleşmelerinin feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda; mahkemece gerekçede, davacının yıllık izin ücretine hak kazandığı talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtildiği halde hüküm fıkrasında bu hususta bir karar verilmemesi ile hüküm ve gerekçe arasında çelişki yaratılması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1372, Karar No: 2007/4213, Tarih: 20.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1372 E.  ,  2007/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... arasındaki davadan dolayı Bakırköy 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 05.05.2005 gün ve 2003/249-2005/153 sayılı hükmü bozan Dairemizin 22.11.2006 gün ve 2005/5899-2006/6756 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı tarafın tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davacı ile davalılardan ... arasında yapılan ve ... 5. Noterliğince doğrudan düzenlenen 28.01.1993 tarih ve 03598 yevmiye numaralı “Düzenleme Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” gereğince; ...li Sokakta bulunan, 53 pafta, 439 ada ve (16) parsel sayılı olarak tapuya tescilli taşınmaza, ... , yüklenici sıfatıyla yapı yapmayı ve sözleşme konusu taşınmazdaki (1 ve 4) numaralı bağımsız bölümlerinin davacı ... tarafından bu yükleniciye kayden satımı karşılığında sözleşmeye ekli krokide gösterilen bir işyeri ve bir adet dairenin, bedel istenmeksizin anahtar teslimi olarak davacıya teslimini yüklenmiştir.

Davalı yüklenicinin, yanlar arasındaki sözleşme ve 3194 Sayılı İmar Yasası hükümlerine aykırı olarak inşaatı “kaçak” yaptığı ileri sürülerek davacı tarafından açılan davada; davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptâli ile tazminat ödetilmesi istenmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş ve verilen kararın davacı vekilince temyizi sonucu Dairemizin 2005/5899 Esas ve 2006/6756 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş ve taraf vekillerince de karar düzeltilmesi istenmiştir.

Dosyadaki ... İkinci Bölge Tapu Sicil Müdürlüğü’nün 19.11.2003 gün ve 1625 sayılı yazısı kapsamından; yanlar arasındaki sözleşmenin konusu 16. parselin, sözleşme tarihinde (800,00)m2 alanlı, (3) katlı, (3) mesken ve (1) dükkandan ibaret kargir apartman olduğu; 29.01.1993 tarihinde, 25/100 arsa paylı ve zemin kat (1) bağımsız bölüm numaralı mesken ile 5/100 arsa paylı ve zemin kat (4) bağımsız bölüm numaralı dükkanın davacı ..., 37/100 arsa paylı birinci kat (2) numaralı meskenin dava dışı ... ve 25/100 arsa paylı ve 2. kat (3) bağımsız bölüm numaralı mesken ile 8/100 arsa paylı (5) bağımsız bölüm numaralı bahçe katının dava dışı... tarafından davalı yüklenici ...’a kayden satıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından, yukarıda belirtilen bağımsız bölümlerin davalı yükleniciye temliki, akit tablosunda “satış” olarak gösterilmiş ise de; yanlar arasındaki sözleşmede, temlikin, sözleşme gereğince davacı arsa sahibinin yüklendiği karşı ediminin ifası amacıyla yapılmış olduğu açıklanmıştır. Ancak, yüklenici ile diğer paydaşlar ...ve... arasında “kat karşılığı inşaat sözleşmesi” yapılıp yapılmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Oysa, Medeni Kanunun 692. maddesi gereğince, paylı malın olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi, oybirliğiyle aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Başka bir anlatımla belirtilen nitelikteki tasarruf olağanüstü nitelikte olduğundan paydaşların tümü tarafından oybirliğiyle yapılmalıdır. Sözleşmenin ifası amacıyla yüklenici davalıya yapılan temliklerin iadesi istemi, sözleşmenin geriye etkili feshi talebini de içerdiğinden ve buna yönelik davada, paydaşların oybirliğini gerektiren önemli tasarruflardan olduğundan, diğer paydaşların davacı tarafından açılan davaya onay vermeleri; vermemeleri halinde de davaya katılmaları zorunludur. O halde, diğer paydaşlar ...ve..., davalı yüklenici ile “kat karşılığı inşaat sözleşmesi” yapmış olmaları ve (16) parseldeki bağımsız bölümlerini, gerçekte satış sebebiyle değil, sözleşmenin ifası amacıyla davalı yükleniciye temlik etmiş iseler, onların davaya onaylarının alınması; olmadığı takdirde davaya dahil edilmeleri için mahkemece, davacıya uygun mehil verilmelidir. Bu hususun mahkemece araştırılmaması bozma nedeni olduğu halde; Dairemizce de, maddi hata sonucu bozma ilamında gösterilmemiş olduğundan, yerel mahkeme kararının bu sebeple de bozulması gerekmektedir.

Diğer yandan, davacının tapudaki devri, eser sözleşmesinin ifasına yönelik olduğundan ve sözleşmenin feshi de istenmiş olmakla, davada tazminat olarak istenen alacak kalemleri “menfi zarar” niteliğinde bulunduğundan, mahkemece bu yönde inceleme yapılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir (BK. m.108).

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte belirtilen nedenle davacı tarafın tüm, davalılar vekilinin sair karar düzeltme isteminin reddine, (2.) bentte açıklanan sebeplerle davalılar vekilinin karar düzeltme taleplerinin kabulüne ve açıklanan bozma sebeplerinin, Dairemizin 2005/5899 Esas ve 2006/6756 Karar sayılı bozma ilamına ilavesiyle yerel mahkeme kararının bu sebeplerle de BOZULMASINA, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezası ile 27,00 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, ödedikleri karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalılara geri verilmesine, 20.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.