muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14940, Karar No: 2017/15629, Tarih: 27.11.2017

2) Dava konusu 128 ada 7 parsel sayılı taşınmaz, 30.11.1995 tarihindeki kadastro çalışmasında herhangi bir tapu kaydına dayanmaksızın 1937 tarih, 381 tahrir nolu vergi kaydına istinaden ...kızı ... ... ve arkadaşları adına paylı mülkiyet şeklinde tespit ve tescil edilmiştir. Ne var ki dayanak 29.07.1996 gün 9796 yevmiye nolu ... 4. Noterliğinde düzenlenen miras taksim sözleşmesine konu taşınmaz ise 20.03.1996 gün 18 sıra 11 sayfa 140 cilt sayılı tapulu taşınmazdır. Taksim sözleşmesine konu yapılan tarih ve sayısı bildirilen tapu... Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.06.1993 gün, 1988/54 Esas ve 1993/65 Karar sayılı tescil ilamı sonucu oluşmuş ve tapu siciline tescil edilmiştir. Taksim sözleşmesine konu 20.03.1996 gün 18 sıra 11 sayfa 140 cilt nolu tapu kaydının dava konusu 128 ada 7 parsele kadastro sırasında revizyon görmediğine göre, ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte getirilmeli, yerel ve teknik bilirkişi aracılığıyla taşınmazın bulunduğu yerde yapılacak keşifte 20.03.1996 gün 18 sıra 11 sayfa 140 cilt nolu tapunun dava konusu 128 ada 7 parsel sayılı taşınmazı kapsayıp kapsamadığını, başka bir anlatımla noterde düzenlenen taksim sözleşmesine konu taşınmazın dava konusu taşınmaz olup olmadığı ayrıntılı olarak araştırılarak duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 440/I. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14703, Karar No: 2016/11482, Tarih: 21.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/14703 E.  ,  2016/11482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın Kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Bir önceki bozma ilamımızda, çalışmaların geçtiği işyerinin net olarak tespit edilmesi, işyerleri arasında varsa organik bağın belirlenmesi, davacının isticvap edilerek dinlenilmesi ve kanaat edinmeye yetecek kadar bordrolu tanıkların dinlenilmesi hususları belirtilmiş ise de, Mahkemece, bozma ilamı gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Bu bağlamda, davacı isticvap edilerek, hangi işyerinde çalıştığının tespitini istediği net olarak açıklattırılmalı, Mahkemece, davacının 15.03.2002-22.01.2004, 26.01.2005-10.02.2005 ve 01.01.2009-30.04.2010 tarihleri arasında davalı ... ... Kargo…Ltd Şti işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, 23.01.2004-25.01.2005, 11.02.2005-31.12.2008 tarihleri arasında davalı ... işyerinden bildirimlerinin bulunduğu gözetilmeli, işçilik alacağına ilişkin açılan dava dosyası getirtilerek incelenmeli, davalılar arasındaki organik bağ gözetilmek suretiyle işveren net olarak belirlenmeli, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Kabule göre de, hüküm kısmında davalı ... hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi ile infazda tereddüt oluşturacak şekilde yargılama giderlerinden tüm davalıların sorumlu tutulması yerinde görülmemiştir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3161, Karar No: 2013/11170, Tarih: 23.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/3161 E.  ,  2013/11170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Doğrudan verilen 2.000 TL adli para cezası taksitlendirilerek 5 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; Doğrudan verilen 2.000 TL adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 5 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/05/2013 gününde oybirliğiyle
Yargıtay — Esas No: 2007/2535, Karar No: 2007/4412, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2535 E.  ,  2007/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... ile davalı-k.davacılar 1) ... 2) ... 3) ... 4) ... arasındaki davadan dolayı Adıyaman Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 11.03.2005 gün ve 1999/531-2005/541 sayılı hükmü bozan Dairemizin 22.01.2007 gün ve 2005/6780-2007/206 sayılı ilamı aleyhinde davalı-k.davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1- Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalıların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Dairemizin 22.01.2007 tarihli bozma ilâmında; davacının 5. katta yer alan ve yapılamayan 13 ve 14 nolu dairelere ait talebi ile ilgili olarak, bilirkişi tarafından verilen raporda, arsa sahiplerine ait dairelerden birisinin %80’inin verileceğinin uygun olacağının açıklanması nedeniyle, arsa sahiplerinden hangi daireden pay vereceklerinin sorulup, belirlenmesi ve arsa sahiplerine ait bir daireye düşecek payın %80’inin tapusunun iptali ile yüklenici adına tapuya tesciline karar verilmesi gereğine işaret edilmiştir.

Davalı arsa sahipleri, bu kez yaptıkları karar düzeltme istemlerinde; davanın yüklenici tarafından terditli açıldığını ileri sürerek, yükleniciye seçim hakkının kullandırılmasının daha uygun olacağını belirtmişlerdir.

Sözleşmeye göre zemin+ beş kat ve her katta ikişer daire olması gereken bina, imar mevzuatı nedeniyle, zemin üstü ikişer daireden dört katlı olarak yapılmıştır. Bu durumda, davalı dört arsa sahibine birerden dört daire isabet ettiğinden, bu dairelerden birinin %80 payının yüklenici adına tescili halinde, bir arsa sahibi, sadece bir dairenin %20’sine sahip olacaktır. Bu hususun adaletsiz bir sonuç doğuracağı âşikârdır. O hâlde, yüklenicinin terditli istemi de nazara alınarak, karar düzeltme talebinin kabulü ile arsa sahiplerine isabet eden zemin kattaki iki dükkândan birinin (gerekirse ivaz ilâvesiyle) yüklenici adına tapuya tesciline hükmedilmek üzere mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı arsa sahiplerinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Daire’mizin 22.01.2007 gün ve 2005/6780-2007/206 sayılı bozma kararının kısmen kaldırılmasına ve yukarıda 2.bendde açıklanan nedenle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA; arsa sahiplerinin diğer karar düzeltme istemlerinin ise 1.bend uyarınca reddine, ödedikleri karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalı-karşı davacılara geri verilmesine, 28.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2065, Karar No: 2021/7989, Tarih: 31.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2065 E.  ,  2021/7989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Trafik kazası sonucu oluşan yaralanmadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada, Ankara 9. Asliye Ticaret ile İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, trafik kazası sonucu oluşan yaralanmadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesince, davalı vekilinin süresi içerisinde verdiği cevap dilekçesi ile yetkisizlik itirazında bulunduğu, davacının .../Aydın ilinde ikamet ettiği, trafik kazasının Aydın ilinde meydana geldiği, davalı ... şirketinin ticaret sicilde kayıtlı adresinin Kadıköy/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesince ise, somut olayda kazanın Aydın ilinde meydana geldiği, davacının ikamet adresinin .../AYDIN olduğu, davalı ... şirketinin Ankara ilinde bölge müdürlüğünün olduğu, dolayısıyla davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu Ankara ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu gerekçesi ile karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, kaza Aydın ilinde meydana gelmiş, davacının yerleşim yeri ise Efeler/Aydın’dır. Ancak, yapılan araştırma ile davalı ... şirketinin Ankara İlinde bölge müdürlüğünün olduğu anlaşılmıştır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu Ankara ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7892, Karar No: 2014/30749, Tarih: 22.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/7892 E.  ,  2014/30749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/268317

MAHKEMESİ : Çaycuma(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2012

NUMARASI : 2011/801 (E) ve 2012/321 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Filyos Belediye Başkanlığının yazısında mağdurun "...barınacak yeri olmaması nedeniyle iskele gerisindeki binada barındırıldığı, güvenliği Belediye tarafından sağlanan alanın korunmasında kendi rızası ile Belediye'ye yardımcı olduğu..."nun bildirilmesi karşısında sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nin 86/3-c maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15892, Karar No: 2011/2262, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15892 E.  ,  2011/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

1- Orman İşletme Müdürlüğünden, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgeye ilişkin 200-201-202-203-204 ve 205 nolu orman sınır noktaları ile ilgili orman kadastrosu çalışma tutanaklarının getirtilmesi,

2- Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınması, orman kadastrosu arazi kadastrosu üzerine yapıldığına göre aradaki farkın nedeninin açıklattırılması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12886, Karar No: 2024/7367, Tarih: 16.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12886 E.  ,  2024/7367 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/395 E., 2016/1 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Suç tarihinde ve yargılama aşamasında on beş yaşından küçük olan mağdurenin velayet hakkına sahip annesinin kovuşturma aşamasında alınan beyanında suça sürüklenen çocuklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı gibi Mahkemece verilen katılma kararı da bu hak ve yetkiyi vermeyeceğinden, mağdure vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği reddine karar vermek gerekmiştir.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuklar Hasan ve Ahmet hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını; sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.01.2016 tarihli ve 2015/395 Esas, 2016/1 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret, onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mağdurenin ruh sağlığının bozulmasının başka bir sebebe dayanamayacağına, kararın gerekçesinin yerinde olmadığına, mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verildiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret, onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mağdurenin ruh sağlığının bozulmasının başka bir sebebe dayanamayacağına, kararın gerekçesinin yerinde olmadığına, mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verildiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Olayın ortaya çıkış şekline ve gelişimine bakıldığında mağdurenin husumet bulunmayan birden fazla kişiye böyle bir isnatta bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun rapor ile sabit olduğuna, kararın gerekçesinin hukuka, usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin beyanları, suça sürüklenen çocukların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2110, Karar No: 2015/1994, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2110 E.  ,  2015/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.03.2014 gün ve 2013/204 E. 2014/241 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14882 E. 2014/18409 K. sayılı ilamı ile;

"....Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın Seyitömer Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: