muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8740, Karar No: 2010/8219, Tarih: 12.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/8740 E.  ,  2010/8219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 6.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.07.2009 tarih ve 2009/1673-2009/1673 D.İş. Sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili, ihtiyati hacze konu çekin keşide yerinin bandırma olduğunu, müvekkilinin ikamet adresinin Çayağzı Köyü-Erdek olduğunu, İİK’nun 50. maddesi uyarınca mahkemenin yetkisiz olduğunu, yetkili mahkemenin Erdek Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının yetkisizlik nedeni ile kaldırılmasını talep etmiştir.

İhtiyati haciz isteyen vekili, borçlu hakkında ihtiyati hacze dayanılarak yapılan takibin icrai takibe dönüştüğünü, ödeme emrinin tebliğinden sonra takibin itiraza uğramayıp kesinleştiğini, İİK’nun 50, HUMK’nun 9. ve BK’nun 73/1. maddesi uyarınca yetkili mahkemenin müvekkilinin ikametgahı mahkemesi olan İstanbul Mahkemeleri olduğunu, borcun para borcu olmasından dolayı BK’nun 73/1 maddesi uyarınca da yetkili mahkemenin alacaklının ikametgahı mahkemesi olduğunu, müvekkilinin ikametgahının da ihtiyati haciz kararı veren mahkemenin yargı sınırlarında olduğunu savunarak, itirazın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati hacze konu çekin keşide yerinin Bandırma olduğu, ihtiyati hacze itiraz eden ...’ın ikamet adresinin Çayağzı Köyü-Erdek olduğu, İİK’nun 50 ve HUMK’nun 9. maddeleri uyarınca ihtiyati haciz kararı verme yetkisinin Erdek Asliye Hukuk Mahkemesi’nde olduğu gerekçesiyle ihtiyati hacze itiraz eden borçlu ...’ın yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliği nedeniyle ihtiyati haciz kararının itiraz eden borçlu yönünden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz isteyen banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz isteyen banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13943, Karar No: 2023/4711, Tarih: 11.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13943 E.  ,  2023/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurmak sureti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılar ... vd. vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediği gerekçesiyle yeni arsa paylarının belirlenerek tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk bilirkişi heyeti tarafından yapının içine girilerek rapor düzenlendiğini, ikinci heyetin yapının durumu gereği içeri girmeksizin rapor düzenlediğini, her iki raporun da davanın haklılığını tespit ettiğini, ikinci rapora itiraz ettiğini, davalı tarafın ise ikinci rapora göre karar verilmesini istediğini, ikinci rapora göre verilen kararın istinaf edilmesi üzerine kaldırıldığını, Mahkemenin ise herhangi bir araştırma yapmaksızın ve davalı tarafın da ikinci rapora göre karar verilmesi talebini yok sayarak davanın reddine karar verdiğini, arsa payını bilerek taşınmazın satın alındığına yönelik gerekçenin hatalı olduğunu, mevcut iki rapora karşın verilen ret kararının hatalı olduğunu, Mahkemenin gerekçesinin kendi içerisinde çelişkili olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; her iki raporda da arsa paylarının hatalı olduğunun tespit edildiğini, davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kat mülkiyetine tabi ana taşınmazdaki bağımsız bölümlerin arsa paylarının düzeltilmesi davasının kabulüne yönelik İlk Derece Mahkemesi kararının yalnızca davacı tarafından istinaf edildiği, Mahkeme kararının eksik inceleme nedeniyle davacı yararına kaldırıldığı, yeniden yapılan yargılama sonucu kararı istinaf eden davalı aleyhine usulî kazanılmış hak gözetilmeden davanın reddine karar verilemeyeceği anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurmak sureti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ileri sürmüştür.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne dair kararının kendileri tarafından da istinaf edildiğinden davacı lehine usulî kazanılmış haktan sözedilemeyeceğini, kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı ve bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne dair verdiği ilk kararın davacı vekili yanında bir kısım davalılar vekili tarafından katılma yoluyla istinaf edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince dosyanın eksik inceleme nedeniyle hükmün kaldırılması sureti ile mahkemesine iade edildiği anlaşılmaktadır.

3. Usule ait kazanılmış hak müessesi, usul hukukunun dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir. Davanın kabulüne ilişkin ilk karar bir kısım davalılar vekili tarafından da istinaf edildiğinden davacı lehine usulî kazanılmış haktan söz edilemeyecektir.

3. Usule ait kazanılmış hak müessesi, usul hukukunun dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir. Davanın kabulüne ilişkin ilk karar bir kısım davalılar vekili tarafından da istinaf edildiğinden davacı lehine usulî kazanılmış haktan söz edilemeyecektir.

4. Bölge Adliye Mahkemesince bu husus göz önünde tutularak inceleme yapılması gerekirken aksi düşünce ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

5. Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu taşınmaza ait son tapu kayıtları getirtilerek, taraf teşkilinin sağlanması ve davanın konusuz kalıp kalmadığının araştırılması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek hâlinde davacı ve davalılar ... vd.'ye iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10089, Karar No: 2017/4088, Tarih: 17.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/10089 E.  ,  2017/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalıya kasko sigortalı aracın 13.01.2014 tarihinde meydana gelen kazada pert olduğunu, dava konusu aracın müvekkilinin elinden rızası dışında çıktığını, davalı ... şirketinin aracın alkollü kullanıldığı gerekçesi ile ödeme yapmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000 TL maddi tazminatın yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 30.250 TL olarak davasını ıslah etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı araç sürücüsünün yasal sınırın fazlası ile üstünde alkollü olduğunu, olay yerine gelen kolluk görevlilerine tutanak tutturulmadığını, sürücünün olay mahallini terkettiğini, kazadan 15 saat sonra yakalandığında dahi alkollü olduğunu, davacının aracının rızası dışında çıktığına dair iddialarının gerçeği yansıtmadığını, şirketin temerrüde düşmediğini, tazminat bedelinin fahiş olduğunu ve dava tarihinden itibaren faiz istenebileceğini belirterek, haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava konusu aracın 13.01.2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında pert olduğu, davacının sigorta şirketine müracaatına rağmen ödeme yapılmadığı belirtilerek davanın kabulü ile 30.250 TL araç bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

1-28.11.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı “Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun”un (TKHK) 2. maddesinde Kanun'un kapsamı “bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” şeklinde açıklanmıştır. Kanun'un “tanımlar” başlıklı 3. maddesinin (l) bendinde ise tüketici işlemi, “Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.” biçiminde tanımlanmıştır.

6502 sayılı TKHK'nın 73. maddesi uyarınca tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemesi görevli kılınmıştır. Bunun yanında Kanun'un 83. maddesinde de taraflardan birinin tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olmasının, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği belirtilmiştir.

Dava konusu olayda, davacı sigortalının aracında meydana gelen hasarın davalı sigortacıdan tazmini istenmekte olup, dava 22.10.2014 günü, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun yürürlüğe girdikten sonra açılmıştır. Taraflar arasında akdi bir ilişki olup davalının sorumluluğunun kaynağı davacıyla yaptığı kasko sigorta sözleşmesine aykırılıktır. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınmalıdır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince somut olayda davaya tüketici mahkemesi sıfatı ile bakılmasına karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

2- TTK'nun 1456/1. maddesinde "Sınırlı ayni hak ile takyit edilmiş bir mal üzerindeki, malike ait menfaat sigortalandığı takdirde, kanunda aksi öngörülmemişse, sınırlı ayni hak sahibinin hakkı sigorta tazminatı üzerinde de devam eder" düzenlemesine; 1456/2. maddesinde ise "Sigortacıya, mal üzerinde sınırlı ayni hak bulunduğu bildirildiği takdirde, ayni hak sahiplerinin izni bulunmadıkça, sigortacı sigorta tazminatını sigortalıya ödeyemez. Ayni hakkın sicille alenileştiği veya sigortacının bunu bildiği durumlarda bildirime gerek yoktur. Sigortalı menfaate konu malın tamiri veya eski hâline getirilmesi amacıyla ve teminat gösterilmesi şartıyla, tazminat sigortalıya ödenebilir" düzenlemesine yer

verilmiştir. Ayrıca Türk Medeni Kanunu’nun 879. maddesi uyarınca, sigorta tazminatının öncelikle rehin hakkı sahibine verilmesi veya açık muvafakatının alınması gereklidir.

Böyle bir durumda, sigortalı durumda olan rehin hakkı sahibi olduğundan sigorta şirketinden tazminat talep etme hakkının da öncelikle ona ait olması gerekir ve sigorta ettiren, ancak sigortalı malın dain ve mürtehini olan ve lehine sigorta edilenin açık muvafakatını almak suretiyle sigortadan, şayet kendi menfaati de zedelendiği takdirde, tazminat istemek hakkına sahip olur. Öncelikle talep hakkının rehin hakkı sahibinde olması, yani sigorta bedelinin rehin hakkı sahibine ödenmesi gerektiği durumda, rehin hakkı sahibinin muvafakatinin bulunması halinde sigortalıya sigorta bedeli ödenebilir. Bu durumda dava açma hakkı da öncelikle rehin hakkı sahibinde olduğundan bir dava şartı olarak aktif dava ehliyeti olan davacı sıfatının da rehin hakkı sahibinde olduğu, buna karşın daini mürtehinin muvafakati halinde bu şartın yerine getirilmiş sayılacağı Dairemiz yerleşik içtihatları ile de ortaya konulmuştur.

Somut olayda davacıya ait aracın trafik kaydında dain ve mürtehin sıfatı bulunan dava dışı "Garanti Bankası AŞ.nin" tazminatın davacıya ödenmesine muvafakatı olup olmadığı konusu araştırılmamıştır. Bu durumda mahkemece, dain ve mürtehin sıfatı bulunan ... Bankası AŞ.nin muvafakatının olup olmadığının araştırılması, muvafakatı sağlandığı takdirde yargılamaya devam edilerek davanın sonuçlandırılması, aksi halde aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına zararın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda zararın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK 1409. md maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağı ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

O halde, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla kazanın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması yönünden yeni bir rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12427, Karar No: 2024/3274, Tarih: 25.03.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/12427 E.  ,  2024/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1721 Esas, 2023/1587 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/19 Esas, 2022/146 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.

2. Katılanın istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/1721 Esas, 2023/1587 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, sanık tarafından hastaneye borcu olduğunu gösterecek şekilde düzenlenen sahte fotokopi belgenin geçerliliğinin araştırılmadığına, sanık avukatça kazandığı tazminata hukuksuz olarak el konulduğuna, borcun sanık tarafından hastaneye ödendiğine dair herhangi bir banka dekontu, ödeme makbuzu olmadığına, verilen kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, sanık tarafından hastaneye borcu olduğunu gösterecek şekilde düzenlenen sahte fotokopi belgenin geçerliliğinin araştırılmadığına, sanık avukatça kazandığı tazminata hukuksuz olarak el konulduğuna, borcun sanık tarafından hastaneye ödendiğine dair herhangi bir banka dekontu, ödeme makbuzu olmadığına, verilen kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Avukatların görev sırasındaki veya görevlerinden doğan suçlarının 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 58 ve 59. maddeleri gereğince Adalet Bakanlığının soruşturma ve kovuşturma iznine tabi olduğu, 58. maddesinde "... soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine; suçun işlendiği yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılır ..." hükmü yer almış, 59. maddesinde ise "58. maddeye göre yapılan soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet savcılığına gönderilir. Cumhuriyet savcısı beş gün içinde, iddianamesini düzenliyerek dosyayı son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir. İddianamenin bir örneği hakkında kovuşturma yapılan avukata tebliğ olunur. Bu tebliğ üzerine avukat, kanunda yazılı süre içinde bazı delillerin toplanmasını ister veya kabule değer bir istemde bulunursa nazara alınır, gerekirse soruşturma başkan tarafından derinleştirilir. Haklarında son soruşturmanın açılmasına karar verilen avukatların duruşmaları, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesinde yapılır" hükmüne yer verilmiştir.

Sanık avukat hakkında Adalet Bakanlığının 11.04.2019 tarihli Oluru ile kovuşturma izni verilmemesi üzerine, katılan tarafından bu işlemin iptali için açılan davada, Ankara 8. İdare Mahkemesinin, 09.11.2020 tarihli ve 2019/1339 Esas, 2020/1905 sayılı Kararı ile; davacının alacaklı olduğu icra takibinde tahsil edilen tutardan 37.565,79 TL'sinin şikayetli avukatın bir diğer müvekkili olan hastanenin davacıdan alacağı olan tutarı davacının bilgisi ve izni olmadan ilgili hastaneye ödemesi yönünden iptaline diğer talepleri yönünden ise reddine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine;

Ankara Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2021/754 Esas, 2022/541 sayılı Kararı ile; soruşturma izni verilmemesine ilişkin isnat ile kovuşturma izni verilmemesine ilişkin isnatlar birbirlerinden bağımsız olup, tek dilekçeyle dava konusu edilebilmesi mümkün olmadığından 2577 sayılı Yasanın 3 ve 5. maddeleri gereği dava dilekçesinin reddi gerekirken işin esasına geçilmesi nedeniyle idare mahkemesi kararında usule uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle istinafa konu kararın kaldırılmasına karar verildiği,

Bozma üzerine, Ankara 8. İdare Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/1051 Esas, 2022/1258 sayılı Kararı ile; dava dilekçesinin reddine karar verildiği,