muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/643, Karar No: 2013/3603, Tarih: 01.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/643 E.  ,  2013/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcamalardan oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalının davalı işverene ait tekstil işyerinde “..., penye ve cer ünitelerinde iplik işçisi” tabir edilen işte çalıştığı anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan kusur raporunda; “olayın meydana gelmesine işyerinde ortam havalandırmasının yetersizliği, kişisel koruyucu uygun maske kullanımının verilerek sağlanmaması ve işçiye iş sağlığı ve güvenliği yönünden işin tehlikeleri ve alınması gerekli tedbirlerle ilgili yeterli eğitimin verilmemesinin neden olduğu” ve “sigara kullanarak ve maske kullanımına duyarlı davranmayarak sigortalının kendi sağlığını korumada yeterli özeni göstermediği” saptamaları yapıldıktan sonra; “hasta işçinin işyerinde yaptığı iş, maruziyet miktarı, süresi, işçi bünyesinin alerjik durumu, genetik yapısı vs. gibi sağlık durumundaki bünyesine bağlı diğer gelişmeler ve işyerinde teknik anlamda bütün önlemler alınsa dahi bir miktar hastalığın ortaya çıkmasının durumu dikkate alındığında kaçınılmazlık faktörünün de etkisi bulunduğu” yönünde düşünce bildirilmiş, Mahkemece bu rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun “İşverenin sorumluluğu” başlığını taşıyan 26’ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince, işverenin rücu alacağından sorumluluğu, ancak kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir davranışının varlığı halinde olanaklıdır. Başka bir anlatımla, işverenin yalnızca, fıkrada öngörülen sınırlı sayıdaki durumlarda sorumluluğu söz konusudur. Anılan fıkraya 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 28’inci maddesiyle eklenen “İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” cümlesi gereğince, iş kazalarında ilgililerin kusur  durumları belirlenirken   kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurulması ve

belirlenen kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir. Kaçınılmazlık olgusundan ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın, sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…” (Prof. Dr. A.Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu olgunun kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof. Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında; herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak  ilk  yargı  işlemi,  mevcut  hükümlere  göre  alınacak   önlemlerin   neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin

işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir. İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de, yadsınamaz bir gerçektir.

İşyerinde alınması gereken önlemlerin hiçbirinin işveren tarafından alınmadığının belirtilmiş olmasına karşın, “meslek hastalığının meydana gelmesinde sigortalının bünyesel yapısına bağlı özelliklerinin de söz konusu olabileceği nedenle kaçınılmazlık faktörünün de etkisi bulunduğu” yönünde düşünceye dayalı, kendi içerisinde çelişki taşıyan rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

İşyerinde alınması gereken önlemlerin hiçbirinin işveren tarafından alınmadığının belirtilmiş olmasına karşın, “meslek hastalığının meydana gelmesinde sigortalının bünyesel yapısına bağlı özelliklerinin de söz konusu olabileceği nedenle kaçınılmazlık faktörünün de etkisi bulunduğu” yönünde düşünceye dayalı, kendi içerisinde çelişki taşıyan rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı gözetilerek, yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi heyet raporuna dayalı olarak karar  verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3017, Karar No: 2010/4811, Tarih: 22.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/3017 E.  ,  2010/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 21/12/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; verilen kararın dairece bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...’un diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem ve sebepsiz zenginleşme nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce bozulması üzerine, bozmaya uyularak istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dairemizin 14.03.2007 günlü bozma kararında, davalılardan ...’un İcra ve İflas Yasası'nın 89. maddesi gereğince gönderilen haciz ihbarnamelerine süresinde yanıt vermemesi nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesinin istendiği, zararın haksız eylemden doğması nedeniyle her bir davalının belirlenecek kusuru oranında sorumlu tutulması gerektiği vurgulanmıştır. Yerel mahkemece, bozma kararına uyulmuş ise de, bozmanın gereği yerine getirilmemiş, belirlenen zarardan davalıların dayanışmalı olarak (müteselsilen) sorumluluğuna karar verilmiştir. Dairemiz bozma kararına uyulduğuna göre bozma kararında belirtildiği gibi, kurum çalışanı olan davalıların kusur oranları ayrı ayrı belirlenerek, her bir davalının kendi kusuru oranında sorumlu tutulması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların zararın tümünden dayanışmalı olarak sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların zararın tümünden dayanışmalı olarak sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Tarafların diğer temyiz itirazına gelince; Dairemiz bozma kararında, kurum çalışanı olan davalıların zarardan sorumlu oldukları kabul edilerek, her davalının zarardan sorumluluk oranları ve buna göre sorumlu olacakları tazminat tutarlarının ayrı ayrı belirlenmesi gerektiği açıklanmıştır. Yerel mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan bilirkişi incelemesi üzerine alınıp benimsenen bilirkişi raporunda, davalılardan ...’ın başka bir yerde görevli olması, diğer davalı ...’nin ise daha sonra, 17.08.2000 gününde, atanması nedeniyle sorumlu olmayacakları yönünde görüş bildirilmiş ve bu rapor benimsenerek, adı geçen bu davalılar hakkındaki istem reddedilmiştir. Ne var ki, dosyadaki belgelerden; haciz ihbarnamelerinin tebliği edildiği günlerde davalılardan ...’ın davacı kurumdan Personel ve İdari İşler Müdür vekili olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. Diğer davalı ...’nin sorumluluğunun dayanağı ise, haciz ihbarnamelerinin tebliği ile ilgili olmayıp ... müdürü olarak görev yaptığı sürede, borç Döner Sermaye İşletmesi ... Müdürlüğü zimmetinde sayıldığı ve kurumun Ziraat bankasındaki hesaplarına ödeme yasağı konulduğu, ödeme yasağının kaldırılmasından sonra da borcun ödenmeyerek zararın artışına neden olmasıdır.

Yerel mahkemece, Dairemizin ilk bozma kararında vurgulandığı gibi, davalı çalışanları olan tüm davalıların, zararın tümünden sorumlu olduğu kabul edilip davalıların görev süreleri, yetkileri, zararın meydana gelmesindeki ve artmasındaki katkılarına göre kusur oranları ve kusur oranlarına göre sorumlu oldukları tutarlar ayrı ayrı belirlenerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile bu davalılar hakkındaki istemin reddedilmiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12788, Karar No: 2019/3898, Tarih: 11.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12788 E.  ,  2019/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme dayanak orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların 1956 tarihli hava fotoğrafı incelenmiş olmasına rağmen rapor eki krokide dava konusu taşınmazların konumu komşu parselleri gösteren kadastro paftası ile hava fotoğrafının çakıştırılması sureti ile gösterilmemiş ve hava fotoğrafının stereoskopik incelemesi yapılmamıştır.

Bu sebeple dosyanın keşfe katılan ... ve fen bilirkişilerine verilerek keşifte uygulandığı bildirilen 1956 tarihli hava fotoğrafı ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların, o hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı, memleket haritasında taşınmazların kısmen yeşil alanda görünmesinin nedenleri hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek raporun alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 11/06/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/980, Karar No: 2025/2371, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/980 E.  ,  2025/2371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/233 Esas, 2024/243 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara Batı 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.09.2024 Tarihli ve 2024/1518 Esas, 2024/1358 Karar Sayılı Kararı

Yapılan incelemede kısıtlı adayının ikamet adresinin .........,Mahallesi ........ ... No:157 .........../Erzurum olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Şenkaya Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.12.2024 Tarihli ve 2024/233 Esas, 2024/243 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının .............Mahallesi ... Sokak No:19/2............,Ankara adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Etimesgut/Ankara olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara Batı 5. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara Batı 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31943, Karar No: 2014/33669, Tarih: 27.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31943 E.  ,  2014/33669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2014

NUMARASI : 2013/358-2014/431

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebebe dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştirlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı hakkında ilk kez 05.10.2012 tarihinde çocuk evine yapılan ziyarette davacının çocuklarla iletişiminde sorun olduğuna dair tutanak tutulduğu, bu tutanaktan sonra davacını iş sözleşmesinin feshine ilişkin herhangi bir somut adım atılmadığı gibi, davacıya ihtar verilmediği ve çalışmaya devam etmesine göz yumularak sözleşmesinin hemen iki ay sonra yenilendiği, o tutanakta belirtilen hususlarda bakıcı annelere eğitim verilmesinin önerilmesine rağmen, gerekli eğitimin verilmediği, feshe konu olan son olayda ise, olumsuz davranışlara maruz kalan öğrencinin ifadesinin alınmadığı veya dosyada mevcut olmadığı, bu konu ile ilgi yeterince araştırma yapılmadığı ve diğer bakıcıların bu yöndeki gözlemlerinin sorulmadığı, şahit dinletilmediği, davacının uyarılıp kendisinin ileride bu tür davranışlardan kaçınıp kaçınılmadığının beklenmediği fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmediği ve feshin son çare olduğunun işverence ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, davalı işyerinde hasta bakıcı olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, işyerindeki kurallara uymama ve meslek ahlakına aykırı davranışlar sergilediği gerekçeleriyle haklı sebeple feshedilmiştir. 04.10.2012 tarihli tutanak ile onaltı yaşındaki kız çocuğunun bileğini kesmesi ile yapılan araştırmada bakıcı annelerin çocukların ergenlik çağında olması sebebi ile zorlandıkları, davacının yaşının çocuklarının yaşı ile yakın olması sebebi ile otorite kurmakta zorluk yaşandığı, 19.02.2013 tarihli tutanak ile davacının iki kız çocuğuna uygun olmayan sözler sarfettiği, 28.03.2013 tarihli tutanak ile davacının sert ve kuralcı tavrının çocuğun psikososyal gelişimini olumsuz etkilediği belirtilmiştir. Davacı hakkında düzenlenen tutanaklar, davacının savunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, işyeri düzenini bozan davranışlar niteliğinde olduğu ve işyerinde olumsuzluklara yol açması sebebiyle geçerli sebep oluşturduğu kabul edilerek davanın reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen sebeple, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 700,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 27.11.2014 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1042, Karar No: 2014/13563, Tarih: 15.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1042 E.  ,  2014/13563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/26 esas sayılı dosyasının eklenerek,

2) Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan fındık dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak alınacak cevapla,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.