muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2452, Karar No: 2025/1110, Tarih: 26.02.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davaya konu el yazılı vasiyetnamenin 4721 sayılı Kanun'un 538. maddesindeki yasal koşulları sağladığı ve murisin vasiyetnamenin düzenlendiği esnadaki ehliyetsizlik iddiasını usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... ve davacı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı ... temyiz dilekçesinde;

a.Murisin son iradesi ve son arzusunun davacı ...'nın mirasçı olması yönünde tecelli ettiğini, bu iradeye uygun hareket edilmesi ve hüküm kurulması gerektiğini,

b.Murisin vaisyetnameden sonra yazdığı mektuplarda ilerleyen yıllarda bu vasiyetnamedeki iradesinden caydığının anlaşılacağını ve iptalinin gerektiğini,

c.Tanıkların olayı aydınlatacak bilgi vermediklerini,

ç.Davacı annelerinin yargılama esnasında öldüğünü, geriye kendilerinin ve babasının kaldığını, babasına vasi atanması gerektiği hâlde atanmadığını taraf teşkilinin sağlanmadığını beyan etmektedir.

2.Davacı ... temyiz dilekçesinde;

a.Murisin son iradesi ve son arzusunun davacı ...'nın mirasçı olması yönünde tecelli ettiğini, bu iradeye uygun hareket edilmesi ve hüküm kurulması gerektiğini,

b.Murisin vaisyetnameden sonra yazdığı mektuplarda ilerleyen yıllarda bu vasiyetnamedeki iradesinden caydığının anlaşılacağını ve iptalinin gerektiğini,

c.Tanıkların olayı aydınlatacak bilgi vermediklerini,

ç.Davacı annelerinin yargılama esnasında öldüğünü, geriye kendilerinin ve babasının kaldığını, babasına vasi atanması gerektiği hâlde atanmadığını taraf teşkilinin sağlanmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ... ve davacı ...'un temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11991, Karar No: 2018/3798, Tarih: 02.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11991 E.  ,  2018/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanunu'nun 10/2. ve 21/2. maddelerine aykırı olarak, gerekçeli kararın sanığın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre usulsüz olarak yapılması nedeniyle temyiz istemini süresinde olduğunundan eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine verdiği 16/09/2015 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek, gereği görüşülüp düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı “Ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 01.07.2014 tarihli yazısında şirketin adresinin ''..., ... Cad. ... Sokak No:2/3...'' olduğunun belirtildiği, dosya içerisinde sureti bulunan 28.11.2012 tarihli haciz tutanağında anılan adreste yapılan haciz işlemlerinde borçlu şirketin faaliyet adresinde bulunmadığının tespit edildiği, şikayetçi vekilinin ise İİK’nın 347. maddesinde düzenlenen fiilin öğrenildiği tarihten itibaren 3 ay süre geçtikten sonra şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, İİK'nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/04//2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7556, Karar No: 2012/8995, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7556 E.  ,  2012/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde münavebeye alınan buğday, domates, taze fasulyenin sulu şartlarda dekar başına ortalama verimini, dekara üretim giderini ve kg başına toptan satış fiyatını gösterir 2011 yılına ait veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/161, Karar No: 2007/3814, Tarih: 12.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/161 E.  ,  2007/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Yozgat 1.Asliye Hukuk ( İş) Mahkemesi

Tarih                : 09.11.2006
Yargıtay — Esas No: 2018/3056, Karar No: 2018/4433, Tarih: 22.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3056 E.  ,  2018/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Güvenlik Hiz. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle işçinin iş sözleşmesini geçerli nedene dayalı olarak feshetmek isteyen işveren 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Dosya içeriğine göre davalı işverence her ne kadar iş sözleşmesinin feshine ilişkin yazılı fesih bildirimi dosyaya sunulmuş ise de; yazılı fesih bildiriminin usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edildiğini gösterir tebellüğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, davalıların temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu değişik gerekçe ile ONANMASINA, 22.02.2018 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22178, Karar No: 2015/7096, Tarih: 01.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22178 E.  ,  2015/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 23 parsel sayılı 55.235,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tespit komisyonu kararından söz edilerek mera vasfıyla orta malı olarak sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ... satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 101 ada 23 parselde kayıtlı taşınmazın mera kaydının iptaline, davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu taşınmazın üç tarafı tespiti kesinleşen mera parselleriyle çevrili olup, bir diğer sınırı ise mera olarak tespit edilip halen başka bir dosyada davalı olduğu anlaşılan 101 ada 107 parsel sayılı taşınmaz ile çevrilidir. Mahallinde yapılan keşif sonucu aldırılan ziraatçi bilirkişi raporlarına göre; taşınmazın eğiminin %15-35 arasında değişkenlik gösterdiği, üzerinde geven, hindiba, adi ayrık otu vb. çok yıllık mera bitkileri ile kaplı olduğu, taşınmazın hayvan otlatmak için elverişli olduğu belirlenmiştir. Dosyada yer alan çekişmeli taşınmaza ait fotoğraflardan da özel mülkiyete elverişli olmadığı temyiz incelemesi sırasında izlenmiştir. Dava konusu taşınmazın gerek etrafının mera olarak tespiti kesinleşen taşınmazlarla çevrili olması, gerek ziraatçi bilirkişi tarafından saptanan niteliği, gerekse dosyada izlenen fotoğraflarından niteliğinin mera olduğunun kabulü zorunludur. Açıklanan nedenlerle özel mülkiyete elverişle olmadığı anlaşılan çekişmeli taşınmaz hakkında açılan davanın reddine karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9533, Karar No: 2016/13779, Tarih: 14.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9533 E.  ,  2016/13779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamından sonra belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işverene ait işyerinde 08/02/2008-25/05/2012 tarihleri arasında çalıştığı süre zarfındaki gerçek ücretinin tespitini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilerek davacının davalı işveren yanında son ay 4.012.40 TL ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı ... Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ... Güvenlik Kurumu’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri

./..

Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri

./..

Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Mahkemece davacıya banka kanalıyla yapılan ödemeler esas alınarak hesaplanan 08.02.2008-31.03.2009 dönemine dair gerçek ücret tespitine yönelik hüküm isabetli ise de, geri kalan dönem için yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece davacıya banka kanalıyla yapılan ödemeler esas alınarak hesaplanan 08.02.2008-31.03.2009 dönemine dair gerçek ücret tespitine yönelik hüküm isabetli ise de, geri kalan dönem için yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...Ş.'ye iadesine, 14.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/26453, Karar No: 2013/23124, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26453 E.  ,  2013/23124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi'nde Üniversite'den 1992 yılı Mart ayından itibaren ihale alan değişik firmalardan son olarak davalı ... Sosyal Hizmetler Turizm Gıda Sanayi ve Ticaret Limitet Şirketi- Atmaca Temizlik Sanayi ve Ticaret Limitet Şirketi Ortak Girişiminin işçisi olarak 21.02.2011 tarihine kadar kadın doğum bölümünde hastabakıcı olarak çalıştığını ve yaşlılık aylığı almak üzere işten ayrıldığını, müvekkilinin çalıştığı yıllarda hak etmiş olduğu yıllık izinlerini kullanmadığını, ... Üniversitesi Rektörlüğünün asıl işveren diğer davalının alt işveren olarak müvekkilinin alacaklarından sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişin hakları saklı kalmak kaydıyla, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili ile davacı arasında bir hizmet sözleşmesinin bulunmayıp, müvekkili ile değişik firmalar arasında hizmet alım sözleşmeleri yapıldığını, davacının hizmet alımı yapılan firmaların işçisi olarak çalıştığını, bu sebeple müvekiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Sosyal Hizmetler Turizm Gıda Sanayi ve Ticaret Limitet ... Temizlik Sanayi ve Ticaret Limitet Şirketi Ortak Girişimi vekili, müvekkili şirketin hastanenin genel temizlik işini işyeri devri olarak bir başka firmadan devraldığını, davacının başlangıçtan itibaren davalı ...'nde hastabakıcı olarak çalışıp, müvekkili şirketler bünyesinde ise 1.4.2009-21.2.2011 tarihleri arası çalışarak kendi isteği ile emekli olup işten ayrıldığını, müvekkilinin davacının 1.4.2009-21.2.2011 tarihleri arası hizmet süresi ve bu dönemde aldığı ücretle sınırlı olarak sorumlu olacağını, şirketlerin, diğer davalı ... Tıp Fakültesi'nin genel temizlik işini, işyeri devri olarak bir başka firmadan devir aldıklarını, işyeri devrinde kıdem tazminatı alacağından tamamından üst (asıl) işveren olan diğer davalı hastanenin sorumlu olduğunu, alt işverenlerin çalıştırdıkları dönemle ve bu dönemdeki ücretle sorumlu olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıya ait Sosyal Güvenlik Kurumu ve işyeri şahsi sicil dosyası, şahit anlatımları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalıların asıl ve alt işveren olup, ... sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinin davalı yanca ispat edilemediği, davacının davalı işverenlikte çalıştığı tarihler arası süre üzerinden kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izin süresinin kullandırıldığının davalı yanca ispat edilemediğinden davacının yıllık izin ücretine hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de, 1999 yılı öncesinde davacının işvereni olarak kayıtlarda geçmiş olan işverenlerle davalı asıl işveren olan ... arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı yönünde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın iddia edilen tüm çalışma süresinden davalı asıl işveren ...'nün sorumlu tutulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, davacının ilk çalışmaya başladığı 03.12.1993 tarihinden ... sözleşmesinin sona erdiği tarih olan 21.02.2011 tarihine kadar 17 yıl çalışması bulunmasına rağmen yıllık ücretli izin hakkının 22 yıl üzerinden hesaplanması da doğru olmamış, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 01.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15663, Karar No: 2023/8463, Tarih: 06.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/15663 E.  ,  2023/8463 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/433 E., 2020/554 K.

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2023 tarihli ve 2023/37537 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, somut olayda sözleşmesiz sayaçtan su kullandığına dair 28/02/2017 tarihli ... su kullanım tutanağına göre anılan Mahkemesince sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

1-Benzer bir olayda Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28/09/2015 tarihli ve 2015/13564 esas, 2015/16182 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanık hakkında idareye kaydı olmayan sözleşmesiz sayaçtan geçirmek suretiyle ... su kullandığı iddiası ile dava açıldığı ve bu şekildeki sayaca sanığın her zaman müdahale etmesinin olanaklı bulunması karşısında, sanığın suça konu sayacı hangi tarihten itibaren ve ne kadar süre ile kullandığı araştırılarak, bu süreye göre sayaçtaki tüketimin kurulu güçle ve tespit öncesi ve sonrası tüketimlerle uyumlu olup olmadığı bilirkişi aracılığı ile belirlenip sanığın sayaca müdahale ... etmediği ve dolayısıyla karşılıksız yararlanma kastı bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,