muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3200, Karar No: 2018/8136, Tarih: 11.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3200 E.  ,  2018/8136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının ...-Güzeloba mahallesi, 7904 ada 17 parselin 27/11/1996 tarihinde ...'dan satın aldığını, davacının satın aldığı tarihte tapu kaydında mülkiyeti kısıtlayan şerh ve beyan olmadığını, taşınmazın satın alındığı tarihte imar parseli olduğunu, davacının parseli otel yapmak için ... ... belediyesinden 26/12/1996 tarihinde inşaat ruhsatı aldığını ve otel inşaatını tamamlayarak yine aynı belediyeden 18/11/2002 tarihinde otelin genel iskan belgesinin alındığını, ... Genel Müdürlüğü, Güzeloba mahallesi, 7904 ada 17 parselin 1078 sayılı ... parseli içinde kaldığı, bu nedenle özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesi ile davacı aleyhine 03.05.2000 tarihinde tapu iptali ve tescili davası açtığını, yargılamayı yapan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/742 Esas, 2005/367 Karar sayılı ve 14.06.2005 tarihli ilamı ile davacı adına olan tapunun iptali ve ... vasfı ile Hazine adına tesciline karar verildiğini, davacının yasal yollara başvurduğunu, son olarak Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2009/6547 Esas, 2009/7273 Karar sayılı ilamı ile karar düzeltme istemi de reddedilerek yerel mahkeme ilamının kesinleştiğini, bu ilamın kesinleşmesi ile davacının mülkiyet hakkının son bulduğunu, davacıya ait parselin bulunduğu bölgede 1993 yılında imar uygulaması yapıldığını ve 27/01/1993 tarih ve 1164 yevmiye ile davacıya ait 7904 ada, 17 parselin imar parseli olarak tapuya tescil edildiğin, davacının bu parselin 27/11/1996 tarihinde satın aldığını, MK'nın 1007/1 maddesine göre tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devletin sorumlu olduğunu, davacının tapu siciline güvenerek 7904 ada 17 sayılı parseli satın aldığını, tüm mal varlığını satarak bu parsele yatırdığını, kendisinin ve çocuklarının geleceğini bu otele bağladığını, oteli tefriş edip işlettiğini, davacıya ait tapunun iptali ile hiçbir bedel ödenmeden davacının mülkiyet hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek, 7904 ada 17 sayılı parselin değeri ile üstündeki yapı bedeli olarak 1.090.000,00 TL'nin tapu iptali ve tescil kararının kesinleştiği 30.04.2009 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini, otel işletmekten kaynaklanan kazanç kaybının tespiti ile bu kalem alacak için şimdilik 5.000 TL'nin davacıya ödenmesini, otelin tefrişinden kaynaklanan tüm zararların tespiti ile bu kalem alacak için şimdilik 5.000 TL'nin davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, dosyaya sunduğu 04/02/2016 tarihli dilekçesi ve son duruşmadaki imzalı beyanında, kazanç kaybı ve otelin tefrişi ile ilgili davasını geri aldığını belirtmiş, davalı vekili de buna karşı bir diyeceğinin olmadığını ifade etmiştir.

Mahkemece; 1)Taşınmazın zemin değeri ile üzerindeki bina ve havuz değeri olan 1.005,653 TL'nin tapu iptali ve tescil kararının kesinleştiği, 30/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, bu taleplerden fazlaya ilişkin kısımların reddine,

2)Kazanç kaybı ve otelin tefrişinden kaynaklanan taleplerle ilgili dava geri alındığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tazminat istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacının, adına kayıtlı bulunan taşınmazının tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde eldeki davayı açmasına ve arsa niteliğindeki taşınmaza emsal metodu kullanılarak değer belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 11/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16114, Karar No: 2013/8805, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/16114 E.  ,  2013/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Önalım

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı ...'un adres kayıt sistemine bildirilen adresleri ile bu adreslerin hangi tarihlerde geçerli kayıt olarak bulunduğu, adı geçenin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin bulunmadığı zaman dilimi var ise bu sürenin de ilgili nüfus müdürlüğünden sorularak tespiti ile alınacak evrakın dosyaya eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16250, Karar No: 2017/5996, Tarih: 20.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/16250 E.  ,  2017/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının, davalı ... San. ve ....'de Ekim 2006-Şubat 2009 tarihleri arasında çalıştığı, 2009 yılında askere gittiği, asker dönüşünde tekrar çalışmaya başladığı, 2012 Şubat ayına kadar çalıştığı, Şubat 2012-Temmuz 2012 arasında başka bir iş yerinde çalıştığı, Temmuz 2012-Temmuz 2013 tarihlerinde tekrar davalı şirkette çalıştığı, net 1.000,00 TL ücret aldığı iddiası ile bildirim yapılmayan günlerin ve prime esas kazancın tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne  karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum ve  davalı şirket vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Hizmet süresinin tespiti talebi bakımından; davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10 ve 5510 sayılı Kanunun 86 maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosya kapsamı, toplanan deliller, hükmün dayandığı gerekçe ve ileri sürülen temyiz itirazlarına göre; hizmet sürelerinin tespiti yönünden verilen hüküm yönünden davalı kurum ve davalı şirketlerinin temyiz taleplerinin reddine ile hizmet sürelerinin tespitine yönelik verilen hükmün onanmasına

2- Aylık prime esas kazancın tespiti talebi bakımından; Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla)

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla)

bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. ..., İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Tüm bu açıklamalar karşısında davacının prime esas kazancının tespiti için yapılan  araştırma ve eldeki deliller hüküm kurmaya yeterli ve  elverişli değildir.Mahkemece emsal ücret araştırması kurumlardan yapılarak karar verilmiştir. Mahkemece yapılacak  iş, yukarıda ilkeleri ortaya konulduğu üzere prime esas kazancın varlığı tespit etmekten ibarettir.

Tüm bu açıklamalar karşısında davacının prime esas kazancının tespiti için yapılan  araştırma ve eldeki deliller hüküm kurmaya yeterli ve  elverişli değildir.Mahkemece emsal ücret araştırması kurumlardan yapılarak karar verilmiştir. Mahkemece yapılacak  iş, yukarıda ilkeleri ortaya konulduğu üzere prime esas kazancın varlığı tespit etmekten ibarettir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme, araştırma ve yanılgılı değerlendirme  sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı şirkete iadesine, 20.09.2017  gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/335, Karar No: 2023/3981, Tarih: 29.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/335 E.  ,  2023/3981 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.12.2022

SAYISI : 2020/132 E., 2022/1373 K.

DAVA TARİHİ : 01.03.2017

HÜKÜM/KARAR : Esas hakkında yeniden hüküm / Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/337 E., 2019/476 K.

Taraflar arasında alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; müvekkilin davalı kooperatife geçmiş yıllarda yaptığı ürün satışlarından davalı kooperatif tarafından haksız ve hukuka aykırı bir şekilde sermaye katılım payı kesintisi adı altında kesintiler yapıldığını, 4572 Sayılı Tarım Satış Kooperatif ve Birlikleri Hakkında Geçici 1. maddedeki ortak üreticilerin kooperatif ortaklığından ayrılma talepleri halinde kendilerine sermaye payı iadesi işlemi yapılmaz hükmü de tümüyle yürürlükten kaldırıldığından üye olan ortakların ayrılmaları halinde sermaye payı iadelerinin önünde bir engel bulunmadığını ileri sürerek 180.403,31 TL’nin kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının uzun yıllardan bu yana müvekkili kooperatif üyesi olduğunu, aksi yöndeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davacının talebi doğrultusunda müvekkili kooperatif yönetim kurulunun 23.06.2014 tarihli 86 no.lu kararıyla ortaklıktan çıkarılmasına karar verildiğini, 22.11.2014 tarihli genel kurulunda alınan karar uyarınca, davacının sermaye ödemesinin 5 yıl ertelenerek 2019 yılında ödenmesine karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı idarenin 23.06.2014 tarihinde kooperatif birliğinden çıkma talebinin kabul edildiği, bu tarihte davacı idarenin sermaye payının ise 190.563,38 TL olduğu, davalı tarafın davacıdan yapılan kesintilere açık bir itirazının bulunmadığı, davacının talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının müvekkili kooperatif üyeliğinden çıkarıldığını ancak davacının sermaye payının ödenmesinin ana sözleşme ve mevzuat hükümleri doğrultusunda genel kurul kararı ile 5 yıl ertelenmesine karar verildiğini, bu karar davacıya bildirilmesine karşın genel kurul kararının iptali davasının açılmadığını, davacının talebinde haksız olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı kooperatifin 22.11.2014 tarihli genel kurulunda davacıya sermaye ödemesinin 5 yıl ertelenerek 2019 yılında ödenmesi yönünde karar alınmış olup anılan kararın davacıya 23.12.2014 tarihinde bildirildiği, davacı tarafça genel kurul kararının iptali davasının açıldığı ileri sürülmediği gibi bu yönde dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye de rastlanılmadığı, anılan genel kurul kararının alacağın muacceliyet tarihini öteleyen bir işlem olduğunun kabulü gerektiği, dolayısıyla davacının alacağını ancak 24.11.2019 tarihinden itibaren talep edebileceği gözetilmeden dava tarihi itibariyle henüz muaccel olmayan davacının alacak talebinin reddinin gerektiği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkil idare ile davalı arasında usul ve hukuka uygun bir ortaklık ilişkisi kurulmadığını, yönetim kurulunca davalı kooperatife ortak olunması yönünde alınmış bir karar bulunmadığını, 4572 sayılı Kanunda yürürlükten kaldırılan geçici madde ile üye olan ortakların dahi sermaye payı iadelerinin önünde bir engel bulunmadığını, davalı kooperatif kayıtlarında müvekkil idare ortak olarak gözüktüğü için sermaye katılım payı adı altındaki kesintilerin ortaklıktan çıkma şeklinde tahsil edilmesinin sağlanması yoluna gidildiğini, ana sözleşme uyarınca 5 yıl gibi çok uzun bir süre erteleme kararı alınmasının hakkın kötüye kullanılmasını oluşturduğunu, müvekkil idarenin taleplerinin sürekli bir şekilde reddedildiğini, haklı talebin sürüncemede bırakıldığını, ayrıca müvekkil aleyhine takdir edilen vekalet ücretinin maktu olması gerekirken nispi olarak hüküm kurulmasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı kooperatif ortaklığından ayrılmaya dayalı sermaye alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı kooperatif ortaklığından ayrılmaya dayalı sermaye alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1163 sayılı Kanunun 17 nci maddesi, Kooperatif Ana Sözleşmesinin 18 nci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Davacı tarafın davalı kooperatife üye olduğu, davacı tarafın 20.06.2014 tarihli kooperatif ortaklığından çıkma talebinin 23.06.2014 tarihli kooperatif yönetim kurulu kararı ile kabul edildiği ortaklığı sona erenlerin durumuna ilişkin 22.11.2014 tarihli genel kurulda karar alındığı dosya kapsamında sabittir.

2. Somut olayda, davalı kooperatifin 22.11.2014 tarihli genel kurulda 10. gündem maddesi ile "ana sözleşmenin 18 nci maddesinin 6. ve 7. fıkrasındaki ortaklığı sona erenlere yapılacak sermaye ödemelerinin kooperatifin mevcudiyetini tehlikeye düşürecek durumlarda 5 yılı aşmamak üzere ertelenmesine" şeklinde alınan kararın açık bir erteleme kararı olmadığı anlaşılmakla erken açılan davadan söz etmek mümkün değildir. Bu durumda işin esasına girilerek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2472, Karar No: 2015/5029, Tarih: 02.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2472 E.  ,  2015/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Mahallesi 428 ada 40 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Mahallesi 428 ada 40 parsel sayılı taşınmazın 19.09.2012 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 429 ada 3 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 22.06.2012 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen...Mahallesi 429 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 429 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18903, Karar No: 2015/7634, Tarih: 06.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18903 E.  ,  2015/7634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 793 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin kuru ve sulu şartlarda 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.