muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7114, Karar No: 2018/1346, Tarih: 19.02.2018

2-) Kabule göre de;

a-) 2007 takvim yılında, sahte fatura düzenlemek eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, belirtilen suç tarihinde sahte fatura düzenlemek suçunun temel cezasının asgari haddinin 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanığın lehine olduğu cihetle, uygulamalı yasa karşılaştırması yapılmadan, temel cezanın teşdit uygulanmasına ilişkin bir gerekçe de gösterilmeden temel cezanın 18 ay yerine 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, yasaya aykırı,

b-) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2877, Karar No: 2015/4696, Tarih: 29.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2877 E.  ,  2015/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü 19.30 sıralarında ekiplerce devriye görevi yapıldığı sırada daha önce başka bir hırsızlık olayındaki kamera görüntülerinde tespit edilen otoya benzer bir otonun ... sayılı yer önünde park halinde olduğunun ve oto içerisinde kimsenin bulunmadığının görüldüğü, görevlilerce bir süre beklenildikten sonra otonun yanına gelen ve kamera görüntülerindeki eşgale benzeyen şahıslardan olan ve sonradan açık kimliği tespit edilen ...'ün ... plaka sayılı 1995 model Dodge marka karavan cinsi beyaz renkli otoya binerek otoyu aynı cadde üzerindeki No:100 sayılı yer önüne çektikten sonra sanık ...'ın elinde muhtelif paketlerle hızlı bir şekilde otoya binip otoyla birlikte uzaklaşmakta iken görevlilerce otonun aynı cadde üzerinde durdurulduğu ve otoyu kullanan ... ile ...'ın yakalandığının anlaşılması karşısında kesintisiz takibin bulunduğu söz konusu eylemin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-Sanığın TCK'nın 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan hükümlülüğünün birden fazla suçtan verilen cezaların toplamından oluşması karşısında, içtima çözülerek en ağır cezayı içeren hükümlüğü yerine toplam cezalarının esas alınması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16845, Karar No: 2017/8872, Tarih: 06.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/16845 E.  ,  2017/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından, çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde; borçlu şirketin, iflas erteleme davasında tedbir kararı verildiğini ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ancak şikayet dilekçesinde yanlış icra dosya numarasını bildirdiği, mahkemece borçlu tarafla ilgisi olmayan bu icra dosyası getirtilip incelenerek tedbir kararı gereğince takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; şikayet dilekçesinde, alacaklı tarafından ... 18.İcra Müdürlüğü'nün 2016/ 2652 Esas sayılı dosyası ile 01/02/2016 tarihinde şikayetçi aleyhine icra takibi başlatıldığının bildirildiği, Bakırköy 5.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/47 Esas sayılı dosyası ile açılan iflas erteleme davasında verilen 25/01/2016 tarihli ara kararı ile şikayetçi şirket hakkında; "...İİK'nun 179/b maddesinin 2 ve 3. fıkralarında yazılı istisnalara ilişkin hükümler hariç olmak suretiyle 6183 Sayılı Kanun ile yapılan takiplerde dahil olmak üzere hangi nedene dayanırsa dayansın davacı şirket hakkında her türlü ihtiyati haciz, ihtiyati tedbir ve muhafaza işlemleri de dahil tüm takip işlemlerinin yapılmasının ihtiyati tedbir yolu ile durdurulmasına, 25/01/2016 tarihinden itibaren yeni takip yapılmamasına karar verilmiştir...." şeklinde tedbir kararı verildiği, 10.02.2016 tarihinde şirket aleyhine başlatılan takip tarihi tedbir kararından sonra olduğundan takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Somut olayda; şikayetçinin bildirdiği ... 18.İcra Müdürlüğü'nün 2016/ 2652 Esas sayılı dosyasında alacaklının ... Faktoring A.Ş., borçlunun ... Yapı İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. olduğu, şikayetçinin iş bu icra takibinde taraf olmadığı, alacaklı tarafından ... 9. İcra Müdürlüğü'nün 2016/3875 Esas sayılı dosyası ile 02/02/2016 tarihinde şikayetçi aleyhine icra takibi başlatıldığı şikayetçinin temyiz dilekçesinden anlaşılmaktadır.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu şikayet olup, şikayet HMK'nun 118. maddesi anlamında bir dava değildir. Bu nedenle şikayet dilekçesinin HMK’nun 119. maddesinde yazılı şartları taşıması zorunlu değildir. Bu itibarla şikayet konusu icra dosyasının yanlış gösterilmesi veya hiç bildirilmemiş olmasının sonuca etkisi yoktur. Mahkemece şikayetçiye, doğru dosya numarasını bildirmek üzere süre verilip, asıl şikayet konusu dosya incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu şikayet olup, şikayet HMK'nun 118. maddesi anlamında bir dava değildir. Bu nedenle şikayet dilekçesinin HMK’nun 119. maddesinde yazılı şartları taşıması zorunlu değildir. Bu itibarla şikayet konusu icra dosyasının yanlış gösterilmesi veya hiç bildirilmemiş olmasının sonuca etkisi yoktur. Mahkemece şikayetçiye, doğru dosya numarasını bildirmek üzere süre verilip, asıl şikayet konusu dosya incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

O halde mahkemece, şikayet konusu doğru icra dosyası getirtilip, işin esasının incelenmesi gerekirken, borçlu tarafla ilgisi olmayan yanlış icra dosyası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada değerlendirilmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3515, Karar No: 2025/888, Tarih: 16.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/3515 E.  ,  2025/888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/83 - 2023/85

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-3139

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/252388

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının sorumluluğunda olan aracın davacıya çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında, davacının bedensel zarara uğradığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 397.802,43 TL sürekli iş göremezlik tazminatı 9.872,87 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 2.324,70 TL bakıcı gideri olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kazanın karayolu sayılmayan yerde meydana geldiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu kazanın Karayolları Trafik Kanunu kapsamında karayolu sayılmayan yerde meydana geldiği gerekçesiyle pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kazanın KTK'nın 2. Maddesi gereğinde karayolu sayılan yerde meydana geldiği gerekçesiyle davacın vekilinin itirazlarının kabulüne karar verilmiş, esastan yapılan inceleme neticesinde davanın kabulü ile toplam 410.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kazanın karayolu sayılmayan yerde meydana geldiğini, başvurunun usulüne uygun olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, hesap raporunun ve hesaplama tekniğinin hatalı olduğunu, ceza dosyasında alınan kusur raporunun bağlayıcı olmadığını, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri zararının teminat dışı olduğunu, temerrüde düşülmediğini ve hükmedilecek vekalet ücretinin nispi ücretin 1/5'i oranında olabileceğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalının sorumluluğunda bulunan trafik sigortasız aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacıda oluşan bedensel zararın tazmini talebine ilişkindir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalının sorumluluğunda bulunan trafik sigortasız aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacıda oluşan bedensel zararın tazmini talebine ilişkindir.

1-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, başvurunun usulüne uygun olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmiş olmasına, bu raporu esas alarak aktüer bilirkişinin hazırladığı raporun ve hesaplama tekniğinin gerekçeli, mevzuata ve denetime uygun olması sebebiyle karar vermeye yeterli olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının 6.5. bendinde yer alan "60.400.- TL " ibaresi çıkartılarak yerine "12.080,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8152, Karar No: 2019/6312, Tarih: 07.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8152 E.  ,  2019/6312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ... ve ...’e doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10317, Karar No: 2023/11300, Tarih: 11.07.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10317 E.  ,  2023/11300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4838 E., 2023/1320 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 67. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/20 E., 2022/346 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Somut uyuşmazlıkta, 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin eksik ödendiği iddiasına bağlı fark alacak taleplerinin reddine karar verildiği, hüküm altına alınan alacakların ise davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktarın, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, bundan dolayı ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının bulunduğunu ayrıca davacının pandemi döneminde davalı Bakanlık tarafından yayımlanan genelge çerçevesinde 7, 10 ve 15'er günlük nöbetler ile gece gündüz yirmi dört saat kapalı sistem çalıştığını, bu çalışma şeklinde fazla çalışma yapıp ... bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalıştığını ve gece çalışması yaptığını, ancak bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları ile fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde gereğince 01.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, Kurum tarafından yayımlanan genelgeler ile Covid-19 salgını nedeniyle işyerinde bakım hizmetinden yararlanan kişiler için tedbirler alındığını, 02.04.2020 tarihinde 7 günlük sabit vardiya usulüne, sonrasında 14 günlük sabit vardiya usulüne tâbi çalıştığını, 24 saat süreyle çalışma usulünün uygulanmadığını, işçilerin rızası olmaksızın çalışma koşullarında değişiklik yapılmadığını, çalışma usul ve düzeninin mevzuata uygun olduğunu, davacıya tüm hak ve alacaklarının eksiksiz ödendiğini, ücret politikasının hukuka uygun olduğunu, davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mevcut ... sözleşmesinde asgari ücretin yüzdelik fazlasına ilişkin açık bir hüküm bulunmadığından davacının fark ücret alacağının ve buna bağlı olarak ilave tediye ve ikramiye alacağının doğmadığı, sunulmuş puantaj kayıtlarına göre davacı Nisan 2018 ve Mart 2020 arasındaki dönemde, günlük ve haftalık çalışma sürelerinin aşılmadığı, 2020 Nisan döneminden sonraki günlük 11 saatlik ve gece vakti günlük 7,5 saatlik çalışma sınırının üzerinde çalıştığı, davacıya ait çalışma çizelgeleri, bordrolar ile ... bayram ve genel tatil formlarına göre bilirkişi raporu ile hesaplanan alacaklara hak kazandığının anlaşıldığı, rapordaki hesaplamaların denetime elverişli olduğu, davacının haftalık yasal 45 saatlik çalışma süresini aşan çalışmalarının dönemler itibarıyla puantaj kayıtları, ücret bordroları ve çalışma çizelgelerinden yararlanılarak tespit edildikten sonra karşılığı ücretin toplu ... sözleşmesinde öngörülen dönemsel ücret artış oranları ve günlük ücretin yüzde %60 fazlasıyla tespiti gerektiğine dair toplu ... sözleşmesi hükmüne göre hesaplandığı, ödenen tutarın mahsubu ile bakiye fazla çalışma ücretinin tespit edildiği; gece çalışma ücretinin 20.00-....00 saatleri arasındaki çalışmasının 7,5 saati aşan bölümünün fazla çalışma olarak değerlendirilip gece çalışma sürelerinin tespit edilerek karşılığı ücretin toplu ... sözleşmesindeki yasal miktarın %10 fazlası ile ödeneceğine dair hüküm uyarınca hesaplandığı ve mahsup işleminden sonra belirlendiği, bilirkişi tarafından izlenen tespit ve hesaplama yönteminin kanun ve sözleşme hükümleri ile dosya içeriğine uygun olduğu belirtilen ve dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının çalıştığı Kurumda bakıma muhtaç kişilerin bulunduğunu, süreç içerisinde aynı çalışma sisteminde çalışma yapıldığı kabulünün hayatın olağan akışına aykırı düşeceğini, bakıma muhtaç kişilerin sürekli çalışılmayı gerektiren özel durumları olduğunu, nöbet sırasında bunların bir an bile yalnız bırakılmasının mümkün olmadığını, hepsinin ihtiyaç saatlerinin farklı olup dolayısıyla aynı anda işin bitmesinin olası olmadığını, gerek pandemi dönemi gerek de pandemi dönemi öncesi dönemde davacının çalıştığı Kurumda keyfi hareket etmesi, fazla çalışma yapmama ya da tatil günlerinde işe gelmeme gibi bir ihtimalin bulunmadığını, bilirkişi raporundaki hesap yönteminin hatalı olup ilişkin olduğu aydan mahsup yapılması gerekirken bunun yerine topluca mahsup işlemini uygulandığını, davacının ücretinin kadroya geçirilmeden önce asgari ücretin belirli bir oran fazlası üzerinden belirlendiğini ve bu uygulamanın kadroya geçiş sonrası da devam etmesi gerektiğini, davacıdan ücretinin düşürülmesi konusunda yazılı onay alınmadığını, İlk Derece Mahkemesi kararının usuli kazanılmış hakların ihlaline yol açtığını belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını talepleri yönünde davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu ve davacının alacaklarının eksiksiz bir biçimde ödendiğini savunarak davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç