muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19198, Karar No: 2012/14541, Tarih: 11.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/19198 E.  ,  2012/14541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, görevli memurlara hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanıklar hakkında kurulan hükümde, 3 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi ile indirim yapılırken "2 ay 15 gün" yerine 2 ay 25 gün yazılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçları hakkında ,

5271 sayılı CMK'nnn 231. maddesi değerlendirilirken, öncelikli olarak TCK'nın 50. maddesi ile erteleme kararı verilmesi nedeni ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2008/2-149-2008/163 sayılı kararında belirttiği; "Öncelikle lehe olduğundan kuşku duyulmayan ve diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce Yargıç tarafından isteme bağlı olmaksızın değerlendirilmesi zorunluluğu bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun saptanmasında zorunluluk bulunmaktadır.' şeklindeki kararı ayrıca 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarar olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması karşısında, incelenen dosyada, sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarının mağdurunun, ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu açıklanarak sanıkların hukuksal durumunun, maddedeki yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "mağdurların uğradığı zararın giderilmediği" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3520, Karar No: 2012/5389, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3520 E.  ,  2012/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan çilek, mısır ve fasulye ürünlerinin sulu şartlarda 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17933, Karar No: 2014/11177, Tarih: 30.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/17933 E.  ,  2014/11177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2011

NUMARASI : 2010/331-2011/61

Hazine ile R.. S.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin, elatmanın önlenmesi, kal davasının reddine dair Pazar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04.04.2011 gün ve 331/61 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu ileri sürerek bu kısmın tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına, davalıların müdahalesinin men'ine ve üzerindeki yapıların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 30.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5509, Karar No: 2011/16128, Tarih: 30.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5509 E.  ,  2011/16128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/01/2010 tarih ve 2009/407-2010/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı Allianz Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirkete, nakliyat sigortası poliçesi ile sigortalı Moda Bagno A.Ş.'ye ait mutfak ünitesi aksamlarının, tahliyeleri esnasında hasar meydana geldiğini, bu hasarın davalı tarafın yetkilisi ve sürücüsünün katılımı ile görevlilerce tutanağa şerh düşüldüğünü, taşıma işlemi davalı şirket tarafından gerçekleştirildiği için hasardan sorumlu olduğunu, ekspertiz raporuyla tespit edilen hasar miktarı 4.145,60 TL'nin hak sahibine 26/12/2008 tarihinde ödendiğini, davalı tarafa söz konusu meblağın ödenmesi hususunda yapılan müracaatın sonuçsuz kaldığını, 4.145,60 TL tazminat alacağının ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının işinde aracı olduğunu, fiilen müvekkili şirket tarafından taşıma yapılmadığını, fiili taşımanın dava dışı Yanık Ltd. Şti. tarafından yapıldığını, emtiada meydana gelen zararın ne zaman meydana geldiğinin belirli olmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla CMR'nin 23. maddesinin uygulanması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; CMR hükümlerine göre mallardaki hasarın, malların alıcı tarafından teslim alınması sırasında veya hasar haricen belli değilse malların tesliminden itibaren yedi gün içinde taşıyıcıya yazılı olarak bildirilmesi gerektiği, aksi halde alıcının malları taşıma senedine uygun olarak teslim almış sayılacağı, alıcı tarafından taşıyıcıya böyle bir ihbar yapılmadığından taşıyıcının malları taşıma senedine uygun olarak teslim etmiş sayılacağı, davacı sigorta şirketinin davalı taşıyıcıyı sorumlu tutamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sigorta poliçesinden kaynaklanan alacağın rücuan tahsili istemine ilişkindir. Davanın dayanağını teşkil eden taşıma işi CMR hükümlerine tabidir.

CMR'nin 30. maddesinin 1. fıkrası gereğince, taşınan emtianın teslim anında veya hasarın açıkça görülmediği hallerde, teslimden itibaren 7 gün içinde hasarlı olduğunun taşıcıya bildirilmeyerek teslim alınması halinde, bu durum taşınan yükün sevk mektubunda belirtildiği şekilde teslim alındığına ilişkin kanıt oluşturur. Ancak, söz konusu kanıt aksi ispatlanıncaya kadar geçerli karine niteliğindedir.

CMR'nin 30. maddesinin 1. fıkrası gereğince, taşınan emtianın teslim anında veya hasarın açıkça görülmediği hallerde, teslimden itibaren 7 gün içinde hasarlı olduğunun taşıcıya bildirilmeyerek teslim alınması halinde, bu durum taşınan yükün sevk mektubunda belirtildiği şekilde teslim alındığına ilişkin kanıt oluşturur. Ancak, söz konusu kanıt aksi ispatlanıncaya kadar geçerli karine niteliğindedir.

Mahkemece, alıcı tarafından taşıyıcıya bu madde hükmüne uygun bir hasar bildiriminde bulunmadığı gerekçesi ile dava ret edilmiş ise de, ihbar mükellefiyetine aykırılık alıcının hak kaybına sebebiyet vermez.

Nitekim, dosyada mevcut, Gümrük Müdürlüğü'nde düzenlenen ve görevli memur ile davalının temsilcisi tarafından imzalanan 04/06/2008 tarihli teslim tutanağında, malın hasarlı olarak teslim alındığı belirtilmiştir. Bu tutanak karşısında taşımacının, söz konusu hasarın kendi hakimiyetinde iken meydana geldiğini ikrar etmiş olduğu anlaşıldığından, bu tutanağın CMR'nin 30/1. maddesindeki karinenin aksini kanıtlayan belge olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda, mahkemece, hasarın belirlenmesi ve ihbarına ilişkin ihbar yükümlülüklerine uyulmaması ile davalı taşıyıcının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle davacı Allianz Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.11.201 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5785, Karar No: 2018/48, Tarih: 08.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/5785 E.  ,  2018/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2015 tarih ve 2013/239-2015/883 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, şirket hissedarı davalının imzasının da olduğu 17/05/2010 tarihli ve 2010/05 sayılı sermaye artırımı kararında hangi ortağın ne miktar sermaye borcunu ne şekilde ödeyeceğinin kayıt altına alındığını, sermaye borcunu ödemede temerrüde düşen bütün ortaklara uyarı yapıldığını, davalı hariç ortakların ödeme yaptığını, davalının ortaklıktan çıkmak istediğini ve belirlediği astronomik fiyattan hissesinin alınmasını aksi halde şirketin açıklarını bildiğini belirterek şirket ve şirket ortaklarına ihtarname keşide ettiğini, bazı kurumları arayarak şirkette usulsüzlüklerin olduğu izlenimi yaratmaya çalıştığını, davalının hisseyi devraldığı günden beri kendisine kar payı verilmemesinden şikayetçi olduğunu, diğer ortakların şirket işleri ile ilgilenirken davalının şirkete uğramadığını, diğer ortaklar açısından durumun çekilmez hale geldiğini, %7,5 hissesi olan davalının şirket ortaklığından haklı sebeple çıkarılması için 24/07/2013 tarih ve 12314 yevmiye sayılı ortaklar kurulu kararının davalı dışında tüm ortaklarca oy birliğiyle alındığını ileri sürerek, davalının ...'nın 640. maddesine göre şirket ortaklığından çıkarılmasını, ayrılma akçesinin belirlenerek hissesinin şirket ortaklarına eşit oranda devrini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, pay sahibinin yeni pay alma hakkını kullanmaya zorlanamayacağını, sermaye payları ödenmiş önceki paylar açısından ıskat yaptırımının uygulanamayacağını, ortağın sermaye artırımında pay almaması nedeniyle şirketten çıkarılamayacağını, ... 640/3 maddesine göre şirket sözleşmesinde bir ortağın genel kurul kararı ile şirketten çıkartılma sebeplerinin öngörülebileceğini, çıkarma kararına karşı ortağın kararın noter aracılığıyla bildirilmesinden itibaren 3 ay içinde iptal davası açabileceğini, şirket ana sözleşmesinde bu yönde bir hüküm bulunmadığına göre müvekkilinin bu fıkra uyarınca şirketten çıkarılmasının istenemeyeceğini, sermaye artırımında yeni pay alma hakkını kullanmayan ortağın da ... 640/3 maddesine göre şirketten çıkarılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ortağın sermaye artırımına iştirak sonucu oluşan sermaye borcunu ödemekte temürrüde düştüğü, sermaye borcunun ödenmemesi halinde icra takibi yoluyla bu borcun tahsili imkanı bulunduğundan tek başına şirketten çıkarılmayı haklı gösterecek bir sebep olarak kabul edilemeyeceği, hakkında ıskat usulü uygulanan ortağın bedelleri ödenmiş paylardan yoksun bırakılamayacağı, yoksun bırakılmanın sadece ıskat usulünün uygulandığı paylar için söz konusu olabileceği, somut olayda ıskat usulünün işletildiğinin tespit edilemediği, davacının haklı neden olarak ileri sürdüğü sermaye borcu dışındaki diğer olguları kanıtlayamadığı, davalının 08/02/2013 tarihli ihtarname ile ortaklıktan çıkma isteminde bulunmadığı, ortaklara rayiç bedel üzerinden payını devretmeyi teklif ettiği, davalı tarafından ileri sürülen nedenlerin diğer ortaklar yönünden katlanılamaz ve ortaklık ilişkisini çekilmez hale getirecek nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2893, Karar No: 2014/5549, Tarih: 29.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/2893 E.  ,  2014/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kocaeli 3. Sulh Hukuk Hakimliği

Tarihi :17.07.2013

Numarası :2011/1045-2013/1115

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup, davada iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili istemiyle başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli ile takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece davanın kabulüne, icra inkâr tazminatının reddine dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalı hakkında Kocaeli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/4122 sayılı dosyası ile giriştiği icra takibinde 6.963,00 TL asıl alacak ve 224,91 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.187,91 TL alacağın tahsilini istemiş, 04.10.2010 tarihli 3.363,00 TL, 12.10.2010 tarihli 2.739,96 TL, 10.11.2010 tarihli 2.690,40 TL, 17.12.2010 tarihli 531,00 TL, 27.12.2010 tarihli 337,78 TL, 21.01.2011 tarihli 2.151,14 TL bedelli toplam 11.813,28 TL tutarında 6 adet faturaya dayanmıştır. Davalı cevabında, faturalara konu işlerin bir kısmının hiç yapılmadığını, bir kısmının da ayıplı olduğunu, eksik ve ayıplar nedeniyle toplam 5.961,36 TL tutarında 3 adet iade faturası düzenleyip kargoyla davacıya gönderdiğini savunarak mahsup itirazında bulunmuştur.

Yanlar arasında eser sözleşmesi ilişkisinin varlığı çekişmeli değildir. Çekişme, davacının takip dayanağı faturalarda yazılı işleri eksiksiz ve ayıpsız olarak yapıp yapmadığı, yapılıp teslim edilen imalâtlarda davalının savunduğu gibi eksik ve ayıpların bulunup bulunmadığı, varsa eksik ve ayıplar nedeniyle fatura bedellerinden ne miktar tenzilat yapılması gerektiği, davacının ne miktar alacağa hak kazandığı, kanıtlanan ödemeler mahsup edildiğinde bakiye alacak kalıp kalmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Mahkemece davacının ticari defterleri ve dosya üzerinde mali müşavir ve makine mühendisi bilirkişilere inceleme yaptırılarak ve alınan raporlar dayanak yapılarak hüküm kurulmuştur. Oysa çekişmeli hususların çözümü mahallinde keşif yapılmasını ve imalâtın teknik bilirkişi tarafından görülüp incelenmesini zorunlu kılmaktadır. Bu haliyle alınan teknik bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, mahallinde keşif yapılarak makine mühendisi bilirkişiden ek rapor alınmalı, takip dayanağı faturalara konu imalâtların yerinde fiilen yapılmış olup olmadığı, yapılan imalatlârda eksik ve ayıp bulunup bulunmadığı, davalı iş sahibince düzenlenen iade faturalarının yerinde olup olmadığı, varsa eksik ve ayıplar nedeniyle fatura bedellerinden ne miktar tenzilat yapılması gerektiği, davacının ne miktar alacağa hak kazandığı, kanıtlanan ödemeler mahsup edildiğinde bakiye alacak kalıp kalmadığı belirlenmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece keşif yapılmaksızın yetersiz inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21548, Karar No: 2014/6680, Tarih: 11.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21548 E.  ,  2014/6680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Van) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/26-2013/66

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazların dava tarihindeki değerlerinin biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazların çayırlık niteliğinde olduğu ve yonca ekili olmadığı gözetilerek, ot gelirine göre değer biçilmesi gerekirken, yonca ve çayır münavebeli geliri esas alınarak değer biçilmesi,

2)Dava konusu taşınmazlardan 406 nolu parselin, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ıslah edilmesinin mümkün olduğu belirtildiğine göre, bu bölümünün yözölçümü ve ıslah edilip eski hale getirilmesi için yapılacak masraflar belirlenip, eski hale getirme bedeli yer bedelinden az ise eski hale getirme bedeline, aksi halde el atılan bölümün zemin bedeline hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.