muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6743, Karar No: 2010/18607, Tarih: 12.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/6743 E.  ,  2010/18607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 80.000,00-TL. edeceği ve borçlunun, haline münasip bir evi yine 80.000,00-TL. sına alabileceği bildirilmiş, ancak haline münasip evin değerinin belirlenmesinde alınan kıstaslar belirtilmemiştir.

Mahkemece, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun taşınmazın bulunduğu Konya ilinin daha mütevazi bir yerinde yukarıda açıklanan kıstaslara göre, haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra, tesbit edilen bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16503, Karar No: 2012/24659, Tarih: 03.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16503 E.  ,  2012/24659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazların davalı idarece kamulaştırılmasına ilişkin belgelerin tapu maliklerine tebliğ edilip edilmediği sorulup, buna ait tebligat parçaları davalı idare ve ilgili noterlikten celbedilerek,

2-Dava konusu taşınmazlara ilişkin kamulaştırma bedelinin davalı idarece bankaya bloke edildiği bildirilmiştir. Bu bedelin tapu maliklerine ödenip ödenmediği hususu davalı idareden sorulup, buna ilişkin tüm belgeler davalı idare ve ilgili banka şubesi ve bağlı bulunduğu Bölge Müdürlüğünden istenilerek,

3-Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 28.01.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı; içinde ise değerlendirme tarihi itibari ile fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu, imar planı içinde değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4751, Karar No: 2019/2981, Tarih: 15.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4751 E.  ,  2019/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : MANAVGAT 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-26.11.2011 tarihli olaya ait olay tutanağı, sanık savunmaları, kriminal raporlarını kapsar şekilde tüm soruşturma ve sanık hakkında aynı olaya ilişkin tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilen Manavgat 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/2 esas 2012/436 karar sayılı doyalarının hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde dosya arasına konulmadan eksik inceleme ile karar verilmiş olması,

2-Sanık hakkında suç tarihleri itibariyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanıp uygulanmadığının Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde UYAP sistemi üzerinden yakalama bilgileri ile derdest dosya bilgileri sorgulanarak sanık hakkında suç tarihi itibariyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri bulunmadığı belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-05.09.2016 tarihli bozma ilamında kişi hakkında uygulanan bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı esnasında yeniden kullanma suunun işlenmesi durumunda bu eylemin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlali olacağı bu eylem nedeniyle kovuşturma yapılamayacağı belirtilmiş olmasına rağmen, 17.02.2012 tarihli birleşen dosyada gerçekleşen eylemin 26.11.2011 tarihli eylem nedeniyle açılan kamu davası esnasında, herhangi bir karar verilmeden kovuşturma devam ederken işlendiği gözetilmeden eylemin tedavi ve denetim esnasında işlediği kabul edilerek düşme kararı verilmesi,

4-Sanığın tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi.

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları be nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının korunmasına 15.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10799, Karar No: 2012/17044, Tarih: 31.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10799 E.  ,  2012/17044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/03/2009 tarih ve 2004/234-2009/213 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen sözleşme uyarınca müvekkilli şirketin 2000 ton karşılığı olan 154.303,50 TL sermaye ile birlikte verilen paranın kar payı olan 45.535,79 TL olmak üzere toplam 199.839,29 TL'nın müvekkili şirketçe davalıya verildiğini, sözleşmenin 3. maddesinde istenildiği vakitte bu sermaye karşılığında davalı şirketin hisselerinin müvekkiline devredileceğininin kararlaştırıldığını, koşullar oluştuğu halde davalı şirket yetkilisinin isteklerini reddettiğini, ayrıca müvekkili şirket ve ortakları aleyhine Iğdır Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/390 sayılı dosyası ile menfi tespit davası açıldığını, zaman zaman para sıkıntısı çeken davalıya müvekkili şirket tarafından borç paralar verildiğini, karşılığında davalı şirketten çeklerin alındığını, bu çeklerin davalı şirket tarafından müvekkili şirketin verdiği sermayenin geri ödemesi gibi gösterildiğini ileri sürerek; müvekkilince sermaye olarak konulmuş olan 199.839,29 TL'nın yatırıldığı tarih olan 24/08/2000 den itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan sözleşmenin geçersiz olduğunu, davacının sözleşmeye göre 2000 ton buğdayı sermaye olarak koymayı taahhüt ettiğini, ancak 2000 ton buğdayı sermaye olarak koymadığını, davacının bu şekilde sözleşmenin ilk maddesini ihlal ettiğini ve sözleşmenin bu sebeple geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 31/12/2000 tarihli sözleşmenin davacı şirketin davalı şirkete 199.839,29 TL sermaye koyduğunun yazılı delili olduğu, ispat külfeti kendisine düşen davalı şirketin bu sözleşmeden dolayı borçlu olmadığını aynı kuvvette bir delille ispat etmesi gerektiği, davalı şirketin yevmiye defterinin TTK'nun 70/son maddesi gereğince yaptırılması gereken kapanış tasdiklerinin olmaması nedeniyle, davalı şirketin yevmiye defterinde, davacı şirketin sermaye koyduğuna ilişkin kaydın yer almamasının lehine delil teşkil etmeyeceği, davacının davasını ispat ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 199.839,29 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 9.172,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 31/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14970, Karar No: 2014/23396, Tarih: 11.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14970 E.  ,  2014/23396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Gaziantep 2. İş Mahkemesi

Tarihi :18.04.2014

No :2012/323-2014/246

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasa’nın 86/9 maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.07.2011-01.02.2012 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde geçen çalışmalarının tespitini istemiştir. Dinlenen davacı tanıkları, davacının talep konusu dönemde çalıştığını doğrulamaktadır. Mahkemece, davanın ispatlanamadığından reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

Mahkemece, öncelikle davacının SSK şahsi sicil dosyasının celbi ile davalı işverenin tespiti istenilen süre içinde ihaleli işler veya sözleşme karşılığı yapmış olduğu işlerin belirlenmesi yönünde davacıdan hangi tarihler arasında nerelerde çalıştığının sorulması ve dayanak belgelerin ilgili yerlerden celbi gerekir. Bu dönemlerdeki dönem bordrolarının, puantaj cetvellerinin, ücret bordrolarının vs. celbi ile, bu belgelerde sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın kendisine aidiyeti sigortalı tarafından kabul edilenler ile, inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine, sigortalıca hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanmalı, çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı hususu gereğince ve yeterince araştırılmalı, yukarda öngörülen nitelikte yazılı belge ibraz olunmayan çalışma süreleri yönünden ise, o dönemde sigortalı ile birlikte çalışan ve işverenin

bordrolarında kayıtlı kişilerin resen tespiti ile somut bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bu konuda, yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7615, Karar No: 2006/9121, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7615 E.  ,  2006/9121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazda münavebeye alınan buğday, kavun ve kabak ürünlerinden herbirinin (sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı) dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösterir veri listesi İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7536, Karar No: 2017/534, Tarih: 25.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/7536 E.  ,  2017/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin kullanmış olduğu ... plakalı aracın 14/01/2012 tarihinde davalı ...'ın kullanımında olduğu ... plakalı vasıtanın yanlış şerit ihlali ve şerit tecavüzü nedeniyle çarpması neticesinde hasara uğradığını, davalının kusurlu olduğunu, davacının kaza sebebi ile yaralandığını,elinde meydana gelen kırıklardan dolayı mesleğini ifa edemediği gibi işyerinde de haftalık usulü çalıştığından kaza tarihinden dava açıldığı tarihe kadar her hangi bir ücret elde edemediğini, ek gelir de kazanamadığını, aracında 6.000 TL'lik hasar meydana geldiğini, vücudundaki kırıklar nedeniyle uğramış olduğu korku ve üzüntü nedeniyle 2.000,00 TL manevi tazminat, kaza nedeniyle 4 haftalık ücreti olan 1.500,00 TL gelir kaybının, müvekkili ...'un ek gelir olarak gittiği etkinliklerden mahrum kaldığı için fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmasıyla 200,00 TL gelir kaybıyla toplam 1.700,00 TL gelir kaybının toplamda 3.700,00 TL'nin olay tarihinden işleyecek olan yasal faiziyle birlikte, müvekkiline ait araçta haksız eylem neticesinde meydana gelen 6.000,00 TL maddi zararın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte müvekkillerine ödenmesine, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalıya yüklenmesini ve ... nolu plaka üzerine devrinin önlenmesi için ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin söz konusu kazada kusurunun olmadığını, kaza yerine gelen trafik polislerince düzenlenen maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağının hatalı tutulduğunu, araçlarda meydana gelen hasar yerlerinin inceleme tespiti için ekspere başvurulduğunu, eksperin raporunda tutanak ile kazanın uyumsuz olduğunun belirtildiğini, ...'ın yaralanması olayında kusurun tamamen kendisine ait olduğunu, maddi hasarın fahiş olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kazanın meydana gelmesinde davalı ...'ın kusurlu olduğu, davacı ...'ın ise kusurunun bulunmadığı, davacı ...'a ait .... plakalı araçta kazadan dolayı 4.237,29 TL hasarının oluştuğunu belirttiği, ...'ın geçici iş göremezlik nedeniyle maddi zararının 664,35 TL olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve olayın oluş şekli de dikkate alınarak manevi tazminat talebinin kabulüne, maddi tazminat davasının ise kısmen kabulüne dair verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin davacı ...'un yaralanması sebebi ile manevi tazminat kararı ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesinde; 07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile 1086 sayılı HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı Yasa’nın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL'ye çıkarılmıştır. Davalının manevi tazminat kararına yönelik temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle davacının, manevi tazminat kararına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

2-Mahkemece, kusur oranlarının belirlenmesi için Makine Mühendisi tarafından hazırlanan 01.06.2015 tarihli raporda davalı ...'nın kusurlu olduğu, davacı ...'un kusurlu olmadığı, Trafik tespit tutanağında da davalının “trafikte hızlı seyir etmesi ve şerit tecavüzünde bulunmasının neden olduğu” yönünde tespitte bulunulması, davacı tarafından delil olarak dosyaya sunulan ... 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/262 E.- 2014/119 K. sayılı ilamında, katılan davacı ......'ın ve Sanık davalı ...'ın keşif, bilirkişi raporu ve ... Kurumundan alınan rapora göre

olayda sanık ve katılanın eşit oranda kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece, Makine Mühendisi tarafından hazırlanan 01.06.2015 tarihli raporda belirtilen kusur oranlarına göre karar verilmiştir. Bilirkişi raporları arasındaki kusur oranlarına ilişkin çelişki giderilmeden ve karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, olay mahallide keşif yapılarak, davacı ve davalı yanın tanıklarının keşif mahallinde dinlenmesi, çarpışma yerinin belirlenmesinden sonra dosyanın İTÜ'den seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazının miktar itibariyle kesinlik sınırının altında kaldığından reddine, 2 nolu bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2515, Karar No: 2013/8983, Tarih: 06.05.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/2515 E.  ,  2013/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ölüm aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesildiği tarihten itibaren tekrar ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının aylığını kesen Kurum işleminin iptali ile davacıya ödenmeyen aylıklardan fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 1,00 TL'nin yasal faiziyle istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne, davacının yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline ve 1,00 TL'nin 19/09/2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrası olup, uyuşmazlığın çözümünde sosyal güvenlik, sosyal güvenliğin amaç ve yöntemleri, sosyal sigortalar, sosyal güvenlik sistemi gibi kavram ve olguların değerlendirilmesine gereksinim bulunmaktadır.

Sosyal sigorta sistemlerinde sigortalılar veya hak sahipleri belli şartların yerine getirilmesi halinde sosyal edime (yardıma) hak kazanırlar. Sosyal edim ya da sosyal yardım hakkı kişilerin belli bir yardım ya da edim üzerinden yargısal yönden icrası mümkün kamusal talep hakkını ifade eder. Sosyal sigortalar; sosyal koruma, dayanışma, sosyal denkleştirme, zorunluluk ilkelerine dayanmakta olup, özellikle inceleme konusu 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi yönünden önem arz eden sosyal koruma ilkesiyle, toplumun ekonomik ve sosyal yönden en fazla gereksinimi olan bireylerini/gruplarını koruma, güvenceye kavuşturma ve onlara hizmet amaçlanmakta, yaşamlarını sürdürebilmeleri için bu kişilerin sosyal güvenlik şemsiyesi altına alınması hedefi öne çıkmaktadır. Devletler tarafından amaç olarak benimsenen sosyal güvenlik genellikle sosyal sigortalar ile sosyal yardım ve hizmetler olarak adlandırılan iki temel yöntem uygulanmak suretiyle sağlanmaya çalışılmaktadır. İki ana rejimden meydana gelen Türk Sosyal Güvenlik Sisteminde, yardımlar genellikle devlet bütçesinden veya gönüllü özel yapılanmalardan karşılandığı, katılmasız veya primsiz rejim olarak adlandırılan sosyal yardım ve hizmetlerin yanı sıra sistemin temel dayanağını oluşturan ve ilgililerin herhangi bir maddi katkısının söz konusu olmadığı katılmalı veya primli rejimde bulunmaktadır.