muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10064, Karar No: 2024/1573, Tarih: 07.03.2024

3.Davacı-davalı kadın vekili birleşen Ankara 4. Aile Mahkemesinin 2020/763 esas sayılı dosyasında dava dilekçesinde özetle; davalı davacı erkeğin müvekkiline hakaret ettiğini, buna ilişkin kovuşturma ve soruşturma dosyalarının derdest olduğunu, erkeğin önceki evliliğinden olma çocuklarına müvekkilinin parası ile bilgisayar ve tablet aldığını, tüm masrafların müvekkili tarafından yapıldığını, fiilen 2 ay birlikte kaldıklarını, erkeğin eski eşi ile görüşmeye devam ettiğini, eski eşi ile zina yaptığını, sürekli sosyal medya üzerinden mesajlaştığını, erkeğin müvekkilini kazanç kapısı olarak gördüğünü, ameliyat olan eski eşinin yanında olduğunu, her türlü bakımını yaptığını, erkeğin müvekkiline hakaret ettiğini, tehditlerde bulunduğunu, erkeğin evi terk ettikten sonra eski eşi ile birlikte yaşamaya başladığını, eski eşi ile barıştığını ve birlikte yaşadığını mesajlar ile kabul ettiğini iddia ederek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca boşanmalarına bu olmadığı taktide 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faizi ile birlikte 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı erkek cevap dilekçesinde özetle; kadının müvekkiline karşı dürüst olmadığını, müvekkilinin güvenini sarstığını, kadının müvekkilinin ilk evliğinden olma çocuklarına kötü davrandığını, müvekkiline karşı ekonomik üstünlük sağlamaya çalıştığını, incitip, küçük düşürdüğünü, müvekkilinin tazminat kazanabileceğini söyleyerek işten çıkmasına sebep olduğunu, sonrasında bu durumun davacı kadının müvekkilini ekonomik olarak yıpratmak için yapıldığının anlaşıldığını, davacı kadının müvekkiline para verdiğini etrafında anlatarak küçük düşürmeye devam ettiğini, davacı kadının psikiyatrik destek aldığını, hakimlik mesleğine zarar gelmemesi bu durumu herkesten sakladığını öğrendiğini, davacı kadının elinde bıçakla müvekkilinin üzerine yürüdüğünü, müvekkilinin yalanlar tehditler ve onur kırıcı davranışlar nedeni ile evi terk ederek köyüne döndüğünü, davacı kadının söz vermesi üzerine geri döndüğünü, ancak davacı kadının tavırlarının değişmediğini, hakimlik mesleğini müvekkili üzerinde baskı aracı olarak kullandığını, müvekkilini tehdit ettiğini, sonrasında davacı kadının müvekkilinin çevresine ulaşarak, iftiralarda bulunduğunu, dolandırıcı olduğu şeklinde isnatlarda bulunduğunu, müvekkilinin eski eşine tehdit mesajları attığını, hakimlik mesleğini kullanarak baskı yaptığını, müvekkilinin kendi kızına tecavüz ettiği ithamlarında bulunduğunu iddia ederek, tarafların boşanmalarına karar verilmesini, müvekkili yararına aylık 2.500,00 TL tedbir nafakasına, 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek ikinci cevap dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki iddialarını tekrarla, davacı kadının cevaba cevap dilekçesindeki iddialarının asılsız olduğunu, asıl kusurun davacı kadında olduğunu savunmuştur.

3.Davalı-davacı erkek vekili birleşen Konya 3. Aile Mahkemesinin 2019/1760 esas sayılı dosyasında dava dilekçesinde özetle; davacı davalı kadının sürekli sorun çıkardığını, evlilik öncesi ailesi ve kendisi ile ilgili anlattıklarının doğru olmadığının ortaya çıktığını, kadının müvekkilinin ilk evliğinden olma çocuklarına kötü davrandığını, müvekkiline karşı ekonomik üstünlük sağlamaya çalıştığını, incitip, küçük düşürdüğünü, müvekkilinin tazminat kazanabileceğini söyleyerek işten çıkmasına sebep olduğunu, sonrasında bu durumun davacı kadının müvekkilini ekonomik olarak yıpratmak için yapıldığının anlaşıldığını, davacı kadının müvekkiline para verdiğini etrafında anlatarak küçük düşürmeye devam ettiğini, davacı kadının psikiyatrik destek aldığını, hakimlik mesleğine zarar gelmemesi bu durumu herkesten sakladığını öğrendiğini, davacı kadının elinde bıçakla müvekkilinin üzerine yürüdüğünü, müvekkilinin yalanlar tehditler ve onur kırıcı davranışlar nedeni ile evi terk ederek köyüne döndüğünü, davacı kadının söz vermesi üzerine geri döndüğünü, ancak davacı kadının tavırlarının değişmediğini, hakimlik mesleğini müvekkili üzerinde baskı aracı olarak kullandığını, müvekkilini tehdit ettiğini, sonrasında davacı kadının müvekkilinin çevresine ulaşarak, iftiralarda bulunduğunu, dolandırıcı olduğu şeklinde isnatlarda bulunduğunu, müvekkilinin eski eşine tehdit mesajları attığını, hakimlik mesleğini kullanarak baskı yaptığını, müvekkilinin kendi kızına tecavüz ettiği ithamlarında bulunduğunu iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 2.500,00 TL tedbir nafakasına, 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların fiilen bir buçuk ay evli kaldıkları, görgüye dayalı tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere erkeğin, kadına hakaret ettiği, kadını tehdit ettiği, kadına ait aracı danışıklı olarak annesine ve daha sonra üçüncü kişiye devrederek kadını maddî olarak zarara uğrattığı, bu durumun Mahkeme kararı ile sabit olduğu, erkeğin davadan sonra eski eşi ile barıştığı ve eski eşine sadık kalacağı yönünde mesaj göndererek sadakat yükümlülüğünü ihlal eden ve güven sarsıcı davranışlarının bulunduğu, kadının ise; erkeğe hakaret ettiği, ailesine ve önceki eşinden olan çocuklarına beddua içeren sözler sarf ettiği, erkeği tehdit ettiği evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda erkeğin ağır kusurlu, kadının ise hafif kusurlu olduğu, evlilik birliğinin taraflardan ortak hayatı sürdürmesi beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olduğu, kadının yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında sürekli gelir getiren düzenli bir işte çalışıyor olması dikkate alındığında lehine tedbir nafakasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verildiği, erkeğin ise çalışmasına engel bir durum bulunmaması, ayrılık sürecinde kadına ait aracı üçüncü bir kişiye devrederek maddî menfaat elde etmesi dolayısıyla lehine tedbir nafakasına hükmedilmesine yer olmadığına hükmedildiği, boşanmaya sebep olan olaylarda maddî tazminat isteyen kadının, erkekten daha ziyade veya eşit kusurlu olmadığı, boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitireceği, kadın yararına maddî tazminat koşulları gerçekleştiği, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, evlilik süresine, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına göre kadın yararına tarafların ekonomik ve sosyal durumları göz önünde bulundurulmak suretiyle maddî tazminata hükmedildiği, boşanmaya neden olan olaylarda, erkeğin ağır kusurlu olduğu, hakaret, tehdit, sadakat yükümlülüğünü ihlal eden güven sarsıcı davranış vakıalarının kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği, kadın yararına manevî tazminat koşullarının gerçekleştiği, tarafların gelir düzeyleri, evlilik süresi sosyal ve ekonomik durumları ve hakkaniyet ilkesi de düşünülerek kadın yararına 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedildiği, tazminatlara boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren yasal faize hükmedildiği, erkek ağır kusurlu bulunduğundan maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verildiği gerekçesi ile asıl davanın 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulüne, birleşen Ankara 4. Aile Mahkemesi'nin 2020/763 Esas sayılı dosyasında kadın tarafından zina sebebine dayalı açılan davanın reddine, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan boşanma davasının kabulüne, birleşen Konya 3

. Aile Mahkemesi'nin 2020/763 Esas sayılı dosyasında kadın tarafından zina sebebine dayalı açılan davanın reddine, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan boşanma davasının kabulüne, birleşen Konya 3. Aile Mahkemesi'nin 2019/1760 Esas sayılı dosyasında erkek tarafından açılan davanın kabulüne ve tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarına boşanmalarına, davacı-davalı kadın ile davalı-davacı erkek yararına tedbir nafakasına hükmedilmesine yer olmadığına, yoksulluk nafakası talebi olmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-davacı erkeğe yüklenen kusurların sabit olduğu, erkeğin başkaca kusurunun ispatlanamadığı, kadına yüklenen kusurların sabit olduğu, bunun yanında kadının erkeğin önceki eşinden olan çocuklarını rencide edici sözler söylediği hususunun tanıklar ...ve ..'nun beyanlarıyla sabit olduğu, bu kapsamda erkek vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, davacı-davalı kadın vekilinin istinaf talebinin reddine karar verildiği, kadının hakim olarak görev yaptığı, düzenli gelirinin bulunması nedenleriyle kadın lehine tedbir nafakası verilmemesinin doğru olduğu, erkeğin her ne kadar düzenli geliri olmasa da çalışmaya engel fiziksel rahatsızlığının olmaması nedeni ile erkek lehine de tedbir nafakası verilmemesinin doğru olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evlilikte geçen süre, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, boşanma sonucu kadın eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitireceği, hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına maddî tazminata hükmedilmesinin yerinde olduğu, takdir edilen maddî tazminat miktarının ölçülülük ilkesine uygun olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evlilikte geçen süre, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, verilen kusurların karşı tarafın kişilik haklarını zedelemesi, paranın alım gücü, hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına manevî tazminat verilmesinin yerinde olduğu, takdir edilen manevî tazminat miktarının ölçülülük ilkesine uygun olduğu, geçimsizliğe sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu, kadının az kusurlu olduğu, ağır kusurlu erkek yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin doğru ve yerinde olduğu gerekçesi ile davacı-davalı kadın vekilinin tüm istinaf taleplerinin, davalı-davacı erkek vekilinin ise kusur belirlemesi dışındaki istinaf talebinin esastan reddine, davalı-davacı erkek vekilinin kusur belirlemesine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, gerekçenin açıklandığı şekilde düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. (Davalı-davacı erkek vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulmuş, ne var ki temyiz başvuru harç ve giderleri yatırılmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesince davalı davacı erkek vekiline eksik harç ve giderleri ikmal etmek üzere bir hafta kesin süre verilmiş, usulüne uygun muhtıra tebliğine rağmen davalı-davacı tarafça kesin süre içerisinde eksik harç ve giderlerin tamamlanmaması nedeni ile Bölge Adliye Mahkemesince 10.02.2023 tarihli ek karar ile davalı-davacı erkek vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, ek karar temyiz edilmemiştir.)

2.Dairenin 20.06.2023 tarih, 2023/2241 Esas 2023/3331 Karar sayılı ilamı ile kadın yararına takdir edilen maddî tazminat miktarının az olduğu yönüyle bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümler yönünden ise onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; Yargıtay bozma ilamı dikkate alınarak, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ve ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına 80.000,00 TL maddî tazminata (yasal faizi ile birlikte) karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; maddî tazminat miktarının fahiş olması yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davalarda bozmaya uygun karar verilip verilmediği, kadın hükmedilen maddî tazminatın miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-davacı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14226, Karar No: 2013/17406, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14226 E.  ,  2013/17406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1434 ada 9 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (08.02.2012) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1434 ada 9 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

6-Bilirkişi raporunda emsal alınan 2949 ada 2 parsele ilişkin kira sözleşmesinin onaylı bir suretinin temini ile dosyaya konulmasından,

7-Davaya konu edilen taşınmazın tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile birlikte şerhleri de gösterir biçimde takyidatlı tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9784, Karar No: 2012/11812, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9784 E.  ,  2012/11812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan çilek ve yer fıstığının sulu tarlada 2011 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi, kg başına toptan satış fiyatları ve dekara ayrıntılı üretim giderleri gösterir verilerin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1980, Karar No: 2015/17016, Tarih: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1980 E.  ,  2015/17016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... 119 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytin ve kirazın kuru ve sulu şartlarda 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı gıda, tarım ve... müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından

2-Dava konusu taşınmazın, 27.05.2013 olan dava tarihinden önce kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye .. imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5710, Karar No: 2017/1493, Tarih: 21.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/5710 E.  ,  2017/1493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 01.12.1998 doğumlu olup kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 01.11.2012 günlü duruşmada onaltı yaşı içerisinde bulunan mağdurenin vekil huzurunda verdiği ifadesinde sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden katılan mağdure vekilinin temyiz istemi ile sunduğu temyiz dilekçesi içeriği nazara alındığında beraat hükmünü temyizde hukuki menfaati bulunmayan sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.