muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2236, Karar No: 2015/7471, Tarih: 22.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2236 E.  ,  2015/7471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/50411

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29.12.2014

NUMARASI : 2014/369 Esas, 2014/427 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmolunan ceza miktarlarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4039, Karar No: 2017/7329, Tarih: 26.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4039 E.  ,  2017/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesi olup, anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır. Bu bakımdan; davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla, davalı işyerinin resmi bir kurum olduğu da gözetilerek davalı işyerine ait tüm evraklar getirtilerek dosyaya eklenmeli, davacının davaya konu çalışma olgusuyla ilgili ayrıntılı beyanı alınmalı, davacıyla ilgili görevlendirmeyi yapan okul müdürü tespit edilip dinlenmeli, davacıya vakıf tarafından yapılan ödemelerin sebebi araştırılmalı, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler resen saptanarak, yapılan çalışmanın türü, niteliği, varlığı ve süresinin belirlenmesi amacıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince tespit edilerek, davalı işyerlerinde tespiti istenen dönemde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı,

inceleme yapılmışsa, belgeler getirtilmeli, davacının çalıştığı okullarda hangi tarihlerde ve ne kadar süreyle çalıştığı araştırılmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, davacının çalıştığı iddia edilen süreler tereddütsüz belirlenerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6591, Karar No: 2010/10615, Tarih: 31.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/6591 E.  ,  2010/10615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.11.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur ve tazminatlar yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 16.03.2010 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Gelmeyen davalı vekili Av. V.. A..'nın dosyada vekaletnamesinin bulunmadığı anlaşıldı. Mazeretinin reddine karar verildi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların yukarıda 1.bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 60.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/9512, Karar No: 2014/18709, Tarih: 22.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9512 E.  ,  2014/18709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2012/599-2014/115

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 48.498,37 TL borcun 27.321,00 TL'sinden borçlu olmadığının tespiti, birleşen dava dilekçesinde ise, 8.954,41 TL daha borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan Gülhane Askeri Tıp Akademisi dönemine ilişkin ayrıntılı maliyet çizelgesinde yer alan toplam 1.778,56 TL tutarındaki ek ders ücretinin Altındağ 5. Noterliği'nce 01.10.2001 tarihli ve 22518 yevmiye numarası ile düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen "benzeri eğitim ve öğretim masrafları" içerisinde değerlendirilerek bu kalem masraflardan da davacının sorumlu olacağı dikkate alınmadan davacının borçlu olduğu ve olmadığı miktarları belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19592, Karar No: 2020/6904, Tarih: 01.07.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19592 E.  ,  2020/6904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde 19.02.2011 - 10.06.2013 tarihleri arasında çalıştığını, hizmet akdine haksız olarak son verildiği işyerinde 07.30 - 19.00 arasında çalıştığı,net maaşının 1.300 TL ücret, aylık 700 TL prim almak suretiyle çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, dini ve milli bayram, resmi tatil ücret alacakları ile yıllık izin ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalıya ait işyerinde çalışan davacının 27.05,2013, 28.05.2013 ,29.05.2013, 30.05.2013 tarihlerinde işyerine gelmediği ve kendi isteğiyle işyerinden ayrıldığını, davacının normal mesai saatleri içinde çalıştığı, aylık ücretinin 1.250 TL olduğu,kendisine prim ödenmediği ve prim alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışma ücret hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi iddiasını tanık beyanları ile ispata çalışmış davalı işveren müşteri ziyaretlerinde kullanılan el terminali dökümlerine dayanmıştır.

Mahkemece davalının savunması üzerinde durulmaksızın ve sunulan kayıtların günlük ve haftalık çalışma sürelerini ispat yönünden bir etkisinin olup olmadığı değerlendirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işyerinde prim uygulamasının da varlığından söz edilerek davacının aylık ücreti 1250,00-TL ve 650,00-TL prim ilavesi ile 1.900,00 TL ücret üzerinden fazla çalışma ücreti belirlenmiş ve primin fazla çalışmayı karşılama oranı 0,3421 olarak belirlenmek sureti ile hesaplanan fazla çalışma ücretinden bu oranda indirime gidilmek sureti ile fazla çalışma ücretinin belirlendiği açıklanmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işyerinde prim uygulamasının da varlığından söz edilerek davacının aylık ücreti 1250,00-TL ve 650,00-TL prim ilavesi ile 1.900,00 TL ücret üzerinden fazla çalışma ücreti belirlenmiş ve primin fazla çalışmayı karşılama oranı 0,3421 olarak belirlenmek sureti ile hesaplanan fazla çalışma ücretinden bu oranda indirime gidilmek sureti ile fazla çalışma ücretinin belirlendiği açıklanmıştır.

Dairemiz uygulamasında primli çalışmalarda fazla çalışma ücreti hesabı %150 zamlı olarak yapılmayıp fazla çalışma ücretinin zamsız kısmının primle karşılandığı kabul edilerek zam kısmı olan 0,50 oran üzerinden hesap yapılmaktadır. Yargıtay uygulamasında temel ücret ile aylık prim tutarı arasına oran kurulmak sureti ile primin fazla çalışmayı karşılama oranından söz edilerek hesaplama yapılması yöntemi benimsenmemiştir. Bu nedenle davacının fazla çalışma ücreti, saat ücretinin 0,50 oranı üzerinden hesaplanmalı yukarıda belirtilen inceleme ve araştırma sonrasında belirlenecek olan miktardan takdiri indirim hususu da düşülerek bir karar verilmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10644, Karar No: 2012/4061, Tarih: 06.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10644 E.  ,  2012/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2008 ve 2006/1120 Esas, 2008/1250 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdureler vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... adresinin iddianamede “... Mahallesi ... Sokak No:43/4 ...” olarak gösterildiği ve duruşmaya bu adresten zorla getirme emri ile getirtildiği, gerekçeli kararın ise duruşmada beyanı alınırken belirttiği anlaşılan, ancak dosya kapsamından daha önce bu adrese herhangi bir tebligat yapılmadığı anlaşılan “... Mahallesi 63. Sokak No:53/4 .../...”adresinde Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, bu haliyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın katılana usulünce tebliği ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği taktirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/750, Karar No: 2016/5859, Tarih: 12.12.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/750 E.  ,  2016/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme: Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

30.09.2011 tarihinde ...'a ait çanta içerisinde; 04.12.2012 tarihinde ise ...'ın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddeler ile ilgili ekspertiz raporlarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığından; varsa aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek dosyaya konulması, yoksa buna ilişkin ekspertiz raporlarının alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 08/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9793, Karar No: 2023/2197, Tarih: 19.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/9793 E.  ,  2023/2197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; 6100 sayılı Kanun’un 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği hükmün temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 26.06.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının haksız olarak gözaltına alınıp ardından tutuklandığını, daha sonra müvekkili hakkında Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2018 tarih ve 2017/163-2018/163 E. K. sayılı kararı ile beraatine karar verildiği, haksız tutuklama sebebiyle müvekkilinin manevi zarar gördüğü gerekçesi ile davacı yönünden 210,000,00 TL manevi, 25.000,00 TL maddi tazminatın müvekkilinin gözaltına alındığı tarihten itibaren faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

Davacı vekilinin 20.12.2018 tarihli duruşmada maddi tazminat talebinden feragat edildiğini belirttiği anlaşılmıştır.

2. Davalı vekili 12.10.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

3. Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2018 tarihli ve 2018/516 Esas, 2018/469 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2019/1752 Esas, 2020/109 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.12.2021 tarihli, davalı vekilinin temyiz talebinin kesinlikten reddi ile davacı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Davalı vekilinin temyiz sebepleri

1.Davanın reddi gerektiğine,

2.Hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğuna,

3.Faizin karar tarihinden itibaren başlaması gerektiğine,

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.12.2021 tarihli, davalı vekilinin temyiz talebinin kesinlikten reddi ile davacı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Davalı vekilinin temyiz sebepleri

1.Davanın reddi gerektiğine,

2.Hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğuna,

3.Faizin karar tarihinden itibaren başlaması gerektiğine,

ilişkindir.

B. Davacı vekilinin temyiz sebepleri

1.Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna,

2.Hükmedilen vekâlet ücretinde davacının adının hatalı yazıldığına,

ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2018 tarih ve 2017/163-2018/163 E. K. sayılı beraat kararının 18.04.2018 tarihinde kesinleştiği, davacı hakkında verilen beraat kararı akabinde davacının mesleğine geri döndüğü, bu sebeple geriye dönük olarak alamadığı maaşlarını aldığı, davacı vekili Av. Mahir Kırmızı'nın maddi tazminat talebinden vazgeçtiğini beyan ettiği bu sebeple davacı vekilinin maddi tazminat talebi hususunda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Davacının Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/163-2018/163 E. K. sayılı dosyası kapsamında, davacının tahkikat aşamasında 08.05.2017 tarihinde gözaltına alındığı, 09.05.2017 tarihinde Sivas Sulh Ceza Hakimliğinin 2017/404 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığı, davacının Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2017 tarihli ara kararı ile de bihakkın tahliyesine karar verildiği, yapılan yargılama neticesinde Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2018 tarih ve 2017/163-2018/163 E. K. sayılı karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı FETÖ-PDY örgüt üyeliği suçundan beraatine karar verildiği, kararın 18.04.2018 tarihinde kesinleştiği, Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesine davacı hakkındaki beraat kararının ve kesinleşme şerhinin sanığa tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmiş ise hangi tarihte tebliğ edildiği hususunun sorulduğu, cevaben mahkeme kararının sanığın yüzüne karşı verilmiş olduğundan kararın kesinleşmesini takiben sanığa tebliğ edilemediğinin bildirildiği tespit edilmiştir.

Manevi tazminat tutuklanan şahsın sosyal çevresinde itibarın sarsılması, hürriyetinden yoksun kalınması nedeniyle duyulan elem ve ıstırap ve ruhi sıkıntıların bir nebzede olsa giderilmesi amacına yöneliktir. Manevi zararın tümüyle giderilmesi olanaksız ise de tayin edilecek manevi tazminat kişinin acı ve ıstıraplarının dindirilmesinde, sıkıntıların azaltılmasında etken olacağı, bu nedenle kişinin cezaevinde kaldığı süre, sosyal ve ekonomik durumu, toplumsal konumu, atılı suçun niteliği dikkate alınarak zenginleşme sonucu doğurmayacak, adalet ve hakkaniyet ilkeleri ile bağdaşması gerektiği, manevi zararın verilmesinde objektif bir kriter bulunmamakla makul ve makbul bir miktar tespit edilmesi gerektiği, somut olayda davacının tutuklu kaldığı süre, tespit edilen sosyal ve ekonomik durumu, toplumsal konumu, suçun niteliği, olayın cereyan tarzı, adalet ve hakkaniyet ilkeleri nazara alınarak zenginleşme sonucu da doğurmaması açısından tüm dosya kapsamı da birlikte değerlendirilerek 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden (talep doğrultusunda) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

Bölge Adliye Mahkemesince hükmedilen manevi tazminat miktarının 15.000,00 TL'ye indirilmesi ve değişen vekâlet ücretinin düzeltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/163 Esas, 2018/163 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 08.05.2017-06.12.2017 tarihleri arasında 212 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 09.04.2018 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 17.04.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olması, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek 15.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesi nedeniyle toplam tazminat miktarının 15.000,00 TL olduğu, 6100 sayılı Kanun’un, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca davalı açısından kesin olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

B.1. Hükmedilen manevi tazminatın az olduğuna ilişkin temyiz istemi yönünden;