muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8817, Karar No: 2021/191, Tarih: 13.01.2021

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de;

a) Sanık hakkında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından dava açıldığı, düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu, ayrıca aynı takvim yılı içerisinde birden fazla fatura düzenlenmesi/kullanılması halinde TCK’nin 43/1 maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek sanık hakkında tek hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin bu sebeplerle BOZULMASINA, ceza miktarları bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 13.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2325, Karar No: 2019/3525, Tarih: 11.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2325 E.  ,  2019/3525 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER;

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet; Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, sanık ... müdafiinin süresindeki isteği nedeniyle bu sanık hakkında duruşmalı olarak, usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, bu sanık hakkında ise duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğine; sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, bilirkişi incelemesi yaptırılmadan eksik inceleme sonucu hüküm verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, TCK'nın 30. maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunması yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine, dosyanın Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 11.06.2019 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Fehmi Mercan'ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'in yokluğunda, 13.06.2019 tarihinde, açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2024/10992, Karar No: 2025/4077, Tarih: 25.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10992 E.  ,  2025/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 55. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1479 Esas, 2024/1346 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/882 Esas, 2021/1259 Karar

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ..., ... ... Mahallesi 40 ada 38 parsel sayılı taşınmazın 2 numaralı bağımsız bölümünün kat maliki olduğunu, davalı ... ...'nün 4 numaralı, davalılar ... ile ...'nun 1 numaralı, davalı ...'ın 3 numaralı bağımsız bölümün kat malikleri olduğunu, taraflarınca gerçekleştirilen araştırmada bahse konu taşınmazda arsa paylarının yanlış hesaplandığını ve tapu kayıtlarına bu şekilde geçirildiğini, kendisinin arsa payının da yanlış hesaplanan paylardan biri olduğunu, takdir edileceği üzere 634 sayılı Kat Mülkiyetleri Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 3 üncü maddesine göre arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile orantılı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurma hakkının bulunduğunu, tapuda “25/120” olarak gözüken arsa payının en az “30/120” olması gerektiğini belirterek, kendisine ait taşınmazın niteliklerine uygun olarak arsa payının düzeltilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin taşınmazın 4 no.'lu bağımsız bölümünün kat maliki olduğunu, 634 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesine göre kat mülkiyetinin kurulması aşamasındaki değerin tespitinde, kat mülkiyetine çevirme anındaki değerlerin esas alınmakta olduğunu, arsa payı düzeltilmesi davası açılması için gereken unsurlardan birisinin korunmaya değer güncel bir yararının bulunması gerektiğini, davaya konu taşınmazdaki arsa payı oranları taşınmazdaki bağımsız bölümlerin o zamanki değerleri ile orantılı olarak özgülenmiş olduğunu, arsa payının tahsisi tarihindeki bağımsız bölümlerin değeri ile orantılı olarak yapıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; talebin kendi katını ilgilendirmediğini belirterek davadan çıkartılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; talebin kendi katını ilgilendirmediğini belirterek davadan çıkartılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun eksik inceleme ve maddi hatalar içerdiğini, bilirkişi raporundaki puanlama sisteminde hata yapıldığını, değerlendirmenin kat irtifakı veya mülkiyetinin kurulduğu tarihe göre yapılması gerektiğini, raporda dava konusu binanın ön cephe komşusu olan ... Han binası ve ... Hotel Galataport binasının yapım yıllarına bakmaksızın güncel bir değerlendirme yapıldığını, gerek dava dilekçesinde, gerekse bilirkişi raporunda kat irtifakına geçiş döneminde bağımsız bölümlerin değerinde veya arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan ve arsa payları arasında orantısızlığa neden olan somut ve haklı neden bulunmadığı gibi arsa paylarının düzeltilmesini gerektiren bir yanlışlığın da ortaya konmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu ana taşınmazda 20.05.1968 tarihinde kat mülkiyetinin kurulduğu, davacının, maliki olduğu bağımsız bölümü 29.04.2005 tarihinde satın aldığı, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihte malik olmadığı, mahkemece yapılan keşif sonucu aldırılan bilirkişi raporunda, taşınmazdaki bağımsız bölümlere özgülenen arasa payı oranlarının bağımsız bölümlerin bulundukları kat sayısı, manzarası, cephesi, ısınma ve güvenlik gibi faktörlerin irdelenmesi neticesinde yeniden belirlenmesi gerektiğinin tespit edildiği, mahkemece, denetlemeye ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda karar verildiği, istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C.Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C.Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

3. Dava konusu ana gayrimenkulde 1958 yılında kat irtifakının, 1968 yılında kat mülkiyetinin tesis edildiği, davacının 2005 yılında satın alma ile bağımsız bölüm maliki olduğu, eldeki davanın 28.11.2019 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Dava konusu ana gayrimenkulde 1958 yılında kat irtifakının, 1968 yılında kat mülkiyetinin tesis edildiği, davacının 2005 yılında satın alma ile bağımsız bölüm maliki olduğu, eldeki davanın 28.11.2019 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

4. Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirmenin kat irtifakına geçiş tarihine göre yapıldığına ve dava konusu taşınmazdaki bağımsız bölüm metrekarelerinin kat irtifakına esas proje dikkate alınarak hesap edildiğine ilişkin somut veri bulunmadığı gibi kat irtifakının kurulduğu 1958 tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır. Dava konusu taşınmazda 1958 yılında kat irtifakı kurulduğu, davacının da taşınmazı 2005 yılında satın aldığı dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, davacı bağımsız bölümün, kat irtifakı kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmadığına göre, herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut, maddi hatalar içeren ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalı ... ...'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4255, Karar No: 2018/6537, Tarih: 12.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/4255 E.  ,  2018/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., temyiz edilmeksizin 12.01.2016 tarihinde kesinleşen ... ... Mahkemesi’nin 27.10.2015 tarih ve 2012/74 Esas, 2015/101 Karar sayılı kararı ile verilen “23 ada 191, 192, 193, 194 ve 195 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine” yönelik hükmün tavzih edilerek taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunmadıklarının hüküm yerinde açıkça belirtilmesi istemiyle talepte bulunmuştur. Mahkemece; 04.04.2017 tarih, 2012/74 Esas, 2015/101 Karar sayılı ek karar ile “tavzih talebinin reddine” karar verilmiş; hüküm, tavzih isteyen davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

12.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7471, Karar No: 2024/8036, Tarih: 11.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7471 E.  ,  2024/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/341 E., 2024/152 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki vazife malullüğünün tespiti davasında İlk Derece Mahkemesince verilen konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karara karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine taraf vekillerinin temyiz istemleri hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ilk olarak idari polisliğe geçmek istediği ve görevde kalmak kaydıyla vazife malullüğü işlemlerinin yapılması talebinin davalı Kurum tarafından reddine ilişkin işlemin iptali için İzmir İdari Mahkemesinde dava açtığını, davacı ile ilgili ortaya çıkan uyuşmazlığın iş mahkemelerinde çözümlenmesi gerektiğinden davanın görev yönünden reddine karar verildiğini, bunun üzerine yasal süre içerisinde Ankara İş Mahkemelerinde dava açıldığını, müvekkilinin görevli olduğu 05.01.2017 tarihinde, İzmir Adliyesinde bombalı araçla yapılan terör saldırısında yaralandığını, müvekkilinin Sağlık Kurulu Raporu’na göre malul olmadığına karar verildiğini, müvekkilinin verilen rapora itiraz ettiğini, müvekkilinin idari polislik yapabileceğine ve görevinden ayrılmaksızın vazife malulü olarak çalışmasına karar verilmesi gerektiğini, Kurumun 02.01.2018 tarihli işlemle müvekkilinin malul olmadığı gerekçesiyle talebini reddettiğini, ret işleminin iptali ve müvekkilinin 02.01.2018 tarihi itibarıyla vazife malulü olduğunun kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı hakkında vazife malullüğü hükümlerinin uygulanmasının kanunen imkan bulunmadığını Kurumca yapılan işlemlerde yanlışlık bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2020 tarihli ve 2019/67 Esas, 2020/506 Karar sayılı kararı ile davacının vazife malullüğü talebinin reddine dönük işlem tesis edildikten sonra yargılama devam ederken davalı idare tarafından davacının vazife malulü olduğuna ve ilgili hakkında 3713 sayılı Kanun hükümlerinin de uygulanmasına karar verilerek sınıf değişikliğini takip eden aydan itibaren aylık bağlandığı anlaşıldığından konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.05.2022 tarihli ve 2021/422 Esas, 2022/1147 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairenin 28.09.2022 tarihli 2022/9328 Esas, 2022/11355 Karar sayılı ilamında; talebin 02.01.2018 tarihinden itibaren vazife malulü olduğunun tespitine yönelik olması ve davalı Kurum tarafından 15.04.2020 tarihinden itibaren aylığın bağlanması karşısında, talebe göre davanın konusuz kalmadığı belirgin olduğundan, usulüne uygun şekilde araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davalı Kurumun 02.01.2018 tarihli ret işleminin iptaline, taleple bağlı kalınarak davacının 02.01.2018 tarihinden itibaren vazife malulü olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyizi; toplanan delillerin karar açısından yeterli olmadığını, sonuca eksik inceleme gidildiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 02.01.2018 tarihinden itibaren vazife malulü olduğunun tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9698, Karar No: 2022/17967, Tarih: 26.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/9698 E.  ,  2022/17967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) TCK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasadışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesine göre ise hiç kimse, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacaktır.

Bu düzenlemelere aykırı olarak, soruşturma aşamasında beyanına başvurulan yabancı şahsın kendi vatandaşlığını taşıdığı ...’a gidebilmek amacıyla sanık ile anlaştığı görülmekle, söz konusu yabancının TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 79/1-b maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15859, Karar No: 2010/2489, Tarih: 01.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/15859 E.  ,  2010/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : 269,41.TL maddi 2.000 TL manevi tazminatın, gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesi, fazlaya ilişkin talebin reddi.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44 Esas - 2000/48 Karar sayılı kararı da gözetilerek; tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten uzunca bir süre geçtikten sonra açıldığı, davacının bu uzun süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olamayacağı ve davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı şekilde tazminata karar verilmesi,

Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.