muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9235, Karar No: 2011/12403, Tarih: 20.10.2011

Davacı taşınmazların başında yapılan keşifte, dava konusu taşınmazını eskiden de şu an mevcut olan kanaldan suladığını, davalının da aralarında bulunduğunu yedi kardeşin de buradan sulama yaptığını, taşınmazının suya ihtiyacı olduğunu, davalı kardeşi ile aralarında çıkan ihtilaf nedeniyle kanaldan sulama yapılmasına izin vermediğini, suyu borularla geçirmelerini istediğini, ancak kanaldan sulama yapmak istediklerini belirtmiştir.

Davalı ise, davacının kendi parselinden kanal açarak su geçirmesini kabul etmediğini ancak boru ile taşınmazının güneyinden su geçirmesine bir itirazı bulunmadığını, davalı vekili ise davacının taşınmazlarını sulama birliğine ait kanaldan gelen su ile suladığını, davalının bir müdahalesi bulunmadığını belirtmiştir.

Keşif zaptına göre dava konusu kanalın açık olduğu, kanalın davacının hissedar olarak kullandığı 1430 sayılı parsele kadar gittiği ancak 1436 sayılı parsele ulaşmadığının gözlemlendiği belirtildi.

Keşiften sonra düzenlenen teknik bilirkişi raporunda; davacının paylı malik olduğu 1430 parsel sayılı taşınmazındaki narenciye ağaçlarını çekişmeli kanaldan sulayabileceği, 1436 parsel sayılı taşınmazdaki kullandığı yeri de bu kanaldan ve ayrıca Kaymaz Mahallesinden geçen ana taşıyıcı kanaletten de sulayabileceği ifade edilmiştir. Ziraat mühendisi bilirkişi raporunda ise; davacının taşınmazlarının çekişmeli kanaldan cazibe ile veya çok az bir pompa gücü ile sulanabileceği, narenciye ağaçlarının sulamaya ihtiyacı bulunduğu, sulama yapılamadığı takdirde ağaçların zarar göreceği, ilerleyen zamanlarda da tamamen kuruyacağı belirtilmiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere, mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkin davalarda öncelikle davacının mecra ihtiyacının bulunup bulunmadığı saptanmalıdır. Davacının paylı maliki olduğu 1430 sayılı parselin narenciye bahçesi olması, diğer 1436 sayılı parselin de sera tarımı yapılan niteliği nedeniyle sulama ihtiyacı bulunduğu açıktır. Dosya içerisindeki ziraat bilirkişisi raporunda da davacının narenciye ağaçlarının sulamaya ihtiyacı bulunduğu, sulama yapılamadığı takdirde ağaçların zarar göreceği, ilerleyen zamanlarda da tamamen kuruyacağı açıkça belirtilmiştir. Bu itibarla davacının paylı malik olduğu taşınmazların sulama ihtiyacı bulunduğu anlaşıldığından Dairemizin sulama suyu mecra hakkı tesisine ilişkin ilkeleri doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak en az masrafı gerektiren güzergahtan kesintisiz bağlantı sağlayacak şekilde mecra tesisine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, davalının parseli üzerinde davacı yararına üzerinde irtifak hakkı tesis edilmiş bir sulama kanalı bulunmadığından davalının müdahalesinden bahsedilemeyeceği ayrıca davacının taşınmazlarının sulama ihtiyacının bulunmadığından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, davalının parseli üzerinde davacı yararına üzerinde irtifak hakkı tesis edilmiş bir sulama kanalı bulunmadığından davalının müdahalesinden bahsedilemeyeceği ayrıca davacının taşınmazlarının sulama ihtiyacının bulunmadığından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 20.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12590, Karar No: 2010/13824, Tarih: 22.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/12590 E.  ,  2010/13824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: TEFENNİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 25/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 9 ada 16 parselde kayıtlı taşınmazın maliki olduklarını, dayanak tapu kaydında taşınmazın sınırları arasında çıkmaz sokak olarak belirtilen bir yer bulunmadığı halde kadastro çalışmalarında  tapuları kapsamında kalan yerin çıkmaz sokak olarak tapuya tescil edildiğini ileri sürerek, çıkmaz sokağın kendi parselleri içinde olduğunun tespiti ile tapu kaydının iptali ile adlarına tapuya tescilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, mülkiyetin tespiti ve tescil isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle, dava dilekçesindeki iddianın ileri sürülüş biçiminden, davacıların kadastroca çıkmaz sokak olarak tescil harici bırakılan yerin .. ada 16 sayılı parsele revizyon gören 21.07.1944 tarih, 33 nolu tapu kaydı kapsamında kaldığını ileri sürerek, eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır. Davacıların dayanağı tapu kaydının ilk tesisinin Eylül 1931 tarih, 1 nolu tapu kaydı olup,  18.07.1931 tarih, ..nolu Tapu Komisyonu Kararı ile senetsizden davacıların mirasbırakanları adına tescil edildiği görülmektedir. Eldeki iddia bakımından öncelikle davanın dayanağı temel tapu kaydı (ilk tesis tapusu) ve ifraz tapularının yerine sağlıklı bir biçimde uygulanması, Tefenni Sulh Hukuk Mahkemesinin 1951/457 esas, 1956/33 karar sayılı yola vaki elatmanın önlenmesi davasının da değerlendirilmesi zorunludur. Ne var ki, mahkemece yapılan uygulama ve soruşturmanın hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Bilindiği üzere; harita ve krokisi  bulunan tapu kayıtlarına Medeni Kanunun 719, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur.Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesi,gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip,doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması,doğru esasa dayanmıyorsa,ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi,ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi, böylece yanların dayandığı, usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan,dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki  her  sınır  yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi;gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması,komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerekir.Öte yandan sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda sağlıklı bir uygulama yapılması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.12.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6194, Karar No: 2008/1366, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6194 E.  ,  2008/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşmeleri ile davalıya 9 adet dolap teslim edildiğini, mahkeme aracılığıyla yapılan tespit sonucu bu dolaplardan 5 tanesinin davalıda bulunduğunun anlaşıldığını, davalının dolapları iade etmediğini belirterek, dolapların aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir dolap için 500.000.000 TL olmak üzere toplam 4.500.000.000 TL’ nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi, davaya konu dolapların bir kısmının zaman içerisinde iade edildiğini, 5 tanesinin halen işyerinde olduğunu, mevcut dolapların da amortismana ayrıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı yanca dolapların iade edildiğinin ispatlanamadığı, dava tarihi itibariyle her bir dolabın değerinin 150 YTL olduğu gerekçeleriyle, dava konusu 9 adet dolabın aynen iadesine, mümkün olmaması halinde her bir dolap için ayrı ayrı 150 YTL’ den toplam 1.350.00 YTL’ nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline , fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7439, Karar No: 2010/512, Tarih: 28.01.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/7439 E.  ,  2010/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ... poliçesi bulunan davalıya ait aracın alkollü sürücü yönetiminde iken karıştığı kazada 3.kişi aracının hasarlandığını, talep üzerine poliçe limiti olan 5.750.-YTL'nin 3.şahsa 25.7.2007 tarihinde ödendiğini belirterek, bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek faizi ile davalı sigortalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı trafik sigortası şirketinin kusurlu davranışı iddiası ile kendi sigortalısına veya araç sürücüsüne rücu imkanı bulunmadığından davanın reddine ... verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı ... şirketine ... poliçesi ile sigortalı olan aracın yaptığı kaza sırasında araç sürücüsünün alkollü olduğu iddiasına dayalı olup, 3.kişiye ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

HUMK'nun 275.maddesi gereğince; mahkeme çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına ... verir, hükmüne yer verilmiştir.

Mahkremece, alkolün kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği ve sigortalı aracın sürücüsünün olaydaki kusur durumu ile zarar gören 3.kişiye ait araçta davaya konu trafik kazası nedeniyle oluşan hasar miktarının tesbiti yönünden bilirkişi raporu alınmaksızın ... verilmesi doğru değildir.

2918 sayılı ...'nun 48.maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97.maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sür-

me yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca ... Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keşif verici maddeler almış olarak araç sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının ... ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte ... Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden ...'nun 48.maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2.fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 97.maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durum da hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281.maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

...'ın yerleşik uygulamalarında, sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik

konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla, olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, eksi halinde reddine ... verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, içinde nörolog doktorunda bulunduğu uzman bilirkişi kurulundan, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında olup olmadığı yönünden rapor alınarak sonucuna göre bir ... verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde alkollü şekilde araç kullanma halinin kusurlu davranış olarak kabulü ile hiçbir inceleme yapılmadan davanın reddine ... verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28.1.2010 gününde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3396, Karar No: 2013/20282, Tarih: 05.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3396 E.  ,  2013/20282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı, davalılara ait işyerinde 29.09.2005-20.12.2005 tarihleri ve 29.03.2006 – 18.11.2008 tarihleri arasında çalıştığını, 2005 yılındaki hizmet süresine ilişkin Kuruma bildirimde bulunulmadığını, 29.03.2006 tarihinde yeniden işe başlamasına karşın Kuruma bildirimin 07.06.2006 tarihi itibariyle yapıldığını, bu nedenle; 29.09.2005-20.12.2005 tarihleri ile 29.03.2006-07.06.2006 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen ve 2006/10- 2007/6 aylar arasında eksik bildirilen hizmet süresinin tespitini talep etmiş, Mahkemece 1.10.2006 ile 30.06.2007 tarihleri arasında Kuruma eksik bildirilen süreler yönünden davanın kabulüne, fazlaya dair isteğin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece; 2005/11 ile 2006/5. aylar arasında bildirimi yapılan ve 31.05.2006 da çıkış yaptığı görülen davacı bordro tanığının, davacının 1,5 ay çalıştığı beyanı karşısında, 29.03.2006-07.06.2006 dönemi yönünden çalışma ilişkisini bilebilecek diğer bordro tanıkları ile komşu işyeri tanıkları re'sen tespit edilip dinlenilmeli, işyerinde Kurum tarafından yapılmış tespit ve müfettiş raporu bulunup bulunmadığı araştırılmalı, sigortalının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu, çalışmanın varlığı ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5402, Karar No: 2013/11832, Tarih: 15.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/5402 E.  ,  2013/11832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik hizmetinde" çalıştırılmaya hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrildiği fıkralarından "temizlik hizmetinde kamuya yararlı olarak çalıştırılması'' ibaresinin çıkarılarak yerine "kamuya yararlı bir işte çalıştırılması" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14649, Karar No: 2007/19881, Tarih: 05.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/14649 E.  ,  2007/19881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2007

Davacı, 10.05.1986 tarihinde çıkışının yapılmasına ilişkin muarazanın meni ile Bağ-Kur sigortalılığının devam etmesi nedeniyle çıkışının olmadığının tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davalı kurumun 413-2679 sayılı işleminin iptali ile davacının  10.05.1986 tarihinde Bağ-Kur sigortalılık kaydının devam etmesi nedeniyle kayıt çıkışının olmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.