muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3982, Karar No: 2015/11077, Tarih: 26.10.2015

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca yapılan inceleme neticesinde; T. ile Türk T.Anonim Şirketi arasında akdedilen 01.07.1996 tarihli elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 2. maddesi ve Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13.maddesine göre AG tesisinden yararlanılan toplam güce göre hesaplayacağı hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu olduğu ve müşteri tesislerinin, ister müşteri'nin kendi mülkiyet sınırları içinde olsun isterse dışında olsun, irtibat yapılan noktadan başlayarak mülkiyeti ile işletme ve bakımı müşteri'ye ait olacağı, T.'ın müşteri hizmetlerini aksatmamak şartıyla mülkiyeti müşterinin olan braşman hattından yararlanarak, başka müşterilerede elektrik verebileceğini ve satabileceğini, bunun için miktarı T. tarafından hesaplanacak katılım payının yeni müşteri tarafından tesisin sahibine ödeneceğinin belirtildiği ve sözleşmede işletme ve bakım masraflarının davalı tarafından ödeneceği kararlaştırılmadığı gibi buna ilişkin bir hususunda sözlemede düzenlenmediği yine elektrik tarifeleri yönetmeliğinin 13. maddesinde de sadece kilometrik birim fiyatına göre hesaplanan hat katılım bedelinin branşman hattı sahibine ödeme zorunluluğunun bulunduğunun belirtildiği gerekçesiyle, davalı Ç.Elektrik Dağıtım A.Ş. yönünden açılan davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, 151,11 TL hat katılım bedelinin temerrüt tarihi olan 03/07/2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı Ç. Elektrik Dağıtım A.Ş'den alınarak davacıya verilmesine, bakiye hat katılım bedeli talebinin reddine,davacının işletme ve bakım masrafları bedeli talebinin reddine,davalı yayın kuruluşu Kanal T Televizyonculuk Yayıncılık Ticaret A.Ş. (Kanal 60) yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6676, Karar No: 2012/3428, Tarih: 29.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/6676 E.  ,  2012/3428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın, 02.11.2006 tarihinde Baro tarafından atanan savunman huzurunda talimatla Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinde ifadesinin alındığı, yokluğunda verilen ancak yasa yoluna başvuru yönteminin usulüne uygun olarak gösterilmediği hükmün de 10.01.2007 tarihinde talimatla ifadesinin alındığı oturumda hazır bulunan savunmanına tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında;sanığın 18.06.2007 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilip tebliğnamedeki red isteyen düşünce benimsenmeyerek yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanıkların el ve işbirliği içerisinde gündüz sayılan zaman diliminde yakınanın yolda yürüdüğü esnada aralarına alıp sıkıştırmak suretiyle cebinden parasını ve çeklerini aldıkları,sanıklardan ...'ü omzundan tutup yakaladığı esnada diğer sanıkların yakınana omzuna vurarak ...'ü kurtarıp para ve çeklerle olay yerinden kaçtıklarının anlaşılması karşısında;Eylemin bir bütün olarak yağma suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine duruşmaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ...'ın temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14980, Karar No: 2020/2914, Tarih: 03.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/14980 E.  ,  2020/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Yapıntı köyündeki köy boşluğu niteliğinde tapusuz taşınmaz üzerindeki iki katlı betonarme evin müvekkiline ait olup, bu yerde Karayolları Genel Müdürlüğü'nün yol yapım çalışmaları için kamulaştırma işlemleri başlattığını, işaret boyaları sürdüğünü, ancak düzenlenen tutanaktan bir suret verilmediğini ileri sürerek, muhdesatın değerinin ve müvekkiline aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuş; davalı köy muhtarlığı takdiri mahkemeye bırakmıştır.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Dairenin 24.02.2015 tarihli ve 2014/5837 Esas, 2015/4847 karar sayılı ilamı ile, “….Somut olayda, dava konusu muhdesatın kamulaştırma kapsamında kalıp kalmadığı olgusunun yeterince araştırılmadığı gibi bu konuda Karayolları Genel Müdürlüğüne yazılan yazı cevabı beklenmeden keşif ve bilirkişi incelemesi yapıldığı, taşınmazın tapu bilgilerinin de ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirilmediği, mahkemece yeterli araştırma yapılmadan korunmaya değer hukuki yararın bulunduğu kanaatine varılarak yazılı gerekçe ile hüküm kurulduğu görülmüştür.

Mahkemece yapılması gereken iş; öncelikle taşınmazın tapu bilgilerinin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilerek hukuki durumunun belirlenmesi, Karayolları Genel Müdürlüğü'ne yazılan yazı akıbetinin araştırılarak kamulaştırma bilgi, belge ve krokilerinin dosyaya getirtilmesi, davacı yanın dayandığı belediye kayıtlarının temini, bu eksikler giderildikten ve hukuki yarar olgusu saptandıktan sonra, dava açmada güncel hukuki yararın bulunduğu anlaşıldığı takdirde yerinde yeniden keşif yapılarak bilirkişilere ek rapor düzenlettirilip, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi olmalıdır. Eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır….” gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamı uyarınca yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile, fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 03.06.2016 tarihli rapor ve ekindeki krokide (A), (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile gesterilen alan içerisindeki muhdesatların davacıya ait olduğunu tespitine karar verilmiş, karar davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür. Hukuki ilişki ve güncel hukuki yarar varsa tespit davası açılabilir. (HMK. mad. 106/2). Tespit davası sonucu alman karar kesin hüküm etkisi doğurursa da icra takibine konu edilemez. Tespit davası ile istenen hukuki koruma eda davası ile tamamen elde edilebilecekse, o zaman davacının ayrı bir tespit davası açmakta hukuki yararı olamaz. Tespit davalarının dinlenebilmeleri için genel dava koşullarından başka tespit davalarının kendine özgü koşulları olarak nitelendirilen iki özel koşula daha ihtiyaç bulunduğu kabul edilmektedir. Biri hukuki ilişki diğeri hukuki yarar olup, bu da yakın bir tehlikenin var olmasını, tehlikenin zarar meydana getirebilecek nitelikte bulunmasını ve tespit hükmünün bu tehlikeyi ortadan kaldıracak nitelikte olmasını içerir.

26.05.2004 tarihli ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmünde "Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgarî levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir" denilmektedir.

Bu hükümle başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaşma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmıştır. Nitekim öğreti ve uygulamada muhdesatın üzerinde bulunduğu taşınmazın ortaklığının giderilmesi için açılmış ve görülmekte olan bir dava bulunması halinde muhdesatı meydana getiren malik veya paydaşların bu olgunun tespiti istemiyle, yine muhdesat veya üzerinde bulunduğu taşınmazın kamulaştırılması halinde muhdesatı meydana getiren kişi veya kişilerin zilyetliğin tespiti istemiyle dava açmaları halinde hukuki yararın var olduğunun kabul edilmesi gerektiği, bu iki ayrık hal dışında muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti istemiyle açılan tespit davalarının dinlenebilmesi için ise kural olarak az yukarıda açıklanan tespit davalarının kendine özgü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması gerektiği tartışmasız kabul edilmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar kapsamında somut olay değerlendirildiğinde; Mahkemece her ne kadar davacı tarafça tapulama harici alanda meydana getirilen muhdesatların kamulaştırma sahası içerisinde kaldığı, davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararının bulunduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmişi ise de, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda, C harfi ile gösterilen ve etrafı tel ile çevrili alan üzerinde muhdesat niteliğinde yapı, ağaç vs. bulunmadığı, D harfi ile gösterilen ve üzerinde ağaç niteliğinde muhdesat bulunan alanın ise kamulaştırma sahası dışında kaldığı, A,B ve E harfleri ile gösterilen alan içerisinde kalan ev ve müştemilatının bir kısmının kamulaştırma sahası içerisinde kaldığı, ancak bilirkişi raporundan sonra davalı Hazine vekili tarafından dosyaya ibraz edilen Karayolları Bölge Müdürlüğü yazı örneği içeriğine göre kamulaştırma haritasının dava konusu evi kapsamayacak şekilde yeniden düzenlendiğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

O halde Mahkemece yapılacak iş, az yukarıda açıklandığı şekilde, Karayolları Bölge Müdürlüğünce kamulaştırma haritasında değişiklik yapıldığının bildirildiği nazara alınarak kamulaştırmaya ilişkin güncel evraklar ve kroki temin edildikten sonra taşınmazların kamulaştırma sahasında kalıp kalmadığı hususunda yerinde yeniden keşif yapılarak bilirkişilere ek rapor düzenlettirilip, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi olmalıdır. Eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi u rşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1288, Karar No: 2022/407, Tarih: 25.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/1288 E.  ,  2022/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde karşılıklı olarak görülen rehnin kaldırılması ve alacak davalarından, asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurularının esastan reddine yönelik olarak verilen karar, taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 25/01/2022 tarihinde davacı/karşı davalı asil ... ve vekili Av. ... ... ile davalı/karşı davacı vekili Av. ... ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asil ile taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Kartal 23. Noterliğince düzenlenen 21/03/2016 tarihli ve 6694 yevmiye numaralı rehin sözleşmesi ile davalıya olan 25.000 TL tutarındaki borcuna karşılık mülkiyeti kendisine ait ... plakalı aracı üzerine rehin konulduğunu, davalı alacaklı tarafından rehnin paraya çervrilmesi suretiyle aleyhine başlatılan takip üzerine, takibe konu bedelin tamamını ödediğini, ancak rehnin halen kaldırılmadığını ileri sürerek; rehnin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı; davacıdan olan alacağının tamamını tahsil edemediğini, bu nedenle rehnin kaldırılmasının istenemeyeceğini, davalı ile imzaladığı ortaklık sözleşmesi uyarınca, ortaklığa konu servis minibüsüne, minibüse bağlı taşıma kartları ile hat ve servis plakalarına ve araçtan elde edilebilecek her türlü gelire % 50 oranında ortak olduğunu, ortaklık payı karşılığında davacıya ayrıca 25.000 TL tutarında daha ödemede bulunduğunu, davacının araçtan her ay yaklaşık 5.000 TL tutarında gelir elde etmesine rağmen, elde edilen kardan payına düşen kısmın ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiş; karşı davada ise, ortaklığa konu araç ile araca bağlı her türlü hak ve menfaatlerin 1/2 sinin tarafına aidiyetinin tespiti ile ortaklıktan elde edilecek gelirin bilirkişi marifetiyle tespiti suretiyle, şimdilik 42.000 TL'nin ticari faiziyle birlikte karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince; taraflar arasında imzalanan tarihsiz protokol ile adi ortaklık ilişkisi kurulduğu, sözleşme uyarınca davalı tarafından davacıya 25.000 TL ödendiği, ödenen bu bedel karşılığında davacının maliki olduğu dava konusu araç üzerine rehin konulduğu, dolayısıyla rehin sözleşmesinde belirtilen 25.000 TL'nin de ortaklık sözleşmesi gereği ödenen işbu bedel olduğu, davalının davacıya ayrıca 25.000 TL daha ödemede bulunduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığı, rehnin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan icra takip dosyasına davacı borçlu tarafından ödeme yapılarak dosyanın infaz edildiği, bu nedenle davaya konu araç üzerindeki rehnin kaldırılması gerektiği; ortaklık sözleşmesinin adi yazılı şekilde yapılması nedeniyle araç mülkiyetinin ve üzerindeki diğer hakların devrinin istenemeyeceği, ortaklık faaliyeti kapsamında elde edilen gelirden davalı ortağın payına düşen bedelin 17.605,41 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle; asıl davanın kabulü ile davaya konu araç üzerindeki rehnin kaldırılmasına, karşı davanın kısmen kabulü ile 17.605,41 TL'nin karşı dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte karşı davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, taraflarca istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Adi ortaklık sözleşmesi, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir (TBK. 620/1 md.).

Adi ortaklığın sona erme sebeplerini düzenleyen TBK'nın 639. maddesinin 7. bendinde ise, "Haklı sebeplerin bulunması halinde, her zaman başkaca koşul aranmaksızın, fesih istemi üzerine mahkeme kararıyla" ortaklığın sona ereceği belirtilmiştir.

Adi ortaklık sözleşmesinin haklı sebeple feshi için ortaklık süresinin önemi bulunmamaktadır. Haklı sebeple fesih hakkı; mutlak ortaksal bir hak olup, bu hakkın ortaklık sözleşmesiyle sınırlandırılması veya tamamen ortadan kaldırılması olanaksızdır. Gerçekten ortaklar arasındaki ilişkinin devam etmesini haklı göstermeyecek bazı durumlar ortaya çıkarsa, bu durumda ortakların ortaklığın feshini mahkemeden istemesi mümkündür. Hatta belirli süreli ortaklıklarda da sözleşmede belirtilen ortaklık süresinin bitmesinden önce haklı sebeple sözleşmenin feshi davası açmak olanaklıdır (..., Adi Ortaklık, Ankara: Yetkin Yayıncılık, 2008, s. 482).
Yargıtay — Esas No: 2008/4078, Karar No: 2008/6814, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4078 E.  ,  2008/6814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-...Döner, 2-..., 3-..., 4-... arasındaki davadan dolayı ...Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.09.2002 gün ve 2002/103-2002/652 sayılı hükmü bozan Dairemizin 13.03.2008 gün ve 2008/1634-1603 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 170,00 YTL para cezası ile 28,90 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 14.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2375, Karar No: 2018/1409, Tarih: 28.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2375 E.  ,  2018/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisine vekil atandığından haberdar olmayan katılan mağdure Sefanur'un yokluğunda verilen kararın mağdureye tebliğ edildiğine dair dosyada her hangi bir bilgi veya belge bulunmadığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi durumunda bu hususta ve katılan mağdure vekilinin 26.03.2013 tarihli süre tutum dilekçesi ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkumiyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerini temyiz etmesine rağmen tebliğnamede katılan mağdure vekilinin temyiziyle ilgili görüş bulunmadığının anlaşılması karşısında söz konusu temyizle ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14164, Karar No: 2014/2524, Tarih: 07.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/14164 E.  ,  2014/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, resmi belgede sahtecilik, patlayıcı madde bulundurma, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- TCK'nın 302/1, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 109/2-3-a-b, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- 6136 sayılı Kanunun 13/2, 3713 sayılı Kanunun 4-b, 5, TCK'nın 62, 52/2-4, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet 4- TCK'nın 204/1, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet 5- TCK'nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/2, TCK'nın 62, 52/2-4, 53/1-2-3, 58/9, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cebir ve tehdit kullanarak kara ulaşım aracını gitmekte olduğu yerden başka bir yere götürmek suçundan ayrıca herzaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, patlayıcı madde bulundurma, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 07.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30817, Karar No: 2015/7342, Tarih: 26.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/30817 E.  ,  2015/7342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının, bonoya dayalı olarak borçlu hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlattığı icra takibi üzerine, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, ... İcra Dairesinin yetkisiz olduğunu, 21.01. 2013 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince ... Mahkemelerinin yetkili olacağının kararlaştırıldığını, dayanak bononun bu sözleşmenin eki olarak düzenlendiğini ve sözleşmenin ifa yerinin ... olup, ... İcra Dairesi'nin yetkili olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulunduğu; mahkemece yetki itirazının kabulü ile borçlunun yetki itirazında bildirdiği yerin yetkisiz olması nedeniyle, alacaklının cevap dilekçesinde belirttiği ve borçlu şirketin adres bilgilerine göre de yetkili olan Küçükçekmece İcra Müdürlüğü'nün yetkili icra dairesi olarak belirlenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 50.maddesi göndermesiyle, bonoya dayalı olarak, borçlunun yerleşim yerindeki genel yetkili icra dairesinde (HMK. 6.md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde ancak, takip tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, düzenlenme yerinin ödeme yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun düzenlenme yerinde icra takibi yapılabilir.

Öte yandan, HMK'nun 19/2. maddesine göre yetki itirazında bulunanın yetkili icra dairesini doğru olarak göstermesi gerekir. Aksi halde geçerli bir yetki itirazının varlığından söz edilemez.

Somut olayda, takip dayanağı bononun düzenlenme yeri Küçükçekmece'dir. Borçlu şirkete ödeme emri Küçükçekmece’ de tebliğ edilmiş olup, borçlu vekilinin vekaletnamesine dayanak yapılan 06.01.2012 tarihli imza sirküleri içeriğine göre borçlu şirket ikametgahının da Küçükçekmece olduğu görülmektedir. Bu durumda anılan yetki kuralları doğrultusunda yetkili yer Küçükçekmece İcra Müdürlüğü olmasına rağmen, borçlu tarafından itiraz dilekçesinde, yetkili yer olarak yetkili olmayan ... İcra Müdürlüğü gösterildiğinden, bu durumda HMK’nun 19/2. maddesine göre usulüne uygun bir yetki itirazının varlığını kabule imkan bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece; yetkili icra dairesi doğru olarak gösterilmediğinden yetki itirazının reddi gerekirken, borçlunun yetki itirazında bildirmediği Küçükçekmece İcra Dairesinin yetkili olduğuna karar verilmesi isabetsizdir.