muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14349, Karar No: 2016/6279, Tarih: 07.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14349 E.  ,  2016/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.02.2015 tarih ve 2012/676-2015/66 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.06.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı limited şirketin ortağı olduğunu, açılan başka davalarda şirket ortaklarından ... ile ...'nin davalı şirketle haksız rekabette bulunduklarının tespit edildiğini, şirket müdürü ...'nin temsil ve ilzam yetkisinin bu nedenle kaldırıldığını, ayrıca ... ve ...'nin sahte ortaklar kurulu kararı düzenlemek suçundan cezalandırıldıklarını, şirket evrakında sahtecilik yapan, şirketle haksız rekabette bulunduğu tepsit edilip müdürlükten alınan ...'nin talebi ile kötü niyetli olarak 07.03.2012 tarihli genel kurulda sermaye artış kararı alındığını, bu kararı müvekkilinin sermaye oranını düşürmek amacını taşıdığını, zira şirketin sermaye artırımına ihtiyacının olmadığını ileri sürerek, 07.03.2012 tarihli sermaye artırımına ilişkin ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, şirketin ekonomik nedenlerle sermaye artırımına ihtiyacının olduğunu, davacının sırf şirkete zarar vermek amacıyla dava yoluna gittiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin ana sözleşmesinin 11.06.1981 yılında tescil edildiği, ana sözleşmede düzenlenmeyen hususlarda TTK hükümlerinin uygulanacağının hüküm altına alındığı, şirket ana sözleşmesinde sermaye artırımına ilişkin kararların nasıl alınacağına dair bir hüküm bulunmadığından ana sözleşmenin tescili tarihindeki TTK hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, 6762 sayılı TTK'nın 513. maddesinin, 1995 tarihli değişiklikten önceki hükmü uyarınca ana sözleşme değişikliğinin oybirliği ile kararlaştırılmasının gerektiği, somut olayda ise kararın oybirliği ile alınmadığı, karar nisabı sağlanmadığından söz konusu kararın yok hükmünde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6607, Karar No: 2024/7726, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6607 E.  ,  2024/7726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/732 E., 2024/656 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/298 E., 2023/453 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; uyuşmazlık konusunun müvekkili şirketin faiz alacağının bulunup bulunmadığının tespiti değil; Kurumun müvekkili şirketin faiz alacaklarının ödenmesi talebinin reddi işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti olduğunu, dava açılmasında hukuki yararın bulunduğunu, yasal mevzuat uyarınca davalı idarenin kesin olmayan cevabının ret cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, işbu davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, Sosyal Güvenlik Hukukundaki tespit davalarının taraflardan birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları daha pratik şekilde sağlamakta olduğunu, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi öncesi de işverenler tarafından Kuruma teşvik alacaklarının ödenmesi için tespit talepli davalar açıldığını ve bu tespit davalarının tamamında hukuki yararın bulunduğunun Yargıtay tarafından tespit edildiğini, işbu dava ile teşvik talepli geçmiş dönem davaları arasında hukuki nitelik yönünden hiçbir farklılığın bulunmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11936, Karar No: 2023/3753, Tarih: 29.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/11936 E.  ,  2023/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/993 E., 2022/1773 K.

HÜKÜM/KARAR : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması/Yeniden hüküm

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/504 E., 2022/56 K.

Taraflar arasındaki imzaya itiraz davasından dolayı yapılan inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesince borçlunun imzaya itirazının kabülü ile takibin davacı borçlu yönünden durdurulmasına, tazminat talebinin reddine, karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulününe İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın süre yönüyle usulden reddine, davanın usulden reddi nedeniyle davacı aleyhine tazminat takdirine yer olmadığına, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda; icra takibine konu senetlerdeki imzaların müvekkil şirket yetkilisine ait olmadığını belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporunun dava konusu çek üzerindeki imzanın ...' in eli ürünü olmadığına yönelik kesin kanaat içerdiği belirtilerek imzaya itirazın kabulü ile takibin davacı borçlu yönünden durdurulmasına, kötüniyet ve ağır kusur tespit edilemediğinden tazminata ve para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı istinaf başvurusunda; bankalarının borçludan alacaklı olduğunu, bilirkişinin eksik inceleme yaptığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ödeme emri tebliğ tarihinin 03.05.2018 olduğu, itiraz süresinin 08.05.2018 tarihinde mesai saati sonunda dolduğu, 09.05.2018 tarihinde açılan davanın süre aşımından reddine karar verilmesi gerekirken esastan inceleme yapılarak davanın kabulü hakkındaki ilk derece mahkemesinin kararı hatalı olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun kabulününe ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın süre yönüyle usulden reddine, davanın usulden reddi nedeniyle davacı aleyhine tazminat takdirine yer olmadığına, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu temyiz başvurusunda; PTT sorgulama sisteminden sorgulama yapıldığında tebligatın 03.05.2018 yapıldığına ilişkin herhangi bir veri olmadığı, ödeme emrinin belirtilen tarihte tebliğ edildiğini kabul edilmeyeceği, davanın süre aşımından reddine karar verilmiş olmasının şirketin büyük ölçüde mağduriyetine sebep olacağını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık imzaya itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın168/5 maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlunun temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12083, Karar No: 2013/17282, Tarih: 05.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12083 E.  ,  2013/17282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının takip dayanağı faturalardaki malları aldığını, ancak bedelini ödemediğini, müvekkilinin davalı hakkında yaptığı ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2011/2126 sayılı takip dosyasına davalı borçlunun sunduğu ilk itiraz dilekçesinde müvekkiline borçlu olduğunu kabul ederek, borcunun çoğunu ödediğini beyan ettiğini, ikinci itiraz dilekçesinde ise müvekkiline bir borcu olmadığını beyan ederek borca itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya icra takibinde bahsedilen miktarda borcunun olmadığını, davacının alacağını yazılı belge ile ispatlaması gerektiğini, takibe konu faturaların hiçbirisinin müvekkili tarafından kabul edilmediğini, mal teslim edilmediğini belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, icra dosyasından takibin dayanağının dosya içerisinde örnekleri bulunan faturalar olduğunun anlaşıldığı, faturalar incelendiğinde, davadışı ... Tekstil Kollektif Şirketi tarafından düzenlenen faturalar olduğu, davanın ise şirket ortağı ... tarafından açıldığı, davacı vekilinin son duruşmada müvekkilinin şahsi alacağının sözkonusu olmadığını, faturaya dayalı alacağın şirket alacağı olduğunu, müvekkilinin de şirketin sahibi ve temsilcisi olduğunu bildirdiği, bu durumda alacaklının davacı değil, şirket olduğu, davanın da şirket tarafından açılması gerektiği belirtilerek, davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6056, Karar No: 2009/7969, Tarih: 25.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6056 E.  ,  2009/7969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 27.07.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, maliki bulunduğu 723 parsel sayılı taşınmazı yararına davalılara ait 726 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulüne, davacının 723 parsel sayılı taşınmazı lehine 726 parsel sayılı taşınmazdan, krokide B harfi ile gösterilen yerden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı 726 parsel maliklerinden ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. 723 parsel sayılı taşınmazın maliki 726 sayılı parselin maliklerini dava ederek DSİ kanalının yanındaki yol olarak kullanılan yere ulaşmak için bedeli karşılığında geçit istemiştir. Bilirkişi tarafından düzenlenen 28.02.2007 günlü kroki incelendiğinde davacı taşınmazının genel yolla bağlantısının olmadığı, taşınmazın doğusunda bir yol mevcut ise de bu yolun çıkmaz yol olup genel yola ulaşımı sağlamadığı, başka bir anlatımla mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece, geçit kurulan B harfli yer DSİ kanal ve servis yolu olarak kullanılan bölüme bağlanmıştır. DSİ tarafından açılan sulama kanallarının servis yolları genellikle etrafındaki taşınmaz malikleri tarafından genel yol olarak da kullanılmakta ve sözü edilen idare bu şekildeki yararlanmaya itiraz etmemekte, aksine bunun mümkün olduğunu bildirmektedir. Yukarıda sözü edilen bilirkişi raporunda geçitin bağlandığı yerin DSİ kanal ve servis yolu olarak kamulaştırıldığı ancak bazı parsellerin terk işlemlerinin yapılmadığı açıklanmıştır. Bu durumda DSİ kanalının servis yolunun bulunup bulunmadığı, eğer bulunuyorsa bu yoldan geçişin olanaklı olup olmadığı DSİ Müdürlüğünden sorulup, görüşü alınarak incelenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususların gözardı edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) bent uyarınca BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 25.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14175, Karar No: 2011/8997, Tarih: 18.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14175 E.  ,  2011/8997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2009 tarih ve 2007/26-2009/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin telekomünikasyon sektöründe faaliyet gösterdiğini, “Alocard” ibareli telefon kartlarını 2003 yılında piyasa sürerek bu ibareyi ilk olarak kullanmaya başladığını, davalının ise aynı ibareyi marka olarak tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu markanın ilk olarak davacı tarafından 2002 yılında oluşturulup tanıtılmaya başlandığı, bu hususun fatura ve tanık anlatımları ile kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına kayıtlı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu markanın ilk olarak davacı tarafından 2002 yılında oluşturulup tanıtılmaya başlandığı, bu hususun fatura ve tanık anlatımları ile kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına kayıtlı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, öncelikli kullanım nedenine dayalı marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Davacı vekili, davalı adına tescilli olan “Alocard” ibareli markayı ilk olarak müvekkilinin 2002 yılında yaptığı tanıtım faaliyetlerine dayalı olarak davalıdan önce kullanmaya başladığını iddia ederek işbu davayı açmış, iddiasını ispat amacıyla 2002 ve 2003 yıllarına ait faturalar ile tanık beyanları ve gazete ilanlarına dayanmıştır. Davalı taraf ise yine 2003 yılı ve sonrasına ait tanıtım örnekleri ve tanık beyanlarına dayalı olarak savunma yapmış, yapılan yargılamanın sonunda mahkemece, önceye dayalı kullanımın davacı tarafından gerçekleştirildiği, 2002 yılı ile 2003 yılı başlarında yapılan tanıtım harcamalarını gösterir faturalar ve fatura içeriklerini doğrulayan davacı tanık anlatımlarının bu kullanımı kanıtlar nitelikte olduğu kabul edilmiştir. Buna karşın davalı vekili tarafından, davacı tanıklarının beyanlarının aksini kanıtlar mahiyette olduğunu iddiasıyla davacı tanığı Jülide ile yapılmış röportaj ve davacı tanığı Mustafa’nın şirketinin kuruluş tarihinin 2005 yılına ait olduğunu gösterir belge örneği sunulmuştur. Öte yandan, mahkemece, davacı taraftan 2002 yılında yapılan reklamasyon faturalarının hangi tanıtımlara ilişkin olduğu ve buna ilişkin örnekler sunması istenmişse de davacı tarafça bu yönde bir belge de sunulmamıştır. Bu durumda, mahkemece, öncelikle davacı tarafça sunulmuş olan tanıtım faturalarının içerikleri ve sahih olup olmadıkları hususu, söz konusu faturaları düzenleyen şirket ya da gerçek kişilerden sorulduktan sonra içinde telekomünikasyon konusunda uzman bir bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi kurulundan, davaya konu olan ve taraflarca “Alocard” olarak adlandırılan iletişim sisteminin içeriğinin ne olduğu, 2004 yılından önce yapılan kullanımların ne şekilde olduğu, davacı tanığı tarafından ibraz edilen ve 2002 yılına ait olduğu belirtilen iki adet kart da göz önünde bulundurulmak suretiyle belirlenip, öncelikli kullanımın hangi tarafça yapıldığı hususu tereddüte yer olmayacak şekilde ortaya konulup, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, değinilen hususlar incelenmeksizin yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.