muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8896, Karar No: 2010/9297, Tarih: 06.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8896 E.  ,  2010/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2010 gün ve 2009/145 Esas, 2010/81 Karar sayılı beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan re'sen de temyize tabi hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ve ek tebliğname ile daireye gönderilmekle 24.11.2010 ... saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Mağdure ... hakkında düzenlenen önceki raporlarda çocuk psikiyatri uzmanı bulunmadığı gibi çocuk psikiyatri uzmanı bulunan Adli Tıp Genel Kurulu’nda ise bizzat muayenesinin yapılmayarak önceki raporların değerlendirilmesi ile sonuca vardığı cihetle öncelikle mağdurenin Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek kendine karşı işlenen fiillerin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği, mukavemete muktedir olup olmadığı ve kendisinde mevcut zeka geriliğinin hekim olmayanlarca da anlaşılıp anlaşılamayacağı ile beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konularında açıklayıcı yeni rapor alınması, oluşacak sonuca göre de sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1522, Karar No: 2021/398, Tarih: 22.02.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/1522 E.  ,  2021/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde rayiç bedelinin tahsiline yönelik olup, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen hüküm davacılar vekilince temyiz olunmuştur.Davacı arsa sahibi, taraflar arasında 12.03.2009 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 20.07.2010 tarihli ek sözleşmenin imzalandığını, tarafların en başında bağımsız bölümlere ilişkin paylaşımı 8 adet bağımsız bölüm üzerinden %50 oranında anlaşılmasına rağmen, asıl ve ek sözleşme ile yüklenicinin arsa sahibi davacının akıl rahatsızlığından ve okuma yazma bilmemesinden faydalanarak eksik bağımsız bölüm verildiğini ve sözleşmelerin yeniden uyarlanarak davalı adına kayıtlı 4 daire ve bir dükkanın tapularının iptali ile müvekkili adına tesciline aksi halde rayiç bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı yüklenici ise paylaşıma ilişkin olarak %50 hisse üzerinden anlaşıldığının doğru olmadığını, sözleşmeye konu taşınmazın 102 m2’sinin davacı adına kayıtlı olduğunu kalan hisselerin ise davacı adına davalı tarafından davacı adına alındığını, davacıya düşen 3 adet bağımsız bölümün tapularının ise verildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.Mahkemece arsa sahibi davacının davaya konu 12.03.2009 ve 20.07.2010 tarihli sözleşmelerin yapıldığı sırada hukuki ve fiil ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle sözleşmelerin hukuken geçersiz olduğunun tespiti ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı arsa sahibi adına tesciline dair verilen hükmün temyizi üzerine, Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi’nin 01.10.2018 tarihli, 2016/2194 Esas, 2018/4384 Karar sayılı ilamı ile mahkemenin HMK’nın 26. maddesine aykırı olarak talep sonucu ile bağlı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak hukuken geçersiz olan sözleşmelerin uyarlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Taraflar arasında 12.03.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 20.07.2010 tarihli ek sözleşmenin yapıldığı, asıl sözleşme ile paylaşımın %80 yüklenici ve %20 arsa sahibine ait olacak şekilde arsa sahibine 3 adet bağımsız bölümün, ek sözleşme ile de bağımsız bölümlerin belirlenerek arsa sahibine 12,16 ve 19 nolu bağımsız bölümlerin verileceği, bağımsız bölümlerin 17.02.2012 tarihinde arsa sahibi vasisine teslim edildiği ve 12.06.2013 tarihinde taşınmazın yapı kullanma izin belgesinin alındığı uyuşmazlık dışıdır. İşin yapılıp teslim edildiği durumlarda sözleşmelerin geçersizliğinin ileri sürülmesi iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir ve hukuk tarafından korunmaz (TMK’nın 2. maddesi). Bu nedenle mahkemece davacının talebinin değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken sözleşmelerin geçersizliğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış hükmün bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.02.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17249, Karar No: 2016/6853, Tarih: 20.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17249 E.  ,  2016/6853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2015

NUMARASI : 2011/653-2015/454

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan olan alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ispat yükünün davacıda olduğunu belirterek, davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından faturaya dayalı alacak isteminde bulunmuş ise de, dosyaya sunulan faturalarda teslim alan imzası bulunan ...'ın davalı şirket çalışanı olduğunun ispat edilemediği, davacının mal teslimini ispat edecek delil sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalının teslim olgusunu kabul etmediğinin, çıkarılan isticvabın icapsız olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20/04/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı takip dayanağı üç adet irsaliyeli faturada belirtilen malları davalıya teslim ettiğini ispatlamak için bu üç faturadaki teslim alan kişinin davalı şirket yetkilisi veya çalışanı olup olmadığı yönünde davalının isticvabını istemiştir.

Usulüne uygun şekilde davalıya tebliğ edilen isticvap davetiyesine rağmen davalı çağrıldığı duruşmaya gelmemiş ve herhangi bir mazeret de bildirmemiştir.

Bu durumda davalının HMK'nun 171/2. maddesi gereğince isticvap sorusu vakıayı yani mal teslim olgusunu ikrar etmiş sayılır.

Yerel mahkemenin gerekçeli kararında tahkikat sırasında yapılan isticvap hakkında hiç bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu itibarla yerel mahkeme kararının isticvap olgusu üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan saygıdeğer çoğunluğun onama kararına muhalifim. 20/04/2016
Yargıtay — Esas No: 2009/12456, Karar No: 2010/7575, Tarih: 23.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12456 E.  ,  2010/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 23/10/2007 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasından ... manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay, yaya olarak karşıdan karşıya geçmeye çalışan davacıya, davalıların sahibi ve sürücüsü olduğu aracın çarpması nedeniyle meydana gelmiştir. Ceza yargılamasında davacının birinci derecede, davalı sürücünün ise ikinci derecede kusurlu olduklarına ilişkin rapor alınmış ise de ceza davasının henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece Adli Tıp Kurumu’ndan alınan 24.09.2008 günlü raporda; davacının, yol kenarına park etmiş olan araçlar arasından kontrolsüz olarak yola çıkmış olması durumunda tam kusurlu, çıkış eğimli yolda görüş alanı kapalı bulunan davalı sürücünün kusursuz olduğu; yol kenarına park etmiş araç bulunmaması durumunda ise davacının %75, davalı sürücünün %25 oranlarda kusurlu oldukları yönünde, seçenekli görüş bildirilmiş; yerel mahkemece ikinci seçenek benimsenerek karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin belirleyeceği maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1301, Karar No: 2017/3454, Tarih: 24.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1301 E.  ,  2017/3454 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan şüpheliler ..., ..., .....ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/03/2016 tarihli ve 2015/1532 soruşturma, 2016/307 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Elmalı Sulh Ceza Hakimliğinin 19/04/2016 tarihli ve 2016/321 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma ve toplanan deliller ve tüm dosya kapsamında hakkında kayıp ihbarı bulunan Ramazan Buhurcu’nun intihar ettiği, intihar etmesini gerektirecek herhangi bir azmettirme ve teşviğin bulunmadığı, ölüm olayının cinayet neticesinde gerçekleşmiş olabileceğine ilişkin herhangi bir iz, emare veya delil bulunmadığından bahisle şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda, müşteki Ali Buhurcu’nun 12/09/2015 tarihinde babası olan müteveffa Ramazan Buhurcu’nun kaybolduğunu ve kendisinden haber alınamadığını kolluk kuvvetlerine bildirmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında elde edilen delil, bilgi ve belgelerden, 21/10/2015 tarihinde cesedine ulaşılan Ramazan Buhurcu’nun Kumluca ilçesinde mukim olduğu ve burada bir ekmek fırını işlettiği, kendisinden son haberin alındığı 09/09/2015 tarihinde saat 11.00 sularında Antalya Elmalı ilçesi otogarına giderek

burada 07 PT 749 plaka sayılı ticari taksi ile Fethiye yolu üzerinde bulunan Güğü Beli istikametine gittiği, Yapraklı köyü istikametinde ticari taksiden indiği bundan sonra da kendisinden bir haber alınamadığı, 21/10/2015 tarihinde alınan ihbar neticesinde müteveffanın cesedine ulaşıldığı ve yanında bir adet ruhsatsız olduğu belirlenen tabanca ve 3 adet boş fişeğin bulunduğu, 25-30 cm yanında sert bir cisimle kırıldığı değerlendirilen cep telefonunun olduğu, şahsın bitişik atış sonucunda ölüm olayının gerçekleştiğinin Adli Tıp Kurumunun 05/01/2016 tarihli raporu ile anlaşıldığı, müteveffanın ölümünden önce şüphelilerden ... ile arasında içeriği ve kaynağı anlaşılamayan parasal bir ilişkinin olduğu, şüpheli ...’in muteveffanın kendisinden 70.000.00 Türk Lirası borç aldığı ve fasılalar arasında bu borcun ödendiğini beyan ettiği, bu kapsamda dosya arasında yer alan belgeler itibariyle müteveffanın şüpheli ...’e belirli aralıklarla para gönderdiğinin anlaşıldığı, ancak bu paraların neye istinaden gönderildiği hususunda şüpheli ..

... ile arasında içeriği ve kaynağı anlaşılamayan parasal bir ilişkinin olduğu, şüpheli ...’in muteveffanın kendisinden 70.000.00 Türk Lirası borç aldığı ve fasılalar arasında bu borcun ödendiğini beyan ettiği, bu kapsamda dosya arasında yer alan belgeler itibariyle müteveffanın şüpheli ...’e belirli aralıklarla para gönderdiğinin anlaşıldığı, ancak bu paraların neye istinaden gönderildiği hususunda şüpheli ...’in ifadeleri dışında başkaca bir bilgi bulunmadığı, şüpheli Cemil’in muteveffanın kayıp olduğu aşamada vermiş olduğu ifade ile ölümünün anlaşılması üzerine vermiş olduğu ifade arasında farklılık bulunduğu, müşteki tarafın şüpheli ile muteveffa arasında tarihi eser kaçakçılığına dayanan bir parasal ilişki olduğu, müteveffanın öldüğü gün esasen tarihi eser işi ile ilgili olarak biriyle buluşmak üzere gittiği, akabinde de bilinmeyen bir sebeple buluştuğu kişiler tarafından öldürülmüş olabileceği yönündeki iddiaların açıklığa kavuşturulması açısından, müteveffa üzerinde bulunan ve Ankara Kriminal Daire Başkanlığı tarafından kırık olması nedeni ile incelenemeyen telefonun öncelikle teknik bir servise tevdii edilerek içerisindeki bilgilere ulaşabilecek seviyede tamirinin mümkün olması halinde tamirinin teminen tekrar bilirkişi incelemesine gönderilerek içerisinde yer alan görüşme, sms, fotoğraf yahut diğer dijital kayıtların dökümünün yapılması, şüpheliler ile müteveffanın hts kayıtlarının karşılaştırılarak, şüpheli Cemil tarafından rızai olarak kolluğa sunulan mesaj kayıtları ile taraflar arasındaki mesajlaşma trafiğinin bir biri ile örtüşüp örtüşmediğinin tespiti, şüphelilerin olay tarihinde ve öncesinde kullandığı cep telefonları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, olay ve öncesine ilişkin görüşme, mesajlaşma, fotoğraf, video kaydı ve sair dijital kayıtların delil olarak dosyaya kazandırılması, müteveffadan son haber alınan tarih itibariyle cep telefonunun baz istasyonu kayıtlarının, diğer şüphelilerin cep telefonu baz istasyonu kayıtları da ilgili yerden temin edilerek birlikte olup olmadıklarının tespiti, tanık Ali Atalay’ın ifadesinde geçen ve tarihi eser işi ile ilgili olduğu bildirilen kişilerin açık kimlik bilgilerinin tespiti ile beyanlarının dosyaya kazandırılmasını müteakip elde edilecek bilgi ve belgeler ışığında şüphelilerin hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması

lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/11/2016 gün ve 94660652-105-07-7275-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Elmalı Sulh Ceza Hakimliğinin 19/04/2016 tarihli ve 2016/321 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11989, Karar No: 2013/14521, Tarih: 23.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11989 E.  ,  2013/14521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili banka ile davalı ... Petrol Ür. Paz. Nak. Gıda Ot. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi uyarınca kredi kullandırıldığını, diğer davalıların kredi sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığını, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle hesabın katedilerek davalılara ihtarname gönderildiğini, ihtarnameye rağmen borcun yine ödenmemesi üzerine davalılar aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalıların takibe itiraz ederek takibi durdurduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; davalıların kredi sözleşmesi uyarınca kullandırılan krediler nedeniyle davacı bankaya borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, icra takibine yapılan itirazın haksız olduğu kabul edilerek takip konusu alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1566, Karar No: 2015/13723, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1566 E.  ,  2015/13723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/319-2014/610

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan F.. Ş.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan F.. Ş.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dosya arasında bulunan 10.09.2014 havale tarihli hükme esas alınan bilirkişi raporunda;kıyas emsal olarak alınan 61 ada 7 parsel ve 19 ada 17 parsel sayılı taşınmazların üzerinde bulunan yapıların bedelinin hesaplanmasına ilişkin bölümde, yapıların satış tarihindeki birim maliyet fiyatları alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken,dava tarihindeki yapı birim fiyatları esas alınmak suretiyle, dava konusu taşınmazın m² birim bedelinin belirlenmesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, resen belirlenen vergi değerlerine ait sokak ve cadde isimleri dosyada bulunan krokilerde işaretlettirilerek, gerektiğinde fotoğrafları da çekilerek dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Somut emsal alınan taşınmazların satış tarihi itibariyle, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibari ile fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak, sonucuna göre dava konusu taşınmazın m² birim bedelinden Düzenleme Ortaklık Payı düşülüp düşülmeyeceği hususu araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

4-Dava konusu taşınmazın ada numarasının hüküm fıkrasına hatalı yazılması,

Doğru görülmemiştir.

4-Dava konusu taşınmazın ada numarasının hüküm fıkrasına hatalı yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan F.. Ş.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan F.. Ş.. vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.