muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12720, Karar No: 2015/16666, Tarih: 13.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/12720 E.  ,  2015/16666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elazığ İş Mahkemesi

Tarihi :20.03.2015

No :2014/579-2015/255

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı şirkete ait 25630 sicil sayılı işyerinde 10.10.1995-13.12.1996 tarihleri arasında ,yine davalı şirkete ait 29360 sicil sayılı işyerinde 10.07.1998-30.12.2001 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının ve çalışmalarının yeraltında geçtiğinin tespitini talep etmiş, mahkemece; istem gibi davanın kabulüne karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davanın niteliği itibariyle; davacı ve davalı işverenin beyan ettiği işyerlerinde kayıtlara geçmiş çalışanlar ile davacının çalışmasını bilecek durumda olanların dinlenenlerin dışında resen tanık sıfatı ile dinlenmeleri suretiyle davacının çalışmasının niteliği ve süresi, yaptığı iş itibariyle çalışmasının yer altında mı yoksa yer üstünde mi geçtiği veya yeraltında ne kadar süre ile ve hangi işi yaparak çalıştığı, mevsimlik mi devamlı mı olduğu, kesinti veya askıya alınma durumunun olup olmadığı, bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, davacının çalışma şekli ve süresi, hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedennlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ......... Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9825, Karar No: 2010/11511, Tarih: 08.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9825 E.  ,  2010/11511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat...tarafından, davalı ... İnşaat San Tic. AŞ ve ... aleyhine 25/03/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan ... İnş. San. Tic. AŞ vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılardan ... İnşaat Sanayi Ticaret AŞ tarafından temyiz olunmuştur

Davacılardan ..., ... ve ..., trafik kazasında yaralanan ...'nun eşi ve çocukları olarak manevi tazminat istemişlerdir.

Kişilik hakları, kişinin yaşamı, sağlığı, vücut ve ruh bütünlüğü ile toplum içindeki yerini koruyan haklardır. Kişilik haklarının sosyal ve duygusal kişilik değerlerini de içerdiği gözetildiğinde, kişinin bir yakınının yaralanmasının onun sosyal ve duygusal kişilik değerleri kapsamında olup olmadığı konusu üzerine durulmak gerekir. Sosyal ve duygusal kişilik değerleri, kişinin toplum içindeki yeri, birlikte yaşadığı ailesi ve yakınlarının değer alanı içine giren haklardır. Bu haklar, doğrudan doğruya kişiliğe bağlı olmayan, özellikle aile hukuku içinde yer alan değerlerdir. Bu bağlamda Borçlar Yasası'nın 49. maddesindeki düzenleme gereğince, kişinin doğrudan kendisinin değil de karı, koca, ana, baba ve çocuklar gibi yakınlarının ağır yaralanması gibi somut olayın kendisine özgü ağırlığının ve özelliğinin zorunlu kıldığı olguların bulunması durumunda, aile birliği içinde korunması gereken sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin zarar gördüğünün kabul edilmesi gerekir.

Dava konusu kaza nedeniyle davacılardan ...'nun sol bacağının diz altından kesildiği ve % 51 oranında çalışma gücünü kaybettiği anlaşılmaktadır. Yaralanmanın belirlenen niteliği ve buna bağlı sonuçları ile aile ilişkisi göz önünde tutulduğunda; davacı eş ile çocukların da olay nedeniyle kişilik değerlerinde eksilme duygusu yarattığı benimsenerek onlar yararlarına da uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmelidir.

2009/9825-2010/11511

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, davacılardan ..., ... ve ...'nun manevi tazminat isteklerinin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2009/9825-2010/11511

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, davacılardan ..., ... ve ...'nun manevi tazminat isteklerinin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalılardan ... İnşaat Sanayi Ticaret AŞ'nin diğer temyiz itirazına gelince; yanlar arasında olayın oluş biçimi bakımından bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Buna göre, davacılardan ... gece geç saatlerde yoğun kar yağışı nedeniyle davalı şirkete ait tesislere sığınmış ve tesislerde sabah olmasını beklemiştir. Sabah çıkış yapmak istediğinde ise, aracın etrafının karla kaplı olması nedeniyle görevlilerden yardım istemiştir. Bunun üzerine, davalının görevlilerinden dava dışı Ruhi Taşdelen davacının aracına sürüş yerine geçmiş; davalılardan ... yönetimindeki kepçe ve halat yardımı ile davacının aracı çekilmek istenmiş; davacı ... ve dava dışı görevlilerden ... da, çekilen aracın tampon bölgesinin zarar görmemesi amacıyla halat üzerine çıkmışlardır. Çekme işleminin ani ve hızlı yapılması üzerine araç davacının bacağının üzerinden geçmiş ve zararlı sonuç meydana gelmiştir.

Yerel mahkemece, davalının 2/8, davacı ...'nun 6/8 oranlarda bölüşük kusurlu olduklarının benimsenmesi yerinde görülmüştür. Ancak, dava konusu olayın açıklanan gelişim biçimi ve bu bağlamda, davalının salt yardım amacı ile davrandığı göz önünde tutulduğunda; hak ve adalet gereğince ve Borçlar Yasası'nın 43. maddesi uyarınca uygun bir tutarda indirim yapılarak maddi zararın belirlenmesi ve manevi tazminatların da buna göre takdir edilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılardan ..., ... ve ... yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... İnşaat Sanayi Ticaret AŞ yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 08/11/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı ...’nun olay günü ...’dan ...’ya giderken kar yağışı nedeniyle saat gece 02.30 sıralarında kamyoneti ile davalılardan ... A.Ş’nin işleteni olduğu ... Otel ve yanındaki petrol istasyonuna zorunlu olarak sığınması, gerek otelden ve gerekse petrol istasyonundan bedeli karşılığında hizmet almamış olması, aracının

KARŞI OY YAZISI

Davacı ...’nun olay günü ...’dan ...’ya giderken kar yağışı nedeniyle saat gece 02.30 sıralarında kamyoneti ile davalılardan ... A.Ş’nin işleteni olduğu ... Otel ve yanındaki petrol istasyonuna zorunlu olarak sığınması, gerek otelden ve gerekse petrol istasyonundan bedeli karşılığında hizmet almamış olması, aracının

arkasının karla kaplanması nedeniyle aracını oradan çıkarmak için davacının kendisinin talepte ve yardım isteğinde bulunması, bu yardım karşılığında da her hangi bir ücretin talep edilmemiş olması, aracın kurtarılması sırasında davacının aracının tamponunun zarar görmesini önlemek için kendisinin çekme halatının üzerine çıkması davacının yaralanmasının da bundan kaynaklanmış olması, davalı ... A.Ş’nin müdürü olan ... hakkındaki ceza davasında, olayın tamamen davacının kendi istek ve eylemleri sonucu meydana gelmesi ve illiyet bağı bulunmaması nedeniyle ...’ın beraatine karar verilmesi bu kararın Yargıtay’dan geçmek suretiyle kesinleşmiş olması, maddi vakıaların tespitine ilişkin ceza mahkemesi kararlarının hukuk hakimini de bağlayacak olması, zarar ile davalı şirket müdürü arasında illiyetin kurulamadığı hallerde beraat eden müdürü istihdam eden davalı ... A.Ş’nin sorumlu tutulmasının şirket yönünden de illiyetin kesilmiş olması nedeniyle mümkün olmaması karşısında davalı şirket yönünden açılan tazminat davasının reddine karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun düşünce ve kararlarına katılmıyorum. 28/11/2010
Yargıtay — Esas No: 2018/2126, Karar No: 2020/6142, Tarih: 18.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/2126 E.  ,  2020/6142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece, davacının miras payını davalıların murisi ...’ya sattığı, bu sebeple ...’nun terekesinden kendisine intikal eden bir payın bulunmadığı, bir an için davacının miras payını satmadığı düşünülse bile, kök murisin ölüm tarihi olan 1929’dan tespit tarihine kadar taşınmazların davalılar tarafından kullanıyor olmasının taksimin varlığına karine teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan yargılama ve incelemenin hüküm kurmak için yeterli olmadığı, dosyada fotokopisi bulunan 10.3.1956 tarihli satış senedi parmak izli olup Köy İhtiyar Heyetinin bu parmak izinin satan kişiye ait olduğuna dair tasdiki bulunmadığından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 297.maddesine göre bu senede değer verilemeyeceği, davacı, keşif sırasında okuma yazma bilmediğini, davalıların murisi olan kardeşi ...’nun hatırlamadığı bir tarihte kendisine bir senet getirdiğini ve içeriğini söylemediğini, parmak basmasını istemesi üzerine parmak bastığını, kendisinin arazileri satmadığını, sadece babadan kalan küçük ve büyük baş hayvanlardaki payını sattığını söylediği, davacının bu beyanına göre davacıya miras payına karşılık olarak bir büyük baş hayvan verildiğinin sabit olduğu belirtilerek, yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları hazır olduğu halde yeniden keşif yapılması, çekişmeli taşınmazların öncesinin müşterek murise ait olup olmadığı, müşterek murise ait olmaması halinde taşınmazların öncesinde kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, müşterek muristen kalan taşınmazlar yönünden taksim yapılmış ise ispat yükünün davalı tarafta olduğu gözönünde bulundurularak, davacıya verilen büyük baş hayvanın muristen kalan tüm mallara karşılık olarak mı yoksa sadece küçük ve büyük baş hayvanlara karşılık olarak mı verildiği hususunun araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 260 ada 33 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle; 05/02/2018 havale tarihli fen bilirkişi ek raporunda krokide 260 ada 33 nolu parselin (B) harfiyle gösterilen 3120,21 metrekarelik kısmının adanın son parseli olarak, Gazipaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin 14/09/2007 tarih, 2007/407 Esas, 2007/394 Karar sayılı kök muris ... oğlu ...'ya ait veraset ilamı uyarınca miras payı 128 pay kabul edilerek; mirasçıların hisseleri oranında adlarına tapuya kayıt ve tescillerine, 05/02/2018 havale tarihli fen bilirkişi ek raporunda krokide (A) harfiyle gösterilen bakiye 7077,81 metrekarelik kısmın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline, çekişmeli 260 ada 28 parsel, 260 ada 29 parsel, 260 ada 30, 260 ada 31ve 260 ada 32 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitinin iptaliyle; Gazipaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin 14/09/2007 tarih, 2007/407 Esas, 2007/394 Karar sayılı kök muris ... oğlu ..

... oğlu ...'ya ait veraset ilamı uyarınca miras payı 128 pay kabul edilerek; mirasçıların hisseleri oranında adlarına tapuya kayıt ve tescillerine, çekişmeli 260 ada 35 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7371, Karar No: 2018/4974, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/7371 E.  ,  2018/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde güvenlik personeli olarak çalıştığını, 21.04.2014 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden ihbar süresi dahi verilmeden işinin sona erdirildiğini, güvenlik personellerinin 2 vardiya şeklinde sabah 07.00 akşam 19.00, akşam 19.00 sabah 07.00'ye kadar çalıştığını, çalışma usulünün 12 saat çalışıp 24 saat dinlenmek şeklinde olup, toplamda 2 haftalık süreçte 105 saat, haftada ortalama 52,5 saat çalışmalarına rağmen bu çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretini alamadığını, bundan dolayı hak ettiği alacakların kendisine ödenmediğini, davalılar arasındaki Tip Hizmet Alım Sözleşmesinin 22. maddesi gereği, sözleşmenin mevzuatın kamu düzenine ilişkin emredici hükümlerine ve genel şartnamenin 6. bölümüne aykırı iş sözleşmesi kurulamayacağının belirtildiğini, 6772 sayılı Kanun gereği ödenmesi gereken yılda 2 maaş tutarı ilave tediyelerinin de ödenmediğini belirterek davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları, ücret alacağı ile ilave tediye alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacının fazla çalışma süresi, görev yerine göre 12/24 saat çalışma düzenine göre vardiyalı olarak saat 07.00 - 19.00 saatleri ile 19.00 - 07.00 saatleri arasında haftanın 5 günü günde 12 saat çalışılıp haftanın kalan 2 gününde ise istirahat ederek haftalık 60 saat çalıştığı, yasal çalışma süresi olan haftalık 45 saati aşan haftalık 15 saatlik fazla çalışmasının bulunduğu, günlük fazla çalışmasının ise 3 saat olduğu sonucuna varılarak hesaplama yapılmıştır. Ancak fazla mesai alacağı hesabında çalışma saatleri yönünden dosyadaki belgelere göre isabetsizlik bulunmasa da haftalık çalışma bakımından ara dinlenme düşülmeden yapılan hesaplamanın kabulü yerinde olmamıştır. Davacının fazla mesaisinin, tespit edilen günlük oniki saat çalışma süresinden yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde bir buçuk saat ara dinlenme süresi indirilmek suretiyle hesaplanarak sonucuna göre hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai süresinin hesaplanmasında haftalık altmış saat çalışma yapıldığını kabul etmiş ise de, davacının talebi haftalık 52.5 saat çalışma yapıldığı yönündedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca da taleple bağlılık kuralına aykırı olarak Mahkemece talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3079, Karar No: 2011/42668, Tarih: 26.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/3079 E.  ,  2011/42668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/108773

MAHKEMESİ : Bulanık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2007

NUMARASI : 2007/136 (E) ve 2007/369 (K)

SUÇ : Su hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Belediye Başkanlığı'nca, beldedeki tüm evlerden, hane başına kullanılan su için 2 TL bedel alınmasının kararlaştırılmış ve bu bedelinde fiilen tahsil edilmiyor olması karşısında, Karaağıl beldesi sınırları dahilinde bulunan sanığın meskenine su deposundan gelen içme suyunun tazyiksiz olması ve sık sık kesilmesi nedeniylle, kaynak ile beldenin su deposu arasındaki boruyu delerek, doğrudan su alan sanığın, daha az ödemek için eylemini gerçekleştirmemesi nedeniyle, hırsızlık kastı olmayan sanığın atılı suçtan beraatına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda su hırsızlığı suçunun işleniş biçimine göre TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden "suça konu değerin azlığı" gerekçesiyle yazılı şekilde sanığa, “Ceza Verilmesinden Vazgeçilmesine” karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 145. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, ceza hükmü kurulmadan, 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında ceza tayin edildikten sonra ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.