muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14574, Karar No: 2023/13688, Tarih: 04.10.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.04.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı vekili tarafından Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe girip 31.10.2020 tarihine kadar uygulanması gereken toplu ... sözleşmesi uyarınca fark ücret talebinde bulunulduğu, arabuluculuk başvuru tarihi itibarıyla imzalanmış bir toplu ... sözleşmesi olmadığı ve talep de mevcut olmadığı hâlde 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark ücretin hesaplanmasında, 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin “Ücret zammı” başlıklı 33 üncü maddesi hükmü esas alınarak ... ... sözleşmesi doğrultusunda belirlenen temel ücrete %12 oranında ücret zammı uygulanmasının hatalı olduğu, davacının ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerektiği, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönemde işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesine göre bir hesaplama yapılabilmesi için davacı yönünden 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesindeki şartların mevcut olup olmadığının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli kararı ile; bozmadan önceki kararda 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesine göre karar verilmediği, çerçeve toplu ... sözleşmesi gereği yapılan hesaplamalar doğrultusunda karar verildiği, davacı tarafça karara bu yönüyle istinaf ve temyiz başvurularında bulunulmadığı, davalı lehine usuli kazanılmış hakkın doğduğu, bozma doğrultusunda alınan ek bilirkişi raporunda 01.01.2021 tarihinde sonraki dönem için 08.09.2021 tarihinde imzalanan ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi ile belirlenen %12 oranında ücret zammı uygulanmaksızın hesaplama yapıldığı, davalı İdare tarafından toplu ... sözleşmesinin imzalanmasından sonra günlük ücret 153,07 TL kabul edilerek geçmişe dönük olarak ödemeler yapıldığı, alınan ek raporda 2021 yılı için davacının fark alacaklarının olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.03.2023 tarihli ilâmı ile; davacının 01.01.2021 tarihinden sonraki dönem yönünden fark ücret ve ilave tediye alacakları hesaplanırken; 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümleri uygulanmadan ... ... sözleşmesinde belirtilen asgari ücretin belirli bir oran fazlası dikkate alınarak davacının ücretinin belirlenmesi, bundan sonra davalı İdarenin 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi nedeniyle 08.09.2021 imza tarihinden sonra fark ücret bordrolarıyla yaptığı ödemeler dikkate alınmadan, hesaplama dönemi içinde yapılan diğer ödemelerin mahsubu ile sonuca gidilmesi gerektiği, bu hususlar gözetilmeden hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmı doğrultusunda Mahkemece resen hesaplama yapılarak davacının alacakları hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; talep edilen alacakların arabuluculuk başvuru tarihinde henüz imzalanmamış olan 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümleri uygulanmadan ve bu toplu ... sözleşmesi uyarınca yapılan fark ödemeler de dikkate alınmadan hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36010, Karar No: 2017/284, Tarih: 12.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36010 E.  ,  2017/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Sanık ile temyiz dışı arkadaşları .... ve....'nın, .....Gemi Yan Sanayi Sitesinde, .... Gemi Yan San.Tic.Ltd.Şti. adlı şirkete ait depo olarak kullanılan bahçeye satılmak üzere konulan gemi parçaları ve gemilere ait malzemelerin arasında bulunan 400-420 kg. ağırlığındaki gemi zincir halatını almak şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 141/1 maddesine göre uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2- 25237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın kıymet takdiri tutanağına göre 820 TL tutarındaki gemi zincir halatını çalmaya teşebbüs şeklinde gerçekleşen olayda, yasanın öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Kanun'un 145. maddesi uyarınca indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 12/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/21420, Karar No: 2013/585, Tarih: 15.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/21420 E.  ,  2013/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,... Belediyesi bünyesinde ihalesi yapılan “Ana cadde ve bulvar temizliği” ihalesini kazanan davalı şirket ile Belediye arasında imzalanan 9. 2. 2006 tarihli “Hizmet Alımları Tip Sözleşmesi”nin yüklenici tarafından çalıştırılan işçilere ödenecek kıdem tazminatlarının Belediye tarafından ödemesini üstlenen 37.5 nci maddesinin, hukuka ve kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle iptalini istemiştir.

Davalı, sözleşme hükümlerinin taraflarca kabul edilerek sözleşmenin bağıtlandığını, hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, KİK kararlarının sözleşmenin imza tarihinden sonra yürürlüğe girdiği, ihalenin alındığı şartlara göre durumun değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Belediye tarafından temyiz olunmuştur.

Dava, sözleşme hükmünün iptali istemine ilişkindir.

Davacı yanca, taşeron işçilerinin, belediye ve yüklenici aleyhine kıdem ve diğer haklarına ilişkin olarak iş mahkemelerinde açtığı davalarda mahkemece asıl-üst işveren sıfatıyla davacı belediye aleyhine kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının ödenmesine karar verildiği, sözleşmenin 37.5 maddesinin işçilere yapılan bu ödemelerin davalıya rücu edilmesini engelleyerek Belediye'nin zarara uğramasına neden olabileceğinden iptali talep edildiğine göre; anılan sözleşme hükmünün iptali ile amaçlananın, davacı tarafından yapılan 2012/21420-2013/585

ödemelerin davalıya rücu edilmesini sağlamak olduğu anlaşılmaktadır. Eda davası açılması mümkün olan hallerde tespit davası açılamasına olanak yoktur. Sözleşmenin anılan hükmünün geçersiz olup olmadığı da açılacak rücu davasında değerlendirilecektir. Bu nedenle davacının salt sözleşmenin 37.5 nci maddesinin iptali istemiyle açmış olduğu davada hukuki yararı bulunmamaktadır. Hukuki yarar, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-(h) bendinde dava şartları arasında sayılmıştır. Bu nedenle davanın, hukuki yarar yokluğu nedeniyle HMK'nun 115/2 nci maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken esastan red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/son maddesi gereğidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yer alan “Davanın Reddine” ibaresi yerine “Davanın Usulden Reddine” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3026, Karar No: 2012/9375, Tarih: 09.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3026 E.  ,  2012/9375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan elmanın dekar başına verim miktarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafı ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatının ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2229, Karar No: 2017/4578, Tarih: 20.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2229 E.  ,  2017/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/11/2015 tarih ve 2014/865-2015/1000 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %10 oranında ortağı olduğunu ve 19/12/1999 tarihinden itibaren 5 yıl süre ile şirket müdürlüğüne atandığı ve bu görevine 15/02/2010 tarihinde son verildiğini, bu süreçte ortaklar arasında anlaşmazlıklar çıktığını, şirket faaliyetlerine katılamadığını, ortakların şirket faaliyetleri hakkında bilgi vermediklerini ileri sürerek müvekkilinin şirket ortaklığından ayrılmasına, ayrılma payının hesaplanarak karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirkete gelmediğini, görevlerini ihmal ettiğini, devamlı rapor aldığını, davacının iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından tanık deliline dayanıldığı, tanık isimlerinin bildirildiği, ancak daha sonra verilen dilekçe ile ikinci tanık listesindeki tanıklarının dinlenmesinin talep edildiği, HMK 240/2 maddesine göre tanık isim listesinde bulunan kişilerin tanık olarak dinleneceği, ikinci tanık listesi verilemeyeceğinin belirtildiği, HMK'de tanıkların ne zaman gösterileceğinin düzenlenmediği, ikinci tanık listesinin verilememesinin bütün yargılama süresince geçerli bir yasak olduğunu, davacı ilk listede göstermiş olduğu tanıkları da dinletmek istemediğinden davacının göstermiş olduğu tanıkların dinlenemediği, davacının ortaklıktan ayrılmak için muhik sebeplerin bulunduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haklı nedenle ortaklıktan çıkmaya ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haklı nedenle ortaklıktan çıkmaya ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin ortaklıktan ayrılmasına ve ayrılma payının hesaplanarak davalı şirketten tahsiline karar verilmesini istemiştir. Dava, haklı nedenlerin mevcut olduğunun ortaya konmasıyla ispatlanabilecektir. Davacı vekili tanık deliline dayanmış, iki kez tanık listesi vermiştir. Davacı vekilinin ilk tanık listesindeki tanıkların dinlenmesinden açıkça vazgeçtiğine dair imzasını taşıyan bir beyanı bulunmamaktadır. Ancak, HMK m.240/2’ye göre mahkemece ikinci tanık listesindeki tanıkların dinlenilmemesi doğru olsa da, birinci tanık listesinde bildirilen tanıkların dinlenmesi gerekmektedir. Ayrıca, HMK m.196 gereğince delil gösteren taraf karşı tarafın açık izni olmadıkça o delile dayanmaktan vazgeçemeyeceği için ikinci tanık listesinin dinlenmesinin talep edilmesi, somut olayda davalı vekilinin açık izni olmadığından birinci tanık listesinin dinlenilmesinden vazgeçildiği anlamına gelmeyecektir.

Bu durumda, mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak davacının ortaklıktan ayrılmaya ilişkin muhik nedenleri ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1094, Karar No: 2024/1563, Tarih: 21.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/1094 E.  ,  2024/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/228 E., 2021/412 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.12.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Fethine Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3.Fethine Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli kararının katılan kurum vekili, sanık ... müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 31.05.2019 tarihli kararı ile esastan ret ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

4.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 31.05.2019 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 16.03.2021 tarihli kararı ile "Nitelikli cinsel saldırı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği gözetildiğinde ilk derece mahkemesince sanığın kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma sonrası Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli kararı ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme üzerine karar verildiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

2.Katılan ... vekili temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, müştekinin evinde uyuduğu sırada sanığın evin kapısını kırarak içeriye girdiği, müştekinin yanına yaklaştığı, müştekinin tüm direnmelerine rağmen cebir kullanarak onu etkisiz hale getirip müştekiye ait kıyafetlerle müştekiyi bağladığı ve müşteki ile zorla ilişkiye girmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, müştekinin evinde uyuduğu sırada sanığın evin kapısını kırarak içeriye girdiği, müştekinin yanına yaklaştığı, müştekinin tüm direnmelerine rağmen cebir kullanarak onu etkisiz hale getirip müştekiye ait kıyafetlerle müştekiyi bağladığı ve müşteki ile zorla ilişkiye girmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Türk Ceza Kanununun 109. maddesinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu "Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir." şeklinde tanımlanmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun 2020/127 Esas, 2021/485 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere madde gerekçesinde; "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir." şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebileceği gibi serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Maddede sadece "bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmak"tan söz edilmiş, fiilin işleniş şekli, yeri, zamanı ve süresi konusunda bir sınırlama getirilmemiştir. Bu nedenle suç, mağdurun bir yere gitme veya kalma özgürlügünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla, her zaman her yerde işlenebilir. Fiilin herkesin girebileceği bir yerde, özel, kapalı veya açık alanda gerçekleştirilmesinin yahut uzun veya kısa süreli olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Suçun oluşması için mutlaka mağdurun bir yere kapatılmış olması gerekmemekte, aleni bir yerde tutma veya böyle bir yere götürme hâlinde dahi diğer unsurların da varlığında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşacaktır. Kesintisiz bir suç olması sebebiyle suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı

olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır ancak sona ermez. Mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an ise suçun sona erme zamanıdır. Suç tamamlandıktan sonra kısa sürede sona erdirilebileceği gibi, günlerce de sürdürülebilir. Öte yandan özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiğinden, suçun tamamlanması için fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir süre devam etmesi gerekmektedir. Sürenin çok kısa olup olmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma niteliği taşıyıp taşımadığı, hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hâkim tarafından değerlendirilip belirlenecektir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.