muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7223, Karar No: 2011/10317, Tarih: 17.11.2011

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.08.1994-31.12.1995, 01.06.1998-31.12.1998 , 01.06.2000- 31.04.2002, 30.04.2002 -23.07.2008 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine,davalı kurumun bu hususlarda yarattığı muarazanın men’ine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının teslim ettiği ürün bedellerinden Haziran 1994 tarihinde ... prim kesintisi yapıldığı,1995 ,2000 ,2001 ve 2002 yıllarında da prim kesintisi bulunduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki;dosya içerisinde davacının Sındırgı Ziraat Odası üyeliğinin 01.01.1995 ve 30.10.1998 tarihlerinde başladığı yönünde iki farklı kayıt bulunmaktadır.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Ziraat Odası kaydı tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesidir.Bu halde davacının Ziraat Odası kaydının 01.01.1995 tarihinde başlaması halinde mahkeme kararının yerinde olduğu anlaşılmaktadır.Ancak davacının Ziraat Odası kaydının 30.10.1998 tarihinde başlaması halinde prim kesintisi de bulunmayan 1.6.1998-31.12.1998 tarihlerine ilişkin kısmın hüküm altına alınması bozma nedeni olacaktır.

Yapılacak iş,davacının kaydının bulunduğu Üye Kayıt Defteri, davacının odaya üye olarak kabulüne ilişkin yönetim kurulu kararının bulunduğu Yönetim Kurulu Karar Defterinin aslının Ziraat Odası Başkanlığından istenerek davacının kayıt tarihinin belirlenmesi ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı tarafın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ;Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2959, Karar No: 2018/17150, Tarih: 12.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2959 E.  ,  2018/17150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması sureti ile mahkumiyet

Mahalli mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik işlerinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükmün 6 numaralı fıkrasındaki "kamuya yararlı temizlik işlerinde çalıştırılma tedbirine çevrilmesine" cümlesinin çıkarılması ve yerine "kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbirine çevrilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2951, Karar No: 2025/3118, Tarih: 28.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2951 E.  ,  2025/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2069 E., 2024/928 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/139 E., 2022/665 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; mülkiyeti davacıya ait olan otelin demirbaşları ile birlikte kiralanmasına dair davalı şirket ile müvekkili arasında 25.12.2015 düzenleme, 01.01.2016 başlangıç-30.10.2025 bitiş tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin (10.) maddesinde, yedinci yıl kira bedelinin 15.07.2021 tarihinde 100.000 Euro, 15.08.2021 tarihinde 50.000 Euro olmak üzere iki taksitte ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalı tarafça kira bedellerinin süresinde ödenmemesi üzerine iki ayrı icra takibi başlatıldığını, bundan sonra ödemelerin yapıldığını, böylelikle bir kira yılı içinde iki haklı ihtar şartının gerçekleştiğini, ihtarların yapıldığı 7. yıl kirası ödeme dönemi 01.01.2021-31.12.2021 tarihleri arasına ilişkin olup davanın süresi içinde açıldığını ileri sürerek; davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kira sözleşmesine göre kira bedelinin bir yıl öncesinden peşin olarak ödenmesinin kararlaştırıldığını, önce kira bedeli ödenip sonrasında kiralama döneminin başladığını, haklı ihtar iddiasına konu 7. kira döneminin 01.01.2022-31.12.2022 kira yılı olup, bu yılın kira bedelinin 15.06.2021 vadeli 50.000 Euro, 15.07.2021 vadeli 100.000 Euro ve 15.08.2021 vadeli 50.000 Euro olmak üzere toplam 200.000 Euro olduğunu, buna göre davanın süresi içinde açılmadığını, takibe konu aylara ilişkin açılan kira bedelinin uyarlanması davasının derdest olduğunu, bu nedenle de iki haklı ihtar koşulunun oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kira başlangıcında ilk kira ödemesi peşin yapıldığından, diğer dönemler bakımından ödemelerin bir sene önceden iki taksit halinde peşin olarak yapıldığının anlaşıldığı, iki haklı ihtara dayanak olan 15.07.2021 tarihinde muaccel olan 100.000 Euro ve 15.08.2021 tarihinde muaccel olan 50.000 Euro kira alacağının 01.01.2022-31.12.2022 tarihlerini kapsayan yedinci kira döneminin önceki yıldan peşin olarak ödenmesi gereken iki taksitini oluşturduğu, bu durumda 01.01.2022-31.12.2022 tarihli kira dönemine yönelik ihtarlara dayanılarak açılacak iki haklı ihtara dayalı tahliye davasının, dönem sonu olan 31.12.2022 tarihinden sonraki bir ay içerisinde açılması gerektiğinden, dönem sonu bitmeden ve dava hakkı doğmadan 26.01.2022 tarihinde açılan işbu davanın süresinde olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kira sözleşmesinde kira bedellerinin ilgili kira yılından önce iki taksit halinde nakden ve defaten kiraya verenin banka hesabına ödeneceği, ayrıca belirlenen kira bedellerinin birisi zamanında ödenmez ise diğer tüm kira bedellerinin muaccel hale geleceği ve istenebileceğinin hüküm altına alındığı, hususi şartlar (10.) maddede yedinci yıl kira bedelinin 150.000 Euro olduğu, ödeme şeklinin 15.07.2021 tarihinde 100.000 Euro, 15.08.2021 tarihinde ise 50.000 Euro olduğu, yedinci yıl kira döneminin 01.01.2022-31.12.2022 dönemi olduğu, iki ayrı taksit ödemesi için iki ayrı icra takibi başlatıldığı, kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde muaccel hale gelen kira parasının tek ihtarla istenmesi gerektiği, bu kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek iki haklı ihtara konu yapılmasının mümkün olmadığı, davalı kiracı, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu anlamında tacir sayılan Limited Şirket olduğundan sözleşmede kararlaştırılan muacceliyet şartı 6353 sayılı Kanun'un 53. maddesi ile değişik 6217 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi hükmü gereğince erteleme kapsamında olup davada aynı kira dönemi içinde iki haklı ihtarın koşulları oluşmayacağı, davanın açıklanan bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmediği gerekçesiyle; davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; taraflarca istinaf sebebi olarak ileri sürülmeyen bir hususun karara gerekçe yapıldığını, muacceliyet koşulunun resen gözetildiğini, 01.07.2020 tarihi itibariyle muacceliyet koşulunun kendiliğinden geçersiz hale geldiğini, davalının iki haklı ihtara sebebiyet verdiğini, aksinin kabulü halinde dahi 24.06.2021 tarihinde imzalanan protokol ile davaya konu kira bedelleri için ayrıca bir ödeme düzeni belirlendiğini, bu halde sözleşme hükümleri değil, işbu protokoldeki hükümlerin geçerli olduğunu, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin fahiş olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep emiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, iki haklı ihtar nedenine dayalı kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 352. maddesi gereğince; iki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliye kararı verilebilmesi için, kiracıya bir yıldan kısa süreli kira sözleşmelerinde kira süresi içinde, bir yıl ve daha uzun süreli kira sözleşmelerinde ise, bir kira yılı veya bir kira yılını aşan süre içinde kira bedelini ödemediği için yazılı olarak, iki haklı ihtarda bulunulması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler ise, iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Kiraya veren, kira süresinin ve bir yıldan uzun süreli kiralarda ihtarların yapıldığı, kira yılının bitiminden başlayarak bir yıl içinde, dava yoluyla kira sözleşmesini sona erdirebilir. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde iki haklı ihtar koşulu oluşmaz ve bu istemle dava açılamaz. Kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde muaccel (istenebilir) hale gelen kiranın tek ihtarla istenmesi gerektiğinden, kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek iki haklı ihtara konu yapılması mümkün değildir.

Aynı Kanun'un 346. maddesinde, kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak 04.07.2012 tarihli 6353 sayılı Kanun'un 53. maddesi ile değiştirilen 31.03.2012 tarihli 6217 sayılı Kanunu geçici 2. maddesinde yer alan '' Kiracının Türk Ticaret Kanunu'nda tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında, 11.01.2011 tarihli 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 342, 344, 346 ve 354. maddeleri 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanmaz. O halde, kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümleri uygulanır. Kira sözleşmelerinde hüküm olmayan hallerde mülga Borçlar Kanunu hükümleri uygulanır." hükmüne göre, kiracısı tacir ve tüzel kişi olan işyerlerinde 6098 sayılı Kanun'un 346. maddesi 01.07.2020 tarihine kadar uygulanmayacaktır. Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin hususi şartlar (10.) maddesinde; "Belirlenen kira bedellerinin birisi zamanında ödenmez ise diğer tüm kira bedelleri muaccel hale gelir ve istenebilir." düzenlemesine yer verilmiş ise de; 6098 sayılı Kanun'un 346. maddesi hükmüne göre sözleşmedeki muacceliyet şartı 01.07.2020 tarihine kadar geçerlidir. Sözleşmede yedinci yıl olarak belirtilen kira dönemi, 01.01.2022-31.12.2022 tarihleri arasına ilişkin olup ödemelerin 15.07.2021 tarihinde 100.000 Euro, 15.08.2021 tarihinde ise 50.000 Euro olarak yapılacağı kararlaştırılmıştır. Buna göre, talep konusu aylar 2020 yılı Temmuz ayı ve sonraki aylar kiraları olduğundan, ertelemeyi düzenleyen Geçici 2. madde gereğince muacceliyet şartı bu aylar için artık geçerli değildir.

Ne varki, kira başlangıcında ilk kira ödemesi peşin yapıldığından, diğer kira dönemleri bakımından ödemelerin bir sene önceden iki taksit halinde peşin olarak yapıldığı, buna göre iki haklı ihtara konu kira dönemi 01.01.2022-31.12.2022 tarihleri arasına ilişkin olup, kira bedelinin ait olduğu kira yılının bitiminden başlayarak bir ay içinde dava yoluyla kira sözleşmesinin sona erdirilmesi gerekirken 26.01.2022 tarihinde açılan dava süresinde değildir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesince; bu gerekçeyle davacının İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibariyle karar doğru olduğundan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/4 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili tarafından temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin DEĞİŞTİRİLEREK ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili tarafından temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin DEĞİŞTİRİLEREK ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1506, Karar No: 2016/8679, Tarih: 26.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/1506 E.  ,  2016/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava ölüm aylığının kesilmesi yönündeki kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması, birleşen dava ise itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi, istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı/ birleşen dava davacısı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında 14.09.2003 tarihinde boşanma kararı verilen ...'ya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, Kurumca, 15.09.2010 ile 24.09.2013 tarihleri arasında ödenen aylıkların iadesinin talep edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, öncelikle, ilgili Nüfus Müdürlükleri'nden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılarak adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilmeli, bu şekilde ...'nun 20.06.2011 tarihinden önceki ikamet adresi

saptanmalı, 20.06.2011 öncesinde tespit edilen adreslerde eski eş ile fiilen birlikte yaşanıp yaşanmadığının tespiti için kolluk araştırması yaptırılmalı, ...'nun tespit edilen adreslerinde resen tespit edilecek kişilerden (komşular, çevre esnaf vb.), kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından istenilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, davacı ve eski eşi adına uyuşmazlık dönemi içeren banka kayıtları sorularak hangi adresleri beyan ettikleri belirlenmeli, tüm bu hususlar tespit edildikten sonra, “boşanılan eşle uyuşmazlık konusu dönemde eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında yeniden değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı/ birleşen dava davacısı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4692, Karar No: 2010/829, Tarih: 22.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/4692 E.  ,  2010/829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmü gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Kural olarak somut olayda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle dava dosyasının keşfe hazır hale getirilmesi, uyuşmazlığın sağlıklı biçimde çözümlenebilmesi için taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu olması mahkemece kanıtlama yükümlülüğü kendisine ait olduğu belirlenen tarafa keşif giderlerini mahkeme veznesine yöntemine uygun biçimde depo etmesi için kesin süre verilmesi, verilen süre içerisinde keşif giderlerini kabul edilebilir yasal bir mazereti olmaksızın mahkeme veznesine depo etmemiş olması gerekir.

Bu ilkelerin ışığı altında somut olaya bakıldığında davacı tarafa 03.03.2009 günlü oturumda keşif giderlerini mahkeme veznesine depo etmesi için 30 günlük kesin süre verildiği dikkate alındığında teknik bilirkişiler, fen memuru, arkeolog ve harita mühendisinin keşif günü hazır olması için yapılması gereken tebligatların ücreti alınmadığından yukarıda adı geçen kişilerin keşif yerinde yazı ile hazır bulunma zorunluluğu olmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca yerel mahkemece 03.03.2009 günlü oturumda oluşturulan ara kararı kesin süre koşullarını taşımadığından mahkemece davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için kanıt yükü kendisine düşen davacı tarafa kesin önel verilmeli, gerekli keşif giderleri davacı tarafından kendisine verilen kesin önel içerisinde karşılandığı takdirde taşınmaz başında keşif yapılmalı, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 82,80 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 22.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23525, Karar No: 2014/12148, Tarih: 17.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23525 E.  ,  2014/12148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 25.12.2012 tarihli hükmüne ilişkin gerekçeli kararın, yokluğunda karar verilen sanık ...'ın yargılama aşamasında 07.06.2012 tarihli savunmasında bildirdiği "Hafıziye mah. 1847 sofu baba 3 sokak no:18 merkez Van" adresi yerine 7201 sayılı Yasanın 10.maddesine aykırı olarak, 7201 sayılı yasanın 21/2 maddesine göre doğrudan "Evren mh. Turgut Reis sokak no:36 içkapı no:3 Bağcılar İstanbul" şeklinde kayıtlı olan Mernis adresine 14.03.2011 tarihinde tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla; sanık ...'a gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği ile kararın temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.