muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3509, Karar No: 2020/4371, Tarih: 14.09.2020

DEĞİŞİK GERKÇE:

Dairemizin 12.03.2019 tarih ve 2016/12209 Esas, 2019/2502 Karar - 03.03.2020 tarih ve 2017/15306 Esas, 2020/2037 Karar - 03.03.2020 tarih ve 2018/4059 Esas, 2020/2038 Karar sayılı kararlarına karşı yazmış olduğumuz karşı oylarımızda ayrıntılı olarak açıkladığımız üzere;

Tefecilik suçunun oluşumu için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli olduğu, faiz karşılığında ödünç olarak verilecek paranın kişiye elden ve nakten verilmesi ya da doğrudan banka kredi kartı hesabana yatırılması ile tefecilik suçunun tamamlanmış olacağı dikkate alındığında; sanık ...'ın ekonomik sıkıntı çeken, nakit ihtiyacı olan ve kendisinden borç para isteyen şahıslara faiz karşılığında elden nakit para vermek, ya da borç olarak istenen parayı doğrudan talep eden şahısların banka kredi kartı hesaplarına yatırmak şeklinde sübut bulan eylemi 5237 sayılı TCK'nin 241. maddesi kapsamında tefecilik suçunu oluşturacağından, sayın çoğunluğun sanığın eyleminin "5237 sayılı TCK'nin 44. maddesi ve özel normun önceliği kuralı gereğince 5464 sayılı Kanun'un 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğuna" ilişkin bozma düşüncesine katılmıyorum. 14.09.2020
Yargıtay — Esas No: 2010/1620, Karar No: 2010/5244, Tarih: 30.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/1620 E.  ,  2010/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/04/2009 gün ve 2008/270 Esas, 2009/118 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 30.07.2008 gün ve 1470 sayılı raporda beden veya ruh sağlığının bozulmasına neden olabilecek bulgulara yer verilmediği ve dosya kapsamında beden veya ruh sağlığında bozulma olabileceğine ilişkin hiçbir somut iddia veya kanıtın da bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususta Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiği yönündeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkümiyet hükmünün ONANMASINA, 30.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6130, Karar No: 2016/6689, Tarih: 03.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/6130 E.  ,  2016/6689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Suça konu abonelik sözleşmesinin düzenlenmesi esnasında ibraz edilen nüfus cüzdanı ile katılana ait gerçek nüfus cüzdanının dosya içerisinde yer alan fotokopilerinin karşılaştırılmasında, her iki nüfus cüzdanın seri numaralarının ve veriliş tarihlerinin aynı olduğu, üzerlerindeki fotoğrafların ise farklı olduğu, yani suça konu abonelik sözleşmesinin düzenlenmesi esnasında kullanılan nüfus cüzdanının sahte olduğu, bu itibarla suça konu abonelik sözleşmesinin kendisini katılan olarak tanıtan bir şahıs tarafından sanığın ya da sanığın çalışanlarının da aldatılması sureti ile düzenlenmiş olması ihtimalinin bulunması karşısında mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2187, Karar No: 2012/3457, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2187 E.  ,  2012/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday-saman ve arpa-saman ürünlerinin kuru tarlada 2010 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19619, Karar No: 2010/1056, Tarih: 19.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/19619 E.  ,  2010/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, aleyhindeki takipte gayrimenkulünün haczi üzerine, icra mahkemesine meskeniyet şikayetine gelmiştir. Mahkemece zabıta marifetiyle yaptırılan  araştırmada, meskende(dairede) borçlu ile birlikte eşi, bekar kızı, evli oğlu, oğlunun eşi ve 2 çocuğu olmak üzere 7 kişinin ikamet ettiği tesbit edilmiştir. Bilirkişiler marifetiyle yapılan keşif ve sonrası alınan raporda, dairenin 163 m2 brüt kullanım alanına sahip 4 oda 1 salon, antre, mutfak,wc, banyodan oluştuğu ve değerinin 90.000 YTL olduğu, içinde oturan 7 kişilik ailenin haline münasip satın alınacak emsal bir meskenin de (dairenin de), bu bedelden daha düşük bir bedelle satın alınamayacağı, dairenin borçlunun haline münasip evi olduğu kanaati bildirilmiş, mahkemece de mahcuz taşınmaz, borçlunun haline münasip evi olarak kabul edilmiş ve haciz kaldırılmıştır.

İİK.nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip evi" haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "Aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile aynı çatı altında yaşayan borçlunun bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temiN etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı ise alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır.

Mahkemece yapılacak iş, borçlunun bakmakla yükümlü olduğu kişilerin eşi ve bekar kızı olduğu da nazara alınarak, buna göre haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulmasından ibarettir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/55, Karar No: 2013/10135, Tarih: 13.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/55 E.  ,  2013/10135 K.**

* İŞ KAZASI SONUCU ÖLÜM NEDENİYLE SİGORTALININ HAK SAHİPLERİNE BAĞLANAN GELİR İLE YAPILAN HARCAMA VE ÖDEMELERİN TAZMİNİ

* BAŞLANGIÇTAKİ GELİRİN DEĞİŞEN GELİR BAĞLAMA ORANINA UYARLANMASI

* SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) (506) Madde 96

* SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) (506) Madde 26

**"İçtihat Metni"**

Dava, İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ile yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/1931, Karar No: 2019/4017, Tarih: 13.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1931 E.  ,  2019/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.05.2013 tarih ve 2012/243 E. - 2013/155 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 407. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 08.05.2018 tarihli dilekçesi ile mazeret bildirerek görevine son verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 16.05.2018 tarihli ek karar ile kısıtlının MERNİS adresinin " .... Cad. .... Sk. No:... K:2 D:8 Veliköy .../..." olması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/...'e göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. "Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m.412/...'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1621, Karar No: 2023/8384, Tarih: 01.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1621 E.  ,  2023/8384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1179E., 2023/261 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Hüküm kurulmasına yer olmadığına, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İstinaf davasının esastan reddiyle hükmün onanması, bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.02.2023 tarihli kararı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 26.09.2022 tarihli bozma kararına karşı verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına ve direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme ve hüküm kurulmasına yer olmadığına kararlarının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme ve hüküm kurulmasına yer olmadığına kararlarını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında yaralama,kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2017 tarihli kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürryetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'ye yönelik yaralama suçundan beraat ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından ise ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2017 tarihli kararı kaldırılarak sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ye yönelik yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2017 tarihli kararı kaldırılarak sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ye yönelik yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

4.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin bu kararı sanıklar ..., ..., ..., ... müdafii, sanıklar ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.09.2022 tarihli ilamı ile "Sanıklar ... ve kardeşi ..., katılan ... ve ...'yi katılan ...'nın kocasından özür dilemeleri için bağ evine götürdükleri, burada darp edip alıkoyma eylemi gerçekleştirdikten sonra mağdurları cezalandırmak amacıyla dövmeye devam ettikleri olayda, mevcut dövme eyleminin ayrıca kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğundan bahisle atılı suçtan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesinin 15.02.2023 tarihli kararı ile Niğde 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kararını kaldırarak sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından hüküm kurulmasına yer olmadığına ve 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanlar vekilinin temyiz isteği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezanın az olduğuna, sanıkların fikir birliği içinde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu işlediklerine, eylemler arasında zaman farkı olduğu, bu nedenle yaralamadan ayrı ceza verilmesi gerektiğine, özel hayatın gizliliği suçunun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

B.Sanıklar müdafinin temyiz isteği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, direnme kararının usulsüz olduğuna, her bir suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B.Sanıklar müdafinin temyiz isteği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, direnme kararının usulsüz olduğuna, her bir suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay,katılan ...'nin oğlu ...'nın sanık ...'ın kızı ...' nın telefonunu bulup görüşmek istediğini söylediği, kabul etmemesi üzerine tehdit ettiği, ...'nın durumu babası sanık ...'a anlattığı, sanık ...'ın katılan ...'yı dükkana özür dilemesi için çağırdığı, katılanlar ... ve ... dükkana gittiği, ardından sanık ...'ın bağ evine gidelim de bir de kızın kocasından özür dilesin diyerek hile ile katılanların sanık ..., ...'ın kardeşi sanık ... ile birlikte bağ evine gittiği, o sırada bağ evinde alkol almakta olan ...'ın diğer kardeşi sanık ... ile ...'nın kardeşi ..., eşi ... (...) ... ve kayınbabası ...'in katılanları karşıladığı ve sanık ...'in bir anda ...'ya kafa attığı, tüm sanıkların hep birlikte katılanlara saldırarak darp ettiği, kavga devam ederken sanık ...'in tabancayı çıkartarak katılan ...'nın kafasına dayadığı ve ...'ya pantolonunu çıkarıp şişeye oturmasını söylediği, ...'nın korkudan pantolonu ve iç çamaşırını dizine kadar sıyırıp şişenin üzerine oturuyormuş gibi yaptığı, sanık ...'nin telefonla katılan ...'nın şişeye oturur haldeki fotoğrafını çektiği iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesinin 15.02.2023 tarihli kararı ile Niğde 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kararını kaldırarak sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından hüküm kurulmasına yer olmadığına ve 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükümler yönünden

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükümler yönünden

Sanıklar hakkında mağdur ...'ya yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ilk derece mahkemesince beraat kararı verilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesi 01.06.2018 tarihli kararında sadece sanık ... hakkında eylemin hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğu, hakaret suçundan ise ilk derece mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden bahisle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar vermiştir. Bahse konu kararda bu konuda sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla, Dairemizin 26.09.2022 tarihli ilamında diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında mağdur ...'ya yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan zamanaşımı süresince mahallinde karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bozma ilamı üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 15.02.2023 tarihli kararında sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında söz edilen suçtan usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığı gerekçesiyle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar vermiştir. Bu itibarla sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında aynı iddianame ile aynı sevk maddeleri ile açılmış dava bulunduğu ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesinin 01.06.2018 tarihli kararıyla çelişkili olarak son kararında usulüne uygun açılmış dava bulunmadığından bahisle hatalı gerekçe ile sanıklar hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

B.Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ... ve ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden,

Dosya içeriği ve Dairemizin 26.09.2022 tarihli bozma ilamındaki gerekçeye göre, sanıkların katılanı hakimiyet alanlarına aldıktan sonra da dövmeye devam ettikleri gözetildiğinde, bu fiilin ayrı bir kasten yaralama suçunu oluşturacağı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin de haksız tahrik altında işlendiği kabul edilmekle; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince verilen direnme kararı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A.Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılanlar vekili ve sanıklar müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.02.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Teblignameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B.Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ... ve ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

B.Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ... ve ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin 26.09.2022 tarihli bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5612, Karar No: 2019/17313, Tarih: 28.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5612 E.  ,  2019/17313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Doğum tarihi 01.10.1996 olan suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmasına rağmen hükmolunan cezalarda TCK 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmaması,

2-Mağdurun beyanlarında suça sürüklenen çocuğun iş yerinden 40 TL bozuk para çaldığını belirtmiş olması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

4-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, hak yoksunluğuna hükmolunması suretiyle 5237 sayılı TCY’nın 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle kısmen tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.