muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5498, Karar No: 2014/6339, Tarih: 19.03.2014

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşmadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Esasa ilişkin hususlarda ise ancak ön inceleme aşaması geçilerek tahkikat aşamasında bir değerlendirme yapılarak karar verilebilir. (Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2013 tarih 2013/18-18-891 sayılı kararı)

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; sigortalılığın tespitine ilişkin eldeki davada uyuşmazlığın, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14153, Karar No: 2024/12086, Tarih: 03.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/14153 E.  ,  2024/12086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/729 D.İş 2022/729 K

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 15.08.2019 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL maddi tazminat alacağının 22.10.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 06.06.2022 tarihli dilekçesiyle talebini 96.714,57 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketçe %5 maluliyet oranı ve sigortalı araç sürücüsünün %25 kusuru üzerinden hesaplanan 24.649,21 TL'nin 02.03.2022 tarihinde başvurana ödendiğini, poliçeden kaynaklanan tüm sorumluluğun yerine getirildiğini, başvuru sahibinin daimi maluliyetinin kesin olarak belirlenmesi amacıyla Adli Tıp Kurumundan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik esas alınarak yeni rapor alınmasının talep edildiğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu doğrultusunda %1,8 teknik faiz dikkate alınarak sigortalı araç sürücüsünün %25 kusuru oranında belirlenmesini talep ettiklerini, müvekkili şirket tarafından ödenen tazminatların güncellenmek suretiyle hesaplanan tazminattan düşülmesi gerektiğini, müvekkili şirket tarafından başvurana maluliyet tazminatı ödendiğinden temerrüt halinden ve faiz sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini, hükmedilecek vekalet ücretinin AAÜT'de belirtilen vekalet ücretinin 1/5'i tutarında olması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; " Davacı talebinin kabulü ile, 96.714,57 TL'lik sürekli iş göremezlik tazminatının davalı Groupama Sigorta AŞ'nden alınarak davacıya verilmesine, alacağa 02.03.2022 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine" karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; " Davacı talebinin kabulü ile, 96.714,57 TL'lik sürekli iş göremezlik tazminatının davalı Groupama Sigorta AŞ'nden alınarak davacıya verilmesine, alacağa 02.03.2022 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine" karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından ibraz edilen Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenmiş 04.10.2021 tarihli raporda davacının sürekli iş göremezlik oranının, rapor tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik uyarınca düzenlendiği, söz konusu raporun Sağlık Bakanlığınca yetkilendirilmiş sağlık kuruluşunca adli tıp uzmanları tarafından davacının muayenesinin yapılarak düzenlendiği, Uyuşmazlık Hakem Heyetince benimsenen kusur raporunda kaza tutanağı, kroki ve olay yeri resimleri ile ifade tutanaklarının birlikte değerlendirildiği, aktüer bilirkişi raporunun da Yargıtay içtihatlarına uygun olarak TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemiyle davacının gelir durumu, sürekli maluliyet oranı ve kusur durumunun dikkate alınarak hazırlandığı; her iki mütalaanın da denetlenebilir, hüküm vermeye elverişli oldukları, somut olayda; ödeme tarihindeki verilerle hesaplanan tazminatın 121.940,78 TL olup, şirketin davacı tarafa 24.649,21 TL tutarında tazminat ödediği, bu hali ile yapılan ödemenin yetersiz olduğu, mevcut dosyada vekâlet ücretinin takdirinde başvuru sahibi lehine 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17. maddesi ve A.A.Ü.T. 17. hükmü uyarınca nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili şirketin aktüer raporu doğrultusunda başvurana ödemede bulunarak poliçeden kaynaklanan tüm sorumluluğunu yerine getirdiğini, başvuru sahibine yapılan toplam 24.649,21 TL tutarındaki maluliyet tazminatı ödemesi neticesinde müvekkili şirketin ibra edildiğini, ibranamenin iptali şartlarının somut olayda mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiğini, başvuru sahibinin daimi maluliyetinin kesin olarak belirlenmesi amacıyla Adli Tıp Kurumundan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik esas alınarak yeni rapor alınmasının talep edildiğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu doğrultusunda %1,8 teknik faiz dikkate alınarak sigortalı araç sürücüsünün %25 kusuru oranında belirlenmesini talep ettiklerini, müvekkili şirket tarafından ödenen tazminatların güncellenmek suretiyle hesaplanan tazminattan düşülmesi gerektiğini, müvekkili şirket tarafından başvurana maluliyet tazminatı ödendiğinden temerrüt halinden ve faiz sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini, hükmedilecek vekalet ücretinin AAÜT'de belirtilen vekalet ücretinin 1/5'i tutarında olması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davalı tarafından yapıldığı beyan olunan ödemenin ödeme tarihi itibariyle yetersiz olmasına, hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun düzenlenmiş olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın doğru olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla; Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 4 numaralı bendinde yer alan "13.137,88 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "5.100,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/17974, Karar No: 2020/5170, Tarih: 21.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17974 E.  ,  2020/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığı giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 21.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5991, Karar No: 2018/72, Tarih: 15.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/5991 E.  ,  2018/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2- Dava konusu 105 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik açılan başkaca kadastro tespitine itiraz davası bulunup bulunmadığı yazı işleri müdürlüklerinden sorularak öğrenilmesi, bulunması halinde dava dosyalarının temin edilerek dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/01/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17006, Karar No: 2022/19673, Tarih: 24.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/17006 E.  ,  2022/19673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Muhafaza görevini kötüye kullanma, Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., katılan ... vekili, Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, düzeltilerek onama

A) Sanık ... hakkında "Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyizlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında "Muhafaza görevini kötüye kullanma" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanığın temyizlerinin incelenmesinde:

1) Sanık ... hakkında kaçakçılık suçundan (5607 sayılı Kanun'a aykırılık) yürütülen soruşturma kapsamında adı geçen sanıkta yakalanan ve kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan kırk dokuz (49) adet keçinin kolluk görevlilerince 07.04.2012 tarihinde yediemin sıfatıyla sanık ...'a teslim edildiği, kovuşturmayı yürüten Islahiye Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2012 tarihli, 2012/461 Esas ve 2012/896 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in mahkumiyetine ve suça konu hayvanların müsaderesine karar verildiği, 29.05.2014 tarihli tutanağa göre de keçilerin bulunmadığının tespit edildiği görülmüştür.

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 11. maddesinde el konulan eşyanın muhafazası, 16. maddesinde tasfiye hususları düzenlenmiş, ilgili Yönetmelik'in 5, 6 ve 11. maddelerinde suç konusu eşyaların kimlere teslim edileceği, nasıl muhafaza edileceği gibi hususlara yer verilmiş yasa ve yönetmelik hükümlerine göre kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan canlı hayvanların Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının ilgili birimlerine teslim edileceği, muhafaza için gerekli masrafların Bakanlık Döner Sermaye İşletmesince karşılanacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, 5607 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanık hakkında yürütülen soruşturma kapsamında ele geçirilen kırk dokuz (49) adet keçinin yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ilgili kamu birimlerine değil sanığa teslim edildiği, ayrıca hayvanlarla ilgili olarak yem, ilaç ve tedavi giderlerinin de ödenmediği, 07.04.2012 tarihinde teslim olunan koyunların 2 yıl 1 ay 22 gün sonra tesliminin istenildiği görülmüştür.

Somut olayda, 5607 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanık hakkında yürütülen soruşturma kapsamında ele geçirilen kırk dokuz (49) adet keçinin yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ilgili kamu birimlerine değil sanığa teslim edildiği, ayrıca hayvanlarla ilgili olarak yem, ilaç ve tedavi giderlerinin de ödenmediği, 07.04.2012 tarihinde teslim olunan koyunların 2 yıl 1 ay 22 gün sonra tesliminin istenildiği görülmüştür.

Suçun konusunu oluşturan hayvanların yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak sanığa teslim edilmesinin yanı sıra uzun sayılabilecek süre içinde hiçbir giderinin karşılanmaması karşısında kişileri külfet altına sokacak şekilde muhafaza görevinin söz konusu olamayacağı gözetildiğinde teslim olunan eşya üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğu ileri sürülemeyeceğinden unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı,

2) Kabule göre de;

Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren “Muhafaza görevini kötüye kullanma” suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/3991, Karar No: 2018/1244, Tarih: 05.03.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/3991 E.  ,  2018/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

2) Uyuşturucu madde kullanımını kolaylaştırma

Hükümler : 1) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan denetimli serbestlik tedbiri

2) Uyuşturucu madde kullanımını kolaylaştırma mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas 2012/101 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazlarla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B- Sanık hakkında uyuşturucu madde kullanımını kolaylaştırma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

1) Olay tarihinde fiziki takibi yapılan hakkındaki hükmü temyiz etmeyen sanık ...’ın, ...’e ait ikametten çıkışı sonrasında üzerinde uyuşturucu madde ile yakalandığı, akabinde ...’e ait ikamette yapılan arama neticesinde; esrar içmede kullanılan özel olarak yapılan pet şişe halindeki düzenek ile uyuşturucu maddeler ele geçirildiği, sanık savunması, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilen sanıklar ... ve ...’nın anlatımı ve tüm dosya kapsamından; sanığın hazırladığı pet şişe halindeki düzenek ile kendi evinde diğer sanıklar ile birlikte uyuşturucu madde kullanmaktan ibaret eyleminin özel yer ve donanım veya malzeme sağlama olarak değerlendirilemeyeceği, atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

2) Çorum Adli Emanetin 2010/38 sırasında kayıtlı esrar maddesinin, bir adet esrar içmek için yapılmış nargile düzeneğinin ve tanık numunenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.