muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5337, Karar No: 2018/21263, Tarih: 20.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/5337 E.  ,  2018/21263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... ile ... yönünden reddine ... ve ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalılardan ... ve ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı vekili ile davalılar ... ve ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı idareler vekillerinin tüm, davacı vekilinin ise sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

Davacı lehine kabul edilen miktarlar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesap ve takdir olunan vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle daha az vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)2. bendinin vekalet ücretine ilişkin hükmünün çıkartılmasına yerine (Davacı taraf kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre hesap ve takdir olunan 18.370 TL nispi vekalet ücretinin davalı ... Başkanlığından tahsili ile davacı tarafa verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b)3. bendinin vekalet ücretine ilişkin bölümünün çıkartılmasına, yerine (Davacı taraf kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesap ve takdir olunan 20.314,00 TL'nin vekalet ücretinin davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsili ile davacı tarafa verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ... ve ... Belediye Başkanlığıdan aşağıda yazılı kalan onama harçlarının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8730, Karar No: 2014/7975, Tarih: 24.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/8730 E.  ,  2014/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2009

NUMARASI : 2008/17-2009/422

Hazine ile H.. K.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 01.07.2009 gün ve 17/422 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, bir kısım davalı ile birleşen dosya davalıları miras bırakanı adına tapuya kayıtlı bulunan parsel sayılı taşınmazın Akşehir Gölü kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını bildirerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı H.. K.., nizalı taşınmazın tarım arazisi olduğunu, hak düşürücü sürenin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleşen dosya davalıları-F.. K.. mirasçıları dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir tebligata rağmen yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, dava tarihinden önce ölen kayıt maliki F.. K..’ya ilişkin davanın husumet yokluğundan, diğer davalılara ilişkin davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu parselin kayıt maliklerinden F.. K..’nın dava tarihinden önce 24.03.1982 de öldüğü belirlendiğine göre adı geçene ilişkin davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Davacı temsilcisinin davalı H.. K.. ve birleşen dosya davalılarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; hemen belirtilmelidir ki, hüküm 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2. ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12.maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer Kamu Tüzel Kişileri dâhil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; "Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, anılan yasa Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarih, 2009/31 Esas ve 2011/77 Karar sayılı kararıyla iptal edilmiş ve kararın 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmasıyla iptal hükmü yürürlüğe girmiştir. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır. Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır. Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında, Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümese de ve 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin önceki hüküm mahkeme kararı verildiği tarih itibariyle doğru ise de, 10.03.1969 tarih ve 1/3 sayılı İBK.nın gerekçe bölümünde de belirtildiği üzere, iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, ancak henüz devam eden uyuşmazlıkların iptal kapsamında bulunacağı açıktır. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer. Bu durumda davanın esası bakımından verilen hükmün Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararı nedeniyle doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; yargılama aşamasında öldüğü anlaşılan kayıt maliki F.. K.. mirasçılarından Z.. E.. mirasçılarının belirlenerek taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra dava konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, dosya kapsamı ve tüm deliller birlikte nazara alınarak sonucuna göre bir karar verilmesidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine. 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1601, Karar No: 2011/1045, Tarih: 03.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1601 E.  ,  2011/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/10/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davalı doktorun, doğum sırasındaki hatalı tıbbi tedavi uygulaması nedeniyle davacının bebeğinin anne karnında ölümü nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Medeni Yasa'nın 8/1. maddesinde her insanın hak ehliyeti olduğu, 28. maddesinde de kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayacağı kuralına yer verilmiştir. Kişiliğin hangi anda kazanılacağı, kişinin hak ve yükümlülüklere sahip olması ve hukuk düzenince korunması yönünden önem taşır. Çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde edeceği belirtilerek, cenine de koşullu olarak hak ehliyeti tanınmasına ilişkin Medeni Yasa'nın 28/2. maddesindeki yasal düzenlemenin amacı, miras hukuku ve özel hukuk bakımından açılacak davalar yönünden önem taşımaktadır. Miras hukuku yönünden sağ olarak doğmayan cenin mirasçı olamaz. Destekten yoksun kalma tazminatının yasal dayanağı ise Borçlar Yasası'nın 45. maddesi olup aynı maddenin 2. fıkrası gereğince ölenin yardımından yoksun kalanların zararının da karşılanması gerekir. Destek kavramı, gerçekleşmiş veya gerçekleşmesi umulan bir bakım ilişkisini gösterir. Eylemli ve düzenli olarak bir kimsenin geçiminin bir bölümü veya tümünü sağlayacak biçimde ona yardım eden veya olayların olağan akışına göre eğer ölüm meydana gelmeseydi az çok yakın bir gelecekte de bu yardımı sağlayacak olan kişi destek sayılır. İlk durumda eylemli destek, ikinci durumda ise varsayılan (farazi) destek kavramı söz konusudur.

Dava konusu olayda; davacılardan ...’un hamile olduğu, doğum sırasında anne karnında olan ceninin daha doğmadan öldüğü anlaşılmaktadır. Şu durumda annesinin karnında iken ölen cenin, sağ olarak doğmadığı için kişilik kazanamamıştır. Kişilik kazanamadığından hak ehliyeti de bulunmayan ceninin ileride davacılara destek olacağı da düşünülemez.

Dava konusu olayda; davacılardan ...’un hamile olduğu, doğum sırasında anne karnında olan ceninin daha doğmadan öldüğü anlaşılmaktadır. Şu durumda annesinin karnında iken ölen cenin, sağ olarak doğmadığı için kişilik kazanamamıştır. Kişilik kazanamadığından hak ehliyeti de bulunmayan ceninin ileride davacılara destek olacağı da düşünülemez.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek; davacıların, koşulları oluşmayan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinin reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın özelliği, olay günü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davalının kusur oranı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) ve (3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle bozulmasına, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken (görevlerini yaparken) kusurları sonucu şahıslara zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar gören şahısların kamu görevlileri aleyhine adli yargıda açtıkları tazminat davasıdır.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken (görevlerini yaparken) kusurları sonucu şahıslara zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar gören şahısların kamu görevlileri aleyhine adli yargıda açtıkları tazminat davasıdır.

Anayasa’nın 129/5. maddesindeki “Memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak ancak idare aleyhine açılabilir” hükmü ile buna paralel olarak düzenlenmiş olan 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13. maddesi hükmünün açık, net ve amir olması, bu düzenlemeler gereğince kamu görevinden dolayı zarar gören kişilerin ancak idare aleyhine idari yargıda dava açabileceği, kamu görevlisi aleyhine adli yargıda dava açılmasının ve açılacak bu davalarda kamu görevlisinin kişisel kast veya kusurunun araştırılmasının mümkün olmaması, yasa hükümlerine aykırı yorum ve uygulama yapılamayacağı, idari yargının görevine giren davaların kamu düzenine aykırı sonuç doğuracak şekilde adli yargıda görülemeyeceği, kamu görevlileri hakkında adli yargıda kişiler tarafından açılan tazminat davalarının kast ve kusur araştırması yapılmaksızın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 03/02/2010
Yargıtay — Esas No: 2022/3142, Karar No: 2022/13248, Tarih: 27.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3142 E.  ,  2022/13248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 15/12/2021 tarih 2021/20203 Esas 2021/10440 Karar sayılı ilamında; temyiz denetimine olanak sağlanması bakımından; dosya kapsamında ve UYAP ortamında yer almayan İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan kusur raporu, maluliyet raporu ve aktüer hesap raporu ile rapor tebliğ belgelerinin ve varsa tarafların rapora itiraz dilekçelerinin, yine ıslah/bedel artırım dilekçesi ve banka dekontunun kül halinde eksiksiz olarak titizlikle dosyaya eklenilmesi gerekli özen gösterilerek dizi pusulası düzenlenerek Kalem Yönetmeliği ve ilgili mevzuata uygun olarak ve temyiz denetimine elverişli olacak şekilde dosyanın düzenlenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Ancak, geri çevirme kararı gereği eksik olarak yerine getirilmiş, tebliğ evraklarının temini için dosyanın ikinci kez geri çevrilmesi gerekmektedir.

Bu durumda aynı konuda üçüncü bir iade kararına mahal verilmeden (bahsi geçen tebliğ evraklarının dosya arasına alınması, tebliğ edilmediyse üst yazıda bu hususun belirtilmesi) geri çevirme kararının gereklerinin tereddüt oluşturmayacak şekilde ve eksiksiz olarak yerine getirildiğinin yetkili hâkim tarafından denetlenmesi, yargılamanın uzamasına neden olabilecek bu gibi durumların sorumluluğu gerektirdiğinin göz önünde bulundurulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere hakem kararını saklayan mahkemeye İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/243, Karar No: 2023/160, Tarih: 15.03.2023

**Ceza Genel Kurulu         2018/243 E.  ,  2023/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2015/171515

YARGITAY DAİRESİ : 12. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 197-459

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanık ... ...'nın TCK’nın 133/3, 62/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve beş yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin Eskişehir (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince 28.09.2010 tarih ve 594-1134 sayı ile verilen kararın kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle dosyayı yeniden ele alan Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesince 24.03.2015 tarih ve 197-459 sayı ile hükmün açıklanarak sanığın TCK’nın 133/3, 62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca hapisten çevrilen 3.000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 21.11.2017 tarih ve 12862-9176 sayı ile; "...Sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen Mersiye tarafından kaydedilen katılan ile yapmış olduğu ve dosya kapsamına göre de özel hayatın ihlâli kapsamında olmayan ve yüz yüze konuşma içeriklerine ilişkin kayıtları mahkeme sunması şeklinde gerçekleşen eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi..." isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 26.01.2018 tarih ve 171515 sayı ile; “...Sanık.....'nin müşteki...... ile yapmış olduğu görüşmenin cep telefonuna kaydetmesi ve elde ettiği kayıtları diğer sanık ... ve ...'e vermesi şeklindeki eylemin TCK'nın 133/2. maddesinde yazılı suçu oluşturduğunun kabulü gerekmektedir. TCK'nın 133/2. maddesinde yazılı suçun maddi unsuru, kişiler arasında gerçekleyen söyleşinin kişilerden biri tarafından diğerlerinin rızası olmaksızın kayda alınmasıyla oluşmaktadır. Söyleşiye katılan kişilerin sayısının kanunda yazılı olmayan şekilde en az üç kişi olarak sınırlamanın hukuka aykırı olduğunu rıza dışı kayıt alınmasının, bu suç için yeterli olduğu kabul edilmelidir. Bir örnek vermek gerekirse bir politikacının bir gazeteciyle yapmış olduğu siyasi nitelik taşıyan bir söyleşide yer alan görüşmelerin internette yayınlanması TCK'nın 133/2. maddesinde yazılı suçu oluşturmalıdır. Siyasetçiyle yapılan mülakat ve görüşmenin en az üç kişiyle gerçekleşme koşulunu aramak adalete ve hakkaniyete uygun olmadığı kabul edilmelidir. Burada aranması gereken husus rıza dışı elde edilerek ses kaydının hukuka aykırı olarak temin edilmesi ve kullanılmasıdır.

Diğer bir konuda sanık .......nın TCK'nın 133/3 maddesinde yazılı olan kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri hukuka aykırı olarak ifşa eden kişi kapsamındaki eyleminin, yalnızca birinci fıkrada yazılı bulunan kişiler arasındaki alenî olmayan konuşmaları, kaydeden kişi ile sınırlı tutarak diğer fıkraları müeyyidesiz bırakmak ceza adaletine ve hakkaniyete aykırı nitelikte olacaktır sanık ... diğer sanık ...'den aldığı ses kayıtlarını mahkemede delil olarak kullanması müşteki Zeliha'nın mağduriyetine yol açacağı kişilik haklarını ve özel hayatını ihlâl edeceği kabul edilmelidir.

Bu itibarla; Yargıtay 12 Ceza Dairesinin 21.11.2017 tarih ve 12862-9176 karar sayılı bozma ilamında sanık ...'in diğer sanık ...'den aldığı ses kayıtlarını mahkemede delil olarak kullanması şeklindeki eyleminin TCK'nın 133/3. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu...” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 04.04.2018 tarih ve 801-3966 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Sanık ... ... hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar itiraz edilmeksizin, sanık ... ... hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ise itiraz üzerine merci tarafından verilen karar üzerine beraatine karar verilmiş bu karar da Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık .....hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen eylemin kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunu mu yoksa özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu mu oluşturduğunun, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu sonucuna ulaşılması hâlinde ise bu suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;