muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6541, Karar No: 2011/7808, Tarih: 15.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6541 E.  ,  2011/7808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.09.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil karşı dava elatmanın önlenmesi, ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne karşı davanın reddine dair verilen 08.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı karşı davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temliki nedeniyle kazanılan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi, yüklenicinin edimini yerine getirmediğini, iskan masraflarını yatırmadığını,davanın reddini istemiş, açmış olduğu karşı davada da davacının elatmasının önlenmesini ve 2800TL ecrimisilin faizi ile tahsilini istemiştir.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahibi temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; davalı arsa sahibi ile dava dışı yüklenici Mülk İnşaat Ltd. Şti. (Gökçe Kurt İnşaat Ltd.Şti. ) arasında 22.1.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, yüklenicinin 526 sayılı parsel üzerindeki binayı yapmasına karşılık arsa sahibi tarafından bedel olarak arsa payı verilmesinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, tescilini istemiş olduğu bağımsız bölümün sözleşmeyle yükleniciye bırakılan yerlerden olduğunu, yükleniciden 26.5.2003 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile şahsi hakkını temlik aldığını ileri sürmüştür. Gerçekten, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki edimlerin yerine getirilmesi halinde yüklenici, sözleşmeyle devri kararlaştırılan bağımsız bölüm tapularının verilmesini doğrudan arsa sahibinden

isteyebileceği gibi, bu hakkını Borçlar Kanununun 162.maddesinden yararlanarak ve yazılı olması koşuluyla üçüncü kişilere de devredebilir. İşte davadaki istemin dayanağı yüklenicinin yaptığı bu temlik işlemidir.

Ancak, yapılan temlik işlemine dayanan tarafın (davacı), temlik işleminin varlığını temlik işleminde bulunan kişiye (yükleniciye), yapılan temlik sebebiyle de şahsi hak kazandığını borçluya (arsa sahiplerine) karşı kanıtlaması gerekir. Bu bakımdan denilebilir ki, bu gibi davalarda yükleniciyle arsa sahipleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. O yüzden de, 22.1.1997 tarihli sözleşmenin tarafı olan yüklenici Mülk Ltd.Şti.nin de davada yer alması gerekmektedir.

Ancak, yapılan temlik işlemine dayanan tarafın (davacı), temlik işleminin varlığını temlik işleminde bulunan kişiye (yükleniciye), yapılan temlik sebebiyle de şahsi hak kazandığını borçluya (arsa sahiplerine) karşı kanıtlaması gerekir. Bu bakımdan denilebilir ki, bu gibi davalarda yükleniciyle arsa sahipleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. O yüzden de, 22.1.1997 tarihli sözleşmenin tarafı olan yüklenici Mülk Ltd.Şti.nin de davada yer alması gerekmektedir.

Yapılan bu saptamalar karşısında mahkemece yapılması gereken iş, davacılara yüklenici aleyhine dava açılmak üzere uygun bir süre vermek, açılırsa o davayı eldeki dava dosyası ile birleştirmek, yüklenicinin de HUMK’nun 73.maddesi uyarınca savunma ve delillerini toplamak, ve 04.09.2000 tarihli sözleşmede iskan ruhsatı alınması yükleniciye bırakıldığından, onun halefi olan davacıya iskan ruhsatı alması için süre verilerek tüm eksiklikler giderildikten sonra istem sonuçları hakkında bundan sonra bir karar vermek olmalıdır.

Değinilen yönlerin bir yana bırakılması doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 20.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1352, Karar No: 2007/2715, Tarih: 15.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1352 E.  ,  2007/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.12.2004 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.2.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 97, 172 ve 223 parsel sayılı mera vasıflı taşınmaza davalının müdahalede bulunduğundan bahisle el atmasının önlenmesini, ot bedeli ve eski hale getirme bedelinin tazminini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davacı Hazine vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, 97 ve 172 parseller ile ilgili açılan davanın reddine, bilirkişi raporunda 223 parselde A ve B ile gösterilen yere el atmanın önlenmesine ve bu yer için belirlenen tazminat bedelinin tahsiline karar verilmiştir. Dosya içerisindeki mahalli bilirkişi beyanı ve bilirkişi raporuna göre davalının 172 parselde T 21 olarak işaretli bölümü dava tarihinden önce kullandığı bu bölüme el atması sonucu meralık vasfının kaybına neden olduğu sabittir. Bu nedenle bu kısım için de müdahalenin meni ve bilirkişinin tespit ettiği eski hale getirme bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu yöndeki talebin reddi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.3.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8361, Karar No: 2014/18687, Tarih: 05.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/8361 E.  ,  2014/18687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/260906

MAHKEMESİ : Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2011/352 (E) ve 2013/182 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar E.. B.. ve M.. Y.. savunmanları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanık E.. B.. ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak; sanık M.. Y.. savunmanı yönünden duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda, başvurusunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar Etem ve Mustafa tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık Mustafa'nın yakınanlardan yağmaladığı cep telefonu ve giysileri sakladığı yeri kendisini işyerinde yakalayan polis memurlarına söylediği, yine sanık Etem'in de gasp edilen aracın kontak anahtarını attığı yeri göstererek yakınanlara

iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında, Kısmi iade nedeniyle yakınan Yusuf'a etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği hususu sorularak, sonucuna göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden TCK'nın 168. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2- Sanık Gökhan'ın, olay tarihinde haklarında mahkumiyet kararı verilen diğer sanıklar Etem ve Mustafa ile beraber olayın başından sonuna kadar birlikte hareket ettiği ve diğer sanıklarla birlikte, içinde kıyafet ve cep telefonu olan suça konu aracı olay yerinden götürdüğünün anlaşılması karşısında; sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. B.. ve M.. Y.. savunmanları ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, ilişkin oybirliği ile alınan karar 05.11.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı A.. A..'ün katıldığı oturumda, sanık ve savunmanının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/17251, Karar No: 2014/20471, Tarih: 22.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17251 E.  ,  2014/20471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat ve şikayetçi Hazine vekilinin 1228 nolu parsele tecavüzden verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi hazine vekilinin ... parsele yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suça konu ... sayılı parselin tapuda Maliye Hazinesi adına tarla vasfıyla kayıtlı olması karşısında, mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 06.07.2011 tarihli ek kararı kaldırılarak esas hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan hazine vekilinin, suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Şikayetçi Belediye Başkanlığı'nın temyizi üzerine yapılan incelemeye gelince;

Belediyeye ait meraya tecavüz suçundan zarar görme olasığı bulunan Belediye Başkanlığı'nın temyiz hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Belediye temsilcisinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

3- Şikayetçi hazine vekilinin 1228 sayılı parsele yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Belediye sınırları içinde bulunan meraya tecavüz suçunun mağduru belediye tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından yerel mahkeme tarafından 1412 sayılı CMUK.nun 315. maddesi yerine, 5721 sayılı CMK.nun 296/1. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmesi yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 06.07.2011 günlü temyiz talebinin reddine ilişkin kararın hüküm fıkrasında “CMK.296/1” ibaresi çıkarılıp yerine, "1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gözetilerek aynı kanunun 315." yazılmak suretiyle temyiz talebinin reddine ilişkin kararın (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13582, Karar No: 2013/15375, Tarih: 22.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/13582 E.  ,  2013/15375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, emekli olarak işten ayrıldığını ileri sürerek , kıdem tazminatını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Karar tarihi itibariyle davalı ... Müdürlüğünün harçtan muaf olduğu gözetilmeden aleyhine harç yükletilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 ve 4 numaralı bentlerinin silinerek yerine ;

“ 2- Peşin alınan 126.55 TL harcın mahsubu ile bakiye 225,87 TL harcın davalı ... harçtan muaf olduğundan davalı Temser Temizlik Hiz Taah Ltd Şti'nden tahsili ile hazineye irat kaydına,

4- 150,00 TL BK ücreti, 20,00 TL posta ücreti, 10,65 TL müzekkere masrafı olmak üzere toplam 180,65 TL yargılama giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” ,

Hükme 5 numaralı bent eklenerek “ davacı tarafça yapılan 126.55 TL harcın davalı Temser Temizlik Hiz Taah Ltd Şti'nden tahsiline ile davacıya verilmesine” yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan Temser Temizlik Hiz Taah Ltd Şti'ne yükletilmesine, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14426, Karar No: 2017/6028, Tarih: 18.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/14426 E.  ,  2017/6028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/07/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeni ile manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Hakim, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; haksız şikayetin gelişim şekli, kullanılan ifadeler, olay tarihi ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3031, Karar No: 2015/15864, Tarih: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3031 E.  ,  2015/15864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/238-2014/439

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerinde bulunan yapılara bedel belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması, değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması, etrafının da meskun olması gerekir. .... Belediye Başkanlığının 29.05.2014 ve 18.06.2014 tarihli yazılarında, taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları dışında olduğu belirtilmiştir.

Taşınmazların mevcut durumu itibariyle arsa vasfını kazanmadığı anlaşıldığından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçildikten sonra bulunan bedele taşınmazların bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi gereğince % 150 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilavesi suretiyle değer tespiti gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Faizin başlangıç tarihinin 22.08.2014 olması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12792, Karar No: 2019/14582, Tarih: 25.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12792 E.  ,  2019/14582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasa'ya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde kısa süreli hapis cezalarından çevrilen seçenek tedbirlerinin yerine getirilmemesi halinde hapis cezalarının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğun özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle ödenecek ücretin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

2-İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğun özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle ödenecek ücretin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Hapis cezalarının tamamen veya kısmen infazına karar verilebileceğinin ihtarına ve sosyal inceleme rapor ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline” ilişkin bölümler çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve Yasa'ya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.