muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3993, Karar No: 2010/5455, Tarih: 10.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3993 E.  ,  2010/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAHİLİ DAVALI : ... SABUN YAĞ GLİSERİN TİC. A.Ş.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazine tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 1430 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 328.02 m² lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığın ileri sürerek, tapu iptal isteğinde bulunmuştur.

Davalı ve dahil davalı davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar dairece on yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddedilmesi gerektiğine işaret edilerek bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince, yapılan yargılamanın sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ... ’nun raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,10.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Okundu 13.5.2010 BK.Not:
Yargıtay — Esas No: 2019/2667, Karar No: 2019/4164, Tarih: 26.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/2667 E.  ,  2019/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1178 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davası sırasında yetki belgesi verildiğini, çekişme konusu 914 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlardaki paydaşların kimlik bilgilerinde eksiklikler olduğunu ileri sürerek, maliklerin isimlerinin nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.İddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair karar Dairece, “...Somut olaya gelince, mahkemece doğum tarihinin kütükte bulunması zorunlu unsurlardan olmadığı hususu gözardı edilerek çekişme konusu taşınmazlarda paydaşların doğum tarihinin düzeltilmesi doğru olmadığı gibi; talep aşılmak suretiyle paydaş ... yönünden de hüküm kurulması doğru değildir. Kabule göre de, tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmayacağı gözardı edilerek yargılama giderlerinin davalıdan tahsil edilmesi ve aleyhine vekalet ücretine hükmolunması da isabetsizdir...” gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde bozmaya uygun şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.Ancak, davacının, dava konusu 914 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlarda kayıt maliklerinden ... ve ...’in aynı kişi ve soyadının da ... olduğunu ileri sürerek kaydın düzeltilmesini talep ettiği, ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1962/298 esas 1963/77 karar sayılı 21.01.1963 tarihli veraset ilamında, mirasbırakan ... kızı ...’nin ana baba bir kardeşi ...’nın çocukları ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın mirasçı olarak yer aldıkları, nüfus kayıtlarında ise ... ve ... kızı 1905 doğumlu ...’ın kardeşi ...’ın 27.09.1925 doğumlu kızı ...’in baba adının ..., soyadının ... olup kardeşlerinin de ..., ..., ..., ... ve ... olarak göründüğü, nüfus kayıtlarına göre ... ve ...’dan olma ... isminde başka birinin bulunmadığı, tapu kayıtlarında ... ve ... olarak ayrı ayrı yazılan kayıt maliklerinin esasen aynı kişi olduklarının mahkemenin de kabulünde olup kayıt maliki “...’in, ... kızı ...”, kayıt maliki “...’in; ... kızı ...” şeklinde düzeltildiği; oysa ki, kayıt malikleri ... ile ...’in, ... kızı ... ... olduğunun nüfus kayıtlarından anlaşıldığı halde mahkemece düzeltme yapılırken adı geçen kayıt maliklerinin soy adının “ ...” olarak düzeltilmediği anlaşılmaktadır.

Ne var ki; değinilen husus yeniden yargılamayı gerekli kılmadığından gerekçeli kararın hüküm kısmında “... ...’in; ... kızı ....” olarak yazılı ifadenin “ ....’in; ... kızı ... ....” şeklinde; yine hüküm kısmında “....’in; ... kızı ....” olarak yazılı ifadenin “....’in; ... kızı ... ....” şeklinde düzeltilmesine, davalı vekilinin temyiz itirazının değinilen yönden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/473, Karar No: 2015/185, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/473 E.  ,  2015/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30.İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/978 E-2013/269 K.

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/01/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 02/03/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8.maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1.maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433.maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13856, Karar No: 2015/4269, Tarih: 17.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13856 E.  ,  2015/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet (...), hükmün açıklanmasının geri bırakılması (..., ...)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde evinin önünde eşinin kullanmakta olduğu araçtan alkollü olarak inen katılan sanık ...’in elindeki bira şişelerini sokağa bırakmak istemesi sebebiyle sanıklar ... ve ... ile aralarında tartışma çıktığı, bu tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine olay yerine kolluk görevlileri olan ... ve ...’nun intikal ettiği, adı geçen polis memurlarının sanığı karakola ve adli rapor temini için hastaneye götürmek üzere araca bindirdikleri, bu esnada telefonda birisi ile yüksek sesle konuşmakta olan katılan sanığın polisleri kastederek “şerefsiz polisler geç geldi, ben bunlara göstereceğim” biçiminde hakaret ettiği, uyarılması üzerine polislerden ...’na vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı, bunun üzerine görevli polislerce aracın arka tarafında bulunan nezaret kısmına bindirmeye çalıştıkları esnada mukavemet göstererek aracın sağ arka stop lambasını kırdığı, aracın nezaret bölümünde bulunan tellere zarar verdiği ve alkol ölçümü esnasında polislere hitaben “siz p…venksiniz” biçiminde hakaret etmeye devam ettiği iddia ve kabul olunan olayda;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılan sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Katılan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Katılan sanığın eyleminin kamu malına zarar verme, polisler ... ve ...’ya karşı zincirleme biçimde hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan sanık ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33338, Karar No: 2013/25178, Tarih: 11.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33338 E.  ,  2013/25178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal etme, Hakaret

Hüküm : 1- Hakaret suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2- Özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayat kavramı; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, içinde bulunulan fiziki çevrenin özellikleri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir süre duygusal boyutta arkadaşlık ilişkisi içerisinde olduğu katılan tarafından arkadaşlıklarına son verilmesine tepki olarak, katılanla beraber oldukları dönemde onun bilgisi dahilinde çekilmiş ve birlikteliklerini gösteren 22 adet fotoğrafı katılan adına kurduğu ve herkesin ulaşabileceği internet sitesinde yayınladığı ve fotoğrafların altına ileri derecede müstehcen içerikli ve hakaret teşkil eden yazılar ekleyerek bunları yayması şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkla aralarındaki ilişkinin varlığını ve boyutunu kendisinde saklı tutan katılanın, özel yaşam alanı kapsamındaki fotoğraflarını, onun rızası dışında, internet ortamında yayması şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminde özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun; sanık tarafından bu fotoğrafların altında, müstehcen içerikli yazılar yazılması şeklinde gelişen eylemde de hakaret suçunun yasal unsurlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, sanığın ağır işitme kaybı rahatsızlığı olup, kollukta ve mahkemede verdiği ifadelerin tutanağa yanlış geçirildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme yapıldığına, sanığın atılı suçları işlemediğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1- Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hükümler kurulması kanuna aykırı,

2- Hükümlerden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmü gereğince, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19282, Karar No: 2023/19802, Tarih: 18.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19282 E.  ,  2023/19802 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/206 E., 2023/231 K.

DAVA TARİHİ : 23.10.2014

KARAR : Davanın kabulü

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/558 E., 2017/494 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde, alt işveren firmalarda çalıştığını ve iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle feshedildiğini ancak kendisine kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödenmediğini, asıl işveren alt işveren ilişkinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yasal zamanaşımı süresinde açılmadığını, müvekkili Kurumun asıl işveren olduğu yönündeki iddianın tamamen hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının çalıştığı dönemlere ait kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretlerinin tamamını tahsil ederek işten ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.10.2017 tarihli ve 2014/950 Esas, 2017/410 Karar sayılı kararı ile; davacının yaptığı temizlik işinin yardımcı iş olduğu, davalının asıl işveren olarak sorumlu olduğu ve davacının iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiği gerekçesiyle davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.03.2019 tarihli ve 2018/850 Esas, 2019/842 Karar sayılı kararı ile; davalının asıl işveren olarak sorumlu olduğu ve davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kanıtlamadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 25.02.2021 tarihli ve 2020/4698 Esas, 2021/5143 Karar sayılı ilâmı ile; taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının muvazaa iddiası yönünden daha önce açılan davada muvazaa tespitine dair kesinleşen kararın ve temyiz aşamasında sunulan yıllık izin talep dilekçelerinin davacı asılın da beyanı alınarak değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek bozma ilâmından sonra toplanan kanıtlar ve 19.06.2023 tarihli ek bilirkişi raporuna dayanılarak ve davacının talebiyle bağlı kalınarak ayrıca davacı tarafça ileri sürülen muvazaa iddiasının ve bu kapsamda muvazaa ilişkisinin Yargıtayın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen dava ile kanıtlandığı gerekçesiyle davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; ihale ile başkalarına yaptırılan işin anahtar teslimi işi olduğunu ve davalıya husumet yöneltilmesinin usul ve yasaya aykırı olup husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davalı Kurum ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığını, davalının işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriği, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; asıl işveren alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları ile 53 ve 59 uncu maddeleri, aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen uygulanmakta olan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları ile 53 ve 59 uncu maddeleri, aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen uygulanmakta olan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11198, Karar No: 2014/14917, Tarih: 09.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/11198 E.  ,  2014/14917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ..., yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233 vd. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.