muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3352, Karar No: 2020/2601, Tarih: 27.10.2020

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifiz. Saygılarımızla.
Yargıtay — Esas No: 2013/18006, Karar No: 2014/5630, Tarih: 03.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18006 E.  ,  2014/5630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, Hırsızlık

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

CYY'nın 231.maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin kararlara karşı aynı Kanunun 231/12.madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, yine aynı Kanununu 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

II- Hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilirken gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, TCK'nın 145.maddesinde "malın değerinin azlığı" kavramının 5237 sayılı Kanuna özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği ve somut olayda katılana ait işyerinden fatura çalınması eyleminde bir ihtiyacın giderilmesinden bahsedilemeyeceğinden uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 145.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncelerine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5516, Karar No: 2008/377, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5516 E.  ,  2008/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davada alacağın faiziyle birlikte tahsili talep edilmiş, faizin cinsi ve yasal haddi aşan oranda faiz istendiği açıklanmamıştır. Bu durumda kabul edilen alacak için temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken talep aşılmak suretiyle reeskont faiz uygulanması doğru olmamıştır. Hükmün bu nedenle bozulması gerekir. Ancak düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII.maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca kabulüyle mahkeme kararının hüküm kısmı, birinci fıkrası ikinci satırında yürütülecek kelimesinden sonra gelen “reeskont” kelimesinin karardan çıkartılarak yerine “yasal” kelimesinin yazılmasına ve kararın değiştirilen bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2547 Sayılı Yasanın 56/b maddesi gereğince davalı harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1815, Karar No: 2011/510, Tarih: 24.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1815 E.  ,  2011/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 13/12/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olayda, davalı ...'nın trafik işaretlemelerini usulüne göre yapmaması nedeniyle sorumluluğu bulunduğu ileri sürülmüştür.

Davalı ... bir kamu tüzel kişiliği olup kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Bu davalının, yasa ile kendisine verilmiş bulunan görevi yerine getirmediği ileri sürülmüştür. Görevin, hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin işlem ya da eylemi nedeni ile ... zararlardan dolayı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev konusu Kamu düzenine ilişkin olup ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalılardan ... yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; davacı, geçici iş göremezlik zararı bulunduğunu belirterek bu zararın da ödetilmesini istemiştir. Bu konuda düzenlenen 28.08.2009 günlü raporda; davacının, 25 gün iş ve güçten kalacağı; 40 günde iyileşeceği belirtilmiştir. 25 günlük iş ve güçten kalma süresi adli iyileşme süresi olup ceza yargılaması yönünden bir değer ve önem taşır. 40 günde iyileşeceğine ilişkin süre ise tıbbi iyileşme süresi olup geçici iş göremezlik zararının bu süreye göre hesaplanması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, adli iyileşme süresine göre hesaplananın geçici iş göremezlik zararının ödetilmesine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, adli iyileşme süresine göre hesaplananın geçici iş göremezlik zararının ödetilmesine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

4-Davalılardan ...'un diğer temyiz itirazına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; Yaralanmanın niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olayın meydana geldiği tarih ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, adı geçen davalı yönünden kabul edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Adı geçen davalı yönünden davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına; (4) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılardan ... yararına; (2) sayılı bentte gösterilen nedenle taraflar yönünden BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/01/2011gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7855, Karar No: 2013/205, Tarih: 16.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/7855 E.  ,  2013/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.09.2008 gün ve 2007/227 Esas, 2018/354 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, (içinde en az iki adli tıp uzmanı ile tetkik edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden) oluşacak bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, 06.11.2007 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair, söz konusu süreden önce yapılan muayeneye istinaden 21.04.2008 tarihinde düzenlenen ve Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporuna dayanılarak sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1182, Karar No: 2007/1093, Tarih: 02.04.2007

7. Hukuk Dairesi 2007/1182 E., 2007/1093 K.

**7. Hukuk Dairesi 2007/1182 E., 2007/1093 K.**

**- İSKAN YOLUYLA TAHSİS

- TAPU KAYDININ MAHALLİNE UYGULANMASI**- 2510 S. İSKAN KANUNU (MÜLGA) [ Madde 10 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 13 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi katılan Hazine ile Mustafa, Kadir mirasçıları Fettah, İsmail, Savran, Güllü, Mehmet mirasçıları Kazım, Güllü, Ali ve Hasan mirasçısı Ümmü oğlu Vezir tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 172 parsel sayılı 203125 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu ve vergi kaydına dayanılarak davalı Süleyman ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Kadir tapu kaydına dayanarak dava açmış; Fettah, Hasan, Mustafa, Ali, Mehmet, A.Rahman, Mevlüt ve arkadaşları dava konusu taşınmaz içerisinde kendilerine ait tapulu yer bulunduğunu, Hazine ise çekişmeli taşınmazın tümünün Hazine adına tapuda kayıtlı olduğunu öne sürerek davaya katılmışlardır. Mahkemece yargılama sonunda Hazine'nin ve bir kısım katılanların davalarının reddine, katılan Mustafa, Ümmü, Kadir, Fettah, Ali S., Ali Ş., Ahmet, İsmail, Savran, Resul, Ali A., Mustafa Ş., Hacı Bülbül ve İsmail'in davalarının kabulüne, 172 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptaline teknik bilirkişi tarafından düzenlenen 18.02.1993 günlü rapor ve eki haritasında sırası ile (A, B, C, D, E, F, G, H, I, K, L, M, N ve O) harfleri ile işaretli sırası ile 28279 m2, 17248 m2, 23126 m2, 16815 m2, 38142 m2, 6188 m2, 4827 m2, 7685 m2, 21249 m2, 15937 m2, 25587 m2, 296 m2, 380 m2 ve 11930 m2 yüzölçümündeki bölümlerin sırası ile Mustafa, Ümmü, Kadir, Fettah, AH S., Ali Ş., Ahmet, İsmail, Savran, Resul, Mustafa Ş., Hacı Bülbül ve Ö... Köyü Tüzel Kişiliği adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davaya katılan Hazine ile Mustafa O., Kadir mirasçıları Fettah, İsmail, Savran, Güllü, Mehmet mirasçıları Kazım, Güllü, Ali ve Hasan mirasçısı Ümmü oğlu Vezir tarafından temyiz edilmiştir,

Taraflar ayrı ayrı tapu kayıtlarına dayanmışlardır. Hükmü temyiz etmediği saptanan davalı taraf, dava konusu 172 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak yapılan tapu kaydına, katılan davacı Hazine, idari yoldan oluşan Şubat 1952 gün 61 sayılı tapu kaydına, Hazine dışındaki davaya katılanlar ise, Hazine'nin 2510 sayılı İskan Yasası uyarınca tahsis ve temlikiyle oluşan tapu kayıtlarına dayanmışlardır.

İddianın öne sürülüş biçimi, mahkemece toplanan, değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre uyuşmazlığın sağlıklı bir biçimde çözümlenebilmesi için tutunulan tapu kayıtlarının yöntemine uygun şekilde yerine uygulanarak kapsamlarının duraksamasız belirlenmesi gerekir.

İddianın öne sürülüş biçimi, mahkemece toplanan, değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre uyuşmazlığın sağlıklı bir biçimde çözümlenebilmesi için tutunulan tapu kayıtlarının yöntemine uygun şekilde yerine uygulanarak kapsamlarının duraksamasız belirlenmesi gerekir.

Ne var ki, mahkemece yapılan araştırma ve uygulama ile mahkemenin hükme dayanak yaptığı uzman bilirkişi haritası ve eki rapor, keşfi izlemeye uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediği, bu nedenle yargı denetimine açık olmadığından yetersizdir.

Kural olarak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyannca tapu kayıtlarının haritaya dayanmaları halinde kapsamlarının haritasına göre belirlenmesi zorunludur. Mahkemece, 2510 sayılı Yasa uyarınca iskan yoluyla Hazine'nin tahsis ve temlikinden oluşan tapu kayıtlarının dayanağı haritasının bulunup bulunmadığı sağlıklı biçimde belirlenmemiştir.

O halde, öncelikle Hazine dışındaki katılan davacıların tutundukları 2510 sayılı İskan Yasası uyannca oluşan tapu kayıtlarının dayanağı haritalar, varsa haritaların ölçeklerini gösterecek biçimde onaylı örnekleri Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, öncelikle geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile Hazine'nin tutunduğu Şubat 1952 tarih 61 sayılı tapu kaydının dayanağı harita ile sözü edilen kayıttan Hazine'nin tahsis ve temlikinden 2510 sayılı Yasa uyarınca iskan yoluyla oluşan tapu kayıtlarının dayanağı haritaların ölçekleri eşitlenerek yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle haritalar çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar iJe arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden ve değişmez sınır kabul edilebilecek kişi taşınmazlarından yararlanılmalı, Hazine'nin tahsis ve temlikiyle oluşan Hazine dışında davaya katılanların tutunduğu tapu kayıtlarının dayanağı haritalarının bulunmadığı saptandığı takdirde, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca sözü edilen tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yararlanılarak kayıtlarda kapsam belirlenmeli, yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde taraflara bu konuda tanık dinletme olanağı sağlanmalı, kayıtlarda yerel bilirkişice tarif edilen sınır yerleri uzman bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, öte yandan kadastro tespitine dayanak yapılan davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olmadığı, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenerek bu hukuksal olgu gözönüne alınarak hüküm oluşturulduğu, davalı tarafın aleyhindeki hükmü temyiz etmediği, saptanan bu hukuksal olgunun kesinleştiği keşif ve uygulamada dikkate alınmalı, ayrıca 2510 sayılı Yasa uyarınca oluşan tapu kayıtlarının kapsamının kök tapu kaydının dayanağı haritanın içinde açık bir anlatımla Hazine adına oluşan Şubat 1952 tarih 61 sayılı tapu kaydının dayanağı haritanın kapsamında aranmasının zorunlu olduğu dikkate alınmalı, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar, davalı iseler dava dosyaları getirtilerek sözü edilen komşu taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmış ise, bu kayıt ve belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği yönü üzerinde durulmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye uygulamaya İlişkin yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra 3402 sayılı Kadastro Ka-nunu'nun 13, 20 ve özellikle tapu dışı satın almaya dayanan taraflar yönünde sözü edilen yasanın 13/B-b maddesi hükümleri eşliğinde sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kadastro hakiminin infazı mümkün doğru sicil oluşturmakla yükümlü olduğu gözardı edilerek kısa ve gerekçeli kararda taraflar adına tescile karar verilen bölümlerin hüküm yerinde duraksamaya meydan vermeyecek şekilde gösterilmeyerek infazda kuşkuya, duraksamaya meydan verecek biçimde hüküm oluşturulması dahi isabetsiz, katılan davacı Hazine ile davaya katılan davacı Mustafa, Kadir mirasçıları Fettah ve paydaşları ile Mehmet mirasçıları Kazım ve paydaşları ve Hasan mirasçısı Vezirin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 02.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2673, Karar No: 2019/4666, Tarih: 04.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2673 E.  ,  2019/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürme

HÜKÜM : Alanya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/04/2018 gün ve 2017/422 esas-2018/174 karar sayılı, sanığın "taksirle öldürme" suçundan TCK'nin 85/1, 22/3, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin hükmün, sanık müdafii, katılanlar ..., ... ve Aile Çalışma Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekillerinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, Mahkemenin anılan kararının CMK'nin 280/2 maddesi uyarınca kaldırılarak,sanğın "kasten öldürme" suçundan TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafiinin, karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik taksirle öldürme suçu nedeniyle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii ile katılan vekili tarafından istinaf edilmiş, istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi vermiş olduğu 09/11/2018 Tarih ve 2018/2504 Esas, 2018/2698 sayılı kararıyla istinaf başvurusunu kabul ederek yeniden yargılama yapmak suretiyle sanığın kasten öldürme suçundan 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiş olduğu hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de,

Sanık müdafiinin 15 günlük yasal süre içindeki temyiz isteminin 5217 sayılı CMK’nin 294/1 ve 295/1 maddeleri uyarınca temyiz sebebi içermediği ve temyiz sebebini içeren dilekçesinin de 7 günlük yasal süreden sonra verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek katılanlar vekili ile katılan ... vekilinin temyizi ile sınırlı yapılan incelemede;