muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7654, Karar No: 2018/16859, Tarih: 27.09.2018

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının günlük 2'şer saat olmak üzere toplam 896 saatlik kamu yararına çalışmasını davalı firmada çalışmaya devam ederken tamamlamak istediğini, davacının bu talebinin esasen davacının yaklaşık 2 yıl boyunca davalı firmada çalışmaya devam ederken işten erken çıkarak aynı zamanda ... Müftülüğü nezdinde çalışması anlamına geldiğini, davacının söz konusu talebinin davalı firmanın iş planlanmasını işyeri organizasyonunu ve iş akışını olumsuz etkileyeceğini, işyerinde ve diğer çalışanlar nezdinde olumsuzluklara yol açacağını, davacının davalı firmada çalıştığı dönemde denetimli serbestlik dahi olsa başka bir işte çalışmasının, davalı firmadaki çalışma performansını ve verimini olumsuz etkileyeceğini, işten yarım saatte olsa erken çıkmasının diğer çalışanlar üzerinde olumsuz etkilere yol açacağını, davacının hergün yarım saat-bir saat önce işi bırakıp diğer tarafa gitmesi gerekeceğini böyle bir duruma davalı firmanın katlanmasını talep etmesinin davalı firmanın cezanın çekilmesine ortak olmasını istemekle eşdeğer olduğunu ve davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak; ”Tüm dosya kapsamından davacının denetimli serbestlik kapsamında kamu yararına bir işte çalışmadan evvel işyerinde 06:30-16:30 saatleri arasında çalıştığı davacıya kamu yararına bir işte çalışma kapsamında denetimli serbestlik kararı verilince davacının iş yerine yakın bir kamu kurumunda çalışmaya başladığı, ayrıca fazla mesai yapmak istemediği, fazla mesai yapmayı kabul ettiğine dair muvafakatnameyi imzalamadığı,davacının denetimli serbestlik kapsamında çalışma sürelerini işverene bildirerek çalışma zamanlarının düzenlenmesini noter kanalı ile ihtaren istemesi üzerine davalı işveren tarafından davacının iş aktine son verildiği, davacının 1 ay süre ile hem iş yerinde hem de denetimli serbestlik kapsamında çalıştığı, işveren tarafından davacının çalışma süreleri denetimli serbestik kararı da gözetilerek düzenlenebilecek iken fesih yoluna başvurulduğu, davacının 2007 yılından beri davalı şirkette çalıştığı 2016 yılında yasal zorunluluk dolayısı ile çalışması nedeni ile işveren tarafından işçinin çalışma koşulları ve saatleri değiştirilmek veya başka bir birimde görevlendirmek gibi seçenekler değerlendirilmeden işçinin iş aktinin feshedildiği feshin geçerli sebebe dayanmadığı, işçinin bu yasal yükümlülük ile başka bir iş bulmasının da güç olduğu, uzun süre çalıştığı işyerinin işçiyi düşünerek bir düzenleme yapabileceği dikkate alınarak davacıya farklı bir görev ve pozisyonda iş teklifinin yapılmadığı, bu nedenle feshin son çare olması ilkesine uygun davranılmadığı“ gerekçeleriyle iş akdinin feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) İstinaf Sebepleri:

Ç) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda;davalı vekili gerekçesiz istinaf dilekçesi ile; ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, gerekçeli istinaf dilekçesinin yasal süresi içinde sunulacağını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “Davalı vekilince henüz gerekçeli karar yazılmadan ve tebliğ edilmeden 04/07/2017 tarihinde gerekçesiz istinaf dilekçesi süresi içerisinde verilmiş ve istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Tarafların gerekçeli istinaf dilekçelerini verme süresi gerekçeli kararın kendilerine tebliğinden itibaren 8 gündür. Gerekçeli karar davalı tarafa 07/08/2017 tarihinde tebliğ edilmiş olup davalı tarafından gerekçeli istinaf dilekçesi dosyaya sunulmamıştır.

Davalı tarafından verilen 04/07/2017 tarihli gerekçesiz istinaf dilekçesi süresi içerisinde verilmiş olan ve geçerli olan istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesidir. Bu dilekçede her ne kadar istinafa konu edilen sebep ve gerekçeleri belirtilmemiş ise de; geçerli bir istinaf yoluna başvuru dilekçesi olduğundan kamu düzenine ilişkin şartlar incelenmiş olmakla, kamu düzenine aykırı herhangi bir durumunda bulunmadığı” gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; davacının yaptığı trafik kazası nedeniyle yargılandığı ceza davasında 2 yıl süre ile 14:30-16:30 saatleri arasında, belirlenen bir kamu işyerinde çalışarak denetimli serbestliğe tabi tutulması kararlaştırılmıştır. Bu karar üzerine davacı davalı işverene müracaat ederek normal şartlarda 16:30 da çıkması gereken işyerinden saat 14:30 da çalışması gereken kamu işyerinde olacak şekilde ayrılmasına, işverenin müsaade etmesini talep etmiştir. Davalı ise, iki yıl süre ile mesainin yaklaşık üç saat önceden bırakılmasının işyerinde olumsuzluklara yol açacağını, iş akışını bozacağını öne sürerek bu talebi kabul etmemiş ve davacının işten erken ayrılmaya başlayarak, işyerinde işi aksatması sonrasında da, mevcut durumu zorlayıcı neden kabul ederek iş akdini feshetmiş ve davacıya kıdem tazminatını ödemiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/III.maddesindeki hüküm işçinin zorlayıcı neden ile hiç çalışamaması anlamında olup, işyerinden erken saatlerde ayrılma, bu kapsamda değildir. Ancak davacı işçinin 2 yıl süre ile işyerinden mesai bitmeden ayrılacak olmasının iş akışını bozacağı açık olup, işverenden bu duruma katlanması beklenemez. Bu itibarla davalı işverenin yaptığı feshin haklı değil ancak geçerli nedene dayandığı kabul edilerek davanın reddi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/III.maddesindeki hüküm işçinin zorlayıcı neden ile hiç çalışamaması anlamında olup, işyerinden erken saatlerde ayrılma, bu kapsamda değildir. Ancak davacı işçinin 2 yıl süre ile işyerinden mesai bitmeden ayrılacak olmasının iş akışını bozacağı açık olup, işverenden bu duruma katlanması beklenemez. Bu itibarla davalı işverenin yaptığı feshin haklı değil ancak geçerli nedene dayandığı kabul edilerek davanın reddi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 35,90 TL karar- ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar- ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 159,50 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

7-Dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/713, Karar No: 2011/3154, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/713 E.  ,  2011/3154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında 129 ada 241 parsel sayılı 1519,53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Arsa niteliğiyle davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla ... Kadastro mahkemesine dava açmış ancak askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle ... kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Orman Yönetimi ise orman savı ile davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu Kahramanmaraş ili, ... İlçesi, , 129 Ada 241 Parsel sayılı taşınmazda ... oğlu ... adına olan 1/2 hissenin, ... oğlu ... adına olan 1/2 hissenin tapu kaydının iptali ile, orman vasfıyla tam hisse olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında sonuçları ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın ibreli ağaç rumuzlu bölmede, orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve Hazinenin dayandığı tapu kaydının ..., ..., ... ve ... sınırlı olup her yere uyabilecek nitelikte kayıt olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17094, Karar No: 2015/8983, Tarih: 28.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17094 E.  ,  2015/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/17094

Karar No : 2015/8983

Tebliğname No : 2 - 2013/94300

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2009/277 (E) ve 2012/1083 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-01.10.2009 günü yakınanın iş yerinin önünden çalınan ...... plaka sayılı motosiklet ile 06.10.2009 tarihinde seyir halinde iken kollukça yakalanan suça sürüklenen çocukların atılı suçlamayı kabul etmeyip, suça konu motosikleti ...... semtindeki ...... lakaplı bir kişiden ücret mukabilinde kiraladıklarını savunmaları karşısında, ..... lakaplı kişinin iş yeri ve açık adresi suça sürüklenen çocuklardan sorulup, gerekirse kolluk araştırması da yaptırılmak suretiyle araştırılıp, bu kişinin varlığı halinde tanık olarak ifadesi alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 06.10.2009 tarihli yakalama tutanağına göre suça sürüklenen çocuklar tarafından kullanılan motosiklete yakınana iade edilmek üzere kollukça el konulduğunun anlaşılması karşısında, adli sicil kayıtlarına göre suç tarihi öncesinde kasıtlı suçtan engel hükümlülükleri bulunmayan suça sürüklenen çocukların “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat” ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken, "mağdurun zararını gidermedikleri anlaşıldığından...” biçimindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre ise de;

3- Yakınanın soruşturma aşamasındaki 02.10.2009 tarihli beyanına göre; suça konu park halindeki motosikletin yakınan tarafından direksiyon kilidi ile kilitlenmek suretiyle koruma altına alındığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocukların TCK'nın 142/1-e maddesi yerine, aynı Kanun'un 141/1 maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8883, Karar No: 2019/11403, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/8883 E.  ,  2019/11403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup kamu davasına katılan ...’in, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 17.09.2019 havale tarihli dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21177, Karar No: 2013/27487, Tarih: 11.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/21177 E.  ,  2013/27487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, eşinin şikayetçi ile ilişkisi olduğundan şüphelendiğini savunması, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde sanığın bu şüphesinin Denizli 3. Aile Mahkemesi'nin 2007/266 E.-2008/875 K sayılı dosyası ile sübut bulduğunu belirtmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Kabule göre de,

Sanığın sabıkasız olması, yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek takdiri indirim uygulanması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2008/2-149-2008/163 sayılı kararındaki “Öncelikle lehe olduğundan kuşku duyulmayan ve diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce Yargıç tarafından isteme bağlı olmaksızın değerlendirilmesi zorunluluğu bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun saptanmasında zorunluluk bulunmaktadır.” şeklindeki açıklama tehdit suçu nedeniyle dosyaya yansıyan ve talep edilen somut (maddi) bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel oluşturmaması karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerekirken, “sanığa verilen hapis cezasının seçenek yaptırım olan para cezasına çevrilmiş olması nedeniyle ” biçimindeki, kanuni olmayan gerekçeyle, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4021, Karar No: 2008/541, Tarih: 12.02.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4021 E.  ,  2008/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Ot.San.Tic.Paz.A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 6.679.76.YTL'sı hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek zorunlu mali sorumluluk sigortasından ödenen 2.000.00.YTL'nin mahsubu ile kalan 4.679.76.YTL'sı tazminatın ödeme tarihinden işleyecek faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Ot.San.Tic.Paz. A.Ş vekili davanın reddini savunmuştur.

Davacı-davalı ... hakkında açılan davayı takip etmediklerini beyan etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 2.823.25.YTL'sı tazminatın 14.3.2003 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı ... Ot. San.Tic.Paz.A.Ş'den tahsiline, davalı ... hakkında açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Ot.San.Tic.Paz.A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... Ot.San.Tic.Paz.A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 114.45.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ... Ot.San.Tic.Paz.A.Ş'den alınmasına 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11084, Karar No: 2010/6204, Tarih: 01.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/11084 E.  ,  2010/6204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.06.2009 tarih ve 2007/48-2009/274 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen gününde 01.06.2010 davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üstlendiği kanalizasyon inşaatı işinden doğacak risklerin davalı şirkete sigorta ettirildiğini, inşaatın 30.06.2006 ve 01.07.2006 tarihlerinde meydana gelen aşırı yağışlar nedeniyle uğradığı hasar bedelinin, usulüne uygun müracaata rağmen ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik (10.000)YTL’nın 04.07.2006 ihbar tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 30.06.2006 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini (2.158.448,53)YTL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili, dava konusu poliçede inşaat süresinin 29.11.2002-10.11.2005, bakım süresinin ise 10.11.2005-10.11.2006 olarak teminat altına alındığını, bakım döneminde meydana gelen doğal afet zararlarının teminat haricinde olduğunu, yine dava konusu inşaat işinin tamamlandığını ve iş sahibince kabulünün yapıldığını, poliçe genel şartlarının 3/j maddesi uyarınca bu durumda meydana gelen hasar bedelinin de teminat dışında bulunduğunu, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu hasarın meydana geldiği dönemi kapsayan son zeyilnamede bakım devresinin ayrıca belirtilmediği, kaldı ki somut olayda inşaatın devam ettiğini, bakım devresine girilmediğini, inşaatın geçici kabulünün yapılmadığını, hatların teslim edilmediğinin ve kullanılmadığını, inşaatın fiilen devam ettiğinin anlaşıldığı, bu durumda poliçe genel şartlarının 3/j maddesinin koşullarının da oluşmadığı ve hasarın teminat kapsamında bulunduğu, hasar bedelinin (2.158.448.53)YTL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, anılan meblağın 11.07.2006 temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasında 25.08.2003 tarihinde tanzim edilen ve 30.06.2006 ve 01.07.2006 hasar tarihlerini kapsayan 3. zeyilnamede, “bakım süresi” adı altında bir süreye yer verilmeyip, 25.08.2003- 10.11.2006 tarihleri arasındaki dönemin tamamının, herhangi bir ayrım yapılmadan teminat süresi olarak belirlenmiş bulunmasına, yine dosyaya sunulan İller Bankası 16. Bölge Müdürlüğü ve Ünye Belediye Başkanlığı yazıları ile mahkemece mahallinde talimat yoluyla yaptırılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından, dava konusu inşaatın geçici kabulünün henüz yapılmadığının, inşaatın fiilen devam edip bakım devresine girilmediğinin ve dava konusu kanalizasyon hatlarının teslim edilen veya kullanılan bir bölümünün bulunmadığının açıkça anlaşılmasına, bu durum karşısında mahkemece dava konusu hasarın sigorta teminatı kapsamında kabul edilmesinde herhangi bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 99.057,14 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.