muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2431, Karar No: 2023/7149, Tarih: 29.05.2023

Somut olayda, davacı Suriye uyruklu olup dosya kapsamından İtiraz Hakem Heyetince başvurucunun teminat muafiyetinin bulunup bulunmadığı hususunda, hükme dayanak oluşturacak nitelikte bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

5718 sayılı Kanun’un 48 inci maddesinin ikinci fıkrasında, dava açanın karşılıklılık esasına göre, teminattan muaf tutulabileceği düzenlendiğinden öngörülen teminat hususu resen gözetilmelidir.

Bu sebeple İtiraz Hakem Heyetince, öncelikle davacının statüsü belirlenerek teminattan muaf olup olmadığı hususunun Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabına göre, davacının teminat göstermesi gerektiği sonucuna varılırsa teminatın yatırılması için kesin süre verilmesi, anılan sürede belirtilen teminatın yatırılmaması hâlinde istemin usulden reddine, yatırılması hâlinde ise dava şartı eksikliği süresinde giderilmiş olacağından işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken doğrudan işin esasına girilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2. Bozma neden ve şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17356, Karar No: 2016/5658, Tarih: 10.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/17356 E.  ,  2016/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ile kira bedelinin tahsili olmadığı taktirde tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın tapu iptali ve tescil ile kira alacağı talebi yönünden kabulüne dair verilen 23.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil ile kira bedelinin tahsili, mümkün olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 21 nol'u bağımsız bölümü davalı yüklenici ....'den 172.500 TL bedelle satın aldığı ve borcunu sözleşmeye uygun olarak ödeyerek borcunun kalmadığını, davalı arsa sahibinin yükleniciye isabet eden 21 no'lu bağımsız bölümün arsa payını yükleniciye devretmediğini, taşınmazın arsa maliki davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya tesciline, bağımsız bölümün teslim edilmesi gereken tarihten dava tarihine kadar işleyecek kira alacağı 10.000 TL'nin fazlaya dair hakların saklı kalması kaydıyla avans faizi ile birlikte davalı yükleniciden tahsiline, bunlar olmadığı taktirde imzalanan 31.07.2006 tarihli sözleşmenin feshi ile fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla şimdilik satış bedeli olarak ödenen 172.500 TL'nin denkleştirici adalet ilkesine göre güncellenmiş değerinin davalı yükleniciden dava tarihinden itibaren itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 05.02.2016 tarihli celsede davalı yüklenici hakkındaki davayı takip etmediklerini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili; binadaki inşaat eksikliğinin ciddi seviyede olup, yüklenicinin inşaatı tamamlamadan terkettiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, müvekkilin söz konusu gayrimenkul satış vaadi ve inşaat sözleşmesi gereğince üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ile belirlenmiş olan ana gayrimenkuldeki eksik işler bedelinden davacı adına düşen 17.307 TL'nin davalı arsa sahiplerine davacı tarafından ödenmesi halinde davalı ... adına kayıtlı bulunan dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 14240 parsel, 3.372,98 m2 yüzölçümlü arsa nitelikli taşınmazın üzerindeki 4. kat 21 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının tapudan terkini ile davacı adına tesciline, davacının geç teslim nedeniyle uğramış olduğu kira kaybı olarak bilirkişilerce belirlenen 36.850 TL'den davacı talebi gibi 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak avans faiziyle davalı yüklenici ....’den tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, davalı ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile "tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği" benimsenmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Türk Borçlar Kanununun 184. maddesi gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; "Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir." Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince; 25.12.2013 havale tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre inşaatın %93 oranında tamamlandığı eksik işlerin bulunduğu bu durumda inşaatın davacı adına tesciline karar verilmesi mümkün olmadığı anlaşıldığından tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Ayrıca koşullu tescile karar verilmesi de isabetsizdir. Yükleniciden temellük edilen hakka dayanan kişinin bu hakkın varlığını devir yapan yükleniciye karşı, alacağa hak kazandığını ise yükleniciyle yapılan sözleşmenin tarafı olan arsa sahiplerine karşı kanıtlaması gerekir.

Bunun yanısıra bu tür davalarda yüklenici ile arsa sahibi olan davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Zorunlu dava arkadaşlığı olan davalarda zorunlu dava arkadaşlarından birinin yokluğu halinde taraf teşkilinde eksiklik olacağından hüküm kurulamaz. Böyle olunca davalı arsa sahibi ve yüklenici arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan yüklenici hakkındaki dava takipsiz bırakıldığı halde işin esası hakkında karar verilmesi de doğru değildir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar uyarınca davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın tapu iptali ve tescil ile kira alacağı yönünden kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırına iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3647, Karar No: 2013/41222, Tarih: 20.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3647 E.  ,  2013/41222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında yaralama eylemi nedeniyle tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilirken,infazı kısıtlayacak şekilde "temizlik işlerinde" çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, TCK'nin 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin parağraftan "kamuda temizlik işilerinde çalıştırma" ibaresi hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "kamuya yararlı bir işte" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34718, Karar No: 2016/17544, Tarih: 05.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/34718 E.  ,  2016/17544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3628 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin REDDİNE,

2- O Yer Cumhuriyet Savcısı ile şikayetçi ... Bakanlığı vekilinin temyizine göre yapılan incelemede ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ... Bakanlığının CMK'nın 234. maddesi uyarınca davadan haberdar edilip, aynı Kanun'un 237. maddesi gereğince davaya katılma imkânı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile şikayetçi ... Bakanlığı vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14328, Karar No: 2012/2943, Tarih: 01.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14328 E.  ,  2012/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu ... köyü 61 nolu parselin tapu kaydının kadastro tespitine itiraz sonucu 01.01.1993 tarihinde davalı adına oluştuğu anlaşıldığından itiraza ilişkin belgelerin, parsel hakkında dava açılmışsa ilgili dava dosyasının istenip dosyaya eklenmesi,

2- Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili açıklamalı ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 01/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5976, Karar No: 2023/2378, Tarih: 04.07.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/5976 E.  ,  2023/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/61 E., 2019/204 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 14.09.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/59838 nolu adli soruşturması kapsamında davacıya ait cep telefonuna 24.08.2016 tarihinde el konulduğunu, cep telefonunun zamanında teslim edilmemesi nedeniyle ödenen fatura bedelleri karşılığı olarak 873,40 TL maddi, ayrıca davacının tüm malvarlığı değerlerine yasal koşulları oluşmadığı halde 02.08.2016 tarihinde el konulması ve malvarlığı üzerinde tasarrufta bulunamaması nedeniyle ailesinin geçimini sağlayamadığından 100.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 18.10.2018 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacı hakkındaki yargılamaya konu kararın halen kesinleşmediğini, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğundan tazminat koşullarının oluşmadığını, talep edilen miktarın fahiş olduğunu öne sürererek davanın reddini talep etmiştir.

3. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2018/407 Esas, 2018/484 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2019/61 Esas, 2019/204 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2021 tarih, 2019/27219 sayılı tebliğnamesi ile temyiz isteminin reddiyle hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; yasal koşulları oluşmadığı halde davacının malvarlığı değerlerine ve cep telefonuna el konulup zamanında iade edilmediğine, el koyma kararı sebebiyle davacı ve ailesinin büyük mağduriyetler yaşadığına dolayısıyla tazminat koşullarının oluşması sebebiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; yasal koşulları oluşmadığı halde davacının malvarlığı değerlerine ve cep telefonuna el konulup zamanında iade edilmediğine, el koyma kararı sebebiyle davacı ve ailesinin büyük mağduriyetler yaşadığına dolayısıyla tazminat koşullarının oluşması sebebiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

Davacının Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/3 E. sayılı dosyasında Mahkeme tarafından verilen karara yönelik istinaf kanun yoluna başvurulması nedeniyle dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği ve kararın henüz kesinleşmediği, el koyma kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna dair herhangi bir tespitin de olmadığı anlaşıldığından, yasal şartları oluşmayan maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/127 Esas sayılı dosyası kapsamında davacının tüm malvarlığına 02.08.2016, cep telefonuna 24.08.2016 tarihinde el konulduğundan ve malvarlığına yapılan el koymanın 24.01.2017 tarihinde kaldırıldığından cep telefonunun ise; 05.10.2017 tarihinde iade edildiğinden bahisle davacının 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi uyarınca tazminat talebinde bulunduğu, davacı hakkında Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/127-2022/5 sayılı kararıyla silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine karar verildiği, kararın 20.09.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçları, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlamaktadır. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile, gerekse iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılmaktadır. Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek manevi tazminat talebinin reddine, el konulan cep telefonu ile ilgili olarak da el konma sürecinde ödenen faturaların doğrudan zarar kapsamında bulunmadığı, ayrıca cep telefonunun iade edildiği telefonda herhangi bir zarar oluştuğuna dair tespit veya iddia bulunmadığı bu nedenle maddi tazminat talep etme koşulları oluşmadığından maddi tazminat talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken değişik gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2019/61 Esas, 2019/204 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.