muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9438, Karar No: 2010/5724, Tarih: 11.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9438 E.  ,  2010/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. Madencilik San. Tic. Ltd. Şti. ve ... aleyhine 25/06/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... İnş. Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/05/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... İnş. Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davacı ...'in yaralanma derecesi, kusurunun bulunmaması, olay günü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde yararına takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, adı geçen davacı yararına 20.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle gerekçesinde ve hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…10.000,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…20.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Alınması gereken 1.248,21 TL karar harcından peşin alınan 541,60 TL harcın indirilerek artık 706,61 TL harcın davalılardan alınarak Hazine'ye gelir yazılmasına” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…1.200,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…2.400,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davalı şirket yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin aynı bentte yer alan “…1.200,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…1.800,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davalının tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA

ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 750,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı şirkete yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10726, Karar No: 2021/4788, Tarih: 05.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10726 E.  ,  2021/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12/6. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12/6. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesinden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile 6100 sayılı HMK.’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, 7103 Sayılı Kanun ile değişik Kamulaştırma Kanunu 12/6. fıkrası ve geçici 13. maddesi uyarınca, davanın dava şartı yokluğundan reddine ve dava dosyasının ilk derece mahkemesi tarafından ilgili valilik komisyonuna gönderilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/737, Karar No: 2006/16444, Tarih: 29.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/737 E.  ,  2006/16444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.07.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava reddedilmiş, kararı davacı ... vekili temyiz etmiştir.

İncelenen dosya kapsamından çekişme konusu 2492 ve 2494 parsel sayılı taşınmazlar öncesinin 1953 yılındaki kadastro tesbit çalışması sırasında 538 numaralı mera parseli olarak sınırlandırıldığı, uygulama imar planında ise kısmen konut kısmende yol olarak bırakıldığı, 8.10.1990 tarihinde ise Valiliğin istemesi üzerine anılan yerin 3290 sayılı Yasayla değişik 2981 sayılı Yasanın 10.maddesi (b) bendi uyarınca davalı Belediye adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada davacı ..., Belediye adına oluşan sicil kayıtlarının yasaya uygun düşmediğini ileri sürmüştür. Görülüyor ki, 2492 ve 2494 parsellerin davalı Belediye adına tescil edilmesinin nedeni ve dayanağı 2981 sayılı Yasanın 10 maddesidir.

Gerçekten, uygulamada kısaca “İmar Affı Kanunu” olarak da nitelendirilen imar ve gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak işlemleri düzenleyen 2981 sayılı Yasanın tapu verme başlıklı 10. maddesinin (b) ve (c) bendinin 4.fıkrası hükümlerine göre Yasanın öngördüğü koşulların varlığı halinde bu gibi yerlerin Belediye ve ... İdareler adına tescili olanaklıdır. Ancak, mahkemenin karar gerekçesinde doğru olarak saptadığı

üzere Belediye adına yapılan tescil Yasanın aradığı şartlar yerine getirilmeden, eksik ve yetersiz işlemler sonucu gerçekleştirilmişse bu tescil yolsuz tescil niteliğinde olacağından her zaman bu iddia ile dava açılması olanaklıdır.

Bu nedenle çekişmeli taşınmazların Belediye adına intikal ve tescilinin yolsuz tescil olup olmadığı üzerinde durulmalıdır.

üzere Belediye adına yapılan tescil Yasanın aradığı şartlar yerine getirilmeden, eksik ve yetersiz işlemler sonucu gerçekleştirilmişse bu tescil yolsuz tescil niteliğinde olacağından her zaman bu iddia ile dava açılması olanaklıdır.

Bu nedenle çekişmeli taşınmazların Belediye adına intikal ve tescilinin yolsuz tescil olup olmadığı üzerinde durulmalıdır.

2981 sayılı Yasanın 10/b maddesi uyarınca ancak, üzerinde imar mevzuatına aykırı olarak toplu binalar inşa edilmiş, hisseli veya ... parselasyona dayalı arsa veya arazilerde hisse miktarları ve fiili kullanma durumları dikkate alınarak, 10. maddenin (c) bendi 4. fıkrası gereğince de yine üzerinde yapılanma bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler hak sahipleri adına tespit ve tescil edilebilir. Açıkça söylemek gerekirse, dava konusu parsellerin 2981 sayılı Yasa uyarınca parselasyona tabi tutularak tapuya bağlanması üzerinde imar mevzuatına aykırı olarak yoğun yapılanma bulunması koşuluna bağlıdır. Diğer taraftan, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesi gereğince yolsuz da olsa tescilin davalı Belediye adına devam edebilmesi için yine bu yerin yerleşim yeri olarak işgal edilmiş olması gerekir. Ancak, bu koşulların varlığı halinde davanın reddi olanaklıdır. Ne var ki somut olayda incelenen paftasından dava konusu 2492 ve 2494 parsellerin bulunduğu alanda böyle bir yapılaşmanın olmadığı görülmektedir. Hal böyle olunca mahkemenin davayı kabul etmesi gerekirken, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinin önerdiği koşulların varlığının takdirinde yanılgıya düşülerek reddi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, 29.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2135, Karar No: 2012/7175, Tarih: 10.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/2135 E.  ,  2012/7175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 05.12.2003 ile 22.08.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesidir. Anılan Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 05.12.2003 ile 22.08.2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini istemiş, mahkemece, davacının çalıştığını iddia ettiği peronda davalı işverenin çalışmasının olmadığı ve bu halde sadece tanık anlatımlarına dayalı olarak karar verilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan ve .... tarafından, davacının çalıştığını iddia ettiği 53 numaralı peronda davalı ... Turizmin değil başka bir şirketin çalıştığının bildirildiği karşısında, davacı avukatının temyiz dilekçesinde 53 numaralı peronun adı geçen şirket tarafından davalı ... Turizme kiralandığı beyanına yönelik olarak davalı ... Şirketinin Ticaret Sicil Memurluğundan ve Kurum kayıtlarından adres ve faaliyet alanının araştırılması ile 53 numaralı peronda faaliyet gösterip göstermediği hususunun açıklığa kavuşturulması, bahse konu kira sözleşmesi örneğinin getirtilmesi ile eksikliği belirtilen belgelerin dosyaya katılması yanında, çalışma süresinin tümü yönünden beyanda bulunabilecek birlikte çalışan veya komşu peron çalışan veya işverenleri arasından belirlenecek tanıkların beyanına başvurularak, bilgilerinin dayanaklarının dosyaya yansıtılması; her tür kanıttan yararlanmak suretiyle, çalışma iddiasının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya konulması gereği üzerinde durulmamış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16910, Karar No: 2017/7182, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16910 E.  ,  2017/7182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan ... Köyü ... parseldeki taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazda bulunan meyve ağaçlarının sayısı cinsi ve taşınmazın yüzölçümüne göre taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ve üzerindeki ağaçlara ayrı ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi olarak değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse; yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22295, Karar No: 2015/4144, Tarih: 03.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22295 E.  ,  2015/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacı tarafça dava konusu taşınmaza 1990 yılından sonra el atıldığı, davalı idare tarafından ise el atılan bölümlerin 1985 yılından önce yapıldığı ve sokağın 1966 -1982 yıllarına ait hava fotoğrafında görüldüğü bildirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın yol olarak el atılan bölümlerinin hangi tarihte sokağa dahil edildiğinin tereddüde yer bırakmayacak şekilde (gün, ay ve yıl olarak) davalı idareden sorulup, varsa buna ilişkin belgelerinde eklenerek,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5330, Karar No: 2021/5567, Tarih: 26.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5330 E.  ,  2021/5567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, Almanya’da yaşadıklarını, tatil için Kuşadası’na geldiklerinde burada kızları ...’nın 12.08.2009 tarihinde arabanın üstünden düşerek kafasını yaraladığını, davalı hastanede yapılan muayenede kafasına dikiş atıldığını, bunun haricinde önemli bir probleminin bulunmadığı ve herhangi bir seyahat engelinin olmadığı belirtilerek taburcu edildiğini, taburcu işleminden yaklaşık iki saat sonra kızları ...’nın fenalaşarak İzmir .... Devlet Hastanesi’ne kaldırıldığını ve beyin kanaması teşhisi ile derhal ameliyata alınarak iki gün yoğun bakımda olmak üzere toplam 10 gün hastanede kaldığını, daha sonra Almanya’dan özel sağlık ekibinin gelmesi ile birlikte ilgili hastaneden taburcu edilerek tedavisine devam edilmek üzere Almanya’ya gönderildiğini, tedavisinin burada devam ettiğini, kızlarını gecikmeksizin davalı hastaneye götürmelerine rağmen davalı hastanenin ve doktorlarının tedbirsiz davrandıklarını, hasta kızlarının kontrol altında tutulması gerekirken taburcu edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 20.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talep kalemlerinin, kızlarının bedensel zarar görmesinden kaynaklı bu zarara bağlı olarak oluşan tedavi masrafları, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıp ve ekonomik geleceğin sarsılmasından dolayı kayıptan doğan zarardan kaynaklı tazminat taleplerinden oluştuğunu belirtmişlerdir.

Davalı vekili, hastanın nöroloji doktoru tarafından muayene edilip bir süre müşahede altında tutulması gerektiği belirtilmesine rağmen hasta yakınlarının kabul etmediğini, fiyatı yüksek bulduklarını, kendilerine bulantı, kusma vb. şikayetler olursa geri gelmelerinin söylendiğini, bu nedenle kusurun davacılarda olduğunu, gerekli özenin gösterildiğini, bu konuda tutanak düzenlendiğini ancak hasta yakınlarının imzadan imtina ettiklerini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak, davanın kısmen kabulüne, maddi tazminata ilişkin talebin reddine, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 12/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm davacılar ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak, davanın kısmen kabulüne, maddi tazminata ilişkin talebin reddine, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 12/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm davacılar ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uyularak verilen kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacıların temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, davalı hastanedeki doktorların vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. Mahkemece, Yüksek Sağlık Şurası raporu ile savcılık dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporu doğrultusunda kişinin düşme sonucu yaralanması nedeniyle müracaat ettiği Kuşadası Özel Hastanesinde yapılan tetkik ve muayenesi sonucunda yatırılarak müşahede edilmesi önerildiği halde ailenin hospitalizasyonu kabul etmediğinin kayıtlı olduğu dolayısıyla davalı hastanenin yapılan tedavide ve işlemlerde herhangi bir kusurunun ve eksikliğinin bulunmadığı, bu nedenle davacı tarafın tazminat taleplerinde haklı olmadığı anlaşıldığından her iki tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. İşbu karar Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 16.05.2013 günlü, 2012/28592E, 2013/12803K sayılı ilamı ile ; Hasta sahiplerine yatış önerilip de kabul edilmediğine dair tutanak, hasta muayene raporu ve kayıtlarda, davacıların imzalarının bulunmadığı görüldüğünden sonradan her zaman düzenlenmesi mümkün olan bu belgelere itibar edilerek düzenlenen rapor doğrultusunda hüküm kurulamayacağı belirtilerek olayda doktor hatası bulunup bulunmadığı, doktorun seçilen tedavi yöntemi ve tedavi aşamalarında gerekli titizliği gösterip göstermediği, uygulanması gereken tedavinin ne olması gerektiği, doktor tarafından uygulanan tedavinin ne olduğu hususlarında rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, bilirkişi heyeti raporuna göre davalı hastanede görevli doktorların özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı yönünde kesin bir tespitte bulunulduğunu ancak mahkemece maddi zarar yönüyle araştırma yapılmış olmakla beraber, alınan bilirkişi heyeti raporunda, yaşanan olay sebebiyle davacıların maddi bir zararlarının bulunmadığının açıklandığı, yargılama esnasında davacı taraf yönünden dilekçesinde dayanmış olduğu maddi zararları gösterir belgeleri tercüme ettirerek Mahkemeye sunması yönünde ara karar kurulmuş olmasına rağmen ara kararın gereği davacı tarafından yerine getirilmediği anlaşıldığından davacının maddi tazminata ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.