muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10566, Karar No: 2018/6753, Tarih: 12.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10566 E.  ,  2018/6753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I- Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun 213 sayılı V.U.K. 'nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31/12/2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

III- Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

III- Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Sanık ... bakımından; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nın 66/1. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, kesen son işlem olan iddianamenin düzenlendiği 12.11.2009 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Sanık ... bakımından ise; hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan davada suç tarihinin, en son faturanın düzenlenildiği tarih olduğu; faturaların dosya arasında bulunmadığı ancak en son 2006 yılının 3. ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihinin 31/03/2006 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun 213 sayılı V.U.K.'nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31/03/2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 12.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İ.Ç
Yargıtay — Esas No: 2012/16557, Karar No: 2013/3246, Tarih: 12.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16557 E.  ,  2013/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 3.kişi BSK Lara Özel Sağlık Hizmetleri AŞ ile davalı alacaklı ... ve borçlu Özel Lara Hastanesi Sağlık AŞ arasındaki dava hakkında Antalya 1.İcra Mahkemesinden verilen 22.12.2011 gün Ve ... Esas ve 2011/1050 Karar sayılı hüküm, Dairemizin 20.09.2012 gün ve ... sayılı kararı ile bozulmuş süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 219,00 TL para cezasının davacı 3.Kişiden alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 6,55 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacı 3.kişiden alınmasına 12.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4801, Karar No: 2013/2694, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4801 E.  ,  2013/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit ve nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin ise kanuni temsilcisinin bilgisi ve rızası dışında evi terkeden çocuğu ailesini ve yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçlarını oluşturduğunun kabulü ile ayrı ayrı mahkûmiyetlerine, ... dışındaki sanıklar ve haklarındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...'in atılı suçlardan, sanıklar ... ve ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından beraatlerine dair Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.07.2008 gün ve 2008/211 Esas, 2008/285 Karar sayılı hükümlerin katılanlar vekili tarafından süresi içinde Yargıtayca incelenmesi istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kanuni temsilcisinin bilgisi ve rızası dışında evi terkeden çocuğu ailesini ve yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında ise reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından CMK.nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle CMK.nın 264. maddesi hükmü de gözetilerek katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinin itiraz olarak değerlendirilip mahallinde merciince gerekli karar verilmek üzere incelemenin sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen sanıklar ..., ... ve ... haklarındaki beraat hükümleri ile delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16232, Karar No: 2012/20983, Tarih: 19.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/16232 E.  ,  2012/20983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...'ın gece 20.30 sıralarında elinde cep telefonu olduğu halde yolda yürüdüğü esnada, sanığın, yanında kasten yaralama ve hırsızlık suçlarından haklarında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen arkadaşları ... ve ... olduğu halde araçlarından inip yanına geldikleri mağduru, küfür ettiği bahanesiyle basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaraladıkları, darp esnasında mağdurun elinde bulunan cep telefonunun yere düştüğü, telefonu alan sanığın, arkadaşları ile birlikte araca binip olay yerinden uzaklaştığının anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20903, Karar No: 2015/12371, Tarih: 23.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/20903 E.  ,  2015/12371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucun- da oluşan inanç ve takdirine göre sanığın, temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

24.09.2009 tarihli kararda sanık hakkında doğrudan 400 TL para cezasına hükmedildiği ve bu kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği halde, bozma kararın- dan sonra kurulan 17.09.2013 tarihli hükümde fazla adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle CMK.nun 326/son madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde "sanığın 6000 TL ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin bölümden sonra gelmek üzere "CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle doğrudan hükmolunan adli para cezasının 400 TL üzerinden infazına" cümlesinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1910, Karar No: 2020/6797, Tarih: 16.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/1910 E.  ,  2020/6797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine vekili,... Mahallesi ...mevkiinde bulunan 89 tahrir numarasında kayıtlı 147.040 mesahalı taşınmazın Suriye uyruklu Ahmet oğlu Mennan adına özel idarede kayıtlı bulunduğunu, ... uyruklu kişilerin Türkiye’deki mallarına Bakanlar Kurulu kararı ile el konulduğunu, taşınmazın hazine adına tescili istenmesine rağmen Tapulama Müdürlüğü tarafından taşınmazın 296, 297, 298, 299, 300, 301, 302, 303, 304, 305 ve 306 parsel numaraları altında davalılar adlarına tespit ve tescil edildiklerini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Mahkemece davanın reddine ilişkin verilen karar, Dairece son incelemede ‘…Mahkemece bozma kararına uyulmasına karşın bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme imkanı yoktur. Hal böyle olunca; eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıtlardan Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünce gönderilen 40 ve 41 nolu tapu kayıtlarının cilt ve sıra numaralarının çekişme konusu taşınmaza revizyon gören 21.08.1948 tarihli, 25 ve 26 sıra numaralı tapu kayıtlarının geldileri ile uygunluk göstermemesi, diğer bir söyleyişle Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün göndermiş olduğu 40 ve 41 sıra nolu tapu kayıtlarının taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtlarının geldisi olmadığının anlaşılması, öte yandan; ... Tapu Müdürlüğünün 21.05.2014 tarihli yazısında; geldi kayıtların Osmanlıca olduğu ve müdürlüklerinde eki yazı okumayı bilen bulunmadığının bildirilmiş olması karşısında, öncelikle eski yazıdan anlayan bir bilirkişi görevlendirilerek tapu müdürlüğünde eski yazı olan geldi tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tercüme ettirilerek geldi tapu kayıtlarının temin edilmesi, yine tüm komşu parsellere uygulanan vergi kayıtlarının eksiksiz evrak arasına alınması, ondan sonra aralarında jeoloji mühendisi ile 3 tane fen bilirkişisinin bulunduğu bilirkişi heyeti ile birlikte mahallinde yeniden keşif yapılarak revizyon gören tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren ve yine komşu vergi kayıtlarının mahalline tek tek uygulanması, özellikle kuzeyde ve doğuda bulunduğu belirtilen derelerin yatak değiştirip değiştirmediği konusunda mahalli bilirkişilerin ayrıntılı beyanı alınarak bu konuda jeoloji mühendisinden de bilimsel nitelikte rapor alınması, keşifte görev yapacak fen bilirkişilerine keşfi izlemeye olanak sağlar nitelikte rapor ve harita düzenlettirilmesi, öte yandan revizyon gören tapu kaydının sabit sınırlı olup olmadığı hususları üzerinde de durulması, toplanacak delillerin, toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.’gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 16.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/477, Karar No: 2015/189, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/477 E.  ,  2015/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30.İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/938 E-2013/252 K.

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/01/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 02/03/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8.maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1.maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433.maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13531, Karar No: 2024/1996, Tarih: 22.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/13531 E.  ,  2024/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/519 Değişik İş- 2021/487 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2021/20430

DAVA TARİHİ : 23.11.2020

HÜKÜM/KARAR : Davalı vekilinin itirazının reddi /Davanın kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/43062

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi ile sigortalı olan araç ile davacının yolcu olarak bulunduğu araç arasında meydana gelen çift taraflı trafik kazası neticesinde davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici bakıcı gideri ile 250,00 TL Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan tedavi gideri ve 1.277,00 TL adli tıp rapor ücreti olmak üzere toplam 5.727,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile sürekli iş göremezlik talebini 183.913,52 TL'ye, geçici iş göremezlik talebini 10.461,20 TL'ye, geçici bakıcı gideri talebini 2.200,25 TL'ye ve tedavi gideri talebini 1.000,00 TL'ye olmak üzere toplam talebini 197.581,97 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın dosyaya sunduğu maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olarak hazırlanmadığını, davalı şirketin, sürücünün kusuru oranında tazminattan sorumlu olduğunu, bu nedenle tarafların kusur oranlarının belirlenmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri talebi yönünden davalının sorumluluğunun bulunmadığını, davacının müterafik kusuru nedeniyle indirim uygulanması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i kadar olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından dosyaya sunulan raporun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun şekilde düzenlendiğinden hüküm kurmaya elverişli olduğu, aktüer bilirkişi raporunda PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile davacının isteyebileceği tazminat tutarının belirlendiği ve bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, 183,913,52 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 10.461,20 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 2.207,25 TL geçici bakıcı gideri, 1.000,00 TL tedavi gideri ve 1.277,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 198.858,97 TL tazminatın 05.11.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacı tarafın dosyaya sunduğu maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olarak hazırlanmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1.8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri talebi yönünden davalının sorumluluğunun bulunmadığını, rapor ücreti yönünden davalı şirketin sorumlu tutulamayacağını ve davacı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen vekalet ücretinin 1/5'ine hükmedilmesi gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya sunulan maluliyet raporunun kaza ile illiyet bağı kurulmak suretiyle davacının fiziki muayenesi de yapılarak kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uyun olarak hazırlandığı ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, Yargıtay'ın güncel içtihatları uyarınca davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak belirlenmesi gerektiği, tazminat miktarının TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak belirlenmesi durumunda PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre tespit edilen tazminat miktarından daha yüksek tutarda tazminat belirleneceği, bu durumun davalı aleyhine sonuç doğuracağı, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri talebi yönünden davalı şirketin sorumluluğunun bulunduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan 1.000,00 TL tedavi giderinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 nci maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca makul ve hakkaniyete uygun bir gider olduğu ve Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararında davacı lehine tarifeye göre tam vekalet ücreti takdir edilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri