muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/950, Karar No: 2020/448, Tarih: 11.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/950 E.  ,  2020/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-a, 53, 58. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’ye karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede haksız tahrikin varlığına, sanık lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, yaklaşık beş yıl önce aralarında oluşan ihtilaf nedeniyle tarafların arkadaşlıklarını sona erdirdiği, bu tarihten itibarenden de husumetlerini sürdürdükleri, olay günü sanığın av tüfeğiyle maktulün evinin bulunduğu sokağa geldiği, sokak üzerinde bulunan römork ile duvar arasına girerek maktulü beklemeye başladığı, beklerken de iki adet sigara içtiği, akabinde sokağa çıkan maktulü, av tüfeğiyle vurarak öldürdüğü anlaşılan olayda,

a-Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, "tasarlama" halinin kabulü için; sanığın eylemini gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar vermesi, kararında sebat ve ısrar göstermesi, karar ile icra arasında makul bir süre geçmesinin gerektiği, oysa somut olayda sanığın öldürme kararı vermesi ile eylemi arasında, kararını soğukkanlı bir şekilde tekrar gözden geçirmesi için yeterli sürenin geçtiğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı, sanığın içinde bulunduğu tehevvür hali devam etmekte iken öldürme kararını verdiğinin ve eylemi gerçekleştirdiğinin kabulü gerektiği ve böylece tasarlamanın unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığı halde, “kasten öldürme” suçundan TCK’nin 81. maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “tasarlayarak öldürme” suçundan aynı Kanunun 82/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b-24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 11/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

11/02/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 13/02/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/5997, Karar No: 2013/644, Tarih: 17.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/5997 E.  ,  2013/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hazine vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Hazinenin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz itirazlarının 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

Müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen eylemin sübutu halinde 5015 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturacağı, bu suçtan doğrudan doğruya zarar görenin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun olduğu, dolayısıyla müşteki vekilinin duruşmadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 234/b-l fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, müşteki EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5385, Karar No: 2016/3333, Tarih: 01.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5385 E.  ,  2016/3333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : CMK 223/2-b gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, olay tarihinde, saat 15:55 sıralarında, aracıyla seyrettiği esnada, kendisine kırmızı ışığın yanması üzerine durduğu esnada, arkasından gelen 34 ... plakalı aracın kendi aracına çarptığı ve yaralanmasına neden olduğunu beyan ederek kendisine çarpan sanığın eşkâlini verdiği, kolluk görevlilerince 34 ... plakalı aracın olay anında sürücüsü olduğu belirlenen sanık ... hakkında soruşturmaya başlanması üzerine, sanık ...'in kolluktaki beyanında aracı kullanan kişinin kendisi olduğunu kabul ederek olayı anlattığı, araç sahibi olan tanık Hüseyin Obuz'un da kendisine ait aracı arkadaşı ...'in kullanmakta olduğunu beyan ederek olayı doğrulaması karşısında, tüm dosya kapsamı ile sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu sabit olduğu halde, sanığın daha sonraki suçtan kurtulmaya yönelik ve dosya kapsamı ile de örtüşmeyen savunmalarına itibarla beraat kararı verilmesi

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2739, Karar No: 2014/13770, Tarih: 29.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/2739 E.  ,  2014/13770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2012/470-2013/330

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan V..Tem. Taah. Tic. Y.. B.. tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; davacının, 09.03.2009-19.12.2012 tarihleri arasında davalı K.. Anonim Şirketi’ne ait iş yerinde, bu şirkete ait araçlarla yine bu şirketin asli ve sürekli taşıma işinde, Knauf Şirketi yetkililerinden aldığı emirle şoför olarak çalıştığını, kayıtlarda işveren olarak görünen V.. Temizlik Taahhüt Ticaret-Y.. B.. isimli işverenin bordro taşeronu olduğunu, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini ileri sürerek; davacının Knauf Anonim Şirketi’ndeki işine iadesine ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve sair haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalılar cevaplarında özetle:

Davalı K.. İnşaat ve Yapı Elemanları Sanayi Ticaret Anonim Şirketi vekili; davacının, davalı şirketin işçisi olmadığını, Y.. B..-V..Temizlik Taahhüt Ticaret isimli işverenin sözleşmeli çalışanı olduğunu, işvereni ile davacı arasındaki sözleşme gereğince işten çıkartma yetkisinin Y.. B..'da olduğunu, davacının iş sözleşmesinin Y.. B.. tarafından haklı olarak sonlandırıldığını, davalı şirketin faaliyet alanının inşaat yapı elemanlarının üretimi işi olduğunu ve K..'de bulunan fabrikada alçı levha, marmorit, yapı kimyasalları, alçı levha profilinin üretiminin yapıldığını, üretilen ürünlerin nakliyesinin taşeron firmalar aracılığıyla gerçekleştirildiğini, V.. Firması'nın da nakliye işini gerçekleştiren firmalardan birisi olduğunu, adı geçen firma ile davalı arasındaki sözleşmenin muvazaalı olmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Davalı V.. Temizlik Taahhüt Ticaret-Y.. B.. vekili; V.. Temizlik Taahüt Ticaret isimli işverenin K.. Anonim Şirketi'ne ait işyerinde sevkiyat işlerinde personel görevlendirme işini yaptığını, davacının da bu iş kapsamında şoför olarak çalıştığını, davacının uyarılara rağmen defalarca ahlak ve iyi niyet kuralları ile bağdaşmayan davranışlarda bulunduğunu, yolcu alma yasağına rağmen araca yolcu alarak kusurlu davranışıyla araca sürekli zarar verdiğini ve bu zararı işverene bildirmediğini, son olarak 14.12.2012 tarihinde K.. Anonim Şirketi'ne ait 06 KN 719 plakalı araçla sevkiyat sırasında araca verdiği zararı yetkililere bildirmemesi nedeni ile savunmasının istendiğini,

18.12.2012 tarihli savunmasında bildirimde bulunmayı unuttuğunu söylediğini, savunmasına itibar edilmediği için fesih yoluna gidildiğini, fesih yazısını almaktan kaçınması üzerine 20.12.2012 tarihinde noter aracılığı ile fesih yazısının gönderildiğini, iş sözleşmesinin İş Yasası'nın 25. maddesi gereğince haklı olarak sonlandırıldığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davacının çalıştırıldığı taşıma işinin K.. Şirketi'ne ait işyerindeki üretim sürecinin bir unsuru olmadığı, asıl sürecin dışında yardımcı iş niteliğinde olduğu, davalı K.. Şirketi'nin bu işte hem kendi işçilerini hem de Y.. B..'ın işçilerini çalıştırıyor olmasının işin yardımcı iş olma özelliğini ortadan kaldırmadığı, yardımcı iş niteliğindeki işin alt işverene verilebileceği, K.. Şirketi'nin üretilen ürünlerin müşteriye daha sağlıklı ulaşmasını sağlamak amacı ile nakliye sürecini etkin bir şekilde kendi çalışanları ile denetlemesinin de işi yardımcı iş olmaktan çıkartmadığı, bu nedenle davacının muvazaa iddiasının yerinde olmadığı, davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olarak kabul edilmesi gerektiği ve feshin geçerli bir sebebe dayanmadığı gerekçesi ile davacının alt işveren olan davalı V.. temizlik Taahhüt Ticaret-Y.. B..'a ait işyerindeki işine iadesine karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı ve davalı V..Temizlik Taahhüt Ticaret-Y.. B.. vekillerince temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı V.. Temizlik Taahhüt Ticaret-Y.. B..'ın tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılar arasındaki sözleşmenin muvazaalı olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı ve davalı V..Temizlik Taahhüt Ticaret-Y.. B.. vekillerince temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı V.. Temizlik Taahhüt Ticaret-Y.. B..'ın tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılar arasındaki sözleşmenin muvazaalı olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6-7 maddesi uyarınca “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur. Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması halinde ve asıl alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı ve yasal unsurlarını taşıdığı takdirde, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde, sözleşmede taraf sıfat bulunmadığından, işe iade yönünde bir yükümlülüğünden sözedilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarda belirtilen hüküm nedeni ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır. Asıl alt işveren ilişkisinin muvazaalı olması veya bu ilişkinin yasal unsurlarını taşımaması halinde, asıl işveren başlangıçtan itibaren işçinin işvereni olup, feshin geçersizliği ve işe iade ile bağlı bulunan boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatından asıl işverenin doğrudan sorumlu tutulması gerekir. Böyle bir tespit halinde alt işverenin işçi açısından işverenlik sıfatı bulunmamaktadır.

Asıl alt işveren ilişkisinde ilişkinin muvazaalı veya yasadaki unsurları taşıyıp taşımadığının belirlenmesinde;

Biri asıl diğeri hukuksal ve ekonomik bağımsızlık ile ayrı bir iş organizasyonuna sahip iki ayrı işverenin bulunup bulunmadığının,

Alt işveren işçilerinin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadıklarının,

Alt işverene verilen işin, işyerinde asıl işveren tarafından yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin yardımcı işlerinden olup olmadığının, alt işverene verilen işin işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olup olmadığının,

Alt işveren işçilerinin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılıp çalıştırılmadıklarının,

Alt işverene verilen işin, işyerinde asıl işveren tarafından yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin yardımcı işlerinden olup olmadığının, alt işverene verilen işin işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olup olmadığının,

Alt işverende daha önce o işyerinde çalıştırılan bir kişi olup olmadığının,

Alt işverenin işe uygun yeterli ekipman ile tecrübeye sahip olup olmadığının,

İstihdam edeceği işçilerin niteliklerinin yapılacak işe uygun olup olmadığının,

Alt işverene verilen işte asıl işveren adına koordinasyon ve denetimle görevlendirilenlerden başka asıl işverenin işçisinin çalışıp çalışmadığının,

Yapılan alt işverenlik sözleşmesinin iş hukukunun öngördüğü kamusal yükümlülüklerden kaçınmayı amaçlayıp amaçlamadığının,

Yapılan alt işverenlik sözleşmesinin işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut mevzuattan kaynaklanan bireysel veya kolektif haklarını kısıtlamaya ya da ortadan kaldırmaya yönelik yapılıp yapılmadığının araştırılması ve irdelenmesi gerekir.

Bir alt işveren, bir asıl işverenden sözleşme ile üstlendiği mal veya hizmet üretimi için belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip değilse, kısaca üretim ya da hizmet sunumuna ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimini üstlenmemişse asıl işveren alt işveren ilişkisinden çok olayda, asıl işverene işçi temini söz konusu olacaktır.

Somut olayda; davalı K.. Şirketi, üretilen ürünlerin nakliyesini taşeron firmalar aracılığıyla gerçekleştirdiğini ve diğer davalı firmanında bu taşeronlardan biri olduğunu savunmuştur. Davalı V.. Temizlik Firması'nın iştigal konusunun temizlik hizmetleri taahhüt, ambalaj, atıkları toplama ve ayrıştırma işleri olduğu dosya kapsamındaki belgelerden anlaşılmaktadır. Davalılar arasında imzalanan 23.08.2012 tarihli sözleşmede işin konusu, davalı V.. Temizlik Firması'nın kendi bünyesinde istihdam ettiği şoförlerin diğer davalıya ait iş yerinde ve yine diğer davalıya ait kamyon ve tırlarda çalıştırılması olarak belirlenmiştir. Davalı K..Şirketi ürünlerin nakliyesi işini tamamı ile diğer davalıya devretmemiş olup, kendi araçları ile birlikte yine kendi bünyesinde istihdam ettiği şoförlerin yanı sıra diğer davalı firmadan temin ettiği şoförler ile birlikte yürütmektedir. Davalı K..Şirketi'nde çalışıp emekli olan şoförlerin diğer davalı firmanın sigortalı işçisi olarak yine davalı K.. Şirketi nezdinde çalışmaya devam ettikleri anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisinin unsurlarının bulunmadığı, davalı firmanın diğer davalı K.. Şirketi'ne işçi temin ettiği sabittir. Davacı işçi başlangıçtan itibaren davalı K.. Şirketi'nin işçisi kabul edilmelidir. Feshin geçerli bir nedene dayanmadığı da gözetildiğinde davacının K..Şirketi'ne ait iş yerine iadesine ve işe iadenin mali sonuçlarından her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.a-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının K.. İNŞAAT VE YAPI ELEMANLARI SANAYİ VE TİCARET AŞ'ne ait iş yerinde İŞE İADESİNE,

b) Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın her iki davalı birlikte sorumlu olmak kaydı ile 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

c)Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

4.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

5.Davacının yapmış olduğu 359,40 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderilerinin üzerlerinde bırakılmasına,

6.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,-TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 29/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/48, Karar No: 2021/3154, Tarih: 02.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/48 E.  ,  2021/3154 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının sağlık kuralları bakımından günde 7,5 saat veya daha az çalışması gerektiğini, ancak 8,5 saat çalıştırıldığını belirterek fazla mesai ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının yönetmelik kapsamında çalışmadığını, davalı kurumun Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine ve yasal düzenlemelere uygun hareket ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 353/1-b.1 maddesi gereğince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de; kısa çalışma primi yönünden Toplu İş Sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasındaki 2. bendin tamamen çıkartılarak, yerine;

Sonuç:

İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasındaki 2. bendin tamamen çıkartılarak, yerine;

“8.502,22 TL brüt kısa çalışma primi alacağının kabulü ile; brüt 500,00 TL’nin dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 02/02/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7345, Karar No: 2021/8774, Tarih: 25.11.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7345 E.  ,  2021/8774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tanıma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... ile ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). Soybağına ilişkin davalar kişiye sıkı sıkıya bağlı haklara ilişkin olduğu için bu tür davalarda vekâletnamede özel yetki bulunması gerekmektedir.

Davacı vekili Av. ... ve Av. ...’in ve davalı vekili Av. ...’ın dosya içerisinde bulunan vekâletnamesi genel vekâletnamedir. Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince babalık davasını açabilmek için davacı, takip edebilmek için davalılar vekilinden özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi, bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde kararın asıllara tebliği ile, asıllar tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi. 25.11.2021 (Prş.)