muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3966, Karar No: 2014/11082, Tarih: 05.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3966 E.  ,  2014/11082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hüvviyet cüzdanında ve sürücü belgesinde sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahkemenin talebi üzerine baro tarafından görevlendirilen sanık müdafii Av...'ın sanığın hazır bulunmadığı karar celsesine katıldığı, bu durumdan bilgisi olmayan sanığa gerekçeli kararın 10.09.2012 tarihinde kalemde tebliğ edildiği anlaşılmakla; sonradan dosya içine vekaletnamesini sunan sanık müdafiinin temyizinin süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "nüfus cüzdanında ve sürücü belgesinde sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.06.2014 günüpde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13046, Karar No: 2016/10572, Tarih: 22.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13046 E.  ,  2016/10572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortaklığın kat mülkiyeti kurularak giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporlarının incelenmesinde; tarafların murisleri tarafından yapılan ve zemin katta ve 1. katta birer bağımsız bölümden oluşan binanın zemin kat bağımsız bölümün davalıların, birinci kattaki bağımsız bölümün ise davacıların kullanımında olduğu, bilirkişi raporunda zemin katta 15/294 azalma ve 1.katta 15/294 artış olacağı, 1.kat hisse maliklerinin zemin kattaki hisse maliklerine 15/294 arsa payına karşılık gelen 5.866,00TL bedel ödemeleri gerektiğinin bildirildiği ve ekli listede zemin kat arsa payının 132/294, 1. kat arsa payının ise 162/294 olarak gösterildiği ve davalılar tarafından bu listenin imzalandığı, davacılar tarafından da raporda belirtilen 5.866,00TL nin davalılara ödendiği, mahkemece ½ + 1/2 arsa payına göre kat mülkiyeti kurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Taraflarca raporda belirtilen arsa payı ve arsa payına karşılık gelen bedel kabul edildiğine göre, zemin kat arsa payının 132/294, 1. kat arsa payının ise 162/294 olarak kat mülkiyetinin kurulmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2086, Karar No: 2023/3858, Tarih: 20.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2086 E.  ,  2023/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin, ..., giriş, asma kat ve bir han odasından oluşan taşınmazı tekstil ürünleri satış mağazası olarak kullanılmak üzere davalıdan 15.03.2018 tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile kiraladığını, davacı şirket yetkilisi Türkçe bilmediği halde ağır şartlar içeren sözleşmenin imzalatıldığını, kiralananın malikinin vasisi olan davalının vesayet makamı izni olmadan yaptığı sözleşmenin yok hükmünde olduğunu, şirket iradesi 2 aylık ihbar süresi konması yönünde iken davalı ve emlakçının 6 aylık ihbar şartı koyduğunu, davalının kiralanandaki ayıpları gizlediğini, kiralananın sözleşmede yazılı kullanım amacına ve can güvenliğini sağlamaya uygun olmadığını, tadilat için anıtlar kurulundan izin alınması gerektiği hususunu yabancının bilemeyeceğini, bu bilginin de saklandığını, kiralananın can güvenliği bakımından kullanıma elverişli olmadığının tespit edildiğini, haksız yere depozito bedeli alındığını, kiralananda pis su ve lağım birikintisi olduğunun belirlendiğini, emlakçının 120.000,00 TL komisyon ücreti almasına rağmen kiraya verenle işbirliği yaptığını, davalının kötüniyetli davrandığını, ayıpların giderilmesi için kiraya verene defalarca müracaat edildiğini ancak bu müracatların sonuçsuz kaldığını, 11.05.2018 tarihli noter ihtarı ile kira sözleşmesinin feshedildiğinin bildirildiğini, kiralananın anahtarlarının ise 18.05.2018 tarihli noter emanet tutanağı ile teslim edildiğini, kiraya verenin tahsil ettiği bedelleri iade etmediğini ileri sürerek; vesayet makamı izni olmadan yapılan sözleşmenin yok hükmünde olduğunun tespitini, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğinin tespitini, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere ödenen 1.200.000,00 TL peşin kiranın ve 84.000,00 Euro depozito bedelinin ve para iade edilmediğinden uğranılan zarardan şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; tacir olan davacının sözleşmelere ve kanunlara uyma yükümlülüğü olduğunu, davacının binada yapılacak tadilat için belediye ve Anıtlar Kurulundan izin almak için belediyeye gittiğini, izin alınması gerektiğinin davacının bilgisi dahilinde olduğunu, kiralama tarihi ile kiranın başlangıç tarihi arasında kiralanan yerde kapsamlı bakım, onarım ve tadilat olacağından bir aylık süre olduğunu, davacı tarafın kiralananda yaptığı hukuk dışı ve ağır zararlara neden olan inşaat işlerini mahkeme aracılığıyla tespit ettirdiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tacir olan davacının basiretli davranma yükümlülüğü olduğu, sözleşme düzenleme tarihi ile başlangıç tarihi arasında bulunan bir aylık süre içerisinde iddia edilen hususlarla ilgili davalı kiraya verene herhangi bir bildirimde bulunulmadığı, feshe dayanak sebeplerin sözleşmenin imzalandığı sırada bilinen veya bilinebilecek olduğunun kabulü gerektiği, ayrıca kira sözleşmesinin 11. maddesinde kiralananla ilgili tüm tadilat ve yenileme işlemlerinde ilgili yerlerden gerekli izin ve ruhsatları alma, bunlara dair masrafları üstlenme, kiralananı mevcut durum ve pozisyonuna uygun kullanma yükümlülükleri ile hukuki ve cezai sorumluluğun kiracıya ait olduğunun, bu izin ruhsat ve lazimelerin elde edilememesi halinde kiraya vereni hiçbir şekilde sorumlu tutmayacağının, ne nam altında olursa olsun tazminat ve benzer hiçbir talepte bulunamayacağının kararlaştırıldığı, kiralananı teslim alıp tadilata başlayan kiracının yıllık kira bedelini sözleşme uyarınca peşin ödemek zorunda olduğu, kira sözleşmesinin "Özel Şartlar" kısmının birinci maddesinde; kiracının mecuru kira süresinin bitiminden önce elinde olmayan herhangi bir nedenden tahliye etmek zorunda kalması halinde tahliye için ihbar süresinin 6 ay olduğunun ve peşin ödenen kira bedellerinin iadesinin kiraya verenden talep edilemeyeceğinin kararlaştırıldığı, sözleşme hükümlerinin geçerli olup tarafları bağladığı, ihbar süresine uyulmadığından kira bedeli iadesinin talep edilemeyeceği, davalı depozitonun masraf kalemlerinden mahsubunu talep etmeyip sözleşmede depozitonun iadesi ile ilgili özel bir şart kararlaştırılmadığından depozitonun iadesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 84.000,00 Euro depozito bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, kira bedelinin iadesi ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; mecurun malikinin vasisi olan davacının vesayet makamına bildirim yapmadan kira kontratı yaptığını ve kira bedellerini kendi adına aldığını, kiralanan tarihi eser olduğundan tadilatlar için Belediyeden izin alınmasını gerektiğini ve malikin bu konuda başvurusu olmadığından izin alınamadığını, bu konuda araştırma yapılmadığını, şirketin imza yetkilisinin yabancı uyruklu olup sözleşmenin Türkçe ve ağır şartlar içerir şekilde imza altına alındığını, 11.05.2018 tarihli noter ihtarı ile sözleşmenin feshedildiğini, kiralananın 2018 yılı Temmuz ayında üçüncü kişiye kiraya verildiğini, davalının sebepsiz zenginleştiğini, kiralananın kullanıma hazır olmadığının tespit edildiğini, karşı taraf emlakçısına beyhude olarak 120.000,00 TL komisyon bedeli ödediklerini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; hukuka aykırı tadilatların eski hale getirilmesinin talep edildiğini, davacının başvuru yapmadan başladığı inşaatın belediye tarafından durdurulduğunu, mecuru harabe şeklinde bıraktığını, depozitonun iadesine karar verilmesinin hatalı olduğunu, ayrıca toplamda 1.320.000,00 TL değerinde talebin reddedilmesine rağmen eksik vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili; hukuka aykırı tadilatların eski hale getirilmesinin talep edildiğini, davacının başvuru yapmadan başladığı inşaatın belediye tarafından durdurulduğunu, mecuru harabe şeklinde bıraktığını, depozitonun iadesine karar verilmesinin hatalı olduğunu, ayrıca toplamda 1.320.000,00 TL değerinde talebin reddedilmesine rağmen eksik vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kiraya verenin malik olma zorunluluğu olmadığı, taraflar arasında bulunan 15.03.2018 düzenleme, 15.04.2018 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli işyeri kira sözleşmesinin davacı kiracı tarafından süresinden önce 11.05.2018 tarihli noter ihtarı ile feshedildiği, 18.05.2018 tarihli noter anahtar teslim emanet tutanağının tutulduğu, davalı tarafından mecura verilen hasara ilişkin olarak tespit yaptırıldığı halde bu yönde bir talep olmadığından depozitonun iadesi gerektiği, sözleşmede yer alan altı ay önceden yazılı ihbar edilmesi şartıyla kira sözleşmesinin tazminat yükümlülüğü olmadan feshedebileceği ve kiracının mecuru kira sözleşmesinin süresinin bitmesinden önce elinde olmayan herhangi bir nedenden tahliye etmek zorunda kalırsa, tahliye için ihbar süresi altı aydır, peşin ödenen bakiye kira bedelleri kiralayandan talep edilemeyeceği yönündeki düzenlemelerin sözleşme tarihi itibariyle tarafların tacir olması sebebiyle geçerli ve bağlayıcı olup ihbar süresine uymadan mecuru tahliye eden davacının peşin ödenen kira bedelinin iadesi talebinin reddi gerektiği, menfi zarardan davalı sorumlu tutulamayacağından emlakçıya ödenen paranın iadesi talebinin reddi gerektiği, davalı lehine reddedilen alacak bedeli üzerinden nispi vekalet ücreti takdiri gerektiği, davacı lehine de fazla vekalet ücreti takdir edildiği gerekçesiyle; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının güvence bedelinin iadesine yönelik talebinin kabulü ile 84.000,00 Euro'nun dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, kira bedelinin iadesi ve tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf nedenlerini tekrar etmiş ayrıca kira sözleşmesinde tadilat yükümlülüğü kiracıya yüklenmişse de bunun kiraya verenin kiralananı kullanıma elverişli bulundurma yükümlülüğünü ve dürüst davranma yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağını, tadilat yapılması imkansız olduğundan kira sözleşmesinin feshedilebileceğini, hiç kullanılmayan kiralanan için peşin kira ödendiğini, davalının burayı tekrar kiraya vererek ikinci kez kira bedeli tahsil ettiğini, en azından 6 aylık ihbar süresi dikkate alınarak bu süre kira bedelinin iadesine karar verilmesi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi karar tarihindeki tarifeye göre vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihindeki tarifeye göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, peşin ödenen kira bedeli ve depozito bedelinin iadesi ile tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 179 uncu maddesi

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle tacir olan kiracı bakımından öngörülen ihbar koşulu ve erken tahliye durumunda peşin ödenen kira bedellerinin iade edilmeyeceğine yönelik cezai şart hükmünün bağlayıcı olduğunun, depozitonun iadesi bakımından mahsup talebi bulunmadığının, sözleşmenin feshi haksız olduğundan tazminat talep edilemeyeceğinin ve hükmedilen vekalet ücretinin davacı lehine olduğunun anlaşılmasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14370, Karar No: 2019/28587, Tarih: 26.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/14370 E.  ,  2019/28587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Takdiri indirim uygulanması sırasında uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının, günlüğü 20,00 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK'nun 52/2 ve TCK'nun 50/1-a madde ve fıkraları yerine ilgili fıkralar belirtilmeksizin TCK'nun 52. ve TCK'nun 50. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca;

1-Hükmün takdiri indirim uygulamaya ilişkin bendinde "62" ifadesinin çıkartılarak yerine "62/1" ifadesinin eklenmesi,

2-Hükmün doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin bentlerinde yer alan "52" ve “50” ibarelerinin çıkartılarak yerine "52/2" ve “50/1-a” ibarelerinin eklenmesi,

3-Hükümden gümrük lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30485, Karar No: 2014/21179, Tarih: 17.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30485 E.  ,  2014/21179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün bildirdiği adrese aynı konutta oturan kardeşi...'e 13/01/2012 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın babası olan ...'ün mahkemeye ibraz ettiği 19/01/2012 havale tarihli temyiz istemini içeren dilekçesinde, oğlu sanık ...'ün Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde vatani görevini yaptığını,bu nedenle hükmü kendisinin temyiz ettiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında sanığın askerde bulunup bulunmadığı araştırılarak askerde ise 7201 sayılı Tebligat Kanununun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste; terhis olması durumunda aynı yasanın 21/2. maddesi gereğince gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ yapılarak, tebligat belgeleriyle verildiği takdirde temyiz dilekçesi eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/868, Karar No: 2010/1437, Tarih: 16.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/868 E.  ,  2010/1437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 22/08/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 10/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının, davalılardan ... ile ... ... AŞ'ne yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer davalı ... Uluslararası Ticaret Ltd Ş'ne yönelik temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 75/1. maddesi gereğince yargıç, taraflardan birinin söylemediği şeyi veya iddia nedenlerini ve Borçlar Yasası'nın 140. maddesi gereğince de ileri sürülmediği takdirde zamanaşımını kendiliğinden gözetemez.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, yöntemine uygun biçimde zamanaşımı savunmasında bulunmayan davalılardan ... Uluslararası Ticaret Ltd Ş hakkındaki istem yönünden işin esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, tüm davalılar yönünden zamanaşımı nedeniyle istemin reddedilmiş olması olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın adı geçen davalı aleyhine bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... Uluslararası Ticaret Ltd Ş yönünden BOZULMASINA; davacının diğer davalılar ... ile ... ... AŞ'ne yönelik temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7037, Karar No: 2024/10279, Tarih: 24.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7037 E.  ,  2024/10279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1134 E., 2024/395 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/514 E., 2023/123 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 08.08.2017 tarihinde davalı şirkete ait işyerinde yükleme işçisi olarak çalışmaya başladığını, davacının işyerinde aldığı son ücretin asgari ücret olduğu, işyerinde yemek verilmekte olduğunu, 100,00 TL yol yardımı yapıldığını, davacının 02.12.2017 tarihinde davalı işyerinde elyaf açma makinasında çalışmakta iken, geçirdiği iş kazası sonucunda sağ elindeki başparmağı hariç dört parmağını el ayası hizasından kaybederek malul ... geldiğini, bu kaza neticesinde kaybettiği uzuvları nedeniyle büyük bir acı yaşadığını, maddi ve manevi zarara uğradığını, davacının, iş bu iş kazası nedeniyle uzun süre hastanede kaldığını, ameliyatlar olduğunu, sakat kaldığını beyanla, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile 609,705,60 TL maddi tazminat, 300.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 350.000 TL alacağın kaza tarihinden ibaren işleyecek faizi ile birlikte yargılama giderleri ve avukatlık ücreti ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP