muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2695, Karar No: 2023/4107, Tarih: 13.06.2023

2. 30.08.2020 tarihinde gerçekleşen olayda ... tarafından, suça sürüklenen çocuk ...'in dayısı olan ...'ın av tüfeği ile hayati tehlike geçirecek, kemik kırığı oluşacak ve sanıkların beyanına göre gözünde görme kaybı oluşacak şekilde yaralandığı, maktulün de bu olayda ... ailesi yanında yer alması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ve sanık ...'ın maktule husumet besledikleri anlaşıldığından suça sürüklenen çocuğun eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3. Suç tarihinde, 16 yaş 10 ay 10 günlük olan suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurulurken 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, suça sürüklenen çocuğun bulunduğu yaşa göre, makul bir ceza verilmesi yerine yazılı şekilde 23 yıl hapis cezası verilerek fazla ceza tayini

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılanlar ..., ..., ... vekilinin temyiz istemi yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde yer alan nedenlerle, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Demircan ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.12.2022 tarihli ve 2022/1792 Esas, 2022/2670 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince

öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Sanığa hükmolunan ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

C. Suça sürüklenen çocuk Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle "suça sürüklenen çocuğun suça yardım eden olarak katıldığı, hakkında haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği ve yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken fazla ceza tayini gerekçeleriyle" suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.12.2022 tarihli ve 2022/1792 Esas, 2022/2670 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak ve farklı bir gerekçeyle, oy birliğiyle BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuğa hükmolunan ceza miktarı ve suça sürüklenen çocuğun tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21007, Karar No: 2018/8021, Tarih: 25.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21007 E.  ,  2018/8021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların ortak çocuğu ...'nın inceleme tarihi itibariyle ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece tarafların karşılıklı hakaret ettiği, davalı kadının agresif ve kıskanç olduğu, kocasını bıçakla yaraladığı ve tehdit ettiği, davacı erkeğin ise başka kadınlarla gezdiği, ... isimli bir kadınla eşini aldattığı, ailesine maddi destekte bulunmadığı gerekçeleri ile taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; davacı erkek dilekçeler aşamasında yalnızca davalı kadının şiddet uyguladığı vakıasına dayanmıştır. Tarafların dayanmadığı vakıaların hükme esas alınması mümkün değildir (HMK m.25/1). Bu durumda mahkemece, davacı tarafça usulüne uygun şekilde süresince ileri sürülmeyen ve dayanılmayan şiddet dışındaki vakıaların davalı kadına kusur olarak yüklenilmesi usul ve kanuna aykırıdır (HMK m.137, 140/3, 187). O halde mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen davacı erkeğin kusurlarının, eşine şiddet uygulayan davalı kadına nazaran daha ağır olduğunun kabulü gerekirken tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olaylarda davacı erkek ağır kusurlu olup, gerçekleşen kusurlu davranışları, boşanma sebebiyle mevcut ve beklenen menfaatleri haleldar olan kadın yönünden aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olduğu gibi, Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Bu duruma göre davalı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Davalı kadının yoksulluk nafakası (TMK m.175) talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru değildir.

5-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK m. 186/1), geçimine (TMK m. 185/3), malların yönetimine (TMK m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK m. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK m. 169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3., 4. ve 5. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.06.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/21093, Karar No: 2012/15178, Tarih: 05.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21093 E.  ,  2012/15178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aydın Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.07.2011
Yargıtay — Esas No: 2012/9098, Karar No: 2012/10180, Tarih: 18.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/9098 E.  ,  2012/10180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.03.2012 gün ve 2010/130 Esas, 2012/69 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık ve müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık müdafiin temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu 20.03.2012 günlü Bandırma Devlet Hastanesinde görevli psikiyatri uzmanı tarafından mağdurun suç tarihinden önce 11.02.2010 gününde psikiyatri polikliniğine başvurduğunun belirtilmesi karşısında, mevcut iddia ile ilgili bilgi ve belgeler araştırılıp varsa eklenerek öncelikle dosya üzerinden, aksi halde mağdurun dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine veya 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddelerine uygun şekilde teşekkül edecek bir heyetten görüş alınması kaydıyla üniversite hastanesine gönderilerek, mağdurun mevcut suç nedeniyle mi, ya da başka bir nedenle mi ruh sağlığının bozulduğu saptandıktan sonra, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4019, Karar No: 2025/1662, Tarih: 10.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4019 E.  ,  2025/1662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/9425 Değişik iş

SUÇ : Dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2022 tarihli ve 2022/77515 Soruşturma, 2022/44127 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Adana 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 21.12.2022 tarihli ve 2022/9425 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 21.12.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 03.07.2024 tarihli ve 2023/16894 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/77119 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/77119 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekilerin özetle, şüphelinin kendilerine evde nikah şekeri gibi ek işler yaparak çok para kazandığını, kendilerinin de çok kısa sürede para kazanabileceğinden bahisle ikna etmesini müteakip müştekilerin İstanbul'da firmadan malzemeleri alıp kendilerine teslim etmesi için şüpheliye ödeme yaptıklarını, ancak şüphelinin kendilerine malzemeleri getirmediği gibi ödemiş oldukları parayı da iade etmediği iddialarını içeren dilekçe ve beyanlarla ile şikayetçi olmaları üzerine başlatılan soruşturma sonunda, söz konusu uyuşmazlığın hukuk mahkemeleri nezdinde çözümlenebileceğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, şüphelinin benzer durumlarına ilişkin olarak mevcut soruşturma dosyalarının araştırılarak, şüphelinin eylemlerinin alışkanlık haline gelip gelmediği, benzer durumlara ilişkin uzlaşma işlemlerinin yapılıp yapılmadığı hususlarının tespit edildikten sonra şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2022 tarihli ve 2022/7375 Karar sayılı dosyası ile şikayetçilerden Seda Kartal'ın müracaatı hakkında soruşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, şikayetçiler ... ve ...'ın müracaatına konu dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede; şüphelinin komşusu olan şikayetçilere, düğünler için nikah şekeri işi yaptığını, çok iyi getirisi olduğunu, kısa sürede borçlarını kapatabileceklerini söylemesi üzerine bir miktar para alarak malzemeleri gönderdiğinin, kısa süre sonra düğün sezonun bittiğini ve üç aylık toplu iş almaları gerektiğinden ellerinde ne kadar para varsa göndermelerini istediğinin, şikayetçilerden ...'ın 70.000,00 TL, ...'ın ise 24.000,00 TL para göndermelerine rağmen malzemelerin gelmediğinin, şikayetçilerin sürekli oyalanarak paraların da iade edilmediğinin, bu şekilde şüphelinin haksız menfaat temin ettiğinin iddia olunması ve 04.10.2022 tarihinde gereğinin takdiri bakımından dilekçeler kolluk güçlerine havale edildiği halde, sonucu beklenmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; şüphelinin dosyaya sonradan giren "...kiraladığı evin yıllık kira ücretini ödeyebilmek için şikayetçilerden borç para aldığı, bu olaya ev sahibinin de tanık olduğu ve almış olduğu paranın bir kısmını iki parça halinde iade ettiği..." şeklindeki ifadesinin kararda irdelenmesi, savunma doğrultusunda gerekli araştırmaların yapılması, tespit edilecek tanıkların beyanlarına başvurulması, paranın gönderildiğine dair dekont ya da sair evrakın ve şikâyetçi ile şüpheliler arasındaki whatsapp yazışmalarının incelenmesi, suça etkisinin tartışılması, gelen banka cevabi yazıları incelenerek şüpheliye gönderilen para miktarının tespit edilmesi, şüpheli hakkında başkaca soruşturma ya da kovuşturma dosyaları bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa incelenmesi, şüphelinin nikah şekeri işi yapıp yapmadığının araştırılması, sonucuna göre somut olayda dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının takdir ve tayin edilmesi gerekirken, "...şüpheli ile müşteki arasında alacak-borç ilişkisi olduğu, bu nedenle dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, şüpheli ile müşteki arasında oluşan uyuşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olması nedeniyle hukuk mahkemeleri nezdinde çözüme kavuşturulmasının gerektiği..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Adana 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 21.12.2022 tarihli ve 2022/9425 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11595, Karar No: 2019/19168, Tarih: 22.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11595 E.  ,  2019/19168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın, savunmasında; mağdurun, evinin yakınına döktüğü gübre nedeniyle oluşan kokunun kendisi ve ailesine zarar verdiğini, bu konu ile ilgili mağdurla tartıştıkları esnada aralarında kavga çıktığını ve kavga esnasında kendisinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığını beyan etmesi karşısında, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10265, Karar No: 2012/27746, Tarih: 25.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/10265 E.  ,  2012/27746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ardahan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 25/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın arsa değerinin 2.915,87 TL, 166 m2 olan bina değerinin 39.149,44 TL, 198,25 m2 yüzölçümlü ağıl ve samanlığın değerinin de 18.288,56 TL olduğu belirlenmiş ve borçlunun haline münasip bir ev olduğunun tesbit edildiği, hükme de bu raporun esas alındığı görülmüştür. 27.02.2010 tarihli zabıta araştırmasına göre borçlunun 74 yaşında emekli, aylık gelirinin 700 TL, bakmakla yükümlü olduğu sadece eşinin bulunduğu, 40 dekar tarlasının olduğu dikkate alındığında sosyal ve ekonomik durumuyla bağdaşır Ç.'ın A.Ş. kasabasının daha mütevazi bir semtinde haline münasip bir evi alabileceği değerin yasada öngörülen kurallara göre belirlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.