muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1986, Karar No: 2015/1870, Tarih: 30.09.2015

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2024/1412, Karar No: 2024/3332, Tarih: 09.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1412 E.  ,  2024/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/446 E., 2023/473 K.

HÜKÜM : Esasdan Red

1- Mahkemece, rücuen tazminat davasında; toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ücret farkları için davacının yapmış olduğu ödemeleri davalı işverenlerden rücuen isteyebileceği ve davalı firmada çalıştıkları süreler itibari ile usul ve yasaya uygun bilirkişi raporunda belirtilen miktarlar açısından davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalılar ...Teknik ve ... Temizlik şirketleri vekillerinin istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bölge Adliye mahkemesi kararına karşı davalılar ...Teknik ve ... Temizlik şirketleri vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 22.06.2023 tarihli, 2022/510 E. ve 2023/2492 K. sayılı ilamıyla; "toplu iş sözleşmeleri niteliği gereği kamu düzeninden olup, sözleşmede aksine hüküm olsa dahi sözleşme tarihinden sonra yapılan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre işveren toplu iş sözleşmesi uyarınca işçiye ödediği bedeli talep edemeyecektir. Ancak işçinin sözleşme imzalanırken var olan toplu iş uyarınca talep ettiği sosyal hakların yüklenici tarafından karşılanması gerekir. Çünkü sözleşme toplu iş şartları bilinerek imzalanmıştır. Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; işveren davacı ile davalı yükleniciler arasında hizmet sözleşmesinin akdedildiği tarihten sonra 16.07.2014 tarihli kararı ile yürürlüğe giren ve 15.02.2014-14.02.2016 dönemini kapsayan toplu iş sözleşmesi gereğince ödenecek bedellerden davalı yüklenicilerin sorumlu olmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu bağlamda işçilere ödeme yapan işveren (kurum) bu bedelleri yüklenici ...Teknik ve Sosyal hizmetler Spor Kompleksi İnş. Res. Tur. Nak. Tem. San. A.Ş. ve ... Temizlik Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti.’den talep edemeyeceğinden işbu davalılar bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerektmiştir." gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı ...Teknik Ve Sosyal Hizmetler Spor Kompleksi İnşaat Restorasyon Turizm Nakliye Temizlik Sanayi ve Tic.A.Ş. ile ...yönünden davanın reddine dair karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

4- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı ...Teknik Ve Sosyal Hizmetler Spor Kompleksi İnşaat Restorasyon Turizm Nakliye Temizlik Sanayi ve Tic.A.Ş. ile ...yönünden davanın reddine dair karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinin akdedildiği tarihten sonra yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesi gereği ödenecek bedellerden davalıların sorumlu olmadıkları gözetilerek davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16943, Karar No: 2017/9971, Tarih: 01.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/16943 E.  ,  2017/9971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat (itirazın iptali) davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ...'un yolcu olarak içinde bulunduğu ... plakalı aracın,... plakalı araç ile 19.03.2011 tarihinde çarpışması sonucu yaralandığını, ... plakalı araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu, sürücünün de vefat etmesi sebebiyle, ... C.Başsavcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini,...plakalı aracın davalı şirkete trafik poliçesi ile sigortalı olduğunu, poliçe azami limitinin 200.000,00 TL olduğunu, ...'un kaza sonucu kafa travması nedeniyle %98 oranında sakat kaldığı ve 3. kişinin yardımına ihtiyaç duyduğunu, babası ...'un vasi olarak atandığını, davalı şirketin 186.500,00 TL maluliyet tazminatı ödediğini, bakıcı giderinin tedavi teminatı kapsamında bulunduğunu, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL miktarlı bakıcı giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... A,Ş vekili; tedavi giderleri ve buna bağlı bakıcı giderleri ve yan giderler bakımından ... Başkanlığının sorumluluğu olduğundan ... şirketinin sorumluluğu kalmadığını, kaza tarihi itibariyle maluliyet zararları için teminat limitinin 200.000,00 TL olduğunu, 10.01.2012 tarihinde 182.871,00 TL ödeme yapıldığını, davacı için ömür boyu bakıcı giderinin ödenmesi talebinde bulunulmuşsa da bakıcı giderinin tedavi teminatından karşılanacağının kabulü halinde ...’nın sorumluluğu olacağını, maluliyet teminatından karşılanacağının kabulü halinde ise, vaki ödeme sebebiyle poliçe teminatının ödendiği belirtilerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ... poliçesi teminat limiti 200.000,00 TL olarak kabul edilmiş, davalı ...

şirketince davacıya 186.500,00 TL ödeme yaptığı dikkate alınarak, davalı ... şirketinin aradaki farktan sorumlu olacağı kabul edilerek, davacının davasının kısmen kabulü ile 17.129,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan bakım gideri istemine ilişkindir.

şirketince davacıya 186.500,00 TL ödeme yaptığı dikkate alınarak, davalı ... şirketinin aradaki farktan sorumlu olacağı kabul edilerek, davacının davasının kısmen kabulü ile 17.129,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan bakım gideri istemine ilişkindir.

Trafik Poliçesi Genel Şartlarına göre bakıcı gideri poliçede yer alan tedavi gideri kapsamındadır. 6111 sayılı Yasa ile ... 98/1. madde düzenlemesine getirilen değişiklikle “Trafik kazaları sebebi ile üniversitelere bağlı hastanelerin ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın ... tarafından karşılanacağı düzenlenmiş olup, tedavi gideri kapsamında sayılan ancak ...’nın sorumlu olduğu tedavi gideri kapsamında değerlendirilmeyen bakıcı giderinden ... şirketi, trafik poliçesinde yer alan tedavi giderleri limiti dahilinde sorumlu kılınmıştır. Bakıcı gideri kaza sonucu yaralanan ve maluliyeti nedeni ile başkasının bakımına muhtaç durumda olan zarar görenin tedavisinin gerektirdiği zorunlu ve gerçek bir gider olması nedeni ile tedavi gideri kapsamında değerlendirilmektedir.

Somut olayda, dosya kapsamına göre davacı ...’un geçirdiği trafik kazası nedeniyle %100 oranında malul kaldığı, bakiye ömrü boyunca başkasının bakımına muhtaç olduğu anlaşılmaktadır. Tedavi gideri limitinden davalının, herhangi bir ödemede bulunulduğuna dair bir beyanı bulunmamaktadır. Davalı ... yönünden ... poliçesi kapsamında tedavi giderleri olarak zarar 200.000,00 TL limitle teminat altına alınmış olup, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre bakıcı gideri tedavi gideri kapsamında sayılmakla bakıcı giderinden tedavi gideri limiti ile sınırlı olarak davalı ... şirketi sorumludur. Bu nedenlerle, davalı ... sakatlık tazminatı haricinde tedavi gideri limiti dahilinde bakıcı giderinden sorumlu olduğu halde yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Somut olayda uyuşmazlık, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Haksız eylem faili, ihtar ve ihbara gerek olmaksızın, zararın doğduğu anda, başka bir anlatımla haksız eylem tarihinden itibaren zararın tamamı için temerrüde düşmüş sayılır. Dolayısıyla, zarar gören, gerek kısmi davaya, gerekse sonradan açtığı ek davaya veya ıslaha konu ettiği kısma ilişkin olarak haksız eylem tarihinden itibaren temerrüt faizi isteme hakkına sahiptir.

2-Somut olayda uyuşmazlık, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Haksız eylem faili, ihtar ve ihbara gerek olmaksızın, zararın doğduğu anda, başka bir anlatımla haksız eylem tarihinden itibaren zararın tamamı için temerrüde düşmüş sayılır. Dolayısıyla, zarar gören, gerek kısmi davaya, gerekse sonradan açtığı ek davaya veya ıslaha konu ettiği kısma ilişkin olarak haksız eylem tarihinden itibaren temerrüt faizi isteme hakkına sahiptir.

Ancak, trafik kazaları esas itibariyle haksız eylem sayılan hallerden olmakla birlikte trafik sigortasını yapan sigortacı bakımından temerrüdün bu tarihte oluştuğunun kabulü mümkün değildir. 2918 sayılı ...'nın 99/I. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.2.b. maddesi uyarınca, rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Kazanın ihbar edilmesiyle, zararın miktarını belirlemek sigortanın sorumluluğundadır. Bu itibarla, ... şirketine başvuru yapılması veya dava açılmasıyla, kaza, davalı ... şirketlerine ihbar edilmiş olacağından, anılan hükümlerde öngörülen koşullar yerine getirilmiş olacaktır.

Somut olayda davacı tarafından ... şirketine müracaat tarihi 24.03.2014, tebliğ tarihi 26.03.2014 tür. Temerrüt tarihi olan 08.04.2014 tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 01.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/714, Karar No: 2020/3671, Tarih: 10.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/714 E.  ,  2020/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

18/09/2014 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına ve sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmesine rağmen usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nun 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nun 168/5. ve CMK’nun 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartının sonuçları ile benzer sonuçlar doğurması nedeni ile suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5970, Karar No: 2008/7646, Tarih: 28.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5970 E.  ,  2008/7646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 158 ada 10 parsel sayılı 2.836,77 metrekare, 158 ada 11 parsel sayılı 1.502,56 metrekare, 158 ada 12 parsel sayılı 1.765,19 metrekare, 158 ada 13 parsel sayılı 2.667,55 metrekare, 158 ada 14 parsel sayılı 88,94 metrekare, 158 ada 15 parsel sayılı 91,92 metrekare, 158 ada 17 parsel sayılı 23,79 metrekare, 168 ada 18 parsel sayılı 403,39 metrekare, 158 ada 19 parsel sayılı 527,17 metrekare, 158 ada 20 parsel sayılı 999,40 metrekare, 160 ada 4 parsel sayılı 1.588,69 metrekare, 160 ada 6 parsel sayılı 152,68 metrekare,160 ada 13 parsel sayılı 2198,96 metrekare, 161 ada 1 parsel sayılı 122,50 metrekare, 162 ada 12 parsel sayılı 10786,62 metrekare, 162 ada 25 parsel sayılı 5.627,33 metrekare,162 ada 31 parsel sayılı 8.545,52 metrekare, 162 ada 38 parsel sayılı 2.197,22 metrekare, 162 ada 40 parsel sayılı 1.757,28 metrekare, 164 ada 3 parsel sayılı 11.790,06 metrekare, 165 ada 14 parsel sayılı 8.127,74, metrekare, 165 ada 15 parsel sayılı 12.259,19 metrekare, 167 ada 25 parsel sayılı 3.641,20 metrekare, 167 ada 29 parsel sayılı 5.411,76 metrekare, 167 ada 68 parsel sayılı 13.845,54 metrekare, 167 ada 69 parsel sayılı 17.378,20 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, vergi kaydı, ifraz, satış, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, yasal süresi içinde irsen intikal ve taksim yapılmadığı iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; keşif hususunda verilen kesin süreye uyulmaması nedeniyle 3402 sayılı Yasa'nın 36.maddesi gereğince ispatlanamayan davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayı, tanık, teknik bilirkişiye verilecek ücretlerle vasıta parasının, yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına özen gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece hükme dayanak yapılan ara kararda yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilmediği gibi 26.10.2007 tarihinde yapılacak keşif için gerekli masrafı yatırması hususunda davacı vekilinin yüzüne karşı kesin süre ihtaratında bulunulmuş, 25.10.2007 tarihi mesai saati bitimine kadar masrafın

yatırılmasına karar verilmiştir Keşif masrafının keşif gününden önce yatırılması halinde bilirkişı adayı ve tanıklara çıkarılacak davetiyeler için ayrılan süre yeterli bulunmamaktadır. Bilirkişi adayı ve tanıklar adına çıkarılacak davetiyeler için verilen sürenin yeterli olmadığı açıkça belli olan bu ara kararına dayanılarak keşif delilinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilemez. Süreler tayin edilirken Tebligat Tüzüğü'nün 12. maddesinin mutlaka göz önünde bulundurulması gerekir. Tüzüğün anılan maddesine göre "Tüzüğün 8. maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nev'i tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyenin icaplarını yerine getirebilmesi ıçin bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek müddet, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz" hükmü yer almış bulunmaktadır. Tebligat Tüzüğü'nün anılan hükmü nazara alınarak mahkemenin hükme dayanak yaptığı ara kararının sürelerle ilgili bölümü irdelendiğinde davacıya ara kararının tebliği, davacı kendisine verılen keşif gününe kadar olan sürede masrafı temin edip yatırması ve bundan sonra mahkemece yerel bilirkişi adayı ve tanıklara çıkarılacak davetiye için kalan sürenin yeterli bulunmadığı çok açıktır. Yapılamayacağı önceden belli olacak keşif için taraflara külfet yüklenmesinde isabet bulunmamaktadır. Davacı tarafa keşif masrafını yatırması için makul süre verilip, masraf yatırıldığında arazi başında keşif icra edilip, tarafların tüm delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir. Yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26601, Karar No: 2016/12435, Tarih: 22.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26601 E.  ,  2016/12435 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2012/623-2013/680

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.