muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8669, Karar No: 2022/9657, Tarih: 19.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8669 E.  ,  2022/9657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ...Temizlik İnsan Kaynakları Özel Sağlık Hizmetleri Bilgisayar Otomasyon Hizmetleri İnşaat Oto Kiralama San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ....Otomasyon Peyzaj İnş. Tem. Taah. Araç Kiralama San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... Temizlik İnsan Kaynakları Özel Sağlık Hizmetleri Bilgisayar Otomasyon Hizmetleri İnşaat Oto Kiralama San. Tic. Ltd. Şti. ve davalı.... Otomasyon Peyzaj İnş. Tem. Taah. Araç Kiralama San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3359, Karar No: 2020/6615, Tarih: 14.12.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/3359 E.  ,  2020/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2019 tarih ve 2018/565 - 2019/57 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 62 ve 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Dairemizin 13.11.2019 tarih ve 2018/5526 Esas - 2019/6842 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Asker bir şahsın; örgütün gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi sair işletmelerde kurulu bulunan, ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatlar ile mahrem imam tarafından arandığı, “her türlü şüpheden uzak, kesin kanaata ulaştıracak somut olgu ve teknik verilerle tespit edilmesi ve yargılama yapan mahkemenin de tam bir vicdani kanaate ulaşması halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren hukuka uygun delil olacağı”,

Hususunda herhangi bir kuşku bulunmamaktadır.

Dosya incelendiğinde;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ankesörlü/kontörlü telefonlar aracılığı ile aranan askeri personele yönelik başlatılan soruşturma kapsamında, temin edilen HTS kayıtları üzerinde (üçüncü kişilere ait veriler ayıklanarak) yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen HTS Analiz ve İnceleme raporuna göre; Jandarma Genel Komutanlığında Üsteğmen olarak görev yapan sanık ...’ın üzerine kayıtlı olan ve aşamalarda kullandığını ikrar ettiği 0531....numaralı telefon hattından, Ankara ilinde askeri öğrenci olduğu ve görev yaptığı dönemde, sabit hat /ankesörlü telefonlardan 2013 ile 2014 yıllarında birçok kez arandığının tespit edildiği, bu aramaların bir çoğunun yine kendisi gibi asker olan şahıslarla ardışık arama şeklinde olduğunun görüldüğü, yine dosya içerisine gelen belgeden sanığın, Gaziantep'te bulunduğu dönemde de 342...no'lu sabit hattan 05.02.2013, 342... no’lu sabit hattan ise 08/03/2013 tarihlerinde arandığının belirlendiği, sanık ile birlikte ardışık arandıkları tespit edilen ... ve ...’un alınan ifadelerinde ise “sanığın adı geçen örgüt içerisinde faaliyet yürütüğüne” yönelik beyanda bulundukları,

Anlaşılmıştır.

Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında, söz konusu aramalara ilişkin makul bir açıklama getirememiştir.

Tüm bu açıklamalar karşısında dosya kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Anlaşılmıştır.

Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında, söz konusu aramalara ilişkin makul bir açıklama getirememiştir.

Tüm bu açıklamalar karşısında dosya kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Hukuka uygun olarak elde edilen (HTS) kayıtlarının incelenmesinde, “sanığın kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan 05313681414 numaralı telefon hattının, Ankara ilinde askeri öğrenci olduğu ve görev yaptığı dönemde, sabit hat /ankesörlü telefonlardan 2013 ile 2014 yıllarında birçok kez arandığının tespit edilmesi, bu aramaların bir çoğunun yine kendisi gibi asker olan şahıslarla ardışık arama şeklinde olması, yine sanığın, Gaziantepte bulunduğu dönemde de 342.... no’lu sabit hattan 05.02.2013, 342.... no’lu sabit hattan ise 08.03.2013 tarihlerinde arandığının anlaşılması karşısında, arama sayısı, aramaların periyodik/ardışık olması, aramaların gerçekleştirildiği zaman, konuşma süreleri, sanığın farklı sabit hatlardan aranması, aranmaların makul görünmemesi nazara alındığında, sanığın örgütün iletişim metotlarından olan “ankesörlü/sabit hatlardan aranma” gizli iletişim sistemine dahil olduğu, yine sanık ile birlikte ardışık arandıkları tespit edilen ... ve ...’nun alınan ifadelerinde “sanığın adı geçen örgüt içerisinde faaliyet yürütüğüne” yönelik beyanda bulunmaları dikkate alındığında, mahkemenin sanığın örgüt üyesi olduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik olmadığı, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5525, Karar No: 2013/8822, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5525 E.  ,  2013/8822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte yol olarak el atıldığının davalı idareden,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 368 ada 188 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınan 1162 ada 9 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6842, Karar No: 2023/4711, Tarih: 01.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/6842 E.  ,  2023/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2012/1291 Esas, 2015/457 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, sanıklar ... ve ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında 2009 ve 2010 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.04.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.04.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2012/1291 Esas, 2015/457 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18443, Karar No: 2016/5135, Tarih: 22.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/18443 E.  ,  2016/5135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davadışı... ile davalı banka arasındaki 25.02.2005 tarihli genel kredi sözleşmesine müvekkili şirketin de kefil olduğunu, davadışı şahsın 10.000-TL kredi kullandığını, 25/03/2005 tarihinde müvekkilinin taraf olmadığı bir kredi arttırımı yapılarak 30.000-TL daha kredi kullandırıldığını, kredi borcu ödenmediğinden icra takipleri başlatıldığını, 08.12.2005 tarihinde müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesabından sözleşmeye aykırı şekilde 20.000-TL' nin icra dosyası alacağına mahsuben kesildiğini, oysa müvekkilinin sadece 10.000-TL için kefil olduğunu, sözleşmenin bir kısmının boş bırakılıp müvekkili şirket yetkilisinin şahsi kefalet kısmına sonradan 20.000-TL yazıldığını, müvekkilinin kaşe ve imzası olan yerde ise hiç rakam yazılmadığını, bir başka 25.02.2005 tarihli sözleşmede ise kullandırılan kredi limitinin 20.000-TL yazılı olup, müvekkili şirketin de kefil imzası olduğunu beyanla, müvekkilinin 10.000-TL için kefil olmasına rağmen fazladan tahsilat yapılması sebebiyle şimdilik 8.000-TL' nin 08/12/2005' den itibaren işleyecek en yüksek reeskont avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 11.152,90-TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, istirdat davasının ödemeden itibaren 1 yıllık hakdüşürücü sürede açılması gerektiğini, oysa davanın 6 yıl sonra açıldığını, dava dilekçesinin çelişkilerle dolu olup, başta 10.000-TL için kefil olunduğu iddia edilirken, devamında davacı şirketin 20.000-TL için kefil olduğunun ikrar edildiğini, 25.02.2005 tarihli kredi sözleşmesine davacı şirket ve yetkilisinin ayrı ayrı 20.000-TL' den kefil olduğunu, davacı şirketten 20.000-TL tahsilat yapılıp, kredi limitinden fazla bir tahsilat yapılmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, alacağın genel zamanaşımına tabi olması nedeniyle davalının zamanaşımı itirazlarına itibar edilmediği, davacının icra takibine konu kredi sözleşmelerindeki toplam kefaletinin 10.000-TL olduğu, 25/07/2005 tarihinde temerrüde düştüğü, faiz hesabında Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 1993/15901 - 20222 E.K. sayılı kararı gereği bir yılın 360 gün olarak kabul edildiği, buna göre alınan bilirkişi raporu uyarınca davacının 08/12/2005 tarihi itibariyle ödemekle yükümlü olduğu miktarın 8.873,11-TL olduğu, davacının ise 08/12/2005' de 20.000-TL ödeme yapmış olması nedeniyle davacıdan fazladan tahsil edilen miktarın 11.126,89-TL olduğu gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile, 11.126,89-TL' nin 08/12/2005' den itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- İcra takibine konu kredi borcunun hangi kredi sözleşmesine dayalı olarak kullandırıldığı banka kayıtları üzerinde bankacılık konusunda uzman bilirkişi tarafından tespit edildikten sonra, dosya içerisinde davacı kefilin 20.000-TL limitle sorumlu olduğu kredi sözleşmesinin de bulunduğu dikkate alınarak, bu sözleşme nedeniyle kredi kullandırılmış ise, davacının bu limitle sorumlu olacağı gözönüne alınarak karar verilmesi gerekirken, bu hususlar araştırılmadan, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre de; hüküm fıkrasında "ticari temerrüt faizi" denilerek hüküm kurulmuş ise de, ticari temerrüt faizi diye bir faiz cinsi bulunmadığından, dava dilekçesindeki talep de dikkate alınarak faizin cinsinin belirtilmemesi doğru olmadığı gibi, ayrıca, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesinin (ç) bendi ile değişik 123. maddesindeki harç istisnası yurt dışından alınacak kredilerin geri dönüşümü ile ilgili işlemlerle sınırlı olarak uygulandığından, yeniden yapılandırma ile ilgili 4603 sayılı Kanun'da öngörülen muafiyetin Yasada sayılan bankaların davacı olduğu davalarda uygulanabileceği, davalı bankanın somut olayda harçtan muaf olduğuna ilişkin yasal bir düzenleme bulunmadığı, harcın kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle re'sen dikkate alınması gerektiği, kamu düzeninin, aleyhe bozma yasağı kuralının istisnalarından olduğu gözetilerek, mahkemece; davalı bankanın karar ve ilam harcı ile sorumlu tutulması gerekirken hükmün 2 no'lu bendinde yazılı şekilde davalı bankanın harçtan muaf olduğuna dair hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3527, Karar No: 2017/9272, Tarih: 18.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/3527 E.  ,  2017/9272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 16/05/2011 tarihinde meydana gelen kazadan dolayı müvekkilinin yaralandığını, müvekkilinin adı geçen kazada yolcu olduğundan hiçbir kusurunun bulunmadığını, kazaya karışan ... plakalı motorun kaza tarihinde davalı ... şirketi bünyesinde sigortalı olduğunu, açıklanan nedenlerle şimdilik 1.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili şirket tarafından düzenlenen poliçede 04/02/2011 tarihinden sonra meydana gelen kazanın teminat limiti dahilinde olmadığını, dava konusu kazanın ise 16/05/2011 tarihinde meydana geldiğini, müvekkili ... şirketinin bir sorumluluğunun olmadığını, açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu edilen ... plakalı aracın poliçede gözüken işleteni ...'nin 25/01/2014 tarihinde ... 5. Noterliğinin 1762 yevmiye numarasıyla sattığı ve kazanın araç satış gördükten yaklaşık 3.5 ay sonra yani 16/05/2014 tarihinde vuku bulduğu, kaldı ki satış nedeniyle ihbarın yapılmasından itibaren davalı ... şirketince alınan primin iade edildiği anlaşıldığından davacının davasının reddine dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91–101. maddelerinde zorunlu mali mesuliyet sigortası düzenlenmiştir. Bu sigortanın amacı trafik kazaları nedeniyle 3. kişilerin uğrayacakları zararların kolayca temin edilmesini sağlamaktır.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91–101. maddelerinde zorunlu mali mesuliyet sigortası düzenlenmiştir. Bu sigortanın amacı trafik kazaları nedeniyle 3. kişilerin uğrayacakları zararların kolayca temin edilmesini sağlamaktır.

Bu ... işleteni değil aracı takip etmektedir. Zorunlu mali mesuliyet sigortası işletenin Karayolları Trafik Kanunu’nun 85/1. maddesine göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere yapılmaktadır. ...’nın 91. maddesinde, işletenlerin bu kanunun 85/1. maddesine göre sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu olduğu, aynı yasanın 94. maddesinde, "sigortalı aracı işletenlerin değişmesi halinde, devreden kişi 15 gün içinde sigortacıya durumu bildirmek zorundadır. Sigortacı ... sözleşmesini durumun kendisine tebliği tarihi itibariyle 15 gün içinde fesh edebilir. ... fesih tarihinden 15 gün sonrasına kadar geçerli olacağı", aynı Yasa’nın 95. maddesinde ise, "... sözleşmesinden veya ... sözleşmesine ilişkin kanun hükümlerinden doğan ve tazminat yükümlülüğünün kaldırılması veya miktarının azaltılması sonucunu doğuran hallerin zarar görene karşı ileri sürülemez. Ödemede bulunan sigortacı, ... sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre, tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda ... ettirene başvurulabilir." hükümlerine yer verilmiştir. Bu bakımdan olay tarihini kapsayan zorunlu mali mesuliyet sigortası poliçesinin varlığı halinde ...'nın 95/2. maddesi gereğince sigortacının tazminat yükümlülüğünün azaltılması ve kaldırılmasına ilişkin poliçenin iptal edildiği, geçersiz olduğu bu nedenle sorumluluğunun bulunmadığı gibi haller sigortacı tarafından 3. kişilere karşı ileri sürülemeyeceğinden sigortacı zarar görene ödeme yaptıktan sonra ... sözleşmesinin sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre tazminatın kaldırılmasını ve indirilmesini sağlayabileceği oranda kendi ... ettirenine rücu edebilecektir.

Somut olayda davalı ...Ş., davacının yolcu olarak bulunduğu aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısıdır. Davalı ... şirketi ile dava dışı ... arasında dosyada mevcut trafik poliçesine göre 10.12.2010-2011 vadeli zorunlu mali mesuliyet sigortası poliçesi düzenlenmiş olup davaya konu kaza 16.05.2011 tarihinde poliçe vadesi içinde meydana gelmiştir. Her ne kadar davalı ... şirketi vekili, dava konusu aracın 25.01.2011 tarihinde satıldığını, satış tarihinden 10 gün sonrasına denk gelen 04.02.2011 tarihi itibariyle poliçenin satıştan dolayı iptal edildiğini, işletenin kaza tarihinden önce değişmiş olduğunu ve bu nedenle ... genel şartlar C.4. maddesi gereğince poliçenin münfesih olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuş ise de, ... 94. maddesi gereğince ... poliçesinin feshine ilişkin her hangi bir delil ortaya konulmamış olduğu gibi, kazadan sonra 23.05.2011 tarihinde poliçe iptal zeyilnamesi düzenlenmiş olup, yukarıda yapılan açıklamalarda da değinildiği üzere ... 95/II. maddesi gereğince feshe ilişkin bu savunma sigortacı ile sigortalı arasındaki iç ilişki olup davacı olan 3. kişiye karşı ileri sürülmesi mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece kaza tarihi itibarı ile geçerli bir trafik sigortası poliçesinin bulunduğunun ve davalı ... şirketinin meydana gelen zarardan sorumlu olduğunun kabulü ile işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.