muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1071, Karar No: 2020/7600, Tarih: 22.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/1071 E.  ,  2020/7600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

1-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna yönelik verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanığın temyizinin incelenmesi;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK‟nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna yönelik verilen mahkumiyet kararına karşı sanığın temyizinin incelenmesi;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmayarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, eleştiri konusu yapılan ve sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanık lehine olması nedeniyle bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı cihetle sanık hakkında 213 sayılı yasanın 359/b ve TCK’nin 62. Maddesi uyarınca tayin edilen cezanın 2 yıl 6 ay olması gerekirken; hatalı hesap sonucu 2 yıl 6 ay 15 gün şeklinde fazla ceza tayini ikinci kez atıfete sebep olacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 22.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13249, Karar No: 2024/6948, Tarih: 09.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13249 E.  ,  2024/6948 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/357 E., 2016/12 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 103/3, 103/6 ve 53. maddeleri ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesi delaletiyle 103/1, 103/6 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e. maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, dosya kapsamında toplanan deliller uyarınca sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle beraat kararının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğuna, sanığın yaşı küçük zeka geriliği olan mağdura karşı atılı suçları işlediğinin sabit olduğuna, Mahkeme gerekçesiyle uygulamanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10646, Karar No: 2018/3272, Tarih: 07.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10646 E.  ,  2018/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/07/2016 tarih ve 2015/75-2016/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 3D aksesuar, tekstil işi ile uğraştığını, etiket ve baskı üretimi yaptığını, davalılar ile aynı alanda faaliyet gösterdiğini, davalıların "tabanında hologram ve kare kod (qr kod) bulunan drop etiket" buluşuna dair TPE nezdinde 2014/06527 no ile, "tabanı hologram ve sentetik reçine ile kaplanmış etiket yapılanması" buluşunu 2014/06156 no ile faydalı model olarak tescil ettirdiğini, davalıların ürünlerine faydalı model belgesi alarak hologram etiket baskı işini kendi tekeline alma yoluna gittiğini, davalıların TR 2014/06527 sayılı "tabanında hologram ve kare kod (qr kod) bulunan drop etiket" ve TR 2014/06156 sayılı "tabanı hologram ve sentetik reçine ile kaplanmış etiket yapılanması" başlıklı faydalı model belgelerinin yenilik ve ayırt edicilik özelliklerinin bulunmadığını, buluş olmadığını iddia ederek hükümsüzlüklerini ve sicilden terkinlerini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilinin 2014/06156 sayılı "tabanında hologram ve sentetik reçine ile kaplanmış etiket yapılanması" unvanlı faydalı model belgesinin henüz tescile bağlanmadığını, tescil edilmemiş bir belge için hükümsüzlük davası açılamayacağını, diğer faydalı model belgesinin yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2014/06527 sayılı faydalı model belgesinin yapılan değerlenmesinde yenilik unsurunu içermemesi sebebiyle hükümsüzlük koşullarını taşıdığı, hükümsüzlüğü istenilen 2014 06156 Y sayılı faydalı model belgesinin ise dava açıldığı sırada başvuru aşamasında olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli TR 2014 06527 Y sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, 2014 06156 Y sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü istemine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 07/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15272, Karar No: 2013/7060, Tarih: 21.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15272 E.  ,  2013/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2.b, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, katılan ... vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle ve sanık ...'in 25/01/2011 tarihinde temyizinden vazgeçtiği gözetilerek katılan vekilinin temyizine hasren yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ceza miktarına ve ertelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak oybirliğiyle ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya kapsamı, katılan ... ve tanık...'ın beyanları da gözetildiğinde; Olay günü saat 15.00 sıralarında, meskun mahalde, çift yönlü 3.80 m genişliğindeki sokakta, sanık ...'in ehliyetsiz olarak münibüsle seyri sırasında, direksiyon hakimiyetini kaybederek, sanık ...'e ait evin girişinde bulunan ve sokağa 70 cm tecavüzlü merdivene ve merdiven üzerinde oturan 7 yaşındaki katılana çarparak, yaralanmasına neden olduğu olayda, kazanın oluşu ile sanık ...'ın evine ait merdivenin yola tecavüzlü olması arasında uygun illiyet bağı olmadığı gözetildiğinde, sanık hakkında beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/03/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 14. maddesinde "Karayolu yapısı üzerine, trafiği güçleştirecek, tehlikeye sokacak şekilde bir şey koymak, atmak, dökmek, bırakmak vebenzeri hareketlerde bulunmak" eylemlerinin yasaklandığı ve uymayanlara idari para cezası öngörüldüğü dikkate alındığında, sanığın evinin giriş kısmına ve sokağa 70 cm taşmış şekilde merdiven basamakları yaptığı, sanık ...'nün tesbit edilemeyen bir nedene dayalı ve yolun daraltılmış olmasınında etkisiyle, aracı ile merdivende oturan mağdura çarparak yaralanmasına neden olduğu olayda, sanık ...'ın kanunda yasaklanmasına rağmen yola merdiven yaparak trafik akışını tehlikeye sokmak suretiyle kusurlu olduğu ve kaza ile eylemi arasında illiyet bağı bulunduğu düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2015/3366, Karar No: 2015/7734, Tarih: 27.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/3366 E.  ,  2015/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanun’un 86 . maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Öte yandan; 5510 sayılı Kanun’un 5-b maddesinde de; (Değişik: 13/2/2011-6111/24 md.) 5/6/1986 tarihli ve 3308 sayılı Meslekî Eğitim Kanununda belirtilen aday çırak, çırak ve işletmelerde meslekî eğitim gören öğrenciler hakkında iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık sigortası… uygulanacağı belirtilmiştir. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Kanunu’na göre, çıraklar teorik ve pratik eğitime tabi tutulurlar. Bu kapsamda; sigortalı ile işveren arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve sigortalının çırak olup olmadığı belirlenirken çalışma ilişkisi irdelenmeli, çıraklık sözleşmesinde akdi ilişkinin üstün niteliğinin çalışma yerine sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesi olduğu hususu gözetilmeli, sigortalının iş yerinde üretimle ilgili çalışmalara eylemli olarak katılması ve meslek ve sanat eğitiminin ikinci plânda tutulması, bir başka anlatımla sigortalının emeğiyle iş yeri ve işverene katkıda bulunması durumlarında çıraklık ilişkisinin söz konusu olamayacağı benimsenmelidir. O halde davacının çırak olarak gözüken çalışmalarının malullük, yaşlılık ve ölüm sigortası kollarına tabi olmadığı açıktır.

Bu açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; davacının 05.10.2006 tarihli usulünce düzenlenmiş çıraklık sözleşmesi bulunduğu aynı zamanda, hizmet cetvelinde 05.10.2006-24.05.2007 ve 12.09.2008-31.07.2010 tarihleri arasında kısa vadeli sigorta kollarına tabi olacak şekilde ... P. Çıraklık Eği. Merkezi’den bildirimleri olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının, davalı şirkete ait işyerinde hizmet akdi ile asgari ücretle 25/05/2007-11/09/2008 tarihleri arasında sürekli ve aralıksız olarak 18 yaşından küçük olduğu için prim gün sayısından sayılmak üzere çalıştığının tespitine, yine davacının davalı şirkete ait işyerinde hizmet akdi ile asgari ücretle 01/08/2010-31/10/2010 tarihleri arasında sürekli ve aralıksız olarak çalıştığının tespitine dair hüküm tesis edilmiştir. Davacının, dosyadaki kayıtlara göre, 05.10.2006-31.07.2010 tarihleri arasında çırak olan davacının uzun vadeli sigorta kolları kapsamında sayılamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Mahkemece, davacının, çırak olduğu gözetilerek çırak olduğu dönem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken , bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7703, Karar No: 2024/10097, Tarih: 26.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7703 E.  ,  2024/10097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/25 E., 2024/360 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye ve fazla çalışma fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davanın açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini ve ödendiğini, hukuka aykırı uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli kararıyla; kadroya geçiş aşamasında işverenle imzalanan iş sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranda fazlasının ödeneceğinin açıkça kararlaştırıldığından hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesi ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 16.10.2023 tarihli kararıyla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 16.10.2023 tarihli kararıyla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.12.2023 tarihli kararı ile; davacı işçi 01.09.2020-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin imzalandığı tarihte sendika üyesi olmakla birlikte toplu iş sözleşmesinin yürürlük başlangıç tarihinde taraf sendika üyesi olmadığından sendikaya üye olduğu tarihten itibaren söz konusu toplu iş sözleşmesinden yararlanabileceğinin gözden kaçırılmasının hatalı olduğu, ikramiye farkı alacağının da buna göre hesaplatılması gerektiği, belirtilen hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı işçinin kadroya alınması ile birlikte işverenle imzalanan iş sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği açıkça öngörülmediğinden davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, faiz oranı ile hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre davacının ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacakların hesaplanması ile alacaklara uygulanması gereken faizin türü ve vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.