muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10841, Karar No: 2012/26052, Tarih: 21.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/10841 E.  ,  2012/26052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişisi raporunda dava konusu yerin kadastro paftasına göre tescil harici bırakılan yerlerden olduğunun; orman mühendisi bilirkişilerin raporunda ise amenajman haritasında OT rümuzlu orman içi ve bitişiği boşluk olan olarak ayrılan yerde kaldığının ifade edilmesine; orman işletmesinin 12/10/2009 tarihli yazısında sahada 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince arazi kadastrosu gördüğünün belirtilmesine göre arazi kadastrosunun kesinleşme tarihinin, dava konusu yerin kadastroca hangi vasıfla tescil harici bırakıldığının da tesbit edilerek mahallinde konusunda uzman harita mühendisi ve orman mühendislerinden oluşturulacak bir bilirkişi heyeti vasıtasıyla ve zabıt mümziileri de hazır bulundurularak yeniden keşif yapılarak suça konu yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının, hali hazırdaki durumu itibariyle orman niteliğinde olmamakla birlikte ormandan kazanılıp kazanılmadığının tesbit edilip salt toprağının dahi orman olarak kabulü gerektiğinin de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7468, Karar No: 2022/8487, Tarih: 29.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7468 E.  ,  2022/8487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı...Profesyonel Site ve Bina Yönetimi Sosyal Hizmetler Temizlik Danışmanlık Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı...Profesyonel Site ve Bina Yönetimi Sosyal Hizmetler Temizlik Danışmanlık Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14682, Karar No: 2012/7574, Tarih: 17.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/14682 E.  ,  2012/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2010

Davacı vekili, davacının l4/08/2008 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından hiçbir mazeret ileri sürülmeden 07/04/20l0 tarihinde  feshedildiğini beyanla; işverence yapılan feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının görme engelli olduğunu  davacının ablasının işverene  müracaat ederek SGK'dan yararlanması için davalı işyerinde çalışmadığı halde davalı şirkette sigortalı gösterildiğini, davacının fiili çalışması olmadığını davacı ile müvekkili şirket arasında 4857 sayılı İş Kanunun’da tanımlandığı üzere mevcut bir iş sözleşmesi bulunmadığını  belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesi feshedilirken geçerli  hiçbir sebep göstermediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin geçerli bir sebep gösterilmediği gerekçesiyle davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine hükmedilmiş ise de yapılan  araştırma hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

Davalı işveren davacının görme özürlü olduğunu, davacının ablasının referansla işyerine müracaatı üzerine  davacının  sağlık  hizmetlerinden yaralanmasını temin etmek için sigortalı gösterildiğini, davacının işyerinde fiili çalışmasının olmadığını savunmuş, davacı tarafından ise işyerinde fiili çalışmasının olduğuna dair  bir iddiada bulunulmamıştır. Dinlenen  davalı tanıkları da davalının savunmasını doğrulamışlardır.

Bu durumda  mahkemece  davacının 4857 sayılı Kanun’un 30. maddesi kapsamında  özürlü işçi kadrosunda Türkiye İş Kurumu tarafından  işe alınıp alınmadığının araştırılarak bu kapsamda alındığının  belirlenmesi halinde  davanın şimdiki gibi kabulüne, aksi durumda ise işyerinde fiili çalışmasının olup olmadığı belirlenerek işyerinde fiili çalışması olmadığının anlaşılması halinde ise davanın  reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/30966, Karar No: 2022/23942, Tarih: 30.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/30966 E.  ,  2022/23942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Tehdit, şantaj

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, anılan Kanun'un 298. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, katılan ... Bakanlığı vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2- Şantaj suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında katılan vekilinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek, yapılan değerlendirmede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şantaj TCK'nın 107.maddesinde; "(1) Hakkı olan ya da yükümlü olduğu bir şeyi yapacağından veya yapmayacağından bahisle, bir kimseyi kanuna aykırı veya yükümlü olmadığı bir şeyi yapmaya veya yapmamaya ya da haksız çıkar sağlamaya zorlayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır."

"(2) Kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bir kişinin şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı veya isnat edileceği tehdidinde bulunulması halinde de birinci fıkraya göre cezaya hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir.

İkinci fıkrada yer alan suçun öğelerinden olan "yarar" kavramı sadece maddi çıkarları değil, fail veya 3. kişinin yararına olan her durumu kapsamaktadır.

Somut olayda, mesaj tespit tutanağı ve katılanın beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdur ile olan arkadaşlığını sürdürmek amacıyla şantajda bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 107/2. maddesi kapsamında kaldığı ve şantaj suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... Bakanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/2. maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 30/11/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Şantaj suçu Türk Ceza Kanunu’nun Özel Hükümler başlıklı ikinci kitabının Kişilere Karşı Suçları düzenleyen ikinci kısmının yedinci bölümünde Hürriyete Karşı Suçlar içinde. TCK 107. maddede;

(Muhalif)

KARŞI OY

Şantaj suçu Türk Ceza Kanunu’nun Özel Hükümler başlıklı ikinci kitabının Kişilere Karşı Suçları düzenleyen ikinci kısmının yedinci bölümünde Hürriyete Karşı Suçlar içinde. TCK 107. maddede;

(1) Hakkı olan veya yükümlü olduğu bir şeyi yapacağından veya yapmayacağından bahisle, bir kimseyi kanuna aykırı veya yükümlü olmadığı bir şeyi yapmaya veya yapmamaya ya da haksız çıkar sağlamaya zorlayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(2) (Ek: 29/6/2005 – 5377/14 md.) Kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bir kişinin şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı veya isnat edileceği tehdidinde bulunulması halinde de birinci fıkraya göre cezaya hükmolunur. Şeklinde düzenlenmiştir.

Genel Olarak Şantaj Suçu

Şantaj kelimesini TDK “ Herhangi bir çıkar sağlamak amacıyla bir kimseyi, kendisiyle ilgili lekeleyici, gözden düşürücü bir haberi yayma veya açığa çıkarma tehdidiyle korkutma” şeklinde tanımlamıştır.

Şantaj suçu içinde tehdidi barındırmakla birlikte fail mağdurun bazı değerlerine yönelen tehdit ile mağduru hakkı olan veya yükümlü olduğu bir şeyi yapmaya veya yapmamaya zorlamakta ya da fail şeref, haysiyet gibi değerlere zarar vereceğine ilişkin hususları açıklama tehdidiyle yarar sağlama amacı gütmektedir.

TCK'nın 107. maddesi iki fıkra şeklinde düzenlenmiş,

Birinci fıkrada bir kimsenin hakkı olan veya yükümlü olduğu bir şeyi yapacağından veya yapmayacağından bahisle diğer bir kimseyi kanuna aykırı veya yükümlü olmadığı birşeyi yapmaya veya yapmamaya ya da haksız çıkar sağlamaya zorlaması cezalandırılırken;

İkinci fıkrada şeref veya saygınlığa zarar verecek hususların açıklanacağı veya isnat edileceği tehdidi yaptırım altına alınmaktadır.

Somut olayımız TCK 107/2 madde ile ilgili olması nedeniyle sadece 107/2 madde yönünden değerlendirme yapılmıştır.

II. Suçla Korunan Hukuki Değer

Şantaj suçunun düzenlendiği yer gözönüne alındığında öncelikle bireyin özgürce hareket etme, dış etkenlerden uzak kendi iradesi ile karar alma özgürlüğünü koruduğunu söyleyebiliriz. Bunun yanında bireyin maddi ve manevi değerlerine haksız saldırının da korunduğunu söylemek gerekir.

TCK m.107/2 yönünden bakınca bir “yarar sağlama”dan bahsedilmektedir ve bu yarar maddi olabileceği gibi manevi de olabilir.

III. TCK’ya Göre Suçun Maddi-Manevi Unsurları

A. Suçun Maddi Unsuru

1. Fail

TCK m. 37/2’nin ifadesine göre, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren kişi faildir. Şantaj suçunun Faili kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bir başkasının şeref veya saygınlığını ihlal edebilecek hususları açıklama tehdidinde bulunan herkes bu suçun faili olabilir. Faillik burada özel bir durum arz etmez.

2. Mağdur

Tüzel kişiler suçun mağduru olamayacağından tehdit eyleminin yöneldiği tüzel kişi temsilcisi suçun mağduru sayılması gerekir. Tehdit eyleminin yöneldiği gerçek kişi suçun mağduru sayılacaktır.

3. Fiil

2. Mağdur

Tüzel kişiler suçun mağduru olamayacağından tehdit eyleminin yöneldiği tüzel kişi temsilcisi suçun mağduru sayılması gerekir. Tehdit eyleminin yöneldiği gerçek kişi suçun mağduru sayılacaktır.

3. Fiil

TCK m. 107/2 de düzenlenen şantaj suçunu oluşturan fiil “ bir kişinin şeref ve saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı veya isnat edileceği yönündeki tehdit”tir .Şeref ve saygınlığa zarar verebilecek herhangi bir hususun açıklanacağı tehdidi yalnız başına şantaj suçunu oluşturmaz. Fail, mağdurun şeref veya saygınlığına zarar vermeye yönelik fiillerde bulunarak yarar kullanılmıştır. Bu iki hareketin seçimlik olduğunu söyleyebiliriz.

B. Suçun Manevi Unsuru

TCK m. 107/2 de, fail gerek kendisine gerek başkasına yarar sağlamak maksadıyla, mağdurun şeref veya saygınlığına zarar verecek hususların açıklanacağı ya da isnat edileceği tehdidinde bulunmaktır. Bu nedenle TCK m. 107/2 deki şantaj suçunun oluşabilmesi için, yarar sağlama maksadıyla hareket edilmesi gereklidir. Yarar sağlama maksadı burada saiktir. Saik faile suç işleme kararını verdiren etken olup iradenin oluşum aşamasını ilgilendirir. Yani kazanç sağlama maksadı TCK m. 107/2 de ki şantaj suçu bakımından özel kastı değil, suçun manevi unsurunu oluşturmaktadır. Saik kastın ön aşaması olup faili suç işlemeye iten nedendir. Fail bu suç yönünden maddi veya manevi bir yarar elde etme amacıyla mağduru tehdit etmektedir. Bu suçu tehdit suçundan ayıran en önemli unsur saiktir.

Somut olayımızda; müşteki ve şüphelinin internetten tanıştıkları, birlikte yaşadıktan sonra aralarındaki sorunlar nedeniyle ayrıldıktan sonra şüphelinin müştekiye mesaj gönderdiği mesaj içeriklerinde sinkaflı ve tehdit içeren sözlerin yazılı olduğu elinde bulunan müştekiye ait resimleri herkesin göreceğini, herkese rezil edeceğini, kendisini sürprizlerin beklediğini, herkesin müştekiye kötü bakmasını sağlayacağının yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

Sanığın mesaj içeriği incelendiğinde bir bütün halinde müştekiyi tehdit niteliğinde olduğu bu eyleminden dolayı TCK 106/1 madde uyarınca cezalandırıldığı anlaşılmaktadır.

TCK 107/2 madde de düzenlenen şantaj suçunun manevi unsuru tehdit fiilinin araç olarak kullanılarak kendisine veya bir başkasına maddi veya manevi yarar sağlama amacının bulunması gerekir. Oysa somut olayda sanığın müştekiden yarar sağlamak yönünde herhangi bir iradesinin bulunmadığı bu nedenle eyleminin tehdit suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin şantaj suçundan vermiş olduğu beraat hükmünün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/29393, Karar No: 2021/242, Tarih: 13.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/29393 E.  ,  2021/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/f-son, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Hatay'da Tedaş firmasında elektrik direklerinin yerleştirilmesi ile ilgili ihale aldığı, ihale kapsamında mal temini için katılan ile temasa geçtiği, katılanın önce sanığa mal vermek istemediği, ancak sanığın bazı tanıdıklarının ve özellikle Tedaş Müdürünün rica etmesi üzerine bunu kabul edip sanığa malzeme verdiği, sanığın aldığı elektrik direkleri karşılığında Bank Asya .... Şubesi'ne ait 15.000,00 TL bedelli çeki verdiği, çekin ödenme gününe 3 gün kala emniyete çekinin kayıp olduğuna dair müracaatta bulunduğu, daha sonra bu müracatına dair belgeleri bankaya verdiği, çekin bankaya ibrazında çalıntı olduğu belirtilerek ödeme yapılmadığı, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında katılan şirket ile ticari ilişkilerini kabul etmekle birlikte suça konu çeke ilişkin bir alışverişinin olmadığını, çekin kaybolması nedeniyle şikayetçi olduğunu belirttiği, çek üzerinde yapılan imza incelemesinde çekteki keşideci imzasının sanığa ait olmadığının tespit edildiği ayrıca her ne kadar katılan tarafından suça konu çekin demir direk karşılığında verildiği ileri sürülmüşse de dosyada mevcut fatura ve çek fotokopisindeki tarih ve miktarların birbiri ile örtüşmediği anlaşılmakla, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle katılan şirketin defter ve kayıtları incelenerek suç konusu çekin tarihi ve miktarı ile uyumlu bir ticaretin olup olmadığının belirlenmesi mevcudiyeti halinde bu ticari ilişkiye dair makbuz, fatura ve kayıtların denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine konulması, sanığın çeke ilişkin şikayetine dair belgelerin istenerek sonucunun sorulması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23668, Karar No: 2015/13742, Tarih: 15.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/23668 E.  ,  2015/13742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait ... sokakta park halindeki kamyonun mazot deposundan mazotu çalarken devriye gezen kolluğu gören sanıkların kendi araçları ile uzaklaşmasından sonra, kamyondan mazot çalındığının tespit edilmesi üzerine görevli kolluk tarafından ... sokakta kesintisiz izleme olmaksızın yapılan araştırma sonucu kendi araçlarının deposuna mazotu doldurduktan sonra yakaladıklarının ve müştekiye çalıntı mazotun iade edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı şekilde cezadan indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4281, Karar No: 2014/7429, Tarih: 15.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4281 E.  ,  2014/7429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/10/2012 gün ve 2010/156-2012/107 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/11/2013 gün ve 2013/3649-2013/20726 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına ...’de kayıtlı bulunan 2008/03828 nolu “Döner ızgaralı stokerde yenilik” başlıklı patentin yenilik özelliği içermediği, müvekkili şirketin uzun zamandır “kömür yakıtlı döner ızgaralı su borulu kazan” ismi ile bu ürünü sattığını ileri sürerek, davalı adına kayıtlı 2008/03828 nolu "döner ızgaralı stokerde yenilik” başlıklı patentin hükümsüzlüğüne ve müvekkili şirketin bu patente tecavüzde bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı eyleminin 2008/03828 sayılı patente tecavüz oluşturduğunu, davacı ürünlerinde müvekkilinin incelemeli patent istemlerinin kopyalandığını, davalının fatura ile sattığını iddia ettiği “kömür yakıtlı döner ızgaralı su borulu kazan” adlı ürünün müvekkilinin patenti ile aynı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalıya ait 2008/03828 nolu patentin başvuru tarihi 27/05/2008 itibariyle yeni olmadığı, başvuru öncesinde buluşun zaten tekniğin bilinen durumuna dahil olduğu ve buluş adımı içerdiğine dair açıklayıcı tanıtım ve ölçekli, açılı, dereceli teknik resimlerin bulunmadığı, patentin hükümsüzlüğünün gerektiği, davacının sattığı ürünün yerinde yapılan incelemesinde davalı patentli ürünü ile farklılıklar taşıdığı, incelenen ürünün patent başvuru tarihinden daha önceki bir tarihte üretildiği, patentle yakın işlev gördüğü belirlenen bu ürünün uzun yıllardır dünyada ve Türkiye’de kullanıldığı, dolayısıyla, davacının imalatını kısmen yaptığı ürünün, davalıya ait 2008/03828 nolu patenti ihlal ettiğinin söylenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile davalı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenmiş ise de uyuşmazlığın HUMK'nın 438/1.maddesinde belirtilen davalardan olmadığı gibi anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca da duruşma yapılmasına gerek görülmemiş bulunmasına göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile davalı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenmiş ise de uyuşmazlığın HUMK'nın 438/1.maddesinde belirtilen davalardan olmadığı gibi anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca da duruşma yapılmasına gerek görülmemiş bulunmasına göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10365, Karar No: 2018/4850, Tarih: 03.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/10365 E.  ,  2018/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümlerin sanık ..., müşteki Bakanlık vekili, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık ... müdafiin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Müşteki Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki Bakanlığa davanın ihbar edilmesine rağmen, vekilin duruşmalara katılmayıp katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla, hükümlerin temyize hakkı bulunmayan vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... ile sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyizüirazlarmın reddine,

Ancak;