muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12400, Karar No: 2018/8037, Tarih: 16.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12400 E.  ,  2018/8037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği; sanığın kolluk görevlilerince yapılan kimlik kontrolleri sırasında üzerinde ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı ile yine ... adına düzenlenmiş Finans Bank pratik banka kartı ile Garanti Bankası İsmetpaşa şubesine ait hesap cüzdanının ele geçirildiği, nüfus cüzdanının aldatma niteliğinin bulunmadığı; ancak sanığın Finans Bank pratik banka kartı ile Garantı Bankası İsmetpaşa şubesine ait sahte hesap cüzdanı düzenleyip kullandığı somut olayda; Garanti Bankası'nın cevabi yazısı ve eklerinden ... adına oluşturulan sahte nüfus cüzdanı ile 18/06/2012 tarihinde hesap açıldığının anlaşıldığı, ancak Türkiye Finans Katılım Bankası'nın 11/10/2013 tarihli yazısında ...'ün Karadeniz Ereğli şubesi nezdinde bulunan 1824541 numaralı hesabına bağlı olarak banka kartının 20/07/2012 tarihinde kurye tarafından ...'e teslim edildiği belirtildiği halde adı geçen bankanın cevabi yazısından söz konusu hesabın açılmasında sahte nüfus cüzdanının kullanılıp kullanılmadığının anlaşılamadığı dikkate alınarak; Türkiye Finans Bankasına ait banka kartının bağlı olduğu belirtilen hesapla ilgili olarak düzenlenmiş bir hesap sözleşmesinin bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa hesap sözleşmesi ile ekinde bulunan nüfus cüzdanı fotokopisi ve diğer belgelerin getirtilip incelenmesi ve denetime elverişli olacak şekilde dosya içine konması, sonucuna göre TCK'nin 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan kararın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2009/1564 esas ve 2011/9 karar sayılı ilamının tekerrür oluşturduğunun gözetilmemesi,

b-Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK'nin 324/4. maddesine 6352 sayılı Yasanın 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazine üzerinde bırakılması gerektiğinin dikkate alınmaması,

c-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16080, Karar No: 2014/2296, Tarih: 10.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16080 E.  ,  2014/2296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/147305

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2009

NUMARASI : 2009/578 (E) ve 2009/899 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılan şirketten finansal kiralama sözleşmesi ile kiraladığı 1 adet 2007 model 325 şasi numaralı ot ve balyalama makinesinin aylık taksitlerini ödememesi üzerine, borçlarını tebliğinden itibaren 60 gün içerisinde ödemesi, ödemediği takdirde finansal kiralama sözleşmesinin feshedileceği, sürenin sona ermesinden itibaren 5 gün içerisinde finansal kiralamaya konu malın şirket adresine teslim edilmesi hususlarında gönderilen ihtarnamenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesine rağmen, balya makinesini katılan şirkete teslim etmemesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1914, Karar No: 2015/5950, Tarih: 15.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1914 E.  ,  2015/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Hükmolunan cezaların türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/3. maddesinde tanımlanan cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, kararın verildiği 30.04.2010 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olaylarda ise;suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde müştekilere ait 10 TL, 11 TL ve yaklaşık 5 TL ile döner bıçağını aldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'ın işyerinden yaklaşık 5 TL ile döner bıçağı aldığı, sonradan yakalanınca suçunu kabul edip, 29.03.2009 tarihli yakalama tutanağına göre almış olduğu döner bıçağınının evde olduğu söyleyip, getirerek soruşturma aşamasında kısmi iadeyi sağladığı, müştekinin ise 08.05.2009 tarihli duruşma beyanında “döner bıçağını teslim aldığını, zararının karşılanmasını talep etmediğini, zararın karşılanmış olarak kabul edilmesini ve şikayetçi olmadığını” belirtmiş olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenleme gözetilerek, mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen avukatlık ücretinin, suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

3-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenleme gözetilerek, mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen avukatlık ücretinin, suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13514, Karar No: 2019/16968, Tarih: 04.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13514 E.  ,  2019/16968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuğun karar tarihinden sonra, 10.12.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21545, Karar No: 2017/3430, Tarih: 13.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/21545 E.  ,  2017/3430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, ... ve ... parsellerin tapu kayıt malikleri ve davalıların miras bırakanları ... ve... ’nın ölümlerinin üzerinden yirmi yılı aşkın süre geçtiğini, mirasçıları tarafından tapuda intikal yapılmadığını, vekil edenleri zilyetliğinde bulunan taşınmazlara ilişkin tapu kayıtlarının hukuki değerini yitirdiğini açıklayarak, TMK.nun 713/2. maddesi gereğince davalıların miras bırakanları üzerindeki tapu kayıtlarının iptali ile vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Katılan ...ve müşterekleri vekili, niza konusu taşınmazların davacılar ve katılanların miras bırakanları ... tarafından davalı murislerinden satın ve devralındığını, zilyetliğin davacılar tarafından tereke adına sürdürüldüğünü açıklayarak, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında ... mirasçıları adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ..., uyuşmazlık konusu taşınmazların miras bırakanları-kayıt malikleri tarafından davacılar ve katılanların miras bırakanı ...ı’ya haricen satıldığını, davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Diğer davalılar yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece; bozmadan önce, davacıların davasının kabulüne, asli müdahillerin taleplerinin reddine dair verilen karar, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 09/12/2010 tarih ve 2010/6014 Esas, 2010/5956 Karar sayılı ilamıyla, davalı parsellerin kayıt malikleri hanesinde yer alan isimler ile davalıların miras bırakanlarına ait mirasçılık belgelerinde belirtilen murislerinin soyadlarında farklılık bulunduğu, davanın kayıt maliklerinin mirasçılarına yöneltilip yöneltilmediği hususu üzerinde durulması, davalı parsellerin kayıt maliklerine ilişkin yeni tarihli mirasçılık belgelerinin temini ile davalılarla mirasçılık ilişkisinin irtibatlandırılması, davada yer almayan mirasçı bulunduğu takdirde taraf teşkilinin sağlanması ve dava konusu taşınmazların davacılar ve katılanların ortak miras bırakanı ...'nın tüm mirasçıları adına tesciline karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş ve karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir. Mahkemesince yeniden yapılan yargılama neticesinde, davanın kabülüne, ... ve...nolu parsel sayılı taşınmazların 1/2 şer hisse ile malikleri olan ... ve ... adlarına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacılar ve müdahil davacıların ortak murisi ...ı'nın ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/104 Esas, 2014/226 Karar sayılı veraset ilamında belirlenen mirasçıları olan davacılar ve müdahil davacıların miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre ; davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında olan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dava konusu... numaralı parsel 19.6.1953; 404 parsel ise 29.4.1955 tarihinde ifraz suretiyle 1/2 ’şer payla ... ve ... adına tapuya kayıtlı iken, ...Tapu Müdürlüğü'nün yazısı ve dosya içerisinde yer alan tapu kayıtlarından anlaşıldığına göre, 03/12/2011 tarihinde yenilemenin tescili yoluyla sırasıyla...ada ... parsel ve ...ada... parsel sayılı taşınmazlar olmuştur. Hal böyle iken, hükmün infaz edilebilmesi için mevcut tapu kayıtları yönünden hüküm kurulması gerekirken, eski tapu kayıtları üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, yerel mahkeme hükmünün 2.paragrafındaki "... ili,... ilçesi, ... Köyü, ... ve...nolu parsel sayılı taşınmazların 1/2 şer hisse ile malikleri olan ... ve ... adlarına olan tapu kayıtlarının iptali ile ...." ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine “... ili,... ilçesi, ... Köyü ... ada ... ve ...ada ... parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile ....” ifadelerinin yazılmasına 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK’nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2075, Karar No: 2015/1959, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2075 E.  ,  2015/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.02.2014 gün ve 2013/614 E. 2014/174 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14818 E. 2014/18345 K. sayılı ilamı ile;

“...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın Seyitömer Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davalı teşekkülün ikamet adresi sebebiyle Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın husumet yönünden reddedilmesi gerektiğini, çünkü davacının kendi işçileri olmadığını, davacının ihaleyi alan firmaların işçisi olduğunu, işçilerin işe alınıp çıkartılmasından firmaların sorumlu olduğunu; işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden işverene bir iş sözleşmesi ile bağlı olan işçilerin yararlanabileceğini, davacının alt işveren işçisi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağını; bu sebeple davacı işçilerin danışma aidatı ödeyerek veya sendika üyeliği yoluyla toplu iş sözleşmesinden yararlanma taleplerinin kabulünün mümkün olmadığını; 5538 sayılı Kanunun 18. maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesine eklenen fıkralar sebebiyle davacının taleplerinin yersiz olduğunu; çünkü davalı işverenin sözkonusu eklenen fıkralardaki kamu kurumlarından olduğunu, hizmet alımı yoluyla ihale edilen işlerde muvazaa nedeniyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinde bulunulamayacağını; muvazaa iddialarının yersiz olduğunu, zira davalı kurumun yaptığı ihalelerin Kamu İhale Kanununa tabi olduğunu ve idari yargı denetimine tabi bulunduğunu; şirket ana sözleşmesinin hizmet alım ihalelerine imkan tanıdığını; davalı işverenin bir kamu kurumu olup, muvazaa yapmasının mümkün olmayacağını; davacının yaptığı işin de asıl işlerden olmadığını; davacının kamu ihale mevzuatına uygun olarak yapılan ihalelerle iş verilen firmaların işçisi olup, davalının asıl işçileri ile aynı işleri yapmadığını; kurum personelinin sadece kontrolör olarak bulunduğunu; muvazaalı olduğu iddia edilen ihalelerin iptali için açılan idare mahkemesindeki davanın reddedildiğini; bu sebeplerle davacının kendi işçisi değil alt işverenlerin işçisi olduğunu ve bu sebeple de toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmasının mümkün olmadığını ve davanın reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının muvazaalı alt işverenlik ilişkisi sebebiyle asıl işveren davalının işçisi olduğu, bu nedenle de asıl işveren ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ile dava dışı alt işverenler arasında geçerli ya da muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ile dava dışı alt işverenler arasında geçerli ya da muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Diğer taraftan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 15. maddesinde “Elektrik enerjisi üretim, iletim ve dağıtım faaliyeti gösteren kamu tüzel kişileri, gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerini tabi oldukları ihale mevzuatı çerçevesinde hizmet alınması yoluyla yaptırabilirler” denilmiştir.