muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1496, Karar No: 2012/4208, Tarih: 15.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1496 E.  ,  2012/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/09/2005 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece maddi ve manevi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Ölenin annesi davacı, davalının haksız eylemi nedeniyle desteklerinin ölümünden dolayı destekten yoksun kalma tazminatı ödetilmesi isteminde bulunmuştur. Yerel mahkemece, davacı annenin destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 45. maddesinde sözü edilen destek kavramı, hukuki bir ilişkiyi değil eylemli bir durumu amaçlar ve hısımlık ilişkisine ya da yasanın hakkındaki düzenlemelerine dayanmaz. Yasa gereğince bir kimseye yardım etmek zorunda bulunan kişi değil, eylemli ve düzenli olarak onun geçimini kısmen veya tamamen sağlayacak biçimde yardım eden ve hayatın doğal akışına göre eğer ölüm gerçekleşmeseydi az veya çok yakın gelecekte de bu yardımı sağlayacak olan kişi destek sayılmalıdır.

Diğer yandan, genel yaşam deneyimleri ve hayatın olağan akışı da çocukların anne ve babasına belirli bir düzeyde destek olacağını gösterir. Bu desteğin tutarı tarafların yaşam düzeyi, sağlık, sosyal ve ekonomik durumları ile orantılı olarak değişebilirse de çocuğun hiç destek olamayacağı kabul edilemez. Destek, mutlaka para veya maddi katkı biçiminde olmayabilir. Bunun dışında çeşitli hizmet ve yardımlar ile de destek olunabilir. Anne ve babanın belirli bir gelirinin olması ölenin desteğinden yoksun kalmadıkları sonucunu doğurmaz.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle davacı annenin destekten yoksun kalma tazminatı isteminin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle davacı annenin destekten yoksun kalma tazminatı isteminin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılardan ... yararına BOZULMASINA, davacıların öteki temyiz itirazlarının 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan ...'ndan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/03/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARYI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle mahkemece toplanan delillere BK'nun 45/2 anlamında desteğin annesi olan davacı ...'e Yasanın anladığı anlamda eylemli ve düzenli bir yardımının bulunmadığı anlaşıldığından çoğunluğun bu konudaki bozma kararına iştirak etmiyorum. 15/03/2012
Yargıtay — Esas No: 2012/1671, Karar No: 2012/21496, Tarih: 17.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/1671 E.  ,  2012/21496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (Aile) Makemesine

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, davalı-davacı eşe bağlanan nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı koca (birleşen davada davalı) vekili duruşma gün ve saatini bildiği halde 22.02.2011 tarihli celseye katılmadığı gibi, herhangi bir mazeret de bildirmemiştir. 22.02.2011 tarihli celsede davalı kadın (birleşen davada davacı) vekili açıkça kocanın davasını takip etmeyeceğini bildirmiştir. Yerel mahkemece Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409. maddesi uyarınca herhangi bir işlem yapılmamış olmakla birlikte koca tarafından açılan asıl davanın taraflardan birinin üç aylık yasal süresi içinde yenileme talebine kadar kendiliğinden 22.02.2011 tarihi itibariyle işlemden kaldırılmış sayılması gerektiği kuşkusuz olup; üç aylık süre de dolduğundan yenileme olanağı da kalmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-birleşen davalı kocanın davasının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde "davacı-davalı kocanın boşanma davasının kabulü" şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı ise de (HUMK.md.409/5) kararın bu bölümü ve davalı-davacı kadının davasından verilen boşanma hükmü temyiz kapsamı dışında bırakılarak kesinleştiğine göre; bu yönde yapılacak bozma sonuca etkili olmayacağından, açıklanan aykırılık bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Davacı-davalı kocanın temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmanın fer'i sonuçlarına ilişkin düzenlemenin kadının boşanma davasının kabulü nedeniyle yapıldığının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/9342, Karar No: 2024/1489, Tarih: 25.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/9342 E.  ,  2024/1489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/111 E., 2021/257 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihinde Beşikdüzü T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuğa hükmün 25.05.2021 tarihinde yüze karşı tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesinde belirtilen usule göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmediği, suça sürüklenen çocuğun da 12.10.2022 tarihli yazı içeriğine göre müdafiinin temyiz talebini kabul ettiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 03.06.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması suça sürüklenen çocuğa yüklenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun, hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak; savunmanın bölünmezliği ilkesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun bozma sonrasında müdafi huzurunda savunması alınmadan ve zorunlu müdafiinin karar duruşmasında hazır bulunması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e, h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8791, Karar No: 2016/8274, Tarih: 06.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8791 E.  ,  2016/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (dört kez), çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (beş kez) ve çocuğun basit cinsel istismarı (bir kez) suçlarından mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sırasında 23.02.2010 tarihli celsede katılan ... vekili de olduğunu söyleyen Av....'in dosyada katılana ilişkin vekâletnamesine rastlanılmadığından, adı geçen avukattan varsa vekaletnamesinin alınarak dosyaya eklenmesi, yoksa suç ve hüküm tarihlerinde onsekiz yaşından küçük olan katılan ...'a CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca tayin edilen vekil Av....'a gerekçeli kararın tebliği ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin dosya içerisine alınması ve hükmün ayrıca temyizi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19044, Karar No: 2012/15915, Tarih: 25.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/19044 E.  ,  2012/15915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Dosya kapsamına göre sanıklar hakkında aynı gün işledikleri iki yağma suçundan dolayı kollukça birlikte soruşturma yapıldığı daha sonra soruşturma evrakının fotokopi ile çoğaltıldığı, ancak bu sırada pek çok belgenin okunamaz hale geldiği ve fotokopi ile çoğaltılan belgelerin onaysız olduğu anlaşılmakla, öncelikle diğer yağma olayıyla ilgili olarak davanın görüldüğü Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/154-2002/229 Esas-Karar sayılı dosyası arasından bu dava dosyasıyla ilgili belgelerin okunaklı ve onaylı fotokopileri temin edilip Cumhuriyet Başsavcılıkları İle Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26,80, 87. maddedeki hususlar giderilmeden ve onaysız ve okunması mümkün olmayan fotokopiden oluşan soruşturma belgelerine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulup, 1412 sayılı CMUK'nın 161 ve 5271 sayılı CMK’nın 169. maddelerine aykırı davranılması,

2- Aşamalarda suçu birbirlerine atan sanıklar ... ve ... arasında hukuksal çıkar çatışması olduğu gözetilmeden, adı geçen sanıkların aynı zorunlu savunman tarafından savunulması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 152. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... savunmanı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer konular yönünden incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22154, Karar No: 2014/16757, Tarih: 12.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/22154 E.  ,  2014/16757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aynı konutta birlikte ikamet ettiği eşine, 15.08.2012 tarihinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen gerekmediği halde 14.11.2012 tarihinde aynı konutta birlikte yaşadığı annesine yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, yokluğunda verilen ve 15.08.2012 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 20.11.2012 tarihinde yaptığı temyiz isteminin, aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,12.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1883, Karar No: 2020/1594, Tarih: 03.07.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/1883 E.  ,  2020/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, genel güvenliğin tehlikeye sokulması, olası kastla yaralama

HÜKÜM : 1)Genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin Tokat Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.12.2016 tarih, 2016/38 esas, 2016/302 karar sayılı hükme yönelik başvuranın istinaf hakkının bulunmaması sebebiyle CMK'nin 279/1-b maddesi gereğince istinaf başvurusunun reddi,

2)Sanık hakkında mağdur ... ve mağdur ...'ye yönelik olası kastla kasten yaralama suçundan Tokat Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.12.2016 tarih, 2016/38 esas, 2016/302 sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak TCK'nin 44. maddesi gereğince sanık hakkında bu suçlar yönünden ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına,

3)Sanığın ...'ı olası kast ile öldürme eylemi nedeniyle TCK'nin 81, 21/2, 53/1. maddeleri gereğince 20 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Tokat Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.12.2016 tarih, 2016/38 esas, 2016/302 sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak TCK'nin 81, 21/2, 53/1. maddeleri gereğince 18 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/02/2017 gün ve 2017/10 esas, 2017/189 sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edildiği, katılan müdafii Av. ...’ın süresinde süre tutum dilekçesi verdiği ancak gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süre geçtikten sonra kararı temyiz ettiği, süre tutum dilekçesinde temyiz nedenlerini de belirtmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK.nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE, Üye ...’in, katılan vekilinin temyiz talebi ile de kararın incelenmesi gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verilerek, hüküm sanık müdafiinin temyiz talepleri ile sınırlı olarak incelenmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...’i olası kastla öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/02/2017 gün ve 2017/10 esas, 2017/189 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki sübuta, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tokat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 03/07/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Katılan vekilinin süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesi ile istinaf daire kararına karşı temyiz iradesini gösterdiği bu dilekçenin dosyanın katılanın talebi doğrultusunda da denetlenmesi için yeterli olduğunu düşündüğümden sebep içermediğinden bahisle katılan temyizini reddeden Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay Ceza Dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin Yargıtay Dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.

03/07/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ..., ...'ın yokluklarında 09/07/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.