muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3003, Karar No: 2022/2386, Tarih: 16.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/3003 E.  ,  2022/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Suça konu faturalar KDV indiriminde kullanılmış olduğundan suç tarihlerinin 25.01.2008, 25.01.2009 ve 25.01.2010 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 25.01.2008 ve 25.01.2009 olan suç tarihlerinden; sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 13.12.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 16.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32895, Karar No: 2020/18938, Tarih: 17.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/32895 E.  ,  2020/18938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı... Temizlik Ltd. Şti. Temyizi Yönünden;

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. madde yollaması ile aynı Kanun'un 434. maddesi gereğince işlem yapılması ve yedi günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük süre içinde temyiz edilmeyen temyiz defterine kaydı yapılmayan veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan kararlar kesinleşmiş olur.

Somut olayda, gerekçeli kararın davalı ...Temizlik Ltd. Şti. vekiline 25.07.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, öncesinde süre tutum dilekçesi verilmediği, temyiz talebinin ise sekiz günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra 09.08.2016 tarihinde yapıldığı ve temyiz harç ve masraflarının da yatırılmadığı, buna göre süresinde ve usulüne uygun bir temyiz başvurusunun bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Temyizi Yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu’nun Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın mahkemece davalı Kurum aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan mahkeme kararının hüküm kısmında yer alan;

Sonuç:

Temyiz olunan mahkeme kararının hüküm kısmında yer alan;

‘’7- Davacı tarafından yapılan 25,20-TL başvurma harcı, 32,65-TL peşin harç, 384,00-TL ıslah harcı, 250-TL bilirkişi ücreti ve 307-TL tanık ve posta masrafından ibaret toplam; 998,85-TL yargılama giderinin davalılardan (EHN Temizlik İnş ve Dış Tic Ltd Şti ile asıl işveren davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu (... Kamu Hastaneler Birliği Genel Sekreterliği) müştereken ve müteselsilen tahsili ile ile davacıya verilmesine,’’ rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkartılarak, yerine;

''7- Davacı tarafından 25,20-TL başvurma harcı, 32,65-TL peşin harç, 384,00-TL ıslah harcı olmak üzere toplam 441,85 TL olarak dosyaya yatırılan harç giderinin davalı ENH Temizlik İnş ve Dış Tic Ltd Şti’ den tahsili ile davacıya verilmesine,

250-TL bilirkişi ücreti ve 307-TL tanık ve posta masrafı olmak üzere toplam 507,00-TL olarak sarfedilen yargılama giderinin ise davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine," ibarelerinin eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.12.2020 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6860, Karar No: 2022/14329, Tarih: 07.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/6860 E.  ,  2022/14329 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü hakaret suçundan şüpheli... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/11/2020 tarihli ve 2020/98362 soruşturma, 2020/105560 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/02/2021 tarihli ve 2021/1671 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04/03/2022 tarih ve 2022/16038 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilmekle dosya incelendi.

İstem yazısında: "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı ile müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adlî yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "... memleketinin Hereke/... olduğu, .../...'de yaşadığı, önceden Şişecam A.Ş.'de çalıştığı, baba adının Ayhan olduğu, İlker isminde oğlu olduğu ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 19/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 21/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adlî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/02/2021 tarihli ve 2022/1671 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4251, Karar No: 2011/14324, Tarih: 12.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4251 E.  ,  2011/14324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait işyerini 01.08.1998 tarihinden beri yazılı kira sözleşmesine istinaden ile aylık 1.500.DM bedelle kiracı olarak işlettiğini, davalının bilgisi ve rızası ile 2005 yılı Haziran ayından 2006 yılı Ağustos ayına kadar olan kira bedellerini dava dışı üçüncü kişilere ödemesine rağmen davalının bu aylara ait kira bedellerinin ödenmediği iddiası ile aleyhine icra takibi başlattığını belirterek borçlu olmadığının tespitine ve Ocak 2002 yılından beri sehven kira bedellerini 1.500. Euro olarak ödemesi nedeniyle 1.500.Euro ile kira bedeli olan 1.500.DM arasındaki farkın istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının borçlu olmadığının tespiti ile fazladan ödenen 10.980.87. Euro' nun davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ile davalı arasında 01.08.1998 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesi bulunduğu ve aylık kiranın 1.500.DM olduğu dosyadaki delillerden anlaşılmış olup,ispat yükü kira bedelini ödediğini iddia eden davacıya düşmektedir. Davacı, kira bedellerini davalının rızası ve bilgisi dahilinde dava dışı üçüncü kişilere ödediğini ileri sürüp bu yönde dosyaya deliller sunmasına rağmen kira sözleşmesinde kiralayanın davalı olması nedeniyle kira bedellerinin davalı

2011/4251-14324

veya onun belirlediği kanuni temsilciye yapıldığının dava değerine göre yazılı olarak ispat edememesi üzerine davacı, davalıya yemin teklifinde bulunmuştur. Almanyada ikamet eden davalıya Adalet Bakanlığı aracılığı ile çıkartılan meşruhatlı yemin davetiyesi tebliğ edildiği halde duruşmaya gelmediği ve yeminde etmediği gerekçesiyle, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa Usul yasasına göre, Almanyada ikamet eden davalının istinabe suretiyle yemin teklif edilmesi gerekirken, mahkemece Adalet Bakanlığı kanalı ile yemin davetiyesi gönderilerek; duruşmaya gelmediği ve yemin etmediği gerekçesiyle, yazılı şekilde davanın kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 334.25 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17742, Karar No: 2021/9931, Tarih: 15.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/17742 E.  ,  2021/9931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Askeri Ceza Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 193/2. maddesindeki derhal beraat kararı verilecek hallerin eylemin suç teşkil etmemesi gibi durumlara yönelik olduğu, sanığın savunması alındıktan sonra hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve sanığa savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre;

Sanık hakkında bakaya suçunu işlediği iddiasıyla 1632 sayılı ASCK'nun 63/1-A.1.1. maddesi uyarınca cezalandırılması için açılan kamu davasında; Mahkemece, "...sanığın atamasını beklemesi nedeni ile bakaya kaldığı, zorunlu hal bulunduğu anlaşılmakla, sanığın yüklenen suç yönünden kastının bulunmadığı" şeklindeki gerekçe ile beraat kararı verilmiş ise de, bu husus suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Askerlik Kanunu ve halen yürürlükte olan 7179 sayılı Askeralma Kanunu kapsamında yasal ve kabule şayan bir özür (mazeret) teşkil etmediği dolayısıyla suçun manevi unsurunun gerçekleştiği anlaşılmakla birlikte;

Sanığa yüklenen 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-b maddesinde düzenlenen bakaya suçunun oluşması için, öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 89/4. maddesinin (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idari para cezasının bulunması gerektiği, somut olayda sanık hakkında Haymana Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulu tarafından verilen 03/09/2013 tarihli ve 146 Karar sayılı idari para cezasının sanığa tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; öncelikle idari para cezası kararının sanığa tebliğ edilip edilmediği araştırılarak varsa tebligat parçasının aslı ya da onaylı sureti getirtilip Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde incelenerek suç tarihlerinden önce sanık hakkında verilmiş ve usule uygun şekilde kesinleşmiş bir idari para cezası olup olmadığı belirlendikten sonra sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16874, Karar No: 2022/13865, Tarih: 17.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16874 E.  ,  2022/13865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın olay günü olay yerinde olmadığına, teşhislerin benzetmeyle sınırlı kaldığına ve mahkumiyete yeter somut delil bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde müştekinin ... Köyündeki ikametinin bitişiğinde yer alan ahırına, duvarında bulunan havalandırma deliğinin etrafındaki taşlar sökülmek suretiyle girildiği ve içeriden 5-6 aylık semental cinsi bir adet düvenin çalındığı olayda sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 17/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.