muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3635, Karar No: 2016/8743, Tarih: 30.05.2016

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; davacı ile boşandığı eşinin tüm bankalar, GSM operatörleri ve medula sağlık sisteminde yer alan adresleri ile varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adreslerin de dava konusu dönem gözetilmek suretiyle araştırılmalı, anılan mahalle görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, özellikle denetmen tutanağında ifadesi alınan muhtar Musa Soydan dinlenmeli, 26.10.2015 tarihli kolluk araştırma tutanağında “şahısların aynı evde ikamet ettikleri, boşandıkları tarihten sonra birlikte yaşadıkları, evli bir çift gibi hareket ettiklerinin tespit edilmiş olması değerlendirilmeli, davalının cevap ve temyize cevap dilekçesinde çocukları ile evin bir odasını kullandığını, müşterek ev olduğu için hak sahibi olduğunu, birlikte kulanabileceğinin belirtilmesi ile tanıkların davalının aynı bahçede bulunan tek odalı evde oturduğunu beyan etmeleri karşısında beyanlarda çelişki oluştuğu anlaşılmakla bu çelişki giderilmeli, şayet aynı bahçe içerisinde ayrı bir ev var ise bu eve ait su ve elektrik aboneliklerinin kim adına kayıtlı olduğu araştırılmalı, böylece “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2497, Karar No: 2022/3000, Tarih: 09.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2497 E.  ,  2022/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 11. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 1995 yılında işe girdiğini, ... Sendikası’na üye olan davacının meslek lisesi mezunu olup 2009 yılında sanatkâr işçi statüsüne geçtiğini, ancak toplu iş sözleşmesi gereği sanatkâr işçi statüsüne geçirildiğinde toplu iş sözleşmesi 25/d maddesi uyarınca Meslek Lisesi mezunu olarak 6. dereceden işe başlatılması gerekirken ve işe başlatıldıktan sonra da 2009 öncesi çalışma süresi dikkate alınarak derece ve kademe ilerlemesi yapılması lazımken, davalı tarafça bunlara riayet edilmediğini, davacının sanatkâr işçi olduğunda 8. dereceden işe başlatıldığını ve hak kaybına uğradığını, sonraki dönem toplu iş sözleşmelerinde de aynı hükümler olmasına rağmen davalı kurumun toplu iş sözleşmelerine aykırı hareket ettiğini ileri sürerek davacının 2009 yılında sanatkâr işçi statüsüne geçirildiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesi 25/d maddesi gereğince 6. ücret derecesine intibakının yapılmasının ve sanatkâr işçi statüsüne geçirildiği tarih öncesi çalışmalarının da derece ilerlemesinde dikkate alınmasının tespiti ile ücret farkı, ilave tediye farkı, ikramiye farkı, fazla çalışma ücreti farkı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, toplu iş sözleşmesinin 25. maddesinin işverende ilk defa işe alınacaklarda verilecek derecenin tespitine ilişkin olduğunu ve davacıya uygulanma alanının olmadığını, işe girdikten sonraki mezuniyetlerin intibakta öneminin olmadığını, beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının sanatkar işçi statüsüne geçirildikten sonra derece ve kademesinin doğru belirlenip belirlenmediği ve buna bağlı olarak fark işçilik alacaklarının doğup doğmadığı noktasındadır.

Davacı, 1995 yılında işe başladığını, meslek lisesinden mezun olarak 2009 yılında sanatkar işçi statüsüne geçirildiğini, toplu iş sözleşmesinin 25/d maddesi uyarınca 6. dereceden işe başlatılması gerekirken toplu iş sözleşmesine aykırı davranıldığını ve fark alacaklarının doğduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece, toplu iş sözleşmesinin 25/d maddesi uyarınca davacının sanatkar kadroya geçiş tarihi olan 09.09.2009 tarihi itibariyle 6. dereceden işe başlatılması gerektiği gerekçesiyle fark alacakları hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamında bulunan 01.03.2009-28.02.2011 yürürlük süreli 23. dönem Toplu İş Sözleşmesinin “işe alınacaklara verilecek derece” başlıklı 25. maddesi “I- İşverende işe alınacak olanlara verilecek derece; 1- Sanatkar işçilik işlerine alınacaklardan; d) Sanat Enstitüsü, Endüstri Meslek Lisesi, Teknik Liseyi bitirenler ile TCDD Pratik Sanat Okulu mezunları 6. dereceden işe alınırlar. Şu kadar ki, Teknik Lise Mezunları 6. derecede bir yıl kıdemli sayılarak 1/3 oranında ücret artırımı verilir.” şeklinde düzenlenmiştir. Madde başlığı ve kapsamına bakıldığında maddenin ilk kez sanatkar işçilik işlerine alınacaklar bakımından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacı ilk kez 20.02.1995’te işe girdiğinde henüz meslek lisesi mezunu değildir, 08.09.1995 tarihinde meslek lisesinden mezun olarak 09.09.2009 tarihinde de sanatkar kadroya geçirilmiştir. Bu nedenle işe girdikten sonra sanatkar işçi kadrosuna geçen davacının toplu iş sözleşmesinin 25/d maddesi kapsamında değerlendirilmesi hatalıdır.

Davacının sanatçı kadrosuna geçiş tarihinde yürürlükte bulunan 23. dönem toplu iş sözleşmesinin 60. maddesi sanatsız işçilerin terfii ve terfihini düzenlemiş olup bu maddedeki geçiş düzenlemesine göre davacının derece ve kademesinin yeniden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu maddenin dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Davacının sanatçı kadrosuna geçiş tarihinde yürürlükte bulunan 23. dönem toplu iş sözleşmesinin 60. maddesi sanatsız işçilerin terfii ve terfihini düzenlemiş olup bu maddedeki geçiş düzenlemesine göre davacının derece ve kademesinin yeniden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu maddenin dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23244, Karar No: 2017/28630, Tarih: 14.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/23244 E.  ,  2017/28630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde temizlik işleri şefi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, genel tatil, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın feshettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı işyerinde şef olarak çalıştığı, fazla mesai alacağının tanık beyanlarına itibarla haftanın 6 günü 08:00-19:00 saatleri arası ara dinlenme olmaksızın haftalık yirmibir saat ve buna ek olarak ayda bir kez nöbet tuttuğu gün yönünden ondört saat fazla çalıştığı kabulü ile hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı işyerinde şef olarak çalıştığı, fazla mesai alacağının tanık beyanlarına itibarla haftanın 6 günü 08:00-19:00 saatleri arası ara dinlenme olmaksızın haftalık yirmibir saat ve buna ek olarak ayda bir kez nöbet tuttuğu gün yönünden ondört saat fazla çalıştığı kabulü ile hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu fazla mesai alacağı hesabında ayda bir kez nöbet tutulan gün yönünden ara dinlenme dikkate alındığından isabetsizlik bulunmasa da haftalık çalışma bakımından ara dinlenme yapılmadığı kabulü yerinde olmamıştır. Davacının fazla mesaisinin, tespit edilen günlük onbir saat çalışma süresinden yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde bir saat ara dinlenme süresi indirilmek suretiyle hesaplanarak sonucuna göre hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8622, Karar No: 2014/14671, Tarih: 09.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8622 E.  ,  2014/14671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Suçları birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine “müştereken ve müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin alınmasına ilişkin bölümünden “müştereken ve müteselsilen” kelimesinin çıkartılarak yerine “sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15931, Karar No: 2010/20858, Tarih: 07.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15931 E.  ,  2010/20858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının ... yönünden reddine, Melikgazi Belediye Başkanlığı yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından verilen dilekçelerle istenilmiş davacı vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 20.10.2009 günü temyiz eden davacı vekili Av. ...'ün yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden davalı idareler vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin 3. kez geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... yönünden davanın husumetten reddine, Melikgazi Belediye Başkanlığı yönünden ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan Melikgazi Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazların yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın tamamının 1/1000 ölçekli imar planında resmi bina alanı, yol, yeşil alan ve otopark alanında kaldığı anlaşıldığından, taşınmazın el atmadan arta kalan bölümünün kullanma ve tasarruf etme olanağı bulunmadığından tamamının bedeline hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 625,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, davacıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı idareden peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6897, Karar No: 2021/2624, Tarih: 03.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/6897 E.  ,  2021/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

...

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Dava, 07.11.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle vefat eden kazalının hak sahiplerine bağlanan gelirden oluşan kurum zararının 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca tahsili talebidir.

II-CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin Anayasa Mahkemesi kararı uyarınca sebepsiz zenginleşme amacı taşıdığını, davacının maddi giderim taleplerinin zamanaşımına uğradığını, raporlar arasında çelişkilerin mevcut olduğunu, bu raporda da önceki raporlardaki gibi çelişkilerin giderilmediğini, bu rapor ile yeni çelişkiler yaratıldığını, müteveffanın işe başladığı tarihten itibaren sürekli aynı işi yaptığını, işyerinde işçiye gerekli iş sağlığı ve iş güvenliği eğitimlerinin verildiğini, kazalının kendisine verilen görev ve talimatların dışına çıkarak gereksizyere risk aldığını, müvekkillerine atfedilen kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davacının davasının KABULÜNE,

Davacının talep gibi 55.546,04 TL'nin ilk peşin sermaye onay tarihi olan 23/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine" karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

"1-Davalılar ..., ... ve ...,... Tarım Gıda Besicilik ve Seracılık San. ve Tic. A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalılar vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, kazalının asli ve tam kusurlu olduğunu, raporlar arasında çelişki oluştuğunu, davalılardan ...,... yönünden gelirin yarısının esas alınması gerektiğini ve hatalı hesap raporuna göre hüküm kurulduğunu beyanla davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1) Davacı Kurum, 07.11.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle kazalının hak sahiplerine bağlanan gelirden oluşan kurum zararının tahsilini talep etmiş olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanununun 12. ve 21. maddeleridir.