muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7736, Karar No: 2014/7858, Tarih: 22.04.2014

Aynı Yönetmeliğin 5/6 fıkrasına göre, "El konulan eşyanın teslim alınmasına dair işlemler Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda emanet memurunca yerine getirilir. Bulunmadığı takdirde Cumhuriyet başsavcılığınca görevlendirilecek personel tarafından tutanakla teslim alınarak en kısa zamanda emanet memurluğuna teslim edilir." hükmü ile el konulan suç eşyası gerekli kayıt ve saklama koşulları sağlanmak üzere emanet memuruna teslim edileceğinin belirlendiği,

Ancak emanet depolarında saklanması ve teslim alınması mümkün olmayan eşyaların ise aynı Yönetmeliğin "Kıymetli eşya ve evrak ile bozulacak, değerini kaybedecek veya muhafazası zor olan suç eşyası hakkında yapılacak işlemler" başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında, "Emanet dairesinde, soruşturma ve kovuşturma sonuna kadar saklanması sırasında bozulacak veya değerlerini açık bir şekilde kaybedecek olan yahut muhafazaları zor olması itibarıyla, emanet dairesinde saklanması mümkün olmayan eşya hakkında; özel düzenleme bulunmayan hâllerde, soruşturma evresinde sulh hâkiminden ve kovuşturma evresinde yargılamayı yapan mahkemeden; soruşturma veya kovuşturma sonu beklenmeksizin satılmalarına veya 16 ncı maddede yazılı mercilerden birine yahut uygun görülen başka bir mercie teslim edilmelerine karar verilmesi istenir. Bu kabilden eşya, verilecek karar doğrultusunda ve kararda gösterilen mercilere teslim edilir veya satılır. Satış ve tevdi için yapılan masraflar cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilen sanıktan alınmak üzere kovuşturma giderlerinden karşılanır. Eşyanın satılması hâlinde, satış bedeli, bu Yönetmeliğin tedavül eden paralar hakkındaki 12 nci maddesi hükümleri doğrultusunda emanet memurluğunca saklanır." şeklinde hüküm altına alındığı,

Aynı Yönetmeliğin 18/1-b maddesinde ise, “İlgili oldukları iş veya davalar karara bağlanmış olup da eşya, mal varlığı değerleri veya paralar hakında müsadere yahut iadeye ilişkin bir karar verilmemiş olduğunun anlaşılması hâlinde, ilgilisi veya Cumhuriyet savcısı, davayı gören ya da görmeye yetkili mahkemeden eşya, malvarlığı değerleri ve paralar hakkında bir karar verilmesini ister.” denildiği

Bu itibarla somut olayda, Afşin Cumhuriyet Başsavcılığının 02/08/2010 tarihli talebi, üzerine Afşin Sulh Ceza Mahkemesinin 02/08/2010 tarihli ve 2010/215 değişik iş sayılı kararı ile el konulan ve aynı gün savcılık talimatıyla otoparka çekilen, suç eşyası olduğunda kuşku bulunmayan ve ilgili olduğu soruşturma dosyası hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen suça konu.... plaka sayılı araç hakkında, anılan Yönetmeliğin 18/1-b maddesi gereğince bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

01.06.2005 gün ve 25832 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Suç Eşyası Yönetmeliğinin “suç eşyası ve malvarlığı değerleri ile ilgili işlem sonuçlarının takibi” başlıklı 18. maddesinin (b) fıkrasında “ilgili oldukları iş veya davalar karara bağlanmış olup da eşya, mal varlığı değerleri veya paralar hakkında müsadere yahut iadeye ilişkin bir karar verilmemiş olduğunun anlaşılması hâlinde, ilgilisi veya Cumhuriyet savcısı, davayı gören ya da görmeye yetkili mahkemeden eşya, malvarlığı değerleri ve paralar hakkında bir karar verilmesini ister” hükmüne yer verilmiş olup, anılan fıkrayla davası karara bağlanmış ancak bu hükümde hakkında karar verilmemiş olan suç eşyaları hakkında karar verilmemesi durumunda izlenecek yöntem belirlenmiştir.

Aynı Yönetmeliğin “kıymetli eşya ve evrak ile bozulacak, değerini kaybedecek veya muhafazası zor olan suç eşyası hakkında yapılacak işlemler” başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrası ise “emanet dairesinde, soruşturma ve kovuşturma sonuna kadar saklanması sırasında bozulacak veya değerlerini açık bir şekilde kaybedecek olan yahut muhafazaları zor olması itibarıyla, emanet dairesinde saklanması mümkün olmayan eşya hakkında; özel düzenleme bulunmayan hâllerde, soruşturma evresinde sulh hakiminden ve kovuşturma evresinde yargılamayı yapan mahkemeden; soruşturma veya kovuşturma sonu beklenmeksizin satılmalarına veya 16 ncı maddede yazılı mercilerden birine yahut uygun görülen başka bir mercie teslim edilmelerine karar verilmesi istenir. Bu kabilden eşya, verilecek karar doğrultusunda ve kararda gösterilen mercilere teslim edilir veya satılır. Satış ve tevdi için yapılan masraflar cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilen sanıktan alınmak üzere kovuşturma giderlerinden karşılanır. Eşyanın satılması hâlinde, satış bedeli, bu Yönetmeliğin tedavül eden paralar hakkındaki 12. maddesi hükümleri doğrultusunda emanet memurluğunca saklanır” biçiminde olup, emanet dairesinde, soruşturma ve kovuşturma sonuna kadar saklanması sırasında bozulacak veya değerlerini açık bir şekilde kaybedecek olan yahut muhafazaları zor olması itibarıyla, emanet dairesinde saklanması mümkün olmayan eşya hakkında soruşturma veya kovuşturma sonu beklenmeksizin satılmalarına veya 16 ncı maddede yazılı mercilerden birine yahut uygun görülen başka bir mercie teslim edilmelerine dair ilgili mahkemesinden karar istenmesi mümkün hale getirilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre; Afşin Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2012 günlü iddianamesiyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında... plaka sayılı,.... şase numaralı, .... motor numaralı 1999 model ....Benz marka otobüsün motor numarasının .... plaka sayılı,... motor numaralı, ... şase numaralı 1996 model ...Benz otobüs ile mükerrer olduğundan bahisle söz konusu ... plaka sayılı 1999 model ... otobüsün motor numarasını değiştirerek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinden bahisle cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda; Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2013 gün ve 2012/301 Esas 2013/113 Karar sayılı ilamıyla sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri sabit olmadığından ayrı ayrı berat1erine karar verildiği bu kararın kesinleşmesi üzerine karar uyarınca gerçek faillerin tespiti için Afşin Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu ancak iddianame ile müsaderesi talep edilen ve suçun konusunu oluşturan ve soruşturma evresinde Afşin Sulh Ceza Mahkemesinin 02.08.2010 tarih ve 2010/216 değişik iş sayılı kararı ile el konulup aynı gün savcılık talimatıyla otoparka çekilen .... plaka sayılı araç ile ilgili bir karar verilmediğinin anlaşılması üzerine; Afşin Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2013 gün ve 2013/476 soruşturma, 2013/260 sayılı kararıyla bir kamu davası sonucunda sanık hakkında beraat kararı verildikten sonra ceza mahkemesinin yeniden suç duyurusunda bulunabilmesi için beraat kararının sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinin sabit olması gerekçesine dayanmasının gerekliliği karşısında Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması şeklindeki gerekçesi nedeniyle ihbarda bulunulması sebebiyle dosyaya konu suçla ilgili kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilerek yukarıda bahsedildiği üzere suça konu.... plaka sayılı 1999 model aracın 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesi hususunda Afşin Asliye Ceza Mahkemesince karar verilmesi istemiyle 04.04.2012 tarihli yazı yazıldığı, Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2013 gün ve 2013/45 değişik iş sayılı kararıyla vaki istemin reddine karar verildikten sonra iş bu karara yönelik itirazın da mercii Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2013 gün ve 2013/180 değişik iş sayılı kararıyla reddedildiği anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere Afşin Sulh Ceza Mahkemesinin 02.08.2010 gün ve 2010/215 değişik iş sayılı kararı ile el konulan ve aynı gün savcılık talimatıyla otoparka çekilen; suçun konusunu oluşturan ve ilgili olduğu soruşturma dosyası hakkında, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen suça konu... plaka sayılı araç hakkında Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2013 gün ve 2013/45 Değişik İş sayılı kararı ile müsadere isteminin reddine karar verilip işlenen suçla ilgili faillerinin tesbiti bakımından soruşturma işlemlerinin sürdüğü anlaşıldığından, anılan Yönetmeliğn 18/1-b maddesi gereğince karar verilmesi mümkün olmayıp, aynı Yönetmeliğin 9/4. fıkrası uyarınca işlem yapılması gerekmekte olup Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2013 gün ve 2013/45 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2013 gün ve 2013/180 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik bulunmadığı cihetle, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerine görülmediğinden CMK’nun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13385, Karar No: 2010/5892, Tarih: 10.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/13385 E.  ,  2010/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Hırsızlık yapmak için geceleyin yakınanın konutuna giren sanığın eyleminin, hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4.maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi; 5237 sayılı TCK’nın 145/1.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bir adet cep telefonu ve ayrıca para çalan sanık için bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezasından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 145/1.maddesi uygulanırken madde numarasının “140” olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1625, Karar No: 2012/7838, Tarih: 12.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1625 E.  ,  2012/7838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 109 ada 93 parsel sayılı 884.858,89 m² yüzölçümündeki taşınmaz kadim kullanıma dayanılarak mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 109 ada 93 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafın 20.09.2011 günlü oturumda verilen keşif masrafının yatırılmasına dair ara kararının gereği kesin süreye uymadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve usül hükümlerine uygun düşmemiştir.

Kadastro davalarında keşif giderleri yatırılmadığından bahisle kesin süre sonuçlarının uygulanabilmesi için öncelikle uyuşmazlığın çözümünde taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu olması, dava dosyasının keşfe hazır hale getirilmesi, ispat yükü kendi üzerinde olan tarafa keşif giderlerini mahkeme veznesine depo etmesi için makul ve yeterli uzunlukta kesin süre verilmesi, verilen kesin süre içinde kabul edilebilir yasal bir mazeret olmaksızın keşif giderlerinin mahkeme veznesine yatırılmamış olması gerekir.

Somut olayda, kanıtlama yükümlülüğünün davacı taraf üzerinde olduğu, dosyada keşif yapılmasının zorunlu bulunduğu kuşkusuzdur. Mahkemece davacı tarafa keşif giderlerini yatırması için kesin önel verilmiş, mahkememin kabulünde de olduğu üzere davacı taraf mahkemece belirtilen eksik keşif masrafını verilen kesin önel içerisinde yatırmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece davacı tarafa dayandığı tapu ve vergi kayıtlarını bildirmesi için usulüne uygun şekilde süre verilmesi, davacı tarafın tapu ve vergi kayıtlarını bildirdiği taktirde dayandığı tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğü ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nden ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte varsa revizyon gördüğü parselleri de gösterecek biçimde haritası ile vergi kaydının Özel İdare Müdürlüğünden getirtildikten sonra yeni bir keşif günü belirlenmesi, mahallinde keşif yapılması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ...'a iadesine, 12.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9134, Karar No: 2011/10822, Tarih: 20.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9134 E.  ,  2011/10822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten çocukları ... ve ...'e velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 13/05/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, trafik kazası nedeniyle ölümden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalı sürücünün kusuru ile meydana gelen kazada desteklerinin yaşamını yitirdiğini ileri sürerek uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalılar, kusur ve sorumlulukları olmadığını, istemin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 07.11.2005 günlü raporuna göre; kişinin ölümü kendisinde mevcut beyin damar hastalığının olayın efor ve stresi ile aktive olmasından gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, olaydan sonra rahatsızlanıp iyileşemeden öldüğü gözetildiğinde olay ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğunun bildirildiği görülmüştür.

Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince yargıç, tazminatın biçimini ve tutarını belirlerken, kusur yanında durumun özelliklerini de göz önünde tutmak zorundadır. Bu özel durumlara; zarar görenin bölüşük kusuru, zarar tutarının önceden saptanamaması, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, hak ve adalet düşüncesi, olayın oluş biçimi, zarar görenin zararın artmaması için aldığı önlemler, zarar görende var olan bedensel bir rahatsızlığın zarara etkisi gibi olguların girdiği kabul edilmektedir.

Yerel mahkemece, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin raporu uyarınca, davacılar desteğinin yaşamını yitirmesinde kendinde var olan bedensel rahatsızlığının etkisi nedeni ile ve yukarıda açıklanan özel durumlar gözetilerek, saptanan tazminat tutarlarından Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince, uygun bir miktar indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin raporu uyarınca, davacılar desteğinin yaşamını yitirmesinde kendinde var olan bedensel rahatsızlığının etkisi nedeni ile ve yukarıda açıklanan özel durumlar gözetilerek, saptanan tazminat tutarlarından Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince, uygun bir miktar indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalıların diğer itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/10/2011/ gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11070, Karar No: 2012/14199, Tarih: 05.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/11070 E.  ,  2012/14199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.06.2003 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., Yeniceoba Belediyesinde bulunan 110 ada 8 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek, ... iptali ve tescil istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden 30.07.1984 tarihinde yapılan tapulama sırasında 15500 metrekare yüzölçümündeki 2823 parsel sayılı taşınmazın mera vasfı ile Yeniceoba Belediyesi adına tescil edildiği, Konya Valiliğinin 25.02.1987 tarihli oluruna istinaden arsa niteliği ile Yeniceoba Belediyesi adına tapuya kayıt edildiği, 2823 parselde yapılan imar uygulaması ile dava konusu 110 ada 8 parsel sayılı taşınmazın Belediye adına tescil edildiği ve belediye tarafından 05.02.1999 tarihinde dava dışı ...'e satıldığı onun da ...'na trampa yolu ile taşınmazı devir ettiği anlaşılmaktadır.

Görülüyor ki taşınmaz 2823 sayılı mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha,

./..

2012/11070-14199 -2-

gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde ... adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından ... her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı ... dava konusu taşınmazların evveliyatının mera olduğunu, ileri sürerek ... adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 110 ada 8 sayılı parsel (imar uygulamasından önceki 2823 sayılı parsel) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera vasfını yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde satış suretiyle davalı adına yapılan tescil yolsuz tescil olacağından davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.