muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4883, Karar No: 2019/2251, Tarih: 12.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4883 E.  ,  2019/2251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatapların adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatapların savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Davalılardan ..., ..., ... ve ...’ya yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 12.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24169, Karar No: 2015/35162, Tarih: 11.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/24169 E.  ,  2015/35162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde satış müdürü olarak 15/06/2008 de işe başladığını, ancak sigorta başlangıcı 1 ay sonra yapıldığını, aylık net 3.000 TL aldığını, firma tarafından araç tahsis edildiği ve yemek ücretleri de karşılandığını, 2010 yılı Nisan-Mayıs aylarının ücretlerinin ödenmediğini, birikmiş ücret alacağı olduğunu, haftanın 6 günü 08:00-20:30 arası 12-13 saat çalıştığını, şehir dışına gittiğinde günlük 15-16 saat çalıştığını, fazla mesai ücretleri ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, çalıştığı sürece yıllık izinlerini kullanmadığını, sigorta primleri asgari ücretten ödendiğini, iş akdi 31/05/2010 da haksız ve bildirimsiz feshedildiğini ancak 25/03/2010 da işten çıktığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin alacağı, ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işe giriş tarihinin 15/07/2008 olduğunu, şirkette pazarlamacı/satış temsilcisi olarak çalıştığını, hiçbir zaman satış müdürlüğü yapmadığını satış müdürünün kuruluştan beri ... olduğunu, sabit asgari ücret+yaptığı satışlar üzerinden değişken prim aldığını, asgari ücret +prim toplamından oluşan kazanç ortalaması 1.165 TL olduğunu, 25/03/2010 da şirket dışında mesai arkadaşı,... ile buluşmak suretiyle kendisine tahsis edilen aracı, diz üstü bilgisayarı ve cep telefonu bu kişiye teslim ettiği ve yanında getirdiği senetleri doldurup imzalayarak müşterilerden bazı tahsilatlar yaptığını söyleyerek şirket sahibiyle karşılaşmamak için adeta kaçarcasına işten ayrıldığını, kendi isteğiyle işten çıktığını, Martta ayrıldığı için Nisan-Mayıs ayı maaşları tahakkuk etmediğini, Nisan-Mayıs aylarında sadece işten ayrılma tarihi itibariyle bitme aşamasına gelen işlerin primlerini kaçırmamak için çalışmadan sadece iletişim araçlarıyla iş takibi yaptığını ve bu dönemde tahakkuk eden primlerini de aldığını, davacının işten ayrılmasından sonra şirket yaptığı araştırmada kendine verilen müşteri pörtföyünde bulunan 14. Müşteriden toplam ve yaklaşık 24.000 TL tahsilat yaptığını ve şirkete bildirmeyerek zimmetine geçirdiğini öğrenildiğini, mesai arkadaşı ...'a bıraktığı senet bedeli 5.000 TL olduğunu, bu senedin icraya konduğunu, kalan tutarı davacıdan tahsil edebilmek için bu güne kadar uğraştığını, tahsil ettiği paraları şirkete bildirmeyip zimmetine geçirdiğinden İş. Kan. 25 gereği haklı fesih sebebi oluştuğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davalı işyerinde 15/07/2008-25/03/2010 tarihleri arasında çalıştığı, davalı işverenin, davacının iş aktini feshi haklı olup, bu nedenle davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı talebi reddedildiği, davacının yaptığı iş, emsal ücret araştırması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının, bilirkişi raporunda tespit edildiği üzere 1.250 TL sabit ücret artı 750 TL prim aldığı kabul edildiği ,davalı tanık beyanlarından davacının fazla mesai yaptığı, ancak her ay aldığı prim bilirkişi raporunda hesaplanan fazla mesai ücretinin üzerinde olduğundan davacının fazla mesai ücret talebinin reddedildiği, davacı genel tatillerde çalıştığını ispat edemediği, ispat yükü üzerinde bulunan davalı, davacının 1.097,35 TL yıllık izin ücretini ödediğini somut delillerle ispat edemediği, davacı 2010 yılı Nisan, Mayıs ayında çalıştığını ispat edemediğinden ücret alacağına hak kazanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında iş akdinin işveren tarafından haklı feshedilip edilmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işveren tarafından iş akdinin haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının kendine verilen müşteri pörtföyünde bulunan 14. Müşteriden toplam ve yaklaşık 24.000 TL tahsilat yaptığını ve şirkete bildirmeyerek zimmetine geçirdiğinin öğrenildiğini, tahsil ettiği paraları şirkete bildirmeyip zimmetine geçirdiğinden 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca haklı nedenle iş akdinin feshedildiğini savunmuş, mahkemece davalı tanık beyanları, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/27773 soruşturma nolu iddianamesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davalı işverenin, davacının iş aktinin feshinin haklı olduğuna, bu nedenle davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 165/1. maddesi uyarınca “Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir”.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalının şikayeti sonucu, davacı hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/27773 hazırlık esasında soruşturma yapıldığı ve soruşturma sonucunda davacı hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan kamu davası açıldığı ve açılan bu davanın ....Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/62 Esas sayılı dosyası ile halen derdest olduğu anlaşılmıştır.

Davalı işveren tarafından iş akdinin feshine gerekçe gösterilen zimmet olayının gerçekleşip gerçekleşmediği, dolayısı ile feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı, derdest olan iş bu kamu davasının sonucuna bağlıdır. Mahkeme gerekçesinde davacı hakkında iddianame düzenlenmiş olmasından hareketle henüz hakkında hüküm verilmeyen davalının iş akdinin işveren tarafından haklı feshedildiğinin kabulü hatalıdır. Mahkemece ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/62 Esas sayılı dosyanın sonucu bekletici mesele yapılmalı ve mahkeme kararının sonucuna göre fesih hususu değerlendirilmelidir.

3. Taraflar arasında fazla mesainin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Satış temsilcileri genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışmaktadırlar.

3. Taraflar arasında fazla mesainin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Satış temsilcileri genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışmaktadırlar.

Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir.

Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Bu nedenle de ödenen prim alacağının fazla mesai ücretinden mahsubuna gidilemez.

Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi artıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması sözkonusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Dosya içeriğine göre hükme esas bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı davalı tanıkların beyanları doğrultusunda 08.30-18.30 arası günde 10 saat çalıştığı esas alınıp ,1.5 saat ara dinlenme düşüldüğünde 42.5 saat olup cumartesi 13.00 e kadar 4.5 saat çalışmada eklenip bundan bir saat düşüldüğünde toplam haftalık 46 saat çalışma nedeni ile 45 saati aşan haftalık bir saat fazla mesainin olduğu, davacının sabit ücret +prim usulüyle çalıştığı esas alınmak suretiyle % 50 zamlı kısım alınarak hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece karar gerekçesinde davacının fazla mesai yaptığı kabul edilmiş, ancak her ay aldığı prim bilirkişi raporunda hesaplanan fazla mesai ücretinin üzerinde olduğundan davacının fazla çalışma ücreti alacağının talebi reddedilmiştir. Davacının fazla çalışma ücreti alacağı ile prim alacakları birbirinden bağımsız alacaklar olup davacının fazla çalışma yaptığı hususu davalı tanık beyanları ile de davacı tarafından ispat edildiğinden, fazla mesai alacağının kabulüne karar verilmesi gerekir. Yazılı gerekçe ile fazla mesai alacağının reddi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1183, Karar No: 2012/5334, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1183 E.  ,  2012/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Ceyhan Sulh Hukuk ve Elbistan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyanın Dairemizin 03.06.2011 gün ve 2011/4314 Esas, 5680 Karar sayılı ilamıyla, "İstiklal Mahallesi, 31.Sokak, NO;7 Adana " adresinin Adana ili ya da Ceyhan İlçesinde olup olmadığının araştırılarak cevabi belgenin dosya arasına konulup gönderilmesi için geri çevrilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ancak söz konusu adresin Adana ili ya da Ceyhan İlçesinde olup olmadığı belgelendirilerek dosya arasına konulmadan Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2006 tarihli ilamının gönderildiği görülmüştür.

Bu durumda, "İstiklal Mahallesi, 31.Sokak, NO;7 Adana" adresinin Adana ili ya da Ceyhan İlçesinde olup olmadığının araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2008/662, Karar No: 2008/678, Tarih: 05.11.2008

Hukuk Genel Kurulu 2008/15-662 E., 2008/678 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2008/15-662 E., 2008/678 K.**

**- AZİL

- KAT İRTİFAKI

- TAPU İPTALİ VE TESCİL

- VEKALETNAME**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “

“tapu iptal ve tescil”

” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; A... ....Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 23.06.2004 gün ve 2002/233 E.-2004/280 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 13.02.2006 gün ve 2005/7551 E. 2006/641 K. sayılı ilamı ile; (...Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapılan inşaatta arsa sahiplerine isabet eden bloklardaki bağımsız bölümlerin tescil işlemlerinin yetkisiz vekil tarafından ve muvazaalı olarak yapılmış olması iddiasıyla mutlak butlanla batıl olması nedeniyle, tapu kayıtlarında her bir hissedar adına paylaşımlı olarak yapılan tescilin iptali ve bağımsız bölümlerin her arsa sahibinin hisseleri oranında müşterek mülkiyet esaslarına göre tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda alınan bilirkişi kurulu raporuna göre davacı arsa sahibinin hissesine düşen karşılığı aldığı, gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı arsa sahibi paydaş olduğu A.. İli Ç.. İlçesi B..Mahallesi 9896 ada 37 parsel sayılı arsa ile ilgili daire karşılığı inşaat sözleşmesi yapmak ve vekaletnamede sayılan hususlarda yetkili olmak üzere Ankara Yenimahalle 1. Noterliği' nde düzenlenen 10.9.1990 gün 31139 yevmiye nolu vekaletname ile aynı taşınmaz paydaşlarından davalı İsmail Hakkı Beycan'ı vekil tayin etmiş, davalı İ.. H.. bu vekaletnameye istinaden Ankara 13. Noterliği' nde düzenlenen 28.11.1996 gün 70239 yevmiye nolu tevkil vekaletnamesi ile davalı yüklenici K.. İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. ile B.. Menekşe'yi vekil tayin etmiş ve aynı gün 70240 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesini kendi adına asaleten davacı ve bir kısım arsa sahiplerine vekaleten yüklenici ile imzalamıştır: Bilahare davacı Yenimahalle 1. Noterliği' nden keşide ettiği 27.3.2000 gün 7035 yevmiye nolu azilname ile davalı İ.. H.. B..’ı vekillikten azletmiş ve azilname bu davalıya 31.3.2000 tarihinde tebliğ edilmiştir. Azile rağmen davalı şirket yetkilisi Z.. T..l davacı ile diğer bir kısım arsa sahiplerine vekaleten hareket ederek, hazır bulunan bir kısım arsa sahipleri ve vekilleriyle birlikte tapuda 30.1.2002 gün 766 yevmiye nolu paylaşımlı kat irtifakını tesis ederek tescil işlemini yaptırmışlardır.

Davalı İ..l H.. B.. da arsa sahiplerindendir. Tanık anlatımlarından paylaşımla ilgili olarak arsa sahipleriyle yapılan toplantılarda davacının belirtilen paylaşıma muvafakat etmediği ve bu düşünceyle davalı İsmail Hakkı’yı vekaletten azlettiği, başka birisine vekalet verdiğini bilmediğinden tevkil edilen vekili azletmediği anlaşılmaktadır. Tüm dosya içeriğine göre davalı şirket ve kat irtifakı ile tescil işlemini yapan davalı şirket yetkilisi Z.. T..l’ın azledilen vekil İ.. H.. B..’la inşaat nedeniyle iş ilişkisi içinde olduğundan davacı arsa sahibi ile diğer arsa sahipleri arasındaki paylaşım anlaşmazlığını ve vekaletten azli bildiği veya bilebilecek durumda olduğu ortadadır.Azledilen vekil İ.. H.. ile bu azli bilen veya bilmesi gereken şirket yetkilisinin el ve işbirliği içinde hareket ettiklerinin kabulü gerekir.

Hal böyle olunca azli bilen veya bilmesi gereken yüklenici şirketin yetkili temsilcisi Z.. T..’ın yaptığı paylaşımlı kat irtifakı listesi davacı arsa sahibini temsile yetkili olmaması nedeniyle geçersizdir. Bu durumda mahkemece dava konusu taşınmazda yapılan ve arsa sahiplerine kalan A bloklardaki tüm bağımsız bölüm sahipleri belirlenip davada yer almayanlar varsa bunlar davaya katılarak A.. 8.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/1403 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile bu dosyada alınan rapor arasındaki çelişkide gerekirse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak raporla giderildikten sonra davanın sonuçlandırılması gerekir.

Bu hususlar üzerinde durumdan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm' tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, vekalet akdinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, vekalet akdinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı Z.. B.. vekili 19.3.2002 harç tarihli dava dilekçesinde; Davacının, davalılar (K.. İnşaat A.Ş.hariç) ile birlikte 37 nolu parselin hissedarı olduğunu, davalı ..H...’ın davacıdan aldığı 10.9.1990 tarihli vekaletnameye dayanarak diğer davalı yüklenici K..İnşaat A.Ş.ile 28.11.1996 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını ve anılan vekaletnamedeki tevkil yetkisini kullanarak şirket temsilcisi Bülent Menekşe’yi aynı tarihte ikinci vekil tayin ettiğini, ancak davacının 27.3.2000 tarihli azilname ile davalı İ..l H.B..’ı vekillikten azlettiğini, azilnamenin davalı İ..l’e 31.3.2000 tarihinde tebliğ edildiğini, davalı İsmail’in yüklenici şirketi ikinci vekil olarak tayin ettiğinden davacının haberi olmadığını, davalı İ.. H...’ın ve onun tayin ettiği yüklenici şirketin vekillik yetkileri azilname ile sona ermesine rağmen davalı şirket yetkili temsilcisi Z.. T..l’ın davacı ve bir kısım arsa sahiplerine vekaleten hareket ederek diğer bir kısım arsa sahipleri ile birlikte, tapuda 27.11.2000 ve 30.01.2002 tarihinde kat irtifakını tesis ederek tescil işlemini yaptırdığını belirterek arsa sahiplerine ait A bloktaki bağımsız bölümlerin tescil işlemlerinin yetkisiz vekil tarafından yapılmış olması nedeniyle tescilin iptaline ve bağımsız bölümlerin her arsa sahibinin hisseleri oranında paylı mülkiyet esaslarına göre tapuya tesciline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar İ.. H.. B.. ve arkadaşları cevap dilekçelerinde; Davacının, davalı İ.. H.. B.. tarafından yükleniciye verilen vekaletnameden haberdar olduğunu ve İsmail Hakkı’yı vekillikten azletmesine rağmen, yüklenici şirketi vekillikten azletmediğini, davacıya hissesine düşen bağımsız bölümlerin verildiğini belirterek davanın reddini cevaben bildirmişlerdir.

Diğer davalılar Z.. Y.., M. E.. F.. B..., V.. B.. 15.5.2002 tarihli duruşmada; davaya karşı, takdiri mahkemeye bırakmışlardır.

Yargılama aşamasında vefat eden davalı M.. B..’nun mirasçıları davaya dahil edilmiş; dahili davalı S.. B.. davanın reddini istemiş, diğer dahili davalılar duruşmaya katılmamış, cevap da vermemişlerdir.

İhbar olunanlar; davanın reddini istemişlerdir.

Uyuşmazlık: Arsa payı inşaat sözleşmesi gereği davacı arsa sahibine isabet eden bağımsız bölümler yönünden vekilin ve ikinci (tevkil edilen) vekilin vekalet görevlerini kötüye kullanıp kullanmadıkları ve ikinci vekilin tapuda yaptığı kat irtifakı listesi ve tescil işlemlerinin, vekil İ.. H.B..’ın daha önceden azledilmiş olması nedeniyle geçerli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

İhbar olunanlar; davanın reddini istemişlerdir.

Uyuşmazlık: Arsa payı inşaat sözleşmesi gereği davacı arsa sahibine isabet eden bağımsız bölümler yönünden vekilin ve ikinci (tevkil edilen) vekilin vekalet görevlerini kötüye kullanıp kullanmadıkları ve ikinci vekilin tapuda yaptığı kat irtifakı listesi ve tescil işlemlerinin, vekil İ.. H.B..’ın daha önceden azledilmiş olması nedeniyle geçerli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, alınan bilirkişi kurulu raporuna göre davacı arsa sahibinin tapudaki hissesine düşen karşılığı(bağımsız bölüm olarak) aldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Özel Daire, yukarıda açıklanan nedenlerle kararı bozmuştur.

Mahkemenin direnmeye ilişkin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tanık anlatımlarından paylaşımla ilgili olarak davalı arsa sahipleriyle yapılan toplantılarda davacının belirtilen paylaşıma muvafakat etmediği ve bu düşünceyle arsa sahiplerinden olan davalı İ.. H..’yı vekaletten azlettiği anlaşılmaktadır. Ayrıca tüm dosya içeriğine göre kat irtifakı ile tescil işlemini yapan davalı şirket yetkilisi Z.. T..’ın azledilen vekil İ.. H.. B.. ile inşaat nedeniyle iş ilişkisi içinde olduğu ve diğer davalı arsa sahiplerinin paylaşım anlaşmazlığı nedeniyle vekaletten azli bildikleri veya bilebilecek durumda oldukları da ortadadır. Bu durumda azledilen vekil İ.. H.. ile bu azli bilen veya bilmesi gereken şirket yetkilisinin el ve işbirliği içinde hareket ettiklerinin diğer davalı arsa sahipleri tarafından bilindiğinin kabulü gerekir.

O halde Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.’un 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 05 11.2008 gününde, oybirliği ile karar verildi.