muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10027, Karar No: 2015/18162, Tarih: 17.11.2015

TMK.'nın 331.maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Tüm bu maddeler doğrultusunda mahkemece iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; müşterek çocuklardan B...Y... K....1997 doğumlu olduğu, A... S....ın ise 1994 doğumlu olup, Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/859 Esas- 2012/1267 Karar sayılı kısıtlanma kararı ile davacı annesinin velayeti altında bulunduğu, her iki çocuğunda otizm hastası olduğu, özel eğitime ihtiyaç duydukları ve yalnızca eğitim masraflarının aylık 5000 TL'nin üzerinde olduğu, davacı annenin dava açıldığı sırada uzman hekim olarak çalıştığı ve çalıştığı dönemde aylık 4.554 TL maaş aldığı, dava sırasında davacı annenin emekliye ayrıldığı, davalı babanın ise yine uzman hekim olarak görev yaptığı ve dosyada mevcut banka hesap hareketlerini gösterir kayıtlara göre maaş, denge tazminatı ve döner sermaye adı altında aldığı ücretlerin aylara göre değişmekle birlikte aylık 10.000 TL'nin üzerinde olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaçları, iştirak nafakasına hükmedilen tarih ile bu davanın açıldığı tarih arasındaki süre nazara alındığında, mahkemece takdir edilen nafaka miktarı azdır. O halde, davalı babanın tespit edilen geliri ile orantılı olacak şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22245, Karar No: 2018/9100, Tarih: 12.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22245 E.  ,  2018/9100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalının temyiz dilekçesi, davacıya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır (Tebligat Kanunu m. 10/2). Adres kayıt sisteminde adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi ve bu adrese Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılabilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması gerekir. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu nedenle davalının temyiz dilekçesinin davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmek, temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 12.09.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2003/1914, Karar No: 2003/2874, Tarih: -

7. Hukuk Dairesi 2003/1914 E., 2003/2874 K.

**7. Hukuk Dairesi 2003/1914 E., 2003/2874 K.**

**- KADASTRO TESBİTİNE İTİRAZ

- TAPU KAYDININ HUKUKİ DEĞERİNİ KORUYUP KORUMADIĞININ ARAŞTIRILMASI

- TAPU KAYITLARININ MAHALLİNE UYGULANMASI; KAPSAMINI TAYİN**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar Mehmet, Şeref, Adnan ve Refik tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 136 ada 26 parsel sayılı 4163.91 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 1/4 payı Mehmet, 1/4 payı Şeref, 1/4 payı Adnan, 1/4 payı Refik adına tespit edilmiştir. Davacılar Ali Kemal ve Abdullah miras yoluyla gelen hakka ve zilyetliğe dayanarak taşınmazın adlarına tescili için dava açmışlardır. Yargılama sırasında davacı Mehmet Emin miras yoluyla gelen hakka ve zilyetliğe dayanarak davaya katılmıştır. Ayrıca yargılama sırasında davacılar vergi kaydına dayanmışlardır. Mahkemece davacı Ali Kemal'in davasının feragat nedeniyle reddine, diğer davacıların davasının kabulüne, tespitin iptali ile taşınmazın tamamı 8 hisse kabul edilerek 2/8 hisse Mehmet'e, 4/8 hisse Abdullah'a, 2/8 hisse Mehmet Emin adlarına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Mehmet, Şeref, Adnan ve Refik tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalı tarafın dayandığı tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olmadığı, davacı tarafın dayandığı vergi kaydının taşınmazı kapsadığı, taşınmaz üzerinde davacı tarafın zilyet bulunduğu gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Öncelikle mahkemenin 2002/44 esas sayılı dosyası aynı parselle ilgili olduğu takdirde birleştirilmelidir. Mahkemece tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olmadığı kabul edilmiş ise de bu konuda yapılan uygulama yetersizdir. Davalılar ile tapu kayıt maliki arasındaki bağlantı araştırılmamış tapu kaydının sınırları birer birer okunmak suretiyle arazide bulunup bulunmadığı saptanmamış, komşu parsel kayıtları ile denetleme yapılmamış, keşifte dinlenen bilirkişi beyanıyla tesbit bilirkişilerinin beyanları çeliştiği halde bu çelişki giderilmemiş, özellikle keşif yerinde tapu kaydının 82-15 parsel sayılı taşınmazlara ait olduğu bildirildiği halde bu taşınmazlara ait kayıtlar da getirtilmemiş, denetleme yapılmamıştır. Eksik soruşturma ile hüküm kurulamaz. Bu nedenle davalıların tapu kaydı malikiyle irsi ve akdi bağlantılarını gösterir belge istenmeli, komşu parsellere ait tutanak ve dayanakları kayıtları getirtilmeli, yapılacak keşifte tesbit bilirkişileri yerel bilirkişi ve varsa tarafların tanıkları birlikte dinlenerek tapu ve vergi kayıtları sınırları birer birer okunmak suretiyle uygulanmalı, hangisinin taşınmazı kapsadığı saptanmalı, tapu kaydı uyduğu takdirde hukuki değerini koruyup korumadığı araştırılmalı, komşu parsel kayıtları ile denetim yapılmalı, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar verilmelidir. Açıklandığı şekilde inceleme, araştırma ve uygulama yapılmaksızın hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 10.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13400, Karar No: 2010/1479, Tarih: 03.02.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/13400 E.  ,  2010/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi

Dava Tarihi : 05.06.2006

Hüküm : 62,20 YTL maddi, 1750 YTL manevi tazminatın 01.04.1995 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya verilmesine dair

Temyiz edenler : Davalı vekilleri ve davacı vekili

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin tüm davalı vekilinin sair itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44-48 E.K. sayılı kararı da gözetilerek; tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten uzunca bir süre sonra açıldığı; davacının bu uzun süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olamayacağı ve davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı şekilde tazminata karar verilmesi,

Kanuna aykırı davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 03.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9895, Karar No: 2019/12639, Tarih: 20.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/9895 E.  ,  2019/12639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca tanzim edilen 21.04.2014 günlü raporda mağdurenin 2007 tarihinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesine karşın mahkemece olayın gerçekleşmesinin üzerinden çok uzun süre geçtiği ve bu süreçte mağdurenin içinde bulunduğu ortam ve farklı olaylar nedeniyle de ruh sağlığının bozulmuş olabileceği kabul edilerek 103/6. maddesinin uygulanmamasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin gerekçesi dikkate alınarak mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kuruluna sevk edilip suç tarihi itibarıyla ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda yeniden rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4501, Karar No: 2007/10691, Tarih: 29.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4501 E.  ,  2007/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının abonesi olan müvekkilinin istemi ile davalı elemanlarınca mevcut sayacının 9.2.2003 tarihinde sökülüp, yerine dijital sayaç takıldığını, değişim sırasında usulsüzlük tespit edilmediği halde sayaç mühürlerinde oynama olduğundan bahisle kaçak ve ek tüketim faturası tahakkuk ettirildiğini, oysa sayacın dolap içinde olup, dolap kapısının mühürlü olduğu,dolap kapısı mührü sökülmeden sayacın ulaşılamayacağı, değişim tutanağında bu mühürlerle oynandığına dair tutanak düzenlenmediğini, uygulamanın haksız olduğunu belirterek borçlu olunmadığının tespitine, ihtirazi kayıtla ödenen tutarın istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ilgili belgeler keşfen elektrik bilirkişilerinden alınan rapor, toplanan delillere göre sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 29.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1532, Karar No: 2019/9158, Tarih: 09.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/1532 E.  ,  2019/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 08.10.2019 Salı günü davalı vekili Av. ... geldi. Davacı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya "kapsamlı işyeri sigorta poliçesi" ile sigortalı olan davacıya ait kuyumculukla iştigal eden işyerinin Kütahya/Simav'da meydana gelen depremde zarar gördüğünü, gerekli belgeler temin edilerek zararın giderilmesinin davalıya 25.01.2012 tarihinde ihtar edildiğini ancak davalının ödeme yapmadığını belirterek 219.000,00 TL'nin ihtar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; TTK 1299/1 maddesinde zamanaşımının 2 yıl olduğu, rizikonun 19.05.2011 tarihinde gerçekleştiği, zamanaşımının rizikonun öğrenildiği tarihten itibaren beş gün sonra yani 25.05.2011 tarihinde işlemeye başladığı, zamanaşımının 25.05.2013 tarihinde dolduğu, davanın 12.03.2015 tarihinde açıldığı gerekçesiyle davanın

zamanaşımından reddine karar verilmiş; hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 18/05/2016 gün ve 2016/7394 Esas 2016/6068 karar sayılı ilamı ile "davacı vekilinin mazeretinin kabul ya da reddine dair bir karar verilmemesinin ve yeni duruşma günü belirtilmeden davacı tarafın yokluğunda hüküm kurulmasının hatalı olduğu, mahkemece, HMK 184 ve 186. madde hükümleri de gözönüne alınarak işlem yapılması gerektiği" gerekçesiyle karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece, bozma ilamının gerekleri yerine getirilerek davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2.037,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 13,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/494, Karar No: 2015/206, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/494 E.  ,  2015/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/943-2013/257

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/1/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 2/3/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8. maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6083, Karar No: 2013/530, Tarih: 28.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/6083 E.  ,  2013/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 174 ada 5 parsel sayılı 344 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu 174 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, kararda gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve karar verilirken bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre mahkemece oluşturulan kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7043, Karar No: 2017/1119, Tarih: 08.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/7043 E.  ,  2017/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasından çevrilen para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının toplanarak yazılı şekilde ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden hapisten çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin 5. fıkradaki "doğrudan olmak üzere neticeten 3.080.TL" ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9607, Karar No: 2012/19099, Tarih: 04.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9607 E.  ,  2012/19099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 28.04.2006 tarihli ekspertiz raporuna göre, 18.05.2005 tarihinde Osman Kavuncu mahallesi Kulube sokak üzerinde meydana gelen meskun mahalde ateş etme olayında elde edilen 8 adet kovan ile 23.07.2005 tarihinde Yeni Mahalle 5. cadde ile 14. sokağın kesiştiği yerde meydana gelen meskun mahalde ateş etme olayında elde edilen 3 adet kovanın elde edilen tabanca ile atılmış olduklarının tespit edilmesi karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında ekspertiz raporunda anılan olaylardan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka davalar açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihleri saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9026, Karar No: 2016/2913, Tarih: 31.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/9026 E.  ,  2016/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, Kamu malına zarar verme

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle; dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekilerden .....'nin polis memuru ....'in adli tabip olarak görev yaptığı, başka bir suç sebebiyle adli tabipliğe getirilen sanığın alkol kontrolü yapılmak istendiği sırada müşteki.....'in elindeki cihazı vurarak yere düşürdüğü ve kırılmasına sebep olduğu, o esnada müdahale eden müştekilere hitaben “sizin a....... , çocuğunuzu sinkaf ederim” diyerek sövdüğü, muayene odasını dağıttığı, bu esnada müştekilerin TCK.nun 86/2 maddesi kapsamında yaralandıkları şeklindeki olayda; sanığın eylemlerinin memura direnme, kamu malına zarar vermek ve hakaret suçlarını oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve gerekçeye, mahkemenin; soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına göre: sanığın subuta ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.