muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8665, Karar No: 2012/16487, Tarih: 03.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/8665 E.  ,  2012/16487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, suç örgütü kurmak, yönetmek, üye olmak, tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, kasten yaralama, suç üstlenme

HÜKÜM : Kısmen Beraat - Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar , ..., ..., ..., ..., ..., ... ve savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda Sanık ... ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri gibi bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık hakkında duruşmasız, diğer sanıklar hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında tehdit, kasten yaralama ile örgüt kurmak ve yönetmek; sanık ... hakkında örgüte üye olmak ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında örgüte üye olmak suçlarından hükmolunan cezaların süresine göre sanıklar ve savunmanlarının duruşmalı inceleme istemlerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... hakkında Baki Tuna’ya yönelik eylem nedeniyle yağma; sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; mahkemesince zamanaşımı içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar , ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yağma suçu bakımından duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan incelemede;

1-)Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ya yüklenen yağma eyleminin, alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesine göre, kısa kararın açıklandığı 13.10.2011 tarihli karar oturumunda da savunmanların hazır bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle aynı Yasanın 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması,

2-) Sanık ...’ün sorgusu yapılmadan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 191. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... savunmanları ile sanıklar ..., ... ve ...’in temyiz dilekçelerinde; sanıklar ... ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının duruşmada ileri sürdüğü temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yağma suçu bakımından duruşmalı temyiz incelemesi yapılan ve diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 03.10.2012 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... İlker’in katıldığı oturumda, sanık ... vekili Avukat ...’nun yüzüne karşı, diğer savunmanların yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/8087, Karar No: 2013/20935, Tarih: 16.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8087 E.  ,  2013/20935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.02.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönlerin 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.09.2013(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/10326, Karar No: 2010/81, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/10326 E.  ,  2010/81 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak niteliği itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir. Kimlerin ihtiyacı için tahliye davası açılabileceği 6570 Sayılı Yasanın 7/b ve c maddelerinde sınırlı olarak sayılmıştır. Sözü edilen madde hükmüne göre kiralayan veya kiralayan durumunda olmayan malik ancak kendisinin, eşinin ve çocuklarının konut veya işyeri ihtiyacı için dava açabilir.

Olayımıza gelince; Davacı, 23.11.2007 tarihinde dava konusu kiralananı iktisap etmiş, 14.12.2007 keşide, 28.12.2007 tebliğ tarihli ihtarname ile dava konusu kiralanana işyeri olarak ihtiyacı olduğunu bildirerek 16.06.2007 tarihinde kiralananın tahliyesi için işbu davayı açmıştır. Davacı, 2001- 2009 tarihleri arasında İstanbul'da sigortalı olup halen aynı şehirde profesyonel futbolcu olarak çalışmaktadır. Dava konusu edilen kiralananın bulunduğu Sivas şehrinde ikamet etmemekte ve yapılmak istenen gıda ya da tekstil ürünleri satış işi için kullanacağı işyerini babası ve kardeşleri eliyle yürüteceğini belirtmektedir. Kiralananın bulunduğu zemin ve üç kattan oluşan binanın tamamını iktisap eden ve uygun hale getirerek bir bütün halinde gıda ya da tekstil ürünleri satışı için kullanacağını ileri süren davacı iktisaptan sonra tahliye edilen diğer işyerlerini yeniden kiraya vermiştir. Bu durumda halen bir işi bulunan ve kiralananın bulunduğu şehir dışında ikamet eden davalının ihtiyaç iddiasının gerçek, samimi ve zorunlu olduğundan sözedilemez.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davacının ihtiyaç iddiası kanıtlanamadığından davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5349, Karar No: 2014/12725, Tarih: 15.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5349 E.  ,  2014/12725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve ayçiçeğinin 2011 ve 2012 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi ile ortalama toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın maliklerini gösterir tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Davacı idarenin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23282, Karar No: 2013/24354, Tarih: 13.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23282 E.  ,  2013/24354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/906-2012/1150

Dava, davadışı Alkar İnşaat Taah.Tic.Ltd.Şti. nin işlettiği kömür madeni işyerinin asıl işvereni olmadığı iddiasıyla prim borçlarından sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bilindiği üzere madenler, Anayasanın 168. maddesi ve 3213 sayılı Maden Kanununun 4. maddesi gereği devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, arama ve işletme hakkının gerçek ve tüzel kişilere devri ancak kanunun öngördüğü şartlarda mümkündür.

Madenler üzerindeki hakların bölünmezliğini, devir ve intikalini düzenleyen anılan Kanunun 5. maddesinde, madenler üzerindeki hakların hiç birisinin hisselere bölünemeyeceği ve her bir hakkın bir bütün halinde muameleye tabi tutulacağı hüküm altına alınmıştır. Anılan yasal düzenleme çerçevesinde, ruhsat sahibi tarafından maden sahası üzerinde, ruhsatın verdiği yetkilerin tamamının yada bir bölümünün sözleşme ile 3. kişilere devri mümkün değildir. Ancak uygulamada, ruhsat sahipleri özel hukuk alanına giren kimi sözleşmelerle ve belirli bir bedel karşılığında maden çıkarma ve satış haklarını özel kişilere bırakmaktadırlar. Rödovans olarak adlandırılan bu yöntemle ruhsat sahipleri, taşeron olarak üretim yapan üçüncü kişilere süreli sözleşmeler ile maden çıkarma ve satış haklarını kiralamaktadırlar.

Günümüz literatüründe rödovans, “maden ruhsat alanlarının, hukuki hak ve sorumlulukları kendisinde kalması koşuluyla hak sahibi tarafından sözleşme ile özel veya tüzel bir kişiye, bir süre tahsis edilmesi durumunda, maden ocağının işletilmesini üstlenen özel veya tüzel kişinin, esas ruhsat sahibine, ürettiği her bir ton maden için ödemeyi taahhüt ettiği meblağ” olarak tanımlanmaktadır.

Rödovans sözleşmesine ilişkin Maden Kanununda özel bir düzenleme olmadığı için Borçlar Kanununun 270 ve devamı maddelerinde düzenlenen "hasılat kirasına" ait hükümler uygulanır. Türk Borçlar Hukukunda sözleşmelerde şekil serbestisi geçerlidir. Yasada özel olarak bir şekle bağlanmayan sözleşmeleri taraflar istedikleri şekilde yapabilirler. Rödovans sözleşmesi maden ruhsatının devri anlamına gelmediğinden, devir sözleşmesinin Maden İşleri Genel Müdürlüğünde yetkili memur huzurunda yapılması zorunluluğu yoktur.

1990 yılında Maden Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 32. maddesinin son fıkrası değiştirilerek, üçüncü kişi ve kuruluşların ruhsat sahipleri ile yapmış oldukları rödovans, kira, taşeron vb. sözleşmelere dayanılarak ruhsat sahasında faaliyette bulunabilmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının iznine bağlanmıştır. Ruhsat sahiplerinin, sözleşmeleri bir ay içinde Maden Dairesi’ne bildirerek uygun görüş alması şartı getirilmiştir. Ancak 03.02.2005 tarihinde yayımlanan Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin geçici 2. maddesindeki “Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra, ruhsat sahiplerinin Kanun kapsamındaki faaliyetleri ile ilişkili olarak üçüncü kişi ya da kuruluşlarla yaptığı sözleşmelerin Genel Müdürlüğe bildirilmesine ve görüş alınmasına gerek yoktur. Ancak ruhsat sahasındaki tüm faaliyetlerden Genel Müdürlüğe karşı ruhsat sahibi sorumludur.” hükmü gereği bildirim yükümlülüğü kaldırılmıştır. Anılan yönetmelik, 06.11.2010 tarihinde yayımlanan Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliğinin 168. maddesi ile yürürlükten kaldırılarak, Rödövans sözleşmeleri ile ilgili olarak geçici 1. maddesinde aynı düzenlemeye yer verilmiştir.

Rödovansçının sorumluluğu konusunda 24.06.2010 tarih 27621 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5995 sayılı Kanunun 17. maddesi ile Maden Kanununa eklenen Ek 7. maddesi ile yeni düzenleme yapılmıştır. Anılan madde de; maden ruhsat sahiplerinin, ruhsat sahalarının bir kısmında veya tamamında üçüncü kişilerle yapmış oldukları rödovans sözleşmelerinde, bu alanlarda yapılacak madencilik faaliyetlerinden doğacak İş Kanunu, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili idari, mali ve hukuki sorumluluklarının rödovansçıya ait olacağı, ancak bu durumun ruhsat sahibinin Maden Kanunundan doğan sorumluluklarını ortadan kaldırmayacağı belirtilmiştir.

Davada çözümü gereken sorun, prim borçlusu davadışı şirket ile davacı şirket arasında düzenlenen, maden kömürü sahasının rödovansla çalıştırılmasına ilişkin sözleşmeye dayalı çalışmanın, asıl işveren-alt işveren (taşeron) ilişkisi yaratacak nitelikte olup olmadığının saptanmasıdır.

Davada çözümü gereken sorun, prim borçlusu davadışı şirket ile davacı şirket arasında düzenlenen, maden kömürü sahasının rödovansla çalıştırılmasına ilişkin sözleşmeye dayalı çalışmanın, asıl işveren-alt işveren (taşeron) ilişkisi yaratacak nitelikte olup olmadığının saptanmasıdır.

Dava konusu dönemde yürürlükte olan ve üçüncü kişinin aracılığının düzenlendiği 506 sayılı Kanunun 87. maddesine göre; "sigortalılar üçüncü bir kişinin aracılığı ile girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı, aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işveren de sorumludur. Aracı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir." 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 12. maddesinde de "Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde, iş alan ve bu iş için görevlendirdiği sigortalıları çalıştıran üçüncü kişiye alt işveren denir. Sigortalılar, üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bunlarla sözleşme yapmış olsalar dahi, asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumludur." hükümleri düzenlenmiştir.

Bu çerçevede, asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise; asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Mahkemece, sözleşme hükümlerinin irdelemesini yapılarak; yukarıda değinilen yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar çerçevede, sözleşmede belirtilen hükümlerin yaşama geçirilme biçimi, asıl işverenin işyerinde işçi çalıştırıp çalıştırmadığı; sözleşme hükümlerinin uygulandığı dönem içerisinde denetim görevinin sözleşmeye uygun olarak gerçekleştirilip, bu konuda eleman çalıştırılıp çalıştırılmadığı; üretim araçlarının kim tarafından ne şekilde sağlandığı konuları da araştırılarak, 506 sayılı Kanunun 87. ve 5510 sayılı Kanunun 12. maddelerinde belirtilen koşulların somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin şüpheden uzak biçimde ortaya konulması gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14284, Karar No: 2015/1087, Tarih: 03.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14284 E.  ,  2015/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosyaya konulmasından,

2-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı ...'ye tebliğ edildiğine dair belgelere dosya içinde rastlanmamıştır. Adı geçen davalıya temyiz dilekçesi tebliğ edilmişse buna dair belgenin dosya içerisine konulması, tebliğ edilmemişse tebliği sağlanıp cevap süresinin beklenmesinden,

3-Mahkemenin 22.01.2015 tarih ve 2014/92 Karar sayılı ek kararının taraflara tebliğ edildiğine dair belgelere dosya içinde rastlanmamıştır. Ek karar taraflara tebliğ edilmişse buna dair belgenin dosya içerisine konulması, tebliğ edilmemişse tebliği sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

4-Mahkemenin 22.01.2015 tarih ve 2014/92 Karar sayılı ek kararının verilmesine dayanak olan talep dilekçelerinin dosya arasına alınmasından,

5-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve buğday samanı ile zeytin ürününe ait 2012 yılı itibariyle kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5098, Karar No: 2022/85, Tarih: 17.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5098 E.  ,  2022/85 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında, nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hapis cezası ile neticelenen mahkumiyetlerinin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulanmamış ise de; anılan hususun infazda gözetilmesi olanaklı olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanıklar ..., ..., ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun, sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kolluk tarafından düzenlenen 08/03/2016 tarihli tutanak içeriği ile tüm dosya kapsamına göre; olay gecesi, sanıkların, ...’dan ödünç aldıkları kamyonet ile müştekiye ait danayı çaldıktan sonra sanık ...’un evinin avlusuna başıboş bıraktıkları, suçun işlenmesinde kullanılan aracın sahibi ...’nın araçtaki hayvan kokusundan şüphelenmesi üzerine durumu kolluğa bildirdiği, kolluk tarafından sanıkların yakalanmaları üzerine atılı suçu ikrar edip sanık ...’ın, hayvanı çaldıkları yeri göstermesi üzerine o ana dek kolluğa müracaatı bulunmayan müştekiye ulaşıldığı, hayvanın sanık ...’un evinde bulunamadığı, sanık ...’un evinin avlusuna bırakılan dananın evin yakınında bulunan 419. sokak arasında tarlada otlarken bulunarak müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın yer göstermesi ve sanıkların ikrarı üzerine müştekiye ulaşılarak hayvanın sahibine tesliminin sağlandığı gözetildiğinde sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 17.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.