muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4878, Karar No: 2021/6805, Tarih: 03.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2018/4878 E.  ,  2021/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ...Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair yapılan isimsiz ihbar üzerine ikametinde yapılan aramada; net 38,8 gram esrar ele geçirilen olayda; tüm aşamalarda yüklenen suçu inkar eden sanık hakkında, olayın tek tanığı olan ve soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ...'nın mahkemece dinlenilip suç vasfının değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurularak CMK'nın 210. maddesinin 1. fıkrasına aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18735, Karar No: 2012/5018, Tarih: 05.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/18735 E.  ,  2012/5018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tefecilik, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Tefecilik suçundan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, yakınana bu niteliği dolayısıyla yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisi kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca yakınan Tarık ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Zamanaşımının son kesme nedeni olan sanığın sorgusunun yapıldığı 17.06.2005 tarihine göre temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan Tarık ... vekilinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla 5271 sayılı CMK’nun 223. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10584, Karar No: 2025/5090, Tarih: 15.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10584 E.  ,  2025/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/552 Esas, 2024/238 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili, tapudan yol olarak terkini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Denizli ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 281 parsel sayılı taşınmazın 3.497,70 m²lik kısmının kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini, tapudan yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2019/78 Esas, 2021/183 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.12.2022 tarihli ve 2021/1348 Esas, 2022/2875 Karar sayılı kararıyla; istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.12.2022 tarihli ve 2021/1348 Esas, 2022/2875 Karar sayılı kararıyla; istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan yapıya aynı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) uyarınca resmî birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmediği, kamulaştırmadan arta kalan kısmın yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu dikkate alındığında uygulanan değer azalışı oranının makul olduğu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu; ancak arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelir yöntemine göre değer tespitinde, münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması doğru olmadığı gibi brüt gelirinin 1/3'ü oranından da az olmaması gerektiğinin gözetilmesi gerekirken hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu bu yönde denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm tesisinin doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelin ilk kararla tespit edilen kısmına davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bu sürenin bitiş tarihi olan 09.02.2015 tarihinden itibaren ilk karar tarihi olan 27.03.2018 tarihine kadar, istinafın kaldırma kararı sonrası tespit edilen kısmına 09.02.2015 tarihinden ikinci karar tarihi olan 08.06.2021 tarihine kadar, bozma sonrası tespit edilen fark bedele ise 09.02.2015 tarihinden son karar tarihi olan 03.07.2024 tarihine kadar yasal faiz işletilerek işlemiş faiziyle birlikte davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, taşınmaz üzerindeki ağaçların değeri hesaplanırken yıllık getirisinin dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunun usul ve kanuna aykırı olup hükme esas alınamayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6914, Karar No: 2024/17827, Tarih: 27.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/6914 E.  ,  2024/17827 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/834 E., 2022/212 K.

SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

UYAP'tan yapılan incelemede, Yargıtay ilâmı ve duruşma gününe ilişkin "4005212333553" barkod numaralı e-tebligatın 27.12.2021 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin mazeret dilekçesi de sunmadığının anlaşılması nedeniyle, Tebliğname'deki sanık müdafiine bozma sonrası duruşma gününe ilişkin tebligatın yapılmadığından savunma hakkının kısıtlandığına dair bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanık hakkında her iki suçtan kurulan hükümlerde 4 ay hapis olarak belirlenen temel cezaların üzerinden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken 3 ay hapis yerine hesap hatası sonucu 3 ay 10 gün hapis cezalarına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, bu hatanın aynı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan indirime ilişkin sonraki uygulamayla düzeltilmesi ve sonuca etkili olmaması karşısında, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16706, Karar No: 2016/2227, Tarih: 16.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/16706 E.  ,  2016/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kolluk görevlilerince düzenlenen 19.01.2014 tarihli trafik kazası tespit tutanağına göre, “sanığın, gece vakti, idaresindeki motosiklet ile, meskun mahaldeki 122 sokak üzerinde seyir halindeyken, olaya konu kavşak mahallinden sağdaki 155 sokak istikametine giriş yaptığı sırada direksiyon hakimiyetini kaybederek seyir yönüne göre sol tarafta bulunan bordur taşlarına çarpması neticesi yaralandığı, hızını kavşağa yaklaşırken azaltmayan sanığın olayda kusurlu olduğunun” ifade edildiği, yine aynı tarihli ve başka kolluk görevlilerince düzenlenen olay yeri görgü ve tespit tutanağında ise “olay yerine intikal edildiğinde 112 acil servis görevlilerinin olay yerinde olduğu, kazaya karışan sanığın kafa kısmından yaralandığının ambulans içerisinden görüldüğü, gerekli tedavisinin yapılması için ambulansla hastaneye sevkinin sağlandığı, olay yerinde yapılan tespitte kazanın, sanığın sevk ve idaresindeki motosikleti ile 155 sokak üzerinde seyir halindeyken dengesini kaybetmek suretiyle düşmesi sonucu meydana geldiği, yolun gidişe sol tarafında 122 sokak girişine yaklaşık 12 metre mesafede kaldırım taşlarında lastik sürtünme izi olduğu, yol içerisinde kaldırım kenarında 40 cm.lik alanda yağ izlerinin olduğu, kaldırımın dış kısmında bulunan toprak zeminde kaldırıma bir metre mesafede yağ izi ve yine aynı bölgede kaldırımda 1,5 metre uzaklıkta kan izi olduğu, olaya konu motosikletin kazadan dolayı sol tarafında bulunan plastik aksamında boydan boya sürtünme izlerinin olduğunun” ifade edildiği, olay sonrası hastaneye kaldırılan ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespit edilen sanığın yapılan ölçümde 2,78 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, olaydan 2 gün sonra dinlenen sanık her ne kadar “olay günü evinin önünde park halinde duran motosikletini garaja almak istediğini, evde biraz alkol aldığından dolayı motosikleti ayaklarının üzerinden indirirken dengesini kaybedip yere düştüğünü ve motosikletin de üzerine devrildiğini, olay sırasında seyir halinde olmadığını” ifade etmiş ise de olaydan hemen sonra kolluk görevlilerince düzenlenen tutanaklarda belirtilen lastik sürtünme izi ile yağ izleri ve araç üzerindeki sürtünme izleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın idaresindeki motosikletle alkollü halde seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek devrildiğinin kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi yerine, sanığın tutanaklarla örtüşmeyen savunmasına itibarla ve isabetsiz gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9567, Karar No: 2019/2371, Tarih: 04.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9567 E.  ,  2019/2371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili bankanın Bireysel Kredi Sözleşmesi hükümlerine uymayarak edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle davalılardan ... hakkında Bayburt İcra Müdürlüğü'nün 2014/239, 2014/408 ve 2014/427 sayılı dosyaları ile takibe geçildiğini, dava konusu Manisa 5. İcra Müdürlüğü'nün 2014/623 sayılı dosyasının davalılarca muvazaalı olarak yapıldığını, bu dosyada borç miktarının çok yüksek olup 156.070,14.TL olarak göründüğünü, ilamsız takip yapıldığını ve ilamsız takiplere ilişkin ödeme emri düzenlendiğini, takibin Manisa ilinde düzenlendiğini, Manisa ile Aydın illerinin birbirine komşu olup, davalı ...'ın Aydın ilinde ikamet ettiğini, dosyadaki alacaklı ...'in ise Manisa ilinde doktor olarak çalıştığını, davalı ...'ın da doktor olduğunu, davalı ...'ın mernis adresinin Efeler-Aydın ve çalıştığı hastanenin Aydın'da olmasına rağmen takipte adresinin Manisa olarak gösterildiğini, borcun sebebinin belli olmadığı gibi, ödeme emrinin postaya verilmesinden bir gün sonra tebliğ edilmesi ve ...'ın hemen ertesi gün İcra Müdürlüğü'ne gelerek borcu kabul etmesinin, döner sermayeden ve maaşından kesinti yapılmasına muvafakat vermesinin muvazaalı bir icra takibini ortaya çıkardığını belirterek, Manisa 5. İcra Müdürlüğü'nün 2014/623 sayılı icra takip dosyasının muvazaa nedeniyle iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkili ile diğer davalının ilk eşinin doktor olması nedeniyle Eskişehir'de tanıştıklarını, diğer davalı ...'in müvekkilinin

ilk eşinin mesai arkadaşı olduğunu, dostluklarının boşanma sonrası da devam ettiğini, müvekkilinin atıldığı okula geri döndüğü sırada ekonomik sebepler yüzünden okulu yeniden bırakmak durumuna geldiğini, durumu bilen diğer davalının müvekkiline ekonomik durumu düzeldiğinde geri ödemek üzere öğrenciliği boyunca maddi destek sağladığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; Müvekkilinin tamamen haklı olarak gerçek bir borca dayalı olarak icra takibine giriştiğini, takibin kesinleştiğini ve alacağını diğer davalı ...'ın maaşına ve döner sermaye gelirlerine haciz koymak suretiyle tahsili yoluna gittiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; Müvekkilinin tamamen haklı olarak gerçek bir borca dayalı olarak icra takibine giriştiğini, takibin kesinleştiğini ve alacağını diğer davalı ...'ın maaşına ve döner sermaye gelirlerine haciz koymak suretiyle tahsili yoluna gittiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davalıların borçlu Yücel'in tıp fakültesi öğrenciliği sırasında tanıştıkları, o tarihte doktor olan davalı-alacaklı Servet'in diğer davalının öğrenim giderleriyle neredeyse bir baba gibi tüm kişisel harcamalarını karşıladığı, bu anlamda davalı ...'in evinin elektrik ve su borçlarında alacaklı Servet tarafından ödendiği, hatta Servet'in diğer davalıya ek kart çıkarıp kredi kartı borçlarını dahi ödediği, davalı ... ile ... arasındaki takibe konu alacak borç ilişkisinin gerçek olduğu, takibin yasal prosedüre uygun olarak gerçekleştiği ve kesinleştiği, yapılan işlemlerde yasaya aykırı herhangi bir durum olmadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, Borçlar Kanunu'nun 19. maddesinde düzenlenen dava konusu işlemin danışıklı (muvazaalı) yapıldığı iddiasına dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dosya içerisinde mevcut olan ve muvazaalı olduğu ileri sürülen Manisa 5. İcra Müdürlüğü'nün 2014/623 sayılı takip dosyasının incelenmesinden takibin 11/02/2014 tarihinde ilamsız takip şeklinde başlatıldığı, alacağın kaynağı konusunda herhangi bir belge gösterilmediği, davalı borçlu ... Aydın Atatürk Hastanesi’nde çalışıyor olmasına rağmen icra takibinin Manisa ilinde başlatıldığı ve ödeme emrinin hemen ertesi gün 12/02/2014 tarihinde tebliğ edildiği, 1 gün sonra 13/02/2014 tarihinde davalı borçlunun mernis adresi Aydın’da olmasına rağmen Manisa’daki İcra Dairesi’ne gelerek Aydın Atatürk Devlet Hastanesinde çalıştığını beyan edip, takibin kesinleştirilmesine ve maaş ve ek ödemelerinin haczine yazılı olarak muvafakat ettiği,

takibin itiraz etmeden kesinleştirildiği anlaşılmaktadır. Maaş haczinin dışında borçlunun ev veya işyerine haciz yapılmadığı görülmüştür.

Tüm bu maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde, davalı ... ve Servet Serbes’in anlaşmalı olarak, bir alacak ilişkisi yaratılarak ve belirtilen şekilde muvazaalı olduğu açık olan icra dosyası ile takip yapıldığı belirlenmekle, davanın davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Kabule göre de; Davalı ... Bankasının harçtan muaf olduğu gözetilmeden, harçtan sorumlu tutulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4608, Karar No: 2022/11269, Tarih: 12.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4608 E.  ,  2022/11269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (Sanıklar ..... haklarında); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (Sanık ... hakkında); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Sanıklar ...

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan sanıklar ... hakkında mahkumiyet ile ..... hakkında şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi, diğer atılı suçlardan beraatleri

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile sanıklar... haklarında mağdure ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya kapsamına göre sanık ...’nın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunu oluşturup öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve beraat eden sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 12.06.2014 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında bu suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar .... haklarında reşit olamayanla cinsel ilişki ile sanıklar... haklarında mağdure...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince:

Kayden 10.04.1999 doğumlu olup yaş tashihine engel bir durumu olmayan mağdure... hakkında yargılama sonucunda nüfus kaydının düzeltilmesi gerekirken, nüfus müdürlüğü temsilcisinin yokluğunda yargılamaya devamla mağdure... hakkında yaş tespitinde bulunarak hükümler kurulması,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve... müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.