muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3111, Karar No: 2025/2275, Tarih: 28.05.2025

TMK’nın 3. maddesine göre, tapuya güvendiğini, iyi niyetli olduğunu beyan eden ve yükleniciden arsa payı veya bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişinin iyiniyetli olduğu Kanun gereğince karine olarak kabul edilmelidir. Aynı Kanunun 1023. maddesine göre ise tapuya güvenerek iktisap edilen ayni hakkın korunması gerekir.

TMK’nın 3. ve 1023. maddelerine göre, yükleniciden arsa payı veya bağımsız bölüm devralan üçüncü kişi iyi niyetli ise yüklenici adına yapılan tescil başlangıçtan itibaren yolsuz olsa veya sonradan geriye etkili fesihle yolsuz hâle gelse bile devrin geçerli olacağı kabul edilmelidir. Zira tapu siciline güven ilkesi korunmazsa hukukî işlem güvenliği, dolayısıyla hukukun en temel ilkelerinden olan hukukî güvenlik ilkesi de ihlâl edilmiş olur.

Arsa sahibinin; üçüncü kişinin taşınmazı tapuda satın aldığı anda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle tapunun yükleniciye devredildiğini ve yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği için sözleşmenin geriye etkili feshi ihtimalini bildiğini ve buna rağmen taşınmazı satın aldığını veya lehine ipotek tesis ettiğini bir başka deyişle üçüncü kişinin kötü niyetli olduğunu somut delil ve vakıalarla ispat etmesi halinde elbette tapunun arsa sahibine döneceğinin kabulü gerekir.

Öte yandan, arsa sahibinin yükleniciye devrettiği tapunun avans tapu olduğunun kabulü de mümkün değildir. Zira “avans tapu”kavramının Türk Medeni Kanunu ve Türk Eşya Hukuku sisteminde yerinin bulunmadığı, Doktrinde de belirtildiği gibi, arsa sahibinin yükleniciye tapu devrinin avans tapu kavramıyla açıklanamayacağı, zira tapu devrinin şarta bağlanamayacağı; dolayısıyla, yüklenici adına kayıtlı olan arsa hissesi veya bağımsız bölümün üçüncü kişiye satılmasının geçerli olduğu kabul edilmelidir.

Arsa sahibinin yükleniciye tapuyu devretmesi, yolsuz tescil olarak da değerlendirilemez. Zira aynî hakkın kurulabilmesi için yeterli olmayan ve gerçek hak sahipliğini yansıtmayan tescil, yolsuz tescildir. (TMK.1024). TMK’nın 992. maddesi hükmü gereğince, arsa sahibinin bozucu yenilik doğuran hakkını kullanarak sözleşmeden dönme anına kadar, mülkiyet hakkına sahip yüklenicinin tasarruf işleminde hiç bir hukuki sakatlık olmayacaktır. Arsa sahibi, sözleşmeden sonradan dönse bile “yolsuz tescil” iddiasıyla yükleniciden iyiniyetle ayni hak iktisap eden üçüncü kişiden tapu iptali ve tescil talep etme hakkı bulunmayacaktır.

İzah edilen nedenlerle, tapuya güvenerek yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan yahut lehine ipotek tesis edilen iyi niyetli üçüncü kişinin TMK'nın 1023. maddesine istinaden iktisabının korunması gerekir. Ancak, arsa sahibinin TMK’nın 3/2. fıkrası gereğince, üçüncü kişinin taşınmazı satın aldığı veya lehine ipotek tesis ettiği anda, “tapunun arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye devredildiğini ve sözleşmenin geriye etkili fesih koşullarının bulunduğunu” bildiğini veya bilmesi gerektiğini ispatlaması halinde arsa sahibinin tapu iptali ve tescil talebi kabul edilebilir.

Anılan İçtihadı Birleştirme ve Dairemizin yeni içtihatları doğrultusunda mahkemece yapılması gereken iş; karara karşı temyiz yoluna başvuran davalı ... hakkında kurulan hüküm yönünden yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesinden ibaret iken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,28.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9761, Karar No: 2011/10754, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9761 E.  ,  2011/10754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Çanakkale Belediye Başkanlığı yazılarına göre dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde olup 1/1000 ölçekli uygulama imar planına göre ayrık ikiz nizam 4 katlı konut yapı adasında kaldığı, ayrıca 1/5000'lik planda askeri güvenlik bölgesi içinde kaldığından yapılaşma yasağı bulunduğu, havaalanı sınırları bitişiğinde meskûn alanlar bulunduğu, havaalanının batı, güney ve güneydoğusunda yoğun yapılaşmalar bulunduğu, merkez ilçe yerleşim yeri ortasında olduğu, yol ve ulaşım imkanı bulunduğu ancak nazım imar planında havaalanı olarak planlı olduğundan yapılaşmaya izin verilmesi mümkün bulunmadığından kanal hizmeti verilmediği, en yakın yerleşim yerine 10 metre mesafede bulunduğu, her türlü inşai faaliyet için Kuzey Deniz Saha Komutanlığı'ndan görüş alınması gerektiği belirtilmiş, geri çevirme öncesi dosya içerisinde bulunan belediye başkanlığı yazılarında ise taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında ayrık ikiz nizam 4 katlı konut yapı adasında ve 1/5000 ölçekli planda orta yoğun konut alanında kaldığı, her türlü inşai faaliyet için Kuzey Deniz Saha Komutanlığı'ndan görüş alınması gerektiği bildirilmiş ise de imar planlarının onay tarihi açıklanmamış ve gelen yazılar kısmen çelişkili olup, taşınmazın 1/1000 ölçekli plana kamulaştırma amacıyla alınıp alınmadığı hususu da anlaşılamamıştır. Dairece daha önce incelenen Dairenin 23.06.2011 gün ve 2011/6668 E.-7656 K. sayılı dosyasında (Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2010 gün ve 2009/509 E. 2010/512 K. sayılı) aynı kamulaştırma bölgesindeki taşınmazlarla ilgili belediye başkanlığınca gönderilen 23.09.2010 tarih ve 8274 sayılı cevapta 1/1000 ölçekli uygulama imar planının 08.06.2010 tarihinde onaylandığı ve planda havaalanında kaldığının belirtildiği de dikkate alınarak, yukarıda açıklanan belediye başkanlığı yazıları arasındaki

2011/9761-10754

2011/9761-10754

çelişkilerin nedeni de sorulmak ve ayrıca Dairece 29.09.2011 günü incelenen Dairenin 29.09.2011 gün ve 2011/8126 E.-9465 K. sayılı dosyasında (Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2010 tarih ve 2009/506 E.- 2010/511 K. sayılı) aynı kamulaştırma bölgesindeki taşınmazlarla ilgili dosya arasında bulunan Çanakkale Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.12.1996 tarih ve 1996/109 E.-933 K. sayılı dosyasına gönderilen belediye başkanlığının 24.12.1996 tarih ve 587 sayılı yazısı da incelenmek suretiyle, dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararı alınmadan önceki durumunun, hangi amaçla ve hangi tarihte uygulama imar planı kapsamına alındığının, dava tarihinden önce imar planı içinde ise; içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları beldenin gelişme yönünde bulunup bulunmadığı vd. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12433, Karar No: 2022/16526, Tarih: 22.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12433 E.  ,  2022/16526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, müvekkilinin murisi ...'ın kendi ad ve hesabına Sincan-... adresinde ... adlı işyerini işletirken 27.04.2018 tarihli kazada vefat ettiğini, ölüm geliri bağlanması için Kuruma müracaat edilmiş ise de olayın iş kazası olarak kabul edilmemesi nedeniyle gelir bağlanamayacağı bilgisinin verildiğini, murisin kaza tarihinde Batıkent'te iş siparişlerini aldığı sıralarda, işyerinde kullandığı ve kendi adına kayıtlı ... plaka sayılı araçla seyir halinde iken tek taraflı kaza geçirerek vefat ettiğini, geriye eşi ... ile çocuğu ...'ın kaldığını, kazanın kendi işi için kullandığı araçla ve işinin yürütümü sırasında meydana geldiğinden iş kazası niteliğinde olduğunu belirterek murisin 27.04.2018 tarihinde işyerinin işi ile ilgili olarak siparişleri aldığı sırada, kendi işi için çalıştığı esnada geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine, bağlanması gereken sürekli işgöremezlik gelirinin talep tarihinden sonraki aydan geçerli olmak üzere bağlanmasına, bağlanacak olan gelirin hak kazanıldığı tarihten geçerli olmak üzere yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; meydana gelen olayın iş kazası sayılabilmesi için yasada geçen şartların oluşmadığını, talebin yersiz olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, "... Tüm dosya kapsamı itibariyle olay tarihinde muris ...'ın tanıklardan ...'ın siparişlerini evine teslim ettikten sonra kaza geçirdiği ve öldüğü, bu nedenle söz konusu kazanın yürütmekte olduğu tuhafiye ürünleri perakende ticareti faaliyeti nedeniyle oluştuğu iddia edilmiş ise de; tanık ...'ın davalı ile aynı adreste aynı binada oturduğu anlaşılmış olup; söz konusu kazanın muris ...'ın işe giderken meydana geldiği siparişlerin tesliminden dönerken geçirdiği hususunun her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil ile ispat edilemediği anlaşıldığından davasının reddi cihedine girilmiştir." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili; davanın hem baba adına hem de velayeti altında bulunan çocuk adına açıldığını, ancak karar başlığında tek davacı varmış gibi yazıldığını, mahkemenin bilirkişi raporunu hükmüne esas almasının doğru olmadığını, murisin işinde kullandığı araçla kaza yaptığının sabit olduğunu, olayın iş kazası olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 13. maddesinin birinci fıkrasında iş kazası,

a- Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b-(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c-Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d-(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e-Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır.” şeklinde tanımlanmıştır.

Somut olaya dönüldüğünde dava, ...'ın kendi ad ve hesabına Sincan-... adresinde ... adlı işyerini işlettiği, 27.04.2018 tarihinde işyerine giderken geçirdiği kazanın bir iş kazası olduğunun tespitine dayanmakta olup Mahkemece dinlenen tanık beyanları doğrultusunda söz konusu kazanın muris ...’ın siparişlerini teslim ettikten sonra işe dönerken olduğu hususunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş; kazanın meydana geliş saati göz önünde bulundurularak davacı murisinin olay öncesi sipariş alıp almadığı ve kazanın olduğu araçta teslim edilecek malzeme ve sipariş fişi gibi evrakların olup olmadığı da araştırılmak suretiyle tüm bu deliller bir arada değerlendirilerek olayın iş kazası olup olmadığı tam olarak belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3934, Karar No: 2023/3958, Tarih: 10.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3934 E.  ,  2023/3958 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI :

Taraflar arasında görülen kurum işleminin iptali ve tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi Kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, ölüm aylığı tahsis talebinin reddine dair kurum işleminin iptaliyle, davacıya ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince,

"Davanın Kabulü ile; davalı Kurumun 12.09.2018 tarih 11765354 sayılı ölüm aylığı talebinin reddine dair işlemin iptali ile, davacının ölüm aylığı almaya hak kazandığının tespitine" karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içerisinde davalı Kurum vekilli tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince;

"Edirne İş Mahkemesi'nin 22/01/2019 tarihli, 2018/403 E - 2019/37 K sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasa'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında;

"davaya konu dönem bakımından; boşanan eşlerin beyan ettikleri ve mernis adreslerinde kollukça araştırma yapılmalı, eşlerin gerçekten bu adreslerde ikamet edip etmediği, ediyorsa tarihleri ve kimlerle birlikte yaşadıkları belirlenmeli, adreslerde mahkemece resen tespit edilecek komşu, yönetici apartman görevlisi gibi kişilerin beyanlarına başvurulmalı, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir." gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"Davanın kabulü ile;

Davalı Kurumun 12.09.2018 tarih 11765354 sayılı ölüm aylığı talebinin reddine dair işlemin iptali ile, davacının ölüm aylığı almaya hak kazandığının tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"Davanın kabulü ile;

Davalı Kurumun 12.09.2018 tarih 11765354 sayılı ölüm aylığı talebinin reddine dair işlemin iptali ile, davacının ölüm aylığı almaya hak kazandığının tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Bşk. vekili, davacının kardeşinin ihbarı üzerine yapılan denetimde boşanan eşlerin fiilen birlikte yaşadıkları tespit edildiğinden kurum işleminde bir hata bulunmadığı gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eşiyle boşanmış olan davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşayıp yaşamadığı, davacıya hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla ölüm aylığı bağlanması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 56 ıncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9460, Karar No: 2020/2185, Tarih: 25.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2017/9460 E.  ,  2020/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 05/04/2017 tarih 2017/607 Esas- 2017/6112 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan eski 508 sayılı parsel, yeni 216 ada 49 parsel sayılı eski 6.760,00 m2 yeni 6.762,54 m2 yüzölçümündeki taşınmaz fındık bahçesi niteliğinde davalılar adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı Orman Yönetimi vekili dava dilekçesinde özetle kadastro ekiplerince yapılan ve askıya çıkarılan kadastro çalışmalarında 216 ada 49 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tespit edildiğini, fakat bu çalışmalarda Anayasa madde 169/4'e aykırı şekilde Devlet ormanlarında daratlma yapıldığını, kadastro çalışması ile orman sınır hattı tam uyumlu olmadığını, çalışmalarda tespit edilen bazı parsellerin orman sayılan yerlere isabet ettiğini, parsellerin kesinleşen orman kadastrosu çalışmaları içindeki paftası ile karşılaştırıldığında bir kısmının/tamamının orman olduğunu tespitin iptaline ve tahdit sınırları içinde kalan kısmın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece taşınmazın kesinleşen tahdit içinde kalan kısmın tapusunun iptali ve orman vasfıyla Hazine adına tescili talebi bakımından tefrik kararı verilerek, yargılamaya 22/2-a ya itiraz bakımdan devam olunmuş, yargılama sonunda mahkemece; davacı Orman Yönetiminin dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 216 ada 49 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili 3402 sayılı Kanunun 22/2-a madde çalışmasına itiraz yönünden davanın reddine, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 216 ada 49 sayılı parsel hakkında tutulan 05/05/2014 tarihli uygulama tutanağının tapuya aynen aktarılmasına, karar verilmiş davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 05/04/2017 tarih 2017/607 Esas- 2017/6112 Karar sayılı kararı ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/2-A maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosuna itiraz davasıdır.

Taşınmazın bulunduğu yörede yapılan 22/2-a çalışmaları 07.04.2015/06.05.2015 tarihleri arasında ilana çıkarılmıştır.