muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1516, Karar No: 2018/5443, Tarih: 22.11.2018

için "Tapuya güven ilkesine" istinaden mülkiyet kazanımının korunması TMK'nın 1023. maddesi ve hakkaniyet gereğidir.

Her arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden tapu intikali yapılan yükleniciden tamamen iyi niyetli olarak arsa payı veya bağımsız bölüm satın alanın bu iktisabını geçersiz saymak TMK nın 1023. maddesi karşısında açıkça kanuna aykırı davranmak olacaktır. Arsa sahibi iyi niyetli ve risk almak istemiyorsa; tapu devrinin, sözleşme nedeniyle yapıldığını tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle üçüncü kişilerin iyi niyet iddialarını bertaraf edebilir. Tapu siciline basit bir şerh vermekten kaçınan arsa sahibinin tamamen iyi niyetli üçüncü kişiler karşısında ve onların zararına sebep olacak şekilde korunması menfaatler dengesine aykırı olduğu gibi, taşınmaz hukukunun temeli olan "Tapuya güven ilkesine" de açıkça aykırıdır.

Somut olayda davacı/arsa sahibi ile davalı ... İnş. Taah. ve Turz. Ltd. Şti. arasında 08.06.1998 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, Yalova da 17.08.1999 tarihinde meydana gelen deprem nedeniyle yüklenicinin edimlerini yerine getirememesi nedeniyle sözleşmenin geriye etkili feshine, yüklenici şirket ve yüklenici şirketten kat irtifak tapusuyla bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişiler adına olan tapuların iptali ile davacı-arsa sahibi adına tesciline karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkeme, 2344 parsel ve 3010 ada 1 parsel ve üzerindeki tüm kat irtifakı tapularının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar vermiştir. Yargılamanın tüm aşamalarında yükleniciden bağımsız bölüm satın alan ve kararı temyiz eden davalılar iyi niyetli olduklarını, tapuya güvenerek bağımsız bölümü satın aldıklarını beyan etmişlerdir. Davacı taraf, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini tapuya şerh ettirmeden, tapuları yüklenici şirkete devretmiş, yüklenici şirket kat irtifakı kurduktan sonra davalılara bağımsız bölümleri satmıştır. Yukarıda da açıkladığımız gibi, üçüncü kişilerin iyi niyeti asıldır. Yani kararı temyiz eden ve yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davalıların TMK'nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iyi niyetli oldukları karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksini, davacı tarafın ispatlaması gerekir. Somut olayda davacı taraf, “Afaki” iddialar dışında davalıların kötü niyetli olduklarına dair hiçbir delil sunamamıştır. Bu nedenle, yükleniciden bağımsız bölüm satın alan ve kararı temyiz eden davalıların mülkiyet iktisabının TMK nın 1023. maddesi gereğince korunması gerekir. Dairemizin bozma nedenlerine iştirak etmekle birlikte, yerel mahkemenin TMK'nın 1023. maddesinin amaç ve koruduğu yarara aykırı olan gerekçesi de dikkate alınarak kararın bu yönden de bozulması gerekirken, Dairemizin Sayın çoğunluğunun eksik nedenlerle bozma kararına anılan eksiklik nedeniyle muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2016/15441, Karar No: 2017/12336, Tarih: 24.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/15441 E.  ,  2017/12336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8478, Karar No: 2020/6986, Tarih: 14.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8478 E.  ,  2020/6986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1.a-4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay günü saat 14:10 sıralarında sanık ...'un sevk ve idaresindeki otomobili ile seyrine göre sol taraftaki sokaktan kavşağa giren ...’nin sevk ve idaresindeki elektrikli bisiklet ile çarpışmaları neticesinde katılanlardan birinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir diğerinin ise; vücudunda 4. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın seyir yönüne hitap eden herhangi bir levhanın bulunmadığı katılanın sürücüsü olduğu diğer aracın sağ tarafından girmesiyle geçiş hakkına sahip olduğu olay yeri kontrolsüz kavşağa hız azaltmadan ve müteyakkız girmemesiyle kavşağa sol taraf sokaktan giren katılan ...'nin sevk ve idaresindeki elektrikli bisiklet ile çarpıştığı bu oluş şartlarındaki olayda dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı bu hareketleriyle tali kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1839, Karar No: 2013/29342, Tarih: 27.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1839 E.  ,  2013/29342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... geldi, davalı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların kardeşi olan ... ile 27.10.2007 tarihinde evlendiğini, düğün töreni yapıldığını ve yaklaşık 7.500,00 TL' yi bulan ziynet eşyası hediye edildiğini, davalıların ziynet eşyalarını kendilerine teslim etmesi hususunda çok ısrar etmeleri, aynı evde oturmaları nedeni ile ziynet eşyalarını davalılara verdiğini, eşinin 31.07.2009 tarihinde trafik kazasında vefat ettiğini, hamile olduğunu ve davalıların tek bir eşya vermeden kendisini evden kovduklarını, maddi ve manevi çöküntü yaşadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 7.500,00 TL olan ziynet eşyalarının iadesine, bunun mümkün olmaması halinde parasal karşılığının ödenmesini, ıslah ile de talebini 17.706.00 TL'ye çıkararak davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, takılan takıları düğün esnasında aldıklarını ancak düğünden sonra teslim ettiklerini, abilerinin Ölümünden sonra davacının kardeşinin kendilerine saldırdığını ve davacıyı alıp evden götürdüklerini savunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, taşınır mal olan ziynet eşyalarının kadının üzerinde bulunduğu ve kadın tarafından götürüldüğünün karine olduğu ve davacının eşi öldükten sonra müşterek haneyi zorla terk ettirildiğini yada ziynet eşyalarının elinden zorla

alındığını kanıtlayamadığını, davacı tanıklarının beyanlarının da görgüye dayalı olmayıp somut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2-Mahkemece, taşınır mal olan ziynet eşyalarının kadının üzerinde bulunduğu ve kadın tarafından götürüldüğünün karine olduğu ve davacının eşi öldükten sonra müşterek haneyi zorla terk ettirildiğini yada ziynet eşyalarının elinden zorla

alındığını kanıtlayamadığını, davacı tanıklarının beyanlarının da görgüye dayalı olmayıp somut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık ziynet eşyalarının davalılara emaneten verilip verilmediği, emaneten verildiğinin kabul edilmesi durumunda ise, iadenin ispatının kime ait olacağı diğer bir deyişle ispat külfetinin davacıya mı, davalıya mı ait olduğu konusunda toplanmaktadır. Mahkemenin ziynet eşyalarının kadının üzerinde bulunup, birlikte götürülmesi esas olup, zorla terk yada zorla elinden alınmasının kanıtlanması yönündeki karinesi doğruysa da, diğer yandan somut uyuşmazlıkta; davalılar altınları iade ettiklerini savunduklarına göre, ispat yükü davalılardadır. Toplanan delillerden davalıların savunmasını ispat edemediği anlaşılmaktadır. Ne var ki, davalılar delil listesinde "her türlü delil" demek suretiyle, yemin deliline de dayanmış bulunduğundan davalılara bu hakkı hatırlatılmalı sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönleri gözardı ederek ispat külfetini ters çevirmek suretiyle yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenle davacının ...'e yönelik temyiz itirazlarının redine, (2). bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5134, Karar No: 2012/5655, Tarih: 16.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5134 E.  ,  2012/5655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Suçtan doğrudan doğruya zarar görme ihtimali bulunan hazine haberdar edilerek davaya katılma olanağı sağlanmadan, duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5531, Karar No: 2022/1213, Tarih: 09.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5531 E.  ,  2022/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından, temel ceza belirlenirken TCK'nın 61. maddesi gereğince suç konusunun değeri dikkate alınarak ve ayrıca sanığın mağdur ...’in ikametinden mağdura ait para ve başka bir takım eşyalarla birlikte çaldığı anahtar ile, ikametin önünde park halinde içerisinde mağdur ...’a ait cüzdanın da bulunduğu aracı da çalmasından ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 142/2-d maddesinde yazılı nitelikli hallere aynı anda vücut verdiği gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmaması,

2-Mahkemece sanığın mağdurların bildirdikleri zararlarını kovuşturma aşamasında gidermesi nedeniyle TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanmasına karar verilmişse de, dosya kapsamına göre sanığın suça konu aracın yerini söylemek suretiyle hasarlı şekilde mağdur ...’e teslimini sağladığının anlaşılması karşısında; iadenin kısmi olduğu göz ardı edilerek mağdurdan soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 09.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10641, Karar No: 2014/4659, Tarih: 12.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10641 E.  ,  2014/4659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; suç tarihinde mağdur ...'in Bağ-Kur'daki emeklilik işlemleri için... ilçesinden ...'ya geldiği, bir süre sonra yanına gelen sanığın, nereli olduğunu, nereye gittiğini öğrendikten sonra, eniştesinin ... müdürü olduğunu, işlemleri daha çabuk halledebileceğini belirterek eniştesiyle telefonla konuşuyormuş gibi yaptığı, bilgisayarların saat 12.00'a kadar çalışmayacağını söylediği ve birlikte bir parka gittikleri, burada sanığın, avukatlık işi olduğunu söyleyerek mağdurun yanından ayrıldığı, bir süre sonra tekrar mağdurun yanına geldiği ve avukata borcu olduğunu, parasının yetmediğini söyleyerek mağdurdan 70 TL aldıktan sonra kayıplara karıştığı, soruşturma aşamasında mağdurun zararını giderdiği sabit olmakla, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde adli para cezasının da alt sınırdan tayininde zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde adli para cezasının da alt sınırdan tayininde zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "120 gün", "40 gün", “33 gün” ve "660 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "1 gün" “1 gün” ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7052, Karar No: 2015/2373, Tarih: 08.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7052 E.  ,  2015/2373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ile davacı vekili Av. ... ve kooperatif başkanı...'nün gelmiş olmasıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin kurucusu, eski başkanı, yüklenicisi ve arsa sahiplerinden olan davalının, müvekkili aleyhine kambiyo senedine dayalı takip başlattığını, takibe dayanak senetteki alacağın bulunmadığını, kooperatife alınan arsanın tüm bedelinin davalıca ödenmediğini, müvekkilinin arsa sahibine ödeme yaptığını ve faturanın kapalı fatura olarak müvekkili adına düzenlendiğini, ancak davalının önceki yönetime kendi lehine olacak şekilde arsa alım taahhütnamesi imzalattığını, kooperatif adına oluşan tapu kaydının Hiçbir zaman davalı adına kayıt edilmeden doğrudan satıcıdan kooperatife geçtiğini, ileri sürerek, takip konusu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, takip konusu senedin müvekkiline ait arsanın 4608 m²'lik kısmının kooperatife arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle bedelsiz olarak devir edilmesi nedeniyle sözleşmedeki edimlerin teminatı olarak verildiğini, sözleşmeden itibaren 48 ayda teslimi gereken bağımsız bölümlerin teslim edilmemesi üzerine takibe giriştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; arsa sahibi olan dava dışı şirket tarafından davacı, davalı ve dava dışı kişiler adına keşide edilen faturalarla arsanın anılan kişilere satıldığı, davalının, takip konusu bononun arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacıya bedelsiz olarak devir edilen arsa payının ve sözleşmenin ifasının teminatı olarak verildiğini belirttiğini, ancak arsa satıcı tarafından düzenlenen faturanın davalı adına düzenlenmesi nedeniyle davacı tarafından ödendiğinin kabulü gerektiği, adi şekilde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3648, Karar No: 2020/4239, Tarih: 28.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3648 E.  ,  2020/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde, davacı kadın yararına 10.000 TL maddi tazminat ve 12.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 17.09.2019 tarihli ilamı ile mahkemece hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları az-bulunarak, hüküm bu yönlerden davacı kadın yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı kadın yararına 40.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere ve bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu’nun 50. 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2020 (Pzt.)