muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5, Karar No: 2017/316, Tarih: 30.01.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/5 E.  ,  2017/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a, 62/1 maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.11.2013 gün, 2013/227 Esas ve 2013/270 karar sayılı hükmü sanık savunmanı ve O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi 14.05.2014 gün 2014/5728 - 2014/10272 sayı ile;

“İddianamenin 20.05.2013 tarihinde kabul edilmesinden sonra mağdurun babası olduğunu söyleyen ... tarafından verilen 06.06.2013 havale tarihli dilekçe ile ''sanık ve ailesince zararlarının karşılandığını'' belirtip, mağdur ...'ın da 16.07.2013 günlü oturumda zararın dava açılmasından sonra tamamen giderildiğini ifade etmesi karşısında; sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 168/3. maddesiyle uygulama yapılması gerektiği halde, anılan maddenin yasal olmayan gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmesi” şeklinde bozulmasına karar verilmiştir.

... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.07.2014 gün 2014/294 Esas, 2014/269 Karar sayılı kararı ile;

“Mağdur ...'ın olay tarihi olan 27/03/2013 günü ilimiz ... Mahallesi ....Sokak üzerinde bulunan semt pazarında vatandaşların eşyalarını taşıyarak para kazanmaya çalıştığı, mağdurun saat 17:00 sıralarında pazar yerinde evine gitmek istediği esnada sanık ...'un mağdurun yanına gelerek "Bizim Depoda biraz isot var onları bize taşı, pazara götürelim" dediği, bunun üzerine mağdurun sanık ile birlikte bulundukları yerin karşısında olan sokağa gittikleri, sokak üzerinde bulunan... Apartmanı içerisinden geçerek arka tarafa metruk binaya girdikleri, sanığın burada mağduru içeri doğru iteklediği, içeride cebinden çıkartığı ele geçirilemeyen ve niteliği tesbit edilemeyen bıçağı mağdura yönelterek "Çıkar paraları" dediği, mağdurun da korktuğu için cebindeki 4-5 TL parayı çıkartarak verdiği ve "başka parası olmadığını" söylediği ancak sanığın mağdurun pantolonunun küçük cebini yırtarak içinde bulunanlarla birlikte 15 TL parayı aldığı, hatta ayakkabısını dahi çıkarttırdığı ama para bulmadığı, akabinde mağdura "dön arkanı" diyerek olay yerinden kaçtığı ve atılı suçu işlediği kanısına varılmıştır.

Sanık cezadan kurtulmaya matuf olarak, 30.04.2013 tarihli kolluk beyanında ikrarını içerir ifadesini imzadan imtina ve daha sonrasındaki aşamalarda suçlamayı inkar etmişse de; sanığın ikrarını içerir kolluk beyanının müdafii huzurunda alınmış ve zaptın müdafice imzalanması, 30.04.2013 tarihli sanığın ikrar ve imzasını içerir yakalama tutanağı, ifadeli canlı teşhis tutanağı, mağdur ile sanık arasında mağdurun iftira atmasını gerektirecek bir husumet olmayışı, adli raporlar ve dosyadaki diğer mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediği sabit görülmüştür.

Mağdurun 12 yaşında olması ve sanığın eylemi karşısında bedenen ve ruhen kendisini koruyamayacak zayıflıkta olmadığı, herhangi bir ruhi veya bedeni özrü bulunmadığı mahkemece gözlemlenmekle ve aksine bir iddia ve delil olmadığı da görülmekle sanık hakkında TCK'nın 149/1-e bendi uygulanmamış, mağdurun yaşı teşdid sebebi olarak nazara alınmıştır.

Sanığın mağdur üzerindeki gizli cep, ayakkabı vb. kısımları dahi arayarak bulduğu bütün paraları alması sanığın kastının mağdurun üzerinde ne varsa alma olduğunu göstermekle ve daha öncesinde de aralarında hukuki borç- alacak ilişkisi mevcut olmamakla sanık hakkında TCK'nın 150/1-2.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına kanaat getirilmiştir.

Her ne kadar sanığın babası tarafından mağdurun zararının giderildiği savunulmuş ve bu husus mağdur ve müştekice de ifade edilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında ve özellikle 26.03.2013 tarih ve 2012/6-1322 Esas, 2013/106 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere;..........Bu açıklamaların sonucu olarak;

1-) İade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi,

2-) Zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi,

3-) Eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hallerde,

Failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır.

Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşulu yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, söz ve/veya davranışlar yoluyla da ifade edilmesi olayın özelliğine göre olanaklı olabilecektir. Buna karşın; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu eşyanın ele geçirilmesi, kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçmesi gibi hallerde failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemez.

Yukarıda açıklandığı üzere olayımızda atılı suçlamayı kabul etmediğini söyleyen sanığın babası tarafından sanığın bilgi ve rızası dışında mağdurun zararının giderilmesinde sanığın gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceği, etkin pişmanlığın eski 765 sayılı Kanunun 522. maddesindeki iade ile aynı olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmamış olup bu hususun ancak takdiri indirim sebebi olabileceği kabulle sanığın teşdiden cezalandırılmasına ve önceki kararımızda direnilmesine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli 03.11.2014 gün ve 2014/343272 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;

Bu hükmün sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli 03.11.2014 gün ve 2014/343272 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;

5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07.12.2016 gün, 2014/712 Esas ve 2016/789 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinin uygulanması gerektiğinden, mahkemenin kararlarının gerekçe ve sonuçları itibariyle yerinde görülmediğinden bozulmasına dair;

Dairemizin 14.05.2014 gün, 2014/5728 - 2014/10272 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/07/2014 gün 2014/294 Esas ve 2014/269 Karar sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,

CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 30/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5013, Karar No: 2018/3694, Tarih: 17.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/5013 E.  ,  2018/3694 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, .... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

..... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılardan Kurum vekili ile..... Ltd şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davalı .....vekilinin temyiz incelemesi yönünden, 13.06.2017 tarihli ilgili Bölge Adliye Mahkemesinin kararının davalıya 27.07.2017 tarihinde tebliğ edildiği ve davalının 07.08.2017 tarihinde iş bu kararı temyiz ettiği anlaşılmış ise de, karar tarihi itibari ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına karşı sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulması gerektiğinden, ilgili davalı vekilince temyiz incelemesine başvurulduğu tarihte temyiz süresinin geçtiği belirgin olduğundan, temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3- Dava, sürekli iş göremezlik oranın tespitine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle

./..

Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.” hükmüne amir olduğundan, meslekte kazanma gücü kayıp oranının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde maluliyet oranının %13 olduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 2. Paragrafındaki “maluliyet oranının” ibaresinin silinerek yerine, “meslekte kazanma gücü kaybının” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2019/248, Karar No: 2019/2680, Tarih: 04.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/248 E.  ,  2019/2680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2890, Karar No: 2018/5470, Tarih: 18.09.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/2890 E.  ,  2018/5470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğüne izafeten Hazine vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 05/01/2011 gününde verilen dilekçe ile kurum zararına dayalı alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ... ve ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ... ve ...’ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kurum zararına dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kurum vekili; davalılardan ...’nin ... Devlet Hastanesi Başhekimi, ...’ın ise aynı yerde Başhekim Yardımcısı olarak görev yaptığını, Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığının 24/02/2010 tarihli 63/6 sayılı raporunda; anılan davalıların, ... Devlet Hastanesine bağlı Semt Polikliğinde görev yapan diğer davalı doktorlara, hastane girişimsel işlem puanı yerine hastane hizmet puan ortalaması üzerinden döner sermaye ek ödemelerini tahakkuk ettirdiklerinin tespit edildiğini beyan ederek yersiz ödemeye bağlı kurum zararının tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi gereğince, Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarife'nin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarife'nin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Şu durumda, maddi tazminat istemi kısmen reddedildiğine göre, Tarife'nin 13. maddesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalılar yararına kısmen reddedilen maddi tazminat istemi yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hiçbir gerekçe gösterilmeksizin davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın davalılardan ... ve ... yararına bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, maddi tazminat istemi kısmen reddedildiğine göre, Tarife'nin 13. maddesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalılar yararına kısmen reddedilen maddi tazminat istemi yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hiçbir gerekçe gösterilmeksizin davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın davalılardan ... ve ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılardan ... ve ... yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9269, Karar No: 2014/25867, Tarih: 26.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/9269 E.  ,  2014/25867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca 'kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına' çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde 'temizlik kamu hizmetinde çalıştırılmasına' karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hükmün 1. fıkrası 5. parağrafındaki 'temizlik hizmetleri' ibaresinin hükümden çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3651, Karar No: 2018/7429, Tarih: 16.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3651 E.  ,  2018/7429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ve davalılardan ... Beton Kum Ocağı Nak.Harf.Tic. Ve San.Ltd.Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı ... Beton Kum Ocağı Nak. Harfiyat Tic Ve San Ltd Şti vekilinin tüm, davacı vekillerinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 19/07/2013 tarihli iş kazası sonucu sigortalının vefatı nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş lehine 100.049,78 TL.maddi ve 10.000 TL manevi, davacı çocuk Hasan lehine 8.468,85 TL.maddi ve 5.000 TL manevi, davacı çocuk İbrahim lehine4.437,07 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, sigortalının davalı işveren şirkete ait araç içerisinde yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen tek taraflı trafik kazası neticesinde vefat ettiği, iş kazasının gerçekleşmesinde sigortalının kusurlu olmadığı, hükme esas alınan 25/10/2016 tarihli hesap raporunda davacı eş desteğin bakiye ömrü süresince destekten yararlandırılırken, çocukların ise 18 yaşına kadar destekten yararlandırılmak suretiyle maddi tazminat alacaklarının belirlendiği anlaşılmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, çocukların destek sürelerin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Kural olarak, kız çocuklarının köyde oturmaları halinde 18, kentte oturmaları durumunda ise 22 yaşına kadar, erkek çocuklarının ise 18 yaşına kadar destek görecekleri, ancak çocukların içinde bulundukları koşullara göre, yüksek öğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği açıktır.

Bununla beraber çalışamayacak derecede malul olan yahut başkasının bakımına sürekli durumda muhtaç olan engelli çocuklar için yukarıda belirtilen şekilde destek süresinin bir süreyle sınırlandırılmasının hakkaniyete uygun olamayacağı açıktır.

Bununla beraber çalışamayacak derecede malul olan yahut başkasının bakımına sürekli durumda muhtaç olan engelli çocuklar için yukarıda belirtilen şekilde destek süresinin bir süreyle sınırlandırılmasının hakkaniyete uygun olamayacağı açıktır.

Somut olayda, davacı çocukların sürekli olarak başkasının bakımına muhtaç nitelikte engelli olduklarının iddia edilmiş olması karşısında, çocukların engellilik hallerinin araştırılarak, destekten yararlanma sürelerinin bu duruma göre değelendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Manevi tazminatın belirlenmesine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise, bilindiği üzere gerek mülga 818 sayılı B.K.'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesi hükmüne göre Hakim, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebilir. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de; hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı eş ve çocuklar lehine takdir edilen manevi tazminatların ayrı ayrı az olduğu açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı eş ve çocuklar lehine takdir edilen manevi tazminatların ayrı ayrı az olduğu açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcın temyiz eden davalılardan ... Beton Kum Ocağı Nak. Harf. Tic Ve San Ltd Şti'ye yükletilmesine, 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.