muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24613, Karar No: 2018/21783, Tarih: 28.11.2018

Feshe neden olay davacının savunmasında belirttiği ve mahkemenin kabulünde olduğu üzere “iş veren tarafından işyerinde büyütülüp, beslenilen, bir anlamda iş yerinin maskotu haline gelen, kimseye zararı olduğu iddia ve ispat edilemeyen kediyi hiçbir yetkiliye haber vermeden bir kutuya koyup, kamyon şoförüne verip, işyerinden göndermesi sonucunda ölümüne sebebiyet vermesidir.”

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yazılı savunmasından, davacı işçinin işyerinde işveren tarafından büyütülüp, beslenen kediyi, kendi savunmasına göre işyeri çalışanlarından ... isimli kişinin “ şu kediyi atalım, ofiste duruyor, pislik ve kokusunu ben çekiyorum, “ demesi üzerine kediyi bir kutuya koyup, bir kamyon şoförüne verdiği ve şoförün kediyi götürüp, dışarıda bir yere bıraktığı, işyeri yetkililerinin kediyi işyerinde göremeyince araştırdıkları. Kamera kayıtları incelenince davacının kediyi kutuya koyduğunu tespit edip, davacıdan savunma alıp, kediyi bulmasını istedikleri, davacının kediyi ertesi günü ( kendiliğinden değil, işveren yetkililerinin istemesi üzerine bulup getirdiğinde yaralı olduğunun görüldüğü ve işveren yetkililerinin kediyi veterinere götürdükleri, ancak kedinin öldüğü anlaşılmıştır.

Olayın bu şekilde gelişimi mahkemenin de kabulündedir.

İşçinin işverene karşı yasadan kaynaklanan yükümlülüklerinin olduğu tartışmasızdır.

İşçinin işverene karşı yükümlülüklerinin başında işçinin sadakat borcu gelmektedir.

İşçinin sadakat borcu “ işini titizlik ile yapmak ve işverenin güvenini kötüye kullanmamak gibi davranışlarda bulunurken yapmaması gereken davranışların arasında iş yerine ya da işverene doğrudan ya da dolaylı bir şekilde zarar verecek olan her türlü davranıştan kaçınma gibi “ durumları kapsamaktadır. Bu sayılanlar sınırlı olmayıp, örnek mahiyetindedir.

Sadakat borcuna aykırı davranışlar 4857 sayılı Yasa’ nın 25/II-e maddesi kapsamında haklı fesih sebebidir.

Davacı işverenin bakım ve gözetiminde olan bir canlıyı üstüne vazife olmadığı halde hiçbir yetkiliye haber vermeden bir kutuya koyup, kamyon şoförüne teslim ederek işyerinden göndermiş, işyerinde büyütülüp, beslenen ve dışarıya alışkın olmadığı anlaşılan kediyi, işyerinden uzaklaştırmış, bir şekilde yaralanarak ölümüne sebep olmuştur.

Davacı fesih tarihi itibarı ile 40 yaşında bir yetişkin olup, işyerinde beslenip, büyütülen sahipli bir kedinin sokakta yaşayamayacağını ön görebilecek durumdadır.

Ölen kedi, bir mal olmamakla birlikte işverenin bakım ve gözetiminde olan, işyerinde büyütülüp, beslenen sahipli bir canlıdır.

Davacı ... diğer tüm işçiler işyerindeki çalışanları, müşterileri, misafirleri, mal ve ürünleri gözetmekle yükümlü oldukları gibi işyerindeki diğer canlıları da gözetmekle yükümlüdürler.

İşyeri TIR Antreposu olarak faaliyet göstermektedir. İşyerinde beslenmesi halinde bekçi köpekleri de gözetilmek durumundadır.

Ölen kedi, bir mal olmamakla birlikte işverenin bakım ve gözetiminde olan, işyerinde büyütülüp, beslenen sahipli bir canlıdır.

Davacı ... diğer tüm işçiler işyerindeki çalışanları, müşterileri, misafirleri, mal ve ürünleri gözetmekle yükümlü oldukları gibi işyerindeki diğer canlıları da gözetmekle yükümlüdürler.

İşyeri TIR Antreposu olarak faaliyet göstermektedir. İşyerinde beslenmesi halinde bekçi köpekleri de gözetilmek durumundadır.

Davacı işçi işverenin bakım ve gözetiminde olan, işyerinde büyütülüp, beslenen sahipli bir canlıyı sokağa atmış, ölümüne sebebiyet vermiş, sadakat borcuna aykırı davranmıştır.

Bilirkişi yetki ve görevini aşarak feshin haklığı konusunda hukuki görüş bildirmiş, Mahkeme bilirkişinin görev ve yetkisinde olmadığı halde raporda belirttiği feshe ilişkin hukuki değerlendirmeyi aynen gerekçe yaparak davacının feshin haklı olmadığına ( her ne kadar karar gerekçesinde feshin haklı olduğu yazılmış ise de, bu yazımın maddi hata olduğu anlaşılmaktadır.) karar vermiştir.

Mahkemece davacının samimi beyanda bulunduğu yazılmış ise de, kamera görüntülerinden kediyi dışarı gönderenin tespitinden sonra davacının olayı kabullenmesini samimiyet olarak görmek mümkün değildir. İşverenin kamera görüntüleri ve davacının ikrarından sonra diğer çalışanların yazılı beyanlarını almaması feshin haklılığına halel getirmez.

Haklı fesih halinin varlığı durumunda başka bir cezaya ( ihtar, uyarı vb. ) başvurma hakkı işverenin tercihidir. İşverenin böyle bir yükümlülüğü yoktur.

Mahkemece davacının 6 yıl 6 ay 24 günlük kıdemi göz önüne alındığında feshin ölçüsüz olduğu gerekçe edilmiş ise de, bir tarafta davacının 6 yıl 6 ay 24 günlük kıdemi, diğer tarafta sahipli beslenip, korunurken davacı tarafından üzerine vazife olmadığı halde sokağa atılan, sokakta yaşamaya alışkın olmayıp, her türlü tehlikeye açık ( ki atıldığı gün yada 1 gün sonra yaralanıp, ölen ) , kendisini savunamayacak bir canlının hayatı!

Bırakınız sahipli hayvanlara, sokakta yaşayan sahipsiz hayvanlara karşı duyarlı davranan, sokakta üşüyen köpeğe montonu, battaniyesini veren insanların çoğunlukta olduğu Ülkemizde hiçbir zararı olmayan, kendisini savunamayacak bir canlının hayatı hiçbir kıdem ile ölçülemez. Ölçüsüz, duyarsız davranan bir kediyi besleyip, büyüten ve kollayan işveren değil, kendisini savunamayacak bir canlının hayatına mal olan davacıdır.

Sonuç olarak, fesih tarihi itibarı ile 40 yaşında bir yetişkin olup, sahipli bir kedinin sokakta yaşayamayacağını öngörebilebilecek durumda olan davacı işçinin 5199 sayılı Kanun’ un koruması altında olup, işverenin bakım ve gözetiminde bulunan, işyerinde büyütülüp, beslenen sahipli, kendisini savunamayacak bir canlıyı sokağa atarak ölümüne sebebiyet vermesi, sadakat borcuna aykırı davranış olduğu gibi suçtur. Bu nedenle işveren feshi haklı olup, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğu düşüncesi ile Sayın çoğunluğun bu yöndeki onama kararına katılamıyorum. 28.11.2018
Yargıtay — Esas No: 2017/46154, Karar No: 2018/2075, Tarih: 07.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/46154 E.  ,  2018/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 23.10.2017 tarihli geri çevirme kararı ile diğer hususun yanısıra “Davalı ... İnşaat Temizlik Hizmetleri ve Güvenlik Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti.’nin son adresinin ilgili Ticaret Sicili Memurluğundan araştırılarak usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliği ile bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanması” hususu istenilmiş ise de dosya içeriğinden geri çevirme kararı gereğinin tam anlamıyla yerine getirilmediği görülmektedir.

Dosya ile ilgili olarak, eksiklikler sebebiyle ikinci kez geri çevirme kararı verildiğinden, gerekli özen ve ihtimam gösterilerek yeni bir gecikmeye sebebiyet verilmeksizin anılan eksikliğin giderilerek, davalı ... İnşaat Temizlik Hizmetleri ve Güvenlik Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti.’nin dava dilekçesindeki tam unvanı ve dosyadaki ticaret sicil numarası (393304/340886) belirtilmek suretiyle ilgili Ticaret Sicili Memurluğundan araştırılarak usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliği ile bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlandıktan sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9294, Karar No: 2008/8392, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9294 E.  ,  2008/8392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 130 ada 282 parsel sayılı 5.544.261,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hali arazi niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, çekişmeli taşınmaz içinde sınırlarını bildirdiği dört parça yerin ... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde düzenlenen belgesizden edinme sınırının aşılması nedeniyle reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, mahallinde keşif ve uygulama yapılmadan, davacı ve müştereklerinin murisi ... adına belgesizden edinme sınırı olan 100 dönümden fazla tespit yapıldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, mahkemenin kabul ve değerlendirmesi dosya içeriğine uygun bulunmamaktadır. Dosya içinde bulunan davacı ve müşterekleri adına tespit edilmiş dava dışı taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin incelenmesinden, 1971 yılında öldüğü anlaşılan ...’nün mirasçıları olan davacı ve müşterekleri adına verasette iştiraken, toplam 106787,69 metrekare miktarında taşınmaz tespit edildiği anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinin 1. fıkrasında kayıt ve belgesiz olarak aynı çalışma alanı içinde sulu toprakta 40 dönüm, kuru toprakta 100 dönüm taşınmaz kazanılabileceği düzenlendikten sonra, bu miktarlardan fazla kısımların zilyetleri adına tespit ve tescil edilebilmesi için, 1. fıkra uyarınca delillendirilen zilyetliğin yanında, 31.12.1981 tarihine veya daha önceki tarihlere ait vergi kayıtları veya diğer bentlerde sayılan belgelerin bulunmasını aramaktadır. Davacı, murisi ... mirasçıları adına tescil istemiyle dava açtığı gibi, dosya içinde bulunan bilgi ve belgelerden ... terekesinin iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olması nedeniyle, kayıt ve belgesiz olarak davacı ile müştereklerinin aynı çalışma alanı içinde kuru toprakta toplam 100 dönüm taşınmaz edinmeleri mümkündür. Ancak, davacı ve müşterekleri olan ... mirasçıları adına kayıt ve belgesiz olarak tespit edildiği kabul edilen taşınmazlar içinde bulunan 117 ada 111, 121 ada 249 ve 335 parsel sayılı taşınmazların tespitleri sırasında 1977 yılına ait üç ayrı emlak kaydının uygulandığı, dosya içinde mevcut onaylı tutanak örneklerinden anlaşılmaktadır. Burada tartışılması gereken husus Emlak kaydının 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14/son maddesi hükmünde sayılan belgeler içinde yer alıp almadığı, emlak kaydına göre davacı taraf adına tespit ve tescil edilmiş taşınmazların belgesiz limiti içinde değerlendirilip değerlendirilemeyeceğidir. Her ne kadar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.07.2002 tarih 2002/7-578 esas, 605 karar sayılı ilamına konu olayda zilyed lehine değerlendirme yapılarak emlak kayıtlarının 3402 sayılı yasanın 14. maddesi uygulamasında zilyetlik belgelerinden olmadığı, bu nedenle kayıt miktar fazlası yönünden zilyedliğin kaydın tesisinden öncede başlamış olduğu sonucuna varılmış ise de bu yoruma katılma olanağı yoktur. Yasada kayıt olarak düzenlenen belgenin bu niteliğe sahip olması ile kaydın uygulanabilir olup olmaması farklı hususlardır. Kaydın uygulanmasında güçlük olması o belgenin kayıt niteliği taşıması keyfiyetini ortadan kaldırmaz. Emlak kaydının zilyedin lehine veya aleyhine olması da niteliğini belirlemez. İnceleme konusu dosyada da belge sayılmaması davacı tarafın belgesiz edinme limitini doldurmakta ve zilyedin aleyhine sonuç doğurmaktadır

. Yasada kayıt olarak düzenlenen belgenin bu niteliğe sahip olması ile kaydın uygulanabilir olup olmaması farklı hususlardır. Kaydın uygulanmasında güçlük olması o belgenin kayıt niteliği taşıması keyfiyetini ortadan kaldırmaz. Emlak kaydının zilyedin lehine veya aleyhine olması da niteliğini belirlemez. İnceleme konusu dosyada da belge sayılmaması davacı tarafın belgesiz edinme limitini doldurmakta ve zilyedin aleyhine sonuç doğurmaktadır. O halde hukuki gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için konuyu düzenleyen 2091, 213 ve 1319 sayılı Kanunlarda vergi kayıtlarının zilyetliği veya mülkiyeti kanıtlayan belgelerden olduğunu gösteren bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak, tasfiye kanunları olarak nitelendirilen 766 sayılı Tapulama Kanunu’nun 33. maddesi ile 1950 yılı ve öncesine ait, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14/son maddesi (A) bendi ile de 31.12.1981 tarihi ve öncesine ait vergi kayıtlarının zilyetlik belgeleri olarak kabul edildiği görülmektedir. Cumhuriyet Döneminde ilk kez 2091 sayılı Vergi Tahriri Kanunu ile 1936, 1937 ve 1938 yıllarında genel arazi yazımı yapılmıştır. 01.03.1971 tarihinde yürürlüğe giren 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 20. maddesi ile beyan esası getirilmiş; aynı kanunun 24/B maddesi ile arazilere ait emlak beyannamelerinde arazilerin mevkisi, cinsi, miktarı, yıllık geliri ve rayiç değerinin yer alacağı düzenlenmiş; bu kayıtlarda vergi kayıtlarından farklı olarak taşınmazın sınırlarının bulunmasına yer verilmemiştir. Sınırları bulunmayan emlak kayıtlarının uygulanmasında sorunlar yaşanabileceği düşünülebilir ise de, emlak beyanlarının tespit tutanağının özel sütununa işlenmesi ve kadastro müdürlüklerince revizyon kayıtlarının yöntemince tutulması suretiyle bu sorunlar aşılabileceği gibi, kişinin o mevkide tek taşınmazı var ise uygulamada tereddütde doğmayacaktır.Kaldı ki somut olayda olduğu gibi emlak kaydı revizyon görmüş, tespit kesinleşmiş ve kaydın başka yere aidiyeti iddia ve ispat edilmemiş ise, belgesiz limitinin hesaplanması yönünden artık başkaca araştırmaya gerek de bulunmamaktadır. Ayrıca, 31.12.1981 tarihi ile 1319 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği tarih arasında başka bir vergi yazımı da yapılmadığına göre, 31.12.1981 tarihine ve öncesine ait vergi kayıtları ile kastedilen kayıtların emlak kayıtları olduğunu kabul etmek gerekir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinin uygulamasını aydınlatmak üzere aynı Kanun’un 47. maddesi (D) bendi uyarınca çıkarılan Taşınmaz Malların Sınırlandırma, Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin 3. maddesindeki düzenlemeye göre de emlak kayıtları, 14. maddenin son fıkrasında sayılan zilyetlik belgelerindendir. Kadastro Kanunu ve yönetmeliğindeki açıklık karşısında emlak kayıtlarının belge sayılması ve revizyon gördükleri parsellerin de ilke olarak belgeli kabul edilmesi ve belgesiz limitine dahil edilmemesi zorunluluktur

. maddesi (D) bendi uyarınca çıkarılan Taşınmaz Malların Sınırlandırma, Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin 3. maddesindeki düzenlemeye göre de emlak kayıtları, 14. maddenin son fıkrasında sayılan zilyetlik belgelerindendir. Kadastro Kanunu ve yönetmeliğindeki açıklık karşısında emlak kayıtlarının belge sayılması ve revizyon gördükleri parsellerin de ilke olarak belgeli kabul edilmesi ve belgesiz limitine dahil edilmemesi zorunluluktur. Sonuç olarak; 1977 yılına ait emlak kayıtları uygulanmak suretiyle davacı ve müşterekleri adına tespitleri yapılan 117 ada 111 parsel sayılı, 121 ada 249 ve 335 parsel sayılı taşınmazların tespitlerini belgesizden yapılmış tespitler olarak kabul etmek olanaklı değildir. Mahkemece kuru toprakta kayıt ve belgesizden edinme sınırının saptanmasında, yukarda belirtilen taşınmazların toplam miktarı olan 42492.42 metrekare belgeli kabul edilmek suretiyle toplam belgesiz tespit miktarından düşülmek suretiyle hesaplama yapılmalıdır. Hal böyle olunca; mahkemece davacının ve davalı Hazinenin bildirecekleri tüm deliller dosya içine getirtildikten sonra mahallinde keşif yapılmalı,

davacının dava açtığı çekişmeli taşınmaz içinde kalan dört bölüm yerin zilyetlikten edinilebilecek yerlerden olup olmadığı, kuru veya sulu arazi olup olmadığı ile davacı ve müşterekleri adına zilyetlikle edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yöntemince araştırılmalı, belgesizden edinme sınırında eksik kalan miktar dikkate alınarak gerektiğinde davacı tarafa tercih hakkı tanınmalı ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5868, Karar No: 2010/1770, Tarih: 16.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/5868 E.  ,  2010/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 5.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.10.2007 tarih ve 2003/1075-2007/553 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16.02.2010 gününde davalılar avukatı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işletmecisi olduğu otelin, davalı ... şirketine deprem rizikosuna karşı sigorta ettirildiğini, otelin Nisan 2003 sonunda seferihisar’da meydana gelen 5.8 şiddetindeki depremde ciddi hasar ve zarar gördüğünü, rizikonun davalıya ihbar edilmesine rağmen sigorta bedelinin ödenmediğini, bu nedenle turizm faaliyetinde bulunan otelin rezervasyonları acentalarca iptal edildiğini ileri sürerek, 28.000.000.000 TL hasar bedeli, 25.000.000.000 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 53.000.000.000 TL'den fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik, 2.500.000.000 TL sının davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, işbu dava dosyası ile birleşen İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/486 sayılı dosyasında ise, davacı vekili, 50.500.000.000 TL'nın faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işlettiği otel binasının usulüne ve projesine uygun yapılıp yapılmadığının, sözkonusu depremin bu zarara neden olup olamayacağının tesbitinin gerektiğini, sigortalının ayıbından kaynaklanan hasardan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yapıdaki hasarın deprem sonucunda meydana geldiği, yapının ayıba sahip olması halinde dahi bu ayıbın poliçe üzerine not düşülmemesi nedeniyle tazminatın ödenmesine engel teşkil etmeyeceği, ancak kar kaybı talebinin istenemeyeceği gerekçesiyle, mahkemenin birleşen dosyası da dikkate alınmak suretiyle 25.303,37 YTL'nın 30.04.2003 tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bilirkişi raporu alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Zira; taraflar arasındaki 17.9.2002-2003 vadeli sigorta poliçesinin ön yüzünde Özel Koşullar/Muafiyetler/ Açıklamalar kısmında aynen “Bu teklif yukarıda yer alan sigorta konularını karşılarında belirtilen bedeller/limitler ve teminatlar kapsamında Yangın Sigortası Genel Şartları dahilinde temin eder.” hükmü ve ayrıca Muafiyetler başlığının altındaki kısmın ikinci paragrafında da aynen “Deprem ve yanardağ püskürmesi hasarları 20-80 müşterek sigorta esaslı olup, bedelin sigortacı sorumluluğu üzerinden %2 oranında muafiyet uygulanır." denilmektedir. Anılan hükümler sigorta sözleşmesinin ayrılmaz parçasıdır. Bu nedenle meydana gelen zararın tesbitinde dikkate alınmalıdır. Ayrıca, sigortalı binada meydana gelen zararın hesabında Yangın Sigortası Genel Şartları B.5.1.5. maddesi uyarınca hangi tarihin esas alınacağı düzenlenmiş olduğundan bu genel şart hükmünün de dikkate alınmadan olay Nisan 2003 tarihinde meydana gelmesine rağmen onarıma ilişkin fiyatlar yönünden 2006 yılı serbest piyasa rayiçlerinin göz önüne alınarak hesap yapılması da doğru görülmemiştir. Bu itibarla mahkemece aralarında sigorta hukukçusu ve inşaat mühendisinin bulunduğu yeni bir bilirkişi heyetinden yukarıda açıklanan hususlarda rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 16.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19667, Karar No: 2019/5989, Tarih: 13.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/19667 E.  ,  2019/5989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı Duman Özel Sağlık Tesisleri Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı Duman Özel Sağlık Tesisleri Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin davalı Demer Emlak Taşımacılık İnş. Mad. İth. İhr. San. Turz. Ve Tic. Ltd. Şti. ile aralarında akdedilen 20/12/2008 tarihli sözleşmeden doğan alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlattıklarını, itirazın iptali davası sonucu alacağın kesinleştiğini ve haksız yere itiraz ederek takibin durmasına sebebiyet veren davalı Demer şirketinin icra inkar tazminatına mahkum edildiğini, davalı Demer'in müvekkili davacıya olan borcunun doğumundan sonra, müvekkilinin alacağını tahsil etmesine engel olmak amacıyla maliki olduğu 41 adet gayrimenkulünün hepsini 15/06/2009

tarihinde diğer davalı şirket Pupa A.Ş.'ye devrettiğini, davalı Demer'in başka bir alacaklısı olan dava dışı Eko İnşaat Turizm Yönetim Hizmetleri Tic. ve San. A.Ş. tarafından ...Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ... Esas sayılı dosyası ile, davalı Demer ve diğer davalı Pupa A.Ş. aleyhine muvazaa sebebiyle tasarrufun iptali davası ikame edildiğini, anılan davada yapılan yargılama esnasında alınan ve 11/05/2012 tarihinde mahallinde yapılan keşfin akabinde hazırlanan bilirkişi heyet raporunda davalılar arasındaki satış işlemlerinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu sebeple davanın aleyhlerine bitme ihtimalinin yüksek olduğunu düşünen davalıların Pupa A.Ş., Denizbank A.Ş., Deniz Finansal Kiralama A.Ş.'nin anılan davanın davacısı Demer den alacaklı Eko İnşaat Turizm Yönetim Hizmetleri Tic. Ve San. A.Ş. İle anlaştıklarını ve davanın sulhle sonuçlanmasını sağladıklarını, bu şekilde Demer' den alacaklı olan bir şirketin alacağını anlaşmak suretiyle bertaraf eden davalıların, muvazaalı olarak Pupa A.Ş. ne devredilen taşınmazları bu kez yine kanunları dolanmak ve davalı Demer 'in alacaklılarını zarara uğratmak kastıyla diğer davalı ... Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş. ne muvazaalı olarak devrettiğini, bağımsız bölümlerin satışının Borçlar Kanunu 19.maddesi gereğince muvazaalı yapıldığının tespitine ve dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/22770 sayılı dosyasından ve güncel kapak hesabı tutarı üzerinden taraflarına haciz ve satış talep etme hakkının tanınmasını talep etmiştir.