muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13178, Karar No: 2024/2455, Tarih: 05.03.2024

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 55.389,10 TL sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatının 30.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetince; davalı vekilinin itirazının vekalet ücreti yönünden kabulü ile diğer itirazların reddine, buna göre; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının sonuç bölümünden 3 numaralı bendinin çıkarılarak yerine " Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17, 13 maddeleri ve 5684 sayılı yasanın 30/17 maddesi uyarınca başvuran lehine asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekalet ücretinin ... için 1/5 oranı gözetilerek 1.285,56 TL avukatlık ücretinin davlıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile düzeltilmesine ve kararın diğer bölümlerinin aynen infazına karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İtiraz Hakem Heyetinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire'nin 25.05.2021 tarih ve 2021/3064 Esas, 2021/1582 Karar sayılı ilamı ile

" 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 05.08.2013 tarihinde kendi motosikletinde sürücü iken meydana gelen çift taraflı trafik kazasında %7,2 malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5,100,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; yargılama sırasında talebini 55.389,10 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kabulü ile 55.389,10 TL'nin 30.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile Ege Sigorta A.Ş.'den tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına Sigorta Şirketi vekilince itiraz edilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince Sigorta Şirketi vekilinin sair itirazlarının reddine, vekalet ücretine ilişkin itirazların kabulü ile Sigoratcılık Kanunu 30/17 ve AAÜT 17 nci maddesine göre 1.284,00 TL vekalet ücretinin Ege Sigorta A.Ş.'den alınıp başvurana ödenmesi şeklinde Sigorta Tahkim Komisyonu Kararının düzeltilmesine karar verilmiş, karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine, 01.09.2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine, 01.06.2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, davacı vekilinin Hakem Heyetine başvuru sırasında sunduğu İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının 14.11.2018 tarihli ve Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre hazırlanmış raporuna göre %7,2 oranında kalıcı maluliyeti ve 270 gün geçici iş göremezliği tespit edilmiş ve Hakem heyetince işbu rapor hükme esas alınarak karar verilmiş ise de Kaza tarihi itibariyle maluliyet oranının tespiti için yürürlükte olan yönetmelik Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulmaz.

O halde İtiraz Hakem Heyetince; davacının kaza tarihi ve sonrasındaki tüm tedavi evrakları da eklenerek, davacıya ait İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın raporu da irdelenmek suretiyle, kaza tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uygun şekilde, ATK 3. İhtisas Kurulu'ndan ya da üniversitelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıklarından rapor alınıp, sonucuna göre,temyiz eden davalı lehine usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle karar verilmesi gerekirlen yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir. " gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir. " gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin 21.07.2019 tarih ve 2019/İHK 8659 sayılı kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisine, buna göre; başvuranın bakiye 50.234,10 TL daimi iş göremezlik ve 5.155,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının kabulüne, 30.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunu kabul etmediklerini, bozma öncesi hükme esas alınan rapordaki arazlar ile son rapordaki arazların birbirini tutmadığını, çelişki olduğunu, davacının kazada müterafik kusurlu olduğunu, geçici iş göremezlikten sorumlu olmadıklarını, bozma öncesi ilk kararda tazminat hesaplaması o dönemin Yargıtay içtihatları çerçevesinde davacının bakiye yaşam süresi PMF 1931 Yaşam Tablosu esas alınarak yapıldığını, davacı tarafından bu hususta temyiz yapılmadığını, sadece avukatlık ücreti yönünden ilk kararın temyiz edildiğini, hal böyle iken yaşam tablosu olarak PMF 1931'in kullanılması hususunun müvekkili şirket lehine kazanılmış hak doğurduğunu, yeni yapılan yargılamada yaşam tablosu olarak TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılmasının hatalı olduğunu, bozma sonrası alınan %4,8 maluliyet oranı üzerinden hesaplanan tazminatın ilk kararda maluliyet oranı %7,2 oranında çıkan tazminat tutarından fazla hesaplanmasının hatalı olduğunu, yeni veriler ile hesap yapılamayacağını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı çift taraflı kazada, davacı sürücünün yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Bozma kararı öncesi yapılan yargılamada, Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davacı tarafından başvuruda sunulan maluliyet raporuna itibar edilerek davacının kazadan kaynaklı %7,2 sürekli iş göremezliği ve 270 gün geçici iş göremezliği tespitine göre belirlenen 55.289,10 TL (sürekli ve geçici iş göremezlik) maddi tazminata hükmedilmiş, davalı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince, vekalet ücreti yönünden kararın düzeltilmesine davalı vekilinin sair itirazlarının reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından (vekalet ücreti ile sınırlı olarak) ve davalı vekilince temyizi üzerine Dairece, davalının bir kısım temyizi kabul edilerek, davacının maluliyetinin kaza tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur. Bozma sebebine göre de davacının vekalet ücretine yönelik temyizinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada İtiraz Hakem Heyetince yeniden maluliyet raporu alınmış, bu rapora göre davacının kazadan kaynaklı sürekli iş göremezlik oranının %4,8 ve geçici iş göremezliğinin ise 6 ay olduğu belirlenmiştir. İtiraz Hakem Heyetince yeni tarihli veriler ve maluliyet oranına göre hesaplama yaptırılmış, bulunan zararın (80.125,12 TL) bozma öncesi hesaptan fazla olduğu, karara itiraz eden sigorta şirketinin usuli kazanılmış hakkı gözetilerek, bozma kararı öncesindeki tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilerek 55.289,10 TL (sürekli ve geçici iş göremezlik) maddi tazminata hükmedilmiştir.

Kararın davalı lehine bozulduğu gözetildiğinde, yeni tarihli veriler ile yapılan hesaba itibar edilmemesi doğru ise de bozma kararının kapsamına göre davacının %4,8 sürekli iş göremezlik ve 6 ay geçici iş göremezliğine göre davalının usuli kazanılmış hakları korunarak, eski tarihli veriler ile tazminatın belirlenmesi gerekmektedir. Bu kapsamda Hakem Heyetinin değerlendirmesi ile varılan sonuç ve karar gerekçesi hatalı olmuştur.

Kararın davalı lehine bozulduğu gözetildiğinde, yeni tarihli veriler ile yapılan hesaba itibar edilmemesi doğru ise de bozma kararının kapsamına göre davacının %4,8 sürekli iş göremezlik ve 6 ay geçici iş göremezliğine göre davalının usuli kazanılmış hakları korunarak, eski tarihli veriler ile tazminatın belirlenmesi gerekmektedir. Bu kapsamda Hakem Heyetinin değerlendirmesi ile varılan sonuç ve karar gerekçesi hatalı olmuştur.

Şu durumda; bozma kararı sonrasında kaza tarihindeki mevzuat hükümlerine göre alınan maluliyet raporunda belirlenen, davacının %4,8 sürekli iş göremezliği ve 6 ay geçici iş göremezliği üzerinden bozma kararı öncesi alınan 22.02.2019 tarihli hesap rapor tarihindeki veriler ile (hesap biçimi-PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre belirlenen bakiye ömür-davacının geliri- işlemiş/işleyecek devre) bakımından davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilerek tazminatın hesaplatılması için ek rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/9065, Karar No: 2009/10517, Tarih: 07.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9065 E.  ,  2009/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.04.2007 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, yüklenicinin 21.03.2000 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki edimlerini yerine getirmediğini, açtıkları dava sebebiyle tazminat alacakları olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, arsa sahipleri lehine hükmolunan ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen ilama dayalı 64.968,00 TL davacı tarafından arsa sahiplerine ödenmek üzere depo edilmediğinden dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Yukarıda sözü edildiği üzere istemin dayanağı BK’nun 162 vd maddelerinde düzenlenen alacağın temliki işlemidir. Gerçekten, yazılı olarak yapılması koşuluyla yüklenici alacağını temellük eden üçüncü kişi bu işleme dayanarak arsa sahiplerine karşı borcun ifasını isteyebilir. Ne var ki, yasanın 167. maddesine göre temlik işlemine vakıf olan borçlu (arsa sahibi) ifa talebine uymak zorunda değildir. Zira, temlik edene karşı haiz olduğu defileri temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.

Somut olaya gelince;

21.03.2000 tarihli sözleşmenin arsa sahipleri bakımından ifa ile sonuçlanmış sayılması için yüklenicinin hükmen tespit edilen 64.968,00 TL eksik işler karşılığı tazminat bedelini arsa sahiplerine ödemesi gerekmektedir.

Bu ödeme yapılmadığı sürece, borçlu (arsa sahipleri) BK m.167’ye dayanarak temlik edene karşı ileri sürebilecekleri defileri temellük edene karşı da dermeyan edebileceğinden tazminat tutarı ödenmedikçe ne yüklenici ne de onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişinin mülkiyet iddiasıyla açacağı dava dinlenemez.

Mahkemece bu saptamalar gözetilerek dava reddolunduğundan, davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 4077 Sayılı Yasanın 23/II.maddesi uyarınca davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 07.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26934, Karar No: 2015/24059, Tarih: 01.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/26934 E.  ,  2015/24059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraglar arasında,....ilçesi....Belediyesi kıyı kesiminde.....mevki kumsalının korunması ve işletilmesine ilşkin sözleşme imzalanmıştır.

Tarafların sıfatına ve uyuşmazlığın niteliğine göre kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi uyarınca 11.Hukuk Dairesinindir.

6644 Sayılı Yargıtay Kanunu İle Hukuk Muhakemelerİ Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesinde yapılan ve 11.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren değişikliğe göre mahkeme tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi, bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna göndermesi gerektiğinden görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 01.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13660, Karar No: 2024/848, Tarih: 17.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/13660 E.  ,  2024/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/270 E., 2016/49 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : İçişleri Bakanlığı

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak

için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından zarar gördüğü anlaşılan şikâyetçi ...'nın kollukta 06.11.2015 tarihlinde alınan beyanında bildirdiği bilinen en son adresi olan "... Mahallesi, ... Sokak, 65/4 .../Giresun" adresi yerine duruşma gününü bildiren davetiyenin doğrudan MERNİS adresi olan "... Mahallesi, ... Sokak, No:26, İç Kapı No:1 .../Giresun" adresine MERNİS şerhi ile tebliğe çıkartıldığı, 18.12.2015 tarihinde de Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre usûlsüz olarak tebliğ edildiği; yine katılan sıfatını alabilecek surette görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından zarar gördüğü anlaşılan şikâyetçi ...'ın kollukta 06.11.2015 tarihlinde alınan beyanında bildirdiği bilinen en son adresi olan "Merkez Mevkii, Akören 119 Merkez/Karabük" adresi yerine duruşma gününü bildiren davetiyenin doğrudan MERNİS adresi olan "... Mahallesi, ... Sokak, No:27, İç Kapı No:4 Dereli/Giresun" adresine MERNİS şerhi ile tebliğe çıkartıldığı, 03.12.2015 tarihinde de Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre usûlsüz olarak tebliğ edildiği, bu nedenle şikâyetçiler ... ile ...'ın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 234/2-b.1 maddesine aykırı olarak, usulünce duruşmadan haberdar edilmedikleri gibi yokluklarında verilen kararın adı geçen şikâyetçilere tebliğ edilmediğinin de anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın usûlüne uygun olarak (öncelikle adı geçen şikâyetçilerin bilinen en son adreslerine Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği, bu adreslere tebliğ yapılamaması halinde, MERNİS adreslerine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarlarsa temyiz dilekçesi/dilekçeleri de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/653, Karar No: 2011/791, Tarih: 16.12.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/4-653 E.  ,  2011/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ  : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ            : 03/05/2011

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği hükme yönelik temyiz dilekçesi ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46.) maddesi uyarınca hakimler aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin, kamuoyunda Ergenekon soruşturma ve kovuşturması olarak bilinen ve hukuk dışı uygulamaların odağı haline gelen süreçte 13.04.2009 tarihinde usul ve yasalara aykırı bir şekilde gözaltına alındığını, 17.04.2009 tarihinde aynı şekilde usul ve yasalara aykırı bir şekilde tutuklandığını ve aynı gün kalp spazmı geçirerek hayati tehlikesinin halen devam ettiğini, davalıların, 09.03.2010 tarihinde soyut ve dayanaksız gerekçelerle tutukluluğun devamına karar vererek yasanın açık hükmüne aykırı davrandıklarını ileri sürerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573. maddesi gereğince her bir davalı aleyhine ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; görev, husumet ve esasa ilişkin nedenlerle davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nce ilk derece mahkemesi sıfatıyla, “İddia ve dayanılan maddi olgular itibariyle davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141. maddesinde sayılan koruma tedbirinin uygulanmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin bulunması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141-144 maddeleri gereğince Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu” gerekçesiyle “dava dilekçesinin reddine” dair oyçokluğuyla verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulu’na gelmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nda temyiz incelemesine konu olan eldeki davanın, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nde mi, yoksa Ağır Ceza Mahkemesinde mi görülüp sonuçlandırılması gerektiğine dair görev noktası, sorunun özünü teşkil etmektedir.

Görev sorununun çözümü, iddianın kapsamı ve davanın konusu itibariyle uygulanması gereken mevzuatın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141 ve devamı maddeleri mi, yoksa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ve devamı (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573 ve devamı) maddeleri mi olduğu sorusunun cevaplanabilmesi ile mümkündür.

Bu soruya doğru cevabın verilebilmesi ise, genel olarak hakimlerin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat davası ile koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında öteden beri kabul gören ilkeler ve yasal düzenlemelerin ortaya konulması ve irdelenmesini gerektirir:

I- Genel olarak hakimlerin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat davalarında kabul gören ilkeler ve yasal düzenlemeler: