muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4597, Karar No: 2016/9120, Tarih: 17.11.2016

. Bundan sonra taşınmazların başında elverdiğince yaşlı, taşınmazı iyi bilen, taraflarla husumeti bulunmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri, fen ve 3 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte her bir taşınmaz başında Hazine tapuları tek tek yerel bilirkişi yardımı fen bilirkişi eli ile uygulanmalı, fen bilirkişisinden tapu kaydı haritası ile kadastro paftası haritası ölçekleri eşitlenerek ve zemine çakıştırılarak uygulanmasını ve buna göre tapu kayıtlarının kapsamlarını gösterir krokili rapor alınmalı, tapu kaydının haritasının fenni sıhhatte uygun olmaması halinde sınırları itibariyle uygulanarak, tek tek kapsamları kroki de gösterilmeli, belirtmelik tutanağında uygulanan kayıtlar varsa bu kayıtlarda zemine uygulanarak aynı yöntemle kapsamları belirlenmeli, yerel bilirkişi, tanıklar ve tespit bilirkişilerinden taşınmazın öncesinin ne olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başladığı, kim tarafından, ne zamandan beri kullanıldığı, kamu orta malı niteliğinde mera, yaylak gibi yerlerden olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, keşifte alınan beyanlar komşu parsellerin tutanak ve dayanağı kayıtlar ile denetlenmeli, ziraatçı bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazların öncesinin ne olduğu, toprak yapısı, bitki örtüsü, komşu parsellerle mukayesesi, komşu mera taşınmazları ile arasında doğal ya da yapay kadim bir sınırın bulunup bulunmadığı, mera taşınmazları ile aynı özellikleri taşıyıp taşımadığı ve taşınmazların mera vasfında olup olmadığı hususlarında bilimsel verilerle desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı, taşınmazların değişik yönlerden fotoğrafları çektirilerek rapora eklenmeli, belirtilen şekilde yapılan uygulama sonunda taşınmazların Hazine'ye ait tapu kayıtları kapsamında kalmaları halinde tapu kayıtlarının tesisinden geriye 20 yıllık zilyetlik süresinin davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediği, tapu kayıtları kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümlerinin bulunması halinde davacı yararına tespit tarihinden geriye 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak değerlendirilmeli, bundan sonra davanın esası hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16052, Karar No: 2014/26025, Tarih: 26.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16052 E.  ,  2014/26025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ayni Kanunun 231/12 maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından dosyanın itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Katılan idare vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan sanığın da imzasını taşıyan suç tutanağında, sanığın teli tamir ederken görülüp, oksijen kaynağı ile direkleri keserken otların tutuştuğunu ve söndüremediğini beyan ettiğinin yazılı bulunmasına; dosya içerisindeki ... .... A.Ş.ile yapılan sözleşme ve eklerinden işin... İnş.a verilip sanığın ...vekaleten işi yürüttüğünün anlaşılmasına; sanığın 17/1/2012 tarihli savunmasında diğer sanıkların yanında çalışan işçileri olduğunu; sanık ...’ın da 13/9/2010 tarihinde talimatla alınan savunmasında, sanık ... işverenleri olduğunu beyan etmelerine göre zabıt mümziilerinin dinlenip sözleşmenin 23 ve 25.maddeleri gereğince sanığın sorumluluğunun da değerlendirilmesinden sonra bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1234, Karar No: 2014/3903, Tarih: 13.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1234 E.  ,  2014/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 30/10/2013

Numarası : 2012/366-2013/557

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş akdinin davalı işverence haksız nedenle feshedildiği iddiasına dayalı kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda mahkeme kararının gerekçesinde zamanaşımı def'i dikkate alınarak ek bilirkişi raporundaki hesaplamaların dikkate alındığı belirtilmesine rağmen gerekçede 14.055,69 TL fazla çalışma, 1.646,99 TL hafta tatili, 613,85 TL genel tatil alacağı bulunduğu belirtilmekle gerçekte ilk raporun esas alındığı ortaya konmuştur. Kararın gerekçesi kendi içerisinde çelişkili olup hüküm fıkrasında hüküm altına alınan fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacak miktarlarınında nasıl tespit edildiği denetlenememektedir.

Yapılacak iş, esas alınan bilirkişi raporu doğruca açıklanarak bilirkişiye bu rapora göre, dava dilekçesinde talep edilen miktarlar dikkate alınmak suretiyle %40 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle davacının talep edebileceği fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını belirletmek, kararı davacının temyiz etmediğinde gözetilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34364, Karar No: 2017/6174, Tarih: 22.05.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/34364 E.  ,  2017/6174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, katılan ... 11/07/2014 havale tarihli dilekçesi ile ayrıntılı temyiz dilekçesi sunmak için süre tutumu talep ettiğinden, katılanın temyiz talebine ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir, bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın, katılana hitaben söylediği kabul edilen, " ne şehittir ne gazi çok kurnazdır bizim Niyazi" şeklindeki ifadelerin bir bütün olarak değerlendirildiğinde, düşüncesini açıklamaya yönelik eleştirisel nitelikteki sözler olup, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141, 5271 sayılı CMK’nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK’nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği, hükmün CMK’nın 230. maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin CMUK’nın 308/7. maddesinde kesin hukuka aykırılık hali olarak düzenlendiği gözetilmeden, gerekçesiz hüküm kurulması,

b- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

b- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı, katılan ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'ın temyiz nedenleriyle tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13397, Karar No: 2013/258, Tarih: 21.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13397 E.  ,  2013/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.04.2012 gün ve 2012/2 Esas, 2012/23 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri uyarınca usulüne uygun teşekkül ettirilmiş heyetten mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınıp, sonucuna göre TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13182, Karar No: 2020/839, Tarih: 03.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13182 E.  ,  2020/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1)Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ..., ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 03.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/987, Karar No: 2019/409, Tarih: 22.01.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/987 E.  ,  2019/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil-alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 22.01.2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacılar vekili Av.... ile davalılar vekili Av. ... ve Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar ;16.02.2000 tarihli noterde düzenlenen sulhname ile davalı ...'ın “... mevkiinde bulunan 1 parsel sayılı taşınmazın 1312,5 m2'ni davacı ...'na, 2375 m2'sini ise ... 'ya vermeyi taahhüt etmesine rağmen sulhnameye konu taşınmazları damadı davalı ...'ya devirettiğini, davalı ...'nın ise sulhnameden haberi olmasına rağmen kötüniyetli olarak taşınmazı devir aldığını iddia ederek,sulhname gereğince taşınmazın davalı ... adına olan tapusunun iptali ile davacılar adına tesciline aksi takdirde taşınmazın rayiç değerinin şimdilik 7.800 TL (ıslahla 59.076 TL)'sinin davacı ... 'na 7.900 TL (ıslahla 106.875 TL)'sinin ise ... vereseleri olan diğer davacılara verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar vekili cevabında; davanın zamanaşımı nedeniyle reddini aksi takdirde davacı ...'nun bedeli tamamen aldığına ilişkin 20.02.2001 tarihli belge bulunduğunu, taşınmazın bedelinin ödenmesi nedeniyle davacı ... tarafından açılan davanın esastan reddi ile davalı ... aleyhine açılan davanın ise husumetten reddini dilemiştir.

Davacılar vekili 24.10.2011 tarihli dilekçe ile; tapu kayıtları celbedildiğinde davalı ...'ın dava konusu taşınmazı kızı ...'ya devrettiğinin anlaşıldığını bu nedenle ...'nın davalı tarafta yer almasını talep ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece; tescil talebinin reddi ile davaya konu taşınmazların rayiç değerleri tespit edilerek, 59.076 TL'nin davalılardan tahsili ile davacı ... , 106.875 TL'nin davalılardan tahsili ile ... mirasçıları olan diğer davacılara verilmesine karar verilmiş, hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.04.2013 tarih ve 2013/3903 Esas- 2013/6707 Karar sayılı ilamı ile;

Mahkemece; tescil talebinin reddi ile davaya konu taşınmazların rayiç değerleri tespit edilerek, 59.076 TL'nin davalılardan tahsili ile davacı ... , 106.875 TL'nin davalılardan tahsili ile ... mirasçıları olan diğer davacılara verilmesine karar verilmiş, hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.04.2013 tarih ve 2013/3903 Esas- 2013/6707 Karar sayılı ilamı ile;

".....Dosyada bir fotokopisi bulunan ve davalının ödeme iddiası ile ilgili olarak dayandığı 20.02.2001 tarihli belgede davacı ...'na devir edilecek 1312.5 m2'lik taşınmazın karşılığı olarak ...'ın, ... 400.000.000 TL'yi peşin ödediği kalan miktarı ise 01.03.2001 tarihinde ödeyeceğinin kararlaştırıldığı ve belgenin alt kısmında "yukarıda belirtilen bedeli tamamen aldım" ... adı ile imzasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davanın esasını etkileyecek bu belge ile ilgili değerlendirme yapılmadan, karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulmuştur.

Bu durumda öncelikle davalı ...'dan sözleşme aslının dosyaya ibrazı istenerek, davalının delil olarak sunmuş olduğu bu belgenin ne amaçla düzenlendiği, davaya konu alacakla ilgisinin olup olmadığı araştırılmalıdır. Belirtilen belge ile ilgili iddia ve savunmaya açıklık kazandırmak için HMK.nun 169 vd. maddeleri uyarınca davacı ... ile davalı ... isticvap edilerek, belgenin ne amaçla düzenlendiği tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece davalı tarafından ödeme iddiasının delili olarak dosyaya sunulan bu belge hakkında değerlendirme yapılmadan eksik incelemeye dayanılarak hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca 16.02.2000 tarihli sulhnamede "1 nolu parselden 2375 m2'lik yeri ... vereseleri adına ... 'ya davalı ... vermeyi taahhüt eder,” şeklinde dördüncü madde kaleme alınmıştır. Metnin içeriğine göre belirtilen taşınmazın ... vereseleri adına ... 'ya verilmesi taahhüt edilmiştir. Sulhnamede belirtilen bu düzenleme uyarınca ... 'nın sulhnamede ki sıfatının, başka bir deyişle, sulhnamenin tarafı olarak mı ya da sulhnamede vekil sıfatıyla mı bulunduğu tartışılmadan hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bunlardan ayrı olarak; dava, başlangıçta davalılar ... ve ... aleyhine açılmıştır. Yargılama sırasında davalı ...'ya dahili davalı olarak tebligat yapılarak davaya dahil edilmiş ve bunun üzerine hüküm, davaya dahil edilen ... hakkında da kurulmuştur.

Usul Yasasında dava açıldıktan sonra diğer kişilerin davaya dahil edilmek suretiyle davalı sıfatını kazanması ve husumetin bu kişilere yöneltilmesi konusunda bir düzenleme yer almamaktadır. Bu nedenle dava, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilenlerden başka kimselere teşmil edilemez. Davalı ... hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmamaktadır.

O halde mahkemece; hakkında usulüne uygun biçimde açılmış bir dava bulunmadığı ve davada taraf olmadığı anlaşılan ... hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesi ile bozulmuştur.

O halde mahkemece; hakkında usulüne uygun biçimde açılmış bir dava bulunmadığı ve davada taraf olmadığı anlaşılan ... hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı vekilinin ibraz ettiği 21/3/2016 havale tarihli dilekçesinin incelenmesinde, ...'ın taahhüdünün muhatabının ve hak sahibinin ... olduğuna dair ... mirasçılarının beyanlarını havi ve ayrıca imzalarını havi olduğunun görüldüğü, Yargıtay bozma ilamına konu olan hususla ilgili olarak ...'nın taraf sıfatı taşımış olduğunun anlaşıldığı, 20.02.2001 tarihli davalının ödeme iddiasına dayanmış olduğu belgenin hangi maksatlı düzenlendiği hususlarıyla ilgili tarafların isticvab edildikleri, "20.2.2001 ( 600.000.000) Altı yüz milyon aldım)” “ Yukarıda Bahsedilen mevzu Bedelini tamamen aldım Ödeştim” ibarelerinin ve ayrıca imzalarında davacı ...'na ait olduğunun bilimsel olarak kabul edildiği, bununla birlikte mezkur yazılar haricindeki yazıların ona ait olmaması, ne zaman eklendiğinin tespitinin mümkün olmayışı ve bunlardan daha öte olarak belge içeriğinde mana bakımından fazlasıyla bir çelişki oluşundan dolayı; belgenin sıhhatine yönelik olarak vicdani kanıya varılamadığı, her ne kadar davacı vekili belgeyi hazırlayanların yaşça olgun olduklarından mana çelişkilerinin normal olabileceğini iddia etmiş ise de: yaptığı ödemeye mukabil yazılı belge almayı tedbiren öngören kişinin, benzer çelişkileri gidermek için farklı tedbirler alabileceği öngörebilmesinin hayatın olağan akışı içerisinde insan tabiatından beklenebileceği, belge aslının incelenmesi sonucunda da: davacının belgenin farklı yerlerinde sürekli sıfat değişikliğine uğradığı, alacaklı ve borçlu olduğu, davalının da aynı şekilde sıfatının değişikliklerine uğradığı, ortadaki bu kadar çelişkiye rağmen belgeyi net ve kesin delil kabul ederek hükme esas alınmasında, mantıki olarak yeterli delil elde edilemediği ve vicdani kanıya ulaşılamadığı gerekçesiyle davanın alacak yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.