muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/389, Karar No: 2011/3215, Tarih: 02.05.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/389 E.  ,  2011/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülüklerine ve müsadereye, sanık ... Kurnaz'ın hükümlülüğüne ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ün, 8.4.2010 ve 3.5.2010 tarihli dilekçeler ile hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla; adı geçen sanığın temyiziyle ilgili olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 2.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9928, Karar No: 2021/15442, Tarih: 06.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/9928 E.  ,  2021/15442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu dosyada; davacı 2011-2014 yılları arasında ücretli öğretmen olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, davacının 15/09/2020 tarihli duruşma gününden haberdar olduğu halde duruşmaya gelmediği ve mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, davanın takip edilmemesi nedeniyle 6100 sayılı HMK.'nun 150/1. maddesi gereğince, aynı tarihte dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, karar tarihinden itibaren üç aylık yasal süre içinde yenileme talebinde de bulunulmadığı anlaşıldığından, 6100 sayılı HMK.'nun 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326'ncı maddesinde belirtildiği üzere, vekâlet ücreti de dâhil yargılama giderlerinin davada haksız çıkan, yani aleyhe hüküm verilen tarafa yükletileceği, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi ve temyiz eden davalı Kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiği ve dava tarihi itibariyle kurumun davada "davalı" sıfatına haiz olması nazara alınarak davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin Yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeksizin, buna ilişkin karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasına “davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekil ile temsil olunduğundan hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücreti tarifesi gereğince 3.400,00-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına verilmesine” cümlesinin yazılarak, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21214, Karar No: 2015/7653, Tarih: 29.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/21214 E.  ,  2015/7653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili müvekkilinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 11.02.2014 tarihli ilamı ile “...davalı tarafından davacının ihbar tazminatına karşılık yapılan 1040,25 TL, kıdem tazminatına karşılık olarak yapılan 1915,42 TL ödemelerin mahsup edilerek varsa kalan bakiye kısımlar yönünden kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınması gerekirken mahsup yapılmadan hüküm kurulması bozma nedenidir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş ve davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda; mahkeme tarafından gerekçe kısmında ihbar tazminatına karşılık 1.040,25 TL kısmi ödeme yapıldığı anlaşıldığından yapılan ödeme mahsup edilmek suretiyle ihbar tazminatı alacağının 468,28 TL olduğunun anlaşıldığı belirtilmesine rağmen hüküm kısmında toplamda 1.476,81 TL ye hükmedilerek fazladan ihbar tazminatına hükmedilmiş olduğu gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratıldığı anlaşıldığından karar hatalı olup bozmayı gerekmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10246, Karar No: 2015/6876, Tarih: 26.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10246 E.  ,  2015/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... Konut Yapı Kooperatifi'nin 1997 yılı içerisinde üyelik borçlarını yerine getirmeyerek ihraç edilen üyelerden dolayı kooperatife kalan konutların, 23.03.1997 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı sonunda tahmin edilen bedeli belirlenerek 14 adet konutu ihale yöntemi ile satışa çıkardığını, müvekkilinin bu ihaleden dava konusu 11 ada, 9-A no'lu konutu satın aldığını, bu şekilde konutun sahibi olduğunu, müvekkiline satılan konutun daha önce aynı kooperatif üyesi bulunan davalıların murisi adına kayıtlı olduğunu, murisin kooperatife olan yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeni ile kooperatif üyeliğinden ihraç edildiğini, kooperatiften çıkarma kararının usul ve yasaya uygun olmaması nedeni ile çıkarma kararının iptali için muris tarafından dava açıldığını, mahkemece üyelikten ihraç kararının iptal edildiğini, ardından ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde davalıların tapu iptal ve tescil davası açtığını, müvekkilinin konudan böylelikle haberdar olduğunu, konutu herkese açık ihaleden satın aldığını, iyiniyetli olduğunu, konutu kaba inşaat halinde aldıktan sonra toplam 35.505,00 TL' lik masraf yaptığını ileri sürerek, müvekkili adına tescil edilmiş konutun tapusunun iptaline o davada karar verilmesi halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davaya konu taşınmazın mülkiyetinin müvekkillerine geçmediğini, bu konuda hiçbir karar verilmediğini, fiili kullanımın halen davacı üzerinde olduğunu, müvekkillerinin şu aşamada taşınmazın sahibi olmadığını, yapılan satışın kooperatif tarafından yapıldığını, husumetin kooperatife yöneltilmesi gerektiğini, davacı tarafından yapıldığı iddia edilen masrafların belgelenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davaya konu taşınmazın mülkiyetinin müvekkillerine geçmediğini, bu konuda hiçbir karar verilmediğini, fiili kullanımın halen davacı üzerinde olduğunu, müvekkillerinin şu aşamada taşınmazın sahibi olmadığını, yapılan satışın kooperatif tarafından yapıldığını, husumetin kooperatife yöneltilmesi gerektiğini, davacı tarafından yapıldığı iddia edilen masrafların belgelenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların davacı aleyhine açtıkları tapu iptal ve tescil davasının sonucunun beklenildiği, davanın davalılar lehine sonuçlandığı ve kararın kesinleştiği, işbu davada yapılan keşif ve dinlenen tanık beyanlarından davacı tarafça dava konusu taşınmaza masrafların yapılmış olduğunun anlaşıldığı, davacının tadilatları 1997 yılında yapmış olduğu hukukçu bilirkişi raporunda belirtilmiş ise de, taşınmaz için yapmış olduğu zorunlu ve faydalı masrafları davalılardan talep edebilmesi için söz konusu masrafların davalılar yararına bir zenginleştirme meydana getirmesi gerektiği, davacı tarafından 1997 yılında yapılan imalatların halihazırda davalılarca istifadesinin mümkün olmadığı, ekonomik ömrünü tamamlamış inşaat malzemeleri olduğu, imalatların davalılar lehine bir zenginleştirme meydana getirmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 266/1. (1086 sayılı HUMK'nın 275.) maddesi "Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü içermektedir. Aynı Kanun'un 282. (1086 sayılı HUMK’nın 286.) maddesinde belirtilen bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı ve hakimin

bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği hükmü, HMK'nın 281. (HUMK'nın 283.) madde hükmü uyarınca bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor ya da sözlü açıklama alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği şeklinde anlaşılmalıdır. Yoksa, hakimin bir kez bilirkişi incelemesine karar verildikten sonra bundan dönerek uyuşmazlığın çözümünün hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki ve mesleki bilgi ile çözümlenebileceği kabul edilemez. Kaldı ki, somut uyuşmazlık çözümünde bilirkişinin rey ve mütalaasına başvurulmasını zorunlu kılar niteliktedir.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nın 279/2. vd. maddeleri hükümlerinde, birden fazla bilirkişi ile yapılacak incelemenin usulü düzenlenmiştir. Bilirkişilerin raporu yazılı vermesi gereken hallerde, konuyu bir arada görüşüp müzakere ederek rapor hazırlamaları gerekmekte olup, ancak azınlıkta kalan bilirkişi varsa oy ve görüşünü ayrı bir rapor halinde de mahkemeye sunması mümkündür.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nın 279/2. vd. maddeleri hükümlerinde, birden fazla bilirkişi ile yapılacak incelemenin usulü düzenlenmiştir. Bilirkişilerin raporu yazılı vermesi gereken hallerde, konuyu bir arada görüşüp müzakere ederek rapor hazırlamaları gerekmekte olup, ancak azınlıkta kalan bilirkişi varsa oy ve görüşünü ayrı bir rapor halinde de mahkemeye sunması mümkündür.

Somut olayda, mahkemece hukukçu ve inşaat mühendisi bilirkişi refakatinde keşif ve inceleme yapıldığı, inşaat mühendisi bilirkişinin 06.11.2013 havale tarihli raporunda, davacı tarafça yapılan tadilatların keşif tarihi itibariyle değerinin 7.338,00 TL olduğu; hukukçu bilirkişinin 16.12.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda, taşınmazın 1997 yılında kaba inşaat şeklinde davacıya teslim edildiği, davacı tarafından daha sonra yapılan imalatların ekonomik ömrünün tamamlanıp tamamlanmadığı hususunda teknik bilirkişiden ek rapor alınması gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, hukukçu bilirkişinin görüşü doğrultusunda bilirkişi kurulundan HMK'nın 279/2. maddesi hükmüne uygun olarak birlikte kaleme alınacak ek rapor düzenlenmek üzere dosyanın bilirkişi kuruluna tevdi edilerek, davacı vekilinin itirazlarını da cevaplandıran denetime elverişli, açıklamalı, ayrıntılı ek rapor alındıktan sonra davalı asılların 15.11.2013 tarihli dilekçelerindeki, ''Bilirkişinin çıkardığı 7.338,00 TL tutarındaki rapora hiçbir itirazımız yoktur. Davacının daireyi bize teslimi halinde, teslim tarihine kadar doğan kira alacağımızı mahsup edip, geri kalan meblağı ödemeye hazırız" şeklindeki açıklamaları ve bu beyanın davanın kabulü anlamına gelip gelmediği de gözetilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, dava konusu tadilatların hangi tarihte yapıldığına ve ekonomik ömrünü tamamlayıp tamamlamadığına ilişkin teknik nitelikteki uyuşmazlık ile ilgili inşaatçı bilirkişi raporunda bir görüş bildirilmemesine rağmen, somut dayanakları gösterilmeksizin varsayıma dayalı sonuca ulaşılması ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, davalılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6494, Karar No: 2013/23564, Tarih: 23.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6494 E.  ,  2013/23564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin kıdem, ihbar ve manevi tazminat ile yıllık ücretli izin, ücret ve bayram harçlığı alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.01.2013 gün ve 2010/35409 Esas, 2013/600 Karar sayılı kararı ile “Somut olayda işyerinde önemli miktarlarda hammadde kayıplarının olduğu, davacı işçinin savunmasında 19.10.2006 tarihinde irsaliyesiz çıkan hammaddeyi göremediğini o gün izinli olduğunu beyan ettiği, davacının depo sorumlusu olarak çalıştığı, olayın ardından amiri konumundaki ...’in kendi isteğiyle işten ayrıldığı ve işverene karşı dava açmadığının anlaşıldığı, hammadde hırsızlığı iddiasına dayalı olarak Jandarma tarafından ifadesi alınan işyerinde forklift görevlisi olarak çalışan ... beyanında, ...’in olmadığı durumlarda yardımcısı konumunda olan davacının talimatıyla yükleme yaptığını, 2006 yılı Eylül ayı içinde davacının talimatıyla yükleme yaptığını, yükleme aşamasında bir ara hammaddenin saklandığını, davacıya gelen telefon üzerine karşıdaki kişiye “... Bey geldi gitti, taarruz geçti hepimize hayırlı oldun dediğini” beyan ettiği, hammaddelerin izinsiz çıkarılması olayına bağlı olarak bir kısım zanlılar hakkında kamu davası açıldığı, davacının da aralarında bulunduğu bazı kişiler hakkında takipsizlik kararı verildiği, davacı hakkında takipsizlik kararı verilmesinin eylemin suç oluşturup oluşturmadığı ile ilgili olup, davranışın doğruluk bağlılığa aykırılık oluşturup oluşturmadığı ile ilgili belirleyici olmayacağı, konunun uzmanı olan bilirkişilerce değerlendirilmesi ve davacı işçinin görev unvanı ile dosyadaki diğer deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak, doğruluk ve bağlılığa aykırı bir davranışın olup olmadığının belirlenmesi gerektiği, yüklemenin o dönemde yönetim kurulu başkanı emriyle emanet olarak yapıldığı şeklinde değerlendirme ile feshin haksız olduğuna dair karar verilmesinin yerinde olmadığı, yine işverence hammadde yönünden düzenli kayıt tutulmamış olması ve açıkta bırakıldığından söz edilerek davacıya sorumluluk yüklenmemiş oluşunun dosya içeriğine göre hatalı olduğu, davacının görevi gereği hammaddenin sevkiyatının nasıl yapılacağını bilmesi ve buna uygun olarak kayıt altına alması gerektiği, ancak işyerinde amir konumunda çalıştığı anlaşılan ...’in olayın ardından istifa ederek ayrıldığı tanıklarca ifade edilmiş olup, olayda davacının sorumluluğunun olup olmadığı bu olgular çerçevesinde belirlenmesi ve sonucuna göre davaya konu tazminat istekleriyle ilgili bir karar verilmesi gerektiği, eksik incelemeyle ve emsal dosyada alınan bilirkişi raporuyla yetinilerek karar verilmesi hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, bozmaya karşı direnilmiş ve salt direnme hükmü kurulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, bozmaya karşı direnilmiş ve salt direnme hükmü kurulmuştur.

Direnme kararının süresi içinde davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Somut olayda işyerinde önemli miktarlarda hammadde kayıplarının olduğu, davacı işçinin savunmasında 19.10.2006 tarihinde irsaliyesiz çıkan hammaddeyi göremediğini o gün izinli olduğunu beyan ettiği, davacının depo sorumlusu olarak çalıştığı, olayın ardından amiri konumundaki ...’in kendi isteğiyle işten ayrıldığı ve işverene karşı dava açmadığının anlaşıldığı, hammadde hırsızlığı iddiasına dayalı olarak Jandarma tarafından ifadesi alınan işyerinde forklift görevlisi olarak çalışan ... beyanında, ...’in olmadığı durumlarda yardımcısı konumunda olan davacının talimatıyla yükleme yaptığını, 2006 yılı Eylül ayı içinde davacının talimatıyla yükleme yaptığını, yükleme aşamasında bir ara hammaddenin saklandığını, davacıya gelen telefon üzerine karşıdaki kişiye “... Bey geldi gitti, taarruz geçti hepimize hayırlı oldun dediğini” beyan ettiği, hammaddelerin izinsiz çıkarılması olayına bağlı olarak bir kısım zanlılar hakkında kamu davası açıldığı, davacının da aralarında bulunduğu bazı kişiler hakkında takipsizlik kararı verildiği, davacı hakkında takipsizlik kararı verilmesinin eylemin suç oluşturup oluşturmadığı ile ilgili olup, davranışın doğruluk bağlılığa aykırılık oluşturup oluşturmadığı ile ilgili belirleyici olmayacağı, konunun uzmanı olan bilirkişilerce değerlendirilmesi ve davacı işçinin görev unvanı ile dosyadaki diğer deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak, doğruluk ve bağlılığa aykırı bir davranışın olup olmadığının belirlenmesi gerektiği, yüklemenin o dönemde yönetim kurulu başkanı emriyle emanet olarak yapıldığı şeklinde değerlendirme ile feshin haksız olduğuna dair karar verilmesinin yerinde olmadığı, yine işverence hammadde yönünden düzenli kayıt tutulmamış olması ve açıkta bırakıldığından söz edilerek davacıya sorumluluk yüklenmemiş oluşunun dosya içeriğine göre hatalı olduğu, davacının görevi gereği hammaddenin sevkiyatının nasıl yapılacağını bilmesi ve buna uygun olarak kayıt altına alması gerektiği, ancak işyerinde amir konumunda çalıştığı anlaşılan ...’in olayın ardından istifa ederek ayrıldığı tanıklarca ifade edilmiş olup, olayda davacının sorumluluğunun olup olmadığı bu olgular çerçevesinde belirlenmesi ve sonucuna göre davaya konu tazminat istekleriyle ilgili bir karar verilmesi gerektiği, eksik incelemeyle ve emsal dosyada alınan bilirkişi raporuyla yetinilerek karar verilmesi hatalı olduğu” gerekçesi ile verilen karara karşı yerel mahkemece direnme kararı verilmiş ise de, salt direnme hükmü kurulduğu, isteklerin tekrar hüküm altına alınmadığı, bozmadan önce davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın bozulmakla ortadan kalktığı, bozma kararından sonrada Mahkemece HMUK.nun 388 vd. HMK.nun 297

.nun 388 vd. HMK.nun 297. maddelerinde belirtilen unsurları taşıyacak şekilde yeni bir karar verilmek zorunluluğu bulunduğu, kararın bu hükümlere aykırı verildiği, ancak bu hususun değerlendirilmesinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun yetki ve görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 23.09.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12966, Karar No: 2017/1273, Tarih: 10.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12966 E.  ,  2017/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Mağdurun çantasının sokak kamera kaydının bulunduğu .... Keçiören/Ankara adresinde zorla alındığı, kamera kaydından olayın failinin sanık olduğunun tespiti sonrası polisin çevrede yaptığı araştırma sonucu sokak kamera kaydı olmayan.../Ankara adresinde mağdura ait çantanın bulunarak mağdura verildiğinin anlaşılması karşısında, olayda TCK’nun 168. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6455, Karar No: 2010/3043, Tarih: 15.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6455 E.  ,  2010/3043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Tespitin ve davalı ... Başkanlığının dayanağını oluşturan Belediye Encümen Kararı ile oluşan tapu kaydının yöntemince mahalline uygulanması; 20.4.2005 tarihinde kabul edilerek, 4342 sayılı Mera Kanunu’nun geçici 3. maddesinde değişiklik yapan, 5334 sayılı Yasa’nın 1. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan belediye ve mücavir alanı sınırları içerisinde kalan ve 01.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisindeki yerleşim yerleri olarak işgal edilerek mera olarak kullanımları teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacının değiştirilerek Hazine adına tescillerinin yapılacağı, ancak bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye ve kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescillerinin bedel talep edilmeksizin aynen devam edeceğine" ilişkin hüküm gözetilmek ve çekişmeli taşınmazların mera olarak kullanılmalarının teknik açıdan mümkün olup olmadığı da değerlendirilmek suretiyle ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Hazine davasının kabulü ile çekişmeli 318 ada 19, 48, 49, 50, 51, 52, 53 ve 54 parsel sayılı taşınmazların mera niteliği ile sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Eynesil Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.