muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20821, Karar No: 2018/8221, Tarih: 10.09.2018

illiyet bağının bulunması sorumluluk için gerekli olup hareket unsurunu haksız fiilin sonuç unsuruyla birlikte değerlendirmek gerekir ( Doç. Dr. A. Akartepe T.B.K. Haksız fiilden doğan borç ilişkileri - Prof Dr. ...... Tercier sorumluluk hukuku S. Özdemir çevirisi. 1983 Sh. 12-14 ).

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir.

Bu sebeple, sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır(Prof. Dr. ......... Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı ,Cilt 2 ,sf: 14-15).

Somut olayda; davacıların murisinin 25/05/2008 tarihinde dava dışı ...... Bayhan'ın evindeki elektrik arızasını gidermek için çalışırken yüksek gerilime kapılarak öldüğü ve davacıların da maddi ve manevi tazminat istemli olarak eldeki davayı açtıkları sabittir.Mahkemece, her ne kadar, alınan 3'lü heyet raporu dikkate alınarak davalı ... şirketinin meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; Dairemizin yerleşik içtihatları incelendiğinde de görüleceği üzere, davalı ... şirketinin TBK'nun 69 ve 71. maddeleri gereği kusursuz sorumluluk ilkesi (tehlike sorumluluğu) gereği meydana gelen olaydan dolayı sorumlu olduğu kuşkusuzdur. Bu nedenle mahkemece hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; alanında uzman ayrı bir 3'lü bilirkişi heyetinden Dairemizin yerleşmiş içtihatları da gözetilmek suretiyle kusur oranlarının tespiti yönünden yeniden bilirkişi raporu alınması, kusur oranları belirlendikten sonra ise,alanında uzman aktüerya bilirkişiden davacıların maddi tazminat talepleri yönünden rapor alınması suretiyle sonucuna uygun şekilde hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,10.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29815, Karar No: 2014/26222, Tarih: 10.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/29815 E.  ,  2014/26222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 35, 116/2 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlığa teşebbüs ile iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gerektirdiği cezaların miktar ve nev'i itibariyle tabi oldukları aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, suçun işlendiği 03.11.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11954, Karar No: 2015/2482, Tarih: 05.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11954 E.  ,  2015/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure...'ye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı eylemiyle ilgili 5237 sayılı TCK.nın 103/1, 103/3 ve 43/1. maddeleri gereği 16 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası yerine, yanlış hesap sonucu 16 yıl 10 ay hapis cezası belirlenerek eksik cezaya hükmolunmuşsa da, karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14577, Karar No: 2010/11883, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14577 E.  ,  2010/11883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 21.11.1995-26.02.2004 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum ve Milli Eğitim Bakanlığı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı işverene ait işyerinde 21.11.1995-26.02.2004 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tesbiti ile işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının davalı işverenler Milli Eğitim Bakanlığı Ankara Keçiören Halk Eğitim Merkezi ve Akşam Sanat Okulu Müdürlüğü işyerinde 27.11.1995-01.06.2001 tarihleri arasında part-time olmak üzere her ay 12 şer gün hizmet akdi ve asgari ücretle sürekli çalıştığının, 01.06.2001-27.02.2004 tarihleri arasında davalı ... Bakanlığı Vakfı işyerinde sürekli ve her ay 30 ar gün hizmet akdi ve sigorta prim bordrolarında gösterilen ücretlerle çalıştığının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının davalı işverenlerden tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden Halk Eğitim Merkezi Akşam Sanat Okulunda 1995-1996 öğretim yılı öğrenci aday defterinde isminin bulunduğu, 1995-1996, 1997-1998 ve 2001 öğretim yıllarında bilgisayar usta öğrenci olarak, bilgi işlem atölyesinde bordro basımı, geri bildirim kabulü ve bordro düzeltmeleri ve teslimi görevlerinde 1996,1997,1998,1999 yıllarında aylık ücretlerle görevlendirildiği, döner sermayeden ücret verildiği, 01.01.2001 tarihinden 27.02.2004 tarihine kadar döner sermaye hizmetlerinin Milli Eğitim Bakanlığı Sağlık Eğitim Vakfına devredildiği, hizmet cetvelinde davacının Halk Eğitim Merkezi işyerinden 05.10.1998 tarihli işe giriş bildirgesi ile 36 gün çalışmasının bildirildiği, Milli Eğitim Bakanlığı Sağlık Eğitim Vakfı işyerinden de 01.06.2001 tarihli işe giriş bildirgesi ile 2001 yılında 210 gün, 2002 yılında 358 gün, 2003 yılında 238 gün çalışmasının bildirildiği, 1998 yılı ücret bordrosunda usta öğretici olarak ayda 12 günden 88 gün ücret ödendiği, bordronun imzasız olduğu bu bordrolarda 70-75 kişi çalışanın isminin bulunduğu, ayrıca 31.12.1995 tarihli gider tahakkuk listesinde davacının ve daha 10 çalışanın isminin bulunduğu davacı tanıkları Sabahat ...'ün Nuh Eskiyapar İlk okulunda mutemet, Halil Yılmaz'ın Aşık Veysel ilk okulunda, Behiye Demirel'in Halk Eğitim Merkezinde (1990-2000 yılları arasında ) Ertuğrul Mengü'nün Keçiören Lisesi müdür yardımcısı, Filiz Koyuncu'nun Aktepe Lisesinde mutemet olduğu (davacının 1995, 1996,1997 yıllarında Halk Eğitim Merkezinde 1 yıl öncesine kadar çalıştığını söylediği) davacının 27.02.2004 tarihinde işten çıkışının bildirildiği görülmüştür.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar karşısında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu yön Yargıtay Hakuk Genel Kurulunun 16.09.1999 gün 1999/21-510-527, 30.06.1999 gün 1999/21-549-555, 05.02.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 03.11.2004 gün, 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 01.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Gerçekten ifadesi hükme dayanak alınan tanıkların davacıyla birlikte bu işyerinde çalışan kayıtlara geçmiş tanıklar olmadıkları, Keçiören'de Aktepe Lisesinde, Eskiyapan İlköğretim Okulunda, Keçiören Lisesinde görevli oldukları, davacının çalışmasının tam doğrulanmadığı, Halk Eğitim Merkezinde davacıyla çalışan kayıtlara geçmiş 50 den ziyade çalışan, Milli Eğitim Bakanlığı Sağlık Eğitim Vakfında en az 10 çalışan olduğu halde bu kişilerin beyanlarına başvurulmadığı anlaşılmaktadır.

Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez.

Öte yandan, davacının Halk Eğitim Merkezi işyerindeki çalışmaları 05.10.1998 tarihli davacının imzasını taşıyan işe giriş bildirgesi ile Kuruma kısmi olarak bildirilmiş 36 gün bildirime uygun olarak primleri ödenmiştir. Milli Eğitim Bakanlığı Sağlık Eğitimi Vakfı işyerinden de davacının çalışmaları 01.06.2001 tarihli davacının imzasını taşıyan işe giriş bildirgesi ile Kuruma kısmi olarak bildirilerek bildirime uygun olarak 2001 yılında 210 gün, 2002 yılında 358 gün, 2003 yılında 238 gün bildirime uygun olarak primleri ödenmiştir. Yazılı belgelerin varlığı davacının bu dönemdeki çalışmaları işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir.Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin bulunması durumunda tanık sözlerine değer verilemez. Dairemizin giderek Yargıtayın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Yapılacak iş, davacının tespitini istediği sürelerle ilgili olarak eğer varsa davalı işverenin ücret bordrolarındaki davacının imzası olanlar saptanarak imzasını içeren bordrolara geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, imzalı olmayan bordrolardaki süreler yönünden de işverence SSK.'ya verilen dönem bordrolarındaki kayıtlı tanıklar saptanarak davacı ile birlikte çalışanlar ile yine davacı ile çalışan görevli personelin tanık olarak beyanlarına başvurmak gerçek çalışma olgusunun somut ve inandırıcı bigilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2.6 ve 79/8. maddeleri gereğince kanıtlandıktan sonra davacının hizmet süresini belirleyip varılacak sonuca göre işçilik alacaklarını da hesaplatıp karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalı SGK Başkanlığı ve MEB'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7347, Karar No: 2017/1712, Tarih: 07.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7347 E.  ,  2017/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife inşaat malzemesi verdiğini, buna karşın davalı yan yöneticilerinin malzemeler karşılığında borcu ödemediğini, vade konularak çeşitli tarihlerde bedeli toplam 60.102,00 YTL değerinde senetleri verdiğini, senetlerin vadesinde ödenmemesi nedeniyle icra takibi yapıldığını, ancak Kooperatifler Yasası'ndan kaynaklanan ve 3. kişilere karşı borçlanmayı öngören hükümler gereği kıymetli evrakın en az iki yetkili tarafından imzalanması gereği nedeniyle yalnızca kooperatif başkanı ...'ın eli ürünü olan senetlere dayalı takiplerin iptal ettirildiğini, oysa sevk irsaliyesi ve 11 adet faturadan anlaşılacağı üzere malzemelerin verildiği ve teslim edildiği yerin davalı kooperatif inşaatı olduğunu, malzemelerin davalılara teslim edildiğinin bilindiğini ve bedelinin ödenmediğinin sabit olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin vermiş olduğu inşaat malzemeleri karşılığı 60.102,00 YTL'nin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının sattığını iddia ettiği malzemeleri davalı kooperatife usulüne uygun biçimde teslim ettiğini kanıtlayamadığı, davacının kendi ticari kayıtlarının usulüne uygun ve lehine delil teşkil edebilecek nitelikte olmadığı, davalı kooperatif kayıtlarına ulaşılamadığı ve kayıp olduğu, ayrıca yargılaması sürdürülen ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/66 esas sayılı dava dosyasında ... İnşaat'ın yer aldığı ve malzemelerin bu firmaya verildiği savı mevcut ise de, bu firma ile davalı kooperatif arasında yapım sözleşmesinin malzemeli olarak düzenlendiği, bu dava dışı şirket aleyhine veya kooperatif yöneticileri aleyhine bir sorumluluğun ortaya çıkması halinde davalı kooperatif ile yapılan sözleşmenin niteliği gereği sorumlulukta illiyetin ortadan kalktığının kabulü gerektiği, davacının mevcut zarar ve ziyanı için dava dışı firmayı muhatap alması gerekeceği, davalı kooperatife karşı açılan bu davanın kanıtlanabilmesi için teslim olgusu yönünden teklif olunan yemin hakkını ise davacının yöntemine uygun şekilde kullanmak istemediği ve bu suretle bu hakkından vazgeçtiği belirtilerek, davacının kanıtlanamayan davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13863, Karar No: 2015/30423, Tarih: 02.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13863 E.  ,  2015/30423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/355419

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/364 (E) ve 2013/492 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun adli raporunda kesici aletle kalbine nafiz yaralandığının bildirilmesine, soruşturma aşamasında beyanı alınan tanık A.. K..'ın “...C.. A.. de Tevfik'e tekme attı. T.. Ç.. bu esnada yere düştü. C.. A.. Tevfik'in göğüs kısmına oturdu ve elinde bulunan bıçakla T.. Ç..'e "seni keseyim mi, öldüreyim mi" dedi. Bu esnada ben, S.. C.., Ali ve H.. A.. C.. A..'e engel olmaya çalıştık. Bu esnada ben C.. A..'ü Tevfik'in üzerinden çekip aldım...” şeklindeki anlatımına göre; sanığın mağduru yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralama eyleminde yaralanmanın niteliği, hedef alınan bölge gibi hususlar gözetilerek eylemin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delillerin takdir ve muhakemesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3414, Karar No: 2024/5006, Tarih: 08.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3414 E.  ,  2024/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/83 E., 2024/41 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Yargıtay 10. Hukuk Dairesince Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 25.08.1997-01.05.1998 ve 08.12.1999-Ağustos 2005 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde kesintisiz çalışan müvekkilinin bu çalışmalarının davalı işveren tarafından kuruma eksik bildirildiğini belirterek, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 25.08.1997-01.05.1998 ve 08.12.1999-Ağustos 2005 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre olan beş yıldan önceki taleplerin reddi gerektiğini, hizmet tespit davaları kamu düzenini ilgilendirdiğinden çalışma olgusunun özel bir duyarlılık ile araştırılmasının Yargıtay İçtihatları gereği olduğunu, davanın kabulü halinde dahi davanın açılmasına Kurumları sebebiyet vermediğinden Mahkeme masrafı ve vekalet ücretinden sorumlu olmayacaklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.10.2019 tarihli ve 2017/326 E., 2019/353 K., sayılı kararıyla; dinlenen tanık anlatımları ile davanın kabulüne, davacının 25.08.1997 -01.05.1998 ve 08.12.1999- 31.08.2005 tarihleri arasında davalı Aset Telekominikasyon İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. isimli işyerinde aralıksız çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2020/234 E., 2021/264 K., sayılı kararıyla; dosya kapsamına, mevcut delil durumuna, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine, istinaf yoluna başvuranın sıfatına, ileri sürülen istinaf nedenlerine ve yukarıda anılan ölçütlere göre yapılan inceleme sonucu, verilen kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden dolayı feri müdahilin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/4681 E., 2021/16398 K. sayılı kararıyla; eldeki dosyada, tanıkların davacının aralıksız çalıştığını belirtmesine rağmen davacının talebinin aralıklı olması karşısında, çelişkili beyanlara itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu, Mahkemece, yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı, öncelikle, dava konusu döneme ilişkin davalı şirkete ait her iki işyerine ait dönem bordroları fer'i müdahil Kurumdan celbedilerek, dava konusu dönemi kapsayacak şekilde çalışması olan bordro tanıkları tespit edilmesi gerektiği, yeteri kadar bordro tanıkları dinlenilmesi gerektiği, , iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihlerinin, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliğine göre eylemli çalışmanın var olup olmadığının, sürekli veya kesintili olup olmadığının, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen bordro tanıklarının ifadesi sonucunda davanın kısmen kabul, kısmen reddine, davacının, 25.08.1997-01.05.1998 ve 08.12.1999-30.06.2005 tarihleri arasında davalı Aset Telekomünikasyon İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. iş yerinde SGK’ya bildirilen günler dışında da sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile verilen kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, tanıkların beyanlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.