muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9987, Karar No: 2013/301, Tarih: 16.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/9987 E.  ,  2013/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 13/07/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, ölümle neticelenen trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece ıslah da nazara alınarak dava kısmen kabul edilmiş; hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince hakimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, davacıların ölenle yakınlık dereceleri, davalının tam kusurlu olması ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminatlar azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10399, Karar No: 2022/16561, Tarih: 19.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/10399 E.  ,  2022/16561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma; defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

...

Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4996 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da dava açılmış olduğu anlaşılmakla, bu suç yönünden mahallinde her zaman hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

1)Sanık ... hakkında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında; Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2014 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık ... hakkında, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna maddi menfaat gözeterek iştirak etmekten kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “sahte fatura kullanma” suçundan beraat hükmü kurulması yasaya aykırı,

2)Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/3844, Karar No: 2011/6763, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3844 E.  ,  2011/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Vek. Av. ...

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminat ile tedavi giderinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ...-Kar Hidrolik Mak.Oto San.Tic.Ltd.Şti'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 29.5.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sol ayak parmağında kırılma ve ezilme meydana gelen ancak sürekli işgöremezliğe uğramayan davacı işçinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi ile tedavi gideri ve ücret alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.000,00 TL manevi tazminatın 29.05.2006 olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, 68,43 TL tedavi gideri alacağının dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine ve davacının diğer istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Olay iş kazası olup, İş Hukuku ve sosyal güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

-/-

-2-

-/-

-2-

Somut olayda, soruşturma aşamasında ve kamu davasında bilirkişilerce sunulan raporlarda, olayın iş kazası olduğu, davacı ve davalı işverenin iş kazasının meydana gelmesinde kusurları bulunduğu ifade edilmiş ancak tarafların kusur oranları belirtilmemiştir. Kurum müfettişince hazırlanan 29.5.2006 tarihli raporda iş kazasının meydana gelmesinde kusurun tamamen davalı işverene ait olduğu, kazazede işçinin kusurunun bulunmadığı açıklanmasına karşın Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişince hazırlanan 21.9.2006 tarihli raporda davacının % 70, davalı işverenin ise % 30 kusurlu olduğu ifade edilmiştir. Mahkemece, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanunu'nun 77. maddesi ve tüzük hükümleri göz önünde tutularak, kusurun aidiyeti ve oranını hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirleyen rapor alınmadan manevi tazminata ve tedavi giderine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, mahkemenin hükme esas aldığı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişince hazırlanan 21.9.2006 tarihli raporda davacının % 70, davalı işverenin ise % 30 kusurlu olduğu açıklandığı halde mahkemenin davacıyı % 25, davalı işvereni % 75 oranında kusurlu kabul ederek hüküm kurması da yerinde değildir.

Yapılacak iş, konusunda uzman bilirkişilerden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulundan kusurun aidiyeti ve oranını hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirleyen rapor alarak olayda işverenin ve işçinin kusur oranlarını saptamak ve alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin kusur oranı belirlenmeden tazminat ve tedavi giderine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4007, Karar No: 2024/1846, Tarih: 18.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4007 E.  ,  2024/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2081 E., 2023/187 K.

DAVA TARİHİ : 15.08.2018-10.09.2018

KARAR : İstinaf başvurularının kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/712 E., 2019/1027 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı-davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kadını çeşitlerle kandırdığını, ailesinin etkisinde kaldığını, vaktini sürekli onlarla geçirdiğini, kadını hor gördüğünü, cinsel birliktelikten kaçındığını, tedaviye yanaşmadığını, ailesinin hakaretine sessiz kaldığını, iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı aylık 7.000,00 TL tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakasına, kadın yararına 1.000.000,00 TL maddî, 1.000.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı-davalı kadın vekili 05.03.2019 tarihli talep artırım dilekçesi ile, nafaka ve tazminat taleplerini kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı aylık 20.000,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına yasal faizleri ile birlikte 5.000.000,00 TL maddî, 5.000.000,00 TL manevî tazminat olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının lüks tutkusunun olduğunu, yaşlı anne- babasına karşı nezaketsiz davrandığını, ilgilenmediğini, erkeğin ilgilenmesini de sorun haline getirdiğini, aşırı öfkeli ve bağrışlarının olduğunu, çalışmaya teşvik etmesine karşın çalışmak istemediğini, sorumluluklarını yerine getirmediğini, çocuğun gelişimini engellediğini ileri sürerek 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince asıl davanın reddine, davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine, erkek yararına 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosyaya deliller kapsamında sunulmuş ve aksi iddia edilmemiş görüntülü yazışma metinlerine göre kadının erkeği affettiği, affedilen ya da en azından hoşgörülen davranışların kusur olarak yüklenilmesinin mümkün olmadığı; erkeğin iddialarının dinletmiş olduğu tanıklarla ispat etmek istediği, ancak tüm tanık ifadelerinin değerlendirilmesinden zaman ve mekan olgusundan uzak, daha doğrusu subjektif değerlendirmeler ve beklentiler içeren somut vakıaya işaretten uzak, söylemlerden ibaret olduğu, her iki davanın da reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davaların reddine, ara kararı ile hüküm altına alınmış nafakaların kararın kesinleşmesine kadar sürdürülmesine, kararın kesinleşmesinden sonra kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya arasında bulunan yazışmaların barışma görüşmesi niteliğinde olduğunu, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin kusurlu olduğunu, davasının reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminat ve nafakalar ile velâyet yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının affettiğinin sabit olduğunu, dosyada mevcut tanık beyanları ile kadının kusurunun ispatlandığını, davasının reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminat talebinin reddi ile velâyet yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının affettiğinin sabit olduğunu, dosyada mevcut tanık beyanları ile kadının kusurunun ispatlandığını, davasının reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminat talebinin reddi ile velâyet yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamında bulunan yazışmaların barışma görüşmesi olduğunu, af ya da hoş görü olarak kabulünün mümkün olmadığını, erkeğin, kendi kök ailesi ile çıktığı yurtiçi ve yurt dışı seyahatine eşi ve çocuğunu götürmediği, eşi ve çocuğuna karşı ilgisiz davrandığı, evde yemek yemediği, yemeğini kök ailesi ile yedikten sonra eve geldiği, eşiyle konuşmayarak paylaşımda bulunmadığı, eşi ve çocuğundan çok kendi kök ailesi ile vakit geçirdiği, ayrı yatmak suretiyle eşine cinsel anlamda yakınlık göstermediği; davacı-davalı kadının ise, erkeğe geri zekalı, aptal diyerek hakaret ettiği, erkeğin yaşlı ve hasta anne babası ile ilgilenmediği gibi erkeğin de ilgilenmesini istemediği, ev işi yapmadığı, telefonda vakit geçirdiği, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu; belirlenen tedbir nafaka miktarlarının tarafların sosyal ekonomik durumu, nafakanın niteliği dikkate alındığında az olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle her iki davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, asıl dava tarihinden başlamak, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar devam etmek ve tahsilde tekerrüre sebebiyet vermemek üzere çocuk yararına aylık 5.000,00 TL tedbir nafakası ile 6.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına dava tarihinden başlamak, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar devam etmek ve tahsilde tekerrüre sebebiyet vermemek üzere aylık 5.000,00 TL tedbir nafakası ile 7.000,00 TL yoksulluk nafakasına, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve erkeğin davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, kadın yararına tazminat koşullarının oluştuğunu, nafaka miktarlarının az olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ile nafaka miktarları yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve erkeğin davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, kadın yararına tazminat koşullarının oluştuğunu, nafaka miktarlarının az olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ile nafaka miktarları yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kadının erkeğe affettiğinin kabulün gerektiğini, kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak kadının davasının kabulünün hatalı olduğunu, dava açıldığı tarihe yürüterek nafaka belirlemesinin hatalı olduğunu, çocuğun yüksek yararı gereğince velâyet düzenlemesinin ve kişisel ilişki süresinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının çocuk ve baba arasında tesis edilecek kişisel ilişki süreleri, asıl davanın kabulü, nafaka miktarı ve nafakanın dava tarihinden itibaren geriye dönük arttırılması, manevî tazminatın reddi yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davaların kabulüne karar verilmesinin hatalı olup olmadığı, kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, tazminata hükmedilme koşullarının oluşup oluşmadığı, nafaka miktarları ve kişisel ilişki süresinin uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 182 nci maddesi, 330 uncu maddesi; 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un "hakkaniyet ilkesi" ile ilgili 4 üncü maddesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un "hakkaniyet ilkesi" ile ilgili 4 üncü maddesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar yararına takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un "hakkaniyet ilkesi" ile ilgili 4 üncü maddesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (2) ve (3) numaralı paragrafta belirtildiği üzere, Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası miktarları yönünden davacı-davalı kadın yararına BOZULMASINA,

3.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın verilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Ahmet'e yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran Nasrın'a geri verilmesine,

Dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.