muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3048, Karar No: 2013/5851, Tarih: 18.04.2013

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; kabul kapsamına alınan taşınmazlar yönünden mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; dava konusu taşınmazlara kadastro tespitleri sırasında uygulanan tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tedavüllü kayıtları ile dayanak belgelerinin (nüfus kaydı, vekaletname, veraset ilamı vs.) getirtilmediği, davacının babaannesi, amca ve halalarını gösterir nüfus kayıtlarının getirtilip kadastro tutanaklarında belirtilen kişilerle uyumlu olup olmadığının denetlenmediği, öte yandan kadastro tespit bilirkişilerinin bilgilerine başvurulmadığı, Ceyhan 1. Kadastro Mahkemesi'nin 1986/300 Esas, 1989/292 Karar sayılı dosyasının getirtilip incelenmeden yalnızca kararın evrak arasına alınmakla yetinildiği görülmektedir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen somut olgular ve ilkeler çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılması, kayıtlarda malik gözüken Şenel İnce'nin davacı olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen somut olgular ve ilkeler çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılması, kayıtlarda malik gözüken Şenel İnce'nin davacı olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de, davacının; dava dilekçesinde ve aşamalarda yalnızca sicil kaydındaki Şenel isminin Sultan olarak düzeltilmesini istediği ve soyadının düzeltilmesi yönünde bir talebi olmadığı halde, talep aşılmak sureti ile kayıtlarda İnce olarak yeralan kızlık soyadının Atıcı olarak düzeltilmesine karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, reddedilen taşınmaz yönünden yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı idare yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16795, Karar No: 2019/1626, Tarih: 26.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16795 E.  ,  2019/1626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Hizmet tespiti davalarının niteliği gereği tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır. Bu tür davalarda, çalışma olgusunun tanık dahil her türlü delille ispatlanabilmesi nedeniyle, delil serbestliği söz konusudur.

Somut olayda davacı, 06.03.2014-14.02.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz çalıştığının tespitini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının, davalı işyerinde 06.03.2014-31.12.2014 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemenin, 20.07.2014-31.12.2014 tarihleri arasındaki döneme yönelik olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. 06.03.2014-20.07.2014 tarihleri arasındaki döneme yönelik olarak ise, re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda; davacının davalı işyerinde kimlerle birlikte, ne işte çalıştığı somutlaştırılmalı, uyuşmazlığa konu dönemi kapsar şekilde çalışması bulunan bordro tanıkları re’sen belirlenerek beyanlarına başvurulmalı; yine anılan döneme ilişkin, sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile aynı çevrede işyeri olan işveren, ya da, bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, sigortalının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği, ya da bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı; işyerinde Kurum tarafından yapılmış tespit ve müfettiş raporu bulunup bulunmadığı araştırılmalı, böylece deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, feri müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25688, Karar No: 2015/2238, Tarih: 03.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/25688 E.  ,  2015/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasa uyarınca Büyükşehir Belediye sınırları içinde kalan taşınmazla ilgili olarak verilen kararın, belde belediyelerinin kaldırılması nedeniyle, yok- luğunda verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan ...ve ...köylerinin mahalle olarak bağlandığı Belediye Başkanlıklarına tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak... ve ... köylerinin mahalle olarak bağlandığı Belediye Başkanlıklarına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmeleri halinde dilekçeleri de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemeleri halinde ise sanık temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9906, Karar No: 2013/11870, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9906 E.  ,  2013/11870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan elmanın sulu-kuru şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18608, Karar No: 2012/26916, Tarih: 13.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2011/18608 E.  ,  2012/26916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.06.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.11.2012 günü temyiz eden davacı-davalı R. D. ile vekili Av. .geldiler. Karşı taraf davalı-davacı H.D.ile vekili gelmediler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin H.den alınıp R.e verilmesine,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.11.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/2181, Karar No: 2021/7899, Tarih: 15.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2181 E.  ,  2021/7899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan ... ve katılan küçük ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... yönetimindeki..... plaka sayılı otomobil ile meskun mahal dışında, orta refüjle bölünmüş, tek yönlü, aydınlatmanın bulunduğu asfalt karayolu üzerinde Sakarya istikametinden Düzce istikametine doğru gece vakti seyri esnasında olay mahalline geldiğinde seyrine göre yolun sağ tarafından yolun sol tarafına Küçük Esence köyü istikametine geçiş yapmak isteyen sürücü ...'in, yönetimindeki..... plaka sayılı motosiklet ile (Triportör) yan yoldan ana yola kontrolsüzce çıkışı esnasında kendi aracının sol orta kısmının sanığın aracının sağ ön ve orta kısmı ile çarpışması sonucunda......'in öldüğü ve motosiklette yolcu olarak bulunan katılan ...'in basit tıbbi müdahali ile giderilemez, hayati tehlikeye neden olur ve kırığın hayati fonksiyonlara etkisi ağır(6) derece olacak şekilde yaralandığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ve katılan vekilinin kusur durumuna, bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5917, Karar No: 2023/6687, Tarih: 22.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/5917 E.  ,  2023/6687 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/10 E.,

DAVA TARİHİ : 14.01.2011

Taraflar arasındaki davadan dolayı Gaziantep 13. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.06.2023 tarihli ve 2021/10 Esas sayılı ara kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

KARAR

Mahkemelerce verilen nihai kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulabilmesi mümkün olup ara kararlar temyiz kanun yoluna tabi değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü yönünde verilen nihai kararlar dışında mahkemelerce tesis edilen diğer kararlar ara karar niteliğinde olup eldeki dosyada da nihai karar verilmediğine göre, Mahkemenin taşınmazlar üzerine konulan tedbirin kaldırılması isteminin reddine ilişkin 14.06.2023 tarihli kararı ara karar niteliğindedir.

Bu nedenle, anılan ara kararın müstakilen temyizi mümkün olmayıp ancak nihai kararla birlikte temyiz edilebileceğinden temyiz dilekçesinin REDDİNE, alınan peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2604, Karar No: 2012/10398, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2604 E.  ,  2012/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2002 takvim yılında sahte faturalar kullanmak suretiyle hem katma değer vergisi hem de gelir vergisi ziyaına sebebiyet verdiğinin iddia olunması karşısında suç tarihinin 01.04.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca, sanığa yüklenen 2002 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 01.04.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26665, Karar No: 2015/2233, Tarih: 03.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/26665 E.  ,  2015/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüzz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasa uyarınca Büyükşehir Belediye sınırları içinde kalan taşınmazla ilgili olarak verilen kararın, belde belediyelerinin kaldırılması nedeniyle yokluğunda verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan ... ve ...- ... köylerinin mahalle olarak bağlandığı Belediye Başkanlıklarına tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak ... ve ... köylerinin mahalle olarak bağlandığı Belediye Başkanlıklarına tebliği sağla- narak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmeleri halinde dilekçeleri de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemeleri halinde ise C.Savcısının temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3968, Karar No: 2014/1414, Tarih: 11.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3968 E.  ,  2014/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15 yaşından küçük olan mağdurun kanuni temsilcisi olan ...'nın kovuşturma evresinde, sanıktan şikâyetçi olmadığını bildirmesi karşısında davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmayan mağdurun zorunlu vekili hakkında verilen katılma kararı yok hükmünde olduğundan vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 11.02.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

CMK.nın “Mağdur İle Şikâyetçinin Hakları” başlıklı 234. maddesinin 2. fıkrasında “Mağdur, on sekiz yaşını doldurmamış, sağır veya dilsiz ya da meramını ifade edemeyecek derecede malul olur ve bir vekili de bulunmazsa, istemi aranmaksızın bir vekil görevlendirilir.” hükmüne yer verilmiştir. Yine aynı maddenin 1-b/5. maddesinde “vekili bulunmaması halinde, cinsel saldırı suçu ile alt

sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteme” hakkının da bulunduğu vurgulanmıştır.

Bu düzenleme ile ceza yargılamasında, CMK.nın 234/3. maddesindeki şartlarda istem halinde ya da zorunlu olarak bir vekil görevlendirileceği emredici bir norm haline getirilmiştir.

CMK 150/2'ye göre sanığa atanan zorunlu müdafii ile sanık arasında yasa yollarına başvurma konusunda irade çelişmesi olması halinde CMK.nın 266. maddesinde bir düzenleme bulunmaktadır. CMK.nın 266/3. maddesine göre, sanıklara atanan zorunlu müdafiler, müvekkilleri lehine yasa yollarına başvurur ve bu konuda sanık ile iradeleri çelişirse, yasa yollarına başvurma yönünden müdafiin iradesine üstünlük tanınmaktadır. Ancak, yasa yollarına başvurma konusunda, mağdurlara atanan zorunlu vekillerle mağdurların iradelerinin çelişmesi halinde hangisinin iradesine üstünlük tanınacağına ilişkin yasada herhangi bir düzenleme yoktur. Bu nedenle sorunun halli için kıyas yoluna başvurmakta hiçbir sakınca bulunmamaktadır. Zira kıyas yapılacak konu maddi ceza hukukuna ait bir konu olmayıp usul hukukuna ait bir konudur. Usul hukukunda ise kıyas mümkündür. Bu nedenle nasıl ki sanığa zorunlu müdafii ataması gerekli olan durumlarda zorunlu müdafiin temyizi sanığa rağmen geçerli ise, sanık haklarına kıyasen CMK.nın 234/2. maddesine göre çocuk mağdurelere atanan zorunlu vekilin temyizi de küçük mağdureye rağmen geçerli sayılmalıdır. Esasen bu pozitif bir koruyuculuk sağlaması nedeniyle hükmün düzenleniş amacına da uygundur. Kaldı ki korunmanın ihtiyaç ve derecesine göre rızasının geçerli olmadığı 15 yaşından küçük mağdureler ve şikâyete tâbi olmayan suçlar için zorunlu vekilin temyizini geçerli saymanın gerekliliği daha fazladır.

Somut olayda, 6 yaşında olan mağdurenin yasal temsilcisi olan annesi kovuşturma aşamasında sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmiştir. Sayın çoğunluk görüşü küçük çocuğun yasal temsilcisi anne ve babası olduğu için, ana-babada katılma ve temyiz haklarını kullanmadıkları için davaya katılma ve temyiz hakları bulunmadığını, bu nedenle zorunlu vekilin de davaya katılma ve temyiz hakkının bulunmadığını kabul etmektedirler. Ancak, bu isabetli bir görüş değildir. Çünkü, çocuk mağdurelerin yasal temsilcilerinin katılma hakkını kullanmamaları veya çıkan kararı temyiz etmemeleri kendileri için bağlayıcıdır. Yasa gereği CMK.nın 234. maddesine göre atanan zorunlu vekiller ana ve babanın değil korunmaya muhtaç çocukların zorunlu vekilleridir. CMK.nın 266/3'de, CMK 150/2'ye göre atanan zorunlu sanık müdafiin temyiz iradesinin üstünlüğüne kıyasen, mağdureler için atanan zorunlu vekillerde, yasa yollarına başvurmayı temin edecek kadar ve bununla sınırlı olmak üzere davaya katılma ve çıkan kararı temyiz hakkını kullanabilirler. Zorunlu vekillerin bu hakkı küçük mağdurenin yanında ve onlara paralel olarak mevcuttur. Bu durum mümeyyiz küçüklerin veya yasal temsilcilerinin şahsa bağlı haklarının ve şikâyet haklarının ellerinden alınması değildir. Zorunlu vekile tanınan yetki, şikâyetin sonuç doğurduğu hakları kullanmak olmayıp sadece çıkan kararları, küçükler yararına temyiz merciin yargısal denetimine taşımaktır. Küçük veya akıl hastası mağdurelerin veya yasal temsilcilerinin, hukuku bilmemek veya değişik sosyal saik ve etkilerle katılma ve temyiz hakkını kullanmadığı durumlarda, çocukları korumak için atanan zorunlu vekillerin, çocuklar aleyhine çıkacak kararları, onların menfaatine olarak temyiz merciin önüne getiremeyeceklerini kabul edilirse, atanmalarının pratik bir faydası olmayacaktır. Nitekim olayımızda 6 yaşında olan mağdurun üvey babasının çocuğu tarafından ruh sağlığı bozulacak şekilde nitelikli istismara maruz kaldığı iddiası ile ilgili sanık beraat etmiş, ancak zorunlu vekilin temyizi kabul edilmediği için, kararın doğru olup olmadığı üst yargı mercii önüne getirilememektedir. Yasanın zorunlu vekilliği getirmesindeki amaç bu olmasa gerektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle zorunlu vekilin bu durumlarda katılma ve temyiz yetkilerinin bulunduğu kanaatinde olduğumdan, zorunlu vekilin temyiz isteminin reddine ilişkin Dairemiz sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.