muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1307, Karar No: 2018/1154, Tarih: 30.05.2018

Bilindiği üzere, sigortalı hizmetin tespiti davaları kamu düzenini ilgilendirmekte olup, bu niteliği gereği özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerekmektedir. Bu davaların kanuni dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79’uncu maddesinin 10 (eski 8) nolu bendi olup; bu bentte  “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları kurumca tespit edilmeyen sigortalıların hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak hizmet tespiti isteyebilecekleri” açıklanmıştır. Anlaşılacağı üzere, çalışmanın tespiti istemiyle hak arama yönünden kanun ile getirilen süre, doğrudan doğruya hakkın mevcudiyetini etkileyen hak düşürücü niteliktedir ve dolması ile hak bir daha canlanmamak üzere ortadan kalkmaktadır. Söz konusu Kanunun kabul edilip, yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla beş yıl olarak öngörülen süre, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun beşinci maddesiyle on yıla çıkarılmış, daha sonra 07.06.1994 tarihinde yürürlüğe giren 3995 sayılı Kanunun üçüncü maddesiyle yeniden beş yıl olarak düzenlenmiş olup, hâlen geçerliliğini korumaktadır.

Bu kapsamda işe giriş bildirgesi düzenlenmediği veya düzenlenmesine karşın kanuni hak düşürücü süre içerisinde kuruma verilmediği, bu süre içerisinde kuruma verilen dönem bordroları ile bildirimin yapılmadığı, sigorta primlerinin kuruma yatırılmadığı, çalışmanın varlığı yönünde sigorta müfettişince herhangi bir saptamanın söz konusu olmadığı durumlarda, hizmetin varlığını ileri süren kişilerin hak düşürücü süre içerisinde yargı yoluna başvurması zorunludur. Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 27.04.2011 gün, 2011/10-52 E.-2011/221 K. sayılı kararında da benimsenmiştir.

Bu anlatımların ışığında somut olay değerlendirildiğinde, işveren bakanlık tarafından herhangi bir işe giriş bildirgesi verilmediği, hizmet bildiriminde bulunulmadığı ve prim kesintisi yapılmadığı ve davacının talep ettiği dönem 29.12.1995-01.03.1996 olmasına rağmen davanın 27.07.2010 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, her ne kadar davalı işyeri resmî bir kurum olsa da hak düşürücü sürenin incelenmesi gerekmekte olup, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79’uncu maddesinde düzenlenen 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu göz önüne alınarak mahkemece karar verilmesi gerektiğinden direnme kararı yukarıda açıklanan gerekçelerle isabetli görülmemiştir.

Hâl böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin ve davalı ... ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.05.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/210, Karar No: 2019/3769, Tarih: 29.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/210 E.  ,  2019/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm .....vekili, ... .... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak 1957 tarihli memleket haritasına dayanak olan hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2-........ sayılı dosya aslının istenilerek dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 29/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9039, Karar No: 2018/1345, Tarih: 07.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/9039 E.  ,  2018/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminaz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, davacılardan Belgehan'ın 22.10.2010 tarihinde davalı hastanede sezeryan ile doğum yaptığını, doğumu doktor ...'ün gerçekleştirdiğini, doğumdan sonra üşümesi nedeniyle hastane görevlileri olan davalıların talimatı doğrultusunda bacaklarına sıcak termofor konulduğunu, ancak epidural uygulaması nedeniyle bacakları uyuşuk olduğundan ve uzun süre gerekli kontrollerin yapılmaması nedeniyle, bacaklarında ciddi yanıklar oluştuğunu, yanık et parçalarının döküldüğünü, akabinde yanıklar nedeniyle 7 kez ameliyat geçirmek zorunda kaldığını ve kalıcı izler oluştuğunu, doğumdan hemen sonra meydana gelen bu olay nedeniyle hem doğumu yapan ...'ın, hem de eşi ...'ın mağdur olduklarını ileri sürerek, ıslahen davacı ... için 54.001,00 TL maddi, 65.000,00 TL manevi, davacı ... için 1.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 1-Davacı ...'ın maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, a)51.122,00 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... Sağlık Eğitim İnşaat Turizm Hizmet AŞ ile ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiliyle davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, b)Davacının davalılar ..., ... ve ... aleyhine açmış olduğu davanın sübuta ermediğinden reddine, 2-a)Davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 4.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... Sağlık Eğitim İnşaat Turizm Hizmet AŞ ile ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiliyle iş bu davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebi ile maddi tazminat talebinin reddine, b)Davacı ...'ın ..., ... ve ... aleyhine açmış olduğu davanın sübuta ermediğinden reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacıların temyiz itirazları yönünden;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyize gelen davacı ...'ın tüm, davacı ...'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davacıların temyiz itirazları yönünden;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyize gelen davacı ...'ın tüm, davacı ...'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Bedensel bütünlüğü zedelenen bir kimsenin duyduğu ağır manevi acıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak, olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde edilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. (TBK 56.md) Manevi tazminatın ve kapsamının taktiri hakime ait bir hak ve görevdir. Ancak hakim bu hak ve görevini yerine getirirken Medeni Kanun'un 4.maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir. Mahkemece, olayın oluş şekli ve özellikle davacılardan ...’ın yapmış olduğu doğum sonrasında tamamen sorumlu kişinin kusurlu davranışıyla aşil tendonlarına varacak kadar ciddi yanık oluşmasına, bu nedenden dolayı 7 kez ameliyat geçirmesine sebebiyet verilmesi gözetilerek makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyecek şekilde davacılardan ... yararına 8.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Mahkemece, davacının maddi tazminat talepleri yönünden 30.09.2015 tarihli ve 19.11.2015 tarihli bilirkişi raporları benimsenmek suretiyle hüküm tesis edilmiştir. Davacı tarafın maddi tazminat talepleri arasında bakıcı giderleri de olmakla birlikte, 19.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda 3 ay süreyle bakıcıya ihtiyaç duyulacağı benimsenmek suretiyle hesaplama yapılmıştır. Oysa, Adli Tıp Genel Kurul’un 18.12.2014 tarihli raporunda davacılardan ...’ın iyileşme süresinin 6 aya kadar uzayabileceği belirtilmiştir. Davacının iyileşene kadar bakıcı yardımına muhtaç olduğu açıktır. Ayrıca, davacının bu süreçte başkasının yardımına muhtaç olması nedeniyle asgari ücretle bakıcı gideri hesaplanması doğru ise de, bakıcı giderinin ödenmesi sırasında bakıcıyı çalıştıran davacının brüt asgari ücret kadar bir ödeme yapmasının gerektiği düşünülmeden bakıcı gideri olarak asgari ücretin brütü yerine neti kadar harcama yapılacağının kabulü ile net asgari ücretle bakıcı giderinin hesaplanması da hata olup, bozmayı gerektirir.

4-Davalılardan ...'ün temyiz itirazları yönünden; dosya kapsamı incelendiğinde, davalı ... yönünden açılan maddi manevi tazminat davalarının reddine karar verilmiş olmasına rağmen, yalnızca manevi tazminat talebinin reddi nedeniyle anılan davalı yararına vekalet ücreti takdir edildiği anlaşılmakla; reddedilen maddi tazminat isteği yönünden lehine vekalet ücreti takdiri yönünde karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

4-Davalılardan ...'ün temyiz itirazları yönünden; dosya kapsamı incelendiğinde, davalı ... yönünden açılan maddi manevi tazminat davalarının reddine karar verilmiş olmasına rağmen, yalnızca manevi tazminat talebinin reddi nedeniyle anılan davalı yararına vekalet ücreti takdir edildiği anlaşılmakla; reddedilen maddi tazminat isteği yönünden lehine vekalet ücreti takdiri yönünde karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

5-Davalılardan ... Sağlık Eğit. İnş. Tur. Hizm. Aş., ..., ..., ...'nun temyiz itirazları yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyize gelen davalılardan ... Sağlık Eğit. İnş. Tur. Hizm. Aş., ..., ..., ...'nun tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda l. bentte açıklanan nedenlerle, temyize gelen davacı ... Karahanın tüm, davacı ...'ın sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı ... yararına BOZULMASINA, 4. bentte açıklanan nedenlerle temyize gelen davalılardan ... yararına BOZULMASINA, 5. bentte açıklanan nedenlerle temyize gelen davalılardan ... Sağlık Eğit. İnş. Tur. Hizm. Aş., ..., ..., ...'nun tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, aşağıda dökümü yazılı 3.234,00 TL kalan harcın davalılar ... Hastanesi, ... ve ...'dan alınmasına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davacılara, 1.100,00 TL harcın davalı ...'e, 29,20 TL harcın davalı ...'e iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,07/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3965, Karar No: 2018/3054, Tarih: 26.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/3965 E.  ,  2018/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52 ve 51. Maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Kapalı çarşıda kuyumculuk yapan sanığın, katılanla yaptıkları anlaşma gereğince 7.900,00 Dolar değerinde pırlanta takı seti, 500,00 TL tutarındaki inci seti ve 1.500,00 TL değerindeki kolye setini 15 gün içerisinde tedarik edebileceğini, ancak malları alabilecek parasının olmadığını söylemesi üzerine katılanın banka havalesiyle 5.000,00 USD ve 2.000,00 TL göndermesine rağmen, sanığın ziynet eşyalarını bir mazeret olmaksızın teslim etmediği gibi katılanın parasını da iade etmediğinin anlaşıldığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ile katılan arasında hizmet ya da ticari ilişkinin bulunmaması karşısında, sanığın eyleminin 6763 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamındaki TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen “basit güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a)Hükmün kurulması sırasında; hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının hiçbir gerekçe gösterilmeksizin, tam gün sayısı yönünden asgari hadden uzaklaşılıp belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülerek fazla ceza tayin edilmesi,

b)Vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesi gerekirken, katılan idareye verilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18428, Karar No: 2016/821, Tarih: 26.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/18428 E.  ,  2016/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı tarafından açılıp, davalı aleyhine açılan ve Dairemizin 28.02.2011 gün ve 2009/12187 esas ve 2011/2478 karar sayılı onama ilamı ile kesinleşen ilk rücu davasında, Kurum zararının % 60’nın talep edildiği ve davalının davayı kabul beyanına dayalı olarak,kusur raporu alınmaksızın davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İlk davada davacının alacağının şimdilik belli bir bölümü için dava açtığı, böylece ilk davanın kısmi dava, işbu davanın ek dava olduğu hususu belirgindir ve kısmi davanın kabulüne ilişkin kararda mahkemenin davacının fazlaya ilişkin hakkı için dava açmakta muhtar olduğunu belirtmemesi ek dava açılmasına engel teşkil etmez.

Kısmi davanın tamamen kabulüne karar verildiğinde aynı zamanda, davalı ile davacı arasında bir borç ilişkisinin (hukuki ilişkinin) varlığı da tespit edilmiştir. Dolayısıyla ek davaya bakan mahkeme, kısmi davada verilen tespite ilişkin bölüm ile bağlıdır, ilke olarak davalının bu borçtan sorumlu olmadığı sonucuna varamaz. Hukuk Genel Kurulu’nun 02.4.2003 gün ve 2003/4-260-271 sayılı kararında da, kısmi davanın tamamen kabulüne ilişkin kararın sonradan açılan ek davada yanlar arasındaki hukuksal ilişkinin mevcudiyeti açısından kesin delil oluşturacağı vurgulanmıştır.

Somut olay bakımından da, ilk (kısmi ) davanın işbu dava yönünden kesin delil oluşturduğu ve davalının ilk rücu davasında % 60 kusur oranını kabul ettiği gözetilerek, konusunda ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden oluşan ve mevzuata uygun kusur raporu alınması ve öte yandan ilk rücu davasındaki peşin değer cetvelleri ile bu davada bildirilen ilk peşin değer cetveli arasında oluşan çelişki giderilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18038, Karar No: 2017/1089, Tarih: 07.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18038 E.  ,  2017/1089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat talebi yönünden reddine, manevi tazminat talebi yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'ın 25.08.2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonrasında vefat ettiğini, ... Mahkemesinin 2012/42 esas sayılı dosyasında yargılamanın devam ettiğini, kazanın meydana gelmesinde davalılardan Selka Hazır Beton Sanayi ve ...ye ait olan... plakalı çekici ve bu çekiciye bağlı... plaka sayılı römorku kullanan ve anılan şirket çalışanı olan Mustafa Bozdağ'ın tam kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için ayrı ayrı 10.000 TL olmak üzere toplam 20.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve her bir davacı için ayrı ayrı 75.000 TL olmak üzere toplam 150.000 TL manevi tazminatın ölüm tarihi olan 30.10.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, ...'ın maddi tazminat hakkının bulunmadığını, manevi tazminat taleplerinin ise son derece yüksek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

../...

-2-

2014/18038

2017/1089

Mahkemece, maddi tazminat talepleri yönünden davanın reddine, manevi tazminat talepleri yönünden davanın kısmen kabulüne, her bir davacı için ayrı ayrı olmak üzere 25.000 Türk Lirası (toplam 50.000 Türk Lirası) manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre,taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.561,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 822,50 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine 07/02/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11279, Karar No: 2012/14869, Tarih: 11.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11279 E.  ,  2012/14869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/02/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 03/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

a-Asıl dava ve karşı dava hakaret nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece asıl davanın bir bölümünün kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş; karar davalı-karşı davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ... Şahinbey ilçesi 1. Bölge Tapu Sicil Müdürü olduğunu, olay günü davalının işlem yaptırmak için müdürlüğe geldiğini, kaymakam oluru ile öğleden sonra işlem almadıklarını açıkladığını, davalının kendisine küfür ve hakaret ettiğini iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, işlem yaptırmak üzere tapu müdürlüğüne gittiğini, havale için davacının odasına girdiğini, işinin acil olduğunu anlattığını, davacının kendisine küfür ettiğini ve daireden kovduğunu belirterek asıl davanın reddini, karşı davasının kabulü ile uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davalı-karşı davacının ceza mahkemesinde davacıya yönelik hakaret suçundan yargılandığı ve mahkum olduğu, davalının davacıya hakaret ettiği sübut bulmakla asıl davanın kabulüne, karşı davanın ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi, belge ve tanık beyanlarından, davalı-karşı davacının olay günü işlem yaptırmak üzere davacının müdür olduğu tapu dairesine gittiği, işinin acil olması nedeni ile hemen yapılması konusunda istemde bulunduğu, davacı müdürün öğleden sonra işlem alınmadığını kendisine beyan etmesi nedeni ile aralarında tartışma çıktığı, davacı tanıklarının beyanlarına göre davalı-karşı davacının davacıya "rüşvet versem işimi yapardınız" biçiminde hakaret ettiği, davalı-karşı davacının tanık anlatımına göre de davacının karşı davacıya "defol git, it oğlu it" biçiminde hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davalı-karşı davacının şikayeti üzerine davacı hakkında hakaret suçundan kamu davası açmaya yeter delil bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de BK 53. maddesi uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat hükmü ile dahi bağlı olmayıp delilleri serbestçe değerlendirme yetkisini haizdir.