muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16753, Karar No: 2014/23268, Tarih: 10.11.2014

Eldeki somut olayda; İlkadım İlçe Emniyet müdürlüğünün 20.12.2011 tarihli tutanağında davacı-karşı davalı ile eşin birlikte yaşamadıklarını bildirdikleri anlaşılmakla, kolluk tarafından tutulan tutanakta dönem belirtilmediği

için tespite gidildiği zamanki fiili durumun tespitini yaptıkları anlaşıldığından mahkemece kolluğa, ilgililerin 21.10.2008 - 20.09.2010 döneminde fiili birlikteliklerinin olup olmadığı konusunda kapsamlı bir araştırma yaptırılmalı, ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, davalı ve boşandığı eşinin varsa çalışmaları nedeniyle resmi özel kurum ve kuruluşlara verdikleri belgelerdeki adresleri getirilmeli, davaya konu döneme ilişkin medula sisteminde yer alan adres bilgileri istenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilmeli, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı-karşı davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2919, Karar No: 2018/11052, Tarih: 21.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2919 E.  ,  2018/11052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde, sanığın idaresindeki aracı ile meskun mahalde gündüz vakti seyir halinde iken gidiş istikametine göre sağında yer alan sokağa giriş yapmak için döndüğünde yolun solunda yürümekte olan yayalara çarptığı olayda, sanığın kollukta verdiği beyanında, duramayarak yolda yürüyen yayalara çarptığını beyan etmesi ile katılan ...’in kollukta verdiği beyanında, sanığın hızlı bir şekilde sokağa girdiğini ve kendilerine çarptığını beyan etmesi karşısında; Karayolları Trafik Kanununun 52. maddesinde, sürücülerin hızlarını, yol ve hava şartları ile aracının teknik özelliklerine ve trafik durumuna göre ayarlamaları gerektiğinin belirtildiği, sanık sürücünün olay sırasında meskun mahalde müteyakkız seyretmediği, etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı, bu haliyle tali kusurlu olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmakla, sanığın, ...’i taksirle yaralama suçundan mahkumiyeti yerine isabetsiz bilirkişi raporuna dayanılarak beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/134, Karar No: 2017/1681, Tarih: 14.03.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/134 E.  ,  2017/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK’nın 53/b maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi ve TCK'nın 53/1. maddesi uygulanırken, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun, sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoy dışındakiler bakımından ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

2- Bursa Kriminal Polis Laboratuvar'ınca alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, incelenen hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

2- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan "Net: 31.8 gram gelen iade maddenin " ibaresinden sonra gelmek üzere "ve Bursa Kriminal Polis Laboratuvar'ınca alınan tanık numunelerin" ibaresinin yazılması suretiyle, resen de incelenen hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2275, Karar No: 2010/3467, Tarih: 25.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2275 E.  ,  2010/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, davalılar miras bırakanı adına kayıtlı olan ...parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi davaya cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı F. E. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik

Hakimi ....’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalılar miras bırakanı Baniye’ye ait çekişme konusu 327 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 15.08.1967 tarihinde kesinleştiği ve davanın 29.05.2006 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" cümlesi ve aynı yasanın 3. maddesi ile de 3402 sayılı yasaya " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü, devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Öte yandan, 3402 sayılı yasanın 12/3. maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup, kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re’sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleştiği 15.08.1967 tarihinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır.

Ayrıca; davalı F.temyizinde kayıt maliki mirasçılarından M.A. S.ın ölmüş olduğunu bildirmiş olup, anılan mirasçının verasete esas nüfus aile tablosu getirilerek mirasçılarının davaya dahili gerekeceği de kuşkusuzdur.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleştiği 15.08.1967 tarihinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır.

Ayrıca; davalı F.temyizinde kayıt maliki mirasçılarından M.A. S.ın ölmüş olduğunu bildirmiş olup, anılan mirasçının verasete esas nüfus aile tablosu getirilerek mirasçılarının davaya dahili gerekeceği de kuşkusuzdur.

Diğer taraftan; hemen belirtilmelidir ki, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen yasal düzenlemeler ve ilkeler gözetilmek suretiyle gerek taraf teşkili, gerekse işin esası ve yargılama masrafları ile harç yönünden bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazları yerindir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12597, Karar No: 2013/15370, Tarih: 06.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12597 E.  ,  2013/15370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kanal katılım payı -alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin.....üzerinde bulunan, C Bloktaki 19 nolu bağımsız bölümü satın aldığını, su aboneliği yapılması için......e başvurduğunda 4.172,08 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli istediğini ve müvekkilinden tahsil edildiğini, bu işlemin haksız olduğunu belirterek, müvekkilinin ödemesi gereken bedel var ise bunun tespiti ile fazla ödenen bedelin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliği’nin 39. maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88. maddeleri ile .... Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesi kapsamında davacıdan kanal katılım ve şebeke bedeli payını istemeye hakkı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olarak 1.447,00 TL ödemesi gerektiğinin tespitine, fazladan alınan 2.724,48 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından hesaplamanın eksik yapılması nedeniyle temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacı tüketici ile davalı arasında su aboneliği sözleşmesi aşamasında 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87-88.maddesi ve tarifeler yönetmeliği uyarınca alt yapı giderlerinden olan kanal katılım payı ile şebeke hisse bedelinden davacının ne miktarda sorumlu olduğunun tespiti ve fazla ödenen bedelin iadesi talebine ilişkindir.

...

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı Yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 89.maddesine göre de, harcamalara katılma payları, bu tür hizmet giderleri .... tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 89.maddesine göre de, harcamalara katılma payları, bu tür hizmet giderleri .... tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.

Belediye Gelirleri Kanuna dayalı olarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinde de, gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının (arsa vergi değeri üzerinden % 2 oranında) inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında yapı değeri emlak vergi beyanı esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Katılım paylarının hesabına ilişkin .....Tarifeler Yönetmeliğinde formül bulunmakta olup "GAYRİMENKULÜN TOPLAM İNŞAAT ALANI ile METRE TÜL MALİYETİ VE GAYRİMENKULÜN YOLA NAZARAN CEPHESİNİN" esas alınacağı belirtilmiş olmasına rağmen, bilirkişi raporunda toplam inşaat alanı yerine davacıya ait bağımsız bölümün arsa payı esas alınarak davacının borçlu olduğu miktar eksik hesaplanmıştır.

O halde mahkemece, aboneliğe başvurulduğu sırada, Yönetmelik 39.maddesi uyarınca arsa vergi değerinin % 2'si oranında kanal katılım payı tahsiline dair evraklar ile ekindeki inşaat ruhsatı ve tahsilat makbuzu dosya içine alınmak suretiyle oradaki belge ve bilgilerden de yararlanmak suretiyle, ödenen avansın da mahsubunu içerir, yasa ve yönetmeliğe uygun denetimi mümkün olacak şekilde yeniden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, genel ifadeli ve yönetmelikteki formüle uymayan rapor ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4596, Karar No: 2013/12964, Tarih: 30.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4596 E.  ,  2013/12964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Yalan tanıklık

Hüküm : TCK'nın 272/2, 62/1, 50/1-f maddeleri uyarınca mahkumiyet, kamuya yararlı temizlik işlerinde çalışma tedbirine çevrilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Sanığın aleyhine tanıklık yaptığı iddia olunan ve Pazarcık Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/1315 soruşturma esas sayılı dosyasında mala zarar verme suçundan yargılanan kişiler hakkında 09.08.2010 tarihli beyanında ‘’Şüpheliler Alaattin ve Mehmet Ali'nin, İbrahim'e, müşteki Ayşe'ye ait hayvanı vur, öldür dediklerini duyduğunu ", 08.03.2011 tarihli beyanın da ise önceki bu beyanını inkar ettiği ve "neden böyle birşey söylediğini bilmediğini" söyleyerek beyanından dönmesi karşısında, anılan soruşturma dosyasının denetime olanak vermesi açısından onaylı örneği dosya içine alındıktan sonra incelenip, soruşturma dosyasının akibeti ile sanığın hangi ifadesinde yalan tanıklık yaptığı tespit edilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 274. maddesinin birinci veya ikinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasını TCK'nın 50/1-f maddesinde belirtilen seçenek yaptırıma çevirirken "temizlik hizmetinde çalıştırılması" şeklinde infazı kısıtlar biçimde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4134, Karar No: 2014/15585, Tarih: 07.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4134 E.  ,  2014/15585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.06.2013

NUMARASI :Esas no:2011/886 Karar no:2013/390

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı koca, hükmün boşanmaya ilişkin bölümünü temyizden feragat ettiğini 31.01.2014 tarihli dilekçesiyle bildirdiğinden, davalı kocanın bu yöne ilişkin temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı kocanın sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, davalının boşanma hükmüne yönelik temyiz talebinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.07.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/1073, Karar No: 2013/1248, Tarih: 25.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1073 E.  ,  2013/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Hasanpaşa Mahallesi çalışma alanı içerisinde bulunan 148 ada 7 ve 8 parsel sayılı sırasıyla 234,43 ve 250,18 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi verilerek davalı Hazine adına  tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri, murisleri ... ile davacı ... tarafından satın alma yoluyla zilyetlikleri altında bulundurulduğu iddiasıyla, taşınmazların beyanlar hanesinde  adlarına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmışlardır.  Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, taşınmazların tapu kaydında olduğu gibi Hazine adına tapuya tesciline,  çekişmeli  148 ada 7 ve 8 nolu parsellerin tapu kayıtlarının beyanlar hanesine, bahçe olarak 1990 yılından beri 1/2'şer hisse oranında ...'ten olma ... ile ...'ten olma ... mirasçılarının (..., ..., ..., ..., ...) fiili kullanımında olduğu, dava konusu parsellerden 148 ada 8 nolu parsel üzerindeki 2 katlı binanın da 1/2'şer hisse oranında ...'ten olma ... ile ...'ten olma ... mirasçılarına (..., ..., ..., ..., ...) ait olduğunun şerh verilmesine, davalı Belediyeye karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1668, Karar No: 2022/883, Tarih: 09.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/1668 E.  ,  2022/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Kişiler arasındaki haberleşme içeriklerini ifşa etme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiler arasındaki haberleşme içeriklerini ifşa etme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 132/2, 62, 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2011 tarihli ve 2011/95 esas, 2011/386 karar sayılı kararının 07.07.2011 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde 14.10.2015 tarihinde TCK'nın 86/2-3-a maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunu işlediği ve ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 17.03.2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2016 tarihli ve 2016/320 esas, 2016/769 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;