muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/359, Karar No: 2012/19133, Tarih: 15.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/359 E.  ,  2012/19133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :89-345

Davacı, davalılardan ... Tekstil San. ve Tic. AŞ’de 24.03.2006- 15.01.2009 tarihleri arasında aylığı 700,00 TL net ücretle sürekli olarak hizmet akdi ile çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne; Davacının davalıya ait işyerinde 24.03.2006-15.01.2009 tarihleri arasında kuruma bildirilen günler dışında eylemli, net 600,00 TL ücretle toplam 60 gün daha çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesidir. Anılan madde hükmüne göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.

Bu kapsamda hizmet tespitine yönelik davalarda, davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...'na davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200.maddesi)yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa, tanık dinletilmesi mümkündür (HUMK m. 292). 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, "....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır". Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile, toplanan delillere göre; davacının, davaya ve kabule konu dönemde anılan işyerinde hizmet akdine dayalı şekilde ve sigortalı olarak çalıştığı sabit olmakla, mahkemece, kabul edilen süreler yönünden, bir isabetsizlik bulunmayıp, hükmün bu bölümünde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, Mahkemece verilen hükümde davacı tarafından dönemin tanıkla ispat sınırının (540 TL) üzerinde bir ücret aldığı iddia edildiğine göre, salt sendika araştırmasına göre, karar verilmeyip, bu hususta davacı tarafından sunulabilecek yazılı belgelerin olup olmadığı, buna göre davacının ücretine ilişkin belgelerin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı; davalı işyerinden davacı tarafından imzalanmış ücret bordrosu veya imzalı ücret hesap pusulası olup olmadığının yöntemince araştırılması ile, varsa, bu belgelerin davacı tarafından imzalanmış olup olmadıkları, bu tür belgeler mevcut ise, bu belgelerdeki miktarların kabulü, aksi halde kuruma bildirilen ücretler kadar ücretin tespitine karar vermek gerekirken, bu hususların üzerinde durulmaksızın hatalı değerlendirme sonucunda yazılı belgeye dayanmayan bir ücrete hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O halde, davalı Kurum ve davalı şirket vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1725, Karar No: 2021/7054, Tarih: 13.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/1725 E.  ,  2021/7054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03.07.2019 tarih ve 2018/567 E- 2019/429 K. sayılı kararın davalılar şirket, ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.07.2020 tarih ve 2019/2849 E- 2020/1108 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve 34.814,48 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalılar ... Holding A.Ş., ..., ... ve ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile, davacı tarafın davalı şirketin ortağı olmadığının tespitine ve 34.244,41 TL’nin bu davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine, davalı ... dava tarihinden önce ölü olması nedeniyle dava şartı yokluğu nedeniyle hakkındaki davanın usulden reddine, davalı ... hakkındaki davanın geri alınması nedeniyle bu davalı yönünden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davalı ...Ş., ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce, davanın 7194 sayılı Kanun'un 41. maddesi kapsamında olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Bu karara karşı, davalı ...Ş., ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce, davanın 7194 sayılı Kanun'un 41. maddesi kapsamında olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı ile davalı şirket arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davacı ile davalı şirket arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve 34.814,48 TL’nin davalılar ... Holding A.Ş., ..., ... ve ...’dan tahsiline karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı taraflara tebliğ edilmiş olup davalılardan ... vasisi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmamıştır. Davada davalı şirket ile davalı gerçek kişiler arasında mecburi dava arkadaşlığı da bulunmamaktadır. Bu itibarla İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı ... tarafından süresinde istinaf başvurusunda bulunulmaması nedeniyle ... hakkında verilen İlk Derece Mahkemesi kararı kesinleşmiş bulunmaktadır. 6100 sayılı HMK’nın 355. maddesi gereğince istinaf incelemesi, kamu düzenine aykırılık halleri dışında, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Somut olayda kamu düzenine aykırılık da söz konusu olmadığından bölge adliye mahkemesince istinaf kanun yoluna başvuran davalılar hakkında inceleme yapılması ve bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu itibarla davalı ... hakkında verilen ilk derece mahkemesi kararının kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle bu davalı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve ilk derece mahkemesi kararının istinaf yoluna başvuranlar yönünden kaldırılması gerekirken İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılarak dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle re’sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı ... dava tarihinde ölü olduğundan mahkemece bu davalı hakkındaki davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir. Bu husustaki ilk derece mahkemesi kararı da yukarıda izah edildiği üzere kesinleşmiştir. Öte yandan HMK’nın 114/1-d bendi ve 115. maddeleri gereğince bu davalının dava açıldığında ölü olduğu yani taraf sıfatına haiz olmadığı da bölge adliye mahkemesince re’sen dikkate alınmalı ve anılan yasal düzenlemeler kapsamında bir karar verilmesi gerekirken davanın tümü hakkında ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve 7194 sayılı Yasa kapsamında karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle de re’sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davacı tarafından davalı ... hakkındaki dava, davalının muvafakatı ile geri alınmış ve ilk derece mahkemesince davalı ... hakkındaki davanın geri alınması nedeniyle bu davalı yönünden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Yukarıdaki (1) numaralı bentte ayrıntılı olarak izah edildiği üzere davalı ... hakkında verilen ilk derece mahkemesi kararı da kesinleşmiş olup bölge adliye mahkemesince bu durum gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesi kararının tamamen kaldırılarak dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın bu nedenle de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1 ve 2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının re’sen BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacı ve katılma yoluyla davalı ...'ya iadesine, 13/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4115, Karar No: 2021/4826, Tarih: 16.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4115 E.  ,  2021/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasında itiraz hakem heyetince verilen kararın karşı taraf(davalı) vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Başvuru sahipleri (davacılar) vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacıların desteğinin öldüğünü açıklayıp davacı ... Bakan için 92.424,98 TL, davacı ... için 76.190,61 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf (davalı) vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile davacı ... Bakan için 92.424,98 TL, davacı ... için 76.190,61 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, desteğin sevk ve idaresindeki motosikletin sürücüsü iken gerçekleşen kazada öldüğünü açıklayıp destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuştur.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir.

Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Müterafik kusur indiriminde, her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde BK.nun 44.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, davacıların desteğinin sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyri sırasında gerçekleşen kazada kafa ve genel beden travması sonucu öldüğü anlaşılmakta, desteğin motosikleti ile seyri sırasında kaskı ve koruyucu tertibatı bulunup bulunmadığı ise kaza tespit tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre belirsizdir.

Somut olayda, davacıların desteğinin sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyri sırasında gerçekleşen kazada kafa ve genel beden travması sonucu öldüğü anlaşılmakta, desteğin motosikleti ile seyri sırasında kaskı ve koruyucu tertibatı bulunup bulunmadığı ise kaza tespit tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre belirsizdir.

Zarar görenin müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı olayın meydana geliş şekline ve ölüm şekline göre resen araştırılacak hususlardan olup taraflarca ileri sürülmesine gerek yoktur. Buna göre kazanın oluş şekli, desteğin kask takıp takmadığı, kazanın yaralanmaların ve ölümün şekline göre taksa idi dahi zararın meydana gelip gelmeyeceğinin, müterafik kusurun varlığı ve indirim yapılması gerekip gerekmediğinin irdelenip tartışılması, müterafik kusur oluşturduğunun kabul edilmesi halinde tazminattan %20 oranında indirim yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

3- Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davacıların başvurusunun kabulü ile kendisini vekille temsil ettiren davacı ... Bakan yararına 10.144,00 TL vekalet ücretine, davacı ... yararına 8.730,97 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

Sigortacılık Kanununun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19/01/2016 tarihli, 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasında vekalet ücretine ilişkin düzenleme getirilmiş, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 17. maddesi, 2. fıkrasında da, vekalet ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda, İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi lehine vekalet ücretine karar verilirken Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi 2. fıkrası gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tam nisbi vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5033, Karar No: 2009/5744, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5033 E.  ,  2009/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.11.2007 gününde verilen dilekçe ile mecra hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 03.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 744. maddesi uyarınca mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkindir. Anılan madde uyarınca “Her taşınmaz maliki zararın tamamının önceden ödenmesi koşuluyla su yolu, kurutma kanalı, gaz ve benzerlerine ait boruların, elektrik hat ve kablolarının, başka yerden geçirilmesi olanaksız veya aşırı ölçüde masraflı olduğu takdirde, kendi arazisinin altından veya üstünden geçirilmesine katlanmakla yükümlüdür.”

Mecra irtifakı kurulması istemine ilişkin davalarda, irtifak hakkı taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından, leh ve aleyhine irtifak hakkı kurulması istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına mecra irtifakı kurulacak taşınmaz müşterek mülkiyete konu ise, dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkin davalar, özünü komşuluk hukuku ilkelerinden alması nedeniyle yapılacak araştırma ve incelemede, öncelikle davacının mecra ihtiyacının bulunup bulunmadığı saptanmalıdır. İhtiyacın saptanması halinde de, çevre taşınmazların tamamının üzerinde irtifak hakkı kurmaya elverişli olup olmadığı incelenip, hukukun genel bir ilkesi olan “fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi” uyarınca taraf yararları da gözetilerek en az masrafı gerektiren ve bundan da en az zarar görecek kişi taşınmazı üzerinden mecra irtifakının bağlanacağı su, elektrik, gaz ve benzerine ait yol ya da kaynak ile yararına mecra hakkı kurulan taşınmaz arasında kesintisiz bağlantı sağlayacak şekilde kurulmalıdır. Ayrıca mecranın niteliği, nasıl ve hangi araçlarla geçirileceği ayrıca belirlenerek kararda gösterilmelidir.

İrtifak hakkının bedeli, taşınmazların niteliğine göre uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak saptanmalı ve bedel hükümden önce mahkeme veznesine depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Davanın niteliği gereği, yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Davanın niteliği gereği, yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Anılan maddenin son fıkrası uyarınca, istem halinde gideri davacı tarafından karşılandığında mecra hakkının tapu siciline kaydına da karar verilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, 582 parsel sayılı taşınmazı yararına davalılara ait 332 parsel sayılı taşınmazdan mecra irtifakı kurulmasını istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mecra irtifakı için dava dışı 475 parsel sayılı taşınmazın daha elverişli olduğu, davacının bu taşınmazdan mecra irtifakı kurulmasını istemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

6200 sayılı Devlet Su işleri Umum Müdürlüğü Teşkilat ve Vazifeleri Hakkında Yasanın 24/c maddesi “Sulanan ve kurutulan arazi sahalarıyla sulama ve kurutmadan istifade edebilecek ve edemeyecek arazi hudutları Genel Müdürlükçe tespit ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığının teklifi üzerine bakanlıkça tespit olunur” hükmünü, 5286 sayılı Yasa ile değişik 3202 sayılı Köye Yönelik Hizmetler Hakkındaki Yasanın 2. maddesi ise "... Devletçe ikmal edilmiş sulama tesislerinden alınan veya her ne suretle olursa olsun tarım alanlarında bulunan suyun tarımda kullanılması ile ilgili arazi tesfiyesi, tarla başı kanalları, tarla içi sulama ve drenaj tesisleri gibi tarım sulaması hizmetlerini ve bu konularda gerekli işlemleri yapmak, sulama suyu ihtiyacı saniyede 500 litreye kadar olan suların tesislerini kurmak ve işletmelerini sağlamak, aynı mahiyette evvelce yapılmış tesisleri ikmal, ıslah ve tevsi etmek ve işletmelerini sağlamak, (Baraj ve elektrik istihsaline matuf regülatör inşası

bu hükmün dışındadır. Saniyedeki sarfiyatı 500 litreden fazla olan sular üzerinde yapılacak tesisler için Devlet su işleri Genel Müdürlüğünün muvafakatı gerekir)" hükümlerini içermektedir.

Bilirkişilerce düzenlenen 17.7.2008 tarihli bilirkişi raporu ve krokisinden, davacı taşınmazına bağlantı yapılabilecek Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce yapılmış iki adet sulama kanalı bulunduğu, bunlardan K.27.2 numaralı kanalın davacıya ait taşınmazın doğu yönünde, K.27.1 numaralı kanalın ise batı yönünde olduğu, batıdaki sulama kanalı ile davacı taşınmazı arasında kurutma kanalı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan yasa hükümleri nazara alınarak davacı taşınmazının hangi sulama kanalından sulanması gerektiği, bu konuda plan ve projenin olup olmadığı araştırılarak ve özellikle batıdaki sulama kanalına bağlantı yapılması halinde kurulan mecranın kurutma kanalından geçmesi gerektiğinden bu hususun sakınca yaratıp yaratmadığı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünden sorulmak suretiyle en uygun alternatif saptanmalıdır.

Yukarıda açıklanan yasa hükümleri nazara alınarak davacı taşınmazının hangi sulama kanalından sulanması gerektiği, bu konuda plan ve projenin olup olmadığı araştırılarak ve özellikle batıdaki sulama kanalına bağlantı yapılması halinde kurulan mecranın kurutma kanalından geçmesi gerektiğinden bu hususun sakınca yaratıp yaratmadığı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünden sorulmak suretiyle en uygun alternatif saptanmalıdır.

Mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmadan mecra irtifakı için en uygun alternatifin K.27.1 numaralı sulama kanalına yapılacak bağlantı olduğu, davacının da bu kanaldan mecra irtifakı kurulmasını istemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 07.05.2009 tarihinde oy birliği ile karar verildi.