muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2971, Karar No: 2023/8796, Tarih: 11.10.2023

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazda müvekkillerinin elbirliği mülkiyeti ile malik olduklarını, dava dilekçesinde sehven davacı olarak ...’in belirtilmediğinden davacı olarak kabul edilmesi talebinde bulunmalarına rağmen bu husus değerlendirilmeden UYAP sisteminde müvekkili ... davalı olarak kaydedilip, gerekçeli kararda da davalı olarak gösterildiğini öncelikle bu maddi hatanın düzeltilmesini ve ...’in davacı olarak dosyaya eklenmesini, müvekkillerine müteveffa ... 'den 2017 yılında miras yoluyla intikal ettiğini, taşınmazın müvekkillerinin kat irtifakının kurulduğu tarihte bu hatayı bilebilecek durumda olmadıklarını, dava konusu taşınmazda 990 pay üzerinden daha fazla pay düşmesine rağmen, resmi kayıtlarda yer alan pay fiili olarak kullanılmakta olan metrekare ile uyuşmadığını, arsa payında yapılan hatanın bilirkişi incelemesiyle de sabit olduğunu, müvekkillerinin arsa paylarındaki yanlışlığı tespit ettikleri gibi "arsa payının düzeltilmesi" davasını gecikmeksizin açtıklarını, davayı açmakta iyiniyeti olmadığını gerekçe göstermesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, 1972 tarihli kat irtifaklı listede müvekkillerinin imzası bulunmadığını, zira, Yargıtay'ın ilke kararları uyarınca; davacının iyiniyetli olup olmadığına Tapu Sicil Müdürlüğü’nden ilgili dosyalar istenerek öncelikle kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulması sırasında arsa paylarının bizzat davacı tarafından düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak karar verilmesi gerektiğini, kat mülkiyeti kurulduktan sonra malik olanlar ve kat mülkiyeti kuruluşunda bizzat bulunup, tapuda imzası olmayan maliklerin iyi niyetli kabul edildiğini, arsa paylarının hatalı olduğunu dava açılmadan çok kısa bir süre önce kat malikleri arasında yapılan bir toplantıda hatayı tespit ettiklerini, açılacak olan davalarda herhangi bir hak düşürücü süresinin söz konusu olmadığını, 21.01.2019 tarihli bilirkişi raporunda arsa paylarının adaletli olarak dağıtılmadığını ve yeniden arsa payı düzenlemesinin gerekli olduğunu, arsa payının yeniden düzenlenmesinin davacı taraftaki kat malikinin faydasına olduğunu ve 1.2.3.4 nolu bağımsız bölümlerin arsa payının artması gerektiğini, eski ve yeni arsa payları arasındaki farkın 1 ve 2 nolu bağımsız bölümler için %10'dan fazla olduğunu tespit edilmesine rağmen rapor dikkate almaksızın davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ve yine davalılar için müşterek bir sebepten dolayı davanın reddedilmesi nedeniyle tek vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken her bir davalı vekiline ayrı ayrı vekâlet ücreti takdir edilmesinin de usul ve kanuna aykırı olup bozma nedeni olduğunu, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Genel Hükümler 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; "Müteselsil sorumluluk da dâhil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur

." hükmü yer aldığını, bu nedenlerle davanın kabulünün gerekmesi ile birlikte, aksi kanaatte olacaksa davanın ret sebebi ortak olan davalılar yararına tek avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinden söz konusu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa payları arasında orantısızlık olduğu hususunun ispat edilemediği, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını terkar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrımenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu ana gayrımenkulde 1972 yılında kat irtifakının tesis edildiği hususunda uyuşmazlık yoktur.

3. Taşınmaza ait kat mülkiyeti ve kat irtifakı tesisi belgeleri birlikte değerlendirildiğinde davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/937, Karar No: 2018/13499, Tarih: 09.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/937 E.  ,  2018/13499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar 2018/4149 sayılı tebliğnamede, suça sürüklenen çocuk Sedar Güngür hakkında müşteki ...'a karşı eylemi sebebiyle kurulan mahkumiyet hükmünün “onanması” yönünde görüş bildirilmiş ise de; suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen hükmün aynı zamanda 19.12.2017 tarihinde kalemde bizzat müdafiine de tebliğ edildiği ancak kararın temyiz edilmediği anlaşıldığından, temyiz incelemesinin suça sürüklenen çocuk ... ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3 maddelerine uyan hırsızlık suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 03.11.2008 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5543, Karar No: 2020/2844, Tarih: 15.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5543 E.  ,  2020/2844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 07/06/2016 gün ve 2015/212 - 2016/323 sayılı kararı onayan Daire'nin 03/10/2018 gün ve 2016/14529 - 2018/5956 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı dava dışı Senerji Enerji Üretim A.Ş’nin Çin’den ithal edip gemi ile İskenderun’a gelen emtiasının gümrük işlemleri, gemiden tahliye, tahliyeden sonra araçlara yüklenmesi, sigortalının Avanos’taki şantiyesine taşınması işlerinin 28.08.2009 tarihli sözleşme ile davalı tarafından üstlenildiğini, davalının sigortalı Senerji A.Ş’nin hem ifa yardımcısı olduğunu hem de taşıyan sıfatı bulunduğunu, davalının sözleşmenin 6. maddesi ile üstlendiği edimleri tam olarak yerine getirmediğini, malların gemiden tahliyesi esnasında yüklenici sıfatıyla emtiayı teslim aldığı esnada emtianın bir kısmının hasarlı, bir kısmının kayıp [zayi] olduğunu dikkate almayıp, bu duruma ilişkin tutanak düzenlemediğini, alıcı konumunda olan Senerji A.Ş’nin satıcı-gönderene karşı haklarını kullanabilmesi için muayene ve ihbar külfetini yerine getirmediğini, davalı malları ihtirazi kayıtsız teslim aldığına göre hasarın gemiye yüklemeden önce veya gemi ile taşındığı sırada meydana geldiğini kanıtlamadıkça sorumlu olduğunu, sigortalıya yapılan ödemenin zarar sorumlusundan rücuan tahsili için başlatılan takibe davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8640, Karar No: 2024/5654, Tarih: 04.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/8640 E.  ,  2024/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/410 Değişik İş, 2022/422 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-19354

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü/ İtirazın Vekalet Ücretine Yönelik Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/30229

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın vekalet ücretine yönelik kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda 04.06.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat .... ile davalı vekili Avukat ....geldiler. Davacı vekili ve davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karar bağlanması için uygun görülen 04.06.2024 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı aracın 04.08.2019 tarihinde karıştığı çift taraflı kazadan dolayı yolcu olan müvekkilinin yaralandığını ve maluliyetinin oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 15.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; bedel artırım dilekçesi ile talebini 275.064,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuruya eklenen maluliyet raporunu kabul etmediklerini, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden rapor alınması gerektiğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faize göre yapılması ve vekalet ücretine 1/5 oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun olay tarihindeki yönetmeliğe uygun olduğu, tazminata ilişkin alınan bilirkişi raporunun gerekçeli ve denetime elverişli olduğu gerekçeleriyle başvurunun kabulü ile 275.064 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 27.08.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; travma sonrası stres bozukluğu yönünden maluliyet raporunda tedavi ile kısmen düzelme olacağının belirlendiği, süreç içerisinde bunun tamamen düzeleceği, bu nedenle maluliyet raporunu kabul etmediklerini, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden rapor alınması gerektiğini, kusur raporu alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması ve vekalet ücretine 1/5 oranında hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun davacının muayenesi yapılarak ve tüm tıbbi evrakları ile klinik seyri değerlendirilerek olay tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile yapılmasının yerinde olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin vekalet ücreti dışındaki itirazlarının reddine, vekalet ücreti yönünden Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili yararına tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; travma sonrası stres bozukluğu yönünden maluliyet raporunda tedavi ile kısmen düzelme olacağının belirlendiği, süreç içerisinde bunun tamamen düzeleceği, bu nedenle maluliyet raporunu kabul etmediklerini, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden rapor alınması gerektiğini, kusur raporu alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatn talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları,

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları,

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Somut olayda hükme esas alınan Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 16.12.2021 tarihli sağlık kurulu raporunda, davacının trafik kazası sonrası meydana gelen “travma sonrası stres bozukluğu" ve diğer maluliyetlere bağlı sürekli iş göremezlik oranı % 34 olarak hesaplanmış, Hakem Heyetince bu rapor hükme esas alınmıştır.

Davacının sürekli iş göremezliğinin dava konusu kaza sonucu oluştuğunun, yani haksız eylem ile illiyet bağı bulunduğunun belirlenmesi sorumluluk açısından zorunludur. Dosya içerisindeki sağlık kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli olmayıp eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda, davacının psikiyatrik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakı temin edildikten sonra, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ve yukarıda açıklandığı şekilde yetkili sağlık kurulundan rapor alınmalıdır. Söz konusu raporda; özellikle kazadan sonra oluştuğu belirtilen “travma sonrası stres bozukluğu” olarak nitelendirilen rahatsızlık nedeniyle davacıda sürekli iş göremezliğin oluşup oluşmadığı, kaza ile illiyet bağının bulunup bulunmadığı, ömür boyu sürüp sürmeyeceği, sürekli değilse ne kadar devam edeceği hususlarına yer verilerek ve bizzat muayene edilmek suretiyle yukarıda açıklandığı üzere içerisinde psikiyatri uzmanı bulunan yetkili sağlık kurulundan gerekçeli, denetime elverişli rapor alınıp (davacının maluliyet raporuna yönelik temyizinin bulunmadığı göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

3. Hakem Heyetince hükme esas alınan hesap raporunda muhtemel bakiye ömür süresinin rapor tarihine göre belirlendiği anlaşılmakla; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve olay tarihine göre muhtemel bakiye ömrün belirlenmek üzere yeniden bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının davalı yararına BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

17.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6384, Karar No: 2022/10606, Tarih: 26.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/6384 E.  ,  2022/10606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 22/02/2019 tarihli, 2018/3808 Esas, 2019/775 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/264 Esas – 2014/417 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 22/01/2010 - 24/01/2010 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 14/11/2016 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 500.000 TL maddi, 500.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 191,52 TL maddi, 400 TL manevi tazminat tutarının gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde;

Dairemizin yerleşik uygulamaları kapsamında, davacının tutuklu kaldığı dönem için maddi zararları hesaplanırken döner sermaye ek ödeme tutarlarının CMK'nın 141 vd. maddeleri kapsamında maddi zarar hesabına dahil edilemeyeceğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, manevi tazminat miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 22/02/2019 tarihli, 2018/3808 Esas, 2019/775 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 26/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.