muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7013, Karar No: 2016/6902, Tarih: 23.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/7013 E.  ,  2016/6902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda davacı iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek alacak talebinde bulunmuş, davalı işveren ise davacının alacağının bulunmadığı savunmuştur.

Mahkemece karar gerekçesinde “…Ayda bir gün izin kullanılarak çalışma yapılmadığı bu nedenle ayda 3 hafta tatilinde çalışma yapıldığı belirtilmiş, davalı tarafça aksi durum ispatlanamadığından tanık beyanlarına itibar edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.” denildiği halde ayda 2 Pazar günü çalışma yapıldığının kabulü ile hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hafta tatili alacağı hüküm altına alınmıştır.

Gerekçe kısmında “Davacı vekili dava dilekçesinde davacının 1.200,00 TL ücret aldığını belirttiği, ....'nın inşaat birim fiyatlarına esas işçilik tablosundaki ücretin davacı tarafın dava dilekçesinde belirttiği ücretin üstünde olduğu tespit edildiğinden davacı tarafın talebinden fazlasına hükmedilemeyeceği sonucuna varılmıştır.” denildiği halde, ihbar tazminatı alacağı ....'nın inşaat birim fiyatları esas alınarak, diğer alacaklar ise asgari ücret üzerinden hesaplama yapılmış, bu şekilde gerekçe bölümünün hüküm fıkrası ile çelişmesine yol açılmıştır.

Mahkemece bu şekilde çelişkili karar verilmesi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı YİBK'na ve 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu şekilde çelişkili karar verilmesi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı YİBK'na ve 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3324, Karar No: 2018/274, Tarih: 22.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3324 E.  ,  2018/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... ve diğerleri aleyhine 18/07/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin sanatçı olup bir çok sinema filmi ve televizyon dizisinde başrol oyuncusu olarak yer aldığını, müvekkilinin tatil için ...’da kız arkadaşı ile birlikte kameralardan ve gözlerden uzak bir tatil yapabilmek için özel bir tekne kiralayıp denize açıldığını, görüntülenmemek için gerekli tedbirleri alan müvekkilinin açık denizde bulundukları yerin ıssızlığından emin olduktan sonra güneşlenmek için kız arkadaşı ile teknenin açık kısmına çıktıklarını, ancak bir gün sonra özel teknede kız arkadaşı ile birlikte samimi ve mahrem fotoğraflarının 09/07/2014 tarihli ... Gazetesi’nde “... Geldi” manşetiyle ve ... Gazetesi’nde “... Aşk” manşetiyle yayınlandığını ve internette haber sitelerinde foto muhabiri olan davalılardan ... imzası ile yayınlandığını, izinsiz olarak çekilen ve rızası dışında yayınlanan fotoğraflar ve yapılan haberler ile kişilik haklarının ve özel hayatının ihlal edildiğini ileri sürerek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davacının medyatik kişiliği göz önüne alındığında bu tür haberlere katlanmak zorunda olduğunu, kamu yararının ... gazeteciliği söz konusu olduğunda daha farklı değerlendirileceğini, davacı için özel hayat kavramının dar yorumlanması gerektiğini, gazetecinin davaya konu magazinsel olayı görüntülememesini beklemenin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kamuoyuna malolmuş dizi oyuncusu ve sinema sanatçısı olması nedeniyle kamuoyunun haber alma hakkının bulunduğu, haberin güncel ve gerçek olduğu ve kamusal olgu ve toplumsal bir yarar bulunduğu, herkesin görebileceği bir yerde bu haberin gerçekleştirildiği, özel hayatın ihlalinin söz konusu olmadığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının kamuoyuna malolmuş dizi oyuncusu ve sinema sanatçısı olması nedeniyle kamuoyunun haber alma hakkının bulunduğu, haberin güncel ve gerçek olduğu ve kamusal olgu ve toplumsal bir yarar bulunduğu, herkesin görebileceği bir yerde bu haberin gerçekleştirildiği, özel hayatın ihlalinin söz konusu olmadığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu’nun 24 ve 25. maddelesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Özel hayat kavramı, kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı kapalı kapılar ardında dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret olmayıp, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olaylarını da içerir. Kamuya açık alana çıkan her kişinin de bu alandaki her görüntüsünün kaydedilip izinsiz kullanılmasına rıza gösterdiği kabul edilemez. Özel hayat kavramı salt mekana indirgenemez, kamuya mal olmuş kişilerin konutları dışında özel hayatları da vardır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, her bireyin kişiliğinin gelişimi için özel hayatının korunması gereğinin temel önemini yineleyerek, kamuoyunda tanınan kişiler de dahil olmak üzere herkesin özel hayatının korunması ve özel hayatına saygı duyulması hususlarında meşru bir bekletiye sahip olabileceğini ve bu haklardan da faydalandırılması gerektiğine işaret eder. Fotoğraflarla ilgili olarak mahkeme, fotoğrafların kişilerin özel alanına veya kamuoyunun gözü önünde cereyan eden hadiselere ilişkin olup olmadığı ve bu şekilde elde edilen materyalin sınırlı kullanım amaçlı olup olmadığı veya genel olarak halka sunulmaya elverişli olup olmadığı hususlarını inceler. Ayrıca mahkeme, özel hayatın korunmasını ifade özgürlüğü karşısında dengelemek zorunda olduğu davalarda, her zaman basında yayınlanan fotoğraflar ve makalelerin kamu menfaatine yaptığı katkıya vurgu yapmıştır. Mahkeme, başvurucunun kamuoyunda tanınmış bir kişi olmasına rağmen, yegane amacı başvurucunun özel hayatına ait detaylarla birtakım okuyucuların merak duygularını tatmin etmek olan fotoğraf ve makalelerin yayınlanmasının topluma herhangi bir menfaat sağlamayacağını belirtmektedir. Bu şartlar altında ifade özgürlüğü daha dar bir yorumlamayı gerektirmektedir. Sonuç olarak Mahkeme, özel hayat korumasının ifade özgürlüğüne karşı dengelenmesinde ağırlıklı unsurun, yayınlanan fotoğrafların kamu menfaatine katkıda bulunması gerekliliği olduğunu belirtmiş, buna ilaveten her zaman yalıtılmış olarak tanımlanmayacak mekanlarda bulunsa dahi ve herkes tarafından tanınması gerçeğine rağmen, halkın başvurucunun nerede olduğunu ve genel olarak özel hayatında nasıl davrandığını bilme hususunda yasal bir menfaatinin olmadığına karar vermiştir. (06/11/2003 tarihli Von Hannover/Almanya kararı)

Anayasa Mahkemesi de kararlarında AİHM’nin yukarıdaki kararına atıf yaparak, kamuoyunun bilgilenme hakkının, tanınan kişilerin, kamu görevlilerinin ve özellikle de siyasi kişiliklerin özel hayatlarının çeşitli boyutlarına belli bazı durumlarda üstün gelebilse de, yayınlanan haberler ile onlara eşlik eden fotoğraf ve yorumların, bu kişilerin sadece özel hayatlarıyla ilgili detaylar hakkında olması ve belli bir kesimin bu konudaki merakını gidermek dışında bir amaç taşımaması durumunda ilgili kişiler belli bir üne sahip olsalar bile böyle bir üstün gelme durumundan bahsedilemeyeceğine ve bu durumda ifade özgürlüğünün daha dar yorumlanması gerektiğine karar vermiştir. (21/09/2016 tarihli ... Başvurusu)

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; tanınmış bir sinema ve dizi oyuncusu olan davacı, ...’da kiraladığı özel bir yatla kız arkadaşı ile birlikte gözlerden ve denetimden uzak bir tatil yapmak amacıyla denize açılmış, görüntülerinin alınmaması için gerekli tedbirleri almıştır. Bulundukları yerin ıssızlığından da emin olduktan sonra kız arkadaşı ile birlikte yatın açık kısmına çıkan davacının, insanların gözü önünde olmadığına inandığı ve bu şekilde davranışlarına yön verdiği bir ortamda fiziksel mahremiyetine ilişkin fotoğraflar bilgisi ve rızası dışında çekilerek yayınlanmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ve Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Mahkemesi’nin kararları ışığında, kamuya mal olmuş davacının toplumun bilgilendirilmesi ve haber alma hakkı kapsamına giren özel yaşam alanına dahil olmayan, mesleki faaliyeti içerisinde de yer almayan bir konuda davaya konu haberler ile onlara eşlik eden fiziksel mahremiyetine ilişkin fotoğrafların yayınlanmasında, davacının özel hayatıyla ilgili detaylar içermesi ve sadece belli bir kesimin bu konudaki merakını gidermek dışında toplumsal bir yarar bulunmadığı ve bu durumda ifade özgürlüğünü daha dar yorumlamayı gerektirdiği sonucuna varılmalıdır. Davacının sadece halka mal olmuş bir kişi olarak nitelendirilmesi, özel hayatına böyle bir müdahaleyi haklı kılmaya yeterli değildir.

Şu durumda, davacı yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde istemin reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Şu durumda, davacı yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde istemin reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Belli bir hayran kitlesine sahip davacı ile kız arkadaşı arasında yaşananları muhabirin haber yapmaya değer görmesi anlaşılabilir bir durumdur. Görüntülerin kayıt altına alınması kişilik hakları yönünden hassasiyet taşısa da bunların davacının dışarıya kapalı alanına girmeksizin kamunun kullanımına açık bir alanda ve herkes tarafından görülebilen bir yerden çekilmiş olması ve görüntüsü çekilenlerin sanatçı kişiliği dikkate alındığında basın özgürlüğünün sınırları içinde kaldığı değerlendirilmelidir.

Mahkemece ulaşılan kanaatin aksi yönünde bir sonuca ulaşılabilmesi için herhangi bir neden bulunmamaktadır. Mahkemenin kabulüne göre davacının partneri ile yakınlaşmasını kameranın çekim yaptığı noktada bulunan insanlar tarafından özel bir çaba sarf edilmesine ihtiyaç duyulmadan görülebildiği anlaşılmaktadır. Davacının ... kiraladığı özel bir yatla kız arkadaşı ile birlikte denize açılarak bulunduğu noktada, partneri ile yakınlaşmayı tercih ettiği gözetildiğinde mahremiyetinin korunması konusunda yeteri kadar hasas davranmadığı ve üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Davanın reddine ilişkin verilen karar yerindedir. Bu nedenlerle dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.22/01/2018
Yargıtay — Esas No: 2023/385, Karar No: 2024/4510, Tarih: 25.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/385 E.  ,  2024/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1851 E., 2022/2112 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/433 E., 2022/291 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı Öz ... Şirketinde çalışmakta iken diğer davalı ... Şirketinin Söğütlü O.S.B' de bulunan fabrikasında havalandırma sistemi montaj işini yaparken çatıdan düşerek yaralandığını, çalışma öncesi ve esnasında herhangi bir güvenlik tedbirinin alınmadığını müvekkilinin bu kaza sonrası uzuv zaafı nedeniyle çalışamaz hale geldiğini, bir dizi ameliyat olduğunu, kaza sonrası her iki şirketin de müvekkili ile ilgi ve alakayı kestiğini belirterek 251,801,47 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; asıl dava dosyasında talep edilmeyen 606.087,10 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Sis. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesiyle özetle; davacının meydana gelen iş kazası nedeniyle kimseden şikayetçi olmadığını, müvekkili işverenin gerekli tüm tedbirleri aldığını, ancak davacının bu tedbirlere uygun haraket etmediğini, kusurun davacıda olduğunu dolayısı ile müvekkili şirkete kusur izafe edilecek bir gerekçe bulunamayacağını, istenilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belertilerek, davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesiyle özetle; davacının diğer davalı yanında SGK' lı olarak çalıştığını, müvekkli şirketin iştigal konusu iş ile ilgisi olmadığını, meydana gelen kazada sorumluluğunun bulunmadığını, işin gerektirdiği önlemleri alması gereken şirketin diğer davalı olduğunu, istenilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... vekili cevap dilekçesiyle özetle; davacının diğer davalı yanında SGK' lı olarak çalıştığını, müvekkli şirketin iştigal konusu iş ile ilgisi olmadığını, meydana gelen kazada sorumluluğunun bulunmadığını, işin gerektirdiği önlemleri alması gereken şirketin diğer davalı olduğunu, istenilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; Mahkemece davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde davalı işveren ... 'nin %90 , davacı işçinin % 10 kusurlu olduğu, davacının kaza nedeniyle % 41 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği kabulünden hareketle asıl ve birleşen dava dosyasında talep edilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin talep gibi davalı işveren ... yönünden kabulüne, diğer davalı ... Sanayı A. Ş yönünden ise davaya konu kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı taraflar arasındaki işin anahtar teslim iş sözleşmesi ile davalı işveren şirkete devrolunduğu tespitiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi kararını kabul etmediklerini, iki işveren arasında yazılı bir anahtar sözleşmesi olmadan anahtar teslimi sözleşmeden söz edilemeyeceğini ve bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, müvekkilinin uzuv kaybına neden olan iş kazasının davalı ...Ş.'ye ait iş yerinde çatı panelinin kırılması / çökmesi sonucu meydana geldiğini, davalı Öz ... iş güvenliği ile ilgili bütün tedbirleri almış olsa idi bile bu kazanın meydana geleceğini, bu durumun Şen Piliç şirketinin hukuki sorumluluğunu doğurduğunu, kazanın oluşumunda Şenpiliç Şirketinin de kusuru bulunduğunu, SGK raporunun daha gerçek olduğunu ve bu raporun dikkate alınması gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.