muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7422, Karar No: 2012/27144, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7422 E.  ,  2012/27144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirkette şoför-kurye olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle sona erdirildiğini, mazeretsiz devamsızlık yapılmadığını, feshin haksız olduğunu belirterek, kıdem ihbar tazminatı, fazla çalışma ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının önceden planlı faaliyet olmasına rağmen 02-03-04 Ekim 2008 tarihlerinde mazeret bildirmeksizin işe gelmediğinden ... sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda ... müfettişi raporu ve tanık beyanlarından feshin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki ... günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Dosya içeriğine göre davacı davalı şirkette şoför-kurye olarak 10.04.2006-02.10.2008 tarihleri arasında çalışmış olup ... sözleşmesi devamsızlık sebebiyle 02.10.2008 tarihinde feshedilmiştir. Davacı ... tatili için davalı işverenden izin aldığını iddia etmişse de bu iddiasını ispatlayamamıştır. Devamsızlık tutanakları ve nöbet çizelgelerinden davacının 2, 3 ve 4 Ekim 2008 günlerinde üç gün üst üste izinsiz ve mazeretsiz devamsızlık yaptığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı işverenlik tarafından davacının devamsızlığı sebebiyle yapılan fesih bildiriminin haklı sebebe dayandığının kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13083, Karar No: 2015/11008, Tarih: 21.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/13083 E.  ,  2015/11008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adilcevaz Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/47-2014/30

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı D.. K.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Ziraat Sigorta AŞ arasında zorunlu deprem sigortası poliçesi imzalandığını, poliçelerin Dask hesabına düzenlendiğini, 23.10.2011 tarihinde Van ilinde yaşanan depremden sınır ilçesi olarak Adilcevaz ilçesinin de etkilendiğini, müvekkilin market olarak işlettiği sigortalı dükkanın deprem dolayısıyla hasar gördüğünü, davalıya başvurulduğunu ancak davalının zararını karşılamadığını, poliçe düzenlenmeden önce taşınmazın hasarsız olduğunun sabit olduğunu, hasar nedeniyle müvvekilin ticari faaliyetlerinde aksama olduğunu, hasarının karşılanması için iş bu davayı açmak zorunda kaldıklarını belirterek fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılam sırasında talebini 23.457,50 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı DASK vekili, davacının müvekkil kuruma başvurusu üzerine hasar dosyası açıldığını, işyerinde bağımsız eksper aracılığıyla hasar tespiti yapıldığını, bu rapora itibar edilmesi gerektiğini, hukuken geçerli bir delil olduğunu, alınan rapor görüşü ve evrakların incelenmesi sonucunda yapılan değerlendirmede davacının talebinin 587 KHK'ye uygun olmadığının davacıya bildirildiğini, taraflar anlaşamadığı halde işletilmesi gereken hakem müessesesi işletilmeden davacı tarafça iş bu davanın açılmasının Dask Genel Şartları B-2 maddesine açıkça aykırı olduğunu, ticari faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, deprem nedeniyle davacının dükkanında meydana gelen hasarı davalının gidermekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 23.457,50 TL tazminatın poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı DASK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu deprem sigortasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, deprem nedeniyle davacının dükkanında meydana gelen hasarı davalının gidermekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 23.457,50 TL tazminatın poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı DASK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu deprem sigortasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya kapsamına göre somut olayda, davacının market olarak işlettiği işyerenin dava dışı Ziraat Sigorta AŞ tarafından davalı DASK hesabına zorunlu deprem sigortası ile sigortalandığı, 23.10.2011 tarihinde Van ili ve yakın çevresinde meydana gelen depremde sigortalı işyerinin zarar gördüğü anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 16.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda sigortalı işyerinin bulunduğu binanın 1980 li yıllarda yapıldığı, bina yapılırken zemin etüdü yapılmadığı, depremde meydana gelen hasar haricinde kulanmaya (eskimeye) bağlı olarak kirişlerdeki demirlerin paslandığı belirtilmiş ve zemin etüt projesi ile güçlendirme çalışmaları için 23.457,50 TL harcama gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bu rakam hüküm altına alınmıştır.

Sigorta poliçesindeki deprem rizikosunun amacı deprem nedeniyle meydana gelen hasarın yani riziko nedeniyle oluşan gerçek zararın giderilmesi olup, sigortalı işyeri ya da konutta deprem nedeniyle meydana gelen hasar dışında sigortalı binanın eskimesine bağlı olarak güçlendirilmesi ya da yenilenmesi değildir. O halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda binada deprem nedeniyle meydana gelen gerçek zararın belirlenmesi gerekirken, binanın Deprem Yönetmeliğine uygun hale getirilmesi için gerekli güçlendirme giderlerinin de zarara dahil edilmesi nedeniyle bu bilirkişi raporu ile hüküm kurmak mümkün olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Davacının ihbarı üzerinden davalı DASK tarafından açılan hasar dosyası doğrutusunda sigortalı işyerinde yaptırılan ekpertiz incelemesinde sigoralı işyerinde deprem nedeniyle meydana gelen hasarın giderilmesi için gerekli boya, sıva ve alçıpan malzemlerinin değerinin 2.008,00 TL olduğu, muafiyet düşüldüğünde 1.215,00 TL ödenmesi gerektiği belirlenmiştir. Davalı DASK vekili tarafından bu bedelin davacının ismine Ziraat Bankasına yatırıldığı savunması getirilmiştir. Her ne kadar davalı bu konuda banka dekontu

olarak bir belge ibraz etmemeiş ise de davalının bu savunması karşısında davalıdan ödeme hususundaki belgesini sunmasının istemesi ve böyle bir ödeme var ise bu ödemenin gerçek zarardan mahsup edilmesi gerekir.Hal böyle iken davalıya ödemeye ilişkin belgesini sunması için usulüne uygun şekilde süre verilmeden ve ödeme hususu açıklığa kavuşturulmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

olarak bir belge ibraz etmemeiş ise de davalının bu savunması karşısında davalıdan ödeme hususundaki belgesini sunmasının istemesi ve böyle bir ödeme var ise bu ödemenin gerçek zarardan mahsup edilmesi gerekir.Hal böyle iken davalıya ödemeye ilişkin belgesini sunması için usulüne uygun şekilde süre verilmeden ve ödeme hususu açıklığa kavuşturulmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Kabule göre ise, davacı vekilinin 12.03.2014 tarihli faks ile gönderdiği yazıya istinaden Mahkemece 13.03.2014 tarihinde, gerekçeli kararın 2 nolu bendindeki “ bakiye 1.189,65 TL bakiye harcın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” ibaresi, “ davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına“ şekilinde tavzih edilmiştir.

6100 Sayılı HMK'nin hükmün tavzihi hakkındaki 305. maddesinde (HUMK.md.455 vd.)“(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” hükmüne yer verilmiş olup, Tavzih Talebi ve Usulü başlığı altındaki 306. maddesinde de “(1) Tavzih, dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir. Dilekçenin bir nüshası, cevap süresi mahkemece belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir. Cevap, tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur. (2) Mahkeme, cevap verilmemiş olsa bile dosya üzerinde inceleme yaparak karar verir; ancak gerekli görürse iki tarafı sözlü açıklamalarını yapabilmeleri için davet edebilir. (3) Mahkeme tavzih talebini yerinde gördüğü takdirde 304 üncü madde uyarınca işlem yapar.” hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre; tavzih yoluyla hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar genişletilip, değiştirilemeyecektir. Mahkemece bir davanın esası hakkında nihai karar verilmekle işten çekilmiş olunur ve artık bu karar Yargıtay'ca bozulmadıkça önceki hükmün değiştirilmesi şeklinde yeniden bir karar verilmesi söz konusu edilemez.

Yukarıda açıklanan yasa hükmü karşısında; tavzih yoluyla hüküm değiştirilip yeni bir hüküm verilemeyeceğinden bu hükme aykırı olarak davalı DASK aleyhine hükmedilen harcın tavzih ile Hazineye irat kaydına şekilinde değiştirilmesi doğru görülmediği gibi esasen ortada geçerli bir tavzihten de bahsedilemez.

492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesinde "genel bütçeye dahil idarelerin yasanın 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olduğu" öngörülmüştür.

Bu nedenle davalı idare harçtan muaf olduğundan aleyhine karar ve ilam harcına hükmedilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesinde "genel bütçeye dahil idarelerin yasanın 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olduğu" öngörülmüştür.

Bu nedenle davalı idare harçtan muaf olduğundan aleyhine karar ve ilam harcına hükmedilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1,2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı DASK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27976, Karar No: 2018/1334, Tarih: 14.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/27976 E.  ,  2018/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurarak meskeniyet şikayetinde bulunduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınabileceği haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı hak sahiplerine ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece yaptırılan keşif sonucu düzenlenen ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda; borçlunun şikayete konu meskenin değeri 132.000,00 TL, haline münasip alabileceği evin değeri ise 70.000,00 TL olarak tespit edilmiştir.

O halde, mahkemece, şikayetin kısmen kabulü ile taşınmazın ihale yolu ile satılarak, satış bedelinden borçlunun haline münasip evi alabilmesi için gerekli olan 70.000,00 TL'nin borçluya, kalanının ise hak sahiplerine ödenmesine ve taşınmazın 70.000,00 TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına karar verilmesi gerekirken, şikayetin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5401, Karar No: 2024/2200, Tarih: 13.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/5401 E.  ,  2024/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/806 E., 2022/1123 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2004/83 E., 2022/425 K.

KARAR

1-Asıl ve birleşen dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, yüklenici tarafından açılan asıl dava teminat mektubunun iadesi ve teminat mektubu komisyon bedeli alacağının tahsili, iş sahibi tarafından açılan birleşen dava fazla ödemenin tahsili istemlerine ilişkindir.

2-İlk Derece Mahkemesince, kazı artığı malzemenin yüklenici tarafından kesin depo yerine nakledilmeyerek yüklenici şirkete fazla ödeme yapıldığı iddiasının sunulan delillere göre ispatlanamadığı, asıl dava yönünden yapılan değerlendirmede, İller Bankası Yapım İşleri Genel Şartnamesinin 45. maddesinde kesin hesap onaylanıp yüklenici tarafından SGK ilişiksiz belgesinin ibrazından sonra kesin teminatın yarısının, kesin kabul tutanaklarının onaylanmasından sonra da diğer yarısının iade edileceğinin öngörüldüğü, kesin kabul tutanaklarının 13.12.2002 tarihinde onaylandığı, SGK ilişiksiz belgesinin ise, 31.07.2003 tarihinde alındığı, böylece teminat mektubu iade şartlarının oluştuğu belirtilerek dava konusu teminat mektubunun asıl dava davacısına iadesine karar verilmiş, teminat mektupları için ödenen komisyon bedelleri yönünden ise, dava tarihi itibariyle davacı tarafından bankaya 17.03.2003 tarihinde 207,63 TL, 16.06.2003 tarihinde 207,63 TL, 16.09.2003 tarihinde 207,63 TL ve 16.12.2003 tarihinde 207,63 TL komisyon ödendiği, teminat mektubunun iadesi için öngörülen SGK ilişiksiz belgesinin ise 31.07.2003 tarihinde alındığı, buna göre davalının 31.07.2003 tarihine kadar söz konusu teminat mektubunu elinde haksız olarak tutuğundan söz edilemeyeceği ve bu tarihe kadar ödenen komisyon bedellerinden davalının sorumluluğunun bulunmadığı, ancak davacının bu tarihten sonra 16.09.2003 tarihinde ve 16.12.2003 tarihinde ödediği (207,62+207,63) toplam 415,26‬ TL komisyon tutarını davalıdan talep edebileceği, birleşen dava yönünden ise, davacı tarafından davalının kazı artığı malzemeyi kesin depo yerine nakletmeyerek davalıya fazla ödeme yaptığı iddiasını sunulan deliller çerçevesinde kanıtlayamadığı, davacının kendi imzaladığı hak ediş ve kabul tutanakları ile bağlı olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

3-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı birleşen davada davacı ... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından, mahkemece dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4-Bu karara karşı davalı- birleşen davada davacı ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı; yine, mahkemece alınan bilirkişi raporunun olaya uygun, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu, dosya kapsamından, davalı ve birleşen dava davacısı idare tarafından, yüklenici davacı şirket dışında dava dışı başka yüklenici şirketler yönünden de kazı artığı malzemenin döküleceği kesin depo mahallinin, 30.5 km. mesafede ... Beldesi Kaleler Mevkii olarak belirlendiği, kesin depo mahalline yüklenici firmaların tamamı tarafından dökülmesi gereken toplam kazı artığının 3.269.921 metreküp olmasına rağmen, kesin depo yerinde en fazla kazı artığı dökmesi gereken firmanın miktarından fazla kazı artığı malzemenin bulunduğunun tespit edildiği, hangi firmanın kazı artığı malzemeyi kesin depo mahalline taşımadığının tespit edilemediği, anlaşıldığından, davalı birleşen davada davacı ... vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı- birleşen davada davacı ... vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3423, Karar No: 2021/6608, Tarih: 16.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/3423 E.  ,  2021/6608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/47709 Esas sayılı 27.11.2014 tarihli iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da dava açıldığı halde, bu suç yönünden bir hüküm kurulmamış ise de Mahkemesince her zaman bir hüküm kurulması ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında hükme esas alınan, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 16.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7613, Karar No: 2014/11131, Tarih: 23.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7613 E.  ,  2014/11131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 04.07.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, mısır ve pamuğun sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.