muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2360, Karar No: 2020/2351, Tarih: 14.10.2020

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifiz. Saygılarımızla.

14/10/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 15/10/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/12186, Karar No: 2012/1628, Tarih: 07.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/12186 E.  ,  2012/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalı hak sahiplerine sağlanan sosyal sigorta yardımlarının rücuan ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26'ncı maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı, hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesinin 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile, 26'ncı maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün, Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş bulunması, Anayasanın 153'üncü maddesine göre, Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ve giderek elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması, iptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı 21.03.2007 gününden sonra Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 76'ncı maddesi uyarınca, yürürlükteki yasaları tatbik etmekle yükümlü bulunan mahkemelerin ve Yargıtay’ın yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkilerinin bulunmadığının kabulünün doğal bulunması, 26'ncı maddedeki anılan cümlenin iptali ile, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekir. Bu bağlamda hemen belirtmek gerekir ki, eskiden olduğu gibi maddi zarar (Tavan) hesabı yapılması gerekmemektedir.

Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih ....Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin, ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup

Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih ....Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin, ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup

edilmesine olanak bulunmadığı gözetilerek, sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların ilk peşin sermaye değerinin bakiye kusuruna isabet eden kısmı hesaplanarak, ilk davada hüküm altına alınmayan bölümünün kabulünün gerekeceği unutulmamalıdır.

Somut olayda; Dairemizin, 2009/6798E.-8605K. sayılı ilamıyla “ilk rücuda davalı işverenin %80, sigortalının %20 kusuru kesinleşmiş olup, ilk peşin değerli gelirin %50 istem karşılığının hüküm altına alındığı gözetilerek, eldeki davada ilk peşin değerli gelirin %30 kusur farkı olan 25,39-TL’ye hükmedilmesi gerekirken, ilk davada artışları da içeren gelir olan 4.059,98-TL hükmedilmesi sonucu ilk peşin sermaye değeri bakımından bakiye alacak kalmadığı gerekçesiyle ilk peşin değerli gelirin % 30 kusur karşılığı olan miktara hükmedilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Öte yandan, 506 sayılı Yasanın 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmesi, davanın da 22.04.2004 tarihinde anılan iptal kararının yürürlüğe girmesinden önce açılması karşısında, davalı vekili yönünden vekalet ücretine takdir edilmemesi doğru olmakla beraber,kabul edilmesi gereken tutar yönünden davacı Kurum lehine vekalet ücreti takdiri gerektiğinin gözetilmesi gerekmektedir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : 1-Hükmün fıkrasının tamamen silinerek, yerine,

1-“davanın kısmen kabulüne, ilk peşin sermaye değerinin %30 kusur karşılığı olan 25,39-TL'sine onay tarihi olan 17.10.1991 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Davacı Kurum harçtan muaf olduğundan harç takdirine yer olmadığına,

3-2,67 TL ilam harcının mahsubu ile bakiye 2.920,33 harcın karar kesinleştiğinde davalıya iadesine,

S O N U Ç : 1-Hükmün fıkrasının tamamen silinerek, yerine,

1-“davanın kısmen kabulüne, ilk peşin sermaye değerinin %30 kusur karşılığı olan 25,39-TL'sine onay tarihi olan 17.10.1991 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Davacı Kurum harçtan muaf olduğundan harç takdirine yer olmadığına,

3-2,67 TL ilam harcının mahsubu ile bakiye 2.920,33 harcın karar kesinleştiğinde davalıya iadesine,

4-Davacı tarafından bozma öncesi yapılan 326 TL yargılama gideri ve bozma sonrası yapılan 152.50 yargılama gideri olmak üzere toplam 478.50-TL'nin davalıdan tahsiline,davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

5-1.000,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.02.202 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12676, Karar No: 2014/34726, Tarih: 04.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/12676 E.  ,  2014/34726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgili olarak zamanaşımına kadar işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanık hakkında mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, bu husus infaz sırasında resen nazara alınması olanaklı olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3. maddesinin (a) ve (e) bendleri hükmüne göre, sanık olarak yargılanan kişinin “Kendisine yöneltilen suçlamanın niteliği ve nedeninden en kısa zamanda, anladığı bir dille ve ayrıntılı olarak haberdar edilmek “ve” duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşmadığı takdirde bir tercümanın yardımından para ödemeksizin yararlanmak” hakkına sahip olduğu ve bunun “mahkeme önünde hak arama” ile “savunma” haklarına ilişkin bulunduğu gözetilmeden, sağır ve dilsiz sanığa tercüman ücreti yükletilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılarak,

yerine “üç tane çağrı kağıdı gideri 24 TL ve 3 PTT gideri 6,55 TL olmak üzere toplam 30,55 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2566, Karar No: 2014/5698, Tarih: 24.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2566 E.  ,  2014/5698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 04/11/2010 tarih ve sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Kükürtçü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete işyerim paket sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde 02.05.2005 tarihinde davalıların sahibi olduğu üst kattaki işyerinden sızan sular nedeni ile hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 3.030 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin üst katta dükkanının olmadığını, sigortalı ait işyerinin arkasındaki bölümün yarı hissesine sahip olduğunu, bu nedenle müvekkiline husumet düşmeyeceğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve ..., olayda sigortalının kusurlu olduğunu, kendilerinin ve diğer kat maliklerinin sızıntıdan dolayı kusurlarının olmadığını, borunun bizzat sigortalı tarafından kırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... şirketine sigortalı işyerinin bulunduğu binada davalıların diğer bağımsız bölümlerde malik oldukları, davacı ... şirketine ait işyerine binanın atık su borusundan sızan sular nedeniyle işyerindeki bulunan malların zarar gördüğü, meydana gelen atık su sızmasının bu

.../...

-2-

zararın ortak tesisat arızası olduğu, bu nedenle de meydana gelen zarardan bütün kat maliklerinin sorumlu oldukları, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 2.173 TL'nin 13/06/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 119,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... alınmasına, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/635, Karar No: 2015/2725, Tarih: 27.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/635 E.  ,  2015/2725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.07.2009 gün ve 2008/416 Esas, 2009/222 Karar sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 10.12.2009 gün ve 2009/10426 Esas, 2009/11641 Karar sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, davalının işyerinde abone olmasına rağmen kayıtsız su sayacı takarak su kullandığı, kaçak su kullanımından doğan borcunu ödemediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe itiraz ederek, takibin durmasına sebebiyet verdiğini belirterek, itirazın iptalini, takibin devamını ve %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin işyerini 01.04.2004 tarihinde kiraladığını ve hemen abonelik için ASKİ’ye başvurduğunu, ancak öteki borçlar ve kaçak kullanım nedeniyle abonelik verilmediğini, daha sonra 04.05.2005 tarihinde işyerini tahliye ettiğini, kaçak su kullanımının önceki kiracılara ait olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece önce 2005/90 Esas, 2006/482 K.sayılı kararı ile davalının sayaçsız su kullandığını belirterek bunun karşılığı olan 990 m3 suyun bedelinden davalının sorumlu olduğuna hükmedilmiş ancak temyiz edilen bu karar Dairemizin 2007/8476 Esas, 2008/2118 Karar sayılı kararı ile kiranın başlangıcı olan 01.04.2004 tarihinden kaçak tutanağının tutulduğu 28.04.2004 tarihine kadar olan kısımdan sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bu kez, bozma kararı doğrultusunda alınan ek rapor doğrultusunda 28 günlük su tüketimi olan 360,31 YTL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 59.maddesinde, kaçak su kullanımı halinde normal su bedelinin 6 katı olarak kaçak su bedeli tahakkuk ettirileceği öngörülmüştür. Mahkemece anılan yönetmelik hükmünü gözetmeyen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kaçak su kullanım bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemece verilen ikinci kararda; ilk bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 28 günlük su tüketimi olan 360,31 YTL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Dava, kaçak su kullanım bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemece verilen ikinci kararda; ilk bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 28 günlük su tüketimi olan 360,31 YTL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davacı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dava tarihinde yürürlükte bulunan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 59. maddesine uygun olacak şekilde kaçak su kullanım bedelinin tespit edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün (ASKİ) su satış esasları ASKİ Tarifeler Yönetmeliği ile belirlenmiştir.

Somut olaydaki kaçak su tespit tutanağı tarihi itibariyle yürürlükte olan Yönetmeliğin 59/a maddesi aynen; “Abone olmaksızın su dağıtım şebeke hattından veya şube yolundan İdareye ait kuyu veya kaynaktan delerek, boru döşeyerek, motor bağlayarak vs. surette su temin etmek, abone olup da sayaçsız veya sayacı işletmeyecek herhangi bir tertibatla su kullanmak, işlenmesi yasak olan fiillerden olup aynı zamanda su hırsızlığı suçunu oluşturduğundan bu gibiler hakkında yasal soruşturma yapılmakla birlikte saptanabilmişse o tarihten, saptanamamış ise 3 aydan beri; konutlarda daire basma ayda 10 m3 su tüketildiği varsayılarak, saptama tarihindeki konut tarifesinin altı katı cezası ile birlikte; kaçak su kullanan işyeri veya sanayi ise süre bakımından yukarıdaki esasa göre 44. maddeye göre saptanacak ortalama aylık tüketimin saptama tarihindeki işyeri tarifesinin altı katı cezası ile birlikte tahsil edilir. Kaçak bağlantı kaldırılır.” düzenlemesini içermektedir.

Yönetmelik metninde de belirtildiği şekilde su bedelinin “altı katı cezası ile birlikte” tahsil edilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulunun 18.02.2009 gün 2009/13-6 E., 2009/78 K. ve 05.10.2012 gün 2012/7-242 E., 2012/651 K. sayılı ilamlarında da aynı ilke benimsenmiştir.

Somut olayda yerel mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise hesaplamanın beş kat üzerinden yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, davalının kaçak su tüketiminin anılan tarife hükmü uyarınca altı katı cezası ile birlikte tahsili gereklidir.

O halde, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine 27.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.