muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14543, Karar No: 2014/11409, Tarih: 09.09.2014

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nın 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasayağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. Maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uyulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu

aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları).

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, sürücünün alkol aldığı kabul edilerek, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında olup olmadığı üzerinde durulmalı, içinde nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı N.. A..'ın temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı N.. A..'a geri verilmesine 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4523, Karar No: 2010/11261, Tarih: 04.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4523 E.  ,  2010/11261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.07.2008 tarih ve 2006/365 - 2008/309 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 21.03.2006 tarihli olağanüstü genel kurulunda alınan gündem değişikliği kararı ile 3, 4, 5 ve 6. sırada alınan kararların yasaya, anasözleşmeye, kazanılmış haklara ve MK’nun 2. maddesine aykırı olduğunu, anasözleşmeye sonradan şufa hakkı ilavesinin ortakların kazanılmış haklarının ihlali niteliğinde bulunup, bu yöndeki bir değişikliğin ancak tüm ortakların muvafakati ile yapılabileceğini ileri sürerek, anılan kararların iptalini ve şirkete kayyım tayinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu genel kurulda alınan kararların yasaya, anasözleşmeye ve objektif iyiniyet kurallarına uygun olduğunu, şirket organlarının yasaya uygun bir şekilde teşekkül etmiş olup, görevlerinin başında olduklarını, bu nedenle kayyım atanması isteminin de yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu genel kurulda gündemin 5. maddesinde görüşülen esas sözleşmenin 8. maddesindeki değişikliğin yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğu, bunun dışındaki gündem maddelerinde alınan kararların iptalini gerektirir bir durum olmadığı, sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin 21.03.2006 tarihli olağanüstü genel kurulunun gündem maddelerinden 5. madde içinde yer alan anasözleşmenin 8. maddesindeki değişikliğin yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğundan iptaline, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Mahkemece verilen karar davacı vekili tarafından katılım yolu ile temyiz edilmiş ise de sözkonusu temyiz isteminin yasal süresi içinde yapılmadığının anlaşılmış olmasına göre temyiz isteminin bu nedenle reddi gerekmekle ve bu kararın 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da verilmesinin mümkün olmasına göre davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Mahkemece verilen karar davacı vekili tarafından katılım yolu ile temyiz edilmiş ise de sözkonusu temyiz isteminin yasal süresi içinde yapılmadığının anlaşılmış olmasına göre temyiz isteminin bu nedenle reddi gerekmekle ve bu kararın 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da verilmesinin mümkün olmasına göre davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, genel kurulda alınan kararların iptali ile şirkete kayyım tayini istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek, genel kurul gündeminin 5. maddesi kapsamında yer alan anasözleşmenin 8. maddesindeki değişikliğin yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğu sonucuna varılarak, bu maddenin iptaline karar verilmiştir. Söz konusu madde incelendiğinde hisse senetlerinin nama yazılı hale getirilerek hissedarlara şirket hisseleri üzerinde şuf’a hakkının tanındığı ve bu hakkın kullanımına ilişkin yöntemin de tespit edildiği görülmüştür. Davalı şirketin hissedarlarının çoğunun aynı aileden olduğu, aile şirketlerinde çoğu zaman şirket işleyişinin, ilkelerinin ve yönetiminin korunması gibi hususların şirketin hissedar yapısının korunması ile yakından ilintili olduğundan, bu şirketlerde hissedarlar dışında kişilere yapılacak hisse devirlerine birtakım sınırlamalar getirilmesinde ilke olarak yasaya aykırı bir durum yoktur. Ancak yapılacak sınırlamaların yasanın emredici hükümlerine, iyiniyet kurallarına aykırı olmaması ve kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bulunmaması gerekmektedir.

Somut olayda, hisse senetlerinin nama yazılı hale getirilmesi şirket hissedarlarının çoğunluğunun aynı aileden oldukları da nazara alındığında yasa ve iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil etmediği gibi hissedarlara hisseler üzerinde şuf’a hakkının tüm hissedarlara aynı şekilde ve aynı yönteme bağlı olarak tanınmış olması ve bu değişikliğin kötüniyetli olarak yapıldığına ilişkin herhangi bir delilin de sunulmamasına göre bu hususun da yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunun kabulü mümkün değildir. Şuf’a hakkının kullanımına ilişkin olarak belirtilen koşullar ile hisse satış bedelinin saptanmasına ilişkin yöntemin de hissedarların haklarına zarara uğratıcı nitelikte olmadığı, bedel konusunda anlaşma olmaması halinde bedelin tespitine ilişkin olarak yapılan düzenlemede objektif değer ölçülerinin esas alındığı iki farklı yöntemle değerin belirlenerek hangi bedel daha fazla ise ona göre hisse satış bedelinin hesaplanmasının da yasaya ve kazanılmış haklara bir aykırılık oluşturmadığı anlaşıldığından yapılan sözkonusu değişikliklerin iptaline ilişkin istemin de reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5. gündem maddesi kapsamındaki anasözleşmenin 8. maddesinde yapılan değişikliğin iptaline karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4. maddesi uyarınca REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10164, Karar No: 2023/8840, Tarih: 21.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/10164 E.  ,  2023/8840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/104 E., 2016/184 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tosya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal ve tehdit suçlarından, sanık ... hakkında başka suçla birlikte tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 7.300,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine, tehdit suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine, sanık ... hakkında tehdit suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...' in temyiz isteği; atılı suçları işlemediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ...' ın temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hürriyeti tahdit suçunu işlemediğine, isnat edilen ve mahkumiyetine neden olan suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Davaya konu olay, sanık ...' in, müşteki ... ile ilişkisi olduğu, olay günü ...' in evinden çıkan müşteki ...' i gören sanığın, müştekinin yanına giderek kendisini sivil polis olarak tanıtıp kendisiyle gelmesini söylediği, bir süre yürüdükten sonra müşteki ...' i araca bindirdiği, yolda diğer sanık ...'ı da alarak ağaçlık bir alana götürdükleri müşteki ...' i araçtan indirip darp ettikleri, tehdit içeren sözler söyledikleri bu suretle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçunu işledikleri ve sanık ...' in müşteki ...' in eşini telefonla arayarak müştekinin onu başka bir kadınla aldattığını söyleyerek özel hayatın gizliliği ihlal suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında şikayetçi ...' e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında şikayetçi ...' e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

1. Dava dosyası içeriği, şikayetçinin beyanları, adli raporu, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden sanığın, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hürriyeti tahdit suçunu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık ... hakkında şikayetçi ...' e karşı tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ...' in arkadaşı olan müşteki ... ile müşteki ...' in ilişkisi olduğu, olay tarihinde müşteki ...'i, müşteki ...' ın evinden çıkarken görmesi üzerine yanına giderek kendisini sivil polis olarak tanıttığı ve kendisi ile gelmesini isteyerek müşteki ...' i araca bindirdiği, yolda diğer sanık ...' ı da araca aldıktan sonra sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek müşteki ...' i ağaçlık bir alana götürüp araçtan indirdikten sonra darp ettikleri, sanık ...' in tehdit içeren sözler söylediği, bir fırsatını bulup yanlarından kaçan müştekiyi kovaladıkları, yardım istemek için bir araca binen müşteki ...' i araçtan indirerek darp etmeye devam ettikleri, müştekinin 155 polis imdat hattını arayarak ihbarda bulunması üzerine olay yerine gelen polis memurları tarafından müştekinin polis merkezine getirildiği somut olayda sanığın eyleminin kül halinde cebir, tehdit ve hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, temadi eden bu süreçte müşteki ...' e yönelik olan tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde eylemin bölünerek tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

C. Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre sanık ...' in arkadaşı olan müşteki ... ile müşteki ...' in ilişkisi olduğunu öğrenmesi üzerine olay günü ...' in evinden çıkan müştekinin yanına gelerek kendisini sivil polis olarak tanıtıp araca bindirdiği müştekiyi diğer sanıkla birlikte ağaçlık bir alana götürüp hürriyetini kısıtladıktan sonra müştekiden eşinin telefon numarasını istediği ve müşteki ...' in eşini telefonla arayarak müştekinin kendisini başka bir kadınla aldattığını söylemekten ibaret eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturmadığı, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında şikayetçi ...' e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarih ve 2015/104 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında şikayetçi ...' e karşı tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarih ve 2015/104 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

C. Sanık ... hakkında şikayetçi ...' e karşı özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarih ve 2015/104 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3673, Karar No: 2021/18515, Tarih: 30.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3673 E.  ,  2021/18515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itırazının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 11.05.2016 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...’a zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1406, Karar No: 2018/19201, Tarih: 23.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/1406 E.  ,  2018/19201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ... 6. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı ... Belediye Başkanlığı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalı ... Belediye Başkanlığının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2207, Karar No: 2018/2647, Tarih: 09.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2207 E.  ,  2018/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit (sanık ...); cinsel taciz (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyeti ile tehdit suçundan beraatine, sanık ...'ın müsnet suçtan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... ile müdafii katılan mağdureler vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararı ile reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ve sanık ... hakkında ise cinsel taciz suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.