muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/486, Karar No: 2015/198, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/486 E.  ,  2015/198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/939-2013/253

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/01/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 02/03/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8.maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1.maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433.maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/616, Karar No: 2014/1452, Tarih: 28.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/616 E.  ,  2014/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2011/602-2012/468

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalı işyerinde 18.10.2004 – 24.11.2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; çalışma olgusuna ilişkin olarak uyuşmazlığa konu dönemde davacının davalı işyerinde çalışmadığı, ancak işletmece daha fazla kursiyer kaydı yapılması için ticari kaygılarla davacının çalıştığına ilişkin bildirimler yapıldığı, bu şekilde çalışmanın gerçek olmadığının anlaşıldığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; sürücü kursunda direksiyon hocası olarak çalıştığını beyan eden davacı adına davalı işyerince düzenlenen işe giriş bildirgesi ve bildirilen çalışma bulunmadığı, davalı işyerinin 03.10.1989 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından Valiliğe yazılan 26.10.2004 tarihli yazıda; davacının davalı işyerinde usta öğretici olarak 18.10.2004 – 18.10.2005 tarihleri arasında çalışması için olur istenildiği, valilik tarafından da 25.10.2004 tarihinde olur verildiği, davacı ile davalı işyeri arasında 18.10.2004 – 18.10.2005 ve 01.03.2006 – 01.03.2007 tarihleri arası için haftada 40 saat ders üzerinden sözleşme imzalandığı, davalı işyeri tarafından 07.03.2006 tarihinde valilikten davacının çalışmasının 26.10.2004 tarihinden 01.03.2007 tarihine kadar uzatılması istenildiği, davacının 1990 yılında sürücü belgesi aldığı, bir kısım tanıklar davacının çalışmalarını doğrular iken bir kısım tanığın ise davacı ile sadece belli sayıda usta öğretici bildirilmesi gerektiği için sözleşme yapıldığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların Kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı dava tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi ile halen 5510 Sayılı Yasanın 86. maddesi olan bu tür davalarda; öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, eksiksiz bir şekilde belirlemeli, daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmadır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmanın konusu, niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli ve dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde çalışan işyerinde kayıtlı bordro tanıkları yada komşu ve yakın işyerlerinde çalışan kayıtlı tanıklar olması sağlanarak çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda; davalı şirketin sürücü kursuna ait belgelerin resmi makamlara bildirilmesinin ve kayıtlara geçmesinin esas olduğu dikkate alınmadan, sürücü kursuna ait defter ve belgeler incelenmeden, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacının talep ettiği döneme ilişkin sürücü kursunun defter ve belgelerini getirtmek, bu defter ve belgelerden davacının pratik ve teorik ders verdiği kursiyerler arasından re'sen tespit edilecek kişileri dinlemek, ayrıca sürücü kursundan ve ilgili kurumdan talep edilen dönemde davacının katıldığı direksiyon sınavlarına ait tutanakları getirtmek ve yine bu kişiler arasından re'sen seçilecek kişileri dinleyerek tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek, ayrıca sürücü kursunun muhasebe kayıtlarını da gerekiyor ise bir bilirkişi marifeti ile incelettirerek davacıya ücret ödenip ödenmediğini tespit ederek toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece söz konusu fiili ve hukuki gerçekler dikkate alınmadan, yetersiz tanık beyanlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 28/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/981, Karar No: 2009/668, Tarih: 09.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/981 E.  ,  2009/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alacak ve manevî tazminat istemleriyle açılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı iş sahibi şirketin tüm, davalı yüklenici şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki 29.01.2004 tarihli sözleşmede 87 adet mutfak dolabının imalâtı ve montajı kararlaştırılmıştır. Sözleşmede işin bedelinin 171.000 Euro olduğu, bu bedele KDV’nin dahil olmadığı belirtilmiştir. Davalı yüklenici şirket tarafından 73 adet mutfak dolabının yapılıp monte edildiği uyuşmazlık konusu değildir. Davacı iş sahibi şirket imal edilip monte edilen mutfak dolaplarının kapaklarının sözleşmede belirtilen niteliklere uygun olmadığı iddiası ile bu davayı açmış, alacak ve manevî tazminat isteminde bulunmuş, daha sonra da iş bedelinden ödenmeyen kısım olduğunu belirtilerek, dolapların kapakları nedeniyle iş bedelinden tenkis edilecek miktarın kendi ödemediği iş bedelinden indirilmesini istemiştir.

Dosyada aynı bilirkişilerden rapor ve ek raporlar alınarak karar oluşturulmuştur. Bilirkişiler davalı yüklenici şirket tarafından imal ve monte edilen dolapların kapaklarındaki sözleşmeye aykırılıklar dikkate alınarak %20 oranında bedelden indirim yapılmasının gerekli olduğunu bildirmişlerdir. Bu durumda davalı yüklenici şirketin hakettiği iş bedelinin belirlenmesi için, yapılıp teslim edilen dolapların bedellerinden %20 indirim yapılması gerekir. Davacı iş sahibinin %20 indirim nedeniyle alacak talep edebilmesi için iş bedelinin tamamını ödemesi zorunludur. İş bedelinin tamamının ödenmemesi durumunda davacı iş sahibinin %20 indirim nedeniyle isteyebileceği bedel bulunurken kendisinin ödemediği iş bedelinin düşülmesi gerekir.

Somut olayda bilirkişiler tarafından dosyaya konulan rapor veek raporlarda ve mahkemenin gerekçeli kararında bu ilkelerin nasıl uygulandığı anlaşılamamaktadır. Bilirkişiler tarafından hazırlanan raporların Yargıtay denetimine elverişli olması, mahkemelerin de verdikleri kararın gerekçesini açıklamaları ve sonuca nasıl vardıklarını göstermeleri zorunludur. Denetime elverişli olmayan bilirkişi raporları ve yeterli ve açık olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm oluşturulması ve davacı iş sahibi şirket tarafından davalı yüklenici şirkete gönderilen, 14.02.2005 tarihli ihtarnamenin değerlendirilmemesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, yeniden seçilecek uzman bilirkişilerden yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmasından, davacı iş sahibinin %20 nefaset nedeniyle davalı yükleniciden istemekte haklı olduğu miktar belirlenirken ödemediği iş bedeli düşülmek suretiyle hesaplama yapılmasından, davacı iş sahibi şirket tarafından gönderilen 14.02.2005 tarihli ihtarnamenin de değerlendirilmesinden, sonucuna göre gerekçeli ve açık bir karar oluşturulmasından ibarettir

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bendde açıklanan nedenlerle davacı iş sahibi şirketin tüm, davalı yüklenici şirketin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davalı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı iş sahibi şirketten alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı yüklenici şirkete verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 09.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33582, Karar No: 2013/20855, Tarih: 19.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33582 E.  ,  2013/20855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 31/3, 62/1, 50/3, 50/1-f maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmedilen hapis cezasının suça sürüklenen çocuğun rızası ile TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince (6 ay 20 gün süre ile) kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilip bu şekilde bırakılması ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlayacak şekilde "temizlik-inşa-yapım vs iş kollarında kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 5. bendinden "bir kamu kurumunda, temizlik-inşa-yapım vs iş kollarında çalıştırılması" ibaresinin çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11258, Karar No: 2021/14450, Tarih: 28.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11258 E.  ,  2021/14450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki ...'in pazarcılık yaptığı, suç tarihi gecesi saat 24:00 sıralarında bir gün sonra pazar kurulması sebebiyle tezgahlarını hazırladığı, bu esnada sanık ...'ın pazar yerinden geçtiği, müştekinin üzeri brandalı tezgahından brandayı kaldırarak müşteki ...'in tezgah başında olmamasından yararlanarak tezgahtan bir adet tişört alıp yürüdüğü esnada müştekinin sanığın arkasından koşup aldığı ürünün parasını ödemesini istediği, sanığın tişört beledi olan 10 TL’yi müştekiye verip tişörtü yırttığı aralarında çıkan tartışma sonucu müştekinin sanığı darp ettiği olayda, henüz pazar esnafının satışa başlamadığı ve üzeri branda ile örtülü tezgahtan sanığın ürün almasında, kastının hırsızlık suçuna ilişkin olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e, 143, 145 ve 35/2. maddeleri uyarınca nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1520, Karar No: 2023/1269, Tarih: 02.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1520 E.  ,  2023/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/395 Esas, 2021/703 Karar

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili aleyhine başlatılan icra takibinin kesinleştiğini, ancak takibin haksız olduğunu, zira müvekkilinin davalıdan aldığı mal bedelini çekle ödediğini ileri sürerek müvekkilinin davalıya takip nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça verilen çekin ödenmediğini, bu çekin davacıya iade edildiğini, davacının bu çekin arkasına kendi çalışanı ...'un adını yazarak tahsil ettiğini, bu kişinin de çek bedelini davacı ile organik bağı olan başka bir şirkete yatırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin16.10.2017 tarihli, 2015/1121 E. ve 2017/669 K. sayılı kararıyla çekin bedelsiz olarak iade edildiğinin yazılı delillerle kanıtlanamadığı, davalının fatura tarihi itibariyle bir aylık süre ile verilen çeke istinaden 2 yıl sonra takip yapmasının kötü niyetli bir davranış olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli, 2017/3421 E. ve 2019/840 K. sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın dosya kapsamına, usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli, 2017/3421 E. ve 2019/840 K. sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın dosya kapsamına, usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.04.2021 tarih, 2020/3020 E. ve 2021/3932 K. sayılı kararıyla ''...davacı borçlu lehine tazminata hükmolunması, bu yönde bir talep bulunmasına bağlıdır. Ancak eldeki davada davacı yandan sadır böyle bir talebe rastlanılmamış olup bu husus gözetilmeden davalı aleyhine kötü niyetli takip tazminatına hükmolunması ve bu yöne ilişen davalı vekilinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmesi doğru görülmediğinden, temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.'' gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının fatura borcuna karşılık kendisine verildiğini ikrar ettiği çekin sonrasında banka kanalı ile ödenmiş olmasına, davalının çekin bedeli tahsil edilmeksizin davacıya iade edildiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; takibe konu fatura bedeline ilişkin olarak müvekkilinin davacı şirketten söz konu çeki teslim aldığını, ancak çekin ibraz günü yaklaştığında davacı şirketin, müvekkiliyle iletişime geçerek söz konusu çeki ödeme konusunda sıkıntı yaşayabileceklerini belirterek çekin iadesini istediklerini ve başka bir çek verebileceklerini belirttiklerini, müvekkilinin de davacı ile aralarındaki mevcut ticari ilişkiden dolayı iyi niyetli bir şekilde davacıya da güvenerek kendisine verilen çeki davacı şirkete iade ettiğini, çekin müvekkili tarafından tahsil edilmediğini, davacı şirket, müvekkilden iade aldığı çeki sigortasız olarak çalışan ... isimli şahıs tarafından ibrazını sağlamış, müvekkilce tahsil edildiği izlenimi yaratmak için çek bedelini çeki ibraz eden ve çalışanları ...'a ödediğini, ...'un da bahse konu çek bedelini aynı gün Ziraat Bankası'ndan gelen müzekkere yanıtında belirtilen BKM Grup Turizm Org. İnş. Nak. İth. İhr. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait aynı bankada bulunan hesaba yatırdığını, davacı şirket ile paranın yatırıldığı şirket arasında organik bağ bulunduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ticari satımdan kaynaklanan alım satım nedeniyle mal bedelinin ödenip ödenmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.