muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5121, Karar No: 2019/1547, Tarih: 26.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5121 E.  ,  2019/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ .... HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09/02/2017 tarih ve 2016/49 E. - 2017/83 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen .../.../2017 tarih ve 2017/770-2017/705 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %... ortağı olduğunu, 2014 yılı olağan genel kurul toplantısının 02/.../2015 tarihinde yapıldığını, gündemin 6. maddesinde şirket sermayesinin ....000,00 TL'den 1.500.000,00 TL'ye çıkarılmasına ve arttırımına karar verilen sermaye miktarının şirket ortaklarınca nakit olarak karşılanmasına karar verildiğini, müvekkilinin alınan karara muhalefet ettiğini, toplantı esnasında yazılı olarak bildirdiğini, sermaye arttırım kararının usul ve esas açısından yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek müvekkilinin davalı şirketteki hisse miktarının ciddi oranda azalmasına sebebiyet veren ticaret hukukunun temel ilkelerine, objektif iyi niyet kurallarına ve hakların sakınılarak kullanılması gerektiği ilkesine aykırı olan ortaklar kurulunun 02.....2015 tarihli sermaye arttırım kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin "... Süpermarket" ismi ile ticari faaliyetini yürüttüğünü, ...'nın değişik semtlerinde faaliyet gösteren biri genel merkezi, 9 adet şubesi ve 1 adet deposu bulunduğunu, 198 kişi çalıştırdığını, bu büyüklükteki şirketin en son yapılan genel kurulundan önceki kayıtlı sermayesinin yasal düzenlemenin öngördüğü minimum tutarın olan ....000,00 TL olduğunu, şirketin bu ana sermaye ile devam ettiği taktirde ciddi ticari ve ekonomik olumsuzluk ile karşılaşmasının muhtemel bulunduğunu, sermaye arttırım kararının kesinlikle bir ortağı zarara uğratma, payını düşürme amacı taşımadığını, şirketin ....000,00 TL ana sermaye ile ticari faaliyetlerini sürdürmeye çalışmasının örtülü sermaye sorunu doğurduğunu, mali müşavir tarafından hazırlanan özvarlık tespit raporunda da sermaye arttırımına gidilmesi zorunluluğunun belirtildiğini, ayrıca davacının iddia ettiği şekilde şirket sermayesinin tamamının nakden artırılmasının söz konusu olmadığını, dava dilekçesinde iddia edildiği gibi usule dair eksikliklerin gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, sürekli bir gelişim gösterdiği anlaşılan davalı şirketin uzun zamandan beri sermaye arttırmadığı, faaliyetlerine göre sermayesinin çok düşük kaldığı, 2009 yılında varlık / özkaynak oranı % 44 iken, 2015 yılında % ...'e gerilediği, varlıkların borçlarla finanse edildiği, özellikle davacı dışındaki ortaklara borcun arttığı, şirketin ....000,00 TL olan sermayesinin finansal verilere ve cirolarına göre çok düşük kaldığı, sermayenin 1.500.000,00 TL'ye yükseltilmesi halinde özvarlığın % ... civarında makul bir seviyeye ulaşacağı, ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/16 Esas sayılı dosyasına sunulan .../05/2014 tarihli bilirkişi raporunun 5. sayfasında; sermaye arttırım kararının alındığı 27/02/2010 tarihinde şirketin ortaklara borcu bulunmazken, 2011 yılından itibaren ortakların şirkete borç verdiği, 2013 yılında önemli bir düzeyde artış göstererek 5.116.875,... TL'ye çıktığının tespiti karşısında mevcut sermayenin yetersizliği nedeniyle açığın davacı dışındaki ortaklarca karşılandığı, mevcut sermayenin şirketin gelişmesi, yatırım yapması için yeterli olmadığı geekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, şirketin finansal verileri ve cirolarına göre sermayesinin çok düşük kaldığı şirketin sermaye artırımına ihtiyaç bulunduğunun açık olduğu, ancak sermaye artırımında öncelikle iç kaynaklara başvurulması gerektiği, iç kaynaklara başvurulması halinde sermaye artırımının nakit olarak 962.742,91 TL olacağı ve davacının payına düşen artırım tutarının 240.685,73 TL olacağı, davalı şirketin mevcut sermayesi dikkate alındığında sermaye artışına gitmesi bir zorunluluk ise de, (... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/16 Esas sayılı dosyasındaki) önceki karar gerekçesi ve bu kararı onaylayan Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 05/05/2016 tarih 2015/10814 Esas, 2016/5122 Karar sayılı ilamı gözetildiğinde; her ne kadar sermaye artırımı şartları oluşmuş ise de davacının hisse oranını çok aza düşürecek düzeyde bir artışın davacının çıkarlarını zedeleyeceği ve bunun da dürüstlük kuralları ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile davalı şirketin 02/.../2014 tarihli 2014 yılı Olağan Genel Kurul Toplantısında sermaye artırımına yönelik gündemin 6. maddesinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sermaye artırım kararının alındığı genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. Davacı, davalı şirketin %... ortağı olduğunu, sermaye artırım kararının sahip olduğu hisse oranını azaltmak için yapıldığını ve objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu iddia etmiştir. Davalı ise ...'da faaliyet gösteren şirketin zincir marketler biçiminde ticari faaliyetini yürüttüğünü, genel merkezi dışında 9 adet şubesi ve 1 adet deposu bulunduğunu, şirkette 198 kişinin çalıştığını, sermaye artırımının şirketin geldiği ticari hacim büyüklüğünün zorunlu bir sonucu olduğunu savunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda ise 1998 yılında kurulmuş olan davalı şirketin sürekli bir gelişim gösterdiği, şirketin kuruluşundan beri sermaye artırımı yapılmadığı, faaliyetlerine göre sermayesinin küçük kaldığı, kredi kullanmadığı, şirketin 2009 yılında varlık/öz kaynak oranının %44 iken, bu oranın 2015 yılında %...'e gerilediği, sermayenin 1.500.000TL'ye yükseltilmesi halinde öz sermaye oranının %... civarında makul bir seviyeye ulaşacağı bildirilmiştir.

Davalı şirketin 02.....2015 tarihinde yapılan ve iptali talep edilen genel kurul kararı incelendiğinde, şirket sermayesinin ....000 TL'den 1.500.000 TL'ye çıkartılmasına, artırılan 1.490.000 TL'nin 418.722 TL'sinin iç kaynaklardan, kalan 1.050.000 TL'nin ise ortaklar tarafından nakten karşılanmasına karar verildiği görülmüştür. Bu durumda Mahkemece de kabul edildiği üzere davalı şirketin sermaye artırımına gitmesi yerinde olduğu gibi artırılan miktar bilirkişi raporuna göre de makul seviyededir. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince, ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/16 Esas, 2015/134 Karar sayılı kararı ve Dairemizin 05.05.2016 tarih,

2015/10814 Esas, 2016/5122 Karar sayılı onama ilamı emsal alınarak sermaye artırım şartları oluşmuş ise de davacı ortağın hisse oranının çok aza düşürecek düzeyde bir artışın davacının çıkarlarını zedeleyeceği ve bunun da dürüstlük kuralı ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararını kaldırmış ise de emsal alınan karada da belirtildiği üzere davalı şirketin 2010 yılı itibariyle sermayesi ....500.000 TL'ye çıkartılmış olup, bilirkişiler 2010 yılı itibariyle bu sermaye artırımının şirketin çıkarları ve ihtiyaçları açısından zorunlu olmadığını, 1.000.000 TL'ye çıkartılması halinde bu miktarın şirketin gerekli ihtiyaçlarını sağlar nitelikte olduğunu, gerekli olmamasına rağmen bu miktar artırılmasının ortağın çıkarlarını zedeleyeceğini belirtilmiş ve buna dayalı verilen karar Dairemiz tarafından onanmıştır. Davalı şirket bundan 5 yıl sonra dava konusu genel kurulu yapmış olup, İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince itibar edilen rapora göre de sermayenin 1.500.000 TL'ye çıkartılmasının zorunluluk haline geldiğinin anlaşılmasına göre, İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/.... maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, .../02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2654, Karar No: 2019/4133, Tarih: 08.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/2654 E.  ,  2019/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

TEMYİZ EDEN : Taraflar

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; nafaka ve tazminatların miktarları yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 08.04.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/12034, Karar No: 2011/3243, Tarih: 18.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/12034 E.  ,  2011/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARIYER 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/07/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 9 parsel sayılı taşınmazı ihale ile satın aldığını, komşu parselde kiracı olarak bulunan davalıya gönderilen ihtarnameye rağmen taşınmazın etrafı duvar ile örülerek bahçe olarak kullanılmaya devam edildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iddiaların yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur Mahkemece, davalının müdahalesinin keşfen saptandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18.03.2011Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Ş. G. ile temyiz edilen vekili Avukat B.U. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi S.Y.tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 9 parsel sayılı taşınmazın kayden davacı şirkete ait olduğu, davalının taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, komşu 7 nolu parselde kiracı konumunda olduğu, çekişmeli 9 parsele komşu olan 8 ve 10 nolu parselle birlikte bu parselide kapsayacak şekilde etrafının duvar ile çevrili bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı şirket, taşınmazı ihalede satın almak suretiyle edindikten sonra davalı şirketin kullandığından bahisle tahliye etmesine ilişkin 20.2.2009 tarihinde ihtarname gönderdiği, buna verilen cevapta taşınmazın kullanılmadığı, herhangi bir elatma olgusunun olmadığı bildirilmiş ve yargılama sırasında davalı tarafından aynı savunma tekrar edilmiş, keşif sırasında dinlenen davalı tanığıda benzer beyanlarda bulunmuştur.

Buna karşın, mahkemece davalı şirketin taşınmaza elattığı gerekçesi ile dava kabul edilmiş ise de, davacı taraf dava dilekçesinde diğer delillerin yanında tanık delilinede dayanmış olduğu halde TMK nun 6. maddesi hükmü gereğince ispat külfeti kendisinde olan davacıya tanıkları sorulmamış, HUMK nun 259. maddesi hükmü uyarınca mahallinde taşınmazın başında keşfen dinlenmemiştir.

Buna karşın, mahkemece davalı şirketin taşınmaza elattığı gerekçesi ile dava kabul edilmiş ise de, davacı taraf dava dilekçesinde diğer delillerin yanında tanık delilinede dayanmış olduğu halde TMK nun 6. maddesi hükmü gereğince ispat külfeti kendisinde olan davacıya tanıkları sorulmamış, HUMK nun 259. maddesi hükmü uyarınca mahallinde taşınmazın başında keşfen dinlenmemiştir.

O halde; öncelikle davacının tanık delilinede dayandığı gözetilerek davacıya tanık isimlerinin sorulması, bildirildiği takdirde yukarıda değinildiği üzere onlarında ifadelerine başvurulması ve taşınmaza davalı tarafın ne şekilde elattığının, bir muaraza çıkarıp çıkarmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması gerekirken, eksik tahkikat ile yetinilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,18.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3585, Karar No: 2014/2835, Tarih: 04.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3585 E.  ,  2014/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

....Yönetimi aralarındaki dava hakkında ... ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.4.2013 gün ve 450-182 sayılı hükmün Dairemizin 30.9.2013 tarih ve 19522-23404 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, mahkemece verilen kararın davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine dairemizce Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, akabinde davacı vekilinin 9.1.2014 tarihli dilekçe ile, başka bir dosyaya ait bozma gerekçesinin dosya ile karıştırıldığını bildirerek maddi hatanın giderilmesi talebinde bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede; esasen bozma kararının doğru olduğu ve ancak kararın ...14. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilmesine rağmen bozma ilamının 2.sayfasında kalemde kararın yazılması aşamasında ... Mahkemesinden bahsedildiği ve bunun zuhulen yazıldığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmaktadır. Bu itibarla, davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü ile dairemizin 30.9.2013 gün ve 2013/19522-28404 sayılı ilamının ikinci sayfasında "Bu durumda..." ifadesi ile başlayan cümlenin karardan çıkartılarak yerine aynen (Bu durumda mahkemece Tüketici Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.) cümlesinin yazılmasına, maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesine dair talebinin kabulüne ve maddi hatanın yukarıda gösterilen şekilde düzeltilmesine, 4.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2861, Karar No: 2025/2954, Tarih: 29.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2861 E.  ,  2025/2954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2183 Esas, 2024/197 Karar

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı adına kayyım ve feri müdahil tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 29.04.2025 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...ile davalı şirket kayyımı ..., feri müdahil vekili Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin yönetim kurulu üyesi olduğunu, 2018 faaliyet yılında yönetime seçilemediğini, davalı şirketteki yönetim değişikliğinden sonra müvekkilinin yönetim kurulu karar defterinden 25.12.2017 tarihinde kendisinin davet edilmediği bir toplantı yapıldığını ve haberdar olmadığı bu toplantıda şirket menfaatlerine aykırı hükümler içeren (9) numaralı yönetim kurulu kararının alındığını tespit ettiğini, (9) numaralı kararda davalı şirketin dava dışı ... Yapı İnş.ve San. Tic. A.Ş'.den olan 51.094.619,00 TL cari hesap alacağının ertelenmesi amacıyla sözleşme imzalanmasına karar verildiğini, davalı şirketin feshinin mümkün olmayacağını ve davalı tarafından feshedilmesi halinde davalının fahiş tutarda cezai şart ödeyeceğini ancak sözleşmenin davalı şirketin resmi kayıtlarında görülmediğini, bu nedenle bu sözleşmenin gerçekte yapılıp yapılmadığının şüpheli olduğunu, yönetim kurulu toplantısının yoklukla malul olduğunu, tüm yönetim kurulu üyelerine davette bulunulmaksızın toplantı yapılması ve karar alınmasının kanun hükümlerine ve eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, şirketin temel yapısına uygun olmadığı ve sermayenin korunması ilkesinin gözetilmediğini ileri sürerek 25.12.2017 tarihli (9) numaralı yönetim kurulu kararının yoklukla malul olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; yönetim kurulunun (9) numaralı kararının tamamen geçerli ve hukuka uygun olduğunu, esas sözleşmede aksi yönde ağırlaştırıcı bir hüküm bulunmadığı takdirde yönetim kurulunun üye tam sayısının çoğunluğu ile toplanacağı ve kararların toplantıda hazır bulunan üyelerin çoğunluğu ile alınabileceğini, bir yönetim kurulu üyesinin toplantıya gelmemesinin yeni dönemde kurulun toplanmasını ve işlemesini engellemediğini, kanunda yönetim kurulu üyelerinin çağrı şekline ilişkin düzenleme öngörülmediğini, yönetim kurulu üyesi olarak gerekli özeni göstermeyen davacının katılmadığı ve mazeret de sunmadığı bir toplantıya sonradan çağrılmadığını ileri sürmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, söz konusu bütün kararların müzakere edilerek alındığını, davalı ... zarara uğratacak bir karar olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın iddialarının aksine yönetim kurulunun (9) numaralı kararının tamamen geçerli ve hukuka uygun olduğunu, kanunda yönetim kurulu üyelerinin çağrı şekline ilişkin düzenleme öngörülmediğini, yönetim kurulu üyesi olarak gerekli özeni göstermeyen davacının katılmadığı ve mazeret de sunmadığı bir toplantıya sonradan çağrılmadığını ileri sürmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının yönetim kurulu üyesi olduğu ve davalı tarafça, davacının, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 390/4 ve 392/7 hükümlerinde belirtilen vasıtalardan herhangi biri ile dava konusu kararın alındığı yönetim kurulu toplantısından haberdar edildiğinin ispat edilemediği, bir yönetim kurulu kararının usulüne uygun olabilmesi için en başta kararın alındığı yönetim kurulunun usulüne uygun şekilde toplanmış olmasının gerektiği, aksi halde yönetim kurulu kararının yok hükmünde sayılacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketin 25.12.2017 tarihli ve (9) numaralı yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğuna karar verilmiş, hüküm, davalı tarafça ve feri müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yönetim kurulu kararının yoklukla malul olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, yönetim kurulu toplantısının çağrı usulü, çağrının zorunlu olup olmadığı ve çağrısız toplanan yönetim kurulu kararlarının yok hükmünde olup olmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/3 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ve feri müdahilin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/3 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ve feri müdahilin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının ve feri müdahilin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 29.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.