muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/46653, Karar No: 2013/7018, Tarih: 27.02.2013

3- Taraflar arasındaki ikinci uyuşmazlık işçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve verilmiş ise ara dinlenme süresinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği noktasında toplanmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın 6 günü, günlük 11 saat çalıştığı belirtilmiş ve bu 11 saatlik çalışmadan, hatalı olarak, 1,5 saatlik ara dinlenmesi düşülmüştür.

Yukarıda yazılı ilke kararımızda da açıkça belirtildiği üzere, günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmesi gerekirken yazılı şekilde ara dinlenmesinin 1,5 saat olarak düşünülmesi ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18831, Karar No: 2023/7448, Tarih: 18.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18831 E.  ,  2023/7448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... 28. ... Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı alt işveren ETM Mühendislik Şirketinin işçisi olarak ... toplu konut inşaatında tünel kalıp ustası olarak 17.09.2014 tarihinde çalışmaya başladığını, bu işin bitmesinden sonra davalı adi ortaklığa ait konut inşaatı şantiyesinde 13.01.2015 tarihinden itibaren çalışmaya devam ettiğini, çalışması devam ederken 05.03.2015-25.01.2016 tarihleri arasında diğer alt işveren Erk Yapı nezdinde sigortasının yapıldığını, müvekkilinin çalışmasının 05.01.2017 tarihine kadar devam ettiğini, davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluklarının bulunduğunu, ... sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Yapı İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret AŞ vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, müvekkilinin belirtilen projelerle bağlantısının bulunmadığını, davacının istifa ederek ... sözleşmesini sona erdirdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı Tahincioğlu AŞ vekili cevap dilekçesinde; davacının kendi işçileri olmayıp ETM Mühendislik Firmasının işçisi olduğunu, husumet itirazında bulunduklarını, davacının ... sözleşmesini haklı neden olmaksızın feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Davalı Erk Yapı Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı Şirkette 05.03.2015-25.01.2016 tarihleri arasında tünel kalıp işçisi olarak çalıştığını, ... sözleşmesini istifa ederek sona erdirdiğini, ödenmeyen alacağının bulunmadığını, müvekkili Şirket ile diğer davalı ... arasında gelir paylaşımına ilişkin sözleşme imzalandığını, davacının da 05.03.2015 tarihinde kalıp işçisi olarak çalışmaya başladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Davalı Erk Yapı Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı Şirkette 05.03.2015-25.01.2016 tarihleri arasında tünel kalıp işçisi olarak çalıştığını, ... sözleşmesini istifa ederek sona erdirdiğini, ödenmeyen alacağının bulunmadığını, müvekkili Şirket ile diğer davalı ... arasında gelir paylaşımına ilişkin sözleşme imzalandığını, davacının da 05.03.2015 tarihinde kalıp işçisi olarak çalışmaya başladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

4. Davalı Nida İnşaat ve Turizm AŞ vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ihalesini kazandığı projenin inşaatı ile ilgili tünel kalıp kaba inşaat işlerini teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirmesi sebebiyle davalı Etm Mühendislikle asıl işveren alt işveren ilişkisi kurduğunu, husumet itirazında bulunduklarını, sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

5. Davalı ... AŞ vekili cevap dilekçesinde; davacının işvereninin davalı ETM Mühendislik Şirketi olduğunu anahtar teslim işveren ile bu işi ... arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, husumet itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 28 ... Mahkemesinin 05.11.2020 tarihli ve 2017/85 Esas ve 2020/322 Karar sayılı kararı ile tanık beyanlarıyla ispatlandığı üzere davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatillerinde ve ... ... ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davacının bir ay üç günlük çalışmasından Etm mühendisliğin geri kalan dönemler yönünden tüm davalıların sorumlu oldukları, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunması sebebiyle sorumluluklarının bulunduğunun kabulüyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı, davalılar Nida İnşaat ve Turizm A.Ş., Tahincioğlu Gayrimenkul İnşaat A.Ş., Makro İnşaat A. Ş., ... Yapı İnşaat A.Ş. ve ERK Yapı Proje Mühendislik Ltd. Şti. tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı, davalılar Nida İnşaat ve Turizm A.Ş., Tahincioğlu Gayrimenkul İnşaat A.Ş., Makro İnşaat A. Ş., ... Yapı İnşaat A.Ş. ve ERK Yapı Proje Mühendislik Ltd. Şti. tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2021/135 Esas, 2021/479 Karar sayılı kararıyla; dosya içerisinde yer ... davacı tarafça imzalanmış olan 07.03.2017 tarihli dilekçede 09.02.2017 tarihinde açmış olduğu davada davalı tarafla anlaştıklarını ve açtığı davadan tüm haklarıyla birlikte feragat ettiğinin bu nedenle davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesini talep ettiğinin istendiği feragat dilekçesinin bulunduğu, aynı şekilde davalı ETM Mühendislik Şirketi ile davacı tarafça imzalanan 07.03.2017 tarihli protokolde de aynı ifadelerin geçtiği, davalıların tümüne ... olmak üzere davacının davadan feragat ettiğini bildirdiği, alınan beyanında dilekçedeki imzanın kendisine ait olduğunu beyan ettiği gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.....2021 tarihli ve 2021/5501 Esas, 2021/10505 Karar sayılı ilâmı ile, davacının açmış olduğu dava hakkında davalı taraf olan ETM Mühendislik Şirketine yönelik davadan feragat ettiğinin anlaşıldığı, Mahkemece davalılar arasında asıl işveren alt işveren ve ya işyeri devri ilişkisinin olup olmadığının açıklığa kavuşturulduktan sonra karar verilmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm davalı ETM Mühendislik Ltd. Şirketi tarafından istinaf edilmemiş olup İlk Derece Mahkemesi kararının bu davalı yönünden kesinleştiği, feragatin ETM Mühendislik Ltd. Şirketi ile birlikte sorumluluğu devam eden asıl işveren yönünden geçerli olduğu kabulü ile sonuca gidilmesi gerektiği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda inceleme yapılarak davalı ETM Mühendislik Şirketine yönünden verilen ... kararda sorumluluğunun İlk Derece Mahkemesi kararından daha az ya da daha çok olamayacağı, davalılar Tahincioğlu ve Nida şirketlerinin sorumluluklarının bulunmadığı belirtilerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda inceleme yapılarak davalı ETM Mühendislik Şirketine yönünden verilen ... kararda sorumluluğunun İlk Derece Mahkemesi kararından daha az ya da daha çok olamayacağı, davalılar Tahincioğlu ve Nida şirketlerinin sorumluluklarının bulunmadığı belirtilerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bozma öncesinde verilen İlk Derece Mahkemesinin 05.11.2020 tarihli kararında davalı Etm Mühendisliğin 1 yıl 10 ay 1 günlük çalışma döneminden tüm davalılarla birlikte sorumlu olduğu, 1 ay 3 günlük çalışma döneminden ise ... başına sorumlu olduğunun kabul edildiği, bu hususun gerekçeli kararda açık olduğu ancak bozma ilamından sonra Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin Etm Mühendisliğin hüküm kısmında sınırlı sorumlu şeklinden yazmasından dolayı hatalı değerlendirme yaptığını, bu nedenle Etm Mühendislik yönünden kabul edilen davada sadece 1 ay 3 günlük hizmet süresi için hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, vekalet ücretinin hatalı belirlendiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; feragatin etkisi ile vekâlet ücretine ve hüküm altına alınan miktarların doğru belirlenip belirlenmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 2 nci maddesi.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.03.2021 tarihli ve 2021/2-96 Esas, 2021/205 Karar sayılı ilâmında istinaf yolu incelemesine özgü duruşma vekâlet ücretine hükmedilmesi şartları şu şekilde açıklanmıştır:

"...AÜTT Genel Hükümleri’nin 2. maddesinin ikinci fıkrasında ayrıca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilen istinaf kanun yolu incelemesine özgü görülmesi gereken duruşmalı ... ile; gerek 1086 sayılı HUMK’nın 429/2. maddesinde belirtilen '…O mahkeme temyiz edenden 434 üncü madde uyarınca peşin olan gideri kullanmak suretiyle kendiliğinden tarafları duruşmaya davet ... dinledikten sonra Yargıtay’ın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir,…' duruşmanın, gerekse aynı maddenin karşılığı 6100 sayılı HMK’nın 373/3. maddesinde belirtilen '…Bölge adliye mahkemesi, 344 üncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet ... dinledikten sonra Yargıtay’ın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir,…' duruşmanın birbirleriyle karıştırılmaması gerekmektedir.

30. HMK’nın 373. maddesinde, Yargıtay’ın temyiz kanun yolu incelemesi neticesinde verdiği bozma ilamı sonrasında yargılamanın alt mahkemelerden hangisi tarafından yapılması gerektiği hususunda ki ayrım; bölge adliye mahkemesinin esastan ret kararı verip vermediği noktasında, başka bir ifade ile alt derece mahkemeleri kararlarının birbirleri ile paralel olup olmamasına göre düzenleme altına alınmıştır. Bu noktada, temyiz kanun yolunda bir karar verildikten sonra ilk derece mahkemesi ile bölge adliye mahkemesi sadece birer hüküm mahkemesi hâline gelmiş olup, bölge adliye mahkemesinin denetim mahkemesi yetkisi kalmamıştır. Diğer bir ifadeyle, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi arasında bir fark bulunmamaktadır. Buradan hareketle; AÜTT Genel Hükümleri uyarınca bölge adliye mahkemelerinin istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin 'duruşmalı işler' tanımlamasından, Yargıtay bozmasından sonra alt derece hüküm mahkemesi olarak HMK’nın 373/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak yaptığı duruşma değil, HMK’nın 353. maddesinde belirtilen hâller dışında istinaf kanun yolu incelemesini duruşmalı olarak yapması gereken işlerden bahsedildiği hususu tartışmasızdır.

..."

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlâmın İlgili Hukuk bölümünün (3) numaralı paragrafında yer verilen Hukuk Genel Kurulu kararında açıklandığı üzere; somut davada Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilâmı sonrasında yapılan duruşma sebebiyle istinaf duruşma vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasında yer ... (F) bendinin (3) numaralı alt bendinin hükümden çıkartılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13510, Karar No: 2022/3895, Tarih: 18.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2019/13510 E.  ,  2022/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 25.09.2019 tarihli tevdi kararı uyarınca; süre tutum dilekçesindeki istemine uygun olarak gerekçeli kararın katılan vekiline tebliğ edildiği ve katılan vekili tarafından gerekçeli temyiz dilekçesi sunulduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanık ...’nin, katılan ...’nın taşınmaz satacağı konusunda kendisini ikna ederek farklı tarihlerde hesabına para yatırılmasını sağladığını beyanla katılan hakkında 07.04.2015 tarihinde dolandırıcılık suçundan suç duyurusunda bulunup, katılanla yaptığı telefon görüşmelerini de iddialarına delil olarak soruşturma makamına sunmasının ve katılan hakkında dolandırıcılık suçundan 26.05.2015 tarihli iddianamenin düzenlenmesinin ardından, katılanın 03.06.2015 tarihli şikayet dilekçesini vekili aracılığıyla Cumhuriyet Başsavcılığına vermesi üzerine başlatılan adli soruşturma sonunda, sanığın, katılanla yaptığı telefon görüşmelerini onun rızası dışında kaydetmesinden dolayı TCK’nın 133/1. madde ve fıkrasındaki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Ses kayıtlarının çözümüne ilişkin bilirkişi raporuna ve dosya kapsamına göre, sanığın, katılanla telefonda görüştüğü esnada kaydettiği ve aralarında mevcut olan hukuki uyuşmazlıkla ilgili konuşmalar, katılanın özel yaşam alanına dahil ve onun özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte olmadığı gibi, iddianamede, kendisiyle yapılan haberleşmelerin içeriğini üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia bulunmayan sanığın, katılanın dolandırıcılık suçunu işlediğine ve kendisinin de bu suçun mağduru olduğuna ilişkin iddialarını ispatlama ve kaybolma olasılığı bulunan delillerin muhafazasını sağlama amacını taşıyan eylemlerinde hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davranmadığı da nazara alındığında, TCK'nın 132. maddesindeki haberleşmenin gizliliğini ihlal, aynı Kanunun 133. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarının yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14241, Karar No: 2014/14833, Tarih: 27.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/14241 E.  ,  2014/14833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2011/733-2013/138

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi uyarınca 04.11.1983 tarihinden önce fiilen el atılan taşınmazlarla ilgili bedel talep edilmesi halinde el atma tarihindeki nitelikleri esas alınarak değeri tespit edilmelidir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmaza 1970'li yıllarda yol inşaatının yapıldığı, alınan 03.10.1973 tarihli kamu yararı kararı gereğince hissedarlardan birinin hissesi üzerinde 05.07.1977 tarihinde yola terkin işleminin yapıldığı anlaşılmaktadır. Osmangazi Belediye Başkanlığı'nın 13.06.2014 tarihli yazısı içeriğinden, dava konusu taşınmazın 24.02.1988 tarihli ıslah imar planı kapsamında yolda kaldığı, 14.10.1999 tarihli meclis kararı ile kavşak alanına alındığı, 27.03.2002 tarihli 1/1000 ölçekli uygulama imar planı kapsamında kavşak alanına alındığı anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın tedavüllü tapu kayıtlarının incelenmesinden ise, tarla olan niteliğinin 10.01.1997 tarihinde arsa olarak değiştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda taşınmaza fiilen el atılan ve değerlendirme tarihi olan 05.07.1977 itibariyle "arsa" niteliğinde kabulü mümkün değildir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurların ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmazın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de, anılan Yasa maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve ekilmesi mutad olan, bilirkişilerce taşınmazın sulu ya da kuru olmasına göre münavebeye alınacak ürünlerin dekar başına ortalama verimi, üretim giderleri ve kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması suretiyle değerlendirme yılı itibariyle getireceği net gelirin saptanıp buna kapitalizasyon faizi oranının uygulanarak bedelinin belirlenmesi, bu değeri etkileyebilecek objektif unsurlar varsa bunlar da ayrıca belirtilmek ve dikkate alınmak suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değeri tespit edilmelidir.