muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1456, Karar No: 2021/8666, Tarih: 26.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1456 E.  ,  2021/8666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı (mağdureler ... ile ...'e karşı)

HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet (mağdure sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olay tarihinde Karatekin Üniversitesi Sağlık Yüksek Okulu Hemşirelik Bölümünde öğretim görevlisi olarak görev yapan sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçunu işlediği iddia edilmiş ise de 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 53. maddesi uyarınca hakkında anılan eylemle ilgili soruşturma yapılmak suretiyle kamu davası açtırılması sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14215, Karar No: 2015/7454, Tarih: 14.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/14215 E.  ,  2015/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu çift taraflı trafik kazasında müvekkili ...'ın ağır şekilde yaralandığını, Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/70 esas sayılı davasında müvekkilinin %65 oranında sürekli iş göremez olduğunun saptandığını, bu rapora göre 45.903,00 TL maluliyet ve 36.219,00 TL bakıcı giderine hükmedildiğini, ... tarafından aldırılan 25.03.2009 tarihli rapora göre tüm vücuttaki fonksiyon kayıp oranının %82 olduğunu, kaza sebebiyle müvekkilinin akli melekelerinin yerinde olmadığını, bakıcıya ihtiyaç derecesinin değişeceğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 2.000,00 maddi tazminat ile davacı ... için 30.000,00 TL, davacı eş ... için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketi poliçe teminatları limiti dahilinde sorumlu olmak üzere davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini maluliyet için 34.025,41 TL, bakıcı gideri için 114.152,92 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili; aynı konuda açılan .Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/70 Esas sayılı dosyasının karara bağlandığından kesin hüküm bulunduğunu, davacıların davanın görülmesi sırasında raporlara ve kazanma gücü kayıplarına itiraz etmediklerini, maluliyet kaybının yeni bir bulgu ortaya çıkması yahut iyi bakılmaması nedeniyle kötüleşmiş sayılmasının dikkate alınması gerektiğini ve ibraname örneklerini sunacaklarını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; . Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/70 Esas sayılı davasında poliçe limitinin tamamının davacı tarafa ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 34.025,00 TL maluliyet zararı ve 57.076,00 bakıcı giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketi poliçe miktarı ile sınırlı olarak sorumlu olmak kaydıyla tüm davalılardan, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın ise kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'tan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda; taraflar arasında görülen ve hükme bağlanıp kesinleşen. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/70 Esas ve 2007/398 Karar sayılı davasında...... Başkanlığı'ndan alınan 01.08.2006 tarihli bilirkişi raporunda davacının %66 oranında sürekli iş göremez olduğu belirlenmiş ve bu rapor hükme esas alınmıştır. Eldeki davada...u'ndan alınan 24.09.2012 tarihli bilirkişi raporunda ise davacının %84 oranında sürekli iş göremez olduğu belirtilmiştir. Bu haliyle her iki rapor arasında bariz farklılıklar bulunmaktadır.

Taraflar arasında görülen ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/70 Esas sayılı davası kesinleştiği için bu davada alınan maluliyet raporları taraflar için bağlayıcı olup artık aynı hukuki sebeplerle ikinci bir dava açılamaz. Ne var ki gelişen durumların varlığı halinde artık yeni ortaya çıkan durumlar açısından kesin hüküm söz konusu değildir. Zira daha önceki yargılamada sonradan gelişen bu durumlar yargılama konusu yapılmamıştır. Gelişen durum; olay sonucu meydana geldiği halde, başlangıçta bilinen yaralanmalar dışında, sonradan ortaya çıkan veya gelişen, olaya bağlı vücut bütünlüğünü bozan sonuçlar olarak tanımlanabilir. Gelişen durumun olup olmadığı ise her olaya özgü olarak kanıtlara göre değerlendirilir.

Mahkemece hükme esas alınan 24.09.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda gelişen durum olup olmadığı yönünden bir değerlendirme yapılmamış olması nedeniyle anılan rapor hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, davacıya ait tüm tıbbi belgeler celbedilerek taraflar arasında görülen davalarda alınan maluliyete ilişkin bilirkişi raporları arasındaki farklılığın sebebinin araştırılması, yaralamanın hangi tarihte tedaviyle tamamen sona erdiği, maluliyetin artmasına ilişkin gelişen durumların olup olmadığı, ilk davada alınan 01.08.2006 tarihli bilirkişi raporunda saptanan ve değerlendirmeye alınan tıbbi bulgular ile 24.09.2012 tarihli raporda dikkate alınan tıbbi bulguların aynı olup olmadığı, ilk rapordan sonra ortaya çıkan arazların bulunup bulunmadığı, var ise dava konusu kazayla bağlantısı olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu'ndan gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınması, gelişen durumların olmaması halinde davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi, gelişen durumların bulunması halinde yargılama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davalılar ... ve ... vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları ile davalı ...Ş. vekilinin faizin başlangıç tarihine ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde hükmü temyiz eden davalılara geri verilmesine 14.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8875, Karar No: 2010/13680, Tarih: 13.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8875 E.  ,  2010/13680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, dört adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin ve yapılan iyileştirme giderlerinin sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda zenginleşen taraftan istenilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre temyiz eden davalı vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde9,9) %09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde %09 harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hükmündeki harçla ilgili kısmın çıkarılarak yerine “satış bedeli üzerinden (binde)%09,9 oranında harçtan peşin alınan 17,15 TL karar harcının düşülerek bakiyesinin taraflardan hisseleri oranında alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10817, Karar No: 2019/4212, Tarih: 09.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10817 E.  ,  2019/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın, davalılardan ..., ..., ... ve ...’ya doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Belirtilen eksiklikler giderildikten ve gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği sağlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17825, Karar No: 2017/7100, Tarih: 26.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/17825 E.  ,  2017/7100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı tarafın dayandığı 18.06.1974 tarih ve 39 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile oluşumuna esas harita veya kayıt var ise bu harita ve kayıtların,

2- Sözü edilen tapu kaydının kadastro sırasında uygulanıp uygulanmadığı belirlenerek, varsa revizyon gördüğü taşınmazların kesinleşme durumu da belirtilecek biçimde kadastro tespit tutanaklarının,

3- Çekişmeli taşınmaza komşu 103 ada 7 ve 127 ada 33, 34, 36, 37 parsel sayılı taşınmazların kesinleşme durumunu gösterir şekilde kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneği, varsa tespit dayanağı belgelerin (tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte), tutanaklar kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, kadastro dışında bir sebeple oluşmuş iseler buna (hükmen tescil gibi) ilişkin tüm belge ve tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

4- Davalı ......'in kapalı kayıt kalmayacak şekilde verasete esas nüfus kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9515, Karar No: 2012/15807, Tarih: 21.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/9515 E.  ,  2012/15807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :915-121

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkin olup, davacı vekili, dava dilekçesi ile davacının 01.04.2002 ile 01.05.2004 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının tespitini istemiş, mahkemece, davanın kabulüne karar verilerek; davacının, davalı işverene ait işyerinde 01.04.2002-01.05.2004 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak sigortalı olarak, asgari ücretin 2.13 katı karşılığı ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır. İncelenen dosyada prime esas kazancın asgari ücretin üstünde olduğuna ilişkin yazılı delil mevcut olmadığı gibi dava dilekçesinde, davacının, prime esas kazancının tespiti yönünde talebi de bulunmamaktadır. Buna rağmen, hükümde, davacının asgari ücretin 2.13 katı karşılığı ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesi bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün 1. bendinde yazılı olan " asgari ücretin 2.13 katı karşılığı ücretle" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “asgari ücretle” ibaresinin eklenmesine hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Tur. Sey. A.Ş.'den alınmasına, 21.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7572, Karar No: 2019/7877, Tarih: 12.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7572 E.  ,  2019/7877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2010 yılında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, sanığın faturaların gerçek mal alışverişine dayandığını savunmasına rağmen 2009 yılında suça konu faturaları düzenleyen ... Tekstil Ltd. Şti. ve Ankara ...Paz. Ltd. Şti. yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporunun bulunması ve UYAP üzerinden yapılan incelemede sahte fatura düzenleme suçundan verilmiş mahkumiyet hükümlerinin bulunduğunun anlaşılması ayrıca sanığın 2010 takvim yılında fatura düzenlediği ... İnş. Gıda Ltd. Şti. hakkında da vergi tekniği raporu bulunduğunun belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ilgili şirket yetkilileri ile sanığın düzenlediği faturaları kullanan mükellef hakkında suça konu takvim yılları ile ilgili dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbeti araştırılıp bu dava dosyaları celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen ve kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığının araştırılması, faturaları düzenleyen ve kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenledikleri ve aldıklarının sorulması, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5205, Karar No: 2013/19873, Tarih: 04.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5205 E.  ,  2013/19873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, haline münasip evine konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlenen 7 günlük süre geçirildikten sonra dava açılması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu uyuşmazlığın yasal dayanağı olan 6183 sayılı Yasada haczin kaldırılması herhangi bir süreye bağlanmamıştır.

Anılan Yasanın 70. maddesine göre, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İş mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmeyecektir.

Somut olayda; Mahkemece, içinde emlakçılık yapan kişilerin bulunduğu bilirkişilerden rapor alınarak, davaya konu taşınmazın bulunduğu yerde aileyi oluşturan kişiler dikkate alındığında haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın

alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken,( 12/12-332 E. 12/595 K. Sayılı 19.09.2012 tarihli HGK ilamında da belirtildiği gibi) eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.