muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9409, Karar No: 2023/142, Tarih: 11.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9409 E.  ,  2023/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalının sürekli aşırı kıskançlık ve buna bağlı ağır psikolojik baskı, hakaret ve küfürler ettiğini, “sen orospusun orada kiminle ne yapıyorsun”, “sen beni aldatıyorsun” diye iftira attığını, “anneni de al defol bu evden” diye baskı yaptığını, 1 ay boyunca sürekli beni ve çocuğa bakmaya gelen annemi evden kovduğunu, 06.03.2018 tarihinde işyerime gelerek “orospu sen beni aldatıyorsun burada çalışmayacaksın, seni mahvederim süründürürüm, seni şikayet edip hayatını karartacağım” diye tehdit ve ağır hakaretler ettiğini, ayrıca iş yerini de şikayet etmekle tehdit ettiğini ileri sürerek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuk ve kadın yararına ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

2.Davalı-davacı birleşen dava dilekçesinde özetle; sadakatsizlik barındıran cinsel girişimleri ile temel aile bütünlüğünü sarsan derecede ağır ailesel ilişki bütünlüğünü bozucu davranışlarından dolayı davalının boşanmak istediğini, davacının sorumsuz bir eş ve sorumsuz bir anne olduğunu, tarafların evliliğinin fiilen 1 yıl sürdüğünü, bu süreçte davalının 6 ay gibi uzun bir süre evi terk ettiğini, defalarca eve dönmesi için davalının davet ettiğini, ancak davacının ben özgür bir kadınım karışamazsın diyerek evine dönmediğini, çocuğunu görmesine engel olduğunu, başka erkeklerin davacı-davalı kadının evinde kaldıklarını, başka erkeklerle cinsel içerikli konuşmalar yaptığını ileri sürerek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen tanıkların görgüye dayalı beyanları değerlendirildiğinde davalı-davacı erkeğin aşırı kıskançlık ve baskı uyguladığı, davacıya küfür ettiği, aldatmakla suçladığı, annesini ve kendisini evden kovduğu, davalı-davacı erkeğin iddialarını ispat için tanık veya başka bir delil bildirmediği, sadece ... yazışmaları sunmuş olduğu, sosyal medya kayıtlarının davacı-davalı kadına ait olduğunu ve doğrudan davacı-davalı kadın tarafından mesajların atıldığını ispat edemediği, bu sebeple bu delilin dikkate alınmadığı, davalı-davacı erkeğin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, birleşen davanın reddine, müşterek çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, müşterek çocuk için hükmedilen 200,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren aylık 300,00 TL olarak artırılmasına, karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, davacı birleşen dosya davalısı için aylık 300,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, davalı birleşen dosya davacısının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili hatalı kusur tespiti yapıldığını, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesi gerektiğini, ortak çocuk yararına nafakaya hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme karar gerekçesinin dosya kapsamındaki delillerle uyumlu olduğu, erkeğe yüklenen kusurlu davranışların sabit olduğu, kadına yüklenebilecek kusur bulunmadığı, müşterek çocuğun yaşı ve sosyal inceleme raporundaki tespitler dikkate alınarak velâyete yönelik istinaf talebinin reddine, mahkemece ortak velâyet talebi hakkında karar verilmemesi nedeniyle bu husustaki istinaf talebinin kısmen kabulüne, velâyet konusunda hüküm kurulmasına, taraflar arasında velâyet konusunda çekişme yaşandığından davalı-davacının ortak velâyet talebinin reddine, davalı-davacının diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, hatalı kusur tespiti yapıldığını, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesi gerektiğini, ortak çocuk yararına nafakaya hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek kararın her iki dava yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma davası olup, uyuşmazlık kadının davasının kabulü ile erkeğin davasının reddinin yerinde olup olmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olacak nitelikte geçimsizlik bulunup bulunmadığı, var ise geçimsizliğin hangi taraftan kaynaklandığı, ortak çocuğun velâyetine yönelik düzenlemenin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı, iştirak nafakasının koşullarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı ve devamı maddeleri, 182 nci maddesi, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9580, Karar No: 2015/11052, Tarih: 26.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9580 E.  ,  2015/11052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31.12.2012

NUMARASI : 2010/329 Esas, 2012/505 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kasten yaralama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü tutuklanarak cezaevine konulan mağdurun cezaevi koğuşunda suça sürüklenen çocuklar tarafından dövülerek anüsüne önce kalem, ardından fırça sapı sokulduğu mahkeme kabulünün de bu yön de olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 103/2. maddesinde düzenlenen ve kanunî tanımında “vücuda organ veya sair bir cisim sokulması” şeklinde tarif edilen suçun tipiklik unsuru olan "sair bir cisim" sokulması eyleminin gerçekleştiği, bu eylemler nedeniyle de mağdurun Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 20.02.2012 tarihli raporuna göre ruh sağlığının bozulduğu gözetilerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetleri yerine, kanuna yanlış anlam verilerek "cinsel davranış suçunda cinsel davranışlarla mağdurun vücut dokunulmazlığının ihlal edilmiş olması ve vücut dokunulmazlığının cinsel arzuları tatmine yönelik davranışlarla ihlal edilmesi gerekir" şeklindeki yazılı gerekçe ile eziyet suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,"

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10072, Karar No: 2010/13366, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10072 E.  ,  2010/13366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmaz arsa kabul edilerek bu niteliğine göre kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir.

Geri çevirme kararı üzerine Belediye Başkanlığınca dosyaya gönderilen 14.07.2010 gün M.07.6.AKB.13/964-2563 sayılı yazıda; dava konusu Topallı köyü 1798 parsel nolu taşınmazın belediye sınırları içinde ve 1/1000 ölçekli imar planı dışında kaldığı, belediyenin yol, su, çöp toplama, otobüs gibi alt yapı hizmetleri ile elektrik hizmetlerinden yararlandığı yerleşim merkezine 1000 m mesafede bulunduğu belirtilmiştir. Mahkemece, yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 07.07.2008 günlü raporda yapılaşma durumunun çok az ve yeni olduğu belirtilmişse de mahkemece bu konuda yapılmış bir gözlem bulunmamaktadır. Belediye başkanlığı yazısından dava konusu yerin çevresinin meskun olmadığı anlaşılmıştır.

28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesinin 1. maddesinin b bendine göre, belediye ve mücavir alan sınırları içinde bulunup da imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmamış olmakla birlikte fiilen meskun halde bulunan ve belediye hizmetlerinden yararlanmakta olan yerler arasında kalan

parsellenmemiş arazi ve arazi parçaları arsa sayılır. Buna göre; belediye sınırları içerisinde olup da imar planında yer almayan bir arazi parçasının arsa sayılabilmesi için belediyenin tüm hizmetlerinden yararlanır durumda olması ve çevresinin meskun bulunması gerekir. Bu iki koşul bir arada gerçekleşmiş olmadıkça o yer arsa sayılamaz. Somut olayda dava konusu taşınmazın çevresi meskun olmadığına göre mahkemece, buranın arazi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapan bilirkişi ek raporları alınarak karar verilmesi gerekirken arsa kabul eden rapor esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/571, Karar No: 2007/494, Tarih: 02.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/571 E.  ,  2007/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 117 ada 36 parsel sayılı 5.568 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... Köyü Tüzel kişiliği adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Köyü, yasal süresi içinde davalı adına yapılan tesbitin iptali ile taşınmazın müştereken ..., ... ve ... Köyleri adına tescili için kazandırıcı zamanaşımı zilyedliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli parselin tesbit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, taşınmaz üzerinde kadastro tesbitinden önce oluşturulan su deposu ve hizmet binasının bulunduğu dosya kapsamıyla sabittir. Yine dosya içerisinde bulunan 2.12.2004 tarihli protokol hükümleri ile 16.8.2006 günlü keşif zaptındaki tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde muhdesatların oluşturulmasına temyiz eden Külköy Tüzel Kişiliğinin de katkısı bulunduğu anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 19/2. maddesinde, taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmıştır. Hal böyle olunca; Mahkemece muhdesat yönünden araştırma ve inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, bu yönün kararda tartışılmaması ve bu yönden hüküm kurulmaması isabetli bulunmamaktadır. Temyiz itirazlarının bu nedenle kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 2.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10119, Karar No: 2018/14118, Tarih: 26.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10119 E.  ,  2018/14118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1332, Karar No: 2012/6861, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1332 E.  ,  2012/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, karnıbahar, domates ve taze fasulyenin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8046, Karar No: 2023/7177, Tarih: 14.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8046 E.  ,  2023/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2187 Esas, 2022/2112 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Vekâletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunan davacı vekili Avukat ... 23.05.2023 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmesi üzerine Dairemizce, temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda ek karar verilmek üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.07.2023 tarihli yazısı ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf incelemesi sonucunda davalı idarenin istinaf itirazlarının esastan reddine dair karar verilmiş olup 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin 1 ... fıkrası gereğince dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği belirtilerek gereğinin yapılması talep edilmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 310 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.

Hükmü veren mahkeme Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesidir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf incelemesi sonucunda davalı idarenin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verildiğinden, dosyanın feragat hususunda ek karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, maddi hataya dayalı olarak Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dairemizin 30.05.2023 tarihli ve 2023/1840 Esas, 2023/ 2023/5565 Karar sayılı ilamının (KARAR) bölümündeki “Bölge Adliye Mahkemesine” ibaresinin çıkartılarak yerine “Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesine” ibaresinin yazılmasına, yapılan bu değişikliğin Dairemizdeki karar aslına İŞLENMESİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13955, Karar No: 2011/4996, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13955 E.  ,  2011/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2010 gün ve 2009/75 Esas, 2010/201 Karar sayılı sanık ... yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle İncelendi;

Sanık ... müdafiin süresinden sonra yapılmış olan duruşma isteğinin CMUK.nun 318. Maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Nüfus kaydına göre 28.08.1992 doğumlu olan mağdurenin 19 yaşlarında göründüğüne ilişkin sanık ...'nin aşamalardaki beyanı nazara alınarak, sanıklara isnat olunan suçun oluşumuna ve unsurlarına etkisi bakımından mağdurenin bağlı bulunduğu nüfus idaresinden onaylı aile nüfus kaydı ve doğum tutanağı getirtilip, resmi bir sağlık kuruluşunda doğmadığının anlaşılması halinde, yaş tespitine esas olacak kemik grafileri çektirilip sağlık kurulundan rapor alınması ve gerektiğinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan görüş sorulmak suretiyle gerçek yaşının bilimsel biçimde saptanmasından sonra, sonucuna göre iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.05.2010 tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de; rapordan ruh sağlığının her iki sanığın eylemlerinden mi, yoksa hangi sanığın eyleminden dolayı bozulduğu anlaşılamadığından, bu hususta ek mütalaa alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.