muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16355, Karar No: 2011/8453, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/16355 E.  ,  2011/8453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının SGK ... Sigorta İl Müdürlüğü, SSK ...İnşaat ve Emlak Sigorta Müdürlüğü'ne bağlı olarak işletilmekte olan ... Rant Tesisleri'nde çalışmakta iken, işverenin yeniden yapılandırma süreci sonucunda, SSK ... İnşaat ve Emlak Sigorta Müdürlüğü'nün kapatılması üzerine iş akdinin feshedildiğini, davacının çalıştığı tesisin faaliyetinin durmadığını, kapatılmadığını, SGK'nun başka bir birimine bağlandığını, SGK'nun birkaç ünitesi hariç birçok ünitesinin ... Rant Tesisleri'nde toplandığını, ilgili tesislerde halen 17 işçi çalıştığını belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, ... İnşaat ve Emlak Sigorta Müdürlüğü'ne bağlı olarak işletilmekte olan ... Rant Tesislerinin işletilmesinde temizlik, ısıtma, bakım, onarım ve han görevlisi ve benzeri hizmetlerin yevmiyeli işçi çalıştırılmak suretiyle karşılandığını, bu işçilerin giderlerinin tesis işletme giderlerinden karşılanarak çalıştırıldığını, kurum bütçesinden bir harcama yapılmadığını, çalışmanın 1989 yılından beri bu şekilde devam ettiğini, SSK ...İnşaat ve Emlak Sigorta Müdürlüğü'nün 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununa göre devredildiğini, 5502 sayılı yasa kapsamında kuruluş şeması oluşturulan kurumun davacının işi ile ilgili bir kadro tahsisi yapmaması nedeniyle davacının çalıştırılamadığını, davacı ve diğer işçilerin 5620 sayılı yasa kapsamında değerlendirilebilecek geçici işçi statüsünde bulunmamaları nedeniyle vizeli olarak ta çalıştırılamadıklarını, buna göre iş sözleşmesinin "işletmeden kaynaklanan" nedenlerle geçerli olarak feshedildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş akdinin "SSK ...İnş. ve Emlak Sigorta Müdürlüğü'nün kapatılması" nedeniyle feshedildiği ileri sürülmüş ise de davacının, SSK İnş.Bölge Müdürlüğü bünyesindeki ... Rant Tesislerinde çalıştığı, ... Rant Tesislerinin kapatılmayıp SGK bünyesine geçirildiği ve faaliyetlerinin hizmet alım sözleşmesi gereğince alt iş veren ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Tarım Ürün. Bil. San. Tic. Ltd. Şti. aracılığıyla sürdürüldüğü, davacının çalışmasına ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Tarım Ürün. Bil. San. Tic. Ltd. Şti.'nde devam ettiği, buna göre sona erdiği iddia edilen tarihte iş akdinin sona ermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin davalı kurum tarafından 26/10/2009 günlü fesih bildirimi ile 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu kanunu uyarınca yeniden yapılandırma süreci sonunda 16/05/2009 tarihi itibariyle SSK ...İnşaat ve Emlak Sigorta Müdürlüğü’nün kapatılması nedeniyle yasal hakları ödenmek suretiyle feshedilerek ihbar öneli sonunda 23/12/2009 tarihinde çıkışının yapıldığı, davalı kurumun SGK İl Müdürlüğü tarafından SGK Rant Tesislerin temizlik hizmetlerinin, hizmet alımı sureti ile taşeron şirkete devredildiği, davacının taşeron ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Tarım Ürün. Bil. San. Tic. Ltd. Şti’ne ait 1370773 sicil numaralı işyerinde çalışmasına ara vermeden 24/12/2009 günü çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, fesih bildiriminden sonra davacının çalıştığı ... Rant Tesislerinde temizlik, ısıtma, bakım, onarım, han görevlisi vb. hizmetleri yerine getirmek üzere 24/12/2010-31/03/2010 tarihleri arası için davalı Kurum ile ... Temizlik İnşaat Turizm Gıda Tarım Ürn. Bilg. San. Tic. Ltd. Şti. arasında hizmet alım sözleşmesi imzalanarak alt işverenlik ilişkisinin kurulduğu, davalı kurum tarafından imzalanan hizmet alım sözleşmesinin muvazaya dayanmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının iş akdinin feshinden sonra alt işverenin işçisi olarak çalışmaya devam etmesinin alt işveren ile kurulan yeni bir iş sözleşmesi olarak kabul edilmesi gerektiği ve bu yeni sözleşmenin davalı Kurum ile daha önce yapılan iş sözleşmesinin devamı niteliğinde değerlendirilemeyeceği, ayrıca fesih bildiriminden sonra kurulan alt işverenlik ilişkisinin feshin geçerliliğine bir etkisi olmayacağı gözetilmeden, davalı kurum tarafından feshin geçerli bir nedene dayandığının ispatlanamadığı da dikkate alınarak davanın kabulü yerine hatalı değerlendirme ile reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200. TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 210,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-)Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, oybirliğiyle 27/12/2011 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18767, Karar No: 2021/19173, Tarih: 19.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/18767 E.  ,  2021/19173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-5237 sayılı TCK'nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK'nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda; hırsızlık suçunun şüphelisi olarak yakalanan sanığın kolluk görevlilerine olay tarihinde mağdur kardeşine ait kimlik bilgilerini verdiği ve buna istinaden soruşturma evraklarının düzenlendiği, mağdurun hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından yargılandığı davada delil yetersizliğinden beraat ettiği ve sanmık hakkında atılı suçlardan soruşturma ve kovuşturma yapılmadığı anlaşılmakla, eylemin basit yargılama usulüne tabi olan TCK'nın 206. maddesinde düzenlenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi;

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 267/.1 maddesi uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan aynı Kanunun 268. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7879, Karar No: 2024/1377, Tarih: 08.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7879 E.  ,  2024/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1513 Esas, 2023/1457 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/154 Esas, 2022/194 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Ankara ili, Mamak ilçesi, ... Mahallesi 389 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; TEİAŞ'ın bölgedeki imar çalışmaları bitmeden değerinin çok altında bir bedelle taşınmazı kamulaştırmaya çalıştığını, dava konusu trafo merkezinin acele kamulaştırılması için talepte bulunduklarını, bölgede imar çalışmalarının çok kısa sürede biteceğinden taşınmazın arsa vasfını kazanacağını, dava konusu taşınmazın ... Sitesine ve Kurban Pazarına çok yakın olduğunu, Samsun yolu ve diğer ana yollara yakın olması, bölgede bir kısım yapılaşmanın bulunmasının taşınmazın değerini arttırdığını, müvekkilinin davacı kurumla pazarlığa davet edilmediğini, öncelikle imar çalışmalarının sonuçlanmasının bekletici mesele yapılmasını, dava konusu gayrimenkulün imar geçtikten sonraki değeri üzerinden kamulaştırılmasına, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; arazi vasfındaki taşınmazın bedeli belirlenirken objektif değer artış oranının ve kapitalizasyon faiz oranının hatalı belirlendiğini, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazı kapsayan bölgede yapılan uygulama imar planı iptal edilse de yakında imara alınacağını, belirlenen bedelin çok düşük kaldığını, objektif değer artırıcı unsurun yüzde 300 olması gerektiğini, bilirkişi raporunun yöntemine uygun hazırlanmadığını, kapitalizasyon faiz oranının % 3 alınması gerektiğini, fark bedellerin ödenmesi ve faize ilişkin karar ve ek kararın hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazı kapsayan bölgede yapılan uygulama imar planı iptal edilse de yakında imara alınacağını, belirlenen bedelin çok düşük kaldığını, objektif değer artırıcı unsurun yüzde 300 olması gerektiğini, bilirkişi raporunun yöntemine uygun hazırlanmadığını, kapitalizasyon faiz oranının % 3 alınması gerektiğini, fark bedellerin ödenmesi ve faize ilişkin karar ve ek kararın hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, taşınmazın konumu ve tespit edilen özelliklerine göre % 250 objektif değer artırıcı unsur oranı da uygulanmak suretiyle dava tarihi itibarıyla bedelinin belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi davalı taraf dava açmaya sebebiyet vermediğinden ve 2942 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi gereğince yargılama giderlerinden davacı idare sorumlu olduğundan ayrıca davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi halinde Anayasa'nın 46 ncı maddesinde düzenlenen "taşınmazın gerçek karşılığının ödenmesi" ilkesi ve dolayısıyla da mülkiyet hakkı ihlali söz konusu olacağından, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi de yerinde bulunmuş; ancak kamulaştırma bedelinin 624.566,25 TL olarak tespiti ile bu bedelden acele kamulaştırma nedeniyle tespit edilen 280.761,25 TL'nin mahsubu ile fark bedel olan 343.805,00 TL'nin ilk kararla hükmedilmesi gereken 200.488,75 TL'lik bölümüne dava 4 ay içerisinde sonuçlandırılamadığından 07.03.2016 tarihinden ilk karar tarihi olan 15.06.2017 tarihine kadar faiz işletilmesine, 143.316,25, TL fark bedele ise 15.06.2016 tarihinden ikinci karar tarihi olan 24.03.2022 tarihine kadar faiz işletilmesine ödeme yapılırken ilk kararla fazladan yapılan 18.983.26 TL'nin hesaplamada dikkate alınmasına karar verilmesi gerekirken karar ve ek kararda yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin tavzih istemi kabul edilerek ek karar ile hükmün faize ilişkin bölümleri düzeltilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü ve resen belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin tavzih istemi kabul edilerek ek karar ile hükmün faize ilişkin bölümleri düzeltilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü ve resen belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlere ilave olarak fark kamulaştırma bedelini halen alamadıklarını, istinaf hükmünün hatalı olduğunu, faizin bitiş tarihinin istinaf karar tarihi olması gerektiğini ve resen belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak, konumu özelliklerine göre objektif değer artışı uygulanarak değer biçilmesi ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tapuya tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2309, Karar No: 2017/14152, Tarih: 18.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2309 E.  ,  2017/14152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraflar arasında yazılı kira ilişkisi bulunduğunu, ödenmeyen kira alacaklarının tahsili için davalı hakkında takip başlattıklarını ancak itiraz üzerine takibin durduğunu, davalı kiracının itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu beyan ederek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; alacağın zamanaşımına uğraması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.01.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı anılan kira sözleşmesine dayanarak davalı hakkında 18.05.2007 tarihinde başlattığı icra takibinde 2003 yılının Temmuz ayı ile 2007 yılının Mayıs ayları arası birikmiş kira bedellerinin tahsilini istemiş, ödeme emrinin borçluya tebliğ edilememesi üzerine dosya işlemden kaldırılmıştır. Bu defa davacı alacaklı 28.08.2009 tarihinde, ilgili icra müdürlüğünden yenileme talebinde bulunmuş ve davalıya yeniden ödeme emri düzenlenmiş olmasına rağmen tebliği sağlanamamıştır. Son olarak davacı alacaklının 25.01.2011 tarihinde ikinci kez yenileme talebinde bulunması üzerine ilgili icra müdürlüğünce düzenlenen ödeme emri 07.06.2013 tarihinde davalı borçluya tebliğ edilmiştir. İlk takip tarihinden son yenileme tarihi olan 25.01.2011 tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan yenilenen dönemde tebliğ edilen ödeme emrine, davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine 24.01.2014 tarihinde eldeki dava açılmış ve davalı borçlu yasal süresi içinde zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Zamanaşımını kesen sebepler TBK m.154 ve 157'de gösterilmiştir. Bu maddelere göre zamanaşımı; borçlunun bir fiili ile, alacaklının bir fiili ile, yargılama ve takibe ilişkin bir işlemle, yargıcın emir ve hükmüyle kesilebilir.

TBK m. 157/1’ e göre, bir dava veya def'i ile kesilmiş bulunan zamanaşımı, dava süresince iki tarafın yargılama ile ilgili her işleminden veya yargıcın her kararından sonra (kesilir ve) yeniden işlemeye başlar.

TBK m. 157/2’ ye göre, zamanaşımı, icra takibi ile (kovuşturulması ile) kesilmişse alacağın takibine ilişkin her işlemden sonra yeniden işlemeye başlar.

Zamanaşımı kesilince, kesilmeden itibaren yeni bir süre işlemeye başlar (TBK m. 156/1). Zamanaşımının kesilmesinden sonra işleyecek yeni zamanaşımı süresi, eski (kesilen) zamanaşımının aynıdır.

TBK m. 157/2’ ye göre, zamanaşımı, icra takibi ile (kovuşturulması ile) kesilmişse alacağın takibine ilişkin her işlemden sonra yeniden işlemeye başlar.

Zamanaşımı kesilince, kesilmeden itibaren yeni bir süre işlemeye başlar (TBK m. 156/1). Zamanaşımının kesilmesinden sonra işleyecek yeni zamanaşımı süresi, eski (kesilen) zamanaşımının aynıdır.

Nitekim aynı ilkeler, H.G.K.'nun 18.09.2013 gün ve 2013/15-169 E. 2013/1365 K. sayılı kararında da vurgulanmıştır. Bu genel açıklamaların ışığında somut olaya bakıldığında; her ne kadar Mahkemece, 18/05/2007 takip tarihi ile 07/06/2013 tarihli ödeme emri tebliğ tarihi arasında BK'nun 147/1. Maddesinde belirtilen kira alacaklarına ilişkin 5 yıllık zaman aşımı süresinin dolduğu, bu süre içerisinde zaman aşımını kesen herhangi bir işlemin yapılmadığı sadece yenileme taleplerinin olduğu, yenileme taleplerinin de zaman aşımını kesmeyeceği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; Türk Borçlar Kanunu'nun 154 / 2. maddesi gereğince alacaklının borçlu aleyhine icra takibine başlaması işleyen zamanaşımını kesen bir nedendir. Davaya konu anılan icra takibinde ödeme emri borçluya tebliğ edilememiş ise de, alacaklının takip talebi ile icra memuruna başvurması, zamanaşımının kesilmesi için yeterlidir. Bu bakımdan ödeme emrinin borçluya tebliğ edilememesi ya da hacze başlanmaması zamanaşımının kesilmesine engel değildir. Bu durumda davacı alacaklının daha önce yapmış olduğu icra takibi ve yenileme talepleri nedeniyle zamanaşımı süresi kesilmiş ve dava tarihi itibariyle yeniden başlayan zamanaşımı süresi henüz dolmamış olduğundan mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alının temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.