muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12444, Karar No: 2017/1444, Tarih: 20.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12444 E.  ,  2017/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanık ...); kasten yaralama (sanıklar ..., ... için ikişer kez,... için bir kez), konut dokunulmazlığının ihlali (sanıklar)

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama (iki kez) suçlarından; sanıklar ... ile ... kasten yaralama (katılan ...'ye yönelik) suçundan mahkûmiyetlerine; sanıklar ..., ... ile ... haklarında kasten yaralama (katılan ...'e yönelik) ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanıklar ..., ... ile ... haklarında kasten yaralama (katılan ...'e yönelik) ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneği bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi gözetilerek katılan ... vekili, katılan sanık ... vekili ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri itiraz kabul edilip esasen bu hususta mahallinde itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama (iki kez), konut dokunulmazlığının ihlali; sanıklar ... ile ... haklarında kasten yaralama (katılan ...'ye yönelik) suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama (iki kez), konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, TCK'nın 102/2 maddesi uyarınca verilen ceza 10 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, aynı Kanunun 49/1, 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, hakkaniyet gereği ve anılan maddeye işlerlik kazandırılabilmesi için cezada bir miktar daha arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar Hicabi ile Halis haklarında kasten yaralama suçundan (katılan ...'ye yönelik) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus göz önünde bulundurularak değerlendirme yapılması lüzumu,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresi ile hüküm fıkrasına “Hüküm tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 3000,00-TL maktu ücreti vekaletin sanıklardan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan ...'ye verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8961, Karar No: 2024/3726, Tarih: 24.04.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/8961 E.  ,  2024/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/901-2021/909

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-37008

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulü/ İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/94064

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 06.08.2017 tarihinde, davalı ... şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı araç ile davacının yolcu olarak bulunduğu aracın karıştığı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 5.000,00 TL geçici iş göremezlik zararı ile sürekli iş göremezlik zararının davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini toplam 50.931,19 TL olarak belirlemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazada müvekkili şirketin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmediğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, yine tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, talep edilen miktarın fahiş olduğunu, kararda başvuru sahibi vekiline ödenecek vekalet ücretinin 1/5 oranında takdir edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulü ile 49.931,19 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 634,09 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 50.565,28 TL'nin 02.03.2021 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; hesaplamaya ve karara konu %5 oranındaki maluliyetin fahiş olduğunu, yeni Genel Şartlar uyarınca maluliyet tazminatı hesaplamasının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu hükümlerine göre değil ZMSS Genel Şartlar ekinde yer alan TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz kullanılarak hesaplama yapılması ve hükme esas alınması gerekirken; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğunu, sigorta şirketinin geçici iş göremezlik tazminatı bakımından herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, sigorta şirketi aleyhine bir tazminata hükmedilecekse müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya sunulan Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 17.12.2020 tarihli raporun davacının muayenesi yapılarak kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlendiği, davacının %5 maluliyet oranı, %100 kusur ve TRH 2010 Yaşam Tablosu ve (0) faiz dikkate alınarak hesaplama yapılan 30.06.2021 tarihli raporun denetime elverişli olduğu, bu nedenle karara esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı belirtilerek Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 07.08.2021.gün ve 2021.E.72437 Esas, K-2021/94064 Karar sayılı kararının sonuç bölümü (3) nolu maddesinde yer alan “7.373,48 TL“ rakamının “ 4.080,00 TL” olarak düzeltilmesine, kararın bu şekilde düzeltilmiş olarak icrasına, davalı ... şirketi vekilinin diğer itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Üniversite Hastanesi tarafından tanzim edilen sağlık raporunda belirtilen %5’lik maluliyet oranının fahiş olduğunu, yeni Genel Şartlar uyarınca tazminat hesabının Türk Borçlar Kanunu hükümlerine göre değil, ZMSS Genel Şartlar ekinde yer alan TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak yapılması gerektiğini, Genel Şartların atıf yapmış olduğu 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun (KTK) 98 inci maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi ile 6111 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesinde trafik kazalarından kaynaklanan sağlık hizmet bedellerinin, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından karşılanacağının düzenlendiğini, bu bağlamda sigorta şirketlerinin geçici iş göremezlik tazminatı bakımından sorumluluğu kalmadığını, başvuru konusu kazanın meydana gelmesinde davacının da kusuru olduğunu, sigortalı araç sürücüsüne atfedilen %100 oranındaki kusur oranının kabul edilemez olduğunu, emniyet kemeri takılmaması halinde olayda müterafik kusur durumunun mevcut olduğu kabul edilerek kusur oranı nispetinde hesaplanacak tazminattan indirim yapılması gerektiğini, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesi gereğince davacı vekili lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek ücretin (AAÜT) 1/5’i oranında hesaplanması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından varsa geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastanelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıkları ve benzeri kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetince kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 ilâ 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 ilâ 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 ilâ 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir. Eldeki davada kaza, 06.08.2017 tarihinde meydana gelmiştir.

Somut olayda, davacının maluliyet oranının belirlenmesi açısından düzenlenen ve hakem heyetince hükme esas alınan Sütçü İmam Üniversitesinden alınan 17.12.2020 tarihli raporun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği anlaşılmaktadır. 06.08.2017 kaza tarihi itibari ile Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik yürürlüktedir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacı tarafından kararın temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde yukarıda açıklandığı üzere yetkili sağlık kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp kararın bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/10285, Karar No: 2019/5678, Tarih: 24.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/10285 E.  ,  2019/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davalının taşınmazını 2013/10 - 2014/10. döneminde kiraladıklarını, davalının 2013 aralık ayında senedin bedelini talep ettiğini, arazileri 3. bir kişiye kiraya verdiğini, senedin bedelsiz kaldığını, davalının icra takibi yaptığını ileri sürerek borçlu olmadıklarının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı, taşınmazı başkasına kiraya vermediğini, davacıların 01 ekim 2014 tarihinde kiralanan yerden çıktıklarını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın haksız olduğu gerekçesi ile reddine karar verilmiş,hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir .

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların sair temyiz itirazlırının reddi gerekir.

2)Davalı vekili, 09/03/2016 tarihli duruşmada, davalının kiralanan yerden 450.00.-TL değerinde ot biçtiğini belirtmiş, davalı asil ise, 04/04/2016 tarihli keşifte davacıların 2014 yılının üçüncü ayına kadar taşınmazı otlakiye olarak kullandıklarını, kendisinin de taşınmazı haziran ayında başka bir kişiye kiraya verdiğini belirtmiştir .

Mahkemece, vekil ve asilin anılan beyanları değerlendirilmek suretiyle dosyaya rapor sunan bilirkişiden ek rapor hazırlaması istenilmek suretiyle davacıların sorumlu oldukları kira bedelinin tespitinden sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14623, Karar No: 2017/6428, Tarih: 28.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/14623 E.  ,  2017/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan akaryakıt işleticiliği sözleşmesinin Rekabet Kurulu kararı nedeni ile süresinden önce sona erdiğini, müvekkilinin intifa süresinin tamamı üzerinden davalıya ödeme yaptığını ileri sürerek müvekkili şirket tarafından kullanılamayacak intifa süresine karşılık gelen 24.275,71 TL kısmının davalıya yapılan ödeme tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ve faizin KDV’si ile, müvekkili şirketin intifa ivazı ödemesi nedeniyle uğradığı ekonomik kayıplar için de 35.511,21 TL’nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ve faizin KDV’si ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, açılan davanın 22.332,13 TL’lik kısmını kabul ettiklerini, ancak kalan miktar yönünden açılan davanın reddini talep ettiklerini savunmuştur.

Mahkemece, 28.02.2014 tarihli bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacının verdiği ivaz bedelini semeresi ile birlikte isteme hakkına sahip olduğu ve davacının intifa süresine karşılık gelen 24.245,71 TL anapara ve bu anaparanın peşin ödemesi nedeniyle davalının elde ettiği tüm kazanç, faiz ve diğer değerlerin karşılığı olmak üzere davacının bu bedelden yoksun kalması sebebi ile uğradığı zararın denkleştirici adalet ilkesine göre hesaplanan 34.761,92 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

(1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2)Dava konusu intifa hakkı 24.11.2010 tarihinden terkin edilmiştir. Kalan süreye tekabül eden intifa ivaz bedeli ancak terkin tarihinden itibaren talep edilebilir. Bu sebeple mahkemece davalının davanın 22.332,13 TL’lik kısmını kabul ettiği gözetilerek intifa hakkının terkin tarihi esas alınarak kalan süreye tekabül eden intifa ivaz bedeli açısından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, 18.09.2010 tarihinden itibaren yapılan hesaplamaya göre intifa ivaz bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmadığı gibi, anaparanın peşin ödemesi nedeniyle güncellenmiş değerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bend uyarınca davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6579, Karar No: 2017/9210, Tarih: 20.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/6579 E.  ,  2017/9210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Somut olayda, yokluğunda verilen kararın sanık ...'nın yargılamanın 2. celsesi olan 11.03.2011 tarihinde alınan savunması sırasında bildirdiği adresi olan ''Bahçelievler mahallesi. Ayaztepe Sokak. ... Eskişehir/Merkez'' adresi yerine doğrudan mernis adresi olan ''Sütlüce Mah. Kalyoncu sokak No... Tepebaşı/Eskişehir'' adresine tebliğe çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre 08.12.2015 tarihinde tebligat yapıldığı, bu itibarla yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla; gerekçeli kararın adı geçen sanığın bildirmiş olduğu adresine usulüne uygun şekilde tebliği ile bunu gösterir belgeler ve sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve gerekli görülürse ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 20.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.