muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2065, Karar No: 2015/1949, Tarih: 30.09.2015

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/4140, Karar No: 2013/4829, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4140 E.  ,  2013/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan çilek ürününün üretim evreleri itibariyle veri cetvelinin gönderildiği anlaşılmakla, çilek ürününün 2012 yılı itibariyle kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14419, Karar No: 2010/15881, Tarih: 02.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/14419 E.  ,  2010/15881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 19.İş Mahkemesi

Tarihi :20.09.2010

No :257-788

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 21/11/1979 olarak tespiti ile 21/11/1979-10/12/1980 tarihleri arasında geçen ve primi ödenen sürenin sigortalılık süresinden sayılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

20.8.1966 doğumlu olup, Ağaç ve Metal İşleri Döner Sermayesi ünvanlı işyerinden, 12.11.1979 tarihinde işe girişi Kuruma bildirilen, 1979/4 ve 1980/3, 1980/2. dönemlerinde çırak konumundaki çalışması bildirilerek primleri ödenen davacının, sigortalılık başlangıcının 21/11/1979 olduğunun ve 21/11/1979-10/12/1980 tarihleri arasındaki çalışmalarının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

506 sayılı Yasa’nın 3. Maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Yasasının 4.maddesinde,bu kanuna tabı bir sanatı o sanat için düzenlenen tarih ve pratik öğrenim programına göre o işyerinde öğrenmek amacıyla bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimseye çırak deneceği;16.Maddesinde ise,işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmağa başlamadan önce velisi veya kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmağa mecbur olduğu; 20 maddesinde,sözleşmenin bir örneğinin Mahalli Çıraklık Eğitim Komitesine,derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu bildirilmiştir.

Yukarıda belirtilen hükümler ışığında; davacının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğunun tespitini istediği çıraklık konumunda primi ödenen devredeki çalışmasının, tüm sigorta kollarına tabi sigortalılığı gerektirir koşullarda, hizmet sözleşmesine dayalı bir çalışma niteliğinde olup olmadığının tespit edilebilmesi; öncelikle işverene yöntemince husumet yöneltilmesini gerekli kılmaktadır.

İşverene husumet yöneltildikten sonra; tespiti istenen dönemde davacının, çırak olarak çalışıp çalışmadığı belirlenmelidir.

Bu kapsamda, işverenle davacı arasında çıraklık sözleşmesi bulunup bulunmadığının araştırılarak, çıraklık sözleşmesinin bulunduğunun anlaşılması durumunda, davacının çalışmalarının, bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olup – olmadığı, sözleşme sonrası dönemde çıraklık eğitim merkezinde teorik veya pratik

İşverene husumet yöneltildikten sonra; tespiti istenen dönemde davacının, çırak olarak çalışıp çalışmadığı belirlenmelidir.

Bu kapsamda, işverenle davacı arasında çıraklık sözleşmesi bulunup bulunmadığının araştırılarak, çıraklık sözleşmesinin bulunduğunun anlaşılması durumunda, davacının çalışmalarının, bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olup – olmadığı, sözleşme sonrası dönemde çıraklık eğitim merkezinde teorik veya pratik

eğitim alıp – almadığı, eğitimin yoğunluğu ve işyerinde fiilen çalışma süresi araştırılarak, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenmeli, mesleğin öğrenilmesi için çıraklık ilişkisine dayalı olarak çıraklık eğitim merkezinde veya işyerinde geçen çalışma dönemlerinin uzun vadeli sigorta kollarından sayılmasının mümkün bulunmadığı gözetilmelidir.

Çalışmaların çıraklık konumunda geçip geçmediği hususunda yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında, konuya ilişkin dayanak belgelerin dosyaya katılmasından sonra, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi suretiyle çözüme kavuşturulabileceği yönü gözetilmeksizin, eksik incelemeyle hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,2.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5025, Karar No: 2018/10770, Tarih: 04.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/5025 E.  ,  2018/10770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma,mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

1-Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-İş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan ve TCK'nın 116/2-4, 151/1 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, TCK’nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, suça sürüklenen çocuğun bozma kararı öncesi verilen ilk mahkumiyet karar tarihi olan 09/01/2014 gününden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir işlem de yapılmamış olduğundan gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE,04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4819, Karar No: 2013/8686, Tarih: 30.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4819 E.  ,  2013/8686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Asliye Ticaret (... .... Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 27.09.2011 gün ve 2007/997-2011/654 sayılı kararı onayan Daire’nin ....2012 gün ve 2011/15135-2012/21586 sayılı kararı aleyhinde davacı ve hisse devralan şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette gerçekte %50 sermaye payı sahibiyken kayıtlarda payının %... olarak göründüğünü, gerçek pay durumunun tespiti ve 05.09.2007 tarihli genel kurul toplantısında alınan karın dağıtılmamasına ilişkin kararın iptali hususunda açtıkları davaların derdest olduğunu, bu davalar devam ederken 06...2007 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında davacının muhalefetine rağmen sermaye artırımı kararı alındığını, şirketin sermaye artırımına ihtiyacı bulunmadığını, sermaye artırımının salt davacının açtığı pay sahipliğinin tespiti davasını sonuçsuz bırakmaya yönelik olduğunu, artırımda kısa yoldan sermaye artırımı yolu seçildiği halde artırılan kısma ilişkin sermaye taahhütlerinin genel kurul toplantısından önce tamamlanmadığını, öte yandan müvekkili tarafından açılan davalar sonuçlanmadan sermaye artırımına karar alınmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davalı şirketin 06...2007 tarihli genel kurul toplantısında alınan sermaye artırım kararının geçersizliğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı ve hisseyi devralan şirket vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı ve hisse devralan şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ve hisse devralan şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve hisse devralan şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak ...’ye gelir kaydedilmesine, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24857, Karar No: 2016/24300, Tarih: 31.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/24857 E.  ,  2016/24300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA...Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ... hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ... Belediyesinde... belediyeden ihale ... temizlik işini alan şirkette çalıştığını, emekli olması sebebiyle işten ayrıldığını, kendisine hiçbir işçilik hakkı ödenmediğini, temizlik işçisi olarak ... alınmasına rağmen Belediye Başkanının sekreteryasında çalıştığını, davalı belediyenin... işçilik haklarından asıl işveren olması sebebiyle sorumlu olduğunu belirterek kıdem tazminatı ... ... kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davacının emekliye ayrıldığını... alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma kararı sonrasında yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık konusu davacının çalışma düzeni ... buna bağlı olarak talep ettiği fazla mesai ücreti alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Somut olayda, davacının Belediye Başkanının yanında çalıştığı döneme ilişkin çalışma düzeni dosya içeriğine uygun ... de. davacının ... dönemde ... toplama işinde çalıştığı, tanıkların... döneme ilişkin beyanlarının hesaplamaya elverişli olmadığı görülmekle, davacının ... tanık listesinde ... alan davacı tanıkları yeniden dinlenerek... döneme ilişkin çalışma saatleri, yapılan işin niteliği gereği ... dinlenme süreleri açıklığa kavuşturulmalı sonucuna göre karar verilmelidir.eksik inceleme ... hüküm tesisi hatalı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, ......2016 tarihinde oybirliği ... karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11010, Karar No: 2020/6268, Tarih: 02.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/11010 E.  ,  2020/6268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme, Ret

1- Sanık ... hakkında verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi;

Sanık hakkında mahkemece yapılan hatalı değerlendirme ile suç tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir usuli işlem olmadığı gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da, sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı "21.12.2009" tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen davanın reddi kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi;

Dosya arasında bulunan vergi suçu raporu ile eklerinin "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 18.03.2009 tarih ve 2009/2535 Esas sayılı iddianamesi ile “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen bir mütalaanın dosya arasında bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; ret kararına esas alınan kararın sahte fatura düzenlemeye ilişkin olması karşısında; dava dosyaları arasında mükerrerlik bulunmadığı gözetilerek, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de; dava zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 02.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11331, Karar No: 2014/935, Tarih: 16.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11331 E.  ,  2014/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.04.2013 tarih ve 2013/22-2013/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkili ...'ın kendi adına ve ... ticari ünvanı ile 2007 yılına kadar ticaretle uğraştığını, ticari faaliyetine 2007 yılında son verdiğini, 2007 yılından o güne kadar elinde olan ve kullanmamış olduğu ya da takastan alıp ödediği çeklerinin 230 adet olduğunu ve bankasına iade ettiğini, 2012 yılının sonunda... Bankası tarafından müvekkiline söz konusu çeklerin iade edilmediğini, bunların üzerinde açık görüldüğünü, çeklerin iptal ettirilmesi aksi halde kendisinin ve aynı bankada personel olan eşinin sorumlu olacağı şeklinde taraflarına beyanda bulunulduğunu, söz konusu çeklerin teslim tarihlerinin 2006 yılı içerisinde olup, tamamının eski para birimi üzerinden kayıtlı bulunduğunu, bu nedenle 2007 yılından beri kayıp olan işbu 3245483 - 3252219 - 3250249 - 3247010 - 3245484 - 3250250 - 3247024 - 3247012 - 3252208 - 324870 - 3247013 - 3252212 - 3248791 - 3248780 - 3252216 - 3248792 - 3248794 - 3252217 - 3248795 - 3248798 - 3252221 - 3250230 - 3248799 - 3250238 - 3250234 - 3252201 - 3250235 - 3252211 - 3250236 - 3252213 - 3250248 numaralı 34 adet çekin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar davacı olarak ... gösterilmişse de, bu davacının tüzel kişiliği bulunmadığından dava açma sıfatının da bulunmadığı, zayi olunduğu iddia edilen çek yapraklarının, keşideci tarafından doldurulmamış boş çek yaprakları olduğu, TTK’nın 780. maddesinde belirtilen çekte bulunması gereken zorunlu unsurların yokluğu nedeniyle söz konusu belgelerin çek vasfını da kazanmadığı, dava koşullarının mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/56132, Karar No: 2014/6545, Tarih: 03.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/56132 E.  ,  2014/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/117336

Mahkeme : KARŞIYAKA 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 02.02.2009- 2008/1033 esas ve 2009/84 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 03/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.