muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1497, Karar No: 2011/3363, Tarih: 29.03.2011

Davalılar, olayda kusurları bulunmadığını, yolun kenarındaki kaldırımdan yürümeyen desteğin tamamen kusurlu olduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, ceza dosyası, Adli Tıp Kurumu'nun kusura ilişkin raporu, tanık anlatımları, tarafların ekonomik ve sosyal durumları değerlendirilerek, davalı sürücünün birinci derecede kusurlu olduğu sonucuna varılıp istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davalı sürücünün kusur durumu, ölenin davacılara olan yakınlığı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen 5.000,00'er TL manevi tazminat azdır. Özellikle ölenin eşi olan davacılardan ... yararına diğer davacılara göre daha da üst düzeyde olmak üzere tüm davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacılardan ... yararına 10.000,00 TL, diğer davacılar ..., ... ve ... yararına 8.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle gerekçesinde ve hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafının silinerek yerine ilk paragraf olarak "İstemin bir bölümünün kabulü ile davacılardan ... yararına takdir edilen 10.000,00 TL, diğer davacılar ..., ... ve ... yararına takdir edilen 8.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20.03.2009 gününden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte ortaklaşa ve dayanışmalı olarak davalılardan alınıp davacılara verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci ve üçüncü paragraflarında yer alan "…1.080.00.-…", "…2.295.00.-…" ve "…1.080.00-…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "…1.836,00…" , "…1.539,00…" ve "…1.836,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama gideri alınmasına ilişkin dördüncü paragrafında yer alan "…3.88.-…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…6,59…" sayı dizisinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin beşinci ve altıncı paragraflarında yer alan “...2.400.00.-...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "…3.700,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; davalıların tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/847, Karar No: 2012/6220, Tarih: 29.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/847 E.  ,  2012/6220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, görülmekte olan maddi ve manevi tazminat talepli davada, sürekli iş göremezlik oranının tespiti davası açmak üzere mehil verildiği belirterek, sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, rücuan tazminat ile maddi ve manevi tazminat davalarının derdest bulunduğu ve görülmekte olan davalarda sürekli iş göremezlik oranının tespitinin mümkün bulunduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (maddi tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek manevi tazminat miktarını tayininde de doğrudan etkili olması nedeniyle işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile ilgili ihtilaf ... hak alanını doğrudan ilgilendirmekte olup, tazminat davasında ... taraf değildir.

İş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadıkça ... davacıya mahkemece belirlenen sürekli iş göremezlik oranı esas alınarak gelir bağlanmayacağından, bu gelirin peşin sermaye değeri maddi zarardan düşülmeden,

Kurumca karşılanmayan maddi zarar miktarını belirleme imkânı bulunmadığından, maddi ve manevi tazminat istemli .... taraf olmadığı davada sürekli iş göremezlik oranının tespitinin yapılamayacağı, yapılması halinde maddi tazminat istemli davanın sonuçlandırılmasının fiilen mümkün olmadığı ortadadır. HGK’ nun 07.02.2007 tarihli, ....sayılı kararı da bu yöndedir.

Belirtilen nedenlerle, davacının davayı açmakta hukuki yararı bulunduğu gözetilerek, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

0 halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S0NUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/1577, Karar No: 2005/1821, Tarih: 10.03.2005

8. Hukuk Dairesi 2005/1577 E., 2005/1821 K.

**8. Hukuk Dairesi 2005/1577 E., 2005/1821 K.**

**- HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

G.... Müessese Müdürlüğü İle Tavşanlı Belediye Başkanlığı aralarındaki tapu İptali ve tescil davasının kabulüne dair (Tavşanlı Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 30.11.2004 gün ve 589/886 sayılı hükmün Yargıtayca İncelenmesi davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde İstenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesinde 3533 sayılı Kanun hükümlerine göre hakem sıfatıyla görülüp sonuçlandırılan ve taşınmazın mülkiyetinin kendilerine ait olduğunun tespitine ilişkin karara istinaden dava konusu 280 ada 37 parselin 690 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini istemiştir.

Davalı Tavşanlı Belediye vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece taktir edilerek karar verildiğine ve taktirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu 280 ada 37 numaralı parselin kadastro tutanağının 26.8.1987 tarihinde kesinleşmesine, davacı Türkiye K.... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından 5.11.1996 tarihinde süresinde Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine tapu iptali ve tescil davası açıldığı na, 3533 sayılı Kanunun 1 ve 4. maddeleri hükümlerine göre taşınmazın davacıya ait olduğunun tespitine 10.2.1998 tarihinde karar verildiğine, davacının kararın verildiği tarihte yürürlükte buluan kanun hükümlerine göre tapu iptal ve tescil davası açmadan önce izlemesi gereken yolun mecburi tahkim yolu ile mülkiyetin kendisine ait olduğunun tespitini istemesi olduğuna göre 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesinde açıklanan hak düşürücü süre geçmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Belediye vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (ONANMASINA) ve 135,00 YTL. peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 405,00 YTL.nin temyiz edenden alınmasına, 10.3.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6149, Karar No: 2014/11274, Tarih: 24.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6149 E.  ,  2014/11274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, nohut ve nohut samanının 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi ile toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3739, Karar No: 2021/448, Tarih: 20.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/3739 E.  ,  2021/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... (...)... hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu için ödenen 50,00 TL bilirkişi ücretinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 3 nolu düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I- Suça sürüklenen çocuk ... (...) ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... (...) ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... (...) ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 20/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17228, Karar No: 2014/5211, Tarih: 18.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17228 E.  ,  2014/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2013/298-2013/257

Hasımsız olarak görülen davada Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.09.2013 tarih ve 2013/298-2013/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ortağı bulunduğu, IC İç Taş Bağıştaş Enerji Üretim ve İşletme A.Ş. ve IC İç Taş Elektrik Tic. A.Ş'nin sermaye arttırım kararı alacağını, müvekkilinin sermaye arttırımlarına sermaye arttırımı yapacak olan şirketlerdeki alacaklarını taahhüt ederek katılmak istediğini ileri sürerek, söz konusu şirketlerden olan müvekkili alacağının değerinin mahkemece, bilirkişilere yaptırılacak inceleme ile tespit edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; talepte bulunan şirketin taraf olmayan şirket nezdindeki alacağının, taraf olmayan şirketin sermaye arttırımında kullanılacağından bahisle bu alacakların değerinin bilirkişilerce tespit edilmesi talebinin, 01/07/2012 tarihi yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 459-3. maddesi dikkate alındığında nakdi sermaye taahhüdüne ilişkin atıf yapılan 341. maddenin 6335 sayılı Kanunu'nun 43 (9) maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı, sermaye arttırımında ayni sermaye de konulmadığından mahkemece bilirkişi atanmak suretiyle değerleme yapılmasını gerektirir bir durumun bulunmadığı, bu kapsamda davacının talebinin 6102 sayılı TTK'ya göre dinlenebilirlik koşulunun bulunmadığı gerekçesiyle, yasal koşulları bulunmayan talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirketin ortağı bulunduğu dava dışı şirketlerin sermaye artırımlarında kullanılmak istenen şirketlere karşı alacağının değerinin TTK'nın 343. maddesi uyarınca bilirkişi raporuyla tespiti istemine ilişkindir.

TTK'nın 343. maddesi "Konulan ayni sermaye ile kuruluş sırasında devralınacak işletmelere ve ayınlara, şirket merkezinin bulunacağı yerdeki asliye ticaret mahkemesince atanan bilirkişilerce değer biçilir. Değerleme raporunda, uygulanan değerleme yönteminin somut olayın özellikleri bakımından herkes için en adil ve uygun seçim olduğu; sermaye olarak konulan alacakların gerçekliğinin, geçerliğinin ve 342. maddeye uygunluğunun belirlendiği, tahsil edilebilirlikleri ile tam değerleri; ayni olarak konulan her varlık

karşılığında tahsis edilmesi gereken pay miktarı ile Türk Lirası karşılığı, tatmin edici gerekçelerle ve hesap verme ilkesinin icaplarına göre açıklanır. Bu rapora kurucular ve menfaat sahipleri itiraz edebilir. Mahkemenin onayladığı bilirkişi kararı kesindir" hükmünü haizdir. Davacı şirket, dava dışı şirketlerden olan alacağının tespiti istemiyle işbu davayı açmış olup, madde gerekçesinden de anlaşılacağı üzere, yasa koyucu alacakların gerçekliğinin ve tahsil edilebilirliğinin mahkeme kararıyla yapılacak inceleme ile tespitini öngörmüş bulunmaktadır.

Bu nedenle, davacının talep ettiği hususların mahkemenin görevi dahilinde olduğu kabul edilerek, bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7528, Karar No: 2016/1448, Tarih: 08.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7528 E.  ,  2016/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi 269 ada 22 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 04.09.2014 olan değerlendirme tarihi itibarıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Taşınmazın bulunduğu bölgede sulu ve kuru şartlarda arazide ekilebilecek münavebe ürünlerinin hangileri olduğu ve bu ürünler ile birlikte buğday (samanı), şeker pancarı ve slajlık mısırın 2014 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimlerini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10729, Karar No: 2014/7729, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/10729 E.  ,  2014/7729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/243573

Mahkeme : TARSUS 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 19/01/2009 - 2008/326 esas ve 2009/22 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4272, Karar No: 2023/3831, Tarih: 14.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4272 E.  ,  2023/3831 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1446 E., 2022/1119 K.

DAVA TARİHİ : 16.08.2017

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 26. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/335 E., 2019/77 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.11..2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davacı vekili Avukat Gizem Ekler ile davalı vekili Avukat Sena Nalbant geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının da aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile Kadıköy 11. Noterliğinin 01/10/2013 tarih ve 17265 yevmiye numaralı kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre kat irtifakı kurulabilmesi için arsa sahiplerinin, sahibi bulundukları hisselerin %46’sını müvekkili şirkete devretmesi gerektiğini, tüm ihtarlara rağmen arsa sahiplerinin hisse devrini gerçekleştirmediklerini, arsa sahiplerinin sözleşmede kararlaştırılan 170.000,00 TL ceza-i şart ile müvekkilinin uğradığı 10.000,00 TL zarardan sorumlu olduğunu, alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı yüklenicinin edimlerini sözleşmeye uygun olarak yerine getirmediğini, hisse devri öncesi yüklenicinin vermesi gereken teminat mektubunun verilmediğini, ayrıca yüklenici tarafından arsa sahiplerine verilmesi gereken SPK değerlendirme raporu ve mimari projenin de teslim edilmediğini, kira bedellerini ödemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı yüklenicinin edimlerini sözleşmeye uygun olarak yerine getirmediğini, hisse devri öncesi yüklenicinin vermesi gereken teminat mektubunun verilmediğini, ayrıca yüklenici tarafından arsa sahiplerine verilmesi gereken SPK değerlendirme raporu ve mimari projenin de teslim edilmediğini, kira bedellerini ödemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki 01/10/2013 tarihli sözleşme gereğince, binaların inşaat ruhsatının alınmasına müteakip yedi gün içerisinde kat irtifakının kurulması sırasında arsa sahiplerinin mevcut hisselerinin %46'sının sözleşmede yazılı koşullar doğrultusunda davacı yükleniciye devredileceği, yine sözleşmeye göre davacı yapımcının, inşaat ruhsatının alınmasına müteakiben arsa sahiplerinin hesabına temsilciler kurulu adına banka teminat mektubu vermesi gerektiği, bilirkişi raporuna göre inşaat ruhsatının 13/10/2016 tarihinde alındığı, banka teminat mektubu sunulması gerekirken sunulmadığı, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği, sözleşmede tarafların karşılıklı ifa yükümlülüklerinin bulunduğu, buna istinaden ıslah dilekçesi dikkate alındığında cezai şart istemesinin karşı ifa yerine getirilmediğinden mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri