muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/494, Karar No: 2023/2944, Tarih: 06.06.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

... erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusurun karşı tarafta olmasına rağmen tarafların kusur durumları tartışılmadan kadının nafaka ve tazminat taleplerinin kabulünün usul ve kanuna aykırı olduğunu, miktarlarının ekonomik sosyal durumunun çok üzerinde olduğunu, kararın bir bütün olarak kaldırılmasını, yeniden yargılama yapılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini belirterek kusur belirlemesi, kadının birleşen davasının kabulü, kabul edilen tazminat ve nafaka talepleri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğe yüklenen başka kadınla görüşme kusuruna ilişkin eylemler, birleşen dava dilekçesinden de anlaşılacağı üzere eski tarihli olaylar olup, sonrasında eşlerin ortak yaşantıyı sürdürdükleri, bu haliyle bu kusurun kadın eş tarafından affedildiği veya en azından hoşgörü ile karşılandığı, dolayısıyla erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, sonuç olarak erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı, sevgi ve saygısının kalmadığını söylediği, kadının da erkeğe yönelik sevgi ve saygısının kalmadığını söylediği, balkondan saksı fırlattığı, İlk Derece Mahkemesinin erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu şeklindeki kusur belirlemesi, gerçekleşen kusurlu davranışlar yönünden farklılık arz etmekle birlikte kusur oranı yönünden maddî gerçeğe uygun olduğu gerekçesiyle kusur gerekçesinin düzeltilmesine karar verilerek erkeğin kusur belirlemesine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, sair istinaf taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; gerek İlk Derece Mahkemesinin gerekse Bölge Adliye Mahkemesinin nafaka ve tazminat taleplerinin kabulüne dair kararlarının usul ve yasaya aykırı olması aksi düşünceyle de miktarlarının müvekkilin ekonomik sosyal durumunun çok üzerinde olması nedenleriyle bozulması gerektiği, hukuki süreç içerisinde verilmiş olan kararlar bu nedenle dosya içeriğine, dinletilen tanık beyanlarına usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kusur belirlemesi, kadının birleşen davasının kabulü, kabul edilen tazminat ve nafaka talepleri yönünden kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulünün gerekip gerekmediği, çocuklar yararına nafakaya, kadın yararına nafaka ve tazminata hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi, 182 nci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3148, Karar No: 2021/1596, Tarih: 12.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/3148 E.  ,  2021/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:...Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Dava, arsa sahibi ve yüklenici arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın davacı arsa sahipleri vekilince istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından davacı arsa sahiplerinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, davacı arsa sahipleri vekilince temyiz edilmiştir. Davacılar vekili; müvekkilleri ile davalı şirket arasında 20.10.2011 tarihinde Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmeye göre iki blok 52 bağımsız bölümden oluşan bir inşaat yapılacağını, ayrıca sözleşmede yapılacak inşaatta sosyal tesislerin bulunacağının da kararlaştırıldığını, ancak gelinen aşamada söz konusu inşaatın büyük ölçüde yapılmış olduğunu; ancak, iki blok yerine üç blok inşa edildiğini, arsada esaslı herhangi bir sosyal tesis de yapılmadığını, iki blok'a göre yapılan paylaşımın da sözleşmeye uygun olmadığını, davalı şirkete ... 6. Noterliğinden 07.11.2016 tarihinde 19623 yevmiye no.lu ihtarnamesiyle uygun bir çözümün bulunması bakımından ihtar çekildiğini, bir sonuç alınamadığını bu nedenle müvekkillerine verilecek payın karşılığı olan maddi tazminatın şimdilik her bir müvekkil için 10.000,00 TL'sinin avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici vekili; sözleşmenin 4.maddesine dayanılarak arsa temsilcilerinin onayı ile üçüncü blok'un inşaa edildiğini, yapılmış olan üçüncü blok nedeniyle sosyal tesislerde herhangi bir eksikliğin bulunmadığını, sözleşmede dairelere puan verilme sisteminin benimsendiğini, sözleşme gereğince davacılara bir adet dubleks daire düştüğünü, davacıların sonradan pay istemelerinin hakkaniyetle bağdaşmadığını, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, sözleşmede yer alan "fazla verilen 100 m² puan karşılığında çıkacak bütün bağımsız bölümlerin yüklenici firmaya ait olacağı, arsa sahipleri davacıların bir adet dublex daire dışında hiçbir hak talep edemeyeceği" hükmü gereği yüklenicinin mimari projeyi arsa sahiplerinin verdikleri vekalet ile yetkilendirdikleri temsilcilere sunacağı ve yetkili temsilcilerin yazılı onayı alındıktan sonra belediyeye vereceği hükmü uyarınca davacıların sözleşme/vekaletname ile temsilci atadıkları şahısların proje değişikliğine onay verdikleri, davacıların sözleşme ile kararlaştırılandan daha fazla bağımsız bölüm ve blok yapılmasından ötürü hak taleplerinin mümkün olmadığı, davacıların sosyal tesislerin yapılmaması nedeniyle zarar taleplerinin ise, sosyal alanların onay alınan projeye uygun yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince, taraflar arasındaki sözleşmede davacı arsa sahiplerine verilecek bağımsız bölümün m² si belirtilmeksizin 1 adet dubleks dairenin verileceği kabul edildiği ve sözleşmeyle sonrasında arsa sahipleri temsilcilerine verilen vekaletnamede temsilcilerin proje tadilatı yapma konusunda yetkilerinin bulunduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Kararı, davacı arsa sahipleri vekili temyiz etmiştir.Taraflar arasında yapılan sözleşmede iki blok, 52 adet daireden ibaret inşaat yapılacağının kararlaştırıldığı, fazladan daire çıkması halinde bu dairelerin yükleniciye ait olacağının belirlendiği, sözleşmede yapılması kararlaştırılan iki blok üzerine 5’er adet fazladan daire yapıldığı, bunun haricinde ise üçüncü bir blok daha yapıldığı ve bu blokta da 16 adet daire inşa edildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca arsa sahipleri tarafından proje tadilatı müracaatı sırasında henüz proje tasdik edilmeden yani tadilat projesi onayı olan 11.11.2016 tarihinden önce davalılara ... 6. Noterliği’nin 07.11.2016 tarihli ve 19623 yevmiye nolu ihtarnamesi gönderilmiş, bu ihtarname 08.11.2016 tarihinde davalılara tebliğ edilmiş ve artırılan daireler bakımından hak talep edilmiştir. Sözleşmede fazladan daire çıkması halinde fazla dairelerin yükleniciye ait olacağına dair hüküm, iki blokta fazladan inşa edilen 5’er daire için kabul edilebilir ise de fazladan yapılan blokta (C blok) inşa edilen 16 dairenin sözleşme kapsamında olduğunun kabulü sözleşme hukuku ilkelerine uygun düşmez

. Noterliği’nin 07.11.2016 tarihli ve 19623 yevmiye nolu ihtarnamesi gönderilmiş, bu ihtarname 08.11.2016 tarihinde davalılara tebliğ edilmiş ve artırılan daireler bakımından hak talep edilmiştir. Sözleşmede fazladan daire çıkması halinde fazla dairelerin yükleniciye ait olacağına dair hüküm, iki blokta fazladan inşa edilen 5’er daire için kabul edilebilir ise de fazladan yapılan blokta (C blok) inşa edilen 16 dairenin sözleşme kapsamında olduğunun kabulü sözleşme hukuku ilkelerine uygun düşmez. Başka bir deyişle sonradan yapılan üçüncü blok için taraflar arasında kararlaştırılmış, tartışılmış ve iradelerin birbirine uygun olduğunu iddia etmek mümkün değildir. Bu durumda fazladan çıkan üçüncü blokta (C blok) inşa edilen dairelerden davacıların hak iddia etmeleri mümkündür. O halde mahkemece yapılacak iş; bilirkişi heyetinden alınacak ek rapor ile taraflar arasında düzenlenen sözleşmedeki paylaşım oranı nazara alınarak davacıların talep edebileceği maddi tazminat miktarının hesaplanması ve sonucuna uygun şekilde karar vermekten ibarettir. Açıklanan nedenlerle verilen karar, temyiz eden davacılar yararına bozulmalıdır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacılar lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 12.04.2021 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde kararlaştırılan inşaattan fazla yapılan daireler nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.Davacı taraf davasında, aralarında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde 52 daire yapılmasının karalaştırılmasına karşın 78 daire yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan inşaat nedeniyle tazminat isteminde bulunmuştur. Öncelikle, ülkemizde bu konuda yapılan ikili sözleşmelerin en yaygın olanı, arsa payı karşılığı inşaat yapımı sözleşmesine değinmekte yarar bulunmaktadır. Arsa sahibi tarafından, arsanın yükleniciye devri, yüklenici tarafından ise inşaatın yapılması ve kararlaştırılan oranda bağımsız bölümlerin paylaşımı söz konusu edilmektedir. Eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi, Türk Borçlar Kanunu’nda bir sözleşme türü olarak ayrıca düzenlenmemiştir. Bu sebeple yasal bir tanımı bulunmamaktadır. İçerdiği edimlere baktığımızda, bir edimin taahhüt edilmesi yönüyle eser sözleşmesinin, tapu devrini içermesi yönüyle de taşınmaz satım sözleşmesinin unsurlarını taşıdığını söylememiz mümkündür.Taşıdığı unsurlara da bakarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini; yüklenicinin, arsa üzerine bina inşa etmek ve inşa ettiği binanın belirli bağımsız bölümlerini arsa sahibine teslim etmesi karşılığında, arsa sahibinin de, arsanın belirli paylarını yükleniciye devretmeyi taahhüt ettiği, karşılıklı edimler içeren, karma nitelikli bir akit olarak tanımlamak mümkündür (Erman, Hasan; Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi, Der Yayınları, İstanbul, 2007, s. 1). Taraflar, sözleşme hürriyeti gereğince, sözleşmenin şeklini ve içeriğini istedikleri şekilde belirleyebileceklerdir. Ancak sözleşme, tapu devrini de içerdiğinden TMK’nın 706. TBK’nın 237. Tapu Kanunu'nun 26. ve Noterlik Kanunu’nun 60 ve 89. maddeleri gereğince, noterlikte düzenleme şeklinde yapılması geçerlilik koşuludur.Eser sözleşmesinin bir türü olarak, eser sözleşmesinin unsurlarını taşımakla birlikte, taşınmaz satımını da içerdiğinden karma nitelikli bir akit olarak nitelemek mümkündür. Arsa sahibinin, arsayı devretme, yüklenicinin ise eseri meydana getirme ve kararlaştırılan oranda bağımsız bölümü devretme edimi bulunmaktadır. Bu hususlar dikkate alındığında, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin hukuki niteliğini; ani edimli, karşılıklı, karma nitelikte bir sözleşme olarak kabul edebiliriz. Arsa sahibinin arsa paylarının satışını ve yüklenicinin de inşaat yapmayı taahhüt etmesi, arsanın tamamen yükleniciye devri, belirli arsa paylarının yükleniciye devri ve arsa paylarının inşaattaki aşamaya göre yükleniciye (veya göstereceği kişilere) devri şeklinde olmak üzere dört farklı uygulaması yaygın olarak kullanılmakta olup, her birinde karşılıklı edimlerin ifası farklılık arz etmektedir (Durak, Yasemin; Arsa Payı Karşılığı Kat Yapım Sözleşmesi, İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Özel Sayı, Cilt 1, yıl 2015, s. 214-215)

. 214-215). Karşılıklı taahhütlerin ağır basması halinde klasik eser sözleşmesinin, taşınmaz devrinin ağırlık kazanmasında ise taşınmaz satış sözleşmesinin öne çıktığını görmek mümkündür(Y15.HD, 18.01.2020, 2020/766, 2021/65).Davaya konu olayda da taraflar arasında ... 47. Noterliğinin 20. 10. 2011 tarihli ve 33888 yevmiye Nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiştir. Sözleşmede davacı arsa sahibi, davalı ise yüklenicidir. Ancak davacı inşaat yapılacak arsa sahiplerinden birisi olup birçok arsanın tevhid edilerek bir inşaat yapılması söz konusudur. Sözleşmenin 2. maddesinde, arsa sahibinin 338 m² arsası karşılığında arsa sahiline B blokda bir adet dubleks daire verilmesi, yapılan puanlamaya göre davacıya verilen fazladan 100 puan karşılığında da davacının fazla yapılan inşaattan hak talep etmeyeceği kararlaştırılmıştır. Yine aynı maddede, projesine ve yönetmeliklere uygun olarak sosyal tesislerin yapılacağı karar altına alınmıştır.Söz konusu inşaatla ilgili puanlama tablosuna göre davacıya verilecek dubleks dairenin 600000TL değerinde olduğu, davacıların arsa payına karşılık değerinin 496.184 TL olduğu kabul edilmiş ve buna göre 103.816 TL’nin küsuratı düşülerek kalan 100000 TL’nin karşılığı 100 puan sözleşmeye yazıldığı ve bu bedel karşılığında da davacının fazla yapılan inşaattan hak talep etmeyeceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmeye göre davacının hak talebinden vazgeçmesinin de bir bedel karşılığında yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının fazla yapılan inşaattan pay talep etmeyeceği kararlaştırılırken, iki blok yapılması halinde hak talep edilmeyeceği gibi bir sınırlama da yapılmamıştır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine ilişkin açıklamalar ve taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi dikkate alındığında, taraflar birbirlerinden ancak sözleşmede kararlaştırılan edimlerin ifasını isteyebilirler. Zira taraflar sözleşme özgürlüğü ilkesi gereğince, eski BK’nın 19. Maddesi (TBK madde 26) gereğince sözleşmenin içeriğini istedikleri şekilde düzenleyebilirler. Sözleşmede kesin hükümsüzlük halleri de bulunmamaktadır (TBK madde 27, eski BK madde 20). Davacı taraf davasında aşırı yararlanma olduğu iddiasında da bulunmamıştır. Yine davacının irade bozukluğu hallerinden birisinin bulunduğuna ilişkin bir iddiası bulunmadığı gibi olayda iradeyi fesada uğratan bir durum da bulunmamaktadır. Bu durumda tarafların özgür iradeleri ile yapmış oldukları sözleşme hükümleri ile bağlı olduklarının kabulü gerekecektir.Taraflar arasındaki sözleşmenin 2. maddesi ile davacının 338 m² arsasına karşılık B blokta bir dubleks daire verilmesi kararlaştırılmıştır. Yine aralarında yaptıkları anlaşma ile de dubleks dairenin bedelinin fazlalığına karşılık aralarında yaptıkları puanlamaya göre 100 puan karşılığında fazla inşaat çıkması halinde davacının talepte bulunmaması kararlaştırılmıştır. Buna göre davacının fazla yapılan inşaattan bir talebinin bulunmadığının kabulü gerekecektir.Diğer yönden, sözleşmede iki blok yapılmasının kararlaştırılması ve üç blok yapılması nedeniyle fazla inşaattan bir hak talep etmesinin mümkün olup olmadığına gelince, sözleşme hükümleri dikkate alındığında bunun da mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Zira, sözleşmede davacının fazla yapılan inşaattan bir talebinin olmayacağı kararlaştırılırken bir sınırlama yapılmamıştır. Zaten sözleşmede 2 blok 52 daire yapılması kararlaştırılmış ve fazla inşaat yapılabileceği öngörülerek fazla yapılacak inşaattan davacının pay talep etmeyeceği kararlaştırılmıştır. Burada iki bloktan da bu bloklar dışında yapılacak fazla inşaattan da hak talep etmeyeceğinin kararlaştırılması söz konusudur.Davacının bir diğer iddiası, sözleşmede kararlaştırılan sosyal donatı alanlarının yapılmadığı yönündedir. Ancak davacının sözleşmenin 4. maddesinde kararlaştırılan şekilde verdiği yetkiye istinaden ve belirtilen kişilerin onayı ile yapılan proje onaylanmış ve buna uygun olarak da sosyal tesisler yapılmıştır. Sözleşmenin 2. maddesinde de projeye ve yönetmeliğe göre sosyal tesislerin yapılması kararlaştırılmış ve buna uygun da yapılmıştır. Bu yönüyle de sözleşmeye aykırılık bulunmamaktadır. Tüm bu hususlar dikkate alındığında usul ve yasaya uygun olan ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi kararları karşısında davacının temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşüncem ile sayın çoğunluğun aksi yöndeki bozma görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2013/26965, Karar No: 2014/21890, Tarih: 05.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26965 E.  ,  2014/21890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/18120

Mahkemesi : Enez Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 15/11/2012

Numarası : 2009/37 - 2012/170

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle;

08/08/2011 tarih ve 648 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile doğal sit alanı olarak tescilli yerler açısından 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından zarar gördüğü kabul edilen Çevre ve Şehircilik Bakanlığı temsilcisinin verdiği temyiz dilekçesi davaya katılma isteği olarak değerlendirilmiş, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanun'un, 11/10/2013 tarih, 28792 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan tespit ve tescil başlıklı 7. maddesinde korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının ve doğal sit alanlarının tespitinin Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın koordinatörlüğünde yapılacağı ve bu tespitlerin koruma bölge kurulu kararı ile tescil edileceği, tescil kararlarının ilanı, tebliği ve tapu kütüğüne işlenmesi ile ilgili hususların yönetmelikle düzenleneceğinin öngörüldüğü, bu amaçla çıkarılan Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının ve Sitlerin Tespit ve Tescili Hakkında Yönetmelik ile sit kararlarının ilan şeklinin kaleme alındığı, 6498 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 2863 sayılı Kanun'un 7. maddesinde yapılan değişiklik ile sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazların tescil kararlarının, Resmi Gazete’de yayımlanacağı ve Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı hükmünün getirildiği, ayrıca anılan Kanun'un 3. maddesi ile 2863 sayılı Kanun'un 65. maddesinde “Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ile koruma bölge kurullarından izin alınmaksızın inşaî ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranların, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılacağının öngörüldüğü, gerek 2863 sayılı Kanun'un 6498 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 7. maddesi ile anılan madde gereğince çıkarılan Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının ve Sitlerin Tespit ve Tescili Hakkında Yönetmelik hükümlerinin, gerekse 6498 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile öngörülen tescil kararlarının, Resmî Gazete’de yayımlanma ve Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulma zorunluluğunun amacının, ilgili kurul kararlarından muhataplarını haberdar etmek olduğu,

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında, Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 19/09/1996 gün 3379 sayılı kararı ile 3. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen ve aynı Kurul'un 03/06/2004 gün 8042 sayılı kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli Koruma Amaçlı Revizyon Nazım İmar Planında 3. derece doğal sit alanı olarak belirlenen sınırlar içerisinde kalan Enez İlçesi, Gülçavuş Köyü, Bataklık Mevki .pafta,.ada, .parsel sayılı taşınmaza Kurul'dan izin almaksızın tek katlı prefabrike nitelikte bir yapı inşa edildiğinden bahisle açılan kamu davası ile ilgili olarak yapılan yargılama sonucunda, anılan bölgelerdeki sit derecelendirmelerinin hatalı olduğu, yeniden belirlenmesi gerektiği, Saros Körfezi ve çevresini içine alan bölgede uzman bilirkişilerce bilimsel ve bütüncül şekilde yeterli, sağlıklı ve bilimsel esaslara dayanan bir sit derecelendirmesinin yapılmadığı gerekçesi ile sit derecelendirme işlemlerinde hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı, Edirne K.. K.. Müdürlüğü, dava konusu taşınmaza ilişkin onaylanmış mimari proje bulunmadığını belirtse de, Edirne İli, E.İ. G. Köyü, B. Mevki. pafta, . ada. parselde, D.. Ü.. adına kayıtlı taşınmazın Edirne İl Özel İdaresince 07/12/2011 tarih ve 2011/61 sayılı yapı ruhsat belgesi düzenlendiği ve mimari projesinin onaylandığı, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 7.ve 8.maddelerinde de belirtildiği üzere Koruma Bölge Kurulu'nun yetkisinin sadece sit olarak tescilli alanlarda geçerli olduğu belirtildiğinden ve anılan bölgelerde sit derecelendirmesi hatalı olduğundan ve bilimsel ve bütüncül şekilde yeterli, sağlıklı ve bilimsel esaslara dayanan bir sit derecelendirmesi yapılmaması sebebiyle dava konusu yere ilişkin sit bölgelerinin geçerliliği kalmadığından, dava konusu yer doğal sit sınırları içinde kalmadığından ve yapı ruhsat belgesi düzenlenmesi ve mimari projenin onaylanması Edirne Kültür Varlıkları Bölge Kurulu'nun yetkisi dışında olduğundan, sanık D.. Ü..'in üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı, kanaatiyle sanığın beraatine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de;