muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7351, Karar No: 2010/13703, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7351 E.  ,  2010/13703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporlarında değerlendirmeye alınan tütün ürününün 2008 yılına ait olmak üzere kuru arazide dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg. başına ortalama satış fiyatı ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin Menderes İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22919, Karar No: 2016/5350, Tarih: 16.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22919 E.  ,  2016/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın çayır niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net ot geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Tespit edilen kamulaştırma bedeline işletilen faizin başlangıcının 02.04.2015 tarihi olması gerektiği halde 02.03.2015 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1 no'lu bendindeki ( 02.03.2015) tarihi yerine ( 02.04.2015) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24852, Karar No: 2023/831, Tarih: 26.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/24852 E.  ,  2023/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/175 E., 2018/18 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

SUÇ TARİHLERİ : 23.11.2014-08.01.2015

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. 8. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 29.06.2015 tarihli ve 2015/185 Esas, 2015/296 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 24.11.2014-08.01.2014 tarihleri arasında hava değişimi tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının

(b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 20 eşit taksitte alınmasına, daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

2. (Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 29.06.2015 tarihli ve 2015/185 Esas, 2015/296 Karar sayılı kararının Adli Müşavir tarafından sanık aleyhine temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/306 Esas, 2016/323 Karar sayılı ilâmı ile;

"...Sanığın, hava değişimi süresi sonunda birliğine ne zaman ve ne şekilde katıldığına yönelik hiçbir araştırma yapılmadan, sadece sanığın beyanına itibar edilerek hüküm kurulması ve yağma (gasp) suçundan infaz edilmiş bir mahkûmiyeti bulunmasına rağmen, sanığın, cezai ehliyeti ile askerliğe elverişli bulunup bulunmadığı hususları sağlıklı ve kuşkusuz bir şekilde belirlenmeden hüküm kurulmasının noksan soruşturma teşkil ettiği,

"...Sanığın, hava değişimi süresi sonunda birliğine ne zaman ve ne şekilde katıldığına yönelik hiçbir araştırma yapılmadan, sadece sanığın beyanına itibar edilerek hüküm kurulması ve yağma (gasp) suçundan infaz edilmiş bir mahkûmiyeti bulunmasına rağmen, sanığın, cezai ehliyeti ile askerliğe elverişli bulunup bulunmadığı hususları sağlıklı ve kuşkusuz bir şekilde belirlenmeden hüküm kurulmasının noksan soruşturma teşkil ettiği,

Öte yandan sanığın 31.10.2014 tarihinde GATA Komutanlığının 27082 numaralı üç tabip imzalı sağlık raporuyla aldığı 21 günlük hava değişimini geçirmek üzere Ankara'ya gittiği, hava değişimi süresi ve re’sen dönüş için tanınacak Ankara-Bingöl illeri arasındaki 2 günlük yol süresi sonunda 22.11.2014 tarihinde saat 24.00’a kadar Askerlik Şubesine müracaat etmesinin veya Birliğine katılmasının gerekmesi karşısında, sanığa atılı izin (hava değişimi) tecavüzü suçunun başlangıç tarihinin, 23.11.2014 tarihi yerine, 24.11.2014 olarak hatalı tespit edildiği..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2018 tarihli ve 2017/175 Esas, 2018/18 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 23.11.2014-08.01.2015 tarihleri arasında hava değişimi tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 20 eşit taksitte alınmasına, daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğundan yasal imkansızlık nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunduğundan erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.10.2021 tarihli ve 2020/18640 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçunu kabul ettiği, ancak şuan para cezasını ödeyecek gücü olmadığı, cezanın ertelenmesi veya adli para cezasının düşürülmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, askerlik hizmetini yerine getirmekte iken 31.10.2014 tarihinde GATA Komutanlığının 27082 numaralı üç tabip imzalı sağlık raporuyla aldığı 21 günlük hava değişimini geçirmek üzere Ankara'ya gittiği, hava değişimi süresi ve re’sen dönüş için tanınacak Ankara-Bingöl illeri arasındaki 2 günlük yol süresi sonunda 22.11.2014 tarihinde saat 24.00’a kadar askerlik hizmetine tercih edilebilecek geçerli bir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, askerlik hizmetini yerine getirmekte iken 31.10.2014 tarihinde GATA Komutanlığının 27082 numaralı üç tabip imzalı sağlık raporuyla aldığı 21 günlük hava değişimini geçirmek üzere Ankara'ya gittiği, hava değişimi süresi ve re’sen dönüş için tanınacak Ankara-Bingöl illeri arasındaki 2 günlük yol süresi sonunda 22.11.2014 tarihinde saat 24.00’a kadar askerlik hizmetine tercih edilebilecek geçerli bir

mazereti olmaksızın, Askerlik Şubesine müracaat etmediği gibi, Birlik Komutanlığına da katılmadığı, 08.01.2015 tarihinde kendiliğinden birliğine katıldığı, bozma kararı sonrası düzenlenen SBÜ Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21.11.2017 tarihli ve 16328 sayılı sağlık kurulu raporu ile suç tarihlerinde (24.11.2014-08.01.2015) 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrasından yararlanamayacağının belirlendiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalardaki savunmasında ailesine bakmak zorunda olması nedeniyle süresinde birliğine dönemediğini beyan ettiği ve atılı suçlamayı kabul ettiği belirlenmiştir.

3.Sanık hakkında uyum bozuklukları tanısıyla verilen GATA Komutanlığının 31.10.2014 tarihli ve 27082 numaralı 21 gün süreli sağlık kurulu dava dosyasında mevcuttur.

4.Birliği Komutanlığınca düzenlenen 02.12.2014 tarihli tutanakta; sanığın 31.10.2014 tarihinde gönderildiği 21 gün süreli hava değişiminden 22.11.2014 tarihinde dönmesi gerekirken dönmediği birliğine veya Kabul Toplama Merkezlerine katılmadığı belirtilmiştir.

5.08.01.2015 tarihli tutanakta; sanığın 08.01.2015 tarihinde kendiliğinden birliğine katılış yaptığı belirtilmiştir.

6.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyma ya da direnme kararı verilmemiş ise de bozma ilamında belirtilen eksiklikler giderilerek eylemli şekilde bozma ilamına uyulduğu belirlenmiştir.

IV.GEREKÇE

1.Sanığın gönderilmiş olduğu hava değişiminden 23.11.2014 tarihine kadar birliğine dönmesi gerekirken dönmediği, altı haftalık mehil süresi geçtikten sonra 08.01.2015 tarihinde kendiliğinden birliğine katıldığı, sanığın savunmalarında belirttiği mazeretin, suçun oluşumuna engel olacak ve askerlik hizmetine tercih edilebilecek bir mazeret olarak kabulüne imkan bulunmadığı, buna göre "Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere ve tüm dosya kapsamına göre, Mahkemece, geçerli bir özrü bulunmayan sanığın 23.11.2014-08.01.2015 tarihleri arasında kesintisiz süren, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamına giren "izin (hava değişimi) tecavüzü" suçunu işlediği belirlenmekle, sanığın tüm unsurları ile oluşan atılı suçtan yeterli, yerinde ve kanunî gerekçeler ile alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri indirim yapılarak yazılı olduğu şekilde cezalandırılmasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasında ve hapis cezasının ertelenmemesinde, söz konusu hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "23.11.2014-08.01.2015" yerine "08.01.2015" şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, cezai ehliyet ve askerliğe elverişlilik hususlarında doğan şüphelerin, bozma sonrası alınan sağlık kurulu raporu ile dosya içeriğine uygun şekilde ortadan

kaldırıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2018 tarihli ve 2017/175 Esas, 2018/18 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8473, Karar No: 2017/14048, Tarih: 05.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/8473 E.  ,  2017/14048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, uyuşturucu madde kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut 14/12/2011 tarihli tutanak uyarınca olayı takip eden ... kod nolu ekip görevlilerinin (tutanak tanıkları ... ve ...) sanıkları çalınan araç içinde görmeleri ve takibe başlamaları, aracın kovalamaca sırasında ekip aracına çarptığı ve kaçmaya devam ettiği, bir süre sonra kaybedilen aracın terk edilmiş ve çalışır halde sokakta bulunduğu, aynı sokaktan iki şahsın hızla koşarak çıktığı ve bir ticari taksiye bindiklerinin bildirilmesi üzerine, durdurulan takside yakalanan sanıkların ... kod nolu ekipteki polis memurlarınca kesin ve net olarak teşhis edildikleri, tutanak tanıklarının mahkeme aşamasında da dinlenerek tutanak içeriğinin doğruluğunu teyit ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların mahkumiyetleri yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine kararı verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/12/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13907, Karar No: 2012/18647, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13907 E.  ,  2012/18647 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. vekili ... ile ... Valiliği Defterdarlık Anadolu.. Milli ... Dairesi Başk. vekili Avukat Turgay Kurnaz aralarındaki dava hakkında ....Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.9.2012 tarih ve 110-718 sayılı hükmün Dairenin 12.3.2012 tarih ve 2012/191-5986 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 10.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2434, Karar No: 2019/1726, Tarih: 07.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2434 E.  ,  2019/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, ölüm aylığının iptaline ilişkin kurum işleminin iptaline, aylığının tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozma uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı tespit edilen davacının, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve aylığının tekrar bağlanmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir. Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda hak sahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı ...’ın 2000 yılında evlendiği, 20.5.2011 tarihinde tarihinde eşi ...’dan boşandığı, 20/10/2003 tarihinde vefat eden babasından dolayı 01/06/2011 tarihinden itibaren, yetim aylığı aldığı, 04/04/2017 tarihinde doğan kızı ...’ın eski eşi tarafından tanındığı,sosyal güvenlik denetmeni tarafından düzenlenen 03/05/2012 tarihli raporda davacının boşandıktan sonra eşiyle birlikte yaşamaya devam ettiğinin tespit edildiği, bu rapora istinaden aylıklarının kesildiği ve yersiz ödenen aylıkların borç çıkarıldığı, borç dönemi ve miktarına ilişkin dosyada bilgi olmadığı, Mahkemenin “davanın kabulüne” dair ilk kararının Dairemizce eksik inceleme ve araştırma sonucu verildiği gerekçesiyle bozulduğu,bozma sonrası tekrar “davanın kabulüne” karar verildiği, eşinin hizmet cetvelinde 2011 ‘de 188 gün ...ta, 2012’de 224 gün ... ve ...’da, 2016’da 55 ve 2017 ‘de 75 gün ...ta sigortalı hizmeti bulunduğu anlaşılmıştır.

03/05/2012 tarihli Denetmen Raporunda; ...’ın ... Mah. ...sk ... adresine gidildiği, mahalle sakinleri ve ... Mahalle muhtarı ... ile görüşüldüğü, Muhtarın imzalı beyanında; üç dönemdir mahalle muhtarlığı yaptığını,...’ı da,babasını da tanıdığını,babasının öldüğünü, mahallenin ... sokağında eşi ... ile birlikte yaşadığını, ayrı yaşamadıklarını beyan ettiği, çevre soruşturmasında ...’ın ... Mah. ... sok ...adresinde boşandığı eşi ... ve iki çocuğuyla beraber yaşadığının ifade edildiği, tutanak altına alınmış. Bozma sonrası Mahkemede dinlenen muhtar ... konuya ilişkin bilgisi olmadığını, davacının eşini tanımadığını, kendini de memurlar gelince tanıdığını beyan ederek ifade değiştirmiştir.

Tüm bu açıklamalar ve Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen raporun içeriği, muhtarın denetmene verdiği açıklayıcı, yazılı ve imzalı ifadesini, Mahkemede değiştirmesinin haklı gerekçesinin olmaması, davacı tanıklarının davacının sabit bir adresi ve evi olmadığı, çocuklarıyla birlikte dönem dönem akrabalarında kalarak yaşadığı yönündeki inandırıcılıktan uzak beyanları, evli değilken 04/04/2017 tarihinde doğan kızı ...’ın eski eşi tarafından tanınması hususları birlikte değerlendirildiğinde davacının ve eşinin boşandıkları süreçte de birlikte yaşadıkları sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12485, Karar No: 2011/2398, Tarih: 03.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12485 E.  ,  2011/2398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına, göre temyiz eden davalının hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak her ne kadar, satış bedelinden borçlu hissesine düşen kısmın icra dosyasına gönderilmesine şeklinde hüküm kurulması ve 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde 9,9)%09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde binde 9 harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından satış bedelinden borçlu hissesine düşen kısmın icra dosyasına gönderilmesine ilişkin kısım ile harçla ilgili kısmın çıkarılarak yerine “satış bedeli üzerinden (binde 9,9) %09,9 oranında harcın taraflardan hisseleri oranında alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün HUMK.nun 438.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 8.00.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 3.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.