muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14300, Karar No: 2019/2161, Tarih: 18.03.2019

Hal böyle olunca, mahkemece; arsa sahibi hakkında açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile arsa sahibi ...'nın sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35817, Karar No: 2016/20872, Tarih: 28.09.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/35817 E.  ,  2016/20872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve CMK'nın 231/8. maddesinde sayılan denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunun değerlendirilip, aynı maddenin 11. fıkrasına göre cezanın bir kısmının infaz edilmemesine, hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin yeni bir hüküm kurulması mümkün ise de, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükümde herhangi bir değişiklik yapılma imkanının bulunmadığı, hükmün ilk şekliyle açıklanması gerektiği halde, sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi uygulanarak CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması ve mahallinde yapılan keşif sonucunda alınan 07/06/2011 tarihli orman bilirkişi raporunda suça konu yerin memleket haritası, amenajman planı ve kadastro çalışmalarına göre devlet ormanı içinde kaldığı, 15-20 senedir kullanılmadığı, çok önceleri üzerinde tarım yapıldığı, üzerinde bulunan otların temizlenmesi ve kato ile alt kısmından su çıkarmak için kazıldığı bu suretle orman alanının işgal edilerek bu alandan faydalanıldığının belirtilmesi karşısında; orman diri örtüsünün hangi tarihte kaldırıldığı, eylemin yeniden tarla açma şeklinde olup olmadığı konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre 6831 sayılı Kanun'un 93/2. madde kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14175, Karar No: 2012/18725, Tarih: 20.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14175 E.  ,  2012/18725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/07/2010 tarih ve 2009/535-2010/589 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/11/2012 günü hazır bulunan davacı ... ve vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin %25 oranında ortağı olduğu davalı şirketin 18.06.2008 tarihli ortaklar kurulu toplantısında sermaye artırımı kararı alındığını, ancak müvekkilinin ekonomik krizin etkisiyle taahhüt ettiği sermaye artırım payını ödemekte zorlandığını, sermayenin artırılması kararının değerlendirilmesi ve gerekirse iptali hususundaki taleplerinin şirketçe dikkate alınmadığını, ihtarlar arasında bulunması gereken süreye riayet edilmeksizin davacının şirketten çıkartılmasına karar verildiğini, oysa diğer ortakların sermaye borcunu yerine getirmelerinin de muvazaalı olduğunu, zira yatırılan paranın gerekmediği halde aynı gün şirket yetkilisi tarafından geri çekildiğini ileri sürerek, yasaya ve eşitlik ilkesine aykırı olarak alınan davacının şirket ortaklığından çıkartılmasına ilişkin 24.02.2009 tarihli ortaklar kurulu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, sermaye artırma kararının oy birliği ile alındığını, davacının kendi ekonomik durumu nedeniyle taahhüdünü yerine getiremediğini kabul ettiğini, çıkarma kararından önce yasal merasimlere uyulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi rapor ve ek raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sermaye borcu bulunduğunu bilen davacının, yasal ihtarlara rağmen süresinde borcunu ödemediğinden şirketçe verilen çıkarma kararının usul ve yasaya uygun olduğu, davacının davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32780, Karar No: 2013/4245, Tarih: 05.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/32780 E.  ,  2013/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 4. İŞ MAH.)

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti alacağı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi fazla çalışma ücreti talep etmiş, mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada 25 saat fazla çalışma yaptığı belirtilerek hesaplamaya gidildiği görülmektedir. Dosya içinde yer alan belli dönemlere ait puantaj kayıtları ile tanık anlatımlarından genelde çalışmanın 08.00-20.00 saatleri arasında gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Günde 12 saat olarak gerçekleşen çalışma süresinden günlük 1.5 saat ara dinlenmesi düşülerek 10,5 saat mesai yaptığı kabul edilmeli ve haftada 6 gün ile çarpımı sonucu halfalık çalışma süresi 63. Saat olarak belirlenmelidir. Bu durumda fazla çalışma süresi haftalık 18 saat olup, bu süreyi aşan hesaplama ile sonuca gidilmesi hatalıdır. İşyerinde çalışmış olup benzer isteklerle dava açan ... adlı işçi yönünden de tanıklar benzer şekilde anlatımda bulunmuşlar ve bilirkişi tarafından haftada 18 saat olarak fazla çalışma hesabı yapılmıştır. Gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve sonucuna göre fazla çalışma ücreti davacı işçi yönünden de haftada 18 saatle sınırlı olarak hesaplanmalıdır.

Öte yandan davacının hastalık mazeret ve izin gibi nedenlerle belirtilen şekilde çalışamayacağı günler için indirim oranı Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları çerçevesinde % 30 olarak uygulanmalıdır. Mahkemece daha düşük bir oranda indirime gidilerek karar verilmesi de hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19773, Karar No: 2007/22173, Tarih: 27.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19773 E.  ,  2007/22173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlattığı takibe dayanak senetteki borçlu adresine çıkarılan ödeme emrinin bila tebliğ iadesi üzerine alacaklı vekilince icra dosyasına sunulan borçlunun çalıştığı temizlik şirketi adresine yeniden ödeme emri çıkarılmış ve 7201 Sayılı Yasanın 21. maddesine göre 04.08.2006 tarihinde tebliğ işlemi yapılmıştır. Borçlu vekili vasıtasıyla icra mahkemesine 16.05.2007 tarihinde yaptığı şikayetinde bu tebligatın usulsüz olduğunu, takibe 11.05.2007 tarihinde çalıştığı işyerindeki maaşına konulan hacizle muttali olduğunu ileri sürmüş ayrıca K..... Temizlik Ltd. Şti.nin hiçbir zaman tebligat yapılan adreste faaliyet göstermediğini ileri sürmüştür. Mahkemece öncelikle yapılması gereken iş tebligatın usulsüzlüğüne ilişkin şikayetin esası (7201 Sayılı Yasasının 17. maddesi de gözetilerek) incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile istemin bu aşama da süre aşımından reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11274, Karar No: 2013/9981, Tarih: 15.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11274 E.  ,  2013/9981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2011 tarih ve 2010/60-2011/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya prodüksiyon ve organizasyon hizmeti verdiğini, düzenlemiş olduğu faturaların ödenmediğini, yapılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aralarındaki sözleşmenin 6. maddesi uyarınca alacağın dizi film ücretinin kanal tarafından ödenmesi şartına bağlandığını, dizinin ilk üç bölümünün çekilerek kanala teslim edildiğini, ancak sadece ilk bölümün gösterildiğini, bu bölüme ilişkin olarak ta davacıya ödeme yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesinde alacağın muaccel olmasının kanal tarafından dizi film bölüm ücretlerinin ödenmesi şartına bağlandığı, davalının alacağını kanaldan tahsil edemediği, alacağın muaccel hale gelmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4694, Karar No: 2016/11014, Tarih: 14.06.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/4694 E.  ,  2016/11014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların, müşteki ...'in miras bırakanı ... kalan... sayılı ahşap üç katlı evden bir çift eski büyük kanatlı kapı, onbeş adet eski oda kapısı, bir çift eski dolap kapısı, bir adet eski dokuma tezgahı, bir adet eski gömme dolap, bir çift demirli eski kapı, üç parça dolap kapağı, bir adet eski ip tezgahı ve kapı önündeki üç adet taşı çaldıklarından 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 53 maddeleri gereğince; ... Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulunun 26.10.1993 tarih ve 3208 sayılı kararı ile "korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı" kapsamına alınarak tapu kaydına şerh verilen binanın kapılarını sökerek taşınmaza kasten zarar verdiklerinden 2863 sayılı Kanun’un 65/a ve TCK'nın 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasının yargılaması sonunda Mahkemenin 16.02.2010 tarih ve 2009/133-2010/16 sayılı kararında, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm verilmediği, 2863 sayılı Kanun’un 65/a maddesi gereğince verilen mahkumiyet kararının temyizi üzerine, Yüksek Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09.05.2013 tarih ve 2012/21537-2013/13044 sayılı kararı ile bozulmasından sonra yapılan yargılama sonunda bu defa da sanıklar hakkında taşınmaz kültür varlığına kasten zarar vermek suçundan hüküm verilmediği, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince verilen mahkumiyet kararının temyizi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de; sanıkların korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli binadan tarihi eser özelliği olan çift kanatlı bina giriş kapısı, oda kapıları, dolap kapakları ve dokuma tezgahını söküp çalma eyleminin 2863 sayılı Kanun’a aykırılık ve hırsızlık olmak üzere iki ayrı suç oluşturup oluşturmadığının ya da 5237 sayılı TCK'nın 44/1. maddesine göre sanıkların en ağır cezayı gerektiren 2863 sayılı Kanun’un 65/a maddesi uyarınca cezalandırılması gerekip gerekmediğinin veyahut da suç vasfının tayin edilmesinin, Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler bölümünde "Ceza daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği işleri sonuçlandırır." şeklindeki düzenlemesine göre, incelemenin daha önce Yüksek Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09.05.2013 tarih ve 2012/21537-2013/13044 sayılı kararı ile yapılıp bozma karar verildiğinin ve dosyanın

incelemeyi yapan dairece neticelendirilmesinin gerekmesi sebepleriyle temyiz incelemesinin Yüksek Yargıtay 12. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6254, Karar No: 2019/13312, Tarih: 16.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/6254 E.  ,  2019/13312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel saldırı, nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazılığının ihlali, tehdit

HÜKÜM : Tehdit suçundan beraat, diğer atılı suçlardan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan vekillerinin yüzlerine karşı verilen hükme yönelik süre tutum dilekçesi sunmalarına karşılık mahkemece gerekçeli kararın katılan vekillerine tebliğ edilmediği anlaşıldığından, söz konusu tebligat eksikliğinin usulünce ikmali ile verildiği takdirde gerekçeli temyiz dilekçesinin eklenmesi ve mevcut temyizlerle ilgili düzenlenen 13.02.2016 günlü tebliğnamede sanık müdafileri ile katılan vekillerinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizleriyle ilgili görüş belirtilmesine rağmen tehdit suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekillerinin temyizleriyle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle söz konusu eksiklik giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10213, Karar No: 2015/44610, Tarih: 05.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/10213 E.  ,  2015/44610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/231567

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2011

NUMARASI : 2009/240 (E) ve 2011/67 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Şikayetçi D.. İ..'ın 09/05/2008 tarihli kolluk beyanında, ''İnternet kafede bulunduğu esnada yanına gelen sanığın bisikletini alacağını söylediğini, rıza göstermemesi üzerine bisikletine binen sanığın kendisini itekleyerek yere düşürdüğünü ve uzaklaştığını'' beyan ettiği; 19/12/2008 tarihli savcılık ve 30/06/2009 tarihli mahkeme huzurunda alınan ifadelerinde ise, ''Sanığın bisikletini almasına müsaade etmediği esnada, kendisini döverek tehdit ettiğini'' beyan ettiği,

Sanık M.. D..'ın aşamalardaki savunmasında, ''Suça konu bisikleti kullanması için yakınandan kısa süreliğine teslim aldığını, kendisinin zor kullanmadığını''; 26/05/2010 tarihli duruşmada ise, ''Olaylara Ferhat isimli arkadaşının tanık olduğunu'' ileri sürmesi karşısında; sanığın savunmasında adı geçen Ferhat isimli şahsın açık kimlik ve adresi saptanıp konu hakkında ayrıntılı beyanı alındıktan sonra, sonucuna göre, delillerin birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. D.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2568, Karar No: 2018/2561, Tarih: 02.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/2568 E.  ,  2018/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 02.05.2000 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı kooperatifin 2007 yılında inşaatı tamamlayarak vaadedilen daireyi müvekkiline teslim etmesine rağmen dükkanı teslim etmediğini, çekilen ihtarnamelerin sonuçsuz kaldığını, müvekkilinin haricen yaptığı tespitlerde 35 m²'lik dükkan olmadığını ancak daha büyük muhtelif ebatlarda işyerleri bulunduğunu belirlendiğini ve fark bedelini ödemeye hazır olduğunu ileri sürerek, 35 m² alanlı dükkanın müvekkiline verilmesini ve dükkana müvekkilinin farkını ödemek suretiyle daha büyük bir işyerinin teslimi ile kat mülkiyeti irtifakı kurulduğunda tapuya kayıt ve tescilin yapılmasını, 2007 yılından beri kullanıbilir halde bulunan dava konusu işyerinden faydalanamayan müvekkiline son 5 yıllık 18.000 TL tutarındaki ecrimisil bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif temsilcileri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya tesilimi gereken 35 m² alanlı dükkanın mimarı projede bulunmadığı, daha büyük muhtelif ebatlarda işyerlerinin bulunduğu ve davacının bedel farkı ödemesi gerektiği, fiili olarak sözleşme gereği davacıya teslimi mümkün olabilen dükkanların belirlendiği, belirlenen alternatiflerden mimarı projede süslü sokak tarafından girişi olan F blok zemin kattaki 49,85 m² alanlı 22 no'lu dükkanın taraflar arasındaki sözleşmeye ve tarafların iradelerine en uygun dükkan olduğu, 37.125 TL'lik farkın davacı tarafından ödenmesi gerektiği, dava konusu binada kat irtifakı ya da kat mülkiyetine henüz geçilmediği, sözleşmede dükkanın teslim süresi ile şartları konusunda herhangi bir ibare olmadığı, 2007 yılında dükkanların temerrüde düşürecek herhangi bir girişiminin olmadığı, bu itibarla 15.06.2012 tarihli ihtarname tarihine kadar davalıya teslim konusunda rıza gösterildiği, hatta keşif esnasında dahi kullanma uygun olmayan dükkanların bulunduğunun tespit edilmesi karşısında davacının ecrimisil isteminin subuta ermediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Her nekadar sözleşmede teslim için bir süre öngörülmemiş ise de, inşaatın durumu ve yüklenicinin gücüne göre inşaatın makul bir sürede tamamlanması gerekir. 02.05.2000 tarihinde sözleşmenin yapıldığına ve davacıya isabet eden konutun 2007 yılı içerisinde teslim edildiğine göre, bu süre makul olarak kabul edilip, 2007 yılı sonu itibariyle sözleşmede .../...

S.2.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Her nekadar sözleşmede teslim için bir süre öngörülmemiş ise de, inşaatın durumu ve yüklenicinin gücüne göre inşaatın makul bir sürede tamamlanması gerekir. 02.05.2000 tarihinde sözleşmenin yapıldığına ve davacıya isabet eden konutun 2007 yılı içerisinde teslim edildiğine göre, bu süre makul olarak kabul edilip, 2007 yılı sonu itibariyle sözleşmede .../...

S.2.

kararlaştırılan dükkanın da davacı arsa sahibine teslimi gereklidir. Davacının teslim edilmeyen dükkan ile ilgili sözleşmede yazılı olmasa dahi kira tazminatını talep hakkı bulunmaktadır. Davacının da dava tarihinden geriye yönelik 5 yıllık süre için kira tazminatı talebinde bulunduğu gözönüne alındığında, bilirkişiden ek rapor alınıp kiranın yıllar itibariyla belirlenerek talep edilebilecek kira bedelinin hüküm altına alınması gerekirken, sözleşmede süre belirlenmediğinden bahisle yazılı şekilde davanın reddi hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.