muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1542, Karar No: 2014/4860, Tarih: 25.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1542 E.  ,  2014/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/402-2013/579

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 06.12.2013 gün ve 6007 esas, 7785 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- K A R A R -

Şikayet olunan vekilinin karar düzeltme dilekçesinin şikayetçiler O.. L.., Petrol Ltd. Şti., Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü, DTO Petrol A.Ş., İ.. S.. ve 17 arkadaşı vekillerine tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmamıştır. Bu durumda; mahkemece karar düzeltme dilekçesinin anılan şikayetçilere tebliği yapılmış ise tebliğ evrakının dosya içerisine konulması, temin edilemez ise tebliğ tarihinin saptanması için mahkeme kayıtları ve posta idaresi kayıtları üzerinde gerekli incelemenin yapılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi, henüz tebliğ yapılmamış ise, karar düzeltme dilekçesi anılan şikayetçilere tebliğ edilip cevap süresi de beklendikten sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3411, Karar No: 2022/6242, Tarih: 05.10.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3411 E.  ,  2022/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemes:Asliye Ceza Mahkemesi

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 134/1, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 300 gün karşılığı 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli, 2015/570 Esas - 2016/47 Karar sayılı kararın 25.03.2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde 03.04.2019 tarihinde TCK'nın 86/2. maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunu işlediği ve . Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 10.10.2019 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli ve 2020/100 Esas - 2020/235 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yanı sıra kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili de kamu davası açılmış ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı mahallinde 25.03.2016 tarihinde kesinleşmiş olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 20.02.2017 tarihli, 2016/7072 Esas - 2017/824 Karar sayılı bozma ilamına uyularak, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile sınırlı olarak yargılamaya devam edildiği, katılanın şikayetinden vazgeçtiği 26.12.2017 tarihli duruşmanın da sanığa yüklenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili davaya ilişkin olduğu, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılama ve 18.01.2018 tarihli duruşma sonunda, hüküm fıkrasında yargılama konusu olmayan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine karar verildiği ifade edilmiş ise de hükmün gerekçesinde yargılamaya konu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık hakkında beraat kararı verildiğinin açıklandığı, katılan vekilinin bu karara ilişkin temyiz isteminin ise duruşma tarihinde 18 yaşından büyük olan katılan mağdur ...’un şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle katılma kararının hükümsüz kalmasından dolayı reddine karar verildiği ve katılan vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karar Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli, 2019/7553 Esas - 2021/3342 Karar sayılı ilamı ile onanmış olup, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin ek kararın onanmasına ilişkin kararının niteliği gereği özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açılan davanın esasına ilişkin bir karar olmadığı ve yerel mahkemece de Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli ilamını müteakip kesinleşme şerhinin yargılamaya konu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili olarak düzenlendiği anlaşıldığından, katılan mağdur ..

.03.2021 tarihli, 2019/7553 Esas - 2021/3342 Karar sayılı ilamı ile onanmış olup, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin ek kararın onanmasına ilişkin kararının niteliği gereği özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açılan davanın esasına ilişkin bir karar olmadığı ve yerel mahkemece de Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli ilamını müteakip kesinleşme şerhinin yargılamaya konu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili olarak düzenlendiği anlaşıldığından, katılan mağdur ...’un şikayetinden vazgeçtiği ve katılma kararının hükümsüz kaldığı gerekçesiyle sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair 17.11.2020 tarihli hükmün CMK’nın 309. maddesi kapsamında kanun yararına bozma konusu edilebileceği ifade edilerek, hükmü temyiz etme hakı bulunmayan katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli, 2015/570 Esas - 2016/47 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesindeki “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” hükmü uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı, dolayısıyla hukuki sonuç doğuran ve infaz kabiliyeti olan kararın, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair .Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli ve 2020/100 Esas - 2020/235 Karar sayılı kararı olduğu gözetildiğinde, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun temyiz ve karar düzeltme başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; “(1) Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez. (Ek cümle: 6/12/2006-5560/29 md.).” biçimindeki hükmün uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, . Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli ve 2020/100 Esas - 2020/235 Karar sayılı kararına karşı başvurulacak kanun yolunun, karar tarihinin istinaf (BAM) mahkemelerinin yürürlüğe girdiği 20.07

. maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez. (Ek cümle: 6/12/2006-5560/29 md.).” biçimindeki hükmün uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, . Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli ve 2020/100 Esas - 2020/235 Karar sayılı kararına karşı başvurulacak kanun yolunun, karar tarihinin istinaf (BAM) mahkemelerinin yürürlüğe girdiği 20.07.2016 tarihinden sonra olduğu dikkate alındığında, temyiz değil istinaf olması nedeniyle esası incelenmeyen dosyanın mahkemesince yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15022, Karar No: 2015/921, Tarih: 23.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15022 E.  ,  2015/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.06.2014 tarih ve 2012/175-2014/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete olan sermaye borcunu ödememesi nedeniyle aleyhine icra takibi başlatılan davalının, borcu bulunmadığından bahisle icra takibine itiraz ettiğini, oysa davalının sermaye arttırımı nedeniyle doğan borcunu müvekkili şirkete ödemediğini ileri sürerek, davalının icra takibine yaptığı itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirkete ödenmemiş sermaye borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin 01.06.2014 tarihli olağan genel kurulunda şirket sermayesinin arttırılmasına karar verildiği, şirket ortağı olan davalının söz konusu sermaye arttırımı nedeni ile ödemesi gereken tutarın 129.300 TL olduğu, bu miktarın bir kısmının davalı tarafça ödendiği ve davalının 17.224 TL bakiye sermaye borcunun bulunduğu, dava konusu alacağın likit nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının icra takibine yaptığı itirazın 17.224 TL yönünden iptaline, alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve icra takibine konu edilen sermaye borcunun likit nitelikte olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davalının cevap dilekçesinde, kötüniyet tazminatı talebinde bulunmuş olmasına ve mahkemece de itirazın kısmen iptaline karar verilmesine rağmen davalının kötüniyet tazminatı talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4131, Karar No: 2017/8638, Tarih: 21.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/4131 E.  ,  2017/8638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.05.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.01.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davalılar vekili geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre yükleniciye bırakılan bağımsız bölümün yükleniciden satın alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı ile diğer davalılar arsa sahipleri arasında tarih ve 19651 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin de davalı yüklenicinin hak sahibi olduğu nolu bağımsız bölümü ve bu bölüme ilişkin hakları yevmiye no'lu taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile yükleniciden satın aldığını ve bedelini yüklenici şirkete ödediğini beyanlao'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı yüklenici vekili öninceleme duruşmasında davayı kabul etmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili, arsa sahipleriyle yüklenici firma arasındaki sözleşmenin feshi için 2015/359 Esas sayılı dosyasında dava açtıklarını, işin bitirilmediğini, eksik yapıldığını5/60 D.iş sayılı dosyada tespit de yaptırdıklarını, sözleşme feshedildiği takdirde bu davanın da bir dayanağı kalmayacağını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili, arsa sahipleriyle yüklenici firma arasındaki sözleşmenin feshi için 2015/359 Esas sayılı dosyasında dava açtıklarını, işin bitirilmediğini, eksik yapıldığını5/60 D.iş sayılı dosyada tespit de yaptırdıklarını, sözleşme feshedildiği takdirde bu davanın da bir dayanağı kalmayacağını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı yüklenici ile davacı arasında 10.02.2015 tarihinde satış vaadi sözleşmesiyle yapılan temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi ancak bu gibi durumlarda temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi, evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki, üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak imkanına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir (BK m.167). Kısaca bu gibi davalarda, üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağa hak kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır.

Arsa sahipleri ile yüklenici arasında resmi şekle uygun olarak düzenlenen 03.08.2010 günlü sözleşme ile, 12123 ada 4 parsel sayılı taşınmazaltı bloktan oluşan inşaat yapımının kararlaştırıldığı anlaşılmıştır. Davalı arsa maliklersayılı dosyası ile sözleşme yerine getirilmediğinden feshini istemişlerdir. Burada sözleşmenin feshinin ileriye veya geriye etkili olması ayırımı önem kazanmaktadır, bu ayrım yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı kısmen tamamlaması, fakat temerrüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı sorunu ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşçasına tasfiye edileceğinden yüklenici inşaatın yaptığı kısmına orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaat bedelini alır. Fesih ileriye etkili kabul edilirse, yükleniciye imalat oranına paralel arsa payı bırakılır.

yetkili temsilcisi ile davacı arasında 10.02.2015 tarihinde noterde düzenlenen satış vaadi sözleşmesiyle yapılan temlik işlemi gereğince davacının temlik aldığı şahsi hakkın konusunun sözleşmenin ileriye veya geriye etkili olarak feshi sonucunda yükleniciye bırakılıp bırakılmayacağı belirleneceğinden, sözleşmenin ifa olanağı bulunup bulunmadığı davalı arsa maliklerince açılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi davasının sonucu ile doğrudan ilgilidir. Bu nedenle "bekletici mesele" yapılarak dava sonucu beklenmeli, sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1480 TL Yargıtay duşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı dışındaki diğer davalılara verilmesine, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9789, Karar No: 2008/14083, Tarih: 28.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9789 E.  ,  2008/14083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 4117 parsel sayılı 5183850 m2 ve 4118 parsel sayılı 211200 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacılar, taşınmazların değişik bölümlerine zilyetlik iddiasına dayalı olarak dava açmışlardır. Mahkemece dava konusu edilen ... bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (D), (E), (F) (G) ve (H) harfleri ile gösterilen bölümlerin orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek davanın reddine, 4117 ve 4118 parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve arkadaşları tarafından 4117 parselin (A), (B) ve (C) harfli bölümlerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1949 yılında yapılarak kesinleşen ilk orman kadastrosu ile 1986 yılında yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 4117 parselin temyiz konusu edilen ve raporda (A), (B) ve (C) ile gösterilen bölümlerinin kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, orman kadastrosunun kesinleştiği 1949 tarihi esas alındığında hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, davacıların dayandığı değişir sınırlı olan ve kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gereken tapu kaydının, yüzölçümü kadar komşu 3194, 3195 ve 3196 numaralı parsellere uygulandığı gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 28/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14273, Karar No: 2013/8091, Tarih: 28.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14273 E.  ,  2013/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.02.2009 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; ispatlanamayan davanın reddine dair verilen 08.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 12.03.12013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraf davalı ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, inanç ilişkisi kanıtlanamadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizin 24.05.2010 tarihli bozma ilamı ile “…davalılardan ... taşınmazı 16.04.2004 tarihinde kayıt maliki diğer davalıdan tapudan satın alan üçüncü kişidir. Türk Medeni Kanununun 1023. maddesine göre tapu kütüğündeki sicile iyiniyete dayanarak mülkiyet hakkı kazanan üçüncü kişinin kazanımının korunması gerekir. Ne var ki, aynı yasanın 1024. maddesi uyarınca bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz. Kayıt malikinin kötüniyetle mülkiyet kazandığını ispat yükü ise bunu iddia eden tarafa düşer. Herne kadar davacı, dava açmak suretiyle kayıt malikinin kötüniyetli olduğunu iddia etmiş ise de buna ilişkin bir delil getirmediğinden kazanımının yukarıda sözü edilen 1023.

madde uyarınca korunması gerekir. Ancak; davada ikinci kademede tazminat talebinde bulunulmuştur. Dayanılan ve “ben ... 1954 Erzincan doğumluyum” sözleriyle başlayan belge yazılı delil başlangıcı olup burada davalı İngiltere ve Türkiye’deki malların Yusuf, Avni ve ... arasında ortak olduğunu kabul etmiş, verdiği 30.03.2009 tarihli dilekçesinde tanık deliline de dayanmış, tanık listesini bilahare vereceğini belirtmiştir. O yüzden davacıdan tanıkları sorulmalı, gösterildiği taktirde bunlar dinlenmeli, dava konusu 1001 sayılı parselin hukuki durumu açıklığa kavuşturulduktan sonra davalının tazminatla sorumlu tutulup tutulmayacağı değerlendirilmelidir…” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda davanın kanıtlamadığından bahisle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda davanın kanıtlamadığından bahisle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davacının dayanağı delil başlangıcı niteliğindeki belge, dinlenen davacı tanığının beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmazın davacı ile dava dışı Yusuf ve ... adına davalı ... tarafından inanç ilişkisi ile satın alındığı anlaşıldığından, son kayıt maliki davalı ...’in de kötüniyetli olduğu kanıtlanamadığından tapu iptali ve tescil isteminin reddi yerinde ise de, davalı ... hakkındaki tazminat istemi yönünden taşınmazın 1/3’ünün davacıya ait olduğunun kabulü ile ikinci kademedeki tazminat istemi yönünden bir karar verilmesi gerekirken; davalı ... tarafından dinletilen tanıkların beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 990 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, 28.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.