muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7307, Karar No: 2016/10012, Tarih: 13.10.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/7307 E.  ,  2016/10012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/04/2006 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin minübüs şoförü olarak çalıştığını, meydana gelen durak kavgasında yaralandığını, davalının döner bıçağı ile müvekkiline saldırması sonucunda müvekkilinin yaralandığını, sol kolunun kopma derecesine geldiğini, bundan dolayı hiçbir yerde çalışamadığını ileri sürerek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu olay sebebiyle; davalı, davacıya karşı kasten yaralama suçunu işlediği gerekçesi ile yargılanmış ve hakkında, ... 13.Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/69 esas, 2013/400 karar sayılı ilamı ile haksız tahrik indirimi uygulanarak cezalandırılması yoluna gidilmiş ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş anılan karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Hükme esas alınan 22/07/2014 tarihli bilirkişi raporunda davacının maddi zararı belirlenirken ceza dosyasında uygulanan haksız tahrik indirimi göz önünde tutularak hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor benimsenerek istem ıslah edilmiş şekliyle kabul edilmiştir.

CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” Bu nedenle açıklanması geri bırakılan mahkûmiyet hükmünün, TBK’nın 74. maddesi anlamında hukuk hâkimi yönünden bağlayıcılığı yoktur.

CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” Bu nedenle açıklanması geri bırakılan mahkûmiyet hükmünün, TBK’nın 74. maddesi anlamında hukuk hâkimi yönünden bağlayıcılığı yoktur.

Dosyadaki tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde; olay günü davalı ile dava dışı şahıslar arasında durak kavgası çıktığı, dava dışı şahsın elindeki döner bıçağı ile davalıya saldırdığı, bunun üzerine davalının da kendisine saldıran kişiyle kavga etmeye başladığı, orada bulunan davacının da olayı ayırmaya çalıştığı sırada davalının elindeki döner bıçağı ile davacıyı yaraladığı anlaşılmaktadır. Olayın oluşu ve gelişimi dikkate alındığında davacı olayda taraf olmayıp kavgayı ayırmaya çalışmaktadır. Davalıya yönelik herhangi bir eylemi bulunmamaktadır. Yukarıda anılan kanun hükmü gereği, açıklanması geri bırakılan mahkûmiyet hükmünün, hukuk hâkimi yönünden bağlayıcılığı da yoktur. Şu durumda, maddi tazminat hesaplanırken haksız tahrik indirimi yapılması doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının ise diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine 13/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2458, Karar No: 2016/5431, Tarih: 21.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2458 E.  ,  2016/5431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ..... San. Turz. Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasından, sanığın; suçlamaları kabul etmediğini, 2005 yılının 1. ayında cezaevine girdiğini ve 8. ayında tahliye olduğunu, cezaevinde bulunduğu için sahte fatura düzenlemesinin mümkün olmadığını savunması, ceza infaz kurumlarından gelen yazılara göre sanığın 11.02.2005 tarihinden 12.08.2005 tarihine kadar başka suçlardan hükümlü olarak bulunduğunun belirtilmesi ve sanığın cezaevinde bulunduğu dönemlerde de katılan kuruma matrahlı KDV beyannamelerinin sunulduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yervermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanığın yetkilisi olduğu şirketin sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaları alıp kullanan kişi yada şirketlerin bulunup bulunmadığının araştırılması, tespiti halinde bu kişilerin tanık olarak beyanları alınarak faturaları kim ya da kimlerden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, şirketin diğer ortağı olan ....'ın olaya ilişkin beyanının alınması, 2005 takvim yılının tüm aylarında verilen KDV beyanname asıllarının getirtilip incelenerek, üzerlerinde bulunan yazı ve imzaların sanığın ve şirketin diğer ortağı olan .....'ın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın 2005 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle teselsül ettiği anlaşılan eyleminden dolayı suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, yasaya aykırı,

b- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21104, Karar No: 2015/10647, Tarih: 18.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21104 E.  ,  2015/10647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın irtifak bedelinin tespiti ve irtifak hakkının 1 yıl süreli olarak idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya elektronik ortamda Dairemize gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih 9919 ve Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 tarih, 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak değil, dosyadaki bütün belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen temyize konu yukarıda esas numarası yazılı dava dosyasının UYAP ortamında yapılan temyiz incelemesinde;

Dava dosyası içindeki bütün bilgi ve belgelerin elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesinin yapılabilmesi dosyadaki bütün belgelerin mahkemece taranarak UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan bir kısım evrakın elektronik ortamda bulunmaması ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde temyiz incelemesinin yapılması mümkün değildir.

İncelenmesi gereken;

1-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin,

3-İlgili belediye başkanlığı imar müdürlüğünün fiziki dosyaya göndermiş olduğu, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 17/05/2012 tarihi itibariyle niteliğine ilişkin (arsa mı? arazi mi?) araştırmasına ilişkin tüm yazı cevaplarının arsa araştırmasına yönelik tüm yazı cevaplarının taranmadığı,

4-Dosya içerisinde taralı bulunan, bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan mandarinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin, okunaklı olmadığı, anlaşılmaktadır.

4-Dosya içerisinde taralı bulunan, bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan mandarinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin, okunaklı olmadığı, anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle, mahkemece tüm dava dosyasının yapılacak dizi pusulasına göre eksiksiz ve okunaklı bir şekilde kül halinde, belirtilen eksikliklerde giderilmek suretiyle fiziki olarak gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34670, Karar No: 2016/2958, Tarih: 23.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/34670 E.  ,  2016/2958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre, müştekinin iş yeri önünde bulunan nescafe kutusunun çalındığını fark etmesi ile suça sürüklenen çocuğun peşine düştüğünü, koliyi bırakarak kaçtığını, koliyi aldığını beyan etmesi karşısında müştekinin tekrar beyanına başvurularak suça sürüklenen çocuğu kesintisiz takip ile yakalayıp yakalamadığı hususunun açıklığa kavuşturulması ile sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35. maddesindeki teşebbüs (kalkışma) hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılması gerekirken eylemin tamamlandığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5726, Karar No: 2019/18, Tarih: 14.01.2019

**21. Hukuk Dairesi         2017/5726 E.  ,  2019/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, maddi tazminat hesabı yapılırken, bakiye ömrün tespitinde P.M.F.-1931 yaşam tablosu yerine; yerleşik içtihatlara aykırı olacak şekilde TRH-2010 adlı başka bir tablo kullanılmasının, açık temyiz bulunmadığından, bozma nedeni olarak kabul edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre; davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 14/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1753, Karar No: 2016/3508, Tarih: 04.04.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/1753 E.  ,  2016/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın ikametinde annesine tebliğ edildiği tarih itibariyle sanık ...'in cezaevinde olduğu bu nedenle yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu anlaşıldığından gerekçeli kararın sanık ...'e usulüne uygun şekilde tebliği ile hükmü temyiz etmesi halinde bu hususta tebliğname düzenlendikten sonra gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiye karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10950, Karar No: 2011/12064, Tarih: 14.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10950 E.  ,  2011/12064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 02.04.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava konusu taşınmazlarda kayıt maliki olan ... ......'nin murisleri ...... olduğunu ileri sürerek kayıtların düzeltilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, davacıların iddialarını kanıtlamaları gerektiğini savunmuş, mahkemece dava konusu taşınmazların bir kısmı hakkında hüküm kurulmuş ve ... ...... isminin 01.07.1863 doğumlu 19.08.1932'de vefat eden ... ve ...'den olma ...olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Mülkiyet aktarımına neden olmamak içinde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazların kayıt maliki ... ......'nin ...... olduğu ileri sürülmüştür. Mahkemece ... ve ...'den olma ...'nin nüfus kaydı getirtilerek bilirkişi incelemesi yapılmış ve dava kabul edilmiştir. Dava konusu taşınmazların tapu kayıtları ile kadastro tutanakları ve dayanakları dosya içerisinde mevcut değildir. Her ne kadar bilirkişi raporunda kayıtların incelendiği yazılı ise de kayıtlar dosya içerisinde olmadığından bilirkişi raporunu denetleme olanağı da bulunmamaktadır. Ayrıca, getirtilen nüfus kaydının davacıların murisine ait olduğu hususu da açıklığa kavuşturulmamıştır. Mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 14.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/1180, Karar No: 2018/26328, Tarih: 05.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1180 E.  ,  2018/26328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının yarı zamanlı çalıştığını, işveren tarafından tam zamanlı çalışmasının istendiğini, davacının bunu kabul etmediğini bu nedenle hakkında devamsızlık tutanakları tutulduğunu beyan ederek kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacağının davalından tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle sona erdirildiğini beyan ederek davanın redddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafça yapılan feshin haklı nedenle yapıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğundan, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep etme hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğundan, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep etme hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde yarı zamanlı olarak çalıştığı, davalı tarafça davacıdan tam zamanlı çalışmasının istendiği, davacının, davalının iş koşullarındaki değişiklik talebini kabul etmediği ve 05/05/2014-06/05/2014-07/05/2014 tarihlerinde devamsızlık yaptığı, davalı tarafından gönderilen ihtarnameye rağmen işe gelip başlamadığı ve devamsızlığına ilişkin mazeret de sunmadığı anlaşılmıştır. Dosya kapsamına ve tanık beyanlarına göre; davacının çalışma koşullarının ağırlaştırıldığı, yarı zamanlı çalışmadan tam gün çalışmaya geçildiği ve bu konuda davacıdan yazılı muvafakat alınmadığı açıktır. Davacı işe gelmeyerek iş akdini haklı nedenle feshettiği bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ancak ihbar tazminatına hak kazanmadığı anlaşılmakla Mahkemece, ihbar tazminatının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.