muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19185, Karar No: 2017/8236, Tarih: 09.05.2017

Tebligat kural olarak muhatabın kendisine yapılmalıdır. Muhatap adresinde bulunmadığı takdirde, onun yerine tebligatı kabule yetkili kişilere yapılır. Muhatabın konut adresinde süreklilik arzedecek şekilde birlikte oturan aile halkından biri veya varsa birlikte oturduğu hizmetçi tebligatı almaya yetkili kişilerdir. Yetkili kişilerin görünüşe nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir. Tebligat yapılacak gerçek kişi işyeri, işletme veya iş sahibi ise, işyerinde bulunmaması halinde daimî işçisine yapılan tebligat geçerli olacaktır.

6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununun 29 uncu maddesinde yapılan değişiklikle, ilanen yapılan tebligatlarda, ilanın ayrıca elektronik ortamda yapılması zorunluluğu getirilmiştir.

Yasanın 6099 sayılı Kanunla değişik 35 inci maddesine göre, kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini derhal tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılması yeterli olacaktır. Bu durumda evrakın asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa dahi, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınarak bu madde hükümleri uygulanır. Daha önce yurt dışındaki adresine tebligat yapılmış Türk vatandaşı, yurt dışı adresini değiştirir ve bunu tebliğ çıkaran mercie bildirmez, adres kayıt sisteminden de yerleşim yeri adresi tespit edilemezse, bu kişinin yurt dışında daha önce tebligat yapılan adresine Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğunca 25/a maddesine göre gönderilen bildirimin adrese ulaştığının belgelendiği tarihten itibaren otuz gün sonra tebligat yapılmış sayılır.

Somut uyuşmazlıkta davalıya yapılan tebligat, davalı işyerinin resmî kayıtlardaki adresleri araştırılmaksızın ve elektronik yolla tebligat yapılmaması nedeniyle usulsüz olup davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır.Mahkemece taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/14926, Karar No: 2006/5481, Tarih: 21.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2005/14926 E.  ,  2006/5481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... /... Köyü 195 ada 35 parsel sayılı 31.374,48 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarih 913, 916 ve 917 yazım numaralı vergi kayıtları uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasının 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın üzerinde palamut meşelerinin bulunduğuna, taşınmazın kuzey ve ... sınırında bulunan orman parselleri ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığına, orman parsellerinin devamı niteliğinde olduğuna, davalının tutunduğu tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uymadığına biran için taşınmaza uyduğu kabul edilse dahi tapu kaydının cinsi ... tarla tapusu olmadığından 4785 Sayılı Yasa karşısında hukuki değerini kaybettiğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21.04.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4296, Karar No: 2018/3352, Tarih: 21.09.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/4296 E.  ,  2018/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Kanal İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ...

arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.12.2016 gün ve 2014/1418-2016/1282 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 03.07.2018 tarihli geri çevirme kararının 3. fıkrasında 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesi uyarınca yerel mahkemece muhtıra tebliğine rağmen, süresinde harcı tamamlamayan davalı ... Genel Müdürlüğü'nün kararı temyizden vazgeçmiş sayılmasına karar verilip, verilen kararın davalı vekiline tebliği ile bu kararın temyiz edilmesi halinde dosyanın Dairemize gönderilmesi istendiği halde herhangi bir işlem yapılmaksızın 31.08.2018 tarihli gönderme formu ile dosyanın Dairemize gönderildiği ve geri çevirme kararının yerine getirilmediği anlaşıldığından;

1-Geri çevirme kararını yerine getirmeyip işlemsiz olarak dosyayı iade etmek suretiyle yargılama sürecinin uzamasına neden olan, mahkeme yazı işleri müdürü ve görevli kalem personeli hakkında mahkemesince disiplin yönünden idari işlemler yapılıp Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduktan ve;

2-Dairemizin 03.07.2018 gün 2018/4391 Esas, 2018/2851 Karar sayılı geri çevirme kararının mahkeme hakimince dikkatlice okunup takip edilerek, gözetiminde ve gereği de yerine getirildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için 2. kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13776, Karar No: 2020/2372, Tarih: 11.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13776 E.  ,  2020/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11476, Karar No: 2022/9366, Tarih: 16.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/11476 E.  ,  2022/9366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal etme, basit yaralama ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Yahyalı Kapatılan Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/47 Esas, 2010/190 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip haklarında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'in akrabası ve aynı zamanda komşusu olan katılan ...'ı korkutmak amacıyla 2-3 el ateş ederek elinde bulunan av tüfeği ile katılanın evine girip mağdurla kavga ettikleri ve karşılıklı birbirlerini darp ettikleri olayda; katılan ...'a yönelik ve katılanı korkutmak amacıyla havaya ateş edilmesi ve sonrasında evine silahla girmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahlı tehdit suçunu oluşturduğu halde suç vasfında hataya düşülerek 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c maddesi uyarınca silahla ateş etmek suretiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması ve sanık ...'ın katılana yönelik basit yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali ve silahlı tehdit suçları yönünden ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu husus nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,16/06/2022 tarihinde TCK'nın 29. Maddesinin uygulanması yönünden oy çokluğu, diğer hükümler yönünden oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.10.2019 tarihli, 2017/6-653 esas ve 2019/583 sayılı kararında da belirtildiği üzere ve özetle;

“5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Birinci Kitap, İkinci Kısımda, "Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler" başlıklı İkinci Bölümde yer alan "Haksız tahrik" başlıklı 29. maddede; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine on sekiz yıldan yirmi dört yıla ve müebbet hapis cezası yerine on iki yıldan on sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir." şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik; kişinin haksız bir fiilin kendisinde oluşturduğu hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın bir sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan bir nedendir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmış bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

Somut olayda katılan ... ile amca oğlu Sanık ...'in husumetli olduğu, uzun süredir konuşmadıkları, olay akşamı da alkol alan sanık ...'in havaya tüfek ile ateş edip alkolün etkisi ile katılan ...'ın ikametine tüfek ile gelip ona yumruk ile vurmaya başladığı dolasıyla ilk haksız hareketin sanık ... tarafından kaynaklandığı açık olması nedeni ile sanık ... hakkında TCK madde 29'da düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinden aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/13579, Karar No: 2010/10173, Tarih: 12.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13579 E.  ,  2010/10173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 21/03/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluşumundaki özellikler, şikayette yer verilen sözlerin niteliği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 2.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 1.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…2500,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…1.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3-Alınması gereken 54,00 TL harç peşin alınan harçtan indirilerek fazla alınan 81,00 TL’nin karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 6 nolu bendinin silinerek yerine 6 nolu bent olarak “6-Davacı tarafından yapılan 67,10 TL harç, 24,00 TL davetiye olmak üzere toplam 91,10 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre 18,22TL’nin ortaklaşa ve dayanışmalı olarak davalılardan alınıp davacıya verilmesine, artan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/10/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre, şikayet hakkının hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların olması zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir.

Somut davamızda davalıların C. Savcılığına yaptıkları şikayeti haklı gösterecek C. Savcılığınca yapılan ilk soruşturma sırasında ifadeleri alınan tanıklardan bir kısmı olan tanıklar ... , ..., ... ve ... ifadelerinde, kendilerine davacı tarafça "... hattı kurulması için" dilekçeye imza attırıldığına dair beyanda bulunduklarından bu beyanlara göre şikayeti haklı gösterecek emare ve olgular var demektir. Tanıkların bu beyanları gözönüne alındığında Anayasal şikayet hakkının kötüye kullanılıp aşıldığını söylemek mümkün değildir.

Şu halde, davalılar hakkında açılan tazminat davasının tümden reddedilmesi gerekirken kısmen kabul edilmesine ilişkin görüş ve karara katılmıyorum. 12/10/2010
Yargıtay — Esas No: 2023/10939, Karar No: 2023/21152, Tarih: 18.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/10939 E.  ,  2023/21152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2019/1793 Değişik İş

SUÇ : Hakaret

KARAR : Ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında hakaret suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.01.2019 tarihli ve 2018/100318 soruşturma numaralı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik şikâyetçi vekilinin itirazı üzerine İzmir Sulh Ceza Hâkimliğinin 26.12.2020 tarihli ve 2019/1793 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.04.2023 tarihli ve 94660652-105-35-11093-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41957 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41957 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, olay tarihinde ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Polikliniğinde sağlık memuru olan müşteki ...'a karşı muayene için gelen şüphelinin atılı suçu içerir söylemlerde bulunduğu iddiasıyla 'beyaz kod' uygulaması ile suç duyurusunda bulunulduğu, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davası açmak için yeterli delil bulunmadığından bahisle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, müşteki vekilinin itirazı üzerine, süre yönünden reddine karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.07.2022 tarihli ve 2020/17080 esas, 2022/16512 karar sayılı ilamında yer alan "Katılan ...'ın, Sağlık Bakanlığına bağlı olarak çalışan sağlık personeli olması, 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 54. maddesi ile Sağlık Bakanlığı Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik'in 6. maddesine göre, adı geçen katılanı temsil için vekil görevlendirilmesi ve TCK'nın 129/3 üncü maddesi kapsamında verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın suç ve suçluluğu ortadan kaldırmaması karşısında, CMK'nın 328 inci maddesi uyarınca, katılan idare lehine avukatlık asgari ücret tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,...hükmün BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Vekile Ve Kanuni Mümessile Tebligat" başlıklı 11 inci maddesinde yer alan "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır. Ancak, Ceza Muhakemeleri Usulu Kanununun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır." şeklindeki ve Sağlık Bakanlığı Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 6. maddesindeki " Sağlık hizmeti sunumu sırasında veya bu hizmetten dolayı bu Yönetmelik kapsamındaki personele karşı işlendiği iddia edilen suçlara ilişkin soruşturma ve kovuşturmalarda; Bakanlık ve bağlı kuruluşlar merkez ve taşra teşkilatı ile döner sermaye teşkilatı kadrolarında bulunan avukatlar ile 04.01.2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'na göre hizmet alımı suretiyle kendilerine idarece vekâlet verilmiş avukatlar, ayrıca vekâletname ibrazı gerekmeksizin ilgili personelin veya kanuni mirasçılarının vekili sıfatıyla işlem yapmaya yetkilidir." şeklindeki düzenleme karşısında,

Soruşturmaya konu olayda, soruşturma aşamasında İl Sağlık Müdürlüğü adına şikâyetçinin vekil olarak temsil edileceğine dair 13.09.2018 tarihli dilekçenin dosyasına sunulduğu, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02.01.2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar 21.01.2019 tarihinde şikâyetçiye tebliğ edilmiş ise de, vekile tebliğ edilmesi gerektiği, bu haliyle şikâyetçi vekili tarafından yapılan itirazın öğrenme üzerine süresinde olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sağlık Bakanlığı Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde; "Sağlık hizmeti sunumu sırasında veya bu hizmetten dolayı bu Yönetmelik kapsamındaki personele karşı işlendiği iddia edilen suçlara ilişkin soruşturma ve kovuşturmalarda; Bakanlık ve bağlı kuruluşlar merkez ve taşra teşkilatı ile döner sermaye teşkilatı kadrolarında bulunan avukatlar ile 04.01.2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'na göre hizmet alımı suretiyle kendilerine idarece vekâlet verilmiş avukatlar, ayrıca vekâletname ibrazı gerekmeksizin ilgili personelin veya kanuni mirasçılarının vekili sıfatıyla işlem yapmaya yetkilidir." şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Vekile Ve Kanuni Mümessile Tebligat" başlıklı 11 inci maddesi; "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir." hükmüne yer verilmiştir.