muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21895, Karar No: 2015/24146, Tarih: 03.09.2015

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420 inci maddesinde, iş sözleşmesinin sona ermesinden itibaren bir ay içinde yapılan ibra sözleşmelerine geçerlilik tanınmayacağı bildirilmiştir. Aynı maddede, alacağın bir kısmının ödenmesi şartına bağlı ibra sözleşmelerinin (ivazlı ibra), ancak ödemenin banka kanalıyla yapılmış olması halinde geçerli olacağı öngörülmüştür. 4857 sayılı İş Kanununun 19 uncu maddesinde, feshe itiraz bakımından bir aylık hak düşürücü süre öngörülmüş olmakla, feshi izleyen bir ay içinde işçinin işe iade davası açma hakkı bulunmaktadır. Bu noktada feshi izleyen bir aylık süre, işçinin eski işine dönüp dönmeyeceğinin tespiti bakımından önemlidir. O halde feshi izleyen bir aylık sürede işverenin olası baskılarını azaltmak, iş güvencesinin sağlanması için de gereklidir. Geçerli ve haklı neden iddialarına dayanan fesihlerde dahi ibraname düzenlenmesi için feshi izleyen bir aylık sürenin beklenmesi gerekir. Bir aylık bekleme süresi kısmi ibra açısından işçinin bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesinin bir ay süreyle gecikmesi anlamına gelse de temelde işçi yararına bir durumdur. Hemen belirtelim ki bir aylık bekleme süresi ibra sözleşmelerinin düzenlenme zamanı ile ilgili olup ifayı ilgilendiren bir durum değildir. Başka bir anlatımla işçinin fesih ile muaccel hale gelen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve izin ücreti gibi haklarının ödeme tarihi bir ay süreyle ertelenmiş değildir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun değinilen maddesinde, işverence yapılacak olan ödemelerin banka yoluyla yapılması zorunluluğunun getirilmesi, ibranamenin geçerliliği noktasında sonuca etkilidir. Ancak banka dışı yollarla yapılan ödemelerde de borç ibra yerine tamamen veya kısmen ifa yoluyla sona ermiş olur.

Sözü edilen yasal düzenleme, sadece işçinin alacaklı olduğu durumlar için işçi yararına kısıtlamalar öngörmektedir. İşverenin cezai şart ve eğitim gideri talep ettiği yine işçinin vermiş olduğu zararın tazminine dair uygulamalarda ve hatta sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde işçinin işverene borçlu olduğu durumlarda, taraflar, herhangi bir sınırlamaya tabi olmaksızın işçinin borçlarını ibra yoluyla sona erdirebilirler.

Değinilen maddenin ikinci ve üçüncü fıkra hükümleri, destekten yoksun kalanlar ile işçinin diğer yakınlarının isteyebilecekleri tazminat ve alacaklar dâhil, hizmet sözleşmesinden doğan bütün haklar yönünden uygulanır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra düzenlenen ibra sözleşmeleri için yasal koşulların varlığı aranmalıdır. Ancak 6098 sayılı Borçlar Kanununun yürürlükte olmadığı dönemde imzalanan ibranamenin geçerliliği sorunu, Dairemizin konuyla ilgili ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. İbranamenin feshi izleyen bir aylık süre içinde düzenlenmesi ve ödemelerin banka kanalıyla yapılmamış oluşu 01.07.2012 tarihinden önce düzenlenen ibra sözleşmeleri için geçersizlik sonucu doğurmaz.

İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlülüğü öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dâhilinde değerlendirilmelidir:

a)-Dairemizin kökleşmiş içtihatları çerçevesinde, iş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibra sözleşmeleri geçersizdir. İşçi bu dönemde tamamen işverene bağımlı durumdadır ve iş güvencesi hükümlerine rağmen iş ilişkisinin devamını sağlamak veya bir kısım işçilik alacaklarına bir an önce kavuşabilmek için iradesi dışında ibra sözleşmesi imzalamaya yönelmesi mümkün olup, Dairemizin kararlılık kazanmış uygulaması bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 15.10.2010 gün, 2008/41165 E, 2010/29240 K.).

b)-İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez (Yargıtay 9.HD. 5.11.2010 gün, 2008/37441 E, 2010/31943 K).

c)-İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanununun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanununun 21 inci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Borçlar Kanununun 31 inci maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir (Yargıtay 9.HD. 26.10.2010 gün, 2009/27121 E, 2010/30468 K). Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

d)-İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir (Yargıtay 9.HD. 4.11.2010 gün 2008/37372 E, 2010/31566 K).

e)-Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, Dairemizin kökleşmiş içtihatlarında ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD 21.10.2010 gün 2008/40992 E, 2010/39123 K.). Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz (Yargıtay 9.HD. 24.6.2010 gün 2008/33748 E, 2010/20389 K.).

e)-Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, Dairemizin kökleşmiş içtihatlarında ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD 21.10.2010 gün 2008/40992 E, 2010/39123 K.). Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz (Yargıtay 9.HD. 24.6.2010 gün 2008/33748 E, 2010/20389 K.).

f)-Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır (Yargıtay 9.HD. 27.06.2008 gün 2007/23861 E, 2008/17735 K.). Fesihten sonra düzenlenen ve alacak kalemlerinin tek tek sayıldığı ibranamede, irade fesadı haller ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece ibra iradesi geçerli sayılmalıdır (Yargıtay HGK. 21.10.2009 gün, 2009/396 E, 2009/441 K).

g)-Yine, işçinin ibranamede yasal haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir (Yargıtay 9.HD. 4.11.2010 gün 2008/40032 E, 2010/31666 K).

h)-İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.6.2010 gün, 2008/33597 E, 2010/20380 K). Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir. Aynı ibranamede çelişki bulunmayan ve miktar içermeyen kalemler bakımından ise borç ibra yoluyla sona ermiş sayılabilir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir (Yargıtay HGK. 27.1.2010 gün 2009/9-586 E, 2010/31 K. ; Yargıtay 9.HD. 13.7.2010 gün, 2008/33764 E, 2010/23201 K.).

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17 nci maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında Yasada işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde, kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşılan şekliyle, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde bir icap olarak değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverenin tazminatların derhal ödeneceği sözünü vermek ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, bununla birlikte işveren feshinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD. 3.7.2007 gün 2007/14407 E, 2007/21552 K.).

İşçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada, iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu durumda işçinin haklı olarak sözleşmeyi feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesine dayanılmakla birlikte, işçiye ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmiş olması, Türkiye İş Kurumuna yapılan bildirimde işveren feshinden söz edilmesi gibi çelişkili durumlarda, her bir somut olay yönünden bu çelişkinin istifanın geçerliliğine etkisinin değerlendirilmesi gerekir.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

Somut olayda; davalı tarafça dosyaya sunulan istifa dilekçeleri ve ibranamenin incelenmesinden, ibranamenin tarihsiz olduğu, belirtilen bazı aylar dışında tüm haklarını aldığının yazılı olduğu, yukarıda da açıklandığı üzere ibranamede yazılı olmayan hak bakımından borcun sona erdiğinin söylenemeyeceği, bu hali ile ibranameye itibar edilmesi mümkün değildir.

Somut olayda; davalı tarafça dosyaya sunulan istifa dilekçeleri ve ibranamenin incelenmesinden, ibranamenin tarihsiz olduğu, belirtilen bazı aylar dışında tüm haklarını aldığının yazılı olduğu, yukarıda da açıklandığı üzere ibranamede yazılı olmayan hak bakımından borcun sona erdiğinin söylenemeyeceği, bu hali ile ibranameye itibar edilmesi mümkün değildir.

Dosyada iki adet istifa dilekçesi bulunduğu, davalıya hitaben yazılan dilekçenin el ile yazıldığı, tarihsiz olduğu, davacının sözleşmenin bitmesinden sonra istifalı olarak Türkiye'ye sevkinin yapılması, uçakla gitmek istediği, bunun masrafının ise ücretinden kesilmesini kabul ettiği ifadelerinin yazılı olduğu, belgenin altına not olarak 05.05.2013 tarihinde gidebilir kaydının düşüldüğü; 06.05.2013 tarihli istifa dilekçesi başlıklı, matbu belge içeriğine göre ise davacının sözleşmenin süresinin dolduğundan bahisle kendi rıza ve isteği ile 06.05.2013 tarihinde istifa ederek Türkiye'ye dönüş yapmak istediğinin, istifasının kabulünü talep ettiğinin yazılı olduğu anlaşılmaktadır. İşveren tarafından sunulan el yazılı istifa dilekçesinin tarihsiz oluşu dikkate alındığında bu belgeye itibar edilmesi mümkün değildir. Davalı tarafça sunulan diğer belgenin ise matbu olduğu, sadece davacı işçi ve personel şefinin imzası olduğu, davalı tarafça savunulan istifanın iş bitim tarihine denk geldiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamalarında iş bitimi nedeni ile alındığı açık olan istifa dilekçelerine itibar edilmemektedir (9. HD 14.10.2010 tarih ve 2008/40996 E. 2010/30125 K sayılı ilamı). Davalı tarafça sunulan ibranamede tüm haklarını aldığı yazılı olduğu, savunmada ise davacının istifa ettiği için kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağının belirtildiği, bu hali ile fesih konusundaki savunmasının ibraname içeriği ile çelişki arz ettiği nazara alınarak davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1949, Karar No: 2021/1843, Tarih: 21.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/1949 E.  ,  2021/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R -

Davacı vekilince açılan, tapu kaydındaki şerhin terkini davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine kapatılan 23. Hukuk Dairesince 2016/8696 Esas, 2019/5369 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı ... vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 10,30 TL harç ve takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 21.04.2021 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu bağımsız bölümler üzerine konulan hacizlerin kaldırılması, bunun mümkün olmaması durumunda 456,62 TL’den sorumlu olduklarının tespiti istemine ilişkindir.Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde; davalı yüklenicinin, kendisine düşen taşınmazlar üzerinde bulunan hacizleri kaldırmayıp arsa sahibine düşen taşınmazlar üzerindeki hacizleri kaldırmasını muvazaa olarak kabul ederek davanın kabulüne karar verilmiş, Dairemizce verilen kararın onanması üzerine bu sefer davalı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunmakta olup sözleşme gereğince, yapılacak 8 adet daireden 4’ü davacılara verilecektir. Sözleşme gereğince inşaat tamamlanmış, ancak bu sırada diğer davalı ... tarafından başlatılan icra takibi sonucunda daireler üzerine haciz şerhi konulmuştur. Hacizden sonra arsa sahibi davacılara düşen daireler, hacizle yüklü olarak davacılara devredilmiştir. Yine hacizden sonra davalı yüklenici ile alacaklı arasında 13.03.2013 tarihli borç ödeme sözleşmesi imzalanmıştır. Sözleşme gereğince de, borçlunun belirleyeceği taşınmaz üzerindeki haciz kaldırılacak ve taşınmaz satışı ile belirlenen bedel ödenecektir. Devamında da borçlu tarafından taşınmaz satışı yapıldığında üzerindeki haciz kaldırılacak, belirlenen süre içinde ödeme yapılacak ve bu şekilde devam edilerek borç kapatılacaktır.Kural olarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, arsa devrinin yapılması avans ödemesi olarak kabul edilir ve sözleşme ifa edilmez ve feshedilirse avansın iadesi gerekir. Davaya konu olayda edimin ifa edildiği iki tarafında kabulünde olup, esasen bu konuda bir ihtilaf da bulunmamaktadır. Edim ifa edildikten sonra artık yükleniciye devredilen arsa payının avans olmasından bahsedilemez ve artık yüklenicinin ifa borcunu yerine getirmesi beklenir. Burada da edimin ifa borcu bulunmakta olup, edim ifasının mümkün olmadığı taktirde de bedelinin ödenmesi söz konusu olacaktır. Edimin gereği gibi ifa edilmesinden doğan zararın tazmini de ayrıca istenebilecektir.Davaya konu olayda da inşaatın tamamlanması ile arsa payının devrinin avans olma durumu ortadan kalkmıştır. Bu nedenle ifaya bağlı olarak geri dönmesinden bahsedilemez. Dairelerin davacılara devir borcu devreye girecektir. Burada davaya konu daireler haciz şerhi ile yüklü olarak davacılara devredilmiştir. Davacıların, bu nedenle edimin gereği gibi ifa edilmemesinden doğan zararlarını yükleniciden talep etme hakları bulunmaktadır. Ancak davalı ... açısından durum farklıdır. Her ne kadar mahkemece, davalılar arasında muvazaa yapıldığı iddia edilmiş ise de, bu kabul dosya içeriğini yansıtmamaktadır. Davalılar arasında yapılan protokolde, satışına izin verilecek dairelerin yüklenici tarafından belirleneceği hüküm altına alınmıştır. İlk daireden sonra ise yüklenici tarafından satış yapıldıktan sonra ödeme yapılması ve şerhin kaldırılması hüküm altına alınmıştır

. Ancak davalı ... açısından durum farklıdır. Her ne kadar mahkemece, davalılar arasında muvazaa yapıldığı iddia edilmiş ise de, bu kabul dosya içeriğini yansıtmamaktadır. Davalılar arasında yapılan protokolde, satışına izin verilecek dairelerin yüklenici tarafından belirleneceği hüküm altına alınmıştır. İlk daireden sonra ise yüklenici tarafından satış yapıldıktan sonra ödeme yapılması ve şerhin kaldırılması hüküm altına alınmıştır. Yüklenici tarafından belirlenen daire satılmış ve bedeli ödenince diğerine geçilmiştir. Bu dairelerin hangisinin arsa sahiplerine hangilerinin yükleniciye ait olduğunu davalı ...’in bildiğine ve bu şekilde muvazaanın gerçekleştiğine dair dosyada bir bilgi bulunmamaktadır. Tarafların iddia ve savunmaları ve buna bağlı olarak ispat durumları dikkate alınmadan varsayıma dayalı olarak vakıaların kabulü ve buna hüküm ve sonuç bağlamak usule uygun değildir.Bu hususlar dikkate alındığında, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olmadığından onanmasının da yerinde olmadığı dikkate alınarak davalı ...’in karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncem ile sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2013/11671, Karar No: 2013/18519, Tarih: 23.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/11671 E.  ,  2013/18519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/10/2011 tarih ve 2011/93-2011/286 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, borçlu ...'ın, keşidecisi diğer davalı olan 2 adet çeki müvekkiline ciro ettiğini, çek bedellerinin ödenmemesi üzerine davalı borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus icra takibi yoluyla takip başlatıldığını ve davalıya ait gayrimenkul üzerine haciz konulduğunu, ancak davalının itirazı üzerine İcra Hukuk Mahkemesi tarafından çeklerin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle icranın geri bırakılmasına karar verildiğini, ancak çeklerin zamanaşımına uğramadığını ileri sürerek takip dayanağı çeklerin zamanaşımına uğramadığının tespitini, aksi halde de temel ilişkiye dayanarak dava konusu çek bedeli olan 25.500,00 TL'nın keşide tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle beraber davalılardan tazmini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre, Sapanca İcra Hukuk Mahkemesi'nin 07.03.2011 tarih ve 2011/6E. - 2011/34K. sayılı ilamı ile çeklerin zamanaşımına uğramış olduğuna hükmedildiği bu nedenle davacının çeklerin zamanaşımına uğramadığının tespiti talebinin reddine, davacının alacak talebi yönünden ise, Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/96E.-2010/220K. sayılı dosyası, Sapanca İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/6E. - 2011/34K. sayılı dosyası, Sapanca İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/26E. - 2009/106K. sayılı dosyası ve Sapanca İcra Müdürlüğü'nün 2009/175E. sayılı icra dosyasına göre, taraflar arasında bir ticari ilişkinin olduğu özellikle çeklerin zamanaşımına uğradığı iddia edilen Sapanca İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/6E. - 2011/34K. sayılı dosyasıda taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığına dair bir itirazın bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, toplam 25.500,00 TL bedelin çeklerin keşide tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... kendi adına ve diğer davalı şirketi temsilen temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... kendi adına ve diğer davalı şirketi temsilen temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, zaman aşımına uğraması nedeniyle kambiyo hukukuna göre tahsil edilemeyen çek bedelinin temel ilişkiye dayalı olarak tahsili istemine ilişkindir. Davacı, davada 2 adet zaman aşımına uğramış çeke dayanmıştır. Bu durumda davacı, davalı ciranta ile aralarındaki temel ilişkiden dolayı HUMK’nun 292.maddesi uyarınca, zaman aşımına uğramış çeklere yazılı delil başlangıcı olarak dayanmak suretiyle alacağını tanık dahil her türlü delil ile ispat edebilir. Mahkemece anılan hususlar gözetilip, davacıya alacağını her türlü delille kanıtlama olanağı tanınarak sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, davacının bu yöndeki delilleri toplanmadan, sadece, dosyaya getirtilen bir takım dava dosyalarından taraflar arasında ticari ilişki bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.