muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/530, Karar No: 2023/959, Tarih: 27.03.2023

7.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/223 Esas, 2022/394 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak tazminat talebinin kısmen kabulü ile manevi tazminat talebinin reddine, 11.248,80 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

8.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 03.02.2023 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Davalı vekilinin temyiz istemi;

Söz konusu araca tedbir konulması yasal kurallara uygun şekilde yapıldığından sebepsiz zenginleşmeye yol açacak nitelikte olduğundan davanın kısmen kabulü karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, hükmedilen tazminata dava tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiğine, reddedilen kısım için vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin fazla olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tazminat talebinin esasını oluşturan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/145 Esas – 2010/241 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 5607 sayılı kanuna muhalefet suçundan kendisine ait olan 8.600 kg çaya ve ... plaka sayılı araca 05.03.2009 tarihinde fiilen el konulduğu, yapılan yargılama sonunda beraatine ve el konulan çayların ve aracın sahibine iadesine hükmedildiği, aracı 11.06.2013 tarihinde teslim edildiği, çayların ise son kullanma tarihinin geçmesi nedeni ile teslimin yapılmadığı, beraat hükmünün 25.01.2013 tarihinde kesinleştiği, elkoyma tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Kanuna tabi olduğu, bozma ilamına uyularak; davacının haksız el koyma nedeni ile maddi zararının olduğu bu nedenle bilirkişi tarafından zararın hesap ettirildiği, el koyma nedeni ile manevi tazminatın şartları oluşmadığından reddine karar verildiği, maddi tazminat bakımından ise kısmen kabulü ile 11.248,80 TL maddi tazminatın (116.248,80 TL yerine maddi hata yapılarak 11.248,80 TL olarak yazıldığı belirtilerek) el koyma tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/145 Esas – 2010/241 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 5607 sayılı kanuna muhalefet suçundan kendisine ait olan 8.600 kg çaya ve ... plaka sayılı araca 05.03.2009 tarihinde fiilen el konulduğu, yapılan yargılama sonunda beraatine ve el konulan çayların ve aracın sahibine iadesine hükmedildiği, aracı 11.06.2013 tarihinde teslim edildiği, çayların ise son kullanma tarihinin geçmesi nedeni ile teslimin yapılmadığı, beraat hükmünün 25.01.2013 tarihinde kesinleştiği, elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemede bozma ilamında maddi tazminata ilişkin kısım yönünden herhangi bir bozma yapılmadığından; yerel mahkemece gerekçe kısmında da açıklandığı üzere 116.248,80 TL maddi tazminat yerine, kısa karar ve gerekçeli kararının hüküm fıkrasında davacı aleyhine 11.248,80 TL maddi tazminata hükmedilmesi maddi hata olarak kabul edilmiştir.

5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin 9 uncu maddesi uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alınmadan, hükmedilen tazminat miktarı üzerinden hesaplanan nisbi vekalet ücretinin ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten eksik olduğu dikkate alınarak davacı lehine karar tarihindeki tarife üzerinden ağır ceza hâkimliklerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden eksik nispi vekalet ücretine hükmedilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

A.Davalı vekilinin temyiz istemi;

1.Davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ve hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna yönelik temyiz talebi yönünden;

Davacının üzerine kayıtlı ... plakalı aracına ve teslimi yapılamayan 8.600 kg çaya el konulması nedeniyle yerel mahkemece ... Esnaf Odası yazısı, gelir vergisi beyannamesi yevmiye defterleri, envanterler, ticaret sicil gazetesi dosya arasına alınıp bilirkişi marifetiyle yapılan hesaplamada herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Karşı vekalet ücreti talebi yönünden;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2 Esas, 63 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmolunabileceğinden, davanın kısmen kabulü halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

3. Hükmedilen tazminata dava tarihinden faiz uygulanması gerektiğine yönelik temyiz talebi yönünden;

Davanın dava dilekçesinde hükmedilecek tazminatlara el koyma tarihinden faiz talep etmesi nedeniyle yerel mahkemece tazminata el koyma tarihinden faiz uygulanması hukuka aykırı bulunmamış davalı vekilinin dava tarihinden faiz uygulanması talebi yerinde görülmemiştir.

4. Davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin fazla olduğuna yönelik talebi yönünden;

3. Hükmedilen tazminata dava tarihinden faiz uygulanması gerektiğine yönelik temyiz talebi yönünden;

Davanın dava dilekçesinde hükmedilecek tazminatlara el koyma tarihinden faiz talep etmesi nedeniyle yerel mahkemece tazminata el koyma tarihinden faiz uygulanması hukuka aykırı bulunmamış davalı vekilinin dava tarihinden faiz uygulanması talebi yerinde görülmemiştir.

4. Davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin fazla olduğuna yönelik talebi yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin 9 uncu maddesi uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alınmadan, hükmedilen tazminat miktarı üzerinden hesaplanan nisbi vekalet ücretinin ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten eksik olduğu dikkate alınarak davacı lehine karar tarihindeki tarife üzerinden ağır ceza hâkimliklerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden eksik nispi vekalet ücretine hükmedildiği anlaşıldığından davalı vekilinin bu husustaki temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

5.Bozma ilamına uyularak yapılan incelemede bozma ilamında maddi tazminata ilişkin kısım yönünden herhangi bir bozma yapılmadığından; yerel mahkemece gerekçe kısmında da açıklandığı üzere 116.248,80 TL maddi tazminat yerine, kısa karar ve gerekçeli kararının hüküm fıkrasında davacı aleyhine 11.248,80 TL maddi tazminata hükmedilmesi maddi hata olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/223 Esas, 2022/394 Karar sayılı kararına yönelik hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan maddi tazminata ilişkin “11.248,80 TL” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “116.248,80 TL” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1437, Karar No: 2019/670, Tarih: 05.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/1437 E.  ,  2019/670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda .../... İlçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 111 ada 9 parsel sayılı 196,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., eşinin 1994 yılında şehit olması nedeniyle taşınmaz üzerine devlet tarafından iki katlı ev yaptırıldığını ve 1. katının kendisine verildiğini öne sürerek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın 1/2'şer paylı olarak davacı ve davalı adına tapuya tesciline, üzerinde bulunan evin 1. katının davacıya, 2. katının davalıya ait olduğunun beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davalının taşınmazı satın aldığını iddia etmesine rağmen bu hususta yazılı delil sunamadığı, davacının tanık dinletilmesine açık muvafakatinin bulunmadığı, taşınmazın değeri itibariyle satın almanın yazılı senet ile ispat edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın tapusuz olduğu, üçüncü kişinin bağışı ile Hazine'ye geçtiği, üzerine devlet tarafından iki katlı ev yapılarak şehit eşi olması nedeniyle evin 1. katının davacıya, 2. katının ise şehit olan eşinin dava dışı olan erkek kardeşine verildiği toplanıp değerlendirilen deliller ve tüm dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Davacı; taşınmazın 1/2 payının kendisine ait olduğu iddiası ile dava açmış; davalı ise davalı taşınmazı davacıdan bedelini ödeyerek satın aldığını, tadilat ve tamirat yaptırdığını ve halen evde oturduğunu savunmuştur. Buna göre uyuşmazlık davacıya ait olan 1/2 payın mülkiyeti ve üzerindeki evin 1. katının satış yolu ile davalı tarafa geçip geçmediği noktasındadır. Çekişmeli taşınmaz tapuda kayıtlı olmayıp, menkul mal niteliğinde olup, zilyetliğin devri ile mülkiyet alıcısına geçer. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde, tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz malın, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edileceği düzenlenmiş olduğuna göre zilyetliğin her türlü delille ispatlanması mümkündür. Davalı da süresi içinde tanık deliline dayanmış ve tanıklarının isimlerini bildirmiştir.

Hal böyle olunca; taşınmaz başında keşif yapılarak yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları dinlenilmek suretiyle taşınmazın davalının temyizine konu 1/2 payında ve evin 1. katında davalının ne zamandır ve hangi sebeple zilyet olduğu, iddia edildiği gibi davacıdan satın alınıp alınmadığı, buna göre davalının zilyetliğinin malik sıfatı ile olup olmadığı, lehine eklemeli ya da bağımsız zilyetlik yolu ile edinme koşullarının gerçekleşmiş olup olmadığı hususlarının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yasa hükümlerinin uygulanmasında yanılgıya düşülerek dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalının temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, 05.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18286, Karar No: 2014/13139, Tarih: 25.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18286 E.  ,  2014/13139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Doğrudan verilen adli para cezası taksitlendirilerek 24 ayda taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Nakil aracının plakasının ... yerine “23 P 0314” olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 2/a. fıkrasının 5. bendinde yer alan "24 ayda" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi, hükmün 4. fıkrasında nakil aracının plakasının ... olarak değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/794, Karar No: 2024/3864, Tarih: 03.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/794 E.  ,  2024/3864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1976/730 E., 1981/454 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen kesinleşmiş orman tahdidine dayalı tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Eskihisar 286 numaralı parsel Orman tahdit haritası içereninde kaldığı, kesin olarak anlaşıldığından Eskihisar 286 numaralı parselin tapu kaydının iptaline, devlet ormanı olarak sınırlandırılmasına" karar verilmiştir.

Davalı ... ile davalı ... , ... , ... mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde; davalı ... 'e gerekçeli kararın tebliğ edilmediğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesi uyarınca karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/1 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı ...'a 04.02.1982, ...'a 03.02.1982, ...'ye 27.01.1982, ... Adam'a 28.01.1982 tarihinde tarihinde ve usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi ise kanuni süre geçirildikten sonra 12.12.2023 tarihinde verilmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... ile davalı ... , ... , ... mirasçıları vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

Peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4963, Karar No: 2013/17017, Tarih: 18.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4963 E.  ,  2013/17017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2020/3880, Karar No: 2020/3852, Tarih: 08.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/3880 E.  ,  2020/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanıklar ..., ..., ... haklarında katılan ...’a karşı); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ... ile ... haklarında katılan ...’a karşı); 6136 sayılı Kanuna muhalefet (sanıklar ... ile ...); mala zarar verme (sanıklar ... ile ... haklarında katılan ...’ye karşı); kasten yaralama (sanıklar ... ile ... haklarında katılanlar ..., ..., ..., ... ile ...’a yönelik katılan sayısınca ayrı ayrı); konut dokunulmazlığının ihlali (sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ... haklarında katılan ...’ye yönelik), tehdit (sanık ... hakkında katılanlar ... ile ...’ye yönelik)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ...’ın atılı suçlardan mahkumiyetlerine (katılan sayısınca ayrı ayrı); sanıklar ... ile ...’in katılan ...’ye yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetleri ile katılan ...’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatlerine; sanık ...’in katılan ...’ye yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine; sanık ...’in katılan ...’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından beraati ile katılan ...’ye yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarlarına göre bir kısım sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalar nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafileri, katılanlar vekili, sanıklar ... ile ... ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31183, Karar No: 2020/6894, Tarih: 16.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/31183 E.  ,  2020/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 21.05.2009-30.07.2012 tarihleri arasında davalı işverene ait ... ..., ... ... ve ... ... şubelerinde mağaza sorumlusu olarak kesintisiz şekilde çalıştığını, davacının birçok kez ailesinin ve evinin bulunduğu ...’a tayinini istemiş bulunmasına rağmen, davalı işverenin bu taleplerini yerine getirmediğini, davalı işverenin iş sözleşmesini haklı bir sebep olmadan feshettiğini, davacının son aylık net ücretinin 1.200,00 TL olduğunu; davacıya 30.07.2012 tarihine kadar eleman eksikliği mazeret gösterilerek fazla çalışma yaptırıldığını, davacının haftalık çalışmasının 60 saati bulduğunu, ulusal ve dini bayramlarda daha fazla çalıştırılıp ulusal bayram ve genel tatil ücretleri de ödenmediğini beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar Tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinde mağaza sorumlu yardımcısı olarak çalışan davacının son ücretinin 1.158,00 TL olduğunu, davacının raporlu olduğu sürenin bitim tarihinde işe başlamaması üzerine telefonla yaptıkları görüşmede işe gelmeyeceğini beyan ettiğini, ... 7. Noterliğinin 31.07.2012 tarih 24868 nolu ihtarnamesiyle devamsızlığına ilişkin mazeretini bildirmesi istenmesine rağmen bildirmediğini, iş sözleşmesinin 30.07.2012 tarihinde haklı sebeple feshedildiğini, davalı şirkette 08.45-17.45 ile 12.15-21.15 saatleri arasında ikili vardiya sistemi uygulandığını, davalı işveren tarafından tutulan puantaj kayıtlarına göre davacının fazla çalışma yapmadığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 1. maddesinde fazla çalışma ücretinin asıl ücrete dahil olduğunun düzenlendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma ücretinin, ücrete dahil olduğuna dair sözleşme hükmünün geçerli olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma ücretinin, ücrete dahil olduğuna dair sözleşme hükmünün geçerli olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

İş sözleşmesinde, fazla çalışma ücretinin aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. Ancak bunun için işveren tarafından davacıya ödenen ücretin asıl ücrete ilaveten ayda 22,5 saat fazla çalışma ücretini kapsaması gerekmektedir. Aksi takdirde iş sözleşmesindeki hüküm geçersiz kabul edilmeli, sözleşme hükmüne değer verilmeden sonuca gidilmelidir.