muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18132, Karar No: 2013/1999, Tarih: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/18132 E.  ,  2013/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın hafifletici nedenlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde sanığın "temizlik hizmetinde" çalıştırılmasına hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrildiği fıkrasından "temizlik hizmetinde çalıştırılmasına'' ibaresi çıkarılarak yerine "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1151, Karar No: 2015/15316, Tarih: 14.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1151 E.  ,  2015/15316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2015/891

Mahkemesi : Çay Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 20/05/2014

Numarası : 2013/269 - 2014/229

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı, belirtilen değişiklik öncesinde işlenen suçlar bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği,

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde, suç tarihinde, Sultandağı İlçe Jandarma Komutanlığı görevlileri tarafından yapılan denetimler sırasında, Afyonkarahisar Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün 21.05.2013 tarihli yazısında, Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 04/11/1994 gün 2122 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde yer aldığı belirtilen, Sultandağı ilçesi, ...beldesi, .... mahallesinde bulunan, Maliye Hazinesine ait ve sanık tarafından daha önceden ekilip biçildiği iddia edilen arazide, otların sanık tarafından traktöre bağlı ot biçme aparatı ile biçildiğinin tespiti üzerine açılan kamu davası ile ilgili olarak, sanığın dosya kapsamında mevcut savunmalarında, bahse konu yerin sit alanı olduğunu bilmediğini beyan etmelerine karşın, Akşehir gölü ve çevresinin bu vasfının herkes tarafından bilinen yerlerden olması ayrıca, müdahalede bulunulan taşınmazın doğal sit alanı sınırları dahilinde olduğunun, 05/05/2008 tarihinde, Dereçine Belediye Başkanlığı tarafından ilan edilmesi, sanığın Derinçine doğumlu olup halen Derinçine beldesinde ikamet ettiği, ilan tarihinde Derinçine beldesinde ikamet etmediğini beyan etmiş ise de, ilan tarihinde Sultandağı'nda çalışmakta olduğu hususları dikkate alındığında, sanığın bahse konu yerin sit alanı vasfında olduğunu bildiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla birlikte, bahse konu yerin 1. derece doğal sit alanı olarak tesciline esas bilgi ve belgeler dosyaya getirtilerek, mahallinde ziraat mühendisi ve fen bilirkişinin katılımıyla keşif icra edilip, müdahalede bulunulan taşınmazın, sit alanı kapsamında bulunup bulunmadığı, yapılan müdahalenin bölgenin sit alanı olarak ilan edilmesine neden olan unsurları ortadan kaldırıp kaldırmadığı hususu açıklığa kavuşturulup, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile beraatine dair yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanığın beraatine ilişkin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8201, Karar No: 2012/10048, Tarih: 27.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8201 E.  ,  2012/10048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Çiftlik Mahallesi çalışma alanında bulunan 1591 ada 106 parsel sayılı 408,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın bahçe olarak 20 yıldan beri Hüseyin oğlu ...'in kullanımında olduğu, ... Orman İşletme Müdürlüğü'nün 27.05.2010 tarih ve 4926 sayılı yazılarına istinaden tamamının eylemli orman alanında kaldığı şerhi verilerek bahçe niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı idare vekili, çekişmeli parselin tamamının eylemli orman olduğu iddiasıyla dava açmış, taşınmazın niteliğinin ağaçlık olarak değiştirilmesini, beyanlar hanesinden kullanıcı şerhinin kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacı Orman İdaresinin davasının kabulü ile çekişmeli taşınmazın tespit gibi 2/B vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya tesciline, beyanlar hanesinde "İş bu taşınmaz bahçe olarak 20 yıldan beri Hüseyin oğlu ...'in fiili kullanımındadır" ibaresinin kaldırılmasına, diğer hususların aynen bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı İdare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın "ağaçlık" vasfında olduğu anlaşılmaktadır. Davacı idarenin talepleri arasında bulunmasına rağmen mahkemece, taşınmazın cinsine ilişkin hüküm kurulmaması doğru olmamıştır. Ancak, bu eksikliğin düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasından "diğer hususların aynen bırakılması" sözcükleri çıkartılarak yerine, "taşınmazın cinsinin ağaçlık olarak düzeltilmesine" sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10066, Karar No: 2016/6530, Tarih: 26.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10066 E.  ,  2016/6530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde;davacıya tahakkuk ettirilen 31.08.2014 tarihli elektrik faturasında 10.025,58 TL'lik kayıp kaçak bedeli olarak tahsil edilen bedelin ödeme tarihi olan 15.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde;davanın husumetten reddi gerektiğini,esas yönünden ise,söz konusu bedelin 'nun tebliğ ve direktiflerine göre tahsil edildiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın kabulü ile 10.025,58 TL'nin ödeme tarihi olan 15.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacı şirkete verilmesine karar verilmiş,hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

BK'nun 101/2 (TBK'nun 117/1) maddesi gereğince, muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Zenginleşen kimseden, iade talep edilmeden önce temerrüde düşürülmüş sayılmasının yasal dayanağı bulunmamaktadır. Sebepsiz zenginleşmede gecikme faizinin işlemesi için borçlunun bir ihtar ya da dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir.

Somut olayda;davacı tarafından davalıya gönderilmiş ihbar ya da ihtar bulunmadığına ve bu hususun iddia ve ispat edilmemiş olmasına göre temerrüt olgusu gerçekleşmemiş olup, faize dava tarihinden itibaren karar verilmesi gerekmektedir.

Ancak, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, BK'nun 101/2 (TBK'nun 117/1) maddesi gereğince hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan ''...ödeme tarihi olan 15/09/2014 ...'' ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine ''...dava tarihi olan 14/10/2014 ...'' ifadelerinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1654, Karar No: 2020/3241, Tarih: 16.12.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1654 E.  ,  2020/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptâli ve tescil, ikinci kademede tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyulmak sureti ile yapılan yargılama sonucunda ıslahla arttırılan miktar dikkate alınmaksızın davanın kabulüne ve davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri taraflarına karşılıklı haklar ve borçlar yükler. Öncelikle üzerine inşaat yapılacak arsayı yükleniciye teslim etmesi gereken arsa sahipleri yüklenicinin karşı edimini yerine getirmesinden sonra yükleniciye sözleşmeye uygun arsa veya kurulmuşsa kat irtifak tapusunu devretmekle yükümlüdür. Yüklenicinin temel borcu ise eseri (binayı) meydana getirmektir. Binanın inşasından maksat, yapının sözleşmeye, fen kurallarına ve amacına uygun imâl edilmesidir. Yüklenici bu nitelikleri taşıyan bir bina meydana getirmişse, sözleşmede aksine hüküm bulunmayan hallerde yapının arsa sahibine tesliminde, sözleşmede ayrık hüküm varsa tesliminden önce ve ancak sözleşme koşullarına uygun oranda arsa payı veya bağımsız bölümün tescilini isteyebilir. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olan yüklenici, yukarıda sayılan edimleri yerine getirdiğinde, arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hakları arsa sahibinin onayı gerekmeksizin üçüncü kişilere temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de bu hakları yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürme olanağına sahiptir.

Yükleniciden temellük edilen kişisel hakkın dava edilerek arsa sahibine karşı ileri sürülmesi halinde mahkemece, tüm bu yönler üzerinde durulmalı, yüklenici üçüncü kişi davacıya ancak hak kazandığını devir ve temlik edebileceğinden bu husus açıkça saptanmalıdır. Bütün bu araştırmalar sonunda eserin (binanın) arsa sahibinin reddedemeyeceği bir seviyeye getirildiği; ancak, yüklenicinin arsa sahibine gerek eksik ve ayıplı işlerden, gerekse sözleşme veya kanundan kaynaklanan nedenlerden dolayı borçlu bulunduğu ortaya çıkarsa yüklenicinin halefi olarak davacıya bunları yerine getirmek üzere uygun süre tanınmalı, ya da olanaklı bulunursa karşılıkları para olarak depo ettirilerek, depo edilecek tutar arsa sahibine ödenmek üzere (birlikte ifa kuralı) kişisel hakların sonuçlarını meydana getirdiği düşünülüp istem kabul edilerek tescil hükmü kurulmalıdır.

Somut olayda davacı, davalı yüklenici ile diğer davalılar arsa sahipleri arasında 19.10. 1990 günü imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 699, 700, 701, 702, 703 parseller üzerinde inşa edilecek 45 adet herbiri 120m2 olan dubleks dairelerden , yükleniciye isabet eden 703 parselde 22 no’lu dubleksi temlik aldığını, bedelini ödeyip kullanmaya başladığını davalı arsa sahiplerinin arsa payını devire yanaşmadıklarını ileri sürerek adına tescile karar verilmesini istemiştir. Davalı yüklenici davaya cevap vermemiş, diğer davalılar arsa sahipleri ise yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, inşaatın tamamlanmadığını, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı arsa sahipleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya arasındaki 17.04.1996 günlü davalı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 7. maddesinde yapı kullanma izin belgelerinin yüklenici tarafından alınacağı kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamında bulunan Fen bilirkişisi raporunda 701 parseldeki yapıların bitmiş ve kullanılabilir durumda diğer parsellerdeki imalâtın natamam vaziyette olduğu, 702 nolu parseldeki bağımsız bölüm için 28.06.2018 tarihinde riskli bina raporu hazırlanması nedeni ile taşınmazda ve diğer parsellerdeki binalara iskan ruhsatının alınamayacağı ancak yıkılarak yeni imar planı hükümlerine göre yeni binaların yapılacağının düzenlendiği, 703 parselin 24,00 m2’lik kısmının imar yoluna tecavüzlü olduğu belirtilmiştir. Menteşe Belediyesinin 06.06.2018 tarihli yazısında taşınmaz üzerinde bulunan yapılara Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından 30.07.1991 tarihli yapı ruhsatı verildiği, 5 yıllık ruhsat süresinin dolduğu, yapı ruhsatı yenilenmediğinden hükümsüz hale geldiği yapı kullanma izin belgesinin alınmadığı, yapıların ruhsat eki mimari projesine uygun olmadığı tespit edilmiştir. O halde inşaatın yasal olarak tamamlandığından, yüklenicinin yükümlülüğünü yerine getirdiğinden söz edilemez. Bu itibarla yükleniciden alacağın temliki hükümlerine göre dava konusu dubleks daireyi temlik alan davacının, tescile hak kazandığını söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır. Ne var ki; mahkemece inşaatın yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığı hususu araştırılmamıştır. İnşaatın yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Dosyada mevcut bilirkişi raporunda bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davalılar arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile ilgili ait olduğu belediyeden işlem dosyası ve projeler de getirtildikten sonra yeniden oluşturulacak konusunda uzman teknik bilirkişi marifeti ile mahallinde keşif de yapılarak davalı arsa sahipleri ile yaptığı KKİŞ ve ekleri ile tasdikli projesi yapı ruhsatı ile imar mevzuatına göre, yüklenicinin inşaatı tamamlayıp arsa sahiplerine bırakılacak bağımsız bölüm ya da arsa paylarına hak kazanıp kazanmadığının tespit edilmesi, inşaatın getirildiği seviye itibari ile eksik ve kusurlu işler depo ettirilerek birlikte ifa sureti ile davacının tapu iptâl ve tescil isteyip isteyemeyeceği değerlendirilerek, proje ruhsat ve imar mevzuatına aykırılıklar var ise; bunların ruhsat ve proje tadilatı yapılarak yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin değerlendirilmesi yasal hale getirilebilecekse bunun için gerekli iş ve işlemlerin ilgili belediyeden sorularak bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi; alınacak cevaba göre konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulu vasıtasıyla mahallinde keşif yapılarak rapor alınmak suretiyle inşaatın yasal hale getirilmesi için gereken tüm işler için davacıya makul süre ve yetki verilmesi, ruhsat proje ve imara aykırılıkların giderilmesi halinde tapu iptâl ve tescile hükmedilebileceği, bu durumda davalı arsa sahipleri davaya karşı çıkmakta haklı olduklarından ücreti vekâlet ve yargılama giderinden sorumlu tutulmamaları , davacının tapu iptal ve tescile hak kazanamaması halinde davacının bedel ile ilgili taleplerinin 6100 sayılı HMK’nın 177. maddesinde 7251 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik de nazara alınarak ıslah talebi de değerlendirilerek davalı yükleniciden tahsiline karar verilmesinden ibarettir. Eksik inceleme ve değerlendirme ile davanın bedel yönünden kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşama incelenmesine yer olmadığına, 6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi gereğince tüketici mahkemeleri nezdinde tüketiciler, tüketici örgütleri ve Bakanlıkça açılacak davalar her türlü harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ...'a, 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ...'a, 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'a iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30221, Karar No: 2014/16384, Tarih: 13.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30221 E.  ,  2014/16384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/176086

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. (Ümraniye 2.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2009

NUMARASI : 2007/1373 (E) ve 2009/2196 (K)

SUÇ : 213 sayılı VUK'na muhalefet

İncelenen dosyada sanığın, 2002 ve 2003 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri 20.04.2007 tarihinde yapılan tebligata rağmen ibraz etmediği gerekçesi ile hakkında 14.11.2007 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, Ümraniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/956 esas sayılı dosyasında ise, yalnızca 2003 takvim yılına ait defter ve belgelerin 25.12.2003 günü yapılan tebligata rağmen ibraz edilmediğinden bahisle 15.10.2007 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, 2002 yılına ait defter ve belgelerin anılan dava dosyasına konu edilmediği, her iki davanın konusu ile suç tarihleri farklı olduğundan davaların mükerrer olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9718, Karar No: 2015/4742, Tarih: 27.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9718 E.  ,  2015/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ve davalılar ile ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1- Çekişmeli taşınmazın geldisi 726 ada 1 sayılı parselin kadastro tutanak örneği ile tarla olan niteliğinin orman olarak düzeltilmesine ilişkin belgelerin bulunduğu yerden getirtilerek,

2- Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu ve 7269 sayılı Kanunun Ek-10. maddesine göre orman sınırları dışına çıkarma işlemine ilişkin haritalar ile tapulama paftası (çekişmeli taşınmazı ve geniş çevresini gösterir) ve ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

dosya arasına konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/05/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2315, Karar No: 2016/14272, Tarih: 10.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/2315 E.  ,  2016/14272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

.

DAVA : Davacı, ücret alacağı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, ikramiye, ilave tediye, sair sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı ile yol ve yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 10.05.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

Davacı vekili, davalı ... uhdesinde olan ... yer altı sahasında kömür üretim işinin 2006 yılında davalı kurum tarafından hizmet alım sözleşmesi ile .... Enerji A.Ş.'ye ihale edildiğini, ancak 30.10.2009 tarihinde davalı kurumun onayı ile kömür üretim işinin ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'ye devredildiğini, davalının asıl işi olan kömür üretim işini hizmet alım sözleşmesi ile kanuna aykırı olarak alt işverene yaptırdığını, ancak alt işverenlik ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi gereğince iş yerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde söz konusu olabileceğini, bu hususa Alt İşverenlik Yönetmeliğinin "Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinin Kurulma Şartları" başlıklı 4. maddesinde de değinildiğini, aynı şekilde ... Başkanlığınca hazırlanan .... Kurumu 2012 raporunda da söz konusu hususa dikkat çekildiğini, bu sebeplerle .... ile ... Kömür İşletmeleri A.Ş. arasında hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesi gereğince alt işveren işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılması gerektiğini, bu sebeple müvekkilinin gerçek işvereninin .... Genel Müdürlüğü ... Linyit İşletmesi Müessese Müdürlüğü olduğunu, ... Genel Müdürlüğü ile ... Kömür İşletmeleri A.Ş. arasındaki muvazaalı hizmet alım sözleşmesi sebebiyle ve eşit işe eşit ücret ilkesi gereğince müvekkilinin işçilik ücret ve ekleri fark alacağı doğduğunu belirterek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.