muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2539, Karar No: 2018/11344, Tarih: 12.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/2539 E.  ,  2018/11344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, laboratuvar ve röntgen birimlerinde görevli personele 2009 şubat - 2010 temmuz döneminde yüksek katsayı üzerinden döner sermaye ek ödemesi yapıldığının, teftiş raporunda belirlendiğini, bu nedenle fazla ödemenin tahsili için davalıya karşı başlatılan icra takibine davalının itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, esastan da reddinin gerektiğini belirtmiştir .

Mahkemece, davacının zarara uğradığını raporun düzenlendiği 14.07.2011 tarihinde öğrendiği gerekçesi ile davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Dava, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacağı ilişkin olduğundan zamanaşımı definin buna göre çözümlenmesi gerekir.

BK 66. maddesinde yeralan düzenlemeye göre, iade alacaklısının geri alma hakkının varlığını öğrenmesinden itibaren 1 yıl ve herhalde bu hakkın doğduğu tarihten itibaren 10 yıl sonra nedensiz zenginleşmeden doğan iade istemi zamanaşımına uğrar. TBK 82. maddesinde ise aynı ilkeler benimsenmiş, ancak 1 yıllık süre 2 yıl olarak kabul edilmiştir. Bir yıllık sürenin başlaması için, iade alacaklısının kendisi aleyhine zenginleşen kişiyi ve zenginleşmenin kapsamını (nedensiz olarak uğranılan malvarlığı azalmasını) bilmesi aranmalıdır. Zira, davalının zenginleşmesinin, davacının hukuk alanının ihlali sonunda elde edildiği bilinmeden dava açılamaz. Kamu kurumlarında ise öğrenme tarihi olarak, dava açmak üzere onay vermeye yetkili makamın zararı, zenginleşeni ve zenginleşme miktarını öğrenme tarihi esas alınmalıdır.

O halde mahkemece yapılacak iş; zamanaşımı süresinin davacının (zarar görenin) malvarlığındaki eksilmeye yol açan eylem ve işlemin haksız olduğuna kesin olarak kani bulunduğu ve malvarlığındaki eksilmenin miktarını tam olarak öğrendiği tarihten itibaren başladığı kabul edilerek, bu ilkeye göre dava açmak üzere emir vermeye yetkili makamın davalı hakkında onay tarihi araştırılmak suretiyle sonucuna göre zamanaşımı defi hakkında bir karar vermektir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1859, Karar No: 2024/9660, Tarih: 15.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/1859 E.  ,  2024/9660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1372 Esas-2023/904 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü /Davalının istinaf talebinin esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMES : Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/201 Esas-2021/95 Karar

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 353/1.b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 05.04.2017 tarihinde Ankara Büyükşehir Belediyesi önünde hipodrom istikametinde karşıdan karşıya geçmek isterken davalı ... nezdinde Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı aracın çarpması sonucu ağır şekilde yaralandığını, meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin kusurundan davalı ... şirketinin poliçe limitleri ile sorumlu olduğunu, davalı şirkete yapılan başvuruya rağmen ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin iş göremezliği, yardımcı kişi ihtiyacı, ekonomik geleceğinin sarılması zararı nedeniyle kısmi 10.000,00 TL tazminatın 21.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 01.02.2021 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesindeki tazminat miktarlarını 9.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 400,00 TL bakıcı gideri tazminatı, 100,00 TL ekonomik geleceğin sarsılması tazminatı (sürekli iş göremez tazminatı içinde değerlendirilmesi) talep edildiğini bildirmiştir.

Davacı vekili 22.12.2020 tarihli bedel attırım dilekçesi ile alacak taleplerini 299.252,69 TL sürekli iş göremezlik, 10.797,07 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 1.775,50 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 311.824,63 TL'ye yükseltmiş noksan harcı tamamlamıştır.

II. CEVAP

Davacı vekili 22.12.2020 tarihli bedel attırım dilekçesi ile alacak taleplerini 299.252,69 TL sürekli iş göremezlik, 10.797,07 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 1.775,50 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 311.824,63 TL'ye yükseltmiş noksan harcı tamamlamıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; usuli itirazlar yanında esas yönünden; kaza karışan ... plakalı aracın müvekkili şirket nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkilinin sorumluğunun poliçe limiti ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru ile sınırlı olduğunu, kusur oranlarının İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyeti gibi kurumlardan seçilecek kusur konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle tespit edilmesi gerektiğini, davacının Adli Tıp Kurumundan maluliyet oranının tespit edilmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik taleplerinden müvekkilinin sorumluğunun bulunmadığını, kazanç kaybı talebinin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Genel Şartlarına göre poliçe teminatı kapsamı dışında olduğunu, dava tarihinden itibaren yasal faiz talep edilebileceğini savunmuş davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, zamanaşımı definin kabulü ile davanın zamanaşımından reddine, haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nden alınan bilirkişi raporunda sigortalı araç sürücüsü ...'in %25 oranında kusurlu, yaya ...'ın %75 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, davacının maluliyetinin %54 olduğu, mağdurun tedavi süresince ortaya çakına bakıcı ihtiyaç süresinin 4 ay olduğu, tıbbi iyileşme süresinin 12 aya kadar uzayabileceği, dosyada alınan aktüer raporunun benimsendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 299.252,06 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 10.797,07 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 1.775,50 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 311.824,63 TL tazminatın poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalı ... şirketinin temerrüde düştüğü 06.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davanın zamanaşımı süresi içinde açılmadığını, ıslah dilekçesine karşı süresi içinde zamanaşmı definde bulunduklarının mahkemece değerlendirilmediğini, dava açılmadan önce davalı şirkete usulüne uygun başvuru olmadığından dava şartının yerine getirilmediğini, davacının maluliyet oranına ilişkin üniversite raporunu kabul etmediklerini, davacının muayene edilmediğini, raporun ancak tedaviler tamamlandıktan sonra düzenlenebileceğini, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması gerektiğini, kusur konusunda Adli Tıp Kurumundan alınan rapora itiraz ettiklerini, davacının tam kusurlu olduğunu, aktüer raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesaplama yerine PMF Yaşam Tablosu esas alınarak yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasının doğru olmadığını, kaza tarihi itibariyle Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarında belirtilen ilkelere göre hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik zararından Sosyal Güvenlik Kurumu'nun (SGK) sorumlu olduğunu, bakıcı giderine ilişkin dosyaya bir belge sunulmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının başvuru şartının yerine getirildiği, maluliyet tespitinin kaza tarihindeki yönetmelik hükümlerine göre belirlendiği, kusur oranının, kaza tespit tutanağı içeriğine ve kazanın oluşumuna uygun olduğu, davacı tarafından talep artırım dilekçesi ile PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamaya göre dava değeri artırıldığı, Yargıtay uygulamalarına göre TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılarak belirlenmesi gerektiği ancak PMF Yaşam Tablosu esas alınarak davacının sürekli iş göremezlik zararının belirlenmesinin istinaf kanun yoluna başvuran davalı tarafın lehine olduğundan aleyhine değerlendirme yapılmadığı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98 inci maddesinde belirtilen SGK'nın sorumlu olduğu sağlık hizmet bedeli kapsamında geçici iş göremezlik zararı bulunmadığından ve yasa ile düzenlenmeyen hususun Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ile düzenlenmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1.b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 111 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olduğundan, maluliyet raporunun yasa ve içtihatlara göre düzenlenmesine, alınan kusur raporlarının olayın oluşuna uygun olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16116, Karar No: 2010/16493, Tarih: 22.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16116 E.  ,  2010/16493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KATILAN DAVACI : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 20/01/2009 tarihli dilekçesi ile, ... Köyü, ... mevkiindeki 129 ada 245 parsel sayılı 434,58 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, kadastro sırasında davalılar adına tespit gördüğünü, ancak; taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan yani kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açmıştır. Askı süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle Kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh hukuk mahkemesine intikal etmiştir. Orman Yönetimi ise 15/04/2010 tarihli dilekçe ile taşınmazın orman vasfında olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, müdahil davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu ... İli ... ilçesi ... Köyü, 129 ada 245 parsel sayılı taşınmazda ... oğlu ... adına olan tam hissenin tapu kaydının iptali ile, orman vasfıyla tam hisse olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak, 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında sonuçları ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, tapulu dahi olsa Hazine adına özel mülk olarak tescil edilemeyeceği gözönünde bulundurularak hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 22.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3515, Karar No: 2014/7491, Tarih: 21.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3515 E.  ,  2014/7491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri(Kapatılan) 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2011/226-2012/247

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı arsa sahibi İ. S. ile dava dışı yüklenici S.S. B.... Konut Yapı Kooperatifi arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, yüklenici kooperatifin inşaatı yapması için D... İnşaat Ltd. Şti. ile anlaştığını, bu şirket tarafından inşaatın %7,8'lik kısmının tamamlandığını, kooperatifin ödeme sıkıntısı yaşaması üzerine kendisine isabet eden 33 adet bağımsız bölümü 214.500,00 TL bedelle müvekkiline sattığını, ayrıca müvekkilince inşaatı %7,8 oranında tamamlayan D... İnşaat Ltd. Şti'ne de imalat bedeli olarak 155.000,00 TL ödendiğini, geriye kalan arsa sahibine ait 18 bağımsız bölümün ise, daha önce arsa sahibi tarafından davalının da içinde bulunduğu 3. kişilere devredildiğini, müvekkilinin bu bağımsız bölümlerden 9 tanesinin parasını ödeyerek satın aldığını, geriye kalan 9 tanesinden 3 tanesinin ise davalıya ait olduğunu, müvekkilinin bedelini ödeyerek dava konusu taşınmazdaki kooperatif payını satın aldığını, kooperatifin payına karşılık kooperatifin arsa sahiplerine karşı sözleşmeden doğan borçlarının devralınmadığını, taşınmaza yapılacak olan inşaatın müvekkili tarafından tamamlandığını, ancak yapılan imalat bedelinden taşınmazda önceki arsa sahibinden hisse satın alan davalının da sorumlu olduğunu, ayrıca davalıya ait dairelerin kurumlara olan masraf ve vergilerinin de müvekkili tarafından ödendiğini ileri sürerek, imalat bedeli ile ödenen masraf ve vergiler için şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, arsa sahibi İ. S. ile yüklenici kooperatif arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden sonra müvekkilinin söz konusu taşınmazdaki hisseyi arsa sahibinden devralarak arsa sahibinin haklarına halef olduğunu, davacının ise davalı kooperatiften burayı satın alarak kooperatifin hak ve vecibelerini devralmış olduğunu, davacının yüklenici olarak inşaatı tamamlayarak müvekkiline teslim etmesi gerektiğini, bedel talebinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu taşınmazla ilgili dava dışı S.S. B... Konut Yapı Kooperatifi ile arsa sahipleri İ. S.. ve M. T.. arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, sözleşmeye göre kooperatifin inşaat yapım işini üstlendiği, arsa sahibi İ. S.. taşınmazı daha sonra İ. Ö.. devrettiği, İ.. Ö.. ise taşınmazdaki 3240/5040 hissesini kooperatife, 300/5040 hissesini ise davalıya devrettiği, davalının arsa sahibi

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu taşınmazla ilgili dava dışı S.S. B... Konut Yapı Kooperatifi ile arsa sahipleri İ. S.. ve M. T.. arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, sözleşmeye göre kooperatifin inşaat yapım işini üstlendiği, arsa sahibi İ. S.. taşınmazı daha sonra İ. Ö.. devrettiği, İ.. Ö.. ise taşınmazdaki 3240/5040 hissesini kooperatife, 300/5040 hissesini ise davalıya devrettiği, davalının arsa sahibi

olduğunun taraflarca da kabul edildiği, kooperatifin taşınmaz üzerinde %5,80 seviyesinde tamamlanan inşaatın imalat bedeli ve yapı ruhsatına karşılık bedelini alarak 33 bağımsız bölümü davacıya devrettiği, böylelikle davacının kooperatifin cüz'i halefi durumuna geldiği ve kooperatifin sözleşmedeki yükümlülüklerinin davacıya geçtiği, buna göre davacının inşaatın yüklenicisi olarak imalat alacağını talep etmesi mümkün olmadığı gibi, sözleşmenin 6. maddesine göre, yüklenicinin sorumluluğunda olan yapı ruhsatı alınması için Belediye'ye ödediği harç ve vergileri talep etmesinin de mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3048, Karar No: 2012/1262, Tarih: 28.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3048 E.  ,  2012/1262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 126 ada 43 parsel sayılı 65958,24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan ve mülkiyet iddiasında bulunan yerlerden olmadığından söz edilerek hali arazi niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümüne yönelik olarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 126 ada 43 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 10.08.2010 tarihli rapor ve haritada (A) harfi ile gösterilen 8991,406 m2 yüzölçümündeki bölümün ayrı parsel numarası verilerek davacı ... adına, (B) harfi ile gösterilen 56966,83 m2 yüzölçümündeki bölümün ise tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 126 ada 43 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 10.08.2010 günlü rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 8991,406 m² yüzölçümündeki bölümü üzerinde tespit tarihinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılamada taraflar bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır. Hal böyle olunca taşınmazların tapuda kayıtlı olmadığı, menkul mal hükümlerine tabi olduğu, bu nedenlerle yanlar arasındaki uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği kuşkusuzdur. Ne varki; dosya içeriğine göre yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişisi Bayram Kaya'nın beyanları soyut nitelikte gerekçesiz olaylara dayanmayan sözlerden ibaret olduğu gibi dava konusu taşınmazın tespit tutanağı içeriği incelendiğinde hükme dayanak yapılan, keşifte dinlenen bilirkişi ve tutanak bilirkişi beyanları ile tespit tutanağı içeriği birbiri ile çeliştiği, bir başka deyişle kadastro tespitinde saptanan hukuksal olgu ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde tutanak bilirkişileri .... ile ... yapılan keşifte dinlenilmemiş, varsa nedenleri hüküm yerinde gösterilmemiş, taşınmaz hakim tarafından incelenip hakim gözlemi tutanağa yansıtılmadığı gibi taşınmazın güneyindeki yoldan sonra bulunan parseller belirlenmemiş, bu parsellerin tutanak örneği ve varsa dayanağı belgeler dosyaya getirtilmemiş, yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişi beyanları bu suretle denetlenmemiş, eksik inceleme ile hüküm kurma yoluna gidilmiştir.