muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12087, Karar No: 2024/2690, Tarih: 05.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12087 E.  ,  2024/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/171 Esas, 2021/1510 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda, Yargıtay(Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin kat maliki olarak bulundukları dava konusu Ankara ili, Çankaya ilçesi, ... Mahallesi, Mustafa Abdul Cemil Kırımoğlu Sokak No:5'te kain 6734 ada 8 (Eski 5291 ada 9 parsel) parsel sayılı taşınmazda bulunan binada 8 adet dairenin mevcut olduğunu, bu dairelerden fiilen zemin kattakilerin 80-90 m² civarında balkonsuz, 1. ve 2. kattakilerin balkonlu ve 110-115 m² civarında olduğunu, teras katta şu anda iki daire var ise de projeye göre tek dairenin mevcut olduğunu, daha sonra tadilat projesi ile alan aynı kalmakla birlikte iki eşit daire oluşturulduğunu, bu teras kattaki dairelerin m²lerinin 29,50 m² olduğunu, bu dairelerin büyüklükleri, değerleri, konumları, güneşten yararlanma oranları vb. birbirlerinden farklı olduğunu, ayrıca satın alma ve devir bedellerinin de birbirinden farklılık gösterdiğini, ancak tapuda her biri 3/24 arsa payına sahipmiş gibi gösterilerek tescil edildiğini, müvekkillerinin maliki oldukları bağımsız bölümlerin arsa paylarının yanlış hesaplandığını ve tapuya da bu şekilde tescil edildiğini, bu nedenle binadaki arsa paylarının yeniden düzenlenmesine ve buna göre malikler adına tapu iptal ve tesciline karar verilmesini dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın yapıldığı ve kat irtifakı/mülkiyetine geçildiği tarih itibarıyla bağımsız bölümlerin genişliği, konumları ile tüm nitelikleri dikkate alınarak arsa paylarının belirlenmiş olduğunu, düzeltilmesi gereken bir durum olmadığını, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.02.2016 tarihli ve 2013/978 Esas, 2016/195 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.02.2016 tarihli ve 2013/978 Esas, 2016/195 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda; somut olayda mahkemece dava konusu taşınmazda kat irtifakı ya da kat mülkiyetinin kurulduğu tarih belirlenmemiştir. Dava konusu ana taşınmazda tüm bağımsız bölümlere aynı arsa payının (3/24) verilmiş olması nedeniyle arsa paylarının verildiği dönemdeki gerçek değerleri ile orantılı olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. Dosyada mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Ayrıca bu değerlendirme kat irtifakı tesisi tarihi esas alınarak yapılmamıştır. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; kat irtifakının 1967 yılında kurulup bu zamana kadar itiraz edilmediğini, tüm giderlerin mevcut arsa paylarına göre ödendiğini, bilirkişi raporunun orantısızlığı tespit etmediğini, yeterli incelemeye dayanmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; 55 yıldır mevcut arsa paylarına itiraz olmadığını, kararın eksik araştırma ve inceleme neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; 55 yıldır mevcut arsa paylarına itiraz olmadığını, kararın eksik araştırma ve inceleme neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Mahkemece her ne kadar bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Davacıların malik oldukları bağımsız bölüme ait arsa payının kat irtifakı kurulduğu tarihte değeriyle doğru orantılı verilmediğini somut olarak ispat edemedikleri ve uzunca müddet mevcut arsa payına itiraz etmedikleri görülmüştür.

3.Somut olayda, alınan uzman bilirkişi raporunda değerlendirmenin kat irtifakı tesisi tarihine göre yapıldığına ilişkin hiçbir somut veri bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazda 1967 yılında kat irtifakının kurulduğu, 1967 tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 1967 yılında kat irtifakı kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmadığına göre, herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın BOZULMASINA,

Davalılar ... ve ...'tan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14974, Karar No: 2017/7963, Tarih: 20.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/14974 E.  ,  2017/7963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin sevk ve idaresindeki... plakalı araçla seyir halinde iken önüne kum yığını çıktığını, frene bastığını ancak duramayarak kazanın meydana geldiğini, müvekkilinin aracının pert olacak şekilde hasarlandığını, yol yapımında sol şeridi tamamen kaplayan kum yığınına ilişkin herhangi bir uyarı ve ikaz levhası belirlenen yere herhangi bir aydınlatma koymayan yol yapımını üstlenen firma olan davalının da kusurlu olduğunu, yollardan da Karayollarının sorumlu olduğunu, müvekkilinin davaya konu aracının 22.000,00 TL değerinde olduğunu, kaza sonrasında ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/14 D.iş sayılı dosyasında hasar tespiti yapıldığını, toplam hasar bedelinin 22.974,78 TL olarak belirlendiğini, aracın tamir süresinin 21 gün olacağı ve araçta kaza nedeni ile 5.000,00 TL değer kaybının bulunacağının belirlendiğini, mahkememizce yapılacak yargılama sonunda aracın hasarlı satılması sebebi ile uğranılan değer kaybı bedeli olan 14.000,00 TL'nin olay tarihi olan 17/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kaza nedeni ile araçtan mahrum kalınması nedeni ile işe geliş gidiş masrafları, araç kiralanması nedeni ile meydana gelen 1.680,00 TL'nin olay tarihinden itibaren kaza yerinden sanayiye araç çekim gideri olan 82,60 TL'nin olay tarihinden itibaren, tespit dosyası masrafı olan 588,80 TL'nin ve vekalet ücretinin olay tarihinden itibaren davalılardan tahsili ile müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti vekilinin ve davalı ... vekilinin ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçesinde özetle; davayı kabul etmediklerini, beyan ederek davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece; toplanan deliller, dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek 12.263.10 TL alacağın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...Ltd. Şti'den alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, davalı ... Müdürlüğünün davaya konu kazanın oluşumunda kusuru bulunmadığından davacının davalı ... Müdürlüğüne karşı açmış olduğu davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava davacının aracında meydana gelen hasar sebebi ile aracında oluşan değer kaybı, araç mahrumiyet bedeli, araç kiralama bedeli ve tespit masraflarının davalılardan tahsili talebinden ibarettir.

Dava davacının aracında meydana gelen hasar sebebi ile aracında oluşan değer kaybı, araç mahrumiyet bedeli, araç kiralama bedeli ve tespit masraflarının davalılardan tahsili talebinden ibarettir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; mahkemenin hükme esas aldığı kusur raporunun hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... Ltd. Şti ile davalı ... arasında dava konusu kazanın meydana geldiği yolda, yol yapımının yapılması yönünde sözleşme imzalandığı, sözleşmenin ilgili hükümleri gereğince davalı ...'nün yapılan işi denetleme yükümlülüğünün bulunduğu anlaşılmaktadır. Sözleşmenin ilgili hükümleri değerlendirilmeden yazılı olduğu şekilde ... yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlele davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23926, Karar No: 2013/13883, Tarih: 29.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23926 E.  ,  2013/13883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, bu yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, maddenin, "daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda", olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda uygulama yeri olmayan maddenin uygulanması ile hırsızlık suçundan eksik ceza tayini, yine sanığın Şereflikoçhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 11/02/2005 tarih ve 2004/135-24 sayılı ilamı ile kasıtlı suçtan mahkumiyetinin 5237 Sayılı TCY.nın 58/1-2-b madde ve fıkraları gereğince tekerrüre esas olması nedeniyle hükmolunan cezanın aynı maddenin 6.fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCY.nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş bulunmasına göre, aynı Yasanın 53/4. maddesi uyarınca sanık hakkında 53/1 maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCY.nın 53. maddesinin uygulanmasına “ ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8678, Karar No: 2013/9854, Tarih: 10.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8678 E.  ,  2013/9854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, mahkemece dinlenen tanık beyanları yeterli olmayıp, talep edilen uyuşmazlığa ilişkin dönemde davalı Kuruma verilmiş dönem bordrolarından kayden çalışması görünen diğer bordro tanıkları re’sen belirlenerek, beyanlarına başvurulmalı; bodro tanıkları bulunamadığı takdirde, aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı varsa işçilik hakları dava dosyası getirtilmeli, o davada dinlenilen tanıkların anlatımları ile işbu davada bilgi ve görgülerine başvurulan tanıkların beyanları arasında varsa çelişkiler giderilmeli; toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra, elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir

Kabule göre ise; dava dilekçesindeki talebe göre, hüküm altına alınmayan süre yönünden, avukatla temsil edilen davalılar lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekalet ücretine karar verilmesi ve kabul ret oranına göre yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan SGK Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8418, Karar No: 2013/11792, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/8418 E.  ,  2013/11792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 19.06.2008-22.02.2012 tarihleri arasında davalı ortaklık bünyesinde kabin memuru olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek fesih işleminin iptali ile işe iadesine, haksız ve geçersiz fesih sebebi ile boşta geçen sürelere ait dört aylık ücret ve diğer sosyal hak ve alacaklarının davalıdan tahsiline, yasal ihtara rağmen işe iade kararını uygulamaması halinde 8 aylık ücret ve sosyal hakların güvence altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının görev yaptığı süre içerisinde sık sık rapor alması, işlerin aksamasına, iş arkadaşlarının programlarında değişiklik yapılmasına sebebiyet vermesi nedeniyle iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece kabin memurunun yaptığı işin niteliği, davacının aldığı istirahat raporlarının işyeri hekimi tarafından yada işyeri dışında hekimler tarafından verilen raporların işyeri hekimi tarafından onayından sonra verildiğini, resmi kurum tarafından verilen sağlık raporlarının keyfi olmadığı, işyerinde her zaman mazereti olan çalışanların yerine göreve çağrılacak personelin bulunduğu, davacının iş akışını engellediği ispatlanamadığı, iş akdinin işveren tarafından geçersiz şekilde feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiğinin belirlenmesi, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile kanuni düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya kapsamına göre, davacı işçinin iş sözleşmesi, işyerindeki disiplinsiz davranışları, sık sık rapor alarak işi aksatması ve devamsızlık yapması gerekçesi ile feshedilmiştir. İşyeri dosyasına göre davacının çalışma süresince farklı tarihlerde çok sayıda istirahat raporu alıp mazeret izinleri kullandığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacının devamsızlığı mazerete dayandığından sözleşmenin feshi için haklı neden oluşmamışsa da, davacının devam edegelen devamsızlıkları, davacının yaptığı görev de dikkate alındığında, işyeri düzenini bozacak mahiyette olup, bu haliyle iş sözleşmesinin sürdürülmesi işverenden beklenemez. Davacının eylemleri haklı fesih kabul edilebilecek nitelikte değilse de geçerli fesih sebebi oluşturacağından, davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 77,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 21.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.