muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/82, Karar No: 2018/12639, Tarih: 07.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/82 E.  ,  2018/12639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kadın tarafından Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi uyarınca açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası olup, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına dair verilen hüküm, Dairemizin 20.01.2016 tarih ve 2015/11812 esas, 2016/1032 karar sayılı ilamı ile "sözlü yargılama ve hüküm için yeni bir duruşma günü tayin etmeden davalının yokluğunda, tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 184. ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmüne aykırı karar verildiği" gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bu sefer, duruşma günü, davalı erkeğin bilinen adresi olan "... mah. 3212 sok. No:66 .../..." adresine tebliğe çıkarılmış, ancak davalının taşındığından bahisle tebligat iade dönmüş, mahkemece bunun üzerine yeni duruşma gününün davalının mernis adresine tebliğ edilmesine karar verilmiş, evrak davalının mernis adresi olan "... mah. 3275 sok. No:8 .../..." adresinde Tebligat Kanunu 21/2. maddesi uyarınca mahalle muhtarına tebliğ edilerek davalının katılmadığı iş bu celse mahkemece esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi, bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Somut olayda, davalının bilinen adresi ile mernis adresi farklıdır. Mernis adresine öncelikle mernis adresi şerhi düşülmeden normal tebligat çıkarılması gerekirken doğrudan mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle 21/2. uyarınca tebligatın çıkarılmış olması davalıya yapılan duruşma günü tebliğini usulsüz kılar.

Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m.184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede (Tebligat Kanunu m.9) belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir (HMK m.186/1). Hakim, Türk Hukuku'nu re'sen uygular (HMK m.33). Mahkeme, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013 Tarih, 2013/802 Esas ve 2013/347 Karar). Mahkeme, davalıya tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 184 ve 186 maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadan hüküm vermiştir. Bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.11.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/3302, Karar No: 2014/6515, Tarih: 03.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3302 E.  ,  2014/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.09.2012 gün ve 2011/451-2012/984 sayılı kararı bozan Daire’nin 04.11.2013 gün ve 2013/3415-2013/19571 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, perakende satış faaliyetinde bulunan müvekkilinin bir kısım emtiayı depolanması amacıyla davalıya teslim ettiğini, davalının "depoda bulunan müvekkiline ait emtianın sel baskını nedeniyle hasarlandığını, sigorta muafiyetinin mahsubu ile 138.365,00 USD'yi 15.12.2009 tarihli bir çek düzenlemek suretiyle ödeyeceklerini" sözlü ve yazılı beyan etmesine rağmen bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait 401 kap emtianın zayi olduğunu, mücbir sebep niteliğindeki sel felaketi nedeniyle iade yükümünü yerine getiremeyen müvekkiline bir kusur yüklenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bir zararın olup olmadığı, var ise miktarı, sel baskınının mücbir sebep sayılıp sayılmayacağının tespiti için keşfen bilirkişi incelemesine karar verildiği, verilen kesin süreye rağmen davacının geçerli bir mazeret bulunmaksızın keşif yolluğu ve bilirkişi ücretlerini yatırmadığı, talep edilebilecek hasar tutarının ve davalının hasardan sorumluluğunun belirlenmesinin ancak keşif ve bilirkişi incelemesi ile mümkün olabileceği, davacının bu hususları ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 04.11.2013 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13547, Karar No: 2016/3764, Tarih: 29.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/13547 E.  ,  2016/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı vekilleri Av. ... ve ...'ya ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekillerine süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 29.02.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/8887, Karar No: 2008/10477, Tarih: 14.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8887 E.  ,  2008/10477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit, tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler, 5500 m2 yüzölçümlü taşınmazın mesaha tashihi için asliye hukuk mahkemesine dava açtıklarını ve açılan davanın red edildiğini, ancak yapılan keşif sırasında genişlemesi talep edilen yer ile birlikte 5500 m2'lik bölümünde yerinin ve ... sayılmayan alanda kaldığının belirlenmesine rağmen 5500 m2'lik kısma yönelik karar verilmediğini; ... Yönetiminin tapunun uygulama kabiliyetinin olmadığını ileri sürdüğünü, bu nedenle mevcut tapunun sınırlarının belirlenmesi ve tespiti talebi ile dava açmışlardır. Birleştirilen mahkemenin 20011259 sayılı dosyası ile ... Yönetimi davacı gerçek kişiler ile ... ..., ... ..., ... ... ve ... ...'i taraf göstererek davacıların dayandığı 5500 m2'lik tapunun uyduğu taşınmazın ... sayılan yerlerden olması nedeni ile tapu kaydının iptali ve ... vasfı ile ... adına tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece davacı gerçek kişilerin davasının reddine, ... Yönetiminin davasının kabulü ile dava konusu Cilt no: A9, Sayfa: 5, A46, no 45'te davacıların murisi ... ... ve ... ... adına kayıtlı 5500 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tapu kaydının iptaliyle ... vasfı ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava tapunun yerinin tespiti ve tapu iptali tescil davası niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinden önce ... kadastrosu ve genel arazi kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman ... bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada ... sayılan yerlerden olduğu, % 45-50 eğimli olup üzerinde 40-45 yaşlı ... ile alt tabakada ... gülü,eğrelti otu vb. gibi ... florası bulunduğu, bu hali ile taşınmazın tam kapalılığa sahip ... niteliğinde olduğu ve aynı nitelikteki taşınmazlarla çevrili olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 14/07/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5509, Karar No: 2023/1859, Tarih: 29.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5509 E.  ,  2023/1859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, dava konusu 2419 ada 29 parsel sayılı taşınmaz Hazine adına kayıtlı iken 10/10/2018 tarih ve 21199 yevmiye numarası ile 5737sayılı Vakıflar Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca tapuda resen ... Evvel Vakfı adına tescil edildiğini, taşınmazın Vakfı adına tesciline neden olan ve kültür varlığı olarak değerlendirilen bahçeli evin şu anda mevcut olmadığını, dolayısıyla 5737 sayılı yasanın 30. maddesi ve yönetmeliğin 178. maddesinde aranan koşulların davalı yararına gerçekleşmediğini ileri sürerek, davalı adına olan kaydın iptali ile Hazine adına tescile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazın üzerinde evin şu anda bulunmamasının taşınmazın öncesinde vakıf malı olduğu gerçeğini değiştirmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli, 2019/130 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararı ile; 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 30. maddesi koşullarının oluştuğu, davalı adına yapılan tescil işleminin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 5737 sayılı Kanunu'nun 30.maddesi gereğince 10.10.2018 tarih ve 21199 yevmiye nolu işlemle ... Evvel Vakfı adına tescil edildiğini, ancak 5737 sayılı Kanunu'nun 30.maddesi ve Vakıflar Yönetmeliğinin 178.maddesi şartlarının gerçekleşmediğini, bu nedenle yapılan tescil işleminin hatalı olduğunu, taşınmaz üzerinde kültür varlığı kabul edilen bahçeli ahşap evin günümüzde mevcut olmadığını, ayrıca davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 16.06.2022 tarihli, 2021/502 Esas, 2022/969 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın kadastro neticesinde dava dışı kişiler adına kayıtlı iken gaip olduklarının anlaşılması nedeniyle 2014 yılında İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24/06/2015 tarihinde kesinleşen kararına binaen Hazine adına tescil edildiği, ardından ...'nün Vakıflar Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca Abdulhamit Evvel Vakfı adına tescil istemli yazısı gereğince, taşınmazın 10/10/2018 tarihinde anılan vakfı adına tescil edildiği, mahkemece yapılann keşifte taşınmazın halen boş arsa niteliğinde olduğunun anlaşıldığı, Vakıf yoluyla meydana gelip de her ne suretle olursa olsun Hazine veya başka kamu kurumlarının mülkiyetine geçmiş olan vakıf kültür varlıklarının mazbut vakfına devrolunacağı, (5737 SY mad.30, Vakıflar Yönetmeliği mad.178) ,yine yönetmeliğe göre, kültür varlığının vakıf yoluyla meydana geldiğinin tespiti vakfiyeler, tapu kütüğündeki kayıtlar, kadastro tespit evrakı, fermanlar, beraatlar, atik senetler vb. belgeler ile ispatlanabileceği,kültür varlığı olarak kabul edilen binanın hali hazırda bulunmamasının önemsiz olduğu, esas olanın taşınmazın vakıf yoluyla meydana gelmiş olması ve bunun sayılan belgelerden birisiyle ispatlanması olduğu,1956 yılına ait tesis kadastrosu tespit tutanağında taşınmazın vasfının "bahçeli ahşap ev" olarak belirlendiği ve Abdulhamit Evvel Vakfı'na ait olduğu hususunun şerh düşüldüğü, bu haliyle vakfa iade işleminde yasaya aykırılık bulunmadığı, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı,dava konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açık olduğundan ilk derece mahkemesince dava konusu taşınmazın dava tarihi itibari ile keşfen tespit edilen değeri üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde de isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 5737 sayılı Yasa'nın 30. maddesi ile “Vakıf yoluyla meydana gelip de, her ne suretle olursa olsun Hazine, belediye, özel idarelerin veya köy tüzel kişiliğinin mülkiyetine geçmiş, vakıf kültür varlıkları mazbut vakfına devrolunur.” hükmüne, Yönetmeliğin 178. maddesinde ise “(1) Vakıf yoluyla meydana gelip de her ne suretle olursa olsun Hazine, belediye, özel idarelerin veya köy tüzel kişiliğinin mülkiyetine geçmiş vakıf kültür varlıkları tapu sicil müdürlüğünce mazbut vakıfları adına tescil edilir. (2) Vakıf yolu ile meydana gelen kültür varlıklarının tespiti; vakfiyeler, vakıf veya tapu kütüklerindeki kayıtlar, kadastro tespit evrakı, fermanlar, beratlar, atik senetler, yoklama kayıtları, kitabeler, tarihi kayıtlar, müze kayıtları, tescil kayıtları ile mülkname, temessük, tefviz, hazine-i hassa, mütevelli, mültezim, sipahi senetleri gibi belgelerden biri veya birkaçı ile yapılır. (3) Eserin vakıf yoluyla meydana gelmiş vakıf kültür varlığı olduğunun ikinci fıkrada belirtilen belgelerle tespiti halinde bölge müdürlüğünün talebi üzerine mazbut vakıfları adına tescili yapılır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/19912, Karar No: 2011/20608, Tarih: 07.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/19912 E.  ,  2011/20608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 213 SK.nun 359/b-1, 765 s. TCK.nun 80. maddeleri gereği 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17313, Karar No: 2023/13853, Tarih: 05.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17313 E.  ,  2023/13853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/882 E., 2023/431 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... Marine Gemi Yapım Sanayi ve Deniz Taşımacılığı İşletmesi AŞ (... Şirketi) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin asıl işveren davalı ... Şirketi işyerinde alt işveren davalı ... İnşaat ve Gemi San. ve Tic. Ltd. Şti. (... Şirketi) işçisi olarak 20.09.2005-12.02.2012 tarihleri arasında işletme müdürü sıfatıyla çalıştığını ve ... sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile aylık ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacının diğer davalı Şirketin ortağı olduğunu, diğer davalı ... Şirketinin ekonomik zorluk yaşaması sebebiyle çok sayıda işçinin Şirkete karşı dava açtığını, 2007 yılı öncesindeki dönemler yönünden sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... Şirketi usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.12.2017 tarihli ve 2013/1524 Esas, 2021/765 Karar sayılı kararı ile; davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları doğrultusunda 20.09.2005-09.02.2010 ve 10.02.2010- 12.02.2012 tarihleri arasında davalı ... Şirketine ait işyerinde 5.000,00 TL ücret ile çalıştığı, ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Şirketi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç