muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/82, Karar No: 2023/1427, Tarih: 15.05.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar etmiş, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesinin sözleşmeye güvenilerek yapılan ve gerçekleşen zararları görmezden gelerek hatalı bir değerlendirme yaptığını ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kiralanana yapılan giderlerin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Sözleşmede aksine hüküm bulunmaması halinde, kiracı kural olarak kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu imalatlardan alınıp götürülmesi mümkün olmayanların yapıldıkları tarihler itibariyle bedellerini, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 414 üncü maddesinde düzenlenen “vekaletsiz iş görme” hükümlerine göre kiraya verenden isteyebilir. Yerleşik Yargıtay uygulaması da, sözleşmede aksine hüküm bulunmadıkça, kiracının, kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu imalatların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek bedeli isteme hakkı olduğu yönündedir. Yapıldıkları tarihinin ispatlanamaması halinde, zorunlu ve faydalı imalatların sözleşmenin başlangıcında yapıldığı kabul edilir.

2. Sözleşme ile bu imalatların kiraya verenden talep edilemeyeceği ya da kiraya verene terk edileceği kararlaştırılabilir. Bu kararlaştırma, tüm kira süresi bakımından geçerli olacağından; erken tahliye durumunda kiracı, kalan süre ile orantılı olarak kiralanana yaptığı sökülüp götürülemeyen faydalı ve zorunlu imalatların bedellerini talep edebilecektir.

3. Bunun yanı sıra 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi uyarınca hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Islah yolu ile talep genişletilebilirse de davaya yeni talep (dava) eklenemez.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen diğer gerekçelere ve özellikle davacı vekilinin dava dilekçesinin talep sonucu kısmında ve ön inceleme duruşmasında açıkça yapılan harcama bedellerinin iadesini talep etmiş olmasına, her ne kadar fesihten kaynaklı zarar talebi şeklinde açıklamada bulunmuş ise de söz konusu talebin haksız fesihten kaynaklı tazminat talebi değil yukarıda da açıklandığı üzere vekaletsiz iş görmeden kaynaklı alacak olarak değerlendirilmesi gerektiği ve hukuki nitelendirme hakime ait olmakla zarar nitelendirmesinin bağlayıcı olmadığı, dolayısıyla talep sonucunda bahsedilmeyen ve davanın açılışında ayrıca harçlandırılmayıp kısmen de olsa talep edilmeyen kar kaybı tazminin ıslah yolu ile davaya eklenemeyeceğine dair Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinin yerinde bulunduğunun anlaşılmasına göre, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14856, Karar No: 2015/17320, Tarih: 14.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/14856 E.  ,  2015/17320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/31152

MAHKEMESİ : Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2011

NUMARASI : 2010/165 Esas, 2011/520 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tapu sicil müdürleri olan sanıklar Ö.. Y..'ın oniki, A.. G..'ın bir ve tapu sicil memuru sanık M.. Y..'nın ise onüç kalem olmak üzere görevleri kapsamında bulunan işlemleri görev gereklerine aykırı şekilde yapmak suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda, bu işlemlerden mağdur olan kişi ya da kişiler belirlenip dinlenmeden, görev gereklerine aykırılık ya da ihmal ve gecikme bulunup bulunmadığı varsa bunun sonucunda objektif cezalandırma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği saptanmadan, çözümü özel ve teknik bir bilgiyi gerektirmeyen hakimlik mesleğinin gerektirtiği genel ve hukuki bilgi ile çözümü olanaklı olan suç vasfının tayini ile atılı suçun oluşup oluşmadığını belirleme görevinin mahkemeye ait olduğu gözetilmeksizin CMK'nın 63/1. maddesine muhalefet edilerek bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılıp rapor içeriği de esas alınarak oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19663, Karar No: 2018/3278, Tarih: 16.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/19663 E.  ,  2018/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı ... adına dava dilekçesi ve tensip zaptı birlikte sakin olduğu şerhi verilerek ve yeğeni olduğu belirtilmek suretiyle ... imzasına tebliğ edilmiş olup, adı geçenin tebligatın yapıldığı 11.04.2006 tarihi itibariyle davalı ... ile aynı çatı altında ikamet edip etmediği zabıta ve ilgili mahalle muhtarlığı aracılığıyla araştırılarak buna ilişkin tutanakların dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22208, Karar No: 2014/5528, Tarih: 12.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22208 E.  ,  2014/5528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ordu Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.7.2013

NUMARASI :Esas no:2012/28 Karar no:2013/565

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, velayet, diğer taraf yararına hükmedilen tazminatlar, tedbir ve yoksulluk nafakası ile çocuk için takdir edilen tedbir ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur durumları, paranın alım gücü, kişilik haklarına saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut menfaatlerin kapsamına göre davalı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik şartlarına göre davalı eş için takdir edilen yoksulluk ve çocuk için tayin edilen iştirak nafakası fazladır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarlara hükmedilmesi gerekir. Bu hususun nazara alınmaması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.03.2014 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2011/23257, Karar No: 2014/6994, Tarih: 08.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/23257 E.  ,  2014/6994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/245934

Mahkeme : MANİSA 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 25/03/2009 - 2008/662 esas ve 2009/109 karar.

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7097, Karar No: 2025/1138, Tarih: 13.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/7097 E.  ,  2025/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, fuhuş

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Katılan mağdure vekilinin kanunen talepte bulunma hakkı bulunmadığından, vaki duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuk hakkında fuhuş suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle katılan mağdurenin ruh sağlığının sanık ve suça sürüklenen çocuğun eylemleri nedeniyle bozulduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile hükümler kurulduğuna, katılan mağdure beyanları, iç beden muayene raporu, HTS kayıtları ve teşhis tutanakları nazara alınarak sanık ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken beraat hükümleri kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8098, Karar No: 2008/10276, Tarih: 15.10.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/8098 E.  ,  2008/10276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülkiyeti Hazineye ait 1061 parsel sayılı taşınmaza davalının haksız olarak yapılanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu yerler için ecrimisil ödediğini, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere haksız olarak davalının yapılanmak suretiyle elattığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.645.00.-YTL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11017, Karar No: 2016/8445, Tarih: 14.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11017 E.  ,  2016/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine 02.07.2014 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince doğrudan yapılan tebliği usulsüz olduğundan tebliğnamedeki ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, öğrenme üzerine sanığın hükmü yasal süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Sanığın “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanığın “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle, sanığın düzenlediği iddia olunan 2010 takvim yılına ait fatura asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, fatura asıllarından yeter sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmeden hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12125, Karar No: 2017/4881, Tarih: 24.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/12125 E.  ,  2017/4881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3568 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Ankara Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Odası Başkanlığının davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11790, Karar No: 2013/7198, Tarih: 25.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/11790 E.  ,  2013/7198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

03.03.2011 tarihli hakim havalesi taşıyan dilekçesi ile orman idaresi temsilcisinin temyiz isteminde bulunması nedeniyle TCK'nin 260/1. maddesine göre suçtan zarar gören orman idaresinin hükmü temyizde hakkı bulunduğu gözetilerek, şikayetçi idare temsilcisinin katılma niteliğindeki bu talebi ile ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi hükmü uyarınca şikayetçi orman idaresinin katılan, temsilcisi ... ’nın katılan temsilcisi olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonuç düzenlenen orman bilirkişi raporunda suça konu yerin gizli memleket haritasında beyaz renkli, üzerinde orman örtüsü bulunmayan alanlar içinde kaldığının bildirilmiş olmasına karşın, aynı raporda dava konusu yerin amenajman haritasında OT rumuzu ile gösterildiğinin belirtilmiş olmasına göre; söz konusu çelişki dikkate alınarak ilk keşifte uygulanmayan hava fotoğrafları da temin edilerek harita ve orman tekniğinden anlayan bilirkişiler marifetiyle imzacı tanıklardan en az birinin hazır bulundurulması suretiyle yapılacak keşifte dava konusu yerin devlet ormanı sayılan yerlerden olup olmadığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2582, Karar No: 2024/9388, Tarih: 03.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2582 E.  ,  2024/9388 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/27 E., 2024/52 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/696 E., 2022/663 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından hükmün tamamı yönünden; davalı kadın vekili tarafından ise tedbir nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince, davacı erkeğin açtığı boşanma davasının reddine karar verilmiş, kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş ve karar taraf vekillerince temyiz edilmiş ise de; dosya temyiz aşamasında iken tarafların Ankara 8. Aile Mahkemesinin 2024/641 Esas, 2024/720 Karar ve 21.10.2024 tarihinde kesinleşen kararı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, bu sebeple temyize konu eldeki davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.