muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3608, Karar No: 2020/7617, Tarih: 23.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/3608 E.  ,  2020/7617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

1-Sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan (asıl dosya) verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında...Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13/01/2010 tarihli, 2010/12 Esas sayılı iddianamesi ile 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davası ile 19/04/2011 tarihli ve 2011/186 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan açılan davanın birlikte yapılan yargılaması neticesinde mahkemenin 28/02/2012 tarihli, 2011/119 Esas ve 2012/73 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında beraat ve davanın reddi kararları verildiği, katılan vekilinin temyiz talebi üzerine Dairemizin 22/03/2018 tarihli, 2016/2589 Esas ve 2018/2526 Karar sayılı ilamı ile katılan vekilinin temyiz talebinin sanık hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğu kabul ederek bozma kararı verildiği, davanın reddi kararının temyiz incelemesine konu yapılmadığı ve kesinleştiği, bozma ilamından sonra sanık hakkında davanın reddi kararına dayanak dava yönünden yeniden hüküm kurulduğu, verilen bu kararın “yok hükmünde” olduğu ve temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın bu yönüyle incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan (birleşen dosya) verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı "09/09/2011" tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9735, Karar No: 2012/8995, Tarih: 20.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/9735 E.  ,  2012/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ... 1 Nolu Şubenin faaliyet alanında bulunan .... Genel Müdürlüğü işyerinde, 08.10.2007 tarihinde yapılan delege seçimlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Sendika’nın ... 1 Nolu Şubesi’nin faaliyet alanında bulunan .... Genel Müdürlüğü işyerinde, Şubenin olağan genel kurulunu oluşturacak delegelerin seçiminin 08.10.2007 tarihinde Tüzük ve Yönetmeliğe aykırı ve usulsüz olarak gerçekleştirildiğini, delege seçimlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı sendika, davacının şube genel kuruluna katılacak delege seçimin delege adayı olarak katıldığı ve kaybettiğini, bu nedenle delege seçimlerine itiraz ettiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile Sendika’nın ... 1 No'lu Şubesi’nin faaliyet alanında bulunan .... Genel Müdürlüğü işyerinde 08.10.2007 tarihinde yapılan delege seçimlerinin iptaline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Şube olağan genel kurulunu oluşturacak delege seçiminin iptalinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu delege seçimi, ... 1 No'lu Şubesi’nin genel kuruluna yönelik olup söz konusu genel kurul 03.11.2007 tarihinde yapılmıştır. Genel kurulun iptali için süresinde dava açılmadığı ve kesinleştiği anlaşılmakla, davacının delege seçimlerinin iptaline ilişkin bu davasının pratik bir değeri kalmadığından, davanın sonuçlandırılmasında hukuki yararı bulunmadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17618, Karar No: 2014/20932, Tarih: 10.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/17618 E.  ,  2014/20932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak kişinin bilinen en son adresine yapılması gerektiği cihetle, sanık ...'ın duruşmada en son adresi olarak bildirdiği "...Beldesi ... Mahallesi ... Sokak No:33 ..." adresi yerine "... Mahallesi... Sokak No:27 İç Kapı No:...." adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2 maddesine göre yapılan tebliğ usulsüz olması nedeniyle, sanığın 15.02.2013 havale tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6966, Karar No: 2022/2710, Tarih: 04.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6966 E.  ,  2022/2710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.01.2020 tarih ve 2019/267 E- 2020/92 K. sayılı kararın davalılar şirket ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.04.2021 tarih ve 2020/1149 E- 2021/850 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, ortak olunmadığının tespiti ve ödenen paranın iadesi istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve bu karara karşı davalı şirket ve davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Davacı vekili ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmamıştır. Bölge adliye mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmamış, yani yeni bir karar verilmemiş, davalı şirket ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bu durumda ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etme hakkı bulunmamaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurma hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın temyiz hakkı bulunmadığından davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6604, Karar No: 2012/7205, Tarih: 21.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/6604 E.  ,  2012/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 30.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisi "...oğlu ..."in paydaş olduğu 2743 ve 2750 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında murisin baba adının "..." olarak yazıldığını ileri sürerek, baba adının "..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya içerisinde bulunan dava konusu 2743 ve 2750 parsel sayılı taşınmazların tutanak suretlerinin incelenmesinden, dava konusu taşınmazların 1953 yılında yapılan tapulaması sırasında Eylül 288 tarih 110 no'lu tapu kaydı ile ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya ait olduğu, 40 sene önce aralarında yaptıkları rızai taksimle taşınmazların ...'e düştüğü, ...'in de 30 sene kadar önce ölümü ile evlatları ... ve ...'ye kaldığı belirtilmek suretiyle tespit yapıldığı anlaşılmıştır. ...'un nüfus aile kayıt tablosunun incelenmesinden ise; babasının ..., annesinin ... olduğu, ...'un kardeşi olduğu belirtilen ...'nün babasının ..., annesinin ise Anşa olduğu anlaşılmıştır. Görüldüğü gibi, dava konusu taşınmazların edinme nedeninde ... ve ...'un kardeş oldukları belirtilmekte ise de, nüfus aile kayıtlarına göre kardeş değillerdir. Mahkemece açıklanan bu çelişki giderilmemiş, eksik inceleme ve soruşturma ile karar vermiştir.

Hal böyle olunca mahkemece yapılması gereken iş; mülkiyet nakline yol açmamak için yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde araştırma ve soruşturma yapılarak tapulama tutanaklarında yazılı edinme nedeni ile nüfus kayıtları arasında irtibat kurulmak suretiyle açıklanan çelişki giderilmeli, davacının murisi "...oğlu ..." ile tapu kayıt maliki "... oğlu ...

..."in aynı kişi olup olmadığı kesin olarak saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6371, Karar No: 2019/5103, Tarih: 11.06.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6371 E.  ,  2019/5103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ... ve ...’ya yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nin 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adlarına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nin 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15488, Karar No: 2011/18008, Tarih: 24.10.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/15488 E.  ,  2011/18008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kovuşturma evresinde dinlenilen tanıklara CYY 53. maddesinde düzenlenen hususlar hatırlatılmadan ifadelerinin alınması,

2- 15.07.2005 tarihli olay tutanağında, sanığın polis merkezinde mağduru görevli polis memurlarına göstererek; "bunun ölümü benim elimden olacak biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinin belirtilmesi karşısında, tutanak tanıkları ... ve ...'ın kovuşturma evresinde alınan ifadelerinde sanığın tehdit sözlerinin "ölümle tehdit değil de adi tehdit kastıyla söylenen sözler olduğu" yönündeki beyanları açıklattırılıp basit tehdit sözlerinin ne olduğu sorulmadan, tutanak kendilerine okunup çelişkiler giderilmeden eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3848, Karar No: 2007/8250, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/3848 E.  ,  2007/8250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın açılmamış sayılmasına, karşı davanın kısmen kabulüne ve ksımen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı avukatı vekil tayin ettiğini, davalı avukatın takip ettiği davadaki lehine olan belgeleri mahkemeye ibraz etmediğini, karşı tarafın avukatı ile anlaştığını ve aleyhine çalıştığını tahmin ettiğini davalıya fazladan 2.800,00 YTl. ödediğini, davalının azle rağmen bu parayı iade etmediğini ileri sürerek 2.800,00 YTL.nın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının gönderdiği paraların davacı ve davacının şirketleri adına takip ettiği işler için harcandığını, davacının vekalet ücretini ödemediğini savunarak davanın reddini dilemiş,karşı dava olarak da 2.800.00 YTL.nın tahsilini ile davacının haksız şekilde kendisini azlettiği gibi kendisini karşı tarafın avukatı ile anlaşıp kendisi aleyhine çalıştığı şeklinde itham etmesi nedeniyle manevi yönden de zarar gördüğünü ileri sürerek 10.000.00 YTL. manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın açılmamış sayılmasına, karşı davada ise kişilik haklarına saldırı bulunmadığından manevi tazminat isteğinin reddine, 2,412,35 YTL. vekalet ücreti ve masrafların davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı-karşı davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; davalı-karşı davacı karşı davasında, davacı-karşı davalının kendisi aleyhinde sarf ettiği sözler

2007/3848 -8250

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı-karşı davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; davalı-karşı davacı karşı davasında, davacı-karşı davalının kendisi aleyhinde sarf ettiği sözler

2007/3848 -8250

ve ithamlardan dolayı kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Kişisel yararları zarara uğrayan bir kimsenin manevi tazminat isteyebilmesi için işlenen eylem yönünden bu zararın doğmuş olması gerekir. Yasaların tanıdığı şikayet hakkının kullanılması veya davanın açılmasından ibaret olan eylemlerde manevi tazminat koşullarının oluşmadığı izahtan varestedir. Ancak dava açma hakkını veya şikayet etme hakkını kullanan kişininde bu hakkını kullanırken yasal sınırlar içinde hareket etmesi, bu bağlamda karşısındakinin kişilik haklarını ihlal etmemesi zorunludur. Dava konusu olay değerlendirildiğinde, davacı- karşı davalının dava dilekçesinde, davalı karşı davacı avukatın takip ettiği davalarda lehine olan belgeleri mahkemeye sunmadığını belirtmesi ve karşı tarafın avukatı ile anlaştığını ve aleyhine çalıştığını beyan ettiği göz önüne alınıp, davalı-karşı davacıya gönderdiği 31.5.2000 tarihli ihtarda davalı-karşı davacıyı azilnameye cevap vermeyecek derecede cesaretsizlikle suçlaması birlikte değerlendirildiğinde davacı-karşı davalının dava açma hakkını kullanmaktan öteye davalı-karşı davacının kişilik haklarına saldırı amacında bulunduğu anlaşılmaktadır. Sarfedilen bu sözler ve ithamlar davalı avukatın kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmaktadır. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek, davalı-karşı davacı yararına takdir edilecek uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle bu kalem isteğin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacı-karşı davalının temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 130.90 YTl.nın davalıdan alınmasına, davacının peşin harcınınistek halinde temyiz edene iadesine, 11.6.2007 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı vekili olan davalı avukatın, takip ettiği davalarda lehine olan belgeleri ve adres değişikliğini mahkemelere bildirmediğini, bu nedenlerle zarara uğradığını öne sürerek, 2.800.000.000 Tl. maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiş, karşı davasında davacının davada verdiği dilekçede kullandığı sözcüklerle manevi değerlerine haksız saldırıda bulunduğunu ileri sürerek 10.000.000.000 TL. manevi tazminatın hüküm altına alınmasını istemiştir.