muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2107, Karar No: 2015/1991, Tarih: 30.09.2015

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Yapılan işlerin, üretimin eşit parçası şeklinde değerlendirilmesi her iki işin aynı veya benzer işler olduğu anlamına gelmez. Aksi halde çoğunluk görüşünde de hatalı şekilde belirtildiği gibi bir makinenin bakım ve onarımıyla uğraşan bir teknisyenin o makineyi çalıştıran işçi ile aynı işi yaptığına hükmetmek gerekir. Oysa bir makinenin bakım ve onarım işiyle o makinede çalışmanın tamamen farklı işler olduğu izahtan varestedir. Alt işverenlik sözleşmesine konu olan jeneratör, kömür değirmeni, kömür kırıcısı, buhar kazanı, türbin, konveyör ve motor ile elektrik ve su tesisatının bakım ve onarımı asıl işin bir parçası olsa da elektrik üretim işi olarak değerlendirilemez. Anılan makinelerin bakım ve onarımı olmadan elektrik enerjisi üretilemeyeceğini söylemek ve bu işi üretim işi gibi değerlendirmek hatalıdır. Bir makinenin veya aracın imal, bakım, tamir ve onarımı ile bunun üretim amacıyla kullanımı birbirinden tamamen farklı konulardır. Örneğin, işyerinde bulunan buhar kazanını imal eden usta ile kazanın tamir ve onarımını yapan usta, bu kazana sürekli kömür atarak belli basınçta buhar elde eden ve bunu türbine gönderen işçinin görevi birbirinden ayrıdır.

İşyeri veya iş sözleşmesi devrinin muvazaa olarak değerlendirilemeyeceği

Doktrinde farklı görüşler bulunmakla birlikte ihaleyi kazanamayan bir alt işverenin kendi işçilerini ihaleyi kazanan işverene devretmesi işyeri veya iş sözleşmesi devri olarak değerlendirilmelidir. Doğal gibi görünen husus ihaleyi kaybeden alt işverenin tüm işçilerini alarak asıl işverene ait işyerinden ayrılması ve işçilerini kendi işyerine götürmesidir. Alt işverenin kendi işyerinin asıl işverenin işyerine yakın olması durumunda alt işveren bünyesinde çalışan işçiler açısından önemli bir sorun yoktur. Ne var ki alt işverenin kendi işyeri bir başka ilde veya uzak yerde ise çalışanlar için iş koşullarının ağırlaması açısından ciddi bir sorun bulunmaktadır. Uygulamada bir işyerinde çalışan işçilerin önemli nedenler olmadığı sürece çalışma yerini değiştirmek istemedikleri görülmektedir. İşte çalışma ve sosyal hayatın gerçeklerine uygun olan durum da budur. Alt işverenin işyerinin başka il veya uzak yerlerde olması durumunda işçiler evlerini ve çocuklarının okullarını işyerine yakın yere taşımak zorunda kalacaktır. Bu açıdan bakıldığında iş sözleşmesinin veya işyeri devrinin işçiler lehine olduğu görülecektir. İşyeri veya iş sözleşmesinin birden fazla devri halinin muvazaa oluşturacağına dair herhangi bir hukuksal ve yasal bir düzenleme bulunmamaktadır.

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/12376, Karar No: 2010/7804, Tarih: 28.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12376 E.  ,  2010/7804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 09/01/2007 gününde verilen dilekçe ile karşılıklı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili ile davacı-karşı davalılar taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı-karşılık davalıların tüm, davalı-karşılık davacı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı-karşılık davacı ...’ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; 28.06.2006 günü gerçekleşen dava konusu ilk olayın gelişim biçimi, davacı-karşılık davalılardan ...’ın çöp döktüğü yerin davalı-karşılık davacı ...’ın evine yakınlığı nedeniyle uyarılmasına sövme ile karşılık vermiş olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde bu olay nedeniyle davalı-karşılık davacı ... yararına takdir edilen 2.000,00 TL manevi tazminat azdır. Yerel mahkemece adı geçen yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

Dava konusu olayda; 28.06.2006 günü gerçekleşen dava konusu ilk olayın gelişim biçimi, davacı-karşılık davalılardan ...’ın çöp döktüğü yerin davalı-karşılık davacı ...’ın evine yakınlığı nedeniyle uyarılmasına sövme ile karşılık vermiş olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde bu olay nedeniyle davalı-karşılık davacı ... yararına takdir edilen 2.000,00 TL manevi tazminat azdır. Yerel mahkemece adı geçen yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

b-26.1.2007 günü gerçekleşen ikinci olayın davacı-karşılık davalılardan ...’ın yine aynı yere çöp dökmesi nedeniyle başlamış olması ve yukarıda gösterilen ilkeler gözetildiğinde bu olay nedeniyle davacı-karşı davalı ... yararına takdir edilen 2.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Yerel mahkemece, adı geçen yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

c-Davacı-karşılık davalıların manevi tazminat istemine konu olan olay 26.01.2007 günü gerçekleşmiş olduğu halde bu olay nedeniyle kabul edilen manevi tazminatlara 26.08.2006 gününden itibaren faiz yürütülmüş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalı-karşılık davacı ... yararına 3.000,00 TL, davacı-karşı davalı ... yararına 1.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak ve faiz başlangıcındaki yanlışlık giderilmek suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2/a) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasında davalı-karşılık davacı ... yararına manevi tazminat takdirine ilişkin B-a nolu bendinde yer alan “...2.000.00...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...3.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; (2/b ve c) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı-karşılık davalı ... yararına manevi tazminat takdirine ilişkin hüküm fıkrasının A-a nolu bendinde yer alan “...2.000...” ve “...26.08.2006...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...1.000,00...” ve “...26.01.2007...” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin A-b nolu bendinde yer alan “...270...” ve “...135...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...216,00...” ve “...81.00...” sayı dizilerinin yazılmasına; B-b bendinde yer alan “...108...” ve “...40,5...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...162,00...” ve “...94,50...” sayı dizilerinin yazılmasına; davacı-karşılık davalıların tüm, davalı-karşılık davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacı-karşı davalılara yükletilmesine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5572, Karar No: 2012/13826, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5572 E.  ,  2012/13826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Yörede 1968 yılında kesinleşen orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği getirtilip, bundan sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ve açıklamalı ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/12/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4145, Karar No: 2020/2564, Tarih: 08.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/4145 E.  ,  2020/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar vekili, davalılar..... ve birleştirilen dosya davacısı Orman Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu.......bulunan 138 ada 1, 10, 11, 13, 14 ve 16 sayılı parseller sırasıyla 171.298,05 m², 6757,09 m², 11648,26 m², 1683,56 m², 5063,96 m² ve 12183,48 m² yüzölçümü ile 138 ada 1 sayılı parsel orman vasfıyla Hazine adına, diğer parseller ise çalılık ve tarla vasfıyla malik hanesi boş olarak tespit edilmişlerdir.

Bir kısım davacılar vekili 31.08.2007 tarihli dava dilekçesinde tapuda kayıtlı olmayan 1938 yılı tahrirli 125 hesap no, 315 tahrir no ve 35 safya numarasında kayıtlı vergi kaydına göre hudutları belirtilen 27 hektar arazinin müvekkillerinin muris......zilyetliğinde olduğunu ve 50 yıldan fazla süredir nizasız ve fasılasız malik sıfatıyla bu zilyetliğin sürdüğünü belirterek çekişmeli yerin müvekkilleri adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir.

Birleştirilen dosya davacısı Orman Yönetimi vekili dava dilekçesinde çekişmeli 138 ada 13 ve 14 sayılı parsellerin orman vasfında olduğunu belirterek orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescilini talep etmiştir.

Asli müdahil ........26/11/2001 tarihli dilekçesi ile çekişmeli yerlerin sunmuş olduğu eski tapu kayıtlarına göre 3/36 hissesinin kendisine ait olduğunu belirterek müdahale talebinde bulunmuştur.

Yargılama sırasında dava konusu yerde kadastro çalışmalarının başlaması üzerine asliye hukuk mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların ve asli müdahilin davasının reddine, birleştirilen dosya davacısı Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilerek;......aşınmazın, tutanağın diğer hanelerindeki kayıt ve tespitler aynı kalmak üzere, orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline,....., 138 ada 10 parsel sayılı taşınmazın, tutanağın diğer hanelerindeki kayıt ve tespitler aynı kalmak üzere, çalılık vasfıyla ....... parsel sayılı taşınmazın, tutanağın diğer hanelerindeki kayıt ve tespitler aynı kalmak üzere, tarla vasfıyla

Hazine adına kayıt ve tesciline,...... 138 ada 13 parsel sayılı taşınmazın, tutanağın diğer hanelerindeki kayıt ve tespitler aynı kalmak üzere, çalılık vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline, ...... parsel sayılı taşınmazın, tutanağın diğer hanelerindeki kayıt ve tespitler aynı kalmak üzere, çalılık vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline, ......sayılı taşınmazın, tutanağın diğer hanelerindeki kayıt ve tespitler aynı kalmak üzere, tarla vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm bir kısım davacılar vekili, davalılar ......birleştirilen dosya davacısı Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastro çalışması ve tapulama çalışması birlikte 2007 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden, 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince de ...... onama harcı alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının ise temyiz eden davacılardan alınmasına 08/07/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1635, Karar No: 2016/2664, Tarih: 02.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1635 E.  ,  2016/2664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı adayının nüfus kayıt örneğinden son yerleşim yeri adresinin "..." olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece bu adresten de yaptırılacak kolluk araştırması ile kısıtlının nerede ikamet ettiğinin tespiti ve kısıtlıya vasi tayin edilebilecek olan oğlu ...ve ... Arıkboğa'nın da yerleşim adreslerinin araştırılarark ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 02/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15949, Karar No: 2023/14847, Tarih: 18.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15949 E.  ,  2023/14847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/445 E., 2023/254 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin Rusya'da bulunan şantiyelerinde 11.07.2003-17.02.2011 tarihleri arasında 2.000,00 USD ücretle çalıştığını, ... sözleşmesinin davalılar tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının ... sözleşmesiyle davalı işveren ... Şirketi bünyesinde belirli süreli olarak istihdam edildiğini, proje kapsamında belirli süreli ... sözleşmesiyle çalışan davacının ... sözleşmesinin projenin sona ermesi nedeniyle kendiliğinden sona erdiğini, işçilik alacaklarının Rusya hukukuna tâbi olduğunu, davacının ... Holding AŞ bünyesinde çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.09.2021 tarihli ve 2021/589 Esas, 2021/865 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 2021/3037 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 2021/3037 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 11.05.2022 tarihli ve 2022/4507 Esas, 2022/5806 Karar sayılı ilâmı ile; 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 27 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında taraflar arasında davacının 17.05.2010-17.02.2011 tarihleri arasındaki çalışma dönemi yönünden bir hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan bu çalışma dönemi ile ilgili uyuşmazlık ve talepler bakımından Rusya hukukunun uygulanması gerektiği, hâl böyle olunca gerekirse Rusya hukukunda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 17.05.2010-17.02.2011 tarihleri arasındaki çalışma döneminde Rusya hukukunun uygulanması gerektiği ve bu hizmet süresinin 9 ay olduğu, 13.07.2003-17.05.2010 tarihleri arasındaki 5 yıl, 1 ay, 19 günlük çalışma süresine ise ... hukukunun uygulanması gerektiği gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; uyuşmazlığa ... hukukunun uygulanması gerektiğini, zamanaşımı def'inin reddi gerektiğini, ücret tespitinin hatalı olduğunu, ücret bordrolarının gerçeği yansıtmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... AŞ vekili temyiz dilekçesinde; davanın tamamen zamanaşımına uğradığını, husumet itirazları bulunduğunu, ücret miktarı ve hizmet süresinin hatalı belirlendiğini, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

3. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; Rusya hukukuna göre davanın tamamen zamanaşımına uğradığını, ücret miktarı ve hizmet süresinin hatalı belirlendiğini, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme