muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/255, Karar No: 2014/374, Tarih: 16.09.2014

Tanık M..N.. K..; R..C..'un sanığın kardeşi olduğunu ve ikinci el mobilya sattığını, alışveriş yapmak amacıyla dükkânına gittiği bir gün maktulün de geldiğini, aralarında bir kavga yaşandığını, maktulün sanığın kardeşine tekme attığını, sehpayı kaldırıp vurmak istediğini, maktulü engellediğini ve kavgayı ayırdığını anlatmış,

Hakkındaki beraat hükmü onanmak suretiyle kesinleşip inceleyeme konu olmayan R..C.. soruşturma aşamasında; ikinci el eşya alım satımı yaptığını, maktulü tanıdığını, haziran ayında işyerine gelip bilgisayar koltuğu satın aldığını, on gün sonra bozuk olduğunu söyleyerek değiştirdiğini, yedi gün geçince bu kez amortisörünün arızalı olduğunu belirtip tekrar değiştirmek istediğini, bir başka koltukta bulunan amortisörü söküp maktulün getirdiği koltuğa taktığını, maktulün aynı gün koltuğu geri getirdiğini, önce parasını, ardından kendi oturduğu koltuğu istediğini, kabul etmemesi üzerine koltuğu alıp dışarıya doğru yöneldiğini, koltuğu elinden almaya çalıştığı sırada maktulün kendisine tekme atıp diz kapağını kırdığını, dükkânda bulunan kızına da vurduğunu, bir gün sonra akrabalarının bilgisi dışında maktulü dövdüklerini, olay günü kardeşi ile yeğenini benzin almak amacıyla istasyona gönderdiğini, bir saat sonra yanında çalışan işçisinin maktulün öldürüldüğünü söylediğini, akabinde yeğeni Ferhat'ın telaşlı şekilde gelip istasyonda maktulle karşılaştıklarını, maktulün aracından aldığı sopayla amcasına vurduğunu, tüfeğini almak istediğini, bunun üzerine maktulü bıçakladığını söylediğini, tehdit telefonları aldığını, bu nedenle kaçtığını, bir hafta sonra teslim olduğunu, kardeşinin neden kaçtığını bilemediğini, kavga olayından sonra maktul ile defalarca görüşüp 35.000 Lira masrafı bulunduğunu ve karşılaması gerektiğini söylediğini, maktulün amcasının kendisi ile görüşeceğini belirttiğini, ancak kimsenin gelmediğini, barışmak için çalıştığını, maktule "olayı kapatalım," akrabalarına da "sakin olun" dediğini, ancak uzlaşamadıklarını, öldürme konusunda kimseyi azmettirmediğini,

Duruşmada; maktul ile ortağının kendisinden bilgisayar koltuğu satın aldıklarını, üç, yedi ve on gün arayla arızalı olduğunu söyleyerek değiştirdiklerini, koltuğu geri alıp parasını ödemek istediğini, ancak maktulün kendisinin oturduğu koltuğu aldığını, aralarında tartışma çıktığını, maktulün kendisine ve kızına vurduğunu, tekme atıp diz kapağını kırdığını, bir süre çalışmadığını, zararının karşılanmasını istediğini, barışmak için çaba sarf ettiğini, öldürmeye azmettirme suçlamasını kabul etmediğini ifade etmiş,

Hakkında suç üstlenme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü onanarak kesinleşen F.. C..; Rıfat'ın yeğeni olduğunu ve yanında çalıştığını, olay günü diğer amcası sanık Selim ile birlikte benzin istasyonuna gittiklerini, istasyonda amcasıyla kavga edip dizini kıran Fatih ile karşılaştıklarını, maktulün kendilerini görünce arabasından aldığı bir sopayla amcası Selim'e saldırdığını, arkasına geçip sopayı elinden aldığını, yeniden arabasına doğru gitmeye çalıştığını, aracında tüfek olduğunu gördüğünü, amcasının maktulü tuttuğunu, maktulün kendilerini vuracağını düşünerek kendisini savunmak maksadıyla üzerinde taşıdığı bıçağı beş altı kez sapladığını, maktulün hastane tarafına doğru koştuğunu, amcasıyla birlikte olay yerinden ayrıldıklarını, işyerine gidip durumu bildirdiklerini, endişe ettiği için kaçtığını, bir süre sonra teslim olduğunu, maktulü amcasının değil kendisinin bıçakladığını anlatmış,

Sanık S.. C..; olay günü yeğeni ile birlikte benzin istasyonuna gittiklerini, şişeyle benzin alacağı için kimliğini göstermek üzere binaya doğru yürüdüğü sırada maktulün elinde sopayla üzerine geldiğini, yeğeninin; "amca sana vuracak" dediğini, maktulün aracına yöneldiğini; "tüfeğimi alıp sizi delik deşik edeceğim" şeklinde sözler söylediğini, arkasından sarılarak maktulü engellemeye çalıştığını, bu sırada yeğeninin maktule vurmaya başladığını, önce yumruk vurduğunu zannettiğini, ancak daha sonra elinde bıçak olduğunu gördüğünü, suçlamayı kabul etmediğini, maktulü kendisinin değil yeğeninin bıçakladığını savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 29. maddesinde tahrik; "haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir, diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde düzenlenmiştir.

Türk Ceza Kanununda ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler arasında düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder ki, bu durumda fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında oluşturduğu karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden birisidir. Başka bir anlatımla, tahrik halinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmektedir. Böylece haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddetin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmış bulunmaktadır. (İzzet Özgenç, Türk Ceza Kanunu Gazi Şerhi, Genel Hükümler, s. 412)

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumun tepkisi olmalı,

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

Haksız fiilin doğrudan failin kendisine karşı gerçekleştirilmesi zorunlu değildir. Failin yakını veya değer verdiği diğer kişilere ya da faile tamamıyla yabancı kimselere karşı işlenmiş haksız fiillerin de belli şartlarda haksız tahriki oluşturacağı gerek öğretide, gerekse yargısal kararlarda kabul edilegelmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2009 gün ve 141-229 ile 06.06.1983 gün ve 43-275 sayılı kararları da benzer niteliktedir.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da maktulden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hallerde, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gereklidir. Öte yandan eylemin tahrik nedeni sayılabilmesi için haksız olması yeterlidir. Ayrıca ceza kanunlarında öngörülen bir suç kalıbına uyması, başka bir deyişle suç oluşturması gerekli değildir. Bu nedenle, tahrik teşkil eden fiilin faili, bu eylemi nedeniyle yargılanarak mahkum olmuş ve cezası infaz edilmiş olsa bile, haksız fiilin doğurduğu öfke ve şiddetli elemin etkisi altında kalıp bu ruhi durumun tepkisi ile suç işleyen kimse hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmalıdır. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 11.05.2004 gün ve 74-118 ile 10.06.2003 gün ve 143-183 sayılı kararlarında, üzerinden uzun zaman geçmesi, taraflar arasında önceden gerçekleşmiş bulunan olayın yargılamaya konu edilmesi ve hatta mahkumiyetle sonuçlanıp cezanın infaz edilmesi ya da fiilin suç oluşturmaması nedeniyle kişinin beraat etmesi, dava veya cezanın afla ortadan kalkması gibi durumların, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği vurgulanmıştır.

Yargısal kararlarda kabul edildiği üzere; gerek fail, gerekse mağdur ya da maktulün karşılıklı haksız davranışlarda bulunması halinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağdur ya da maktulü tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, gerçekleştirdiği fiille karşılaştırıldığında aşırı bir hal almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Maktul ile sanık arasında önceye dayalı herhangi bir husumetin bulunmadığı, ancak olay tarihinden dört ay önce maktulün, sanığın ağabeyi Rıfat'ın ikinci el eşya mağazasından bilgisayar masası koltuğu satın aldığı, bir süre sonra arızalı olduğunu söyleyerek değiştirdiği, ardından yeni aldığı koltuğun amortisörünün bozulduğunu belirttiği, koltuğun amortisörünün yenilendiği, bu koltuğun da bozuk olduğunu ileri sürerek parasını istediği, sanığın ağabeyi Rıfat'ın da bu isteği kabul ederek maktulün parasını geri verdiği, ancak maktulün işyeri sahibinin oturduğu koltuğu talep ettiği ve koltuğu alıp götürmeye çalıştığı, aralarında çıkan tartışma esnasında tekmeyle sanığın ağabeyinin dizine vurup kırılmasına neden olduğu gibi tedavi masraflarını da karşılamadığının anlaşılması karşısında, bu olayın etkisi altında bulunan sanığın, olay günü benzin istasyonunda karşılaştığı maktulü, ağabeyinin dizinin kırılmasının verdiği hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında kalarak bıçakla öldürdüğünün, dolayısıyla hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme kararının, kasten öldürme suçundan sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Genel Kurul Üyesi; "sanık hakkında haksız tahrik hükümlerini uygulamayan yerel mahkeme direnme hükmünün onanması gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 gün ve 45-78 sayılı direnme kararının, kasten öldürme suçundan sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2014 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3987, Karar No: 2013/21389, Tarih: 15.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3987 E.  ,  2013/21389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulune karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece dinlenen tek bordro tanığının, davacıyı tanımadığını beyan ettiği anlaşılmakla, kuruma bildirim yapılmayan dava konusu dönemde, aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylece uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; 506 sayılı Yasanın 60/G maddesinde yer alan, “18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak, bu tarihten önceki süreler

için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dâhil edilir.” düzenlemesi karşısında; aynı Yasanın Geçici 54. maddesi uyarınca 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmayan davacı sigortalının; 18 yaşını ikmal ettiği tarihten önceye ilişkin tespite konu sigortalılığının bu çevrede değerlendirilmesi gereğinin hükümde gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9891, Karar No: 2013/12011, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/9891 E.  ,  2013/12011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yörede 1995 yılında 3402 sayılı Kanuna esas olmak üzere yapılan ve 06.01.1995 tarihinde ilân edildiği bildirilen orman sınırlandırmasına ilişkin ilân (askı) tutanağı ile tahdit haritasının getirtildikten sonra,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1543, Karar No: 2015/15333, Tarih: 27.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1543 E.  ,  2015/15333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2014

NUMARASI : 2011/606-2014/437

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın ilk tesisten itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2014/17790, Karar No: 2015/2275, Tarih: 19.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/17790 E.  ,  2015/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı (koca) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Boşanma davasının eki niteliğinde olan tazminatlar boşanma davası içinde istendiği ve boşanma davası ile birlikte karara bağlandığı takdirde, boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren muaccel (istenebilir) hale geleceğinden, talep halinde faiz başlangıcının da bu kesinleşme tarihi olması gerekir. O halde, tazminatlara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.02.2015 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/8480, Karar No: 2012/426, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8480 E.  ,  2012/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 159 ada 20 parsel sayılı 1224,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Abdülkadir Adıyaman adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazine, tapu kaydına dayanmış ve keşif sırasında Mart 1971 tarih 33 sıra numaralı tapu senedi örneği ile krokisini ibraz etmiştir. Ne var ki, mahkemece söz konusu tapu kaydının tesis ve tedavülleri ile tesisine ilişkin kayıt ve belgeler Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmamış, kayıt keşif sırasında yöntemince uygulanmamıştır. Eksik incelemeyle hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, öncelikle Hazinenin tutunduğu tapu kaydı tesis, tedavül ve haritaları ile oluşum belgeleriyle birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenerek getirtilmelidir. Bundan sonra mahallinde elverdiğince yaşlı, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve tüm tespit bilirkişileri de hazır olduğu halde, yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında Hazinenin dayandığı tapu kaydı 3402 sayılı Yasa'nın 20. maddesinde belirtilen esaslar çerçevesinde yerel bilirkişi aracılığı ile yöntemince uygulanmalı, çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı belirlenmeli, taşınmazın Hazine tapu kaydının kapsamında kalması halinde taşınmazın öncesinin kaçak ve yitik kişilerden kalan yerlerden olup olmadığı konusunda yerel bilirkişiler ve tanıklarından olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, Hazinenin tapu kaydının dayanağını oluşturan belgelerden 06.07.1968 tarihli tutanakta bilirkişi olarak görev alan ... , ... ve ...’ın hayatta olduklarının anlaşılması halinde, bu kişiler de çağrılarak tanık sıfatı ile dinlenilmeli, davalı dayanağı tapu kaydının haritasının uygulama kabiliyetinin bulunmaması durumunda mahalli bilirkişilerden tapu kaydının hudutları zeminde tek tek gösterilmesi istenilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı

maddi olaylara dayalı olarak sorulmalı, taşınmazın Hazine tapusu kapsamında kaldığının anlaşılması halinde davacı Hazine dayanağı tapu kaydının ihdasına kadar tapu kapsamında kalmıyorsa kadastro tespit gününe kadar, davacı yararına zilyetlikle iktisap şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği açıklığa kavuşturulmalı, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının haritasının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmelidir. Bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 30.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.