muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/267, Karar No: 2009/309, Tarih: 01.07.2009

Tüm bu maddi ve hukuki olgular ile dosyada toplanan deliller, belgeler ve emsaller irdelenmeden ve özellikle aynı kamulaştırma kapsamında bulunan taşınmazlara ait mahkeme kararıyla kesinleşen bedeller karşılaştırılmadan, taşınmaza metrekarede 80.000.000 TL bedel tespit ve tahsiline dair verilen direnme kararı ile varılan sonuçta açık bir isabetsizlik bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemece, dava konusu taşınmaz ile aynı bölgede bulunan 973, 974, 975, 2393 ve 2394 numaralı parseller yönünden daha önce görülüp kesinleşen dava dosyalarının getirtilmesinden sonra; yeni bir bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, Kamulaştırma Kanunundaki yukarıda değinilen yasal ilkeler yanında, aynı kamulaştırma kapsamında bulunan 973, 974, 975, 2393 ve 2394 numaralı taşınmazlar yönünden kesinleşen bedeller ile 25.12.2002 tarihli ilk bilirkişi kurulu raporunda belirlenen bedel de göz önüne alınmak ve değerlendirilmek suretiyle denetime elverişli yeni bir bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

2- Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşmeler sırasında; davanın açıldığı tarih ile niteliği ve geçirdiği aşamalar göz önüne alındığında, direnme hükmünün bozulmasından sonra, dava dosyasının başka bir mahkemeye gönderilmesinin gerekip gerekmediği de tartışılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesinin birinci fıkrası, “

“Yargıtay ilgili dairesi, temyiz edilen kararı bozarsa, davayı, kararı vermiş olan veya uygun göreceği diğer bir mahkemeye gönderir”

” hükmünü amirdir.

Bu açık hüküm karşısında, Yargıtay’ın, bir kararı bozunca, dava dosyasını kural olarak kararı vermiş olan mahkemeye göndereceği; ancak, dosyanın aşaması, davanın makul süre içerisinde sonuçlanması amacı ile davayı uygun göreceği başka bir mahkemeye gönderebileceği, şüphesizdir.

Burada hemen belirtilmelidir ki; eldeki davanın niteliği bakımından, kamulaştırma hukukunda genel usul kurallarından farklı düzenlemeler yapılmış olup; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 37. maddesinde, “

“bu Kanundan doğan tüm anlaşmazlıkların basit yargılama usulü ile görüleceği”

” hükme bağlanmıştır.

4650 sayılı Kanunun genel gerekçesinde ifade edildiği gibi; yasa koyucunun, Devlet ve kamu tüzelkişilerinin hızlı, doğru ve sağlıklı bir şekilde kamulaştırma yapmalarının ve açılacak davaların hızla sonuçlandırılmasının sağlanmasını amaçladığı açıktır.

Ne var ki; açık kanun hükmü ile basit yargılama usulüne tabi kılınan eldeki davanın, hızlı ve süratle sonuçlandırılması yerine, 13.09.2002 dava tarihinden itibaren uzunca sayılabilecek bir süre yukarıda ayrıntılı olarak ifade edilen aşamaları geçirdiği ve halen değer tespiti aşamasında bulunduğu belirgindir.

Bu itibarla davanın (dava dosyasının); direnme kararını vermiş bulunan mahkemeye değil, Gebze Asliye 1. Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, oy çokluğu ile karar verilmiştir.

Ne var ki; açık kanun hükmü ile basit yargılama usulüne tabi kılınan eldeki davanın, hızlı ve süratle sonuçlandırılması yerine, 13.09.2002 dava tarihinden itibaren uzunca sayılabilecek bir süre yukarıda ayrıntılı olarak ifade edilen aşamaları geçirdiği ve halen değer tespiti aşamasında bulunduğu belirgindir.

Bu itibarla davanın (dava dosyasının); direnme kararını vermiş bulunan mahkemeye değil, Gebze Asliye 1. Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, oy çokluğu ile karar verilmiştir.

S O N U Ç: 1- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı HUMK nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA oybirliği ile, peşin harcın istek halinde iadesine,

2- Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davanın (dava dosyasının) Gebze Asliye 1. Hukuk Mahkemesine gönderilmesine oyçokluğu ile, 01.07.2009 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16508, Karar No: 2020/7710, Tarih: 24.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16508 E.  ,  2020/7710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında faturalarını kullandığı İlker Metal Tic. Ltd. Şti. şirketi ve ... Metal Hurda İnş. Nak. Tic. Ltd. Şti. yetkilileri hakkında ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkumiyet kararlarının bulunması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanığın üzerine atılı suçların sübut bulduğu yönünde vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 24/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15410, Karar No: 2011/12686, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15410 E.  ,  2011/12686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Tütün Teknoloji Mühendisi ...'ün isminin yer aldığı 27.1.2011 tarihli prim kesinti listesinin hangi kurum kayıtlarına göre hazırlandığı belgede yazılı olmadığı gibi belgenin imzasız olduğu anlaşılmakla, açık kimlik bilgileri yazılmak suretiyle Güney ilçesi ... köyünde ikamet etmekte iken Buldan ilçesi ... köyüne taşınan davacı ...'nın tütün ürünü teslim etmesi nedeniyle yapılan tüm prim kesintilerini gösteren listenin Güney ve Buldan Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğünden ayrı ayrı istenerek alınacak yanıt ve belge eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 8.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18813, Karar No: 2017/10001, Tarih: 01.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/18813 E.  ,  2017/10001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ...’nun sahip olduğu... plakalı araç ile davalı ...'a ait ... plakalı araç arasında 14.06.2013 tarihinde ... Cad.... önü ... Mah. ... mevkiinde maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kaza sonucunda aynı tarihte geçici maddi trafik kazası tespit tutanağı da düzenlendiğini, bu konuda müvekkilinin kusurlu bulunmadığını, davalının kusurlu bulunduğunu, bu kaza sonucunda müvekkilinin aracında oluşan hasarın onarılması nedeniyle yapılan ödemeler için 20/06/2013 tarihli 1.000,00 TL değerinde ve 22/06/2013 tarihli 1.472,64 TL değerinde iki tane fatura düzenlendiğini, borçlunun gerekli ihtara rağmen bu faturalarda yazılı miktarda olan borcunu ödemediğini, bunun üzerine davalı hakkında... Müdürlüğü’nün 2013/5327 sayılı dosyasıyla taraflar arasındaki borca binaen genel haciz yoluyla takip yapıldığını, dayalının 28/10/2013 tarihinde borca itiraz ederek takibi durdurduğunu, süresinde itirazın iptali davası açılamadığından aynca aracın piyasa değerinde fark da meydana geldiğinden işbu alacak davasını açtıklarını, ayrıca davalının itirazı ve aksini ispatı halinde hasarın eksik hesaplanması ihtimaline binaen fazlaya ilişkin talep dava ve ıslah hakları saklı kalmak üzere araçta meydana gelen maddi hasarın şimdilik 2.000 TL’sinin tahsiline, aracın piyasa değerindeki kaybı nedeniyle şimdilik 500 TL’sinin tahsilini talep etmiştir. Davacı vekilinin 30/03/2016 havale tarihli ıslah dilekçesi dosyamız arasında bulundurulmuştur.

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre davanın kabulü ile; Davacının aracında meydana gelen maddi hasar ve değer kaybından oluşan toplam 2.972,64 TL'nin olay tarihi olan 14/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava; trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13.maddesine göre; “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.”

2-Dava; trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13.maddesine göre; “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.”

Buna göre; davacı yararına vekalet ücreti verilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiş bozma nedeni ise de; bu yöndeki yanılgının giderilmesi de yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte bulunmadığından 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK.nın 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasına “Kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına 1.800,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin eklenmesi ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 1.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1619, Karar No: 2023/1742, Tarih: 28.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1619 E.  ,  2023/1742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/422 E., 2016/650 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 nci maddesi uyarınca sanık hakkında iftira suçundan dava açılmıştır.

2. Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2016/422Esas, 2016/650 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1yıl 3 ay 18 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, haksızlığa uğradığı, olaya ilişkin kamera kayıtları bulunduğu ve benzerlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kardeşleri ile kaldığı koğuştan alınarak başka koğuşa alınmasını kabul etmeyerek tekrar aynı koğuşa alınmasını sağlamak amacıyla koğuşta bulunanların kendisini darp ettiği iddiası ile şikayetçi olduğu, başlatılan soruşturma neticesinde koğuştaki hükümlüler hakkında basit yaralama suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, sanığın böylece iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık 02.05.2016 tarihli dilekçe ile kardeşleri ile kaldığı koğuştan çıkarmak istediklerinde ayrılmak istemediğini, ... Başefendi isimli kişinini bizim koğuşumuza atın bunu biraz akıllandırsınlar deyince direndiğini, kucaklayarak o koğuşa attıklarını, koğuşta iki kişi olduğunu, diğerlerinin spor alanında bulunduğu esnada fırsat bilip zile basmasına rağmen hiçbir memurun kapıyı açmadığını, yaklaşık 5 dk sonra diğer mahkumların geldiğini kendini dışarı attığını, ancak memurların tekrar içeri attıklarını, mahkumların ... Başefendinin selamı var diyerek kapı kapanır kapanmaz 16 mahkum birden üzerine saldırıp darp ettiklerini, darp raporunu aldığını, ... Başefendi ve mahkumlardan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

3. 29.04.2016 tarihli tutanakta, sanık ... ve kardeşlerinin kaldığı koğuşta tutuklu ve hükümlülere baskı yaptıkları yönünde koğuşta kalan hükümlülerin şikayette bulunmaları üzerine adı geçen hükümlülerin farklı odalara ayrı ayrı yerleştirilmelerine karar verilmiş, hükümlülerin birbirlerinden ayrılmamak için direnç gösterdikleri, ancak taşkınlık yapmalarına fırsat verilmeden odalara yerleştirildikleri, hükümlü ... ise odaya girer girmez taşkınlık yapıp beni diğer kardeşlerimden niye ayırdınız diye kafasını duvara vurmaya başladığı, odadaki hükümlü ve tutukluların kendisine daha fazla zarar vermemesi için müdahale ettikleri, hükümlünün odada kalan diğer hükümlülere saldırmaya başladığı, diğer hükümlülerin çağırma butonuna basarak görevli personele durumu iletmeleri ile sakinleşmesi için geçici olarak yumuşak odaya alındığı, darp raporu için hastaneye sevk edildiği imza altına alınmıştır.

4. Dinar Devlet Hastanesinden alınan 29.04.2016 tarihli adli muayene raporunda, sanık ..., ... bölgesinde şişlik, sağ ... üzerinde şişlik olduğu, basit tıbbi müdahale ile düzeleceği tespit edilmiştir.

5. Sanık ... ile eski koğuşunda kalan hükümlülerden S.G., A.İ., ve D.T., sanık ... ve kardeşleri ile bir grup arkadaşlarının koğuşta baskı kurdukları, tehdit ettiklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

6. Dinar T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü oda bilgileri raporuna göre, katılanlardan ...'in C-3 nolu koğuşa 03.05.2016 tarihinde yerleştirildiği görülmüştür.

7. Tanıklar, R.B., ve M.M., sanığın içeri girer girmez duvarlara vurmaya başladığını, ... yapma demelerine rağmen idarenin kendisine teşkilat kurduğunu söyleyip küfretmeye başladığını, diğerleri spordan geldiğinde kapı açılır açılmaz kendini dışarı attığını, sanık ...'un yalan söyleyip, iftira attığını ifade etmişlerdir.

8. Tanıklar M.U., R.A., M.S., sanığın koğuşta taşkınlık çıkardığı, koğuştaki mahkumların çağrısı üzerine olaya müdahale ettiklerini, sanığın kafasını yere vurduğunu beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Bu itibarla; sanığın yukarıda açıklanan şekilde koğuşunun değiştirilmesine sinirlenerek, kendini yaraladığı halde yerleştirildiği koğuştaki hükümlülerin kendisini darp ettiği söylemi ile hukuka aykırı fiiller isnat ederek soruşturma başlatılmasına sebep olduğu ve iddialarının gerçeği yansıtmadığının anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen eylemin iftira suçunu oluşturduğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış ve hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Bu itibarla; sanığın yukarıda açıklanan şekilde koğuşunun değiştirilmesine sinirlenerek, kendini yaraladığı halde yerleştirildiği koğuştaki hükümlülerin kendisini darp ettiği söylemi ile hukuka aykırı fiiller isnat ederek soruşturma başlatılmasına sebep olduğu ve iddialarının gerçeği yansıtmadığının anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen eylemin iftira suçunu oluşturduğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış ve hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2016/422 Esas, 2016/650 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/930, Karar No: 2011/2306, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/930 E.  ,  2011/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.05.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 46 parsel sayılı taşınmazın 2.000metrekarelik bölümünün Afşin Noterliğinde düzenlenen 10.02.1999 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile satışının davalı tarafından vaat edildiğini ileri sürerek, davalının 46 parseldeki payının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, satış vaadi sözleşmesinin geçerli olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Somut olayda, davacı Afşin Noterliğinde 10.02.1999 tarihinde re’sen düzenlenen satış vaadi sözleşmesine dayanmıştır. Bu sözleşmede, satış vaadi borçlusu davalı, murisi babasından intikal eden 46 parsel sayılı taşınmazdaki miras payından 2.000m² bölümünün satışını davacıya vaat etmiştir. Anılan sözleşmede satışı vaat edilen 46 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydından, 2/8 payının verasette iştirak halinde davacı, davalı ve dava dışı üçüncü kişiler adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda davalıya babasından intikal eden payın iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda davalıya babasından intikal eden payın iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Bir hükümde, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak, infazda duraksamaya neden olmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Somut uyuşmazlıkta, dava konusu 46 parsel sayılı taşınmazın 2/8 payı davalı, davacı ve dava dışı üçüncü kişiler arasında verasette iştirak halindedir. Mahkemece verilen hükümde davalının maliki olduğu payın hangi oranda iptal edildiği açık ve net olarak gösterilmemiştir. Bu nedenle, HUMK’nun 388. maddesine aykırı biçimde infazda duraksama ve tereddüt uyandıracak biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 24.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.