muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9, Karar No: 2024/323, Tarih: 23.01.2024

Davalı vekili yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesinde özetle; davacının hak ediş evraklarını itirazi kayıt koymadan kabul ettiğini, hak ediş evraklarının taraflar arasında kesinlik arz ettiğini, davacının herhangi bir alacağının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında akdedilmiş olan hizmet alım sözleşmesinin 19.08.2008 tarihli olduğu, sözleşmeden kaynaklı alacağa ilişkin olduğundan 10 yıllık zaman aşımı süresine tabi olması nedeniyle zaman aşımı def'inin yerinde olmadığı, ... müzekkere yazıldığı ve hak ediş listesi ve kurumca abone durum kodları listesinin dosyaya gönderilmiş olduğu, dava konusu ihtilafın tahakkuk yok kodu ile tespiti yapılmış olan işlemlere ilişkin ödemelerin tam yapılıp yapılmadığı konusunda toplandığı, Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin ilamları gereğince, sisteme tahakkuk yok/tahakkuk faturalandırılamadı kodu ile aktarılan her bildirimin tek başına kaçak ihbarı olarak değerlendirilmesi mümkün olmayacağı, abonenin o esnada gerçekten izinsiz olarak elektrik enerjisi kullandığının tespit edilip edilmediği de belirlenmesi gerektiği, yani THK YOK kodu yalnızca kaçak elektrik kullanımında geçilmediği, bu hususun davacının da kabulünde olup davacı tarafça tüm bu bildirimlerin kaçak kullanım gibi hesabının yapılarak tahakkuka bağlanmış olsun ya da almasın ödemesinin yapılması gerektiği ileri sürüldüğü, yine Yargıtay ilamlarına göre, aynı abone için ihlali kullanımın devam etmesi halinde yüklenicinin sadece ilk kullanım için ücrete hak kazanacağı sonraki tespitleri için kendisine ödeme yapılmayacağı, bu itibarla THK YOK kodlarının içerisinde kaçak kullanıma ilişkin tespitlerin bulunup bulunmadığının incelenmesi gerektiği, hükme esas alınan, öğretim üyesi, mühendis ve hukukçu bilirkişiden oluşan heyetten bu ayrımın yapılarak hesaplama yapmaları istendiği, düzenlenen rapora göre davacı tarafça THK YOK kodu ile düzenlenen tutanakların kaçak kullanımı göstermediği, OKU GEL kodu ile bildirilen kalemlerin ödemesinin yapıldığı ve davacının ödemeleri ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin kabul ettiği, diğer kalemlerin tahakkuka bağlanmadığının belirlendiği, tüm bu nedenlerle taraflar arasında akdedilen teknik şartnamenin açık hükümleri gereğince; davacının ödemesinin yapılmasını talep ettiği kalemlerin kaçak kullanıma ilişkin olmadığı, kaçak kullanım dışındaki bir sebeple okuma yapılamamış olduğu ve tahakkuka da bağlanmadığı bu nedenle de davacının ücrete hak kazanmadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ihbarları yapılan “abone - sayaç durum kod ve kaçak ihbar” bildirimlerinin ödenebilmesi için teknik şartname 3.1.4, 3.1.6 ve sözleşme 13. maddesine istinaden sondaj usulü ile yapılacak denetlemelere ait tutanaklar tutup hak edişlere eklenmesi gerektiğini ancak davalıca sondajlara ait tutanakların tutulmayıp hak edişlere eklenmediğini, davanın dayanağının da bu husus olduğunu, davalı idarenin; sözleşmenin 17.maddesince, ihbar bildirimlerinin doğru olup olmadığını kontrol ederek; ihbarlar doğru değilse; ana hizmet bedelinin 20 ile 500 kat arasında ceza kesmesi; ihbarlar doğru ise, tahakkuka bağlayıp hak edişlere ekleyerek verilen hizmetin bedelini ödemesi gerektiğini, davalının sözleşmenin 17. maddesince, sondaj usulü ile yapılacak denetlemelere ait tutanak tutma yükümlülüğünü yerine getirmeyerek; davaya konu tahakkukların gerçekleştirilmeyip, tahakkuka bağlamayıp ödemesini de yapmadığını, mahkemenin; sözleşmenin 13-17. ve teknik şartnamenin 3 .1.4 - 5.3 maddelerini bir kenara bırakarak değerlendirme yaptığını, mahkemenin abone ziyaretlerindeki, mesai- işgücü - zaman – emek değerlerini göz ardı etmemesi gerektiğini, TEDAŞ’ın “Tahakkuk Yok” bir durum kodu değildir.” şeklindeki 16.07.2018 tarih ve E.56949 sayı nolu yazısının, önceki 31.10.2013-21.11.2013 tarihli yazılarıyla ve Yargıtay’ın kesin kararlarıyla çeliştiğini ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılması istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasındaki sözleşmenin 9. maddesinin 9.1. bendinde ihale dokümanının bu sözleşmenin eki ve ayrılmaz parçası olup idareyi ve yükleniciyi bağlayacağı, sözleşme hükümleri ile ihale dökümanını oluşturan belgelerdeki hükümler arasında çelişki olduğu zaman ihale dokümanında yer alan hükümlerin esas alınacağının kararlaştırıldığı, maddenin 9.2. bendinde ihale dökümanını oluşturan belgeler arasında Hizmet İşleri Genel Şartnamesinin yer aldığını, anılan şartnamenin 42. maddesinde "Yüklenicinin geçici hak edişleri, itirazı olduğu takdirde, karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri, idareye vereceği ve bir örneğini de hak ediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hak ediş raporunun "İdareye verilen ......tarihli dilekçemde yazılı ihtirazı kayıtla" cümlesini yazarak ya da bu anlama gelecek bir itiraz şerhi ile imzalaması gerektiği, eğer yüklenicinin hak ediş raporunun imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar yetkililer tarafından hak ediş raporunda yapılabilecek düzeltmelere bir itirazı olursa hak edişin kendisine ödendiği tarihten başlamak üzere en çok on gün içinde bu itirazını dilekçe ile idareye bildirmek zorunda olduğu, ‘yüklenici itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hak edişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır.’ düzenlemesinin yer aldığını, yani anılan maddede geçici hak edişlere itirazın ne şekilde yapılacağı açıkça düzenlenmiş olup, belirtilen usule uygun olarak itiraz edilmediği takdirde geçici hak edişlerin hizmet veren açısından kabul edilmiş sayılacağının belirtildiği, davacı tarafından kaçak kullanıma ilişkin bildirilen kaçak ihbarlarının kaçak tüketime ilişkin doğru bulguya sahip olmaması nedeniyle tutanağa bağlanmamasına ve tahakkuk yapılmamasına, sözleşme ve eki şartnameye göre davacının durum kod bildirimleri ve kaçak ihbarından doğan alacak talebinin yerinde olmamasına ayrıca dava konusu sözleşmelere ilişkin hak ediş raporlarına davacı hizmet verenin Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 42. maddesinde gösterilen şekilde yaptığı herhangi bir ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin hak ediş bedellerini almasına göre davacının hak edişleri olduğu gibi kabul etmiş sayılmasına göre davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet sözleşmesinden dolayı alacaktan kaynaklanan itirazın iptali davasıdır.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet sözleşmesinden dolayı alacaktan kaynaklanan itirazın iptali davasıdır.

2. İlgili Hukuk

Taraflar arasında düzenlenen hizmet sözleşmesi 9.2 maddesi ve hizmet işleri genel şartnamesi 42. maddesi, Yargıtay 23. H.D. 2015-6358 E, 2016-4348 K sayılı ilamı ve benzer mahiyetteki ilamları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1153, Karar No: 2016/4200, Tarih: 26.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1153 E.  ,  2016/4200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamındaki oluş ve kabule göre; sanığın resmi nikahlı eşine yönelik ilk olarak 2008 yılında ahşaptan yapılmış erkek cinsel organı şeklindeki cismi değişik zamanlarda birden çok defa zorla eşinin cinsel organına soktuğu, ikinci olarak da 2013 yılında silikondan yapılmış erkek cinsel organı şeklindeki cismi değişik zamanlarda birden çok defa eşinin cinsel organına soktuğu, bu suçlar sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının ayrı ayrı her iki eylemden dolayı bozulması karşısında sanığın 5237 sayılı TCK'nın 102/2, 102/5 ve 43/1, 53. maddeleri uyarınca (iki şer kez) cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Suç ve cezalara ilişkin esaslar" kenar başlıklı 38'inci maddesinin birinci fıkrasında; "Kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz; kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez."

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Zaman bakımından uygulama" kenar başlıklı 7'nci maddesinin birinci fıkrasında "İşlendiği zaman yürürlükte bulunan kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. İşlendikten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimse cezalandırılamaz ve hakkında güvenlik tedbiri uygulanamaz. Böyle bir ceza veya güvenlik tedbiri hükmolunmuşsa infazı ve kanunî neticeleri kendiliğinden kalkar."

Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar" kenar başlıklı 73'üncü maddesinin birinci fıkrasında; "Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikâyette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz."

hükmü yer almaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 58'inci maddesiyle değiştirilmeden önce yürürlükte bulunan 102'nci maddesinin,

Bir, iki ve beşinci fıkralarında;

"Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâl eden kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır."

"Fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle işlenmesi durumunda, yedi yıldan oniki yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Bu fiilin eşe karşı işlenmesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturmanın yapılması mağdurun şikâyetine bağlıdır."

"Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, on yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur."

hükümleri yer almaktaydı.

"Fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle işlenmesi durumunda, yedi yıldan oniki yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Bu fiilin eşe karşı işlenmesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturmanın yapılması mağdurun şikâyetine bağlıdır."

"Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, on yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur."

hükümleri yer almaktaydı.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cinsel saldırı suçunun düzenlendiği 102'inci maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan halinde; birinci fıkrasında cinsel saldırı suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında da nitelikli hali, beşinci fıkrasında da suçun netice sebebiyle ağırlaşan hali, suçun nitelikli halinin düzenlendiği 102'nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde de, vücuda organ veya sair cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilen fiilin eşe karşı işlenmesi halinde soruşturma ve kovuşturmanın yapılmasının mağdurun şikâyetine bağlı olduğu düzenlenmiş bulunmaktaydı.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58'inci maddesiyle yeniden düzenlenen 102'nci maddesinde suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması haline madde metninde yer verilmemiştir.

Her ne kadar suç tarihleri itibariyle sanığın 5237 sayılı TCK'nın 102'nci maddesinin 6545 sayılı Kanun'un 58'inci maddesiyle değişmesinden önce, değişik zamanlarda zincirleme şekilde gerçekleştirdiği eylemler nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulması sebebiyle 102'nci maddenin beşinci fıkrasının sanık hakkında tatbiki zorunlu ise de, sözü edilen fıkra hükmüne ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 30.06.2015 tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58'inci maddesiyle değişik 102'nci maddesinde yer verilmediği, eşe karşı işlenen vücuda organ veya sair cisim sokulması suretiyle işlenen suçların soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı bulunduğu, 102'nci maddenin yeni düzenlemesinde ruh sağlığının bozulması sebebiyle ağırlaşmış haline yer verilmediği de dikkate alındığında, dosya kapsamına göre, TCK'nın 7. maddesi hükmü gözetilerek mağdurun 2008 yılında zincirleme şekilde gerçekleşen nitelikli cinsel saldırı eylemleri sebebiyle şikâyetini 5237 sayılı TCK'nın 73/1. maddesi uyarınca aranan altı aylık şikâyet süresi geçtikten sonra yapması karşısında, bahsedilen eylemler bakımından açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesi yerine, yerinde olmayan gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı taktirde en seri vasıtayla derhal tahliyesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4128, Karar No: 2017/6513, Tarih: 12.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/4128 E.  ,  2017/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 74 parsel sayılı 42.492,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un 16. maddesinin (B) bendinde sayılan taşınmazlardan olması nedeniyle özel mülkiyete konu edilmesinin mümkün bulunmadığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 104 ada 74 parsel sayılı taşınmazın 24.11.2014 tarihli teknik raporda (B) harfi ile gösterilen bölümün tapusunun iptali ile yeni bir parsel numarası verilerek davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli 104 ada 74 parsel sayılı taşınmazın hükme dayanak yapılan fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün davalı tarafın dayandığı tapu kayıtları kapsamında kaldığı, (B) harfi ile gösterilen bölümün ise dayanak tapu kayıtları kapsamında kalmadığı, bu bölümün mera vasfında olduğu ve zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davalı taraf, Hazine’nin de taraf olduğu tescil davası sonucu oluşan 13.12.2002 tarih-2 ve 4 numaralı tapu kayıtlarına dayanmış, tapu kayıt dayanağı tescil ilamı ve krokileri getirtildiği halde kapsamları, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/A maddesi uyarınca haritasına göre belirlenmemiştir. Diğer yandan temyiz aşamasında temin edilen belgelerden dayanılan tapu kayıtlarının sırasıyla miktarlarından daha fazla büyüklükteki dava dışı 104 ada 86 ( 41.413,01 metrekare) ve 164 (11.143,52 metrekare) parsel sayılı taşınmazlara revizyon gördükleri anlaşılmış olup mahkemece yapılan uygulama sırasında bu hususta dikkate alınmamıştır. Eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için dayanılan tapu kayıtlarının revizyon gördüğü tüm taşınmazlar eksiksiz tespit edilmeli, daha sonra taşınmazların başında icra edilecek keşif sırasında, uzman teknik bilirkişi eliyle davalı tarafın dayanağı ve tescil ilamı ile oluşan tapu kayıtlarının haritası zemine uygulanarak kapsamları, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/A maddesi uyarınca haritasına göre belirlenmeli, kapsam tayininde tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar da dikkate alınmalı, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kayıtlarının haritasının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, çekişmeli taşınmazın kayıt kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, kayıt kapsamında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri davalı tarafa verilmeli, taşınmazın kısmen ya da tamamen tapu kayıt kapsamı dışında kaldığının tespiti halinde ise dosyadaki mevcut ve yeterli delillere göre davalı tarafın zilyetlikle taşınmaz edinme şartlarını haiz olmadığı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; çekişmeli taşınmazın (B9) harfi ile gösterilen bölümünün mera vasfında olduğu belirlenmiş ve hüküm gerekçesinde de bu bölümün mera vasfında olduğu vurgulanarak davanın bu bölüm yönünden kabulüne karar verilmiş olduğuna göre bu bölümün "mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına" karar verilmesi gerekirken davacı Hazine adına özel mülk olarak tapuya tescil kararı verilmesi de isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisi ve davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5419, Karar No: 2021/10839, Tarih: 31.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5419 E.  ,  2021/10839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 31.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5220, Karar No: 2012/8061, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/5220 E.  ,  2012/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, üç adet taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına taşınmazların cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin, satışın açık artırma yolu ile yapılacağının satıştan elde edilecek bedelin tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında paylaştırılacağının belirtilmesine göre temyiz eden davalıların 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin satışına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Diğer taşınmazın satışına dair verilen karara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davaya konu ... parsel üzerinde bulunan ana taşınmazın 14 no’lu bağımsız bölümünün satışının yapılarak ortaklığın giderilmesinin istenildiği bu bağımsız bölümün taraflara ait olduğu dikkate alınarak, sadece bu bağımsız bölümün satışına karar verilmesi gerekirken, ... parselin tamamının satışına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle hükmün 3 ve 4 no’lu bağımsız bölümlere ilişkin kısmının ONANMASINA, ... nolu parsele ilişkin kısmının ise 2. bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, onanan kısım için ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.