muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/544, Karar No: 2019/3941, Tarih: 15.10.2019

2-Davacının diğer temyiz itirazları yönünden;Taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmakta olup her iki taraf da işinin ehli kabul edilen yüklenici ve taşeron durumundadır.Davacı yüklenici, dava dışı idareye ait alışveriş merkezi ve sosyal tesis inşaatı, davalı taşeron da bu inşaatların dış cephe ve pencerelerinin yapımı işini üstlenmiştir. İşin devamı sırasında davacı tarafından yaptırılan tespit neticesinde düzenlenen rapora göre dış cephede eksik bırakılan imalâtlar nedeniyle içeride bulunan asma tavanın, dışarıdan gelen rüzgar nedeniyle düştüğünün tespit edildiği, davacının da bundan kaynaklanan zararını talep ettiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki ilişki eser sözleşmesi olduğuna göre sorumlulukların da bu sözleşmeye göre değerlendirilmesi gerekir. Mahkemece iş güvenliği esaslarına göre değerlendirme yapan bilirkişinin raporuna göre karar verilmesi doğru olmamıştır. Yapılması gereken iş, konusunda uzman bir bilirkişi heyeti oluşturularak davacı tarafından yaptırılan tespit dosyasındaki olgular da dikkate alınarak, tarafların kusur durumları ve varsa oranları incelettirip sonucuna göre davacının asma tavandan kaynaklanan zararı konusunda karar verilmesinden ibaret iken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davalının temyiz itirazları yönünden;

Davacı yüklenici tarafından, işin süresinde tamamlanmaması nedeniyle dava dışı iş sahibince aleyhine düzenlenen gecikme cezasının davalıdan tahsili istenmiştir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede, davacı yüklenicinin asıl iş sahibi ile yaptığı sözleşmeye herhangi bir atıf yapılmadığı gibi gecikme cezası ile ilgili bir hüküm de bulunmamaktadır. Dava dışı iş sahibi tarafından kendisinden kesilen gecikme cezasının davalıdan tahsili talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış, bu nedenle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı, 3. bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan, 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4788, Karar No: 2024/7695, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4788 E.  ,  2024/7695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/492 E., 2024/614 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/224 E., 2023/380 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun müvekkil şirketin faiz alacaklarını ödememesi işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitinin taraflar arasında uyuşmazlık haline geldiğini, yasal mevzuat düzenlemeleri gereğince davalı idarenin kesin olmayan cevabının ret cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, huzurdaki davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, sosyal güvenlik hususundaki tespit davaları tarafların birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları davacıya daha pratik şekilde sağlandığını, müvekkili davacının ödenen avans miktarı üzerinden sigorta primi ödenmesi gerektiğinin ve buna göre hesaplanacak yaşlılık aylığının ödenmesi gerektiğinin tespitini ve ortaya çıkan uyuşmazlığın giderilmesi gerektiğini, yine dava açmaktan başka bir yolla alacağına kavuşması mümkün olmayıp bir mahkeme kararına muhtaç dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1453, Karar No: 2017/1536, Tarih: 22.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/1453 E.  ,  2017/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, arsa sahibi müvekkili ile davalı yüklenici ... şirketi arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkili tarafından sözleşme gereği 7 no'lu parselin devredildiğini ancak taşınmaza herhangi bir inşaat yapılmadığını, buna rağmen davalının 7 no'lu parseli bir kaç kez el değiştirdikten sonra davalı ...'e muvazaalı olarak devrettiğini, sözleşme yapıldıktan sonra davalı şirketin reklam tabelasının inşaata asıldığını, bu sebeple davalı ...'in arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden haberdar olduğunu ileri sürerek, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshi ile davalı adına ek tapu kayıtlarının iptal edilerek müvekkili adına tapuya tesciline ve kira vs'den oluşan şimdilik 5.000,00 TL'nin reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin taşınmazı muvazaalı olarak devralmadığını, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden haberdar olmadığını, iyiniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin adi yazılı şekilde yapılmış olması nedeniyle geçerli olmayacağı Yargıtay içtihatlarınca kabul edilmiş ise de ancak sözleşme uyarınca tapuda yüklenici adına pay devri yapılması halinde sözleşmesinin geçerli hale geleceği, davaya konu taşınmazda herhangi bir inşaat yapımına başlanılmadığı, sözleşmeye göre yüklenicinin belirtilen sürede inşaatı tamamlayamaması nedeniyle sözleşmeye aykırı hareket ettiği ve davacının sözleşmenin geriye etkili olarak fesih talebinde haklı olduğu, nizalı taşınmazın yüklenici şirkete devredildikten sonra, satış suretiyle bir kaç kez el değiştirdiği ve en son 29.08.2012 tarihinde davalı ...'e satışının yapıldığı, tanık beyanları ile muvazaa iddiasının açıkça kanıtlanamadığı, taşınmazın tapu kaydının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi şerhinin bulunmadığı, davalılar arasında yakınlık akrabalık bağının da olmadığı, bu sebeple tapu iptali tescil talebinin yerinde olmadığı ve sözleşmenin geriye doğru feshedilmesi halinde sözleşme tarafının kira, gelir kaybı vs. gibi yararlarını yükleniciden talep etmesi mümkün olmayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, her ne kadar davalılar ... ile diğer yüklenici davalı şirket arasında muvazaa iddiasının ispatlanmadığı gerekçesiyle tapu iptali-tescil istemi reddolunmuşsa da; dosya kapsamı ile dinlenen tanık anlatımlarından davaya konu arsa üzerine inşaat yapılacağına ilişkin tabelanın uzunca süre arsa üzerinde yer aldığı, davacı arsa sahibine ait olduğu sabit olan iki adet eski evin yıkılmaksızın arsa üzerinde halen bulundukları, tanık ... 'nin beyanına göre taşınmazın bir kaç kez el değiştirdiği ve hatta en son aynı gün içerisinde iki kez el değiştirerek davalı ...'e satışının yapılması muvazaayı ispatlamaya yeterlidir. Bu itibarla, tapu iptali tescil istemi yönünden talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5269, Karar No: 2018/2387, Tarih: 05.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/5269 E.  ,  2018/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Petrol kaçakçılığı

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Karabük İl Jandarma Komutanlığı görevlilerince sanık ...'a ait ... Petrol İstasyonunda yapılan kontrolde, sanık ...'a ait ... Nakliyat Ltd. Şti. adına kayıtlı ve sanık ...'ün kullandığı ... plakalı çekiciye bağlı bulunan ... plakalı tankerden petrol istasyonunda bulunan yakıt tanklarına akaryakıt boşaltıldığının tespit edilerek yapılan kontroller sırasında ulusal marker seviyesi geçersiz olan 21.040 litre motorinin ele geçirildiği olayda; sanık ... müdafiinin mahkemede suça konu motorinin ... Kimya Petrol Akaryakıt Ltd. Şti.ne ait olduğunu, müvekkilimin eyleminin sadece akaryakıtı taşımaktan ibaret bulunduğunu, akaryakıtın standartlara uygun olup olmaması hususunda denetleme yükümlülüğünün bulunmadığını savunması ve ... Nakliyat Ltd. Şti. tarafından 22.12.2010 tarih, 4619 sıra numaralı gönderen ve alanı ... Kimya Petrol Akaryakıt Ltd. Şit.olarak düzenlenmiş, 25.000 kg cinsi belli olmayan ürüne ilişkin taşıma irsaliyesi ibraz etmesi karşısında Mahkemece 10.09.2013 tarihli oturumda Karabük Cumhuriyet Başsavcılığı'na ... Kimya Petrol Akaryakıt Ltd. Şti. yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunulduğundan, adı geçen şirket yetkilileri hakkında kamu davası açılmış ise aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan iş bu dava ile birleştirilmesi, açılmamış ise soruşturma evrakının celbi ile dosya içine alınması ve delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25318, Karar No: 2013/21853, Tarih: 10.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/25318 E.  ,  2013/21853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi ücreti, kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili, maaş, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işverenler, usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, mahkeme iddia ve savunmayı tartışmamış, özellikle asgari geçim indirimi, ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarına hükmedilmesinin gerekçesi açıklanmadığı gibi, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği de açıklanmamış ayrıca birden fazla davalı olduğu halde hangi davalının sorumlu olacağı ve sorumluluk miktarları belirlenip açıklanmadan "davalı işyerinden" , "davalıdan" denilerek hüküm kurulmuştur. Yukarıda açıklandığı üzere gerekçesiz ve usulüne uygun olmayan hükmün sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18008, Karar No: 2016/647, Tarih: 21.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/18008 E.  ,  2016/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen kayıt maliki ile mirasbırakanın aynı kişi olduklarının tespiti davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, kayıt maliki ile mirasbırakanın aynı kişi olduklarının tespiti isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan anneanneleri ''... kızı ....'ün'' paydaşı olduğu 22 ada 4 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında murisin isminin ''...:... kızı'' olarak yazılı olduğunu ileri sürerek, anılan kaydın ''... kızı ...'' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında dava dilekçesini ıslah ederek, anılan kayıt maliki ile miras bırakanları ....'ün aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların iddialarının sabit olduğu gerekçesi ile ıslah talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/(2). fıkrasının ç-1) bendi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.