muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3333, Karar No: 2023/4518, Tarih: 22.06.2023

5. Mağdur beyanları, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, kollukça tutulan tutanaklar, nüfus kayıtları, adlî sicil kayıtları ve diğer deliller dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiilerinin, Usule, Kararın Gerekçesiz Olduğuna, Eksik İnceleme İle Karar Verildiğine, Sübuta, Meşru Savunmaya, Meşru Müdafaada Sınırın Aşılmasına, Haksız Tahrik Oranına Yönelen Temyiz Nedenleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Olay ve Olgular başlığındaki delillere göre dava dosyasının tekemmül ettirilerek karar verildiği, Olay ve Olgular başlığındaki deliller ve tüm dosya kapsamına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunmanın yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmesi karşısında, somut olayda, maktul tarafından kızına yönelen bıçaklı saldırı eylemi bitmesine rağmen sanık tarafından av tüfeği ile ateş etmek suretiyle saldırı ile orantısız biçimde maktule karşı eylemde bulunulduğu anlaşıldığından, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, bozmaya uyularak verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/13 Esas, 2023/20 Karar sayılı kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18399, Karar No: 2018/8018, Tarih: 20.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18399 E.  ,  2018/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı bulunan işyerindeki emtianın 16.06.2009 tarihinde binadan kaynaklanan dahili su basması nedeniyle hasara uğradığını, ekspertiz incelemesi sonucu müvekkilinin 28.972,00 TL sigorta tazminatı ödediğini, davalı kat maliklerine rücu hakkının doğduğunu bu nedenlerle 9.056,00 TL sigorta rücu tazminatının yasal faizi ile birlikte davalıardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, zararın ortak yerlerden olan ana gider borusunun patlamasından değil, sigortalı işyerine ait bölümün akarının tıkanmasından meydana geldiğinden müvekkillerinin sorumluluklarının olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılarda, duruşmada davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapmasına göre davalıların bir sorumluluğunun bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarar sorumlusu olduğu iddia edilen davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

1-Davacı ... şirketi, bu davayı sigortalısının halefi olarak açtığına göre, görevli mahkemenin tayininde sigortalı ile davalılar arasındaki ilişkinin hukuki mahiyeti nazara alınır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.03.1944 tarihli ... Karar sayılı kararında bu husus “sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur” şeklinde vurgulanmaktadır.

Dava, kat mülkiyeti kurulmuş olan ana taşınmazda, davalıların kat maliki oldukları binaya ait deponun orta kısmında bulunan basamağın alt kısmından geçen binanın atık su ana borusunun işyeri içerisinde patlaması sonucu sızan sular nedeniyle oluşan hasarın, sigorta tarafından ödenen bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinde her kat malikinin anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumlu olduğu hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde ise kat mülkiyetinden kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümleneceği öngörülmüştür.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinde her kat malikinin anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumlu olduğu hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde ise kat mülkiyetinden kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümleneceği öngörülmüştür.

Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken hususlardandır. Bu durumda mahkemece, davada Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde işin esasının incelenerek hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre ise, davacı tarafından sigortalanan konutta, su basması olayı nedeniyle oluşan hasar ve bedeli, davacı tarafından alınan eksper raporuyla 28.972,36 TL olarak saptanmıştır. Eksper raporu incelendiğinde; hasarın 16-17/6/2009 tarihinde depo olarak kullanılan işyerinin kapalı olduğu akşam/gece saatlerinde deponun orta kısmında bulunan basamağın alt kısmından geçen binanın atık su ana borusunun işyeri içerisinde patlaması sonucu sızan suların iki kademeli deponun alt kısmına yayılarak zemine yaklaşık 10 cm yüksekliğinde birikmesi sonucunda, zemin üzerinde orjinal ambalajları içerisinde istifli modüler mobilya emtiasının alt kısımlarının su altında kalarak aşırı ıslanması sonucu

hasarın meydana geldiğini, depo sabah 17.07.2009 tarihinde açılarak derhal tahliye ve kurtarma çalışmasının yapıldığı aynı gün ekspertiz çalışmasının yapıldığı, işyerine gidildiğinde tahliye ve temizleme çalışması yapılmış, alt kısmı ıslanmış emtianın istiflenmiş halde olduğu tesbit edilmiş, zararın daha net olarak belirlenmesi için emtianın ayrı bir depoya nakli ve orada tesbiti için randevu verilmiş, 20.09.20009 tarihinde ilk hasar esnasında suların sirayet etmediği üst kademeden geçen ana gider borusunun patlaması sonucunda bu kısımda da hasar meydana geldiğini, bunun sonucu istifin alt kısmındaki emtianın tamamen hasarlandığı, yaklaşık 3 gün içinde 2 farklı noktada atık su borusunun patlaması suretiyle meydana gelen hasarların ilgi çekici bir durum teşkil ettiği, sokaktaki ana giderin tıkanmasının da etkisiyle oluşan basınç sebebiyle plastik boruların patlamış olduğu tesbit ve takdir edildiği, ekspertiz sırasında belediye ekiplerince sokaktaki ana giderin vidanjörle açılması çalışmasının devam ettiğinin görüldüğü belirtilmiştir.

Belediye Fen İşleri görevlilerinin 17.06.2009 tarihli tutanaklarında, sigortalı adresine gidildiğinde, binanın atık suyunun bağlandığı muayene bacasının açıldığında Belediyeye ait kanalizasyon sisteminde bir sorun olmadığı, baca ve kanalların çalıştığı, arızanın binanın dükkan akarının tıkalı olmasından kaynaklandığının tesbit edildiği belirtilmiştir.

Belediye Fen İşleri görevlilerinin 17.06.2009 tarihli tutanaklarında, sigortalı adresine gidildiğinde, binanın atık suyunun bağlandığı muayene bacasının açıldığında Belediyeye ait kanalizasyon sisteminde bir sorun olmadığı, baca ve kanalların çalıştığı, arızanın binanın dükkan akarının tıkalı olmasından kaynaklandığının tesbit edildiği belirtilmiştir.

Dosya üzerinde yapılan 2 inşaat mühendisi 1 makine mühendisi olan öğretim görevlilerinden alınan 14.0.2011 tarihli bilirkişi raporunda, ekspertiz rapor özeti ve belediye fen işleri tutanağına yer verildikten sonra, bu tutanakta davacı sigortalı işyerinin kendi atık su gider borusunun tıkanması nedeniyle zararın meydana geldiği açıkça belirtildiğinden bahisle zarardan davalıların sorumlu olmadığı davacı sigortalı işyeri malikinin %100 kusurlu olduğu ve zararın ekspertiz raporunda belirlenen miktarın dosyadaki fotoğraf incelemesinde piyasa raiçlerine uygun olduğu saptaması yapılmış ve mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 266/1. maddesinde "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" düzenlemesi benimsenmiştir. Davacı tarafından sigortalı olan işyerinde oluşan hasarın nev'i ile miktarının belirlenmesinin, özel ve teknik bilgi gerektirdiği açıktır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ekspirtiz raporundaki

saptamalar, 3 gün içinde 2 defa su basması olayları değerlendirilmeden sadece belediye fen işleri tutanağındaki zararın meydana gelme nedeni esas alınarak, yine zarar miktarı yönünden de eksper raporundaki tespitler üzerinden hasar miktarının belirlenmesi yeterli değildir.

Öte yandan, mülga TTK'nin 1293.maddesinde; kara sigortaları bakımından sigorta ettirenin tedbir alma mükellefiyeti düzenlenmiştir. Buna göre sigorta ettiren zararı önlemeye ve hafifletmeye yarayacak tedbirleri almakla mükelleftir. Tedbirin alınmaması halinde anılan maddenin son fıkrasında mülga TTK'nun 1292/son fıkrasına atıf yapılmaktadır. Bu durumda ise sigorta ettiren gerekli tedbirleri almamış ise, eğer kasıtlı olarak bu şekilde davranmışsa sigorta tazminatını isteme hakkını yitirecek, kusuru ihmal derecesinde olursa, ihmalin ağırlığına göre sigortacının ödemekle yükümlü olduğu sigorta bedelinden indirime gidilecektir. Benzer düzenleme yeni TTK'nun 1429 ve 1448.maddelerinde de düzenlenmiştir.

Yapılacak iş, konusunda uzman sigorta, inşaat ve zarar gören mobilyadan anlayan bilirkişi aracılığıyla gerekirse mahallinde keşif yapılması suretiyle, davacı tarafından sigortalanan işyerindeki su basmasının sebebi ekspertiz raporundaki iki su basmasına ilişkin saptamalarda değerlendirmeye alınarak tesbit edilmesi, bu tesbit sırasında TTK'nun 1293 1292/son (yeni TTK 1429 1448) maddelerininde dikkate alınarak zararın önlenmesi ve büyümesinde sigortalının kusuru olup olmadığının değerlendirilmesi ve olayın sadece depo malikinin sorumluluğunda olduğunun saptanması halinde giriş kat 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerinde bulunan sigortalı deponun davalılardan Hüseyin ..., ... ait olduğu ve taraf sıfatını aldıklarının da dikkate alınarak, zarar neden ve miktarının ne olduğu konusunda, eksper raporunu da irdeleyen, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ve yetersiz bilrkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8830, Karar No: 2024/11593, Tarih: 12.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8830 E.  ,  2024/11593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/266 E., 2024/788 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/422 E., 2023/468 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 31.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 4857 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan; Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kesindir, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 31.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8331, Karar No: 2022/13475, Tarih: 28.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/8331 E.  ,  2022/13475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden; sanığa yüklenen "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 28.05.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4333, Karar No: 2014/23083, Tarih: 18.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4333 E.  ,  2014/23083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.11.2014 günü temyiz eden davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Karşı taraf davacı .... ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.11.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/17700, Karar No: 2012/24513, Tarih: 29.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17700 E.  ,  2012/24513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, mısır ve fasulyenin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7362, Karar No: 2018/4965, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/7362 E.  ,  2018/4965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde güvenlik personeli olarak çalıştığını, 21.04.2014 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden ihbar süresi dahi verilmeden işinin sona erdirildiğini, güvenlik personellerinin 2 vardiya şeklinde sabah 07.00 akşam 19.00, akşam 19.00 sabah 07.00'ye kadar çalıştığını, çalışma usulünün 12 saat çalışıp 24 saat dinlenmek şeklinde olup, toplamda 2 haftalık süreçte 105 saat, haftada ortalama 52,5 saat çalışmalarına rağmen bu çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretini alamadığını, bundan dolayı hak ettiği alacakların kendisine ödenmediğini, davalılar arasındaki Tip Hizmet Alım Sözleşmesinin 22. maddesi gereği, sözleşmenin mevzuatın kamu düzenine ilişkin emredici hükümlerine ve genel şartnamenin 6. bölümüne aykırı iş sözleşmesi kurulamayacağının belirtildiğini, 6772 sayılı Kanun gereği ödenmesi gereken yılda 2 maaş tutarı ilave tediyelerinin de ödenmediğini belirterek davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları, ücret alacağı ile ilave tediye alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.