muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5114, Karar No: 2013/6505, Tarih: 01.04.2013

Mahkemece, davacının şirket ortağı, davalının ise şirket ortağı ve müdür olduğu, davacının davadışı ... Ltd. Şti'ne ödenmesi gereken sermayenin kendisine ödenmesini istediği ancak davalının bu sermaye taahhüdünü davadışı şirkete yönelik olarak verdiği, dolayısıyla davacının böyle bir taahhüdün yerine getirilmemesinden dolayı kendisine yönelik bir talepte bulunmasının mümkün olmadığı ayrıca davacının şirketin kötü yönetilmesinden dolayı da davalıya doğrudan dava açamayacağı, davacının şirket ortağı olması sebebiyle bir zararı var ise bunun şirket tarafından karşılanması gerektiği, davacının sıraladığı taleplerden bir kısmının aktif, bir kısmının da pasif husumet ehliyetine uygun olmadığı gerekçesiyle, davanın 6100 sayılı HMK'nın114/1-d maddesi gereğince dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemenin sermaye taahhüdü yönünden davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı, sermaye taahhüdü alacağının ancak şirket tarafından talep edilebileceği gerekçesi yerinde ise de, davacının diğer alacak talepleri ...'nın 339. maddesinden belirtilen, davacının dolaylı zararları kapsamında tazminat istemine ilişkin olup, bu kapsamda istenen dolaylı zararların ancak şirkete verilmesinin talep edilebileceği, davacının ise şirkete verilmesi yönünde bir talebi bulunmayıp kendisine verilmesi yönünde talebi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu yoldaki talebin yerinde olmayan yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan anılan hususun neticeye müessir bulunmadığı anlaşılmış, sonucu itibariyle doğru kararın HUMK’nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararının gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7379, Karar No: 2014/2290, Tarih: 30.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/7379 E.  ,  2014/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/86683

MAHKEMESİ : Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2011/104 (E) ve 2011/245 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların hırsızlık eyleminde bilinen değeri çok az olan 250 miligram benzini çaldıklarının anlaşılması karşısında, mahkemenin sanıkların hırsızlık suçunu işlerken eylemin olay mahallinden çoğunu alabilme olanakları varken yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyin alınması şeklinde olup olmadığı hususunu araştırmaması ve karar yerinde 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Müştekinin motosikletinin deposundan benzin çalınması eylemi depo kilitli ise 5237 sayılı TCK.nun 142. maddesinin 1. fıkrası (b) bendini, depo kilitli değilse aynı fıkranın (e) bendindeki suçu oluşturduğu halde, sanık hakkında hüküm kurulurken aynı Yasanın 141/1. maddesinden uygulama yapılması,

3- Olayda, sanıkların motosikletlerinin benzinin bitmesi üzerine katılana ait motosiklettin deposundan 250 miligram benzini pet şişe içine koyarak aldıklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 3/1. maddesinde öngörülen "suç işleyen kişinin işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı" bir yaptırımla cezalandırılması gerektiği ilkesi gözetilmeden, aynı Yasanın 61. maddesinde belirtilen "suçun işleniş şekli, suçta kullanılan araç, suç konusunun önem ve değeri, tehlikenin ağırlığı" gibi nedenler somut biçimde tartışılmadan, soyut biçimde "suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri" denilmek suretiyle ve hakkaniyet ölçütleriyle bağdaşmayacak biçimde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, O yer C.Savcısının temyizinin sanıklar lehine olması karşısında, 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7705, Karar No: 2015/10464, Tarih: 15.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/7705 E.  ,  2015/10464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/98510

MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2011/476 Esas, 2012/571 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

.. Sulama Birliği Başkanı olan sanık M.. Ç.. ile Devlet Su İşleri .. İşletme ve Bakım Başmühendisliğinde görevli topograf olan sanık E.. A..'un, Sulama Birliğine ait eski kanalın geçtiği ve kadastro çalışmalarında tescil harici bırakılan su kanalı güzergahına yapılması gereken beton su kanalını, herhangi bir ölçüm yapmadan katılana ait tapulu ve sınırları belli taşınmaz üzerinden geçecek şekilde yapmak suretiyle, katılanın taşınmazını kısmen işgal edip, taşınmazdan yararlanmasına engel olmaları şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 154/1. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5186, Karar No: 2016/1580, Tarih: 10.03.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5186 E.  ,  2016/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Vek. Av. ...

Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemi ile başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli ile takibin devamı ve %20 oranından az olmamak üzere icra inkâr tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İcra ve İflas Kanunu’nun 67/2. maddesi uyarınca itirazın iptâli davalarında borçlunun icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulabilmesi için takibe itirazında haksız olması gerekir. Alacak likid değilse veya yapılan yargılama sonucu takibe konu miktardan daha aza hüküm verilmişse borçlunun takibe itirazında haksızlığından söz edilemez. Somut olayda; davacı 05.04.2012 tarihinde İstanbul 4. İcra Dairesi’nin 2012/9133 sayılı icra dosyası ile giriştiği icra takibinde 122.012,00 TL asıl alacağın tahsilini istemiş, 23.06.2010 günlü 122.012,00 TL bedelli faturaya dayanmıştır. Fatura bedelinin 68.000,00 TL’lik kısmı 25.06.2010 tarihinde icra takibinden önce davalı tarafından davacıya ödendiğinden mahkemece bu ödeme mahsup edilerek kalan 54.012,00 TL üzerinden dava kısmen kabul edilmiştir. Davacı, takip tarihinden önce yapılmış olan kısmi ödemeyi mahsup etmeksizin

....

fatura bedelinin tamamı üzerinden icra takibine geçtiğinden ve mahkemece kısmi ödeme mahsup edilerek takip talebinde yazılı miktardan daha aza hüküm verilmiş olduğundan davalının takibe itirazında haksızlığından söz edilemez. Bu durumda mahkemece koşulları oluşmayan icra inkâr tazminatı talebinin reddi gerekirken, delillerin yanlış değerlendirilerek borçlunun icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesinin yollaması ile mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII. maddesi uyarınca kararın icra inkâr tazminatı kaldırılmak suretiyle düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm kısmının ikinci bendindeki “Esas alacak (54.012,00 TL) üzerinden %20 inkâr tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine” cümlesinin karardan çıkartılarak yerine, “Şartları oluşmadığından davacının icra inkâr tazminatı isteminin reddine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/2168, Karar No: 2022/525, Tarih: 31.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2168 E.  ,  2022/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargılama aşamasında katılan vekilinin, nitelikli cinsel saldırı eyleminden sonra müvekkilinin ruh sağlığının bozulması nedeniyle hastaneye yatırılıp, ilaç tedavisi uygulandığını belirterek buna ilişkin tıbbi evrakı ibraz etmesi ve tüm dosya içeriği karşısında, katılanın söz konusu olaydan dolayı ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair usulüne uygun teşekkül etmiş sağlık kurulundan rapor alındıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 102/5. maddesinin tatbiki ile buna göre lehe kanunun uygulanması hususunda değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19166, Karar No: 2023/25238, Tarih: 06.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/19166 E.  ,  2023/25238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1081 E., 2016/76 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında

1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçları işlemediği, katılanlar tarafından darp edildiği, aksi kanaatte cezaların ertelenmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Başka bir suçtan gözaltına alınan ve mevcutlu olarak adliyeye sevk edilen sanığın ifadesinin alınması için bekletildiği esnada, polis memuru katılanlara hitaben "Bana polis merkezinde ve yolda sigara içirmediniz, burada sigara içeceğim, bana karışamazsınız, devletinizin ... koyarım." diyerek taşkınlık çıkarttığı, bunun üzerine sakinleştirilerek adliye dışına çıkarılmaya çalışıldığı esnada adliyede bekleyen yakınlarını da "Beni öldürecekler." diye bağırarak kışkırttığı, kıyafetlerini yırtarak ve kendi kendini duvardan duvara vurarak katılanların görevini yapmasına engel olduğu, yine bu esnada da katılanlara hitaben "Sizin gibi polislerin Allah belasını versin, hepiniz aynısınız, hepinizin ... koyarım." şeklinde sözler söylediği, bu suretle hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, katılanların birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanları, olay tarihli tutanak içeriği, olayın meydana geliş şekli, sanığın adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçları işlediğine ve lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla görevliye karşı gerçekleştirmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, hakaret suçundan kurulan hükümde aleniyet hükümlerinin uygulandığı esnada uygulama maddesi gösterilmemiş ise de bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu,

Cezaların eleştirilen husus dışında kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümlerde öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2242, Karar No: 2009/3280, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2242 E.  ,  2009/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, gecikme tazminatının tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı arsa sahibi ... ve davada taraf olmayan diğer arsa sahipleriyle dava dışı ... A.Ş. temsilcisi ... arasında tarihsiz ve adî yazılı olarak “Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” başlıklı sözleşme imzalanmıştır. Davacı ile dava dışı arsa sahipleri tarafından .... Noterliği’nin 08.03.1994 tarihli vekâletnamesi ile dava konusu ... Köyü, 453 parsel numaralı tarla vasfındaki taşınmaz üzerine dilediğine inşaatlar yaptırmak için yetki verilmiştir. Bunun üzerine Hüsamettin Kahraman tarafından davalı kooperatifle 12.03.1994 tarihli “ek sözleşme” başlıklı sözleşme imzalanmıştır. Ek sözleşme başlıklı 12.03.1994 tarihli adî yazılı nitelikteki sözleşmeyi Hüsamettin Kahraman’ın davacı ile bu sözleşmede adları yazılı olan diğer arsa sahipleri vekili olarak imzaladığı anlaşılmaktadır. Bu sözleşmenin içeriği dikkate alındığında devir sözleşmesi niteliğinde olduğu sonucuna varılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinin TMK’nın 706, BK’nın 213, Tapu Kanunu’nun 26. maddeleri uyarınca noterlerde düzenleme şeklinde yapılması gerekir. Bu husus arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmelerinin geçerlilik şartıdır. Dosyadaki sözleşmelerde bu geçerlilik şartına uyulmamış, sözleşmeler adî yazılı olarak yapılmıştır. Yapılan sözleşmelerin şekil şartına uygun olarak yapılmaması hallerinde, tapu devrinin yapılması veya inşaatın yüklenici tarafından tamamlanması durumlarında da adî yazılı sözleşmelerin tarafları bağlayıcı olacağı kabul edilmektedir. Dava konusu parsel üzerine inşaatın yüklenici olarak davalı kooperatif tarafından yapılıp tamamlandığı anlaşıldığına göre, sözleşmeler tarafları bağlayıcı nitelik kazanmıştır.

... Ticaret Sicili Memurluğu’nun yazısından davalı kooperatifin 26.04.1994 tarihinde kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davaya konu teşkil eden sözleşme ile ek sözleşmenin kooperatifin kuruluşunun tamamlanmasından önce ancak kuruluş aşamasında imzalandığı sonucuna varılmaktadır. Kooperatif tarafından sözleşmeler benimsenerek inşaat tamamlandığına göre, sözleşmelerin davalı kooperatif yönünden bağlayıcı hale geldiğini kabul etmek gerekir.

... Ticaret Sicili Memurluğu’nun yazısından davalı kooperatifin 26.04.1994 tarihinde kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davaya konu teşkil eden sözleşme ile ek sözleşmenin kooperatifin kuruluşunun tamamlanmasından önce ancak kuruluş aşamasında imzalandığı sonucuna varılmaktadır. Kooperatif tarafından sözleşmeler benimsenerek inşaat tamamlandığına göre, sözleşmelerin davalı kooperatif yönünden bağlayıcı hale geldiğini kabul etmek gerekir.

Mahkemece de kararın gerekçe kısmında arsa sahipleriyle davalı yüklenici kooperatif arasında akdî ilişkinin varlığı kabul edilmiş, ancak geç teslim halinde tazminat ödeneceğine ilişkin düzenleme bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmelerinde gecikme tazminatı ödenmesine ilişkin herhangi bir düzenleme yer almasa dahi, arsa sahiplerinin istekleri halinde mahalli rayiçlere uygun gecikme tazminatının verilmesi Dairemizce kabul edilmektedir. Bu husus Dairemizin yerleşmiş uygulamasıdır.

Bu durumda, davacı arsa sahibinin davası incelenip yerinde uzman bilirkişi aracılığı ile keşif yapılmak suretiyle sözleşmelere uygun şekilde davacının hakettiği gecikme tazminatı miktarının hesaplattırılıp karar altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile geç teslim halinde tazminata hükmedileceğine ilişkin düzenleme olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 01.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21456, Karar No: 2015/2387, Tarih: 16.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21456 E.  ,  2015/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, davacının hizmet süresinin ve prime esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyularak hükümde belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmuş ise de bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Dairemizin 24.03.2014 tarihli 8630/6649 sayılı bozma ilamında da belirtildiği gibi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir.

Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na (Devredilen SSK) davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.