muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16240, Karar No: 2024/2021, Tarih: 27.02.2024

2.Suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza belirlenip, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31/3. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis yerine 2 yıl 4 ay hapis olarak belirlenmesi sureti ile fazla cezaya hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Suça sürüklenen çocuğun zincirleme suça esas alınan kesinleşen dosyasında aldığı cezanın mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu cezanın netice cezadan düşülmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3001, Karar No: 2009/3014, Tarih: 22.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3001 E.  ,  2009/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasında “sözlü” olarak yapıldığı ileri sürülen sözleşmeye dayalı olarak açılmış olup; ödenmeyen iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 15.891,71 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki varlığı ileri sürülen akdi ilişki, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi hükmünde tanımlandığı üzere, niteliğince bir “eser” sözleşmesidir. Davacı alt yüklenici olarak davalının yüklenmiş olduğu Çumra Şehit Koçak İlköğretim Okulu bahçesine beş derslikli anaokulunun, su basmanı hariç, kaba inşaatını yaptığını ve davalı tarafından iş bedeline mahsuben 1.000,00 YTL ödendiğini ileri sürerek; kalan 17.094,39 YTL alacağın davalıdan tahsilini istemekte; davalı taraf ise, bedeli uyuşmazlık konusu olan işin davacı ile birlikte dava dışı ortağı Turgay Görgülü arasında 13.140,00 YTL götürü bedelle ve anahtar teslimi koşullu sözlü sözleşme yapıldığını ve tüm bedelin adi ortaklardan Turgay Görgülü’ye ödendiğini savunmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 288 ve izleyen maddeleri hükümleri gereğince, uyuşmazlık konusu yapılan iş bedelinin tutarına göre, yanlar arasında az yukarıda belirtilen işin davacı tarafından yapılmasına yönelik olarak sözlü sözleşme yapıldığını davacının, yasal ve yazılı delillerle kanıtlaması zorunludur. Davacı tarafından yazılı delil başlangıcı niteliğindeki delile dayanılmadığından HUMK’nın 292; karşı tarafın onayı bulunmaması nedeniyle de aynı Kanunun 289. maddeleri hükümleri gereğince, yanlar arasında akdi ilişkinin kurulmuş olduğu tanık delili ile kanıtlanamaz. Davacı, yanlar arasında sadece kendisi ile yapılmış eser sözleşmesi olduğunu yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Oysa, Borçlar Kanunu’nun 364. maddesi hükmü gereğince, yanlar arasındaki sözleşmede başka bir düzenleme kararlaştırılmamış ise, akdi ilişkinin varlığı da kanıtlanmış olması koşuluyla, sözleşme konusu işin sözleşme ve yasa koşullarına uygun şekilde ve tamamlanmış olarak iş sahibine teslim ettiğini ve hakettiği iş bedelinin istenebilir olduğunu yüklenicinin, yasal delillerle kanıtlaması gerekmektedir. Somut olayda, davalı iş sahibi şirket bedeli uyuşmazlık konusu işin yapımına ilişkin sözlü sözleşmenin adi ortaklar davacı ile dava dışı Turgay Görgülü arasında yapılmış olduğunu kabul etmiş ve davacının da sadece kendisinin yüklenici olduğunu kanıtlayamamış olmasına göre, işin adi ortaklar dava dışı Turgay Görgülü ile davacı tarafından birlikte yapılmış olduğunun kabulü gerekir.

Adi ortaklığın tüzel karşılığı olmadığı gibi, dava ve taraf ehliyeti de yoktur. Dava açmak, özel yetkiyi gerektirir. Adi ortaklık iştirak kurallarına tâbi olduğundan Borçlar Kanunu’nun 534 ve Türk Medeni Kanunu’nun 702. maddesi hükümleri gereğince, bütün ortaklar tarafından birlikte açılması gerekir. Tek ortak tarafından davanın açılması halinde davacıya diğer ortakların davaya katılması veya onaylarının alınıp kendisine temsil yetkisi vermelerini sağlamak üzere, dava açan ortağa uygun süre verilmelidir. Çünkü, adi ortaklar davada zorunlu dava arkadaşlığı durumundadır. Bu hukuksal sebeple, dava dışı ortak Turgay Görgülü’nün açılan davaya onay vermesi; onay alınamaması durumunda ise, adı geçeni davaya dahil edebilmesi için mahkemece, davacıya yeterli süre verilmeden davacının yüklenici olduğunun kabulü ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; az yukarıda açıklanan şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra Borçlar Kanunu’nun 366. maddesinde öngörülen yasal yönteme uygun şekilde iş bedelinin 16.891,71 YTL (TL) olduğunu saptayan 03.09.2007 günlü bilirkişi raporu esas alınarak davalı tarafından ödenmiş olduğu yasal delillerle kanıtlanan ödemelerin mahsubuyla varılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında hüküm oluşturulmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 22.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13736, Karar No: 2018/11085, Tarih: 25.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/13736 E.  ,  2018/11085 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.01.2000-22.08.2004 tarihleri arasında davalı ...; 22.08.2004 - 31.12.2006 tarihleri arasında ise davalı ... yanında kesintisiz çalıştığından Kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitini istemiş, mahkemece kuruma bildirilen süreler dışlanmak suretiyle, 01.07.2001- 04.03.2004 tarihleri arasında davalı ...; 04.03.2004-15.07.2006 tarihleri arasında ise davalı ... yanında çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, söz konusu hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

O halde yapılacak iş, temyiz edilmeden kesinleşen işçilik alacakları davasının kesin delil niteliğinde olmadığı gözetilerek, 01.07.2001-15.07.2006 dönemi yönünden; dosya arasında bulunmayan tüm dönem bordroları getirtirilerek, re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda; davalı Kuruma verilmiş dönem bordrolarından kayden çalışması görünen ve uyuşmazlığa konu dönemi kapsar şekilde çalışması bulunan tanıklardan kanaat edinmeye yetecek kadarının re’sen belirlenerek beyanlarına başvurulmalı; aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı ve toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2011/8291, Karar No: 2011/8291, Tarih: 06.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8291 E.  ,  2011/8291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SEFERİHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/04/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı belediye adına kayıtlı 45 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer niteliği taşıyan bu gibi yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın, hak düşürücü süre yönünden reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; yargılama giderleri yönünden bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar,  davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ..... raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü: Dava; tapu  iptal, kayıt  terkini  isteğine ilişkin  olup, yerel mahkemece  son  kurulan  hükmün  temyizi üzerine; 14.03.2009  tarihinde  yürürlüğe  giren  5841 Sayılı  Yasa  hükümleri  uyarınca  hak  düşürücü  süreden  dolayı  davanın  reddinin  doğru  olduğu, ancak  yargılama  giderlerinin  ve  bu  giderlerden  sayılan  Avukatlık  ücretinden  davalının  sorumlu  tutulması  gerektiği  gerekçesiyle   kararın  bozulduğu  görülmektedir.

Gerçekten de; işin  esası  bakımından 5841 Sayılı  Yasanın  yürürlüğü döneminde   davanın  hak  düşürücü  süreden  reddedilmiş   olması   doğrudur. Ancak anılan  yasa  Anayasa  Mahkemesinin 12.05.2011  tarih 2009/31 esas 2011/7sayılı  kararı  ile  iptal  edilmiş ve  Resmi  Gazetede  yayımlanmadığı  için  bu  defa  aynı  tarih aynı  esas ve  2011/27  sayılı  karar ile  iptal hükmünün  de  eldeki  davalara   uygulanmak  üzere  yürütmenin  durdurulmasına  karar  verildiği  anlaşılmaktadır. Daha  sonra  ise karar  resmi  gazetede   yayımlanarak  iptal  hükmü   yürürlüğe girmiştir.

Öyle  ise,  kesin  hüküm  halini   almamış ve  kazanılmış hakkın  istisnasını  teşkil  eden  bu  durum  karşısında  5841  Sayılı  Yasa  hükümleri  uyarınca  davanın  reddine  ilişkin  olarak  kurulan  hükmün verildiği  tarih  itibariyle  doğru  olduğu  düşünülse ve  ayrıca Anayasanın 153. Maddesine  göre  iptal  kararı  geriye  yürümezse de, 10.03.1969 gün ve  1/3 Sayılı İçtihadı  Birleştirme  Kararının  gerekçe    bölümünde  belirtildiği  üzere  iptal, kesin  şekilde   çözüme  bağlanmış uyuşmazlıkları   etkilemez ve  henüz  anlaşmazlık  hali  devam ediyorsa  iptalin  kapsamına  girer.Öyleyse, davanın  hak  düşürücü  süreden  reddine   ilişkin  kurulan  kararın  Anayasa  Mahkemesinin  anılan  iptal  kararından  sonra  doğru  olduğu  söylenemez. Zira  kamu  düzeninin  söz  konusu  olduğu  bütün  haller  istisnanın  kapsamı  dahilindedir.

Hal  böyle  olunca; işin  esasının  28.11.1997  tarih  5/3  sayılı İçtihadı  Birleştirme  kararına  göre   değerlendirilmesi, davanın  kısmen  ve  tamamen   kabulü  halinde  de, 19.01.2011 tarihinde  yürürlüğe  giren  6099  sayılı  Yasa  hükümleri  de  gözetilerek  taraf  iddiaları  doğrultusunda  gerekli  araştırma ve  inceleme   yapılmak   suretiyle  uyuşmazlığın  çözüme  kavuşturulması  bakımından  karar  bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin  temyiz itirazı  yerindedir. Kabulü ile  hükmün  açıklanan  nedenlerle  HUMK'nun 428. maddesi  uyarınca  BOZULMASINA, 06.10.2011  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43050, Karar No: 2022/2826, Tarih: 23.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43050 E.  ,  2022/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 12.03.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6256, Karar No: 2011/9703, Tarih: 21.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6256 E.  ,  2011/9703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ...

DAVALI-K.DAVACI : ... VD.

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.09.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, birleşen dava ile de tazminat, birleşen davadaki karşı dava ile tazminat istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davacı ...'ün tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne, birleşen davada karşı davanın kabulüne dair verilen 16.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl dava davalısı, birleşen dava davacısı ve karşı dava davalısı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, 14.10.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 183 (191) sayılı parseldeki binanın 10 numaralı bağımsız bölümünün yüklenicinin temliki işlemine dayanarak tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi, yüklenicilerin yaptıkları inşaat sebebiyle bağımsız bölüme hak kazandıklarını, ancak temlik işleminin kime yapıldığını bilmediğinden bu bağımsız bölümlerin mülkiyetini nakledemediğini, davanın reddini savunmuştur.

Dairemizin bozmasından sonra yükleniciler davalı sıfatıyla davaya dahil edilmiş, bunlardan ... savunmada bulunmamıştır. Diğer dahili davalı yüklenici ... ise 10 numaralı bağımsız bölümü davacıya alacağın temliki yoluyla temlik ettiklerini, satış bedelini de aldıklarını bildirmiştir.

Bozmadan sonra birleştirilen mahkemenin 2006/28 esasında kayıtlı davada davacı arsa sahibi ..., davalılar ile adi yazılı 14.10.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini imzaladıklarını, ancak davalı yüklenicilerin edimini yerine getirmediğini, yaptırılan tespitte bilirkişi raporuna göre eksik işler sebebiyle 21.271,00 TL alacağının çıktığını, ihtar edilmesine rağmen ödenmediğini, bu miktarın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

./..

2011/6256 - 2011/9703 -2-

Birleştirilen davaya karşı açılan karşı davada yüklenici ... ve ..., 14.10.2010 tarihli sözleşme uyarınca 183 sayılı parsel üzerine bina yapım işini yüklendiklerini, edimlerini yerine getirdiklerini, üstelik sözleşmede yer almayan 29.792,60 TL fazla imalatları olduğunu, bu miktarın arsa sahibinden tahsilini, olmadığı takdirde birleştirilen davadaki talepten mahsubuna karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın alacağın mahsubu sebebiyle reddine, birleşen davaya karşı açılan davada mahsuptan sonra kalan yüklenicilerin alacağı 8.523,60 TL’nin arsa sahibi ...’tan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, arsa sahibi davalı ve birleşen davanın davacısı ... ile asıl ve birleşen davada davalılar, birleşen davaya açılan karşı davada davacı olan yükleniciler temyiz etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın alacağın mahsubu sebebiyle reddine, birleşen davaya karşı açılan davada mahsuptan sonra kalan yüklenicilerin alacağı 8.523,60 TL’nin arsa sahibi ...’tan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, arsa sahibi davalı ve birleşen davanın davacısı ... ile asıl ve birleşen davada davalılar, birleşen davaya açılan karşı davada davacı olan yükleniciler temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre yüklenicilerin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahibi ...’un temyiz itirazlarına gelince;

Hükmüne uyulan Dairemizin bozma kararında vurgulandığı üzere, arsa sahibi ile yükleniciler arasındaki adi yazılı şekilde düzenlenen 14.10.2000 tarihli sözleşme Türk Medeni Kanununun 706. ve Borçlar Kanununun 213.maddeleri uyarınca, aynı zamanda mülkiyet naklini gerektirdiğinden ve resmi biçimde yapılmadığından geçersizdir. Ancak, yine Dairemizin bozma kararında belirtildiği gibi, şayet sözleşmenin tarafları tüm edimlerini yerine getirmiş veya yükleniciye geçersiz sözleşmeye rağmen tapuda devir işlemi yapılmışsa, Türk Medeni Kanununun 2.maddesinde öngörülen dürüstlük kuralları gereği sözleşme geçerli kabul edilebilir. Bu bakımdan, 14.10.2000 tarihli sözleşmedeki yüklenicinin borçlarının yerine getirilip getirilmediğinin tespiti önem kazanmaktadır. Yüklenicinin borçlarını yerine getirmesi demek, bir eseri (binayı) sözleşmeye, fen ve amaca uygun meydana getirmesi, bunu ifa olarak sözleşmenin karşı tarafı olan arsa sahibine sunması (teslim etmesi) demektir. Borçlar Kanununun 81.maddesi gereğince yüklenicinin öncelikli edimi, binayı meydana getirmek ve bunu arsa sahibine teslim etmektir. Belirtilmelidir ki, yüklenici öncelikli edimlerini yerine getirmeden ne kendisi ve ne de onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişi arsa sahibinden karşı edimi (arsa payı mülkiyetinin devrini) isteyemez.

Ne var ki, bozmadan sonra arsa sahibi tarafından açılan davada yüklenicilerden yaptırılan tespit sonucu verilen rapora göre, 14.10.2000 tarihli sözleşme kapsamında kalan ancak yerine getirilmeyen eksik ve ayıplı işler tutarı 21.271,00 TL’nin tahsili istenmiştir. Başka bir anlatımla, arsa sahibi bu miktarın kendisine ödenmesi koşuluyla ifayı kabul etmiş demektir. Kuşkusuz,

./..

2011/6256 - 2011/9703 -3-

ifanın kabul edilmesi halinde yüklenici arsa sahibine olan borçlarını yerine getirmiş sayılacağından, onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişi de temlike dayanarak arsa sahibinden bazı borçlarının (bağımsız bölüm mülkiyeti naklini) yerine getirilmesini isteyebilir. Başka bir deyişle, yapıdaki eksik ve ayıplı işler varsa bunlar arsa sahibine ödenmeden, ne yükleniciler ne de onun temlik işleminde bulunduğu davacı üçüncü kişi ... arsa sahibinden mülkiyet talebinde bulunamaz.

ifanın kabul edilmesi halinde yüklenici arsa sahibine olan borçlarını yerine getirmiş sayılacağından, onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişi de temlike dayanarak arsa sahibinden bazı borçlarının (bağımsız bölüm mülkiyeti naklini) yerine getirilmesini isteyebilir. Başka bir deyişle, yapıdaki eksik ve ayıplı işler varsa bunlar arsa sahibine ödenmeden, ne yükleniciler ne de onun temlik işleminde bulunduğu davacı üçüncü kişi ... arsa sahibinden mülkiyet talebinde bulunamaz.

Burada faydalı ve zorunlu giderlerin neler olduğu üzerinde de durulması gerekmektedir. Zorunlu ve faydalı giderler, bir eşyanın korunması, iktisadi işlevini devam ettirebilmesi için yapılan giderlerdir. Bunlar daima eşyaya artı değer kazandırır. Hiç şüphesiz yükleniciler, binada bu nitelikte imalatlar yapmışsa bunların bedelini Borçlar Kanununun 410 ve devamı maddelerine dayanarak taşınmaz maliki kimse (arsa sahibi) ondan isteyebilir. Yüklenicilerin birleştirilen davaya karşı açtıkları karşı davanın dayanağı da Borçlar Kanununun 410 ve devamı maddeleridir.

Arsa sahibi, ayıp ve eksik işler sebebiyle harcını ödeyerek ayrı bir dava, yükleniciler ise aynı şekilde karşı dava açtıklarından her iki talebin de açılan davalar kapsamında değerlendirilmesi gerekir. Diğer bir deyişle burada, ayrı ayrı davalar bulunduğundan Borçlar Kanununun 118.maddesine dayanılarak takas dermeyanında bulunulamaz.

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda binada bodrum kat ve çatı katta halen inşaatın devam etmesi, 11 numaralı bağımsız bölüm zemininin parkelerinin yapılmaması ve bazı imalatlar sebebiyle proje tadili ve tasdiki gerektiğinden, mevcut hali itibariyle iskan izni verilmesine olanak bulunmadığı saptandığından ve bu haliyle eser tamamlanmış sayılamayacağından imar mevzuatına aykırı imalatları gidermek üzere yüklenicilere yetki ve mehil vermek, onlara tadilat projesi düzenletmek ve bunu yetkili merciye tasdik ettirmek üzere keza uygun bir süre tanımak, yapıdaki yasaya aykırılıkların ortadan kaldırılmasını sağlamak, asıl davayı bunun sonucuna göre karara bağlamak olmalıdır.

Yukarıda belirtildiği üzere eksik ve ayıplı işler ile fazla imalatlar konusunda harcı ödenerek açılan ayrı ayrı davalar bulunduğundan, bunlar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekmektedir.

Birleştirilen davaya karşı açılan karşı davada yükleniciler, 29.762,60 TL faydalı ve zorunlu giderlerin arsa sahibinden tahsilini istemiş, isteklerine tespit sonucu düzenlenen 15.04.2005 tarihli bilirkişi raporunu dayanak yapmıştır. Bu bilirkişi raporunda, faydalı masrafların tespit tarihi olan 11.04.2005 gününe göre hesaplandığı yazılıdır. Üstelik, anılan bilirkişi raporunda yapıdaki

./..

2011/6256 - 2011/9703 -4-

Birleştirilen davaya karşı açılan karşı davada yükleniciler, 29.762,60 TL faydalı ve zorunlu giderlerin arsa sahibinden tahsilini istemiş, isteklerine tespit sonucu düzenlenen 15.04.2005 tarihli bilirkişi raporunu dayanak yapmıştır. Bu bilirkişi raporunda, faydalı masrafların tespit tarihi olan 11.04.2005 gününe göre hesaplandığı yazılıdır. Üstelik, anılan bilirkişi raporunda yapıdaki

./..

2011/6256 - 2011/9703 -4-

bodrumdaki kömürlükler ve çatı katındaki bazı imalatlar fazla imalat olarak gösterilmiştir. Her tür imalat binanın tasdikli projesine aykırı ise, bunlar 3194 sayılı İmar Kanununun 32.maddesi gereğince yıkıma tabi tutulacağından, ekonomik bir değer taşımaz. Dolayısıyla, bunların bedeli de faydalı ve zorunlu imalat adı altında arsa sahibinden istenmez.

Birleştirilen davaya karşı açılan karşı davada yapılması gereken iş de, binadaki sözleşmede yer almadığı halde yer alan ve ancak tasdikli proje kapsamında kalan imalat kalemlerini yapıldıkları yıl piyasa rayiçlerine göre yeniden yapılacak keşifte tespit etmek, karşı davayı da bu şekilde değerlendirmek olmalıdır.

Bütün bu yönler gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı kurulan hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle yüklenicilerin bütün temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle arsa sahibi ... yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde ...'a iadesine, 21.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.