muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8157, Karar No: 2019/7462, Tarih: 19.06.2019

Görüldüğü üzere, kişilerin tarafı oldukları konuşma ve haberleşme içeriklerini kaydetmeleri TCK'nın 133/1. maddesi ve 132/1-2. cümlesi kapsamında suç olarak düzenlenmediği gibi, konuşmada, kişiler arasında vasıta bulunmaksızın iletişim gerçekleştiği halde, haberleşmede, elverişli bir araç sayesinde kişilerin iletişime geçtikleri,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, babası olan katılan ile yapmış olduğu telefon konuşmasını kaydedip, yapmış olduğu kaydı annesine vermesi şeklinde gerçekleşen olayın TCK’nın 132. maddesinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilmesinin gerekeceği, ancak; sanığın, telefonla yapılan görüşmenin, tarafı olması nedeniyle TCK'nın 132/1-2. cümlesindeki haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği gibi tarafı olduğu haberleşme içeriğini annesine vermesi eyleminde de TCK’nın 132/3. madde ve fıkrasında aranan aleniyet unsurunun gerçekleşmediği, konuşma içeriği incelendiğinde katılanın konuşmalarda geçen kendisinin başka bir bayan ile gayri resmi yaşadığına dair durumdan sanığın annesine bahsedebileceğini belirtmesi nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun da yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık hakkında TCK’nın 132. maddesinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan beraate karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek dosya kapsamına göre uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 133/3. maddesinde düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; koşullu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği; ayrıca, CMK’nın 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün, sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade edeceğinden, hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine ilişkin düzenlemeye göre daha lehe olduğu nazara alınıp, katılanın maddi bir zararının tespit edilmediği olayda, kayden sabıkasız sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmamasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

b) Sanık hakkında kurulmayan Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/366 esas sayılı dosyası için ihbarda bulunmaya karar verilmesi,

b) Sanık hakkında kurulmayan Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/366 esas sayılı dosyası için ihbarda bulunmaya karar verilmesi,

c) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/700, Karar No: 2021/2774, Tarih: 06.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/700 E.  ,  2021/2774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/574, Karar No: 2024/2311, Tarih: 27.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/574 E.  ,  2024/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/745 E., 2023/419 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesinin bozma öncesi 02.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dairemizce İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek "...Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

3.Bozma üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.01.2024 tarihli ve 2023/132125 sayılı, hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.01.2024 tarihli ve 2023/132125 sayılı, hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... Kurumlar Vergi Dairesi mükellefi ... Elektirk ... Ltd.Şti nin yetkilisi olan sanığın, 2011 takvim yılında hakkında sahte fatura düzenlemeden vergi tekniği raporu düzenlenen ...Petrol ... Ltd. Şti. den aldığı 06.08.2011 ve 10.08.2011 tarihli toplam tutarı 57.602,88 TL olan iki adet faturayı kurumlar ve katma değer vergisi beyannamelerinde kullandığı, anılan şirketin gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayalı olmaksızın sahte fatura düzenleyen şirketlerden olduğu, böylece sanığın 2011 takvim yılında gerçek mal ve hizmet karşılığı olmayan faturaları kullanmak suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın inkara yönelen savunması, vergi inceleme ve suç raporları, karşıt inceleme raporları, bilirkişi raporu, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı ve diğer deliller dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

1.Ayrıntılarına Olay ve Olgular bölümünde yer verilen olayda; sanığın suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması, fatura karşılığının çekle ödendiğinin ve çeki tahsil eden F.M isimli kişinin tanık olarak beyanına başvurulmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu olan faturaları düzenleyen mükellef ...Petrol ... Ltd. Şti.nin yetkilisi hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/413 Esas dosyasında açılan davanın akıbetinin araştırılması, bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, faturaları düzenleyen şirket yetkilisi ile çeki tahsil eden F.M isimli kişinin 5271 sayılı Kanun'un 48 nci maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; şirket yetkilisinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiğinin, çeki tahsil edenden ise, çeki kimin namına tahsil ettiğinin, sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması ve çek bedelinin satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

2. Kabule göre de;

a)213 sayılı Kanun'un Geçici 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7394 sayılı Kanun'un yayım tarihi olan 15.04.2022 tarihi itibarıyla soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar bakımından aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen indirim oranının uygulanacağı, sanığın eylemi nedeniyle tarh edilen vergi ve diğer kalemlerin ödenmesi nedeniyle cezasından yarı oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden üçte bir oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b)Suça konu faturaların katma değer vergisinin yanı sıra 2011 takvim yılı kurumlar vergisinde de kullanılmış olması nedeniyle suç tarihinin 26.04.2012 olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 2011 olarak yanlış yazılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18365, Karar No: 2014/9839, Tarih: 22.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18365 E.  ,  2014/9839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından tayin edilen ceza hakkında ise ertelendiğinden bahisle CMUK 231 maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı isede, suçtan doğan zarar ödenmediğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12419, Karar No: 2008/18407, Tarih: 27.11.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/12419 E.  ,  2008/18407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2007

Davacı,  murisinin iş kazası sonucu ölümündendoğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılardan R.G. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki delillerle karardaki gerektirici nedenlere ve özellikle  davalı Bağ-Kur Genel Müdürlüğünden (SGK)  işyerinin temizlenmesi işini alan diğer  davalı  temizlik şirketinin yaptığı iş bağımsız bir iş olup,  temizlik şirketi alt işveren niteliğini kazanmadığına göre mahkemece temizlik şirketi sigortalısı olan davacılar  murisinin geçirdiği iş kazasından dolayı sorumluluğu bulunmayan Kurum  hakkındaki  davanın husumet (sıfat yokluğu) nedeniyle reddi doğru görülmekle  davacının  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, iş kazası sonucu sigortalının ölümü nedeniyle  hak sahiplerinin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılardan M.G.adına dava açan ve davayı takip eden avukatın vekaletnamesine dosyada rastlanılmamıştır. Oysa, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 67. maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre, vekaletnamesinin aslını veya örneğini vermeyen vekil dava açamaz ve yargılama ile ilgili hiç bir görev yapamaz. Şu kadar ki gecikmesinde zarar olan hallerde mahkeme, vereceği kesin bir süre içinde vekaletnamesini getirmek şartıyla vekilin dava açmasına veya usul işlemleri yapmasına izin verebilir. Bu süre içinde vekaletname verilmez veya aynı süre içinde asil, yapılan işleri kabul ettiğini dilekçeyle mahkemeye bildirmezse dava açılmamış sayılır ve yapılan işlemler hükümsüz kalır. Bu durumda, davacılardan M.G. vekili olduğunu bildiren Av. T. İ. K.’un vekaletnamesini yargılamanın sonuna kadar getirmemesi halinde, davacılardan M. G.’ın açmış olduğu davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın M.G. yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, kamu düzenine ilişkin bu yanlışlık resen gözetilmeli ve karar temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3194, Karar No: 2021/7364, Tarih: 27.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3194 E.  ,  2021/7364 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

...

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/03/2020 tarihli ve 2019/50654 soruşturma, 2020/6758 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair mercii İstanbul 10. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/07/2020 tarihli ve 2020/2570 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, iş kazası nedeniyle müşteki ...'in yaralanması olayından dolayı Gaziosmanpaşa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/457 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılamanın 28/11/2019 tarihli duruşmasında, ara karar ile şüpheli ... hakkında suç duyurusunda bulunulması üzerine başlatılan soruşturmada, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/30971 soruşturma numaralı dosyasında söz konusu iş kazası ile ilgili kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporu alındığı, bu raporda şüpheliye herhangi bir kusur atfedilmediği, bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair verilmiş ise de, dosya kapsamında bulunun 24/05/2018 tarihli bilirkişi raporunda şüpheli ... ile ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmadığı halde sanki kusur durumu değerlendirilmiş gibi şüpheliye herhangi bir kusur atfedilmediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, söz konusu bilirkişi raporuna itibar edilemeyeceği, Gaziosmanpaşa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/457 esas sayılı dosyanın 28/11/2019 tarihli duruşma tutanağındaki suç duyurusu ara kararında şüpheli ...'nın işveren vekili olarak bildirildiği, ancak şüphelinin iş yerindeki konumu, vazifesi hakkında herhangi bir bilgiye yer verilmediği, şüpheli ...'nın şüpheli sıfatıyla beyanının dahi tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında, şüphelinin işveren vekili olup olmadığının tespit edilmesi, şüphelinin ifadesinin alınması, şüphelinin kusur durumuna ilişkin yeni bir bilirkişi raporu temin edilmesinden sonra şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, belirtilen nedenlerle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 08/03/2021 gün ve 94660652-105-34-17266-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 08/03/2021 gün ve 94660652-105-34-17266-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gaziosmanpaşa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/457 esas sayılı dosyası kapsamında katılan ...'in iş kazası sonucunda yaralanmasına ilişkin olarak yürütülen yargılamanın 28/11/2019 tarihli celsesinde, işveren vekili sıfatıyla şüpheli ...hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, suç duyurusunda bulunulması üzerine Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2019/50654 numaralı soruşturma başlatıldığı, dosya arasına alınan ve olayla ilgili olarak önceki yürütülen soruşturma kapsamında alınan bilirkişi raporunda şüpheli ...'e kusur verilmediğinden bahisle başkaca hiç bir soruşturma işlemi yapılmaksızın şüpheli hakkında 25/03/2020 tarihinde “Cumhuriyet Başsavcılımızın 2017/30971 soruşturma numaralı dosyasında söz konusu iş kazası ile ilgili kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporu alındığı, bu raporda şüpheliye herhangi bir kusur atfedilmediği, bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla kovuşturma yapılmasına yer olmadığına” dair karar verdiği, müşteki vekilinin 19/06/2020 tarihinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair verilen karara itiraz ettiği, İstanbul 10. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/07/2020 tarihli ve 2020/2570 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği olayda;

Dosya kapsamında bulunan ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karara esas alınan 24/05/2018 tarihli bilirkişi raporunda şüpheli ... ile ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, soruşturma kapsamında öncelikli olarak şüphelinin ifadesinin alınması ile işveren vekili sıfatının bulunup bulunmadığı, işveren vekili olmadığının anlaşılması halinde işveren şirkette konumunun araştırılması, bu hususa ilişkin tüm bilgi ve belgelerin dosyaya eklenmesi ile şüphelinin kusur durumuna ilişkin yeni bir bilirkişi raporu temin edilmesinden sonra şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/03/2020 tarihli ve 2019/50654 soruşturma, 2020/6758 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği anlaşıldığından, anılan karara karşı yapılan itirazın belirtilen şekilde inceleme yapılmasından sonra sonuçlandırılması yerine reddine ilişkin İstanbul 10. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/07/2020 tarihli ve 2020/2570 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/03/2020 tarihli ve 2019/50654 soruşturma, 2020/6758 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 10. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/07/2020 tarihli ve 2020/2570 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde Sulh Ceza Hâkimliğince yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.