muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12434, Karar No: 2014/10520, Tarih: 03.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12434 E.  ,  2014/10520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl ve birleşen dava dosyalarında; davalı ...Ş.'ne kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın, diğer davalı yönetiminde iken meydana gelen tek taraflı kazada hasarlandığını, tespit raporuna göre aracın pert olduğunu ve 14.500,00 TL. zarar bulunduğunu davalıların zararı karşılamadığını belirterek 313,05 TL. tespit gideri de dahil olmak üzere toplam 14.813,05 TL.'nin kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davacıya ait aracın müvekkili nezdinde kasko sigortalı olduğunu, poliçede aracın kiralık olarak kullanılması halinin teminat dışında bırakıldığını, aracın sürücü ...'e günlük 70 TL. den kiralandığını ve bu sürücü yönetiminde kiralık olduğu dönemde kazanın meydana geldiğini, sürücünün aracı ...'dan kiralandığını, sahibinin ... olduğunu, poliçede sigorta ettireninde aynı kişi olup, poliçe primlerinin bu şahsın kredi kartından ödendiğini, aracın bu kişi tarafından kiralandığını, zararın taminat dışında olduğunu tespit raporunu ve hasar miktarını kabul etmediğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleşen dosya davalısı ... vekili, aracın ... tarafından müvekkiline kiralandığını, yazılı kira sözleşmesi yapıldığını, aracın gerekli bakımları yapılmadan kiralanması nedeniyle frenlerinin tutmadığını ve bir kısım başka araçlarda bulunduğundan kazanın meydana geldiğini, araçtan kaynaklanan arızanın kazaya sebep olup olmadığı hususununda incelenmesi gerektiğini, rent a car firmasının aracın kaskolu olduğunu ifade ederek araç kiralandığını, ancak aracın kiralık olarak kullanılacağını sigorta şirketine bildirmemesi nedeniyle müvekkilinin mağdur olduğunu belirterek davanın rent a car firması sahibine ihbarını ve reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...Ş. aleyhine açılan asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kısmen kabulü ile 12.250,00 TL. tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, birleşen dosya davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 627,59 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11039, Karar No: 2023/13099, Tarih: 20.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/11039 E.  ,  2023/13099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/851 E., 2022/1286 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/650 E., 2022/78 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalı iş yerinde 17.08.2015 - 24.10.2016 tarihleri arasında çuval kesim işçisi olarak asgari ücretle çalıştığını, 26.01.2016 tarihinde kesim yaptığı makinenin arızalı olması sonucunda kaza meydana geldiğini, sağ eli avuç içerisinden kesildiğini, Haydarpaşa Numune Hastanesi Validebağ Ek Binası'nda ameliyata alındığını, müvekkilinin artık işaret ve orta parmağı olmak üzere iki parmağını bükememekte ve eskisi gibi kullanamadığını, günlük hayatta da sürekli olarak sağ elini kullanan müvekkilinin artık günlük işlerini bile (ütü, çamaşır asma,yazı yazma vs...) çok zor şekilde yaptığını, üç çocuğu olduğunu, müvekkilinin birçok defa çalışma yaptığı makinenin arızalı olduğunu iş veren yetkililerine söylemesine rağmen yetkililerin herhangi bir iyileştirme yapmadığını, bu makinede çalışma yapması konusunda ısrar ettiklerini, çuval keserken, makinenin çuvalının bitmesinden dolayı makineyi durdurduğunu akabinde çuvalı makineye takarken kapalı olan kendi kendine otomatik olarak çalışmaya başladığını ve davaya konu kazanın meydana geldiğini, iş bu davayı 6100 Sayılı HMK madde 107 uyarınca belirsiz alacak ve tespit davası olarak açtıklarını, fazlaya ilişkin haklarının ve manevi tazminat talep haklarının saklı kalmak kaydıyla davanın kabulüne, kaza tarihinden itiharen kanuni faiz uygulanarak müvekkili için 500.00 TL maddi tazminatın (fazlaya ilişkin hakkımızı saklı tutarak) faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine, yargılama harç ve giderleriyle vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından maddi tazminat alabilmek adına kurgulandığını, 26.01.2016 tarihli iş kazası olduğu iddia edilen kazanın müvekkil şirkette nasıl, neden, ne şekilde, hangi zaman diliminde, çalışma saatleri içinde mi, makinenin arızalı olmasından mı, makineden kaynaklı mı olup olmadığı belli olmadığını, davacı vekilinin iddia ettiği iş kazası olarak nitelendirdiği ve davacının yaralandığı olayın nedeninin müvekkili şirkete ait makineden kaynaklı olup olmadığı sabit olmadığını, iş yerli işin yürütümü nedeniyle gelen, ölüme sebebiyet veren veya vücüt bütünlüğünü ruhen ya da bedenen özre uğratan olay olduğunu, davacı ve vekilinin iddia ettiği olayın işyerinde mi işin yürütümü nedeniyle mi olduğu soyut olduğunu, tersi durumda hayatın olağan akışı gereği müvekkil şirket yetkililerinin o an durumdan haberdar olması ve Sosyal Güvenlik Kurumu'na haber vermesi gerektiğini, davacının işten çıkış nedeninin iş kazası olmadığını işe devamsızlığı olduğunu, davacı işçi iddia edilen kaza tarihi olan 26.01.2016 tarihinden sonra işe gelmediğini, en son 26.08.2016 tarihli sağlık raporu müvekkil şirkete sunduğunu, davacı işçinin SGK iş çıkışı bildiriminden de iş kazasından değil, diğer nedenlerden 22 kodu ile işten çıkarıldığını, davacının devamsızlığından sonra 14.10.2016 tarihinde işe gelmesi nedeniyle ... 6. Noterliği'nin 48977 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle işe gelmesi için ihtar çekildiğini, ancak ihtar edilen süre de işe gelmeyince iş akdinin sonlandırıldığını, müvekkili şirketin 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Yasası gereği tüm tedbirleri aldığını, makineleri sürekli ve düzenli kontrol ettirdiğini, işçilerini bilgilendiren bir kurum olduğundan bahisle haksız ve dayanaksız davanın reddine, yargılama gideri ve avukatlık ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "Davacıya ait işyeri özlük dosyası, SGK sicil dosyası, hesap raporu, dinlenen tanık beyanları, dosyada mevcut tüm bilgi ve belgeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı tarafın maddi tazminat istemli dava açtığı, ilk Bölge Sağlık Kurul raporunda maluliyetin %17 olarak belirlendiği ancak kontrol muayenesi istendiği, kontrol muayenesi sonrasında maluliyetinin %0 (yüzde sıfır) olarak tespit edildiği, Yüksek Sağlık Kurulu'nun maluliyetinin tespitinde maluliyeti %0 (yüzde sıfır) olarak tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın maluliyet oranını %0 (yüzde sıfır) olarak tespit ettiği, her ne kadar davacı tarafından maluliyet oranları arasında çelişki olduğu beyan edilerek dosyanın ATK Üst Kurulu'na gönderilmesi talep edilmiş ise de; maluliyet oranları arasında herhangi bir çelişki olmaması nedeniyle davacının Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Üst Kurulu'ndan rapor aldırılması talebinin reddedildiği, SGK tahkikat dosyasında kusur durumunun davalının %80 , davacının ise %20 olarak belirtildiği, bunun üzerine dosyanın kusur incelemesi için bilirkişi heyetine tevdi edildiği, dosyada aldırılan bilirkişi raporunda da davalının %80 , davacının ise %20 kusurunun bulunduğunun tespit edildiği, kusur raporları arasında çelişki olmadığı ve her iki raporun da aynı oranda olduğu anlaşıldığından kusur oranının da bu şekilde kesinleştiği, davacının maluliyet oranı bulunmadığı anlaşılmakla..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesi ile; sürekli iş göremezlik oranının tespiti yönünde raporlar arasında çelişki bulunduğunu, dosyanın Adli Tıp Kurumu üst kuruluna gönderilmesi gerektiğini, vekalet ücretine hata yapıldığını, ayrıca aleyhe olan tüm hususları istinaf ettiklerini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " ...Davacı vekilinin Adli Tıp Kurumu ikinci üst kurulundan rapor alınmasını amaçlayan istinafı yerinde görülmemiştir.

Davacı dava dilekçesinde 500 TL maddi tazminat isteminde bulunduğu, dosya içerisinde dava miktarının artırıldığına dair artırım dilekçesine rastlanılamadığı, ve tamamlama harcına da rastlanılamadığı, bu durumda Avukatlık Asgari Ücret tarifesi 13/2 maddesine göre hükmedilen vekalet ücreti reddedilen miktarı geçemeyeceğinden İlk Derece Mahkemesince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; sürekli iş göremezlik oranının tespiti yönünde raporlar arasında çelişki bulunduğunu, dosyanın Adli Tıp Kurumu üst kuruluna gönderilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili; lehe maktu vekalet ücreti verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasına dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri ile 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 ve 16 ncı maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 ncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve temyiz kapsamına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9770, Karar No: 2021/6616, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9770 E.  ,  2021/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı idareler vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince kabulü ile Büyükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/492 E.-2017/385 K.sayılı ilamının kaldırılmasına, eksikliklerin tamamlanarak davanın yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine HMK'nun 353/1-a maddesi uyarınca kesin olarak karar verilmiş; bu kararın, davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine HMK'nun 346/1.maddesi uyarınca kararın kesin olduğu gerekçesiyle, davacılar vekilinin temyiz talebi İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 01/09/2020 tarihli ek kararı ile reddedilmiş; bu ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idareler vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince kabulü ile Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/492 E. ve 2017/385 K. sayılı ilamının kaldırılmasına, eksikliklerin tamamlanarak davanın yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine HMK'nun 353/1-a maddesi uyarınca kesin olarak karar verilmiş; bu kararın, davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine HMK'nun 346/1 maddesi uyarınca kararın kesin olduğu gerekçesiyle, davacılar vekilinin temyiz talebi İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 01.09.2020 tarihli ek kararı ile reddedilmiş; bu ek karar, yine davacılar vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Her ne kadar İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 6100 sayılı HMK'nun 353/1-a maddesi uyarınca kararın kesin olarak verildiği belirtilmiş ise de; öncelikle, bölge adliye mahkemesince verilen bu karara karşı temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olup olmadığı ön sorun olarak incelenmelidir. Şöyle ki;

Bölge adliye mahkemesinin dosyayı geri gönderme kararının yasal dayanağı 6100 sayılı HMK'nun 353. maddesidir.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı idareler vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile eksik inceleme sebebiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair hüküm kurulduğundan HMK 353/1-a maddesi uyarınca karar verildiği görülmektedir.

Bölge adliye mahkemesinin dosyayı geri gönderme kararının yasal dayanağı 6100 sayılı HMK'nun 353. maddesidir.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı idareler vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile eksik inceleme sebebiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair hüküm kurulduğundan HMK 353/1-a maddesi uyarınca karar verildiği görülmektedir.

HMK'nun 353/l-a-6 maddesinde ise, İlk derece mahkemesince, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması halinde, esasa ilişkin inceleme yapılmadan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir.

HMK'nun 369.maddesinde ''Yargıtay, tarafların ileri sürdüğü temyiz sebepleri ile bağlı olmayıp, kanunun açık hükmüne aykırı gördüğü diğer hususları da inceleyebilir'' hükmü bulunmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353.maddesinde, bölge adliye mahkemesinin dosyayı ilk derece mahkemesine geri gönderme sebepleri tahdidi olarak sayılmıştır. Kanunda sayılan geri gönderme sebepleri arasında "delillerin eksik toplanması" bulunmamakta olup “uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş “olması vardır. Taraflarca gösterilen ve ilk derece mahkemesince toplanan deliller davanın esası hakkında hüküm kurmaya yeterli olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/l-a-6 maddesi uyarınca eksik hususların ikmali için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair kesin verilen kararın HMK'nun 369. maddesinde belirtilen 'Kanunun açık hükmüne aykırılık' teşkil ettiği, bu itibarla bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyizinin mümkün olduğu sonucuna varıldığından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 01.09.2020 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince tarafların gösterdikleri delillerin çoğu toplandığından Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/l-a-6. maddesi uyarınca eksik hususların ikmali için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, eksik delillerin toplanması konusunda özellikle HMK’nun 353, 354 ve 373. maddeleri ele alındığında da, kanundaki düzenleme karşısında bölge adliye mahkemesince verilen kararın yerinde olmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen hükümler değerlendirildiğinde; uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli deliller ilk derece mahkemesince toplanmış olup bunun dışında kalan delillerin bölge adliye mahkemesince toplanması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda belirtilen hükümler değerlendirildiğinde; uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli deliller ilk derece mahkemesince toplanmış olup bunun dışında kalan delillerin bölge adliye mahkemesince toplanması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ŞGŞ
Yargıtay — Esas No: 2006/11673, Karar No: 2006/14973, Tarih: 13.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11673 E.  ,  2006/14973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah.Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 6.6.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... ve müdahil davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma talebinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalılardan ... ile ... arasındaki 29.12.1997 günlü biçimine uygun düzenlenmiş arsa payı devri sözleşmesi uyarınca yükleniciden kazanılan şahsi hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı arsa sahibi ile yüklenici arasında yapılan işlemler muvazaalı olduğu gibi davacının dayandığı satış vaadi sözleşmesi tapuya şerh verildiğinden ve ayrıca feshe rağmen inşaat yüklenici tarafından tamamlandığından dava kabul edilmiş,

Hükmü davalı arsa sahibi ... ile arsa sahibinin satış vaadinde bulunduğu davalılardan Vedat temyiz etmiştir.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin ...

borcu sözleşmeye ... ve amacına uygun bir binayı meydana getirerek arsa sahibine teslim etmektir. Yüklenici kural olarak edimlerini yerine getirdikten sonra arsa sahibine karşı kazandığı bir bakıma meydana getirilen eserin bedeli olan arsa payının devrini doğrudan ondan isteyebileceği gibi B.K.nun 162 ve devamı maddelerine dayanarak arsa sahibinin onamı gerekmeden kişisel hakkını yazılı olmak ... ile üçüncü kişilere de temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de bu hakkı yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürebilir.

Somut olayda, davacı ... 16.1.1998 tarihinde yükleniciden temellük ettiği kişisel hakka dayanarak tescil isteminde bulunmuştur. Burada öncelikle belirtilmelidir ki, davanın açıldığı 6.6.2003 tarihinde önceden yaptırılan tespit sonucu alınan bilirkişi raporuna göre inşaatın getirildiği fiziki seviye %47 dir. Bu seviyedeki bir inşaat az yukarıda sözü edilen ve arsa sahibinin kabulü zorlanacağı düzeydeki bir inşaat olmadığından ne yüklenici ne de onun halefi durumundaki üçüncü kişi tescil talebinde bulunamaz.

Diğer taraftan, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki biçimine uygun düzenlenen 29.12.1997 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi yine aynı taraflar arasında 2.12.2003 tarihinde noterde düzenleme şekilde yapılan sözleşme ile fesih edilmiş, taraflar sözleşmeye “…iş bu fesih sözleşmesi konusu taşınmaz ile ilgili olarak tarafların birbirlerinden herhangi bir hak, alacak ve talepleri kalmamıştır.” hükmünü koyarak yek değerini ibra etmiştir. Hukukumuzda “ibra” sözleşmesi borcu sona erdiren nedenlerden birisidir. HUMK.nun 295. maddesi uyarınca da bu tür noterde re’sen tanzim olunan senetler hilafı ispat olununcaya kadar kati delil teşkil eder. O yüzden 2.12.2003 günlü fesih ve ibra sözleşmesinin aksinin aynı nitelikteki delille kanıtlanması gerekmektedir. Arsa sahibi ile yüklenici arasındaki 29.12.1997 günlü sözleşme 2.12.2003 günlü sözleşme ile fesih edildiğinden ve taraflar birbirlerini sözleşmedeki haklardan ibra ettiklerinden, aynı konuda biçimine uygun ... bir sözleşme yapılmadan, fesihten sonraki işin de aynı yükleniciye verildiği resmi sözleşmenin varlığına rağmen bazı olgular karine sayılarak kabul edilemeyeceği gibi buna dayanılarak da arsa sahibi ile yüklenicinin davacıya karşı muvazaalı davranışlar içinde bulunduğu düşünülemez.

Mahkemece bütün bu açıklamalar karşısında açılan davanın reddi yerine bazı nedenlere dayalı olarak kabul edilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatına iadesine, bozmada oybirliği, gerekçede oy çokluğu ile 13.12.2006 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davada, davalı safında gösterilenlerden ... ... arsa sahibi, davalı ... Kırkalı ise yüklenici durumundadır. Bu kişiler arasında yapılan arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesine göre sözleşmede belirlenen biçimiyle meydana getirilecek yapıda bir kısım bağımsız bölümler yükleniciye bırakılacaktır. İşte, eldeki davanın davacısı ..., bu yapım sözleşmesi gereğince yüklenici ...'e bırakılacak bağımsız bölümlerden dilekçede belirttiği bağımsız bölümü 16.1.1998 tarihli satış vaadi sözleşmesi uyarınca yüklenici ...'ten satın almış ve satış vaadi sözleşmesini yöntemine uygun bir biçimde tapu siciline de şerh ettirmiştir. Davacı iddiasına göre yüklenici ile arsa sahibi arasında yapılan ... sözleşmesinin sonradan 2.12.2003 tarihinde düzenlenen sözleşme ile taraflarınca yapılan feshinin, üçüncü kişileri ve bu arada kendisini aldatmaya yönelik olduğunu bildirerek, fesih sözleşmesinin kendileri aleyhine bağlayıcı bir sonuç doğurmayacağını ileri sürerek yükleniciden satın aldığı bağımsız bölümün kötü niyetli müktesibi olan davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile kendisi adına tescilini istemiştir.