muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1, Karar No: 2015/798, Tarih: 28.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1 E.  ,  2015/798 K.**

* BİR ORTAĞIN ŞİRKETE AİT VAZİFELERİNİ İFA DOLAYISIYLA HAKSIZ FİİLDE BULUNMASI

* KAÇAK ATIK SU KULLANIMI NEDENİYLE TAHAKKUK ETTİRİLEN BORCUN TAHSİLİ

* TÜZEL KİŞİLERİN FİİL EHLİYETİNE SAHİP OLMASI

* ÖZEL HUKUK TÜZEL KİŞİLERİNİN HAKSIZ FİİLDE BULUNMASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 49

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 50

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 138

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 177

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 321

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 28.02.2012 gün ve 2007/195 Esas, 2012/85 Karar sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 24.01.2013 gün ve 2012/5417 Esas, 2013/436 Karar sayılı ilamı ile;

(...Dava, kaçak atık su kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen borç miktarının tahsili amacıyla yapılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca tüzel kişilere fiil ehliyetine sahip olabilme yeteneği sağlanmıştır. Tüzel kişinin hak sahibi olarak üçüncü şahıslarla ilişki kurabilmesi ve iradesini açıklayabilmesi için organlara sahip bulunmasının gerekli olduğu yasada hükme bağlanmıştır. 4721 sayılı Kanun'un 50. maddesine göre "Tüzel kişinin iradesi, organları aracılığıyla açıklanır. Organlar, hukukî işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokarlar. Organlar, kusurlarından dolayı ayrıca kişisel olarak sorumludurlar." kuralı konulmuştur.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 50. maddesinde kullanılan organ kavramının özel hukuk tüzel kişileri için ne şekilde uygulanacağı 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1/II ve aynı yasanın 138. maddesinde düzenlenmiştir. Her şirket nev'ine mahsus hükümler mahfuz kalmak şartıyla Medeni Kanun'un ilgili maddeleri, her şirket nev'inin mahiyetine uygun olduğu nispette, ticaret şirketleri hakkında da uygulanır.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 177/II. maddesine göre "Bir ortağın şirkete ait vazifelerini ifa dolayısıyla işlediği haksız fiillerden şirket de doğrudan doğruya mes'uldür". Aynı yasanın 321/son maddesinde "temsile veya idareye salahiyetli olanların vazifelerini yaptıkları sırada işledikleri haksız fiillerden anonim şirket mesul olur. Şirketin rücu hakkı mahfuzdur." denilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, 19.12.2006 tarihinde şirket yönetim kurulu kararı gereği davalı M.. Ç.., dava dışı A.. A..Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin yönetim kurulu başkan yardımcısı olarak atanmış olup şirketi temsile yetkilidir. Özel hukuk tüzel kişilerinin haksız fiilleri ancak organları aracılığıyla işleyebileceği düşünüldüğünde, temsile yetkili kişilerin de şirket tüzel kişiliği ile birlikte müteselsil sorumluluğu esastır.

Somut uyuşmazlıkta, 19.12.2006 tarihinde şirket yönetim kurulu kararı gereği davalı M.. Ç.., dava dışı A.. A..Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin yönetim kurulu başkan yardımcısı olarak atanmış olup şirketi temsile yetkilidir. Özel hukuk tüzel kişilerinin haksız fiilleri ancak organları aracılığıyla işleyebileceği düşünüldüğünde, temsile yetkili kişilerin de şirket tüzel kişiliği ile birlikte müteselsil sorumluluğu esastır.

O halde, mahkemece davacının kaçak atık su kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen borç miktarının tahsili amacıyla yapılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali isteminin esasına yönelik değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davalıya husumetin yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2) Birinci bentte açıklanan bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Temyiz olunan kararın yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmasına, (2) numaralı bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve haksız fiilin işlendiği tarihte kaçak suyun kullanıldığı belirtilen dava dışı şirketin yönetim kurulu başkanı olan davalının sorumluluğuna ilişkin Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 28.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5286, Karar No: 2020/14521, Tarih: 13.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/5286 E.  ,  2020/14521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki ...'dan sanıktan satın aldığı 1 adet cep telefonunun kaçak olduğunu öğrenerek şikayeti üzerine yapılan soruşturmada; sanığın işhanı girişi koridorda satış yaptığı görülerek sanığa ait sabit dolap içinden ve sanığın üzerinden toplam: 3 adet cep telefonu ele geçirildiği olayda; telefonlarından 1 tanesinin çalıntı diğer 2 sinin ise kaçak olduğunun tespit edildiği, sanık savunmasında, ticari amaçla bulundurmadığını belirtmiş ise de, sanığın müşteki ...'a cep telefonu satışı yaptığını ikrar ettiği, yine sanığın üzerinden ve sabit dolaptan ele geçen 2 adet telefonlarının ele geçirildiği yer itibariyle ticari kasıt bulunmadığı yönündeki savunmasına itibar edilemeyeceği gözetilmeden sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2013/14551, Karar No: 2014/2338, Tarih: 04.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/14551 E.  ,  2014/2338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin b bendi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesine dair kararlar itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yerine getirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23609, Karar No: 2012/23075, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23609 E.  ,  2012/23075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,....16820 ada 2 parsel C blok 23 no.lu bağımsız bölümde bulunan dairesine su abonesi olabilmek için yüklü miktarda kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini belirterek kanal katılım ve şebeke bedeli ödemeksizin abone yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalının 249.76 TL.den sorulu olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiş, mahkemenin 24.04.2012 tarihli ek kararı ile miktar itibariyle kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kanal katılım ve şebeke bedelinden sorumlu olmadığının tespiti ile abonelik tesisi istemine ilişkin olup, mahkemece davacının 249,76 TL.den sorumlu olduğuna dair verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 24.04.2012 tarih ve 2011/1127 esas 2011/1255 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılması ve işin esasının incelenmesi gerekir.

2-Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2012/23609-23075

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı su abonesi olabilmek için yüklü miktarda kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini, bu bedelin haksız olduğunu belirterek bu bedeli ödemeksizin abone yapılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. İnşaat mühendisi Kubilay Tatar tarafında düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davacının 249,76 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödemesi gerektiği belirlenmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak davacının 249,76 TL.den sorumlu olduğunun tespitine karar verilmiştir. Oysa aynı yerle ilgili olarak Dairemizin 2012/ 20374 esas sayılı dosyasında mimar bilirkişi Sümer Demir tarafından davacının 4.240,77 TL. kanal katılım ve şebeke bedeli ödemesi gerektiği belirlenmiştir. O halde mahkemece bilirkişi raporları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığı, davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar 2012/23609-23075

verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, mahkemenin 24.04.2012 tarih ve 2011/1127 esas 2011/1255 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/364, Karar No: 2017/3199, Tarih: 28.09.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/364 E.  ,  2017/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... 5. Etap ... Ada ... Sitesi Yöneticiliği ile davalı ... Tekstil Otomotiv Taşımacılık Temizlik Hizmetleri Turizm İnşaat Gıda İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti., birleşen 2011/195 Esas sayılı davada davacı ... Tekstil Otomotiv Taşımacılık Temizlik Hizmetleri Turizm İnşaat Gıda İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ...an 5. Etap ... Ada ... Sitesi Yöneticiliği arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.07.2014 gün ve 2010/733-2014/562 sayılı hükmü bozan Dairemizin 10.10.2016 gün ve 2016/2189-4191 sayılı ilâmı aleyhinde davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı-birleşen dosya davacısına yükletilmesine, fazla alınan karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine, 28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12869, Karar No: 2011/8588, Tarih: 20.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/12869 E.  ,  2011/8588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda zor kullanılarak mağdurun ceplerini boşaltan ve bulduğu 60 Türk Lirasının tamamı ile piyasa değeri 135 Türk Lirası olan cep telefonunu yağmalayan sanık hakkında, koşulları bulunmadığı halde anılan Yasanın 150/2.maddesi ile cezasından indirim yapılması,

2- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4714, Karar No: 2011/7703, Tarih: 28.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4714 E.  ,  2011/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/02/2006

Taraflar arasındaki davadan dolayı Samandağ Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 16.02.2006 gün ve 2004/439-2006/81 sayılı  hükmün Bozulmasına ilişkin olan 18.2.2010 gün ve  850-1694 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece taşınmazın tamamının keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle davanın kabulüne dair karar, Dairece “…dava konusu 1153 parsel sayılı taşınmazın 28.02.1937 tarihinde kadastro ile tescil edilen 938 ve 939 parseller ile 14.03.1957 tarihinde ihdasen Samandağ Belediyesi adına tescil edilen parsellerin tevhit ve ifrazı ile oluştuğu, kadastro ile oluşan parseller yönünden 20.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 günü yürürlüğe giren 5841 sayılı yasanın 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunun 12 / 3. maddesine eklenen hüküm gereği 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, belediye adına yeniden tescil suretiyle oluşan parsel bakımından ise tevhit ve ifraz işlemleri kadastrodan sonra yapıldığından 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanamayacağı, bu durumda mahkemece dava konusu taşınmazın tevhit ve ifraz öncesi kadastral parseller ya da yeniden tescil suretiyle oluşan parsel kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi ve ondan sonra 5841 Sayılı Yasada öngörülen hak düşürücü sürenin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

5841 sayılı yasanın yürürlükte olduğu dönemde Dairece yukarıda değinildiği şekilde davanın kabulüne dair kararın bozulması yerindedir. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayınlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usulü kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 3621 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca mahkemece yapılan uygulama sonucu alınan bilirkişi raporu kapsamına göre taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının belirlenmesi ve benimsenmesi suretiyle davanın kabulüne ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla kural olarak doğru olduğu görülmektedir. Yukarıda işin esası bakımından değinilen hususlara ek olarak bu defa, yargılama sırasında yürürlüğe giren 11.1.2011 tarih 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle değişik 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesindeki “... yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği…” hükmü getirilmiştir.

Anılan yasal düzenleme gözetilerek, davalı tarafın karar düzeltme talep etmemesine karşın yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağının değerlendirilmesi için karar bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, davacı Hazinenin karar düzeltme taleplerinin kabulüyle HUMK 440 vd. maddeleri gereğince Dairenin 18.02.2010 gün 2010 / 850 Esas, 1694 Karar sayılı bozma ilamının yukarıda açıklanan nedenlerle kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin 16.02.2006 gün, 2004 / 439 Esas, 2006 / 81 Karar sayılı ilamının yukarıda açıklandığı üzere yargılama esnasında yürürlüğe giren 6099 sayılı yasanın 16 ncı maddesiyle değişik 3402 sayılı yasanın 36 / A maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere BOZULMASINA, 28.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2690, Karar No: 2014/9312, Tarih: 28.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2690 E.  ,  2014/9312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 05.12.2013

No : 2012/1316-2013/1132

Dava, davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti aksine Kurum işleminin iptali ve aylıkların yasal faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2005 yılında kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren bağkur sigortalı babası üzerinden bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılında gerçekleştirilen işlemle kesildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.