muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26317, Karar No: 2015/29902, Tarih: 30.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/26317 E.  ,  2015/29902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklının harçlandırılmayan ve temyiz defterine kayıt edilmeyen temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK.nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından borçlunun bu yoldaki isteğinin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

3-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Üye ...'nun Karşı Oy Yazısı :

Üye ...'nun Karşı Oy Yazısı :

6100 Sayılı ...nun 209/1. maddesinde; "Adi bir senetteki yazı veya imza inkar edildiğinde bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme tabî tutulamaz" düzenlemesi yer almaktadır. Bu maddeyi kapsamı itibari ile ikiye ayırmak gerekir. Bunlardan birincisi senetteki imzanın inkar edilmesi, diğeri ise yazının inkarıdır.Sahtelik iddiasının imza inkarı dışındaki bir nedene dayanması halinde ise 6100 Sayılı ...nun 209/1 .maddesinin amir hükmü gereği icra takibi olduğu yerde durur. Bunun için sahtelik iddiasının ileri sürüldüğü Cumhuriyet Savcılığı ya da mahkemece ayrıca tedbir kararı verilmesi gerekmez. Borçlu tarafından icra dairesine başvurulması halinde icra müdürlüğünce anılan madde uyarınca sahtelik davası sonuna kadar icra takibinin durdurulması gerekir. Öte yandan borçlu tarafından doğrudan icra mahkemesine başvurulmasına da yasal engel olmadığı gibi, hakim, 6100 Sayılı ...nun 209/1 .maddesini re'sen nazara almalıdır.Hukuk Genel Kurulu’nun 06.02.2002 tarih ve 2002/19-18 esas, 2002/48 karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere. HUMK. 314 – 316 – 317. maddeleri gereğince,- (6100 sayılı HMK.'nun 208-209- 211.maddeleri) ---usulüne göre açılmış bir sahtecilik davası sırasında senedin bilirkişi marifeti ile incelenmesine ve olaydan haberdar olanların dinlenmesine karar verilmesi halinde, senet o dava sonunda verilecek hükme kadar hiçbir işleme ve isteğe esas tutulmaması gerekir.Somut olayda alacaklının bonoya dayanarak takip başlattığı, borçlu vekilinin itirazında alacaklının müvekkili şirketin işletmekte olduğu benzin istasyonunun kiracısı olduğunu, şirket merkezinin de aynı yerde olduğunu, alacaklının şirket kaşesini tedarik ederek senede basmasının kuvvetle muhtemel olduğunu, alacaklıya müvekkilinin borcunun bulunmadığını iddia ederek, icra takibine, borca, faize ve imzaya itiraz ettiği,Adli Tıp Kurumu Başkanlığı tarafından düzenlenen raporda ''...takibe konulan belgenin imza ve kaşeden yararlanılarak oluşturulmuş olmasının reddedilemeyeceğini; ancak söz konusu belgenin imzadan yararlanılarak oluşturulduğunu destekler yeterlilikte kanaat oluşturacak bilgi saptanamadığından daha ileri tespite gidilemediği..”nin beyan edildiği, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/204 Es. Sayılı dosyasında alacaklının resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile cezalandırılması talebi ile 07.04.2015 tarihinde kamu davası açıldığı ve dosyanın derdest olduğu, suçun delilinin takibe konulan senet olduğu, mahkemece itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.Pek tabidir ki, mahkemece sahtelik iddiasının imza inkarı dışındaki bir nedene dayandığının belirlenmesi halinde takip hukukunun özelliği ve ivedi karar verilmesi gerekliliğinin bir sonucu olarak, sahtelik davası bekletici mesele yapılmadan, sahtelik davasında karar verilinceye kadar icra takibinin durdurulmasına karar verilmesi gerekir.

O halde mahkemece, HMK.'nun 33.maddesi gereğince hukuki tavsifin hakime ait olduğu da göz önüne alınarak ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/204 Es sa. dosyası bekletici mesele yapılarak ceza dosyasında verilecek kararın kesinleşmesine kadar takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olduğundan bozulmasına karar verilmesi gerekirken yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 30.11.2015
Yargıtay — Esas No: 2023/7991, Karar No: 2023/7526, Tarih: 23.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7991 E.  ,  2023/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 25.01.2021 tarihli ve 2019/6851 Esas, 2021/2017 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

25.01.2021 tarihli ve 2019/6851 Esas, 2021/2017 Karar sayılı bozma kararına direnilmesine karar verilmiş ise de 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına göre asıl işveren alt işveren ilişkisinin ortaya çıkabilmesi için kurulan bu ... işyerinde işçi çalıştıran bir asıl işverenin varlığı şarttır. Başka bir anlatımla, asıl işverenin o işyerinde işçi çalıştırarak işveren sıfatını koruması, işin bütününün yapılmasını başka bir işverene devretmemiş bulunması gerekir. Bu husus, 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin "Asıl İşveren-alt İşveren İlişkisinin Kurulma Şartları" kenar başlıklı 4 üncü maddesinin (a) bendinde “Asıl işverenin işyerinde mal veya hizmet üretimi işlerinde çalışan kendi işçileri de bulunmalıdır” şeklinde belirtilmiştir. ... sahibinin ... süren, yüksek maliyetli ve yapılan imalat hatalarının veya eksikliklerinin sonradan giderilmesinin yine yüksek maliyet ve zaman kayıplarına yol açabileceği inşaat işlerinde, taahhüt edilen yapım işinin gidişatını izlemek ve yükleniciyi denetlemek, hak ediş işlem ve ödemelerini yapmak, biten işlerin kabulünü yapmak gibi kontrol ve denetim yetkisi çerçevesinde personel istihdam etmesi onu asıl işveren konumuna getirmez. Davalı ... ihale ile kurulan bu ... işyerinde işçi çalıştırmamaktadır. Söz konusu yol yapım işinin tamamı davalı Şirkete verilmiştir. Buna göre davalılar arasındaki ilişki ihale makamı-müteahhit ilişkisi olup İlk Derece Mahkemesinin aksi yöndeki tespit ve nitelendirmesi isabetli değildir. Belirtilen sebeplerle Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16127, Karar No: 2018/4404, Tarih: 11.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/16127 E.  ,  2018/4404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayımlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesinden şikayet tarihini de kapsar şekilde en son verilen beyanname örnekleri getirtilerek incelenip kovuşturma esnasında beyanı alınmayan sanığın temyiz dilekçesinde faaliyetini devam ettirdiğini belirttiği adresinde zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-)İncelemeye konu ticareti terk suçu, aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyeri için ancak bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerini yasada belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur edilen müşteki sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümleri uygulanamaz. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı işyeridir. 5237 sayılı TCK.nun 43/2 maddesinde aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanabilmesi için birden fazla bağımsız suçun yasada düzenlenen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin zorunlu olması aranırken, ancak bir kez terkedilmesi mümkün olan ticari işletmenin faaliyetini sürdürdüğü işyerinin kapatılması nedeniyle sırf birden fazla şikayetçinin zarar gördüğünden bahisle anılan suçu fikri içtima kapsamına dahil etmek, Türk Ceza Hukukunun kabul etmediği kıyas yöntemini hemde sanık aleyhine hüküm doğuracak şekilde Ceza Hukukuna dahil etmek olur ki, bunun kanun koyucunun iradesine aykırı olacağı açıktır.Zira Kanun koyucu, genel gerekçede iradesini açıkça ortaya koymuştur. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde kanunda açıkça belirtilmesi gerekir. Bu kural Türk Ceza Kanunun 2. maddesi ile hüküm altına alınan ve Anayasa hükümleri arasında da yer bulan suçların kanuniliği prensibinin doğal bir sonucudur.

Somut olayımızda; bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan ticareti terk suçundan gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği hususunda herhangi bir duraksamanın bulunmaması, sanık hakkında ticareti terk suçundan şikayetçileri farklı olan Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 2015/891 E.- 2015/1136 K. sayılı ve Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 2015/234 E. 2015/677 K sayılı ve Antalya 1. İcra Mahkemesinin 2015/126 E.-2015/394 K. sayılı mahkumiyet hükümlerinin aynı gün temyiz incelemesi sonucunda dairemizin 2017/2724 E., 2016/12340 E. ve 2016/9470 E. sayılı kararları ile bozulmalarına karar verildiğinin UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; İ.İ.K.'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan bozulmalarına karar verilen Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 2015/891 E.- 2015/1136 K. sayılı, Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 2015/234 E. 2015/677 K. sayılı ve Antalya 1. İcra Mahkemesinin 2015/126 E.-2015/394 K. sayılı dosyalarının getirtilerek incelenmesi suretiyle anılan davalar ile temyiz incelemesine konu iş bu davanın aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerinin terkedilmesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek, aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerinden kaynaklanması halinde tek suçun oluşacağı gözetilerek mükerrer mahkumiyete neden olunmaması için olanaklı ise her dört davanın birleştirilmesi, olanaklı değil ise anılan dava dosyalarının onaylı bir sureti denetime olanak sağlayacak şekilde bu dosya içerisine konularak; delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34211, Karar No: 2016/14219, Tarih: 10.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/34211 E.  ,  2016/14219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, ikramiye tediye ücreti, sair sosyal yardım haklarından doğan alacakları, ek tazminat, vardiya zammı ile yol ve yemek ücreti alacaklarının alacaklarının ödetilmesi davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle reddine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için ...... Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ve ...... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, bırakılan günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına gore, iki tarafın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinden 1,50 TL'nin davacıya, arta kalanın davalıya yükletilmesine, 10.05.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına gore, iki tarafın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinden 1,50 TL'nin davacıya, arta kalanın davalıya yükletilmesine, 10.05.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

Davacı; davalının uhdesinde olan Eynez yer altı sahasında kömür üretim işinin davalı tarafından 2006 yılında hizmet alım sözleşmesi ile Park Enerji A.Ş.'ye ihale edildiğini, ancak kömür üretim işinin 30.10.2009 tarihinde davalı kurumun onayı ile Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.'ye devredildiğini, davalı olan Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu'nun asıl işi olan kömür üretim işini hizmet alım sözleşmesi ile kanuna aykırı olarak alt işverenlik ilişkisi ile Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.'ye yaptırdığını, ancak alt işverenlik ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi gereğince işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde söz konusu olabileceğini, bu hususa Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 4. maddesinde de değinildiğini, aynı şekilde Sayıştay Başkanlığınca hazırlanan Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu 2012 Raporunda da söz konusu hususa dikkat çekildiğini, Türkiye Kömür İşletmeleri (TKİ) ile Soma Kömür İşletmeleri A.Ş. arasında hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesi gereğince alt işveren işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılması gerektiğini, bu sebeple gerçek işvereninin TKİ Genel Müdürlüğü ... olduğunu, TKİ Genel Müdürlüğü ile Soma Kömür İşletmeleri A.Ş. arasındaki muvazaalı hizmet alım sözleşmesi sebebiyle ve eşit işe eşit ücret ilkesi gereğince işçilik ücret ve ekleri fark alacağı doğduğunu belirterek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş;

Davalı TKİ Genel Müdürlüğü ise, ...ile asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurmadığını, bu sebeple dava konusunun 4857 sayılı Kanun'un 2/6. maddesi kapsamında girmediğini, zira asıl işveren-alt işveren ilişkisinin oluşması için öncelikle bir taahhüt kapsamında iş alan bir işverenin gerektiğini, ihale ile yaptırılan iş nazara alındığında kendisinin asıl işveren değil, iş sahibi konumunda bulunduğunu, ihale konusu işi alan müteahhidin ise bu yükümü yerine getirirken işyeri açıp, işçi çalıştırmak durumunda olduğundan işveren konumunda olduğunu, yani işverenlik sıfatının ilk defa müteahhidin şahsında doğduğunu, daha önce mevcut olmadığını, ihale makamı olarak ihale konusu işi bir bütün olarak Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.'ye ihale ettiğini, ihale ile vermiş olduğu işin yürütümünün sözleşmeye uygun olarak yapılıp yapılmadığını kontrol etme yetkisinin ise, projenin uygulanmasına yönelik olup, doğrudan işe ve işçilere müdahale anlamına gelmediğini, dava konusu işin bağımsız bir işi ifade ettiğini, ihale konusu bu işin tamamının bir bütün olarak müteahhide verildiğini, ayrıca işi alan müteahhidin bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştırması gerektiğini, oysa dava konu olayda böyle bir durumun mevcut olmadığını, müteahhit ile yapılan sözleşmede böyle bir zorunluluk öngörülmediğini, kimlerin işçi olarak işe alınacağı hususunun müvekkili kurum için önemli olmadığını, müteahhidin dilediği işçiyi dilediği herhangi bir iş yerinde çalıştırabildiğini, Alt İşverenlik Yönetmeliğindeki ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesindeki asıl ve alt işverenlik şartlarının olayda gerçekleşmediğini, bu sebeple davanın husumet sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiğini, kurumlarının ana statüsünün 4. maddesinde her türlü madeni işletmek ve işlettirmenin faaliyet konuları arasında yer aldığını, bu sebeple 2840 sayılı Kanun ile kurumlarının uhdesinde kalan ve ruhsatlarının devrinin kanuni olarak mümkün olmadığı, maden sahalarında koordinatları belirli alanlarda üçüncü kişilere, rödövans ve hizmet alımı yöntemlerini uygulanarak işlettirme yaptırabileceğini, bu uygulamalarda kurum yetkililerinin sözleşme konusu işin yürütümü ile ilgili olarak, firma çalışanlarını sevk ve idare etmesi, onlara emir ve talimat vermesi, kurum işçilerinin yüklenici işçileri ile birlikte çalışması gibi durumların söz konusu olmadığını, kurum kontrol teşkilatının tespitlerinin ödenecek hak edişe esas olmak üzere kömürün kalitesi ve miktarının belirlenmesi ile sınırlı olduğunu, müvekkili kurum tarafından yapılan hizmet alımlarının Kamu İhale Kanunu kapsamında kaldığını, müvekkilinin kamu kuruluşu olduğunu, bu sebeple muvazaaya başvurmasının düşünülemeyeceğini ve muvazaanın şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.