muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16453, Karar No: 2012/20887, Tarih: 22.11.2012

Bu ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat tutarları azdır.

3-Öte yandan Medeni Yasa uyarınca evlilik bağı kurulmasa bile karı-koca olarak bir araya gelerek bu amaç ve duygu ile yaşamın sürdürülmesi karşısında, kadınlar için fiilen ve düzenli olarak onun geçimini kısmen veya tamamen sağlayacak biçimde yardım eden ve olayların normal akışına göre, eğer ölüm gerçekleşmeseydi gelecekte de bu yardımı sağlayacak bakım yükümlülüğünü yerine getiren erkeğin destek sayılması gerekir. Bu nedenle, nikahsız eşin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümü nedeniyle destekten yoksun kalmaya dayalı olarak maddi tazminat davası açma hakkı vardır. Evlilik sözleşmesi olmaksızın birlikte yaşayan nikahsız eşin, desteğin ölümü ile nikahlı eş gibi, yaşama yaşının sonuna kadar ve özellikle yaşı, sosyal durumu, yaşadığı ortam ve aile bağları gibi nedenlerle, kocasının evinde yaşamını sürdüremeyeceği, güçlü olmayan aile bağı nedeniyle müşterek haneyi terkedeceği, kendisine yeni bir yaşamı tercih edeceği üstün olasılık içinde olduğu, giderek, bakım ihtiyacının nikahlı eşte olduğu gibi desteğin, kalan ömrünün sonuna kadar devam etmeyeceği varsayımı gözönünde tutularak, Borçlar Kanunu’nun 43. maddesi gereğince belirlenecek tazminattan hak ve adalete uygun bir indirim yapılması gerekecektir. Ancak, nikahsız eşin maddi zararı, 66.964 TL olarak hesaplandığı halde 30.000,00.- TL maddi tazminata hükmedilirken mahkemece gerekçe gösterilmemesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12914, Karar No: 2023/5887, Tarih: 06.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12914 E.  ,  2023/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/184 E., 2020/11 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; tapu iptali ve tescil isteği yönünden davanın kabulüne, elatmanın önlenmesi isteği yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı wtei TEİAŞ İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ilçesi, ...köyü 1377 parsel ... 2600 m2 ve 1379 parsel ... 1675 m2 yüzölçümlü taşınmazlar davalılar ..., ... ve ... adına tapuda kayıtlı olup, taşınmazlar üzerinde TEİAŞ lehine daimi irtifak hakkı şerhi bulunmaktadır.

2. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazların tamamının kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ileri sürerek taşınmazların tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline, taşınmazlar üzerinde bulunan TEİAŞ lehine irtifak hakkının silinmesine ve davalının elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılardan TEİAŞ vekili cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazlar hakkında kamulaştırma işlemi yapıldığını, tapuya güven ilkesi gereğince davanın reddinin gerektiğini, davacının hukuki yararı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2015/152 Esas, 2016/271 Karar ... kararıyla; davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmaz üzerinde TEİAŞ lehine kurulan irtifak hakkının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2015/152 Esas, 2016/271 Karar ... kararına karşı, davalı TEİAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 23.01.2019 tarihli ve 2016/11717 Esas, 2019/411 Karar ... ilamı ile, İlk Derece Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli kısa kararın 3 numaralı bendinde ''Müdahalenin önlenmesi talebini reddine'' karar verilerek hüküm kurulduğu, ancak gerekçeli kararda ise müdahalenin önlenmesi talebi hakkında bir hüküm kurulmamış olduğu ve bu şekilde, kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratıldığına işaret edilerek bozma nedenine göre diğer temyiz itirazları incelenmeksizin karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne, 1377 ve 1379 parsel ... taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, taşınmaz üzerinde TEİAŞ lehine kurulan irtifak hakkının kaldırılmasına, elatmanın önlenmesine ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalılardan TEİAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılardan TEİAŞ vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazlar hakkında kamu yararı kararı alınarak kamulaştırma işlemi yapıldığını, kamulaştırma bedellerinin ödenerek mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tescil edildiğini, tapuya güven ilkesi gereğince davanın reddinin gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık tapu iptali ve tescil, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kadastro Kanunu (3402 ... Kanun), 6831 ... Orman Kanunu (6831 ... Kanun)

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılardan TEİAŞ vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 215,45 TL'nin temyiz eden Türkiye Elektirk İletim Anonim Şirketiden alınmasına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7437, Karar No: 2014/18147, Tarih: 23.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7437 E.  ,  2014/18147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/651 Karar no:2013/785

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.23.09.2014(Salı)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/802, Karar No: 2018/4589, Tarih: 08.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/802 E.  ,  2018/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; iki adet faturadan ötürü alacaklı olduğunu, takip başlattığını, davalı tarafça takibe itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile %20 den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, süresi içinde cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamında; malların teslim edildiğine dair ispat yükünün davacıda olduğunu, borca itiraz dilekçesinde sebep bildirme zorunluğu olmadığını, sevk irsaliyesindeki imzanın hangi elin ürünü olduğunun belli olmadığını, davalının dava konusu belgeleri kabul etmediğini, ayrıca imza inkarında bulunmalarına gerek olmadığını, davalı şirket yetkililerine ve ticari defterlerine ulaşılamadığından bu hususta bilgi vermedikleri yönündeki davalı savunmalarına itibar edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava faturaya dayalı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı tarafın yasal defterlerinde takip konusu faturanın mevcut olduğu bilirkişi marifetiyle tespit edilmiştir. Mahkemece HMK 220/3 maddesi uyarınca ticari kayıtları ibraz etmek üzere davalıya isticvap davetiyesi çıkartıldığı halde davalı tarafça incelenmek üzere ticari defter ve kayıtların ibraz edilmediği ve mazeret de beyan edilmediğine göre davacının ticari kayıtlarındaki hususları kabul ettiği sonucuna varılmalıdır. Davalı tarafından kayıtları ibraz etmemesinden davalı lehine sonuç çıkartılması doğru değildir. Bu husus üzerinde durularak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10380, Karar No: 2010/5558, Tarih: 05.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10380 E.  ,  2010/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki alışveriş nedeniyle davalıların borçlarına karşılık 14.000 YTL bedelli çeki verdiklerini, ödemede bulunmamaları üzerine müvekkilince aleyhlerine girişilen takibe davalıların itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., takibe konu çek bedelinin ödenmiş olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davalı şirketin takibe itirazı bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle bu davalı hakkındaki davanın reddine, diğer davalının ödeme savunmasını kanıtlayamadığından bahisle bu davalı hakkında açılan davanın kısmen kabulüyle davalının 14.000 TL’ye yönelik itirazının iptaline ve takibin devamına, davacı tarafın işlemiş faiz ve icra inkar tazminatı istemlerinden vazgeçmiş olması nedeniyle bu kalem istemlere yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10299, Karar No: 2019/7210, Tarih: 12.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10299 E.  ,  2019/7210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın katılan ...'in duruşmada bildirdiği ... Mahallesi Mektep Sokak No:100 Daire: .../İstanbul adresine yerine, mernis adresi olan ... Mahallesi ... Sokak No:49/21 İç Kapı:1 .../İstanbul adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince yapıldığı, yapılan tebliğin usulüne uygun olmadığından, katılan ...'in öncelikle bildirdiği adresine gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, buna dair belgeler ile verilmesi halinde temyiz dilekçelerinin eklenmesi ve bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi,

Ayrıca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık müdafiinin temyizi ile ilgili olarak görüş içeren ek tebliğnamenin düzenlenmesi,

Açıklanan eksikliklerin tamamlanmasından sonra gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/882, Karar No: 2013/9584, Tarih: 20.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/882 E.  ,  2013/9584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, bakiye kıdem tazminatı, bakiye ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Temizlik ve Güvenlik Sistemleri Turizm Gıda Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan ... Temizlik ve Güvenlik Sistemleri Turizm Gıda Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.ne yükletilmesine, 20.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2872, Karar No: 2024/884, Tarih: 14.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2872 E.  ,  2024/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/844 E., 2022/2040 K.

DAVA TARİHİ : 08.03.2017

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/177 E., 2020/20 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadın vekili tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynet alacağı davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; davalının davacıya şiddet uyguladığını evlilik birliğinin bitmesinde davalının tam kusurlu olduğunu davalının babası ve annesinin davacıya hakaret ve küfür ederek evden kovduğunu, davalının ses çıkarmayarak eşine duygusal şiddet uyguladığını, davacıya takılan ziynet eşyalarına davalı ve ailesi tarafından el konulduğunu belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Ali Emir Tekin'in velâyetinin kadına verilmesine, ortak çocuk için 750,00 TL nafaka,davacı lehine aylık 750,00 TL nafaka, 100.000,00 TL maddî 100.000,00 TL manevî tazminata, düğünde takılan takıların iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin hiçbir zaman davacı eşine küfür veya hakaretlerde bulunmadığını, müvekkilinin ziynet eşyalarını vermediği hususunun da tamamen gerçek dışı olduğunu, karşı tarafın evi terk ederken hem ziynet eşyalarını hem de evdeki küçük eşyalarının hepsini alıp gittiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin hiçbir zaman davacı eşine küfür veya hakaretlerde bulunmadığını, müvekkilinin ziynet eşyalarını vermediği hususunun da tamamen gerçek dışı olduğunu, karşı tarafın evi terk ederken hem ziynet eşyalarını hem de evdeki küçük eşyalarının hepsini alıp gittiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacı kadın için ortak hayatın çekilmez hale geldiği,davalı erkeğin annesinin tarafların nikah yapmasından dolayı sorun çıkardığı, davalı erkeğin annesinin tarafların evliliklerine müdahalede bulunmasına davalı erkeğin sessiz kaldığı, annesini dinlediği, duygusal şiddette bulunan davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, davacı kadın lehine 15.000,00 TL maddî 10.000,00 TL manevî tazminata, kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulü kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, ziynet alacağı, maddî ve manevî tazminat ile tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin doğru olmadığını ve miktarlarının yüksek olduğunu bildirerek, kararın kaldırılarak her iki davanın reddine karar verilmesi istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulü kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, ziynet alacağı, maddî ve manevî tazminat ile tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin doğru olmadığını ve miktarlarının yüksek olduğunu bildirerek, kararın kaldırılarak her iki davanın reddine karar verilmesi istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı tarafça ziynet alacağına yönelik olarak açılan davada ve ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunulmadığı halde, talep aşılarak, kabul edilen ziynet alacağının faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu,boşanma ve fer'îlerine yönelik istinaf talepleri ile kabul edilen ziynet alacağına faiz uygulanmasına yönelik istinaf nedenlerinin dışındaki ziynet alacağının esasına yönelik istinaf nedenleri açısından ise; dosyadaki yazılar, kararın dayandığı deliller ile kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalının ziynet alacağına uygulanan faize yönelik istinaf talebinin kabulüne; yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne, diğer yönlere ilişkin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince 05.01.2023 tarihli ek kararı ile, davacı vekilinin 23.11.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz başvurusu yaptığı ancak temyiz harç ve giderlerini yatırmadığı, temyiz harç ve giderlerini tamamlaması yönünde gönderilen muhtıranın 05.12.2022 tarihinde temyiz eden davacı vekiline tebliğ edildiği, tebligata rağmen temyiz harç ve giderlerinin yatırılmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 344 üncü maddesi uyarınca davalının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına ve başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu karar kadın vekiline tebliğ edilmiş fakat temyiz edilmemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulü kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, kadının evi terkettiğini, maddî ve manevî tazminat ile tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin doğru olmadığını ve miktarlarının yüksek olduğunu bildirerek, davanın kabulü ve fer'îleri yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme