muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14958, Karar No: 2014/19641, Tarih: 12.12.2014

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamında, her ne kadar davacı tarafça kredi kartı nedeniyle kanuni, tüketici kredisi nedeniyle idari takibe maruz kaldığını belirtmiş ise de özellikle Garanti Bankasından gelen 16.04.2013 tarihli yazıdan, dosya kapsamından ve davalı tarafın 25.01.2013 tarihli dilekçedeki beyanlarından, davacı Y.. T..'nın 7814114 numaralı tüketici kredisinin 31.12 .2008 ve 31.01.2009 tarihli taksitlerini süresinde ödemediği, bu nedenle 31.01.2009 tarihinde idari takibe alınmasına karar verildiği ancak bu borç sebebiyle idari takibe alınmak istenirken bir şekilde kredi kartı nedeniyle idari bildirim verilmek üzere Kredi Kayıt Bürosuna yazı yazıldığı, davacı hakkında bu şekilde bir tane kanuni takip şerhi oluşturulduğu, kanuni takip şerhinin oluşturulma tarihinin 31.01.2009 olduğu, bu dönemde davacının kredi için F.. T.. ve D..a yapmış olduğu bir kısım başvurular ve çeklerinin kabul edilmemesi sebebiyle durumu öğrendiği, bunun üzerine Garanti Bankası Kdz Ereğli şubesiyle görüştüğü kendisine bir yanlışlık olduğunun belirtilerek durumun düzeltileceğinin açıklandığı, sorun ortadan kaldırılmayınca davacının Garanti Bankası Genel Müdürlüğü ve Garanti Bankası Kdz.Ereğli Şube Müdürlüğü'ne durumun düzeltilmesi için 24.06.2009 tarih 6305 yevmiye numaralı ihtarnameyi keşide ettiği, bu ihtarnameden sonra 01.07.2009 tarihinde faks ile idari bildirim kaydının kaldırılmak istendiği, ancak başlangıçta yapılan yanlışlık nedeniyle durumun düzeltilmesi için kredi kartı bilgileri verilerek idari bildirim kaydının silindiği anlaşılmakla davalı tarafın hiçbir gecikme kaydı bulunmayan kredi kartından kanuni takip şerhi konulduğu, bu kaydı da tüketici kredisinden kaynaklanan gecikmiş kredi taksitlerinin 03.02.2009 tarihinde ödenmesinden yaklaşık 5 ay ve ihtardan bir kaç gün sonra 01.07.2009 tarihinde kaldırıldığı, bir an için davalının tüketici kredisi nedeniyle bildirm yapma hakkı bulunulduğu kabul edilse dahi tüketici ilgili taksitlerin ödenmesinden hemen sonra kaydın silinmesi icabettiği bu süreç içerisinde davacının yapmış olduğu kredi başvurularının geri çevrildiği, çeklerinin kabul edilmediği ve kamuoyunda batmak üzere olduğu şeklinde izlenim uyandığı, bu şekilde gerçek kişi tacir olan Y.. T..'nın ticari itibarının zedelendiği, kredibilitesinin zarar gördüğü, tarafların sosyal ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, olayın özellikleri ve hakkaniyet gereği bir tarafın zenginleşmemesi, diğer tarafın da fakirleşmemesi ilkelerinin dikkate alındığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 5.000 TL manevi tazminatın davalı bankadan tahsiline, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, taraflar arasındaki kredi sözleşmesi kapsamında, davacının kredi taksitini geç ödemesi nedeniyle davalı banka tarafından durumun Kredi Kayıt Bürosuna bildirilmesi nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile davalı banka arasında genel kredi sözleşmesi bulunduğunu, müvekkilinin aynı zamanda kredi kartı sözleşmesi dahilinde davalı banka tarafından verilen kredi kartını kullandığını, genel kredi taksitlerinden birinin geç ödenmesi nedeniyle Kredi Kayıt Bürosuna bildirimde bulunulması nedeniyle müvekkilinin bankalardan kredi kullanamadığını ve çeklerinin kabul görmediğini ileri sürmüş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamı itibari ile, taraflar arasında genel kredi sözleşmesi dahilinde davacıya kredi kullandırıldığı, bu kredinin taksitlerinden birinin 34 gün, bir diğer taksitin ise 3 günlük gecikme ile geri ödendiği hususu taraflar arasında çekişmesizdir. Bu gecikmeye dayalı olarak davalı banka tarafından Kredi Kayıt Kurumu A.Ş.’ne bildirimde bulunulmuş olup, borç olmamasına karşın bu bildirime kredi kartının da dahil edildiği anlaşılmaktadır. Ancak söz konusu bildirim az önce de değinildiği üzere davacının ödemesi gereken kredi borcunu vadesi geçtikten sonra, geç ödemesinden kaynaklandığından anılan işlemin yapılmasında her hangi bir usulsüzlük olmadığı gibi, bu işlemin davacının kişilik haklarına tecavüz olarak kabulü de mümkün değildir. Öte yandan, borç bulunmamasına rağmen, bildirime kredi kartının da dahil edilmesinin sonuca bir etkisi bulunmamaktadır. Kaldı ki, ilgili kredi taksitlerinin ödenmesinden sonra düzenli olarak yapılan ödemelerin ardından davalı banka tarafından gerekli girişimlerde bulunularak kaydın kaldırılması sağlanmıştır. O halde, mahkemece davacı tarafça açılan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kabul hükmü kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5925, Karar No: 2019/3653, Tarih: 28.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/5925 E.  ,  2019/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının boşanma kararına yönelik istinaf başvurusunun bulunmaması nedeniyle bu yöne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinin mümkün olmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, pararın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı erkek yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 29.06.2018 tarih, 2018/148 esas ve 2018/1257 karar sayılı ret kararının KALDIRILMASINA, Batman Aile Mahkemesinin 15.11.2017 tarih, 2017/130 esas ve 2017/553 karar sayılı kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2019 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2018/3367, Karar No: 2018/7180, Tarih: 04.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3367 E.  ,  2018/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle velayeti anneye verilen ortak çocuk...'nin inceleme tarihi itibariyle ergin olduğunun ve yararına hükmedilen nafakaların kendiliğinden ortadan kalkacağının tabi bulunmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece. tarafların müşterek çocuğu 2008 doğumlu ...'nun velayeti davacı anneye bırakılmıştır. Bu şekildeki düzenlemeye de, bir gerekçe gösterilmemiş, bu hususta herhangi bir uzman incelemesi de yaptırılmamıştır. Velayet kamu düzenine ilişkin olup, resen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir. Müşterek çocuk ... yaşı nedeniyle idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan müşterek çocuk ... mahkemece veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 s. k. M. 5) müşterek çocuk ...’in anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu istenmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmalarının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan, velayetle ilgili eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde düzenlemeye gidilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.06.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/761, Karar No: 2021/535, Tarih: 30.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/761 E.  ,  2021/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... Özel Güvenlik Yemek Üretim ve Dağıtım Gıda Temizlik Hizmetleri ve Malz. İşl. San. Tic. Ltd. Tic. yönünden davanın reddine, davalı ... İnşaat Taahhüt Elektrik Elektronik Tıbbi Malzeme Pazarlama Temizlik Gıda Makine Bakım Onarım Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi yönünden kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı Bakanlık vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 30.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13448, Karar No: 2019/2793, Tarih: 18.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13448 E.  ,  2019/2793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 09.11.2015 tarihli dilekçe ile; müvekkilinin maliki olduğu ... ilçesi ... köyünde bulunan 417 parsel sayılı taşınmazın 4.000 m2’sinin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/315 Esas - 2015/25 Karar sayılı ilamı bedelsiz olarak hükmen tapusunun iptaline karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, tapunun iptal edilmesi sebebiyle müvekkilinin zararının oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutup 5.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte Hazineden tahsiline karar verilmesi istemiyle dava açmış, 04.05.2016 tarihli harçlandırılmış dilekçesi ile talebini 8.120,00 TL artırarak toplam 13.120,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 9.840,00 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 09/11/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki belgelerden, ... ilçesi, ... köyü, 417 parsel sayılı, 9.250 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1974 yılında yapılan tapulama ile dava dışı kişiler adına tarla vasfıyla tespit ve tescil edildiği, davacının 20.05.2010 tarihinde taşınmaza malik olduğu, taşınmazın beyanlar hanesine 27.01.1999 tarihinde "Bu parsel kıyı kenar çizgisinin göl tarafında kalmaktadır." şerhinin konulduğu, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/314 Esas - 2015/25 Karar sayılı ilamı ile taşınmazın 4.000 m2'sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali ile kıyı vasfı ile terkinine karar verildiği, kararın 13.03.2015 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, taşınmazın 13.05.2015 tarihinde tapudan terkin edildiği ve eldeki davanın 09.11.2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından, aynî hakkın saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan, zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından, aynî hakkın saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan, zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

Anılan madde uyarınca Devletin sorumluluğunun kapsamı, tapu işlemleri, kadastro tespiti işlemlerinden başlayarak birbirini izleyen işlemler olup tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda oluşan hataları da kapsamaktadır. Bir başka deyişle, kadastro işlemleri, tapu kütüğünün oluşumuna dayanak oluşturduğundan, bu işlemler nedeniyle tapu kütüğünde oluşacak yanlışlıklar nedeniyle doğacak zararlar da TMK'nın 1007. maddesi kapsamındadır.

Devletin sorumluluğu kusursuz sorumluluk niteliğinde olup, tapu siciline bağlı çıkarların ve mal varlığına ilişkin (aynî) hakların, yanlış tescil sonucu sicile güven ilkesi yönünden değişmesi ya da yitirilmesi, bu haklardan yoksun kalınması temeline dayanır. Çünkü sicillerin doğru tutulmasını üstlenen Devlet, sicillerdeki yanlış kayıtlardan doğan zararları ödemeyi de üstlenmektedir. Dayanaksız ya da hukukî duruma uymayan kayıtlar düzenlemek, taşınmazın niteliğinde yanlışlıklar yapmak da aynı kapsamda düşünülmüştür.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı).

Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise, tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir. 4721 sayılı TMK’nın 705/2. maddesi uyarınca tapu iptal ve tescil istekli davalarının kesinleştiği tarih itibariyle mülkiyet hakkı sona ereceğinden bu tarih itibariyle tapusu iptal edilen gerçek ve tüzel kişilerin zararı oluşacaktır. Dolayısıyla mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle taşınmazın değerinin tespit edilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Zararın meydana geldiği tarihe göre, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise, net gelir metodu yöntemi ile, arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; kıyılar özel mülkiyete konu olamayacak ise de, genel arazi kadastrosu sırasında taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenerek tapu kütüğünün gerçek kişi adına oluşturulduğu, bu şekilde tapu sicili hatalı olarak tutulduğundan, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının gerçek zararının tazmininin gerektiği açıktır.

Ancak, mahkemece raporu hükme esas alınan bilirkişi heyeti, bir ziraat bilirkişi ve bir gayrımenkul değerlendirme uzmanı avukat bilirkişiden oluşmakta olup, bilirkişi heyetinin oluşumu Bilirkişilik Kanununda açıklanan yönteme aykırıdır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın sulu olduğu belirtilerek % 5 kapitalizasyon faiz oranı uygulanarak değer belirlenmiş ise de bilirkişilerce taşınmazın ne şekilde sulandığı hususunda bir açıklama yapılmamıştır.

Tüm bunların dışında; bilirkişilerce belirlenen değer üzerinden re'sen hakkaniyet indirimi yapılmış olması da doğru değildir.

O halde, mahkemece çekişmeli taşınmaz arazi niteliğinde olduğundan sulu-kuru olup olmadığı, yerleşim alanlarına uzaklığı, iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu gözetilerek 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 6754 sayılı Bilirkişilik Kanununun 39. maddesiyle değişik 15. maddesinde belirtilen yönteme göre oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmî verileri ilçe tarım müdürlüğünden getirtilmek suretiyle, elde edilen verilere uygun biçimde değerlendirme yapılarak net gelir yöntemiyle değerlendirme tarihindeki (tapu iptali ve tescil davasının kesinleştiği tarihteki) gerçek değerinin hesaplattırılması, bu şekilde tapusu iptal edilen tapu sahibinin gerçek zararının saptanması, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yetersiz bilirkişi kurul raporuna dayalı verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4677, Karar No: 2015/18133, Tarih: 09.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4677 E.  ,  2015/18133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2014

NUMARASI : 2014/156-2014/939

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 555 parsel sayılı taşınmazın 10.02.2014 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Ulucak Köyü 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 24.04.2006 satış tarihi, dava konusu taşınmazın ise değerlendirme tarihi (10.02.2014) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Ulucak Köyü 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 24.04.2006 tarihli satışına esas (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösterir) resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

./..

5-Dava konusu parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak incelenen Ulucak Köyü 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı SA.