muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19249, Karar No: 2015/15770, Tarih: 17.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19249 E.  ,  2015/15770 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, iş sözleşmesinin haklı nedene dayanmaksızın sonlandırıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Meski Genel Müdürlüğü, davanın husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının Cumartesi günleri 8:00-16:00 saatleri arasındaki 8 saatlik süreçte 0,5 saat ara dinlenme yaparak çalıştığı kabul edilmiş ve buna göre fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Bu itibarla, davacının cumartesi günü 08:00-16:00 saatleri arasında 8 saat çalıştığı dönem için ara dinlenmenin en az 1 saat olarak tenzil edilmesi sureti ile fazla mesai süresinin ve ücretinin hesaplanması gerekirken ara dinlenme süresinin cumartesi günleri için 0,5 saat olarak gözetilerek karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı ... vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...'ne iadesine, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13847, Karar No: 2010/1314, Tarih: 01.02.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/13847 E.  ,  2010/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna uyarınca tazminat talebi

Dava Tarihi : 25.01.2006

Hüküm : 34,41 TL. maddi, 3000 TL manevi tazminat

Temyiz edenler : Davacı vekili, Davalı vekili

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44-48 sayılı kararı da gözetilerek, tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten itibaren uzun bir süreden sonra açıldığı davacı asilin bu süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olamayacağı anlaşılmakla, davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden davanın kabulü ile tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASI, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36761, Karar No: 2015/17106, Tarih: 13.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36761 E.  ,  2015/17106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; gece vakti sanık ve hakkında beraat kararı verilen ... sokak içerisinde yürüdükleri esnada kimliği tespit edilemeyen kişilerin sanığı zorla götürmek istedikleri, bu kişilerle ... arasında arbede çıktığı esnada sanığın, kendilerine yönelen saldırıyı defetmek amacıyla ...'nın belinde bulunan taşıma ruhsatlı silahını kısa süreliğine alarak havaya ateş etmekten ibaret eyleminde, silah taşıma kastı bulunmadığı cihetle, 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçunun yasal unsurları oluşmadığı gibi havaya ateş etme eyleminin de; 5237 Sayılı TCK.nun 25. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1944, Karar No: 2020/3294, Tarih: 23.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/1944 E.  ,  2020/3294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro Müdürlüğü'nce, davacı şirket temsilcisi ...'ün talebi üzerine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme işlemi sırasında ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... İnşaat Temizlik Turizm Taşımacılık Ltd. Şti. adına kayıtlı olan 1437 ada 126 parsel sayılı 4.056,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 4.054,86 metrekare yüzölçümlü olarak, 1437 ada 127 parsel sayılı 670 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 651.90 metrekare yüzölçümlü olarak belirlenerek tapu kaydında düzeltme yapılmasına karar verilmiştir. Davacı ... İnşaat Temizlik Turizm Taşımacılık Limited Şirketi temsilcisi ..., düzeltme işlemi sırasında şirkete ait taşınmazların yüzölçümünün eksildiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca yapılan bir düzeltme işlemi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme işleminin iptali istemine ilişkin olduğu, ancak davaya konu taşınmazdaki düzeltmenin Kadastro Kanunu’nun 41. maddesi uyarınca yapılan bir düzeltme olmadığı, düzeltmenin 1994/5 sayılı genelge uyarınca yapıldığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı ... İnşaat Temizlik Turizm Taşımacılık Ltd. Şti. adına ..., dava dilekçesi ile düzeltme işlemi sırasında kendilerine ait taşınmazların yüzölçümünün eksildiğini ileri sürerek, düzeltme işleminin iptali istemiyle dava açmıştır. Dosya kapsamından, dava konusu taşınmazlara ilişkin Kadastro Müdürlüğü’nün 30.09.2015 tarihli düzeltme kararının bulunduğu, bu kararın davacıya 30.09.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve davacı tarafından da söz konusu işlemin iptaline ilişkin eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesine göre yapılan düzeltme kararına itiraz niteliğinde olduğu değerlendirilerek, işin esası hakkında yargılama yapılıp sonucuna göre hüküm verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2898, Karar No: 2019/7458, Tarih: 27.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2898 E.  ,  2019/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GEMEREK Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan ilk uyarılı çağrı yazısını alan sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ederek kendisine 07/10/2013 tarihinde yükümlülüklerinin tebliğ edildiği ve yükümlülüklerini ihlal etmesi halinde cezalandırılması için infaz dosyasının mahkemeye gönderileceğinin ihtar edildiği, vakıa sorumlusu ile olan görüşmesine katılmayan sanığın yükümlülüklerine uyması konusunda bizzat kendisine tebliğ yapılmak suretiyle uyarıldığı, uyarıdan sonra tekrar vakıa sorumlusu ile olan görüşmesine katılmayan sanığın sunduğu mazeretinin kabulüne karar verilerek denetimin devam ettirildiği, ancak tekrar vakıa sorumlusu ile olan görüşmesine katılmayan sanığın denetimli serbestlik infaz dosyasının kaydının kapatıldığı anlaşılmakla, olayda 2 ihtar ve 2 ihlal ile ısrar şartı gerçekleştiğinden tebliğnamede yer alan bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Adli sicil kayıtları ve ... üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş ve suç tarihinde infaz edilmekte olan herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve bu tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmuş olması, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasına uygun olduğundan, bu husus dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17317, Karar No: 2013/18614, Tarih: 02.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2012/17317 E.  ,  2013/18614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nazilli Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :17.04.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.07.2013 günü temyiz eden davalı M.B.geldi. Karşı taraf davacı H. B. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple koca yararına BOZULMASINA,  bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 02.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2017/5473, Karar No: 2019/7451, Tarih: 12.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5473 E.  ,  2019/7451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve dahili davalı Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 09/11/2007 havale tarihli dava dilekçesinde özetle;....köyünde 5304 sayılı Kanun gereğince yapılan kadastro çalışmaları sırasında; OS105-OS.106, OS.93-OS.96, OS.87-OS.92, OS.84-OS.86, OS.82-OS.83 ve OS.80-OS.81 Orman Sınır Noktaları arasında kalan dava konusu taşınmazların orman sınırları dışarısında bırakıldığını, oysa bu taşınmazların eski tarihli memleket haritaları ile amenajman planlarında orman olarak bulunduğunu, orman niteliğindeki taşınmazların ise zilyetlikle kazanılamayacağını ileri sürerek, davalı adına yapılan kadastro tespitlerinin iptali ile taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece; dava konusu edilen ve OS105-OS.106, OS.93-OS.96, OS.87-OS.92, OS.84-OS.86, OS.82-OS.83 ve OS.80-OS.81 Orman Sınır Noktaları arasında kalan dava konusu taşınmazların ada ve parsel sayıları ile maliklerinin tespit edilerek bildirilmesi istenilmiş, dava konusu 96-99 Orman Sınır Noktaları arasında kalan 151 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki ... usûlüne uygun olarak davaya dahil edilmiştir. Davacının dava dilekçesi ilk olarak mahkemenin 2007/30 Esasına kaydedilmiş, dava konusu Kütahya ili, Simav ilçesi, Örencik köyünde kain 96-99 Orman Sınır Noktaları arasında kalan 151 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik dava anılan dosyadan tefrik edilerek mahkemenin 2013/66 sayılı esasına kaydedilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddi ile, dava konusu 151 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 11.09.2014 tarih ve 2014/4965 E. - 2014/7534 K. sayılı ilamıyla araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddi ile dava konusu .... parsel sayılı taşınmazın kargir iki katlı ev ve arsası vasfı ve 462,52 m² yüzölçümü ile davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve dahili davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; ilk derece mahkemesi hükmünün harçla ilgili 4. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “4-Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/607, Karar No: 2017/6810, Tarih: 25.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/607 E.  ,  2017/6810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ve davalılar ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1985-1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdii ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2-Çekişmeli 117 ada 141 parsel ve 117 ada 93 parsel sayılı taşınmaza komşu taşınmazlara ilişkin kadastro tutanaklarının, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örneklerinin ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örneklerinin temin edilerek dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 25/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4138, Karar No: 2022/13470, Tarih: 28.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4138 E.  ,  2022/13470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2016 tarih ve 2016/243 E 2016/438 K sayılı kararı ile inceleme konusu olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedildiği; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilip suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuklar ...., ve ....., hakkındaki cezaların ertelenmesine karar verildiği; suça sürüklenen çocukların hepsi hakkında mala zarar verme suçundan 151/1, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4 gereğince hapisten çevrili 1.320,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu hükümlerin de suça sürüklenen çocukların müdafi tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.02.2022 tarih 2022/1515 E 2022/3205 K sayılı kararı ile incelenip sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21418, Karar No: 2018/12764, Tarih: 16.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/21418 E.  ,  2018/12764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 3. kişinin adi kira sözleşmesinden kaynaklanan kişisel hakkına dayanarak mahcuzlar hakkında istihkak iddiasında bulunmasının geçerli olmadığını, ayrıca borçlu şirketin dava konusu olmayan önceki tarihli hacze itiraz etmediğini öne sürerek 20.10.2014 tarihli haciz yönünden 3. kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili; müvekkilinin şahsına ait olmayan, dava dışı ...'dan kiralamış olduğu menkullerin haczedilmek istenildiğini, kira sözleşmesinde müvekkilinin kiracı konumunda olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı 3. kişinin istihkak iddiasını adi kira sözleşmesinden doğan kişisel hakka dayandırdığı ve dolayısıyla istihkak iddiasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı 3. kişi vekili temyiz etmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesine dayalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Davalı 3. kişi haciz esnasında alınan beyanında ve cevap dilekçesinde mahcuz malları dava dışı ...'dan yazılı sözleşme ile kiraladığını beyan ederek kiracılık sıfatına dayalı olarak istihkak iddiasında bulunmuştur.

İİK'nun 96/1. maddesi uyarınca istihkak iddiasının mülkiyet, rehin vb. haklardan birisine dayanılarak ileri sürülmesi gerekir. Gerek doktrinde ve gerekse Yargıtay uygulamasında “mülkiyet ve rehin hakları” sözcüklerinin sınırlandırıcı anlam taşımadığı, ayrıca sınırlı ayni haklara, tapuya şerh verilmiş kişisel haklara, hapis hakkına, mülkiyeti muhafaza sözleşmesine, intifa hakkına dayanarak da istihkak davası açılabileceği kabul edilmektedir.

Ancak somut olayda, davalı 3. kişi yukarıda yazılı haklara değil, yalnızca kiracılık sıfatına dayanmıştır. Davalı 3. kişinin sunduğu kira sözleşmeleri ise adi nitelikte olup, kural olarak kiracının istihkak iddiasında bulunma hakkı yoktur. Adi kira sözleşmesinde borç sadece taraflar yönünden sonuç doğurur. Diğer bir deyişle borç ilişkisinden kaynaklanan şahsi haklar sözleşmenin tarafı olmayan kişilere karşı ileri sürülemez.

O halde davacı alacaklının İİK 99. maddesi hükümlerine göre istihkak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığından, 6100 sayılı HMK'nun 114/ h ve 115/2 maddeleri uyarınca, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı 3. kişi vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesi gerekli görülmemiştir.