muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/28137, Karar No: 2023/3345, Tarih: 22.05.2023

Tanık İlayda Cemile \*\*\*'in aşamalarda alınan beyanlarının birbirleri ile çelişkili olduğu, mağdurenin kardeşi olduğundan tarafsız beyanlarda bulunmadığı mahkememizin kabulüdür.

Böylelikle, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, mağdure Kardelen'in herhangi bir delil, tanık ile doğrulanmayan aşamalarda çelişik, soyut, müphem ve mütenakız beyanları haricinde, sanığın cezalandırılmasına yeter başkaca bir delil mevcut olmadığı anlaşılmıştır.

Hukuk devletinde ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan in dubio pro reo kuşkudan sanık yararlanır kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkumiyeti bir ihtimale değil kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat teorik de olsa hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir.Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir. O halde ceza yargılamasında mahkumiyet büyük veya küçük bir ihtimali değil kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilmesinin tek yolu budur. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 01.02.2005 tarih ve 2004/193 Esas – 2005/2 karar sayılı ilamı)

Yukarıda belirtilen, Şüpheden Sanık Yararlanır ilkesi, sadece suçun sübutu ile mevcut olmadığı arasında bir kıstas olmayıp, aynı zamanda suçun nitelikli hali ile basit hali arasındaki bir ölçüt konumundadır.

Yukarıdaki yargısal içtihatta da belirtildiği üzere, şüphenin olduğu yerde mahkumiyetten söz edilemeyecektir. Sanığın üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraati yönünde karar verilmiş'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.04.2019 tarihli ve 2017/2776 Esas, 2019/312 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1063, Karar No: 2018/675, Tarih: 05.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/1063 E.  ,  2018/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Katılan mağdure vekilinin kanunen hakkı bulunmadığından vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda olayın niteliğine yönelik çelişen anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın atılı suçu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1420, Karar No: 2013/8415, Tarih: 26.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/1420 E.  ,  2013/8415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık savunmasında, birlikte yaşadıkları konutta annesi ve kardeşleri olan mağdurların, eşi ...'a sürekli güçlük çıkardıklarını, eşi ...'ın varlığına tahammül edemediklerini, sürekli ... ile tartıştıklarını, ...'ı ve kendisini konutta istemediklerini ileri sürmesi, ortak yaşamı çekilmez kılan bu durumun tanık ...'ın anlatımıyla doğrulanması karşısında, bu olgunun sanık yönünden haksız tahrik niteliğinde olup olmadığı ve TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12329, Karar No: 2014/14462, Tarih: 11.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12329 E.  ,  2014/14462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/309730

MAHKEMESİ : Yerköy Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2012/176 (E) ve 2012/265 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar müdafiinin dosyanın Yerköy Asliye Ceza Mahkemesine devrin- den sonraki ilk celse için dosya esas numarasını belirterek mazeret dilekçesi verdiği ve davadan haberdar olduğu, sanık M.. K..'a yönelik eylemin mahkemece gerekçe- lendirildiği anlaşıldığından tebliğnamede yer alan (1) ve (2) no'lu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Aynı bankaya ait iki adet kartın sanıklar tarafından, farklı zamanlarda üretildiğinin saptanamaması karşısında, sanıklar hakkında TCK.nun 43. maddesi uygulan- mak suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kısa kararda uygulama maddesinin TCK.nun 245/2. madde ve fıkrası yerine TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası olarak gösterilmesi,

3- Sanık M.. K..'ın hapis cezasının kısa karada “3 yıl 1 ay 15 gün” olarak belirlenmesine karşın gerekçeli kararın hüküm kısmında “3 yıl 17 ay 15 gün” olarak yazılması suretiyle çelişkiye neden olunması,

4- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

5- Adli emanetin 2009/40 sırasında kayıtlı bizzatihi suç oluşturmayan ve suçta da kullanılmayan belge ve kartların sahiplerine iadesi yerine, yetersiz gerekçe ile müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. mad- desi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6192, Karar No: 2018/7279, Tarih: 26.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6192 E.  ,  2018/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Her üç sanığın defter ve belgeleri gizlemek suçundan beraatlerine,sanık ... hakkında 2006 takvim yılına ilişkin Vergi usul kanununa muhalefet suçundan mahkumiyet

I-Katılan vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmadığından katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru bulunan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan kurulan beraat, sanık müdafiinin ... hakkında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1)Sanık hakkında 2006 takvim yılına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının sanığın ikamet adresine gönderilerek 18.11.2011 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, istenilen defter ve belgelerin sanık tarafından 15 günlük süre içerisinde yetkili vergi inceleme görevlilerine ibraz edilmemesi, dosya kapsamına göre işyerinin faal olmadığının tespit edilmesi ve usulüne uygun tebligata rağmen kastı kaldıran mücbir sebeplere de dayanmadan defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın unsurları itibarıyla oluşup sübuta eren atılı suçtan mahkumiyeti yerine, farklı yıllara ait defter ve belgelerin istendiği farklı tebligatlar nedeniyle açılan önceki kamu davaları gerekçe gösterilerek “...ikinci kez suçun oluşması söz konusu olamayacağından...” şeklindeki hatalı gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2)Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2006 takvim yılına ait suça konu fatura asıl ya da onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi,suça konu faturaları düzenlediği belirtilen şirket yetkilileri haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup varsa getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosyaya aktarılması,faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Kabule göre de;

a)Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nin 58.maddesinin uygulanmaması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz olmadığından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 26.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1681, Karar No: 2022/11796, Tarih: 08.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1681 E.  ,  2022/11796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/06/2020 tarihli ve 2020/51315 soruşturma, 2020/34226 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İZMİR 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/12/2020 tarihli ve 2020/2546 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/01/2022 gün ve 94660652-105-35-11797- 2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2022 gün ve 2022/10552 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekinin alınan ifadesinde, şüpheli ile arasında 07/10/2017 tarihinde çıkan tartışma esnasında şüphelinin kendisini yere düşürüp tekme ve yumruk atmak suretiyle yaralamasının ve hakaret etmesinin yanında ayrıca yaralama eyleminden dolayı Samsung S4 Mini marka model cep telefonunun kırıldığını beyan ederek, kendisini darp eden ve hakarette bulunan şüpheliden şikayetçi olduğunu ifade ettiği anlaşılmakla, darp eden ve hakarette bulunan şüpheliden şikayetçi olunmasına yönelik beyanın, yalnızca yaralama ve hakaret suçuna ilişkin şikayette bulunulduğu şeklinde kabul edilemeyeceği, zira yalnızca darp ve hakaret eylemleri sebebiyle şikayetçi olduğu yönünde açık bir irade beyanı mevcut olmayıp, şüpheliyi yapmış olduğu eylemleri ile tanımlamak suretiyle sonuç olarak şüpheliden şikayetçi olunduğu ve aynı beyanda telefonunun kırıldığı hususu da ayrıca ve açıkça ifade edildiği gözetildiğinde, mala zarar verme suçu bakımından da süresinde yapılmış bir şikayetin varlığı kabul edilerek soruşturma yapılması gerektiği;

Bu durumda, müştekinin telefonunun kavga esnasında elinde olması halinde şüphelinin telefonun kırılmasını da öngörmesine rağmen fiilini gerçekleştirmiş olacağı nazara alındığında, öncelikle suça konu telefonun şüphelinin eylemi esnasında kırılmasının şüpheli tarafından öngörülüp öngörülemeyeceğinin belirlenmesi bakımından, telefonun olay esnasında tam olarak nerede bulunduğunun tespiti ile doğrudan ve olası kast tartışılmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise aynı Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Cumhuriyet savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince (soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmez ise) dosya kapsamındaki deliller itibariyle itiraz incelenip kabul veya reddedilecektir.

Somut olayda, müştekinin alınan ifadesinde, şüpheli ile arasında 07/10/2017 tarihinde çıkan tartışma esnasında şüphelinin kendisini yere düşürüp tekme ve yumruk atmak suretiyle yaralamasının ve hakaret etmesinin yanında ayrıca yaralama eyleminden dolayı Samsung S4 Mini marka model cep telefonunun kırıldığını beyan ederek, kendisini darp eden ve hakarette bulunan şüpheliden şikayetçi olduğunu ifade ettiği anlaşılmakla, darp eden ve hakarette bulunan şüpheliden şikayetçi olunmasına yönelik beyanın, yalnızca yaralama ve hakaret suçuna ilişkin şikayette bulunulduğu şeklinde kabul edilemeyeceği, zira yalnızca darp ve hakaret eylemleri sebebiyle şikayetçi olduğu yönünde açık bir irade beyanı mevcut olmayıp, şüpheliyi yapmış olduğu eylemleri ile tanımlamak suretiyle sonuç olarak şüpheliden şikayetçi olunduğu ve aynı beyanda telefonunun kırıldığı hususu da ayrıca ve açıkça ifade edildiği gözetildiğinde, mala zarar verme suçu bakımından da süresinde yapılmış bir şikayetin varlığı kabul edilerek soruşturma yapılması gerektiği;

Bu durumda, müştekinin telefonunun kavga esnasında elinde olması halinde şüpheli ...’nin telefonun kırılmasını da öngörmesine rağmen fiilini gerçekleştirmiş olacağı nazara alındığında, öncelikle suça konu telefonun şüphelinin eylemi esnasında kırılmasının şüpheli tarafından öngörülüp öngörülemeyeceğinin belirlenmesi bakımından, telefonun olay esnasında tam olarak nerede bulunduğunun tespiti ile doğrudan ve olası kast tartışılmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İZMİR) 7. Sulh Ceza Hakimliğinden kesin olarak verilen 24/12/2020 tarihli ve 2020/2546 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 08/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4061, Karar No: 2017/10726, Tarih: 18.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/4061 E.  ,  2017/10726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan ... vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ...'ın temyizine göre yapılan incelemede;

1-Doğrudan tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20,00 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan ...’nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1)Hükmün 1. paragrafına ''bir gün karşılığı'' ibaresinden önce gelmek üzere ''TCK 52/2. maddesi gereğince" ibaresinin eklenilmesine,

2)Hükmün vekalet ücretine ilişkin bendinden ‘’katılanlara’’ ibaresinin çıkarılarak yerine gelmek üzere ‘’katılan ...’na’’ ibaresinin eklenmesine ve sair kısımlar aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/285, Karar No: 2019/8820, Tarih: 13.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/285 E.  ,  2019/8820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 13/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.