muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/22079, Karar No: 2021/10495, Tarih: 26.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22079 E.  ,  2021/10495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemes

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 116/2-4 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 01/12/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen

delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14007, Karar No: 2009/16997, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14007 E.  ,  2009/16997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Ktk. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, ... Başı Mevkii 101 ada 290 parsel sayılı 17251,77 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili dava dilekçesiyle; taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, bu tür yerlerin imar, ihya ve zilyetlikle kazanılamayacağını bu nedenle yapılan tespitin iptaliyle parselin Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece; davanın kabulüne ve dava konusu parselin aynı vasıf ve yüzölçümüyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 20 yıldır tarımsal faaliyet yapılmayan, üzeri dikensi bitkiler, böğürtlen ve yabani otlarla kaplı çalılık olup, bitişikteki devlet ormanının devamı niteliğinde bir yer olduğu, bu tür yerlerin 15/07/2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26.maddesi gereğince orman sınırı içine alınmasının zorunlu olduğu, orman dışında bırakılmış olmasının taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceği ve Hazine tarafından her zaman Orman Yönetimine tahsis edilebileceği gibi, herhangi bir nedenle orman dışında bırakılmış olan yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7.maddesi gereğince orman kadastro sınırları içine alınabileceği gözönünde bulundurularak davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/491, Karar No: 2013/13884, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/491 E.  ,  2013/13884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan ...'e ait mobilya imalathanesinde işci olarak çalışan sanığın, dolap şiparişi veren müşteki ...'den aldığı 600 TL'yi ... yeri sahibi katılana vermediği, ayrıca katılanın açık hesabının bulunduğu ...isimli işyerine katılanın bilgisi dışında dolap malzemesi siparişi verip parasını ödemediği gibi malzemeleri de teslim almadığı iddia edilen olayda; sanığın, daha önceden tanıdığı müşteki ... ile mesai bitiminden sonra akşamları çalışarak imal etmek üzere mutfak dolabı yapmak için anlaştığı, müştekinin dolap bedeli olarak sanığa 600 TL ödediği, sanığın işten ayrılması nedeniyle mutfak dolabının yapılmadığını, daha sonraki bir tarihte de sanığın aldığı parayı müştekiye iade ettiği, sanığın ...firmasına malzeme siparişi vermesine rağmen, malzemelerin teslim alınmaması nedeniyle parasının ödenmediği, sanığın sübut bulan eyleminin, ... Kanuna göre, işveren'e karşı olan doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunma yükümlülüğü ihlal kapsamında değerlendirilip ... akdinin haklı nedenlerle fesih sebebi olarak ileri sürülmesinin mümkün olduğu, bu haliyle eylemin hukuki uyuşmazlık mahiyetinde olup cezai yönden suç oluşturacak nitelikte görülmediği anlaşılmakla, atılı suçtan sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O Yer C. Savcısının ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün bu gerekçeyle ONANMASINA, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6466, Karar No: 2012/8811, Tarih: 15.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/6466 E.  ,  2012/8811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :142-81

Dava, davacının maluliyettinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere, davanın kabulü ile davacının %75 oranında malul bulunduğu ve maluliyet başlangıcının 06.05.2003 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yolun ne olduğu 506 sayılı Kanunun 109. maddesinde (2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde) hükme bağlanmıştır.Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S.Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz hakları mevcuttur.Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp başka sağlık kurumları,tarafından inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir.

Nitekin somut olayda, davacının bir tür kalp rahatsızlığı sebebiyle, yargılama aşamasında alınan 11.11.2009 gün ve 87-5949 sayılı Yüksek Sağlık Kurulunun da davacının çalışma gücünde %60 oranında bir kayıp bulunmadığına dair kararında bir değişiklik olmadığının belirlenmesi sonrasında, Adli Tip 3. İhtrisas Kurulu'nun 29.04.2011 gün ve 4051 sayılı Raporunda davacının meslekte kazanma güç kaybının %75 olduğu sonucuna vardığı anlaşılmaktadır. Anılan son raporun içeriğinde maluliyet başlangıç tarihi 06.05.2009 olarak belirlenmiş iken, sonuç kısmında bu tarih 06.05.2003 olarak geçmiş, mahkemece de bu raporun sonuç kısmı esas alınarak hüküm tesis edilmiştir.

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki ortaya çıkması durumunda, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2010 gün ve 10-390 / 449 sayılı kararında da belirtildiği şekilde, çelişkinin Adli Tıp Kanunu'nun 15. maddesi gereği Adli Tıp Genel Kurulunca giderilmesi gereklidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1135, Karar No: 2018/2350, Tarih: 04.06.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1135 E.  ,  2018/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-birleşen dosya davalısı ... ile davalı-birleşen dosya davacısı ... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 10.04.2014 gün ve 2010/444-2014/140 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 11.05.2016 gün ve 2016/2988-2016/3042 sayılı ilâmı aleyhinde davacı-birleşen dosya davalısı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup asıl dava sözleşme gereği yükleniciye verilmesi gerektiği halde devredilmeyen bağımsız bölümün tapu kaydının iptâli ve tescili ile fazla imalât bedelinin tahsili, birleşen dava ise sözleşme ve sözleşmenin teknik şartları bölümüne aykırı eksik ve kusurlu imalât bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda asıl davada tapu kaydının iptâl ve tesciline, depo edilen eksik ve kusurlu işler giderim bedelinin karar kesinleştiğinde arsa sahibine iadesine, fazla imalât bedeli ile ilgili talebin kısmen kabulüne, birleşen dosya yönünden konusu kalmayan davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi'nin 11.05.2016 gün 2016/2988 Esas 2016/3042 Karar sayılı ilâmı ile tarafların diğer temyiz itirazları reddedilerek hükmün taraflar yararına bozulması üzerine davacı-birleşen dosya davalısı yüklenici vekilince yasal süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı-birleşen dosya davalısı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı-birleşen dosya davalısı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde yüklenicinin yaptığı fazla imalâtlar ile ilgili Dairemiz, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve bir süre bu kararların temyiz incelemesini yapan Yargıtay 23. Hukuk Dairesince ortak olanlarda yüklenici tarafından gerçekleştirilen fazla imalâtlar yükleniciye ait bağımsız bölümlerin değerini de artıracağından ortak alanlarda yapılan fazla imalâtlar ile ilgili yüklenicinin fazla iş bedeli talep edemeyeceği kabul edilmektedir. Ancak arsa sahibine bırakılacak bağımsız bölümler ile ilgili fazla imalât bulunup bulunmadığı ve bedelinin istenip istenemeyeceği ile ilgili olarak bu şekilde bir genelleme yani bozma ilâmında belirtildiği gibi fazla imalât yükleniciye ait bağımsız bölümlere de yapılmış ise arsa sahibinden istenemeyeceğine dair bir sonuca ulaşmak mümkün değildir. Sözleşmede, arsa sahibine kalacak bağımsız bölümlerin yükleniciye bırakılacak bağmsız bölümlerle ayrı nitelikte yapılacağının kararlaştırılması ya da sözleşme eki teknik şartnamede arsa sahibi ve yükleniciye bırakılacak bağımsız bölümlerin aynı nitelikte yapılacağına dair hüküm ve ayrıntıların bulunması halinde yüklenici arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri de kendisine kalan bağımsız bölümler gibi yapmak zorunda olduğundan fazla iş bedeli talep edemez, aksi halde asra sahiplerine ait dairelerde yaptığı fazla imalât bedelini isteyebilir.

Bu durumda mahkemece yüklenicinin asıl davada talep ettiği fazla imalâtla ilgili olarak bu imalâtların nelerden ibaret olduğu, sözleşmede yüklenici ile arsa sahiplerine bırakılacak bağımsız bölümlere yapılacak imalâtlar yönünden özel bir düzenleme bulunup bulunmadığı, sözleşme eki şartnamelerde de böyle bir açıklık bulunup bulunmadığı araştırılıp, arsa sahibine bırakılacak bağımsız bölümlerin yükleniciye kalacak bağımsız bölümlerle aynı nitelikte olacağı kararlaştırıldığı sonucuna varılırsa arsa sahibinin bağımsız bölümleri için yapılan fazla iş bedelinin istenemeyeceği, aksi halde arsa sahibine kalacak bağımsız bölümler üzerinde sözleşme ve ekleri ve teknik şartname dışında arsa sahibi yararına fazla imalât yapılmış ise vekâletsiz iş görme hükümleri uyarınca bunların yapıldığı yıl piyasa rayiçleri ile bedelleri hesaplattırılıp hüküm altına alınmalıdır. Yerel mahkeme kararının asıl davada fazla imalâtlar ile ilgili istemi yönünden, özellikle arsa sahiplerine kalan bağımsız bölümler ile ilgili bu şekilde bozma yapılması gerekirken Dairemizin uygulama ve görüşünü yansıtmayan gerekçe ile bozma yapıldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin bu şekilde kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen dosya davalısı yüklenicinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 11.05.2016 gün 2016/2988 Esas ve 2016/3042 karar sayılı bozma ilâmının 3. bent 3. fıkrasının karar metninde çıkartılarak yukarıda açıklanan hususlar ilave edilmek suretiyle ve bozma gerekçesi bu şekilde kısmen değiştirilerek BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davacı-birleşen dosya davalısına geri verilmesine, 04.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14764, Karar No: 2007/1657, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14764 E.  ,  2007/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, otomobil almak için ... Bankasın'dan kredi kullanmak istediğini, ancak resmi bir görevi olmadığı için kredi kullanamadığını, davalı ile arkadaş olduğu için, davalı adına taşıt kredisi kullanıp aracın davalı adına tarafiğe tescil edildiğini aracın alımı esnasında 10.000.000.000 TL peşin ödeme yaptığı gibi kullanılan kredinin 7.500.000.000 TL'sini de kendisinin ödediğini belirterek 17.500.000.000 TL'nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, her ne kadar davalı adına trafikte kayıtlı olan aracı kendisi tarafından satın alındığına ve ödemelerin yapılmasına karşılık davalı adına tescil edildiğni iddia etmiş ise de, yeterli belge kanıt getirip ispatlayamamıştır. Ancak davacının davalı adına kayıtlı aracın satın alınması için bazı ödemeler yaptığı, dosyaya ibraz ettiği makbuz ve dekont asıllarından anlaşılmıştar. Davacı elinde olan bu makbuz ve dekont asılları ile davalı adına ödeme yaparak, davalıyı bu borcundan kurtardığı ve davalının sebepsiz zenginleştiği anlaşılmaktadır. Çoğun içinde az da vardır. kuralı gereğince, bu ödemelerin belirlenerek tahsiline karar verilmesi gerekir. Eksi incelemeyle yazılı şekilde davanın

2006/14764-2007/1657

reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16160, Karar No: 2011/1781, Tarih: 09.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16160 E.  ,  2011/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Meşrubat San. Tic. A.Ş. 2-... Usta Kebap Pide Çorba Döner Salonu vekili avukat ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında İzmir 3. Tüketici Mahkemesinden verilen 30.7.2009 gün ve 506-285 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılması için gerekli görülen; İzmir 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/629 esas dava dosyasının celbi ile dosyaya eklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,9.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4002, Karar No: 2024/1646, Tarih: 11.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4002 E.  ,  2024/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1189 E., 2023/14 K.

DAVA TARİHİ : 12.09.2019- 15.10.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara) 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/408 E., 2021/282 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçelerinde özetle; kadının aile kavramının önemini bilmediğini, kendi anne babasının ekonomik ve keyfi taleplerini her zaman çekirdek ailesinin üstünde tuttuğunu, ailesinin müdahalesine sessiz kaldığını, aşırı lüks harcamaları olduğunu, ailesinden kalan mirası dahi bitirdiklerini, eşi için krediler çekmek zorunda kaldığını, bankaların kara listesine düşmek durumunda kaldığını, kadının ailesi kendi taşınmazlarını erkeğin üzerine yapmak için baskı yaptığını, kadının erkeğe sevgi ve saygı duymadığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine, erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tkarar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin anne babasının sözünden çıkmadığını, babasının herkesin önünde Mehmet benden habersiz bir adım dahi atma şeklinde söylemlerde bulunduğunu, babasının ben bu evliliğin bitmesini istiyorum dediğini, maaş kartını aldığını, kendi maaş kartı üzerinde dahi hiçbir tasarrufu kalmadığını, erkeğin kendi keyfi doğrultusunda kullandığını, her tartışmada boşanma ile tehdit etmeye başladığını, mal kaçırmak amacıyla aile konutu olan bu taşınmazı kadının izin veya icazeti olmadan babasına devrettiğini, gözünü maddîyattan başka bir şeyin görmediğini, kadına ve babasına hakaret ettiğini, çocukları ile ilgilenmeyen, onların ihtiyaçlarını dahi gidermeyen bir baba olduğunu, tamamen savurganlık derecesinde harcamalar yaptığını, defalarca evi terk ettiğini ileri sürerek 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince asıl davanın reddine, davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuklar ve kadın yararına ayrı ayrı aylık aylık 1.000,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadının maaş kartını kadının rızası dışında elinde bulundurduğu, bu suretle kadına ekonomik şiddet uyguladığı, eşlerin ortak olarak aldıkları aracı kardeşinin adına tescil ettirerek evlilik birliğinin yüklediği güven yükümlülüğünü ihlal ettiği ve haklı bir neden olmaksızın evi terk ettiği, her ne kadar erkeğin tanıkları tarafından kadına kusur olarak yüklenilebilecek beyanlar verilmiş ise de bu beyanların görgüye değil duyum ve tahmine dayalı olduğu, bu nedenle hükme esas alınmasının mümkün olmadığı, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, kadının yoksulluk nafaka talebinin reddine, çocuklar yararına davanın devamı boyunca ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 15.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun sabit olduğu, kusurlara göre hükmedilen tazminat ve çocukların ihtiyaçları dikkate alındığında nafaka miktarlarının düşük olduğunu ileri sürerek kararın tazminatların ve nafaka miktarları yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.