muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3956, Karar No: 2013/6409, Tarih: 22.10.2013

Somut olayda, arsa maliki asıl davaya cevaplarında ve birleşen dava dilekçesiyle, projede konum olarak en kötü yerlerin kendisine verildiğini beyanla, güveninin sarsıldığını sözleşmenin iptali ile sözleşme dolayısıyla davacıya verdiği ....000,00 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri niteliği itibariyle güven esasına dayanır. Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre, feshin haklı nedenlere dayanıp dayanmadığının tespitinde bir bütün olarak taraflar arasındaki hukuki ilişkide tarafların dürüstlük kuralları çerçevesinde davranmalarınada bakılmalıdır. (.... HD. 2013/3597 E, 5596 K) Ayrıca sözleşmede "Bina Bölüşülmesi" başlığı altındaki düzenlemede, arsa sahibine aşağıdan yukarı şeklinde vasıflandırma yapılarak verilecek daireler belirlenmiş, açık ve net daire bölüşümü yapılmadığı görülmüştür.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuksal durum ve çerçevesinde davalı-birleşen dava davacısının feshe ilişkin talebini hiç bir inceleme yapmaksızın haksız bulup, sözleşme ile bağlılık kuralı gereğince, sözleşmeyi ayakta tutması doğru olmamıştır. Sayın çoğunluğunda "arsanın %70 payının yükleniciye devredileceği ile ilgili ilk edimin arsa sahibine ait olmasına yönelik görüşüne arsanın ayıpsız teslimi ile tapu devrinin aynı nitelikte edimler olmaması nedeni ile katılmak mümkün olmamıştır. Mahkemece, feshin haklı ya da haksızlığı üzerinde durularak, proje ve tapu sicil müdürlüğünden davalı-birleşen davacı arsa sahibinin belirttiği belgeler getirilerek, tarafların iddia ve savunmaları üzerinde durularak gerekli araştırmalar yapılmak suretiyle oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde kurulan hükmün bozulması görüşünde olduğumdan Sayın çoğunluğun asıl davada davalı- birleşen davada davacı arsa sahibinin temyiz itirazları ile ilgili onama yolundaki görüşüne katılınmamıştır. ........2013
Yargıtay — Esas No: 2015/17442, Karar No: 2015/4658, Tarih: 25.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/17442 E.  ,  2015/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin emniyetteki beyanında aracını ikametinin önüne kilitleyip parkettiğini beyan etmesi karşısında eylemin TCK'nın 142/1-b kapsamında kaldığı anlaşılmış ancak aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10106, Karar No: 2014/17709, Tarih: 17.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10106 E.  ,  2014/17709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/02/2014 tarih ve 2011/162-2014/29 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... şirketince müvekkilinin işyerindeki faaliyetler esnasında meydana gelecek kazalar nedeniyle işveren müvekkilinin sorumluluğunun sigorta edildiğini, bu poliçe kapsamında müvekkiline ait şantiyede işçi olarak çalışan ...'in 27.04.1998 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda yaralandığını, söz konusu kazanın davalı ... şirketine 28.04.1998 tarihinde ihbar edildiğini, işçinin daha sonra müvekkili aleyhine tazminat davası açtığını, açılan bu davanın da davalı ... şirketine ihbar edildiğini, mahkemece verilen kararın kesinleştiğini ve mahkeme kararının icra takibi sonucunda ödendiğini, yapılan bu ödemenin davalı ... şirketinden tahsili için icra takibi yapıldığını, ancak davalının icra takibine itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline, icra takibinin devamına ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin davalı ... şirketine işveren sorumluluk sigortası yaptırmış olup, sigorta poliçesinde belirtilen adreste meydana gelecek kazalar nedeniyle işverene yüklenecek sorumluluğun sigorta şirketince sigortalandığı, sigorta süresi içerisinde işyerinde meydana gelen iş kazası sonucunda yaralanan ...'in işveren şirket aleyhine tazminat davası açtığı, davanın mahkemece kabul edildiği, bu kararın icraya konulması sonucunda davacı işveren şirket tarafından ödendiği, kazanın meydana gelmesinden hemen sonra işveren tarafından davalı ... şirketine ihbar

edildiği, sigorta şirketinin kazadan haberdar olmasına rağmen herhangi bir ödeme yapmadığı, İş Mahkemesindeki dosyada işverenin %30 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, her ne kadar sigorta şirketi aleyhine yapılan icra takibinde sadece işverenin kusuru oranında sorumlu olduğunu belirterek bu orana isabet eden kısmı ödemiş ise de, davacı işverenin işçiye karşı diğer kusurlu şahıs veya şirketlerle birlikte müteselsil olarak işçinin zararının tümünden sorumlu olduğu, bu nedenle işveren sorumluluk sigortası yapan davalı ... şirketinin de işverenin sorumluluğunu üstlenmiş olması nedeniyle aynı işveren gibi %100 kusura isabet eden bedelden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı borçlunun yaptığı itirazın iptaline, icra takibinin 56.692,95 TL asıl alacak, 195,58 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 56.888,53 TL üzerinden devamına, icra takip tarihinden sonra asıl alacağa avans faizi işletilmesine, davalının itiraz ettiği miktar üzerinden %40 oranında hesap edilen 22.755,41 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.914,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7257, Karar No: 2013/16894, Tarih: 20.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/7257 E.  ,  2013/16894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıç tarihinin ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanun’un 2’nci maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6’ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. Aynı Kanun’un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3/II-B maddesinde; “Özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanunun 35 inci maddesi hükümleri uygulanmaz.” hükmü öngörülmüştür.

Öte yandan; 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2089 sayılı ... maddesi çırağı; “Bu kanuna tabi bir sanatı, o sanat için düzenlenen teorik ve pratik öğrenim programına göre o iş yerinde öğrenmek amacı ile bir çıraklık sözleşmesi ile bir iş yeri sahibinin hizmetine giren kimse...” olarak tanımlamıştır. Kanunun 5’inci maddesine göre çırak olabilmek için 12 yaşından küçük, 18 yaşından büyük olmamak gerekir. Ayrıca çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir

Somut olayda; 27.02.1978 tarihli çıraklık sözleşmesi ile davacının davalı işyerinde çalışmaya başladığı, 01.04.1979 tarihli işe giriş bildirgesi ile ilk defa sigorta bildiriminin yapıldığı, 1980 / 4 döneme kadar tüm sigorta kollarından çalışmalarının davalı Kuruma bildirildiği ancak herhangi bir iptal bordrosu bulunmaksızın, re’sen kısa vadeli sigorta kollarından kabul edilerek sonrasındaki bordroların da 31.12.1981 tarihine kadar kısa vadeli sigorta kollarından tanzim edildiği görülmektedir. Dosya kapsamı ve bordro tanıklarının beyanlarından davacının işyerinde torna tezgâhında çalıştığı, çalışmalarının bir mesleğin teorik ve pratik öğrenilmesine yönelik olmayıp, üretime yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; 01.04.1979 tarihinin davacının sigorta başlangıç tarihi olarak belirlenmesi ve giderek yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesine ilişkin mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup, onanması gerekir.

SONUÇ : Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının ONANMASINA, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12439, Karar No: 2021/14617, Tarih: 03.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/12439 E.  ,  2021/14617 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan Sincan 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'ın, Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmeliğin 9/1 maddesi uyarınca eski eşi ve müşterek çocukları ile görüş hakkı verilmesine ilişkin talebine Ceza İnfaz Kurumunca cevap verilmemesine karşı başvurusunun kısmen kabulüne dair Ankara Batı 2. İnfaz Hâkimliğinin 23/02/2021 tarihli ve 2021/699 Esas, 2021/763 sayılı Kararına karşı Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/03/2021 tarihli ve 2021/937 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün, boşanmış olduğu eski eşi ile müşterek çocuklarının olduğunu, eski eşi ile boşanmış bulunması dolayısıyla cezaevine ziyaretine gelemediğini, çocuklarının küçük olması dolayısıyla ancak anneleri ile gelebileceklerini, bu suretle kendilerine görüşme izni verilmesi talebini değerlendiren Ankara Batı 2. İnfaz Hakimliğince, hükümlünün eski eşi olan ... ...'ın, hükümlünün çocuklarının velisi olması nedeniyle Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmeliğin 9/1. maddesi gereğince açık ve kapalı görüşlerde yasal olarak görüşme hakkının bulunduğu gerekçesiyle Ceza İnfaz Kurumunca bu yönde işlem yapılmasına karar verilmiş ise de,

Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmeliğin ziyaret edebilecek kişiler başlıklı 9. maddesinde hükümlüyü Ceza İnfaz Kurumunda kimlerin ziyaret edebileceği açıkça belirtildiği; "Hükümlü ve tutuklular; eşi, anne, babası, büyükanne ve büyükbabası, çocuğu, torunu, kardeşi, gelini, damadı, kayınbiraderi, baldızı, yengesi, eniştesi, görümcesi, kayınvalidesi, kayınpederi, kayınvalidesinin annesi ve babası, kayınpederinin anne ve babası, eşinin başkasından olma çocuğu, büyükanne ve büyük babasının anne ve babaları, torun çocuğu, kardeş çocuğu, eşi, amcası, halası, dayısı, teyzesi ve bunların eşleri ile vasisi ve kayyımıyla görüşebilir." denilmekle tek tek sayılan ziyaret edebilecek kişilerin eşlerini ziyaret hakkı verilmişken "ile" ayracı kullanılarak vasi ve kayyımı ayırdığının görüldüğü, yönetmeliğin "...vasisi ve kayyımıyla görüşebilir." kısmında ise tutuklu - hükümlülerin görüşeceği kişinin kendisinin vasisi veya kendisinin kayyımı olması durumunda görüşebileceğinin belirtildiği, hükümlülerin çocuklarının vasisi veya çocuklarının kayyımları ile görüşebileceğinin kastedilmediği, hükümlünün açık - kapalı görüşlerde görüşmek istediği ... ...'ın boşanmış eski eşi olması nedeniyle anılan Yönetmeliğin "ziyaret edebilecek kişiler" başlıklı 9. maddesinde sayılan kişiler arasında yer almadığı, hükümlülerin çocuklarının velisi, çocuklarının vasisi veya çocuklarının kayyımları ile görüşebileceğine dair yönetmelik hükümlerinde belirtilen bir ibarenin bulunmadığı, bu ibare ancak hükümlünün kendisinin vasisi veya kendisinin kayyımı olması durumunda görüşmenin sağlanabileceği, bu nedenle de hükümlünün boşandığı eski eşi ... ... ile anılan Yönetmelik gereğince görüşme hakkı bulunmadığı, ancak yine bahsi geçen Yönetmeliğin 9/2. fıkrası uyarınca birinci fıkra dışında kalan 3 ziyaretçisinin adını kuruma bildirmesi şartıyla boşanmış eşi ile görüş yapabileceği anlaşılmakla, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29/06/2021 gün ve 94660652-105-06-6515-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/03/2021 tarihli ve 2021/937 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23521, Karar No: 2014/7194, Tarih: 11.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/23521 E.  ,  2014/7194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/152154

Mahkeme : İZMİR 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 06/01/2010 – 2009/1233 esas ve 2010/4 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/382, Karar No: 2014/4098, Tarih: 08.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/382 E.  ,  2014/4098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUTKİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/146-2013/141

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Dava konusu taşınmazların eğim durumu, hiç ekilip sürülmemesi sebebi ve yabani otlarla kaplı bulunması nedeniyle bu halleriyle mera özelliğini taşıdıklarından zilyetlik yoluyla kazanılması mümkün olmayan yerlerden olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken maddi olay ve hukuki nitelemeyle delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığına" değinilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların özel sicillerindeki kaydının iptali ile davacı adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline, 05.04.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda kadastro harici yol olarak belirtilen köy yolunun haritasında gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen önceki hüküm, davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece, Yargıtay ilamı taraflara usulünce tebliğ edildiği halde süresi içinde karar düzeltme yoluna da başvurulmadığına göre kesin nitelikteki bozma ilamına uyulup uyulmama hususunda bir karar verilmeksizin yargılamaya devam olunup yeniden araştırma yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 08.04.2014 gününde oybirliğiyel karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1026, Karar No: 2015/5012, Tarih: 10.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/1026 E.  ,  2015/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, 6136 sayılı kanuna muhalefet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12986, Karar No: 2022/72, Tarih: 10.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/12986 E.  ,  2022/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı Sağlık Bakanlığı ile davalı ... Temizlik İnş. Teks. Gıda Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 2007 yılının Kasım ayında asıl işveren konumundaki Sağlık Bakanlığı ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin yemekhane bölümünde bulaşıkçı, kat personeli olarak alt işveren nezdinde çalışmaya başladığını, çalışmalarının aralıksız ve kesintisiz asıl işveren bünyesinde devam ettiğini, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, buna rağmen yasal olarak ödenmesi gereken işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili, talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davalı Kurumun, yemek hizmeti sunan firmalarla 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ile 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmesi Kanunu kapsamında hizmet satın aldığını, davacının son olarak ... Temizlik İnş. Teks. Gıda Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne bağlı olarak çalıştığını, tüm ücret ödemelerinin de aynı şirket tarafından yapıldığını, sorumluluğun yalnızca hizmet akdiyle çalıştıran yüklenici firmalara ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Gıda İnş. Araç Kiralama Taah. A.Ş. vekili, davayı husumet yönünden kabul etmediklerini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik İnş. Teks. Gıda Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının ortak girişim işçisi olduğunu, ortak girişimin tarafı diğer şirkete karşı da davanın teşmil edilmesi gerektiğini, ihale sürelerinin bittiğini, yeni ihale alan diğer davalı şirketinin davacının işine son verdiğini, bu sebeple feshe bağlı alacaklardan sorumlu olmadıklarını, davacının bulaşıkçı olarak çalıştığını, herhangi bir ücret alacağı ve yıllık izin alacağının söz konusu olmadığını, fazla çalışma iddialarının doğru olmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulü hakkındaki 17.11.2015 tarihli ilk karar davalıların temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 12.03.2020 gün ve 2016/15193 esas 2020/4339 karar sayılı ilamında yazılı gerekçelerle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... Gıda İnş. Araç Kiralama Taah. A.Ş.’ne karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı Sağlık Bakanlığı vekili ile davalı ... Temizlik İnş. Teks. Gıda Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre; davacı, dava dilekçesinde davalı Kuruma bağlı hastanede “şoför” olarak çalıştığını beyan etmiş, davacı tanığı ... de yeminli beyanında davacının şoför olarak çalıştığını doğrulamıştır. Buna rağmen gerekçeli kararda, dava dilekçesinde davacının “hazırlıkçı, bulaşıkçı, kat personeli” olarak çalıştığını beyan ettiğinin belirtilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Sağlık Bakanlığı ile davalı ... Temizlik İnş. Teks. Gıda Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda; davanın kısmen kabulü hakkındaki ilk karar, Dairemizin 2016/15193 esas 2020/4339 karar sayılı ilamı ile mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı itirazı dikkate alınmadan, fazla mesai karşılığı ücretin hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, bozma öncesi kök ve ek bilirkişi raporlarını düzenleyen bilirkişiden yeniden rapor aldırılmış ve 19.01.2021 tarihli bu raporda, davacının fazla mesai alacağının 17.198,62 TL olduğu mütalaa edilmiştir. Ne var ki, aynı bilirkişinin ıslaha karşı zamanaşımı savunması nazara alınarak, bozma öncesi düzenlediği 18.09.2015 tarihli ek raporunda, fazla mesai alacağının 16.485,88 TL olarak hesaplandığı anlaşılmaktadır. Hesaplamaya esas dönem daha az olmasına rağmen, bozma öncesi düzenlenen rapora aykırı ve daha fazla olacak şekilde alacak hesabı yapılması karşısında, raporlar arasındaki bu çelişki giderilmeden hüküm tesis edilmesi isabetli değildir. Mahkemece yapılması gereken iş, bozma ilamı ile belirtilen esaslar doğrultusunda, denetime elverişli net tespitler içeren yeni bir bilirkişi raporu aldırılması ve hükmün davacı tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle, davalılar lehine oluşan usuli müktesep haklar da gözetilmek suretiyle tüm dosya kapsamı ile birlikte yeniden değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre bir karar verilmesidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Temizlik İnş. Teks. Gıda Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.