muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16987, Karar No: 2016/2578, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/16987 E.  ,  2016/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İkna suretiyle irtikap

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

22/02/2007 günlü bilirkişi raporunda yapılan işlemin abdominoplasti mi yoksa diastazis recti onarımı mı olduğunun her iki uygulamadaki metot benzerliği nedeniyle cerrahın uygulayacağı tekniğe bağlı olabilmekle birlikte rutin uygulanan teknikte kesin olarak ayırt edilmesinin mümkün olamayabileceğinin ifade edilmesi nedeniyle, sanık tarafından gerçekleştirilen cerrahi müdahalenin ne olduğunun belirlenmesi amacıyla bilirkişi kurulundan rapor alınması, 01/03/2007 günlü ön inceleme raporunda abdominoplasti ameliyatının giderlerinin Sosyal Güvenlik Kurumları tarafından karşılandığının ifade edilmesi karşısında, suç tarihinde anılan ameliyat giderlerinin sosyal güvenlik kapsamında olup olmadığının Sosyal Güvenlik Kurumundan sorulması, hasıl olacak sonuca göre sanığın eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturup oluşturmadığı gerekçede tartışılarak ve müşteki ...'ü ikna edip el emeği olarak aldığı 3.000 TL karşılığında görevin gereklerine aykırı hareket ederek, Devlete ait hastanenin imkanlarını kişisel menfaati için kullanmak suretiyle ameliyat etmesi eyleminin sübutu da değerlendirilerek bir karar verilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Kısa süreli hapis cezasının, seçenek adli para cezasına çevrilmesine ilişkin uygulama maddelerinden olan TCK'nın 50/1-a maddesinin karar yerinde gösterilmemesi,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığa isnat edilen eylemin, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 257/3. maddesi kapsamında kalması, hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunla, TCK'nın 257/1. maddesindeki ceza miktarı indirilmesine rağmen bu fıkraya atıfta bulunan ve sanıkların eyleminin uyduğu kabul edilen 3. fıkrada, aynı Kanunla yapılan değişiklik sonucu öngörülen yaptırımın aleyhe sonuç doğurması, yine hükümden sonra 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/5-b maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı Kanunun 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın rüşvet suçunu düzenleyen 252. maddesinin yeniden düzenlenmesi ve TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/495, Karar No: 2023/6370, Tarih: 15.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/495 E.  ,  2023/6370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ...-2 Mahallesi 3402 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerinin kıymet takdir komisyonu raporunda düşük hesaplandığını, taşınmazın konumu itibarıyla daha değerli olduğunu ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, ilk kararda esas alınan rapor ile aynı doğrultuda yetersiz şekilde yeni rapor tanzim edildiğini, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, ilk kararda esas alınan rapor ile aynı doğrultuda yetersiz şekilde yeni rapor tanzim edildiğini, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın emlak metrekare rayiç değerlerinin doğru orantılı olduğu, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, ancak mahkemece tespit edilen ilk bedele ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, hatalı faiz hükmü kurulması ve davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru görülmediği gerekçeleriyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; ayrıca istinaf konusu yapılmadığı halde faiz yönünden hükmün düzeltilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin kararı yalnızca davalılar vekilince istinaf edildiği halde, Bölge Adliye Mahkemesince aleyhe hüküm kurma yasağı gözetilmeksizin faize ilişkin hükmün davalılar aleyhine düzeltilmesi suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

2. İlk Derece Mahkemesinin kararı yalnızca davalılar vekilince istinaf edildiği halde, Bölge Adliye Mahkemesince aleyhe hüküm kurma yasağı gözetilmeksizin faize ilişkin hükmün davalılar aleyhine düzeltilmesi suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendinin (3) numaralı alt bendinde yer alan "ilk karar tarihi olan 08.06.2018" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine "son karar tarihi olan 07.07.2022" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19831, Karar No: 2024/1706, Tarih: 21.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/19831 E.  ,  2024/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1533 E., 2023/815 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, suçta kullanılan nakil

vasıtasının müsaderesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanığın üzerine atılı 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan doğrudan zarar görenin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık Müdafiin Temyizi Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın üzerine atılı 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan doğrudan zarar görenin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafiin Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre olağan ve olağanüstü zamanaşımının henüz gerçekleşmemesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

27.05.2012 tarihinde kolluk görevlilerince sanık ...'un sevk ve idaresindeki 33 ACV 32 plakalı tankerin durumundan şüphelenilerek durdurulduğu, sanığa araçta ne olduğunun sorulması üzerine motorin olduğunu ve fatura ile belgesinin bulunmadığını beyan etmesi üzerine araçta bulunan motorinin ulusal marker denetimi yapıldığında geçersiz sonuç vermesi sonucu 3.430 kg (4.000 litre) white spirite ve yağ içeren karışımlı ürün ele geçirilen olayda, sanığın aşamalardaki beyanında araçta şoförlük yaptığını ve ele geçen akaryakıtla ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği gözetildiğinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 271 inci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrasında hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesi arama kararı verilebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı Kanun'un 119 uncu maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesi arama kararı verilebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı Kanun'un 119 uncu maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Dosya kapsamına göre; Sulh Ceza Mahkemesinden alınan arama kararı olmadığı gibi, Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle verilmiş yazılı bir arama izni bulunmadığı, usulüne uygun arama kararı alınmadan kolluk gücü tarafından yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu, sanık aşamalardaki savunmalarında araçta şoförlük yaptığını ve ele geçen akaryakıtla ilgisinin bulunmadığını beyan etmiş olup usulsüz arama sonucu kanuna aykırı olarak elde edilen delil (eşya) dışında sanığın mahkûmiyetini gerektirecek başka bir delil de elde edilemediği gözetilerek, sanığın beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13859, Karar No: 2015/4590, Tarih: 01.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13859 E.  ,  2015/4590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görev yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mahalle içinde rahatsızlık verdiği, şikayetçi kamu görevlisi polislerin kendisini uyarmaları üzerine şikayetçilerle tartışma yaşadığı, bu esnada ''s... gidin'' şeklinde hakeret ettiği, şikayetçilerin, sanığı karakola götürmek istedikleri esnada tekme/yumruk sallayarak aktif mukavemette bulunduğu ve ekip aracının tampon ile sileceğine zarar verdiği anlaşıldığından sanık hakkında nitelikli mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçlarını işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hakaretin kamu görevlisine karşı işlenmesi sebebiyle cezanın artırım maddesi olan 125/3-a yerine eksik olarak 125/a şeklinde yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26716, Karar No: 2015/753, Tarih: 21.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/26716 E.  ,  2015/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında Mala Zarar Verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan; sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında Hırsızlık, Sanık ... hakkında Konut Dokunulmazlığını İhlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmaması veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesinin kararda gösterilmemesi,

2-) Sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğu halde, 5237 sayılı Yasanın 152. maddesine aykırı şekilde, sanıklara aynı savunman atanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-) Kabule göre de;

a-) 20.11.2009 tarihli tutanak içeriğine göre, suç tarihinde geceleyin saat 20:30 sularında devriye görevini ifa eden polis ekiplerinin, No:4 sayılı ikametin bahçesinde eğilerek saklanıp ardından kaçmaya çalışan sanık...'i daha sonra yakınana ait ikametin balkonunda görülüp aşağı inip kaçmaya çalışırken sanık ...'i yakaladığı, evden alınan bilezik, küpe vb. eşyanın yapılan üst aramasında sanık ...'ın üzerinde bulunduğu ve yakınana teslim edildiği olayda; hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, .

b-) Birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu işleyen sanık ... hakkında, 5237 sayılı Yasanın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanının ve sanık...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5386, Karar No: 2016/6425, Tarih: 17.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/5386 E.  ,  2016/6425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR :1-... ADINA AVUKAT ...

2-... ADINA AVUKAT ...

İHBAR

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı.........’a ait işyerinde diğer davalı işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalılar tarafından feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, resmi bayram tatili, dini bayram tatili, fazla mesai ücret alacağı, yıllık izin ücret alacağı ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .........., yüklenici firmalar ile....... arasında alt işveren asıl işveren ilişkisinin olmadığını, anahtar teslim ile veya ihale ile işin bütününün verilmesinin söz konusu olduğunu, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, davacının çalışanları olmadığı için şahsi sicil dosyasının kendilerinde bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir. Ayrıca zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuştur.

Diğer davalı ise usulüne uygun tebligat çıkartılmasına rağmen cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin davalı işverence feshedildiği, tazminatlarla diğer bazı işçilik alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı ......... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı BEDAŞ'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, bu konuda tanık deliline dayanmıştır. Davalı işveren vardiya çizelgeleri ile nöbet değişim çizelgelerini sunmuş ve bilirkişi raporunda kayıtların bulunduğu dönemler için işveren kayıtları üzerinden hesaplamaya gidilmiştir. Davacı vekili rapora itiraz etmiş ve alınan ek raporda istek konusu dönem için bu defa davacı tanıklarının beyanlarına göre haftada 18 saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesabı yapılmıştır. Mahkemece ek rapora itibar edilerek ıslaha karşı zamanaşımı defi yönünden resen hesaplama yapılarak isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada vardiya çizelgeleri ile nöbet değişim çizelgeleri yer almakta olup, sözü edilen puantaj kayıtlarının varlığı halinde tanık beyanlarına göre hesaplamaya gidilmesi doğru değildir. Yargıtay onamasından geçen bazı dosyalarda daha fazla hesaplama yapıldığından söz edilerek kayıtlar yerine salt tanık beyanlarının esas alındığı ek rapora göre karar verilmesi hatalıdır.

Fazla çalışma ücreti yönünden kayıtları esas alan bilirkişi raporu ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi yönünden değerlendirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1816, Karar No: 2014/5998, Tarih: 02.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/1816 E.  ,  2014/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/149832

Mahkeme : VAN 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 09/04/2009 - 2008/564 esas ve 2009/152 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5 fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca;ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortdan kalkması nedeniyle CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 02.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.