muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1707, Karar No: 2024/1709, Tarih: 15.04.2024

Belirli veya belirlenebilir iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmemeleri gerektiği yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, gizliliği sağlamaya özen gösterip, elverişli araçlar (internet, telefon, telsiz, faks, mektup, telgraf, kağıt vb.) ve ortak semboller (söz, yazı, işaret vb.) aracılığıyla paylaştıkları bilgi, düşünce, duygu ve tutumlarının; özel hayata ilişkin olsun ya da olmasın, başka kişi veya kişiler tarafından, özel bir çaba gösterilerek, doğrudan veya dolaylı şekilde (zarfı açılmadan ışığa tutulan mektupta olduğu gibi), okunmak veya dinlenmek suretiyle öğrenilmesi eyleminin TCK'nın 132/1-1. cümlesinde; anlaşılabilir olsun ya da olmasın, başkalarının haberleşme içeriklerinin kaydı, yani; yazı, ses, görüntü, özel işaretler gibi ortak sembollerin, başka bir nesne üzerine taşınarak (örneğin; ses veya görüntünün, manyetik bant üzerine, yazının başka bir kağıt, defter vb. nesne üzerine geçirilmesi, kopyasının alınması, elektronik iletinin taşınabilir belleğe veya CD'ye aktarılması gibi işlemlerle) sabitlenmesi eyleminin TCK'nın 132/1-2. cümlesinde haberleşmenin gizliliğini ihlal başlığı altında suç olarak tanımlandığı, bu madde kapsamında yer verilmeyen kişinin kendisiyle yapılan haberleşme içeriğini kaydetmesi eyleminin, koşulları bulunduğu takdirde, aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; haberleşme içeriklerinin, haberleşmenin muhatabı olan diğer kişi tarafından, belirli olmayan ve birden fazla kişi tarafından algılanabilme imkanı bulunan aleni bir ortamda, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması eyleminin TCK'nın 132/3. maddesinde tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirileceği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; sanığın katılanlar ile ayrı ayrı yapmış olduğu telefon kanuşmalarını katılanların rızası dışında kaydetmesi eyleminin, sanığın konuşmanın tarafı olması nedeniyle TCK’nın 132. maddesinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilemeyeceği ancak konuşma içerikleri itibariyle bir dönem duygusal birliktelik yaşadığı katılan ... ile yapmış olduğu telefon konuşmasının katılanın özel hayatına ilişkin olduğu ve katılan ...'nın annesi olan diğer katılan ... ile yapılan telefon konuşma içeriklerine göre kızına ait çıplak görüntülerin ifşa edilmesi ve kaydedilmesine dair özel hayat kapsamında olması nedeniyle sanık hakkında her iki katılana karşı ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 134/1-2.cümlesinde düzenlenen görüntü veya seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun 5237 sayılı TCK'nın 139/1. maddesi gereğince şikayete tabi olduğu ve 5271 CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davasının açıldığı, mahkemenin de belirtilen eksikliği gidermediği anlaşılmakla, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Ezine 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5231, Karar No: 2019/4275, Tarih: 01.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5231 E.  ,  2019/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen ... ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.04.2018 tarih 7139 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 6200 sayılı Kanun'un 49. maddesi uyarınca DSİ Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.11.2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

- K A R Ş I O Y -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davacı yüklenici davalı idare ise iş sahibidir. Taraflar arasında ... 18. Noterliği’nin 21.02.2002 tarih ve 2145 yevmiye nolu ... barajı ve hidro elektrik santrali sözleşmesi imzalanmış olup davacı taraf bu sözleşme gereğince edimini ifa ettiğini belirterek açmış olduğu dava ile dört ayrı kalemde talepte bulunmuştur. Bu taleplerden birisi de dolusavak giriş yapıları kazıları hususundadır. Davacı yükleniciler, dolusavak giriş yapıları kazıları kablo vinç aracıyla gerçekleştirildiğini iddia ederek imalata uygun olan ve baraj gövde kazısı için uygulanan E-15.300 pozundan ödenmesi gerekirken kazı alanına karayolu ulaşımı verilmesi halinde uygulanacak olan E-15.300/a pozundan ödeme yapıldığını belirterek arada oluşacak farkın hesaplanarak tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Sözleşme taraflarına baktığımızda, bir tarafta ticari şirketlerden oluşan bir konsersiyum, diğer tarafta da idare bulunmaktadır. Konsersiyumu oluşturan şirketlerin her biri tacir sıfatına haizdir. TTK’nın 18/2. maddesi gereğince, her tacirin basiretli olarak hareket ettiğinin kabulü yanında, işin eser sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle TBK’nın 471/2. maddesi gereğince de yüklenicinin basiretli olarak hareket edeceği beklenir. Dolayısıyla, sözleşme hükümlerinin yorumlanması ve edimlerin ifasında, basiretli olarak haraket edeceklerinin önkabulü bulunmaktadır.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin eki olan şartnameden, derivasyon tünelleri çıkış kazıları E-15.300/a “giriş çıkış yapıları ve dolusavak tünelleri açık kazısı” olarak ayrı bir poz altında düzenlenmiştir. Maddede aynen; “Projelere, Teknik Şartnamelere ve İdarenin talimatlarını uygun olarak giriş çıkış yapıları ve dolusavak tünelleri açık kazısının oturacağı alan içinde her cins ve klastaki zeminlerin, kuruda ve su içinde her derinlik ve yükseklikte, her genişlikte, her yerde (yamaçlarda ve talvegde kret seviyesinin altında ve üstünde, talvegde) kazı sınırları dışında kalan zemine zarar vermeyecek şekilde, idarece kabul edilen atış tekniği kullanılarak kazılması ve şevlerin düzgün şekilde çıkartılması için ön çatlatma (prespliting) uygulanması, bunlar için gereken her türlü makine ve ekipman ve patlayıcının temini, lağım deliklerinin delinmesi uygun evsaftaki patlayıcılarla doldurulması, gerekli tüm emniyet tedbirlerinin alınması, patlatılması, patlatılan zeminin sökülmesi, kazılması, gevşek kısımların temizlenmesi, beton dökülecek hale getirilmesi, kazı malzemesinin, taşımaya mahsus vasıtalara aktarılması, taşıtlara yüklenmesi, depo yerine konması, depo yerinin düzeltilmesi, giriş çıkış yapıları ve dolusavak tünelleri açık kazısının yapılması ve giriş çıkış yapıları ve dolusavak tünellerinin beton dökmüne hazır hale getirilmesi için lüzumlu her türlü işçilik, malzeme, teçhizat, ekipman, enerji vesair masraflarla müteahhit karı ve genel giderler karşılığı ve 25 metreye nakliye bedeli dahil, su zamları hariç giriş-çıkış yapıları ve dolusavak tünelleri açık kazısının yerinde beher metreküp fiyatı” hükmü yer almaktadır. Sözleşme içerisinde, bu kazı için ayrı bir belirleme yapılmıştır. Yukarıda aynen aktarılan metin içeriği dikkatli incelendiğinde de; “kuruda, su içinde her türlü derinlik ve yükseklikte, her genişlikte, her yerden, her türlü makina, ekipman ve patlayıcı temini ile giriş çıkış yapıları ve dolusavak tünelleri açık kazısının beher metre küp fiyatı” şeklinde bir tarif yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hususlar dikkate alındığında, dolusavak tünelleri açık kazısının, her ne şekilde olursa olsun yapılması ve çıkacak malzemenin naklinin bu poz altındı belirlendiği, bu poza göre fiyatlanmasının amaçlandığı anlaşılmaktadır.

Yine sözleşmenin E-16.502 pozunda aynen “her yerde, her türlü şartlar altında ve icabında vinç, kablo vinci, asansör ve elevatör kullanılarak ve beton segrasyona meydan verilmeden yerine dökülmesi” hükmü yer almaktadır. Sözleşmenin 28. 6. maddesinde ise; “müteahhit kendi yetkili temsilcilerinin iş yerini gördüğünü iş yeri şartlarına ve idare tarafından verilen kesim proje ve teknik şartnamelere vakıf olduğunu sözleşmede aksine hüküm olmadığı sürece yüklenimindeki işin bu şartlara göre yapmayı kabul ve taahhüt eder” hükmü bulunmaktadır. Sözleşmenin 6. maddesinde ise “Ölçüler ve ödemeler ait oldukları poz numaralarında ve ilgili notlarda gösterildikleri şekillerde yapılacaktır. Yapılacak işin ölçülmesi ve bununla ilgili ödemelerde birim fiyat tarifelerine göre yapılacaktır.” hükmü bulunmaktadır.

Söz konusu uyuşmazlıkta; idare tarafından onaylanan projelere göre, dolusavak giriş yapısı kazılarının, sağ sahilde, ulaşım yolu olmaksızın, gövde kazılarına bağlanarak, gövde

kazıları ile aynı yöntemle, yani kablo vinç kullanılarak yapıldığı, sol sahilde, yine ulaşım yolu olmaksızın, gövde kazıları ile aynı yöntemle, yani kablo vinç kullanılarak yapıldığı anlaşılmaktadır. Dava konusu olan bu uyuşmazlıkta; kararlaştırılan yöntem dışında başka bir yöntemle yapılması ve proje değişikliği gerektiği düşüncesi ile idareden onay talep edilmese sözkonusu değildir. Dolusavak giriş yapılarının, bu yöntemle yapılması hususunda idareye bir başvuru olmamış, idare tarafından ayrı bir karar alınmamış, neticede proje değişikliği olmamıştır. Dolayısı ile ödemeninde, E-15.300/a pozundan ödenmesi gerekmektedir.

Her ne kadar yüklenici tarafından sözleşmenin özel hükümlerinin 15. 5 maddesinde yer alan “Sözleşme kesin projelerinde belirtilen işler dışında kalan her türlü yol işleri, işin yapıldığı yıla ait sözleşme birim fiyatları ile müteahhite ödenir.” hükmüne göre ödeme yapılması talep edilmiş ise de; yukarıda belirtildiği hususlar dikkate alındığında bu hükme göre ödeme yapılması mümkün değildir. Diğer kazılarla ilgili, mevcut pozların yanında bu pozun ayrıca düzenlenmesi, bunun yapılan keşif sonrasında özellikle öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Buradan çıkacak malzemenin nakli özellikle kararlaştırılmamış, yükleniciye bırakılmıştır. Yüklenici basiretli bir tacir olarak şartnameyi incelerken burada yapılacak kazı sonrası çıkacak malzemenin ne şekilde nakledileceğini değerlendirip buna göre teklif vermektedir. Çıkacak malzemeyi bir yol yapıp nakletmek veya kablo vinç (kablo kreyn) aracılığıyla gerçekleştirme tercihi yükleniciye aittir. Diğer pozlarda belli bir metre üzerinde nakli yapılması halinde yol açılması ve bunun için ayrıca ücret ödenmesi kararlaştırılmasına karşın, bu şekilde ayrı bir poz düzenlenmekle, diğer kazı ve nakliyeden ayrık bir durum oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Ayrı bir pozda düzenleme ile, şartnameyi okuyan yüklenici de durumun farkındadır. Davacı yükleniciler arazi yapısını görerek, bu iş için ayrı bir poz düzenlendiğini bilerek teklif vermiş olup, bu pozdan ödeme yapılmasını kabul etmeleri gerekmektedir.

Yukarıda belirtildiği gibi davacılar tacir sıfatına haiz olup basiretli olma yükümlülüğü bulunmaktadır. Buna göre şartnameyi okuyarak sözleşmeyi imzaladıklarından ve yukarıda açıklanan poz dikkate alındığında, davacıların kararlaştırılan poz dışında E-15.300 pozu dikkate alınarak fark ödenmesini talep etme hakları bulunmadığından ve bu kaleme ilişkin olarak kararın bozulması gerektiği düşüncemizden sayın çoğunluğun bu poz yönünden onama yönündeki görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2024/11588, Karar No: 2024/12786, Tarih: 01.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11588 E.  ,  2024/12786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, ücrette indirime gidilmediğini, taraflar arasında davacının asgari ücretin % oranı ile fazlasını almasını gerektirir iş sözleşmesi bulunmadığını, davacı tarafça istenen faiz oranına ve faiz başlangıç tarihlerine de itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.09.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.10.2022 tarihli kararıyla; davacı ile kadroya geçirilirken imzalanan iş sözleşmesinde ücret miktarının asgari ücretin belli oranda fazlası olarak belirlendiği, davacıya toplu iş sözleşmesi uyarınca her dönem için %4 oranında ücret zammı uygulanarak hesaplanan miktar nazara alındığında davacının kadroya geçtikten sonraki ücretinin taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesine uygun olarak ödenmediği, buna göre hesaplanan miktardan ödenen miktarın mahsubu sonucunda davacının ödenmemiş fark alacaklarının tespit edildiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.06.2023 tarihli kararı ile; arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra, ihtilaf konusu olan son tutanak tarihi ile hesaplamaya esas alınan 31.12.2020 tarihi arasında kalan dönem için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği görülmekle bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihinden sonrası dönem dışlanarak hesaplama yapan ek bilirkişi raporuna itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili;davacıya ücret ve mali haklarının tamamının ilgili toplu iş sözleşmesi de gözetilerek hesaplanarak ödendiğini, Bakanlıkça yapılan ödemelerin Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının görüşü alınarak bu doğrultuda yapıldığını, benzer bir dosyada Bakanlık uygulamasının hukuka uygun olduğu husususun Kamu Denetçiliği Kurumu tarafından da teyit edildiğini, davacının ücret farkı alacağı talebinin yerinde olmadığını, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinde indirime gidilmediğini, ücretin eksiksiz ödendiğini, tüm alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hesaplanan dönem yönünden arabuluculuk dava şartının yerine getirilip getirilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hesaplanan dönem yönünden arabuluculuk dava şartının yerine getirilip getirilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7204, Karar No: 2013/6541, Tarih: 02.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7204 E.  ,  2013/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... . Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/03/2012 tarih ve 2011/337-2012/60 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Mayıs 2002 tarihinden itibaren açılımı "Pratik İşlemler" olan "..." ibaresiyle dersanecilik faaliyetini sürdürdüğünü, 2004 yılından itibaren de "..." ibareli 4 adet tescilli markası bulunduğunu, davalıların her hangi bir hakka dayanmaksızın "..." ibaresini aynı hizmet sınıfı için kullandıklarını, ... . Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2012/28 D.İş sayılı dosyasıyla yapılan tespitle davalıların dersane ve sürücü kurslarında bu markayı kullandıklarının tespit edildiğini ileri sürerek, müvekkilinin marka hakkına vaki tecavüzün giderilmesine, 10.000,00TL manevi tazminatın tahsiline, tecavüzün devamını önlemek üzere tedbirlerin alınmasını teminen el koyulan ürünlerin ve araçların üzerindeki markaların silinmesine veya marka hakkına tecavüzün önlenmesi için kaçınılmazsa imhasına, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., halen bir devlet okulunda matematik öğretmeni olduğunu, pi sayısı matematiksel bir sayı olduğunu, ... mahsus "... " ismiyle dershane ve sürücü kursu açmak istediklerini, karşı tarafın markası olduğunu öğrenince dersaneyi hiç açmadıklarını, hatta Milli Eğitim Bakanlığı'na başvuru dahi yaptırmadıklarını, sürücü kursunun başka isimle faaliyet gösterdiğini, kendilerine daha önce ihtar yapılmadığını, tespit dosyası içindeki broşürü bastırdıklarını, ancak dağıtmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., "..." sayısı bir buluş olup, davacının markası olamayacağını, davacının "..." markasını kullanmadığını, bu isimde dersane veya sürücü kursu kurmadığını, davacının markalarına herhangi bir tecavüzünün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.