muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11031, Karar No: 2021/438, Tarih: 25.01.2021

... 19. Asliye Hukuk Mahkemesince, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen kuralın, kamu düzenine ilişkin kesin bir yetki kuralı olduğu, davacıların dava dilekçesinde beyan ettiği yerleşim yerlerinin ... olduğu, son celsede UYAP üzerinden yapılan incelemede de yerleşim yerlerinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36.maddesinde, nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davaların, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Savcıları tarafından, ilgilinin yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır. Bu yer mahkemesinin yetkisi itiraza tabi olmayıp kamu düzenine ilişkin kesin yetkidir. Dolayısıyla mahkemece itiraz olup olmadığına bakılmaksızın bu husus mahkemece resen gözetilir.

Somut olayda davacı, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/616 Esas sayılı dosyası ile muris ...'ın mirasçılarının belirlenmesi adına veraset davası açıldığını, dava neticesinde muris ...'ın nüfus kayıtlarında evlatlık olarak görünen ...'ın nüfus kayıtlarının yanlış olduğunu ileri sürerek muris ...'ın evlatlığı olarak görünen ...'ın evlatlık olmadığının tespitine, ayrıca evlatlık ...'ın nüfus kayıtlarındaki kardeşleri olarak görünen kişilerin kardeşleri olmadığının tespiti ile hatalı nüfus kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir. UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneklerinde murisler ... ve ... 'ın yerleşim yeri adreslerinin bulunmadığı , ... ile ...'nın ise yerleşim yeri adreslerinin " ... " olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25/01/2021gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32331, Karar No: 2016/435, Tarih: 12.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/32331 E.  ,  2016/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-)Davanın, bozmadan sonra, davacı adına Sendika tarafından tutulan ... tarafından takip edildiği, Av. ...’ın gerekçeli kararın tebliği tarihi olan 22/05/2013 tarihinde ... Sendikası’nı temsile yetkili olduğuna ilişkin vekaletnamesinin dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla;

A-) Av. ...’ın gerekçeli kararın tebliği tarihi olan 22/05/2013 tarihinde ... Sendikası’nı temsile yetkili olduğuna ilişkin vekaletnamesinin gönderilmesi,

B-) Av. ...’ın gerekçeli kararın tebliği tarihi olan 22/05/2013 tarihinde ... Sendikası’nı temsile yetkili olduğuna ilişkin vekaletnamesinin bulunmadığının anlaşılması halinde bu durumun Sendika’dan veya Avulat’ın kendisinden alınacak bir yazı ile belgelenmesi, bu belgenin dosyaya alınması,

C-) Av....’ın gerekçeli kararın tebliği tarihi olan 22/05/2013 tarihinde ... Sendikası’nı temsile yetkili olduğuna ilişkin vekaletnamesinin bulunmadığının anlaşılması halinde bu davada yetkili Avukat’ın kim olduğunun Sendika’dan Mahkeme yazısı ile sorularak Sendika’nın cevabi yazısının yetkili avukatın vekaletnamesinin Sendikadan celbedilerek dosyaya alınması,

D-) Av. ...’ın gerekçeli kararın tebliği tarihi olan 22/05/2013 tarihinde...Sendikası’nı temsile yetkili olduğuna ilişkin vekaletnamesinin bulunmadığının anlaşılması halinde, gerekçeli kararın davacı asıl...’na tebliğ edilerek tebellüğe ilişkin belgenin gönderilmesi,

E-) Av...’ın gerekçeli kararın tebliği tarihi olan 22/05/2013 tarihinde ... Sendikası’nı temsile yetkili olduğuna ilişkin vekaletnamesinin bulunmadığının anlaşılması halinde, yukardaki 1/C şıkkına göre Sendika’dan sorularak tespit edilecek ve gene Sendika’dan vekaletnamesi celbedilecek yetkili Avukat’a da gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, tebellüğe ilişkin belgenin gönderilmesi-yani; davacı asıla yapılacak tebligata ilaveten, bu avukata da gerekçeli kararın tebliğ edilmesi-.

F-) Av....’ın gerekçeli kararın tebliği tarihi olan 22/05/2013 tarihinde ... Sendikası’nı temsile yetkili olduğuna ilişkin vekaletnamesinin bulunmadığının anlaşılması halinde yukardaki diğer tebligatlar yapıldıktan sonra temyiz süresinin sonuna kadar beklenerek verilmesi halinde temyiz dilekçesinin ilgili harç ve masrafın yatırıldığını gösteren belgeler ile birlikte gönderilmesi,

2-)UYAP’ta içeriği görünmeyen, havale tarihi ve gönderme tarihi 24/09/2013 olan, davalı vekili tarafından verilmiş bir temyiz dilekçesinin kayıtlı olduğu UYAP sisteminden anlaşılmaktadır. Davalı vekilinin bu temyiz dilekçesinin üzerinde Mahkeme havalesini içerecek şekilde gönderilmesi için dosyanın ilk derece Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19967, Karar No: 2017/7397, Tarih: 30.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/19967 E.  ,  2017/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılamada ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 26. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı davranışı ya da suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin hesaplanacak sermaye değerleri toplamının Kurumca işverene ödettirileceği, işçi ve işveren sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilerek işverenlerin sorumlulukları düzenlenmiştir.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanunu'nun kaza tarihinde yürürlükte olan 77. maddesinde, işverenlerin işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri eksiksiz bulundurmak, işçilerin de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlü oldukları, işverenlerin işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorunda oldukları açıklanmıştır.

İnceleme konusu davada; davacı Kurum, 17.10.2001 tarihinde meslek hastalığına yakalandığı tespit edilen sigortalıya ödenen ilk peşin sermaye değerli gelir ile geçici iş göremezlik ödeneğinin tahsilinin talep edildiği, Kurum tarafından % 31,78 maluliyet oranı üzerinden gelir bağlandığı,.... Sağlık Kurulunun 27.10.2006 tarihli raporunda maluliyet oranının % 41,6 olarak belirlendiği, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinin 06.12.2010 tarihli ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 26.12.2013 tarihli raporlarında % 26 oranında meslekte kazanma gücünü yitirdiğinin belirtildiği, hükme esas alınan 02.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda işveren Kale Madenciliğin % 83 oranında kusurlu olduğunun, % 17 oranında ise kaçınılmazlık olduğunun tespit edildiği, mahkemece kaçınılmazlık oranının yarısı davalı işverenin kusuruna eklenmek suretiyle % 91.5 kusur oranı üzerinden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol 506 sayılı Kanunun 109. maddesinde hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin... Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da.... Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Genel Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

Yasal düzenleme ve açıklamalar gereğince Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından tespit edilen sürekli işgörmezlik oranı kesin ve bağlayıcı olduğundan % 26 olarak belirlenen iş göremezlik oranına göre peşin sermaye değerli gelirin belirlenmesi ve sonuca göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Ayrıca işveren kaçınılmazlıktan sorumlu olmadığından kaçınılmazlık oranının yarısının işverenin kusuruna eklenmesi yerinde değildir.

Yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/104, Karar No: 2023/1435, Tarih: 15.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/104 E.  ,  2023/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1230 E., 2022/2636 K.

DAVA TARİHİ : 25.02.2019

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/56 E., 2020/80 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı ile aralarındaki inanç sözleşmesine istinaden sahip olduğu İstanbul İli, ... İlçesi Halkalı Mah. 640 numaralı ada ve 2 numaralı parseldeki Avrupa Konutları 1 Sitesi'nde bulunan taşınmazın %50 hissesini boşanma durumunda tekrardan kendisine iade edileceğine inanarak davalının baskısı altında, evliliğe ilişkin ciddiyetinin göstergesi olarak bedelsiz olarak davalıya 17.02.2009 tarihinde devrettiğini, 07.06.2009 tarihinde evlendiklerini, aralarında sözlü olarak tesis edilen inanç sözleşmesi çerçevesinde evlilik sona erdiği takdirde taşınmazın kendisine bedelsiz olarak iade edileceğinin belirtildiğini, bilahare boşandıklarını, mahkeme kararının ise 25.04.2013 tarihinde kesinleştiğini, fakat davalının evliliklerinin kısa süre sonra bitmesine rağmen inanç sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, davalının kendisine bedelsiz bir şekilde devredilen ev hakkında ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/189 E. numaralı dosyasında ortaklığın giderilmesi davası açtığını, sahibi olduğu ve bedelsiz olarak sadece %50'sini devrettiği evini mahkeme kararıyla kaybedeceği korkusuyla, davalıyla iletişime geçtiğini, davalı tarafın kendisine ödeme yapılmasını aksi halde mahkeme kararı ile taşınmazı satılığa çıkartacağını söylediğini, bunun üzerine davalının kendisinden sonra evlendiği eşi dava dışı ...'a verdiği vekaletname doğrultusunda aralarında 27.11.2014 tarihinde protokol imzalandığını, bu protokole istinaden davalıya 215.000 TL tutarında ödeme gerçekleştirildiğini, bilahare taraflar arasında 20.01.2015 tarihli bir protokol daha düzenlendiğini, işbu protokolle davalının, ev satışı gerçekleştiği takdirde ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde açtığı ortaklığın giderilmesi davasındaki haklarından, avukatlık masrafı, kira ve başkaca gelirler üzerindeki haklarından feragat ettiğini, kendisinden hiçbir hak ve alacağının kalmadığını da belirttiğini, sonuç olarak davalının kendisinin mülkiyet hakkını ihlal ettiğini, inanç sözleşmesine uyacağını düşündüğü davalıdan kendi taşınmazını 215.000 TL bedelle satın aldığını belirterek, 215.000 TL'nin 20.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; davanın öncelikle kesin hüküm nedeniyle reddinin gerektiğini, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesindeki boşanma davasında kendisinin ekonomik durumunun ev almaya uygun olduğunun açıkça belirtildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, inançlı işlem yönündeki iddiaların doğru olmadığını, satışın gerçek bir satış olduğunu, davacının o dönemde paraya ihtiyacı olduğunu söylemesi üzerine zaten ev alma düşüncesinde olduğundan birlikte oturacakları evin 1/2 hissesini kendisine sattığını, inançlı işlem iddiasının yazılı delil ile ispat edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda taşınmazın davalı tarafa devredildiği 17.02.2009 tarihinde taraflar evli olmadığından, HMK'nın 203'üncü maddesi kapsamında tanık dinlenmesinin mümkün olmadığı, inançlı işlemin davalı tarafça da kabul edilmediği, davacının iddialarını yazılı delil veya delil başlangıcı niteliğinde bir belge ile ispat edemediği gibi davacı taraf yemin deliline de dayanmadığından ispatlanmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, deliller toplanmaksızın karar verildiğini, müvekkilinin davalı ile aralarındaki inanç sözleşmesine istinaden sahip olduğu ve evlilik birliği süresince ikamet edecekleri taşınmazın %50 hissesini evlilik birliği süresince ve boşanma durumunda tekrardan müvekkiline bedelsiz olarak iade edilmek üzere davalıya devrettiğini, kısa bir süre sonra ... 1. Asliye Mahkemesinin 2010/457 E., 2011/1196 K. sayılı kararı ile boşandıklarını, kararın 25.04.2013 tarihinde kesinleştiğini, devirden sonraki kredi ödemelerinin delil başlangıcı sayılarak tanıkların dinlenmesine karar verilmesi gerekirken mahkemece buna ilişkin talepleri değerlendirilmeden karar verildiğini, inanç sözleşmesinin sözlü olarak yapıldığını, davalının da boşanma halinde aldığı hisseyi iade edeceği yönünde vaadde bulunduğunu, evliliğin kısa sürdüğünü, buna rağmen davalının taşınmaz hissesini devretmediğini, tam aksine söz konusu taşınmazın %50'sinin iadesi için müvekkilinden 215.000 TL tahsil ettiğini, davalının baskı ve korkutmak amacı ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/189 E. sayılı dosyasında ortaklığın giderilmesi davası açtığını, ayrıca ücretsiz devraldığı taşınmazın devri karşısında 215.000 TL'lik satış bedelini müvekkilinden tahsil ettiğini, ödeme belgelerini dava dosyasına sunduklarını, müvekkilinin evliliğin teminatı için bu devri yaptığını, devir bedelinin 29.000 TL gösterildiğini, bu hususun da inançlı işin varlığına delil teşkil ettiğini, müvekkilinin 29.000 TL'ye devrettiği taşınmazı 20.01.2015 tarihinde davalıdan 215.000 TL'ye satın aldığını, mahkemenin tanık dinleme yoluna başvurmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, HMK'nın 203'üncü maddesinin 1'inci fıkrasının (a) bendindeki gelin-damat arasındaki işlemler ibaresi doğrultusunda tanıkların dinlenmesi gerektiğini, mahkemece davalının gelir durumunun araştırılmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek, istinaf istemlerinin kabulüne kararın ortadan kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu edilen taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde; taşınmazın 1/2 hissesinin 29.000 TL bedelle 17.02.2009 tarihli satış işlemi ile davalıya satıldığının anlaşıldığı, davacının, bu işlemin inançlı işlem niteliğinde olduğunu iddia ettiği, tarafların eski eş oldukları, evlenmeden önce davacının sahibi olduğu taşınmazdaki 1/2 hissesini davalıya devrettiği, yapılan işlemin tapuda satış olarak gözüktüğü, yanlar arasında inançlı işlem bulunduğuna dair yazılı delil bulunmadığı, 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca inanç sözleşmesinin ancak yazılı delil ile ispatının mümkün olduğu, dosyada sunulan delillere göre yazılı delil başlangıcı olarak başkaca delil bulunmadığının anlaşıldığı, davacı vekili tarafından dosyaya sunulan banka kayıtlarında davacının tüketici kredisi ödemelerinin mevcut olduğu, bu değerlendirmeler doğrultusunda; davacı yemin deliline de başvurmadığından davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçelerini tekrar ederek, dava dilekçelerinde yemin deliline dayandıklarını, yerel mahkemenin daha ön inceleme duruşmasında davanın esastan reddine karar vererek HMK'ya aykırı şekilde hüküm tesis ettiğini, kendilerine yemin deliline başvurmak üzere hiçbir imkan verilmediğini, yargılamanın geneli hakkında yazılı beyanda bulunma haklarının yerel mahkeme tarafından ihlal edildiğini, davalının davacı lehine Bakırköy 18. Noterliğinde 15.05.2009 tarihli 9056 yevmiye numaralı vekaletname düzenlettiğini, işbu vekaletnamede görüleceği üzere, davacının dava konusu taşınmazla alakalı olarak dilediği şartlarda ipotek tesis etme yetkisine haiz olduğunu, eğer davalı iddia ettiği gibi kendi parasıyla taşınmazın yarısını satın aldıysa davacı lehine dilediği şartlarda ipotek tesis etme yetkisini neden verdiğinin izahının olmadığını, fakat ilgili vekaletnamenin, yerel mahkeme tarafından Bakırköy 18. Noterliğinden celp edilmediğini, bu hususun açıkça delil başlangıcı olarak kabul edilebileceğini, davalının ne davacıya ne de kredi ödemelerine hiçbir katkıda bulunmadığını, yerel mahkemenin tanık dinlenmesine ilişkin tüm taleplerini reddettiğini, yerel mahkemenin, davalının 17.02.2009 tarihinde taşınmaz satın alabilecek ekonomik gelire sahip olup olmadığını, mesleğini ve kazancınının hiçbir şekilde araştırılmadığını, davalının davacıya ödediğini iddia ettiği satış bedeli tutarlarının nasıl, ne zaman ve ne şekilde ödendiğine dair hiçbir araştırma ve inceleme de yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalıya inanç sözleşmesi gereğince bedelsiz olarak devredildiği iddia edilen dava konusu taşınmazın 1/2 hissesine karşılık haksız olarak ödenen satış bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.4721 sayılı Türk Medeni Kanununun "İspat yükü

" başlıklı 6'ncı maddesinde; "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." denilmiştir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "İspat yükü" 190'ıncı maddesinin 1'inci fıkrasında; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

" denilmiştir.

3. İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

İnanç sözleşmesi, 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa 6100 sayılı HMK’nın 202'nci maddesi uyarınca inanç sözleşmesi tanık dahil her türlü delille ispat edilebilir.

Yazılı delil veya delil başlangıcı yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HMK'nın 188'inci maddesi) yemin (HMK'nın 225 vd maddeleri) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

3.Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle istinaf dilekçesinde ileri sürülmeyen yemin hususunun temyiz yargı yolu aşamasında ileri sürülememesine, davacının inançlı işlem iddiasını yazılı delillerle ispatlayamadığının anlaşılmasına, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçelere göre, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.