muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19516, Karar No: 2013/30337, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19516 E.  ,  2013/30337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın, müştekinin ikametinin demir panjurlu kapısını açtığı ve ahşap kapıyı açmaya çalıştığı sırada kendisinden ele geçen kova sapına benzer teli anahtar gibi kullanıp açtığı ya da açmaya çalıştığı yolundaki delillerin karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24562, Karar No: 2014/7205, Tarih: 11.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/24562 E.  ,  2014/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/171428

Mahkeme : ADANA 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 26/01/2010 – 2009/743 esas ve 2010/39 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4909, Karar No: 2021/7074, Tarih: 22.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/4909 E.  ,  2021/7074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

1) 2004 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, "21.01.2005" suç tarihinden hüküm tarihine kadar dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında, 2004 takvim yılına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresine ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının, iş yerinin faal olmaması nedeniyle sanığın ikametgah adresine gönderilerek, 23.09.2009 tarihinde sanığın eşi ...’a tebliğ edilmesine rağmen, istenilen defter ve belgeleri 15 günlük süre içerisinde yetkili vergi inceleme görevlilerine ibraz etmediği, sanığın savunmasında kendisinin köyde yaşadığını, eşinin ise ...’da olduğunu, bu nedenle gelen tebligatı kendisine söylemediğini, İstanbul’a geldiğinde tebligattan haberdar olduğunu beyan etmiş ise de, defter ve belgeleri saklama ile istendiğinde ibraz etme yükümlülüğünün mükellefe ait olması ve sanığın savunmasının kanunun aradığı anlamda kastı kaldıran mücbir sebep de oluşturmaması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4311, Karar No: 2011/11856, Tarih: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4311 E.  ,  2011/11856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza çayır geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın bilirikşi raporunda yazılı özelliklerine ve dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, objektif değer arttırıcı unsur oranının % 120 nisbetinde olacağı gözetilmeden, daha düşük alınmak suretiyle az bedel tespit edilmesi,

2-Çayırlık niteliğindeki taşınmazlara net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken, belirlenen bedele otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15368, Karar No: 2012/14155, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/15368 E.  ,  2012/14155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı taraf, davalı Üniversiteye bağlı hastanede taşeron firma işçisi olarak 14/07/2004 tarihinden 08/07/2011 tarihine kadar aralıksız olarak hemşirelik yaptığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, hemşirelik ve hasta bakıcılık gibi sağlık hizmetlerinin hastanenin asıl işi olduğunu bu nedenle yaptığı işin de asıl iş kapsamında olduğunu, iş akdinin 30/06/2011 tarihinde bildirimsiz olarak sonlandırıldığını belirterek, yapılan feshin haksız olduğunu bu nedenle feshin geçersizliğine işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının şirketin ihale ile işini aldığı diğer davalı Üniversiteye bağlı hastanede çalışmaya başladığını, davacının çalışmasına devam ederken ihale makamı olan Üniversitenin yeni ihale açtığını ve şirketin ihaleyi kaybettiğini ve ihale süresi 30/06/2011 tarihinde sona erdiğinden işçilerin sigortasının ihaleyi yeni alan başka bir firma tarafından yatırılmaya başlandığını, işçilerin ise boşluk vermeden çalışmaya devam ettiğini, sigortalarının da 01/07/2011 den itibaren yeni firma tarafından yapıldığını, dolayısı ile şirketin davacının iş akdini sonlandırması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, ayrıca kendilerine husumet düşmeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Üniversite vekili, davacı ile arasında iş kanunu kapsamında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının işvereninin diğer davalı şirket olduğunu ve nedenle husumetin bu şirkete yöneltilmesi gerektiğini, diğer davalı şiket ile aralarında yapılan sözleşme gereği işçilerin işe alınması, haklarının ödenmesi, işten çıkartılmalarının yüklenici firmaya ait olduğunu, davacının iş akdini feshetme yetkisinin de davalı şirkete ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir

Mahkemece, davalılar arasındaki iş ilişkisinin muvazaalı olduğu kabul edilerek, davalı ... Temizlik Gıd. ve .... A.Ş. yönünden husumet nedeni ile reddine karar verilmiş ve ret nedeni ile davalı ... Temizlik Gıd. ve .... A.Ş. lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davanın asıl ve gerçek işveren davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalı ... Temizlik Gıd. ve .... A.Ş. işverenlik sıfatı bulunmadığından bu davalı yönünden husumet nedeni ile reddine karar verilmesi yerindedir.

Dosya içeriğine göre, davanın asıl ve gerçek işveren davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalı ... Temizlik Gıd. ve .... A.Ş. işverenlik sıfatı bulunmadığından bu davalı yönünden husumet nedeni ile reddine karar verilmesi yerindedir.

Ancak, işverenlik sıfatı bulunmayan ... Temizlik Gıd. ve .... A.Ş.'nin muvazaalı işlemin tarafı olması ve dava açılmasına neden olması nedeni ile lehine vekalet ücretine karar verilmemesi gerekir. Bu nedenle kararda adı geçen davalı lehine vekalet ücretine karar verilmesi hatalı ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının "9"numaralı bendinde yer alan “Hakkında açılan dava reddedilen davalı şirket kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan tarife gereğince takdir olunan 1.200,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak bu davalıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin silinmesine ve kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 21.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12359, Karar No: 2024/4683, Tarih: 14.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/12359 E.  ,  2024/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/80 E., 2023/23 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in sürücüsü ve diğer davalının işleteni olduğu halk otobüsünün müvekkillerinin murisi ........,'a 08.05.2010 tarihinde çarparak ölümüne neden olduğunu, olayla ilgili Osmangazi Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesine 3.422,02 TL hastane gideri ve asgari 1.500,00 TL cenazenin defini için para harcandığını belirterek 5.000,00 TL maddi ve her davacı için ayrı ayrı 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; kaza sırasında otobüsün sürücüsü olduğunu, yeşil ışıkta geçerken yayalara kırmızı ışığın yandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tic. San. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; kırmızı ışıkta geçen davacıların murisine %70 olarak öngörülen kusuru kabul etmediklerini, manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.04.2011 tarihli ve 2010/552 Esas 2011/174 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 1.187,10 TL maddi ve her bir davacı için ayrı ayrı 3.000,00 TL manevi tazminatın 08.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 11.06.2012 tarihli ve 2011/8929 Esas, 2012/10095 Karar sayılı ilamıyla; "Dava konusu olay nedeniyle Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/312 esas 2012/39 sayılı dosyası ile davalı sürücünün kusursuz olduğu tespit edilerek beraat ettiği, temyiz incelemesinin henüz tamamlanmadığı anlaşılmaktadır. Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza yargılaması sonucu belirlenecek maddi olgular davayı etkileyecek nitelikte bulunduğundan ceza yargılamasının sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir." denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların tedavi ve cenaze masrafı yaptığı, manevi olarak acı çektikleri gerekçesiyle 1.187,10 TL maddi ve her bir davacı için 4.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... temyiz dilekçesinde; kararın tekrar değerlendirilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... sevk ve idaresindeki diğer davalı şirkete ait aracın, davacıların murisine çarpması sonucu vefat etmesi nedeniyle tedavi ve cenaze gideri ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45 inci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesinin nihai kararlarının bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45 inci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesinin nihai kararlarının bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; maddi tazminatın hesabının yerinde olmasına, kusur oranlarının tespitinin isabetli olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ...'in temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ...'in tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ...'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15979, Karar No: 2014/22401, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15979 E.  ,  2014/22401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, maddi tazminat hesabı yapılırken, bakiye ömrün tespitinde P.M.F.-1931 yaşam tablosu yerine; yerleşik içtihadlara aykırı olacak şekilde TRH 2010 adlı başka bir tablo kullanılmasının, açık temyiz bulunmadığından, bozma nedeni olarak kabul edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre; davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/298, Karar No: 2012/2816, Tarih: 12.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/298 E.  ,  2012/2816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirketin olağan genel kurul toplantısını yasal süresi içinde yapmadığını, bu nedenle zorunlu organlarının mevcut olmadığını ileri sürerek, TTK.’nun 435. maddesi uyarınca feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, TTK’nun 364 ve 435. maddelerine göre yapılan bildirim üzerine davalı şirketin genel kurul toplantısını yapmadığı gerekçesiyle şirketin feshine karar verilmiştir.

Fesihle birlikte atanan tasfiye memurunun raporu üzerine dosyayı ele alan mahkeme, davalı şirketin gayrifaal olduğu, ticari kayıtlarının tutulmadığı, aciz halinde bulunduğu ve ödenmemiş sermayesinin tamamlanmasının mümkün olmadığı, iflasın açılmasına karar verilmesinin fayda sağlamayacağı gerekçesiyle, iflas talebinin reddine ve bilirkişi raporunun son bilanço olarak kabulü ile şirketin ticaret sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Türk Ticaret Kanunu’nun 324. maddesine göre, varlıklarının rayiç değeri, borçlarını karşılamayan şirketin iflasına karar verilir. Aynı düzenleme, Yasa’nın 446. maddesiyle de getirilmiş ve bu kez borca batıklık bildiriminde bulunma görevi, yönetim kurulu yerine tasfiye memuruna bırakılmıştır. Her iki hükmün borca batıklığı bağladığı sonuç, sermaye şirketinin iflasıdır; mahkemeye bu konuda bir takdir hakkı da verilmemiştir. Alacakların tahsil kabiliyetinin bulunmaması, borçların ödenemeyeceğinin yargılama aşamasında anlaşılması gibi sebepler, iflasın açılmasında pratik yarar olmadığı şeklinde gerekçelendirilerek, iflas talebinin reddi sonucunu doğurmaz.

İflas tasfiyesi kural olarak, İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre yapılır ve iflasın, şirket tüzel kişiliğinin sona ermesi dışında hukuki, cezai ve kamusal sonuçları bulunmaktadır. Nitekim borca batıklık bildiriminde bulunulmaması, iflasın taksiratlı ya da hileli olması gibi hallerde cezai müeyyideler bulunduğu gibi, alacağını masaya yazdıran fakat tahsil edemeyen alacaklılara aciz vesikası verilmesi; sorumluluk ve tasarrufun iptali gibi davaların açılabilmesi ve özellikle kamu alacaklarının 213 sayılı Yasa’nın 10, 6183 sayılı Yasa’nın 35 ve mükerrer 35 ile 5510 sayılı Yasa’nın 80. maddeleri çerçevesinde şirket yönetici ve ortaklarının şahsi mal varlıklarından karşılanması için iflas kararının verilmesi gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bölgenin genel ekonomik durumundan yola çıkılarak, iflasın açılmasında pratik fayda bulunmadığı belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan ilke ve sonuçlar ile unvanın ekonomik değeri, bakiye sermaye taahhütlerinin bulunduğu göz önünde tutularak, konusunda uzman kimselerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden alınacak rapor çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı ... ve Ticaret Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.