muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/12496, Karar No: 2008/19225, Tarih: 15.12.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/12496 E.  ,  2008/19225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1994 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının teslim ettiği ürün bedelinden 1994 yılında yapılan prim kesintisi nedeni ile 2926 sayılı Yasaya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 01.05.1994- 31.12.1994; 01.05.1998-01.11.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının teslim ettiği ürün bedelinden 1994 yılında yapılan prim kesintisi nedeni ile 2926 sayılı Yasaya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 01.05.1994- 31.12.1994; 01.05.1998-01.11.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Davacının Ziraat Odası kaydının 25.10.2005 tarihinde başladığı, Tarım Kredi Kooperatifi ortağı olmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 21.04.1994 tarihinde yapıldığı, takip eden yıllarda 21.04.1998, 1999, 2000 ve 2001 yıllarında da tevkifatın yapıldığı, tarım ... sigortalısı olarak kayıt 01.11.2005 tarihinden itibaren kayıt ve tescilinin bulunduğu dosyadaki kayıt ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.05.1994-31.12.1994 ile 01.05.1998-31.12.2001 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı 01.01.2002-01.11.2005 tarihleri arasındaki dönemde 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve adına kayıtlı traktörün bulunması tek başına tarımsal faaliyeti ısbatlamaya yetirli olmadığı halde bu döneme ilişkin istemin soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi, usul ve yasaya uygun değildir .

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “01.05.1998 tarihi ile ... sigortalısı olarak Kuruma tescilinin yapıldığı 01.11.2005 tarihine kadar” tarih ve sözcüklerinin silinerek yerine “01.05.1998 tarihinden 31.12.2001 tarihine kadar” tarih ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 15.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3938, Karar No: 2024/6117, Tarih: 07.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3938 E.  ,  2024/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/804 E., 2023/409 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2015/160 Esas, 2016/7 Karar sayılı kararı ile 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ve 2021/1103 Esas, 2022/10609 Karar sayılı kararı ile "Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,... " gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrasında İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli ve 2022/804 Esas, 2023/409 Karar sayılı kararı ile 2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca bir kez 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma ile kurulan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, 2011 ve 2012 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan ve şirketi adına düzenlenen bir kısım faturaları katma değer vergisi beyannamesinde indirmek suretiyle kullanarak 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma ile kurulan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, 2011 ve 2012 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan ve şirketi adına düzenlenen bir kısım faturaları katma değer vergisi beyannamesinde indirmek suretiyle kullanarak 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanığın, ticaretinin gerçek olduğunu beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği, sanığın mal aldığı firmalara ait vergi inceleme raporlarının, bilirkişi raporunun dosyada yer aldığı anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, vergi inceleme raporları, suça konu edilen faturalar ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine karar vererek temyize konu hükmün verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın alış yaptığını bildirdiği mükelleflerden ..., ... ve ...'nın sahte fatura düzenleyicisi olduğu, ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kesinleşen mahkûmiyet kararının bulunduğu, kullanılan faturaların satışların maliyetine oranının 2011 takvim yılı yönünden %69, 2012 takvim yılı yönünden ise %62 gibi yüksek bir orana tekabül ettiği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/804 Esas, 2023/409 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13679, Karar No: 2017/2226, Tarih: 21.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/13679 E.  ,  2017/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2012 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanununun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen) Ek 4. maddesi uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kadastro sırasında ... Köyü, 261 ada 1 parsel sayılı 4281 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasıyla belgesizden ... adına ... rejimi dışına çıkarıldığı ve ... kullanımında olduğu açıklaması yazılarak ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın ... sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, taşınmazın ... niteliğiyle ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.01.2014 tarihli 2013/8981- 2014/454 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle: ''Mahkemece çekişmeli taşınmazın ... sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle tamamının ... niteliği ile ... adına tesciline karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; ... bilirkişisi raporunda, taşınmazın % 15-25 eğimli, büyük çoğunluğunda ... ağaçları, kısmen de 10-15 yaşında fındıklık olan yer olduğu, (A) harfi ile işaretli 973 m2 bölümünün kesinleşen ... sınırları içinde kaldığı açıklanmış ise de, ... ağacı olduğu bildirilen ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, taşınmazın hangi bölümünde bulunduğu, kapalılık oranı gösterilmemiş, bu konularda ziraat uzmanından rapor alınmamıştır.

Bundan ayrı, kural olarak; kadastro davaları, lehine tesbit ya da kadastro komisyonlarınca adlarına tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişilere karşı açılır. Dava, 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tesbitine itiraz niteliğinde olduğuna göre, husumetin taşınmazın tesbit maliki olan ... ile beraber, tutanağın beyanlar hanesinde lehine kullanım şerhi verilen kişi veya kişilere birlikte yöneltilmesi zorunludur. Ancak, davacı ... Yönetimi, sadece ... husumet yönelterek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece de, tutanağın beyanlar hanesinde lehine kullanım şerhi bulunan ...'nın davaya dahil edilmesi gerektiği düşünülmemiştir. Taraf teşkili davanın görülebilme koşullarından olup, mahkemece, re'sen (kendiliğinden) yapılması gereken işlemlerdendir.

Eylemli biçimde ... olan yerler 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 7 ve devamı maddeleri ile ... Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi gereğince yeniden ... olarak sınırlandırılabilir. 4999 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 6831 sayılı Kanunun 11/5. maddesi gereğince “a) 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi, b) 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunlarla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi, uygulamaları ile ... sınırları dışına çıkarılan, ancak fiilen ... olduğu ... Genel Müdürlüğünce tesbit edilen yerler, talep üzerine Maliye Bakanlığınca ... Genel Müdürlüğüne tahsis edilir. Tahsisi yapılan bu yerler ... adına

tapuya ... vasfıyla tescil edilir.” hükmü mevcuttur. Mahkemece ancak, 4999 sayılı Kanun gözetilerek eylemli ... niteliğinde olduğu saptanan taşınmazın kadastro tesbiti iptal edilerek ... niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilebilir. Bu nedenle taşınmazın eylemli durumunun bilimsel verilere göre net olarak ortaya konulması gerekir.

O halde mahkemece öncelikle, lehine kullanım şerhi verilen ... davaya dahil edilmeli, daha sonra ziraat uzmanı marifetiyle yeniden yapılacak keşifte, taşınmazda bulunan ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, konumu, kapalılık oranı, hangi bölümlerinin tarımsal amaçla fiilen kullanıldığı konularında ziraat uzmanından rapor alınmalı, bundan sonra elde edilecek delillere göre karar verilmelidir. Eksik inceleme, araştırma ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir'' denilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile 261 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 12/05/2015 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide "a" harfi ile gösterilen 1.031,07 m²'lik kısmı yönünden davanın reddi ile tepiti gibi tapu siciline tesciline; dava konusu parselin kalan 3.250,38 m²'lik kısmı yönünden davanın kabulü ile kadastro tespitinin iptaline; bu kısmın ... vasfıyla ... adına tapu siciline tesciline; karar verilmiş hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen) Ek 4. maddesi uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kullanım kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9809, Karar No: 2023/4464, Tarih: 26.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/9809 E.  ,  2023/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1656 E., 2022/1442 K.

KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2018/5 E., 2021/475 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince istinaf isteminin süre yönünden reddine dair ek karar verilmiştir.

Ek kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Feri Müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; ...'in sahibi ve işletmecisi olduğu Eylül Turizm ünvanlı işyerinde şoför olarak 28 Mayıs 2016 tarihinde işe başladığını, ancak 19 Ekim 2016 tarihinde hiç sebep gösterilmeden sorgusuz sualsiz -haksız olarak davalı işveren tarafından iş akdinin feshedildiğini, bu döneme ilişkin alacakları için dava açtığını, ancak davalının kendisini sigortalamadığının ortaya çıktığını belirterek öncelikle bu dava dosyasının mahkememizin 2017/271 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine, 28 Mayıs 2016-19 Ekim 2016 tarihleri arasında davalının işyerinde çalıştığının tespitine, yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile "1- Davanın kabulü ile, davacının 28.05.2016-19.10.2016 tarihleri arasında toplam 141 gün davalıya ait işyerinde asgari ücret ile fiilen çalıştığının tespitine, " dair karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince, "Mahkememiz tarafından verilen kararın fer'i müdahil SGK vekiline 17.10.2021 tarihinde tebliğ edildiği, SGK vekilinin 22.11.2021 tarihli istinaf başvuru dilekçesinin sunulduğu ve yasal süre geçtikten sonra istinaf dilekçesinin sunulmuş olduğu anlaşıldığından SGK vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Feri Müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde; tebliğin usulsüz olduğunu belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararı yerinde bulunarak ek karara yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırma yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi hükmünün Feri müdahil Kurum vekiline usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7201 sayılı Kanun'un 7/a ve 11 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün Feri müdahil Kurum vekilinin elektronik tebliğ adresine 17.10.2021 tarihinde tebliğ edildiği, hükmün 22.11.2021 tarihinde istinaf edilmesi üzerine ek karar ile istinaf isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

...

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11 inci maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, İlk Derece Mahkemesi hükmünün, vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmelidir.

3.Belirtilen mevzuat çerçevesinde somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün Feri Müdahil Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin süresinde yapıldığı kabul edilip davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekmetedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3.Belirtilen mevzuat çerçevesinde somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün Feri Müdahil Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin süresinde yapıldığı kabul edilip davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekmetedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.