muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/94, Karar No: 2023/258, Tarih: 04.05.2023

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 tarihli ve 19-31 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kanun yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi ve ülke genelinde uygulama birliğini sağlama amacıyla başvurulan bir yol olup ayrıca kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu bulunmaktadır.

CMK’nın 309. maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilip istinaf ya da temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddi hukuka veya muhakeme hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması talebini, kanuni nedenlerini açıklayarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması talebini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ilgili ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi hâlinde karar veya hüküm kanun yararına bozulacak, yerinde görülmezse talep reddedilecektir.

Böylece ülke genelinde uygulama birliği sağlanacak, hâkim ya da mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar, toplum ve kişiler açısından hukuk yararına giderilmiş olacaktır.

Bozma sonrası yapılacak işlemler ve bu işlemleri gerçekleştirecek merciler ile bozma kararının etkileri ise bozulan hüküm veya kararın türü ve bozma nedenlerine göre ayrım yapılarak maddenin 4. fıkrasında ayrıntılı olarak düzenlenmiştir.

Bozma nedenleri;

CMK’nın 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise 309. maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca; kararı veren hâkim veya mahkemece gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verilecektir. Bu hâlde yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi, davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için verilecek hüküm veya kararda, lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyecektir.

CMK'nın 223. maddesinde düzenlenen hükümlerden bir kısmı esasa ilişkin, bir kısmı da esasa değinmeyen hükümlerdir. Esası çözmeyen hüküm türleri; durma, düşme ve başka yargı yoluna ilişkin görevsizlik kararları gösterilebilir. Bu durumlardan birinin varlığı hâlinde, bozma kararı üzerine, söz konusu kararı veren hâkim yeniden inceleme yapıp karar verecek, gerekirse de işin esasını çözüme kavuşturacaktır. Adli yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararları ve hüküm niteliğinde olmayan muhakemenin durmasına yönelik kararlar ile diğer hâkim veya mahkeme kararları; örneğin, görevsizlik, yetkisizlik kararları, Cumhuriyet savcılarının kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yapılan itirazın kabulü veya reddine ilişkin mercii kararları, infaza dair kararlar, CMK'nın 309/4-a maddesi kapsamında olan davanın esasını çözmeyen kararlardandır.

Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin olması hâlinde ise anılan fıkranın (b) bendi uyarınca kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilecek, ancak bu hâlde verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacaktır.

Davanın esasını çözen mahkûmiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında ise (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, tekriri muhakeme yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir.

4’üncü fıkranın (d) bendi gereğince bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirmesi hâlinde, cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmesi hâlinde ise bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesince doğrudan hükmedilecektir. Bu hâlde de yargılamanın tekrarlanması yasağı bulunduğundan, Yargıtay ceza dairesince hükmün bozulması ile yetinilmeyip gereken kararın doğrudan ilgili daire tarafından verilmesi gerekmektedir.

Kanun yararına başvuru nedeniyle yapılan inceleme sırasında, Adalet Bakanlığının istem yazısında ileri sürülmeyen ve sonuca etkili bulunan başkaca hukuka aykırılıklar görüldüğünde, bu yönlerden de başvuruda bulunulmasını sağlamak bakımından Adalet Bakanlığına ihbarda bulunulması, ihbar üzerine başvuruda bulunulması hâlinde ise tüm hukuka aykırılıkların bir defada giderilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun 29.09.2009 tarihli ve 177-210 sayılı kararında da vurgulandığı üzere kanun yararına başvurulan ve olağanüstü temyiz denilen kanun yolunda geçerli istekle bağlılık kuralı gereği, isteme konu edilmeyen hüküm ve hukuka aykırılıklar, kanun yararına bozma konusu yapılamayacaktır. Burada aranması gereken, bizzat istem yazısına konu edilen hüküm, buna ilişkin ileri sürülen aykırılık olgusu ve sebepler ile bağlılıktır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi sebebiyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edilmesi üzerine inceleme yapan Sulh Ceza Hâkimliğince; delillerin takdirinde isabetsizlik olmadığından itirazın reddine karar verildiği, mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğundan bahisle merci kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin Özel Dairece, anılan kararın kanun yararına bozma yolu ile düzeltilecek kararlardan olmadığı gerekçesiyle esası incelenmeden reddedildiği anlaşılan dosyada;

Olağanüstü kanun yollarından olan ve CMK’nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yoluna, hâkim veya mahkemece verilip istinaf ya da temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen ve maddi hukuka veya muhakeme hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğu öğrenilen karar veya hükümler aleyhine başvurulabilmesi karşısında; somut olayda kanun yararına bozma yoluna konu edilen/edilebilen kararın kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisi olmayıp anılan karara yönelik itirazın reddine ilişkin hâkim kararı olduğunun anlaşılması, aynı Kanun'un 173. maddesi uyarınca sulh ceza hâkimliği tarafından verilen, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddine dair kararın verildiği anda kesin olan kararlardan olması, aynı Kanun'un 160. maddesi uyarınca maddi gerçeği ortaya çıkartmak ve adil bir yargılama yapılması için gerekli araştırmayı yaparak şüphelinin lehine veya aleyhine olan bütün delilleri toplamak zorunda olan Cumhuriyet savcısının, yine aynı Kanun'un 170. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa bir iddianame düzenlemek zorunda olduğundan, etkin soruşturma yükümlülüğüne ve kamu davası açma mecburiyeti ilkesine aykırı şekildeki muhakeme hukukuna aykırı yapılan işlemlerin itiraz kanun yoluyla değerlendirildiği merci kararlarına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağına ilişkin sınırlayıcı bir düzenleme bulunmaması ve bu hususların değerlendirilmesinin merci kararını veren sulh ceza hâkiminin takdirinde olmaması, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra aynı Kanun'un 172. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz reddedildikten sonra aynı Kanun'un 173. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca; kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacak olmasının, itiraz üzerine sulh ceza hâkimliğince verilen karardaki verildiği anda mevcut olan hukuka aykırılıklarla ilgili kanun yararına bozma yoluna başvurulabilmesine engel bir durum yaratmaması, verildiği anda mevcut olmayıp karardan sonra ortaya çıkan veya karar verilinceye kadar hâkimliğin bilgisine sunulmamış olan yeni delil vb. durumlarda kanun yararına bozma yoluna zaten gidilemeyip anılan fıkralarda düzenlenen ayrı bir yolun izlenecek olması hususları bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin merci kararının CMK'nın 309. maddesi çerçevesinde kanun yararına bozma yoluyla denetlenebilecek kararlardan olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 10.09.2019 tarihli ve 4782-10707 sayılı ret kararının KALDIRILMASINA,

3- Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere kapatılmasına ve arşivde bulunan dosyaların Yargıtay 9. Ceza Dairesine devredilmesine karar verildiğinden dosyanın, kanun yararına bozma talebi hakkında karar verilmesi için Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10130, Karar No: 2018/8820, Tarih: 11.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/10130 E.  ,  2018/8820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklama talebinin şartları oluşmadığından reddine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 231/11. maddesinin, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde mahkeme hükmü açıklar" şeklinde düzenlemesi karşısında, sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin ardından 5 yıllık denetimli serbestlik süresi içerisinde 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işlediği, buna ilişkin hapisten çevrili 500 TL ve doğrudan verilen 500 TL adli para cezalarının kesinleştiği, ceza miktarı itibariyle doğrudan verilen adli para cezasının temyiz sınırının altında kalmasının hükmün açıklanmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden hükmün açıklanması gerekirken yazılı şekilde hükmün açıklanması şartlarının oluşmadığından reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5886, Karar No: 2010/3858, Tarih: 17.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5886 E.  ,  2010/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Dava ve temyize konu 112 ada 21 ve 113 ada 15 parsel sayılı taşınmazlara ait tespit tutanakları içerisinde mevcut bulunan komisyon kararında belirtilen T.Evvel 1340 tarih ve 46 ila 73 sayılı tapu kayıtları ile 22.6.1971 tarih, 45 ve 60 ila 68 sayılı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından,

2-Davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının dayanağını oluşturan Kanunuevvel 1328 tarih ve 70, 123 ve 133 sayılı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından,

3-Davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının dayanağını oluşturan Kanunuevvel 1328 tarihli tapu kayıtlarında malik olarak görünen ... ... ... oğulları ... ... ile ... ve ...'a ait varsa veraset ilamlarının davalı taraftan temini, veraset ilamları bulunmadığı takdirde veraset ilamlarına esas olacak biçimde tüm mirasçıları gösterecek şekilde nüfus kayıtlarının ilgili Nüfus Müdürlüğünden,

4-Mahallinde yapılan keşif sonrasında dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporunda davalı tarafın tutunduğu Kanunuevvel 1328 tarihli tapu kayıtları ile 1937 tarih ve 247 tahrir sayılı vergi kaydının kapsamında kaldığı bildirilen tüm taşınmazlar ile bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm komşu taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örnekleri, varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile kadastro tespitlerinin dayanaklarını oluşturan kayıtların, kadastro tespitleri kesinleşmişse, kadastro sonucu oluşan tapu sicil veya orta malları sicil kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5-Çekişmeli taşınmazlar ile Kangal ilçesi Beyyurdu Köyü ile ... Beldesi ... Mahallesi çalışma alanında kalan taşınmazları birlikte gösteren birleşik harita ile çalışma alanları işaretlenmiş çap örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 17.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7582, Karar No: 2019/8277, Tarih: 18.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7582 E.  ,  2019/8277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ve suça sürüklenen ......lar), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık)

HÜKÜM : Suça sürüklenen ...... ...'ın atılı suçtan beraatine, sanık ile suça sürüklenen ...... ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanığın ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen ...... ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle suça sürüklenen ...... ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Suça sürüklenen ...... ... ile sanık haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın mağdureye yönelik eylemlerini cebir veya tehditle gerçekleştirdiği hususunda mahkemece bir kabul olmadığı gibi suça sürüklenen ...... ...’ın da atılı suçu cebir veya tehditle işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesinin tatbiki suretiyle sonuç cezaların fazla tayini,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen ...... ... ve sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7251, Karar No: 2014/28053, Tarih: 14.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/7251 E.  ,  2014/28053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/175818

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/1076 (E) ve 2013/188 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, pazarda alış veriş yapmakta olan müştekinin çantasının içinden suça konu cep telefonunu ve cüzdanını çalması olayında, soruşturma aşamasında müştekinin eşinin, suça konu çantanın tezgahın üzerinde bulunduğu esnada sanığın eylemini gerçekleştirdiğini iddia etmesi karşısında; müştekiye sanığın eylemi esnasında çantasının nerde olduğu sorulduktan sonra suçun nitelendirilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen nitelendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. U.. müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 14/10/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/343, Karar No: 2022/21049, Tarih: 27.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/343 E.  ,  2022/21049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte belge kullanma, sahte belge düzenleme, tefecilik

...

...

...

Katılan vekilinin temyiz isteminin beraat hükmüne, sanıkların temyiz istemlerinin ise mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında “tefecilik“ suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında “tefecilik“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge kullanma ve düzenleme“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizlerinin incelenmesinde:

1-Sanıklar hakkında “Tefecilik“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden:

a)Kızıltepe Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan...Turizm Taşımacılık Gıda Ltd. Şti.nin yetkilileri olan sanıklar hakkında, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullandıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmemeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; Şanlıurfa Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 06.06.2013 tarihli 2013-A-567/19 sayılı vergi tekniği raporu doğrultusunda, kredi kartları ile çekim yapılan kart sahiplerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin katılan kurumdan ve ilgili bankalardan da sorulmak suretiyle tespitiyle duruşmaya celp edilmeleri, bu kişilerin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak sanıkların iş yerinden gerçekten alışveriş yapıp yapmadıkları, kredi kartlarının kullanımı sırasında kiminle muhatap oldukları hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra; sanıkların eylemlerinin sübutu halinde, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret fiillerinin, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, tefecilik suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

b)Kabule göre de;

b)Kabule göre de;

aa)Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

bb)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

2-Sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2013 tarihli, 2013/2783 Soruşturma ve 2013/1462 Esas sayılı iddianamesiyle 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan komisyon mütalaasına kısmen uygun olarak sanık hakkında yalnızca “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı gözetilmeden, Mahkemece sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından da mahkûmiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

3-Sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden:

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1324, Karar No: 2018/4390, Tarih: 28.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1324 E.  ,  2018/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakıldığını iddia ettiği taşınmazın bir bölümü hakkında tapu kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 17.04.2015 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile dosyaya sunulan 28.04.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre 25.03.1981 tarih ve 2 sıra numaralı ... İlçesi ... Köyü ... Mevkiine ait karar ekinde bir sureti sunulan tapu kaydına göre güney hududu olan ... (...) raporda belirtilen (C2), (D2), (E2), (G2) ve (H2) ile gösterilen sınırdan itibaren başladığının ve tapunun zeminde kullanılan bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (C1), (D), (D1), (E), (E1), (F), (G), (G1), (H) ve (H1) ile gösterilen miktara itibar edilerek tapu kaydının miktarının tashihi ile 43.055,40 metrekare olarak düzeltilmesine, tapu kaydı kapsamında kalan yerin zeminde ayrı ayrı kullanılması nedeniyle (E) ve (E1) harfi ile gösterilen 5.135,30 metrekare yerin ... İlçesi ... Mahallesi son parsel numarası verilmek suretiyle ... oğlu TC ... numaralı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.