muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2613, Karar No: 2023/2033, Tarih: 06.03.2023

Uyuşmazlık, 06.08.2012 tarihinde geçirdiği iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelirin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 21 nci maddeleridir.

3. Değerlendirme

5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21 inci maddesi 1 inci fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21 inci maddenin 4 üncü fıkrası ise 3 üncü kişilerin sorumluluğu" İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

İnceleme konusu davada; 06.08.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelirin tahsilinin talep edildiği, mahkemece alınan 11.07.2021 tarihli kusur raporunda işveren ... Mobilya Doğalgaz İnş. İth. İhra. San. Tic. A.Ş. %75, saha sorumlusu ... %2, taşeron ... %2, şirket ortakları Fatih Han Kaba ve Yasin Sağer %3'er , sigortalı Ömer Sarıtaş %15 oranında kusurlu bulunduğu, kusur raporu esas alınarak davalı ... Mobilya Doğalgaz İnş. İth. İhra. San. Tic. A.Ş. yönünden davanın kısmen kabulüne, davalılar ... ve ... yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Somut davada alınan kusur raporunda davalılar ... ve ...'a %2'şer oranında kusur verilmiş olup, anılan kişiler kaza olayından 3 üncü kişi olarak sorumludurlar. Diğer yandan bozmadan önceki kararda ilgili kişiler yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve söz konusu kararın sadece davacı kurum tarafından temyiz edildiği gözetildiğinde kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hakkın da ihlal edildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece, davalılar ... ve ...'ın 3üncü kişi olarak sorumlu oldukları aynı zamanda kurum lehine usulü kazanılmış hak oluştığu değerlendirilmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan mahkeme kararının BOZULMASINA,

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,2. Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30657, Karar No: 2013/22097, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/30657 E.  ,  2013/22097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı T.C. ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının ihale makamı olan davalı Bakanlığa bağlı Manisa Devlet Hastanesi döner sermaye müdürlüğünce birden çok aracı işverene ihale edilen Devlet Hastanesi yemek ve temizlik hizmetleri işyerinde son aracı işveren EDESA A.Ş.'de çalışmakta iken işten çıkartıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevabında; 31/12/2006 tarihinde ihale ile alınan iş süresinin Manisa Devlet Hastanesi Baştabipliği ile yapılan sözleşme sebebiyle bittiğini, müvekkili şirketin davacı işçinin çalıştığı işin ihalesini 03/08/2006 tarihinde aldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen 15/09/2009 tarih ve 2007/944 esas, 2009/555 sayılı kararın davalılar vekilince temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 18/04/2012 tarih ve 2010/4029 esas, 2012/13550 karar sayılı ilamı ile davanın Sağlık Bakanlığına yöneltilmek suretiyle davaya devam edilerek elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilanıma uyularak toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından 31.12.2006 tarihinde ihbar süresi verilmeksizin ve haklı bir sebep gösterilmeden feshedildiğini iddia etmiş, davalı şirket vekili Manisa Devlet Hastanesinden ihale ile alınan işin bitimi sebebiyle sona erdiğini savunmuştur. Davacının hizmet devam cetvelinden ihale ile alınan işin bitimi üzerine davalı şirkete ait işyerinden 31.12.2006 tarihinde çıkışının yapıldığı, 01.01.2007 tarihinde 1082967 no lu işyerinde işe girişinin yapıldığı görülmektedir. Davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesinin feshedildiği konusunda yazılı bir delil de yoktur. Mahkemece davacının ihale bitiminde 31.12.2006 tarihinden sonra davacı işçinin Manisa Devlet Hastanesine ait işyerinde hizmet alımı ihalesini alan şirkette çalışmaya devam edip etmediği, alt işveren şirketler arasında bir işyeri devri olup olmadığı yönünde bir araştırma yapılmamıştır. Davacının işyeri devri olduğu ve işyerini devralan şirket işçisi olarak çalışmaya aralıksız devam ettiğinin belirlenmesi halinde iş sözleşmesi sona ermediğinden feshe bağlı alacaklara hak kazanması mümkün değildir. Mahkemece davacının 31.12.2006 tarihinden sonra ihaleyi alan alt işveren şirket işçisi olarak devam edip etmediği belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5853, Karar No: 2021/22312, Tarih: 23.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5853 E.  ,  2021/22312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukla aynı suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocuk ... hakkında Kocaeli Çocuk Mahkemesi’nin 2013/266 Esas – 2013/1101 Karar sayılı ilamı ile aynı müştekiye karşı işlenen hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi 27/10/2015 gün 2014/30753 Esas – 2015/16642 Karar sayılı ilamı ile incelendiği, temyize gelen suça sürüklenen çocuk hakkındaki davanın da, anılan dava dosyası ile arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteminin de Yargıtay 13. Ceza Dairesince incelenmesinin uygun olacağı değerlendirilmiş, ancak Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03/11/2020 tarihli ve 2020/245 sayılı kararı uyarınca, Yargıtay 13.Ceza Dairesi’ne verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işlerin 01.12.2020 tarihi itibariyle Yargıtay 6.Ceza Dairesine devredildiğinden, dosyanın Yüksek 6.Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19421, Karar No: 2015/25532, Tarih: 14.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/19421 E.  ,  2015/25532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin dava dosyası Dairemizin 18/05/2015 tarih ve 2014/6084 E. 2015/18122 K. Sayılı Geri Çevirme kararı ile "davalıdan temyiz harcı alındığına dair makbuz var ise dosya eklenmesi, harç yatırılmamış ise Mahkemece, yedi günlük kesin süre içinde temyiz harc ve masrafların tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu davacıya yazılı olarak bildirilmeli, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmeli, bu kararda davalı tarafa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmelidir " gerekçesiyle geri çevrilmiş ise de Mahkemece daha önceden dosyada mevcut olan davacıya ait temyiz harç makbuzunun bu kez fosforlu kalemle çizilmiş hali dosyaya bir kez daha eklenmiş, herhangi bir açıklama da yapılmadan dosya bu hali ile Dairemize gönderilmiştir.

Dairemizin Geri Çevirme kararı davacının temyiz harç makbuzuna ilişkin değil DAVALIYA AİT TEMYİZ HARÇ MAKBUZUNA ilişkindir.

Mahkemece, geri çevirme kararı hiçbir şekilde değerlendirilmemiş ve gereği yerine getirilmemiştir. Bu nedenle yukarıda yazılı 18/05/2015 tarih ve 2014/6084 E. 2015/18122 K. Sayılı Geri Çevirme kararımızın dikkatlice değerlendirilerek gereğinin yerine getirilmesi ve geri çevirme kararının yerine getirilmemesinin, yargılamada gecikmeye yol açacağından, sorumluluk doğuracağının bilinmesi için dosyanın yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3287, Karar No: 2012/11344, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3287 E.  ,  2012/11344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2008 yılında yapılıp 22.12.2008 ile 20.01.2009 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen arazi kadastrosu sırasında ... köyü, 159 ada 38 parsel sayılı 2091,34 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişiler adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan yani kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açmıştır. Askı ilân süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle Kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya sulh hukuk mahkemesine intikal ettirilmiştir. Orman Yönetimi ise, 22.02.2011 tarihli harçlı dilekçesiyle taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin açtığı davanın ise kabulüne ve dava konusu ... köyü, 159 ada 38 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve hazinenin dayandığı Nisan 1289 tarih 203 ve 221 sayılı tapu kayıtlarının keşfen yapılan uygulamada mahalline uymadığı belirlenerek, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6894, Karar No: 2020/317, Tarih: 13.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/6894 E.  ,  2020/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdur ...’e yönelik), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdur ...’e yönelik), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdure Netice’ye yönelik)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında Adli Tıp Diyarbakır Şube Müdürlüğü tarafından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi kapsamında düzenlenen 09.12.2001 günlü raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığının anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.04.2017 gün ve 2014/13-518 Esas, 2017/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukla ilgili olarak sosyal hizmet uzmanınca hazırlanan sosyal inceleme raporu, psikiyatrik açıdan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda tek başına değerlendirme yapmaya yeterli olmadığı gibi bu konunun salt hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile de çözümlenemeyeceği göz önüne alınarak, mahkemece teknik bilgi gerektiren bu konuda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alındıktan sonra sosyal inceleme raporuyla birlikte yapılacak değerlendirme neticesinde suça sürüklenen çocuğun cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11457, Karar No: 2018/9823, Tarih: 26.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/11457 E.  ,  2018/9823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2016/503-2016/227

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; davalının haksız fiili sonucu sigortalının ölümünden kaynaklanan ve sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli ölüm aylığının davalıdan rücuan tahsiline ilişkin olup, yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 39. maddesidir. Mahkemece, dosyaya sunulan bilirkişi raporu ve ıslah dilekçeleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Üçüncü kişilerin, meydana gelen kaza veya ölüm nedeniyle sigortalı ya da hak sahiplerine sosyal sigorta yardımları yapmakla görevli olan kuruma karşı 5510 sayılı Kanun’un 39. maddesi uyarınca sorumluluğu, kasta dayalı kusur sorumluluğu ile sınırlı bulunmaktadır. Anılan sorumluluk; ancak üçüncü kişilerin kasıtlı bir eylemi ve bunun sonucu meydana gelen kaza veya ölüm olayının arasında illiyet bağının bulunması halinde oluşmaktadır. Buna göre; üçüncü kişilerin olaydaki kastının ve arasındaki illiyet bağının tespiti amacıyla; olayın oluşumuna ilişkin tüm maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, üçüncü kişinin kastı ile meydana gelen zararlandırıcı olay arasındaki bağ ve aidiyetlerin belirlenmesi gerekir.

Özellikle belirtmek gerekir ki, hukuki sorumluluğu doğuran unsurlar arasında illiyet bağı büyük bir önem taşır. İlliyet bağı, sorumluluğun asli şartı, tazminat hukukunun temel ilkesidir. Bu şart olmaksızın bir kişinin sorumluluğu düşünülemez. İnsan düşüncesinin bir kanunu olan illiyet kavramı, zararla söz konusu davranış veya olay arasında bir sebep sonuç bağının bulunmasını gerektirir. (Eren, Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Yetkin, 14. Bası 2012, syf 536)

Davaya konu somut olayda; davalının çalışanı olmayan ... davalı ...'in azmettirmesi sonucu İlhan Alkılıç isimli şahsı darp ederek olay yerinden koşarak uzaklaşmaya çalıştığı sırada 300 metre kadar gittikten sonra kalp krizi geçirerek ölmüştür. Dava ve cevap dilekçeleriyle ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/341 E. - 2012/179 K. sayılı dava dosyası ve kesinleşen kararına göre de olayın oluşumu bu şekildedir.

Davaya konu somut olayda; davalının çalışanı olmayan ... davalı ...'in azmettirmesi sonucu İlhan Alkılıç isimli şahsı darp ederek olay yerinden koşarak uzaklaşmaya çalıştığı sırada 300 metre kadar gittikten sonra kalp krizi geçirerek ölmüştür. Dava ve cevap dilekçeleriyle ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/341 E. - 2012/179 K. sayılı dava dosyası ve kesinleşen kararına göre de olayın oluşumu bu şekildedir.

... 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/341 E. - 2012/179 K. sayılı dava dosyasında sanık olan davalı ... hakkında, TCK. 38/1 delaletiyle TCK. 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca, İlhan Alkılıç'a karşı “etkili eyleme azmettirme” suçu nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiği, ancak kurum zararına sebep olan Tunç Ünlüoğlu'nun ölümüne ilişkin herhangi bir yargılamanın yapılmadığı ve davalı hakkında ölüm olayı sebebiyle herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.

Olayın meydana gelişi irdelendiğinde de davalının azmettirmesiyle ölüm olayı arasında uygun bir illiyet bağı bulunmadığı, bu konuda herhangi bir tespitin yapılmadığı sabittir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; illiyet bağının olmaması ve bu yönde davalı üçüncü kişiye atfı kabil kusur bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3252, Karar No: 2015/4093, Tarih: 02.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/3252 E.  ,  2015/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/08/2014 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının yaraladığı dava dışı polis memuruna 08/05/2014 tarihli Nakdi Tazminat Komisyonu kararı uyarınca tazminat ödendiğini bildirerek ödediği tazminatın rücuen ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava dışı polis memurunu kendisinin yaralamadığını, böyle bir suç işlediğine yönelik aleyhinde kesinleşen bir mahkeme kararı bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

TBK'nun 74. (818 sayılı BK'nun 53.) maddesi uyarınca ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk hakimi yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden bağlayıcıdır.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalının Karaman Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/226 Esas, 2013/992 Karar sayılı ilamı ile dava dışı polis memuruna yönelik direnme ve darp eyleminden dolayı mahkum olduğu, kararın temyiz edilmekle henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Somut olayın özelliği gereğince, mahkemece davalı hakkında açılan ceza davasının kesinleşmesi beklenmeli ve sonrasında dosya arasına alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karara varılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.