muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2318, Karar No: 2012/4544, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/2318 E.  ,  2012/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 06.10.1997 tarihinde dava dışı ... ile yapılan sözleşme uyarınca Tuzla ilçesi Merkez ... pafta ... ada 1 parsel sayıda kayıtlı taşınmazda arsa sahibince davalıya devredilen tapunun %70'lik kısmının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Davalı reddini savunmuş, mahkemenin davanın kabulüne dair kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı ile dava dışı arsa sahibi ... ve başka arsa sahiplerince imzalanan 06.10.1997 tarihli sözleşmede, arsa üzerine inşaat yapılması ve %70'inin davacı yükleniciye, %30'unun arsa sahiplerine ait olmak üzere paylaşılması kararlaştırılmıştır. Arsa sahibi ... vekili ... tarafından arsa sahibine isabet edecek payın 37/2400 kısmının 02.10.2001 tarihinde ...'a satılmış, ...'ın da 17.10.2003 tarihinde bu payı davalı ... 'a satmış olduğu akit tabloları ile sabittir.

Bu haliyle davalının arsa sahibinden bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişi durumunda olduğu anlaşılmaktadır. Sözleşmenin ve tapunun tamamı davalıya devredilmediğine ve kısmen devir yapıldığına göre davalı üzerinde kayıtlı hissenin %70'inin iptaline karar verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılması gereken iş, taşınmazın tamamı üzerinde kat irtifakına esas olacak biçimde fiilen yapılan bağımsız bölümler nazara alınarak arsa sahipleriyle bağımsız bölüm satın alanlara isabet edecek arsa paylarını uzman bilirkişi aracılığıyla hesaplatmak, davalıya isabet eden bağımsı bölüm üzerinde tutularak varsa fazlasının yüklenici adına tesciline karar vermekten ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile davalı payının %70'inin iptaline karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8707, Karar No: 2008/16144, Tarih: 30.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8707 E.  ,  2008/16144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı (karşı davacı) avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı bankadan aldığı kredi kartının borcunu ödeyemediği için 2000 yılı Temmuz ayında banka tarafından kapatıldığını, birikmiş borcunu ödediği ve hiç kredi kartını kullanmadığı, kredi kartı kullanıma kapalı olduğu halde 10.12.2001 tarihinde 600 Dolar ... ... Yaşam Sigortası için ödeme yapıldığı, kendisinden 21.5.2003 tarihli ihtarla bundan dolayı 2.300.033.552 Lira istendiğini bildirip borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, birleşen davası ile davacının (birleşen dava davalısı) bankadan alıp, kullandığı kredi kartının borcunun ödemediğini yapılan icra takibinede itiraz ettiğini bildirip, itirazın iptaline takibin devamına ve inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davacı (birleşen dava davalısı) hakkında açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece asıl davanın kabulü ile 1.678.203.385 Lira borçlu olmadığının tesbitine tazminat talebi ile, birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı-birleşen davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davacının, davalı bankadan aldığı kredi kartı borcunu ödeyemediği için kredi kartının 2000 yılı Temmuz ayında kullanıma kapatıldığı anlaşıldığı gibi , 2008/8707-16144

Davacı (birleşen dava davalısı) hakkında açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece asıl davanın kabulü ile 1.678.203.385 Lira borçlu olmadığının tesbitine tazminat talebi ile, birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı-birleşen davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davacının, davalı bankadan aldığı kredi kartı borcunu ödeyemediği için kredi kartının 2000 yılı Temmuz ayında kullanıma kapatıldığı anlaşıldığı gibi , 2008/8707-16144

bu husus taraflar arasındada çekişmesizdir. Davacı, birikmiş borucunu ödedikten sonra kredi kartını hiç kullanmadığını, kartın kapalı olduğu dönemde adına ödeme yapılan miktardan sorumlu olmadığını, davalı banka ise, davacı kredi kartı kullanıcının daha önce verdiği otomatik ödeme talimatına istinaden bu ödemenin yapıldığını otomatik ödeme talimatı kart kullanıma açık iken verilmesi halinde kartı kullanıma kapansa dahi ödeme yapılacağını bildirmiştir. Öyle olunca taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için öncelikle davacı tarafından ... ... Yaşam Sigortasına borcu olup, olmadığı, otomatik ödeme talimatı verip vermediği, sigortaya dava konusu olan borcun davalı banka tarafından ödenip ödenmediği, otomatik ödeme talimatı verildiği takdirde, sonradan kredi kartı kullanıma kapatılması halinde dahi ödeme yapılması gerekip gerekmediği hususlarının açıklığa kavuşturulması gerekir. Bu açıklanan hususlar yeterince araştırılmamıştır. Bu durumda açıklanan hususların davalı banka ile dava dışı sigortadan sorulması gerekli cevaplarının gelmesinden sonra gerektiğinde bilirkişiden ek rapor alınarak veya yeni bir bilirkişi aracılığı ile dosya ve banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak rapor alınıp sonucuna uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı geretirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı birleşen dava davacısı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21501, Karar No: 2013/22348, Tarih: 17.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21501 E.  ,  2013/22348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, ücret alacağı ile ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı tanıklarından Sinan, Vahdet davacının üst katta muhasebede görev yaptığını, fazla çalışıp çalışmadığı konusunda bilgisi olmadığını, tanık Ercüment de davacının değil kendi çalışma saatlerini anlatmışlardır. Davacı tanıkları davacının fazla çalışma yapıp yapmadığını bilmemektedir. Tanıkların kendi çalışma saatlerinin davacı açısından da aynı olduğu ispatlanamamıştır. Davacının normal mesai saatleri dışında çalıştığı ispatlanamadığından bu deliller ışığında fazla çalışma alacağının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3-Davalı vekili, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olup fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacakları konusunda yemin teklif hakkı kullandırılmadan karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11319, Karar No: 2007/14131, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11319 E.  ,  2007/14131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu 102 ada 144, 145, 147 ve 148 parsel dava dosyaları aslının,

3) Keşifte görev alan ... bilirkişiye dosya verilerek keşifte uygulanan dayanak vergi kaydı kapsamı sınırlarının kadastro paftası üzerinde kırmızı kalemle işaretlenerek çizdirilecek krokinin,

4) Komşu parsel vergi kayıtları 109 v e111 tahrir nolu vergi kaydının Özel İdare Müdürlüğünden istenerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/11/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8880, Karar No: 2022/1908, Tarih: 09.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8880 E.  ,  2022/1908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonucunda Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen itirazın reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili sigorta tahkim komisyonu başvurusunda, 05/02/2016 tarihinde davacının yolcu olduğu araç ile davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı çift taraflı kazada davacının yaralanarak malul kaldığını fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ile 100,00 TL geçici işgöremezlik tazmiatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, geçici işgöremezlik talebinin teminat dışı olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık hakem heyetince tüm dosya kapsamına göre; başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 40.817,86 TL'nin 09/04/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itiraz hakem heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; itiraz hakem heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, itiraz hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda; dosya kapsamına göre davacının olay tarihinde polis memuru olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 19/08/2018 tarihli bilirkişi raporunda, davacının geçici iş göremezlik süresi yönünden zararı hesaplanırken, bordrosundaki ücretleri esas alınarak 9.934,26 TL geçici işgöremezlik tazminatı hesabı yapılmış ve Uyuşmazlık hakem heyetince hükme esas alınan geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin itirazlar itiraz hakem heyetince reddedilmiştir.

Davacının memur olması nedeni ile geçici iş göremezlik süresi içerisinde maaşını almaya devam etmekte olup, bu dönemdeki zararı, varsa bu süre içerisinde çalışamadığı için alamadığı ek ödemeleri kadardır. Bu durumda davacının geçici işgöremezlik süresi içerisinde maaşı eksik ödenmiş ise buna ilişkin fark bedeli ve varsa bu süre için mahrum kalınan ek ödemeler, döner sermaye gelirleri gibi ek gelirleri araştırılarak, çalışamadığı dönem hesabında (varsa) bu gelirler esas alınmak suretiyle hesaplama yapılması için ek aktüerya raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/210, Karar No: 2007/234, Tarih: 13.11.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/6-210 E., 2007/234 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/6-210 E., 2007/234 K.**

**- HIRSIZLIKTA DEĞER AZLIĞI

- NİTELİKLİ HIRSIZLIK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 141 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 145 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık G.....'ın, katılan Y....'un, silahla işyerinde geceleyin 750-800 YTL değerindeki cep telefonunu yağmalaması suçundan 5237 sayılı TCY'nin 149/1-a, 150/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında aynı Yasa'nın 53. maddesinin uygulanmasına,

Y....'e yönelik hırsızlık suçundan; 5237 sayılı TCY'nin 142/2-b, 35/2, 145 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında aynı Yasa'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin (Denizli İkinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nce verilen 06.04.2006 gün ve 65-98 sayılı hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay Altıncı Ceza Dairesi'nce 10.07.2007 gün ve 14367-8625 sayı ile;

"1- Sanığın katılan Y....'a yönelik eyleminden kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yağma suçunun 5237 sayılı TCY'nin 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (d) ve (h) bentlerine aykırı biçimde, silahla işyerinde geceleyin işlendiği, bu nedenle aynı Yasa'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeyerek, alt sınırdan cezaya hükmedilmesi ve 5237 sayılı TCY'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCY'nin 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleri ile her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değer azlığı"nın 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu; bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda yağmalanan cep telefonunun 750.- YTL değeri az olmadığı halde, az kabul edilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma

nedeni yapılmayıp eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına,

2- Katılan Y....e karşı eylemden verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılandan cep telefonunu isteyip, vermemesi üzerine elinden almak biçiminde gerçekleşen sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCY'nin 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılandan cep telefonunu isteyip, vermemesi üzerine elinden almak biçiminde gerçekleşen sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCY'nin 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCY'nin 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının 765 sayılı Yasa'nın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, "değerin azlığının 5237sayılı Yasa'ya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca

gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da

değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği, 80.- YTL değerin az olmamasına karşın suça konu değerin "az" olduğundan söz edilerek, aynı Yasa'nın 145. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılmasına karar verilmesi," isabetsizliğinden 1412 sayılı CYUY'nin 326/son maddesi hükmü saklı tutulmak

üzere bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı'nca 09.08.2007 gün ve 132586 sayı ile;

"1- Sanık G..... olay tarihinde mağdur Y....'den cep telefonunu istediğinden mağdurdan oiumsuz cevap alınca, mağdurun e/indeki telefonu çekip alır ve iade etmez.

TCK'n/n 141/1. maddesi hırsızlık eyleminde anılan Kanun'un 142. maddesindeki nitelikli hallerden hiçbirisi mevcut olmadığı takdirde uygulanabilecektir.

TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi yalnızca "özel beceriyle" gerçekleştirilen hırsızlık fiilini içermeyip, özel beceri söz konusu olmasa bile kişiyle temas halindeki bir eşyanın cebir veya tehdit kullanılmaksızın alınması hali de bu bent kapsamındadır. Anılan yerde, suçun "Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle" işlenmesi halinde nitelikli hırsızlık suçunun oluşacağı açıkça hüküm altına alınmıştır. Zaten bu hükmün maddeye konuluş amacı, elde veya üstte taşınan eşyaya karşı çok yaygın olarak gerçekleştirilen hırsızlık fiillerinin basit hırsızlık olarak cezalandırılmasını önlemektir. Aksi düşünce söz konusu olsaydı, "özel beceri" ibaresiyle yetiniiirdi veya 765 sayılı TCK'nın 492. maddesinin (7) sayılı bendinde olduğu gibi "Yankesicilik suretiyle işlenirse"ibaresine yer verilirdi.

Dolayısıyla, burada önemli olan mağdurun bedeni ile eşyanın temas halinde bulunmasıdır. Mağdur ile suçun konusu eşya arasında doğrudan bir temas mevcut olduğu ortadadır. Kaldı ki mağdurun elindeki eşyanın onun rızasına aykırı olarak ancak cebir ve tehdit kullanmadan alınmasının en azından el çabukluğu diye belirtilebilecek özel bir beceri gerektirdiği de açıktır. Olayımızda da sanık mağdura ait cep telefonunun zilyetliğini "elinden çekip almak suretiyle"gerçekleştirmiştir.

2- Suçun konusunun değeri itibariyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanma olanağının mevcut olmadığı gözetilmemesi nedeniyle noksan ceza tayin edilmişse de, sanık aleyhine yapılmış bir temyiz istemi bulunmadığından eleştiriyle yetinilmesi gerekirken bu hususun bozma nedeni yapılması yerinde olmamıştır."gerekçeleriyle itiraz yasayoluna başvurularak, Özel Daire bozma ilamının kaldırılmasına, bu suçla ilgili verilen hükmün de eleştirilerek onanmasına karar verilmesi isteminde bulunulmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığı'na gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Aynı semtte oturmaları nedeniyle birbirlerini tanıyan sanık G..... ile katılan Y....'in 15.01.2006 günü saat 15.00 sıralarında bir arada bulundukları sırada, katılandan cep telefonunu isteyen sanığa, daha önceden de çevrede olumsuz davranışlar sergilemesi ve aldığını vermeyen bir kişi olarak tanınmasından kaynaklanan nedenlerle, katılan Y....in olumsuz yanıt vermesi üzerine, katılanın elinden cep telefonunu çekip alarak, katılanın istemesine rağmen telefonu iade etmeyip, telefonuna kendi sim kartını taktığı, ancak kısa bir süre sonra katılanın, sanığın elindeki cep telefonunu çekerek alması şeklinde gerçekleşen somut olayda, suçun sübutu yönünde herhangi bir uyuşmazlık ve toplanan kanıtlara göre de bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanık G.....'ın, katılan Y....'e yönelik eyleminin, 5237 sayılı TCY'nin 141/1. fıkrasında düzenlenen hırsızlık suçunu mu, yoksa aynı Yasa'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen hırsızlık suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5237 sayılı TCY'nin 141. maddesinde; zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak şeklinde, hırsızlık suçunun temel şekli düzenlenmiş,

Aynı Yasa'nın 142. maddenin 2. fıkrasının (b) bendinde; suçun, elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle işlenmesi hali nitelikli hırsızlık suçu olarak yaptırıma bağlanmış, aynı fıkranın son bendinde ise (b) bendinde belirtilen suçun, beden veya ruh sağlığı bakımından kendisini savunamayacak kişiye karşı işlenmesi cezanın ağırlatıcı nedeni olarak belirtilmiştir.