muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22182, Karar No: 2017/8306, Tarih: 21.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22182 E.  ,  2017/8306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak

02.03.2010 tarihli olay yakalama tutanağına göre, saat 02.45 sıralarında haber merkezinin iki şahsın ... Sokak üzerinde 2 adet rulo şeklinde kablo götürdükleri ve vatandaşlar tarafından fark edilince aynı sokak üzerinde kabloları bırakarak kaçtıklarını anons etmesi üzerine bahse konu yere intikal edildiğinde. eşgale uyan suça sürüklenen çocuğun ve yaşı büşük sanık ...'ın kovalamaca sonucu yakalandığının, çevrede yapılan araştırmada .... Caddesi üzerinde rulolardan sökülmüş vaziyette 2 top kablonun bulunarak muhafaza altına alındığının belirtildiği, mahkemece kararın gerekçesinde ise suça sürüklenen çocuğun ve yaşı büyük sanık ...'ın vatandaşların ve polisler tarafından fark edilmeleri üzerine çaldıkları kabloları sokak üzerinde bırakarak kaçtıkları, kesintisiz takip sonucu çaldıkları mallarla birlikte yakalandıkları kabul edildiği halde, kabulle çelişir şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; tutanak mümzi polis memurlarının tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve suça sürüklenen çocuğun suça konu eşyaları çalıp oradan ayrılmaları anından yakalandıkları ana kadar vatandaş ve araya kesinti girmeksizin polislerin takibinde bulunup bulunmadıkları hususunun tespitinden sonra TCK.'nın 35. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6989, Karar No: 2017/2285, Tarih: 27.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6989 E.  ,  2017/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suçun sonucu olarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan 29.09.2010 günlü rapora dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde onbeş yaşı içerisinde olan ve aralarında duygusal arkadaşlık bulunan mağdureye yönelik cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka neden olmaksızın nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girem 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan objektif sorumluluğun kaldırılarak subjektif sorumluluğun kabul edildiği ve 5237 sayılı TCK'nın 23. maddesi uyarınca failin, gerçekleşen fakat kastetmediği bir neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği; cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın mağdureye yönelik nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunan suça sürüklenen çocuğun bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiğinin iddia olunduğu olayda, suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında, ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülmeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmayacağı ve meydana gelen zararın da 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşılması sırasında dikkate alınabileceği gözetilmeden, suça süreklenen çocuğun cezasının 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi ile arttırılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5915, Karar No: 2021/13845, Tarih: 27.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5915 E.  ,  2021/13845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığı'na vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığı'na verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli ve yeterli belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme kısmen uygun olarak REDDİNE, 27.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11033, Karar No: 2016/9809, Tarih: 27.10.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/11033 E.  ,  2016/9809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından temyize cevap dilekçesinde incelemenin duruşmalı yapılması istenmiş ise de; (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 438. maddesinde duruşma yapılacak haller arasında tapu kaydında düzeltim davaları bulunmadığından davacı vekilinin duruşma isteğinin reddi ile dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’in paydaşı olduğu 744 ada 1, 2 ve 3, 741 ada 1 ve 2, 173 ada 21, 3101 ada 1 ve 1A, 3102 ada 1, 2142 ada 8 ile 93, 187, 823, 822, 699, 530, 528, 786, 785, 784, 788, 787, 240, 931 ve 792 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında malik isminin sehven ‘’ ... ‘’ veya ‘’ ... ‘’ olarak yazıldığını, nüfus kayıtları uyarınca mirasbırakanlarının isminin ‘’ ... ‘’ olduğunu ileri sürerek nüfus kayıtları ile tapu kayıtlarının uyumlu hale getirilmesini ve adı geçen taşınmazların tapu kayıtlarında malik isminin ‘’ ... ‘’ şeklinde düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, mülkiyet nakline sebep olunmaması için gerekli araştırmanın yapılmasını ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 741 ada 1, 744 ada 3, 4 ve 5, 173 ada 21, 32 ada 10 ve 11, 2142 ada 8, 3102 ada 1, 3101 ada 1 ve 1-A ile 171, 172, 172-A, 173 ve 174 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarındaki ‘’ ... ‘’ ve ‘’ ... ‘’ kayıtlarının ‘’ ... ‘’ şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/(2). fıkrasının ç-1) bendi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/(2). fıkrasının ç-1) bendi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; dava konusu tüm taşınmazların geldi ve gittilerini gösterir tedavüllü tapu kayıtlarının ( çap kaydı, kadastro tutanakları, akit tabloları, ifraz işlemleri vs. ) ilgili tapu müdürlüğünden eksiksiz bir biçimde celp edilmediği için dosya arasındaki mevcut kayıtlar arasında irtibat kurulmasının mümkün olmadığı, yine dava dilekçesinde düzeltim talep edilen tüm taşınmazları kapsayacak şekilde Hukuk Muhakemeleri Kanunu 297/2. maddesinde belirtildiği üzere olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmadığı, bağlantı kurulacak şekilde tapu kayıtlarının celp edilmemesi nedeniyle hüküm kurulan taşınmazlar ile dava edilen bir kısım taşınmazlar arasında irtibat kurulamadığı, keşif yapılarak taşınmazları kimin kullandığının açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmıştır.

Hâl böyle olunca, yukarıda değinilen somut olgular ve ilkeler çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılması, dava dilekçesinde dava konusu tüm taşınmazların bağlantı kurulacak şekilde tapu kayıtlarının celp edilmesi, her bir taşınmaz yönünden olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması, mahallinde keşif yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13176, Karar No: 2019/16445, Tarih: 28.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13176 E.  ,  2019/16445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18454, Karar No: 2017/2157, Tarih: 16.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/18454 E.  ,  2017/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin yaptırdığı inşaatın hazır betonunun dökülmesi konusunda müvekkili şirket ile davalı şirket arasında Haziran 2011 tarihinde sözleşme yapıldığını, sözleşme hükümlerine göre beton standartları ile ilgili oluşabilecek sorunlardan davalı şirketin sorumlu olduğunu, davalının taahhüdünün aksine C-25 standartının altında beton döktüğünü, bu nedenle inşaatın 21 gün süre ile durduğunu, müvekkilinin zararının oluştuğunu, bu nedenle taraflar arasında Eylül ayında da bir sözleşme yapıldığını, davalının bu sözleşme hükümlerini de eksik ifa ettiğini ileri sürerek, zararın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin edimini sözleşmeye uygun olarak ifa ettiğini, davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını, taraflar arasında Eylül ayında imzalanmış ikinci bir sözleşmenin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece verilen davanın reddi kararı, Dairemiz 14.04.2014 tarih; 2013/9563 E. - 2014/7178 K. sayılı ilamı ile “Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yeterli incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli olmadığı, davalı vekilinin, ikinci sözleşme altındaki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını savunduğu, adı geçen ikinci sözleşme ile ilgili olarak ...Cumhuriyet Başsavcılığında hazırlık soruşturması bulunduğu, mahkemece öncelikle belirtilen ikinci sözleşme altındaki imzanın davalı şirket yetkilisine ait olup olmadığı yönünden imza incelemesi yaptırılıp anılan sözleşmenin davalı şirketi bağlayıp bağlamayacağı yönü üzerinde durulup tartışılması ve ceza davası açılmış ise gerektiğinde ceza davasının bekletici ön mesele yapılması, tarafların kabulünde olan ilk sözleşme uyarınca teslim edilip kullanılan betonun C-25 standartına uygun olup olmadığının saptanması yönünden mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması, iddia ve savunma çerçevesinde Yargıtay denetimine elverişli ve ayrıntılı incelemeyi içeren bilirkişi raporu alındıktan sonra deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, bozma ilamında bahsi geçen soruşturma dosyasında şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu dosyada ikinci sözleşme altındaki imzanın davalı şirket temsilcisine ait olmadığı, 2. sözleşmenin davalı tarafça kısmen de olsa ifa edildiği veya davacının peşin ödeme yaptığı, bu şekilde sözleşmenin uygulandığının davacı tarafça ispatlanamadığı, bu sözleşmeye göre davacının zarar tazminini talep edemeyeceği, yargılama sırasında yapılan keşif neticesinde davalı tarafça teslim edilip kullanılan betonun C25 standardına uygun olduğunun saptandığı, davacının zararının oluştuğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararı 14.04.2014 tarihinde Dairemizce bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmuş ancak bozmanın gereğine uygun inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Dosya içeriğinde bulunan İnşaat Mühendisi Ekrem Kurnaz tarafından imzalı statik raporda “+9,70 kotunda inceleme yapıldığı ve buradaki betonun standarda uygun olmadığı”; 29.12.2011 tarihli yapı denetim raporunda “+4.00 kotu Tabliye, +0,50 ve +4.00 kotu Kolon, +10,00 tabliye, +7.00 ve +10.00 kotu kolon betonları dökümleri yapılmıştır. 7 günlük beton dayanım değerlerinin C18 – C20 ve C12-14 olan şaibeli değerler olduğu” bildirilmiştir. Mahkemede yapılan incelemede bilirkişi, zemin kat perde ve kolonlarından beton örneği alıp inceleme yapmış, mahkeme de bu rapor üzerinden karar vermiştir. Uyuşmazlık konusu olan beton statik raporu ve yapı denetim raporunda da belirtildiği şekilde +4.00 kotu Tabliye, +0,50 ve +4.00 kotu Kolon, +10,00 tabliye , +7.00, +10.00, +9.70 kotu kolonda bulunan betonlardır. Mahkemece yeniden uyuşmazlık konusu olan kısımlardan beton örnekleri aldırılarak bu betonun yanlar arasındaki sözleşme uyarınca kararlaştırılan C25 standardında beton olup olmadığı yönünde inceleme yaptırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.