muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3089, Karar No: 2023/4248, Tarih: 28.09.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2022 tarih ve 2017/354 Esas, 2022/551 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Adli Tıp Kurumundan alınan raporlara karşı itirazları dikkate alınmadan karar verildiğini,

2. Söz konusu raporlarda araştırmalarının tek yönlü olarak yapıldığını,

3. Vasiyetnamelerin yapılması için murisin baskı altında tutulduğunu,

4. Vasiyetnamelerin yapılmasından önce tam teşekküllü bir hastaneden rapor alınması gerekirken özelraporla yetinilmesinin hatalı olduğunu,

5. Tanık beyanlarına ve esasa yönelik itirazlarının dikkate alınmadığını,

6. Karşı taraf lehine takdir edilen vekâlet ücretinin fahiş olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ve 4721 sayılı TMK'nın 557 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/601, Karar No: 2012/4597, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/601 E.  ,  2012/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan bamya, nohut ve kavunun kuru-sulu arazi ayrımı yapılmak suretiyle 2011 yılındaki dekar başına ortalama verim miktarları ile tüm harcama kalemlerini gösterir ayrıntılı üretim gideri çizelgesinin ve kilogram başına satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5145, Karar No: 2019/9057, Tarih: 12.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5145 E.  ,  2019/9057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda, dairemiz bozma ilamına direnilmesine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; 6763 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca dosyadaki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kasko sigorta poliçesi ile sigortaladığı ... plaka sayılı aracın 04/01/2015 tarihinde davalı belediyeye ait kapalı pazar yeri ve ücretsiz otoparkta park halinde iken çatının çökmesi sebebiyle maddi hasara uğradığını, akabinde tanzim edilen ekspertiz raporu nedeniyle sigortalısına 18/03/2015 tarihinde 29.845 TL ödediğini, olayın meydana geldiği pazar yerinin gerek yapımındaki bozukluklardan gerekse bakımından davalı belediyenin sorumlu olduğunu, ancak gönderilen yazıya rağmen davalı belediyenin zararı tazmin etmeyi kabul etmediğini ileri sürerek; TTK’nın 1472 nci maddesi uyarınca 29.845 TL’nin 18/03/2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kapalı pazar yerine ait çatının bakım ve onarım işinin kamu hizmetinin içine dahil olduğu, kamu hizmetini görmekle yükümlü olan belediyelerin kamu görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararların niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olduğu, bu zararların tazmini amacıyla İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun'un 2 nci maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerektiğinden bahisle, davanın dava şartı yokluğundan reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 17/09/2018 tarihli ve 2016/22008 E. 2018/8599 K. sayılı ilamıyla;

(...Taraflar arasındaki uyuşmazlık, haksız fiile ve BK’nın 58 inci maddesinde (6098 sayılı TBK’nın 69 uncu maddesi) düzenlenen yapı malikinin kusursuz sorumluluğuna dayanmaktadır. Anılan madde hükümlerine göre davalı idarenin sahibi olduğu yapı ve inşaatın fena yapılmasından ve bakım eksikliğinden dolayı kusursuz sorumluluğu vardır. Bakım eksikliğinden kaynaklanan sigortalı araçta meydana gelen zarar, hizmet kusurundan doğmamış olup, bu zarara dayanılarak açılan dava da idari dava türlerinden değildir. Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemez. Dava konusu zarar, kamu otoritesinin (egemenlik hakkının) kullanımından kaynaklanmamıştır. Özel hukuk tüzel kişisi olarak yürüttüğü faaliyetler sırasında meydana gelen zararlardan ötürü ilgili kamu tüzel kişisinin sorumluluğunun özel hukuk hükümleri ve ilkeleri uyarınca belirlenmesi gerekir. Açıklanan nedenler karşısında; dava konusu uyuşmazlığın, özel hukuk hükümlerine göre ve adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Bu durumda; mahkemece, taraflar arasında kusursuz sorumluluktan kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu gözetilerek, işin esasına girilmesi, taraf delilleri toplanarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir...)

Gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; aynı gerekçelerle, bozma ilamına karşı direnilmesine, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2 nci maddesine göre, idari eylem ve işlemlerden dolayı zarar gören kişiler tarafından açılacak "tam yargı" davaları, idari yargı yerinde görülür ve çözümlenir.

İdari eylem, kamu idare ve kurumlarının kamu görevine ilişkin, idare hukuku kural ve gereklerine göre yaptığı olumlu veya olumsuz davranış ve fiillerden ibarettir.

İdari işlem ise, idari kanunlara dayanılarak yapılan muamelelerdir.

İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücünü (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında, özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler ise özel hukuk alanına ilişkin olduğundan, bunlar idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemezler.

Kamu idare ve kurumlarının, kamu otoritesinin (egemenlik hakkının) bir temsilcisi olarak yaptığı faaliyetlerinde veya ondan doğan eylemlerinde hizmet unsuru söz konusu olduğu hâlde, özel hukuk tüzel kişisi olarak yürütülen faaliyetler sırasında meydana gelen zararlardan ötürü ilgili kamu tüzel kişisinin sorumluluğunun özel hukuk hükümleri ve ilkeleri uyarınca belirlenmesi gerekir.

Kamu idare ve kurumlarının, kamu otoritesinin (egemenlik hakkının) bir temsilcisi olarak yaptığı faaliyetlerinde veya ondan doğan eylemlerinde hizmet unsuru söz konusu olduğu hâlde, özel hukuk tüzel kişisi olarak yürütülen faaliyetler sırasında meydana gelen zararlardan ötürü ilgili kamu tüzel kişisinin sorumluluğunun özel hukuk hükümleri ve ilkeleri uyarınca belirlenmesi gerekir.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre tesislerin kurulması, işletilmesi ve bakımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların çözüm ve görümü, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerine; idarece herhangi bir hakka haksız müdahalede bulunulduğu, plan ve projeye aykırı iş görüldüğü iddiasıyla açılacak zararın tazmini davalarının haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre çözümü ise adli yargı yerine ait olacaktır.

Ayrıca 11/02/1959 tarihli ve 1958/17 E. 1959/15 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı üzere, kamu kuruluşlarının verdikleri kararlar sonunda plan ve projesine uygun olmak üzere tesisler yaptırmış olmaları, bu tesisleri kullanmaları veya bu tesislere bakmaları sebebiyle fertlerin uğramış oldukları zararların tazminine yönelik davalar, tam yargı davası olarak idari yargı mercilerince çözümlenecektir. Öte yandan, yapılan işlerin plan veya projelere aykırı olması hâlinde ortada idari kararın tatbikine ilişkin bir fiil bulunmadığından, bu iddia ile açılmış bir dava ancak haksız fiilden doğan bir dava olarak ele alınacaktır.

Zira, bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere plan ve projeler yapıp, o plan ve projeler gereğince işi görmesi de kararın neticesi olan birer idari eylemdir.

O hâlde, kamu kurumlarının faaliyet alanı içerisine giren kamu hizmetlerini yerine getirirken sebebiyet verdikleri zararların tazmini için açılan davaların hizmet kusuruna dayanması nedeniyle, bu fiillerden doğan zararların tazmini istekleri, 2577 sayılı İYUK’nın 2 nci maddesi uyarınca bir tam yargı davasıdır ve bu davalara bakmaya idari yargı mercileri görevlidir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; bu kamu kurumu olan davalı Belediyenin, kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve proje uyarınca yapmış olduğu pazar yerinin çatısının çökmesi nedeniyle davacı şirket tarafından sigortalanan aracın zarar gördüğü ileri sürüldüğünden, dava hizmet kusuruna dayanmakta olup, tam yargı davası niteliğindedir. Böyle bir uyuşmazlığın ise idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemenin aynı gerekçeye dayalı, davanın dava şartı yokluğundan reddine dair direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, onanmalıdır.

Hal böyle olunca, mahkemenin aynı gerekçeye dayalı, davanın dava şartı yokluğundan reddine dair direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4017, Karar No: 2014/7709, Tarih: 15.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4017 E.  ,  2014/7709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı küçük hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada... Sulh Hukuk Mahkemesi,... 3.Asliye Hukuk,... 7. Aile Mahkemesi ve... 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, annesi küçük olan ve anne babası resmen evli olmayan çocuğa, vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 404. Maddesinde "velayet altında bulunmayan her küçük vesayet altına alınır “hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her nekadar küçüğün adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresi “... Mahallesi, ... .sokak, No.... ise de 23.01.2012 tarihinde yapılan zabıta araştırmasına göre bu adresin küçüğün annesinin ailesine ait olduğu, küçüğün anne ve babası ile birlikte” ... Mahallesi, ... . Sokak, No.... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2631, Karar No: 2016/8581, Tarih: 01.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/2631 E.  ,  2016/8581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen .../05/2015 tarih ve 2015/67-2015/500 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01/.../2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirketin sermayesinin 2011 yılında ....000.000,00 TL'den ....200.000,00 TL'ye indirildiğini, sermaye indiriminin ....07.2011 tarihinde mahkemece yapılan öz sermaye tespitine göre yapıldığını, buna rağmen davalı şirketin ....01.2012 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararla şirket sermayesinin yeniden ....000.000,00 TL'ye yükseltildiğini, müvekkilinin karara karşı oy kullanarak sermaye artırımına gerek olmadığını sözlü ve yazılı olarak bildirdiğini, sermaye artırım kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirket borçlarının devamlı artış gösterdiğini, şirket ortakların şirketteki alacaklarını talep ettiklerini, davacının şirket aleyhine icra takibi başlattığını, şirketin mal ve hizmet alımlarını karşılayamadığını, banka borçlarının ve ortaklara olan borçlarının ödenmesi konusunda şirkete finansman sağlanması için şirketin sermayesinin güçlendirilmesinin zorunlu hale geldiğini, bu nedenle şirket sermayesinin yeniden ....000.000,00 TL'ye yükseltilmesine karar verildiğini, şirket ortaklarının karar gereğince sermaye borçlarını ödeyerek şirkete finansman sağlandığını, alınan genel kurul kararının şirketin ve ortakların menfaatlerine uygun olduğunu, toplantının usul ve yasaya uygun gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, şirketin sermaye artırım kararının afaki iyi niyet kurallarına uygun olduğunun bilirkişi kurulu raporuyla tespit edildiği, bu nedenle davalı şirketin olağanüstü genel kurul toplantısında alınan şirket sermayesinin ....000.000,00 TL'ye yükseltilmesine dair kararın objektif iyi niyet kuralları ile afaki iyi niyet kurallarına uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan ....350 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5807, Karar No: 2023/4219, Tarih: 22.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/5807 E.  ,  2023/4219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2020 tarihli ve 2020/37388 Soruşturma, 2020/30074 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Mersin 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 26.02.2021 tarihli ve 2021/864 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 26.02.2021’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.06.2022 tarihli ve 2021/17254 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarihli ve KYB-2022/85921 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarihli ve KYB-2022/85921 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki şirketin şikayet dilekçesinde akaryakıt alım satımı ile iştigal ettiği, müşteki şirketten akaryakıt alımına ilişkin yapılan sözleşme kapsamında, akaryakıtın indirme noktasına gönderilmesi için şüphelilere tesliminin yapıldığı, ancak belirtilen akaryakıtın indirme noktasına götürülerek teslim edilmediğini iddia ettiği,

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında, şüphelinin suçlamayı kabul etmediği, bilgi sahibi olarak ifadesi alınan firma yetkilisinin söz konusu akaryakıtın Mersin ilinde bulunan deposuna teslim ettiğini beyan ederek şüphelinin ifadesini doğruladığının belirtildiği,

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında, şüphelinin suçlamayı kabul etmediği, bilgi sahibi olarak ifadesi alınan firma yetkilisinin söz konusu akaryakıtın Mersin ilinde bulunan deposuna teslim ettiğini beyan ederek şüphelinin ifadesini doğruladığının belirtildiği,

Müştekinin itiraz dilekçesinde şüpheliler hakkında yapılan şikayetten sonra yeni vakıaların ortaya çıktığını, şüpheliler ile birlikte bir şüpheliler grubunun müşteki şirketin de aralarında bulunduğu başka şirketlere yönelik organize şekilde dolandırıcılık yaptıklarının anlaşıldığını, halen 2020/37369 soruşturma sayılı dosya ile soruşturmanın devam ettiğini, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen dosyanın bu dosya ile birleştirilmesi gerektiğini, bu nedenle kararın kaldırılmasını talep ettiği,

Bu nedenle müşteki vekilinin dilekçesinin ekinde Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/37369 soruşturma sayılı dosyasındaki müşteki firma yetkilisine ait ifade tutanaklarını da sunduğunun anlaşılması karşısında, anılan soruşturma dosyası celp edilip incelenerek sonucuna göre şüphelilerin durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve ... bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz ..., süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.