muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6633, Karar No: 2024/2952, Tarih: 17.04.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, esas davada davalı konumunda bulunan yargılamanın iadesi talebinde bulunan tarafın davasını 6100 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine dayandırdığı, ancak yargılamanın iadesi talebinde bulunan tarafın davasının 6100 sayılı Kanun'un 375 inci ve devamı maddesinde sınırlı olarak belirtilen yargılamanın iadesi nedenlerinden hiçbirine uymadığı, zira yargılamanın iadesi isteminde bulunan tarafın iade sebebi olarak dayanmış olduğu yargı kararlarının bu kapsamda değerlendirilebilecek bir delil olamayacağı, 6100 sayılı Kanun'un 374 üncü ve devamı maddelerinde düzenlenmiş bulunan yargılamanın iadesi koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek ve bunlara ek olarak İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemeleri kararlarında taraf sıfatlarının farklı yazıldığını bunun da bozma nedeni olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Dairemizin 20.11.2019 tarih ve 2019/608 E., 2019/7351 K. sayılı kararıyla onanarak kesinleşen Mahkeme kararı hakkında 6100 sayılı Kanun'un 374 üncü ve devamı maddeleri gereği yargılamanın iadesi talebinin kabulünün gerekip gerekmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370, 371 ve 374 üncü maddesi ile devam hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10121, Karar No: 2014/7740, Tarih: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10121 E.  ,  2014/7740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar mağdure zorunlu vekilini talebi üzerine katılma kararı verilmiş ise de, 30.05.2005 doğumlu mağdurenin anne ve babasının sanıktan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, mağdureye baroca atanan zorunlu vekilin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, 17.03.2011 tarihli celsede verilen katılma kararı yok hükmünde kabul edilerek mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09.06.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

CMK.nın “Mağdur İle Şikâyetçinin Hakları” başlıklı 234. maddesinin 2. fıkrasında “Mağdur, on sekiz yaşını doldurmamış, sağır veya dilsiz ya da meramını ifade edemeyecek derecede malul olur ve bir vekili de bulunmazsa, istemi aranmaksızın bir vekil görevlendirilir.” hükmüne yer verilmiştir. Yine aynı maddenin 1-b/5. maddesinde “Vekili bulunmaması halinde, cinsel saldırı suçu ile alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteme” hakkının da bulunduğu vurgulanmıştır.

Bu düzenleme ile ceza yargılamasında, CMK.nın 234/3. maddesindeki şartlarda istem halinde ya da zorunlu olarak bir vekil görevlendirileceği emredici bir norm haline getirilmiştir.

CMK 150/2'ye göre sanığa atanan zorunlu müdafii ile sanık arasında yasa yollarına başvurma konusunda irade çelişmesi olması halinde CMK.nın 266. maddesinde bir düzenleme bulunmaktadır. CMK.nın 266/3. maddesine göre, sanıklara atanan zorunlu müdafiler, müvekkilleri lehine yasa yollarına başvurur ve bu konuda sanık ile iradeleri çelişirse, yasa yollarına başvurma yönünden müdafiin iradesine üstünlük tanınmaktadır. Ancak, yasa yollarına başvurma konusunda, mağdurlara atanan zorunlu vekillerle mağdurların iradelerinin çelişmesi halinde hangisinin iradesine üstünlük tanınacağına ilişkin yasada herhangi bir düzenleme yoktur. Bu nedenle sorunun halli için kıyas yoluna başvurmakta hiçbir sakınca bulunmamaktadır. Zira kıyas yapılacak konu maddi ceza hukukuna ait bir konu olmayıp usul hukukuna ait bir konudur. Usul hukukunda ise kıyas mümkündür. Bu nedenle nasıl ki sanığa zorunlu müdafii ataması gerekli olan durumlarda zorunlu müdafiin temyizi sanığa rağmen geçerli ise, sanık haklarına kıyasen CMK.nın 234/2. maddesine göre atanan çocuk mağdurelere atanan zorunlu vekilin temyizi de küçük mağdureye rağmen geçerli sayılmalıdır. Esasen bu pozitif bir koruyuculuk sağlaması nedeniyle hükmün düzenleniş amacına da uygundur. Kaldı ki korunmanın ihtiyaç ve derecesine göre rızasının geçerli olmadığı 15 yaşından küçük mağdureler ve şikâyete tâbi olmayan suçlar için zorunlu vekilin temyizini geçerli saymanın gerekliliği daha fazladır.

Somut olayda, mağdure 5 yaşındadır. Mağdurenin yasal temsilcisi olan annesi babası kovuşturma aşamasında sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmişledir. Sayın çoğunluk görüşü küçük çocuğun yasal temsilcisinin anne ve babası olduğu, ana-babada katılma ve temyiz haklarını kullanmadıkları için davaya katılma ve temyiz haklarının bulunmadığını, bu nedenle zorunlu vekilin de davaya katılma ve temyiz hakkının bulunmadığını kabul etmektedirler. Ancak, bu isabetli bir görüş değildir. Çünkü, çocuk mağdurenin yasal temsilcilerinin katılma hakkını kullanmamaları veya çıkan kararı temyiz etmemeleri kendileri için bağlayıcıdır. Yasa gereği CMK.nın 234. maddesine göre atanan zorunlu vekiller ana ve babanın değil korunmaya muhtaç çocukların zorunlu vekilleridir. CMK 266/3'de, CMK 150/2'ye göre atanan zorunlu sanık müdafiin temyiz iradesinin üstünlüğüne kıyasen, mağdureler için atanan zorunlu vekillerde, yasa yollarına başvurmayı temin edecek kadar ve bununla sınırlı olmak üzere davaya katılma ve çıkan kararı temyiz hakkını kullanabilirler. Zorunlu vekillerin bu hakkı küçük mağdurenin yanında ve onlara paralel olarak mevcuttur. Bu durum mümeyyiz küçüklerin veya yasal temsilcilerinin şahsa bağlı haklarının ve şikâyet haklarının ellerinden alınması değildir. Zorunlu vekile tanınan yetki, şikâyetin sonuç doğurduğu hakları kullanmak olmayıp sadece çıkan kararları, küçükler yararına temyiz merciin yargısal denetimine taşımaktır. Katılmanın kendilerine külfet getireceğini düşünen mağdureler kimi zaman bu haklarından feragat etmekte ve şikâyetçi olmayabilmektedirler. Keza küçük çocuğun menfaatine uygun olmayan şekilde yasal temsilcileri çeşitli düşüncelerle bu hakları kullanmayabilmektedirler. Yasa koyucuda küçüklerin daha korumaya muhtaç olduklarını gözeterek yasal temsilciler yanında ve onlara paralel olarak pozitif koruyucu hükümler getirmektedir. Bu gibi durumlarda sanığa tanınan koruyucu hükümlerin kıyasen mağdur hakkında da uygulanması gerekir. Küçük veya akıl hastası mağdurelerin veya yasal temsilcilerinin, hukuku bilmemek veya değişik sosyal saik ve etkilerle katılma ve temyiz hakkını kullanmadığı durumlarda, onları korumak için atanan zorunlu vekillerin, çocuklar aleyhine çıkacak kararları, onların menfaatine olarak temyiz merciin önüne getiremeyeceklerini kabul edilirse, atanmalarının pratik bir faydası olmayacaktır. Nitekim olayımızda 5 yaşlarında olan mağdurenin nitelikli cinsel istismara maruz kaldığı iddiaları ile ilgili sanık beraat etmiş, ancak zorunlu vekilin temyizi kabul edilmediği için, kararın doğru olup olmadığı üst yargı mercii önüne getirilememektedir. Yasanın zorunlu vekilliği getirmesindeki amaç bu olmasa gerektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle zorunlu vekilin bu durumlarda katılma ve temyiz yetkilerinin bulunduğu kanaatinde olduğumuzdan, zorunlu vekilin temyiz isteminin reddine ilişkin dairemiz sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/6328, Karar No: 2012/12836, Tarih: 21.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/6328 E.  ,  2012/12836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve Koçabalar Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Kofçaz Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 10.04.2012 gün ve 47/21 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, miras ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki nedenlerine dayanarak mera olarak sınırlandırılan dava konusu 101 ada 634 parselin kısmen sınırlandırmasının iptaliyle, adına tapu siciline tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Hazine temsilcisi ile ... temsilcisi, dava konusu taşınmazın 40-50 yıldan beri kullanılmadığını, davacı lehine kazanma koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 101 ada 634 parselin 04.04.2012 havale tarihli krokide A harfiyle gösterilen 851,30 m2’lik bölümünün mera kaydından ifrazen iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hüküm süresinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 101 ada 634 parsel; 8 hektar 5457,70 m2 yüzölçümüyle kadimden beri köy halkının mera olarak kullandığı yer olduğu belirtilerek mera niteliğiyle sınırlandırılmıştır. Dosya içeriğine, toplanan delillere, yerel bilirkişi ve tanık ifadelerine, ziraatçi bilirkişi Mehmet Üstüntaş tarafından düzenlenen 06.04.2012 tarihli rapora göre; çekişme konusu taşınmazda uzun yıllardan beri ekim, dikim yapılmadığı üzerinde bir kısım ağaç ve ağaççıklar ile çalılıkların ve geniş yapraklı yabancı otların bulunduğu, mera niteliğinde olduğu kaldı ki, davacının murisinin öldüğü 1948 yılından itibaren söz konusu yer üzerinde zilyetlik ve tasarrufunun bulunmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanlışa düşülerek kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları tüm bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 ... HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7412, Karar No: 2025/453, Tarih: 13.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7412 E.  ,  2025/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/604 Esas, 2023/221 Karar

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1. ... vekili Avukat ...

2. ... vekili

Avukat ...

3. ... vekili

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 26.05.2014

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki arsa paylarının düzeltilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Aydın ili, ...ilçesi, Ortaklar Beldesi 274 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine toplu yapı kapsamında A-B-C-D olarak 4 ayrı blok bina, 37 bağımsız bölüm inşa edildiğini, Ortaklar Belde Belediyesince hazırlatılan bağımsız bölümler ile ilgili arsa paylarını bağımsız bölümlerin değerleriyle oranlı tahsis yapılmadığını, arsa paylarının tahsisinde bağımsız bölümlerin büyüklük ve değerleriyle oranlı tahsis olmadığı belirtilerek arsa payının yeniden düzenlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı olmayan tüm kat maliklerinin ya da kat irtifakı sahiplerinin davalı olarak gösterilmesi gerektiğini, arsa paylarını bizzat hazırlayıp, bilerek bunun tapuya tescilini sağlayan malik veya paydaşların sonradan arsa paylarının yanlışlığını ileri sürerek arsa paylarının yeniden düzenlenmesi talebi ile dava açmalarının iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını, dava konusu taşınmazın gerek arsa paylarının belirlenmesinin gerekse tapuda kat irtifakı tesisinin bizzat davacıların katılımı ve imzası ile olduğunu, davacıların gerek katıldıkları toplantılarda; gerekse tapuda kat irtifakı tesisi ve arsa paylarının belirlenerek kat mülkiyeti kurulması esnasında, dava konusu bağımsız bölümlere dair hiç bir itirazları bulunmadığını, arsa paylarını bizzat hazırlayıp bilerek tapuya tescilini sağlayan, tüm süreci bizzat yöneten davacıların, 14 yılı aşkın süre geçtikten sonra, arsa paylarının düzeltilerek yeniden tapuya tesciline dair taleplerinin, iyiniyet kuralına aykırılık teşkil ettiğini davanın reddini ileri sürmüştür.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.03.2015 tarihli ve 2014/248 Esas, 2015/154 Karar sayılı kararı ile davanın davacı İt-Ak İnşaat Turizm Akaryakıt, Sanayi Ltd. Şti yönünden reddine, davanın davacı Gülay Cirit(...) yönünden kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.03.2015 tarihli ve 2014/248 Esas, 2015/154 Karar sayılı kararı ile davanın davacı İt-Ak İnşaat Turizm Akaryakıt, Sanayi Ltd. Şti yönünden reddine, davanın davacı Gülay Cirit(...) yönünden kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairecsince yapılan inceleme sonucunda, arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulünün doğru görülmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya ilişkili kişi olarak kabul edildikten sonra yargılama sırasında bir çok hakim değişikliği olduğunu, dahili davalı ve en sonunda davalı taraf olarak nitelendirildiklerini, ancak müvekkil kurumun söz konusu davanın tarafı olmadığı gibi bu dava davacı tarafından taraflarına da yönlendirilmediğini, bu nedenlerle davada müvekkil kurumun davalı taraf olarak nitelendirilmesinin ve bu davanın hüküm ve sonuçları ile yargılama giderlerinden sorumlu olmasının mümkün olmadığını belirterek kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun hükme esas alınabilecek yeterlikte olmadığını, kat irtifakı kurulduğu tarihteki mimari projenin dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunun eksik ve hatalarla dolu olduğunu, Mahkemece yeterli araştırma ve kapsamlı inceleme yapılmadan yetersiz ve eksik bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının kabul edilemeyeceğini belirterek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma ilamının gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, 2000 yılında kat irtifakı kurulan dava konusu taşınmazda bu tarihte bağımsız bölümlerin değerlerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan ve arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler tespit edilmediği gibi yeni belirlenen arsa paylarının ise denetime elverişli uzman bilirkişi raporu esas alınarak yapıldığı söylenemez.

3. O halde Mahkemece bozma kararı gerekleri yerine getirilerek arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi, bağımsız bölümlerin kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki, cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısıtma ve aydınlatma süreleri, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususların yeniden değerlendirilmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4. Mahkemenin ilk kararı, kısmen kabul kararı olduğu hâlde mahkemece son kararında kabul hükmünün kurulmuş olması hatalıdır.

5. Gerekçeli karar başlığında davacılardan ...(... ) 'in gösterilmemesi doğru değildir.

6. Bu tür davalarda davacı durumunda olmayan diğer tüm kat maliklerinin ya da kat irtifakı sahiplerinin davalı olarak gösterilmesi gerektiği kat maliki olmayan kişilerin davada yer almaması gerektiği açık olup dosyada tapu kaydının eksik olması nedeniyle mahkemece açıklanan hususlarda ...Belediye Başkanlığının davada yer alıp almaması hakkında yeterli inceleme yapılmaması ve eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10111, Karar No: 2011/3784, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10111 E.  ,  2011/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın, hasar gördüğünü ileri sürerek, 22.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, kazanın meydana geldiği yer itibarı ile İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Uyuşmazlık yetkili mahkemenin tayini noktasındadır. Gerek tazminat konusunda, gerekse sigortacı ile sigorta ettiren arasında çıkan diğer uyuşmazlıklarda asıl yetkili mahkeme HUMK'nun 9/1. maddesi uyarınca davalının ikametgahı mahkemesidir. HUMK'nun 19'ncu maddesinde ise tazminat davaları bakımından alternatif yetki kuralı getirilmiş olup, sigortacı aleyhine açılacak bu tür davada asıl yetkili mahkeme, davalı sigortacının veya sigorta sözleşmesini yapan yetkili acentenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkili mahkeme kabul edişmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, sigorta şirketinin sözleşmeyi yapan yetkili acentesi Beyoğlu'nda bulunmaktadır. O halde Beyoğlu Asliye Ticaret mahkemesi davaya bakmaya yetkilidir. Mahkemece hatalı değerlendirme ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.