muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10365, Karar No: 2018/4850, Tarih: 03.07.2018

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyizüirazlarmın reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre sanıkların, mağdure ile cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olmadan cinsel ilişkiye girdiklerinin anlaşılması ve Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 22.08.2014 tarihli raporunda, mağdurede majör depresyon tespit edildiği, bu psikiyatrik tablonun ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olduğu, bu tablonun iddia edildiği gibi sanıklar ... ile ...'un eylemlerine bağlı ortaya çıkabileceği; ancak bu tablonun yaş farkı fazla olmayan mağdure ve sanıkların hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psiko sosyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının mütalaa olunması karşısında mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanıkların cinsel istismar eylemlerinden kaynaklanıp kaynaklanmadığının kesin olarak belirlenmediği nazara alınıp ceza hukukunun temel ilkelerinden olan "şüpheden sanık yararlanır" kuralı gereğince sanıklar haklarında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde anılan maddenin tatbikine karar verilmesi,

Kanuna aykırı sanık ..., sanıklar müdafıleri ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7940, Karar No: 2015/4987, Tarih: 14.05.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/7940 E.  ,  2015/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2014

NUMARASI : 2011/649-2014/197

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, rödevans sözleşmesinden kaynaklanan maden arama katkı payı ve buluculuk hakkının işlemiş ve işleyecek faziyla tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir olunarak karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir olunarak karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin maden arama katkı payına ilişkin faiz alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili dava dilekçesinde; ruhsatı MTA uhdesinde bulunan Kocaeli ili dahilindeki ... nolu Dolomit maden ruhsat sahası ihale yolu ile 10.11.1992 tarihinde önce ... Mad.San.ve Tic.Ltd.Şti.'ne daha sonra 08/04/1997 tarihinde tüm hak ve vecibeleriyle birlikte davalı şirkete devredildiğini, Sözleşmenin 6.maddesinin e fıkrası ve f fıkrası uyarınca işletmecinin ömrü boyunca ürettiği cevherin beher tonu için ocakbaşı satış fiyatının %5'ini (yüzde beş) MTA'ya maden arama katkı payı olarak ödemeyi ve MTA'nın buluculuk hakkı bedelini ödemeyi kabul ettiğini, 2009 yılına ait maden arama katkı payı alacağının 175.057,56 TL olduğunu, ayrıca davacının maden sahasının bulucusu olduğundan 3213 sayılı Maden Kanununun 15. ve Maden Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 24. maddesine göre davalı işletmeciden 2009 yılına ait ocak başı satış tutarının %1'i tutarında 35.011,51 TL buluculuk hakkı bedeli alacağı bulunduğunu, davalının bu bedelleri 70.027,56 TL'yi taksitler halinde ödediğini, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, 2009 yılına ait 105.030,00 TL bakiye maden arama katkı payı alacağı ile 35.011,51 TL buluculuk hakkı bedeli olmak üzere toplam 140.041,51 TL'nin asıl alacağa 30.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte, ayrıca davalı tarafından dava açılmadan önce taksitler halinde ödenen toplam 70.027,56 TL maden arama katkı payı alacağına 30.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili 2009 yılına ilişkin olarak davacı tarafından hesaplanan 175.057,56 TL Maden arama katkı payı ve 35.011,51 TL buluculuk hakkı bedelinin ödenmesinin bildirilmesi üzerine 26.8.2010 tarihinde davacıdan taksitlendirme yapmasının talep edildiğini, davacının taksitlendirme yaptığını ve dava açılana kadar 7 taksitin ödenmiş olduğunu, davalı tarafından yapılan ödemelere davacının itiraz etmediğini, ödenen bedellerin bu davaya konu edilemeyeceğini, davalı tarafından en son 21.02.2011 tarihinde ödeme yapıldığını, maden ruhsatında görünen rezervin bitmesi

./..

nedeniyle davacının buluculuk hakkı bedeli talep edemeyeceğine dair Yargıtay 14. HD.'nin emsal bozma kararları olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece maden arama katkı payının tamamı dava sırasında ödenmiş olmakla bu hususta bir karar verilmesine yer olmadığına, 2.596 Tl faiz alacağının davalıdan tahsiline ve fazlaya ilişkin istemine karar verilmiştir.

./..

nedeniyle davacının buluculuk hakkı bedeli talep edemeyeceğine dair Yargıtay 14. HD.'nin emsal bozma kararları olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece maden arama katkı payının tamamı dava sırasında ödenmiş olmakla bu hususta bir karar verilmesine yer olmadığına, 2.596 Tl faiz alacağının davalıdan tahsiline ve fazlaya ilişkin istemine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 10.11.1992 başlangıç tarihli rödevans sözleşmesinin varlığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinin sonuç bölümünde açıkça 2009 yılına ait 105.030 Tl bakiye maden arama katkı payı ve 35.011 TL buluculuk hakkının 30.06.2010 tarihinden tahsil anına kadar işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsili ile, dava tarihinden önce ödenen 70.027 TL maden arama katkı payının ise 30.06.2010 ila ödeme tarihleri arası işlemiş faizi ile birlikte tahsili istemiştir. Mahkemece davacı vekiline işlemiş faiz alacağı yönünden miktar belirtmesi ve harç yatırması için 27.01.2014 tarihli celsede süre verilmiş, davacı vekili 31.01.2014 tarihli dilekçesi ile açıkça dava tarihinden önce ödenen 70.027 TL yönünden işlemiş faiz alacağının 2.596 TL olduğunu belirtmiş ve buna ilişkin harç yatırmıştır. Mahkemece davacının faiz alacağının 19.034 Tl olduğu ancak davacı talebinin 2.596 TL olduğu gerekçesiyle talep kadar faiz alacağına hükmedilmiş ise de davacı vekilinin belirttiği 2.596 TL nin sadece dava tarihinden önce ödenen alacağa ilişkin işlemiş faiz alacağı olduğu anlaşılmakla, mahkemece dava sırasında ödenen maden arama katkı payı alacağına ilişkin faiz alacağı da hesaplanarak sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde faiz alacağının reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11230, Karar No: 2016/8104, Tarih: 06.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11230 E.  ,  2016/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Ret

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde öngörülen “defter ve belgeleri ibraz etmemek “suçunun oluşabilmesi için varlığı noter tasdiki, belge basım-teslim formu gibi belgelerle sabit olan defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi gerektiğinden, katılan idareden, ibrazı istenen defter ve belgelerin varlığını kanıtlayan belgelerin bulunup bulunmadığı sorularak, varsa bunlara ilişkin tutanak ve belgelerin denetime olanak verecek biçimde dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra 2004 takvim yılı defter ve belgelerinin ibrazı için 26.12.2008 tarihli tebligat nedeniyle açılan davaya devamla sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, sanık hakkında ... 7 Asliye Mahmekesinin 2008/672-2009/417 karar sayılı dosyasında 2003 takvim yılına ait defter ve belgelerle ilgili hüküm kurulduğu gözetilmeden "dosyanın mükerrer olduğu" gerekçesiyle reddine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 06.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11908, Karar No: 2023/11398, Tarih: 16.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11908 E.  ,  2023/11398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/276 E., 2023/252 K.

FER'Î MÜDAHİL : Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen, hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı ve fer'i müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait lokantada 10.01.2002 – 2015/Temmuz ayları arasında aralıksız çalıştığını, ancak çalışmalarının 2015/Şubat ayından itibaren bildirilmeye başlandığını beyanla davacının eksik çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili, iş yerinin 05.03.2003 tarihinde açıldığını, davacının 10.01.2002 tarihinde çalıştığını iddia ettiğini, bunun nedeninin de daha önceleri düğün dernek yemekleri işi yaptıklarını, davacının da yevmiyeci olarak çalıştığını, davalının daha sonra adresi belli olsun diye küçük bir ev yemekleri üzerine lokanta açtığını, yine eski işine devam ettiğini, bu işlerin de her zaman çıkmadığını, davacının davalının devamlı işçisi olmadığını, yevmiye ile çalışan bir işçi olduğunu, bu nedenle sigorta yaptırılmadığını, ancak lokanta işi de tutunca davacının davalı yanında devamlı çalışmaya başladığını ve sigortasının yaptırıldığını, davacının 21.07.2015 tarihinde işe gelmeyerek işi kendisinin bıraktığını belirtmek suretiyle; açılan davanın reddini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ve 2016/284-2019/328 sayılı kararıyla; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli ve 2020/500-2022/819 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içindedavalı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli ve 2020/500-2022/819 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içindedavalı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; ".. Eldeki davada; davacının 22.09.2003 tarihli noterden düzenlenen çıraklık sözleşmesi ile çalışmaya başlamış olduğu anlaşılmış olup; 27.09.2004 tarihinde de kalfalık dönemi başladığı; Mahkemece, bu dönemler yönünden herhangi bir ayrım yapılmaksızın, lokantanın açılış tarihi olan 05.03.2003 itibari ile çalışmaya hükmedilmesi, 16.02.2015 davalı nezdinde bildiriminin başlama tarihine kadar da çalışmaya devam ettiğine dair kabul kararı verilmesi karşısında, çıraklık dönemindeki üretim faaliyetine yönelik herhangi bir araştırma yapılmadığı; çıraklık sözleşmesi öncesi de ne şekilde çalıştığı hususları ortaya konulmaksızın karar tesisi hatalıdır. ...." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili, mahkemenin gerekçesinin hatalı ve tutarsız olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil SGK vekili, hizmet tespitine ilişkin davaların kamu düzenine ilişkin olduğu, bu davaların büyük bir titizlikle incelenmesi ve araştırılması gerektiği, hak kayıplarının önlenmesi kadar gerçeğe aykırı sigortalılık sürelerinin edinilmesinin de engellenmesi gerektiği, yine işe giriş bildirgesinin ve Kuruma verilmesi gereken belgelerin süresi içinde düzenlenip verilmesinin fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması bakımından tek başına yeterli olamayacağı gerekçesi ile davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13002, Karar No: 2018/3458, Tarih: 15.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13002 E.  ,  2018/3458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden; davalı kadın tarafından ise boşanma davasının kabulü, yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.03.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/807, Karar No: 2019/251, Tarih: 07.03.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2015/807 E.  ,  2019/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "Kurum işleminin iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kocaeli 3. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 11.06.2013 tarihli ve 2012/310 E., 2013/198 K. sayılı karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 26.09.2013 tarihli ve 2013/13165 E., 2013/17179 K. sayılı kararı ile;

"…Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosya içerindeki kayıt ve belgelerden, kurum tarafından düzenlenen 7.1.2010 tarihli müfettiş raporu ile, davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadığının dinlenen tanıklar ve adres bildirim formu ile sabit olduğu, rapora esas alınan belgelerin mahkemece tespit edildiği gibi, muhtar ve azaların dinlenildiği, azalardan ... davacı ve eşinin birlikte yaşadığını belirttiği, öte yandan yapılan adres araştırması (nüfus kayıt örneği ve zabıta araştırması), doğalgaz abonelikleri ve mahallinde yapılan keşiften de anlaşılacağı üzere davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının sabit olduğu anlaşılmaktadır.

Müfettiş raporları aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan belgelerdir. Aksinin ancak eş değer belgelerle ispatlanması gerekir. Kaldı ki zabıta araştırması ve Nüfus Müdürlüğü'nden alınan yerleşim yeri bilgisi, keşif ve tanık beyanları ile de davacı ve boşandığı eşinin eylemli olarak birlikte yaşadığı ortadadır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin davanın reddi yerine yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…"

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin son fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin son fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin müşterek iki çocuğu bulunan eşinden 03.04.2002 tarihli kararla boşandığını ve yakın bir adreste bulunan babasının evinde yaşamaya başladığını, müracaatı üzerine davalı Kurum tarafından ölüm aylığı bağlandığını, aynı evde yaşadıkları erkek kardeşinin evlenmesi ve çocuklarına bakan eski eşinin annesinin yaşlanarak bakamayacak hale gelmesi nedeniyle çocukları ile birlikte yaşamak için eski eşinin babası ...’na ait evin birinci katında oturmaya başladığını, bu olayın boşandıktan 3-4 yıl sonra gerçekleştiğini, iki katlı olan evin her bir katının birbirinden bağımsız girişleri olduğunu, ikinci katta ... ve eşinin yaşadığını, eski eşinin ise baba evinde değil ablasının evinde yaşadığını, eski eşiyle çocuklarının babası olması nedeniyle asgari düzeyde görüştüğünü, hiç bir yasanın böyle bir görüşmeye engel teşkil etmediğini, eski eşinin zaman zaman anne ve babasını ziyaret ettiğini, Kurum yetkililerinin eksik araştırma yaparak davacının eski eşiyle birlikte yaşadığı gerekçesiyle aylığını keserek 23.10.2008 tarihi ile 22.06.2010 tarihi arasında ödenen aylıkların iadesi için yazı gönderdiğini, işleminin hatalı olduğunu belirterek, iptali ile yeniden aylık bağlanmasına ve kesilen aylıkların kesilme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacıya boşanması nedeniyle 01.05.2002 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığını, boşandığı eşiyle birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle 23.10.2008 tarihi itibariyle aylıkların kesildiğini, 22.06.2010 tarihine kadar yersiz olarak ödenen 10.852,65TL'nin de borç kaydedilerek davacı hakkında işlem başlatıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir..