muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11823, Karar No: 2008/604, Tarih: 29.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11823 E.  ,  2008/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının nüfus kaydında "..." olan soyadının "..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, kişiye bağlı haklardan olan soyadın değiştirilmesi istemine ilişkindir. Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden davacı ... ...'un nüfus kaydında "..." olan soyadının "..." olarak düzeltilmesi konusunda özel bir yetkiyi içermemektedir. Vekilin, kişiye sıkı sıkıya bağlı kişilik hakları ile ilgili böyle bir davayı açabilmesi için vekaletnamesinde özel bir yetkinin bulunması gerekir.

Bu durumda mahkemece, genel vekaletname ile dava açan avukata dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde vekil vekaletnamesini getirmediği ya da asil bir dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bundan zuhul ile davaya bakılıp esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12369, Karar No: 2010/8193, Tarih: 05.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12369 E.  ,  2010/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ......, vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/07/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, karşılıklı haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, tarafların manevi tazminat istemlerinin birer bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın geçtiği yer ve gelişim biçimi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davalı-karşılık davacı yararına takdir edilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Yerel mahkemece daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

Dava konusu olayın geçtiği yer ve gelişim biçimi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davalı-karşılık davacı yararına takdir edilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Yerel mahkemece daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

3-Davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacının vekalet ücretine yönelik temyizleri incelendiğinde; Yargılama ve hüküm, ancak davanın tarafları hakkında verilebilir. Yargılama giderleri de hükmün sonuçlarına göre yanların sorumlulukları ile ilgili bulunduğundan, hüküm ile birlikte karara bağlanması gerekir. (29.5.1957 tarih ve 4/16 sayılı İBK.). Bu bağlamda, yargılama giderleri, aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir ve vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir. (HUMK.m.417/1, m. 423/b.6)

Diğer yandan, 4667 sayılı Yasanın 77. maddesi ile değiştirilen 1136 sayılı Avukatlık Yasası’nın 164/son maddesindeki düzenlemede; dava sonunda, karar ile tarifeye dayalı olarak karşı tarafa yüklenecek vekalet ücretinin avukata ait olacağı belirtildiği gibi; bu hükme koşut bir düzenleme de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nde “yargı yerlerince avukata ait olmak üzere karşı tarafa yükletilecek vekalet ücreti” biçiminde yer almıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere gerek Avukatlık Yasası ve gerekse de yasaya dayalı olarak hazırlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nde yer alan düzenlemeler; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun, davanın taraflarına ve hükmün kimlere yönelik olarak kurulacağına ilişkin hükümlerini kaldırıcı veya değiştirici nitelikte değildir. Aksine, hükmün ve ayrıntısı niteliğindeki yargılama giderlerinin -ve bu bağlamda vekalet ücretinin- davanın tarafları hakkında kurulması gerekir. Avukatlık Yasası’ndaki, “vekalet ücreti avukata aittir” biçimindeki düzenleme hükmü kuran mahkemeye değil, vekil ile vekil edene yönelik bir kuraldır. Bu yorum ve varılan sonuç aynı maddedeki “bu ücret, iş sahibinin borcu nedeniyle takas ve mahsup edilemez, haczedilemez” biçimindeki düzenleme ile de doğrulanmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, taraf sıfatı bulunmayan vekiller yararına vekalet ücreti takdir edilmiş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince, davalı-karşı davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak ve avukatlık ücretlerindeki yanlışlıklar giderilmek suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince, davalı-karşı davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak ve avukatlık ücretlerindeki yanlışlıklar giderilmek suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının davalı-karşı davacı yararına manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...8.000,00...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...2.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 4 nolu bendinin tümden silinerek yerine 4 nolu bent olarak “4-Karşı davanın kabul edilen bölümü üzerinden alınması gereken 108,00 TL harç, peşin alınan 216,50 TL harçtan indirilerek artık 108,50 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davalı-karşı davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 6 nolu bendin tümden silinerek yerine 6 nolu bent olarak “6-Davalı-karşı davacı tarafından yapılan 3 adet davetiye gideri 13,50 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre hesap ve takdir edilen 4.00 TL ile 108.00 TL harç toplam 112,00 TL’nin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 7, 8, 9 ve 10 nolu bentlerinde yer alan “...davacı-karşı davalı vekiline...” ve “...davalı-karşı davacı vekiline...” sözcük dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...davacı-karşı davalıya...” ve “...davalı-karşı davacıya...” sözcük dizilerinin yazılmasına; davacı-karşı davalı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 8 nolu bendinde yer alan “...963,72...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...575,00...” sayı dizisinin yazılmasına; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 05/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9794, Karar No: 2010/12096, Tarih: 27.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9794 E.  ,  2010/12096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İflasın ertelenmesini talep eden vekili, Çin ekonomi politikasının kereste sektörünü de vurduğunu, şirketin borca batık olduğunun tespiti ile iflasının şimdilik 1 yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller vekilleri davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, iflasın ertelenmesini talep edenin dosyaya sunduğu iyileştirme projesini hayata geçiremediği, buna ilişkin somut adımlar atmadığı, borca batıklığı tespit edilen şirketin durumunu düzeltme ihtimalinin olduğu hususunda yeterli kanaat oluşmadığı,iflas erteleme şartlarının gerçekleşmediğinden iflas erteleme talebinin reddi ile şirketin iflasına karar verilmiş, hüküm iflasın ertelenmesini talep eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İflasın ertelenmesi, borca batık durumda olan bir sermaye şirketinin malî durumunun ıslahının mümkün olması hâlinde o şirketin iflâsının önlenmesini sağlayan bir kurumdur. Böyle bir talep üzerine mahkemece, bu şirketin öncelikle borca batık durumda olup olmadığı rayiç değerlere göre tespit edilmeli, borca batık durumda ise bu kez ıslahının mümkün olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Bunun için borçlu şirket tarafından mahkemeye ibraz edilen bilanço ile malî durumun iyileştirilebilmesi amacıyla şirket tarafından bildirilen proje üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, rayiç değerler ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu elde edilen gerçekçi verilere göre bilirkişilerce yeniden oluşturulacak şirket bilançosu da dikkate alınıp bir sonuca gidilmelidir. Zira önerilen iyileştirme tedbirlerinin şirketin malî durumunu düzeltmeye elverişli olup olmadığının belirlenmesi özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, bu konuda bilirkişinin görüşüne başvurulması icap etmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında; sermaye artırımının yapılması koşuluyla şirketin borca batıklıktan kurtulmasının mümkün olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, sermayenin artırılması kararının tescil ve ilan edilmediği, ödeme dekontları ibraz edilmesine rağmen ödemelerle ilgili kayıtların dosyaya sunulmadığı, ticaret siciline tescil ettirilmediği, bu şekilde iyileştirme projesinin hayata geçirilmediği belirtilerek dilekçi şirketin iflasına karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında; sermaye artırımının yapılması koşuluyla şirketin borca batıklıktan kurtulmasının mümkün olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, sermayenin artırılması kararının tescil ve ilan edilmediği, ödeme dekontları ibraz edilmesine rağmen ödemelerle ilgili kayıtların dosyaya sunulmadığı, ticaret siciline tescil ettirilmediği, bu şekilde iyileştirme projesinin hayata geçirilmediği belirtilerek dilekçi şirketin iflasına karar verilmiştir.

İflasın ertelenmesini talep eden vekili, sermaye artırımının tescil ve ilan edildiğine ilişkin Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nin bir nüshasını ibraz etmiş, ödeme dekontları ile sermaye artışının muhasebe kayıtlarına işlendiğine dair defter fotokopilerini sunmuştur. Sermaye artışı ödemelerinin de tescil ve ilan edilmesini gerektiren yasal bir hüküm mevcut değildir. Sermaye artırımı taahhüdünün yerine getirilip getirilmediği konusunda şüphe ve tereddüt mevcut ise, mahkemece bu konuda bilirkişi raporu da alınıp konunun açıklığa kavuşturulması mümkündür.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, sermaye artırımı ödemelerinin yapılıp yapılmadığı konusunda inceleme yaptırılıp, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar vermekten ibaret olup, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle iflasın ertelenmesini talep eden vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 27.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8049, Karar No: 2024/1045, Tarih: 21.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8049 E.  ,  2024/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/210 E., 2023/253 K.

DAVA TARİHİ : 09.02.2016

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kurumda kaldığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin anne ve babasının ölümü üzerine korunma kararı ile Erzurum Yetiştirme Yurdu`na yerleştirildiğini, abilerinin de Ağrı Yetiştirme Yurduna yerleştirildiğini, müvekkilinin zaman zaman yurttan ayrılarak abilerinin yanına gittiğini, tekrar yurda döndüğünü, bu gidiş gelişlerin yurdun izni dahilinde olduğunu, davalı kurumun müvekkilinin kaçak olduğundan bahisle Form A belgesi düzenlenerek kendisine vermediğini, müvekkilinin 1997 ve 2005 yılları arasında yurtta kaldığını iddia ederek müvekkilinin kurumda 1997 ve 2005 yılları arasında kaldığı ve 18 yaşını ikmal edip ayrıldığı hususunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının bu dava ile aynı konu ve aynı talepli dava açtığını, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiğini, bu nedenle derdestlik itirazı olduğunu, davanın Erzurum`da açılması gerektiğini, kuruluştan defalarca izinsiz ayrılan ve bu süreçte ergin olan davacının hizmetler kapsamında değerlendirilmesinin uygun olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.06.2018 tarihli ve 2017/295 Esas, 2018/299 Karar sayılı kararıyla; davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli ve 2019/2192 Esas, 2021/2647 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli ve 2019/2192 Esas, 2021/2647 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.04.2022 tarihli 2022/1913 Esas 2022/3783 Karar sayılı ilamı ile eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Erzurum Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün 10.11.2022 tarihli E-60371213-200-5361361 sayılı müzekkeresi ile arşiv ve kütük araştırmasında ... isimli kayda rastlanılmadığının bildirildiği, tanık beyanlarının ise görgüye dayalı olmadığı, tanıkların görgüye ve maddî olaylara dayanmayan zaman ve yer belirtmeyen soyut ve genel nitelikte beyanları ve sebep ve saiki açıklanmayan izahlardan ibaret açıklamalardan oluştuğu anlaşıldığından beyanlarının hükme esas alınmadığı, deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde ise davacının iddia etmiş olduğu dönemde kamuya ait kurumlarda kaldığına yönelik kaydının bulunmadığı, dolayısıyla mevcut delil durumu itibarıyla iddiasının sabit olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın ispatlandığını, başka kişilerin dosyalarında kabul kararları verildiğini, tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, mevcut delil durumu ile davanın ispatlandığını belirterek davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 1997-2005 yılları arasında davalı Kurumda kalıp kalmadığı ve 18 yaşını ikmal edip ayrıldığı hususunun kanıtlanıp kanıtlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci, 7 nci maddeleri, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu`nun (2828 sayılı Kanun) 22 nci maddesi .

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci, 7 nci maddeleri, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu`nun (2828 sayılı Kanun) 22 nci maddesi .

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/410, Karar No: 2019/1653, Tarih: 18.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/410 E.  ,  2019/1653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ÖLDÜRÜLEN : Eylül Işık

: Beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan çocuğunu öldürme

HÜKÜM : Sanık hakkında beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan çocuğunu kasten öldürme suçundan; TCK.nin 82/1-d-e, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasına ilişkin, Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarih, 2017/380 esas ve 2018/163 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; maktul Eylül Işık'ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2018 gün ve 2018/1436 esas, 2018/1368 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; eksik inceleme yapıldığına, sanığın cezai ehliyetinin tespiti için yeniden rapor alınması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 18/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.