muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4290, Karar No: 2024/6405, Tarih: 27.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4290 E.  ,  2024/6405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/714 Esas, 2024/816 Karar

KISITLI ADAYI : ...

TALEP EDEN : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.02.2024 Tarihli ve 2023/2607 Esas, 2024/434 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin R... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Andırın Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.03.2024 Tarihli ve 2024/103 Esas, 2024/150 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adayının adresinin ... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.04.2024 Tarihli ve 2024/714 Esas, 2024/816 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ...olduğu vesayet işlerinin kamu düzeninden ve yargılama düzeninden olması ayrıca yargılama ekonomisi dikkate alınarak dava dosyasının yargı yeri belirlenmesi için ilgili Yargıtay dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına göre, kısıtlı adayının ikamet adresinin R... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Andırın Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Andırın Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3110, Karar No: 2006/5788, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3110 E.  ,  2006/5788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Zeytin ağaçlarından elde edilen ilk ürün, cinsi itibarıyla borsada ve pazarda alınıp satılan ve ekonomik değer ifade eden bir ürün ise değerlendirmenin bu ürün üzerinden yapılması gerekli olduğu halde, ayrıca sınai bir işleme tabi tutulduktan sonra elde edilen “zeytinyağı” üretimine göre değerlendirme yapan bilirkişi kurulları raporuna göre hüküm tesisi,

2-Davanın niteliği gereği davalı taraf lehine maktu tarifeler üzerinden avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken avukatlık ücreti verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarda sözü edilen (1) numaralı bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu raporun İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilecek dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiatı ve üretim giderine uygunluğu denetlenmeli ve oluşacak sonuç doğrultusunda (2) numaralı bozma ve temyiz eden lehine usulen kazanılmış hak hususu da dikkate alınarak karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9028, Karar No: 2011/10513, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9028 E.  ,  2011/10513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Taşınmazın arsa niteliğinde kabulüne dayanak yapılan dosya içerisindeki Belediye Başkanlığı yazılarında dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde imar alanı dışında olduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı bildirilmiş ise de, imar alanında olmaktan neyin kastedildiği, taşınmazın çevresinin meskûn olup olmadığı konularında yeterli bilgiye yer verilmemiş, fen bilirkişisi taşınmazın belde merkezine 1 km. uzaklıkta olduğunu tespit etmiş, dosyaya taşınmazın tüm çevresinin tarım arazileriyle çevrili olduğunu gösteren fotoğraflar ibraz edilmiş, mahkemece belediyenin yeterli bilgiyi içermeyen yazısı ve bilirkişi kurulunun soyut beyanları esas alınarak taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskân sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

2011/9028-10513

Taşınmazların belediye nazım imar (1/5000 ve daha büyük ölçekli) planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, şehir merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tespit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tespit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Tüm araştırmalara karşın kamulaştırılan taşınmazın bulunduğu il veya ilçede uygun emsal bulunamaması halinde, benzer sosyo-ekonomik özellikte olması kaydıyla, emsalin civar il ve ilçelerde yer alan taşınmazlar arasından seçilebileceği Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarından olmakla birlikte, Silifke gibi gelişmiş ve taşınmaz alım satımının çok olduğu bir ilçede uygun emsal bulunamayacağı kabul edilemeyeceğinden, bilirkişi kurulunun raporunda emsalin komşu ilçe olan Gülnar'dan seçilmiş olması ve buna göre değerlendirme yapılması,

3-Emsal taşınmaza ait tapu kayıt örneğinin dosyaya getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmesinin sağlanmaması,

4-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un 22.maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” ve aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin (5) nolu bendi ise "Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 Sayılı Kanunun Geçici 12. maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükümlerini içermekte olup, bu yasal düzenlemelere göre kamulaştırılan taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22719, Karar No: 2014/1407, Tarih: 31.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22719 E.  ,  2014/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/05/2013

Numarası : 2012/273-2013/207

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı iş akdinin davalı işverene haksız şekilde sonlandırıldığını bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Mahkemece kararın gerekçe kısmında fesih, dava ve ıslah tarihine göre kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı yönünden alacağın bir kısmının veya tamamının zamanaşımına uğradığı, zamanaşımına uğrayan süre dışlanarak fazla mesai alacağının 5.725,69 TL, ulusal bayram genel tatil alacağının 223,21 TL olduğu bildirilmiş, hüküm fıkrasında ise 4.935,45 TL net kıdem tazminatının, 1.197,30 TL net ihbar tazminatının, 1.016,29 TL net yıllık izin ücretinin, 5.725,69 TL net fazla çalışma alacağının 223.21 TL net ulusal bayram genel tatil alacağının davalıdan tahsiline karar verilerek kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.

Yapılacak iş; bu aykırılığın giderilmesi sureti ile özellikle davacının dava dilekçesinde talep ettiği fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacağı ile ıslah tarihine göre zamanaşımına uğrayan alacak miktarları karşılaştırılarak davacının talebine göre zamanaşımına uğrayan alacağı bulunup bulunmadığı gözetilerek gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin denetime elverişli olmayacak ve karışıklığa sebebiyet verecek biçimde yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4016, Karar No: 2024/5244, Tarih: 25.11.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4016 E.  ,  2024/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/60 E., 2022/109 K.

DAVALILAR : ... vd.

DAVA TARİHİ : 12.01.2016

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 08.08.2012 tarihli bağımsız bölüm satış sözleşmesi ile davalı... Kaan Orman Ürün. İnş Ltd. Şti ile davacı arasında 342 ada 115 ve124 parselde (126'da birleşen) tapuya kayıtlı kat irtifakına tabi taşınmazdaki zemin üstü 1. kat 1 numaralı bağımsız bölümün satımı konusunda anlaşıldığını, sözleşmeye sehven 2 numara olarak yazıldığını, davacının edimlerini yerine getirmesine rağmen bağımsız bölümün adına tescil edilmediğini, davalı şirket sahibi ......’in, akrabası olan davalı ... adına dava konusu bağımsız bölümü tescil ettirdiğini, mal kaçırma gayesi ile yapılan bu

tescilin muvazaalı olduğunu belirterek bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ..., davacı ile davalı şirket arasında var olan ilişkiyi davalının bilmediğini ve böyle bir sözleşme düzenlendiğinden haberi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı şirket yetkilisi ...... cevap dilekçesinde; davayı kabul ettiğini, 1 No.lu bağımsız bölümü davacıya iş karşılığı sattığını, davalı ...’ya ise teminat amaçlı devrettiğini,...’dan satış bedeli almadığını savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi ilk kararında, muvazaa olgusu ve davacının davalı şirketten alacaklı olduğu ispat edilemediğinden davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin bu kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi, davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Hükmün davalı ... ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.12.2021 tarihli ve 2021/1324 Esas, 2021/3968 Karar sayılı ilamıyla, tüketici mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılması gerektiğinden bahisle usul yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesi, davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Hükmün davalı ... ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.12.2021 tarihli ve 2021/1324 Esas, 2021/3968 Karar sayılı ilamıyla, tüketici mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılması gerektiğinden bahisle usul yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, ilk kararındaki gerekçelere yer vererek davanın reddine karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; muvazaa olgusunun ve davacının iş karşılığı daire alacağının tanıklarla ve yazılı sözleşme ile ispatlandığını belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2269, Karar No: 2021/6834, Tarih: 20.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2269 E.  ,  2021/6834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

26.10.2014 tarihli ve 2014-A-2575/44 sayılı vergi tekniği raporunda, sanığın 2009 takvim yılı şubat ayından sonra KDV beyannamesi vermediği, dosya kapsamında bulunan sanık tarafından düzenlenen son faturanın 04.03.2009 tarihli olduğu, sanığın düzenlediği faturaları kullanan ...Ltd.Şti., Lider .....Ltd.Şti, ve ... Plastik...Ltd.Şti.nin Ba bildirimlerine göre sanıktan en son Mayıs/2009 döneminde mal aldıklarını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.05.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.05.2009 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2660, Karar No: 2015/14525, Tarih: 01.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/2660 E.  ,  2015/14525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 117 ada 7 parsel sayılı 5.277,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz emlak kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ... ... irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli ve temyize konu 117 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; temyize konu çekişmeli taşınmazın davacı tarafından kiracı sıfatıyla fer'i zilyet olarak kullanıldığının ispatlanamadığı ve taşınmaz üzerinde davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Davalılar delil olarak 156 adet tapu kaydına dayanmalarına rağmen mahkemece hangi taşınmaz için hangi tapu kaydına dayandıkları davalılardan sorularak çekişmeli taşınmaz yönünden dayandıkları tapu kaydının açık tarih ve sayısı belirlenmemiştir. Ayrıca davalılar tanık olarak ... isimli kişilerin dinlenilmesini istemelerine rağmen adı geçen tanıklar dinlenmemiş varsa nedenleri gerekçeli kararda gösterilmemiştir. Öte yandan çekişmeli taşınmaza ait tutanağın edinme sebebinde "davacı veya bayisinin taşınmazı önceki yıllarda düzenlenen kira sözleşmesine istinaden kullandığının" açıklanması, davalıların da bir kısım 1961 ve 1962 tarihli sınır tarifi içermeyen hasılat belgeleri, vergi memurları huzurunda alınan 1966 tarihli ifade tutanaklarında bir kısım kişilerin "köyde kendi arazileri olmadığı, ... arazisini ortak olarak ekip biçtiklerini" bildiren tutanaklar, mahkemece dava dışı kamulaştırılan taşınmazlara ait olup, çekişmeli taşınmazlara ilişkin olmadığı gerekçede bildirilen Asliye Hukuk Mahkemesine ait "... mirasçıları ile davalılar arasında kira sözleşmesine dayalı ilişki bulunduğu" gerekçesiyle verilen mülkiyetin tespitine yönelik karar içerikleri, 1978 tarihli sınır tarifi içeren kira sözleşmeleri ve bir kısım taşınmazların tespitine esas alınan davalı dayanağı vergi kayıtları bir bütün olarak her taşınmaz ve dosya için uygulanmak suretiyle davacıların taşınmazlar üzerindeki zilyetliğinin asli zilyetlik mi yoksa kira ilişkisine dayanan fer'i nitelikte zilyetlik mi olduğu hususu kesin ve açık olarak belirlenmemiş, dinlenilen yerel bilirkişi, davacı tanıkları ile davalı tanığı beyanı arasında özellikle zilyetliğin asli mi yoksa fer'i nitelikte mi olduğu yönündeki çelişki usulünce ve yukarıda açıklanan belgeler içeriği okunarak giderilmeye çalışılmamıştır