muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/27646, Karar No: 2012/21038, Tarih: 17.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/27646 E.  ,  2012/21038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, müştekinin yokluğunda verilen karardaki yasa yoluna başvuru tarihinin başlangıcının tefhimden başlayacağına ilişkin yanıltıcı ibare nedeniyle temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müştekiye bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca şikayetçi ...'nin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3120, Karar No: 2012/25560, Tarih: 05.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3120 E.  ,  2012/25560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f madde ve fıkrasında, gönüllü olmak koşuluyla “kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" karar verilebileceği belirtilmesine karşın, kararda infazı kısıtlayacak şekilde sanık hakkında 5 ay süre ile temizlik hizmetinde kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "5(Beş) ay süre ile temizlik hizmetinde kamuya yararlı bir işte” ibaresinin çıkarılarak yerine "sanığın 5 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5871, Karar No: 2023/363, Tarih: 19.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5871 E.  ,  2023/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu kaydındaki şerhin kaldırılması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 09.10.2013 tarihinde satın aldığı bağ vasfındaki taşınmaza ait tapu kaydı üzerinde, "Maliye tahsildarı ...Başa oğlu ... Efendi Mahdumu ... kefalet T:6 Mayıs 1926" başlıklı bir şerhin bugüne değin geldiğini, söz konusu şerhin ne için konulduğunun bilinmediğini, miktar ve süresinin de kayıtlarda görülmediğini beyanla anılan şerhin terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

İlk Derece Mahkemesinin 26.05.2015 tarih 2014/173 Esas, 2015/185 Karar sayılı kararıyla; dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 21.02.2019 tarih ve 2016/7010 Esas, 2019/1560 Karar sayılı ilamında; mahkemece davalı mirasçılarının araştırılması, bulunamadığı takdirde tapu sicilinin doğru tutulması ile görevli tapu sicil müdürlüğüne davanın yönetilmesi, ondan sonra işin esasına yönelik bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında şerh sahibi tespit edilemediğinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, bozma ilamının gereklerinin tam anlamıyla yerine getirilmediğini, eksik incelemeye dayanarak hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup Yargıtay bozma ilamında belirtilen hususlar konusunda da gerekli inceleme yerine getirilmekle davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan mahkeme kararının ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13401, Karar No: 2013/28840, Tarih: 10.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/13401 E.  ,  2013/28840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız ekspertiz raporu fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sanığın adli sicil kaydındaki Üsküdar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/73-2009/221 sayılı ve 13.05.2009 tarihli kararının kesinleşme tarihinin, inceleme konusu davanın suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

b) TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1570, Karar No: 2024/5987, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1570 E.  ,  2024/5987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1202 E., 2023/1023 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/298 E., 2022/220 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek ve davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek ve davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Davacı asil 03.06.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

Bu durumda, davacı erkeğin temyiz başvurusunun feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

Davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde özetle; davalı ile 49 yıldan beri evli olduklarını,evliliklerinin ilk dönemlerinde huzurlu bir yaşamı sürmelerine rağmen daha sonraki dönemlerde kişilik uyuşmazlığından kaynaklanan sorunlardan nedeniyle geçimsizlik meydana geldiğini,Bu geçimsizliğin evlilik bireyini yeniden tesisini imkansız hale getirdiğini,bu evlilikten 18 tane çocukları olduğunu,eşinin yaklaşık 20 yıldır ayrı yaşadığını defalarca kendisini çağırmasına rağmen anlaşmaya yönelik konuşmaya çalışsamda bir çözüm bulamadığını son olarak 19.09.2021 tarihinde yine yanında onun yakınları ile beraber yanına gittiklerini olumlu bir sonuç için ancak yine de bir sonuç çıkmadığını artık son çare olarak boşanmaya karar verdiğini ancak kendisi buna da yanaşmadığını anlaşmalı olarak boşanmayı bir an önce bitmesini istediğini kabul etmediğini kendisi bundan dolayı tek taraflı boşanma talebi olduğunu belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın usulden reddi gerektiğini,davacı eş, dava dilekçesinde sadece eve terk gerekçesine dayandığını Davacının da dava dilekçesinde belirtmiş olduğu üzere davacı ile müvekkilinin yaklaşık 30 yıldır ayrı yaşadıklarını,davacı eşin, yaklaşık 30 yıl önce başka bir evlilik yaparak müvekkilini ve ortak çocukaları terk ettiğini,Davacının dava dilekçesinde 18 tane ortak çocuklarının olduğunu belirtmiş ise de bu durum gerçeği yansıtmadığını davacı ile müvekkilinin 5 kız 3 erkek olmak üzere toplam 8 ortak çocuğu bulunduğunu, Diğer 12 çocuğun ise davacının sonradan yaşamış olduğu birliktelikten meydana geldiğini Davacı eş, sonradan yaşadığı birliktelikten doğan çocukları da müvekkili ile ortak çocuklarıymış gibi gösterdiğini,evlilik birliği içerisinde gerçekleşen somut olaylar incelendiğinde, davacı eş tam kusurlu olduğunu. davacı eşin başka bir kadın ile birliktelik kurmakla kalmayıp, bu kişi için resmi evrakta sahtecilik yaparak müvekkilinin ismi ile T.C nüfus kimlik kartı çıkardığını, Davacı eşin birliktelik yaşadığı ... isimli kişi müvekkili ... adına çıkardığı kimlik ile davacının eşiymiş gibi yaklaşık 3 yıl boyunca işlem yaptığını hastaneye gittiğini kamu kurumlarında işlem yaptığını, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmeyen davacının ortak konutta yaşamaması ve müvekkilinin hiçbir ihtiyacını karşılaması nedeniyle müvekkilinin zor duruma düştüğünün, günlük ihtiyaçlarını ev giderlerinin ve yaşamın idame edilmesi için yapılması zorunlu giderlerin müvekkilce karşılanması mümkün olmadığını belirterek davacı tarafından açılan boşanma davasının reddine, müvekkili lehine dava tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına tedbiren karar verilmesine,boşanma davasının kabulü durumunda davacı eşin ağır kusuru da göz önüne alınarak müvekkilimiz lehine 100.000,00 TL maddî 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 07.04.2022 tarihli celse davacı beyanında davalı ile evli iken başka bir kadını eve getirdiğinden bahsetmekle davalının ortak konuttan ayrılması için haklı bir sebebi olduğu kanaatine varılmış ve bu nedenlerle davanın reddine, kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek ve davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı erkek davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin ve davalı lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyan ederek kararın tümüne yönelik istinaf talebinde bulunmuştur.

2-Davalı kadın vekili lehine hükmedilen tedbir nafakasının yetersiz olduğunu beyan ederek, reddedilen tedbir nafakası yönünden kararın kaldırılmasına ve adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı erkek davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin ve davalı lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyan ederek kararın tümüne yönelik istinaf talebinde bulunmuştur.

2-Davalı kadın vekili lehine hükmedilen tedbir nafakasının yetersiz olduğunu beyan ederek, reddedilen tedbir nafakası yönünden kararın kaldırılmasına ve adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek ve davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı erkek temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin ve davalı lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyan ederek kararın tümüne yönelik istinaf talebinde bulunmuştur.

Davacı asil 03.06.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

2-Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; lehine hükmedilen tedbir nafakasının yetersiz olduğunu beyan ederek, reddedilen tedbir nafakası yönünden kararın kaldırılmasına ve adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadına hükmedilen tedbir nafakasının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı erkeğin temyiz başvurunun feragat nedeniyle REDDİNE,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı erkeğin temyiz başvurunun feragat nedeniyle REDDİNE,

2.Davalı kadın vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13130, Karar No: 2015/3671, Tarih: 05.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/13130 E.  ,  2015/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 10/06/2014

Numarası : 2013/1077-2014/509

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 07.06.2007-12.02.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde şoför olarak 1.000,00 TL net ücretle çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini, haftanın 7 günü 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme davanın kabulüne karar vermiştir.

Somut olayda davacı, Büyükşehir Belediyesi'nden iş üstlenen davalı şirketler nezdinde çalıştığını ve 12/02/2013 tarihinde işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacaklarını istemiştir. Davacının hizmet cetveli incelendiğinde, 07/06/2007 tarihinden itibaren Büyükşehir Belediyesi'nden iş üstlenen alt işverenler nezdinde çalıştığı, fesih tarihi olarak bildirilen 12/02/2013 tarihinde ise davalı şirketten değil Belediye'den iş üstlenen dava dışı ... Müt. Taş. Tic. Ltd. Şti.'nden işten ayrılışının yapıldığı, 13/02/2013 tarihinde tekrar davalı ... Nak. Harf. İnş. Oto Taah. Tic. Ltd. Şti.'nde işe girişinin gösterildiği, Temmuz ayında yine Belediye'den iş üstlenen ... Otomotiv Tekstil Mad. Harf. İnş. Gıd. Tar. Hay. Taş. Ltd. Şti ve sonrasında da ... İnş. Tem. Gıd. Napey. Öz. Güv. Sis. Taah. Ot. İt. İh. San. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde çalışmasının devam ettiği, davanın açıldığı 2013 yılının Kasım ayında .... İnş. Tem. Gıd. Napey. Öz. Güv. Sis. Taah. Ot. İt. İh. San. Tic. Ltd. Şti. firmasından 30 gün çalışma bildirildiği, ancak davacının 13/11/2013 tarihinde eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır. Çalışma düzeni bu şekilde izlendiğinde davacının dava tarihinde halen alt işverenler nezdinde devir ilişkisi içinde çalıştığı ve dava dilekçesinde bildirildiği gibi 12/02/2013 tarihinde alt işveren tarafından gerçekleştirilen bir fesih bulunmadığı, asıl işveren nezdinde çalışmasının kesintisiz devam ettiği açık olmakla feshe bağlı hakların talep edilemeyeceğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Olağan dışı çalışarak fazla çalışma, hafta tatili çalışması ve ulusal bayram genel tatil çalışması iddiasında bulunan davacı işçi bu iddiasını ispatla yükümlü olup, dosyada dinlenen tanıklardan Uğur'un aynı konuda işveren hakkında dava açtığı gözönüne alındığında anlatımlarından kendi yararına sonuç elde edeceği şüphesiz olup beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerekmektedir. Bu durumda, Büyükşehir Belediyesi'nden iş alan alt işverenlerle Belediye arasında imzalanan hizmet alım sözleşmeleri, alt işvrenlerin çalışma saatlerine ilişkin kayıtlar ve varsa puantaj cetvelleri gibi belgeler getirtilerek davacının gerçek çalışma süresinin tespiti gerekirken sadece tanık beyanlarına itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1016, Karar No: 2019/8976, Tarih: 27.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/1016 E.  ,  2019/8976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.10.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat ve manevi tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.11.2018 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı ile davalılardan yüklenici ... arasında yapı ortaklığı sözleşmesi yapıldığını, sözleşme ile 462 ada 2, 3 ve 9 parsel sayılı taşınmazlarda yapılacak olan binada C blok 1 numaralı dairenin davacıya satımı konusunda anlaştıklarını, yükleniciye 38.000,00TL ödeme yaptığını, taşınmazın davalı arsa maliklerinden ... adına kayıtlı olduğunu, yine davalı arsa maliki ...'un eşi ...ve yüklenici tarafından sözleşmede belirlenen paranın dışında fazladan para talep edildiğini belirterek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıt ve tescilini, tescil talebinin reddi halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 60.000,00TL tazminatın ve 5.000,00TL manevi tazminatın davalılardan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davalı ... adına olan tapu kaydının iptaline, dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı yüklenici aleyhine açılan davanın reddine ve manevi tazminat isteminin reddine dair verilen ilk kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.01.2018 tarih 2017/5311 E - 2018/235 K sayılı ilamı ile, “..davacı tüketici, yüklenicinin temlikine dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteğinde bulunduğundan o yerde ayrı bir tüketici mahkemesi varsa çekişmenin tüketici mahkemesinde görülmesi, aksi halde davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yasadan kaynaklanan bir zorunluluktur. Mahkemece, kamu düzeninden olan görev hususu re’sen gözetilerek yukarıda yazılı olduğu şekilde işlem yapılması gerekirken çekişmenin esasının incelenip hükme bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda;, davanın kısmen kabulü ile; davalı ... adına olan tapu kaydının iptaline, dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı yüklenici aleyhine açılan davanın reddine ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve davalılar ... ile ... vekili temyiz etmiştir.