muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3072, Karar No: 2023/2995, Tarih: 27.09.2023

3.Yargıtay bozma ilamına karşı davacı vekili ile davalılardan ... vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

4.Yargıtay (Kapatılan) 15.Hukuk Dairesi 17.06.2019 tarihli, 2018/4754 Esas, 2019/2806 Karar sayılı karar düzeltme ilamı ile; davalı ...'nin tüm, davacı yüklenici şirket vekilinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddi ile, mahkemece öncelikle taraflar aralarındaki sözleşme ve ek sözleşmeler gereği dava konusu edilen bağımsız bölümler dışında diğer bağımsız bölümler ve arsa payının yüklenici ya da onun talimatıyla sattığı dava dışı 3. kişilere devredilip devredilmediği sorulup, ihtilaf halinde bunlarla ilgili delilleri de toplandıktan sonra yüklenicinin diğer bağımsız bölümleri devraldığı ya da onun talimatıyla 3. kişilere satıldığının anlaşılması halinde Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılması, dava edilen dışında devredilmeyen ve arsa sahipleri adına kayıtlı olan bağımsız bölümler bulunması halinde bunlarında hangileri olduğu ve gerekirse yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılıp, değerleri belirlenerek sözleşmelerine göre 1 dairenin yapı kullanma izin belgesi alınması koşuluna bağlı olarak devredileceği gözetilerek ve inşaatın fiziki gerçekleşme oranını dikkate almak suretiyle davalı arsa sahiplerinin alacaklarını ve yapı kullanma izin belgesi alınması için gerekli masrafları karşılayacak miktarda bağımsız bölüm ya da bölümlerin teminat olarak arsa sahipleri üzerinde bırakılıp sonucuna uygun ve kısmi iptâlde iptâl edilen pay miktarı açıkça gösterilerek infazı mümkün bir karar verilmesi yerine bu husus üzerinde durulmadan davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmamakla, yerel mahkeme karırının bu gerekçe ile bozulması gerekirken yükleniciye bırakılan diğer bağımsız bölümleri aldığı ve sadece dava edilen bağımsız bölümler kaldığından hareketle yazılı şekilde bozma yapıldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından yüklenicinin karar düzeltme talebinin kabul edilerek Daire bozma ilamı kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamında belirtildiği üzere dava konusu yapıya ait tüm bağımsız bölümlerin tapu kayıtları incelenerek; taraflar arasındaki sözleşmeye göre, zemin katta bulunan 13 ve 14 no.lu dükkanların tamamı ile 1. Normal kat sağ arka cephede bulunan 2 nolu dairenin %50 hissesi, aynı kat sol arka cephede 3 ve aynı kat sol ön cephede bulunan 4 no.lu dairelerin tamamı, 2 normal kat sağ ön cephede bulunan 5 ve aynı kat sol ön cephede bulunan 8 no.lu daireler ve 3 normal kat sağ ön cephede bulunan 9 , aynı kat sol arka cephede bulunan 11 no.lu dairelerin tamamının yükleniciye, geri kalan bağımsız bölümlerin arsa sahiplerine kalacağı kararlaştırıldığından Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin Bozma ilamı doğrultusunda karar vermek gerektiği gerekçesi ile asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılardan ..., ..., ... ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; asıl dava bakımından vekalet ücreti yönünden verilen kararda hangi davalılardan alınacağının belirtilmediğini, birleşen davada ise vekalet ücreti hesabında ... ve ...'in payları oranına göre belirlenmiş ise de arsa sahiplerinin de mal sahibi olmaları nedeniyle vekalet ücretinden sorumlu tutulmaları gerektiğini belirtmiştir.

Davalılardan ..., ..., ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde; ... adına 14 nolu bağımsız bölümde tapu kaydı bulunmadığını, bozma ilamına uyularak karar verilmesine ve kazanılmış hak oluşmasına rağmen bozma kararına uyulmayarak davanın tümden kabulünün hatalı olduğunu ileri sürerek, mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca tapu iptâli ve tescil, mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369, 370 ve 371. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470-486 maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca tapu iptâli ve tescil, mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili istemine ilişkin olup; taraflar arasında imzalanan düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmeleri ile ek sözleşmesinde zemin katta bulunan 13 ve 14 no.lu dükkanların tamamı ile 1. normal katta sağ arka cephede bulunan 2 no.lu dairenin %50 hissesi ve aynı kat sol arka cephede 3 ve aynı kat sol ön cephede bulunan 4 no.lu dairelerin tamamı, 2 normal kat sağ ön cephede bulunan 5 ve aynı kat sol ön cephede bulunan 8 no.lu daireler ve 3 normal kat sağ ön cephede bulunan 9, aynı kat sol arka cephede bulunan 11 no.lu dairelerin tamamının yükleniciye bırakılacağı geriye kalan bağımsız bölümlerin arsa sahiplerinde kalacağı kararlaştırılmıştır. Davacı davasında; 20953 ada 5 parseldeki 13 no.lu bağımsız bölümün tamamı ile 14 no.lu bağımsız bölümün 49630/123012 payının tapusunu istemiştir. Dava dilekçesi ve cevaba çevap dilekçesinde; 1 ve 2 no.lu dairelerin tapu devirleri de yapılmamış olup bunların eksik ve kusurları karşılamaya yeterli olacağı beyan edilmiştir.

3.Sözleşme ve ek sözleşmelere göre yapı kullanma izin belgesi alma yükümlülüğü davacı yükleniciye ait olmasına rağmen alınmadığı, inşaatta eksikler olup mahkemenin kabulünden gerçekleşme seviyesinin %88,17 oranında olduğu anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında 15.Hukuk Dairesinin bozma ilamı neticesinde dava konusu yapıya ait bağımsız bölümlerin tapu kayıtları incelendiğinde; yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 2 no.lu bağımsız bölümün %50 hissesi ...'den devir suretiyle ... adına, 9 no.lu bağımsız bölüm arsa sahiplerinden ... adına, 11 no.lu bağımsız bölüm ...'ın oğlu ... adına kayıtlı olup, 15.Hukuk Dairesinin bozma ilamı kapsamında dava edilen dışında devredilmeyen ve arsa sahipleri adına kayıtlı olan bağımsız bölümler bulunduğundan, davacının dava konusu bağımsız bölümleri talep etmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

4. Mahkemece, yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, 23.Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyulduğuna dair yazılı gerekçeyle kabul kararı verilmesi hatalı olmuş ise de, kararda hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nun 438/son (HMK'nın m. 370/4) maddesi gereğince gerekçesi düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ile davalılardan ..., ..., ... ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan mahkeme kararının değişik gerekçe ile ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden ilgilisinden alınmasına,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25206, Karar No: 2015/13376, Tarih: 23.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25206 E.  ,  2015/13376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.06.2015 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekilleri gelmedi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.06.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/8858, Karar No: 2024/11490, Tarih: 12.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8858 E.  ,  2024/11490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/261 E., 2024/124 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Pamukkale Üniversitesi (PAÜ) Rektörlüğüne bağlı PAÜ Hastanesinde hizmet ihalesi alan şirketlerde aralıksız olarak çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile kadroya geçirildiğini ve hâlen Hastaneye bağlı kadrolu işçi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren şirketlerde çalışırken şirketler ile asıl işveren arasında yapılan ihalede ödenecek çıplak ücretin asgari ücretin en az % fazlası olarak düzenlendiğini ve işçilerin mevcut ücret ve sosyal hakları korunarak sürekli işçi kadrosuna geçişlerinin yapıldığını, davacının davalı Kurumla belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmenin 4 üncü maddesinin (a) bendinde ücretinin asgari ücret+(varsa)% fazlası şeklinde hüküm altına alındığını, davacının ücretlerinin belirtilen şekilde tespit edilmesi gerektiğini ileri sürerek fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ve 24 üncü maddeler uyarınca sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin istihdam edilmesine esas hizmet alım sözleşmelerinin, öngörülen geçiş işleminin yapıldığı tarih itibarıyla feshedilmiş sayılacağının hüküm altına alındığını, davacının ücret ve sair hakları bakımından Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulandığını, davacının alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.11.2022 tarihli kararı ile; davacının kadroya geçişi aşamasında imzalanan iş sözleşmesinde aylık ücretin açıkça her ay asgari ücretin % fazlası olacak şekilde kararlaştırıldığı, davacının temel ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olduğunun kabul edilmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.11.2022 tarihli kararı ile; davacının kadroya geçişi aşamasında imzalanan iş sözleşmesinde aylık ücretin açıkça her ay asgari ücretin % fazlası olacak şekilde kararlaştırıldığı, davacının temel ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olduğunun kabul edilmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 11.04.2023 tarihli kararı ile; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 4 üncü maddesinde bulunan düzenleme ile ücretin asgari belirli bir fazlası olarak ödeneceğinin ve bu şekilde hesaplanacak ücrete asgari ücrette yapılması muhtemel değişikliklerin aynen yansıtılacağının kararlaştırıldığı, bu nedenle fark ücret alacaklarının hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, seri davalara ilişkin karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olduğu, İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunmaması sebebiyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak göz önüne alındığında davacı vekilinin faiz başlangıç tarihlerine yönelik istinaf başvurusunun yerinde olmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 06.07.2023 tarihli ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının 2021 yılı ücretinin hatalı belirlendiği, hüküm altına alınan fark ikramiye alacağına işletilen faizin hatalı olduğu ve Yüksek Hakem Kurulu Kararıyla bağıtlanan toplu iş sözleşmesinin art etkisinin bulunmadığı bu sebeple 2021 yılı yönünden fark ikramiye alacağının hesaplanmasının hatalı olduğu ve arabuluculuk son tutanak tarihi itibariyle muaccel olmayan ilave tediye alacağı yönünden davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; asgari ücretin % fazlasının üzerine ayrıca toplu iş sözleşmesinde belirtilen %4 oranında ücret zammının uygulanmasının talep edilmesinin mükerrer zam yapılması sonucunu doğuracağını, davacı ile imzalanan bireysel iş sözleşmesinin 696 sayılı KHK'nın ilgili maddelerine uygun olduğunu, davacının asgari ücretle herhangi bir bağı kalmadığını, mevzuat hükümlerinin ve Bakanlık görüşlerinin dikkate alınmadığını ve davacı lehine fazla davalı lehine ise az vekâlet ücretine hükmedildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının 2021 yılı ücretinin bozmaya uygun belirlenip belirlenmediği, fark ikramiye alacağının hesabı ve işletilen faiz, ilave tediye ücreti ile vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34 üncü maddesi ve karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7 nci ve 22 nci maddeleri.

3. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Hükmü temyiz eden aleyhine bozma kararı verilemez. Bu ilkeye dar anlamda aleyhe bozma yasağı adı verilmektedir. Bunun dışında taraflardan sadece bir tanesinin hükmü temyiz etmesi ve Yargıtayın bozma kararı vermesi hâlinde eğer mahkeme bozmaya uyarsa önceki karara nazaran kararı temyiz eden aleyhine olacak şekilde karar veremez. Bu ilkeye de geniş anlamda aleyhe bozma yasağı ya da bir başka ifadeyle aleyhe hüküm kurma yasağı denilmektedir.

2. Hükmü temyiz eden aleyhine bozma kararı verilemez. Bu ilkeye dar anlamda aleyhe bozma yasağı adı verilmektedir. Bunun dışında taraflardan sadece bir tanesinin hükmü temyiz etmesi ve Yargıtayın bozma kararı vermesi hâlinde eğer mahkeme bozmaya uyarsa önceki karara nazaran kararı temyiz eden aleyhine olacak şekilde karar veremez. Bu ilkeye de geniş anlamda aleyhe bozma yasağı ya da bir başka ifadeyle aleyhe hüküm kurma yasağı denilmektedir.

3. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince, 10 dosyanın aynı gün karara çıktığı belirtilerek ve davalı lehine reddedilen miktar göz önüne alınarak %50 vekâlet ücretine hükmedilmiştir. AAÜT'nin 22 nci maddesi uyarınca; karara çıkan dosyalar, sayı bakımından seri nitelikte olmadığından %50 oranında vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalıdır. AAÜT'nin 7 nci maddesinde ise; davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması hâlinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunacağı düzenlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen tutarların bir kısmının esastan bir kısmının ise arabuluculuk dava şartı sebebiyle usulden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda İlk Derece Mahkemesince arabuluculuk dava şartı sebebiyle usulden reddine karar verilen miktarlar yönünden davalı lehine AAÜT'nin 7 nci maddesi göz önüne alınarak vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir. Ancak bu hâlde davalı lehine hüküm altına alınması gereken vekâlet ücreti, İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan vekâlet ücretinden daha azdır. Kararın davalı tarafından temyiz edildiği ve aleyhe bozma yasağı dikkate alındığında, Dairemizce bu hususa değinilmekle yetinilmiştir.

4. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına;

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20278, Karar No: 2014/2846, Tarih: 20.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20278 E.  ,  2014/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday ve arpanın 2013 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, yan ürün geliri, ortalama toptan satış fiyatı ile ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.