muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7257, Karar No: 2023/7365, Tarih: 03.07.2023

Mahkemece yapılacak iş; ayakkabı sektöründeki kesat dönemler hususunda bilgisi olan uzman bir bilirkişi marifeti ile kesat dönemleri belirlemek, yine kesat dönemlerin belirlenmesi için ilgili odalar ve sendikalardan bilgi almak ve böylece toplanan deliller değerlendirilmek sureti ile varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği belirtilerek söz konusu karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 24.12.2018 tarihli ve 2017/306 Esas, 2018/469 Karar sayılı kararı ile "Davanın kısmen kabulü ile; ... T.C kimlik ve...sigorta sicil nolu davacı ...’in 04.04.1995 – 01.12.1998 tarihleri arasında sezon dönemleri hariç 1116 gün çalıştığı, 597 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği, 519 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine” karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı işveren vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 04.02.2020 tarih ve 2019/1500 Esas 2020/486 Karar sayılı kararında; "Somut olayda, Mahkemece davacının davalıya ait işyerinde 04.04.1995 – 01.12.1998 tarihleri arasında sezon dönemleri hariç 1116 gün çalıştığı, 597 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği, 519 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine karar verilmiş ise de çalışılmadığı kabul edilen sezon dönemleri tarih olarak açıkça gösterilmediğinden kabul edilen sürelerin bildirilen süreler dışındaki hangi sürelere mal edilmesi gerektiği gösterilmediğinden hükmün bu hali ile infaz kabiliyetine haiz olduğundan da söz etmek mümkün değildir." gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Davanın kısmen kabulü ile; davacı ... TC kimlik nolu ...’in Fer’i müdahil Kurumda ... sicil numaralı dosyada işlem gören davalı ...’a ait işyerinde;

04.04.1995-31.01.1996

01.03.1996-30.06.1996

08.07.1996-30.06.1996

07.09.1996-31.01.1998

01.03.1998-30.06.1998

08.07.1998-01.12.1998 tarihleri arasında asgari ücretle sürekli ve kesintisiz olarak 1116 gün çalıştığı, 597 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği, 519 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı işveren vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı işveren temyizi; davacının sayacı olarak çalışması nedeniyle parça başı iş yaptığı ve sipariş alındığı vakitlerde çağrıldığı yönündeki iddialarının oda kayıtlarından da anlaşıldığını, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, davacının çalıştığı gün sayısı kadar bildiriminin yapılmış olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı işveren temyizi; davacının sayacı olarak çalışması nedeniyle parça başı iş yaptığı ve sipariş alındığı vakitlerde çağrıldığı yönündeki iddialarının oda kayıtlarından da anlaşıldığını, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, davacının çalıştığı gün sayısı kadar bildiriminin yapılmış olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum temyizi; yetersiz tanık beyanları ve bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, yargıtay içtihatları gereğince yeterli delil toplanmadan hüküm kurulduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalıya ait işyerinde 04.04.1995-01.12.1998 tarihleri arasında kesintisiz olarak geçen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı işveren vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8310, Karar No: 2013/2161, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8310 E.  ,  2013/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Kocaeli Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2008 gün ve 2008/22 Esas, 2008/95 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az 6 ay süre geçtikten sonra yapılması gerekli olduğu halde, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun mağdur çocuğun ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin 03.08.2007 tarihli raporunun suç tarihinden itibaren 6 ay geçmeden verilmesi ve raporu düzenleyen kurulda çocuk psikiyatri uzmanı bulunmadığının anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden, bir çocuk psikiyatri uzmanının zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11508, Karar No: 2011/12769, Tarih: 29.09.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/11508 E.  ,  2011/12769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan ....Müdürlüğüne ait işyerinde 21.11.1979-10.12.1980 tarihleri arasında aralıksız olarak hizmet aktiyle sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilâmında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren geçici 7’nci maddesinde; bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 506, 1479, 2925, 2926 ve 5434 sayılı Kanunlar ile 506 sayılı Kanunun geçici 20’nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık sürelerinin tabi olduğu kanun hükümlerine göre değerlendirileceği yönündeki hükmün öngörülmüş olması ve genel olarak kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79’uncu maddesinin onuncu fıkrasıdır.

Diğer taraftan, taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin medeni usûl hukukunda büründüğü şekildir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 38’inci maddesinde davaya ehliyetin Medeni Kanun ile belirlendiği belirtilmiştir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 48’inci maddesi hükmüne göre tüzel kişiler hak ehliyetine sahiptirler ve dolayısıyla davada taraf olabilme ehliyeti de ancak, tüzel kişiliği bulunan yapılanmalar için geçerlidir. Tüzel kişiliğin son bulması ile artık eski tüzel kişinin taraf ehliyetinin de son bulacağı tartışmasızdır. Taraf ehliyeti kamu düzeni ile ilgili olduğundan hâkimin bu hususu re’sen göz önünde bulundurması zorunludur.

506 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesi ile “işveren; ...sigortalıları çalıştıran... kişiler...” olarak tanımlanmış olup, hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmasında, bir başka deyişle, davanın sübutu, kanıtlama yükümlülüğü ve verilen kararın infazı açısından, işverene husumet yöneltilmesi zorunludur.

506 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesi ile “işveren; ...sigortalıları çalıştıran... kişiler...” olarak tanımlanmış olup, hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmasında, bir başka deyişle, davanın sübutu, kanıtlama yükümlülüğü ve verilen kararın infazı açısından, işverene husumet yöneltilmesi zorunludur.

Dairemizin, 02.12.2010 tarih ve 2010/14419 Esas, 2010/15881 Karar sayılı bozma ilamında da; davacının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğunun tespitini istediği çırak konumundaki primi ödenen devredeki çalışmasının, tüm sigorta kollarına tabi sigortalılığı gerektirir koşullarda, hizmet sözleşmesine dayalı bir çalışma niteliğinde olup olmadığının tespit edilebilmesinin öncelikle işverene usulünce husumet yöneltilmesini gerekli kıldığı belirtilmiş, Mahkemece bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada .... Lisesi Döner Sermaye Müdürlüğüne husumetin yöneltildiği ve anılan davalıya tebligat yapılamadığı ve bu bağlamda bozma ilamı gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

İnceleme konusu davada davalı konumunda yer alan...., bağlı olduğu .... ayrı, bağımsız bir tüzel kişiliğinin bulunmaması nedeniyle, davada taraf ehliyetine de sahip olmadığı belirgin ise de; davanın, söz konusu Bakanlık yerine, bu davalıya karşı açılması olgusunun “temsilcide yanılgı” olarak kabul edilmesi gerekir. Bu bakımdan; Mahkemece yapılması gereken iş, dava dilekçesinin. ... tebliği ile davaya iştiraki sağlanmasının temini ve tarafların göstereceği deliller de toplandıktan sonra hâsıl olacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01.06.2011 tarih 10-223-369 sayılı kararı).

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13362, Karar No: 2024/977, Tarih: 25.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/13362 E.  ,  2024/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/1025 E., 2021/1025 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-43283

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonucunda verilen İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada kusuru bulunmadığından açılan davanın reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

A.İtiraz Sebepleri

Davacı vekili; davalıya sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada KTK'nin 54 üncü maddesini ihlal ettiğini ve kusurlu olduğunu belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıya sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığı davacının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davalıya sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada KTK'nin 54. üncü maddesini ihlal ettiğini bu sebeple kusurlu olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortalı aracın karıştığı trafik kazası nedeniyle geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, kusur durumuna ilişkin alınan bilirkişi raporunun olayın oluş şekline uygun olmasına göre karar, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/609, Karar No: 2024/5415, Tarih: 30.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/609 E.  ,  2024/5415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

Davacı; Çaykara ilçesi ... Mahallesi 490 ada 13 numaralı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ...’ın kimlik bilgileri kadastro çalışmalarını yürüten ekibe verilmediği için adı geçen parselin geçici olarak Hazine adına kaydının yapıldığını, bu parselin kadimden beri murisi ... tarafından kullanıldığını, taşınmazın üzerinde murise ait ev bulunduğunu, bu taşınmazın köy tüzel kişiliği ve Hazine ile herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, ... Mahallesinde bulunan 490 ada 13 parsel numaralı tapu kaydının iptali ile ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli kararında; kadastro tutanağında malik olduğu belirtilen ancak kimliği tam olarak tespit edilemeyen ...'ın kim olduğunun araştırıldığı, mahallinde yapılan keşifte dinlenen davacı tanıklarının beyanı doğrultusunda ...'ın davacının babası olduğu ve ...'ın nizasız fazılasız zilyetliğinin bulunduğu, tüm mirasçıların muvafakatlerinin alındığı, taşınmazın çayır vasfında olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, davalı Hazine vekili tarafından İlk Derece Mahkemesinin, 03.08.2018 havale tarihli dilekçeyle taşınmazın niteliğinin kazanmaya elverişli olup olmadığının araştırılmadığı, komşu 106 ada 1 parselin orman olduğu, orman niteliğinin uzman bilirkişi eliyle haritalara dayalı olarak incelenmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf edildiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesince 30.01.2019 tarihli kararda, eksik hususların tamamlanması için İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 10.10.2019 tarihli kararıyla; bilirkişi raporları, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları, toplanan deliller kapsamında zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 10.10.2019 tarihli kararıyla; bilirkişi raporları, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları, toplanan deliller kapsamında zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince; 16.06.2022 tarihli kararla; taşınmazın çayır vasfında olduğu, taban suyunun çayır otu yetiştirmeye müsait olduğu, mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişi beyanlarına göre davacının çekişmeli taşınmazı ot biçmek suretiyle ekonomik amaca uygun şekilde kullandığı; davacılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/(1)-b.1 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından taşınmazın orman vasfında olduğu, orman ve ziraat bilirkişisinin itirazlarını değerlendirmediği gerekçeleriyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1659, Karar No: 2018/6407, Tarih: 07.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1659 E.  ,  2018/6407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.06.2010 tarih, 2010/6-124 Esas ve 2010/156 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, mevzuatımızda zorunlu müdafilik sistemini öngören Yasa'nın amacı, kendisini savunmak için yeterli maddi olanağı bulunmayanların, bu hakkı kullanamamalarından kaynaklanabilecek olası hak kayıplarının önlenmesi, dolayısıyla da savunma hakkının etkin kullanılabilmesinin sağlanması suretiyle adil yargılamanın gerçekleştirilmesidir. Bunun doğal sonucu olarak, maddi olanakları elverişli olan sanık nasıl ki vekâletname vermek suretiyle dilediği avukatı serbestçe tayin edebiliyorsa, maddi olanağı bulunmayan sanığın da aynı şekilde müdafiliğini üstlenecek avukatını serbestçe belirleyebilmesi, en azından kendisine tayin edilen avukatı değiştirme hakkının bulunması, daha da ötesi, görülmeye başlayacak davada kendisine müdafi olarak bir avukat atanacağının sanığa bildirilmesi gereklidir. Kendisine müdafi atandığını dahi bilmeyen ya da kendisine müdafi atanmakla birlikte bu avukatın değiştirilmesini isteme hakkına sahip bulunmayan bir sanığın, atandığını dahi bilmediği veya beğenmediği halde muhatap olmak zorunda kaldığı müdafin tüm tasarruflarından sorumlu tutulması gerektiğini veya bu müdafin yaptığı tüm işlemleri peşinen kabul etmiş sayılacağını söylemek nasıl mümkün değilse, böyle bir durumda savunma hakkının tam anlamıyla kullanılabileceğini düşünmek de olası değildir.

Kendisine zorunlu bir müdafi görevlendirileceğinin sanığa bildirilmediği ve sanığın bu konudaki iradesine değer verilmediği ya da başka bir ifadeyle sanığın bu konudaki iradesinin dosya kapsamından anlaşılamadığı durumlarda, hükmün müdafi yanında sanığın kendisine de tebliğinin, adil yargılanma hakkının bir gereği olduğu kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın mahkeme tarafından zorunlu müdafi olarak atanan avukat ...'ın huzurunda savunmasını yaptıktan sonra, menfaat çatışması nedeniyle sanığa bu kez avukat ...'ın atandığı, kendisine baro tarafından sonradan atanan zorunlu müdafiden haberdar olmadığı, hükmün sanığın yokluğunda ve müdafinin ise yüzüne verildiği ve kararın sanığa tebliğ edilmediğinin anlaşılması nedeniyle, kararın süresinde temyiz edildiğinin kabulüyle yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca başka suçtan Bursa Cezaevi'nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,