muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/246, Karar No: 2010/13287, Tarih: 21.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/246 E.  ,  2010/13287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 03/07/2008 gününde verilen dilekçe ile yargı kararlarının uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise bir bölümünün kabulüne ilişkin 29/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile bir kısım davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ..., ..., ..., ..., .... ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve .... ... ...’ın diğer temyiz itirazına gelince; ... Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesine kayıt yaptıran davacı, Üniversite Senatosu başkan ve üyeleri olan davalıların, sınav geçme notunun 60 puan olarak uygulanmasına ve kendisi hakkında yeni akademik takvim belirlenerek bütünleme ve ek ders sınav hakkı tanınmasına ilişkin idari yargı kararlarını uygulamaları nedeniyle geç mezun olduğunu belirterek, uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davaya bakmaya idari yargı yerinin görevli olduğunu, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, davacının suç duyurusu üzerine Cumhuriyet başsavcılığınca eylemin göreve ilişkin olması nedeniyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Yükseköğrenim Kurulu'na gönderildiğini, eğitimin belli bir program çerçevesinde yürütüldüğünü, akademik takvimin ders yılı başında belirlendiğinden idare mahkemesi kararının akademik takvimin iptalini kapsamadığını, bireysel uygulama yapılamayacağını, davacının maddi ve manevi zararının oluşmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, senato üyesi olmayan davalılardan ... hakkındaki istemin husumet yönünden reddine; diğer davalılar hakkındaki manevi tazminat isteminin bir bölümünün kabulüne; maddi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

18.02.1982 günlü Resmi Gazete'de yayınlanan Üniversitelerde Akademik Teşkilat Yönetmeliği'nin “Senato” başlıklı 5. maddesinde senatonun, rektör başkanlığında her öğretim yılının başında ve sonunda olmak üzere yılda en az 2 defa toplanacağı, rektörün de gerekli gördüğü durumlarda senatoyu toplantıya çağıracağı, akademik takvimi inceleyerek karara bağlamak görevinin senatoya ait olduğu belirtilmiştir.

18.02.1982 günlü Resmi Gazete'de yayınlanan Üniversitelerde Akademik Teşkilat Yönetmeliği'nin “Senato” başlıklı 5. maddesinde senatonun, rektör başkanlığında her öğretim yılının başında ve sonunda olmak üzere yılda en az 2 defa toplanacağı, rektörün de gerekli gördüğü durumlarda senatoyu toplantıya çağıracağı, akademik takvimi inceleyerek karara bağlamak görevinin senatoya ait olduğu belirtilmiştir.

Yönetmelikte yer alan düzenlemelere göre; öğretim yılının başında ve sonunda olmak üzere yılda en az iki defa toplanan üniversite senatosunu, bunun dışında toplantıya çağırma yetkisi ise rektöre aittir. Rektör tarafından senato toplantıya çağrılmadığından ve davacı ile ilgili konu gündeme alınmadığından, davacı hakkında yeni bir akademik takvim belirlenerek bütünleme ve tek ders sınav hakkının tanınmaması sonucu oluşan zarardan rektör dışındaki senato üyesi olan davalıların sorumlu tutulmalarına yasal olanak bulunmamaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalılardan ..., ..., ..., ..., .... ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve .... ... ... hakkındaki manevi tazminat isteminin de reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Diğer davalı ...’un temyiz itirazlarına gelince;

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın özelliği ve oluş biçimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı çok fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

4-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem niteliğindeki idari yargı kararlarının uygulanmamasına ilişkindir. İdari yargı kararının idareye tebliğinden itibaren 30 günlük sürenin bitimine kadar senatonun toplanarak, idari yargı kararı doğrultusunda işlem yapılmaması ile haksız eylem gerçekleşmiş olur.

4-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem niteliğindeki idari yargı kararlarının uygulanmamasına ilişkindir. İdari yargı kararının idareye tebliğinden itibaren 30 günlük sürenin bitimine kadar senatonun toplanarak, idari yargı kararı doğrultusunda işlem yapılmaması ile haksız eylem gerçekleşmiş olur.

Yerel mahkemece, açıklanan yön gözetilerek, davacı yararına takdir edilen tazminata, istem gibi, idari yargı kararının idareye tebliğini izleyen 30 günlük sürenin bitiminden sonraki günden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava gününden itibaren faiz yürütülmüş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ..., ..., ..., ..., .... ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve .... ... ... yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle diğer davalı ... yararına; (4) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 21/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3723, Karar No: 2010/10636, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3723 E.  ,  2010/10636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların malik/sürücü ve trafik sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, hasar bedeli ve değer kaybı olmak üzere toplam 3.000.00 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., kazanın doğru ve tutanakta belirtilen şekilde olduğunu, zararın sigorta şirketince karşılanması gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kaza tespit tutanağının sürücüler tarafından düzenlendiğini, kaza ile araçlardaki hasarlı kısımların uyuşmadığını, tutanaktaki gibi olamayacağını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza tutanağı ile hasarlı parçaların örtüşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

2010/3723

2010/10636

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... vekili, kaza ile araçlardaki hasarlı kısımların uyuşmadığını, tutanaktaki gibi olamayacağını savunmuştur. Davalı malik/sürücü ... ise, kazanın tutanakta belirtilen şekilde meydana geldiğini bildirmiştir. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle kazanın ihbar edilen yerde ve şekilde meydana gelip gelmediğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, araçlar üzerindeki hasarların birbiriyle uyumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kazaya karışan araç sürücüleri tarafından düzenlenen 13.08.2009 tarihli maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağında, davalı sürücü ...’nın ... plakalı aracı ile orta şeritte seyir halindeyken, sağ şeritte seyreden davacı idaresindeki ... plakalı aracın sol ön kapı ve orta kısmına, kendi aracının sağ ön tampon ve çamurluk kısmıyla çarptığı açıklanıp, araçların son duruş şekli ve çarpma Noktaları çizilen krokide belirtilmiştir. Her iki aracın da hasarlandığı, dosyaya sunulan fotoğraflardan ve faturadan anlaşılmaktadır. Tutanağın aksi somut delilerle ispatlanamadığı gibi hasara yol açan olayın bildirilenden farklı şekilde gerçekleşmiş olması tek başına rizikonun sigorta güvencesinden yoksun kalma sonucunu doğurmamaktadır. Kural olarak TTK.nun 1282 maddesi hükmüne göre, sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumludur. Sigortacının bu sorumluluktan kurtulabilmesi için gerçeğe uygun olarak bildirilmeyen rizikonun, gerçekte ne şekilde meydana geldiğinin ve bu gerçekleşme tarzına nazaran yasa ve poliçe genel şartlarının öngördüğü teminat dışı hallerinden birinin varlığını veya riziko başlıbaşına sigorta kapsamı dışında kalmıyor olsa bile yapılan ihbar yanlışlığının doğrudan zarar sorumluluklarına rücu hakkın etkisiz kalma sonucunu ortaya çıkardığını ispat etmesi gerekir. Yargıtay uygulamalarıda bu yöndedir. (HGK.nun 10.12.1997 gün 1997/11-772-1043/26.11.1997 gün 1997/11-700-981/16.12.1998 gün 1998/11-872-905) Bu durum karşısında, kazanın belirtilen yer, şekil ve zamanda meydana

2010/3723

2010/10636

geldiği kabul edilerek, işin esası incelenip bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 6.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8286, Karar No: 2012/16923, Tarih: 09.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8286 E.  ,  2012/16923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Ortadan kaldırma, mahkumiyet

Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2006 gün ve 2006/2792 esas sayılı iddianamesi ile sahte fatura kullanmak suçundan açılan dava hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I) Katılan vekilinin sanık hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Müdafiinin sanık hakkında 2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3021, Karar No: 2010/8920, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3021 E.  ,  2010/8920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile dahili davalılardan ... ve ... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile dahili davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın bedelinin net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, kuru ot ve odun gelirlerinin fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle, taşınmazın değerinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ... vs.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4613, Karar No: 2012/10188, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/4613 E.  ,  2012/10188 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-T. ... . Vekili avukat ..., 2-Pratik ödeme Sis. A.Ş vekili avukat ... , 3-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Tüketici Mahkemesinden verilen 20.8.2009 tarih ve 724-323 sayılı hükmün Dairenin 17.10.2011 tarih ve 12667-14557 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 5.70 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 12.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44997, Karar No: 2016/118, Tarih: 18.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/44997 E.  ,  2016/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, talep konusu dönemde davacının çalışmadığını kendi işçileriyle temizlik işlerinin yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı ... Başkanlığında 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında yaklaşık 50 günlük ihale boşluğu olduğu, ancak bu dönemde temizlik elemanlarının çalışmalarının devam ettiği de tüm dosya kapsamı ve açılan emsal davalardan anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal dosyalarda da görüldüğü üzere bu dönemde, ...‘den 09.07.2009-20.07.2009 tarihleri arasında geçici temin usulü ile alım yapıldığı ve bazı işçilerin çalışmalarının bildirildiği de görülmekte olup mahkemece bu husus hiç araştırılmamıştır. Yapılacak iş, ...’nin kayıtları incelenerek davacının dava konusu dönemde çalışmasının olup olmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, davacının çalışması yoksa bu süre dışlanarak davacının alacak miktarı belirlenmelidir. Eksik araştırma ile hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

3-Davalı davacının ıslah ile alacak miktarlarını artırmasından sonra yasal süresi içinde zamanaşımı definde bulunduğu halde mahkemece bu husus dikkate alınmadan karar verilmesi de doğru değildir.

4- Davacının fazla mesai alacağının tutarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

3-Davalı davacının ıslah ile alacak miktarlarını artırmasından sonra yasal süresi içinde zamanaşımı definde bulunduğu halde mahkemece bu husus dikkate alınmadan karar verilmesi de doğru değildir.

4- Davacının fazla mesai alacağının tutarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda bilirkişi davacının 20009/6. ayında haftalık 26 saat, 2009/7. ayında haftalık 15 saat fazla mesai yapıldığını bildirerek hesaplama yapılmıştır. Ancak emsal dosyalardan da anlaşıldığı üzere uyuşmazlık döneminde, haftanın 7 günü 07.00-15.00 saatleri arasında çalıştıktan sonra bundan ayrı ve ek olarak her hafta çarşamba, cumartesi ve pazar günleri de ortalama olarak 19.00-02:00 saatleri arasında çalıştıkları, davacının normal olarak haftalık yasal iş süresi olan 45 saatlik çalışması olan 07.00-15.00 saatleri arasındaki çalışmasından ayrı olarak aynı haftanın 3 günü de 19.00-02.00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra ayrıca 3 gün x 6,5 saat = 19,5 saat çalıştığı ve haftada 19,5 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Yapılacak iş kararı davacının temyiz etmemesi nedeniyle davalı yararına oluşan usulü kazanılmış hak ilkesi de gözetilerek davacının fazla mesai alacağının da bu şekilde hesaplanması gerekirken olaya uygun olmayan rapora itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11404, Karar No: 2017/6045, Tarih: 25.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11404 E.  ,  2017/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde, tebligatın vekile yapılması zorunlu olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin yokluğunda verilen 23.12.2014 günlü gerekçeli kararın yöntemine uygun olarak suça sürülenen çocuk müdafine tebliği sağlanıp, tebellüğ belgesi ve temyiz ettiği takdirde dilekçesi eklenip ve buna göre ek tebliğname düzenlendikten sonra, temyiz etmemesi halinde ise suça sürüklenen çocuk temyizine hasren inceleme yapılmak üzere iadesi için mahalline gönderilmek üzere incelenmeksizin dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/108, Karar No: 2011/7758, Tarih: 27.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/108 E.  ,  2011/7758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.09.2009 tarih ve 2008/142 - 2009/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu dava dışı Çukurova İnş. Mak. San. A.Ş.'nin genel kurulunun yıllardan beri kar payı dağıtmadığını ve sermaye artırımına gittiğini, Çukurova Holding içerisindeki şirketlerden karlı şirketlerden zarar eden şirketlere aktarma yapıldığını, şirket genel kurulunun 31.03.2006 tarihinde sermayenin 111.600.000 TL'ye çıkartılmasına karar verdiğini, artırım sonucu ödemenin nakden yapılması gerektiği halde nakden ödeme yapılmadığını, nakten ödeme yapılmayan sermaye artırım kararının ticaret siciline tescil edilmemesi gerektiğini ileri sürerek genel kurulda alınan sermaye artırım kararının tescilinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, şirket anasözleşmesine göre sermaye artırımınının tescilden itibaren 3 ay içinde ödenmesinin kararlaştırıldığını, dolayısıyla sermaye koyma borcunun yerine getirilip getirilmediğini inceleme yükümlülüklerinin olmadığını, tescilin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, anasözleşmede yapılan değişiklikle sermaye artırım borcunun tescilden itibaren 3 ay içinde yapılmasının kararlaştırıldığı, bu nedenle tescilden önce sermaye artırım borcunun yerine getirilmesinin istenemeyeceği, daha önce yapılan sermaye artırım borçlarının yerine getirildiğinin yeminli mali müşavir raporu ile sabit olduğu, yapılan tescilin yasa ve yönetmeliklere uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.