muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10958, Karar No: 2016/3398, Tarih: 02.06.2016

Yüklenicinin belirtilen borçlarına karşılık bu tür sözleşmelerde, iş sahibi de arsa üzerinde meydana getirilen esere karşılık, “arsa payı devri” suretiyle bir bedel ödemeyi asli edim olarak borçlanmaktadır. Bu sözleşmelerde iş sahibinin ödeyeceği ücret (bedel), arsa sahibi tarafından ayın olarak ödenmektedir. Bu tür sözleşmelerin genellikle yıllara yayılması nedeniyle, sözleşmedeki amaca ulaşılması, ifa süresindeki tek bu ücret ediminin yerine getirilmesi ile mümkün bulunmaz. Bu nedenle iş sahibi tarafından bazı yan borçların da yerine getirilmesi gerekir. Bunlar; üzerinde hukuki ve fiili bir engel bulunmadan arsanın inşaata elverişli ve ayıpsız olarak teslimi, arsanın imar durumunun ve inşaat ruhsatının alınması, plan ve projelerin yetkili merci olan belediyede onaylattırılması, yüklenicinin hak ettiği bağımsız bölüm tapularının finans temini için satışı, kat irtifakı kurulması, iskân ruhsatı alımı gibi iş ve işlemler için gerektiğinde yükleniciye vekaletname verilmesi, sözleşmede belirlenen arsa payının devri gibi yükümlülüklerdir.

Her iki tarafa borç yükleyen sözleşme türlerinde kural olarak, taraflardan birinin önceden ifada bulunma yükümlülüğü mevcut değilse, kendi edimini ifa etmeyen borçlu, karşı taraftan edimini ifa etmesini talep edemeyecektir (....; Borçlar

.../...

S.3

Hukuk Genel Hükümler, Yeni Borçlar Kanununa göre Hazırlanmış; Genişletilmiş 15. Bası, ....). Bu husus BK'nın 81. maddesinde "Mütekabil taahhütleri muhtevi olan bir akdin ifasını talep eden kimse, akdin şartlarına ve mahiyetine nazaran bir ecelden istifade hakkını haiz olmadıkça kendi borcunu ifa etmiş veya ifasını teklif eylemiş olmak lazımdır" amir hükmü ile düzenlenmiş, aynı husus TBK'nın 97. maddesinde de hükme bağlanmıştır.

.... de, her iki tarafa borç yükleyen sözleşme türlerinden olduğundan, ifa sırası yani ilk önce taraflardan hangisinin edimini ifayla yükümlü olacağı sorusu önem taşımaktadır. Bu neviden sözleşmelerde öncelikle bina yapma yükümlülüğü altına giren yüklenici taraf, sözleşmeye uygun olarak edimini yerine getirmeli, daha sonra da arsa malikinden edimini yerine getirmesini talep etmelidir. Bir başka deyişle ise, öncelikle sözleşmeye uygun eser yapılmalı, daha sonra arsa malikinin edimini yerine getirmesi talep edilmelidir.

Arsa maliki, arsa payı devri edimini değişik şekillerde ifa edebilir. Bu edimi ya kararlaştırılan arsa paylarının devrinin inşaat bitirilince yükleniciye devredilmesi, ya da sözleşmede inşaatın geldiği aşamaya göre kademeli tapu devri şeklinde yerine getirebilir. Bu ikinci halde yani kademeli tapu devrinde, yüklenici her aşamada devri kararlaştırılan tapuları arsa sahibinden istemeye hak kazanır.

Arsa maliki, arsa payı devri edimini değişik şekillerde ifa edebilir. Bu edimi ya kararlaştırılan arsa paylarının devrinin inşaat bitirilince yükleniciye devredilmesi, ya da sözleşmede inşaatın geldiği aşamaya göre kademeli tapu devri şeklinde yerine getirebilir. Bu ikinci halde yani kademeli tapu devrinde, yüklenici her aşamada devri kararlaştırılan tapuları arsa sahibinden istemeye hak kazanır.

Dairemizin 31.03.2015 tarih ve ..... sayılı ilamında da açıklandığı üzere; yüklenicinin eseri meydana getirmesinde emek ve becerisinin yanında onun yeterli mali kaynağa sahip olmasının önemi büyüktür. Zira, her eserin ortaya çıkartılması az veya çok sermayeyi gerektirir. Yeterli mali kaynağı olmayan yüklenici eser yapımını üstlenmiş, fakat bu yüzden eseri meydana getirememişse özen borcunu ihlal etmiş olacağından sonuçlarından sorumludur. Günümüz inşaatlarının büyük boyutlu oluşu, hatta bir bina yapımında bile araç ve gereç temini, makine parkı, şantiye binası gibi bazı tesisler önceden yatırım yapılmasını gerekli kılmaktadır. Araç ve gereç sağlama borcu -aksine sözleşme yoksa- yükleniciye aittir. Kısacası yüklenici hem başlangıçta, yatırım yapacak, hem de inşaat malzemesi sağlayarak eseri meydana getirecektir. Bütün bunlar ücret ödeme (arsa payı devir) borcunun önemini ortaya çıkarmaktadır. Gerçekten, aksine sözleşme varsa yükleniciye yapılacak avans ödemelerinin süresinde gerçekleştirilmesi eserin meydana çıkarılmasında son derece önem arz eder. Esasen eser yapımına talip olan yüklenicinin eserin boyutuna uygun bir sermayesi olduğu peşinen varsayıldığından ücret ödemelerindeki makul sayılacak gecikmeler yükleniciye (temerrüt koşulları varsa faiz alacağı dışında) bir hak sağlamazsa da, yüklenicinin tahammül gücünü aşacak ödeme aksamalarının ona hak bahşetmesi gerekir. Arsa sahiplerinin tapuyu devretmemesi halinde, devredilmeyen bağımsız bölüm değeri işin bütününe göre yüklenicinin tahammül gücünü aşmışsa, yükleniciden işe devam etmesi istenemez (BK. md. 81). Böyle bir durumda yüklenicinin iki türlü seçeneği bulunmaktadır. Yüklenici ya arsa sahibinin zararına neden olmayacak makul bir süre işi durdurabilir ve arsa sahiplerinin edimini yerine getirmesini bekleyip, işe devam eder ya da BK'nın 106. maddesinden yararlanarak sözleşmenin feshi hakkını kullanabilir. (Bkz: .... olayda, taraflar, yüklenicinin avans ihtiyacı içerisinde olduğunda uzlaşarak, sözleşmenin 4. maddesinde, "her bir blok için ayrı ayrı geçerli olmak üzere, karkas inşaatın tamamlanması (%30) 3 tapu; iç, dış duvarların yapılması, elektirik ve tesisat ankastre hatlarının çekilmesi (%20) 2 tapu; iç, dış sıvalarının yapılması, taban şaplarının atılması,

.../...

S.4

.../...

S.4

ıslak hacimlerin fayans ve seramiklerinin kaylanması, iç mekanların kaba alçı sıvalarının yapılması (%20) 2 tapu;.... dış doğramalarının ve camların takılması, ince saten alçı sıvalarının yapılması, daire giriş kapılarının takılması, ortak merdiven alanlarının zemin ve duvar kaplamalarının yapılması, iç ve dış boyaların yapılması ve merdiven balkon küpeştelerinin takılması (%10) 1 tapu; daire içi zemin kaplamalarının yapılması, mutfak dolaplarının yapılması, iç kapılar, yüzme havuzu seramik kaplamalarının yapılması, bahçe düzeni, gezinti yolları, araç yolları, otopark alanlarının zemin kaplamalarının tamamlanması ve peyzaj örtüsünün tamamlanması, elektrik ve sıhhi tesisat, sıva üstü armatür ve batarya montajlarının yapılması 1 tapu, genel iskanın alınması 1 tapu olarak, müteahhide tapular verilecektir." hükmüne yer vermişlerdir. Sözleşmede kararlaştırılan kademeli ferağ aşamalarını taraflar kesin vade olarak belirlemediğinden, her bir aşama bitiminde davacı yüklenicinin tapu ferağı için arsa sahiplerine ihtar göndererek onları temerrüde düşürmesi gerekir. Dosyada yüklenici tarafından gönderilmiş böyle bir ihtara rastlanmamakla birlikte, arsa sahipleri tarafından yükleniciye gönderilen 11.11.2009 tarih ve 29636 yevmiye nolu ihtarnamenin, başlığında yer alan konu bölümünde "....n 03.11.2009 gün ve.... yevmiye nolu ihtarnamesine cevap" ibaresine yer verilmiş olup, ihtarname içeriğinde, yüklenicinin 14 adet bağımsız bölüme hak kazandığı, 4 tanesinin tapusunun verildiği, kalan 10 tanesinin tapusunu vermeye hazır olunduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, arsa sahiplerince, birleşen dava tarihinden önce .... sayılı dosyasında 10.01.2011 tarihinde yaptırılan delil tespiti sonucu alınan raporda ve yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerde ve bina ortak alanlarında bir takım eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğu belirlenerek, bunların giderilmesi için gerekli olan bedel hesaplanmıştır.

Bu durumda mahkemece, yüklenici tarafından, davadan önce keşide edilen en son ihtar olduğu anlaşılan 03.11.2009 tarih ve 8554 yevmiye sayılı ihtarname getirtilerek, ihtarname tarihi itibariyle taraflar arasındaki sözleşmenin 4. maddesi uyarınca, yüklenicinin kaç adet bağımsız bölüme hak kazandığı hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, arsa sahipleri tarafından yükleniciye tapu devri yapılan bağımsız bölümlerin sayısının karşılaştırılması ve buna göre, arsa sahiplerinin yükleniciye inşaatın geldiği seviye itibariyle hak etmiş olduğu bağımsız bölümleri tapularını verip vermediklerinin belirlenmesi, sonucuna göre, davacı arsa sahibinin, asıl davaya konu; gecikme tazminatı ve cezai şart alacağı istemi ve yine birleşen davaya konu; gecikme tazminatı, cezai şart, eksik ve ayıplı işe bedeli ile iskân bedeli istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak, arsa sahiplerinin tapu devri edimlerine yerine getirmediklerinin kabulü doğru olmamıştır.

Öte yandan, 16.07.2010 olan asıl dava tarihinin, gerekçeli karar başlığında, 27.07.2010 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl ve birleşen davada davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14193, Karar No: 2013/9759, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14193 E.  ,  2013/9759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ...’ın, kullandığı taşınmazdaki kuru otları tutuşturup yakmasından dolayı, sınırdaki katılana ait tarla üzerinde bulunan ceviz, incir ve nar ağacının yangından hafif şekilde zarar görmesi şeklinde gerçekleşen olayda; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 171/1-a maddesinde tanımlanan taksirle yangına neden olma suçunu oluşturacağı, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/189, Karar No: 2014/19333, Tarih: 09.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/189 E.  ,  2014/19333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/217-2013/253

Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/10/2013 tarih ve 2012/217-2013/253 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/12/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. D.. A.. ile davalı vekili Av. M.. Ö.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 29.02.2008-2009 tarihlerini kapsar şekilde işveren sorumluluk sigortası düzenlendiğini, 01.03.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle yaralanan işçi tarafından müvekkili hakkında açılan tazminat davası sonucu müvekkilinin 159.340,00 TL tazminat ve 11.033,70 TL mahkeme masrafı ve harç ödemek zorunda kaldığını, toplam 170.373,70 TL’den davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan bedelin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçenin rizikodan sonra 26.03.2008 tarihinde düzenlendiğini, müvekkilinin sorumluluğunun bu tarihten sonra başladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, işveren mali sorumluluk sigorta poliçesinin 29.02.2008-2009 tarihlerini kapsayacak şekilde 26.03.2008 tarihinde düzenlendiği, davalı tarafından prim bedelinin rizikonun kendisine bildirilmesinden sonra tahsil ettiği, buna göre davalının poliçeden sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, işveren mali sorumluluk sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

İlke olarak, sigorta hukukunda sigorta akdinin meydana gelmiş olması, sigortacının sorumluluğunun başlamış olmasını gerektirmez. Dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga TTK’nın 1279. maddesi hükmüne göre riziko, genel olarak sigorta sözleşmesinin vücut bulması ve yine aynı yasanın 1295. maddesi uyarınca sigortacının sorumluluğunun başlamasından sonra oluşması halinde sigorta teminatı içerisinde kabul edilir. Sigortacının sorumluluğunun başlayabilmesi için de TTK’nın 1282 ve 1295. maddeleri hükümleri uyarınca primin tamamının veya ilk taksitinin ödenmiş olması zorunludur.

Somut olayda, davalının acentesi tarafından 26.03.2008 tarihinde 29.02.2008-2009 tarihlerini kapsayacak şekilde sigorta poliçesi düzenlenmiş olup, riziko ise poliçenin düzenlenmesinden önce 01.03.2008 tarihinde meydana gelmiş ve prim bedeli de 21.06.2008 tarihli çek ile acenteye ödenmiştir. Her ne kadar mahkemece, rizikonun sigorta teminatı altında olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, sigorta poliçesinin rizikonun meydana gelmesinden sonra yapılmış olması karşısında gerçekleşmiş bir riziko nedeniyle sigorta şirketinin sorumluluğundan bahsedilemez.

Bu itibarla, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24005, Karar No: 2018/11143, Tarih: 16.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24005 E.  ,  2018/11143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından tazminat ve iştirak nafakası miktarları, tazminatlara faiz işletilmemesi ve kişisel ilişki süresi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise; her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-davalı kadının tazminatlara faiz uygulanması talebi ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.10.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/4342, Karar No: 2023/2787, Tarih: 12.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/4342 E.  ,  2023/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/400 E., 2023/98 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Ret

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Devrek Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2014/638 Esas, 2015/678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Devrek Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2014/638 Esas, 2015/678 Karar sayılı kararı kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21.09.2022 tarihli ve 2020/14521 Esas, 2022/5878 Karar sayılı ilamıyla;

'' ...07.09.2014 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında kişinin kesin ölüm sebebinin ‘’otopside alınan örnekler üzerinde yapılacak laboratuvar incelemesi ve kişi hakkında düzenlenen tıbbi belgelerin birlikte değerlendirilmesi sonucu verilebileceği" belirtilen olayda;

Müteveffanın olay sonrası tedavisiyle ilgili tüm tıbbi belgeler, röntgen film - grafileri, epikriz raporları ve otopsi sırasında alınan örneklerle Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesine gönderilerek kesin ölüm sebebinin 28/07/2014 günü trafik kazası nedeniyle maruz kaldığı travmadan kaynaklanıp kaynaklanmadığına, nedensellik bağının bulunup bulunmadığına ilişkin rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin'' kanuna aykırı olduğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Devrek Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2022/400 Esas, 2023/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.05.2023 tarihli ve 2023/46225 sayılı, katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddi, sanık müdafinin temyiz istemi bakımından hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi;

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.05.2023 tarihli ve 2023/46225 sayılı, katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddi, sanık müdafinin temyiz istemi bakımından hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi;

Bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Kesin ölüm nedeninin tespit edilmediğine, lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Olay günü saat 19:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araçla meskun mahalde meskun mahalde, bölünmüş, iki gidiş-iki geliş toplam dört şeritli, kenarında 3 metre banket bulunan, asfalt kaplama yolda seyrederken önündeki aracı sağ tarafından geçmek istediği esnada, seyrine göre sağ tarafta banketi kullanarak karşı yönden yüzü kendisini görür vaziyette seyreden yaya ...’a sağa manevralı ve 25 metre frenli vaziyette banket içinde çarptığı, yayanın kazadan sonra hastaneye kaldığı, tedavisi devam ederken 07.09.2014 tarihinde öldüğü olayda; mahkemece sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı ve meydana gelen zarar ile tehlikenin ağırlığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılmıştır.

2. Katılanlar sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmiştir.

3. Sanık savunmasında ''...Önümüzde koyu renkli bir ... vardı. Koyu renkli ... ve benim kullandığım ... sol şeritte ilerlerken ben geçmek için önümdeki aracın sağına doğru geçtim. o esnada yolun kenarında Zonguldak istikametine doğru yaya halde yürüyen iki şahıs vardı. Benim kullandığım ... bu iki şahıstan birine çarptı. Ben bu şahısları görünce frene bastım, ancak ... frene basmanın etkisiyle kayarak bu şahıstan birine çarptı. Hatırladığım kadarıyla hızım 70-80 civarındaydı. Daha sonra biz bir anlık panikle yolumuza devam ettik. Yeni Terminal kavşağından Ereğli yoluna girdik. Yeniköy olarak bildiğim köyü geçtikten sonra ismini bilmediğimiz bir köy yoluna aracı bıraktık. araçta bulunan elif ile Melek aracın plakalarını söktüler ben de plakalraı aracın yaklaşık elli metre uzağında çalılık alana attım...'' demiştir.

4. Bilirkişi raporunda, Adli Tıp Kurumu raporunda sanığın meskun mahalde, gündüz vakti seyri sırasında geldiği olay mahalli yol bölümünde, seyrine gereken özeni göstermeyen, ön ilerisini gerektiği şekilde kontrol etmeden, önündeki aracı kurallara aykırı şekilde sağ tarafından ve kontrolsüzce geçişi sırasında, seyrine göre sağ tarafta banketi kullanarak karşı yönden yüzü kendisini görür vaziyette yürüyerek gelen yayaya sağa manevralı ve 25 m. frenli vaziyette çarpmasıyla meydana gelen olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketi ile asli kusurlu olduğu kanaati bildirilmiştir.

5.25.01.2023 tarihli Adli Tıp Kurumunun raporunda;