muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5492, Karar No: 2024/2486, Tarih: 16.04.2024

2.Davalı-davacı kadın, 25.02.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile davasını zina ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olarak ıslah etmiş, 2.000,00 TL tedbir ve yoksuluk nafakası, 3.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası, 100.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminat talebinde bulunmuş, nafakaların her sene ÜFE oranında arttırılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği kadının ise eşinin ailesine iyi davranmadığı ve hakaret ettiği belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin kadına nispeten ağır kusurlu olduğu ve erkeğin başka bir kadınla aynı otelde ve aynı oda da kaldığı, zinasının sabit olduğu gerekçesi ile her iki davanın da kabulüne, kadının davasının 4721 sayılı Kanunun 161 inci maddesi, erkeğin davasının ise 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulüne ve tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun yaşı, fiilen anne yanında yaşıyor olması ve üstün yararı dikkate alınarak velâyetinin verilmesine, ortak çocuk yararına dava tarihinden itibaren aylık 600,00 TL, karar tarihi olan 29.09.2020 tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının erkekten tahsili ile kadına verilmesine, karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, kadın yararına tahsilde tekerrür olmamak şartı ile dava tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının erkekten tahsili ile kadına verilmesine, karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminatın erkekten tahsili ile kadına verilmesine, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kadının zina hukuksal sebebine dayalı davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar, erkeğin reddedilen manevî tazminatı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen nafakalar ile maddî ve manevî tazminatların miktarlarına yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kadının zina hukuksal sebebine dayalı davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar, erkeğin reddedilen manevî tazminatı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen nafakalar ile maddî ve manevî tazminatların miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, zina eyleminin ispat edilip edilmediği, davaların kabulü, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile miktarları, erkeğin reddedilen tazminat taleplerinin kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü maddeleri, 327 nci ve 328 inci maddelerinin birinci fıkraları, 330 uncu maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9uncu maddesinin üçüncü fıkrası. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-davalı erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-davalı erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, velâyeti anneye verilen ortak çocuk ... yararına takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun’un hakkaniyet ilkesi ile ilgili 4 üncü maddesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

4.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve maddi tazminatın miktarı ile ortak çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakasının miktarı yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve maddi tazminatın miktarı ile ortak çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakasının miktarı yönlerinden BOZULMASINA,

2. Davacı-davalı erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki temyiz giderinin ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'ya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/17578, Karar No: 2012/29001, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/17578 E.  ,  2012/29001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...İlçesi, ... Mahallesi 46744 ada 1 parsel, 8 no.lu bağımsız bölümde bulunan meskenine su abonesi olabilmek için 163.602,59.TL rayiç bedel üzerinden hesaplanan miktarın çok tuttuğunu,bu miktarın azaltılarak abone yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının, davacıdan ilk su aboneliği sırasında kanal katılım bedeli ile su şebeke hissesi talep edebileceği, daha önce inşaatın başlangıcında yükleniciden arsa emlak değeri üzerinden 11.05.2000 tarihinde tahsil edilen toplam 26.218.400.TL kanal katılım payının avans niteliğinde olduğu, kanal katılım payının tamamının ödendiğine ilişkin karine oluşturmayacağı, bu avansın konutların tamamlanıp ilk su aboneliği sırasında konut emlak değeri üzerinden hesaplanarak tamamlanmasının gerektiği; davacının, avans olarak ödenen kanal katılım payı dışında, ayrıca yasa ve yönetmelikte öngörülen bakiye kanal katılım payını ödediğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan 2012/17578-29001

faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Davacı su abonesi olabilmek için kendisinden emlak vergi değeri olan 163.202,59 TL.nin % 4'ü oranında kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini belirterek bu bedelin azaltılarak abone yapılmasına karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. İnşaat mühendisi ... Kaleli ve hukukçu Süleyman Yılmaz'ın düzenlediği bilirkişi raporu ile, davacının 4.888 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödemesi gerektiği belirlenmiş, mahkemece bu miktarın ödendiğinin davacı tarafından kanıtlamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa aynı ada parselde yer alan başka bir yerle ilgili olarak Dairemizin 2012/ 12588 esas sayılı dosyasında hukukçu Serpil Ejder'in düzenlediği rapora göre davacının 443,12 TL ödemesi gerektiği belirlenmiştir. O halde mahkemece bilirkişi raporları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığı, davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7860, Karar No: 2008/10369, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/7860 E.  ,  2008/10369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 3733 parsel nolu taşınmazın 22.3.2007 tarihi itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının,

2-Dava konusu 3733 parselin 22.3.2007 tarihi itibarıyla; emsal 467 ada 16 parselin ise 24.4.2006 tarihi itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının ve buna ilişkin belgelerin Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Dava konusu 3733 parsel sayılı ve emsal 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak için ... vergisine esas olmak üzere belirlenen (2007 yılı) asgari m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlıklarından,

Getirtilerek dosyaya konulması ve cevap yazılarının yeterliliğinin hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3612, Karar No: 2015/1865, Tarih: 23.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3612 E.  ,  2015/1865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ..... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ...... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanması talebine ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, kendisine vasi atanması istenen şahsın nüfus kayıt örneğine göre yerleşim yerinin “.... Mahallesi ..... Sokak No:.... İç Kapı No:.... ....../.....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kendisine vasi atanması istenen şahsın kolluk araştırmasına göre fiilen oturduğu yerin “.... Mahallesi ...... küme evleri No:... ..... / .....” olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Her ne kadar mernis kayıtlarına göre kısıtlı adayının “..... Mahallesi ...... Sokak No:.... İç Kapı No: ... ..../.....” adresinde oturduğu belirtilmekte ise de, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “....... Mahallesi ...... küme evleri No:.... .... / .....” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Karaburun Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1920, Karar No: 2022/5178, Tarih: 07.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1920 E.  ,  2022/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2017/44-2021/358

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davanın reddine dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının davalılardan ...’nde çalıştığı ve buna ilişkin 01.06.1995 tarihinde işe giriş bildirgesi verildiği halde dönem bordrosu verilmediği için Kurum tarafından bu tarihin başlangıca esas alınmadığı ve bu tarihin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Mahkemece verilen 06/04/2016 tarihli karar, Dairemizin bozma ilamı ile özetle,’’Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Kurum cevabi yazısında, davalı işyerinden verilen 1995/2 dönem bordrosuna rastlanılmadığı belirtilmiştir. Dinlenen tanıkların, davalı işyerinde bordrolu çalışan olduklarının belgelendirilmediği anlaşılmaktadır. Komşu işyerlerinde çalışan bordro tanıkları ve davalı kooperatif yetkilileri de dinlenerek, sonucuna göre karar verilmelidir.’gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

İnceleme konusu davada, bozma ilamına uyulmasına karşın, bozma gereklerinin yerine getirilmediği ve yapılan araştırmanın eksik olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davalı Koopteratifin Ticaret Sicilindeki adresinden komşu işyeri araştırması yapıldığı oysaki davacının bildiriminin yapılmış olduğu Kooperatife ait işin yapıldığı ... Sokak No :15 Kazan – ... adresinden araştırma yapılması gerektiği,ayrıca dinlenmesi istenen Kooperatif yetkilileri olduğu halde tasfiye memurlarının tanık olarak dinlenildiği tespit edilmiştir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınarak işyerine ait belgelerden 1995 yılı 3.dönem bordrosunun da değerlendirilerek davalı işyerinden gönderilen kayıtlarda ki tanıklar ile davalı Kooperatifin yetkilileri ve komşu işyeri tanıkları dinlenip toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 07.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2007/11777, Karar No: 2008/3587, Tarih: 25.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11777 E.  ,  2008/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1) Belediye Başkanlığının 17.5.2006 günlü yazısında dava konusu taşınmazın imar planı içinde olduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmiştir.

Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılarak imar planının tarihi, ölçeği ve türü ...-uygulama, belediye ve diğer altyapı hizmetleriden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının,

2) İkinci bilirkişi kurulunca somut emsal kabul edilen 12 Ada 3 parsel sayılı taşınmazın alıcı ve satıcısını gösterir biçimde tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu sicil müdürlüğünden sorularak,

3) Davalılardan ..., ..., ... ... vekili Av.... ...'a gerekçeli kararın tebliğ edilmemiş, asillere tebliğ yapılmıştır. Vekile gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenmesinden ve 1 ve 2 numaralı nedenlerdeki eksiklerin giderilip,

Dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6835, Karar No: 2025/4270, Tarih: 10.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/6835 E.  ,  2025/4270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun olay günü kimliği belirlenemeyen bir şahıs ile birlikte katılana ait iş yerinin penceresini kırıp içeri girerek 100,00 TL nakit parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143. ve 116/4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 6 aylık asli dava zamanaşımının, ilk mahkûmiyet hükmünün verildiği 21.04.2016 tarihinden hüküm tarihine kadar geçen zamanda dolduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.