muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/415, Karar No: 2010/4303, Tarih: 06.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/415 E.  ,  2010/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline trafik sigortalı, davalılardan ...'ın maliki, ...'ın sürücüsü olduğu ... plakalı aracın, dava dışı ...'ın maliki ve sürücüsü olduğu ... plakalı araca çarparak hasar verdiğini, hasar tutarının hasarlı araç sahibine ödendiğini bildirerek, sigortalı araç sürücüsü ...'ın kaza sırasında alkollü olduğu gerekçesiyle hasar bedeli olan 5.750,00 TL'nin 06.11.2006 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan rücuen müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.750,00 TL tazminatın 06.11.2006 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin, "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4-d. maddesinde; İşletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk idare etmeleri sırasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4-d.maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir. O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; yargılama sırasında makine mühendisinden alınan 31.05.2007 tarihli raporda, davalı sürücüsü ...'ın alkolün verdiği etkenle trafik kazasına sebebiyet verdiği belirtilmiş ise de, bilirkişi raporunun nöroloji uzmanı ile birlikte hazırlanmadığı anlaşıldığından, rapor yukarıda açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

Somut olayda; yargılama sırasında makine mühendisinden alınan 31.05.2007 tarihli raporda, davalı sürücüsü ...'ın alkolün verdiği etkenle trafik kazasına sebebiyet verdiği belirtilmiş ise de, bilirkişi raporunun nöroloji uzmanı ile birlikte hazırlanmadığı anlaşıldığından, rapor yukarıda açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, kaza tespit tutanağı, oluş şekli ve dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirilmek üzere, içinde nörolog doktorun da bulunduğu uzman bilirkişi kurulundan, yukarıda sözü edilen ilkeler ışığında, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediğinin, alkol dışındaki başka etkenlerin de rol oynayıp oynamadığının tereddüde yer vermeyecek şekilde saptanması yönünden rapor alınarak, varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...

Yılmaz vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5650, Karar No: 2014/5273, Tarih: 07.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5650 E.  ,  2014/5273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/1002-2012/536

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan işyerinde, davalı idarenin ana kanalizasyon tıkanıklığını gidermesi sırasında, sigortalı binanın bodrum katındaki tuvaletin taşarak pis suların hasara neden olduğunu belirterek, sigortalısına ödemek zorunda kaldığı 2.364,00 TL hasar bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan rucuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusurun sigortalıya ait olduğundan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece verilen görevsizlik kararı, dairemizin 21.03.2011 tarih ve 2009/10537 Esas ve 20111/2910 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma sonrasında yapılan yargılama sonunda, dava konusu hasarın oluşmasında davalıya ait ana kanalın tıkanmasının sebep olduğu, nitekim olayın İSKİ görevlilerinin kanal tıkanıklığını açmaya ve kanalı temizlemeye çalıştıkları sırada olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK'nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dava konusu olay, 11.08.2008 tarihinde, sigortalı işyerinin bulunduğu cadde üzerindeki ana kanalizasyon kanalının tıkanması üzerine İSKİ görevlilerinin bu kanalı açmaya çalışırken, sigortalı işyerinin bulunduğu binanın bodrum katındaki tuvaletin taşması ve pis sularını mağazaya zarar vermesi sonucu oluştuğu anlaşılmaktadır.

İnşaat Yüksek Mühendisinden alınan 14.05.2012 tarihli bilirkişi raporunda, hasarın meydana geldiği işyerinin bulunduğu binanın iskan belgesi verilip verilmediğinin bilinmediği, verilmiş ise binanın projeye, sağlık ve fen kurallarına uygun inşa edildiğinin kabulü gerektiği,iskan belgesi verilmemiş ise bu durumda, davalı idarenin iddia ettiği gibi binanın kanalizasyonunun projeye uygun yapılmadığı kabul edilmeli ve hasarın kusurlu olan bina sahibine rücu edilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Sigortalı işyerini bulunduğu binanın iskan belgesi olup olmadığı sorulmuş, olmadığı ve taşınmazın halen arsı vasfında görüldüğü bildirilmiştir. Davacı sigorta şirketi, binanın kanal projesinini İSKİ tarafından onaylandığını, gerekli kanalizasyon kapak ve sisiteminin mevcut olduğunu bir hata olmadığını iddia etmiştir.

Yapılacak iş, mahallinde uzman bilirkişi aracılığı ile keşif yapılarak, binanın kanalizasyon sistemi yerinde incelenerek, İSKİ'ce onaylanan kanalizasyon projesine uygun olup olmadığı,olayın meydana gelmesinde binanın yapım hatasının neden olup olmadığı, kimin kusurundan meydana geldiği araştırılarak oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, mahallinde uzman bilirkişi aracılığı ile keşif yapılarak, binanın kanalizasyon sistemi yerinde incelenerek, İSKİ'ce onaylanan kanalizasyon projesine uygun olup olmadığı,olayın meydana gelmesinde binanın yapım hatasının neden olup olmadığı, kimin kusurundan meydana geldiği araştırılarak oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekillde karar verilmesi usul ve yasaya aykıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8404, Karar No: 2017/768, Tarih: 24.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8404 E.  ,  2017/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı erkek tarafından tamamına yönelik olarak; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise maddi tazminat ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.01.2017 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer yönlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.480,00 TL vekalet ücretinin Janet'den alınıp Telemak'a verilmesine, aşağıda yazılı harcın Janet'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Telemak'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.01.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/8018, Karar No: 2020/5729, Tarih: 17.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8018 E.  ,  2020/5729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK' nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından bahisle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, aynı şartın ertelemeye ilişkin olan 5237 sayılı TCK’nun 51/1-b maddesi uyarınca da gerçekleşmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında yeniden erteleme hükümleri açısından değerlendirme yapılmasına gerek olmadığından tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, suç tarihinde 05.02.1998 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ...’in 5237 sayılı TCK’nun 31/3. maddesi kapsamında olmasına rağmen hakkında kurulan hükümlerde daha fazla indirim öngören aynı Yasa’nın 31/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nun 142/2-h ve 143. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Yasa’nın 31/3. maddesi gereği 1/3 oranında indirim yapılırken cezanın 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay olarak eksik tayini, sonrasında yapılan indirimler neticesinde sonuç ceza doğru hesaplandığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Birlikte suç işleyen suça sürüklenen çocukların sebep oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı, suç ortağı ile birlikte ortak sebep oldukları yargılama giderlerinden ise kendi payları oranında sorumlu tutulması gerekirken eşit tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tanzim edilen adli rapor için takdir edilen 100,00 TL ücretin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3. maddesine ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre suça sürüklenen çocuklardan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye farklı sebeplerle aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin "Eşit şekilde alınarak'' cümlesinin çıkarılarak yerine, ''Suça sürüklenen çocukların sebebiyet verdikleri yargılama giderleri oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına'' cümlesinin eklenmesi ve yine hüküm fıkrasından "Adli rapor ücreti 100 TL’nin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline" ilişkin kısım çıkartılmak suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6735, Karar No: 2022/7327, Tarih: 22.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/6735 E.  ,  2022/7327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Evlat Edinme

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraf vekillerinin dosya içerisinde bulunan vekâletnameleri genel vekâletnamedir. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). Soybağına ilişkin davalar kişiye sıkı sıkıya bağlı haklara ilişkin olduğu için bu tür davalarda vekâletnamede özel yetki bulunması gerekmektedir. Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince evlat edinme davasını açabilmek için davacı, takip edebilmek için davalılar vekillerinden özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi, bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde kararın asıllara tebliği ile, asıllar tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 22.09.2022 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/8335, Karar No: 2012/8695, Tarih: 02.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8335 E.  ,  2012/8695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Cömert Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 13 parsel sayılı 284,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 106 ada 14 parsel sayılı 453,51 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, 115 ada 31 parsel sayılı 6.654,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise davalı Cömert Köyü Tüzel Kişiliği adına, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmış, yargılama sırasında pay tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda çekişmeli 106 ada 13 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine ve taşınmazın tespit gibi tesciline, 106 ada 14 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kısmen kabulüne ve teknik bilirkişilerin 26.10.2010 tarihli raporda (B) harfi ile gösterilen 229,98 metrekarelik bölümün davacı ... mirasçıları adına payları oranında tesciline, (A) harfi ile gösterilen 223,53 metrekarelik bölümün tespit gibi tesciline, 115 ada 31 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne ve taşınmazın davacı ... mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçıları vekili tarafından, 106 ada 13 parsel sayılı taşınmaz yönünden esastan, 115 ada 31 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise yargılama giderleri bakımından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve dayanılan gayri sabit sınırlı 23.05.1964 tarih ve 10 sayılı tapu kaydının 106 ada 14 sayılı parselin temyiz dışı (B) harfi ile gösterilen bölümünü kapsayıp, bu bölümün tapu kaydındaki payına isabet eden miktardan fazla olarak davacı adına tesciline ilişkin hükmün temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olmasına göre davacı ... mirasçıları vekilinin çekişmeli 106 ada 13 parsel sayılı taşınmaza yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile 106 ada 13 parsel sayılı taşınmazla ilgili hükmün ONANMASINA,

2- Davacı ... mirasçıları vekilinin çekişmeli 115 ada 31 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyizine gelince; mahkemece, davalı Köy Tüzel Kişiliğinin davayı kabul etmesi ve dava açılmasına sebebiyet vermemesi nedeniyle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağı yönünde karar verilmiş ise de; değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın tespit maliki olan davalı Köy Tüzel

2- Davacı ... mirasçıları vekilinin çekişmeli 115 ada 31 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyizine gelince; mahkemece, davalı Köy Tüzel Kişiliğinin davayı kabul etmesi ve dava açılmasına sebebiyet vermemesi nedeniyle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağı yönünde karar verilmiş ise de; değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın tespit maliki olan davalı Köy Tüzel

Kişiliği temsilcisi davayı ancak keşif sırasında kabul etmiştir. 1086 sayılı HUMK'nun 94/2 ve 6100 sayılı HMK'nun 312/2. maddelerinde; davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaması için yargılamanın ilk duruşmasında davacının talep sonucunu kabul etmiş olması şartı aranmıştır. Hal böyle olunca 115 ada 31 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili yargılama giderlerinden davalı Cömert Köyü Tüzel Kişliğinin sorumlu olduğu kuşkusuzdur. Temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile 115 ada 31 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili hükmün BOZULMASINA, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.