muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10726, Karar No: 2014/33950, Tarih: 03.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10726 E.  ,  2014/33950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/199-2013/658

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu ve davalının birçok davasını vekil olarak takip ettiğini, davalının kendisini 29.8.2007 tarihli azilname ile haksız olarak azlettiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 45.000,00 TL vekalet ücreti alacağının azil tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı ile takip ettiği işlerle ilgili bürosunda görüştüğü sırada davacının masraf talep etmesi nedeniyle tartıştıklarını, davacının kendisine hakaretler ederek bürodan kovduğunu ve avukatlığını yapmak istemediğini de sözylediğini bunun üzerine haklı olarak davacıyı azlettiğini beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Avukatın, vekil olarak borçları dava tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanununun 389 ve devamı maddelerinde gösterilmiş olup, vekil, adı geçen Kanunun 390. maddesine göre müvekkiline karşı vekaleti sadakat ve özen ile ifa etmekte yükümlüdür. Vekil, sadakat borcu gereği olarak müvekkilinin yararına olacak davranışlarda bulunmak, ona zarar verecek davranışlardan kaçınmak zorunluluğundadır. “Özen borcu” ile ilgili Avukatlık Kanununun 34. maddesinde mevcut olan, “Avukatlar, yüklendikleri görevleri, bu görevin kutsallığına yakışır bir şekilde özen, doğruluk ve onur 2014/10726-33950

İçinde yerine getirmek ve avukatlık ünvanının gerektirdiği saygı ve güvene yakışır bir şekilde hareket etmekle yükümlüdürler.” şeklindeki hüküm ise, avukatlık mesleğinin bir kamu hizmeti olması nedeniyle, Borçlar Kanununun 390. maddesinde düzenlenen vekilin özen borcuna göre çok daha kapsamlı ve özel bir düzenlemedir. Buna göre avukat, üzerine aldığı işi özenle ve müvekkili yararına yürütüp sonuçlandırmakla görevli olduğu gibi, müvekkilinin kendisi hakkındaki güveninin sarsılmasına neden olacak tutum ve davranışlardan da titizlikle kaçınmak zorundadır. Aksi halde avukatına güveni kalmayan müvekkilin avukatını azletmesi halinde azlin haklı olduğunun kabulü gerekir. Gerçekten de avukat, görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş, sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, müvekkilinin vekilini azli haklıdır. Avukatlık Kanununun, 174. maddesinde, “Avukatın azli halinde ücretin tamamı verilir. Şu kadar ki, avukat kusur veya ihmalinden dolayı azledilmiş ise ücretin ödenmesi gerekmez.” Hükmü mevcut olup, bu hükme göre azil işleminin haklı nedene dayandığının kanıtlanması halinde müvekkil avukata vekalet ücreti ödemekle yükümlü değildir. Avukat bu durumda ancak azil tarihi itibariyle sonuçlanıp, kesinleşen işlerden dolayı vekalet ücreti talep edebilir. Buna karşılık haksız azil halinde ise avukat, hangi aşamada olursa olsun, üstlendiği işin tüm vekalet ücretini talep etme hakkına sahiptir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa; Dava, vekalet ücreti alacağının tahsili istemine ilişkin olup, davacı ile davalı arasındaki vekalet ilişkisinin 29.08.2007 tarihli azille sona erdiği anlaşılmaktadır. Davacı avukat, azlin haksız olduğunu ileri sürerken davalı ise, davacının kendisine hakaret ederek bürosundan kovduğunu, azlin haklı olduğunu savunmuştur. O halde taraflar arasındaki öncelikli uyuşmazlık, azlin haklı olup olmadığı ile ilgili olup, bunun sonucuna göre davalının vekalet ücreti ödemekle yükümlü olup olmadığına karar verilebilecektir. Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen 12.3.2012 tarihli 2011/184 esas sayılı karar dairemizin 2.7.2012 tarihli 2012/13532 esas sayılı ilamı ile davalının tanıkları dinlenerek davalı savunmaları konusunda oluşan sonuca göre bir karar verilmesi yönünden bozulmuştur. Mahkemece dinlenen davalı tanıklarından T.. K.. olay günü davalıyı davacının bürosuna aracı ile bıraktığını, sonra arabada beklemeye başladığını, davalının davacının ofisinden çıktığında ağladığını, ofisin kapısından girdiğini bağrış çağrışları duyduğunda geri çıktığını ve davacının davalıyı kovduğunu öğrendiğini, diğer davalı K.. Y.. ise olay günü taraflar arasında masraf ödemesi konusunda uyuşmazlık çıktığını, davacının sinirlenerek ' siz avukatlığı benden iyi biliyorsanız kendi işinizi kendiniz takip edin ', 'defolun gidin, sizinle yeterince uğraştım' şeklinde davalıya yönelik sözler sarfettiğini duyduğunu açık ve net şekilde ifade etmiştir. Tanık ifadeleri birbirini doğrulamaktadır. Hal böyle olunca davacı avukatın üzerine aldıkları vekalet görevinin gereklerini tam ve sağlıklı olarak yerine getirmediği, davalıyı bürosundan kovduğu ve yukarıda anlatılan tanık ifadelerine göre davalının azilde haklı olduğunun kabulü gerekir.

Az yukarıda da değinildiği gibi, Avukatlık Kanununun, 174. maddesinde, “Avukatın azli halinde ücretin tamamı verilir. Şu kadar ki, avukat kusur veya ihmalinden dolayı azledilmiş ise ücretin ödenmesi gerekmez.” hükmü mevcut olduğundan bu hükme göre azil işleminin haklı nedene dayandığının kanıtlanması halinde müvekkil, avukata vekalet ücreti ödemekle yükümlü değildir. Dairemizin kökleşmiş içtihatlarına göre haklı azil halinde ancak azil tarihi itibariyle sonuçlanıp, kesinleşen işlerden dolayı vekalet ücreti talep edilebilir. Bu itibarla somut olayda, sonuçlanıp kesinleşen iş bulunmadığından mahkemece açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11468, Karar No: 2012/13643, Tarih: 18.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/11468 E.  ,  2012/13643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, İ.K.K.’nun 121.maddesi uyarınca alacaklı tarafından açılan üç adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece taşınmazların satılarak ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İ.İ.K.nun 121.maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir. İcra hakiminden yetki belgesi almadan doğrudan doğruya veya yetkisi olmayan İcra Müdürünün verdiği yetki belgesine dayanılarak dava açılması halinde dava hemen reddedilmeyip, icra hakiminden yetki belgesi almak üzere önel verilmelidir.

Bu şekilde açılacak davada borçlu ortak dahil tüm ortakların davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Borçlu ortağın alacaklısı tarafından açılan davada birden fazla taşınmaz dava konusu edilmiş ise icra takibine konu borç miktarına göre dava tarihi itibariyle taşınmazlardan borçlu ortağın payına düşecek değerin tespit edilerek borca yetecek miktarda taşınmazın ortaklığının giderilmesine karar verilmesi, fazlaya ilişkin istemin reddedilmesi gerekir.

Olayımızda; davacı icra müdürlüğünden aldığı yetki belgesine dayanmıştır. 14.4.1943 gün ve 15/48 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre yetki belgesinin İcra Mahkemesinden alınması zorunludur. Bu nedenle Dairemizce daha önce “...İcra Memurunun verdiği belgeye dayanılarak dava açılması doğru olmadığından mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda alacaklı vekiline süre verilerek icra mahkemesinden alacağı yetki belgesinin dosyaya ibrazından sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekir...” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş,davacı vekili tarafından Dairemizin bozma ilamından sonra dosya arasına 16.9.2009 tarihli Malatya 2.İcra Mahkemesinden alınmış yetki belgesi ibraz edilmiş ise de,incelendiğinde “dava konusu tüm taşınmazlar yönünden değil,sadece 146 ada 117 parseldeki 9 nolu bağımsız bölüm” yönünden yetki verildiği görülmüştür. Bu yetki belgesi yeterli değildir. Bu nedenle Mahkemece davacı tarafa dava konusu tüm taşınmazlarla ilgili olarak icra mahkemesinden alınmış yetki belgesi ibrazı için süre verilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, satışına karar verilen 43 ada 7 parseldeki 1 nolu bağımsız bölüme ait tapu kaydında borçlu ...'ın müstakil payının bulunduğu anlaşılmış olup,bu payın müstakilen haczi ve satışı mümkün olduğundan bu taşınmaz ile ilgili alacaklı tarafından ortaklığın giderilmesi davası açılamaz. Mahkemece bu husus üzerinde durulmadan bu parsel sayılı taşınmazın da satışına karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de,146 ada 117 parselde birden fazla 9 nolu bağımsız bölüm bulunduğu anlaşılmış olup, bu bağımsız bölümlerden hangisinin satışına karar verildiğinin açıkça (blok no ve katı da gösterilerek) yazılmaması hatalı olmuştur.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5962, Karar No: 2011/7344, Tarih: 06.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5962 E.  ,  2011/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununun 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, Boruktolu köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacının isteminin dayanağını 442 Sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen ek 13. madde teşkil etmektedir. Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, ve İsteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Mahkemece yapılan araştırma sonucunda davacının kanunun ve yönetmeliğin aradığı şartları taşıdığı anlaşılmaktadır. Ancak bilirkişi raporunda

köy yerleşim alanı taslağında 144 ada 1 parsel olan taşınmazın tapuya 182 ada 1 parsel olarak tescil edildiği belirtilmiş olmasına rağmen mahkemece 144 ada 1 parsele ilişkin hüküm kurulması bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasına 1. paragrafında yazılı “144 ada 1 parsel” şeklindeki rakam ve sözcükleri hükümden çıkarılarak yerine “182 ada 1 parsel” şeklindeki rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 06.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9433, Karar No: 2017/12123, Tarih: 26.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/9433 E.  ,  2017/12123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şirketler hukukundan kaynaklanan tapi iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı şirket vekili, davacı şirketin 15.08.1989 tarihinde kurulduğunu ve ticaret siciline kaydedildiğini, şirket ana sözleşmesinin şirket sermayesini belirleyen 6.ncı maddesine göre ... Merkez ... Köyü 1558 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın ... paşının ...'a, 646/2288 payının ise ... adına kayıtlı olduğunu, hisselerin tamamının ortaklar tarafından şirkete sermaye olarak konulduğunu, tapu sicil müdürlüğünden tescil işlemleri için başvurulduğunda davalı ...'ın şirkete sermaye olarak koyduğu taşınmaz hissesini kızı ...'a satış yoluyla devrettiğinin ortaya çıktığını, devrin tamamen kötü niyetli olduğunu, davalı ...'a ait iken satış yolu ile elden çıkarılıp diğer davalı adına tescil edilen 646/2288 paya ait tapu kaydının iptali ile davacı şirket adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin babasının ekonomik ihtiyaçları için taşınmazı satmak istemesi üzerine satın aldığını, davanın süresinde açılmadığını haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının davayı açmakta hukuki yararı olmadığını, müvekkilinin davacı şirkete sermaye koyma borcunu yerine getirdiğini aksi halde hisse senedi çıkarılmayacağını belirtmiştir.

Mahkemece, davada öncelikle çözülmesi gereken sorunun davalı ...'ın şirketin kuruluşu sırasında koyduğu ayni sermaye borcunu nakti olarak ödeyip ödemediği noktasında toplandığı, davanın her ne kadar tapu iptali ve tescil davası olarak açılmış ise de davalının sermaye borcunun ödenmesine

yönelik olduğu, Anonim ortaklıklarda paydaşlardan ödenmemiş sermaye taahhütlerinin istenmesi ve sonuçları TTK.da emredici kurallarla düzenlenmiş olup bu davalar mutlak ticari davalardan olduğundan, davaya Ticaret Mahkemesince bakılması gerektiği, ...'de müstakil Ticaret Mahkemesi mevcut olduğundan bahisle mahkememizin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve somut olayın davalı ...'un davacı anonim şirkete ayni sermaye koyma borcunu ifa edip etmediği dolayıs ile şirketler hukukuna ilişkin bulunmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 7,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 26.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5785, Karar No: 2010/6606, Tarih: 07.06.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/5785 E.  ,  2010/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.12.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne dair verilen 18.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... vd. Vekili ile feri müdahil vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise tazminat istemlerine ilişkindir.

Davalı yüklenici ... yargılama aşamasında davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Davalı arsa sahipleri çekişme konusu bağımsız bölüm mülkiyetinin yüklenici tarafından açılan dava sonucu onun adına tescil edildiğini, kendilerine husumet düşmeyeceğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davaya davalı yüklenici yanında müdahil olan ... yükleniciden alacaklı olduğunu, yapılan temlik işlemlerinin muvazaalı olması nedeni ile davanın reddi gerekeceğini ileri sürmüştür.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri ..., ... ve ... ile mahkemenin fer’i müdahilin temyiz isteminin reddine karar vermesi üzerine, fer’i müdahil ... temyiz etmiştir.

1-... davada yüklenici ... yanında, fer’i müdahildir.(HUMK m.53-58). Bundan dolayı yargılama sonunda fer’i müdahil aleyhine bir karar kurulamaz. Fer’i müdahilin de temyizi ancak yararına müdahale talep ettiği tarafın temyizi halinde olanaklıdır. Başka bir ifade ile fer’i

müdahilin tek başına hükmü temyiz olanağı yoktur. Açıklanan nedenle fer’i müdahil ...’in temyiz isteminin reddine dair mahkeme kararında yasaya aykırılık bulunmadığından mahkemenin 26.02.2010 tarihli ek kararının onanmasına,

2-Davalı arsa sahiplerinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı 10.06.2002 tarihli adi yazılı temlik sözleşmesine dayanarak eldeki davayı 14.12.2006 tarihinde açmıştır. Dosyadaki bilgilerden yüklenicinin 26.04.2004 tarihinde açtığı dava sonucu çekişme konusu 10 numaralı bağımsız bölümün 05.12.2006 tarihinde yüklenici adına tescil edildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek onandığı anlaşılmaktadır. Bu davada davalı arsa sahipleri mülkiyetin mahkeme hükmü ile 05.12.2006 tarihinde yükleniciye geçtiğini, 14.12.2006 tarihinde açılan dava sebebi ile kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur. Gerçekten, kesinleşen yargı kararı ile mülkiyet arsa sahipleri elinden çıktığından eldeki davanın konusu kalmamıştır. Davalı arsa sahiplerinin savunmalarına göre de arsa sahipleri davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden onların yüklenici ile birlikte yargılama giderleri ile sorumlu tutulması doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle arsa sahipleri yararına bozulmalıdır.

Karar açıklanan nedenle arsa sahipleri yararına bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle müdahil ...’in bütün temyiz itirazlarının reddi ile mahkemenin 26.02.2010 tarihli ek kararının onanmasına, hükmün 2.bent uyarınca arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının müdahil ...’e yükletilmesine, peşin yatırılan harcın davalı arsa sahiplerine iadesine, 07.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5435, Karar No: 2013/11841, Tarih: 24.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5435 E.  ,  2013/11841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 1989-2008 tarihleri arasında davalıya ait yurt içi ve yurt dışındaki iş yerlerinde çelik montaj işçisi olarak çalıştığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 1998 yılı sonrası çalışmaların farklı bir tüzel kişilik olan ... Limited Şirketi'nde geçtiğini, sorumluluklarının bulunmadığını, kendi dönemine ilişkin tüm alacakların ödendiği, ibraname alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda; davacı ibranamelerin geçersiz olduğunu iddia etmiş, davalı ise gerek yargılama aşamasında ve gerekse temyiz aşamalarında yapılan ödemeler ve ibranamelerin dikkate alınmadığını, tasfiye edilen dönemlerin hesaba dahil edildiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunmuştur.

Yukarıda açıklanan Anayasal ve yasal düzenlemeler karşısında verilen kararın tarafların iddia ve savunmalarını temyiz taleplerini karşılayacak şekilde verilmediği, yeterli gerekçe içermediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları net bir şekilde ortaya konulup, her bir ödeme evrakı ve diğer belgeler tek tek değerlendirilerek, tasfiye edilen dönemler bulunup bulunmadığı, davacının istifa ettiği dönemler bulunup bulunmadığı, hangi belgenin hangi sebeple, hangi deliller nedeniyle üstün tutulduğu karar gerekçesinde açıklanarak sonuca gidilmesi gerekirken gerekçesiz bir şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.