muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3342, Karar No: 2013/2764, Tarih: 18.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3342 E.  ,  2013/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/09/2011 tarih ve 2010/1064-2011/712 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalının ... 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nde çek zayii davası açtığını, 30...2008 tarihinde çek bankaya ibraz edildiğinde bu davadan haberdar olunarak ödeme yasağının kaldırılmasının talep edildiğini, mahkemenin müracaat üzerine hüküm vermeye yer olmadığına dair karar verdiğini, davalı tarafça bu kez ... ....Asliye Ticaret Mahkemesi nezdinde istirdat davası açıldığını ve bu davanın da reddedildiğini, bu kez 27.11.2008 tarihinde ... ....Asliye Hukuk Mahkemesi’nde dava açıldığını ancak davalının bir gün sonra mükerrer olarak ...'daki davayı açtığını, davalının ...'daki zayi davasına müdahil olduklarını ve aleyhlerine çek istirdat davası açtığını gizlediğini, davalının kötü niyetli olarak aleyhlerine karar çıkartmasının hukuken geçerli olmadığını belirterek Kahramanmaraş ....Asliye Hukuk Mahkemesince çeklere ilişkin verilen zayi kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ilgili çekler hakkında iptal kararı verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını zira ....11.2008 tarihinde müvekkilinin elindeki çantada bulunan çeklerin çalındığını, bu yönde ... Emniyet Müdürlüğü'ne müracaatının da olduğunu, davacı tarafın açtığı bu davada müvekkilinin hasım gösterilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ... ....Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan çek iptali davasının görüldüğü sırada mevcut çeklerin kayıp olmayıp TNA Mensucat şirketinin elinde olduğunun davalı ... tarafından bilinmekte olduğu, dava hasımsız olup TNA şirketinin haberdar edilmediği, bu nedenle ... ....Asliye Hukuk Mahkemesi'nde hasımsız açılan çek iptali davasında verilen işbu davaya konu çeklerin zayi olduğu şeklindeki kararın davacı şirketi bağlamayacağı ve davacı şirketin bu yönüyle davada ve talepte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2882, Karar No: 2010/9778, Tarih: 03.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/2882 E.  ,  2010/9778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında, suça konu yerin Hazine adına orman vasfıyla tapuya kayıtlı 102 ada 1 nolu parsel içinde kaldığının; memleket haritasında yeşil renkli alanda, amenejman haritasında ÇbKn meşceresi içinde kalıp orman sayılan yerlerden olduğunun, açmanın 40-45 yıl önce yapılıp o günden bu yana işgal ve faydalanmanın devam ettiğinin, halen yazın evde oturulup sahadaki fındıkların bakımlı olduğunun, gübrelenip yabani otlarının temizlendiğinin, yerin terkedilmediği kanaatine varıldığının

Mal Müdürlüğünün 13.6.2006 tarihli yazısında, sanığa 1.1.1991 - 30.10.1995 tarihleri arasında ilgili taşınmazın 2000 m2 sini işgalinden dolayı ecrimisil tahakkuk ettirilerek ödediğinin; yerin orman olması nedeniyle Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğünün 29.1.2001 tarihli yazısıyla Orman Bakanlığı'na tahsis edilerek orman olması nedeniyle diğer yıllar için ecrimisil alınmadığının bildirilmesine; sanığın da savunmasında suça konu yerin babasından kalıp bildi bileli fındık bahçesi olarak kullandığını, her sene orman vasfı kazanmasın diye bakımını yaptırmaya devam ettiğini beyan etmesine; ecrimisilin kira bedeli olmayıp haksız kullanımdan dolayı kullanımdan sonra süregelen işgal sebebiyle alınan bir ücret olup fuzuli işgalle ilgili bulunmasına; dosyadaki TSM yazısı ve tapulama tutanaklarından dava konusu yerin ilk tesisinin tapulama olduğu ve 13.10.1952 tarihinde orman vasfıyla 495 nolu parsel olarak hazine adına tesbit yapıldığının da anlaşılmasına göre sanığın eyleminin sübut bulduğunun gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 3.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13423, Karar No: 2013/17595, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13423 E.  ,  2013/17595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, domates ve taze fasülyenin sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5917, Karar No: 2016/20498, Tarih: 21.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5917 E.  ,  2016/20498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde satış danışmanı olarak çalışırken yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacıya tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma, ve genel tatil ücreti alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Somut uyuşmazlıkta işverence sunulan bir kısım imzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti tahakkuku bulunmakta olup bordro bedelinin davacıya ödendiği anlaşılmıştır. Ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığı yazılı delille ispatlanmadığı için bu dönemlerin hesaplamada dışlanması yerine tahakkukların mahsubu yoluna gidilmesi isabetsizdir.

3- Fazla çalışma hesabında davacının izinli olduğu günler ile tatil günlerinin dışlanmaması hatalıdır.

4- Davacı taraf fazla çalışma alacağının ispatında tanık beyanına dayanmış olup kural olarak tanık kendi çalıştığı sürede işyerindeki çalışma düzenini bileceğinden işe giriş ve çıkış tarihi dikkate alınarak beyanına itibar edilmelidir. Mahkemece bu hususun gözden kaçırılması hatalıdır.

5- Davacı dava dilekçesinde sezon başlarında haftada 2 gün günde 12 saat, diğer zamanlarda ise haftada 3 gün günde 12 saat süreyle çalıştığını açıklamıştır. Bu beyanın bağlayıcılığı göz ardı edilip sezon ayrımı yapılmadan haftada 3 gün boyunca günde 12 saat süreyle çalışma kabulü de isabetsizdir.

5- Davacı dava dilekçesinde sezon başlarında haftada 2 gün günde 12 saat, diğer zamanlarda ise haftada 3 gün günde 12 saat süreyle çalıştığını açıklamıştır. Bu beyanın bağlayıcılığı göz ardı edilip sezon ayrımı yapılmadan haftada 3 gün boyunca günde 12 saat süreyle çalışma kabulü de isabetsizdir.

6- Davacının satış danışmanı olarak çalışıp prim ödemesi aldığı anlaşılmakla fazla çalışma ücretinin sadece yüzde elli zamlı kısmının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12286, Karar No: 2024/4018, Tarih: 01.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12286 E.  ,  2024/4018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/950 Esas, 2023/1745 Karar

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçadağ Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/144 Esas, 2022/104 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi ile resen nazara alınan sebepler yönünden, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... Mahallesi 115 ada 7 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluşan 115 ada 36 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın idare adına tescil edilmiş olduğundan tescil yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın idare adına tescil edilmiş olduğundan tescil yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bedel yönünden yerinde olmadığını, İlk Derece Mahkemesince daha önce yatırılan 46.925,00 TL ile son kararda tespit edilen bedel olan 40.679,05 TL arasındaki fark bedel olan 6.245,95 TL fazla depo edilen bedelin davacılardan alınıp idareye verilmesine ilişkin hüküm kurmamasının hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda taşınmazın bedelinin fahiş hesaplandığını ve resmi birim fiyatlarına aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların kamulaştırma bedeli hesaplanırken değerlendirme tarihi olarak dava tarihinin baz alınması, dava konusu edilen muhdesatlardan yapılar ile ilgili bedel hesaplanırken Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının 2016 Yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkında Tebliğ fiyatlarından faydalanılması, yapılar için niteliklerine ve yaşlarına uygun görülen yıpranma oranlarının uygulanması doğru olup dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlara usulünce değer biçilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediği; ancak ilk karar ile ödenmesine karar verilen bedelin, mahkemenin ikinci kararı ile belirlenen bedelden fazla olduğu, buna rağmen idarece fazla ödenen bedelin idareye iadesi yönünde bir hüküm kurulmadığı belirtilerek davacı idare vekili istinaf başvurusunun esastan reddi ile resen nazara alınan sebepler yönünden İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalılara ödenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11118, Karar No: 2018/3923, Tarih: 29.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/11118 E.  ,  2018/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait olan ... marka aracı 22.1.2013 tarihli noter satış sözleşmesi ile 34.500,00 TL bedelle satın aldığını, satış esnasında aracın herhangi bir hasarı olmadığı beyan edilmiş olmasına rağmen satıştan sonra yapılan harici araştırmalar sonucunda araçta 14.890,00 TL hasar kaydı olduğunu öğrendiğini, mevcut hasar kaydı nedeniyle aracı dava dışı üçüncü kişiye 22.000,00 TL’na satması sonucu zarara uğradığını, davalının satış esnasında ağır kusurlu olarak hareket ettiğini ve ayıbı gizlediğini ileri sürerek 12.500,00 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımının dolduğunu ileri sürmüş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, zamanaşımının dolduğunu ileri sürmüş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı 22.1.2013 tarihinde ... 43. Noterliğince düzenlenen araç satış sözleşmesi ile davalıdan satın aldığı aracın sonradan yaptığı araştırmada hasar kaydı olduğunu öğrendiğini, satın aldığında bu durumun kendisinden gizlendiğini ve dava dışı üçüncü kişiye aldığı bedelin altında bir bedelle sattığını ileri sürerek uğradığı zararın tazmini amacıyla eldeki davayı açmış, davalı zamanaşımı dolduğunu ileri sürmüş ve araçtaki hasar kaydının satış esnasında kendisi tarafından da bilinmediğini kendisinden önceki malikler döneminde aracın hasar kaydının oluştuğunu beyan eden savunma yaparak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, HMK.’nun 138.maddesi gereğince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu davanın açıldığı tarih itibarıyle aracın davalı tarafından davacıya devredildiği tarihten itibaren TBK.’nun 231. maddesinde düzenlenen 2 yıllık süre dolduğundan zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, satıma konu aracın pert olmasına karşın bu hususun davalının ağır kusuru sonucu kendisinden gizlenerek satın aldığını, ancak ayıbın daha sonra ortaya çıktığını ileri sürmüştür. TBK.’nun 231 maddesinde;’’(1) Satıcı daha uzun bir süre için üstlenmiş olmadıkça, satılanın ayıbından doğan sorumluluğa ilişkin her türlü dava, satılandaki ayıp daha sonra ortaya çıksa bile, satılanın alıcıya devrinden başlayarak iki yıl geçmekle zamanaşımına uğrar. Alıcının satılanın kendisine devrinden başlayarak iki yıl içinde bildirdiği ayıptan doğan def’i hakkı, bu sürenin geçmiş olmasıyla ortadan kalkmaz. (2) Satıcı, satılanı ayıplı olarak devretmekte ağır kusurlu ise, iki yıllık zamanaşımı süresinden yararlanamaz.’’ düzenlemesine yer verilmiştir. Bu düzenleme gereğince davalı satıcı satılanın ayıplı olarak devredilmesinde ağır kusurlu ise iki yıllık zamanaşımından yararlanamaz. Mahkemece, aracın davacıya devredilmesinde davalının ağır kusurlu olup olmadığı hususunda herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmiştir. O halde mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda davalının aracı devir esnasında ağır kusurlu olup olmadığı hususunda bir değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.