muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32268, Karar No: 2017/11675, Tarih: 28.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/32268 E.  ,  2017/11675 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C. Sağlık Bakanlığı vekili avukat ... ile 1- ... Grup Temz. Hiz. Tur. İnş. Bilg. Yazılım Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti., 2- ... Hayvan Ürün Gıda Mad. Tük. Zirai Ve Orman Ürün Med. Tem. ... Özel Güv. Taş. ... İth. İhr. Tic. Turizm San. Ltd. Şti. vekili avukat ..., 3- ... Temizlik Hizmetleri San. Nak. Hayv. Ve Tic. Ltd. Şti., 4-.... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09/04/2015 gün ve 2013/236-2015/230 sayılı hükmün taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen; dosyada mevcut olmayan, dava dışı işçi ...’ın çalıştığı döneme ait davacı ile davalılar ... Grup Temz. Hiz. Tur İnş. Bilg. Yazılım Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti., ... Temizlik Hizmetleri San. Nak. Hayv. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki hizmet sözleşmesinin eki olan genel şartnamenin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4357, Karar No: 2025/314, Tarih: 09.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/4357 E.  ,  2025/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/115 Esas, 2024/3 Karar

DAVA TARİHİ : 28.01.2019

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/32 Esas, 2021/403 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;... ili, ..., ...Mahallesi 509, 511, 608, 636, 680 parseller ile ... 1752 parsel sayılı taşınmazlara kamulaştırma yapılmaksızın fiilen el atıldığını belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; kamulaştırmasız el atma şartlarının oluşmadığını, davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne ve el atma tazminatının tespiti ile davalı idareden tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırmasız el atma şartlarının oluşmadığını, davaya konu taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, bu nedenle husumetin Hazineye yöneltilmesi gerektiğini, taşınmazlara sürekli ve kalıcı el atıldığının tespit edilemediğini, bedelin fahiş olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırmasız el atma şartlarının oluşmadığını, davaya konu taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, bu nedenle husumetin Hazineye yöneltilmesi gerektiğini, taşınmazlara sürekli ve kalıcı el atıldığının tespit edilemediğini, bedelin fahiş olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu arazi niteliğindeki taşınmazlara olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan %4 kapitalizasyon faiz oranının taşınmazın nitelik ve konumuna uygun düştüğü; ancak dava konusu taşınmaza 1969 yılında sedde inşa edildiği anlaşıldığından el atma tarihinin 04.11.1983 öncesi olması sebebiyle vekâlet ücretinin maktu şekilde takdir edilmesi gerektiği belirtilerek davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

4. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Her ne kadar davacı tarafça dava konusu taşınmazların Çınarcık Barajı Kuvvet Tüneli yapımı nedeniyle su seviyesinin yükselmesi suretiyle su altında kaldığını, taşınmazlarda tarım yapılmasının mümkün olmadığını belirterek el atma bedelinin davalı idareden tahsili isteminde bulunulmuşsa da yapılan incelemede; 1752, 509 ve 511 parsel sayılı taşınmazların beyanlar hanesine 11.08.2021 tarihli ve 17895 yevmiye numaralı işlem ile 608, 636 ve 680 parsel sayılı taşınmazların beyanlar hanesine 31.01.2019 tarihli ve 1508 yevmiye numaralı işlem ile "Taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmaktadır." şeklinde şerh konulduğu ve taşınmazların tamamının onaylı kıyı kenar çizgisinin su olan bölümünde kaldığı anlaşılmaktır.

4. 6100 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi gereğince hâkim Türk Hukukunu resen uygulamak zorundadır. Bir uyuşmazlıkta maddi vakıaları belirtme ve açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hâkime aittir. Husumet ehliyeti ise mahkemece yargılamanın her aşamasında resen nazara alınması gereken dava şartlarından olup somut uyuşmazlık, mülkiyeti davacıya ait taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olduğundan davanın açıklanan niteliğine göre; davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi nedeniyle kararın bozulması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2783, Karar No: 2019/342, Tarih: 15.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/2783 E.  ,  2019/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

.K.. A R A R

Davacılar vekili, vekil edenleri ile davalının kardeş olduklarını, dava konusu taşınmazların taraflara ortak murislerinden intikal ettiğini, ayrıca sadece vekil edenlerine ait taşınmazlar da olduğunu, davalının bahse konu tüm taşınmazları ekip biçtiğini ve vekil edenlerine pay vermediğini, davalı kira ödemediği için noter aracılığı ile ihtarname çekerek günün rayici üzerinden ecrimisil ödemesini istediklerini ancak sonuç alamadıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.670,00 TL’nin en yüksek banka faizi ile davalıdan alınıp vekil edenlerine ödenmesine karar verilmesini istemiş, 27/03/2013 havale tarihli dilekçesi ile, davasını 309.048,00 TL üzerinden ıslah etmiştir.

Davalı, yetkisizlik itirazı olduğunu, dava konusu taşınmazların tarafından kullanılmadığını, davacılara düşen hisseleri murisleri öldüğünden beri ayırdığını fakat davacıların gelip kullanmadıklarını, davacı ...'nun maliki olduğu 640 parsel sayılı taşınmaz için davacıya kira bedelini ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenen tanık beyanları, alınan bilirkişi raporları, ek rapor ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacıların da payları olan taşınmazları sadece kendisinin kullandığı gerekçesi ile davacılar vekilinin ıslah edilmiş davasının kısmen kabulü ile 35.238,525 TL nin dava tarihi olan 22/10/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ... na ödenmesine , 21.047,045 TL nin dava tarihi olan 22/10/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ye ödenmesine fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, davaya konu edilen ve ecrimisile hükmedilen 49 parça taşınmazın tarla ve çayır nitelikleri ile davacılar, davalı ve dava dışı malikler adına paylı mülkiyet hükümlerine göre tapuda kayıtlı olduğu, bir kısım taşınmazlarda sadece davacıların malik olduğu, bir kısım taşınmazlarda ise tarafların malik olmadıkları, mahkemece 25/05/2012 ve 20/09/2013 tarihlerinde fen ve ... bilirkişisi ile keşif yapıldığı, 20/09/2013 tarihli yapılan keşif sonrası alınan ... bilirkişi raporuna göre, davalının yer göstermesi ile dava konusu taşınmazların bir kısmının çayır durumunda olduğu, bazılarının fiiili kullanımda olmadığı,bazılarının ise tarla durumunda olduğunun tespit edildiği, bölge koşullarına göre taşınmazlarda genel olarak buğday ve ayçiçeği tarımı münavebesi yapıldığı, bu taşınmazlara ilişkin ecrimisil değerleri hesaplanırken bu ürünlerin münavebelerine göre hesaplama yapıldığı, çayır otu olarak biçilen taşınmazlarda ise ecrimisil hesabının çayır otu olarak hesaplandığı, mahkemece bilirkişi incelemesi sonucu yapılan hesaplamalara göre davalı aleyhine ecrimisile hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı veya kullanabileceği bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, ... yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 ... sayılı kararı).

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 ... sayılı kararı).

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, mahkemece davacı ve davalı tanıkları duruşmada dinlenerek davalının dava konusu taşınmazlarda ki kullanımı tespit edilmiş ise de, dava konusu taşınmazlarda yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca davalının dava konusu taşınmazları kullanımı konusundaki tanık beyanları hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir. 08/07/2011 tarihli celse de dinlenen davacı tanığı Nurettin Arda beyanında, tüm taşınmazları davalının kullandığını belirtmiş, devam eden ifadesinde, sadece...Köyündeki taşınmazları bildiğini, Nakkaş Köyündekileri bilmediğini,...Köyündeki hangi parselleri davalının kullandığını bilmediğini, davalının dayısının çocukları ve ağabeyisinin de kullandığını belirtmiş, yine aynı celse dinlenen davacı tanığı ... da, dava konusu taşınmazların bir kısmının boş olduğunu ve parsel numalarını bilmediğini beyan etmiştir. 25/11/2011 tarihli celse de dinlenen davalı tanıkları da taşınmazlarda kullanılmayan yerler olduğunu beyan etmişlerdir. Tüm bu açıklamalar ışığında, dava konusu taşınmazların sayısının ve dava dışı pay maliklerinin fazla olması nedeni ile taşınmaz başında dinlenmeyen tanık beyanlarının davalının kullanımı konusunda hüküm kurmaya yeterli olduğunı söylebilme olanağı yoktur.

O halde, mahkemece yapılacak iş, yerinde yeniden keşif yapılarak taraf tanıklarının HMK'nin 259 ve 290/2. maddeleri gereğince keşif yerinde dinlenmelerinin sağlanması, az yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen ilkeler ışığında, dava konusu taşınmazların kim tarafından, tamamının mı yoksa bir bölümünün mü, ne miktarda ve hangi amaçla kullandığı, dava konusu taşınmazlardan hangilerini davacıların kullandığı ya da kullanabileceği bir yer olup olmadığı hususlarının taraf tanıklarından ayrıntılı olarak sorulması, taraf tanıklarının beyanları arasında çelişki bulunduğunda 6100 sayılı HMK'nin 261/1 maddesi uyarınca çelişkinin yüzleştirmek suretiyle giderilmeye çalışılması, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilememesi durumunda hangi taraf tanığının beyanının üstün tutulduğunun karar gerekçesinde gösterilmesi, davalının mahkemeye sunmuş olduğu 30/05/2012 havale tarihli dava konusu taşınmazların kullanımına ilişkin beyanlarını içeren dilekçesinin de gözönünde bulundurulması, bundan sonra tüm taraf tanık beyanlarının birlikte tartışılıp değerlendirilmesi, yine yukarıda belirtilen ilkeler ışığında, buğday ve ayçiçeği ekimi yapılan ve tarafların malik olduğu taşınmazlarda intifadan men şartının aranması gerektiği, son olarak da, mahkemece hüküm kurulurken, HMK’nin 297.ve devamı maddeleri gereğince, dava konusu taşınmazlara ilişkin hesaplanan ecrimisil bedellerinin her birinin başladığı dönem sonunun hüküm fıkrasında gösterilerek infaza elverişli bir karar verilmesi olmalıdır.

Tüm bu husular düşünülmeden eksik araştırma ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6013, Karar No: 2013/410, Tarih: 25.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6013 E.  ,  2013/410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacıların açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı şirketler vekilince duruşmalı, müdahiller ...TAO. vekili ile ... A.Ş. vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, birbirlerinin ortağı olmaları nedeniyle aralarında organik bağ bulunan müvekkili şirketlerin, aynı sektörde faaliyet gösteren büyük yabancı sermayeli hipermarketlerle rekabet etmek zorunda kaldıklarını, 2008 yılında ortaya çıkan küresel ekonomik krizden etkilendiklerini ve kullandıkları banka kredilerini ödemekte zorlandıklarını, cirolarda % 40 oranında azalmaların yaşandığını ve her üç şirketin de borca batık hale geldiklerini, iyileştirme projelerinin disiplin içinde uygulanması halinde, alınan tasarruf tedbirleri ile borca batıklıktan kurtulabileceklerini ileri sürerek her üç şirketin iflasının ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları, bozma kararı ile tüm dosya kapsamına göre, 28.2.2009 tarihi itibariyle davacı şirketlerden .. AŞ’nin 5.367.545,- TL, ... AŞ’nin 22.019.632,- TL, ... AŞ’nin 5.108.443,- TL menfi özvarlığa sahip oldukları, 21.5.2009 günü verilen ihtiyati tedbir kararı ile koruma altına giren davacı şirketlerden ,....’nin rapor tarihine kadar olumlu bir gelişme göstermediği hatta borca batıklığının derinleştiği gerekçesiyle bu şirketin iflasına, ...AŞ’nin mali ve ticari bünyesinde önemli bir iyileşme sağlandığının söylenemeyeceği ve ... AŞ’nin de mali sorunlarının tam olarak ıslahının gerçekleşmediği, ancak büyük alacaklılarla borçların yapılandırılması konusunda anlaşmalar yapıldığını ve bu durumun borca batıklıktan kurtulma bakımından imkan sağladığı gerekçesiyle bu iki şirketin iflasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı şirketler vekili ile müdahiller .. TAO. vekili, ... Bankası AŞ. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, özellikle davacılardan ... Tekel ve Gıda Ürünleri Toptan Satıcılar Birliği San. Tic. A.Ş.’nin iflası konusunda delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı şirketler vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Müdahiller vekillerinin temyiz itirazlarına gelince;