muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10383, Karar No: 2023/5800, Tarih: 30.11.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı kadının boşanma davasında, sadakatsiz olduğunun kabul edildiğini ve tam kusurlu bulunduğunu, 4721 sayılı Kanun'un 236 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında göz önünde bulundurularak karar verilmesi gerektiğini, taşınmazlara ilişkin bilirkişi raporlarında yer alan değerlendirmeleri kabul etmediklerini, 2020 yılından 2022 yılına nedeni açıklanmayan fahiş bir artış yapıldığını, aracın ise başka birine satıldığını, ara sıra müvekkili tarafından kullanıldığını, dava konusu edilen meskenin boşanma davası açıldığı tarihten sonra edinildiğini, edinilmiş mallara katılma rejimine tabi olmadığını, davanın reddi gerektiğini belirterek, hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehlerine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde öne sürdükleri sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğunu belirterek hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, katılma alacağı istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olup olmadığı, boşanma dava tarihinden sonra ferdileştirme sonucu davalı adına tescil edilen taşınmaz yönünden katılma alacağı bulunup bulunmadığı, davacı kadın yönünden 4721 sayılı Kanun'un 236 ncı maddesinin ikinci maddesinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı, davacı kadının katılma alacağının hesaplanması noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 179 uncu maddesi, 202 nci maddesi, 219 uncu maddesi, 220 nci maddesi, 222 nci maddesi, 225 inci maddesinin ikinci fıkrası, 226 ncı maddesi, 227 nci maddesi, 229 uncu maddesi, 230 uncu maddesi, 231 inci maddesi, 235 inci maddesinin birinci fıkrası, 236 ıncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12713, Karar No: 2019/12032, Tarih: 19.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/12713 E.  ,  2019/12032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, Görevi kötüye kullanma, Kamu görevlisinin suçu bildirmemesi

Hüküm : 1- 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan tüm sanıklar hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/a, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 51, 51/3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2- Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 257/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık, görevi kötüye kullanma ve kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçlarından sanıklar hakkında tesis edilen hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., katılanlar vekilleri ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafinin duruşmalı inceleme istemlerinin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilmek ve katılan ... Rektörlüğü vekilince ibraz olunan 02/04/2014 tarihli temyiz dilekçesi içeriğine göre, sanıkların 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler ile sınırlı olarak temyiz isteminde bulunulduğu kabul edilmek suretiyle yapılan incelemede;

1- Katılan Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin, görevi kötüye kullanma ve kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında tesis edilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

“Mağdur” kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında, “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65-69, 22/10/2002 gün ve 234-366, 04/07/2006 gün ve 127-180, 03/05/2011 gün ve 155-80, 21/02/2012 gün ve 279-55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında, “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41-54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edildiği anlaşılmakla;

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar gördüğünden davaya katılmasına karar verilen Kültür ve Turizm Bakanlığının, görevi kötüye kullanma ve kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçları yönünden sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında tesis edilen hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmaması karşısında, katılan Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin, belirtilen kapsamdaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın bir nedene dayanmayan; sanık ... müdafinin, yüklenen suçun zamanaşımına uğradığına, iddianame olmadan davanın görülmesinin kanuna aykırı olduğuna; sanıklar ... ve ... müdafinin, bir kısmı iddianamesiz, sadece tanık delili ile ve lehe hususlar dikkate alınmadan karar verildiğine, yüklenen suçun zamanaşımına uğradığına, sanıkların aynı suçtan iki kez yargılandıklarına; mahalli Cumhuriyet savcısının, sanıkların cezasında TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA,

3- 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin, katılanlar vekillerinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Danıştay Birinci Dairenin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki 13/04/2010 tarihli ve 2010/350 Esas, 2010/614 Karar sayılı ilamı ile, “Rektörlükçe yapılan soruşturma sonucunda verilen incelemeye konu 19/10/2009 tarih ve 2009/III sayılı kararda, şüpheliler arasında ...'in de yer aldığı, oysa adı geçenin bu dosyada yer alan eylemleri hakkında yukarıda da belirtildiği gibi daha önce soruşturma yapıldığı ve hakkında lüzum-u muhakeme kararı verilerek gereği için dosyanın Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşıldığından, 1, 3, 4, 5, 9, 10 ve 12. maddelerden verilen lüzum-u muhakeme kararı ile 2. maddeden verilen men-i muhakeme kararlarının ... yönünden bozulmasına, ilgili hakkında karar verilmesine yer olmadığına” Esas no : 2019/12713

karar verildiği, bahse konu ilamda sözü edilen Danıştay Birinci Dairenin sanık ... hakkındaki 15/11/2006 tarihli ve 2006/713 Esas, 2006/1058 Karar sayılı ilamı ile de, “Özelleştirme Yüksek Kurulu kararıyla Adnan Menderes Üniversitesine devredilen Nazilli Basma Sanayi İşletmesini ihale yoluyla kiralayan şirketin, bu işletmeye ait demirbaşları izinsiz olarak söküp hurdaya satmasında denetim görevini yerine getirmemek ve bu satıştan haberdar olmalarına rağmen ilgili üst makamları bilgilendirmemek” suçuna ilişkin ... Rektörlüğünce oluşturulan yetkili kurulun 19/06/2006 tarihli ve 2006/3 sayılı lüzum-u muhakeme kararının onanmasına, ...'in eylemine uyan TCK'nın 257 ve 279. maddeleri uyarınca yargılanmasına karar verildiği;

Her iki Danıştay ilamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçuna yönelik lüzum-u muhakeme onama kararı bulunmadığı, Danıştay Birinci Dairenin 15/11/2006 tarihli ve 2006/713 Esas, 2006/1058 Karar sayılı ilamında “suç” olarak gösterilen ve TCK'nın 257 - 279. maddeleri kapsamında değerlendirilen eylem ile 13/04/2010 tarihli ve 2010/350 Esas, 2010/614 Karar sayılı ilamında “suçları” başlığı altında açıklanan ve 2863 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilen eylemlerin birbirinden farklı olduğu, kaldı ki 15/11/2006 tarihli ve 2006/713 Esas, 2006/1058 Karar sayılı ilama konu eylem nedeniyle Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/703 Esas, 2011/113 Karar sayılı dosyasında görevi kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedildiği, anılan mahkumiyet hükmünün, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 11/06/2013 tarihli ve 2013/18371 Esas, 2013/18147 Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği anlaşılmakla; ... Rektörlüğünce oluşturulan yetkili kurulun 19/10/2009 tarihli ve 2009/III sayılı lüzum-u muhakeme kararının, Danıştay Birinci Dairenin 13/04/2010 tarihli ve 2010/350 Esas, 2010/614 Karar sayılı ilamı ile sanık ... yönünden bozulduğu, Danıştay Birinci Dairenin 15/11/2006 tarihli ve 2006/713 Esas, 2006/1058 Karar sayılı ilamının da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçuna ilişkin olmadığı, dolayısıyla, sanık ...'in 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan yargılanmasının olanaklı bulunmadığı gözetilmeksizin, adı geçen sanık hakkında anılan suçtan yargılama yapılarak mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Danıştay Birinci Dairenin 13/04/2010 tarihli ve 2010/350 Esas, 2010/614 Karar sayılı ilamı ile, sanık ...'ın “Nazilli Basma Sanayi İşletmesinin kira sözleşmesinin devrini, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca alınması gereken izin alınmadan gerçekleştirmek suretiyle 2863 sayılı Yasaya muhalefet etmek” eylemine ilişkin olarak yetkili kurulun 19/10/2009 tarihli ve 2009/III sayılı lüzum-u muhakeme kararının onanmasına karar verildiği, bu nedenle, her ne kadar 16/05/2011 tarihli iddianame ile adı geçen sanığa başka fiillerden dolayı da suç isnadında bulunulmuş ise de, sanığın sadece Danıştay Birinci Dairenin 13/04/2010 tarihli ve 2010/350 Esas, 2010/614 Karar sayılı ilamında belirtilen eylemi nedeniyle yargılanabileceği, somut olay bu çerçevede değerlendirildiğinde, 2863 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının gerçek ve tüzel kişilere kiraya verilmesi, Kültür ve Turizm Bakanlığının iznine tabi olmakla birlikte, belirtilen hükme aykırılığın, anılan kanunda suç oluşturan ve cezai yaptırım gerektiren bir eylem olarak düzenlenmediği, sanık ...'ın dava konusu fiilinin, 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesi kapsamında “görevinin gereklerine aykırı hareket etme” niteliği taşıdığı ve bu suç yönünden yargılama yapılıp mahkumiyetine karar verildiği ve kararımızın 2. nolu bendinde bu karar onanmış olup, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, Danıştay Birinci Dairenin 13/04/2010 tarihli ve 2010/350 Esas, 2010/614 Karar sayılı ilamında yer almayıp, 16/05/2011 tarihli iddianame ile sanığa isnat olunan fiillerden dolayı anılan suçtan sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

c- Danıştay Birinci Dairenin 13/04/2010 tarihli ve 2010/350 Esas, 2010/614 Karar sayılı ilamı ile, sanıklar ... ve ...'in, “Kiralanan alan dışında bulunan 35 ambar denilen bölgenin tel örgü ile ayrılan ve girişi engellenen yerin kapısının kırılması yönünde talimat vermek suretiyle görevi kötüye kullanmak ve öğrendiği suçu bildirmemek”; sanıklar ..., ... ve ...'ın, “Doğal sit olarak kentsel mobilyası ile birlikte korunmak üzere tescil edilen gıdı gıdı treni ve tren raylarının bir kısmının sökülmek suretiyle tescile esas özgün halinin bozulması, ateş tuğlalarının rayların arasına döşenmesi ve sökülen bazı rayların sonradan kaynak yapılması suretiyle tekrar takılmasına yönelik kiracı şirketin eylemlerinden haberdar olmalarına rağmen öğrendikleri suçu ilgili makamlara bildirmemek ve gerekli güvenliği sağlamamak suretiyle 2863 sayılı Yasaya muhalefet etmek, görevi kötüye kullanmak” ve “Kültür varlığı olarak tescilli olan tren istasyonundaki yedek parça deposunun boşaltılması konusunda öğrendikleri suçu ilgili makamlara bildirmemek ve gerekli güvenliği sağlamamak suretiyle 2863 sayılı Yasaya muhalefet etmek, görevi kötüye kullanmak” eylemlerine ilişkin olarak yetkili kurulun 19/10/2009 tarihli ve 2009/III sayılı lüzum-u muhakeme kararının onanmasına karar verildiği, dava konusu eylemlerden sadece “Doğal sit olarak kentsel mobilyası ile birlikte korunmak üzere tescil edilen gıdı gıdı treni ve tren raylarının bir kısmının sökülmek suretiyle tescile esas özgün halinin bozulması, ateş tuğlalarının rayların arasına döşenmesi ve sökülen bazı rayların sonradan kaynak yapılması” eyleminin 2863 sayılı Kanun bakımından suç teşkil ettiği, bununla birlikte, kiracı şirketin belirtilen eylemlerine iştirak ettiklerine dair dosya kapsamında delil bulunmayan sanıkların sorumluluklarının, 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesi uyarınca “görevinin gereklerine aykırı hareket etme” fiili çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla; unsurları itibariyle oluşmayan 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyetlerine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA,

4- 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümlerin incelenmesinde de;

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA,

4- 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümlerin incelenmesinde de;

Uyap sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde, sanık ...'in 03/07/2018 tarihinde, temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15112, Karar No: 2013/36196, Tarih: 23.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/15112 E.  ,  2013/36196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-(f) maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik işlerinde" çalışma cezasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesi ile ilgili fıkradaki ''temizlik işlerinde'' ibaresi çıkartılarak, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9535, Karar No: 2014/15732, Tarih: 14.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/9535 E.  ,  2014/15732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/10/2011

NUMARASI : 2010/854-2011/642

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ibranameye dayanmış, davacının iş akdinin ihbar öneli tanınarak ve diğer tüm hakları ödenerek feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf avukatlarınca temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanununun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanununun 21 inci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Borçlar Kanununun 31 inci maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir (Yargıtay 9.HD. 26.10.2010 gün, 2009/27121 E, 2010/30468 K). Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir (Yargıtay 9.HD. 4.11.2010 gün 2008/37372 E, 2010/31566 K).

İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir (Yargıtay 9.HD. 4.11.2010 gün 2008/37372 E, 2010/31566 K).

Somut olayda; savunmayla çelişmeyen ve irade fesadı altında düzenlendiği kanıtlanamayan ibraname uyarınca fazla mesai ve genel tatil ücretlerine ilişkin taleplerin reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeple hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12809, Karar No: 2021/4536, Tarih: 23.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/12809 E.  ,  2021/4536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçirilen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan TAPDK vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

20/07/2013 günü sanık ...'nın işlettiği, Sardunya Beach isimli iş yerinde Vergi Dairesi Başkanlığınca yapılan denetimde açık mutfak bölümündeki buzdolabı ve teşhir yerinde 16 şişe büyük boy viski, rom, tekila, votka, şarap cinsi içkinin ele geçirildiği olayda, sanığın aşamalardaki savunmasında içkilerin kardeşi ve müşterilerine ait olup bu kişilerin içmek için bulundurduğu yönündeki suçtan kurtulmaya yönelik beyanı ve içkilerin iş yerinde ve teşhirde yakalanması karşısında, sanığın ticari amaçla bandrolsüz içki bulundurduğunun kabulü ile mahkumiyeti gerekirken, beyanına itibarla yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.