muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4158, Karar No: 2024/15141, Tarih: 10.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/4158 E.  ,  2024/15141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/737 E., 2024/98 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A)Sanık ... Hakkında 2010, 2011 ve 2012, Sanık ... Hakkında 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Düşme Hükümlerine Yönelik Temyiz Yönünden

Sanık ...'in, UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kayıtlarına göre hükümden önce 03.09.2022 tarihinde öldüğü;

Sanık ...'a yüklenen 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği,

Bu nedenle sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, ONANMASINA,

B)Sanık ... Hakkında 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz Yönünden

Sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 02.07.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10344, Karar No: 2012/5653, Tarih: 09.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10344 E.  ,  2012/5653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2011 tarih ve 2010/308-2011/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı ...'in %50, davacı ...'ın %25, dava dışı ...'in %25 sermaye taahhütleri ile Zonguldak Ata Sağlık ve Eğitim Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.'yi kurduklarını, davalı ...'in yasal süreler içinde sermaye taahhüdünü yerine getirmediğini, kendisine noterlikten iki ayrı tarihte şirkete olan sermaye borcunu ödemesi aksi halde şirket ortaklığından çıkartılacağının ihtar edilerek süre verilmesine rağmen sermaye borcunu ödemediğini, davalı ile aralarında husumet oluştuğunu ileri sürerek davalı ...'in şirket ortaklığından çıkarılmasına, şirketin infisahına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Davalı Zonguldak Ata Sağlık ve Eğitim Hiz. Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ...'in şirketin %50 payı ile ortak olduğu, anasözleşme ile belirlenen süre içinde sermaye borcunu şirkete ödemediği, usulüne uygun olarak tanzim ve tebliğ edilen ihtarnamelere rağmen verilen süre içinde sermaye borcunu ödemeyerek temerrüde düştüğü, TTK'nın 529. maddesi, celbedilen ticaret sicili kayıtları, ihtarnameler ve yaptırılan bilirkişi incelemesine göre, davalı ...'in şirket ortaklığından çıkarılma şartlarının gerçekleştiği kanaatiyle davanın kabulüne, davalının Zonguldak Ata Sağlık ve Eğitim Hizmetleri Ticaret Ltd. Şti. ortaklığından çıkarılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı taraf diğer iddia ve taleplerinin yanı sıra ayrıca, sermaye borcunun yerine getirilmemesi nedeniyle davalı ...'in ortaklıktan çıkarılmasını istemiştir. Mahkemece de bu talep yönünden davalı ...'in şirketten çıkarılmasına karar verilmiş ve diğer talepler yönünden davacı taraf kararı temyiz etmemiştir.TTK'nın 529. maddesinde,"Sermaye koyma borcunu tayin edilen müddet içinde yerine getirmeyen ortak, temerrüt faizini ve şirket mukavelesine cezai bir şart konmuşsa bunu da ödemekle mükelleftir. Noter marifetiyle ve on beş günden aşağı olmamak üzere tayin edilecek müddetlerle iki defa yapılan ihtara rağmen sermaye koyma borcunu ödemeyen ortak şirketten çıkarılabilir. Çıkarılan ortağın ödemediği borçtan dolayı mesuliyeti eskisi gibi devam eder” hükmü bulunmaktadır. Sermaye koyma borcu şirkete karşı yerine getirilmesi gereken bir mükellefiyettir. Bu nedenle TTK.'nın 529. maddesine göre açılan davada, şirketin davacı tarafta olması gerekmekte olup, şirket aleyhine dava açılması doğru olmamıştır. Dolayısıyla ortaklıktan çıkarma davası şirket tarafından, sermaye koyma borcunu yerine getirmeyen ortağa karşı açılabileceği ve husumet ehliyeti re'sen gözetilmesi gereken bir husus olduğu için mahkemece, anılan iddia ve talep yönünden davacının aktif husumet ehliyeti olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken belirtilen gerekçe ile anılan istemin kabulü yolunda hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 09/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4765, Karar No: 2011/7935, Tarih: 30.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/4765 E.  ,  2011/7935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.04.2009 gün ve 2006/873-2009/109 sayılı kararı bozan Daire’nin 31.01.2011 gün ve 2010/16343-2011/914 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilli ...'in davalı ...'ya ait inşaat işlerinde çalıştırılmak üzere davalı ...'nin malik ve sürücüsü olduğu kamyonetin kasasında Kayseri’den Obruk Köyü istikametine giderlerken yolda aracın freninin patlaması sonucu meydana gelen kazada yaralandığını, davalıların kamyonetin ön kısmına binmelerine rağmen müvekkil ...'i güvenlik önlemlerine ve trafik kurallarına aykırı olarak kamyonetin kasasında götürerek kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiklerini, müvekkilinin kalıcı olarak sakatlandığını, maddi ve manevi zararı doğduğunu ileri sürerek, davacı ...'in işten ve güçten mahrumiyeti sebebiyle 1.000,00 TL maddi, 20.000 TL manevi, eşi ... için 10.000 TL, müşterek çocukları ..., ... ve ... için ayrı ayrı 5.000’er TL olmak üzere toplam 45.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davacı ...’nin kendi ısrarı ile araca bindiğini, herhangi bir ücret almayıp hatır taşımacılığı yaptığını, aracın freni patlamasından dolayı kaza meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacı ...’nin işçisi olmadığını, eşinin mezar taşını yaptırmak için mezar ustası ile birlikte köye giderken davacı ...’nin de gelmek istediğini, ancak ...’nin kasada yolcu taşımanın yasak olduğunu söyleyerek karşı çıktığını, kendilerinin aracın önüne binip hareket ettiklerini, yolda kaza yaptıklarını, ...’nin araca bindiğini görmediğini, kazadan sonra araçtan indiklerinde ...’yi kaza yerinde yaralanmış şekilde gördüklerini, ...’nin araca habersizce bindiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kaza tarihinde davacı ...'nin içerisinde diğer davalı ...'in de bulunduğu davalı ...'in sevk ve idaresindeki kamyonetin kasasına bindiği, tanık beyanlarına göre davalı ...'in mezar yapımı için kendisine yardım etmesi amacıyla davacı ...'yi yanlarına almak istediği, ancak kamyonetin içerisinde yer olmadığı ve davalı ... tarafından davacının gelmesine gerek olmadığını söylendiği halde davacı ...’nin aracın kasasına bindiği, aracın freninin patlaması sonucu ...’nin araçtan düşerek yaralandığı, davacının aracın kasasına kendiliğinden binmesi nedeniyle meydana gelen zarara kendisinin sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5903, Karar No: 2015/10703, Tarih: 18.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/5903 E.  ,  2015/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, verimliliği teşvik ile idareci primi alacaklarının ödetilmesnie karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 5. Ana Bakım Merkezi Komutanlığında mühendis olarak çalışmakta olduğunu, üyesi olduğunu, işveren ile imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 40, 60/c ve ç maddelerinde düzenlenen zamlı ücretlerin eki niteliğinde olmayıp ücretin temeli niteliğinde olduğunu, ücretinin 60/d maddesindeki verimliliği teşvik primlerinin, 67-69. maddelerde düzenlenen idareci primlerinin, toplu iş sözleşmesinin 59. maddesi gereğince ulusal bayram, genel, hafta ve akdi tatil ücretlerinin, yıllık, günlük ve ücretli mazeret izni gibi tüm izin ücretlerinin cetveldeki saat ücretinin anılan maddelerdeki oranlar kadar ayrı ayrı bulunacak artırılmış saat ücreti esas alınarak hesaplanması gerekmekte iken sadece saat ücret cetvelindeki miktarlar esas alınarak zamsız saat ücreti üzerinden ödendiğini belirterek verimliliği teşvik primi ve idareci primi alacağının davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı verimliliği teşvik primi, idareci priminin, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesinin 60. maddesinin öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliliği teşvik primi ve idareci primi alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır. " düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliliği teşvik primi ve idareci primi hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 18.03.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(M)

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinin 40 ıncı maddesi uyarınca hak kazandığı mühendis ve mimar zammı ile yabancı dil zammının çıplak ücrete dahil olup olmadığı ve bunun sonucu olarak, teşvik primi fark alacaklarının doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının çalıştığı işyerinde bağıtlanan TİS’in 39 uncu maddesinde, 22. Sıralı cetvele göre işe alınacak personel açıklanmış, mühendis ve mimarlar başlıklı 40 ıncı maddede ise, madde 39’a göre işe alınan mühendislerin uzmanlık alanlarında çalıştırılmaları halinde ücretlerinin % 25 zamlı ödeneceği kararlaştırılmış, maddenin devamında, bu zamlı ücretin bayram, genel tatil, akdi tatil, ücretli izin, ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınacağı Belirtilmiştir.

TİS 60/c maddesinde, yabancı dil bilgisine ihtiyaç duyulan işlerde çalışan işçilerden, ihtiyaç duyulan dil için yapılacak Kamu Personeli Dil Sınavında 70 ve daha fazla not alanların ücretlerinin % 15 zamlı ödeneceği hükme bağlanmış, yine aynı maddenin (d) bendinde, 8,5 saat ve üzeri çalışanlara saat ücretlerinin % 15’i, 7,5 saat ve altında çalışanlara ise % 10’u tutarında verimliliği teşvik primi ödeneceği kararlaştırılmıştır. Diğer yandan 67/b ve 69/c maddeleri uyarınca da kısım şeflerine, görevde ve iş başında kaldıkları saatler için saat ücretlerinin % 6’sı kadar İdarecilik primi verileceği öngörülmüştür.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Somut olayda davacı, işyerinde TİS’e bağlı şekilde mühendis olarak çalışmaktadır. TİS 40 ve 60 ıncı maddelerindeki hükümler temel ücrete eklenecek unsurlara ilişkin olup, 39. madde ise kök ücrete dairdir. TİS’in 59 uncu maddesi, farklı ücretlerin temel ücretin belirlenmesinde ne şekilde göz önünde bulundurulacağını düzenlemektedir. Yabancı dil zammı ve teşvik priminin düzenlendiği 60 ıncı maddenin başlığından da açıkça anlaşıldığı üzere, bu kalemler ‘farklı ücret’ olarak öngörüldüğünden, bu iki unsurun 59/c maddesinin hükmü uyarınca kök ücrete eklenmesi gerekir. 59/ç maddesinde sayılan, ‘farklı ücret’ kavramı içindeki ücretlerin dikkate alınacağı alacak kalemleri tahdidi olmayıp örnekleme amaçlıdır.

Açıklanan nedenlerle; söz konusu zam ve primin, kök (asıl) ücretin bir parçası olduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin bu yöndeki kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, Dairenin bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum. 18.03.2015
Yargıtay — Esas No: 2018/7458, Karar No: 2019/16914, Tarih: 02.12.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/7458 E.  ,  2019/16914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen kasten yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda, infaz aşamasında re'sen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanık ...’nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02/12/2019 tarihinde hakaret suçu yönünden oy birliğiyle kasten yaralama suçundan oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

Karşı Oy

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükümdeki hapis cezasının orantılı olup olmadığı noktasındadır.

Cezaların işlenen suçun ağırlığı ve kusurun derecesi, kast ve faili suça iten saikler ile orantılı olması çağdaş ceza hukukunun gereğidir. Orantısız ceza adaletsizlik yaratacağından suç ile bozulan kamu düzenini tesis etmekten çok kamu vicdanını rahatsız eder. Suç ile orantılı olmayan bir ceza aslında ceza değildir; cezalandırma görüntüsü altında yapılan bir haksızlıktır. Cezaların adil ve orantılı olarak uygulanmaması toplumda rahatsızlığa sebep olacaktır. Cezaların fiilin ağırlığı ve sorumluluk ile orantılı olmaması suça karşı mücadelede istenen amacı gerçekleştiremez.

Ceza hukukunun amacı, toplumsal yaşamın devamı için gereken hukuksal değerleri korumaktır. Devlet, bu hukuksal değerleri korumak için sahip olduğu cezalandırma yetkisini istediği biçimde kullanamaz. Bu yetkisini kullanırken suç ve ceza arasındaki adil dengenin korunmasını gözetmelidir. Faile, işlediği suçun ağırlığı ile orantılı ceza ve güvenlik tedbiri uygulanması zorunluluğu orantılılık ilkesi gereğidir. Bu ilke, cezaya ve güvenlik tedbirine hükmedilmesinde önemli bir sınırlayıcı unsurdur.

Orantılılık ilkesi hem yasa koyucuyu hem de hâkimi bağlar. Orantılılık ilkesi, kişinin kusurunun gerektirdiğinden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmasına engeldir. Suç ile ceza arasında orantı bulunması iki yönden ele alınmalıdır.

Orantılılık ilkesi hem yasa koyucuyu hem de hâkimi bağlar. Orantılılık ilkesi, kişinin kusurunun gerektirdiğinden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmasına engeldir. Suç ile ceza arasında orantı bulunması iki yönden ele alınmalıdır.

Birincisi kanunda unsurları belirtilmiş suç ile bunun karşılığı olan ceza orantılı olmalıdır.

Kanun koyucu, düzenlemeler yaparken hukuk devleti ilkesinin bir gereği olan ölçülülük ilkesiyle bağlıdır. Bu ilke ise “elverişlilik”, “gereklilik” ve “orantılılık” olmak üzere üç alt ilkeden oluşmaktadır. “Elverişlilik”, başvurulan önlemin ulaşılmak istenen amaç için elverişli olmasını, “gereklilik” başvurulan önlemin ulaşılmak istenen amaç bakımından gerekli olmasını, “orantılılık” ise başvurulan önlem ve ulaşılmak istenen amaç arasında olması gereken ölçüyü ifade etmektedir. Bir kurala uyulmaması nedeniyle kanun koyucu tarafından öngörülen yaptırım ile ulaşılmak istenen amaç arasında da “ölçülülük ilkesi” gereğince makul bir dengenin bulunması zorunludur.

İkincisi ise yasalarda orantılılık ilkesi gözetilse dahi bunu uygulayacak yargıca yönelik olanıdır. Yargıç soyut normu uygularken cezanın türünün belirlenmesinde ve alt üst sınır arasında cezayı bireyselleştirmede orantılılık ilkesine uygun hareket etmek ve suç ile faile verilen cezanın ölçülü olmasını sağlamalıdır.

TCK madde 3- (1) Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. (2) Ceza Kanunu'nun uygulamasında kişiler arasında ırk, dil, din, mezhep, milliyet, renk, cinsiyet, siyasal veya diğer fikir yahut düşünceleri, felsefi inanç, milli veya sosyal köken, doğum, ekonomik ve diğer toplumsal konumları yönünden ayrım yapılamaz ve hiçbir kimseye ayrıcalık tanınamaz. Şeklinde düzenlemeye yer vererek orantılılık ilkesini güvence altına almıştır.

Somut olayda sanığın müşteki ...'in boğazına sarılma ve ...'ı yumruklama şeklindeki eylemden dolayı TCK'nın 86/2. madde de öngörülen hapis veya para cezalarından hapis cezası seçilmek suretiyle sanık aleyhine uygulama yapılmış aynı zamanda maddede yer alan dört aydan bir yıla kadar hapis cezası sınırları içerisinde dokuz ay hapis cezası seçilerek alt sınırdan çok uzaklaşılmak suretiyle sanık hakkında sonuç olarak ayrı ayrı teşdiden on üç ay on beş gün hapis cezasına hükmedilmiştir.