muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/146, Karar No: 2016/3707, Tarih: 21.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/146 E.  ,  2016/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet süreleri ile sigorta primine esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece davanın 1992-1994 tarihleri arasında davalı işveren yanında aralıklı olarak, 1994 tarihinden 05.07.2011 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığının ve son ücretinin 3700,00 TL olduğunun tespitini talep etmiş, Mahkemece, davacının hizmet tespiti talebi yönünden verilen hüküm yerinde ise de, prime esas kazancın tespiti yönünden 2011/7. ayı brüt ücretinin 2791.35 TL olarak kabulü ile, öncesine ait ücretlerin de asgari ücrete oranlaması yapılarak asgari ücretin 3,33 katı olduğunun kabul edilerek ilamda yazılı şekilde ücretlerin tespitine karar verilmesi isabetsizdir.

5510 sayılı Kanunun “Prime esas kazançlar” başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun; 288. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belirli bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belirli bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, 289. maddesinde, 288. madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 292. maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve ...........Esas - ......... Karar, 20.10.2010 gün ve ........... Esas - ........... Karar, 20.10.2010 gün ve .......... Esas - ...........Karar, 19.10.2011 gün ve ........ Esas - ........Karar ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir. Aynı zamanda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun .......-......, ......... kararına göre; "Yerel mahkemece, işveren tarafından bankaya yazılan 05.05.2005 tarihli yazı ve tanık anlatımları esas alınarak karar verilmiş ise de; davacının gerçek ücreti ile ilgili söz konusu belgenin doğruluğunu destekler başkaca işyeri kayıt ve belgeleri araştırılıp gerçek ücretinin tespiti konusunda yöntemince araştırma yapılmadan davacının aylık ücretinin net 1.500,00 TL olduğuna dair verdiği karar doğru değildir." denilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta bu hususlar doğrultusunda, davacının gerçek ücretinin tespitinde, tanık beyanları, davacının kıdemi ve emsal ücret araştırmasından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Somut uyuşmazlıkta bu hususlar doğrultusunda, davacının gerçek ücretinin tespitinde, tanık beyanları, davacının kıdemi ve emsal ücret araştırmasından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan .......... Plastik Amb. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Mirasçıları a)...... b)...... c)........'a iadesine, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5526, Karar No: 2019/704, Tarih: 20.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5526 E.  ,  2019/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı-k.davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat ....geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve karşı dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl dava sözleşmenin ileriye etkili feshi, eksik iş bedeli, ceza-i şart alacağı, kira (gecikme tazminatı) bedeli, fazla ifa bedelinin tahsili istemine, karşı dava inşaatın %80'den fazla kısmının tamamlanmasına rağmen verilmesi gereken bağımsız bölümlerin teslim edilmemesi ve sözleşmeye aykırılık nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile sözleşmenin ileriye etkili feshine, davalının temerrüdü ve haklı fesih nedeniyle kira kaybı ve ceza-i şart bedeli 161.119,72 TL ile eksik iş bedeli 447.677,00 TL'nin davacıya ödenmesine, ancak davacının talebi doğrultusunda mahsup yapılarak sözleşme ifa edilmiş olsa idi davalı yüklenicinin hak kazanacağı ve davalıya teslim edilmeyen 2 villanın davacının eksik iş bedeli, ceza, kira kaybı ve fazla ifa bedeli alacaklarından mahsup edilerek 2 adet villanın davacıda bırakılmasına, davalının gerçekleştirdiği imalât yüzdesine göre 5.804,37 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, karşı davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle gerçekleştirilen %65 imalât seviyesi itibariyle ileriye etkili fesih koşulları oluşmamış ve yüklenicinin temerrüdü sonucu haklı nedenle geriye etkili fesih koşulları gerçekleşmiş ise de; davacı-karşı davalı arsa sahibince ileriye etkili fesih talep edilmiş olması ve ileriye etkili feshin geriye etkili feshe göre yüklenici yararına olması nedeniyle ileriye etkili fesih kararı verilmiş olmasının bozma nedeni yapılmasının mümkün bulunmamasına göre davalı-karşı davacı yüklenicinin tüm, davacı-karşı davalı arsa sahiplerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahibi olarak ... ve.... ile yüklenici .... İnş. Nak. Tur. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanıp bilahere ...'un ölümü sonucu, ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 26.01.2011 gün 2011/49 Esas, 2011/17 karar sayılı

2-Arsa sahibi olarak ... ve.... ile yüklenici .... İnş. Nak. Tur. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanıp bilahere ...'un ölümü sonucu, ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 26.01.2011 gün 2011/49 Esas, 2011/17 karar sayılı

ilamına göre tek mirasçının ...'un kalması nedeniyle tarafları davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı .... İnş. Nak. Tur. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin kaldığı ... 6. Noterliği'nin 16.12.2008 tarih ve 53210 yevmiye nolu gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde yüklenici şirket arsa sahiplerine ait ... ili ... ilçesi ... köyü 1415 ada 6 parsel sayılı taşınmazda arsa payı karşılığı inşaat yapımını üstlenmiştir. Sözleşmenin paylaşım başlıklı 4. maddesine göre taşınmazla 8 adet bağımsız bölüm yapılacağı, paylaşımın %50'şer arasından olup yüklenici ve arsa sahibine 4'er adet bağımsız bölüm kalacağı kararlaştırılmıştır.

İleriye etkili fesih kararı verilmesi halinde tasfiyenin, fesih tarihinde eksik ve kusurlar da dikkate alınıp düşülmek suretiyle kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile üstlendiği işlerin tamamına göre yüklenicinin gerçekleştirdiği imalâtın fiziki oranı tesbit ve bu oranın sözleşmede kararlaştırılan paylaşım durumuna göre yükleniciye kalan arsa payı ya da bağımsız bölüm sayısına uygulanarak yüklenicinin hakettiği arsa payı ya da bağımsız bölümlerin yükleniciye bırakılarak yüklenicinin haketmediği arsa payları ve bağımsız bölümün arsa sahibinde kalacak şekilde yapılması gerekir.

İleriye etkili fesih halinde müspet zarar kapsamında gecikme tazminatı, ifaya ekli ceza-i şart istenmesi mümkün ise de; tasfiyede yüklenici gerçekleştirdiği imalât oranına göre bağımsız bölüm veya arsa payı alacağı ve böylece arsa sahibinin eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeline yönelik talepleri yüklenicinin paylaşımına göre alacağı bağımsız bölüm ya da arsa payından indirim yapılarak karşılanmış olacağından istenemeyecektir. Yine bu halde yüklenici gerçekleştirdiği imalât seviyesine göre tapuya hak kazanıp tasfiye sonucu alacağından yüklenicinin haketmediği ve arsa sahibinde kalan ya da tapuda devredilmiş olması nedeniyle ileriye etkili fesih sonucu arsa sahibine geçecek tapu payı ya da bağımsız bölüm bedellerinin, arsa sahibinin isteyebileceği gecikme tazminatı, ceza-i şart alacağından mahsubu mümkün değildir (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 07.04.2004 gün 2003/4795 Esas, 2004/1968 Karar sayılı ilamı).

Dosya kapsamındaki mevcut delillere uygun düzenlendiği anlaşılıp mahkemece denetime elverişli ve yerinde olduğu kabul edilip hükme esas alınan 26.11.2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, sözleşmedeki paylaşım oranı, yüklenicinin inşaatı gerçekleştirme seviyesi dikkate alınıp uygulandığında yüklenicinin ileriye etkili fesih sonucu 2 adet bağımsız bölüm ile fark bedel olarak 5.804,37 TL'ye hak kazandığı ve hak ettiği 2 adet bağımsız bölümü dava dışı üçüncü kişilere sattığından tasfiye sonucu 5.804,37 TL alacağı kaldığı, kira kaybı ve ifaya ekli ceza-i şart alacağı toplamının 161.119,72 TL olduğu hesaplanıp belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece asıl davada sözleşmenin ileriye etkili feshiyle birlikte dava dilekçesindeki talep, ıslah ve ıslah harcının yatırıldığı tarihler gözetilerek bilirkişi kurulunca hesaplanan 161.119,72 TL kira kaybı ve ceza-i şart alacağının davalı-karşı davacı yükleniciden tahsiline davalı-karşı davacının gerçekleştirdiği imalât oranına göre hak edip üçüncü kişilere devrederek aldığı 2 adet bağımsız bölüm (villa) dışında kalan 5.804,37 TL imalât nedeniyle tasfiye bedelinin davacı-karşı davalı arsa sahibinden alınarak davalı-karşı davacı yükleniciye ödenmesine, karşı davanın da şimdiki gibi reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu asıl davada yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı yüklenicinin tüm,

davacı-karşı davalı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile asıl davada kurulan hükmün davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı-k.davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacı-k.davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 31.180,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11742, Karar No: 2019/19937, Tarih: 30.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11742 E.  ,  2019/19937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'ya karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında müşteki ...'a karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'e karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hüküm ile müşteki ...'ya karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/4 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği tarih olan 04/03/2013 ve 25/05/2013 günlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2203, Karar No: 2007/3412, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2203 E.  ,  2007/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.1.2006 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 17.1.2006 tarihli dava dilekçesi ile davalıların malik oldukları 307 parsel sayılı taşınmazın davalıların murisi adına kayıtlı olduğu sırada, bedel ödemek suretiyle 9.7.1980 yılında aldığı muvafakatname ile iyi niyetle bina yaptığını ileri sürerek Medeni Kanunun 724 maddesi uyarınca temliken tescil istemiş; davalılar; binayı davacının yaptığını, karara bağlanan izaleyi şüyu davası ile taşınmazın satışına karar verildiğini beyan etmişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu binanın, davalıların murisi ... oğlu ... tarafından verildiği anlaşılan 9.7.1980 tarih, 8371 yevmiye numaralı muvafakatnameye dayanılarak yapıldığı, ancak Medeni Kanunun 724 maddesi uyarınca tescile karar verilebilmesi için gerekli objektif ve subjektif koşulların oluşmadığı anlaşıldığından temliken tescil talebinin reddine ilişkin karar verilmesi doğrudur.Ancak binanın davacı tarafından yapıldığı hususunda taraflar arasında çekişme bulunmadığından ve ortaklığın giderilmesi davası nedeniyle davacının hukuki yararı bulunduğundan mahkemece, ileride olması muhtemel uyuşmazlıkların giderilmesi ve usul ekonomisi de dikkate alınarak, her ne kadar davacının tespite ilişkin bir talebi bulunmasa da “çoğun içinde az da vardır” kuralının bir gereği olarak taşınmaz üzerindeki binanın davacıya ait olduğunun tespiti yönünde karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7822, Karar No: 2024/4436, Tarih: 02.07.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/7822 E.  ,  2024/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/6 E., 2018/6 K.

DAVA TARİHİ : 11.08.2016

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen, davanın reddine dair karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Adana ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 942 parsel sayılı 117,100.00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu ve vergi kaydına dayalı olarak, davalılar ..., ... Ali, ..., ... ve ... mirasçıları adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine dava dilekçesinde; tapu kaydı miktar fazlasının Hazineye ait olduğunu ileri sürerek, Adana ili ... ilçesi ... Mahallesi 942 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile adına tescilini talep etmiş ve yargılama sırasında tapu kayıtlarına da dayanmıştır.

Davacı Hazine dava dilekçesinde; tapu kaydı miktar fazlasının Hazineye ait olduğunu ileri sürerek, Adana ili ... ilçesi ... Mahallesi 942 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile adına tescilini talep etmiş ve yargılama sırasında tapu kayıtlarına da dayanmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, " davacı Hazinenin dayanağı olan tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsamadığı, taşınmazın davalıların dayanağı olan tapu kaydının kapsamında kaldığı," gerekçesiyle verilen davanın reddine, çekişmeli parselin tespit gibi tesciline ilişkin önceki karar, davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 2011/6845 Esas ve 2012/3746 Karar sayılı ilamıyla; "yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmadığı, Dairemizce daha evvel incelemesi yapılmış olan diğer dava dosyalarından davacı Hazine'nin dayanmış olduğu Haziran 1312 tarih 1, 2 ve 3 numaralı sicilden gelen tapu kayıtlarının haritasının bulunduğunun ve bu tapu kayıtlarının başka taşınmazlara da revizyon gördüğünün bilinmekte olduğu, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 20/A maddesi uyarınca, kayıt ve belgeler, haritaya dayanmakta ise, kayıt kapsamının haritaya göre belirlenmesi gerektiği, ne var ki Mahkemece, Hazinenin dayandığı tapu kayıtları ve haritası bulunduğu yerden getirtilerek yöntemince uygulanmak suretiyle kapsamlarının belirlenmediği ve taşınmazın kayıt kapsamında kalıp kalmadığının araştırılmadığı açıklanarak, doğru sonuca varılabilmesi için; davalı Hazinenin dayandığı tapu kaydının revizyon gördüğü parsellerin sorulup saptanması, tapu kaydının revizyon gördüğü parseller ile dava konusu taşınmazı bir arada gösterir harita düzenlettirilerek dosyaya konulması, davacı Hazinenin dayandığı tapu kayıtlarının dayanağı olan harita da bulunduğu yerden getirtilerek mahallinde tekrar keşif yapılmak suretiyle yöntemine uygun şekilde uygulanması, kaydın kapsamının ve dava konusu taşınmazın bu kapsamda kalıp kalmadığının kesin olarak belirlenmesi, taşınmazın, Hazinenin dayanağı olan tapu kaydı kapsamında kalması halinde, tespite esas alınan daha eski tarihli davalı tarafa ait tapu kaydının Şif ve Keşşaf veresesi sınırları itibariyle değişebilir nitelikte olması nedeniyle miktarı ile geçerli olduğu ve miktar fazlasının zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığı göz önünde bulundurulmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi " gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davacı Hazinenin davasının kısmen kabulü ile dava konusu 942 nolu parselin, dosyada mevcut fen bilirkişileri 19.02.2018 tarihli rapor ve ekindeki krokide gösterildiği şekilde, 942 nolu parselin miktarı 90.000,00m² olarak, tamamının ise 288 hisse kabul edilerek, tespit malikleri adlarına ve tespit tutanağındaki yazılı hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline, (A) harfi ile gösterilen 27.100,00 m²'lik kısma ... Köyünün en son parsel numarası verilerek, Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, müdahiller ..., ..., ..., ve ...' ün taleplerinin görev yönünden reddi ile mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde müdahiller yönününden dosyanın yetkili ve görevli olan ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, diğer davacı ...... ve ... ... mirasçıları’nın dava konusu 942 nolu parsele yönelik açmış oldukları sabit olmayan davalarının ayrı ayrı reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 294 ve 297 maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış olup, anılan Kanunu'nun 297/son maddesinde, hükümde; tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu ifade edilmiş ve yine bu Kanun'un 298/2. maddesinde de, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.