muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6963, Karar No: 2017/19411, Tarih: 30.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/6963 E.  ,  2017/19411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, maaş farkı, ilave tediye alacağı, ikramiye farkı alacağı ve teşvik priminin hak ediş tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı Orman İşletme Müdürlüğünde ...'ten yararlanan işçi sıfatı ile çalıştığını ancak ...'ten kaynaklı alacaklarının davalıya çektikleri ihtara rağmen müvekkiline ödenmediğini, SGK'ya müvekkilinin prime esas kazancının da davalı Orman İşletme tarafından eksik bildirildiğini, bu eksik primlerin tespiti ile müvekkilinin...'ten kaynaklanan fark maaş alacağı, fark ilave tediye alacağı, fark ikramiye alacağı, ağır işlerde çalışma primi ile teşvik priminin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Orman İşletme vekili; prime esas kazançların kuruma eksik bildirilmesi gibi bir durumun olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, davacıya...'ten kaynaklı eksik bir ödemenin yapılmadığını, davacıya tüm haklarının ödendiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 19/04/1995 tarihinden 30/06/2001 tarihine kadar .... Belediyesinin taşeron şirketleri üzerinden hizmet alımı usulü ile çalıştığı, 27/07/2001 tarihinden 14/01/2010 tarihine kadar kadrolu belediye işçisi olarak çalıştığı ve 15/01/2011 tarihinde de davalı bakanlıkta çalışmaya başladığı, dava konusu olayda asıl uyuşmazlığın Belediye’de çalışmakta iken 5247 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 6. fıkrası ve 2010/9 sayılı Başbakanlık Genelgesine göre davalı bakanlığa nakledilen davacının,.... İş Sendikası ile Orman Genel Müdürlüğü arasında...'ten yararlanıp yararlanmayacağı ve yararlanacak ise kıdeminin nasıl hesaplanacağı hususunda toplandığı, 6111 sayılı Kanunun 166/6. maddesinde toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler için yenileri düzenlenene kadar devir işleminden önceki toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre özlük haklarının verileceğinin düzenlendiği, buna göre, nakil olan personelin nakledilen kurumda yenisi düzenlenen...'ten yararlandırılması gerektiği davacının 04/02/2011 tarihinde sendikaya üye olduğu,...’in 26/08/2011 tarihinde imzalandığı, davacı...'in imza tarihinde .... İş Sendikasının üyesi olduğu için...'ten yürürlük tarihinden itibaren yararlanması gerektiği,... hükümlerinden yararlandırılmamasının,...'e aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta davacının 15.01.2011 tarihinde dava dışı Belediye’den davalı Bakanlığa devredildiği, davacının 04.02.2011 tarihinde sendikaya üye olduğu ve 01.01.2011-31.12.2012 yürürlük tarihli 3. dönem toplu iş sözleşmesi imzalandığı tarihten önce sendikaya üye olduğu, bu açıdan davacının alacaklarını hesaplamaya esas ücreti tespit edilirken baz alınan kıdem terfinin 3. dönem toplu iş sözleşmesinde belirtilen miktar olduğunun kabulü gerekirken davacının davalı bünyesinde çalışmadığı dönemde yürürlükte olan toplu iş sözleşmelerinde yer alan kıdem terfi miktarlarının gözetilerek kıdem terfi hesaplamasıyla ücretin tespit edilip alacakların hesaplanması hatalıdır.

3- Davacının dava dışı Belediye’den önce dava dışı taşeronlarda çalıştığı, işyeri devri kuralları gereğince taşeronlarda geçen sürenin de kıdem terfi hesaplamasında dikkate alınması gerekirken yalnızca dava dışı Belediye’de çalışmaya başladığı tarih dikkate alınarak yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması bozma nedenidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28842, Karar No: 2015/30654, Tarih: 07.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/28842 E.  ,  2015/30654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin, İİK'nun 134. maddesine dayalı olarak, sair sebepler ile birlikte ihaleye fesat karıştırıldığı iddiası ile de ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, ihalenin usulüne uygun yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine ve şikayetçi (borçlu) aleyhine para cezasına hükmedildiği görülmüştür.

İİK.nun 134/2. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken Türk Borçlar Kanunu'nun 281. maddesi uyarınca, Kanuna veya ahlâka (adaba) aykırı şekilde ihaleye fesat karıştırılmış olması, ihalenin feshi sebebidir. İhalenin amacına ulaşmasını ve malın gerçek değerine satılmasını, ihalenin sağlıklı ve normal şartlarda yapılmasını engelleyici, dürüstlük kuralları ile bağdaşmayan davranışlarda bulunulması ve ihaleye katılıma engel olunması, ihaleye fesat niteliğindedir. Taraflar fesat nedeni olarak ileri sürdükleri maddi vakıaları tanık dahil her türlü kanıtla ispat edebilirler.

Somut olayda, şikayetçinin dilekçesinde bildirdiği tanıkları adına duruşma gününü bildirir meşruhatlı davetiye çıkarılmasına rağmen tanıkların duruşmada hazır olmaması üzerine, borçlu vekilinin tanıkları gelecek celse hazır edecekleri yönünde beyanda bulunduğu, ancak müteakip celse ve karar celsesinde mesleki mazeret dilekçesi gönderdiği, mahkemece, ihaleye birden fazla kişinin katıldığı ve gerekli ilanların yapılmış olduğu gerekçesiyle tanık beyanlarının dosyaya yenilik ve fayda getirmeyeceğine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, şikayetçinin tanıklarının dinlenmesine karar verilmiş olup, davetiye tebliğine rağmen gelmeyen tanıkların HMK'nun 245. maddesi gereğince zorla getirtilerek dinlenmesi gerekirken, şikayetçi vekiline usule aykırı olarak tanıkları duruşmada hazır etmesi konusunda süre verilip hazır edilmemesi nedeniyle de o aşamadan sonra dosyaya yenilik ve fayda getirmeyeceği gerekçesiyle şikayetçi tanıkları dinlenmeden şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22893, Karar No: 2017/28476, Tarih: 12.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/22893 E.  ,  2017/28476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin part-time olarak çalıştığını, davalının tam zamanlı çalışmasını istediğini, davacının bunu kabul etmediğini, devamsızlık tutanakları düzenleyerek fesih ihtarnamesi gönderdiğini, bundan dolayı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağını faizleriyle birlikte talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının işe gelmediğini bundan dolayı tutanaklar tutulduğunu, 09.05.2014 tarihinde işe gelmemesinin haklı bir sebebi olup olmadığının bildirilmesinin istenilmesi açısında noter kanalıyla ihtarname gönderildiğini, işe gelmediğinden dolayı iş akdinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğundan, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep etme hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğundan, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep etme hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davalının iş koşullarındaki değişiklik talebini davacı kabul etmemiş, raporu sona ermesine rağmen 05/05/2014-06/05/2014-07/05/2014 tarihlerinde ve bu tarihlerden sonra işe gelmemiş, davalı tarafından gönderilen ihtarnameye rağmen işe gelip başlamamış, işe gelip başlamadığı gibi de devamsızlık nedenini açıklamamıştır. Dosya kapsamına ve tanık beyanlarına göre davacının çalışma koşullarının ağırlaştırıldığı, part-time çalışmadan tam gün çalışmaya geçildiği ve bu konuda yazılı muvafakat alınmadığı açıktır. Davacı işe gelmeyerek iş akdini haklı nedenle kendisi feshettiğinden davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ancak ihbar tazminatına hak kazanmadığı açıktır. Bu nedenle ihbar tazminatının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4936, Karar No: 2022/8227, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/4936 E.  ,  2022/8227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında yalnızca 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan bir dava ve kurulan bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyizi yönünden dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine İADESİNE,

B) Sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1930, Karar No: 2025/1542, Tarih: 26.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/1930 E.  ,  2025/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/14 E., 2022/40 K.

HÜKÜM : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Dairece, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Konya ili Doğanhisar ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 109 ada 93 parsel sayılı 1.700 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz dava dışı 109 ada 90, 91 ve 92 parsellere uygulanan vergi kaydı miktar fazlası olarak mera vasfı ile orta malı olarak sınırlandırılmıştır.

Davacı ... dava dilekçesinde; taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın mera vasfı ile özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 21.01.2013 tarihli ve 2012/9583 Esas, 2013/77 Karar sayılı kararıyla; "İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı belirtilerek davacı tarafın dayandığı vergi kaydı ve 1997 tarihli senedin usulünce taşınmaza uygulanması, taşınmazın niteliğinin belirlenmesi için usulünce mera araştırması yapılması” gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş; davalı Hazine tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 03.10.2013 tarihli ve 2013/10351 Esas, 2013/9457 Karar sayılı kararıyla; davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 109 ada 93 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 31.05.2018 tarihli ve 2018/2167 Esas, 2018/3675 Karar sayılı kararıyla; "İlk Derece Mahkemesince taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına girildiği belirtilerek, 6360 sayılı Kanun uyarınca Konya İlinin mülki sınırlarının Büyükşehir Belediyesi sınırı olarak belirlendiği, Büyükşehir sınırlarındaki köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliklerinin sona erdiği dikkate alınarak Konya Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davaya dahil edilerek husumetin yaygınlaştırılarak sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş; davacı tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/3958 Esas, 2018/8405 Karar sayılı kararıyla; davacının karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 109 ada 93 parsel numaralı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 07.03.2022 tarihli ve 2021/3249 Esas, 2022/1992 Karar sayılı kararıyla; "İlk Derece Mahkemesince yapılan değerlendirmenin dosya kapsamına uygun bulunmadığı belirtilerek, davanın vergi kaydı miktar fazlasına ilişkin olduğu, davacı yanın dayandığı 1938 tarihli ve 2139 ile 2140 tahrir numaralı toplam 30 Ar miktarındaki vergi kaydı miktarları kadar dava dışı 109 ada 90 ve 91 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gördüğü ve vergi kaydının gayrisabit sınırlı olup miktarı ile geçerli olduğu, diğer taraftan, çekişmeli taşınmazın, kesinleşen 92 ve 94 mera parsellerinin ortasında olduğunun dosya kapsamıyla sabit olduğu, keşif mahallinde beyanlarına başvurulan mahalli bilirkişi ifadelerine göre de, komşu 109 ada 94 parsel sayılı taşınmazın kadim mera olarak köylüler tarafından kullanıldığının beyan edildiği gibi çekişmeli taşınmaz ile mera parselleri arasında ayırıcı unsurunun bulunmadığı da bilirkişi raporuna ekli fotoğraflarda da görüldüğü, taşınmazın öncesinin mera olduğunun ve meraların ortasında kalan şahıs taşınmazının mera bütünlüğünü bozduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu" gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş; davacı tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Dairenin 29.09.2022 tarihli ve 2022/3926 Esas, 2022/7570 Karar sayılı kararıyla; davacının karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "bozma ilamında belirtilen" gerekçeyle davanın reddine, 109 ada 93 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 534,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I inci maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8585, Karar No: 2014/1777, Tarih: 11.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8585 E.  ,  2014/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

NUMARASI : 2011/326-2012/314

Taraflar arasında görülen kooperatif ortaklığından çıkarma kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 22.05.2013 gün ve 2013/2481 Esas, 2013/3407 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilicen istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin 07.06.2011 tarihinde olağan genel kurulda alınan karar doğrultusunda kooperatif anasözleşmesinin 14/b bendi ile 21/b bendini ihlal ettiği bildirilerek 15.06.2011 tarihli ihtarname ile üyesi olduğu davalı kooperatif ortaklığından hukuka aykırı olarak çıkarıldığını ileri sürerek, üyelikten çıkarılma kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatif üyelerinin ihtiyaçlarının karşılanması amacı ile alınan çayır biçme ve ot toplama makinesinin kullanılmasına davalının engel olduğunu ve bu konuda üyeleri tehdit ettiğini, davacının genel kurula katılan tüm üyelerin oybirliği ile almış olduğu karar sonucunda ortaklıktan çıkarıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 07.06.2011 tarihli genel kurulda anasözleşmenin 14/b bendi ve 21/b bendine aykırı hareket etmesi nedeniyle ortaklıktan çıkarılmasına karar verildiği, ancak bu aykırılığın somut olarak ne olduğu konusunda herhangi bir gerekçeye yer verilmediği, ihtarnamede de gerekçe bildirilmeksizin aynı kararın davacıya tebliğ edildiği, bu durumda ortaklık koşullarına aykırılık oluşturan davranışların ne olduğu somutlaştırılmadığı gibi, bunun ne şekilde ve hangi süre içerisinde düzeltilmesi gerektiği, kooperatifçe ilgili ortağa ihtar çekilerek bildirilmediğinden ihraç edilmesinin iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gibi, kooperatifin amacına da aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının kooperatif üyeliğinden çıkarılmasına ilişkin 07.06.2011 tarihli genel kurulda alınan kararın iptaline dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 22.05.2013 tarih ve 2013/2481 Esas, 2013/3407 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.