muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7039, Karar No: 2010/6496, Tarih: 07.06.2010

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 02.06.2000 tarihini takip eden aybaşı olan 01.07.2000 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece istem prim kesintisi olmadığından reddedilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan, resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36. maddesi kapsamında Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kuruma başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Sosyal Güvenlik Kurumu’nun iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. Ayrıca, 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu

kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... kooperatifleri ile birliği, Türkiye Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... kooperatifleri ile birliği, Türkiye Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının dava konusu yaptığı dönem içinde ilk olarak02.06.2000 tarihinde sattığı tütün ürünü bedelinden TEKEL tarafından prim kesintisinin yapıldığı, zirai taşınmaz kayıtlarının olduğu , Ziraat Odası, Tarım Kredi Kooperatifi ve Tarımsal Kalkınma Kooperatifi kayıtlarının bulunmadığı, anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacının Pancar Ekiciler Kooperatif kaydı, ile Şeker pancarı teslim edip etmediği ve prim kesintisinin yapılıp yapılmadığını ilgili şeker fabrikasından araştırmak kaydı ve ürün teslimi varsa bunları değerlendirmek, dosya içindeki deliller dışında başka delil bulunamaz ise 02.06.2000 tarihli prim kesintisi dikkate alınarak 01.07.2000-31.12.2000 tarihleri arasındaki tarihlerde 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/313, Karar No: 2018/2433, Tarih: 02.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/313 E.  ,  2018/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, özgürlüğü kısıtlama, tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/01/2015 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

l-) Sanık ... hakkında yakınan ...'e yönelik özgürlüğü kısıtlama suçundan verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı, aynı Yasanın 231/12. maddeleri uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 264/1. maddesi uyarınca, sanık yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

ll-) Sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...'e yönelik yağma ve özgürlüğü kısıtlama suçlarından; sanık ... hakkında tefecilik suçundan suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıklar ..., ... ve ...'in savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanlar görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümdeki miktardan, “sanıklar için 2.444,00.-TL müdafii giderinin” çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14040, Karar No: 2020/14908, Tarih: 03.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/14040 E.  ,  2020/14908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasadışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesine göre ise hiç kimse, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacaktır.

Bu düzenlemelere aykırı olarak, soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan göçmenlerin kendi vatandaşlığını taşıdıkları Gürcistan’a gidebilmek amacıyla sanık ile anlaştıkları görülmekle, söz konusu yabancıların TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadıkları ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı anlaşılmakla, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3416, Karar No: 2012/4695, Tarih: 03.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3416 E.  ,  2012/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 213 sayılı kanununa muhalefet

HÜKÜM :- Mahkemenin 2008/389 esas sayılı dosyasında 2003 takvim yılında işlenen suç için; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 80, 59/2. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

-Mahkemenin 2008/389 esas sayılı dosyasında 2004 takvim yılında işlenen suç için; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 59/2. maddeleri gereği 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

- Mahkemenin 2008/389 esas sayılı dosyasında 2005 takvim yılında işlenen suç için; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 80. 59/2. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

-Sanığa neticeden verilen cezaların 765 sayılı TCK'nun 71. maddesi gereği içtima ettirilerek 49 ay

30 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

-Resmi belgede sahtecilik suçundan beraat

-Birleşen 2007/23 esas sayılı dosyadaki dava için; CMK'nun 223/7 maddesi uyarınca red.

-Birleşen 2005/69 esas sayılı dosyada defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu için;

5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek 213 sayılı Yasanın 359/a-2 ve 5237 sayılı TCK'nun 62, 50, 52/2-4 maddeleri gereği 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin

I- Katılan idare vekilinin sanık hakkında resmi evrakta sahtecilik sucundan kurulan beraat, defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan mükerrer açılan davanın reddi hükümleri ile sanık müdafiinin defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

I- Katılan idare vekilinin sanık hakkında resmi evrakta sahtecilik sucundan kurulan beraat, defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan mükerrer açılan davanın reddi hükümleri ile sanık müdafiinin defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "28.10.2004 suç tarihli defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçları denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş, aynı sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, ayrıca mahkemenin birleşen 2007/23 esas sayılı dosyasına ilişkin "28.10.2004 suç tarihli defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan açılan davanın mükerrer olması nedeniyle reddine karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin 2003 ve 2004 takvim yıllarında işlenen sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen kararlara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 26.12.2003 ve 10.04.2004 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık müdafiinin 2005 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanığın suç tarihinde şirketin yetkilisi olmasına rağmen şirketin işlerini kocası Sayım Yıldırım'ın yürüttüğünü savunması, tanıklar Osman Ünal ve Sayım Yıldırım'ın savunmayı doğrulayan beyanları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi için suça konu faturaları kullanan şirketin yetkilileri tanık olarak dinlenip, faturaları kimden aldıklarının sorulması, faturalar üzerinde imza ve yazıların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp kim tarafından düzenlendiğinin tespit edilmesinden sonra, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule görede;

Suç tarihinin, temadinin bittiği ve aynı takvim yılı içerisinde düzenlenen son sahte faturanın tanzim tarihi olan 03.06.2005 olduğu gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun uygulanması gerekirken, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK'nun 80, 71 ve 59. maddeleri ile 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/133, Karar No: 2021/4703, Tarih: 02.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/133 E.  ,  2021/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan Feride ve Müzeyyen vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar, Adana ili Seyhan ilçesi Akkapı mahallesi 702 ada 44-55 parselde ve 120 pafta numarasında kayıtlı taşınmazın ölü babaları ...... adına kayıtlı olduğunu, babaları sağ iken gayrimenkul üzerine iki katlı betonarme ev yaptıklarını, halen ... ...'nin alt katta ikamet ettiğini, üst katı da davalılardan annesi olan ...'nin yabancı birine kiraya verdiğini, kira gelirini de annesinin 8 yıldır aldığını, bu binanın kendilerine ait olduğunu belirterek mülkiyetin tespitine karar verilmesini dava ve talep etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılar tarafından, davalılardan... mirasçıları hakkında Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/472 Esas, 2009/464 Karar sayılı dosyasında açılan davanın irtibat sebebi ile işbu dosya esasında birleştirildiği görülmüş, birleşen dosyanın davalıları da davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... ve davalı ...’e çıkarılan gerekçeli kararın, yenge ve gelinleri olduğunu iddia eden şahıs ... tarafından tebliğ alındığı ancak davalıların bu hususa itiraz ettikleri ve adı geçen şahsı tanımadıklarını beyan etmeleri üzerine, yine mahkemece davalıların adı geçen ... isminde birini tanıyıp tanımadıkları hususunda kolluk marifetiyle araştırma yapıldığı ve araştırma neticesinde belirtilen adreste davalıların ikamet ettiğini ancak ... isminde birinin çevrede tanınmadığı bildirilmiştir.

O halde, usulüne uygun tebligat yapılmadığı anlaşılmakla temyiz başvurusunun kabulü ile işin esası incelendi;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 877,50 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.632,50 TL'nin temyiz edenden alınmasına 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4862, Karar No: 2023/10193, Tarih: 03.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/4862 E.  ,  2023/10193 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/217 E.- 2022/215 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-8311

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulü- İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/147242

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sürücüsü olduğu bisiklet ile davalıca zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın 25.04.2020 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 3.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 300,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 400,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı 701,00 TL adli rapor ücreti ve 599,00 TL kusur raporu ücreti olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın davalının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla talebini 107.393,54 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 2.089,50 TL geçici bakıcı gideri olarak belirlemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının eksik evrakla başvuruda bulunduğunu, bu nedenle usulden red kararı verilmesi gerektiğini, davacının sunduğu maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmadığını, usule uygun maluliyet raporuyla başvuru yapmanın dava şartı olduğunu, bu eksikliğin Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 115 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tamamlanabilir bir dava şartı olmadığını, davacıya ödeme yapıldığını, davacının bakiye tazminat talep hakkının bulunmadığını, davacının sağ ayağında oluşan skarın vücut yüzeyinin %1'ini kapsamaması nedeniyle sürekli maluliyet olarak değerlendirilemeyeceğini, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesi'nden rapor alınması gerektiğini, kusur raporu alınması gerektiğini, davacının kask ve koruyucu dizlik takmamış olması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, adli rapor ücretinden davalının sorumlu olmadığını, ceza dosyasında tarafların uzlaşıp uzlaşmadığının tespit edilerek uzlaşmanın olması halinde davanın reddi gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte davalı hakkında ancak ancak dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilebileceğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan 19.09.2021 tarihli hesap raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin esas alınmasının yerinde olduğu, davalı tarafından yapılan ödemenin ödeme tarihindeki veriler esas alınarak yapılan hesaplamada yetersiz olduğunun sabit olduğu, davacı tarafından sunulan 08.02.2021 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, davacıda %9 oranında sürekli maluliyet bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 107.393,54 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 2.089,50 TL geçici bakıcı gideri tazminatı, 701,00 TL adli rapor ücreti ve 599,00 TL kusur raporu ücreti olmak üzere toplam 110.783,04 TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 300,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri