muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/546, Karar No: 2024/1603, Tarih: 06.02.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 07.....2022 tarihli kararıyla; bilirkişi raporundaki tespit ve hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu, talep konusu alacakların dayanağı toplu ... sözleşmesi olduğundan en yüksek işletme kredisi faizi işletilmesinin yerinde olduğu ve faiz başlangıç tarihlerinin doğru şekilde belirlendiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 03.11.2022 tarihli kararı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının günlük fiilî çalışmasının tamamı için kısa çalışma primi hesaplanarak 7,5 saati aşan çalışmalar için de kısa çalışma primi hesaplandığı ve günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının da fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmediği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak alınan ek bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının çalışmasının Yönetmelik kapsamında olmadığını, bu husus göz önüne alındığında davacının fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacağına hak kazanamadığını, zira davacının çalıştığı yerde İdarece tüm ölçümlemelerin ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olarak yapıldığını, çalışanların sağlığını olumsuz yönde etkileyecek ortama izin verilmediğini, davacının fiilî çalışmaları haftalık 45 saatin altında olmasına rağmen kendisine haftalık 45 saat çalışmış gibi ücret ödemesi yapıldığını, bunun üzerine bir de fazla çalışma ücretine hükmedilmesinin mükerrer ödemeye yol açacağını, ayrıca faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, kısa çalışma primi hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. Yönetmelik'in "Günde ancak 7,5 saat çalışılabilecek işler" başlıklı 4 üncü maddesi ve "Fazla çalışma yasağı" başlıklı 7 nci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, kısa çalışma primi hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. Yönetmelik'in "Günde ancak 7,5 saat çalışılabilecek işler" başlıklı 4 üncü maddesi ve "Fazla çalışma yasağı" başlıklı 7 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Millî Savunma Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

....02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14564, Karar No: 2014/11004, Tarih: 17.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/14564 E.  ,  2014/11004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında, müştekiler ... ve ... yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezaları 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilirken, infazı kısıtlayacak şekilde suça sürüklenen çocuğun "temizlik sektöründe" çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, müştekiler ... ve ... yaralama suçlarından kurulan hüküm fıkralarının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarındaki "...temizlik sektöründe..." ibarelerinin karar metninden çıkarılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında, müşteki Merve'yi yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Müşteki ... suça sürüklenen çocuğun azmettirmesi üzerine hakkında yaşı büyük olduğu için ayrı yargılama yapılan ... tarafından 17.01.2011 tarihinde bir kez yaralandığı ve müştekinin 18.01.2011 tarihinde ikinci bir eyleme maruz kalmadığı bizzat müştekinin 15.09.2011 tarihli beyanından anlaşılmakla, yaralama suçlarında uygulanma imkanı bulunmayan 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun cezasında artırıma gidilmek suretiyle fazla ceza tayini,

b) Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezaları 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilirken, infazı kısıtlayacak şekilde suça sürüklenen çocuğun "temizlik sektöründe" çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/12647, Karar No: 2013/12109, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12647 E.  ,  2013/12109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30/07/2008 tarihli ve 2008/22 esas, 2008/479 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 15/04/2013 gün ve 2013/5824/24238 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06/05/2013 gün ve 2013/140278 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığa isnat edilen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesi kapsamında kalan mala zarar verme suçunun takibi şikâyete bağlı suçlardan olmasına göre, müştekinin 20/02/2008 tarihli otumdaki beyanında şikâyetinden vazgeçtiği gözetilerek sanık hakkındaki kamu davasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden; ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30/07/2008 gün ve 2008/22 esas 2008/479 sayılı kararının CMK’ nın 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılan davanın, müştekinin şikayetten vazgeçmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK ’nın 73-4 ve 5271 sayılı 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 01/07/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14103, Karar No: 2014/25352, Tarih: 11.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14103 E.  ,  2014/25352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alaplı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/118 Karar no:2014/99

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca tamamen kusurlu bulunmuş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kocanın , Türk Medeni Kanununun 166-son maddesine dayalı davada, retle sonuçlanan ilk davayı açarak fiil ayrılığa sebep olup, boşanma nedeni yarattığı ve fiili ayrılık döneminde başka bir kadınla evlilik dışı ilişki yaşadığı ve bu kadından çocuğu olduğu, sadakat yükümlülüğüne aykırı hareket ettiği, davalı kadının da fiili ayrılık döneminde başka bir erkekle sevgili olarak görüştüğü, bu suretle güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, boşanmaya neden olan olaylarda, davacı kocanın tamamen değil, davalı kadından daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Tarafların boşanmaya neden olan olaylarda kusur durumları dikkate alındığında davalı kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarı çoktur. Gerçekleşen kusur durumu da dikkate alınarak, daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kusur belirlemesi ve tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.12.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/22130, Karar No: 2013/13955, Tarih: 20.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/22130 E.  ,  2013/13955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve müdahilliğine karar verilen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunu lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde göründüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğine yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5343, Karar No: 2024/6979, Tarih: 04.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/5343 E.  ,  2024/6979 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/172 D.İş., 2024/172 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2024/KIT-2241

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

Taraflar arasında görülen sigorta tahkim davası sonucunda verilen İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcusu olduğu, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın önüne yabani hayvan çıkması nedeniyle gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 5.100,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı vekili, talebin reddini savunmuştur.

İtiraz Hakem Heyetince; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile 243.548,54 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, bozma ilamıyla kesinleşen hususlarda yeniden temyiz incelemesi yapılamayacak olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Dava, trafik kazası nedeni ile bedensel zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının meydana gelen kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

2. Dava, trafik kazası nedeni ile bedensel zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının meydana gelen kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne, 271.967,42 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince 26.02.2020 tarihli karar ile davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik itirazları dışındaki diğer itirazlarının reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili ve davalı vekilince temyizi üzerine Dairenin 24.03.2022 tarih, 2021/12003 Esas, 2022/5811 Karar sayılı bozma ilamı ile " ...Yargılama sırasında Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtlarına göre ödeme yapılıp yapılmadığı, işveren tarafından davacının maaşının ödenip ödenmediği, iyileşme döneminde çalışamadığı için elde edemediği düzenli ek gelirinin bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır.... davacının geçici iş göremezlik süresi içerisinde maaşı eksik ödenmiş ise buna ilişkin fark bedeli, varsa bu süre için mahrum kaldığı ek ödemeler, döner sermaye gelirleri gibi ek gelirleri araştırılarak, çalışmadığı dönem hesabında (varsa) bu gelirler esas alınmak suretiyle, geçici iş göremezlik süresi için ödeme yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise ne kadar süre için yapıldığı ve ne zaman tekrar çalışmaya başladığı da araştırılmadan karar verilmiş olması doğru görülmemiştir..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda bozma ilamı doğrultusunda gerekli araştırmalar yapılmayarak dosyada bozma ilamından önce var olan belgelere dayanılarak karar verilmiştir.

Eksik incelemeyle karar verilemez.

Hakem Heyetince yapılacak iş; Dairenin yukarıda tarih ve numarası belirtilen bozma ilamında belirtilen araştırmaların Sosyal Güvenlik Kurumundan ve çalıştığı işyerinden yapılarak bozma ilamı doğrultusunda karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de;

İtiraz Hakem Heyetince yargılama giderlerine karar verilirken maddi hata sonucunda tazminat miktarının çok üstünde yargılama giderine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine, dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11003, Karar No: 2018/1997, Tarih: 22.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/11003 E.  ,  2018/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca Beraat

Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2015 tarih, 2014/646 - 2015/100 sayılı direnme kararı, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca dosya yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 17/11/2014 tarih, 2013/25738 Esas, 2014/22934 Karar sayılı bozma ilamı sonrası verilen inceleme konusu hükmün, ilk hükümde yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile verilmiş yeni hüküm olduğu ve direnme kararı niteliği taşımadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle sanık ...'un Karacabey Belediye Başkanı, sanık ...'ın Fen İşleri Müdür Vekili, sanık ...'ın mimar, sanık ...'in teknik ressam ve sanık ...'in memur olarak görev yaptıkları, Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 20/09/1996 tarih ve 5427 sayılı kararı ile, ... pafta, ... ada,... parselde yer alan ve Erken Cumhuriyet dönemi yapısı niteliği taşıyan Hükümet Konağının, korunması gerekli kültür varlığı anıtsal yapı olarak tesciline karar verildiği, sözü edilen tescil kararının, Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğünce 24/09/1996 tarihli yazı ile Karacabey Belediye Başkanlığına gönderildiği ve adı geçen kurum tarafından da 25/09/1996 tarihinde kayıt altına alındığı, Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 13/12/1996 tarih ve 5557 sayılı kararı ile, tescilli Hükümet Konağının bitişiğinde yer alan 225 ada, 4 parselde Karacabey Belediyesince katlı otopark yapımına ilişkin projenin uygun olduğuna karar verildiği, yine Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğünce Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğüne gönderilen 22/01/1997 tarihli yazıda, tescilli Hükümet Konağı parseline bitişik ... parselin ilgilisi olan Karacabey Belediye Başkanlığı tarafından, kurulun tescile ilişkin kararının iptali istemiyle idari yargıda açılan davadan vazgeçildiğinin belirtildiği, tescilli Hükümet Konağına yönelik olarak Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun aldığı 06/12/2001 tarih ve 8836 sayılı karar ile Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun aldığı 17/10/2008 tarih ve 4133 sayılı kararın dağıtımının yapıldığı kurumlar arasında Karacabey Belediye Başkanlığının da bulunduğu, hatta, yapının koruma grubunun, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 05/11/1999 tarih ve 660 sayılı ilke kararı doğrultusunda 2. grup olarak belirlenmesine ilişkin 17/10/2008 tarih ve 4133 sayılı kararın alındığı kurul toplantısına, Karacabey Belediye Başkanlığını temsilen sanık ...'in iştirak ettiği;

Ayrıca, Hükümet Konağının korunması gerekli kültür varlığı anıtsal yapı olarak tescilinin, bizzat Karacabey Belediyesi tarafından ilan edildiğinin, 25/10/1996 tarihli ilan zabıt varakasından anlaşıldığı, Maliye Hazinesine ait... pafta, ... ada,... parselin tapu kaydında, 27/11/1996 tarihinde konulmuş olan “korunması gerekli kültür varlığı anıtsal yapı” şerhinin de bulunduğu, tüm bu bilgi - belgeler birlikte değerlendirildiğinde, suç tarihinde Karacabey Belediye Başkanlığında görev yapan sanıkların, ... pafta, ... ada, ... parselde yer alan Hükümet Konağının korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğiyle tescilli olduğunu bildiklerinde tereddüt bulunmadığı, diğer yandan, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 05/11/1999 tarih ve 664 sayılı ilke kararının, “Koruma alanı belirlenmemiş sit alanı dışındaki tescilli parsellerde, bu parsele komşu olan veya aralarından yol geçse dahi bu parsele cephe veren parsellerin koruma alanı olarak kabul edilmesine, bu alanlarda gelecekte yapılacak uygulamalarda aksaklıklara neden olunmaması için Koruma Kurulundan karar alınmadan herhangi bir uygulama yapılamayacağına” şeklinde olduğu, suç tarihi öncesinde, tescilli Hükümet Konağının koruma alanına ilişkin bir karar alınmadığından, bahse konu ilke kararının uygulama alanı bulacağı, yukarıda değinildiği üzere, korunması gerekli kültür varlığının tescilinden sonra alınan kurul kararları ve kurumlar arası yazışmalar göz önünde bulundurulduğunda, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 05/11/1999 tarih ve 664 sayılı ilke kararından Karacabey Belediye Başkanlığının haberdar olmadığı ve taşınmaz kültür varlığına komşu ya da cephe veren parsellerde yapılacak uygulamalardan önce Koruma Bölge Kurulundan karar alınması gerektiğinin adı geçen kurum tarafından bilinmediği yönündeki sonucun, hayatın olağan akışına aykırılık gösterdiği;