muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15227, Karar No: 2013/10659, Tarih: 04.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15227 E.  ,  2013/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/12/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı manevi tazminat ve yine birleşen davada haksız eyleme dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen 24/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi asıl dava davacısı ... ve birleşen dava davalısı ... vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de asıl dava davalısı ve birleşen dava davacısı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 04/06/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalı-karşı davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Tarafların asıl davaya ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Asıl dava, hakaret ve yaralama eylemlerine, birleşen dava ise, tehdit, yaralama ve hakaret eylemlerine dayalı manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davaların kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, asıl dava davacısı ... ve birleşen dava davalısı ... ile asıl dava davalısı ve birleşen dava davacısı olan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; davacı ...'in Metaş İlköğretim okulunda öğretmen olarak görev yaptığı, sevk kağıdının imzalanması hususunda okul müdürü olan davalı ... ile tartıştıkları, davalı müdürün görevi sırasında davacıyı yaralayıp hakaret ettiği iddia edildiği ileri sürülmektedir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, asıl davada davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, asıl davada davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre birleşen dava yönünden; davacı ...'ın tüm, davalı ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalı ...'in birleşen davaya yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince:

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın gelişimi ve oluş biçimi, yaralanmanın niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (3) sayılı bentte açıklanan nedenlerle birleşen davaya yönelik kurulan hükmün davalı ... yararına, (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle birleşen davada davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, yine asıl davaya yönelik kurulan hükmün ilk bentte açıklanan nedenlerle taraflar yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 04/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/124, Karar No: 2013/3390, Tarih: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/124 E.  ,  2013/3390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/11/2012 tarih ve 2012/339-2012/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıların murisi...'in 05/04/2006 tarihinde HSBC Bank A.Ş. Organize Sanayi Şubesi'nden konut kredisi kullandığını, bu krediyi teminen davalı şirket nezdinde 1911061430 nolu poliçe ile yaşam sigortası tesis edildiğini, murisin .../07/2007 tarihinde yaşamını yitirdiğini, müvekkilinin ölüm olayı üzerine sigortanın devreye girmesi için davalıya başvurduğunu, ancak davalı tarafından poliçenin ferdi kaza poliçesi olduğu gerekçesi ile talebin haksız olarak reddedildiğini, sigortalı ile davacı arasında düzenlenen 06/05/2004 başlangıç 11/05/2009 bitiş tarihli HSBC Kredi Güvence Planı Poliçesinin, içeriğine göre açıkça yaşam kaybı ve sürekli tam sakatlık durumunu kapsadığının görüleceğini, teminat kapsamında vefat tarihinden sonra gelen kredi geri ödemelerinin poliçe gereği karşılanması gerektiğini, ileri sürerek ....441 TL'nin taksit/geri ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin hayat poliçesi satmadığını, zira bu yönde lisansı bulunmadığını, poliçe ekinde yer alan genel hükümlerin ferdi kaza genel şartları olduğunu, bu genel şartlara göre söz konusu vefatın poliçe kapsamı dışında kaldığını, poliçe pirim miktarına bakıldığında dahi bu durumun anlaşılacağını, konut kredi sözleşmesinin .... maddesinde açıkça yapılan poliçenin bir ferdi kaza poliçesi olduğu ve sigorta teminatına ilişkin tüm hususların düzenlenmiş olduğunun görüleceğini, sigortalının kalp krizi sonucu vefat ettiğini, hastalık nedeni ile vefat hallerinin ferdi kaza sigortalarının teminat kapsamında bulunmadıklarını, ayrıca hayat sigortası olduğu kabul edilse dahi Kader Demir'in önceki rahatsızlığını sigorta şirketine bildirmediğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, dava konusu poliçenin hayat sigortası poliçesi olduğunun kabulü ile, davanın kısmen kabülüne, ....205,28 TL alacağın taksit geri ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 653,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2910, Karar No: 2021/7431, Tarih: 28.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2910 E.  ,  2021/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

A) Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme hükmüne yönelik sanık müdafinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığa 06.02.2020 tarihinde tefhim olunan olunan hükmün, sanık müdafisi tarafından yasal süresi geçtikten sonra, 09.03.2020 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B) Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3170, Karar No: 2019/652, Tarih: 23.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3170 E.  ,  2019/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/02/2017 tarih ve 2014/1529-2017/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan ....000.000 USD ve 5.000.000 USD tutarlarında olmak üzere toplam ....000.00 USD kredi kullandığını, davalının ikinci dilim kredi için yapılan görüşmelerde erken kapama ücreti almayacağı taahhüdünde bulunmuş olmasına rağmen müvekkilinden 393.750 USD erken kapama cezası tahsil ettiğini, müvekkilinin her iki dilim kredi için aynı metni içeren Genel Kredi Sözleşmesi imzalamış olsa da bunun davalının kredi sözleşmelerinin standart sözleşmeler olması nedeniyle değişiklik yapılamamasından kaynaklanmakta olup, sözleşmelerin bu şekilde müzakere edilmeden imzalanmasının eşitlik prensibine aykırı olduğu gibi, davalının kötüniyetinin de göstergesi olduğunu, oysa davalı banka yetkililerince müvekkiline gönderilen e-mailde ikinci dilim kredi şartlarına ilişkin olarak erken ödeme cezası talep edilmeyeceğinin ifade edilmesi üzerine müvekkilinin anılan krediyi kullandığını ve böylece sözleşmenin konuya ilişkin hükmünün bu şekilde değiştirildiğini ileri sürerek, 393.750 USD erken ödeme cezasının müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında jeotermal enerji santrali projesi için dört ayrı genel kredi sözleşmesi ile bir adet ek protokol imzalanarak davacının talepleri doğrultusunda muhtelif tarihlerde ... ayrı nakdi kredi ve bir de gayri nakdi kredi kullandırıldığını, davacının en son kullandığı kredinin 5.000.000 USD miktarlı nakdi kredi olup, sadece bu kredinin değil, davacının müvekkili banka nezdindeki nakdi, gayri nakdi tüm kredilerinin davacı tarafından vadelerinden çok önce kapatıldığını, 9-... yıl vadeli bir kredi ilişkisinin üstelik, davacı ile aynı hatta daha ağır şartlarla müvekkili tarafından ... dışından finanse edilen kredilerin, vadesinden çok önce kapatılmasının müvekkilini beklenmedik ve ani maliyetlere sokarak zarara uğrattığını, davacının sözleşmeyi kendi inisiyatifiyle ve mutabakatla imzaladığını, davacının belirtilen tutarı hiçbir ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin ödediğini, erken kapama komisyonu tahsilinin sözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, genel kredi sözleşmelerinin imzalanması ile birlikte muhtelif tarihlerde dilim halinde USD cinsinden nakdi kredi kullandırıldığı, kullandırılan kredinin 9.350.000,00 USD nakdi kredi, 7.650.000,00 USD gayri

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, genel kredi sözleşmelerinin imzalanması ile birlikte muhtelif tarihlerde dilim halinde USD cinsinden nakdi kredi kullandırıldığı, kullandırılan kredinin 9.350.000,00 USD nakdi kredi, 7.650.000,00 USD gayri

nakdi olmak üzere toplam ....000.000,00 USD olduğu, 04/02/2011 tarihi itibariyle 14.249.995,86USD'nin vadesinden önce ödendiği, ayrıca 472.500,00 USD erken ödeme komisyonu tahsil edildiği, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 31.7 maddesi ile erken ödeme cezası alınmasının kabul edildiği, ancak miktar ve oranının belirlenmediği, bu durumda diğer bankaların uygulamasına göre bu tür işlemlere kredi grupları bakımından uygulanacak oranların nazara alınması gerektiği, diğer bankaların uyguladığı erken ödeme komisyon oranlarının ortalamasının, ...,70 olduğu, davalı bankanın uygulamış olduğu erken kapama komisyon ücretinin ise %...,32 olduğu, işbu oranın bankaların ortalamasının altında kaldığı, fahiş alınan bir miktarın bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticari kredinin erken kapatılması nedeni ile tahsil edilen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece verilen önceki karar Dairemizin 2013/14863 E. 2014/7178 K. sayılı ilamı ile taraflar arasındaki kredi sözleşmelerinde erken ödeme komisyonu alınması kabul edilmekle birlikte ne miktarda alınacağı ve oranı belirtilmediğinden, diğer bankaların bu tür kredilerde ne miktar ya da oranda erken ödeme cezası uyguladığına dair bilgi ve belgelerin dosya kapsamına alınarak davalı bankaca uygulanan komisyon oranının emsal bankacılık uygulamaları karşısında uygun olup olmadığı, davacıya iadesi gereken miktar bulunup bulunmadığı hususlarında rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuşmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, söz konusu erken kapama komisyonu oranı bakımından ilgili yerlerden araştırma yapılmaksızın, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal bankacılık uygulamaları olduğu belirtilen ve dosya kapsamında dayanağı belgeler de bulunmayan oranlara itibar edilerek yazılı şekilde eksik ve yargıtay denetimine de elverişli olmayan incelemeye dayalı karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, .../01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/465, Karar No: 2025/1442, Tarih: 14.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/465 E.  ,  2025/1442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/199 E., 2024/815 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu dairenin 20.09.2008 tarihinde üye kaydı yapılarak davalıya teslim edildiğini, davalının borcunu ödemediğinden 24.11.2011 tarihinde üyelikten ihraç edildiğini, ihtara rağmen daireyi boşaltmadığını, davalının halen kooperatife ait dairede ikamet ettiğini ileri sürerek davalının müdahalesinin men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kooperatif tarafından ...'a peşin olarak satılan daireyi kooperatifin onayıyla satın aldığını, aidat borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 19.12.2013 tarihli kararı ile davalının kooperatif üyeliğinden ihracına ilişkin kooperatif yönetim kurulu kararının kesinleştiği ve davalının artık kooperatif üyesi olmadığı, davalıların dairede oturmaya devam edebilmesi için üstün bir haklarının olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 19.12.2013 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 23. Hukuk (Kapatılan) Dairesince, davalılar murisi tarafından Konya Tüketici Mahkemesi'nin 2012/923 Esas dosyasında ihraç kararının iptali maksadıyla dava açıldığı, bu mahkemece verilen kararın murisin ölüm tarihi olan 25.07.2013 tarihinden sonra vekiline 21.08.2013 tarihinde tebliğ edildiği, ölümle vekaletin son bulduğundan ihraç kararının iptaline ilişkin açılan davanın henüz kesinleşmediği, ihraç kararının iptaline ilişkin açılan davanın kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen 24.11.2020 tarihli karar ile Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2017/447 Esas, 2017/899 Karar sayılı dosyasına konu ihraç kararının iptali talebiyle açılan davanın hak düşürücü süreden reddine karar verildiği, 30.01.2020 tarihinde kesinleştiği, kat irtifakı veya kat mülkiyetine geçilmemiş arsa vasıflı taşınmaz üzerine kooperatifin yaptığı apartmanın inşaat projesine göre 9 bağımsız bölüm numaralı meskeni dahili davalıların halen kullandıkları, dahili davalıların daire üzerinde hiç bir haklarının olmadığı, dairenin kooperatife teslimi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin 24.11.2020 tarihli kararının süresi içinde davalı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, ...'nin 2017/9 iflas sayılı dosyasının 07.03.2019 tarihli yazısından, davacı kooperatifin yargılama aşamasında iflas ettiğinin anlaşıldığı, İİK'nın 194. maddesi amir hükmüne uyulmadan işin esasına girilerek karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, temyiz itirazlarının incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile müteveffa/davalı hakkında verilen ihraç kararının 30.01.2020 tarihi itibariyle kesinleştiği, davalıların mülkiyeti davacıya ait olan taşınmazı kullanmak için hiçbir hukuki dayanaklarının olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde; ...'nin dava konusu taşınmazı 02.01.2008 tarihinde ...'a sattığını, kooperatif yönetiminin 07.01.2008 tarihinde aidatları peşin almak kaydıyla ...'ı kooperatife üye kaydedilmesine karar verdiğini, davalı murisin dava konusu meskeni 06.05.2008 tarihli satım sözleşme ile ...'dan satın aldığını, ...'ın tüm haklarının davalı murise geçtiğini, kooperatif yönetiminin başkaca hiçbir ödeme yapılmayacağından haberi olduğunu, davanın ... ve ...'a ihbarını istediklerini mahkemece ihbar taleplerini hatalı olarak reddedildiğini, davacı kooperatif iflas ettiğinden dava ehliyeti bulunmadığını, her ne kadar davayı takip etmek üzere Avukat ...'in yetkilendirildiği belirtilmiş ise de iflas tasfiyesinde dava açmaya takip etmeye iflas idaresinin yetkili olduğunu, sürecin yürütülmesi için iflas idare memuru atanması gerekirken davanın bu şekilde karara bağlanmasının hatalı olduğunu, 24.12.2024 tarihli duruşmaya mazeret dilekçesi sunulduğunu, aynı gün duruşması bulunan dosyalarda e-duruşma imkanı bulunmadığından bizzat katılım sağlamaları gerektiğini, mazeretlerinin kabulü gerekirken reddedilmesinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı murisin kooperatif üyeliğinden ihraç edilmesi nedeniyle tahsis edilen konuttan müdahalesinin men’i istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, kararda belirtilen gerekçelere ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davalı mirasçıları vekilince ileri sürülen temyiz sebepleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı mirasçıları vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı mirasçıları vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

14.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13649, Karar No: 2011/2705, Tarih: 05.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/13649 E.  ,  2011/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanık ...’nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan beraetine dair, Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.05.2006 gün ve 2006/56 Esas, 2006/105 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması ve suç tarihi itibariyle 17 yaşı içinde bulunan mağdurenin sanıktan şikayetçi olmaması nedeniyle, rızaen cinsel ilişkide bulunma eyleminin aynı Yasanın 104/1. maddesi kapsamında olup 73. maddesi gereğince de takibinin şikayete tabi olması karşısında 5237 sayılı Yasanın 7/1-2 ve 5271 sayılı Yasanın 223/8. maddeleri de gözetilerek sanık hakkında açılan davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği halde Anayasa Mahkemesinin iptal kararıyla eylemin suç olmaktan çıktığından bahisle beraet kararı verilmesi, yasaya aykırı olduğundan hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, “sanık hakkında reşit olmayanla rızaen cinsel ilişkide bulunma suçundan açılan kamu davasının düşmesine” denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.