muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2908, Karar No: 2023/4565, Tarih: 21.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2908 E.  ,  2023/4565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/112 E., 2014/217 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2011 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2012 tarihli ve 2011/217 Esas, 2012/94 Karar sayılı kararı ile, sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 23.01.2014 tarihli ve 2013/10533 Esas, 2014/826 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazları reddedilip, sanığın, yoldan geçmekte olan mağdureyi kolundan tutup ikamet ettiği evine çekmeye çalışırken bu esnada kendisine direnen mağdureyi kendine çekip kalçasına elleme şeklindeki eylemine ilişkin Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesince "Travma sonrası stres bozukluğu oluştuğu ve ruh sağlığının bozulduğu" yönünde rapor düzenlenmiş ise de; sanık tarafından işlenen dokunma gibi ani nitelikteki, devamı bulunmayan, kesik biçimde gerçekleştirilen hallerde mağdurenin olayın üçüncü kişilerce duyulması üzerine ruhsal durumunun etkilenmesi nedeniyle duyduğu üzüntü ve sıkıntı sonucunda ortaya çıkan halin ruh sağlığı bozukluğu olarak değerlendirilemeyeceği ve 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasında öngörülen netice sebebiyle hal maddesinin cinsel istismar eyleminin ağır boyutlara ulaşması, ısrarla gerçekleştirilmesi ya da suçun nitelikli halinin işlenmesi nedeniyle gerçekleşebilecek bir sonuç olabileceği gözetilmeden, mağduredeki halin bir ruh sağlığı bozulması mı yoksa suç nedeniyle ruh sağlığının etkilenmesi mi olduğunun saptanması ve kesin kanaat oluşması için mağdurenin İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek sanığın işlediği suçtan dolayı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınması, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun tespit edilmesi durumunda ise, sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi uyarınca sanığın bu ağır neticeden sorumlu tutulabilmesi bakımından en azından taksirle hareket edip etmediğinin tespit edilmesi, sanığın ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı sonucuna varılırsa meydana gelen bu zararın 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşılmada dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması ve sanığın mağdureyi kolundan tutarak ikamet ettiği evine çekmeye çalışırken uyguladığı cebirin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olan "Cebir" niteliğinde olduğu gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanarak fazla ceza tayininin kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2014/112 Esas, 2014/217 Karar sayılı kararı ile, sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2014/112 Esas, 2014/217 Karar sayılı kararı ile, sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece dosyada toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanığın suç tarihi de olan 14.08.2011 günü saat 17.00 sıralarında \*\*\* Mahallesi \*\*\* Caddesi üzerinde kuzeni ve kardeşi ile birlikte markete alışveriş için giden 27.07.1998 doğumlu olan on beş yaşından küçük mağdurenin zorla kolundan tutarak "Of yavrum bunların hepsi senin mi" diyerek buradaki evinin içerisine doğru çekmeye çalıştığı, direnen mağdureyi kendisine doğru çektiği, diğer eliyle de kalçasını okşadığı, bu sırada bağıran mağdurenin sanığın eline hızlıca vurarak buradan kaçtığı, sanığın savunmalarında özetle “Olay günü bir arkadaşı için tahta aldıklarını, onu boşalttıklarını, o sırada da kendi kendine konuştuğunu, konuşmaları esnasında yavrum falan kelimesini kullanmış olabileceğini, ancak mağdureye yavrum bunların hepsi senin mi şeklinde bir şey söylemediğini, zaten kendisinin nikah masasında ölen oğlundan sonra sorunlar yaşadığını, o tarihten beridir kendi eşi ile de kardeş gibi yaşadıklarını, herhangi bir cinsel etkinliğinin olmadığını, o gün odun taşırken oradan geçen iki bayana oradan geçmeyin, odun değebilir şeklinde bir şey söylediğini hatırladığını, bu sırada odun değmesin diye kolundan tutup çekmişte olabileceğini, ancak kesinlikle o gün kimseye cinsel amaçlı herhangi bir eyleminin olmadığı” şeklindeki tevilli ikrar içerdiği kabul edilen savunması ve sanık ile herhangi bir husumeti bulunmayan mağdurenin aşamalarda değişmeyen ve mahkemece de itibar edilen anlatımları ile tüm dosya kapsamından, sanığın sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin düzeltme nedeni dışında usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2014/112 Esas, 2014/217 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2617, Karar No: 2024/7382, Tarih: 08.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/2617 E.  ,  2024/7382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuk

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikâyetçinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, 23.11.2013 tarihinde saat 10.30 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlık yapıldığını fark ettiğini bildirdiği, suça sürüklenen çocuğun da tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, şikâyetçiye yönelik eylemin gece vakti işlendiğine dair dosyada hiç bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eylemlerini gündüz işlendiğinin kabulü ile yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, şikâyetçinin iş yerinin kepengini zorlamak suretiyle içeri girip 2.500-3.000 TL civarında çeyizlik eşyayı çalması şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan TCK’nun 142/1-b, 116/2, 31/3. maddesinde tanımlanan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 19.04.2016 olan karar tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan açılmış bir dava olmadığı hâlde her ne kadar mahkemesince mala zarar verme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de TCK'nın 151/1 ve 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 23.11.2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14464, Karar No: 2014/565, Tarih: 03.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14464 E.  ,  2014/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇİFTLİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2011/253-2013/32

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu K.. Köyü çalışma alanında bulunan 159 ada 39 parsel sayılı 352,79 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Y.. A.. adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı İ.. Ö.., dava konusu taşınmazın amcası İ.. Ö..'e ait olduğu amcasının çocuksuz öldüğü iddiasıyla amcasının tüm mirasçıları adına tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kök murisin terekesinin iştirak halinde olduğu, üçüncü kişi olan davalıya karşı açılan davada tüm mirasçıların mecburi dava arkadaşı oldukları, bu nedenle davacının tek başına dava açamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının kök murisi İsmail adına tescil talebinde bulunduğu; ancak kök murisin davacı dışında başka mirasçılarının da bulunduğu, davacının tek başına dava açamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Elbirliği halinde mülkiyet hükümlerine tabi bulunan bir terekede, terekeye ilişkin tüm tasarruf işlemlerinin, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 640 ve 702. maddeleri uyarınca, tüm mirasçılar tarafından birlikte yapılması zorunlu olup, tasarrufi işlem niteliğindeki davanın da tüm mirasçılar tarafından birlikte açılması gerekir. Bir mirasçının, özellikle acele hallerde miras şirketinin menfaatini korumak için, bütün mirasçılar adına yalnız başına dava açması mümkün ise de, bu şekilde açılan bir dava tüm mirasçıların katılımını sağlamadan yürütemez. Mahkemenin, bir mirasçının tek başına tereke adına dava açamayacağı yönündeki değerlendirmesi doğru ise de, davacı tereke adına talepte bulunduğuna göre, davacıya süre vermek suretiyle taraf teşkilinin sağlanması mümkün iken, yanılgıya düşülerek davacıya bu konuda süre verilmeden davanın doğrudan reddine karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, davacıya diğer mirasçıların davaya katılımını sağlaması veya muvafakatlarını alması ya da terekeye temsilci tayin ettirmesi için süre verilmeli, taraf teşkilinin sağlanması halinde işin esasına girilerek iddia ve savunma doğrultusunda araştırma yapılmalı, taraf teşkili sağlanmadığı takdirde davanın usulden reddine karar verilmelidir. Mahkemece, açıklandığı gibi işlem yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27612, Karar No: 2013/22977, Tarih: 25.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27612 E.  ,  2013/22977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin temyizine ve suçtan doğrudan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu adına vekilinin CMK'nun 260/1.maddesi gereğince hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun yargılamadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 234/1b-1 maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı olup, şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7465, Karar No: 2019/5870, Tarih: 14.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7465 E.  ,  2019/5870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmaza ait tesbit tarihinden 20 yıl önceki hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ve kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3076, Karar No: 2010/7119, Tarih: 26.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3076 E.  ,  2010/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yoncalık niteliğindeki taşınmaza net yonca gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

Taşınmazın yakın çevresinde bulunan illerin Tarım Müdürlüklerince bildirilen veriler dikkate alındığında, kuru şartlarda bir dekar yoncalıktan ortalama olarak 1. Yıl 550 kg., devam eden yıllarda 650 kg. kuru yonca otunun elde edileceği ve 1 kg. kuru yoncanın satış fiyatının da 0.25 TL. olduğu gözetilerek bu rakamlara göre taşınmaz bedelinin tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/4876, Karar No: 2013/4679, Tarih: 11.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4876 E.  ,  2013/4679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Ticaret (... 1. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 22/11/2011 tarih ve 2010/97-2011/789 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili;Müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu davalı şirketin %95 oranındaki hissesinin doğrudan ve dolaylı olarak ... ailesinin kontrolünde olduğunu hal böyle iken 08/12/2009 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında ....100.000,00 TL lik şirket sermayesi 900.000,00 TL nakden arttırılmak suretiyle şirket sermayesinin ....000.000.000 ,00 TL ye çıkarılmasına karar verildiğini müvekkilinin karara muhalefet şerhi koyduğunu esas sermayenin arttırılmasına ilişkin kararın çoğunluğun çıkarını gözetmek ve azınlığın tayinini küçültmek amacı güttüğünü ve bu nedenle objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğu şirketin içinde bulunduğu durum itibari ile sermaye artışına ihtiyacının da bulunmadığı iddia ile davalı şirketin 08/12/2009 günü sermaye artışına ilişkin genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili;müvekkil şirketin sermaye artışına ihtiyacı olduğunu ,artışın afaki iyi niyet kurallarına aykırı olmadığını davacının şirketteki payının %4,5 olduğunu bilanço incelendiğinde yönetimin şirkete borç verdiğini ve alacakları olduğunu büyük paydaşların şirketi dava edip bu alacaklarını alma yerine sermaye artışı yapılmasına karar verildiğini bu hususun Maliye Bakanlığınca şirkete tavsiye edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin durumu itibari ile sermaye artışının zorunlu olduğunun son yıllarda zarar edip öz sermayesinin bir bölümünü kaybetmesinden açıkça anlaşıldığı, şirket için sermaye artışının hayati ve zorunlu olduğu, arttırılan sermaye ödenmesine rağmen ödenmiş sermayesinin %62,1 oranında kaybetmiş olmasının sermaye artışının ihtiyaçtan fazla olmadığını gösterdiği,sermaye artışının davacının iddiasında olduğu gibi olumlu oy kullanan ortakların kendi çıkarlarını ön planda tutarak karara bağladıkları ya da davacının pay alamayacak durumda olmasından yararlanmak istedikleri sonucunun çıkarılamayacağı, davacının aleyhine iptal davası açtığı sermaye artırım kararına iştirak ettiği ve bu doğrultuda rüçhan hakkını kullanarak sermaye artırımına 44.684.04 TL tutarında katılmayı kabul ettiği,sermaye artışının davacının pay alma hakkını kısıtlar veya kaldırır durumda olmadığı gibi yasaya, ana sözleşmeye ve afaki iyi niyet kurallarına aykırı da olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.