muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5150, Karar No: 2009/3689, Tarih: 18.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5150 E.  ,  2009/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalılar vekilleri tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalılar vekili avukat ... ile diğer davalı ... Paz. Turizm İnş. San. Tic. Ltd. Şti. temsilcisi .... Davacı kooperatifin temyiz dilekçesinin süresi dışında, davalıların temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları ile davalı ... Paz. Turizm İnş. San. Tic. Ltd. Şti. temsilcisi dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptâli tescil istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı kooperatif vekili 17.03.2008 havale tarihli dilekçesiyle kararı temyiz ederek düzeltilerek onanmasını istemiş ise de, dilekçenin temyiz defterine kaydettirilmediği ve harçlandırılmadığı, bu şekilde temyiz süresinin geçtiği anlaşıldığından, davacı kooperatifin temyiz dilekçesinin reddine,

2-Davalı arsa sahiplerinin temyiz itirazlarına gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

b-Arsa sahipleri vekili cevap dilekçesinde ve yargılama sırasındaki beyanlarında müvekkillerine ait bağımsız bölümlerin sözleşme ile kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini, bu nedenle gecikme tazminatı istemleri olduğunu, ayrıca eksik ve ayıplı imalâtların giderilme bedellerinin de kendilerine ödenmediğini beyan etmişlerdir. Arsa sahipleri vekilinin bu beyanları mahsup niteliğindedir. Aynı talepler arsa sahipleri tarafından gönderilen ihtarnamede de yer almaktadır. Mahkeme kararının gerekçe kısmında 4.000,00 TL’lik ayıp ve eksik iş bulunduğundan sözedilmiş ise de, kararın hüküm kısmında bu konuya yer verilmemiştir. Davacı kooperatif adına bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının tesciline karar verildiğine göre, birlikte ifa kuralı gereği arsa sahiplerinin mahsup talepleri de dikkate alınarak gecikme tazminatı miktarının bilirkişilere hesaplattırılması, ayrıca arsa sahiplerinin beyanları doğrultusunda eksik ve ayıplı işlerin bulunup bulunmadığı, varsa giderilme bedelleri konusunda bilirkişilerden karar tarihine en yakın tarih itibariyle rapor alınması, belirlenecek bedellerin depo ettirilmesi, bunun karşılığında tescil kararı verilmesi, bu mümkün olmadığı takdirde bu giderleri karşılayacak sayıda bağımsız bölümün tescili isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu konular üzerinde durulmadan yazılı şekilde tapu iptâli tescil kararı verilmesi doğru olmamıştır.

c-Davacı kooperatifin kendisine verilmesi gereken bağımsız bölümlerin adına tescilini isteyebilmesi için edimini tam yerine getirmesi gerekir. Davacı yüklenici tarafından edimin tam olarak yerine getirilmediği, iskân ruhsatlarını alma yükümlülüğü kooperatifte olduğu halde iskân ruhsatlarının davanın açılmasından sonra alındığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı arsa sahiplerinin davanın açıldığı tarih itibariyle tapu devri yapma yükümlülükleri bulunmadığından ve davanın açılmasına arsa sahipleri neden olmadığından, davalı arsa sahiplerinin vekâlet ücreti ve yargılama gideri ile sorumlu tutulmamaları gerektiğinin gözden kaçırılması da hatalı olmuştur.

Davada istek tapu iptâli tescil olduğuna göre, tapu iptâli tescil kararı verilen bağımsız bölümlerin adlarına yazılı olan kişi veya kuruluşların davanın tarafı olması gerekir. Dosyadaki tapu kaydında tüm bağımsız bölümler arsa sahipleri adına görünüyorsa da, arsa sahipleri tarafından bazı bağımsız bölümlerin satıldığından sözedildiğine göre, dava konusu bağımsız bölümlerin son tapu kayıtlarının getirtilip maliklerinin kimler olduğu belirlenmeden ve gerekirse tapu maliklerinin davada yer almaları sağlanmadan tapu iptâl tescili kararı verilmesi de kabul şekline göre bozma nedenidir.

3-Davalı şirketin temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemenin 11.04.2008 tarihli ek kararına yönelik davalı şirket vekilinin temyizi istemine gelince;

Mahkemenin davalı şirketin temyiz istemini tanınan sürede harcın tamamlanmaması nedeniyle reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı şirketin bu yöne ilişkin temyiz itirazının reddi ile mahkemenin 11.04.2008 tarihli ek kararının onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davacı kooperatifin temyiz dilekçesinin reddine, 2/a bendi uyarınca arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2/b-c bentleri uyarınca kararın arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 3. bent uyarınca davalı şirketin temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemenin 11.04.2008 günlü ek kararının ONANMASINA, 625,00 TL duruşma vekillik ücretinin davacı kooperatiften alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı arsa sahiplerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Paz. Turizm İnş. San. Tic. Ltd. Şti’den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ... ile ...’e geri verilmesine, 18.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11187, Karar No: 2022/14446, Tarih: 24.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11187 E.  ,  2022/14446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve İpsala Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP incelemesi sonucunda ihbar olunanın yerleşim yeri adresinin "Esenler Mah. Şehit Osman ...../..." olduğunun tespit edildiği, ancak işbu dava dosyasının dava konusu 4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı uygulamalarının acil ve beklenmeksizin yerine getirilmesi gerektiği, tedavi altına alınması istenilenin İpsala ilçesinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İpsala Sulh Hukuk Mahkemesince ise, İpsala İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından düzenlenen 09.06.2022 tarihli tutanak içeriğinden; tedavisi talep edilenin “...../Edirne” adresinde ikamet etmediğinin, internet üzerinden yapılan araştırmadan “Şehit Osman ..... Mahallesi Merkez/...” adresinin ikamet adresi olduğunun tespit edildiğinin bildirildiği ve dosya arasına alınan nüfus aile kaydının incelenmesinden; Mernis adresinin "Esenler Mahallesi Şehit Osman ........" olarak kayıtlı bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medeni Kanunu’nun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6251, Karar No: 2019/5588, Tarih: 21.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6251 E.  ,  2019/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

.... . Çocuk Mahkemesinin 2011/683 E., 2012/110 K. sayılı ve 14/02/2012 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 14.03.2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 01.05.2014 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçu nedeniyle bildirim yapılan.... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/297 esas ve 2014/491 karar sayılı 25/12/2014 kesinleşme tarihli mahkumiyetine konu suçun CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış ise de, suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydına bakıldığında 3 yıllık denetim süresi içerisinde 10.11.2013 tarihinde işlediği TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan..... 10. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2013/276 Esas 2015/605 Karar sayılı ilamının 10/11/2013 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11861, Karar No: 2013/13233, Tarih: 10.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/11861 E.  ,  2013/13233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karadeniz/Ereğli 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :19.01.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.05.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinden kaynaklanan evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayanılarak açıldığı, mahkemecede bu yönde hüküm kurulmasına rağmen hüküm fıkrasında Türk Medeni Kanunun 166/1 maddesi yerine Türk Medeni Kanununun 161 maddesi yazılmasının yerinde düzeltilebilir maddi hata olduğunun ve mahallinde düzeltilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.05.2013(Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2011/27243, Karar No: 2012/1084, Tarih: 25.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/27243 E.  ,  2012/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/173788

MAHKEMESİ : Muğla Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2009

NUMARASI : 2007/425 (E) ve 2009/23 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Müştekinin şikayeti üzerine sanığın yazdığı dilekçede müştekinin yaşam tarzının belirtildiği,bu durumun herkesçe bilindiğinin ifade edildiği, 5237 sayılı TCK.nun 128. maddesinin iddia ve savunma dokunulmazlığını düzenlediği, bu maddede “Yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde yapılan yazılı veya sözlü başvuru,iddia ve savunmalar kapsamında kişilerle ilgili olarak somut isnatlarda ya da olumsuz değerlendirmelerde bulunulması halinde,ceza verilmez.Ancak,bunun için isnat ve değerlendirmelerin gerçek ve somut vakıalara dayanması ve uyuşmazlıkla bağlantılı olması gerekir” şeklinde düzenleme içerdiği, sanığın eyleminin bu madde kapsamında kalıp kalmadığı hususu tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3541, Karar No: 2017/9378, Tarih: 24.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3541 E.  ,  2017/9378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... ile ... Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin 30.06.2014 tarihinde, 200-250 işçi ile birlikte davalı tarafından feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... ve ... Turizm Taş. Oto. Gıda Ür. Tem. Hiz. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. madde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacı 30.06.2014 tarihinde, davalı ... Turizm Taş. Oto. Gıda Ür. Tem. Hiz. Ltd. Şti.'ye verdiği dilekçe ile emekliliğe hak kazandığı için işten ayrılmak istediğini belirtmiştir. Davalı şirket aynı tarihte, Sosyal Güvenlik Kurumu'na emeklilik nedeni ile davacının işten ayrılışını bildirmiştir. Kurumun 04.07.2014 tarihli yazısında da,davacının 31.05.2014 tarihi itibari ile yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı belirtilmiştir. Bu durumda davacının iş sözleşmesini emeklilik nedeni ile feshettiği anlaşıldığından ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24174, Karar No: 2017/9400, Tarih: 28.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/24174 E.  ,  2017/9400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:İş Mahkemesi

Dava, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.Davacı, 06.01.2012-29.03.2014 tarihleri arasında asgari ücretin üzerinde ücretle çalıştığını ancak primlerinin asgari ücrete göre yatırıldığını, 2014 yılında net 1.300,00 TL ücret aldığını buna göre prime esas kazancının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.2-Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun “Prime esas ücretler” başlığını taşıyan 77. maddesinin 1. fıkrası ile 5510 sayılı Kanunun “Prime esas kazançlar” başlıklı 80. maddesinin birinci fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287). Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir

.Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Tüm bu açıklamalar karşısında; mahkemece kurumlardan yapılan emsal ücret araştırmasına göre oranlama yapmak suretiyle ve çelişkili tanık beyanlarına göre hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Oranlama suretiyle hesaplama yapılamaz. Dinlenen tanık beyanlarının içeriği ise; dosya kapsamındaki resmi kayıtlar karşısında yetersiz ve kendi içinde ise çelişkili olduğundan davanın ispatı için yeterli değildir. Davacı, çalıştığı dönem içerisinde, davalı işveren tarafından yatırılan maaşını banka aracılığı ile almıştır. Yine davacının imzasını içeren ücret bordroları da gözetildiğinde ispatlamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalılar lehine BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Ofset Ambalaj İmalat İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 28.12.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.