muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/35723, Karar No: 2022/7300, Tarih: 26.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/35723 E.  ,  2022/7300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre temyizin sanıklar hakkındaki 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümleriyle sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 26.12.2012 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5766, Karar No: 2019/6919, Tarih: 06.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5766 E.  ,  2019/6919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy(Kapatılan) 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/12/2016 tarih ve 2014/132 E- 2016/180 K. sayılı kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 05/10/2018 tarih ve 2017/713 E- 2018/2053 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli 2012/02178 numaralı incelemesiz patent ile 2013/05927 numaralı faydalı model belgesinin tekniğin bilinen durumunu aşmadığını, buluşun yenilik özelliğinden yoksun olduğunu ileri sürerek söz konusu patent ile faydalı modelin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tencere, kalıp, basma makinesinde yenilik içeren ve üretim tekniğini daha ucuz makine ile daha seri, ekonomik ve hatasız hale getiren bir tekniği geliştirdiğini ve buluş yaptığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada ise asıl davanın davacısının müvekkilinin tescilli faydalı modeline konu taklit ürünler ürettiğini ileri sürerek sataşmanın önlenmesi ve bu kararın ilanını talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; işbu davada davaya konu edilen davalı adına tescilli patent ve faydalı modelin Bakırköy 1.FSHHM'nin 2014/98 Esas ve 2015/84 Karar sayılı dosyasında yenilik vasfı bulunmadığından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verildiği, kararın 14/07/2016 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle asıl davadaki taleplerle ilgili karar verilmesine yer olmadığına, dava tarihi itibariyle davacının dava açmada hukuki yararı bulunduğundan davacı lehine vekalet ücretine, hükümsüzlük halinde tescilin başvuru tarihinden itibaren geçersiz sayılacağı bu nedenle tecavüz teşkil etmeyeceği gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı-karşı davacı vekilinin istinaf talebinin HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Karara karşı davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı-karşı davacı vekilinin istinaf talebinin HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı karşı davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 52,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3392, Karar No: 2018/1924, Tarih: 15.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3392 E.  ,  2018/1924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 06/08/2013 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... hakkında açılan davanın ispatlanamadığından reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulüne dair verilen 29/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçeklerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı ... yönünden reddine; diğer davalılar yönünden ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar ... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalıların nükleer tıp uzmanı olduklarını, müvekkili kurumda uzman hekim sıfatı ile görev yapmalarına rağmen ortağı oldukları şirketlerde şirket müdürü olarak görev yaptıklarını, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 28. maddesine aykırı davrandıklarını, şirket müdürlüğü yaptıkları dönemlerde haksız olarak iş riski tazminatı ile döner sermaye kaynaklarından ödenen ek ödemeleri fazladan aldıklarını belirtilerek, uğranılan kurum zararının davalılarından tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenerek davanın davalı ... yönünden reddine; diğer davalılar yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; yargılama safahatında farklı bilirkişilerden rapor alındığı, mahkemenin bunlardan 24/06/2015 tarihli raporu hükme esas aldığı ve mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmeden karar verildiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporu denetime açık, anlaşılır ve uyuşmazlığı çözecek nitelikte değildir. Ayrıca dava konusu uyuşmazlığın niteliğine göre bilirkişi heyetinde sağlıkla ilgili uzman bilirkişinin de olmadığı anlaşılmaktadır.

Şu halde, mahkemece sağlık konusunda uzman bilirkişinin de yer aldığı yeni bilirkişi heyetinden Yargıtay’ın denetimine elverişli rapor alınıp dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sonuç bölümleri itibariyle farklı olan bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4944, Karar No: 2022/5726, Tarih: 14.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4944 E.  ,  2022/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Eğil Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16/06/2016 tarihli ve 2003/27 E., 2016/141 K. sayılı kararın onanmasına ilişkin olan Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01/12/2020 tarihli ve 2018/5211 E., 2020/5992 K. sayılı kararın düzeltilmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde;  Eğil ilçesi Oyalı köyünde bulunan 296, 298 ve 302 parsel sayılı taşınmazlarda malik ...’in mirasçılarına intikal yapılırken veraset ilamına göre mirasçı olan davacılar adına intikal yapılmadığını belirterek, tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında davacılar adlarına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacıların dosyaya ibraz ettikleri veraset ilamının yasal bir hükmünün bulunmadığını,  ... Beni ...'un tek mirasçısının ... olduğunu gösteren veraset ilamının iptali için davacıların kardeşi tarafından açılan davanın reddine karar verildiğini,  sonrasında 1981 tarihinde önceki veraset ilamı ve ret kararı gizlenmek sureti ile yeni bir veraset ilamı alındığını ve aradan 22 yıl geçtikten sonra yeniden dava açıldığını,  dayanılan veraset ilamının gerçeği yansıtmadığını,  ayrıca davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını belirterek, reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Eğil Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/06/2016 tarihli ve 2003/27 E., 2016/141 K.  sayılı kararında, davalılar tarafından, davacıların dayanmış olduğu veraset ilamının iptali için açılan davanın kabulüne karar verildiği, bu nedenle yasal mirasçı olduklarını ispat edemedikleri, kaldı ki kadastro tespitlerinin 1978 yılında kesinleşmiş olması nedeniyle 10 yıllık hak düşürücü sürenin de geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde;  Mahkemenin kararına dayanak ettiği veraset ilamının iptaline ilişkin Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesi kararının Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinde incelemesinin devam ettiğini, kararın kesinleşmediğini,  emsal Yargıtay kararlarına göre veraset ilamının iptaline ilişkin dava, eldeki dava sonucunu  etkileyeceğinden sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V. YARGITAY KARARI

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde;  Mahkemenin kararına dayanak ettiği veraset ilamının iptaline ilişkin Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesi kararının Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinde incelemesinin devam ettiğini, kararın kesinleşmediğini,  emsal Yargıtay kararlarına göre veraset ilamının iptaline ilişkin dava, eldeki dava sonucunu  etkileyeceğinden sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V. YARGITAY KARARI

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01/12/2020 tarihli ve 2018/5211 E., 2020/5992 K. sayılı kararıyla; “ Dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleştiği 1978 yılı ile davanın açıldığı 07.03.2003 tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde yazılı 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiş bulunduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün Onanmasına” karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

1. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

Yargıtayın onama kararına karşı süresi içerisinde davacılar vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

2. Karar Düzeltme Nedenleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde,  temyiz dilekçesindeki taleplerini tekrar ile Mahkemenin dayanak yaptığı veraset ilamının iptaline ilişkin kararın Yargıtay 14. Hukuk Dairesi tarafından bozulduğunu belirterek, onama kararının kaldırılması ile hükmün bozulmasını talep etmiştir.

3.Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; ketmi verese hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Uygulamada ve öğretide ketmi verese (mirasçılığın gizlenmesi) davalarında uyuşmazlığın çözümü, hasımlı veraset ilamı alınmak üzere açılacak bir dava sonucu, mirasbırakanın tüm mirasçılarının belirlenmesi ve davacının bu mirasçılar arasında yer alıp almadığının saptanmasına bağlıdır.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dava konusu taşınmazlardan 296 parsel sayılı taşınmazın 2/3 payı ...Bini ...adına 1/3 payının ise dava dışı Hazine adına, 298 ve 302 parsel sayılı taşınmazların ise 2/3 payı ... adına 1/3 payı ise dava dışı Hazine adına tapuya kayıt ve tescil edilmiştir. Davalılar tarafından alınan 1967/22 Esas sayılı veraset ilamına göre ...’in tek mirasçısının ... olduğu belirtilmek suretiyle ... adına intikalleri yaptırılmıştır.

Davacılar dava dilekçesinde Diyarbakır Sulh Hukuk Mahkemesinin 1974/941 Esas sayılı veraset ilamında kendilerinin de mirasçı olduklarını belirterek, tapu kayıtlarının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir. Davalılar ise davcıların dayanak veraset ilamı olan Diyarbakır Sulh Hukuk Mahkemesinin 1974/941 Esas sayılı veraset ilamının iptali için dava açtıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davacılar dava dilekçesinde Diyarbakır Sulh Hukuk Mahkemesinin 1974/941 Esas sayılı veraset ilamında kendilerinin de mirasçı olduklarını belirterek, tapu kayıtlarının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir. Davalılar ise davcıların dayanak veraset ilamı olan Diyarbakır Sulh Hukuk Mahkemesinin 1974/941 Esas sayılı veraset ilamının iptali için dava açtıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

3.3.2. Mahkemece; davacıların dayanmış olduğu veraset ilamının iptali için açılmış olan davanın kabulü ile dayanak veraset ilamının iptaline karar verildiği, bu nedenle davacıların yasal mirasçı olduklarını ispat edemedikleri, kaldı ki kadastro tespitlerinin 1978 yılında kesinleşmiş olması nedeniyle 10 yıllık hak düşürücü sürenin de geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

3.3.3. Davacıların dayanağı Diyarbakır Sulh Hukuk Mahkemesinin 1974/941 Esas sayılı veraset ilamının iptali için açılan davada davanın kabulü ile veraset ilamının iptaline karar verilmiş, verilen önce tarihli karar Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından, sonra tarihli karar ise Yargıtay 14. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuş, bozma sonrasında Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/1375 Esasına kaydı yapılmıştır. Mahkeme tarafından son olarak tekrar davanın kabulü ile dayanak veraset ilamının iptaline karar verilmiş ise de davalılar tarafından karar temyiz edilmiş, henüz Yargıtay incelemesine gönderilmediği ve kararın kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3.3.4. Ketmi verese olgusu kadastro öncesi neden olmayıp, kadastro tespiti ile açığa çıkan bir durum olması nedeniyle 3402 sayılı Yasa'nın 12/3 maddesinin eldeki uyuşmazlığa uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

3.3.5. Davacıların dayandığı veraset ilamının iptaline yönelik açılan davanın henüz derdest olduğu ve kesinleşmediği anlaşıldığından, Mahkemece söz konusu veraset ilamının iptali için açılan davanın sonucunun beklenmesi ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığı gibi, 296 parsel sayılı taşınmaz ...Bini ...adına kayıtlı olduğundan, Mahkemece bu taşınmazın ... ile bağlantısı araştırılmadığı gibi, davacıların bu taşınmaz ile ilgili taleplerinin açıklattırılmamış olması dahi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, kararın bozulmasına karar vermek gerekirken, onanmasına karar verilmesinin doğru olmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

VII. SONUÇ

Hal böyle olunca, kararın bozulmasına karar vermek gerekirken, onanmasına karar verilmesinin doğru olmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

VII. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.un 440. maddesi uyarınca kabulüne, yukarıda belirtilen gerekçelerle Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01/12/2020 tarihli ve 2018/5211 Esas - 2020/5992 Karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenlerle 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz ve karar düzeltme aşamasında alınan peşin harcın davacılara iadesine, 14/09/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5004, Karar No: 2012/11541, Tarih: 18.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/5004 E.  ,  2012/11541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 62, 58, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre başka bir suçtan dolayı açılan dava nedeniyle ifadesi alınıp serbest bırakılması istemiyle çıkarılan yakalama müzekkeresinin gereğinin yerine getirilmesi için mahkemece ifadesi alındıktan sonra serbest olduğu bildirilen ve bu nedenle de adliyeyi terk ederek ayrılan sanık hakkında, sonradan ilamat kalemi tarafından yapılan sorguda kesinleşmiş ilamının ve hükmünün infazının yapılması bakımından yakalamasının bulunduğu ve dosya kapsamına göre bu durumdan haberdar olmadığı anlaşılan sanığın TCK'nın 292. maddesinde düzenlenen suçu işlediğinden bahsedilemeyeceği gözetilerek yasal unsurları yönünden oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın kendiliğinden yetkili makamlara teslim olduğunu savunması karşısında bu durum araştırılarak kendiliğinden mi teslim olduğu yoksa istek ve iradesi dışında kolluk kuvvetlerince mi yakalandığının belirlenmesi ve sonucuna göre TCK'nın 293. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b- TCK'nın 53/1(c) maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası hükmü uyarınca kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18194, Karar No: 2021/3410, Tarih: 11.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/18194 E.  ,  2021/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen müdafii gelmeyen sanık ... ve duruşmalı inceleme talebi bulunmayan diğer sanık yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde, sanığın 17/04/2016 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; bu hususun araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

3- Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık müdafiinin 12/11/2015 tarihinde mazeret dilekçesi sunmasına rağmen Mahkeme tarafından belirtilen dilekçe içeriği ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin 12/11/2015 tarihli son oturumda sanık müdafiinin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,11/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7374, Karar No: 2018/4977, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/7374 E.  ,  2018/4977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde güvenlik personeli olarak çalıştığını, 21.04.2014 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden ihbar süresi dahi verilmeden işinin sona erdirildiğini, güvenlik personellerinin 2 vardiya şeklinde sabah 07.00 akşam 19.00, akşam 19.00 sabah 07.00'ye kadar çalıştığını, çalışma usulünün 12 saat çalışıp 24 saat dinlenmek şeklinde olup, toplamda 2 haftalık süreçte 105 saat, haftada ortalama 52,5 saat çalışmalarına rağmen bu çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretini alamadığını, bundan dolayı hak ettiği alacakların kendisine ödenmediğini, davalılar arasındaki Tip Hizmet Alım Sözleşmesinin 22. maddesi gereği, sözleşmenin mevzuatın kamu düzenine ilişkin emredici hükümlerine ve genel şartnamenin 6. bölümüne aykırı iş sözleşmesi kurulamayacağının belirtildiğini, 6772 sayılı Kanun gereği ödenmesi gereken yılda 2 maaş tutarı ilave tediyelerinin de ödenmediğini belirterek davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları, ücret alacağı ile ilave tediye alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.