muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/99, Karar No: 2023/604, Tarih: 14.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2019/99 E.  ,  2023/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 11. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 26-115

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Resmî belgede sahtecilik suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın beraatlerine ilişkin Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan 02.04.2008 tarihli ve 67-110 sayılı hükümlerin, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 23.11.2011 tarih ve 19001-22071 sayı ile; "...Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve sanıkların hukuki durumlarının tayini bakımından; öncelikle sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e sürücü belgesi verilip verilmediği, hangi kurs vasıtasıyla verildiği Ankara Emniyet Müdürlüğü’nden sorulup, sahteliği iddia olunan sürücü belgelerinin dayanağı olan adı geçen 10 kişi ile ilgili başvuru dosyalarının tümü celbedilip, sınavlara girmediği iddia olunan sürücü adayları yönünden sürücü kursu başvuru evrakı ve eğitim çizelgeleri ve diğer belgelerindeki imzaların kimin eli ürünü olduğu, kursa devam edip etmedikleri, sınavlara girip girmedikleri,sınava girip puanları yükseltilen adaylar için ise kurs adayı bilgi defterlerinde puan değişikliği yapılıp yapılmadığı araştırılıp, kursa hiç devam etmeyen, sınavlara girmeyen adaylar yönünden imza ve yazı örnekleri temin edilip grofoloji uzmanı bilirkişiden rapor alınıp, puanlarda değişiklik yapılan adaylar yönünden belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu imtihan sonuçları defterinin ilgili bölümleri incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve aldatıcı nitelikte olup olmadığı kararda tartışılıp denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması, dava konusu edilen 10 adayın soruşturma aşamasındaki sınavlara girmedikleri yönündeki beyanları ile duruşma aşamasındaki savunmaları arasındaki çelişkiler de giderilip, kurs sahibi ve çalışanı olan sanıkların fiillerin oluşumundaki rolleri ve sorumlulukları irdelenip, sanık ...’ın yöneticiliği döneminde Ankara ...Sürücü Kursu tarafından dava konusu olan 5 adet sürücü belgesinden sahte düzenlenen bulunup bulunmadığı belirlenip, sübutun ve iştirak iradesinin saptanması halinde sınava hiç girmeden ya da sınavda başarısız olduğu halde sınav sonuçları değiştirilerek ehliyet alan veya içeriği itibariyle sahte 'motorlu taşıt sürücü sertifikası' ile trafik idaresine başvuran kursiyer sanıkların eyleminin de 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Yasanının 49. maddesi yollamasıyla 'memurun resmi belgede sahtecilik' suçuna iştirak suçunun oluşturacağı gözetilmeden eksik soruşturma ve yerersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 21.05.2014 tarih ve 26-115 sayı ile sanıkların 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 339/1, 80 ve 59. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 11 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin verilen hükümlerin, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ..., ..., ....tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 13.03.2018 tarih ve 922-2106 sayı ile onanmasına oy çokluğuyla karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 28.01.2019 tarih ve 82715 sayı ile; “...Dosya içeriğine göre, kamu görevlisi sayılan sürücü kursu görevlilerinin sahtecilik eylemlerine iştirak eden sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK'nun 352 ve 355. maddesi kapsamında olduğunun kabulü ile aynı yasanın 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımı süresinin geçmiş olması sebebiyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin düşürülmesi yerine, yazılı şekilde hükümlerin onanmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Yine sanık ...'a Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Tebliğnamesinin tebliğine ilişkin 16.02.2016 tarihli tebliğ mazbatası incelendiğinde, adresin kapalı olması sebebiyle komşusu isimden imtina eden beyden sorulduğu, sanığın işte olduğunun beyan edilmesi üzerine tebligat evrakı mahalle muhtarına tebliğ edilerek 2 nolu haber kağıdının sanığın kapısına yapıştırıldığı ve aynı komşuya haber verildiği hususlarından bahsedildiği, komşunun kimlik bilgisinin yazılmaması sebebiyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu, usulsüz tebligat sebebiyle, sanığa yeniden tebligat çıkartılması gerektiği gözetilmeden karar verilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmıştır.” görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 19.02.2019 tarih ve 958-1626 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2016 tarihli ve 5574 sayılı tebliğnamesinin sanık ...’a usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğinin, bu bağlamda adı geçen sanığın savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığının,

2- Sanık ...’ın, savunma hakkının kısıtlandığının kabulü hâlinde adı geçen sanık dışındaki diğer sanıkların, savunma hakkının kısıtlanmadığının kabulü hâlinde ise bütün sanıkların, gerçeğe aykırı şekilde düzenlenen sürücü sertifikaları ile sürücü belgeleri alıp kullanmaları şeklindeki fiillerinin, eylem tarihi itibarıyla hangi suçu oluşturduğunun,

2- Sanık ...’ın, savunma hakkının kısıtlandığının kabulü hâlinde adı geçen sanık dışındaki diğer sanıkların, savunma hakkının kısıtlanmadığının kabulü hâlinde ise bütün sanıkların, gerçeğe aykırı şekilde düzenlenen sürücü sertifikaları ile sürücü belgeleri alıp kullanmaları şeklindeki fiillerinin, eylem tarihi itibarıyla hangi suçu oluşturduğunun,

Belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Kurucusu ve müdürü inceleme dışı sanık ..., direksiyon usta öğreticileri inceleme dışı sanıklar ... ve ..., sekreteri ise inceleme dışı sanık ... olan Özel Sevilen Motorlu Taşıt Sürücü Kursu ile kurucusu ve temsilcisi inceleme dışı sanık ... ....., müdürü inceleme dışı sanık ..., 12.06.2003 tarihine kadar vasıfsız işçisi, belirtilen tarih sonrasında ise direksiyon usta öğreticisi inceleme dışı sanık ... olan ...Otoban Motorlu Taşıt Sürücü Kursu yönünden yapılan denetimlerde, Özel Sevilen Motorlu Taşıt Sürücü Kursu kursiyerlerinden sanıklar..., ...ve ...ile ...Otoban Motorlu Taşıt Sürücü Kursu kursiyerlerinden sanıklar Şahin ve ...'ın 31.08.2002 tarihinde yapılan test sınavına katılmadıkları; yine ...Otoban Motorlu Taşıt Sürücü Kursu kursiyerlerinden sanık ...'ın 31.08.2002 tarihinde yapılan test sınavına katılmasına rağmen başarısız olduğu, ancak bu durumlara rağmen ilgili Sürücü Kursları tarafından adlarına motorlu taşıt sürücü kursu sertifikaları düzenlenip sanıklara verildiği, sanıkların da gerçeğe aykırı olarak düzenlenen bu sertifikaları kullanmak suretiyle sürücü belgesi aldıklarının tespit edildiği,

Mamak İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından Ankara İl Emniyet Müdürlüğüne hitaben yazılan 26.10.2004 tarihli ve 2755 sayılı yazıya göre; sanıklar adına düzenlenen motorlu taşıt sürücü kursu sertifikalarının usulüne uygun olmadığı, bu sebeple iptal edildiği, iptal edildiğine ilişkin hususun da kursların sertifika defterlerine işlendiği,

Ankara İl Emniyet Müdürlüğünün 30.10.2013 tarihli ve 13 sayılı yazısında; Mamak İlçe Emniyet Müdürlüğünün 26.10.2004 tarihli yazısı ile usulsüz sertifika aldıkları bildirilen sanıkların bu belgelere istinaden düzenlettikleri sürücü belgelerinin de daimî olarak iptal edildiğinin belirtildiği,

Belirtilen iddialara dair sanıklar, inceleme dışı sanıklar ve olayla ilgili diğer şahıslar hakkında başlayan soruşturma sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2005 tarihli ve 8486-469 sayılı iddianamesi ile adı geçenler hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı, iddianamede sanıkların eylemlerinin; “31.08.2002 tarihinde yapılan test sınavına katılmadıkları veya katılıp ta başarısız oldukları ve bu durumu bildikleri halde, Kurs Yetkililerince içerik itibarı ile gerçeğe aykırı olarak düzenlenen kayıtlara (Sürücü Sertifikasına) istinaden, usulsüz olarak aldıkları Sürücü Belgesini kullandıkları” şeklinde anlatıldığı,

Dosyayı ele alan Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince 02.04.2008 tarih ve 67-110 sayı ile; “…Dosya kapsamından, toplanan delillerden, kursiyer oldukları ve atılı suçları işlediklerine dair yeterli ve kesin delil bulunmadığı gibi bu sanıkların sahte olduklarını bildikleri ehliyetleri bilerek kullandıkları yönünde yeterli, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından...” gerekçesine dayanılarak sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulduğu,

Bu hükümlerin katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince; “…Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve sanıkları hukuki durumlarının tayini bakımından; öncelikle sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e sürücü belgesi verilip verilmediği, hangi kurs vasıtasıyla verildiği Ankara Emniyet Müdürlüğünden sorulup, sahteliği iddia olunan sürücü belgelerinin dayanağı olan adı geçen 10 kişi ile ilgili başvuru dosyalarının tümü celp edilip sınavlara girmediği iddia olunan sürücü adayları yönünden sürücü kursu başvuru evrakı ve eğitim çizelgeleri ve diğer belgelerindeki imzaların kimin eli ürünü olduğu, kursa devam edip etmedikleri, sınavlara girip girmedikleri, sınava girip puanları yükseltilen adaylar için ise kurs adayı bilgi defterlerinde puan değişikliği yapılıp yapılmadığı araştırılıp, kursa hiç devam etmeyen, sınavlara girmeyen adaylar yönünden imza ve yazı örnekleri temin edilip grafoloji uzmanı bilirkişiden rapor alınıp, puanlarda değişiklik yapılan adaylar yönünden belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu imtihan sonuçları defterinin ilgili bölümleri incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve aldatıcı nitelikte olup olmadığı kararda tartışılıp denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması, dava konusu edilen 10 adayın soruşturma aşamasındaki sınavlara girmedikleri yönündeki beyanları ile duruşma aşamasındaki savunmaları arasındaki çelişkiler de giderilip, kurs sahibi ve çalışanı olan sanıkların fiillerin oluşumundaki rolleri ve sorumlulukları irdelenip, sanık ...’ın yöneticiliği döneminde Ankara ...Sürücü Kursu tarafından dava konusu olan 5 adet sürücü belgesinden sahte düzenlenen bulunup bulunmadığı belirlenip, sübutun ve iştirak iradesinin saptanması halinde sınava hiç girmeden ya da sınavda başarısız olduğu halde sınav sonuçları değiştirilerek ehliyet alan veya içeriği itibariyle sahte ‘motorlu taşıt sürücü sertifikası’ ile trafik idaresine başvuran kursiyer sanıkların eyleminin de 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Yasanının 49. maddesi yollamasıyla ‘memurun resmi belgede sahtecilik’ suçuna iştirak suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik soruşturma ve yerersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması…” isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği,

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece eksik hususlar araştırıldıktan sonra 21.05.2014 tarih ve 26-115 sayı ile sanıkların 765 sayılı TCK’nın 339/1, 80 ve 59. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 11 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin mahkûmiyet hükümleri kurulduğu, bu hükümlerin de sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanıklar Müjdat, Serkan, ... ve Kenan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 13.03.2018 tarih ve 922-2106 sayı ile onanmasına oy çokluğuyla karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ise;

“...Dosya içeriğine göre, kamu görevlisi sayılan sürücü kursu görevlilerinin sahtecilik eylemlerine iştirak eden sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK'nun 352 ve 355. maddesi kapsamında olduğunun kabulü ile aynı yasanın 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımı süresinin geçmiş olması sebebiyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin düşürülmesi yerine, yazılı şekilde hükümlerin onanmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Yine sanık ...'a Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Tebliğnamesinin tebliğine ilişkin 16.02.2016 tarihli tebliğ mazbatası incelendiğinde, adresin kapalı olması sebebiyle komşusu isimden imtina eden beyden sorulduğu, sanığın işte olduğunun beyan edilmesi üzerine tebligat evrakı mahalle muhtarına tebliğ edilerek 2 nolu haber kağıdının sanığın kapısına yapıştırıldığı ve aynı komşuya haber verildiği hususlarından bahsedildiği, komşunun kimlik bilgisinin yazılmaması sebebiyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu, usulsüz tebligat sebebiyle, sanığa yeniden tebligat çıkartılması gerektiği gözetilmeden karar verilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğu” görüşüyle itiraz yoluna başvurulduğu,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2016 tarihli ve 5574 sayılı tebliğnamesinin sanık ...’a tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bulunan tebligat evrakının incelenmesinde; Yargıtay 11. Ceza Dairesince, sanık ...’ın dosya kapsamında bilinen en son adresi olan ve aynı zamanda MERNİS’te ikametgâh adresi olarak kayıtlı görünen ... Kapı No: 5 Ümraniye/İstanbul'da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2016 tarihli ve 5574 sayılı tebliğnamesinin tebliğ edilmek üzere 4001652005586 barkod numaralı evrakın düzenlendiği, tebligat zarfına; "BU ZARFTA Tebliğname- 2016/5574 VARDIR." ve “TEBLİĞ EDİLEN HUSUS: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2016 tarihli ve 2016/5574 sayılı tebliğnamesi tebliğ olunur.” şerhlerinin konulduğu, tebligat evrakının sol yarısı üzerine de posta dağıtıcısı tarafından; “Gösterilen adrese gidildi. Adresin kapalı olması sebebiyle komşusu ismini imtina eden beye soruldu. Komşusunun şifai beyanına göre muhatap işte olduğundan tebliğ evrakı mahalle muhtarına tebliğ edilerek 2. No.lu haber kâğıdı muhatabın kapısına yapıştırıldı. Aynı komşusuna haber verildi.” ibarelerinin yer aldığı kaşe ve yazının yerleştirildiği, alt kısmının imzalandığı, hemen altında da Namık Kemal Mahallesi Muhtarı Halil Dalçık kaşesi, Muhtarlık mührü ve bir adet imzanın bulunduğu, mührün sağ tarafında ise 16 Şubat 2016 tarihine yer verildiği,

Sanığın, hakkındaki yakalama kararının kaldırılması talebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesi Başkanlığına hitaben yazdığı 18.02.2019 tarihli dilekçesinde de; adresini; “Namık Kemal Mahallesi, Doğan Sokak, No:11/5 Ümraniye/İstanbul” olarak belirttiği,

Ceza Genel Kurulunca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ve Özel Dairenin itirazın reddine dair kararının, 08.03.2019 tarihinde aynı adreste sanığın eşine usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği,

Anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2016 tarihli ve 5574 sayılı tebliğnamesinin sanık ...’a usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği, bu bağlamda adı geçen sanığın savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı

1- İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir hukuki çözüme ulaşabilmek için bu konudaki Anayasal ve kanuni düzenlemelerin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Anayasa'nın“Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrası; "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir...",

“Temel hak ve hürriyetlerin korunması” başlıklı 40. maddesi ise;

"Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkes, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkanının sağlanmasını isteme hakkına sahiptir.

Anayasa'nın“Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrası; "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir...",

“Temel hak ve hürriyetlerin korunması” başlıklı 40. maddesi ise;

"Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkes, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkanının sağlanmasını isteme hakkına sahiptir.

Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır..." şeklinde düzenlenmiş olup Anayasa'mızın 36. maddesinde, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu, 40. maddesinde, Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkesin, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkânının sağlanmasını isteme hakkının bulunduğu belirtilmiştir.

CMK'nın "Tebligat usulleri" başlıklı 37. maddesi de;

"(1) Tebligat, bu Kanunda belirtilen özel hükümler saklı kalmak koşuluyla, ilgili kanunda belirtilen hükümlere göre yapılır.

(2) Uluslararası andlaşmalar, yazılı belgelerin doğrudan doğruya postayla veya diğer iletişim araçlarıyla gönderilmesini kabul ettiğinde; yurt dışına yapılan tebligat, iadeli taahhütlü posta veya diğer iletişim araçları ile gerçekleştirilir." şeklinde düzenlenmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Bilinen adreste tebligat” başlıklı 10. maddesinde;

"Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.

Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre tebligat, öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Adres, muhatabın konut veya iş yeri adresi olabilir. Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır. Ancak, tebligatı çıkaran makama bildirilen adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması hâllerinde, muhatabın 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’na göre adres kayıt sistemindeki adresi bilinen son adresi olarak kabul edilerek tebligat buraya yapılacaktır (Canan Ruhi- Ahmet Cemal Ruhi, Tebligat Hukuku, Seçkin Yayınevi, s. 82).

Aynı Kanun’un “Muhatabın muvakkaten başka yere gitmesi” başlıklı 20. maddesinde; "13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimse, beyanını imzadan imtina ederse, tebliğ eden bu beyanı şerh ve imza eder. Bu durumda ve tebliğ evrakının kabulden çekinme halinde tebligat, 21 inci maddeye göre yapılır. Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren onbeş gün sonra yapılmış sayılır." hükmü yer almıştır.

Bu düzenlemeye göre, muhatabın geçici olarak başka yere gitmesi hâlinde tebliğ evrakı, aynı Kanun’un 13 (hükmi şahısların memur ve müstahdemlerine), 14 (askeri şahıslara), 16 (aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye), 17 (belli bir yerde veya evde meslek ve sanat icra edenlere) ve 18. maddesinde belirtilen (otel, hastane, tedavi veya istirahat evi, fabrika, mektep, talebe yurdu gibi içine serbestçe girilemeyen veya arananın kolayca bulunması mümkün olmayan bir yerde) muhatap adına tebligatı kabul etmeye yetkili olan kişilere imza karşılığında tebliğ memuru tarafından teslim edilecektir. Tebliğ memuru, muhatabın geçici olarak başka yere gittiği hususunda bilgi veren kişiye ne zaman döneceğini de sormalıdır. Tebligat Kanunu’nun 20. maddesinin uygulanabilmesi için tebliğ evrakında belirtilen adreste bir kişinin bulunması gerekir. Adreste hiç kimse bulunmayıp komşunun beyanına göre adresin kapalı olduğu durumlarda 20. maddenin uygulanması mümkün değildir. Adreste bulunan kişiden alınacak cevap, hangi maddenin uygulanacağı yönünden önem taşımaktadır. Belli bir süre şehir dışına seyahate çıkan muhataba tebligat, Tebligat Kanunu’nun 20. maddesine göre yapılacakken aynı günün akşamı eve dönecek olan fakat dağıtım saatinde adreste bulunmayan muhataba tebligat, Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre yapılacaktır (Canan Ruhi, Ahmet Cemal Ruhi, a.g.e, s. 444-445).

Anılan Kanun’un “Tebliğ imkânsızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21. maddesi;