muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11913, Karar No: 2012/11576, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11913 E.  ,  2012/11576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve basit cinsel saldırı suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçlarından mahkûmiyetine dair Erzincan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.04.2012 gün ve 2010/77 Esas, 2012/54 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, eylemlerini öz kızına karşı velayet hakkını kötüye kullanarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK.nın 53/5. maddesi gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar velayet hakkının kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delilere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin istikrarlı beyanları ve tüm dosya içeriğinden, sanığın kızı olan mağdureye 12-13 yaşından başlayarak 30.03.2010 tarihine kadarki zaman aralığında vücudunun özellikle göğüs ve kalça kısmına elleme ve sarılma şeklindeki eylemlerinin bir bütün olarak zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mağdureye yönelik 18 yaşını doldurduktan sonraki aynı nitelikteki eylemlerinin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulüyle, ayrıca bu suçtan da mahkûmiyet kararı verilmesi;

Dosya içeriğine göre, mağdureye yönelik eylemlerini yaklaşık sekiz yıllık zaman aralığı içinde birçok kez gerçekleştirdiği anlaşılan sanığın, cezasının TCK.nın 43/1. maddesi ile alt sınırdan uzaklaşılarak arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4949, Karar No: 2020/647, Tarih: 21.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/4949 E.  ,  2020/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1.Mahkûmiyet; Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarih, 2017/81 esas ve 2017/325 sayılı kararı

2.İstinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 17/05/2018 tarih, 2018/21 esas ve 2018/849 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna ve aramanın hukuka aykırı şekilde yapıldığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanığın yakalandığı yeri tutanak tanığı ...'nun mahkemede alınan beyanında metruk olarak nitelendirdiği ve mahkemenin de gerekçesinde söz konusu ikametin metruk olarak kabul edilmesi karşısında mahkemece bu hususun araştırılarak ve gerekirse keşif yapılarak belirlenmesi, söz konusu ikametin metruk olup olmadığının tespit edilip adli arama kararı ya da yazılı arama emri gerektiren bir durum olduğunun tespiti halinde konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama yapılabilmesi için CMK'nın 119. maddesi uyarınca hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılması gerektiğinden öncelikle bu arama yapılan ikamete ilişkin CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde adli arama kararı ya da yazılı arama emri bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmadığından sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, dosyanın Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1832, Karar No: 2010/14761, Tarih: 22.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/1832 E.  ,  2010/14761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK.nun 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine ilişkin

Sanığın, 2003 ve 2004 tarım döneminde Kula ilçesi Bayramşah Köyü'nde bulunan 116.507 metrekarelik alanda tarımsal faaliyette bulunduğunu beyan ederek doğrudan gelir desteği almak amacıyla İlce Tarım Müdürlüğü'ne başvurduğu, bildirdiği arazilerin 43.175 metrekarelik bölümünde tarımsal üretimde bulunmadığının tespit edilmesi nedeniyle haksız yere doğrudan gelir desteği parası aldığı iddia ve kabul olunmasına göre, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 05.10.2005 tarihli bilirkişi raporunda söz konusu alanda zeytin ve palamut ağaçlarının olduğu, taşlı ve yabancı otlarla kaplı olduğu, tarıma uygun bulunmadığının bildirildiği, sanık da savunmasında arazinin bu bölümünü palamut ve zeytinlik şeklinde kullandığını ikrar ettiği, Kula İlçe Tarım Müdürlüğü’nün 31.08.2005 gün ve 1055 sayılı yazısında “2003 ve 2004 yılları için Resmi Gazetede yayımlanan 2003/13 ve 2004/22 sayılı tebliğler uyarınca kadastrosu geçmemiş yerler için tespit komisyonlarının arazileri kontrol ettiğine dair keşif raporu düzenlemesinden sonra çiftçilerin DGD’den yararlandıkları, kadastro geçen arazilerle ilgili DGD başvurusunda bulunulduğu sırada denetim yapma zorunluluğu bulunmadığı, Bayramşah Köyü sınırlarında bulunan arazilerin kadastrosu tamamlandığından dolayı sanığın arazilerinin de kontrol edilmediğinin” belirtilmesi karşısında; tapulu taşınmazlarda başvuru evraklarının idarece incelenerek mahallinde araştırma yapılması zorunluluğu bulunmadığı, DGD alınması için arazi sahibi olunması yeterli olmayıp başvuruda bulunulan yıl için fiilen tarımsal faaliyet yapılması gerektiğinden sanığın ziraat yapmadan yapmış gibi başvuruda bulunup haksız menfaat elde etmesiyle her iki yıl için ayrı ayrı dolandırıcılık suçlarının tamamlandığı dikkate alınmadan, tespit komisyonunca yapılacak araştırmayla ekim yapılmadığının belirlenebileceğinden bahisle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13637, Karar No: 2020/1887, Tarih: 11.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/13637 E.  ,  2020/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde önceleri fen işlerinde daha sonra ise itfaiye bölümünde çalıştığını, emekli olarak işten ayrıldığını, çalışırken yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürerek ve davacının alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışmaların yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde fazla çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim yapılmalıdır(Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.).

Fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışma ücretinden karineye dayalı makul indirime gidilmesi sebebiyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemez.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla çalışma alacağı heseplanırken, tanık beyanı ile davacının sunduğu nöbet çizelgeleri dikkate alınmıştır. Söz konusu nöbet çizelgelerinde çalışma saatleri belirtilmemiş olup, çalışma saatleri tanık beyanı ile birlikte dikkate alınarak tespit edilmiştir. Buna göre fazla mesai tanık delili ile ispatlandığından hesaplanan alacakdan takdiri indirim yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4932, Karar No: 2018/7397, Tarih: 27.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4932 E.  ,  2018/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A)Sanık ... hakkında "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesi:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasınn geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, bu koşulun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belge ibraz etmeme suçundan somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alınarak; hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında zarar giderilmediği gerekçesi ile yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının bu tibirla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

B)Sanıklar ... ve ... hakkında "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanık ...'in savunmasında; "2006 yılı içinde Özkan Hacı Hamzaoğlu ile birlikte ... Madencilik Hafriyat Nakliyat İnşaat Taahhüt İşleri Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şirketi'ni kurduklarını, şirketin ortağı ve yetkilisinin kendisi olduğunu, sate fatura düzenlemediğini" beyan etmesi; sanık ...'ın savunmasında "diğer sanık ...'i tanımadığını, olayda ilgilisinin olmadığını" söylemesi nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

Sanık ...'in savunmasında; "2006 yılı içinde Özkan Hacı Hamzaoğlu ile birlikte ... Madencilik Hafriyat Nakliyat İnşaat Taahhüt İşleri Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şirketi'ni kurduklarını, şirketin ortağı ve yetkilisinin kendisi olduğunu, sate fatura düzenlemediğini" beyan etmesi; sanık ...'ın savunmasında "diğer sanık ...'i tanımadığını, olayda ilgilisinin olmadığını" söylemesi nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanun'un 227. maddesinin 3. fıkrasında "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" hükmünün yer alması; suç konusu faturalardan 2007 yılının faturalarının dosya da bulunması fakat 2006 ve 2008 yılı faturalarının dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı VUK' nin 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b)2007 ve 2008 yılında düzenlenen faturalara ilişkin bilirkişi incelemesinin yapıldığı fakat 2006 yılına ilişkin uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınmadığı anlaşılmakla, 2006 yılında düzenlenen suça konu faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaralın sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için,

aa)Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a)Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, 2007 ve 2008 takvim yılları içinde birden fazla sahte fatura düzenleyen sanıklar hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Hükümden sonra 24/11/2005 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 27.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15359, Karar No: 2022/7542, Tarih: 20.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15359 E.  ,  2022/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonucunda; davacının davasının kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince, davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

K A R A R

Davacı vekili 15/09/2020 tarihli Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 06/08/2019 tarihinde davacının yolcu olduğu araç ile davalıya sigortalı aracın karıştığı çift taraflı kaza sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 3.767,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 1.233,00 TL rapor ücreti olamk üzere şimdilik toplam 5.000,00 TL tazminatının temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, dava değerini 262.121,18 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davacının davasının kabulü ile 260.888,18 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 1.233,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 262.121,18 TL’nin 21/07/2020 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne 169.322,76 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 1.233,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 170.555,76 TL tazminatın 21/07/2020 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyet kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle, sürekli işgücü kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyet kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle, sürekli işgücü kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; hükme esas alınan 14/11/2020 tarihli raporda, hem PMF hem de TRH yaşam tablolarına göre seçenekli maddi tazminat hesaplaması yapılmış olmakla, davacının sürekli iş göremezlik tazminatının belirlenmesine yönelik alınan bu hesap raporunda PMF yaşam tablosu ve prograsif rant formülü esas alınarak davacının % 20 sürekli iş göremezliğine isabet eden zararın 260.888,18 TL olarak hesaplandığı ve Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince bu raporun hükme esas alındığı, davalının hesaplama yöntemine itiraz etmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince, TRH yaşam tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak davacının % 20 oranındaki sürekli iş göremezliğine isabet eden zararın 169.322,76 TL olarak belirlendiği ve bu raporun bu kısmının hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

Davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından da karara esas kabul edilen aktüer bilirkişi raporunda; 01/06/2015 tarihli ... Genel Şartları dahilinde, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve %1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapılmıştır. Tazminat hesaplamasında, yeni ZMSSGŞ ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan yapılması gereklidir ki, İtiraz Hakem Heyeti tarafından esas alınan rapor bu yönüyle yeterli bir rapor değildir.

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinde, 14/11/2020 tarihli raporun, PMF yaşam tablosu ve prograsif rant formülü gözetilerek hesaplama yapıldığı kısmının hükme esas alınması gerektiğini belirtmesi karşısında; davacının talebi gözetilerek PMF’ye göre, % 1,8 teknik faiz uygulanmadan ve bilinmeyen/işleyecek devre için bilinen son gelirin her yıl için % 10 artırılıp % 10 iskonto edilmesi yönteminin kullanılması sonucu elde edilen tazminat hesaplamasının hükme esas alınması gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.