muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/669, Karar No: 2011/807, Tarih: 16.12.2011

Zarar gören isterse bu sorumluluk nedenine, bu hükümlerde gösterilen koşullarla dayanarak Devlet’den tazminat isteyebileceği gibi; Ceza Muhakemesi Kanunu’nda düzenlenen sorumluluk nedenine dayanarak da,  141 ilâ 144 maddeleri nedeniyle sorumlu bulunan devlete de davayı yöneltebilir.

Davacı taraf, dava açarken açıkça hakkındaki kararın soyut ve dayanaksız gerekçeler gösterildiği ve gerekçesiz olması nedeniyle hakimin sorumluluğuna dayanmıştır. Ceza Muhakemesi Kanunu’nda düzenlenen sorumluluk türüne dayanmadığına göre hukuken başvurabileceği diğer yol olan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (Hukuk Muhakemeleri Kanunu)’nda düzenlenen hakimin sorumluluğuna (dolayısıyla da son yasal durum itibariyle devletin sorumluluğuna)  gidemeyeceğini kabul etmek olanaklı değildir. Aksi halde hak arama özgürlüğünün kısıtlanması söz konusu olur ki, böyle bir kabul şekli ne anayasa, ne yasalar ne de uluslararası değerlere uygun düşmeyecektir.

Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.11.2010 gün, E:2010/4-551 K:2010/598 sayılı kararında da benimsenmiştir.

Burada yinelemekte ve önemle vurgulamakta yarar vardır ki; ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nce verilen temyize konu görevsizlik kararına gerekçe gösterilen, 14 Şubat 2011 tarihinde yürürlüğe giren 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12. maddesi ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’na 93. maddeden sonra gelmek üzere eklenen 93/A maddesinin 6. fıkrasında yer alan düzenlemede özel kanun-genel kanun ayırdına gidilmeksizin; 93/A maddesinde düzenlenmemiş olan sorumluluk sebepleri ve görevli merci yönünden uygulanacak usul kanununun belirlenmesi noktasında, davanın tarafları, süjesi, işlemin sorumlusu, kısaca “ilgilisi” ya da başka unsurlar değil; sorumluluk davasının konusu, yani istem ve dava konusunun usul kanunuyla “ilgisi” esas alınmıştır.

Bu yönüyle de; dava dilekçesinde ilgili hakimlerin tutuklama, kısıtlama ve bunlara karşı yapılan itirazlar üzerine verdikleri ara kararlarının genel ve soyut nitelikte, gerekçesiz olarak verildiği ileri sürülmek suretiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573 ve devamı (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ve devamı) maddelerine dayanıldığına göre; hakimin genel olarak hukuki sorumluluğundan kaynaklanan böyle bir davanın konusunun, koruma tedbirlerine aykırı tazminat istemine ilişkin bulunduğu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141 ila 144 maddeleri hükümlerine göre Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerektiğinden söz edilmesi olanaklı değildir.

Hal böyle olunca; tüm bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar karşısında, hakimin genel olarak hukuki sorumluluğundan kaynaklanan ve 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93/A maddesi ile mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573 ve devamı (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ve devamı) maddeleri hükümleri uyarınca çözümlenmesi gereken davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 47. maddesi uyarınca Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

Bu itibarla, davaya bakmaya görevli bulunan Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin ilk derece mahkemesi sıfatıyla ve Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu mülahazasıyla verdiği, dava dilekçesinin reddine dair kararı usul ve yasaya aykırı bulunarak bozulmasına karar verilmiştir.

S O N U Ç: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile davaya bakmaya görevli bulunan Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin ilk derece mahkemesi sıfatıyla ve Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu mülahazasıyla verdiği, dava dilekçesinin reddine dair kararın 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 16.12.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7606, Karar No: 2023/426, Tarih: 13.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7606 E.  ,  2023/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ :Kasten Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2019/366 Esas, 2020/256 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 nci maddesi birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 53üncü maddesi uyarınca 19 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.10.2020 tarihli ve 2020/1708 Esas, 2020/1459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün A 2 ve 3 nolu bentleri çıkartılarak yerine;

1-''Sanığın suçu ayrıntısı gerekçeli kararda açıklanacağı üzere maktülün haksız fiillerinin meydana getirdiği hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın takdiren 21 yıl hapis cezasına indirilmesine,

2-Sanığın geçmişi, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri, sanığın mahkememize yansımış olumsuz bir kişiliği veya davranışının bulunmaması lehine taktiri indirim nedeni olarak kabul edilerek cezasından 5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesi gereğince taktiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 17 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına''

ibarelerinin eklenerek düzeltilmek suretiyle; istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 nci maddesi birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

ibarelerinin eklenerek düzeltilmek suretiyle; istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 nci maddesi birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/6673 Esas, 2021/14479 Karar sayılı kararı ile özetle; delil değerlendirilmesi yapılması gereken durumlarda duruşma açılarak yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a-c maddeleri kapsamına girmediği halde duruşma açılmadan dosya üzerinden yeniden hüküm kurulması ve sanığın suçu tasarlayarak işlediğine ilişkin dosyada delil bulunmadığı halde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi nedenleriyle hükmün bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin tarihli 08.03.2022 ve 2022/131 Esas, 2022/697 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesi, 29 uncu maddesi, 62 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 28.06.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemleri

1. Suç tasarlanarak işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin Kapsamına Göre Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ...'ün sanık ...'nin eşi Bekar ile 10 yıldır gayriresmi ilişki yaşadığı, sanığın bu ilişkiyi bilmesine karşın evliliğini sürdürdüğü ancak eşinin, maktulün baskısı nedeniyle eve gelmemeye başladığı, bu durumun verdiği üzüntü ile olay günü çarşaf giyip yanına ekmek bıçağı alarak maktulün iş yerine gittiği, sanığın anlatımına göre maktulün alaycı bir şekilde bakması üzerine arkadan yetişerek bıçakla maktule saldırdığı ve sırt bölgesi T5 vertebral bölgesine sol uyluk alt kısımdan yaralayarak ölümüne neden olduğu anlaşılmıştır.

Suç vasfı yönünden;

Suç vasfı yönünden;

Sanığın eşinin maktul tarafından tehdit edildiği ve olay tarihinden bir süre evvel de terk edildiğinin anlaşıldığı, bu olayların verdiği hırs ve heyecanla yanına bıçak alarak maktulü öldürdüğü, aksi kanıtlanamayan savunmalarına göre maktulün silahının olduğunu bildiğinden kendisini korumak için yanına bıçak aldığı, sırf sanığın yanında bıçak ile gelmesinin tasarlama olarak değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesi kapsamında değerlendirildiği belirlenmiştir.

Haksız Tahrik Yönünden ;

Sanık savunmaları, tanık beyanları, otopsi raporuna göre maktulün batın sol alt kadranında sanığın eşinin adı olan Bekar isminden esinlenerek "Bekarım" şeklinde dövme bulunduğunun tespit edilmesi nazara alındığında sanığın eşi olan Bekar Taşkın ile maktul Gülsüm arasında evlilik dışı ilişki olduğu, maktulün zaman zaman yaşadıkları ilişkiye dair ortak tanıdıkları vasıtası ile sanığa tahrik edici haberler gönderdiği, sanığın kendisi ile konuşmasına, hamile olduğunu bilmesine karşın ısrarla aynı tutumlarını sürdürüp ilişkiye devam etmiş olması dikkate alındığında sanık hakkında alt sınırdan hak ve nesafet kuralları gereği uzaklaşılarak tahrik hükümleri uygulandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Tanık beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

4. Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesince tanzim edilen 17.12.2018 tarihli ;

a)''Kişinin vücudunda 3 (üç) adet kesici delici alet yarası saptanmış olup, dış muayenede tarif edilen 1 nolu yerden vücuda giren kesici delici aletin meydana getirdiği yaralanmanın, tek başına öldürücü nitelikte olduğu,

b)Kişinin ölümünün, kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ yaralanması ve iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu''

Görüşünü içerir otopsi raporu dava dosyasında mevcuttur.

5. Olay yeri inceleme raporu, basit krokisi ve olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı ve dava dosyasına eklenmiştir.

6. Sanığın cep telefonu üzerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 04.08.2018 tarihli cep telefonu inceleme tutanağı dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suç Vasfı Yönünden

Yerleşik yargısal kararlarda kabul edildiği ve tereddütsüz bir şekilde uygulandığı üzere, tasarlamadan söz edilebilmesi için failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve icra etmesi gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın maktulü öldürmeye ne zaman karar verdiğine ve bu kararına dair ısrar ve sebat gösterip göstermediğine dair kesin delil mevcut olmadığından tasarlama şartlarının oluşmadığı ve hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik Yönünden

Somut olayda; sanığın maktulü öldürmeye ne zaman karar verdiğine ve bu kararına dair ısrar ve sebat gösterip göstermediğine dair kesin delil mevcut olmadığından tasarlama şartlarının oluşmadığı ve hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik Yönünden

Sanığın aşamalarda istikrarlı ve özü değişmeyen savunmaları, tanık anlatımları, telefon inceleme tutanağı birlikte değerlendirildiğinde; somut olayda maktulden kaynaklanan, süregelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışlar gözetilerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2022/131 Esas, 2022/697 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5056, Karar No: 2008/9672, Tarih: 02.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5056 E.  ,  2008/9672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI : ... ... ......

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) Dosya arasında bulunan orman işletme şefi ... ... tarafından düzenlenen 09.06.2006 tarihli kroki kadastro müdürlüğüne gönderilerek krokide kırmızı renk kalem ile taralı olarak işaretlenen çekişmeli taşınmaz hakkında kadastro çalışmaları sırasında kadastro tespit tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin, tutanak düzenlenmemiş ise hangi sebeple düzenlenmediğinin sorularak, tutanak düzenlenmiş ise taşınmazın tespit tutanağının aslının, başka dosyalarda davalı ise dava dosyalarının da bulundukları yerlerden getirtilerek,

2) ... Köyünde bulunan çekişmeli taşınmazı ve komşularını gösterir orijinal kadastro paftasının kadastro müdürlüğünden istenerek,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, işi bitirme, sonuçları ilan tutanakları, çalışma tutanakları ile çekişmeli taşınmazların bulunduğu yeri orman sınır noktalarıyla birlikte gösterir orman tahdit haritasının orijinalinden çekilmiş renkli fotokopi örnekleri orman yönetiminden istenerek alınacak cevapların,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02.07.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2753, Karar No: 2017/4360, Tarih: 02.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2753 E.  ,  2017/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (üç kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 103/1 ve 103/6. maddelerinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının beş yıldan fazla olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 151 ve 188/1. maddeleri gereğince duruşmada sorgusunun müdafii huzurunda yapılması gerektiği nazara alınmadan, müdafisiz yapılan sorguya istinaden yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7496, Karar No: 2023/140, Tarih: 12.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/7496 E.  ,  2023/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki miras sebebine dayalı itirazın iptali, icra inkar tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, tarafların ortak murisi Aysel'in 18.11.2015 tarihinde bekar ve çocuksuz vefat ettiğini, davacının murisin kardeşi olduğunu, murisin vefatından 5 gün önce davalının 13.11.2015 günlü vekaletname ile murisin banka hesabında bulunan 641.146,74 TL'yi hesabına aktardığını, murisin vefatından 14 gün önce 04.11.2015 günlü düzenleme şeklindeki vasiyetname ile bir adet bağımsız bölümü kendisine ölünceye kadar bakması şartı ile davalıya bağışladığını, anılan bağımsız bölüm dışındaki terekesinden davalının da miras hissesi oranında pay almasını istediğini, murisin vasiyetnamesi bu yönde olmasına rağmen davalının murisin banka hesabındaki parasını çekmek üzere vekaletname alınmasının baskıya dayalı olduğunu, murisin kanser hastası olduğunu, bilincinin yerinde olmadığını, davacının, bankadan çekilen para ile ilgili olarak miras hissesine düşen paya ilişkin Manisa 2. İcra Dairesi'nin 2016/2403 E sayılı icra takibini başlattığını, davalının haksız olarak borca itiraz etmesi sonucu takibin durdurulduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, murisin akıl sağlığının yerinde olduğunu, murisin üzerinde baskı bulunmadığını, murisin özgür iradesi ile bankadaki parasının yarısını davalıya, kalan yarısını da dava dışı kardeşi Fatma'ya bağışladığını, vekaletname ile bankadan 13.11.2015 tarihinde çekilen paranın 314.000,00 TL'sinin murisin dava dışı kardeşi Fatma'ya verildiğini, bu durumun banka kayıtları ile sabit olduğunu, dava konusu banka hesabındaki paranın davalıya ve dava dışı Fatma'ya verilmesinin murisin arzusu olduğunu, davacının saklı payının bulunmadığını, davalının yıllarca murise baktığını belirterek davanın reddini savunmuş, mahkeme aksi kanaatte ise davacının 314.000,00 TL üzerinden miras payını alabileceğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 669 maddesinde yasal mirasçılar miras bırakandan miras paylarına mahsuben elde ettikleri sağlar arası karşılıksız kazandırmaları denkleştirmeyi sağlamak için terekeye geri vermekle birbirlerine karşı yükümlü oldukları, muris sağlığında davalıya bankadan para çekme konusunda vekaletname verdiği, davalının da bu vekaletnameye istinaden murisin hesabında bulunan 641.146,74 TL'yi hesaptan çektiği ve murise vermediği, murisin çekilen paraları ne şekilde tasarruf edileceğine ilişkin bir iradesinin bulunmadığı, murisin aynı zamanda Manisa 2. Noterliğinin 04/11/2015 tarihli 29449 yevmiye sayılı vasiyetnameyi de sağlığında düzenlediği, vasiyetnamede kendisine ait bir taşınmazı kendisine ölünceye kadar bakma şartıyla davalıya verdiği, aynı zamanda mirasçısı olarak ...'ı terekesinde kalacak mal varlığından mirasçılık belgesindeki hissesi oranında pay almasını istediğini vasiyet etmiş olup, bu vasiyetnameden de anlaşılacağı üzere muris sağlığında davalıya bir evin kalması konusunda vasiyetnamede bulunduğu, kalan terekeden de miras hissesini almasını istediğini belirtmiş olup, sonradan vermiş olduğu 13/11/2015 tarihli vekaletnamede paranın davalıya miras hissesine karşılık verildiği konusunda bir iradesinin bulunmadığı nazara alındığında davalının vekaletname ile temsil yetkisini kötüye kullanarak parayı kendi tasarrufuna geçirdiği, bu nedenle terekeye iade ile yükümlü olduğu nazara alınarak çekmiş olduğu paranın davacının 60/300 hissesine tekabül eden 128.229,00 TL'nin davacıya miras hissesi karşılığında iade etmesi gerektiği, davalının icra takibine yaptığı itirazın haksız olduğu gerekçesiyle davalının icra takibine yaptığı itirazın iptali ile takibin 128.229,00 TL üzerinden devamına, icra inkar tazminatı takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı vekili, icra inkar tazminatının koşullarının oluştuğunu iddia ederek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davalı vekili, murisin akıl sağlığının yerinde olduğunu, murisin istemi ile işlemin yapıldığını, murisin bankadaki parasını kardeşi dava dışı Fatma ile murise yıllardır bakan davalı yeğeni arasında pay etmek istediğini, işlemin bağışlama olduğunu, davacının saklı payının bulunmadığını, denkleştirme iradesini davacının ispat etmesi gerektiğini iddia ederek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç