muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2011/56, Tarih: 19.04.2011

. A.Ç.’a ait emlak bürosuna gittik. On dakika orada kaldık. Sonra H. G.’yi aradım. Oyaca’nın içerisinde buluştuk. H.E. ve H. G.ile birlikte H. G.’nin benzinliğine gittik. Yirmi dakika orada M. D.’ı bekledik. M.geldikten sonra benzinlik kalabalık olduğu için Haymana yolundan yavaş yavaş benim arabamla H.’ın şoförlüğünde, M. D. önde, H. G. ile ben arkada ilerlemeye başladık. H.; ‘sen arkaya geç, aracı ben kullanayım’ demişti. Araba içerisinde mağduriyetimle ilgili konuşmaya başladık. Konuşma esnasında bana; ‘bu işi uzatma, bu iş burada kapansın, çoluk çocuğun var, kimsenin başına bir iş gelmesin’ dediler. Ben de; böyle bir şey olamaz, borçluyum, paramı ödeyin dedim. Arabayı tenha bir yere götürdüklerinin farkına vardım. Havanın karanlık olması nedeni ile Oyaca’ya geri dönelim dedim. O anda M. D. küfür ederek bana birkaç yumruk attı. H. G. de beni iterek, ‘otur lan şuraya’ dedi. Arabayı da durdurdular. Ben arabadan kendimi dışarı atıp bagajdan kendimi savunmak için sert bir cisim aramaya başladım. Bulundurma ruhsatlı silahım belimde idi. Ancak her hangi bir şekilde kullanma amacım yoktu. Ta ki H. G. tabancasını çekti ve tetiğe bastı. Tetiğin düştüğünü duydum, ancak ateş almadı. Tekrar mekanizmayı çekip bıraktı. Ben de kendimi savunmak için silahımı çektim. Mermiyi ağzına verip H.G.Ö.’e ateş ettim. Hatırladığım kadarıyla dört veya beş el ateş ettim. Daha sonra H. E. bana doğru yöneldi. Ona da dört beş el ateş ettim. Bu esnada M.D. kaçtı. H. G. ben ateş ettikten sonra kapı açık olduğu için arka koltuğun üzerine, oradan da yere toprak zemine düştü. Paniğe kapılarak olay yerinden Gölbaşı istikametine doğru ayrıldım. Olay yerinden ayrıldığımda öldüklerini bilmiyordum. Kendimi korumak için ateş ettim. Teslim olduğumda öldüklerini öğrendim. Oradan K. Köyü’ne H.’nin evine gittim. H. evde yoktu. Oğlu B.çıktı. Üzerinde eşofmanı vardı. Beni eve davet etti. Ancak eve girmek istemedim. Arabanın içerisinde oturduk. Bana; ‘evin önünden ayrılalım, başka bir yerde konuşalım’ dedi. Aracımla köyün çıkışına doğru ilerlerken olayı anlattım ve iki kişinin yaralandığını söyledim. Bu iş büyümesin, aracı olun, husumete dönüşmesin dedim. O da bana; ‘sen onlara silah mı çektin, senin ecdadını kazırım’ dedi ve eşofmanının alt veya üst cebinde bulunan silahı çekti, mermiyi ağzına verdi, bana doğru tam kafamın sağ tarafına yöneltti. Bunun üzerine direksiyonu sağa sola çevirip ani fren yapınca dengesini kaybederek sendeledi. Ben de panikleyerek silahımı çekip ateş ettim. Kaç el ateş ettiğimi hatırlamıyorum. Kapıyı açtım. Kendisi aşağıya düştü. Ben de Ankara’ya teslim olmaya geldim. Aslında Oyaca Beldesi’nde teslim olacaktım. Ancak can güvenliğim nedeni ile Ankara’da teslim oldum. Arabadan inerken B.’in silahını da aldım. Havluya sarıp getirdim. Her iki olayda planlı bir şey yapmadım. Olay anlık gelişti. Korkuya kapılmam nedeni ile olay gerçekleşti. Kendimi savunmak için ve korkudan ateş ettim. Öldürmek kastım yoktu. Yaralamak için ateş ettim. Her iki olaydan da çok pişmanım”,

Her iki olayda çok sayıda mermi kullandığı, bu mermileri ne maksatla nereden temin ettiği şeklindeki bir soruya; “Ben tabancamı her zaman yanımda taşımam. Bu şahıslar beni çağırdıkları zaman tedirgin oldum ve korktum. Bu nedenle bulundurma ruhsatlı tabancamı yedek şarjörü ile beraber yanıma aldım. Her bir şarjör onyedi mermi alır. İçlerinde kaç tane var bilmiyorum, saymadım. Oyaca’da meydana gelen olaydan sonra panikle kaçarken Oyaca istikametinden Karataş Köyü’ne doğru gelirken tabancadaki şarjörü çıkartıp yedek şarjörü takmıştım. İlk şarjörde kaç mermi kaldığını bilmiyorum. O şarjörü daha sonra görmedim. Ben genelde şarjörü tam doldurmam, eksik bırakırım. Çünkü şarjörün yayı bozuluyor” şeklinde açıklamada bulunmuş, Cumhuriyet Savcılığı ve sorguda bu savunmalarını tekrarlamış,

Duruşmalarda ise, önceki savunmalarını tekrar ederek; “Maktuller tarafından üç defa dolandırıldım, mağduriyetimin giderilmesi için olay tarihinde kendileri ile temas kurmak istedim, fakat mağduriyetim giderilmediği gibi tehdit de edildim, bana karşı silahlı saldırıda bulunmaları üzerine bulundurma ruhsatlı silahımı kullandım, suçları meşru savunma altında işledim” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Olayın oluşumunda ve sanığın eylemlerini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği hususunda Özel Daire ile yerel mahkeme arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık; yerel mahkemece haksız tahrik hükümlerinin uygulaması aşamasında en üst oranda indirim yapılarak ceza tayininin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Haksız tahrik, 5237 sayılı TCY’nın 29. maddesinde; “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir, diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenmiştir.

Haksız tahrik, failin haksız bir fiilin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder ki, bu durumda fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan bir fiil olmalı,

b) Bu fiil haksız bulunmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

f) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

5237 sayılı Yasada, 765 sayılı TCY’nda yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayırımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hakim tarafından değerlendirilmesi yapılıp, sanığın iradesine olan etkisi göz önüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiştir.

d) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

f) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

5237 sayılı Yasada, 765 sayılı TCY’nda yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayırımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hakim tarafından değerlendirilmesi yapılıp, sanığın iradesine olan etkisi göz önüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiştir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail gerekse maktulün karşılıklı haksız davranışlarda bulunması halinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile maktulü tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hal almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı halinde, fail ve maktulün tahrik oluşturan haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması halinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Ceza Dairelerinin duraksamasız uygulamalarına göre; failin, ilk haksız hareketin mağdurdan veya maktulden kaynaklandığına ilişkin savunmasının aksinin ispatlanamaması durumunda, “kuşkudan sanık yararlanır” ilkesi uyarınca sanık yararına haksız tahrik hükümleri uygulanmaktadır.

Tahrik nedeniyle yapılacak indirim oranı belirlenirken haksız hareketin işleniş şekli, niteliği, yeri, zamanı, yöresel koşullar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmeli, eğer haksız hareket bu özellikleri itibariyle yoğun ve önemli boyutlara ulaşmışsa ancak bu takdirde haksız tahrikin ağır ve şiddetli olduğu kabul edilmelidir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Tahrik nedeniyle yapılacak indirim oranı belirlenirken haksız hareketin işleniş şekli, niteliği, yeri, zamanı, yöresel koşullar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmeli, eğer haksız hareket bu özellikleri itibariyle yoğun ve önemli boyutlara ulaşmışsa ancak bu takdirde haksız tahrikin ağır ve şiddetli olduğu kabul edilmelidir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık, yatırım amaçlı bir arsa almak istemiş, ancak bu arsanın kendisine gösterilmesi aşamasında tapuda herhangi bir araştırma yapmamıştır. 85.000 TL’ye kendisine satılan arsanın 145.000 TL’ye bir başkasına satılmasına aracılık etmeyi kabul etmiş, ancak hiç tanımadığı kişiler tarafından neden kendisine böyle bir kazanç sağlandığını, maktullerin arsayı neden doğrudan alıcısı olan üçüncü şahsa satmadıklarını hiç sorgulamamış, kendisine gösterilen arsa ile tapuda satışı yapılan arsanın aynı yer olmadığını, kendisine gösterilen yerden daha değersiz ve yola uzak olduğunu öğrendiğinde de, hukuksal yollara başvurarak hakkını yasal zeminde arama çabası içerisine girmemiştir.

Dolayısıyla maktullerden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen eylemlerin ulaştığı boyutlara göre indirim yapılması gerekirken, oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen nedenlerle en üst oranda indirim yapılmasının yasaya aykırı olduğu, bu nedenle de sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 29. maddesinin uygulaması sırasında en üst oranda indirim yapılması adalet ve nasafet kurallarına uygun bulunmadığından isabetli değildir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmü, yalnızca sanık müdafii ile katılan K. E. vekili tarafından temyiz edilmiş olup, bu durum karşısında aleyhe temyiz bulunmayan maktul H. G.Ö.’e ilişkin direnme hükmünün, yukarıda belirtilen eleştiri çerçevesinde onanmasına, maktûl H. E.’e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün ise, 5237 sayılı TCY’nın 29. maddesinin uygulaması sırasında en üst oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ve bir kısım Genel Kurul Üyesi; “yerel mahkeme direnme hükmünün isabetli bulunduğundan onanmasına karar verilmesi” gerektiği yönünde karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2010 gün ve 284–244 sayılı direnme hükmünün,

a) Maktul H.G. Ö...’ü öldürme eyleminden kurulan ve eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, aleyhe temyiz bulunmadığından ONANMASINA,

b) Maktul H. E...’i öldürme eyleminden kurulan hükmün ise, 5237 sayılı TCY’nın 29. maddesinin uygulaması sırasında en üst oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.04.2011 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9013, Karar No: 2012/8899, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9013 E.  ,  2012/8899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etmekten sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nın beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan, sanık ...'ın bu suça yardım etmekten ve sanık ...'nın atılı diğer suçtan mahkûmiyetlerine dair Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2011 gün ve 2009/233 Esas, 2011/328 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/161, Karar No: 2018/5754, Tarih: 13.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/161 E.  ,  2018/5754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ve davalı arasında uzun zamandır süren ticari ilişki sebebiyle cari hesap ilişkisi oluştuğunu, teslim edilen her mal için fatura kesildiğini, davalının eşinin imzasının yer aldığı teslimat belgesinde eski borç hesabını gösteren kaydın bulunduğunu, bu belgedeki tarihten sonra da mal satımlarının devam ettiğini, borcun ödenmemesi üzerine başlatılan takibe davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalının icra inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın yazılı belge ile ispatı gerektiğini, irsaliyeli faturalarda davalı imzası bulunmadığını, imzanın davalının eşine de ait olmadığını, imzalı olduğu söylenen belgenin dahi toplam alacağı ispata yeterli olmayıp kısmi nitelikte olduğunu, davacıdan mal alımı yapmadıklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılamaya ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının sunduğu belgenin taraflar arasında mal alışverişi bulunduğunu ispata yeterli olduğu, sunulan diğer belgelerin imzasız oluşundan da anlaşılacağı üzere mal teslimi sırasında imza alınmasının mutat uygulama olmadığı, satılan malların davalı tarafından yetiştirilen hayvanların beslenmesinde kullanılan yemler olduğu, bu durumda davalının bir defter tutmasını beklemenin makul sayılamayacağından bilirkişi incelemesinin pratikte bir fayda sağlamayacağı, davalının borcun ödendiğini ispata yarar delil veya belge sunamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Mahkemece hükme esas alınan teslim belgesinde yalnızca 3 kalem mal ile ilgili 2.350 TL tutarında malın yazıldığı, 14.901 TL rakamın ise teslime esas olmayan "eski hesap" kalemine ilişkin olduğu görülmekle mahkemece yalnızca 2.350 TL tutarındaki mal üzerinden kısmen kabul kararı verilmesi gerekirken davanın tamamen kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19930, Karar No: 2018/3629, Tarih: 30.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/19930 E.  ,  2018/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacının dayandığı 20.03.1950 tarih ve 61 sayılı tapu kaydı ile davalının dayandığı 20.03.1950 tarih ve 59, 60 sayılı tapu kayıtlarının ... sırasında revizyon görüp görmediği Tapu ve ... Müdürlüklerinden sorularak varsa kayıtların revizyon gördüğü parsellerin ... tutanakları ile ... sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

2- Dava konusu taşınmazlara komşu ... ada ..., ... ada ..., ... ve ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara ait ... tutanaklarının onaylı örneklerinin, varsa tespite dayanak belgelerin ve ... sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

3- Dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının 1/2 payının, tapu kayıt maliki olan davalıların murisi Ayşe'nin ölümü ile mirasçılarına intikal ettiği anlaşıldığından, intikale ilişkin akit tablosunun ve taşınmazların tüm tedavüllerine ilişkin bilgi ve belgeler ile varsa ...'in veraset ilamının getirtilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2714, Karar No: 2025/2256, Tarih: 28.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2714 E.  ,  2025/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1531 E., 2024/594 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çumra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/140 E., 2023/610 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Vakıflar Bankası vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkili ... ile davalı yüklenici arasında 30.03.2016 tarihinde, ...'e ait Konya İli, ... İlçesi, ... Mahallesinde ... ada, ... parsel ve müvekkili ... ile davalı arasında 03.05.2016 tarihinde ... ada, ... parselde yer alan taşınmazlar yönünden arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri akdedildiğini, davalı yüklenicinin müvekkillerine ait 2 taşınmaz ve kendisine ait bir taşınmaz ile 3. kişiye ait taşınmazları tek parselde tevhit etmek suretiyle inşaat yapacak olmasına rağmen, müvekkillerince arsalar devredildikten sonra arsaya tabela dikmekten başka hiçbirşey yapmadığını, müvekkillerine ait arsaların üzerine diğer davalı lehine ipotek konulduğunu ve müvekkilinin bunu 2019 yılında öğrendiğini, konulan ipoteğin kötüniyetli ve haksız olduğunu, arsaya değer biçilmek için gidildiğinde üzerindeki inşaat tabelasının görüleceğini, belirterek; arsaların devir amacı gerçekleşmediği için sözleşmelerin geriye etkili feshi ile davacılara ait taşınmazların takyidatlardan ari şekilde müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili beyan dilekçesinde; açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacılar ile müvekkili arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri akdedildiğini, taşınmazların sözleşme gereği müvekkiline devredildiğini ve müvekkilinin Konya Büyükşehir Belediyesi'nden imar projesinin çıkması ve taşınmazlara ilişkin ruhsatın alınması ile birlikte arsa üzerinde inşaat başlayarak sözleşme gereği yükümlülüklerini yerine getireceğini, sözleşmelerin 7. ve 5. maddelerinde bu hususun düzenlendiğini, imar projesi çıkmadığından dolayı inşaata başlanılamayacağını, ipotek tesisinin kötüniyetli kabul edilemeyeceğini, müvekkilinin sözleşme kapsamındaki borcunun muaccel hale gelmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Türkiye Vakıflar Bankası vekili cevap dilekçesinde; müvekkili banka ile banka borçlusu ... arasında imzalanan Genel Kredi Sözlemesinde kullandırılan kredilerin teminatı olmak üzere ipotek tesis edildiğini, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin nispi bir sözleşme olup müvekkilini bağlamayacağını, TMK'nın 1009. maddesi gereği sözleşmenin şerh edilmesi halinde 3. kişilere karşı ileri sürülebileceğini, şerh olmadığından müvekkillerine karşı ileri sürülemeyeceğini, müvekkilinin tapu siciline güvenerek iyiniyetle işlem tesis ettiğini, kamu bankası olan müvekkilinin davacılara zarar verme kastının olmasının düşünülemeyeceğini, krediye teminat sağlanması dışında amacın olmadığını, kötüniyet iddialarının kabul edilemeyeceğini, ipotek tesisinden önce taşınmazın incelendiğini, ekspertiz raporu düzenlendiğini, gerekli özen ve ihtimamın gösterildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı taraflarca yükleniciye devredilen taşınmazlar için 18.05.2016 tarihinde diğer davalı Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O lehine ipotek tesis ettirildiği, davalı tarafından dava tarihine kadar inşaata başlanmadığı gibi mahkemece 19.02.2021 tarihinde yapılan keşifte dahi devredilen arsaların boş olduğunun görüldüğü, herhangi bir çalışma yapılmadığının anlaşıldığı, her ne kadar taraflar arasında düzenlenen her iki sözleşmede de inşaatın bitirilme süresi olarak belirlenen 24 aylık sürenin inşaat ruhsatı alındıktan sonra başlayacağı belirtilmişse de somut olayda tapunun devir tarihinden dava tarihine kadar 3 buçuk yıl kadar sürenin geçtiği, buna rağmen davalı tarafça inşaat ruhsatının dahi alınmadığı, davalı yüklenicinin kendisine duyulan güvene karşılık, inşaatı zamanında tamamlayıp sözleşme uyarınca borçlu bulunduğu arsa sahiplerine karşı edimini yerine getirmesi gerekirken, bir taraftan taşınmaza ipotek tesis ettirip diğer taraftan aradan geçen makul süreye rağmen inşaat ruhsatı alma girişiminde dahi bulunmayarak aradaki güven ilişkisini zedelediği ve temerrüde düştüğü, bu nedenle davalı ... yönünden 03.05.2016 ve 30.03.2016 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin geriye etkili olarak feshine karar verilmesi gerektiği, davalı Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. lehine tesis edilen 18.05.2016 tarihli ipoteğin fekkine yönelik yapılan değerlendirmede ise; davalı ...'in davacıların kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yükleniciye devrettikleri taşınmazları devralmasında ve diğer davalı banka tarafından taşınmazlar üzerine kullanılan kredi nedeniyle ipotek tesis etmesindeki, davalıların dayandığı sözleşmeden kaynaklanan haklarla, davacıların dayandığı mülkiyetten kaynaklanan haklar arasında mülkiyet hakkına öncelik verileceğinden davalının satın aldığı malikin taşınmazdaki hak sahipliğinin bu anlamda yolsuz tescili nedeniyle TMK'nın 1023