muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/139, Karar No: 2023/1232, Tarih: 22.03.2023

II. CEVAP

Davalı banka vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz ipotek edilirken davacının muvafakatının alındığını, bankanın üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, davacının ipotek tesisi sırasında açık rızası bulunduğundan açılan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 26.04.2018 tarih ve 2016/785 Esas, 2018/413 Karar sayılı kararı ile, taşınmazın halen aile konutu olduğu, dava konusu taşınmaza 14.03.2013 tarihinde 800.000,00 TL borç nedeniyle, 10.07.2014 tarihinde ise 150.000,00 TL borç nedeniyle ipotek tesis edildiği, bankanın ipotek tesis etmeden önce eşin rızasının olup olmadığını açıkça tespit etmek zorunda olduğu, banka kayıtları incelendiğinde davacının iki ayrı imzasının alındığı, Vakıflar Bankası ... Şubesi tarafından 09.07.2014 tarihinde davacı ... ... ... Ayakkabı İmalat İnş. Turz. Ltdşti adına ipotek tesis edilmesine muvafakat ettiğini imzası ile belirttiği, banka kayıtlarında ilk ipoteğin tesisinin 14.03.2013 tarihinde yapıldığı, davacının ilk ipoteğe ilişkin hangi tarihte muvafakat ettiğine dair bir belgenin bulunmadığı, davacıya ait imzalı muvafakat belgesinde tarih ve hangi borç miktarına yönelik ... alındığının da açıklanmadığı, tanık beyanlarına göre davacının okuma yazmasının olmadığı, davalı ...'in bireysel emeklilik yaptıracağını söyleyerek bankaya götürüp imza aldığını belirttikleri, aynı taşınmaz üzerine konulan ilk ipoteğin 14.03.2013 tarihinde yapılmasına rağmen, bu ipotek tesis edilmeden önce davacının açık rızasının alındığının belli olmadığı, sadece 10.07.2014 tarihli ipotekten bir gün önce davacının 09.07.2014 tarihinde ipoteğe karşı rızasının alındığı ancak burada da ... kararında borç miktarının belirtilmediği, 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi kapsamında aile konutunun korunması gerektiği, davacının verdiği imza sırasında iradesinin yanıltıldığı gibi ilk ipotek tarihinde de davacının bu ipoteğe hangi tarihte ... gösterdiğinin anlaşılamadığı, ikinci ipoteğe ... göstermiş olsa dahi bunun ilk ipoteğe de ... göstermiş sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, taşınmazın aile konutu olduğunun tespiti ile ilgili banka tarafından 14.03.2013 tarihinde taşınmaz üzerine konulan ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı banka vekili ipotek tarihinde taşınmazın kaydında aile konutu şerhi olmadığını, tarafların konutta oturmadıklarını ve aile konutu olmadığı, dosyaya sundukları iki adet muvafakatnameyi de davacının doldurup imzaladığını belirterek davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı banka vekili ipotek tarihinde taşınmazın kaydında aile konutu şerhi olmadığını, tarafların konutta oturmadıklarını ve aile konutu olmadığı, dosyaya sundukları iki adet muvafakatnameyi de davacının doldurup imzaladığını belirterek davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.10.2021 tarih ve 2021/689 Esas, 2021/1615 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin kanuna uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, dava dilekçesi içeriği ve İlk Derece Mahkemesi gerekçesi uyarınca davaya konu taşınmaz üzerine konulan 14.03.2013 tarihli ipoteğin kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşılmasına göre verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, usul ve kanuna uygun olan hükme karşı davalı bankanın istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ SÜREÇ

A.Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili tarafından tedbir kararının yerinde olmadığı, dava harcının eksik alındığı, aile konutu olduğunun ispatlanmadığı, muvafakatnamelerin geçerli olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe ve hüküm kısmı arasında çelişki olduğu, aleyhe nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu ileri sürülerek davanın reddine karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulmuştur.

2.Dairenin, 14.02.2022 tarih, 2021/10581 Esas, 2022/1253 Karar sayılı ilamı ile; ipotek bedelinin tamamı üzerinden (800.000,00 TL) eksik olan nispi peşin harç tamamlattırılmadan, 80.000,00 TL üzerinden yatırılan harç yeterli görülerek yargılamaya devamla işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; daha önce Mahkemece verilen karar içeriği dikkate alınarak davanın kabulüne, davaya konu taşınmazın aile konutu olduğunun tespiti ile üzerine konulan 14.03.2013 ve 10.07.2014 tarihli ipoteklerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı banka vekili temyiz dilekçesinde özetle; tedbir kararının yerinde olmadığını, aile konutu olduğunun ispatlanmadığını, muvafakatnamelerin geçerli olduğunu, 10.07.2014 tarihli ipotek belgesinin geçerliliğinin yeterince incelenmediğini, aleyhe nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürülerek davanın reddine karar verilmesi talebiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe:

1.Uyuşmazlık ve hukuki nitelendirme

Dava, ipoteğin kaldırılması istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, evliliğin boşanma ile sonuçlanması halinde ipoteğin kaldırılması davasının konusuz kalıp kalmayacağı, haklılık durumu, yargılama gideri ve vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili hukuk

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü, 326 ncı, 331 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Aile konutunun, hak sahibi eş tarafından devri ve konut üzerindeki hakların sınırlandırılması, diğer eşin açık rızasına bağlıdır. Bu ... alınmadan konutla ilgili yapılan tasarruf işlemi geçersizdir. Bu geçersizliği, rızası gereken eş konutun bu vasfını devam ettirmesi koşuluyla evlilik birliği süresince ileri sürebilir. Evlilik, boşanma yahut iptal kararıyla sona ermiş ise 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesinin "Aile konutuna" sağladığı koruma da sona erer ve diğer eşin rızası alınmadan yapılan tasarruf işlemi yapıldığı andan itibaren geçerlilik kazanır. Yapılan incelemede, UYAP sistemi üzerinden alınan aile nüfus kaydına göre tarafların 22.03.2022 tarihinde kesinleşen kararla boşandıkları anlaşılmaktadır. Evlilik boşanma ile sona erdiğine göre dava konusu taşınmaz aile konutu olma niteliğini kaybetmiştir. Bu husus gözetilerek konusuz kalan dava hakkında "Karar verilmesine yer olmadığına" dair karar vermek ve yargılama giderleri ile vekalet ücretini, dava tarihi itibarıyla tarafların haklılık durumları dikkate alınarak, tayin ve takdir etmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı banka vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3145, Karar No: 2017/1696, Tarih: 06.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/3145 E.  ,  2017/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.05.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı ... vekili, davacı ile arsa sahibi olan davalının arasında bir sözleşme bulunmadığını, yüklenici edimini gereği gibi ifa etmediğinden davacının yükleniciyle yaptığı sözleşme uyarınca kendilerinden bir talepte bulunmayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar ... Ot. İnş. ve Akaryakıt Tur. Ltd. Şti. ile ... Mot. Araçlar, Emlak, Akaryakıt Tur. İnş. Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın atiye terk nedeniyle bu davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalılar ..., ..., ... ve ... hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı vekilinin tapu iptal ve tescile yönelik olan davasının reddine, alacak ile ilgili davanın kabulüne, 21.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yasal faiziyle birlikte davalı ... İnş. Ot. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şirketinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde

re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

I- 7201 sayılı Tebligat Kanununun;

1-"Bilinen Adreste Tebligat" kenar başlıklı 10. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır."

I- 7201 sayılı Tebligat Kanununun;

1-"Bilinen Adreste Tebligat" kenar başlıklı 10. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır."

2-"Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" kenar başlıklı 21. maddesinde, "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar."

3- "Yaş ve ehliyet şartı" kenar başlıklı 22. maddesinde, "Muhatap yerine kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görünüşüne nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması lazımdır."

4-Adres değiştirmenin bildirilmesi mecburiyeti" kenar başlıklı 35. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse,

yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır."

35. maddenin dördüncü fıkrasında “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır” hükümlerine yer verilmiştir.

II- Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin;

35. maddenin dördüncü fıkrasında “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır” hükümlerine yer verilmiştir.

II- Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin;

"Muhatabın geçici olarak başka yere gitmesi" kenar başlıklı 29. maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında, "(1) 21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar.

(2) Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları ve tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır" hükümlerine yer verilmiştir.

Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat

çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için öncelikle, mahkemece aynı adrese usulüne uygun olarak en azından bir kere tebliğ yapılabilmiş olması gerekir. Bu şarta ilave olarak, muhatabın adres kayıt sisteminde herhangi bir adresinin de bulunmaması gerekir.

Somut olaya gelince;

çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için öncelikle, mahkemece aynı adrese usulüne uygun olarak en azından bir kere tebliğ yapılabilmiş olması gerekir. Bu şarta ilave olarak, muhatabın adres kayıt sisteminde herhangi bir adresinin de bulunmaması gerekir.

Somut olaya gelince;

1- Davalılar ... ve ...'in "... Sitesi A/7 Blok K:5 D:23 ..., .../..." adresine çıkartılan dava dilekçesi tebligatlarının adresten ayrıldığı ve yeni adresi bilinmediğinden mahkemeye iade edildiği, MERNİS adresi olup olmadığı araştırılmadan "... ... sitesi, 8. Cad. ... İş Merkezi 75/290 .../..." adresine çıkartılan dava dilekçesinin Teb. Kan. 21/2 maddesine göre tebliğ edildiği,

2- Davalı ...'in "... Belediyesi Konutları, ... Mahallesi, C Blok, Daire: 39 .../..." adresine çıkartılan dava dilekçesi tebligatının adresten ayrıldığı ve yeni adresi bilinmediğinden mahkemeye iade edildiği, ... E Tipi Cezaevinden tahliye edilirken bildirdiği adresin aynı olduğu, davalının MERNİS adresi araştırılmadan aynı adrese dava dilekçesinin Teb. Kan. 35. maddesine göre tebliğ edildiği,

3-Davalı ... İnş. Ot. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin "... Sitesi A/7 Blok K:5 D:23 ..., .../..." adresine çıkartılan dava dilekçesi tebligatının adresten ayrıldığı ve yeni adresi bilinmediğinden mahkemeye iade edildiği, davalı şirketin ticaret sicilinden adresi araştırılmadan dava dilekçesinin aynı adreste Teb. Kan. 35. maddesine göre tebliğ edildiği görüldüğünden, bu haliyle adı geçen davalılara dava dilekçesi tebligatlarının 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapılmadığı ve usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davalılar ... ve ..., ... ve ... İnş. Ot. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye 7201 sayılı Tebligat Kanunundaki düzenlemeler gözetilmek suretiyle dava dilekçesinin usulune uygun şekilde tebliğ edilerek savunma ve delilleri toplandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmaksızın ve 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesi uyarınca hukuki dinlenme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32400, Karar No: 2015/5972, Tarih: 16.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/32400 E.  ,  2015/5972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, alacaklı tarafından hakkında başlatılan ilamsız icra takibinde ödeme emri tebliği işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 28.08.2014 tarihi olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Takibe konu Turgutlu İcra Müdürlüğü'nün 2014/1922 Esas sayılı takip dosyasında örnek 7 ödeme emri davetiyesinin üzerine ''Mernis Adresi'' yazılarak tebliğe çıkarıldığı ve dağıtıcı tarafından TK.'nun 21/1. maddesindeki açık usule aykırı olarak 09.06.2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece tebligatın usulsüz olduğu, muhatabın adreste bulunmama sebebi ve komşusunun kim olduğu hususları ile komşunun imzadan çekinip çekinmediğinin belirtilmediği gerekçesiyle usule aykırı olan tebligatın iptaline karar verildiği, temyize gelen alacaklının ödeme emri çıkartılan adresin mernis adresi olduğu, tebligatın adreste kimsenin bulunmaması nedeniyle muhtara bırakıldığı ve davacının kapısına ihbarnamenin asıldığı, davacı tarafın adresten ayrılmasına rağmen yeni adresini nüfus kayıt sistemine kaydettirmemesinin sonuçlarına katlanması gerektiği gerekçesiyle hükmü temyiz ettiği görülmüştür.

2709 sayılı 1982 Anayasası'nın Hak Arama Hürriyeti başlıklı 36. maddesinde ''Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.'' denilmiştir.

11.01.2011 tarihinde 6099 sayılı Kanunun 3. maddesiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen 2.fıkraya göre; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.''.

Tebligat Kanunu'nun uygulanmasına dair yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2.maddesinde; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.'' denilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun uygulanmasına dair yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2.maddesinde; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.'' denilmiştir.

6099 sayılı Kanunun genel gerekçesinde; ''... Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen adres kayıt sisteminin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilanen tebligatın gerektirdiği istisnai haller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir.''denilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi takip alacaklısı (veya davacı) tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2.maddelerini farklı şekilde yorumlayarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine başka adresi bilinmiyor diyerek doğrudan doğruya 21/2.maddesine göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasanın 36.maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi aynı zamanda özünde cezalandırmayı da amaçlayan bir düzenleme içermektedir.