muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4362, Karar No: 2024/2586, Tarih: 26.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4362 E.  ,  2024/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/733 E., 2023/1062 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/296 E., 2022/814 K.

Taraflar arasındaki adi ortaklıkta mahrum kaldığı kar payının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava dışı ... Yapı Kooperatifi ile davacı şirket arasında 07.05.2008 tarihinde düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre arsa sahibinin ..., davacının ise müteahhit olduğunu, 14.12.2010 tarihinde sözleşmenin tadil edildiğini, 03.08.2013 tarihinde ise davacı şirketin davalı şirket ile "devir ve ortaklık sözleşmesi" imzaladığını, bu sözleşmeye göre Kooperatif ile yapılan ana sözleşme ve tadilat sözleşmesinin davalı şirkete devredildiğini, sözleşmenin amacının dava dışı Kooperatifle imzalanan 07.05.2008 ve 14.12.2010 tarihli sözleşmelere göre işin yapılması ve tamamlanması için davalı şirkete devri ve davacı şirketin %20 payla işe ortak olması olduğunu, kâr ve zararın %75'inin davalıya, %25'inin davacıya ait olacağının kararlaştırıldığını, böylece taraflar arasında adi ortaklık kurulduğunu, bu ortaklıkta davacının gizli ortak olduğunu, 23.09.2013 tarihinde dava dışı Kooperatif tarafından muvafakat sözleşmesi imzalanarak sözleşmeye muvafakat edildiğini, davalı şirketin sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediğini, özen yükümlülüğüne aykırı davrandığını, üçüncü kişilerle muvaazalı sözleşmeler akdettiğini, davacının hak ve alacaklarını engellemeye çalıştığını, davacının alması gereken kârı azaltmaya yönelik eylemlerde bulunduğunu, davalının inşaatları tamamlayamayacağını, muvazaalı işlemleri neticesinde sözleşmede yer aldığı haliyle işin bitmesi aşamasında kâr elde etmesinin mümkün olmadığını ileri sürülerek; adi ortaklık tasfiye edilmeden, davalının ortaklık sözleşmesine aykırı davranması nedeniyle davacının mahrum kaldığı kârın tespiti ile belirlenecek alacak miktarının dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davalı şirketin işin yürütülmesi sırasında objektif ölçüde çaba ve özen gösterdiğini, davacı şirketin sözleşmelerde sahip olduğu tüm hak ve vecibeleri devraldığını, ana sözleşme ve yapılan diğer sözleşme hükümlerine göre davacı ve davalı şirketin çıkarları doğrultusunda sözleşmeler akdetmesinde herhangi bir engel ve muvazaanın bulunmadığını, sözleşme konusu parseller üzerinde inşaatların devam ettiğini, taraflar arasındaki ilişkinin sadece kâr ve zararın paylaşılmasına yönelik olduğunu, kâr ve zarara ilişkin hesapların sözleşmede tanımlanan "İŞ"in bitiminde yapılacağını, davacı şirketin işe ortaklığı yönünde veya gizli ortak olduğuna dair ve şirketler arasında adi ortaklık kurulduğuna dair herhangi bir nitelendirme yapılmadığını, yani davacı şirketin işi davalı şirkete devrettiğini ve aralarında sadece kâr ve zarar paylaşımına ilişkin bir sözleşme kurulduğunu, söz konusu ilişkinin adi ortaklık değil tamamen sözleşme serbestisine dayalı sözleşme olduğunu, inşaatların hızlı bir şekilde devam ettiğini, %90 seviyesinde tamamlandığını, Kooperatif ile davalı şirket arasında herhangi bir hukuki ihtilaf bulunmadığını, inşaatların tamamlanmasına ilişkin gecikme olmadığını, davalı şirketin üzerine düşen bilgilendirme yükümlülüğünü tam olarak yerine getirdiğini, davacı şirkete kâr ve zarar paylaşımı sözleşmesi kapsamında iletilmeyen hiçbir bilgi ve belge bulunmadığını, mimari projelerdeki tadilattan dolayı tadilat ruhsatı alınabilmesi için ve söz konusu sözleşmelere ilişkin yapılacak inşaatlar ... İnşaat tarafından yürütülecek/gerçekleştirilecek olması sebebiyle, ilgili taşınmazların devredilmesinin zorunluluk arzettiğini, davacı şirketin müvekkil şirketle olan anlaşması gereği kâr ve zarara ilişkin ortaklık payının % 20 olduğunu, ... İnşaat ve davalı şirket ile imzalanan sözleşmede davalı şirketin payı olan % 44'ün % 20'sinin davacı şirkete ait olduğunu, taşınmazlar üzerindeki kredi tutarından kaynaklı ipotek ile ilgili davalı şirket ile Ziraat Bankası arasında herhangi bir hukuki anlaşmazlığın mevcut olmadığını, davalı şirketin söz konusu krediye ilişkin ödemelerde bulunduğunu, temlikname verildiği dönemki şartlar ve inşaata süratle başlanması gerektiğinden ... İnşaata temlikname verildiğini inşaatların yapım süresinin sözleşmeler dahilinde henüz sonlanmadığını, diğer hakedişler de alındıktan sonra hızlı bir şekilde inşaatların tamamlanacağını, iş bitimi olmadan kâr ve zarara ilişkin paylaşımın gerçekleştirilmeyeceğini, iş henüz tamamlanmamışken davalı şirkete karşı Ankara 15. İcra Müdürlüğü 2020/1382 E. sayılı dosyası ile 32.000.000,00 TL değerinde icra takibinin davacı tarafından başlatıldığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı kâr payı dağıtımını talep etmiş ise de taraflar arasında düzenlenen adi ortaklık sözleşmesine göre kâr payının dağıtımının yapılması için işin bitmesinin gerektiği, iş bitiminden sonra işin yapımı ile ilgili tüm maliyetlerin işin toplam gelirinden düşülmesi neticesi elde edilecek brüt kar miktarına göre kâr payının belirleneceği, bir ortak tarafından adi ortaklığa ilişkin kâr payının istenmesi aynı zamanda ortaklığın feshini ve tasfiyesini kapsamakta ise de; dava dilekçesinde açıkça adi ortaklığın tasfiye edilmeden kâr payının dağıtılması talep edildiğinden taraflar arasındaki adi ortaklık sözleşmesi hükümleri ile Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesinde alınan bilirkişi raporu bir arada değerlendirildiğinde davaya konu ana sözleşmedeki tüm parsellerdeki inşaatların tamamlanmaması, bazılarına henüz başlanmaması sebebi ile alınan bilirkişi raporu da gözetilerek inşaatlar tamamlanmadan kâr payı tespit edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; muvazaa iddialarının incelenmediğini, davalı şirketin ekonomik sıkıntı içerisinde olduğunun Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2022/311 E. sayılı dosyasına sunduğu dilekçesinde açıkça belirtildiğini, Mahkemece kurulan hüküm ve davalı taraf lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu, davacının ileri sürdüğü nedenlerin incelenmediğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, adi ortaklığın kâr payının istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 643 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Taraflarca imzalanan sözleşmede; davacının kârının, iş bitiminde işin yapımı ile ilgili tüm maliyetlerin işin toplam gelirinden düşülmesi neticesinde elde edilen brüt kâr üzerinden belirleneceğinin kararlaştırılmasına, adi ortaklığın konusunu oluşturan işin henüz bitirilmemiş olmasına ayrıca dava esastan reddedildiğinden davalı yararına nispi vekalet ücreti verilmesinin yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, davacı şirket vekilinin temyiz itirazının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32916, Karar No: 2013/4958, Tarih: 28.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32916 E.  ,  2013/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Dava dilekçesinin reddine

Davacının tazminat dilekçesinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının 28.01.2011 tarihinde açıldığı, davacı hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın karar tarihi itibariyle henüz kesinleşmemesi nedeniyle dava koşulu gerçekleşmediğinden CMK'nın 142/1. maddesi gereğince dilekçenin reddine dair verilen karar esas itibariyle davanın reddi olarak değerlendirilerek yapılan incelemede;

Tazminat davasının 28.01.2011 tarihinde açıldığı, dayanağı olan kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın 11.02.2011 tarihinde verildiği, davacı hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararına, taraf konumundaki İçişleri Bakanlığının itirazı üzerine Siverek Ağır Ceza Mahkemesinde itiraza ilişkin incelemenin devam ettiği sırada kararın kesinleşmediği, tazminat davası şartlarından olan kararın kesinleşmesi şartının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen red kararının doğru olduğu ve kararda bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekle;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın reddine karar verilmiş olması karşısında, davalı lehine vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,

aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden “davalı lehine hüküm tarihinde geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2200 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5389, Karar No: 2021/2753, Tarih: 04.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/5389 E.  ,  2021/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyarak ilâmında belirtildiği şekilde “davanın kısmen kabulüne,” karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar ve feri müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Hizmet tespiti davalarının amacı, hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Eldeki dosyada davacı, davalı işyeri nezdinde geçen ve 01/11/1988-31/07/1997 tarihleri arasında Kuruma eksik olarak bildirilen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırma ve inceleme neticesi davacının Kuruma bildirimlerinin yapıldığı kesintili dönem içerisinde tam süreli olarak çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmiş ise de davacının ihtilaf konusu dönem içerisinde yapmış olduğu kalıp işinin kesintisiz, yaz-kış devam etmesi hayatın olağan akışına aykırıdır.

Yapılacak iş, öncelikle adresleri de bildirmek suretiyle davacıya davalıya ait hangi inşaatta, ne kadar çalıştığı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31 inci maddesi kapsamında açıklattırılmalı, bu inşaatlara ait ruhsat belgesi Belediyeden getirtilmek suretiyle inşaat işyerinin faaliyet dönemi denetlenmeli, davalı işyeri sahibinin ilgili sicil no lu inşaat işyerlerinin bordrolu tanıkları dönem dönem, ayrı ayrı belirlenerek tanıklara dokuz yıla yakın çalışma iddiası karşısında davacının ilgili inşaatın kalıp işinde sürekli çalışıp çalışmadığı, Kuruma bildirimi yapılan dönem içerisinde ne şekilde çalıştığı, kalıp işinin bu sürelerde süreklilik arz edip etmediği, kalıp işi dışında başkaca çalışmasının olup olmadığı hususları etraflıca sorularak tanıkların beyanları alınmalı, resen araştırma ilkesi çerçevesinde gerektiğinde araştırma genişletilmeli ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre Kuruma bildirimi yapılan dava dışı işyerinde geçen hizmet süresinin, askerlikte geçen sürenin dışlandığını, davalı inşaat işyerlerinin sicil numarasını ve kesintili hizmet dönemlerini açıkça gösteren, infazı mümkün bir karar verilmelidir.

Öte yandan, 506 sayılı Yasanın 11/12/1981 tarihli 2564 sayılı Yasa ile değiştirilen 60/G maddesinde 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık sürelerinin 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edileceği, Geçici 54. maddesinde ise 01/04/1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60/G maddesinin uygulanmayacağı bildirilmiş olup Mahkemece 18/01/1973 doğumlu olan davacının sigorta başlangıç tarihi olan 18 yaşını doldurduğu 18/01/1991 tarihinden önceki (01/11/1988-17/01/1991 tarihleri arası) çalışmalarıyla ilgili olarak davalı inşaat işyerinde geçen hizmet sürelerinin prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma neticesi yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar ve feri müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8112, Karar No: 2020/110, Tarih: 14.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/8112 E.  ,  2020/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminat miktarları, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden; davalı erkek tarafından ise tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 218.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/15259, Karar No: 2012/2881, Tarih: 28.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/15259 E.  ,  2012/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan Batman Belediye Başkanlığına ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığının her ay düzenli olarak 3417 sayılı Kanun kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili kanun uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı Kanun'a 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı Kanun ile eklenen ek madde ile 31.12.2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Kanunlar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete'nin 14.10.2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20.12.2010 tarih ve 156-328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması, konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde, tasarruf kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.