muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3983, Karar No: 2010/4744, Tarih: 12.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/3983 E.  ,  2010/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal rejiminden kaynaklanan alacak

...ile ... aralarındaki mal rejiminden kaynaklanan alacak davasının kabulüne dair ... Aile Mahkemesinden verilen 13.01.2010 gün ve 1128/27 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.06.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Avukat ... ve karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosyanın incelenmesi sonucu görülen eksikliklerin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmesini takiben eksiklik tamamlanmış olmakla dosya yeniden incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilerek davalı adına kayıtlanan...Güzelkent Tezkonak Sitesi C Blok 3 nolu bağımsız bölüm ile 06 U 9345 plaka sayılı araç nedeniyle katkı payı alacağı isteğine ilişkin olarak vekil edeni tarafından davalı aleyhine açılan ve ... Aile Mahkemesinde görülen dava sonunda verilip kesinleşen 15.7.2009 gün 2006/1343 Esas ve 2009/ 1006 Karar sayılı hükümle; davanın kabulüne ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 2000 TL katkı payının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak vekil edenine verilmesine karar verildiğini, söz konusu bu dava dosyasındaki belirlemeye göre; vekil edeninin dava konusu mal varlığı nedeniyle 16325 TL daha alacağı olduğunun anlaşıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 16325 TL katkı alacağının boşanma davasının kesinleştiği tarihten işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak vekil edenine verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ise, süresi içerisinde verdiği cevap dilekçesinde, taraflar arasında görülen boşanmaya ilişkin hükmün 10.12.2007 tarihinde kesinleştiğini, eldeki davanın ise 1 yıllık zamanaşımı süresinin kaçırılmasından sonra 25.8.2009 tarihinde açıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, “davanın kabulü ile dava konusu Güzelkent Tezkonak Sitesi C Blok No: 3 ...... ... adresindeki taşınmaz ile 06 U 9345 plakalı aracın evlilik birliği içinde satın alındığı anlaşıldığından bilirkişi raporu doğrultusunda önceki hükmedilen 2000 TL nin mahsubu ile 16325 TL katkı payı alacağının davanın açıldığı 25.8.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine...” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 25.3.1998 tarihinde evlenmiş, 8.6.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesiyle 10.12.2007 tarihinde boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, (743 sayılı TKM. m. 170), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK. m 202, 225). Taraflar arasında görülen Ankara 5. Aile Mahkemesinin 2006/1343 Esas ve 2009/ 1006 Karar sayılı dava dosyasındaki bilgi, belge ve bilirkişi raporlarına göre; dava konusu olan taşınmazın öncesinin SS Tezkonak Yapı Kooperatifi adına kayıtlı bulunduğu, davalının 1.5.2000 tarihinde Emine Kızılkaya isimli kişinin hissesini 10500 TL bedelle satın alarak kooperatif üyesi haline geldiği ve bundan sonra kooperatife 1.1.2002 tarihine kadar 3152 TL, 1.1.2002 tarihinden sonra da 1697,5 TL olmak üzere toplam 4849,775 TL ödediği ve ödemelerin bitmesinden sonra yapılan tahsis nedenine dayanılarak 20.12.2002 tarihinde davalı adına tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır. Dava konusu taşınmaza ait kooperatif hissesi davalı tarafından 1.5.2000 tarihinde alındığına ve daha sonra yapılan ödemeler ağırlıklı olarak 1.1.2002 tarihinden önce yapıldığına ve bu dönem 743 sayılı TKM’nin 170. maddesine göre eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu döneme ilişkin bulunduğuna göre, taraflar arasındaki taşınmaza ilişkin uyuşmazlığın Borçlar Kanununun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir. Bu durumda tarafların boşanmalarından sonra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı TMK. nun 178. maddesinde düzenlenen dava zamanaşımına ilişkin düzenlemenin eldeki davaya konu taşınmaz bakımından uygulanamayacağı, taraflar arasındaki taşınmaza ilişkin uyuşmazlıkta Borçlar Kanununun başka türlü hüküm mevcut olmadığı taktirde her dava için öngördüğü 10 yıllık zamanaşımı süresini öngören 125. maddesindeki düzenlemenin uygulanması gerektiği hususunda duraksama bulunmadığından davalı vekilinin taşınmaza ilişkin olarak dile getirdiği zamanaşımı definin dikkate alınmaması sonuç itibariyle doğru olmaktadır.

Buna karşılık dava konusu araç 28.4.2003 tarihinde edinilerek davalı adına kayıtlanmıştır. Aracın edinildiği tarih 4721 sayılı TMK. nun yürürlüğe girdiği 1.1.2002 tarihinden sonraki bir tarih olduğuna göre; taraflar arasındaki araca ilişkin uyuşmazlıkta edinilmiş mallara katılma rejimi kurallarının uygulanacağı açıktır. Davacı daha önce açtığı davada alacağın sadece bir bölümünü dava etmiş ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuştur. Böyle bir durumda zamanaşımı, alacağın ancak dava edilen bölümü hakkında kesilmiş olur. Kısmi davaya konu olmayan diğer bir ifade ile dava dışı kalan alacak bölümü için zamanaşımı işlemeye devam eder. Taraflar arasında görülen boşanma davasının kesinleştiği 10.12.2007 tarihinden eldeki davanın açıldığı tarihe kadar TMK nun 178. maddesinde düzenlenen 1 yıllık zamanaşımı süresi geçmiş bulunduğuna ve davalı taraf süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunduğuna göre; dava konusu araç nedeniyle istenilen alacak açısından zamanaşımı süresinin dolduğunun kabulü gerekirken davacı tarafından açılan önceki davanın zamanaşımı süresini kestiği görüşünden hareketle zamanaşımı iddiasının yerinde olmadığı şeklindeki değerlendirmede isabet bulunmamaktadır.

Ne var ki; taraflar arasında görülerek kesinleşen dolayısı ile tarafları bağlayan az yukarıda esas ve karar numarası yazılı kısmi davada davacı taraf katkı payı alacağı isteğine konu ettiği araç ve taşınmaz açısından herhangi bir ayrım yapmadan, diğer bir ifade ile araç için ne kadar, taşınmaz için ne kadar katkı alacağı istediğini açıklamaksızın fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 2000 TL alacak isteğinde bulunmuştur. Mahkemece “.....18.6.2009 tarihli rapor ile davacının dava konusu taşınmazın satın alınmasında %15,79 katkısının bulunduğu, aracın satın alınmasında % 50 katkısının bulunduğu anlaşıldığından, davacının davası kabul edilmiş taleple bağlı kalınarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2000 TL katkı payının davalıdan tahsiline karar verilmiş, aşağıdaki hüküm kurulmuştur” açıklamasında bulunularak davanın kabulü cihetine gidilmiş ve fakat hüküm altına alınan alacak miktarının ne kadarının araç için olduğu ve ne kadarının taşınmaz için olduğu konusunda bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu durumda kısmi dava konusu olan ve hüküm altına alınan alacağın 1000 TL'sinin araç için 1000 TL'sinin de taşınmaz için olduğu kabul edilmelidir. Taraflar arasında görülüp kesinleşen kısmi davada; mahkeme 18.6.2009 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davacının dava konusu taşınmazın satın alınmasında %15,79 katkısının bulunduğunu, aracın satın alınmasında da % 50 katkısının olduğunu kabul etmiş ve hükmünü bu kabule dayandırmış bulunduğuna ve hükmün dayanağını oluşturan bilirkişi raporunda % 15,79 katkıya göre davacının dava konusu taşınmaz bakımından alacağının 10263,5 TL olduğu belirlendiğine, taraflar bu belirleme ile bağlı olduğuna ve toplam 10263,5 TL alacağın 1000 TL sinin önceki dava ile hüküm altına alındığı anlaşıldığına göre; davacının dava konusu taşınmaz nedeniyle sadece 9263,5 TL alacağı kaldığı, dava konusu araç için ise zamanaşımının dolması nedeniyle hak talep edemeyeceği hususunun düşünülmesi gerekir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 750 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine ve 242,45 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12555, Karar No: 2010/12303, Tarih: 09.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12555 E.  ,  2010/12303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ... Gıda Temizlik Ürünleri Üretim Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalılardan ... Gıda Temizlik Ürünleri Üretim Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15262, Karar No: 2012/2884, Tarih: 28.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/15262 E.  ,  2012/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan Batman Belediye Başkanlığına ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığının her ay düzenli olarak 3417 sayılı Kanun kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili kanun uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı Kanun'a 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı Kanun ile eklenen ek madde ile 31.12.2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Kanunlar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete'nin 14.10.2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20.12.2010 tarih ve 156-328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması, konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde, tasarruf kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19836, Karar No: 2014/3175, Tarih: 19.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19836 E.  ,  2014/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Oltu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 03.07.2013

No : 2012/1084-2013/726

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işveren Belediye Başkanlığına ait işyerinde 15.04.2000-15.09.2012 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini istemiş; Mahkemece, davanın kabulüyle istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Dava 506 sayılı Kanun’un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleri uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada, mahkeme, davanın kabulüne karar vermiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Bu bakımdan; davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarındaki çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının asıl olduğu da göz önünde tutularak, çalışmanın geçtiği iddia edilen dönemin tamamına ilişkin prim bordroları, işveren nezdindeki puantaj kayıtları, ücret tediye bordroları ve konuya ilişkin tüm belgeler eksiksiz olarak getirtilmeli, davacının askerlik durumu (sevk ve terhis tarihlerine içerecek şekilde) bağlı olduğu Askerlik Şubesi Başkanlığından sorulmalı, davacının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu, çalışmanın varlığı, sürekliliği ve süresi yöntemince araştırılmalı ve toplanan tüm kanıtlar yeniden değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan SGK Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13310, Karar No: 2012/7051, Tarih: 02.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13310 E.  ,  2012/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/06/2011 tarih ve 2007/383-2011/127 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/04/2012 günü hazır bulunan asıl ve birleşen dava davacılarından ... İç Dış Tic.A.Ş. vekili Av. ..., A...Yay. Inş. Tic. A.Ş. vekili Av...., Euroka Sigorta A.Ş. vekili Av.... ile asıl ve birleşen dava davalısı ASKİ Genel Müdürlüğü vekili Av.... ... Alan dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalıya ait sulama borusunun patlaması sonucu matbaa olarak faaliyet gösteren müvekkili işyerinin zarara uğradığını ileri sürerek, 2.000.00 YTL inşaat hasarı, 2.000.00 YTL elektrik tesisatı hasarı, 2.000.00 YTL makine hasarı, 2.000.00 YTL emtia hasarı, 2.000.00 YTL kazanç kaybı ve 1.000.00 YTL makine söküm nakliyesi olmak üzere toplam 11.000.00 YTL’nın, birleşen Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/316 Esas sayılı dosyasında, 5.000.000.00 YTL makine hasarı, 1.500.000.00 YTL emtia hasarı, 350.000.00 YTL elektrik tesisatı hasarı ve 6.500.000.00 YTL kazanç kaybı olmak üzere toplam 13.700.000.00 YTL tazminatın 04.08.2007 tarihinden işleyecek ticari avans faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/405 Esas sayılı davanın davacısı vekili, müvekkili işyerindeki 2.000.00 YTL makine hasarı, 2.000.00 YTL emtia hasarı ve 2.000.00 YTL kazanç kaybı olmak üzere toplam 6.000.00 YTL’nın, birleşen Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/312 Esas sayılı dosyasında 85.630.00 YTL, makine hasarı, 11.765.00 YTL emtia hasarı ve 750.000.00 YTL kazanç kaybının 04.08.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/405 Esas sayılı davanın davacısı vekili, müvekkili işyerindeki 2.000.00 YTL makine hasarı, 2.000.00 YTL emtia hasarı ve 2.000.00 YTL kazanç kaybı olmak üzere toplam 6.000.00 YTL’nın, birleşen Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/312 Esas sayılı dosyasında 85.630.00 YTL, makine hasarı, 11.765.00 YTL emtia hasarı ve 750.000.00 YTL kazanç kaybının 04.08.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/27 Esas sayılı davanın davacısı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı işyerinin davalıya ait su borusunun patlaması sonucu hasara uğradığını, inşaat işleri, mekanik tesisatlar toplamı, enkaz kaldırma masrafı, makine tesisat ve demirbaş hasarları ile emtia hasarı toplamı 6.635.000.00 YTL tazminatın, birleşen Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/79 Esas sayılı dosyasında 109.290.00 YTL bina hasarının, birleşen Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/125 Esas sayılı dosyasında 7.838.90 YTL hasar bedelinin, birleşen Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/12 Esas sayılı dosyasında 30.072.00 YTL hasar bedelinin, birleşen Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 124 Esas sayılı dosyasında 43.103.00 YTL’nın ve birleşen aynı mahkemenin 2008/126 Esas sayılı dosyasında 43.103.00 YTL hasar bedelinin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görev ve işbölümü itirazında bulunarak tazminat istemlerinin yerinde olmadığını, davacıların zararının sigortalarınca karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddialar, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl dava, birleşen Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/316 Esas, birleşen Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/312 Esas ve birleşen Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/27 Esas sayılı davalarının kısmen, diğer birleşen davaların tamamen kabulü ile karar altına alınan tazminatların yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Asıl ve birleşen dört ayrı dava, tacirler arası haksız fiilden kaynaklanan tazminat, birleşen altı ayrı dava ise, işyeri sigorta poliçesi uyarınca ödenen tazminatların rucuan tahsili istemine ilişkindir.

2- Asıl ve birleşen dört ayrı dava, tacirler arası haksız fiilden kaynaklanan tazminat, birleşen altı ayrı dava ise, işyeri sigorta poliçesi uyarınca ödenen tazminatların rucuan tahsili istemine ilişkindir.

Davalının sorumluluğundaki su borusunun patlaması sonucu birleşen bir kısım davaların davacısı sigorta şirketi nezdinde işyeri sigorta poliçesiyle sigortalı, diğer davaların davacıları şirketlere ait matbaa olarak faaliyet gösteren işyerlerinin zarara uğradığı, davacı ... şirketinin tazminatlar ödediği, rucuan tazmini için davalarını açtığı, diğer sigortalı şirketlerin sigorta poliçesi kapsamında olmayan kazanç kaybı zararları ile sigorta poliçesi limitleri üzerinde kalan zararlarının tazmini talebinde bulundukları hususları uyuşmazlık konusu değildir.

Zararların aynı su patlması sonucu meydana geldiği ve aynı haksız fiilden dolayı zarara uğrayanlarla bu nedenle tazminat ödeyen sigorta şirketinin rucu davalarının birlikte görülmesinde yarar görülerek tüm davaların birleştirilmesine karar verilmiştir. Ancak, davalı vekili birleşen bir kısım davalar itibariyle süresinde işbölümü itirazında bulunarak, davaların ticaret mahhkemesinde görülmesi gerektiğini bildirmiştir. Davaların tarafları tacirdir. Ayrıca, uyuşmazlık da tacirler arası haksız fiilden kaynaklanmaktadır. Davacı ... şirketi de eldeki davalarını TTK'nun 1301. maddesinde düzenlenen halefiyet hakkına dayandırmıştır. O halde, uyuşmazlıkların ticari nitelik taşıdığı tartışmasızdır. Bu durum karşısında, her ne kadar asıl ve birleşen bir kısım davada süresinde işbölümü itirazında bulunulmamış ise de tüm davalar arasında bağlantı olduğu kabul edilerek birleştirildikleri, birlikte görülmelerinde doğru sonuca ulaşmak ve usul ekonomisi bakımından fayda bulunduğu ve tüm davaların ticari nitelik taşıdıkları dikkate alınarak, işbölümü itirazının kabulü ile davaların ticaret mahkemesinde görülmesi yönünde gönderme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, bazı davalar işyeri sigorta poliçesine dayalı olarak halefiyet ilkesi uyarınca açılmış olsalar da temel uyuşmazlıkların tacirler arası haksız fiilden kaynaklandığı, tarafların tacir bulundukları dikkate alınarak, 3095 sayılı Kanunun 2/2. maddesi uyarınca talep gibi ticari işlerde uygulanması mümkün avans oranı üzerinden temerrüt faizine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal faize hükmedilmesi de yanlış olmuş, kararın tüm davacılar yararına bozulması gerekmiştir.