muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8059, Karar No: 2023/1695, Tarih: 17.05.2023

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/102 Esas – 2017/103 Karar sayılı dava dosyasında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme ve ihaleye fesat karıştırma suçlarından yargılandığı, 18.03.2010 – 12.04.2011 tarihleri arasında 390 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 25.04.2017 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 58.800,00 TL olması, İlk Derece Mahkemesi tarafından hükmedilen tazminat miktarının 25.713,40 TL olması ve bu karara yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen tazminat miktarının 25.000,00 TL olarak düzeltilerek esastan ret kararının verilmiş olması nedenleriyle 6100 sayılı Kanun’un, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca davalı açısından kesin olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Davacının Temyiz İstemi Yönünden;

1. Maddi tazminatın kabul edilmesi gerektiği yönünden;

Davacının tutuklandığı tarihte ... ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde başhekim olduğu, bu kapsamda maaşından kaynaklı maddi zararlarının ödenmesi, başhekim olması nedeniyle verilen ücret tutarı ve sabit dışı döner sermaye ödemesi hususunda idari mercilere başvurması gerektiği dikkate alınarak davacının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Manevi Tazminat Talebi Yönünden;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden manevi tazminatın eksik olduğuna yönelik temyiz talebi yerinde görülmemiş ve tebliğnamede bu nedenle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/1561 Esas, 2019/541 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

V. KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/1561 Esas, 2019/541 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesinin 19. Ceza Dairesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/1561 Esas, 2019/541 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1896, Karar No: 2015/1685, Tarih: 27.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1896 E.  ,  2015/1685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 2911 sayılı Kanunun 32/1, 33/1, TCK'nın 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 11.07.2014 tarih, 2013/9-386 esas ve 2014/353 sayılı kararına göre, sanığa yüklenen suçun, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklaması yöntemiyle işlendiği ve anılan maddenin birinci fıkrasının ''b'' bendinde yer alan ''kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir'' şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

2911 sayılı Kanuna muhalefet suçunun, 3713 sayılı Kanunun 3 ve 4. maddelerinde belirtilen suçlardan olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 58/9 maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1053, Karar No: 2023/3990, Tarih: 14.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1053 E.  ,  2023/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/672 E., 2022/2450 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İskenderun 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/243 E., 2020/490 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davacının ikinci evliliğini davalı ile yaptığını, bu evliliklerinden müşterek çocuklarının olmadığını, taraflar evlendikten bir müddet sonra davalı tarafın davacının çocuklarının ziyarete gelmelerini istemediğini, davacının çocukları her geldiğinde huzursuzluk çıkardığını, çocukları evden uzaklaştırdığını, davacının önceki evliliğinden olan oğlunu evlendirirken bütçe ayırmasına karşı çıktığını, davacının babalık görevi nedeniyle yaptığı harcamaları huzursuzluk çıkarma vesilesi yaptığını, taraflar tartıştıklarında davalının bir çok zaman davacıyı hırpalayıp, tartakladığını, davacının kalp hastası olması nedeni ile kendini koruyamadığını ve bu olayı çocuklarına da anlatamadığını, çevreden çekindiği için polise haber verip darp olaylarını belgelendiremediğini, sadece darp emarelerinin fotoğraflarını çekebildiğini, davacının evli kaldığı süre boyunca 8 kez anjiyo olduğunu, davalının ise bir tanesinde dahi hastaneye gidip davacıyı refakat etmediğini, davacının tüm bakımını çocuklarının yaptığını, davalının bir evlilikte eşlerin yapması gereken asgari saygı, sevgi ve özen yükümlülüklerini yerine getirmediğini, sabahları evden erken çıktığını ve geç geldiğini, evde yemek yapma, temizlik yapma gibi ev düzenine dair yükümlülüklerini keyfi olarak aksattığını, ev işleri ile ilgilenmediğini, temizlik yapmadığını, bu işlerin tamamının davacının kızı tarafından yapıldığını, bu olay nedeniyle kendisine tepki gösterildiğinde bunu bahane ederek evi terk ettiğini ve 10 gün boyunca eve gelmediğini, bu olay sonucunda davalı ile davacı arasında karı- koca ilişkisinin kalmadığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Dava dilekçesi davalı kadına 01.11.2019 günü tebliğ edilmiş, davalı kadın davaya yasal süre içinde cevap vermemiştir.

II. CEVAP

1.Dava dilekçesi davalı kadına 01.11.2019 günü tebliğ edilmiş, davalı kadın davaya yasal süre içinde cevap vermemiştir.

2.Davalı kadın vekilinin süresinden sonra sunduğu davaya cevap dilekçesinde özetle; davalının dava dilekçesini bizzat mahkeme kaleminde tebliğ aldığını ancak bu işlemin geçersiz olduğunu, davacının okur yazar olmadığını, sadece bazı işleri kolaylaştırmak için adını yazıp imza atabildiğini, dilekçeyi tebliğ alırken bu evrakın tebliğ evrakı olduğunu bilmeden imzaladığını, eve kağıt geleceği düşüncesi ile beklediğini, davalının boşanmak istemediğini, davacı erkeğin iddialarının asılsız ve gerçek dışı olduğunu,davacının ilk evliliğinden olan çocuklarının davalıyı bir türlü kabul etmediklerini, davacının çocuklarının davalıyı istememe sebebinin, davacı adına kayıtlı olan evlerini davacının çocuklarına devretmesi ve davalının bu durumu öğrenmesi ile yapılan haksızlığı dile getirmesinden sonra başladığını, davalının hak sahibi olmasını istemeyen karşı tarafın bu şekilde davalıdan kurtulmak istediğini belirterek haksız açılan boşanma davasının reddine, davalı yararına 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî tazminat ile 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesi talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalının müşterek konutlarına davacının çocuklarının ziyarete gelmesi nedeniyle rahatsız olduğu, tarafların bu konuda tartıştıkları, davalının ev işlerinde yeterli katkıyı sağlamayarak eşe karşı ilgisiz kaldığı, evlilik birliğinin devamı eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, bu sonuca ulaşılması tamamen davalı kadının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olduğu ve davacıya yüklenebilecek bir kusur belirlenemediği gerekçesiyle; davacının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca açtığı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usule ve esasa aykırı olduğunu, dava dilekçesinin okuma yazma bilmeyen müvekkiline bizzat kalemde elden tebliğ edildiğini, dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmediğinden cevap dilekçesini sunamadıklarını ve savunma haklarının kısıtlandığını, müvekkilinin boşanmak istemediğini ve boşanmaya sebebiyet verecek kusurlu eyleminin olmadığını ve ispatlanamadığını ayrıca müvekkiline bağlanan tedbir nafakasının çok az olduğunu, davanın reddi gerektiğini beyan ederek usule ve esasa ilişkin olarak istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince ön inceleme duruşmasında davalıya dava dilekçesinin kalemde memur tarafından bizzat tebliğ edildiği ve davalının süresinde cevap dilekçesi sunmadığı gerekçesiyle davalının delil bildirme talebinin reddine karar verildiğini, İlk Derece Mahkemesince davanın esası ilgili hükme etki edecek usulüne uygun sunulan tüm delillerin toplandığını, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediğini, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunu belirterek; davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek; davanın kabulü, eksik inceleme, taleplerinin kabul edilmemesi, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının miktarı yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği, davalı tarafça süresinde usule uygun cevap dilekçesi sunulup sunulmadığı, eksik inceleme olup olmadığı, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, erkeğin boşanma davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve kadının lehine hükmedilen tedbir nafakasının miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 169 uncu, 166 ıncı maddenin birinci ve ikinci fıkraları

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4362, Karar No: 2022/14297, Tarih: 19.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4362 E.  ,  2022/14297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; davacılar murisi ...'a ait... İli,... İlçesi,...Köyü 136 ada 13 parsel sayılı 1.205,15 m² yüzölçümlü taşınmazın Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/22 Esas, 2013/73 Karar sayılı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar neticesinde 145,01 m²lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali ile sicilden terkinine karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 23.05.2014 tarihinde kesinleştiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 22/a maddesi uyarınca yapılan yenileme çalışmaları sonucunda taşınmazın alanının 1.197,13 m² olduğu, kıyıya terk edilecek olan 145,01 m²lik alanın ise 116,91 m² olarak yenilendiği, eldeki davanın 09.10.2015 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak tazminata hükmolunmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece verilen bozma öncesi kararda dava konusu taşınmazın metrekare birim bedeli 250,00 TL kabul edilmek suretiyle toplam tazminat miktarının 29.227,50 TL olarak belirlendiği ve bu kararın davacılar vekilince temyiz edilmediği nazara alındığında, bu kararda hükmedilen tazminat bedelinin davalı Hazine lehine usulî kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden, bozma ilamı sonrası fazla bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın 116,91 m²lik kısmı kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı halde, 119,91 m²lik alanın bedelinin hesaplanması,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-İlk paragrafında yer alan (KABULÜ İLE) ibaresinden önce gelmek üzere (KISMEN) kelimesinin eklenmesine,

b-(1) ve (2) numaralı bentlerinde yer alan (35.373,45) sayısının hükümden ayrı ayrı çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı (29.227,50) sayısının yazılmasına,

c-(5) numaralı bendindeki (yargılama giderinin) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (kabul ret oranına göre belirlenen 2.542,87 TL’lik kısmının davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b-(1) ve (2) numaralı bentlerinde yer alan (35.373,45) sayısının hükümden ayrı ayrı çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı (29.227,50) sayısının yazılmasına,

c-(5) numaralı bendindeki (yargılama giderinin) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (kabul ret oranına göre belirlenen 2.542,87 TL’lik kısmının davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

d-(7) numaralı bendindeki (5.306,02) sayısının çıkartılmasına, yerine (4.384,12) sayısının yazılmasına,

e-Ayrı bir bendi olarak (Davalı Hazine, vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 4.080,00 TL vekalet ücretinin davacı ... ve ...’tan alınarak davalı Hazineye verilmesine,) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1173, Karar No: 2020/3138, Tarih: 16.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1173 E.  ,  2020/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Hükmün açıklandığı 25.11.2014 tarihli duruşmada, sanığın Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, sanığın duruşmaları kendiliğinden takip etme olanağı bulunmadığı dikkate alınarak, sanığın 5271 sayılı CMK'nin 193. maddesinin 1. fıkrası ile 196. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, son oturumda bizzat hazır bulundurulması veya SEGBİS yöntemi ile bağlantı kurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Kabule göre de;

a) Her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının ayrı ayrı işlenmiş, birbirinden bağımsız suçları oluşturması nedeniyle her bir takvim yılı için, zamanaşımı süreleri dikkate alınarak ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,

b) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü dikkate alındığında, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden cezasının alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 26 ay olarak takdir edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesi uyarınca hükmolunan temel cezadan, 5237 sayılı TCK 43/1. maddesi uyarınca ¼ artırım yapılması sırasında hesap hatası yapılması nedeniyle sonuç cezanın yanlış belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5628, Karar No: 2023/8521, Tarih: 07.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5628 E.  ,  2023/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/443 E., 2015/1041 K.

SUÇ :Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2.Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi; sübuta, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; katılanların, sanığın işlettiği ... Gazinosuna işyerine eğlenmek için gittikleri, işyerinden ayrılacakları sırada hesap geldiği, hesabın fazla olması nedeniyle pazarlık yaptıkları, hesap ücretini 1.500,00 TL'ye düşürdükleri, ancak sanığın, katılan ...'a ait kredi kartından 1.500,00 TL çekim işlemi yapmasına rağmen limitin dolu olduğunu söyleyerek diğer katılan ... 'den almış olduğu 2 adet kredi kartından da tekrar toplamda 1.500,00 TL çekim işlemi yaparak üzerine atılı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. ... ve ... hakkında aynı eylemden dolayı 29.04.2015 tarihli kararla ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.