muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1822, Karar No: 2018/5416, Tarih: 10.09.2018

Açıklanan yöntemlerle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların ...... sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince ......-ihya ve zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının araştırılması gerekeceğinden, ...... bilirkişisi tarafından taşınmazın toprak örnekleri alınıp, bilimsel analizleri yapılarak kaç yıldır tarımda kullanıldığı konusunda rapor alınmalı, taşınmazın her bir bölümünün toprak yapısı ve üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, dağılımı, tarım bitkileri yetiştirilip yetiştirilemeyeceği, hangi tür tarım bitkileri yetiştirilmesine uygun olduğu ayrıntılı açıklanmalı, taşınmazların eğimi münhaniler ve eğim ölçer aletler yardımıyla bilimsel yöntemler ile belirlenmeli, keşif sırasında hâkim gözetiminde, taşınmazların ayrı ayrı dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dava dosyası içine konulmalı; mahalli bilirkişiler, tesbit tutanağı bilirkişileri ve zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; taşınmazın kimler tarafından kullanıldığı, zilyetliğin ne zaman başladığı, kimden kime geçtiği kaç yıl, ne şekilde devam ettiği, taşınmazlar üzerindeki ağaçların ne zamandan beri zeminde mevcut olduğu, kendiliğinden mi dikim yoluyla mı yetiştiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; taşınmazların komşu parseller ile birlikte değerlendirilmek suretiyle zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı, tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, taşınmazların ...... planı kapsamında kalıp kalmadığı konusunda ...... bilirkişiden rapor alınıp, ...... ve ihyanın tamamlandığı tarihten taşınmazların onaylanan ...... planı kapsamına alındığı tarihe kadar yirmi yıllık kazanma süresinin hesaplanması, taşınmazlara komşu tescil davaları da nazara alınarak toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekmektir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar ...... ile ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/09/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15654, Karar No: 2012/15511, Tarih: 18.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/15654 E.  ,  2012/15511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :29-438

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26.ncı maddeleri uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ,gerekçeli kararında, belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dosya içeriğinden 506 sayılı Yasanın 9 ve 10.madde koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, işverenin kusuruna, sigortalının kusurunun bir kısmının eklenmek suretiyle %90 kusur oranı üzerinden sorumlu tutulması isabetli görülmüştür.

3-Dairemizin ilk bozma ilamında da belirtildiği üzere; peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup; davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle yapılan ödemeler yanında, bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin, maddenin öngördüğü koşullara bağlı olarak, işveren ya da üçüncü kişilerden tazmini olanağını öngörmüştür.

Sürekli işgöremezlik nedeniyle bağlanan peşin sermaye değerli gelirin hesabındaki temel unsurlardan olan işgöremezlik oranındaki değişim, 506 sayılı Yasanın 96/4 maddesindeki ayrık durum dışında, bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile buna bağlı olarak tazmini gereken tutarın da değişmesine neden olduğundan; tazmin sorumluluk sınırlarının, işgöremezlik oranındaki değişim gözetilerek belirlenmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki artışa bağlı olarak, değişime uğrayan gelir, düşük işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan, işgöremezlik oranındaki artış karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle, Artan işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki düşük işgöremezlik oranı nedeniyle eksik (düşük işgöremezlik oranı ile artan işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelirden düşülmesi gerekecek; faiz başlangıç tarihi olarak da, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği sürecektir.

26.02.2004 tarihli iş kazasına bağlı olarak, meslekte kazanma güç kaybı oranı % 21.20 olarak belirlenen sigortalıya, 15.863,64 TL peşin sermaye değerli gelir bağlanmışken; 18.07.2006 tarihinde sürekli işgöremezlik oranı % 28'e çıkan sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri, 101.064,73 TL olup, ilk peşin değer ise 57.720,49 TL olarak belirlenmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmışsa da; meslekte kazanma güç kaybı oranı % 21.20 olarak ve sonrasında %28 çıkması sonucu bağlanan peşin sermaye değerli gelir arasında fahiş bir fark bulunmakla ,tereddüt hasıl olduğundan, mahkemece, bu fark araştırılarak sonucuna göre, ayrıca 506 sayılı Yasanın 92.maddesi hükmü de dikkate alınmak suretiyle karar verilmesi gerekmektedir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4820, Karar No: 2021/19858, Tarih: 21.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4820 E.  ,  2021/19858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kişiliği, sair halleri dahilince sanığın sabıkasının bulunup bulunmadığı, medeni hali, işi, muhitindeki durumu, duruşmadaki tutum ve davranışları, mahkemeye karşı tavrı; suçun işlenmesindeki özellikler ise; sanığı suç işlemeye iten sebep ve sair kast ve yoğunluk, suç işlemesinden sonraki davranışlar gözetilip, cezanın ertelenmesinde suçlunun yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığı gözetilir. Maddede pişmanlık şartını getirmiş, gerekçede pişmanlıktan söz edilmemiştir. Bu koşul suçu kabul etme ve işlendiğinden dolayı pişman olduğunu belirtme şeklinde ele alınmamalıdır. Sanığın duruşmadaki davranışları, mağdura yönelik hareketleri, zararı karşılaması, yardım etmesi gibi olay sonrası ve yargılama sürecindeki tutumu gözetilerek pişmanlık duyup duymadığı saptanmalıdır. TCK'nın 51. maddesinde cezanın ertelenmesi için suçtan duyulan pişmanlığın yanı sıra bir daha suç işlemeyeceği yönünde yargıç üzerinde olumlu etki halinde cezanın ertelenmesi, olumsuz etki halinde de bunun gerekçesinin gösterilmesi gerektiği anlaşılarak; tüm bu açıklamalar ışığında tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde değişiklik yapan 6545 sayılı Yasanın 18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 142/2-h maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2-Müştekilerin otel lojmanında birlikte kaldıkları odadan müşteki ...’e ait 2 adet cep telefonu, müşteki ...’a 1 adet cep telefonunu çalan sanığın eyleminin; her bir müşteki için ayrı ayrı eylem olmayıp, nitelikli hırsızlık suçundan tek bir ceza verilmesi gerektiği ancak, fiilin birden fazla kişiye karşı işlenmesi nedeniyle verilecek cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde müşteki sayısınca suç kabul edilerek uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 21.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2908, Karar No: 2022/4980, Tarih: 05.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2908 E.  ,  2022/4980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2018/283-2020/295

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada, davacı, davalı apartman yöneticiliği işverene ait iş yerinde 15/10/1992-28/12/2012 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı sigortalı olarak çalıştığını belirterek hizmetinin tespitini istemiş, Mahkemece; bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının, davacının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi atfı ile 506 sayılı Kanun’un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleridir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Yukarıda belirtilen yasal mevzuat uyarınca, davaya konu apartmanın kömür yakılan merkezi kalorifer sistemiyle mi yoksa doğal gaz vasıtasıyla mı ısıtıldığı, sonradan doğal gazlı sisteme geçilip geçilmediği, apartmanın kalorifer tesisatının çalıştırılmasından davacının sorumlu olup olmadığı, bu konuda ateşçi belgesinin olup olmadığı araştırılmalı, kaloriferi yakma saatlerine göre, talep edilen dönemdeki kalorifer yakma saatleri belirlenerek çalışma saatleri belirlenmeli, uyuşmazlık konusu husus hiç bir kuşku ve tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit olunmalı ve tüm deliller toplandıktan elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, 05/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8286, Karar No: 2017/2556, Tarih: 08.06.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/8286 E.  ,  2017/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın katılan ... Başkanlığında belediye başkanı olarak görev yaptığı dönemde, kasaba içerisinde meydan, cadde ve sokaklara bordür ve parke taşı döşenmesi işini yapan taşeron firmaya fazla ödemede bulunulmasının, belediyede görevli ilgililerce seminerlere gitmedikleri halde gerçeğe aykırı belge düzenlemek suretiyle seminer ücreti ve geçici görev yolluğu ödenmesinin, mülkiyeti belediyeye ait olmayan ve tahsis veya kira sözleşmesi mukabilinde belediye kullanımında bulunmayan bina için belediye lojmanı denilerek usulsüz tamir ve bakım masrafı yapıldığının, binanın kullanımı karşılığı belediyeye kira ödenmediğinin, sanığın oturmuş olduğu bu binada kullanılan ev telefonu ve internet giderlerinin belediye giderlerinden karşılandığının iddia edilmesi karşısında, iddianamede görevi kötüye kullanma olarak nitelenen eylemlerin sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca eylemleri nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin, görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10899, Karar No: 2010/3884, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/10899 E.  ,  2010/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı elbirliği mülkiyetin paylı mülkiyete çevrilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, dört adet taşınmazdaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, dava konusu edilen ... ada ... parsel, ... ada ... parsel ve ... ada ... no'lu parselde bulunan .../... ile .../... no'lu mesken niteliğindeki taşınmazların elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesini istemiştir. Davalı vekili, dava dilekçesinin HUMK 179. maddeye uygun olmadığından dava dilekçesinin reddini savunmuştur. Mahkemece, ... ada ... parsel, ... ada ... parsel ve ... ada ... no'lu parsel üzerinde bulunan .../... no'lu ve .../... no'lu meskenlerin elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilmiştir.

Dava konusu ... ada ... no'lu parsel ile ... ada ... no'lu parsel arsa niteliğinde taşınmazlar olup, ... ada ... no'lu parsel üzerinde bulunduğu bildirilen .../... no'lu meskenin 2. kat ... no'lu bağımsız bölüm ve .../... no'lu meskenin ise 1. kat ... no'lu bağımsız bölüm niteliğindeki meskenler olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece ... ada ... no'lu parsel üzerinde bulunan .../... arsa paylı mesken niteliğindeki 2. kat ... no'lu bağımsız bölüm ve .../... arsa paylı mesken niteliğindeki 1. kat ... no'lu bağımsız bölüm yerine, arsa payları numara kabul edilerek .../... arsa paylı mesken ile .../... arsa paylı meskenin elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasının 2. bendindeki ... parselden sonra gelen “... .../... no'lu mesken ...” ile “ ... .../... no'lu bağımsız bölüm ...” ibarelerinin çıkartılarak yerine sırası ile " ... .../... arsa paylı 2. kat ... no'lu bağımsız bölüm ...” ve “ ... .../... arsa paylı 1. kat ... no'lu bağımsız bölüm ...” ibarelerinin eklenmesi suretiyle HUMK.'nun 438.maddesi gereğince hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18778, Karar No: 2015/7504, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18778 E.  ,  2015/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesinde kain 988 ada 4 parsel ve 985 ada 2 parsel sayılı taşınmazların irtifak ve mülkiyet kamulaştırma bedellerinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1403, Karar No: 2012/4706, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1403 E.  ,  2012/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan bamya, nohut ve kavunun kuru şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5255, Karar No: 2024/3947, Tarih: 28.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5255 E.  ,  2024/3947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/426 E., 2021/339 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında imzalanan Sağlık Hizmeti Satın Alım Sözleşmesi kapsamında sağlık hizmeti sunduklarını, Kasım 2013 döneminde sunulan sağlık hizmetine karşılık, davalı Kurumun faturalandırdığı ve hak ettiği alacaktan 256.654,40 TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek; söz konusu kesintinin mevzuata aykırı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının art niyetli olarak müvekkili Kurumu zarara uğrattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2016 tarihli ve 2014/1100 E., 2016/815 K. sayılı kararıyla; bilirkişi raporlarının, hükme esas almaya ve denetime elverişli olduğu, raporlar arasında çelişki bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davalı Kurum tarafından yapılan kesintinin 255.993,15 TL'sinin hukuka aykırı olduğunun ve davacının 255.993,15 TL'den borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.03.2017 tarihli ve 2017/279 E., 2017/230 K. sayılı kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.