muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1796, Karar No: 2023/1906, Tarih: 03.04.2023

kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Katılan ... hakkında tanzim olunan Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesinin 02.09.2022 tarihli ve 21841 sayılı raporunda; katılanda hafif derecede zeka geriliğinin bulunduğu belirtilmiş ise de; mevcut raporun düzenlenme şekli ve içeriği itibarıyla hükme esas alınmaya yetersiz olması karşısında, katılanın dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bundan dolayı kendisine karşı işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanımayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık, Sulh Ceza Hakimliğinde 20.10.2021 tarihli tutukluluğun incelenmesi aşamasında cinsel organını katılanın ağzına aldığına dair ikrar içerikli savunması 5271 sayılı Kanun'un 147 nci maddesi uyarınca sanığın ise; yüklenen suç anlatılmadan ve yasal hakları hatırlatılmadan alınan ifadesinin teknik anlamda sorgu vasfı taşımayacağı ve sanığın sonraki beyanlarında anılan ifadesini baskı altında verdiğini beyan ederek kabul etmediği gözetildiğinde aynı Kanun'un 148 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ikrar vasıflı beyanın hükme esas alınamayacağı, bu itibarla olayın oluş ve intikal şekli, tanık anlatımları, DNA incelemesine dair uzmanlık raporu, katılan beyanı, sanık savunması ve tüm dosya itibariyle eylemin basit cinsel saldırı aşamasında kaldığı anlaşılmakla, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

3. Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.12.2022 tarihli ve 2022/1737 Esas, 2022/1844 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/11750, Karar No: 2016/12193, Tarih: 06.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11750 E.  ,  2016/12193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki dosyada davacı, müteveffa eşinin 1985-2010 yılları arasındaki hizmetlerinin tespiti istemli açmış olduğu davada mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece, verilen red kararı eksik araştırma ve inceleme nedeniyle isabetsizdir. Yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarında müteveffanın mezbahanede kesme ve yüzme işleri yaptığı anlaşılmaktadır. Bu çalışma kapsamına göre kendi adına çalıştığı söylenemeyeceği gibi çalışmaların fiili olduğu belirgindir. Çalışmaların Belediye işyerinde geçtiğinden Belediye işveren sayılır. Mahkemece yapılacak iş, çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihi, tam süreli mi yoksa kısmi süreli mi olduğu, işyerinin kapsam ve kapasitesi göz önüne alınarak belirlenmeli, müteveffanın çerçilik yaptığı dönemde ara verdiği kabul edilerek hak düşürücü süre irdelenmeli böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9052, Karar No: 2013/13552, Tarih: 24.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9052 E.  ,  2013/13552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanığın hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30.05.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanığın hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Sanığın savunmalarında; konfeksiyon işiyle uğraştığını, bazı dönemlerde hazır mal alıp sattığını, ödemeleri Halk Bankası 1. Sanayi sitesi şubesi kanalıyla yaptığını, yine sattığı malların karşılığının da bu banka şubesine yapıldığını beyan etmesi, dosyasına tekstil işi ile uğraştığına dair sözleşme ve taşıtlarına ilişkin yetki belgesi sunması karşısında, sanığın savunmasında belirttiği banka şubesinden suç tarihindeki hesap hareketleri istenilmeden, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

5327 sayılı TCK'nun 43. maddesi uygulanan sanık hakkında aynı zamanda da, 765 sayılı TCK'nun 59. maddesi gösterilmek suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5367, Karar No: 2012/681, Tarih: 27.01.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/5367 E.  ,  2012/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gördes Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2010

Davacı vekili müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesini, çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatının belirlenmesini istemiştir.

Davalı... Huzurevi Müdürlüğü temsilcisi davanın reddini savunmuştur.

Davalı .....Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesi sunmamış, savunma yapmamıştır.

Mahkemece, çıkarıldığı işyerinde toplam işçi sayısının 30 işçinin altında kaldığı ve   davacının iş güvencesinden yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda; davacının Gördes Huzurevi Müdürlüğü'nde 17.05.2009-06.04.2010 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalıştığı, ...Huzurevi Müdürlüğü ile  hizmet alım

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda; davacının Gördes Huzurevi Müdürlüğü'nde 17.05.2009-06.04.2010 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalıştığı, ...Huzurevi Müdürlüğü ile  hizmet alım

sözleşmesi imzalayan... Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti.'nde 01.01.2010 tarihinde iş sözleşmesi imzaladığı, hakkında ttemizlik işlerini yapmaması nedeni ile tutulan 05.01.2010,24.02.2010, 26.03.2010 tarihli tutanaklar ve 29.03.2010 tarihli  Gördes huzurevi müdürü tarafından gönderilen yazıya istinaden şirket  tarafından idari şartnamenin 54/3 ve hizmet işleri genel şartnamenin 11. maddesi gereği 4857 sayılı Kanun'un 25/II-h maddesi uyarınca işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi nedeni ile iş akdine son verildiği  dosya kapsamından anlaşılmaktadır. ...Huzurevi Müdürlüğü ile ... Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi için şirketin sunduğu belgeler arasında banka teminat mektubu içinde kurumlar vergi beyannamesi ekinde yer alan tek düzen hesap planı ayrıntılı bilanço dipnot 20. maddesinde şirketin cari dönemdeki ortalama personel sayısının 225 kişi olduğu belirtilmektedir. Mahkemece otuz işçi sayısının davalı şirketin Türkiye'deki aynı işkolundaki tüm işyerleri dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği halde sadece dava konusu işyerindeki işçi sayısı  dikkate alınarak otuz işçi sayısının bulunmadığı sonucuna varılması doğru olmamıştır.

Buna göre işçi sayısı yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde belirlendikten sonra işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,  27.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10285, Karar No: 2015/13499, Tarih: 11.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/10285 E.  ,  2015/13499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, maddi tazminat hesabı yapılırken, bakiye ömrün tespitinde ...-1931 yaşam tablosu yerine; yerleşik içtihatlara aykırı olacak şekilde .. adlı başka bir tablo kullanılmasının, açık temyiz bulunmadığından, bozma nedeni olarak kabul edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre; davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 11/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3326, Karar No: 2017/862, Tarih: 07.03.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/3326 E.  ,  2017/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Sanıklar ..., ..., ... ve

...'in beraatlerine,

Sanık ...'ün mahkûmiyetine

b) Re'sen

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Haklarında verilen beraat kararına yönelik herhangi bir kanun yolu talebi bulunmadığı halde, tebliğnamede sanık olarak gösterilen ..., ..., ... ve ... ile ilgili hükümler inceleme dışı tutularak, sanık ...'e hasren yapılan incelemede;

Sanık ...'nın tekerrüre esas sabıkaları bulunduğu halde TCK'nın 58 maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ikamet ettiği evinden atıldığı belirlenen uyuşturucu maddeler yönünden eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tutanağında bahsi geçen... Mahallesindeki metruk binada ele geçirilen eroin ve sentetik kannabinoid'in sanığa ait olduğu veya sanık tarafından sattırıldığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın evinden atılan poşette ele geçirilen suça konu uyuşturucu maddelerin de dosyadaki Adli Tıp Kurumu raporuna göre, ''esrar'' ve esrar etken maddeleri içeren “yavşan otu” olduğu, sentetik kannabinoid olarak nitelendirilmediği halde, sanığın cezasının TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrası uyarınca artırılması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, re'sen de temyize tabî olan hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında bir değişiklik olmaması ve tutuklama tarihine göre sanığın tahliye talebinin reddine, 07/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8079, Karar No: 2019/15736, Tarih: 31.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8079 E.  ,  2019/15736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılmasının mümkün olduğu görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/275, Karar No: 2012/1894, Tarih: 12.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/275 E.  ,  2012/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirketin olağan genel kurul toplantısını yasal süresi içinde yapmadığını, bu nedenle zorunlu organlarının mevcut olmadığını ileri sürerek, TTK.’nun 435. maddesi uyarınca feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, TTK’nun 364 ve 435. maddelerine göre yapılan bildirim üzerine davalı şirketin genel kurul toplantısını yapmadığı gerekçesiyle şirketin feshine karar verilmiştir.

Fesihle birlikte atanan tasfiye memurunun raporu üzerine dosyayı ele alan mahkemece, davalı şirketin gayri faal olduğu, ticari kayıtlarının tutulmadığı, aciz halinde bulunduğu ve ödenmemiş sermayesinin tamamlanmasının mümkün olmadığı, iflasın açılmasına karar verilmesinin fayda sağlamayacağı gerekçesiyle, iflas talebinin reddine ve bilirkişi raporunun son bilanço olarak kabulü ile şirketin ticaret sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Türk Ticaret Kanunu’nun 324. maddesine göre, varlıklarının rayiç değeri, borçlarını karşılamayan şirketin iflasına karar verilir. Aynı düzenleme, Yasa’nın 446. maddesiyle de getirilmiş ve bu kez borca batıklık bildiriminde bulunma görevi, yönetim kurulu yerine tasfiye memuruna bırakılmıştır. Her iki hükmün borca batıklığa bağladığı sonuç, sermaye şirketinin iflasıdır; mahkemeye bu konuda bir takdir hakkı da verilmemiştir. Alacakların tahsil kabiliyetinin bulunmaması, borçların ödenemeyeceğinin yargılama aşamasında anlaşılması gibi sebepler, iflasın açılmasında pratik yarar olmadığı şeklinde gerekçelendirilerek, iflas talebinin reddi sonucunu doğurmaz.

İflas tasfiyesi kural olarak, İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre yapılır ve iflasın, şirket tüzel kişiliğinin sona ermesi dışında hukuki, cezai ve kamusal sonuçları bulunmaktadır. Nitekim borca batıklık bildiriminde bulunulmaması, iflasın taksiratlı ya da hileli olması gibi hallerde cezai müeyyideler bulunduğu gibi, alacağını masaya yazdıran fakat tahsil edemeyen alacaklılara aciz vesikası verilmesi; sorumluluk ve tasarrufun iptali gibi davaların açılabilmesi ve özellikle kamu alacaklarının 213 sayılı Yasa’nın 10, 6183 sayılı Yasa’nın 35 ve mükerrer 35 ile 5510 sayılı Yasa’nın 80. maddeleri çerçevesinde şirket yönetici ve ortaklarının şahsi mal varlıklarından karşılanması için iflas kararının verilmesi gerekir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bölgenin genel ekonomik durumundan yola çıkılarak, iflasın açılmasında pratik fayda bulunmadığı belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan ilke ve sonuçlar ile unvanın ekonomik değeri, bakiye sermaye taahhütlerinin bulunduğu göz önünde tutularak, konusunda uzman kimselerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden alınacak rapor çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı ... ve Ticaret Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2584, Karar No: 2018/12259, Tarih: 17.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2584 E.  ,  2018/12259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-...

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın, davacının idaresindeki motorsiklete çarpmasıyla oluşan kazada davacının ağır biçimde yaralandığını, beden gücünde kayıp oluşan davacının zararından davalının sorumlu olduğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 17.08.2015 tarihli artırım dilekçesiyle, taleplerini 216.939,76 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, poliçe limitiyle sınırlı biçimde ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında gerçek zarardan sorumlu olduklarını, davacının işgöremezlik oranının tespiti için ATK'dan rapor alınması ve ... tarafından yapılmış ödeme varsa bunun da tazminattan düşülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 216.939,76 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön

bulunmamasına; oluşa ve dosya kapsamına uygun biçimde kusur oranlarını belirleyen, uzman bilirkişi raporunun benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına; davacının kazadaki yaralanmasından kaynaklanan kalıcı maluliyeti bulunup bulunmadığı hususunu, kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan mevzuat hükümlerine uygun biçimde ve kazadaki yaralanma ile illiyet bağı içinde bulunan durumları irdelemek suretiyle değerlendiren uzman bilirkişi heyeti raporundaki maluliyet oranının benimsenmesinde bir usulsüzlük görülmemesine; davacının kaza anında alkollü olmasının zararın doğumu ya da artmasında etkili olduğuna dair bir delilin bulunmadığı ve davalı tarafın da bu hususu ispat edemediği gözetildiğinde, davacı için müterafik kusur kabulünü gerektirir bir durumun somut olayda bulunmamasına göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 11.141,86 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.