muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3027, Karar No: 2018/4341, Tarih: 14.11.2018

sayılı kanunun 5/1 maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verdiği anlaşılmıştır.

II- KANUN YARARINA BOZMA TALEBİNE KONU HUKUKİ UYUŞMAZLIK:

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan sanık ...’un savunması alınmadan mahkumiyet kararı verilip verilemeyeceğine ilişkindir.

III- HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Bütün ulusal ve uluslararası hukuki metinlerde olduğu gibi Türk Yargılama hukukunda da sanık savunması olmazsa olmaz olarak kabul edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 147. maddesinde sanığın savunması alınırken uyulması gereken usulleri düzenlemiş 148. maddesi ise yasak sorgu yöntemlerini düzenlemiştir. 191. maddesinde ise sanığın iddianame ve iddianame yerine geçen belgede yer alan suçlamanın dayanağını oluşturan eylemler ve deliller ile suçlamanın hukuki nitelendirmesi anlatılıp kanunen sahip olduğu haklar hatırlatılıp savunmasının alınacağını düzenler. Yani Türk hukukunda ceza yargılaması sanığın savunmasının alınmasıyla başlar. CMK 193/1 maddesi ise “Kanunun ayrık tuttuğu haller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılamaz” hükmünü içermektedir. CMK 193/2 maddesinde yer alan “Sanık hakkında toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanaatine varılırsa sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.” hükmünün de eylemin suç teşkil etmemesi durumunu kapsadığı Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve ceza dairelerinin istikrarlı ve süregelen kararıyla sabittir.

CMK 195. maddesinde “suç, yalnız veya birlikte adli para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hallerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır.” denilmekle sanık savunması alınmadan sadece adli para ve/veya müsadere kararı verilebileceği açıkça düzenlenmiştir.

Bu yasal düzenlemeler ışığında somut olaya dönüldüğünde ise sanık ...’un üzerine atılı suç ile ilgili savunması alınmadan hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. Yargılamanın 08.09.2016 tarihinde yapılan 8. celsesinde sanığın savunmasının alınması için ... Asliye Ceza mahkemesine SEGBİS yoluyla bağlanılmış, yatalak hasta olan sanık da sedye üzerinde mahkemede hazır edilmiş ancak konuşamadığı için ne kimliği tespit edilebilmiş ne de atılı suçlamayla ilgili savunma ve delilleri tespit edilebilmiştir. Kaldı ki mahkemenin uygulamaya çalıştığı gibi sanık savunması alınmadan müdafiinin beyanıyla da mahkumiyet hükmü kurulamaz. Somut olayda sanık müdafii de sonraki celselere gelmemiş ve savunma yapmamıştır. Davaya konu olayda CMK 195. maddesindeki istisnai halde bulunmadığından usul ve yasaya aykırı olan anılan kararın CMK 309/3 maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

IV- KARAR:

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2018 tarih ve 2018/50496 Kanun Yararına Bozma nolu talebinin KABULÜNE,

IV- KARAR:

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2018 tarih ve 2018/50496 Kanun Yararına Bozma nolu talebinin KABULÜNE,

2-...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2017 tarih ve ..... karar sayılı kararının sanık ...’un silahlı terör örgütü üyeliğinden 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin kısmının CMK 309/3 maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3-Müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 14.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4331, Karar No: 2017/10480, Tarih: 19.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4331 E.  ,  2017/10480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, eksik incelemeye ve sair nedenlere, katılan vekilinin ise ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay günü sevk ve idaresindeki otomobille, iki şeritli, tek yönlü, aydınlatmasız, asfalt kaplama, kaza esnasında ıslak yolda, sol şerit üzerinde seyir halindeyken, sağına doğru aracını yönledirerek en sağda bulunan emniyet şeridine geçtikten sonra burada bulunan yaya iki kişiye çarpması neticesinde bir kişinin öldüğü, bir kişinin de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, ölen ve yaralananın yürümeye uygun olmayan emniyet şeridi üzerinde bulundukları esnada olayın gerçekleşmiş olduğu da göz önünde bulundurularak, TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13159, Karar No: 2013/16925, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13159 E.  ,  2013/16925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Arapsuyu Mahallesi 6410 ada 4 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi ve dava konusu taşınmazın 12.11.2010 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Arapsuyu Mahallesi 6410 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Arapsuyu Mahallesi 6410 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 30.05.1995 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11326, Karar No: 2017/1399, Tarih: 16.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11326 E.  ,  2017/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılan mağdure vekilinin bu suça ilişkin temyiz isteminin aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmüyle ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13768, Karar No: 2011/15502, Tarih: 15.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/13768 E.  ,  2011/15502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.04.2007 gününde verilen dilekçe ile yükleniciden temlik alınan hakka dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı yüklenici, istemin yerinde olduğunu bildirmiş, diğer davalı arsa sahibi binada ayıplı işler olduğunu, kira alacağına hak kazandığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapıdaki eksik ve ayıplı işlerin parasal karşılığı 2.937,50 TL’nin arsa sahibine ödenmek üzere depo edilmesi koşuluyla dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahibi temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı arsa sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Gerçekten, 6100 sayılı HMK’nun 326.maddesinin 1.fıkrasına göre kanunda yazılı haller dışında yargılama giderinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerekir. Aynı maddenin 2.fıkrası hükmünde ise davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkemenin yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırması gerekeceği düzenlemesi yapılmıştır.

Somut olaya gelince; davalı arsa sahibi yapıda ayıp ve eksiklikler olduğunu savunarak tescil istemine karşı koymuştur. Nitekim mahkemece de bu savunmaya değer tanınarak ayıp ve eksiklikler bedeli 2.937,50 TL’nin depo edilmesi koşuluyla dava kabul edilmiştir. Görülüyor ki, davalı arsa sahibi tescil istemine karşı koymakta kısmen haklıdır. Dolayısıyla, HMK’nun 326.maddesinin 2.fıkrasına göre iki taraftan her biri davada kısmen haklı bulunduğundan, yargılama giderlerinin de haklılık oranına göre mahkemece takdir edilip paylaştırılması gerekir.

Değinilen yönün gözardı edilmesi suretiyle tüm yargılama giderleriyle arsa sahibinin sorumlu tutulması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19212, Karar No: 2014/12079, Tarih: 20.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19212 E.  ,  2014/12079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık servis otobüsü şoförünün meskun yerde, kontrolsüz kavşakta, iki yönlü yolda karşı yön trafiğini gözetmeden sola dönerken karşısından gelen mağdurların aracının önünü kapatması şeklindeki olayda asli kusurlu olduğunun anlaşılması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/443, Karar No: 2025/2126, Tarih: 27.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/443 E.  ,  2025/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

HAKİMLİK : Kahramanmaraş 1.Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2024/1946 Değişik İş

SUÇ : Taksirle yaralama

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2024 tarihli ve 2023/137979 soruşturma, 2024/4318 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın, Kahramanmaraş 1.Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.03.2024 tarihli ve 2024/1946 değişik iş sayılı kararı ile reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 94660652-105-46-13301-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9487 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9487 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Somut olayda, yukarıda bahsedilen Yargıtay ilamından farklı olarak, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma neticesinde, kaza tespit tutanağına göre şüphelinin kusurunun bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, soruşturma kapsamında şüphelinin kusur durumunun tespiti hususunda, kaza tespit tutanağı haricinde bir rapor tanzim edilmediği anlaşılmakla, öncelikle tarafların kusur durumlarının açık bir şekilde belirlenmesini sağlamak amacıyla bilirkişi raporu aldırıldıktan sonra sonucuna göre tarafların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, şüphelinin idaresindeki otomobille, gündüz vakti, yerleşim yeri içinde, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyrederken, olay mahalli olan dört yönlü ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, aracının sağ ön kısımlarına, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru yaya geçidinin hemen ilerisinde kaplamanın büyük çoğunluğunu geçmiş 2008 doğumlu yayaya çarpmasıyla, yayanın yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, kaza tespit tutanağına göre şüphelinin kusurunun bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, soruşturma kapsamında şüphelinin kusur durumunun tespiti hususunda, kaza tespit tutanağı haricinde bir belgenin bulunmadığı, öncelikle tarafların kusur durumlarının belirlenmesini sağlamak amacıyla bilirkişi raporu aldırıldıktan sonra sonucuna göre tarafların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Kahramanmaraş 1.Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.03.2024 tarihli ve 2024/1946 değişik iş sayılı 5271 sayılı kararının CMK'nın 309/3.fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21863, Karar No: 2015/13711, Tarih: 17.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21863 E.  ,  2015/13711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/350360

Mahkemesi : İstanbul(Kapatılan) 85. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/06/2014

Numarası : 2013/24 - 2014/40

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki dolmuş minibüs ile saat 11:20 sıralarında gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü,9,20 metre genişlikte asfalt kaplama yolda seyrettiği esnada karşı yönden gelen ve sanığın gidiş istikametine göre sağ tarafındaki sokağa girmeye çalışan bir kamyonun gidiş istikametindeki trafiği aksatması üzerine kamyonun sokağa girmesini beklemeden karşı şeride geçerek yoluna devam ettiği, bu esnada karşıdan karşıya geçmekte olan ve yolun büyük bir bölümünü kat etmiş olan katılana çarparak nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; mahkemece olay mahallinde yapılan keşifte dinlenen tanık beyanları ve trafik bilirkişi raporu oluşa ve dosya kapsamına uygun olup tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusuru bulunmadığına, kaza tespit tutanağı ile trafik bilirkişi raporu arasında çelişki olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/248, Karar No: 2001/249, Tarih: 14.03.2001

Hukuk Genel Kurulu 2001/4-248 E., 2001/249 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2001/4-248 E., 2001/249 K.**

**- MADDİ ZARAR

- TAZMİNAT DAVASI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki " tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Köyceğiz Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 7.12.1999 gün ve 137-315 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 11.4.2000 gün ve 1562-3361 sayılı ilamiyle; (..Dava, haksız eylem nedeniyle tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıya ait 3 adet kıl keçisini gençleştirme sahası içinde yakaladığını, 5000 m2 lik sahada fidanların tahrip olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı ise keçilerin kendisine ait olmadığını, tüm keçileri başka birine sattığını, suç zaptında imzası bulunmadığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece suç tutanağında davalının imzasının bulunmadığı ve davalının keçilerinin bulunmadığı fidan tahribatının davalı tarafından yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

6.8.1998 günlü suç tutanağında saha içerisinde 3 adet kıl keçisinin otlarken görüldüğü, yapılan araştırmada keçilerin davalılara ait olduğunun tespit edildiği, neden otlattığı sorulduğunda "keçiler benim" dediği " kimlik vermiyorum, keçileri dışarıda tuttunuz" gibi sözler söyleyerek keçileri götürdüğü yazılıdır.

Yargılama sırasında zabıt mümzileri tanık olarak verdikleri ifadede suç tutanağının doğru olduğunu beyan etmişlerdir. Davalı ise bu suç tutanağında yazılı olanların aksini ispat edememiştir. Bu durumda zarar kapsamı belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 14.3.2001 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20563, Karar No: 2014/5917, Tarih: 14.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20563 E.  ,  2014/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2012/2666-2013/2903

Taraflar arasında görülen kanal katılım ve şebeke bedelinin iadesi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin Ankara İli ... İlçesi .. 46722 ada 5 parsel A2 Blok 21 nolu bağımsız bölümüne su aboneliği için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, davalı kurumca şebeke hisse bedeli ve kanal katılım bedeli, vs olmak üzere toplam 3.439,82 TL istendiğini belirterek, müvekkilinin sorumlu olduğu kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeline ilişkin miktarın tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliği’nin 39. maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 447,72 TL kanal katılım ve 1.710,36 TL şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunun, bakiye miktardan sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından hesaplamanın hatalı yapıldığından bahisle temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacı tüketici ile davalı arasında su aboneliği sözleşmesi aşamasında 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87-88.maddesi ve tarifeler yönetmeliği uyarınca alt yapı giderlerinden olan kanal katılım payı ile şebeke hisse bedelinden davacının ne miktarda sorumlu olduğunun tespitine ilişkindir.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı Yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 89.maddesine göre de, harcamalara katılma payları, bu tür hizmet giderleri Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile İller Bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.