muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15030, Karar No: 2014/6695, Tarih: 04.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/15030 E.  ,  2014/6695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/148453

Mahkeme : İZMİR 10. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 31.12.2009 - 2009/1388 esas ve 2009/2089 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 04/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21626, Karar No: 2014/9372, Tarih: 02.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21626 E.  ,  2014/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tonya Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2013/28-2013/53

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Tarım İl Müdürlüğü yazısına göre çayır bitkisinin dekara üretim masrafının gayrisafi gelirin % 20-%50'si arasında olabileceğinin bildirildiği gözetilmeksizin bilirkişi raporunda üretim masrafının asgari miktarın da altında olduğu kabul edilerek fazla bedel tespiti,

2)Hükmedilen bedele dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, el atma tarihinden faize hükmedilmesi,

3)Davalı idare harçtan muaf olmasına rağmen aleyhine harca hükmedilmesi,

4)Başvurma harcı ve vekalet harcının davacı üzerinde bırakılması gerekirken yargılama giderine dahil edilerek harçtan muaf davalı idareden tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9904, Karar No: 2015/2579, Tarih: 10.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9904 E.  ,  2015/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Özel hayatın gizliliğinin ihlali suçu kişisel verilerin kaydedilmesi kabul edilerek bu suç ile diğer atılı suçlardan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümleri sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 11.02.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Mustafa Çolak hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

5237 sayılı TCK.nın 135. maddesinde düzenlenen kişisel verilerin kaydedilmesi suçunun maddi konusunu oluşturan “Kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri, adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlâki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerektiği, TCK.nın 134. maddesinde öngörülen suçun konusunu oluşturan özel hayat kavramının ise, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını oluşturduğu, dava konusu olayda sanığın, katılanla cinsel ilişkiye girdikleri sırada katılanın rızasına hilafen görüntüleri kayda alıp, daha sonra bu görüntüyü bulundurması eyleminin, tamamen katılanın özel yaşamıyla ilgili hususu ihlal niteliği taşıdığı ve sanığın 5237 sayılı TCK.nın 134/1. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyeti gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ceza miktarı ile kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23283, Karar No: 2017/6822, Tarih: 15.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23283 E.  ,  2017/6822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının 13,05.2007 akşam saati 21:00 sıralarında ... plakalı mondial marka motorsikletle seyrederken hemzemit geçide geldiğinde davalı şirketin ve gerekse dava dışı asıl işveren konumundaki bulunan Payas Belediyesi'nin yetkililerinin kazaları önleyici güvenlik önlemleri (ikaz ve uyarı levhaları vs.) almamaları nedeniyle davacının kullandığı motorsikleti ile yolun ortasındaki ortalama 5 metre derinliğindeki kanalizasyon çukuruna düşerek davacının hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığını, davalının tamamen kusurlu olduğunu, alın bölgesinde kırık ve yaralanmalar (dikiş vs.) nedeniyle sabit eser kaldığını, davacıda kaza nedeniyle unutkanlığın da başladığını, davacının kazadan önce...Demir Çelik ve Trizm Tic. A.Ş'de işçi olarak çalıştığını ancak meydana gelen kaza nedeniyle çalışamadığını, aylık gelirinden de mahrum kaldığını, gelecekte de iş bulma ve çalışma imkanının azalacağını ve daha fazla efor sarfetmek durumunda kalacağını bu nedenle de iktisadi geleceğinin olumsuz etkileneceğini belirterek, 125.000,00 TL manavi tazminatın olay tarihinden itibaren illkeyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, tedavsi için yapılan masraflar,aylık gelirininden mahrum kalması ve uzuv zaafiyetinin meydana geitereceği maddi kayıplar nedeniyle de fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili; 09.04.2014 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebni toplam 41.432,03 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; kazanının hemzemim geçit yanında akşam 21:00 sıralarında havanın yağışlı olduğu bir zaman diliminde meydana geldiğini, davalının kusursuz olduğunu, kaza raporunda da belirtildiği üzere gerekli işaretlemelerin yapldığını ve davacının

asli kusurlu olduğunu, tebelaların ve yeterli güvenlik önlemlerinin alındığını, davacının hızlı araç kullanması nedeniyle ve yolun yağışlı olması nedeniyle davacının levha ve şeritleri fark edememesi nedeniyle meydana geldiğini, motorsiklet kullanırken kaskının olmaması, ehliyetinin bulunmamasının davalının kusurlu olduğunu gösterdiğini, davacıda sabit bir eser niteliğinde yaralanmanın söz konusu olmadığını ve sağlıklı bir şekilde çalışmaya devam ettiğini belirlerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Davanın KISMEN KABULÜ ile davalının %37,5 kusruan göre 29.020,01 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 13/05/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 13/05/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 1.957,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24369, Karar No: 2014/10495, Tarih: 29.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24369 E.  ,  2014/10495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/a-2.; 5237 sayılı TCK.nun 43/1, 62, 51. maddelerii gereğince erteli 18 ay 22 gün hapis cezası.( 3 kez )

I- Sanığın “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davası sonucunda kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 21.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanığın “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davası sonucunda kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

"Sahte fatura kullanmak" suçunun 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1 maddesinde düzenlendiği gözetilmeden oluşa aykırı şekilde aynı Yasanın 359/a-2. maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkında saklı tutulmasına, 29.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12433, Karar No: 2019/18317, Tarih: 17.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12433 E.  ,  2019/18317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 12/02/2012 ile 24/01/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde park görevlisi olarak çalıştığını, 24/01/2013 tarihinde sigorta çıkışı yapılmışsa da fiilen 24/04/2013 tarihine kadar çalıştığını, sözleşmesinin haklı ve geçerli bir neden olmadan davalı tarafından feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacıya fazla çalışma, dini ve milli bayram, hafta tatili ücretlerinin ödendiğini, maaş bordrolarında ihtirazi kaydın bulunmadığını, davacının işverene verdiği el yazısı ile yazılmış dilekçede kendi isteği ile işten ayrıldığını bildirdiğini, işyerinde öğle tatili molası verildiğini, davacının bu davayı açmakta haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece istifa dilekçesi ve dinlenen tanık beyanlarına göre davacının işten kendi isteğiyle ayrıldığı, işten çıkartılmadığı, bu sebeple ihbar tazminatı talep etme hakkının bulunmadığı, davacının sunulan bordrolara göre çalıştığı fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin bordrolarda gösterilip ücretinin ödendiği, davacının ihtirazi kayıt bildirmeden imzaladığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının hafta tatili çalışma ücreti alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve tatil alacağının ödendiği varsayılır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı çalışma olgusunu ispat yönünden tanık beyanlarına dayanmıştır. Tanık ifadelerinden davacının tatil günlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı çalışma olgusunu ispat yönünden tanık beyanlarına dayanmıştır. Tanık ifadelerinden davacının tatil günlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece bordrolara göre fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin bordrolarda gösterilip ücretinin ödendiği, davacının ihtirazi kayıt bildirmeden bordroları imzaladığı gerekçesiyle adı geçen alacak kalemlerinin reddine karar verilmiş ise de dosyaya sunulan bir kısım bordrolarda hafta tatili ücreti tahakkuku bulunmadığı görülmektedir. (Örneğin 2012 yılı Kasım ayı ücret bordrosu )

Yukarıda örnek mahiyetinde sayılan haricinde imza bulunmakla birlikte tahakkuk içermeyen tüm bordrolar tespit edilmeli, bu aylar için hafta tatili alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Yazılı gerekçe ile bu talebin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14775, Karar No: 2008/20821, Tarih: 22.12.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/14775 E.  ,  2008/20821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2008

Davacı,  2001 yılında geçirdiği kaza nedeniyle malüliyet aylığına hak kazandığının tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 2001 yılı Ocak ayında geçirmiş olduğu trafik kazasına bağlı olarak gelişen maluliyeti nedeniyle, uğradığı meslekte kazanma güç  kayıp oranının tespiti ile malüklük aylığına hak kazandığının  tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, verilen 4.10.2006 günlü ilk karar, dairemize ait 18.6.2007 gün ve 2006/16694-2007/9815 sayılı bozma ilamı ile, olayda Kurum işlemi ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’nun 17.5.2006 gün ve 2325 sayılı raporu arasındaki  çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak rapor ile giderildikten sonra  sonucuna göre bir karar verilmesi nedeni ile bozulduğu halde, mahkemece bozma kararının gereğinin yerine getirilmediği, Adli Tıp Genel Kurulundan  alınacak  rapor beklemeden, Adli Tıp Genel Kulundan alınacak rapor  beklenmeden, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun yeniden düzenlediği 25 Ocak 2008 gün ve 508 sayılı raporun esas alınmak suretiyle karar verildiği ortadadır.

Yapılacak iş: Dairemize ait anılan bozma  ilamında belirtildiği ve HGK’nun 5.2.2003  gün ve 2003/21-53 Esas,-56 Karar sayılı kararlarında da açıklanan şekilde, davalı Kurum’un olaya ilişkin 16.4.2004 gün ve 13573 sayılı işlemi ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’nun 17.5.2006 gün ve 2325 sayılı  raporu arasındaki çelişkinin açıkça Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak rapor ile giderildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular  ile bozma ilamı dikkate alınmaksızın,  eksik inceleme ile  yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.12.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/978, Karar No: 2017/1033, Tarih: 21.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/978 E.  ,  2017/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 141 ada 13 parsel sayılı 387,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve satış nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro Mahkemesinde çekişmeli taşınmaz hakkında birden fazla dava açılması halinde davaların birleştirilerek görülmesi zorunludur. Mahkemede düzenlenmiş 10.02.2017 tarihli kalem tutanağından; çekişmeli taşınmaza yönelik açılıp, halen Mahkemenin 2012/128 Esas numarasında kayıtlı olan derdest dava dosyasının bulunduğu anlaşıldığı halde mahkemece dava dosyaları birleştirilmeden karar verilmiştir. Yargılamanın en az masrafla ve en kısa zamanda gerçekleştirilmesi ve verilecek hükümlerin birbirini etkileyeceği gözetildiğinde aynı taşınmazla ilgili davaların irtibat nedeniyle birleştirilmesi gerekirken, yargılamaya ayrı dosyalar üzerinden devam edilmesi isabetsiz olup, davacı ...'nın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile bozma nedenine göre sair yönler incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 21.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.