muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3588, Karar No: 2013/7005, Tarih: 03.06.2013

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez) suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın mağdureye yönelik Kasım 2010 ile Mart 2011 ve Temmuz 2011 ile Aralık 2011 tarihleri arasında gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle açılan iki ayrı kamu davasının birleştirilmesinden sonra mağdure hakkında ... Çocuk Ruh Sağlığı Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 11.04.2012 tarihli raporda sanığın eylemleri arasında ayrım yapılmaksızın bütün halinde tek bir eylem gibi değerlendirilerek mağdurede travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiğinin ve yaşadığı cinsel istismar olayı nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi ve mahkemecede iki ayrı suçtan hüküm kurulup her iki hükümde de TCK.nın 103/6. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, mağdurenin ruh sağlığının hangi suça bağlı olarak bozulduğu veya her iki suçtan da ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mevcut raporla yetinilmek suretiyle eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere, zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemlerin 103/6. maddeden önceki eylemler olması nedeniyle TCK.nın 43. maddesi uyarınca yapılacak arttırımın 103/6. maddeden önce bulunan ceza üzerinden hesaplanarak, 103/6. maddesine göre belirlenecek cezaya eklenmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK.nın 61/4-5. maddesindeki sıralamaya aykırı olarak 43. maddenin 103/6. maddeden önce uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5862, Karar No: 2024/7975, Tarih: 08.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5862 E.  ,  2024/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/507 E., 2024/34 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece istanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, yine ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini iddia ederek ödenmeyen fark ücret, ilave tediye, ikramiye, fazla çalışma ücreti, gece çalışması ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı ile uygulamaya konulan toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, ücrette indirimin veya hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.02.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 29.12.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 29.12.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.05.2023 tarihli kararı ile; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların 31.10.2020 tarihinden sonrası için 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki ücret zammı uygulanarak yapılmasının hatalı olduğu, bu toplu iş sözleşmesinin ücret zammı dışındaki hükümlerinden 31.10.2020 tarihinde belirlenen ücrete göre yararlanmanın mümkün olabileceği, 31.10.2020 tarihinden sonraki dönem yönünden Yüksek Hakem Kurulu tarafından uygulamaya konulan toplu iş sözleşmesinin de art etkisinden söz edilemeyeceği, hesaplamaların buna göre yapılması gerektiği, 31.10.2020 tarihinden sonra ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının 4857 sayılı İş Kanunu (4857 sayılı Kanun) hükümlerine göre hesaplanması gerektiği ve bu tarihten sonraki dönem yönünden fark ikramiye ve gece zammı alacağı hesaplanmasının doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda, hesaplama yapılarak taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu taleplerin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını, harç yükletilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 01.11.2020 tarihi sonrası için hesaplamanın bozmaya uygun olup olmadığı ve davalıya harç yükletilmesi noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 01.11.2020 tarihi sonrası için hesaplamanın bozmaya uygun olup olmadığı ve davalıya harç yükletilmesi noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin (j) bendi.

3. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen iş sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan iş sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir.

..."

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta davalı Bakanlık harçtan muaf olduğu hâlde, İlk Derece Mahkemesince davalıya harç yükletilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Somut uyuşmazlıkta davalı Bakanlık harçtan muaf olduğu hâlde, İlk Derece Mahkemesince davalıya harç yükletilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (4) ve (5) numaralı bentlerinin hükümden çıkartılarak yerlerine,

"4- Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

5- Davacı tarafından başvurma harcı, peşin harç ve ıslah harcı olmak üzere toplam 410,04 TL harç bedelinin davacıya iadesine" ibarelerinin (4) ve (5) numaralı bentler olarak yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6701, Karar No: 2007/7149, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6701 E.  ,  2007/7149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.4.2006 gününde verilen dilekçe ile çaplı taşınmaza müdahalenin men'i ve eski hale iade istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalılar ... ve ... haklarındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... Tüzel Kişiliği hakkındaki davanın kabulüne dair verilen 12.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi ... Köyü Tüzel Kişiliğini temsilen Köy Muhtarı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacıya ait 1324 parsel numaralı taşınmazın Kuzeyinden geçmekte olan Kadastrol yolun ihtiyacı karşılayacak genişlikte olmaması nedeniyle köy tüzel kişiliği adına muhtarında katıldığı bir toplantıda köy halkından yetişkin başkalarının da istem ve olurlarıyla yolun genişletilmesi kararına varılarak davacı taşınmazından krokide A+B+D harfleri ile gösterilen kısımlar da yola katılarak genişletme eyleminin yapıldığı tanık anlatımları ve tekmil dosya kapsamı ile sabittir.

Nisbi geçit ihtiyacının bulunması hallerinde özel mülkiyete tabi taşınmazlardan belirli nispetlerde geçite karar verilebileceği Medeni Yasanın öngördüğü bir hal ise de bunun yöntemi taşınmaz sahibinin rızasının alınması suretiyle yada Yargısal yolla olmalıdır. Somut olayda bu yöntem izlenmeden diğer bir söylemle davacı rızası alınmadan ona ait 1324 parselde bir kısım yerlerin yola katılması yasaya uygun düşmemiştir. Davalı köy muhtarı ile onunla birlikte hareket edenler buradaki eylemi haksız elatma niteliğinde olup bu gibi hallerde eyleme katılan her bir kişi için ayrı meni müdahale istenebileceği gibi eylemi birlikte yaratanların herbirinden verilen zararın tamamı da istenebilir. İstem ve yargıca varılan hüküm bu yolda olup hükümde yasaya aykırı bir yön bulunmadığından onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Köy muhtarlığı temsilcisinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 11.6.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9285, Karar No: 2012/9711, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/9285 E.  ,  2012/9711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan ...Belediyesi'nde 657 sayılı Devlet Memurları Kanun'una tabi olarak şoför kadrosunda çalışan sanık ...'ın, üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğünün bulunduğu Belediye'ye ait otobüsün deposundan mazot alırken Belediye Başkanı ve personeli tarafından görüldüğünün iddia edilmesi karşısında; sübutu halinde sanığın eyleminin zimmet suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan ...Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9098, Karar No: 2022/8836, Tarih: 03.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9098 E.  ,  2022/8836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm haklarındaki korunma kararı kaldırılan ... ve ... tarafından 07.09.2022 tarihli ek karar ve 30.06.1992 tarihli karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece 07.09.2022 tarihli ek kararla; kararın kesinleşmiş olması nedeni ile temyiz talebinin kaldırılmasına karar verilmiş, bu ek karar, haklarındaki korunma kararı kaldırılan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir. Temyize konu 30.06.1992 tarihli korunma kararının kaldırılmasına ilişkin kararın, çocukların velisine tebliğine ilişkin tebliğ evrakı dosyada bulunmamaktadır. Karar veliye tebliğ edilmediğinden çocuklar yönünden kesinleşmemiştir ve temyize tabidir. Bu nedenle yerel mahkemenin 07.09.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- İşin esasının incelenmesine gelince;

a) Dava, 2828 sayılı Kanuna göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ... oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 Sayılı Kanun m. 22/1). Kanun'un 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ... olmadan kaldırılabileceği gibi, ... olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer ... tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2-563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre, dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanunun geçici 1/4. maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı düzenlenmiştir. Giresun`da aile mahkemesi bulunmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, görevsizlik kararı verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

b) Kabule göre;

b) Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi ... ise yasal temsilcisine, ... ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple 07.09.2022 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA, temyiz edilen hükmün yukarıda 2-a bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 03.11.2022 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/4922, Karar No: 2016/10481, Tarih: 20.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/4922 E.  ,  2016/10481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin ilk fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen hapis cezasının, suçun işlenmesindeki özellikler, ceza süresi ve sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, TCK’nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL'den hesaplanmak suretiyle sanığın 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1905, Karar No: 2017/12417, Tarih: 25.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/1905 E.  ,  2017/12417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Ziraat bilirkişisinden rapor alınmadan doğrudan elektrik bilirkişisinden rapor alındığının anlaşılması karşısında; suç tarihinde sulama yapılan alan ve tarladaki ekili ürünün cinsinin tespitinden sonra, ziraatçi ve elektrikçi bilirkişiler marifetiyle tutanağa konu olan tarlada keşif yapılarak, ziraatçi bilirkişiden tarlanın yüzölçümü, ekilen ürünlerin hangi sürelerde ve ne kadar sulanma ihtiyacının olduğu, başlangıçtan hasat dönemi sonuna kadar kaç defa sulandığına ilişkin ayrıntılı rapor aldırılıp, ziraatçi bilirkişinin raporu doğrultusunda uzman elektrikçi bilirkişiden de, suç tarihine kadar kurulu güce ve arazide yürütülen tarımsal faaliyete göre tüketilmesi gereken elektrik miktarının tespiti için ek rapor alınarak,

2)Alınacak bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, sanık hakkında kamu davası açılmadan önce katılan kurum tarafından talep edilen zararı soruşturma aşamasında tazmin eden sanık hakkında kamu davası açılamayacağından, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanıklar hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanıklara kaçak elektrik kullanım bedelini hükümden önce ödemeleri halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabilecekleri hususu hatırlatılıp, talep etmeleri halinde zararı gidermeleri için kendilerine makul bir süre verilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.