muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/32584, Karar No: 2016/4622, Tarih: 02.03.2016

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.9.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinde;

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinde;

a) İlk olarak fazla çalışma süre ve ücretinin ne şekilde hesaplandığı yani hesaplama yöntemi anlaşılamamaktadır. Dolayısıyla fazla çalışma süre ve ücretinin doğru olarak hesaplanıp hesaplanmadığı Dairemizce denetlenememiştir.

b) Davalı tarafından dosyaya sunulan ücret bordrolarının bir kısmında fazla çalışma tahakkuku bulunduğu görülmüştür. Bilirkişi raporunda, tahakkuk bulunan ayların fazla çalışma hesabında dışlanıp dışlanmadığı anlaşılamamaktadır.

c) Fazla çalışma ücretinin hesabında esas alınan fesih tarihindeki ücret miktarı ile geçmiş dönem ücret miktarlarının nasıl belirlendiği anlaşılamamıştır.

Bu tespitler kapsamında, yukarıdaki ilke kararlarımızdaki usul ve esaslar dairesinde, işçilik alacaklarının hesaplanması konusunda uzman bir bilirkişiden rapor aldırılmalı, fazla çalışma tahakkuku bulunan bordrolardaki tahakkuk ettirilen fazla çalışma ücretlerinin davacıya ödenip ödenmediğinin tespiti kapsamında davacının ücretlerinin yatırıldığı ilgili bankalardan tüm bilgi ve belgeler istenmeli, tahakkuku yapılan miktarların ödendiğinin tespiti halinde ise, ödeme yapılan aylar hesaplamada dışlanmalıdır.

Ayrıca, davacının fesih tarihindeki aylık ücret miktarı yukarıdaki ilke kararımıza göre tespit edilmeli, davacının bordrolarda yazılı ücret ile çalıştığı ve bordroların tüm hizmet süresini kapsadığının tespiti durumunda, geçmiş dönem ücretleri açısından da bordrolara itibar edilmeli, davacının bordrolarda yazılı ücretten daha fazla ücret aldığının tespiti durumunda ise fesih tarihindeki çıplak brüt ücret yine fesih tarihindeki brüt asgari ücrete bölünerek (oranlama yapılarak) bir katsayı bulunmalı ve geçmiş dönem ücretleri bu katsayı ile çarpılarak güncellenmelidir.

Sonuç olarak, yukarıda belirtilen eksiklikler giderilmeden fazla çalışma ücretinin yazılı şekilde kabulü hatalı olup kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22176, Karar No: 2012/26862, Tarih: 24.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/22176 E.  ,  2012/26862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2011/58-2012/506

Davacı, davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Ltd. Şti. nezdinde 11.01.2004 tarihinden 01.12.2010 tarihine kadar çalıştığını, ancak bir ara diğer davalı... Sosyal Hizmetler Tur. Tic. Ltd. Şti.’nde de çalıştırıldığını iddia ile aralıksız geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışmalarının sigortalı çalışma olarak tespitini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle; Davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı işveren ... Tem. İnş. Tur. Gıda Tar. Ürün. Bilg. San. Tic. Ltd. Şti. nde 14/10/2004-29/03/2005 tarihleri arasında 58 gün, ... Sosyal Hizmetler Tur. Tic. Ltd. Şti.’nde 30/03/2005-22/11/2010 tarihleri arasında 1088 günlük çalışmasının tespitine, fazla isteklerin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... Başkanlığı, ... Temizlik Hizm.Ltd.Şti. ile... Sosyal Hizmetler Turizm Tic.Ltd.Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- )Davacı avukatının temyiz itirazları bakımından;

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

506 Sayılı Yasa’nın 87. maddesi kapsamında asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığının kabul edilmemesi için; işin belirli bir bölümü ya da işyeri eklentisinde bir işin alt işverene yüklenmeyip, tamamının anahtar teslimi başka işverene yüklenmesi, asıl işverenin de, bu yerlerde veya faaliyet alanında sigortalı çalıştırmıyor olması gerekir.

506 Sayılı Yasa’nın 87. maddesi kapsamında asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığının kabul edilmemesi için; işin belirli bir bölümü ya da işyeri eklentisinde bir işin alt işverene yüklenmeyip, tamamının anahtar teslimi başka işverene yüklenmesi, asıl işverenin de, bu yerlerde veya faaliyet alanında sigortalı çalıştırmıyor olması gerekir.

Davacı, 11.01.2004-01.12.2010 tarihleri arası dönemde, önce davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Ltd. Şti. nedinde daha sonra da... Sosyal Hizmetler Turizm San. Tic. Ltd. Şti.’nin çalışanı olarak, davalılardan Akbank A.Ş.’ye ait işyerinin temizlik işlerinde çalıştığını, eksik bildirilen sürenin tespitini istemiş; Mahkemece, bankaya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile, hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir. Somut olayda; davalılardan Akbank AŞ.asıl işinin yürütülmesi için sigortalı çalıştırmaktadır. Yapılan temizlik işleri, asıl işin bir parçası olup, davalılar arasında 506 sayılı Yasa’nın 87. maddesine göre asıl işveren – alt işveren ilişkisi vardır ve 30.03.2005-22.11.2010 tarihleri arasındaki çalışma iddiası bakımından davalı Bankanın da delillerinin getirtilip, çalışanları dinlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

2-)Davalılar avukatlarının temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Ltd. Şti. nezdinde geçirildiği kabul edilen 14.10.2004-29.03.2005 tarihleri arasındaki süre bakımından davalı şirketin bordrolarında kayıtlı çalışanları dinlenmemiş olup, varsayıma dayalı hüküm kurulmuştur. Mahkemece davalı ... Temizlik Şti.’nin dönem bordrolarından davaya konu sürenin tamamında çalıştığı tespit edilen yeterli sayıdaki bordrolu çalışnalar belirlenip beyanlarına göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

Bu tür davalarda, davacının çalışmaları ile ilgili tüm belgeler davalı kurumdan; puantaj kayıtları ve ücret tediye bordrolarının asılları işverenden getirtilmeli, iş bu belgelerden sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın davacıya aidiyeti davacı tarafından kabul edilenler ile inkâr edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine davacı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanması için davacıya delilleri sorulmalı dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenlerin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler emniyet araştırması ve kurumdan sorulmak suretiyle saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, tespiti istenen dönemde davalı işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, çelişkiler vaki olursa usulünce giderilmeli, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

3-)Kabule göre de, davacının hizmet döküm cetvelinde 05.11.2010-22.11.2010 tarihleri arasında bildirimlerin olmasına rağmen, kuruma yapılmış bildirimlerin tekrar tespitinde davacının hukuki yararının bulunmadığı gözetilmeksizin bu süreler yönünden de kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre bir karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul dilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı şirketlere iadesine, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2870, Karar No: 2006/16448, Tarih: 29.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2870 E.  ,  2006/16448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.03.2005 gününde verilen dilekçe ile meraya dayalı tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.07.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava reddedilmiş, kararı davacı Hazine vekili temyiz etmiştir.

İncelenen dosya kapsamından çekişme konusu 2498 ve 2504 parsel sayılı taşınmazlar öncesinin 1953 yılındaki kadastro tesbit çalışması sırasında 538 numaralı mera parseli olarak sınırlandırıldığı, uygulanan imar planında ise kısmen konut kısmende çocuk bahçesi olarak bırakıldığı, 8.10.1990 tarihinde ise Valiliğin istemesi üzerine anılan yerin 3290 sayılı Yasayla değişik 2981 sayılı Yasanın 10.maddesi (b) bendi uyarınca davalı Belediye adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada davacı Hazine, Belediye adına oluşan sicil kayıtlarının yasaya uygun düşmediğini ileri sürmüştür. Görülüyor ki, 2498 ve 2504 parsellerin davalı Belediye adına tescil edilmesinin nedeni ve dayanağı 2981 sayılı Yasanın 10 maddesidir.

Gerçekten, uygulamada kısaca “İmar Affı Kanunu” olarak da nitelendirilen imar ve gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak işlemleri düzenleyen 2981 sayılı Yasanın tapu verme başlıklı 10. maddesinin (b) ve (c) bendinin 4.fıkrası hükümlerine göre Yasanın öngördüğü koşulların varlığı halinde bu gibi yerlerin Belediye ve ... İdareler adına tescili olanaklıdır. Ancak, mahkemenin karar gerekçesinde doğru olarak saptadığı

üzere Belediye adına yapılan tescil Yasanın aradığı şartlar yerine getirilmeden, eksik ve yetersiz işlemler sonucu gerçekleştirilmişse bu tescil yolsuz tescil niteliğinde olacağından her zaman bu iddia ile dava açılması olanaklıdır.

Bu nedenle çekişmeli taşınmazların Belediye adına intikal ve tescilinin yolsuz tescil olup olmadığı, üzerinde durulmalıdır.

üzere Belediye adına yapılan tescil Yasanın aradığı şartlar yerine getirilmeden, eksik ve yetersiz işlemler sonucu gerçekleştirilmişse bu tescil yolsuz tescil niteliğinde olacağından her zaman bu iddia ile dava açılması olanaklıdır.

Bu nedenle çekişmeli taşınmazların Belediye adına intikal ve tescilinin yolsuz tescil olup olmadığı, üzerinde durulmalıdır.

2981 sayılı Yasanın 10/b maddesi uyarınca ancak, üzerinde imar mevzuatına aykırı olarak toplu binalar inşa edilmiş, hisseli veya ... parselasyona dayalı arsa veya arazilerde hisse miktarları ve fiili kullanma durumları dikkate alınarak, 10. maddesinin (c) bendi 4. fıkrası gereğince de yine üzerinde yapılanma bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler hak sahipleri adına tespit ve tescil edilebilir. Açıkça söylemek gerekirse, dava konusu parsellerin 2981 sayılı Yasa uyarınca parselasyona tabi tutularak tapuya bağlanması üzerinde imar mevzuatına aykırı olarak yoğun yapılanma bulunması koşuluna bağlıdır. Diğer taraftan, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesi gereğince yolsuz da olsa tescilin davalı Belediye adına devam edebilmesi için yine bu yerin yerleşim yeri olarak işgal edilmiş olması gerekir. Ancak, bu koşulların varlığı halinde davanın reddi olanaklıdır. Ne var ki somut olayda incelenen paftasından dava konusu 2498 ve 2504 parsellerin bulunduğu alanda böyle bir yapılaşmanın olmadığı görülmektedir. Hal böyle olunca mahkemenin davayı kabul etmesi gerekirken, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinin önerdiği koşulların varlığının takdirinde yanılgıya düşülerek reddi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, 29.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14724, Karar No: 2011/1738, Tarih: 22.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2009/14724 E.  ,  2011/1738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (asaleten, ...'ya velayeten) vekili Avukat ... Rişvanoğlu tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 08/06/2004 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle asıl ve birleşen davada tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/10/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak davalı şirket vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 22/02/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalılardan ... Plastik ve Amb. San. Ltd. Şti. vekili Avukat... geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Davacılar, yaya olarak karşıdan karşıya geçmeye çalıştıkları sırada davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması nedeniyle yaralandıklarını belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Yerel mahkemece, davacılardan küçük ...'nın yaralanması nedeniyle hesaplanan sürekli iş göremezlik zararı tutarından, adı geçene sakat kalması nedeniyle 2022 sayılı 65 Yaşını Doldurmuş Muhtaç, Güçsüz ve Kimsesiz Türk Vatandaşlarına Aylık Bağlanması Hakkında Yasa uyarınca bağlanan özürlü aylığının peşin sermaye değeri indirilerek kalan tazminat tutarı ile bakıcı giderinden oluşan maddi tazminatın kabulüne karar verilmiştir.

Davacılardan ...’ya 2022 sayılı Yasa gereğince bağlanan özürlü aylığı, zarara yol açana doğru rücu edilebilecek bir gelir olmadığından hesaplanan sürekli iş göremezlik zararından indirilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, davacılardan ... yönünden hesaplanan iş göremezlik tazminatından 2022 sayılı Yasa gereğince bağlanan aylığın peşin sermaye değerinin indirilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Davacılardan ...’ya 2022 sayılı Yasa gereğince bağlanan özürlü aylığı, zarara yol açana doğru rücu edilebilecek bir gelir olmadığından hesaplanan sürekli iş göremezlik zararından indirilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, davacılardan ... yönünden hesaplanan iş göremezlik tazminatından 2022 sayılı Yasa gereğince bağlanan aylığın peşin sermaye değerinin indirilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, davacıların yaralanma dereceleri, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

c)Davacılar ıslah dilekçesinde belirttikleri tazminatlara da olay gününden başlatılarak faiz yürütülmesini istemişlerdir. Tazminat hukuku ilkeleri gereğince haksız eylemden doğan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda zarar olay gününde gerçekleştiğinden, istek bulunması durumunda, kabul edilecek tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ıslah edilen tutara olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, ıslah gününden itibaren faiz yürütülmüş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a, b ve c) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davalının tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14786, Karar No: 2019/4822, Tarih: 04.07.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14786 E.  ,  2019/4822 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine, ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait ve bilirkişilerce kullanıldığı ifade edilen 1968 yılından önceki hava fotoğrafı, 1968 ile 1997 yılları arasında çekilmiş hava fotografları ile 1997 memleket haritası dayanağı hava fotoğrafı bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bilirkişilere bilimsel yöntemlerle, hava ve uydu fotoğrafları ile kadastro paftası ölçeği harita çizim programları aracılığıyla eşitlenerek, davaya konu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava ve uydu fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ayrıca hava ve uydu fotoğrafları ile kadastro paftası çakıştırılıp stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, hava fotograflarının çekildiği tarihlerde ayrı ayrı çekişmeli taşınmazın üzerinde neler gözüktüğünü (varsa bitki örtüsünün ne olduğu, yine varsa ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtecek ve taşınmazın tasarruf edilen (kullanılıp, kullanılmayan) alanlardan olup olmadığını açıklayacak şekilde müşterek imzalı ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 04/07/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.