muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5383, Karar No: 2021/6640, Tarih: 20.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5383 E.  ,  2021/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,bozma sonrasında yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, davacı adına 01/04/1997 tarihli işe giriş bildirgesinin Halk Eğitim Merkezi ünvanlı işyerinden 16.04.1997 tarih 070896 varide numarası ile davalı Kuruma verildiği,İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nün bozma sonrasında dosya arasına alınan yazı cevabında davacının Halk Eğitim Merkezi ve... firması ile “cam dekorculuğu üretim sözleşmesi ve protokülüne” binaen 01/04/1997- 01/08/1997,03/10/1997-15/07/1998 tarihleri arasında kurslarda eğitim gördüğü,ilk kursu başarı ile tamamladığı için kendisine “kurs bitirme belgesi” düzenlendiği, ikinci kursu tamamlamadığı için belge düzenlenmediği bildirilmişken,tanık anlatımlarında bu dönem süresince üretime yönelik çalıştığı beyan edilmesi karşısında mahkemece bu somut durum gözardı edilerek davanın reddine dair karar verilmiş olması isabetsizdir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.
Yargıtay — Esas No: 2013/13468, Karar No: 2013/17883, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13468 E.  ,  2013/17883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Münavebeye alınan ürünlerden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda buğdayın dekar başına ortalama verimi 427,50 kg, şekerpancarının 4.450 kg, ayçiçeğinin 292,50 kg, sılajlık mısırın ise 5.000 kg olduğu halde, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dekar başına ortalama verimin sırasıyla 550, 6000, 300 ve 6000 kg alınmak suretiyle yüksek bedele hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, değerlendirmeye esas alınan sulu şartlardaki buğday, şekerpancarı, ayçiçeği ve sılajlık mısırın gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün 2012 yılına ait dekar başına ortalama ürün miktarları doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak alınan bu ek raporun bozmaya ve veri listesine uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12393, Karar No: 2024/2423, Tarih: 04.03.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/12393 E.  ,  2024/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2542 Esas, 2020/369 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : A) Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarihli ve 2017/480 Esas, 2018/486 ... Kararı ile; atılı suçtan mahkûmiyet,

B) Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 20.02.2020 tarihli ve 2019/2542 Esas, 2020/369 ... Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/2542 Esas, 2020/369 ... Kararının Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2018 tarihli ve 2017/480 Esas, 2018/486 ... Kararı ile sanığın 5237 ... Türk Ceza Kanunu'nun 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddelerinin birinci fıkraları gereği erteli 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmolunduğu, kararın sanık ve katılan tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/2542 Esas, 2020/369 ... Kararı ile sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükmün kaldırılmasına ve 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca atılı suçtan beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizce, işin esasının incelenmesine geçilmeden önce temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin ön sorun olarak ele alınması gerekmektedir:

Bu aşamada istinaf ve temyize ilişkin yasal düzenlemelerin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinde faaliyete geçmiş olup, bu tarihten itibaren 5271 ... Kanun'un istinaf ve temyiz hükümleri uygulanmaya başlanmıştır.

5271 ... Kanun'un 286 ncı maddesi; “(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;

a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

c) (Ek: 20/7/2017 - 7035/20 md) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

c) (Ek: 20/7/2017 - 7035/20 md) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

d) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

f) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

g) On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

h) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

ı) Yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez" şeklindedir.

Aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendindeki istisnaya ilişkin önceki düzenleme, ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesinin mahkûmiyet kararı vermesi hâlinde de temyiz yolunun kapalı olmasının Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle Anayasa Mahkemesinin 15.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 27.12.2018 tarihli ve 2018/71 Esas, 2018/118 ... Kararı ile iptal edilmesi üzerine 28.02.2019 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 20.02.2019 tarihli ve 7165 ... Kanun'un 7 nci maddesi ile iptal gerekçesi doğrultusunda yeniden düzenlenerek;

"d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları... temyiz edilemez” şeklinde son halini almıştır.

"d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları... temyiz edilemez” şeklinde son halini almıştır.

Tüm bu açıklama ve yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; üst sınırı iki yıl veya daha az hapis cezası gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin olarak ilk derece mahkemesinin verdiği kararlar hakkında bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucu hükmettiği beraat kararları temyiz edilemeyeceğinden, 5271 ... Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve aynı Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 ... Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2674, Karar No: 2011/1232, Tarih: 03.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/2674 E.  ,  2011/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 140 ada 2, 30, 37, 39, 42, 47 ve 50, 141 ada 10, 23 ve 41 parsel sayılı yüzölçümleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, 106 ada 3, 13 ve 31, 110 ada 64, 105 ve 106 parsel sayılı yüzölçümleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, 110 ada 10, 122 ada 6 parsel sayılı yüzölçümleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya, bağışlamaya, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, 114 ada 7 parsel sayılı 978,58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, 140 ada 2, 30, 37, 39, 42, 47 ve 50, 141 ada 10, 23 ve 41 parsel sayılı taşınmazların 1/5 payının davacı ..., 4/5 payının davalı ... adına, 106 ada 3, 13 ve 31, 110 ada 64, 105 ve 106 parsel sayılı taşınmazların 1/5 payının davacı ..., 4/5 payının davalı ... adına, 110 ada 10, 122 ada 6 parsel sayılı taşınmazların 1/5 payının davacı ..., 4/5 payının davalı ... adına, 114 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 1/5 payının davacı ..., 2/5 payının davalı ..., 2/5 payının davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, soruşturma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava ve temyize konu taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ...’den kaldığı yönünde yanlar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davalı taraf yargılama sırasında dava konusu taşınmazları muris ...’den satın alıklarını öne sürerek 13.5.1969 tarihli satış senedine dayanmışlardır. Mahkemece bu senet yerine uygulanmadığı gibi, geçerli olup olmadığı da tartışılmamıştır. Kaldı ki, taşınmazların tespitine bir kayıt ve belge esas alınmadığına göre menkul mal niteliğindedir. Menkul mal niteliğindeki taşınmazlarda satın alma ve bağış ile birlikte zilyetlik devredildiği takdirde mülkiyet karşı tarafa geçer ve bu husus her türlü delil ile ispatlanabilir.

O halde, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, taşınmazlar başında yeniden keşif yapılarak, davalı tarafın tutunduğu 13.5.1969 tarihli satış senedindeki tanıklar, yerel bilirkişiler ve tarafların göstereceği tanıklar ile tespit bilirkişilerinin tümünün bilgisine başvurulmalı, senet keşif mahallinde yöntemine uygun şekilde uygulanarak kapsamı belirlenmeli, dava konusu taşınmazların ortak miras bırakan tarafından davalı tarafa satılıp satılmadığı, zilyetliklerinin karşı tarafa devredilip edilmediği tespit edilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalılar ..., ... ve ...’in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 115,10 TL. harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 03.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7553, Karar No: 2021/3342, Tarih: 03.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/7553 E.  ,  2021/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal etme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan açılan dava hakkında zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Mağdur ... vekilinin sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan tüm hükümleri temyize getirdiği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mağdur ...’in 18 yaşını ikmal ettiği 26.12.2017 tarihli duruşmada alınan beyanında, sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirtmiş olması karşısında, mağdurun katılan sıfatı kazanmadığından cihetle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından mağdur vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, mağdur vekilinin temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

1-Mağdur ... vekilinin her iki hükme yönelik temyiz istemi bakımından; mağdur ...’in 18 yaşını ikmal ettiği 26.12.2017 tarihli duruşmada alınan beyanında, suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirtmiş olması karşısında, mağdurun katılan sıfatı kazanmadığından cihetle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından mağdur vekilinin temyiz isteminin

reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, mağdur vekilinin temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk müdafinin kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükme yönelik temyizi bakımından;

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafinin, mağdur beyanı dışında delil ve mağdurun şikayetinin bulunmadığına, lehe yasa hükümlerinin uygulanmadığına, yapılan itirazların mahkemece dikkate alınmadığına ve zamanaşımı sürelerinin dolduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk müdafinin özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçundan kurulan hükme yönelik temyizi bakımından ise;

3- Suça sürüklenen çocuk müdafinin özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçundan kurulan hükme yönelik temyizi bakımından ise;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2 ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16613, Karar No: 2012/5248, Tarih: 06.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/16613 E.  ,  2012/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/202896

MAHKEMESİ : Türkoğlu Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2008

NUMARASI : 2007/91 (E) ve 2008/20 (K)

SUÇ : Hakaret, Tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçinin 13.12.2007 tarihli oturumda dile getirdiği katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK' nın 238/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısnın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3564, Karar No: 2013/1300, Tarih: 21.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3564 E.  ,  2013/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında bulunan vergi inceleme raporuna göre tefecilik yaptığı belirtilen sanık hakkında faiz karşılığı borç para verdiği mağdurların tanıklığına dayalı olarak hüküm kurulmuşsa da, sanığın yargılama aşamasındaki savunmasında, adı geçen kişilerin eski dünürü olan ...'in yönlendirmesiyle kendisine iftirada bulunduklarını, suçlamayı kabul etmediğini belirttiği, nitekim dosyada bulunan çoğu çek fotokopisinde ciranta olarak ...'in adının ve imzasının bulunması ve bunlarda sanığın hamil olarak gözükmemesi karşısında, öncelikle bu şahsın söz konusu senetlerle ilgisinin ne olduğu kendisinden ve mağdurlardan sorulup belirlendikten sonra iddianame ve vergi inceleme raporlarında adları geçen mağdurlar ve özellikle de 2005 yılı Haziran ayında sanıktan faizle borç para aldığını ifade eden mağdur ...'e, iddia konusu faizli borcun kimden ve ne şekilde alındığı net olarak açıklattırılıp varsa ellerinde bulunan senet ve ödeme belgelerinin incelenmesi, ilgili icra dosyalarının tespiti ve getirtilmesini müteakip, Sayıştay emekli uzmanlarından oluşan bilirkişilerden alınacak rapora göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken katılan idare bünyesinde görevli vergi denetmeninin tek taraflı ve teyit edilmemiş raporuna dayalı olarak eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

Kabule göre de,

Birden fazla mağdura faizle borç para vererek tefecilik suçunu işleyen sanığın cezasında TCK'nın 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 51. maddesi uyarınca erteleme kararı verilirken, yasal olanağı bulunmadığı halde adli para cezasını da kapsayacak biçimde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kazanılmış hak saklı kalmak üzere 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11566, Karar No: 2013/16461, Tarih: 04.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/11566 E.  ,  2013/16461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Beraatlerine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklara atılı eylemin suç olmaktan çıkarılmasından dolayı CMK'nın 223/9.maddesi uyarınca derhal beraat kararı verilmesi koşullarının oluştuğu, derhal beraat kararı verilmesi gereken bir halde de yasanın açık düzenlemesi dikkate alınarak zamanaşımından düşme kararı verilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Beraate ilişkin hükmün yerinde ise de, dava konusu parfümlerin ve saç jölelerinin 5324 sayılı Kozmetik Kanunu'nun 6.maddesi uyarınca; temizlik malzemeleri bakımından ise 4703 sayılı Yasa'nın 10 ve 11.maddeleri uyarınca mahallinde işlem yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde iadelerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca dava konusu parfümlerin ve saç jölelerinin 5324 sayılı Kozmetik Kanunu'nun 6.maddesi uyarınca; temizlik malzemelerinin ise 4703 sayılı Yasa'nın 10 ve 11.maddeleri uyarınca mahallinde işlem yapılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.