muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2077, Karar No: 2015/8617, Tarih: 23.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2077 E.  ,  2015/8617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/11/2014

NUMARASI : 2014/743-2014/546

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/11/2014 tarih ve 2014/743-2014/546 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Kadir Demir Uluslararası Nakliyat Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Nakliyat E. Sigorta Poliçesi ile sigortaladığı emtianın S.A. A.Ş'nin asıl taşıyan, K. D.Uluslararası Taş. ve Tic. Ltd. Şti'nin alt taşıyan sıfatıyla davalılar tarafından taşındığını, emtianın tahliyesi esnasında hasarlı olduğunun tespit edilip buna ilişkin tutanak düzenlendiğini ileri sürerek sigortalıya ödenen 5.653,00 TL hasar tutarının 26.10.2011 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı K. D. Uluslararası Taş. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, dava dilekçesinde belirtilen taşımanın müvekkiline ait araçla yapıldığını, yüklenen mallara araçta bir müdahalenin söz konusu olamayacağını, ekspertizin hasarın elleçleme esnasında meydana geldiğini belirttiğini, yükleme ve boşatma müvekkilince yapılmadığından bu esnada meydana gelen hasarda sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı S. A. Nak. ve Tic. A.Ş. vekili, hasarın hangi aşamada gerçekleştiğinin belli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davanın CMR Konvansiyonu hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği, sigorta tazminatını dava dışı sigortalıya ödeyen davacının zarar sorumlusuna rücu davası açmakta hakkının bulunduğu, davalı K. D.Uluslararası Nakliyat Tur. Tic. Ltd. Şti'nden uğramış olduğu zararını fiili taşıyıcı sıfatıyla isteyebileceği, diğer davalının ise olayda sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın davalı K. D. Uluslararası Taşıma ve Ticaret Limited Şirketi yönünden kabulü ile, 5.653,00 TL'nin ödeme tarihi olan 26/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte bu davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, davalı S.-A. Nak. Ve Tic. A.Ş. yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı K. D. Uluslararası Nakliyat Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı K. D. Uluslararası Nakliyat Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece fiili taşıyan sıfatıyla davalı K. D. Uluslararası Nakliyat Tur. Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak dosya kapsamında bulunan 29.03.2011 tarihli eksper raporuna göre söz konusu emtianın tahminen elleçlenirken belli bir yükseklikten üst kısmı üzerine ters şekilde düşürülmesi nedeniyle ciddi yapısal hasar gördüğü, hasarın nakliye aracının seyri esnasında meydana gelmediği yönünde kanaat bildirilmiş olup, bu durumda davalı K. D.Uluslararası Nakliyat Tur. Tic. Ltd. Şti'nin oluşan hasardan tamamiyle kusurlu olduğunun kabulü yerinde olmayıp, elleçleme esnasında gerçekleşen zarardan ancak elleçlemeye nezaretle yükümlü olduğundan müterafık kusuru nedeniyle sorumlu tutabileceğinin kabulü ile kusur oranının belirlenmesi ve bu oran üzerinden tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın talep edilen miktar üzerinden kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı K. D. Uluslararası Nakliyat Tur. Tic. Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2, Karar No: 2020/2430, Tarih: 12.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2 E.  ,  2020/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suça sürüklenen çocuk ...’ün hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine dair İzmir 2. Çocuk Mahkemesi'nin 12.09.2012 tarih, 2012/206 E. 2012/643 K. Sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi sonrasında, Dairemizin 04.11.2014 tarih, 2013/35432 E. 2014/25573 K. sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına, hırsızlık suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının mala zarar verme suçu bakımından 01/01/2020 tarih ve KD-2019/126561 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/01/2020 tarih ve KD-2019/126561 sayılı itirazının KABULÜNE, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin Dairemizin 04.11.2014 tarih, 2013/35432 E. 2014/25573 K. sayılı onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre; daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan belirlenen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6996, Karar No: 2013/20832, Tarih: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6996 E.  ,  2013/20832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.11.2012 tarih ve 2011/23-2012/926 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin internet üzerinden kredi kartı ile ürün pazarladığını, müvekkiline internet üzerinden 28.03.2007 tarihinde 1.711,47 YTL tutarında sipariş verildiğini, onay ve provizyon işlemlerinin tamamlanmasından ve kredi kartı muhatabı banka tarafından onay işleminin tamamlanmasından sonra malların alıcısına teslim edildiğini, ancak davalı bankanın müvekkili hesabındaki paraya bloke koyduğunu ve geri çektiğini ileri sürerek, 1.711,47 YTL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 28.12.2006 tarih, 2009/4607 Esas 2010/10734 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının dayanmış olduğu Tüketici Kanunu hükümlerinin tüketiciler için geçerli olduğu, davacının tacir olması sebebiyle taraflar arasında akdedilen sözleşmenin sonuç bölümünü imzalaması halinde sözleşmenin tamamının onaylamış sayılacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sahte kredi kartı kullanılması suretiyle yapılan işlemler nedeniyle üye işyerine davalı banka tarafından ödenmeyen alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasında akdedilen Üye İşyeri Sözleşmesi'nin ''X-Sair Hususlar'' başlıklı bölümü'nün 3. maddesinde, Banka tarafından Firma'ya ödenmiş olan satış belgesi tutarlarının, herhangi bir nedenle karşı bankadan veya kuruluştan vs. tahsil edilmemesi halinde Banka'nın ödenen bu tutarları Firma'dan faiziyle birlikte derhal talep etme hak ve yetkisine sahip olduğu düzenlenmiştir. Buna göre, mahkemece bu madde düzenlemesinin taraflar yönünden bağlayıcı olduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de, kart sahibinin hesabından alınan paranın davalı Banka tarafından kart sahibinin bankasına iade edilip edilmediğine dair herhangi bir inceleme yapılmamış, bilirkişi raporunda bu konuda bir değerlendirmede bulunulmamıştır. Dosya içerinde davalı Banka'nın 30.12.2008 havale tarihli dilekçesi ekinde üzerinde elle chargeback kaydı yazılı bir belge ibraz edilmiş ise de, bu belgenin ne anlama geldiği de anlaşılamamaktadır. Bu durumda, mahkemece davaya konu harcama miktarının davalı Banka tarafından kart çıkaran bankaya geri ödenip ödenmediği, bu miktarın davalı banka uhdesinde kalıp kalmadığı hususları tereddüte mahal bırakmayacak şekilde araştırılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4637, Karar No: 2018/1092, Tarih: 21.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4637 E.  ,  2018/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişler ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16666, Karar No: 2022/17513, Tarih: 22.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/16666 E.  ,  2022/17513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili asılın, davalı Bakanlığa bağlı olarak sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, kadroya geçişinin 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile sağlandığını, hâlen davalı Bakanlığın kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak kararlaştırıldığını; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ... sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, 01.01.2019 tarihinden itibaren Bakanlıktan alınan görüş yazıları doğrultusunda işçilerin 31.12.2018 tarihinde almakta oldukları ücretlerin %4 zamlı hâli ile ödendiğini, davacının herhangi bir ücret alacağı bulunmadığını, ikramiye ve ilave tediye ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.07.2021 tarihli kararı ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak sürekli işçi kadrosuna geçişten sonra imzalanan ... sözleşmesinde davacıya asgari ücrete oranlanan bir ücret üzerinden ücret ödeneceğinin açıkça belirtilmiş olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 19.10.2021 tarihli kararı ile istinaf dilekçesinde bildirilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda, sürekli işçi kadrosuna geçişten sonra imzalanan ... sözleşmesinde davacıya asgari ücrete oranlanan bir ücret üzerinden ücret ödeneceğinin açıkça belirtilmiş olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.02.2022 tarihli kararı ile sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabulucu tarafından düzenlenen son tutanaktan dava tarihine kadar olan dönem yönünden davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddi gerektiği ve fark alacaklara son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararı doğrultusunda hesaplanan fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihinden dava tarihine kadar olan kısım dışlanarak hüküm altına alınması ve arabulucu tarafından düzenlenen son tutanaktan sonraki döneme ilişkin hesaplanan kısım yönünden davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin ... sözleşmesine uygun olarak belirlendiğini ve ödendiğini, ödenmeyen alacağının bulunmadığını, davanın tümden reddi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinin de hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk son tutanak tarihinden dava tarihine kadar olan döneme ilişkin talepler bakımından bozmaya uygun karar verilip verilmediği, faiz başlangıç tarihlerinin doğru belirlenip belirlenmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ... sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8367, Karar No: 2013/21028, Tarih: 03.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/8367 E.  ,  2013/21028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f madde ve fıkrasında, gönüllü olmak koşuluyla “kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" karar verilebileceği belirtilmesine karşın, kararda infazı kısıtlayacak şekil- de sanık hakkında 6 ay süre ile Altıntaş Kaymakamlığında temizlik hizmetinde çalıştırıl- ması tedbirine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "6 ay süreyle Altıntaş Kaymakamlığında temizlik hizmetinde çalıştırılması” ibaresi- nin çıkarılarak yerine " 6 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması" yazılması sure- tiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASI- NA), 03.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4355, Karar No: 2012/6253, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4355 E.  ,  2012/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 25.08.2009 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, imar planı içerisinde bulunan bölüm varsa bu bölümlerin krokiye bağlanmak suretiyle ayrı ayrı belirtilmesi suretiyle alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14761, Karar No: 2013/2611, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14761 E.  ,  2013/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2012 gün ve 2010/184 Esas, 2012/114 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eylemini öz kızına karşı velâyet hakkını kötüye kullanarak işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK.nın 53/5. maddesi gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar velâyet hakkının kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.