muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9986, Karar No: 2012/10366, Tarih: 16.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9986 E.  ,  2012/10366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın dam direğinden ayrı hat çekmek suretiyle sayaca girmeksizin kaçak elektrik kullandığının 20/02/2006 günü katılan kurum görevlilerince tespit edilerek kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlenmesine rağmen, elektriğin kesilmesi esnasında bir mühürleme işleminin yapılmadığının katılan kurumca bildirilmesi karşısında, sayacın abonelik kaydı yapılarak kullanılıp kullanılmadığı ve suça konu sayacın üzerinde ilk abonelik esnasında Sanayi ve Ticaret Bakanlığı mührü bulunup bulunmadığının katılan kurumdan sorularak, varsa sayacın Bakanlık mühürlü olduğuna dair sayaç mühürleme tutanağının getirtilmesi, sayacın Bakanlık mühürlü şekilde daha önceden teslim edilmiş olduğunun tespiti halinde, sanığın mührün konuluş amacına aykırı davranışla sayaca müdahale etmesinin mühür bozma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/791, Karar No: 2024/11997, Tarih: 21.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/791 E.  ,  2024/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2023 tarihli ve 2021/179611 Soruşturma, 2023/18271 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliğinin, 19.06.2023 tarihli ve 2023/3444 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 19.06.2023'te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 09.01.2024 tarihli ve 2023/25137 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2024 tarihli ve KYB-2024/5636 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2024 tarihli ve KYB-2024/5636 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Dosya kapsamına göre, soruşturmanın genişletilmesine ilişkin İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/06/2021 tarihli kararı ile eksik soruşturma sonucu karar verildiği gerekçesiyle, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın sonucunda, soruşturmanın genişletilmesine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenleme gereğince kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi halinde, Cumhuriyet savcılığınca belirtilen eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili Sulh Ceza Hakimliğince bir karar verilmesi gerekirken, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/01/2023 tarihli ve 2021/179611 soruşturma, 2023/18271 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, bu yönden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

Dosya kapsamına göre; suç tarihinde şüphelilerden ...'in yetkilisi olduğu ... tarafından yapılan Eyüpsultan ilçesi Alibeyköy Mah. 646 ada 8 parselde kain taşınmazın müştekiye satışı konusunda anlaşmaya varıldığı, bu amaçla 13/04/2017 tarihinde tapuda devir işleminin de yapıldığı, ancak şüphelilerin tapuda müştekinin satın almak istediği gayrimenkul yerine müştekiye onun bitişiğindeki 19 parselde bulunan ve inşaatı henüz bitmemiş gayrimenkulün satış ve devrini yaptıkları, ancak şüphelilerce müştekiye üzerinde anlaştıkları (8 parselde kain) taşınmazın devrinin yapıldığının söylendiği, sonrasında şüphelilerin müştekiye kiracı bulduklarını söyledikleri, sonrasında da kontrat yaptıklarını söyledikleri, 2 yıl boyunca müştekiye "kira bedeli" adı altında para transferleri yaptıkları, ancak 2019 yılı sonlarına gelindiğinde ödenmeyen kira alacakları artınca şüphelinin müştekiye yeni kiracı bulacaklarını, mevcut kiracının taşınmazı boşaltacağını söylediği, ancak müştekinin kira kontratını istediği ve taşınmazı kendisinin kiraya vereceğini söyleyip kendisine ait olduğunu zannettiği taşınmaza gittiği, burada oturan Hüseyin Bayram isimli şahsın taşınmazın sahibi olduğunu ve burayı satın aldığını ve taşınmazın da ipotekli olduğunu beyan ettiği, bu şekilde müştekinin dolandırıldığını anladığı, müştekiye kandırılarak satılan dairenin diğerinden aşağıda ve çukurda yer alıp, kaba inşaat durumunda olup, kullanılamayacak durumda olduğu, bu şekilde müştekinin dolandırıldığı iddiasıyla şikayetçi olduğu olayda; olay ortaya çıktıktan sonra, müştekinin, şüphelilerden Tayfun ile görüştüğü, ...'in 15/01/2020 tarihli taahhütnameyi imzaladığı, buna göre müştekiye esasen 8 parseldeki taşınmaz satılacakken hataen 19 parseldeki taşınmazın satışının yapıldığının kabul edildiği, bu nedenle 8 parseldeki taşınmazın devrinin derhal sağlanacağı, bu yapılamazsa 3 ay içinde 19 parseldeki taşınmazın inşaat işlerinin tamamen bitirilerek hukuki ve fiili kullanıma hazır biçimde müştekiye devrinin sağlanacağı, ödenmemiş kira bedellerinin tamamının da ödeneceğinin taahhüt edildiği, ayrıca ödenmemiş kira bedellerine karşılık olarak müştekiye 30/05/2020 vade tarihli bir de bono verildiği, ancak bu senedin bedelinin de ödenmediği anlaşıldığından, dolandırıcılık suçundan kamu davası açmaya yeterli delil bulunduğu ve delillerin mahkemesince takdir edilmesi gerektiği, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172/1. maddesi;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172. maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172. maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir. Soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi halinde, Cumhuriyet savcısı Sulh Ceza Hakimliği tarafından belirtilen eksiklikleri giderdikten sonra bir karar verilmek üzere dosyayı tekrar aynı Sulh Ceza Hakimliğine gönderecek, bu hususta kendisi yeniden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veremeyecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.03.2021 tarihli ve 2021/43452 Soruşturma, 2021/32365 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına şikâyetçi vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, merci İstanbul 5. Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.06.2021 tarihli ve 2021/2592 Değişik İş sayılı kararı ile soruşturmanın genişletilmesine karar verilmek suretiyle belirtilen eksikliklerin giderilmesi amacıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından bir kısım soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, ikinci kez 27.01.2023 tarihli ve 2021/179611 Soruşturma, 2023/18271 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, şikâyetçi vekilinin bu karara yönelik itirazının da İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliğinin, 19.06.2023 tarihli ve 2023/3444 Değişik İş sayılı kararıyla reddedildiği anlaşılmış ise de; 5271 sayılı Kanun'un 173/3. maddesinde yer alan, "Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturmanın genişletilmesine ilişkin kararda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra, daha önce bu hususta karar veren merci tarafından itirazla ilgili bir değerlendirme yapılması gerektiği nazara alınarak, ikinci kez verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz hakkında herhangi bir karar verilmemesi ve gereğinin takdir ve ifası bakımından dosyanın İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, ihbarnamede yer alan (1) numaralı kanun yararına bozma istemi belirtilen gerekçeyle yerinde görülmüş; bozma kararının içeriği doğrultusunda (2) numaralı kanun yararına bozma istemi hususunda bu aşamada herhangi bir karar verilmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliğinin, 19.06.2023 tarihli ve 2023/3444 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13071, Karar No: 2019/4285, Tarih: 19.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13071 E.  ,  2019/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1948 ve 1985 yıllarına ait hava fotoğrafları ile 1948 -1985 yılları arasında çekilen hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bilirkişilerden; dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritaların komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterildiği, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, varsa üzerinde bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet (tasarruf) sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarının detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak dosyasına konulmasından;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 19/06/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14301, Karar No: 2017/516, Tarih: 26.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14301 E.  ,  2017/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının mernis adresinin "Merkez Mevkii No: 85 ... Merkez .../...." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi ... Sokak No:7/7 ../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

... İlçe Emnniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının "... Mahallesi ... Sokak No:7/7 ../..." adresinde kızı ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/482, Karar No: 2015/194, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/482 E.  ,  2015/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/929 E-2013/243 K.

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/01/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 02/03/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8.maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1.maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433.maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19636, Karar No: 2014/2112, Tarih: 10.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19636 E.  ,  2014/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.06.2013

No : 2011/490-2013/346

Dava, davacının eksik hesaplanan yaşlılık aylığı miktarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı tahsis tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 61, Ek 34 ve Ek 35. maddeleridir. 61. maddede, “Yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazanan sigortalıya, bu Kanuna göre tespit edilen göstergesinin katsayı ile çarpımının %60'ı oranında ve aşağıdaki hükümler nazara alınarak yaşlılık aylığı bağlanır.

A) Yaşlılık Aylığı:

a) Sigortalının kadın ise 50, erkek ise 55 yaşından sonra doldurduğu her tam yaş için ve 5 000 günden fazla ödediği her 240 günlük malüllük Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primi için % 60 oranı (1)'er artırılarak.

b) (Değişik: 11/12/1981-2564/2 md.) Sigortalının, 5 000 günden noksan ödediği her 240 günlük malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi için % 60 oranı 1 eksiltilerek,

Hesaplanır.

c) (Değişik: 11/12/1981-2564/2 md.) Yukarıdaki (b) fıkrası hükmü, 60 ıncı maddenin (B-C-D) bentlerine göre aylığa hak kazananlar için uygulanmaz.

Bu maddeye göre bağlanacak aylıkların oranı, her halde % 85'i geçemez.

B) Yaşlılık aylığının hesabına esas alınacak gösterge, sigortalının işten ayrıldığı tarihten önceki Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primi ödenmiş son 5 takvim yılının prim hesabına esas tutulan kazanç tutarlarına göre bulunacak ortalama yıllık kazanç esas alınarak tespit edilir.

Bu maddeye göre bağlanacak aylıkların oranı, her halde % 85'i geçemez.

B) Yaşlılık aylığının hesabına esas alınacak gösterge, sigortalının işten ayrıldığı tarihten önceki Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primi ödenmiş son 5 takvim yılının prim hesabına esas tutulan kazanç tutarlarına göre bulunacak ortalama yıllık kazanç esas alınarak tespit edilir.

5 takvim yılından daha az takvim yılında prim ödemiş olan sigortalı için ortalama yıllık kazanç, prim ödediği takvim yılları esas alınmak suretiyle hesaplanır. …” hükmüne yer verilmiş, Ek 34. maddede, “Malullük, yaşlılık ve ölüm aylıklarının hesabına esas alınacak üst gösterge, sigortalının işten ayrıldığı veya öldüğü tarihten önceki malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödenmiş son on takvim yılının prim hesabına esas tutulan kazanç tutarlarına göre bulunacak ortalama yıllık kazanç esas alınarak tespit edilir.” düzenlemesine yer verilerek, Ek 35. maddede ise, üst gösterge tablolarının tavan göstergesine göre hesaplanacak aylıkların aylık bağlama oranının % 50 olduğu belirtilmiştir. Anılan maddenin 2. fıkrası ile üst gösterge tablosunun tavan göstergesi ile gösterge tablosunun tavan göstergesi arasında bağlanacak aylıklarda aylık bağlama oranını belirleme yetkisi Bakanlar Kuruluna verilmiştir. Bakanlar Kurulunun 1987/11994 sayılı Kararında üst göstergelerin taban aylık bağlama oranı % 50 olarak belirlenmiş olup, bilahare 1992/2607 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile üst gösterge tablosunda her bir göstergenin taban aylık bağlama oranı ayrı ayrı olmak üzere % 50 ila % 59,9 arasında belirlenmiştir.

Somut olayda, 31.05.1965 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasaya tabi 8522 gün sigortalılığı bulunan davacıya, bu hizmeti üzerinden 15.03.1988 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsis edildiği, davacının yaşlılık aylığının eksik hesaplandığı gerekçesiyle yeniden hesaplanmasını talep ederek dava açmış olduğu anlaşılmaktadır.