muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/87, Karar No: 2018/383, Tarih: 31.01.2018

O halde; öncelikle; taşınmazların bulunduğu bölgede 1960'lı yıllarda toprak tevzii komisyonu tarafından yapılan çalışmalar neticesinde oluşturulan paftalar ve ... adına kayıtlı ve iptali istenen 21.12.1962 tarih 98 nolu tapu kaydı tedavülleriyle birlikte getirtilmeli, tespitin yapıldığı 1980 yılından önceki yıllara ait tüm hava fotografları istenilmeli, taşınmazların bulunduğu bölgeyi iyi bilen ve davada menfaati bulunmayan yerel bilirkişiler tespit edilmelidir. Daha sonra 3 kişilik zirai bilirkişi kurulu, harita mühendisi bilirkişi ve fen bilirkişisi, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ile birlikte taşınmazlar başında keşif yapılmalı, dava konusu ettikleri ve davacılardan ve müdahillerden kendi zilyetliklerinde olduğunu öne sürdükleri taşınmazları göstermeleri istenilmeli, davacıların dayandıkları ve ... adına oluşan tapu kayıtları okunmak suretiyle kapsamları belirlenmeli, yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından dava konusu edilen taşınmaz bölümlerinin kim yada kimler tarafından ne zamandan beri nasıl kullanıldığı olaylara dayalı olarak sorulmalı, beyanlar arasında çelişki hasıl olduğu taktirde usulüne uygun şekilde giderilmeli, harita mühendisi ve fen bilirkişisinden toprak tevzii paftası ile kadastro paftası çakıştırılarak ve üzerinde dava konusu edilen taşınmaz yada taşınmazların neresi olduğunun gösterilmesi, yine hava fotoğrafları üzerinde taşınmaz bölümlerinin gösterilmesi suretiyle ve hava fotograflarının düzenlendiği tarihte taşınmazların tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı, sınırlarının oluşup oluşmadığı hususlarında görüş bildiren ve yine yukarıda anlatılan ve bir kısım taraflar arasında görülen 1966/961 ve 1970/118 Esas sayılı dava dosyalarının kapsamlarının belirlenmesi amacıyla ilamların dayanağı olan fen bilirkişi raporlarıyla kadastro paftasının çakıştırmak suretiyle ve ayrıca eldeki davanın konusunu oluşturan taşınmaz bölümleriyle birlikte gösterecek şekilde rapor ve haritalar düzenlemesi istenilmeli, zirai bilirkişilerden dava konusu edilen taşınmazların toprak yapısı, zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı, komşu taşınmazlarla benzer nitelikte olup olmadığı, öncesinde nasıl kullanıldığı hususlarında değişik yönlerden çekilmiş renkli fotografları da içerir denetime elverişli, gerekçeli rapor alınmalı, bu şekilde aktarılan davanın kapsamı tereddütsüz olarak belirlenmeli, dava dosyasında tutanak asılları bulunan 644 ve 679 parsel sayılı taşınmazlar dışında başkaca taşınmazlarında aktarılan davanın kapsamında kaldığının anlaşılması halinde bu taşınmazlara tutanak asılları davalı hale getirilerek Tapu Müdürlüğünden istenilmeli, ve yine bu taşınmzalar hakkında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 11 inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilanını yaptırmalı ve ilan süresi bitmesi beklenilmelidir

. Bu şekilde tüm deliller toplandıktan sonra tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda bir karar verilmeli, bir kısım taraflar arasında görülen 1966/961 ve 1970/118 Esas sayılı dava dosyalarının kapsamlarının eldeki dava açsından kesin hüküm yada güçlü delil niteliğinde olup olmadığı, davacıların dayandıkları tapu kaydının sınırları itibariyla mı yoksa miktarı miktarıyla mı geçerli olduğu belirlenmeli, miktarıyla geçerli olduğunun kabul edilmesi halinde miktar fazlası üzerinde kalan bölümler yönüyle aktarılan davaların açılma tarihinden geriye doğru, ... adına toprak tevzii sonucunda oluşan tapu kaydı kapsamında kalan bölümlerin bulunması halinde ise bu tapu kaydının oluştuğu tarihten geriye doğru davacı taraf lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 46/1. maddesinde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı üzerinde durulmalı, müdahiller ... ve ...'nun satın alma nedenine dayalı olarak davaya katıldıklarına göre, öncelikle adlarına talep ettikleri taşınmaz bölümünün aktarılan davanın kapsamı içinde kalıp kalmadığı, kalması halinde davasının tespitten sonraki satın alma sebeplere dayalı olup olmadığının belirlenmesi, tespitten sonraki sebep olduğunun anlaşılması halinde görevsizlik kararı verilmesinin gerekip gerekmediğinin düşünülmesi, hükmün gerekçesinde tüm bu hususların tartışılarak sonuca varılması ve aktarılan davanın kapsamı hakkında bir karar verilmesi gerekir. Hal böyle olunca; eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.630,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunandan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2024/10663, Karar No: 2024/13074, Tarih: 16.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10663 E.  ,  2024/13074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/761 E., 2024/717 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/434 E., 2021/553 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının Kurum tarafından kesilen aylıklarının kesildiği tarihten itibaren bağlanmasını ve tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, boşandığı eski eşiyle birlikte yaşamadığını, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının kesilen aylığının bağlanması istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesidir.

İnceleme konusu dosyada; davacının aylığının boşandığı eski eşiyle birlikte yaşadığının tespit edildiği gerekçesiyle Kurum tarafından kesildiği, davacının aylığının kesildiği tarih itibariyle yeniden bağlanmasını talep ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece öncelikle uyuşmazlığa ilişkin Kurum işlemleri ile ilgili bilgi ve belgeler celp edilmeli, aylığın kesilme tarihi ve yersiz aylık ödemesinin çıkartıldığı dönem acıkça belirlenmeli, bu şekilde davacının eski eşiyle yaşadığı iddia edilen dönem tespit edilmeli, bu dönem üzerinden inceleme yapılması gereğinden hareketle davacı ve eski eşin adreslerinden komşu tanıklar tespit edilerek beyanları alınmalı, tanıkların ikamet kayıtları celp edilerek tanıkların beyanları denetlenmelidir. Diğer yandan Kurum raporunda ifadeleri alınan tutanak tanıkları dinlenilmeli, tanık beyanları arasında çelişkiler oluşması halinde bu çelişkiler giderilmeli, uyuşmazlık dönemine ilişkin MEDULA kayıtları celp edilerek incelenmeli, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

O halde İlk Derece Mahkemesince yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

O halde İlk Derece Mahkemesince yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11903, Karar No: 2021/4511, Tarih: 02.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11903 E.  ,  2021/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, tek yönlü yolda seyir halinde iken, sol taraftan orta refüj üzerinden kaplamaya giren katılan yayanın yol içinde dengesini kaybederek düştüğü, sol el bileğinin kırıldığı olayda; katılanın kollukta verdiği ifadesinde özetle “... karşıya geçtiğim esnada bir araç hızlı bir şekilde geliyordu, araç önümden hızlıca geçti, ben bu esnada bir iki adım geri gittiğim için dengemi kaybederek düştüm...” şeklindeki ifadesi ile sanığın tüm aşamalardaki yayaya çarpmadığı ifadeleri ile sanığın kusurunun bulunmadığı şeklinde görüş veren, kovuşturma aşamasında keşfe binaen alınan bilirkişi raporu ile ... Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporlarının oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın keşif gününden haberdar edilmeyerek yokluğunda yapılan keşfin usule aykırı olduğuna, sanığın hızlı araç kullandığı ve kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2489, Karar No: 2022/4523, Tarih: 28.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2489 E.  ,  2022/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.07.2004 ve birleştirilen dava 07.07.2004 gününde verilen dilekçe ile meranın eski hale getirme bedelinin tazmini talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.05.2019 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız incelenmesini davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 18.01.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ve Av. ... ile karşı taraftan davacı ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Dava ve birleştirilen dava meranın eski hale getirme bedelinin tazmini isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıların 880, 881, 882 sayılı mera parsellerini sürüp ekerek vasfını bozduklarını, Çankırı Valiliğinin 26.04.2004 tarihli Kararı ile davalılar hakkında men kararı verildiğini belirterek 92.629,00 TL tazminatın men karar tarihi olan 26.04.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen davada davacı vekili, davalı ... 'nın 880 sayılı mera parselinin 6.325 m2'lik alanın ve tapulama harici 88063 m2 alanın sürüp ekerek vasfını bozduklarını, Çankırı Valiliğinin 26.04.2004 tarihli Kararı ile davalı hakkında men kararı verildiğini belirterek 25.802,00TL'nin tazminatın men karar tarihi olan 26.04.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu mera parsellerine tecavüz etmediklerini belirtmişler, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 880 ve 882 sayılı mera parsellerine ilişkin müdahalede bulunulduğu sabit ise de davalıların eylemlerinin davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle bu parseller yönünden davanın reddine, 881 sayılı mera parseli yönünden ise bu parsel kadastro mahkemesinde davalı bulunduğundan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 25. maddesi gereğince kadastro mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Mahkemece, 880 ve 882 sayılı mera parsellerine ilişkin müdahalede bulunulduğu sabit ise de davalıların eylemlerinin davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle bu parseller yönünden davanın reddine, 881 sayılı mera parseli yönünden ise bu parsel kadastro mahkemesinde davalı bulunduğundan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 25. maddesi gereğince kadastro mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmün davacı ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 18.06.2013 tarihli 2013/7842 Esas, 2013/9273 Karar sayılı ilamı ile "Çankırı Valiliğinin 26.04.2004 tarihli 6 Karar sayılı davalı hakkındaki dava konusu mera parsellerine ilişkin verilen men kararı, Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/217 Esas sayılı (öncesi Çankırı Sulh Ceza Mahkemesi 2004/552 Esas 2004/734 Karar sayılı) dosya içeriği, Hamzalı Belediye Başkanlığı ile davalı İbrahim oğlu ... dışındaki davalılar arasında imzalanan dava konusu mera parsellerinin de içinde bulunduğu taşınmazlara yapılan tecavüzler nedeniyle mera ot bedeli ve diğer tazminatlar hususundaki protokol değerlendirilerek davalılar ..., ..., ... ve ...'ın dava konusu mera parsellerini kullandıkları anlaşıldığı, diğer davalı ... yönünden de tecavüz edenin davalı dışındaki ... oğlu ... olduğu yönündeki iddia da araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi ayrıca 881 sayılı taşınmaz yönünden Çankırı Kadastro Mahkemesinde devam eden davanın sonucu beklenerek bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne, 92.627,33 TL tazminatın men karar tarihi olan 26/04/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleştirilen 2004/607 Esas sayılı dava dosyası yönünden davanın kısmen kabulü ile, 14.070,48 TL tazminatın men karar tarihi olan 26/04/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; Mahkemece davalılar ..., ..., ... ve ...'ın 140 ada 87 parsel no'lu mera taşınmazına müşterek sürüp ekmek suretiyle 72.788,16 m2, 147 ada 67 parsel nolu mera taşınmazına müşterek sürüp ekmek suretiyle 241.503,21 m2, 147 ada 66 parsel no'lu mera taşınmazına müşterek sürüp ekmek suretiyle 24.556,05 m2, tecavüzde bulundukları kabul edilerek hüküm kurulmuş, davalı ... yönünden ise 140 ada 87 parsel sayılı taşınmaza 6.325 m2, 35.777,55 m2 ve 9.369.80 m2 kısmı sürüp ekerek elattıkları kabul edilerek tazminata hükmedilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

TMK'nun 6. maddesine göre; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.

TMK'nun 6. maddesine göre; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.

Meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere ait bulunduğundan, yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini isteyebilirler. Mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise, haksız elatmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarını haksız eylem sahibinden alabilirler.

Görüldüğü gibi davacı Hazinenin eski hale getirme bedelinin tahsili talebiyle açtığı davasında davalılar tarafından meraya tecavüz edildiğinin kanıtlanması gerekmektedir. Mahkemece Çankırı Valiliğinin 26.04.2004 tarihli 6 Karar sayılı davalı hakkındaki dava konusu mera parsellerine ilişkin verilen men kararı, Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/217 Esas sayılı (öncesi Çankırı Sulh Ceza Mahkemesi 2004/552 Esas 2004/734 Karar sayılı) dosya içeriği, Hamzalı Belediye Başkanlığı ile davalı İbrahim oğlu ... dışındaki davalılar arasında imzalanan dava konusu mera parsellerinin de içinde bulunduğu taşınmazlara yapılan tecavüzler nedeniyle mera ot bedeli ve diğer tazminatlar hususundaki protokol ve dosya içerisinde bulunan tanık beyanlarıda değerlendirilerek karar verilmelidir. Dosya içerisinde bulunan 04.02.2019 tarihli fen bilirkişileri tarafından hazırlanan raporda 26.04.2004 tarihli Valilik men kararına konu yerlerle ilgili krokilerin hatalı olduğu Hamzalı yolu olarak bilinen yolun kadastro paftasındaki yeri ile zeminde mevcut olan yerinin farklı olduğu, bu yol etrafında bulunan parsel sınırlarında da zemin durumu ile pafta durumu arasında uyumsuzluk olduğu belirtildikten sonra zemin durumuna göre davalıların kullandığı yerlerin daha fazla olduğu belirlenmiş, ancak davalı ... dışındaki davalılar hakkında 26.04.2004 tarihli Valilik men kararında belirtildiği gibi ..., ..., ... ve ...'ın ... Köyünde bulunan Eski 880 parsel, yeni 140 ada 87 parsel no'lu mera taşınmazına müşterek sürüp ekmek suretiyle 72.788,16 m2, eski 881 parsel, yeni 147 ada 67 parsel nolu mera taşınmazına müşterek sürüp ekmek suretiyle 241.503,21 m2, eski 882 parsel, yeni 147 ada 66 parsel no'lu mera taşınmazına müşterek sürüp ekmek suretiyle 24.556,05 m2, tecavüzde bulundukları kabul edilerek hüküm kurulmuş, davalı ... yönünden ise eski 880 parsel, yeni 140 ada 87 parsel sayılı taşınmaza 26.04.2004 tarihli 6 Karar sayılı valilik men kararında belirtilen 6.325 m2 yere ve men kararı dışında zeminde 35.777,55 m2 ve 9.369.80 m2 kısmı kulandığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Mahkemece davalıların dava konusu merada kullandıkları alanın yüzölçümü şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenerek tazminat hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

Ayrıca 16.08.2008 tarihli raporda meranın kullanımının 5 yıl önce terk edilmesiyle eski bitki populasyonuna kavuşmamasına rağmen meranın %50-%60 eski haline yaklaştığı belirtildiği halde bu husus mahkemece dikkate alınmamıştır. Aradan geçen süre dikkate alınarak mahallinde yeniden keşif yapılarak meranın eski hale gelip gelmediğinin belirlenmesi, kısmen eski hale gelmiş ise, eski hale gelmeyen kısım hakkında eski hale getirme bedelinin hesaplanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması doğru görilmemiş bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davacı vekilinin bir kısım temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 3.815,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 3.815,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.06.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4740, Karar No: 2008/8580, Tarih: 10.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4740 E.  ,  2008/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... Köyü 355 sayılı parsel yörede 1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında tapu kaydına dayanılarak 14120 m2 yüzölçümü ile koruluk niteliğinde ... ... adına tespit edilerek itirazsız kesinleşmiş; intikal ve pay temliki yolları ile davacılar adına tapuya kaydedilmiştir.

Davacılar, yörede 2006 yılında ilk kez yapılan ve 11/ 09/ 2006 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu sırasında bu yerin orman sınırı içine alındığını; bu işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek 12/ 03/ 2007 tarihinde kadastro mahkemesinde dava açmış ve çekişmeli yeri orman sınırları içine alan sınırlamanın iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz davası niteliğindedir.

Mahkemenin gerekçesi, davacı tarafın kendilerine verilen kesin önele rağmen keşif giderlerinin yatırmamış olmasıdır. Ancak verilen önel yasada aranan koşulların tümünü taşımamaktadır. Taşınmaz başında dinlenecek olan tanıkların isimleri birer birer belirlenmemiş, keşif aracı bizzat saptanarak bununla ilgili gider takdir edilmemiş, mahkeme yolluğunun kalem kalem dökümü yapılmamıştır.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.Y.U.Y.m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel veya kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 Sayılı Harçlar Yasası m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Tüzüğünün göz önünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısında bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz ... olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Kadastro mahkemelerinde belirtilen genel hükümler, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 29’ncı maddesi kıyas yoluyla, aynı yasanın 36’ncı maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır.

Yukarıda açıklanan yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 10.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.