muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22487, Karar No: 2015/26098, Tarih: 21.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/22487 E.  ,  2015/26098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, tazminatlarının ödenmediğini, 08.00-17.30 saatleri arasında çalıştığını 5 aylık kışlık dönemde 6 gün, geri kalan 7 aylık dönemde ayın 2 pazar günü de dahil fazla mesai yaptığını, ramazan bayramında 3.gün, kurban bayramında 3 ve 4.gün çalıştığını diğer resmi bayramlarda çalıştığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil ve çocuk yardımı alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı şirket temsilcisi, davacının işyerinde hırsızlık yaparken yakalandığını, bu nedenle kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını, alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Öncelikle, bilirkişinin saatten hakkaniyet indirimi yaparak alacakları hesaplaması hatalı bir yöntemdir. Hakkaniyet indirimi belirlenen saat kadar çalışılmadığını değil hastalık, mazeret izin gibi sebeplerle sürekli haftalık belirlenen mesai saati kadar çalışılmadığının sonucudur. Bu nedenle hakkaniyet indirimi saatten değil hesaplanan alacak miktarı üzerinden yapılmalıdır.

Somut olayda, davacının fazla çalışma alacağı bilirkişi tarafından brüt 3.433,73 TL olarak tespit edilmiş, Mahkemece denetime elverişli şekilde net miktar hesap şekli gösterilmeden 2.892,62 TL net olarak hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır.

3.433,73 TL üzerinden %14 SGK işveren kesintisi 480,72 TL, %1 işçi payı 34,34 TL, %15 gelir vergisi 437,80 TL, binde 7,59 TL damga vergisi 26,06 TL kesildiğinde net alacak 2.454,81 TL olduğu halde denetime elverişli şekilde hesaplama yapılmadan 2.892,62 TL fazla çalışma alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35834, Karar No: 2019/3392, Tarih: 04.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/35834 E.  ,  2019/3392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 35, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin, kendisini polis memuru olarak tanıtan kişi tarafından telefon ile aranıp, bankada bulunan paralarının banka müdürleri tarafından çekildiğini ve bu şahısları yakalayacaklarını söyledikten sonra "Telefonu Savcıya veriyorum" diyerek bir başka şahsa telefonu verdiği, o şahsın da kendisinin Savcı olduğunu söyledikten sonra "Diyarbakır'da 30 tane banka Müdürü Cezaevine alındı, orada da banka müdürlerini yakalayacağız" dediği ve telefonu tekrar kendisi ile ilk görüşen şahsa verdiği, şahsın kendisine kimseye bir şey söylemeden ve telefonu kapatmadan evden çıkmasını ve en yakında bulunan İş Bankasına gitmesini söylediği, müştekinin evden çıkarak otobüs ile toplu taşıma merkezine gittiği ve Akıncılar Mahallesinde bulunan İş Bankasına giderken yolda şahsın kendisine bankada bulunan tüm parasını çekmesini söylediği, daha sonra müştekinin bankaya gelerek içeriye girdiği ve sıra beklemeye başladığı, bu esnada telefonun devamlı açık olduğu, bir ara dışarı çıktığı esnada telefonunun şarjının bittiği ve görüşmenin kesildiği, bu esnada bankanın önünde yanına sanığın geldiği ve kendisine bir telefon uzatarak "al ... amca bununla konuş" diyerek telefonun nasıl kullanılacağını gösterdikten sonra müştekinin tekrar bankaya girdiği ancak telefonu açamadığı için şahıs ile konuşamadığı, bu sırada yanına sivil polislerin geldiği ve dolandırılmak üzere olduğunu söyledikleri, bu suretle dolandırıcılık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının iddia edildiği eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 04/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7931, Karar No: 2013/14766, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/7931 E.  ,  2013/14766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işlem iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, davalının yaptığı denetimlerde ameliyathane içinde bulunan ilaç dolabında 4 adet miadı dolmuş solüsyon tespit edildiğini ve protokolün 5.1.12 maddesi gereği 10.000,00 TL ceza verildiğini, ilaçların sehven dolapta unutulduğunu, hiçbir hastada kullanılmadıklarını, sözleşmenin genel hükmeüne dayanarak soyut verilerle bu şekilde ceza tayin edilemeyeceğini beyanla ceza-i işlemin iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava taraflar arasında akdedilen sözleşmeye dayalı olarak davacı özel göz hastanesine davalı kurum tarafından uygulanan ceza-i işlemin iptaline yönelik olup, davacı ele geçirilen miadı dolmuş ilaçların sehven dolapta unutulduğunu, hastalarda kullanılmadığı iddia etmiş, davalı ise sözleşmenin 5.1.12 maddesinin açık olup, davacının özel hastaneler yönetmeliğine göre tıbbi atık vasfında olan ilaçları ameliyathane içinde bulundurduğu tespit edildiğinden mevzuata aykırı hareket edildiğini ve bu nedenle ceza verildiğini savunmuştur. Mahkemece davacının bu eyleminin sözleşmenin ilgili maddesine aykırılık teşkil ettiği zira davacı hastanenin tabi olduğu yönetmelik hükümlerine göre de bu ilaçların imha edilmesi yada özel çöp odalarında bulundurulması gerektiği, hastalar üzerinde kullanılmamış olsa da ameliyathane içerisindeki ilaç dolabında bulundurulamayacağı gözönüne alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 3.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4199, Karar No: 2018/12119, Tarih: 09.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4199 E.  ,  2018/12119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zara verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3244, Karar No: 2024/43, Tarih: 09.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3244 E.  ,  2024/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1658 E., 2022/1959 K.

DAVA TARİHİ : 20.07.2017

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/278 E., 2022/781 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile dosyaya sunulan anlaşmalı boşanma protokolü uyarınca karar verilmek üzere hükmün kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin geçmişi, yalanları güvensiz ve uyumsuz davranışları sebebiyle geçinemediklerini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalı erkeğe 01.08.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı erkek davaya yasal süre içince cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 17.02.2019 tarih ve 2017/570 Esas, 2019/1532 Karar sayılı kararı ile; davacının dava dilekçesinde dayandığı iddiaları ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.05.2021 tarih ve 2020/1874 Esas, 2021/861 Karar sayılı kararı ile, tarafların dosyaya sunduğu anlaşmalı boşanma protokolü çerçevesinde karar verilmek üzere, kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Davalı erkek 10.06.2022 tarihli duruşmada anlaşmalı boşanma protokolünü zorla imzaladığını beyan etmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.05.2021 tarih ve 2020/1874 Esas, 2021/861 Karar sayılı kararı ile, tarafların dosyaya sunduğu anlaşmalı boşanma protokolü çerçevesinde karar verilmek üzere, kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Davalı erkek 10.06.2022 tarihli duruşmada anlaşmalı boşanma protokolünü zorla imzaladığını beyan etmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında anlaşmalı boşanma sağlanamadığı, davacı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi olarak eşinin geçmişini, yalanlarını, güvensiz ve uyumsuz davranışlarını gösterdiği, kadının ön inceleme duruşmasında eşinin sabıkaları dolayısıyla insanlarla daha fazla muhatap olmak istemediğini ve tanıklarının olduğunu beyan ettiği, dosya kapsamındaki tanık beyanlarında tarafların karşılıklı tartıştıklarının belirtildiği ancak tanıkların kadının dayandığı boşanma sebeplerine yönelik bir görgülerinin bulunmadığı ve kadının başka bir delile de dayanmadığı gerekçesi ile; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, davalı erkeğin birkaç kez tutuklanıp ceza evine girdiğini ve tarafların uzun zamandır fiilen ayrı olduğunu belirterek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararıyla, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek ve kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu beyanla; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin ortak hayatın devamı taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsılıp sarsılmadığı, sarsılmış ise davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet verecek kusurunun ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin ortak hayatın devamı taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsılıp sarsılmadığı, sarsılmış ise davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet verecek kusurunun ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35644, Karar No: 2016/13584, Tarih: 16.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/35644 E.  ,  2016/13584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence geçerli bir neden bulunmadan feshedildiğini öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, iş akdine dava dışı alt işveren tarafından son verilmiş olduğunu, davacının belediye çalışanı olmadığı ve belediyeye husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının asıl işveren davalı Belediye bünyesinde alt işvereni işyeri devri kuralları çerçevesinde değişen şirketlerde belediyeye ait hayvan barınağı iş yerlerinde 11/03/2010-30/06/2014 tarihleri arasında çalıştığı, 30/06/2014 tarihinde son alt işveren dava dışı Esilay ...Şirketi tarafından kuruma çıkışının bildirildiği, bu noktada fiili ve gerçek çalışmanın önem kazandığı, yapılan işin mahiyeti ve tanık beyanlarıyla davacının Eylül ayı sonuna kadar da davalı Belediye tarafından fiilen çalıştırıldığı, 30/06/2014-30/09/2014 tarihleri arasında davacının asıl işveren Belediye işçisi olarak çalıştığı ve bu tarihte Belediye tarafından iş akdinin haklı ya da geçerli neden gösterilmeksizin feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının 11.3.2010-30.06.2014 tarihleri arasında davalı ... bünyesindeki hayvan barınaklarında temizlik işçisi olarak ve belediyeden ihale alan şirketler tarafından sigortaya bildirim yapılmak suretiyle çalıştığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık; iş akdinin 30.06.2014 tarihinde dava dışı Esilay..şirketi tarafından ihale süresinin sona ermesi gerekçe gösterilerek feshedilmesinden sonra davacının davalı ... işçisi olarak 30.09.2014 tarihine kadar fiilen çalıştırılıp, çalıştırılmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı, Gözne mahallesinde bulunan hayvan barınağında alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken 30.06.2014 tarihinde hizmet alım sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle davalı Belediyenin üniversite kampüsü içinde bulunan kedi evinde Belediye tarafından görevlendirildiğini ve 30.09.2014 tarihine kadar burada çalıştığını iddia etmektedir. Davalı ... ise 30.06.2014 tarihinden sonra davacının Belediye bünyesinde çalışması olmadığını, davacının iddia ettiği gibi üniversite kampüsü içinde çalıştığı kabul edilse dahi kedi evinin hayvanseverler derneği tarafından yönetilmesi nedeniyle husumetin bu derneğe yöneltilmesi gerektiğini savunmaktadır.

Davacı tanıklarından ..., ... kadrolu elemanı olarak çalışmakta olduğunu, davacının en son kedi evinde çalıştığını, bu hayvan barınağının üniversite kampüsü içinde olduğunu, Büyükşehir Belediyesi ile Yenişehir Belediyesinin bu barınağa personel desteği yaptığını, üniversitenin hayvan barınağında davalı ... Belediyesinden 6 personel olduğunu, bu personelin alt işveren işçileri olduğunu, davacının 2014 yılının Eylül ayı sonuna kadar çalıştığını; davacı tanığı ... ise, davacı ile en son Gözne yolundaki hayvan barınağında beraber çalıştıklarını, 30.06.2014 tarihinde hizmet alım sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle işten çıkarıldıklarını, ancak davacıyı ''seni tekrar işe alacağız'' diyerek üniversite kampüsünde bulunan kedi evinde görevlendirdiklerini, burada davacının 3 ay çalıştığını, bu kedi evini hayvanseverler derneğinin yönettiğini, ancak kedi evindeki veterinerlik ve bakım işlerinin belediye personeli tarafından yapıldığını beyan etmişlerdir.

Tanık beyanlarından davacının 30.06.2014 tarihinden sonra iddia ettiği 30.09.2014 tarihine kadar Üniversite Kampüsü içinde bulunan kedi evinde fiilen (SGK'ya bildirim yapılmaksızın) çalıştırıldığı sonucuna varılmakta ise de; davacının bu dönemdeki işvereninin davalı ... olup olmadığı konusunda yapılan araştırma yetersizdir.

Mahkemece tanıklar yeniden dinlenilerek davacının 30.06.2014-30.09.2014 tarihleri arasında kedi evinde fiilen çalıştırıldığı dönemde ücretinin kim tarafından nasıl ödendiği belirlenmeli, davalı ... Belediyesinin savunmasında belirttiği Hayvanseverler Derneğine de müzekkere yazılarak kedi evinin kim tarafından çalıştırıldığı, kedi evine personelin kim tarafından nasıl temin edildiği, kedi evinin bakım işlerinden davalı ... Belediyesinin sorumlu olup olmadığı tespit edilmeli, davacının üniversite kampüsü içinde bulunan kedi evinde çalıştığı dönemde davalı Belediye'nin havyan barınaklarına ilişkin devam eden bir hizmet alım sözleşmesinin bulunup bulunmadığı ve davacının iş akdinin son bulduğu 30.09.2014 tarihinden sonra yapılan yeni bir hizmet alım sözleşmesi olup olmadığı incelenmeli, davacının 30.06.2014-30.09.2014 tarihleri arasında üniversite kampüsünde çalıştığı dönemde işverenin davalı ... olup olmadığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu husus gözetilmeden yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.