muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1155, Karar No: 2019/454, Tarih: 21.05.2019

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;

"(B-1-a) numaralı uyuşmazlıkta anlatıldığı şekilde gerçekleşen olayda; Yerel Mahkemece sanık ...'ın tehdit eyleminin silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlediği kabul edilip nitelikli hâlin birden fazla oluşu teşdit gerekçesi olarak gösterilerek 5237 sayılı TCK'nın 106. maddesinin ikinci fıkrasında 2 yıldan 5 yıla kadar hükmolunabileceği belirtilen temel hapis cezası, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle 4 yıl olarak belirlenmiş ise de; bu suçun her bir nitelikli hâli yönünden ayrı ayrı temel cezanın alt sınırı olan 2'şer yıl hapis cezasına hükmolunması hâlinde dahi sanık hakkında toplamda 4 yıl hapis cezasına hükmolunabileceği, yine, silahla tehdit suçunun işlendiği yer ve zaman itibarıyla, somut olayda temel cezanın alt sınırının bu denli aşılabilmesi bakımından Yerel Mahkemece teşdit gerekçesinde yer verilen 'suçun işlendiği yer ve zaman' koşulunun da sağlanmadığı anlaşıldığından, TCK'nın 3 ve 61. maddeleri uyarınca temel cezanın, üst sınıra yakın bir biçimde 4 yıl olarak belirlenmesi, adalet, hak ve nasafet kuralları ile orantılılık ilkesine uygun bulunmamaktadır. Dolayısıyla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının bu uyuşmazlık konusu bakımından kabulüne karar verilmelidir." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının;

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının;

a) Sanıklar ... ve ... hakkında; tefecilik suçundan TCK’nın 241/1. maddesi gereğince temel cezanın üst sınırdan 5 yıl hapis ve 5.000 gün adli para cezası olarak tayin edilmesinin ve bir gün karşılığı adli para cezasının 50 TL olarak belirlenmesinin isabetli olup olmadığına, şikâyetçi...’na yönelik silahla tehdit suçunda temel cezanın 4 yıl hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına, katılan ...’a yönelik silahla tehdit suçunun sabit olup olmadığına ve bu suçta temel cezanın 4 yıl hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan tayin olunan adli para cezası yönünden bir gün karşılığı adli para cezasının 50 TL olarak belirlenmesinin isabetli olup olmadığına, sanık ... hakkında; katılan ...’a yönelik silahla tehdit suçunun sabit olup olmadığına ve bu suçta temel cezanın 4 yıl hapis olarak tayin edilmesi ile kasten yaralama suçunda temel cezanın 10 ay hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına, sanık ... hakkında; katılan ...’a yönelik silahla tehdit suçunda temel cezanın 4 yıl hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına, şikâyetçi...’na yönelik kasten yaralama suçundan mükerrer dava bulunup bulunmadığı hususunda eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ve bu suçta temel cezanın 10 ay hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına ilişkin uyuşmazlıklar yönünden REDDİNE,

b) Sanık ... hakkında şikâyetçi...'na yönelik kasten yaralama suçunda, şikâyetçinin beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığına ilişkin olarak Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılmasının gerekip gerekmediğine ilişkin uyuşmazlık bakımından DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.12.2012 tarihli ve 3959-14574 sayılı, sanık ... hakkında şikâyetçi...'na yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2011 tarihli ve 186-418 sayılı, sanık ... hakkında şikâyetçi...'na yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanık ...’ın, beden bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunmadığı anlaşılan şikâyetçi...’na yönelik eyleminin TCK’nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu kapsamında kaldığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2011 tarihli ve 186-418 sayılı, sanık ... hakkında şikâyetçi...'na yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanık ...’ın, beden bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunmadığı anlaşılan şikâyetçi...’na yönelik eyleminin TCK’nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu kapsamında kaldığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 21.05.2019 tarihinde yapılan müzakerede sanıklar ... ve ... hakkında; tefecilik suçundan TCK’nın 241/1. maddesi gereğince temel cezanın üst sınırdan 5 yıl hapis ve 5.000 gün adli para cezası olarak tayin edilmesinin ve bir gün karşılığı adli para cezasının 50 TL olarak belirlenmesinin isabetli olup olmadığına, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan tayin olunan adli para cezası yönünden bir gün karşılığı adli para cezasının 50 TL olarak belirlenmesinin isabetli olup olmadığına, sanık ... hakkında; katılan ...’a yönelik, silahla tehdit suçunun sabit olup olmadığına ve kasten yaralama suçunda temel cezanın 10 ay hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına, sanık ... hakkında; şikâyetçi...’nu kasten yaralama suçundan mükerrer dava bulunup bulunmadığı hususunda eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ve bu suçtan temel cezanın 10 ay hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konuları bakımından oy birliğiyle, sanıklar ... ve ... hakkında; şikâyetçi...’na ve katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçunda temel cezanın 4 yıl hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına, katılan ...’a yönelik silahla tehdit suçunun sabit olup olmadığına ve bu suçta temel cezanın 4 yıl hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına, sanık ... hakkında şikâyetçi...'na yönelik kasten yaralama eyleminde, şikâyetçinin beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığının belirlenmesi hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılmasının gerekip gerekmediğine ilişkin uyuşmazlık konuları bakımından oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17243, Karar No: 2021/1990, Tarih: 10.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/17243 E.  ,  2021/1990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Bu açıklamalar ışığında; 18.12.2014 günü gerçekleştirilen hırsızlık suçunun şüphelisi ... isimli şahsın yakalanmasına yönelik yürütülen soruşturmada; ...'ın ''Serdivan ilçesi, Kemalpaşa Mah. Nişancı Sok üzerinde bulunan Sanpark İnşaat isimli yerde ikamet ettiği bilgisini alan kollukça bu adrese gidildiğinde kolluk görevlilerini gören sanık ...'ın 1. kattaki ikametin penceresinden kaçmaya başladığı ve kolluk görevlilerince yakalanarak kimlik tespitinin yapılmak istendiği, üzerinde kimliği bulunmaması nedeniyle ismini mağdur ... olarak tanıttığı ve mağdura ait kimlik bilgilerini kullanması nedeniyle mağdur adına belgeler düzenlenmesi sonrasında yapılan parmak izi incelemesi sonucunda gerçek kimlik bilgilerine ulaşıldığı somut olayda; sanığa isnat olunan herhangi bir suç soruşturması veya kovuşturmasının bulunmaması, savunmasına göre kesinleşmiş uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen cezasının infazından kurtulmak amacıyla kolluk kuvvetlerini görünce kaçarken

yakalanarak kendisini mağdur ...'un kimlik bilgileriyle tanıtması ve düzenlenen soruşturma evraklarını bu isimle imzalaması şeklindeki eyleminin TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç adının "Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma" yerine "İftira" olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24413, Karar No: 2014/3517, Tarih: 11.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24413 E.  ,  2014/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının devamsızlık yaptığını, ihtarname gönderilerek mazeretini bildirmesinin istendiğini, cevap alınmayınca iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, diğer iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili davayı kısmi dava olarak açmış, bilirkişi raporunun ibrazından sonra ıslah dilekçesi vererek alacakların miktarını arttırmıştır. 6100 sayılı HMK'nun 179 veya 180.maddeleri anlamında davanın tamamen ıslahı sözkonusu olmayıp sadece alacakların miktarı arttırıldığı halde yanılgılı değerlendirme ile ıslah nedeni ile yapılan giderlerin davacı üzerinde bırakılması hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün fıkrasının 4 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

“Davacının yatırdığı 195,00 TL ıslah harcı ile ıslah dilekçesinin tebliğine ilişkin 8,00 TL tebligat giderinden davanın kabul ve red oranına göre 6,40 TL olmak üzere toplam 201,40 TL'sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” sözcük ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11359, Karar No: 2010/14155, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11359 E.  ,  2010/14155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya, davaya konu taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 30.03.2009 itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının ... Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazıları ve dayanağı belgelerin dosyaya getirtilmesi için mahkemesine geri çevrilmiştir.

... Belediye Başkanlığının 29.09.2010 tarihli cevap yazısında dava konusu taşınmazın imar planı sınırları dışında, mücavir alan içerisinde olduğu ve belediye hizmetlerinden yararlanmadığı açıklanmış ise de, geri çevirme kararında araştırılması istenilen diğer hususlara yanıt verilmemiş, bu eksikliğin giderilmesi için mahkemece yazılan 30.09.2010 tarihli yazı cevabının dosyaya gelmesi beklenilmeden dosya iade edilmiştir.

Diğer taraftan, ... Belediye Başkanlığı davaya konu taşınmazla aynı mahalde bulunan 394 parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olduğunu bildirmiş olduğu halde, mahkemenin eldeki dava dosyası ile bazı dava dosyalarına (2009/174 E.,2009/175 E. vb.) gelen cevap yazılarında davalara konu taşınmazların imar planı dışında olduğu bildirilmiş olmakla geri çevirme kararları üzerine verilen cevapların yerindeliği hususunda tereddüt oluşmuştur.

Mahkemece, geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirildikten ve taşınmazın imar planı içinde olup oladığı hususunda ortaya çıkan tereddüt giderilip, ilgili plan örnekleri de dosyaya getirtildikten sonra iadesi için dosyanın, ikinci kez, mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/928, Karar No: 2019/4836, Tarih: 26.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/928 E.  ,  2019/4836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

6831 sayılı Kanun'un 110/2. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 76/d maddesinde düzenlenen anız yakma suçunun oluşabilmesi için anız kabul edilebilecek ot, çalılık, hasat sonrası tarlada arta kalan ürün sapları vs. gibi bitki örtüsünün en yakın ormanlık alana 4 kilometreden daha az mesafede bulunması ve kasten yakılmış olması gerektiği, dosya kapsamından ise sanığın işlettiği tavuk çiftliği'nin çöplerini yaktığı anlaşılmakla sanık tarafından çıkarılan ateşin büyümesi sonucu çıkan yangının, ormanlık alana ulaşmadan söndürüldüğü olayda, sanığın eylemi, anız yakma suçunu oluşturmayıp yakılan ateşin orman sahasına 596,05 metre mesafede bulunması nedeniyle orman yangını tehlikesi oluşturduğundan eylemin TCK'nun 171/1-a maddesinde düzenlenen genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçuna vücut verdiği gözetilmeyerek suç vasfının belirlenmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13216, Karar No: 2022/6439, Tarih: 30.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/13216 E.  ,  2022/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

K A R A R

Davacılar dayanağı; K.Evvel 317 tarihli ve 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 29, 30, 31, 32, 33 sıra numaralı tapu kayıtlarının ... kayıtları (Şevval 280 tarihli) ile birlikte tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtlarının birbirini takip eder, düzenli ve okunur şekilde Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Başbakanlık Arşiv Dairesi Başkanlığı’ndan istenerek dosyasına konulması, ayrıca bu tapu kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediği sorularak, varsa revizyon gördüğü taşınmazların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile tespite dayanak belgelerin onaylı örneklerinin getirtilmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2761, Karar No: 2015/2004, Tarih: 27.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2761 E.  ,  2015/2004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında, 2006 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı ve sahte fatura düzenleyen şirketlerden temin ettiği 66 adet faturayı kullandığı iddiasıyla sahte fatura kullanmak suçundan dava açılmış olması karşısında; sahte fatura düzenlediği iddia olunan şirket yetkilileri hakkında Asliye Ceza ve .Asliye Ceza Mahkemelerinde açılan 2009/559 ve 2010/426 Esas sayılı dava dosyalarının getirtilip incelenmesi, bu dava ile birleştirilememesi halinde davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin ve faturaların onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tesbiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suretiyle kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verilmiş olması karşısında, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26.04.2007 yerine 2006 takvim yılı olarak hatalı gösterilmesi suretiyle, CMK’nın 232/2-c. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4021, Karar No: 2010/13860, Tarih: 08.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2006/4021 E.  ,  2010/13860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, davalı ... Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir. ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakındaki davanın husumetten red edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 1974 yılında el atıldığı anlaşılmaktadır.

30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde ile;

“Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce tazmin talebiyle dava açmış olanlar; bu madde hükümlerine göre uzlaşma yoluna gitmeyi isteyip istemediklerini bu maddenin yürürlüğe girmesinden itibaren üç ay içinde idareye ve mahkemeye verecekleri dilekçeler ile bildirebilirler. Uzlaşma talebi üzerine, uzlaşma görüşmelerinin neticesine kadar dava bekletilir; uzlaşılmaması halinde, uzlaşmazlık tutanağının mahkemeye sunulmasından sonra davaya devam edilir.” hükmü getirilmiş olduğundan, bu düzenleme doğrultusunda işlem yapılarak sonucuna göre;

Karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.