muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/35355, Karar No: 2021/467, Tarih: 25.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/35355 E.  ,  2021/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca bozma sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un 4. maddesi;

"(Değişik: 7/6/1935 - 2764/1 md.) Yabancı memleketlerin tıp fakültelerinden izinli (11/10/2011 tarihli ve 663 sayılı KHK’nin 58 inci maddesiyle bu maddenin birinci cümlesindeki “Türk hekimlerinin” ibaresi “hekimlerin” şeklinde değiştirilmiştir.) hekimlerin Türkiye'de hekimlik edebilmeleri için Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığından ve Üniversite Tıb Fakültesi Profesörler Meclisinden seçilmiş bir jüri heyeti tarafından hüviyetlerine bakıldıktan sonra diplomalarının Türkiye Tıp Fakültesi ders programının ve öğrenim süresinin aynı veya benzeri bir fakülteden bütün sınaç devreleri geçirilerek alınıp alınmamış olduğu araştırılır. Bu şartlarda alınmış olduğu anlaşılan diplomalar kabul edilip Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca onaylanarak kütüğe geçirilir ve iyelerinin sanat yapmalarına izin verilir. Bu şartlara uygun olarak alınmamış diplomaların iyeleri Tıp Fakültesi Profesörleri Meclisince seçilmiş bir jüri heyeti karşısında Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığından gönderilecek bir işyar da bulunduğu halde teori ve pratikten bir sınaç geçirilir. Bu sınacın şekli Sağlık ve Sosyal Yardım ve Kültür Bakanlıkları tarafından beraberce kararlaştırılır. Ancak Türkiye Tıb Fakültesi öğretim süresine ve ders programlarına göre okumamış olanlar eksiklerini tamamlamak üzere Tıb Fakültesinde okuduktan ve staj gördükten sonra sınaca girerler. Sınacları başaranların sanat yapmalarına usulüne göre izin verilir."

1219 sayılı Kanun'un 29. maddesi;

"(Değişik: 11/12/2010-6088/1 md.) Diş tabibi, insan sağlığına ilişkin olarak, dişlerin, diş etlerinin ve bunlarla doğrudan bağlantılı olan ağız ve çene dokularının sağlığının korunması, hastalıklarının ve düzensizliklerinin teşhisi ve tedavisi ve rehabilite edilmesi ile ilgili her türlü mesleki faaliyeti icra etmeye yetkilidir.

Diş tabipliğinin herhangi bir dalında münhasıran uzman olmak ve o unvanı ilan edebilmek için diş hekimliği fakültelerinden veya Sağlık Bakanlığına bağlı eğitim kurumlarından alınmış bir uzmanlık belgesine sahip olmak şarttır."

1219 sayılı Kanun'un 30. maddesi;

"Türkiye Cumhuriyeti dahilinde dişçilik sanatını icra ve diş tabibi unvanını taşıyabilmek için Türk olmak ve Türkiye Darülfünunu Dişçi Mektebinden diploma almak lazımdır.",

1219 sayılı Kanun'un 31. maddesi;

Diş tabipliğinin herhangi bir dalında münhasıran uzman olmak ve o unvanı ilan edebilmek için diş hekimliği fakültelerinden veya Sağlık Bakanlığına bağlı eğitim kurumlarından alınmış bir uzmanlık belgesine sahip olmak şarttır."

1219 sayılı Kanun'un 30. maddesi;

"Türkiye Cumhuriyeti dahilinde dişçilik sanatını icra ve diş tabibi unvanını taşıyabilmek için Türk olmak ve Türkiye Darülfünunu Dişçi Mektebinden diploma almak lazımdır.",

1219 sayılı Kanun'un 31. maddesi;

"Yabancı memleketlerdeki diş hekim mekteplerinden izinli Türk diş hekimlerinin Türkiye'de sanatlarını yapabilmeleri için Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığından ve Üniversite Tıb Fakültesi Profesörler Meclisinden ve Diş Hekimi Mektebi profesörlerinden seçilmiş bir jüri heyeti tarafından hüviyetlerine bakıldıktan sonra diplomalarının Türkiye Diş Hekimi Mektebi ders programının ve öğrenim süresinin aynı veya benzeri bir mektepten bütün sınaç devreleri geçirilerek alınıp alınmamış olduğu araştırılır. Bu şartlarda alınmış olduğu anlaşılan diplomalar kabul edilip Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca onaylanarak kütüğe geçirilir ve iyelerinin sanat yapmalarına izin verilir. Bu şartlara uygun olarak alınmamış diplomaların iyeleri Diş Hekimi Mektebi profesörleri karşısında ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığından gönderilecek bir işyar da bulunduğu halde teori ve pratikten bir sınaç geçirirler. Bu sınacın şekli Sağlık ve Sosyal Yardım ve Kültür Bakanları tarafından beraberce kararlaştırılır. Ancak Türkiye'de Diş Hekimi Mektebi Ders programlarına ve öğrenim süresine göre okumamış olanlar eksiklerini tamamlamak üzere Diş Hekimi Mektebinde okuduktan ve staj gördükten sonra sınaca girerler. Sınaçları başaranların sanat yapmalarına usulüne göre izin verilir.",

1219 sayılı Kanun'un 36. maddesi;

"Bir mahalde sanatını icra etmek istiyen bir diş tabibi veya dişçi icrayı sanata başladığından itibaren azami bir hafta zarfında isim ve hüviyetini, diploma veya ruhsatname tarih ve numarasını ve muayenehane ittihaz ettiği yeri havi bir ihbarnameyi o mahallin en büyük sıhhiye memuruna vermeğe mecburdur. Muayenehanenin nakli halinde en az yirmi dört saat evvel nakil keyfiyetini ihbar edecektir."

1219 sayılı Kanun'un 41. maddesi;

"(Değişik: 23/1/2008-5728/26 md.) Kişisel çıkar amacı olmasa bile diplomasız olarak diş hekimliği mesleğine ilişkin herhangi bir muayene veya müdahale yapan, diş hekimliği klinik hizmetleri ile ilgili işyeri açanların meslek icraları durdurulur. Bu kimseler hakkında üç yıldan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.",

1219 sayılı Kanun'un 42. maddesi;

"(Değişik: 23/1/2008-5728/27 md.) Bu Kanunun ahkamına tevfikan icrayı sanata salahiyeti olmayan veya her ne suretle olursa olsun icrayı sanattan memnu bulunan bir tabip veya diş tabibi veyahut dişçi, dişçilik sanatını icra ederse beşyüz Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir.",

1219 sayılı Kanun'un Ahkamı Umumiye (Genel Hükümler) başlıklı Altıncı Fasıl'ın 77. maddesi ise;

1219 sayılı Kanun'un 42. maddesi;

"(Değişik: 23/1/2008-5728/27 md.) Bu Kanunun ahkamına tevfikan icrayı sanata salahiyeti olmayan veya her ne suretle olursa olsun icrayı sanattan memnu bulunan bir tabip veya diş tabibi veyahut dişçi, dişçilik sanatını icra ederse beşyüz Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir.",

1219 sayılı Kanun'un Ahkamı Umumiye (Genel Hükümler) başlıklı Altıncı Fasıl'ın 77. maddesi ise;

"Türkiye'de mevzuatı kanununiyeye müsteniden hakkı müktesepleri tanınmış olan ecnebi (yabancı uyruklu) tabipler, diş tabipleri, dişçiler ve ebeler sanatlarını bu kanun ahkamı dairesinde icra edebilirler." hükümlerini içermektedir.

Buna göre; 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesinde yazılı suçun maddi unsuru;

Kişisel çıkar amacı olmasa dahi diplomasız olarak;

- Diş hekimliği mesleğine ilişkin herhangi bir muayene veya müdahale yapmak yada

- Diş hekimliği klinik hizmetleri ile ilgili işyeri açmaktır.

Kanunda yazılı "diploma" kelimesi; 1219 sayılı Kanun'da ayrıca tanımlanmamış olmakla; "Bir kimseye herhangi bir okulu veya öğrenim programını başarıyla tamamladığını, bir derece veya unvanı kullanmaya hak kazandığını, bir iş, sanat veya meslek dalında çalışabilme yetkisi elde ettiğini belirtmek için bir öğretim kurumu tarafından düzenlenip verilen resmî belge, icazetname, şehadetname"(www.sozluk.gov.tr, Türk Dil Kurumu Resmi İnternet Sayfası, E.T:11.01.2021) anlamlarına gelmektedir.

Gerek amaçsal (gai) gerekse sistematik yorum metoduna göre, 1219 sayılı Kanun'un "Diş Tabipleri" başlıklı ikinci faslının 41. maddesinde yazılı diploma kelimesi ile evrensel anlamda herhangi bir ülkenin diş hekimliği fakültelerinden alınmış diplomanın kastedildiği değerlendirilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; 1219 sayılı Kanun'da yer alan "diploma sahibi olmak", "Türkiye'de diş tabibi olmak" ve "diş hekimliği faaliyetini icra edebilmek" kavramları, hukuki sonuçları bakımından birbirinden farklı kavramlardır.

Diploma sahibi olmak; tıp fakültelerinin diş hekimliği bölümlerinden başarıyla mezun olmayı, diş tabibi olmak; insan sağlığına ilişkin olarak, dişlerin, diş etlerinin ve bunlarla doğrudan bağlantılı olan ağız ve çene dokularının sağlığının korunması, hastalıklarının ve düzensizliklerinin teşhisi ve tedavisi ve rehabilite edilmesi ile ilgili her türlü mesleki faaliyeti icra etme yetkisini haiz olmayı(1219 sayılı Kanun'un 29. maddesi), diş hekimliği faaliyetini (sanatını) icra etmek ise; icrayı sanata başladığından itibaren azami bir hafta zarfında isim ve hüviyetini, diploma veya ruhsatname tarih ve numarasını ve muayenehane ittihaz ettiği yeri havi bir ihbarnameyi o mahallin en büyük sıhhiye memuruna vermeğe mecbur (1219 sayılı Kanun'un 36. maddesi) olan diş hekiminin icra edebileceği faaliyetleri ifade etmektir.

11/10/2011 tarihli ve 663 sayılı KHK’nin 58'inci maddesiyle değişen 1219 sayılı Kanun'un 4.maddenin birinci cümlesindeki “Türk hekimlerinin” ibaresi “hekimlerin” şeklinde değiştirilmesiyle birlikte, yabancı memleketlerdeki tıp fakültelerinden mezun olan yerli veya yabancı hekimlerin de 4. maddedeki yazılı olduğu üzere, Sağlık Bakanlığınca yapılacak sınaç (sınav)da başarılı olmaları halinde sanat yapmalarına usulüne göre izin verileceği hüküm altına alınmıştır.

1219 sayılı Kanun'un 30. maddesinde, Türkiye Cumhuriyeti sınırları dahilinde diş tabibi olabilmek ve dişçilik sanatını icra edebilmek için diplomanın yanı sıra Türk olmanın mecburi olduğu, aynı Kanun'un 31. maddesinde, yabancı memleketlerdeki diş hekim mekteplerinden izinli Türk diş hekimlerinin Türkiye'de sanatlarını yapabilmeleri için bir takım inceleme ve sınav aşamalarından geçmeleri gerektiği düzenlenmiştir.

1219 sayılı Kanun'un genel hükümler başlıklı bölümünde bulunan 77. maddesinde ise; yabancı uyruklu (ecnebi) olup yürürlükteki mevzuatın öngördüğü usuller çerçevesinde kazanılmış hakları tanınmış olan yabancı diş tabiplerinin de Türkiye'de sanatlarını icra edebilecekleri açıkça hüküm altına alınmıştır.

O halde, 1219 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler neticesinde; Türkiye'de diş hekimliği mesleğini icra edebilmek için illa Türkiye'deki diş hekimliği fakültelerinden mezun olmak zorunlu olmadığı gibi Türk olmak da zorunlu değildir. Kazanılmış hakları Kanun'un 77. maddesinde yazılı olduğu üzere tanınmış olan yabancı diş tabiplerinin de; yine Kanun'un 4. maddesinde yazılı sınav şartını yerine getirmeleri ve Türk diş hekimleri gibi Kanun'un 29. ve 36. maddelerinde yazılı izin koşulunu yerine getirmeleri koşuluyla, Türkiye'de diş hekimliği faaliyetlerini yürütebilmeleri mümkündür.

1219 sayılı Kanun'un 41. maddesinde yazılı "diplomasız" olarak bir takım eylemleri işleyen faillerin cezalandırılması için diş hekimliği diplomasına sahip olmamak ön koşuldur. Bu suçun faili, yerli veya temyize konu davada olduğu gibi yabancı uyruklu kişiler de olabilir.

5237 sayılı TCK'nin "Suçta ve cezada kanunîlik ilkesi" başlıklı 2. maddesi;

"(1) Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz

(2) İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.

(3) Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz." hükümlerini içermektedir.

"(1) Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz

(2) İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.

(3) Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz." hükümlerini içermektedir.

1219 sayılı Kanun'un 41. maddesinde; herhangi bir (yurt içi veya yurt dışı) diş hekimliği fakültesinden alınmış diplomaya sahip olmaksızın Kanun'da yazılı diş hekimliği faaliyetlerine ilişkin eylemler içinde bulunmak suç olarak düzenlenmiş ve cezai yaptırıma bağlanmışken, aynı Kanun'un 42. maddesinde; diş hekimliği diplomasına sahip olup da Türkiye'de diş hekimliği sanatını icra etmeye yetkisi olmayan veya bu sanatı icra etmesi yasaklanan diş hekimleri hakkında idari para cezası yaptırımı uygulanması öngörülmüştür.

Özetle; 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesinde unsurları yazılı suçun oluşması için; suçun failinin suç tarihinde "diplomasız" olarak, yani yurt içi veya yurt dışındaki diş hekimliği fakültesinden alınmış (evrensel anlamda) maddi ve hukuki geçerliliği haiz bir diplomaya sahip olmaksızın, Kanun'da yazılı (diş hekimliği mesleğine ilişkin herhangi bir muayene veya müdahale yapmak yada klinik hizmetleri ile ilgili işyeri açmak) eylemleri işlediğinin sabit olması gerekmektedir.

Yukarıda yazılı mevzuat ve genel değerlendirmeler ışığında somut uyuşmazlığa gelince;

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda mahkemece yapılan araştırma sonucu, YÖK Başkanlığından gönderilen yazı cevabında, sanığın suç tarihinden sonra diploma denklik başvurusunda bulunduğu, ancak inceleme sürecinin henüz tamamlanmadığı, dosyada mevcut bu bilgi ve belgeler ışığında, mahkemece sanığın eyleminin 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesine uyduğundan bahisle mahkumiyet hükmü kurulduğu görülmektedir.

Suriye'de geçerli bir diş hekimliği diploması olduğunu, ülkesinde çıkan iç savaş nedeniyle Türkiye'ye gelmeden önce diş hekimliği mesleğini icra ettiğini savunan failin 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesi uyarınca cezalandırılabilmesi için savunmasının aksine Suriye ülkesinden aldığını iddia ettiği diplomanın hukuken geçersiz (sahte, Suriye'de yetkili makamlardan onaylanmamış olan veya diş hekimliği ile ilgisi olmayan) bir belge olduğunun ispatlanması gerekmektedir.

Suriye'de geçerli bir diş hekimliği diploması olduğunu, ülkesinde çıkan iç savaş nedeniyle Türkiye'ye gelmeden önce diş hekimliği mesleğini icra ettiğini savunan failin 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesi uyarınca cezalandırılabilmesi için savunmasının aksine Suriye ülkesinden aldığını iddia ettiği diplomanın hukuken geçersiz (sahte, Suriye'de yetkili makamlardan onaylanmamış olan veya diş hekimliği ile ilgisi olmayan) bir belge olduğunun ispatlanması gerekmektedir.

Bu nedenlerle mahkemece; sanığın hukuki durumunun isabetli şekilde tayini amacıyla; suç tarihinden önce Suriye ülkesinde sahip olduğunu savunduğu diploma belgesinin, maddi ve hukuki anlamda geçerli (sıhhatli) bir belge olup olmadığının ve 1219 sayılı Kanun'un 4. maddesine göre Türkiye Tıp Fakültesi ders programının ve öğrenim süresinin aynı veya benzeri bir fakülteden bütün sınaç devreleri geçirilerek alınıp alınmamış olduğu ile teorik ve pratik bir sınavdan geçirilip geçirilmediği hususunun ve Sağlık Bakanlığına sanık tarafından diş hekimliği yapmak üzere başvurusunun bulunup bulunmadığının hususları sorularak;

Gönderilecek yazı cevabına göre; savunmaya konu diploma belgesi gerçek dışı, sahte veya diş hekimliği ile ilgisi olmayan bir belge ise bu durumda ise 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesi gereği cezai yaptırıma hükmedilmesi, sanığın savunmasına konu ettiği diş hekimliği diploma belgesi hukuken geçerli ve o tarihte yetkili makamlarca verilmiş gerçekliği olan bir belge ise bu kez de 1219 sayılı Kanun'un 42. maddesi gereği idari yaptırım tesis edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma sonucu sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/ 01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11049, Karar No: 2023/9921, Tarih: 18.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11049 E.  ,  2023/9921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/42 E., 2023/110 K.

KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Bağkur sigortalılık tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; 10.01.1998 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığın tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.10.2020 tarihli ve 2019/494-2020/517 sayılı kararıyla; 1479 sayılı Kanun'un Geçici 18 nci maddesi kapsamında davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi 20.01.2022 tarih ve 2021/1275-2022/65 sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 06.04.2022 tarihli ve 2022/3664-2022/5083 sayılı ilamında; davacıya ait Bağ-Kur’a giriş bildirgesinin 29.03.2002 tarihinde Kuruma intikal ettiği belirtilerek davanın esasına girilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesi, 09.06.2022 tarihli ve 2022/224-2022/413 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar vermiş; karara karşı davacı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 05.12.2022 tarihli ve 2022/12586-2022/15457

sayılı ilamında; davacı tarafa talebinin sigortalılık süresinin belirlenmesine ilişkin olup olmadığı açıklattırılarak, davanın hangi sürelere ilişkin olduğu kesin olarak belirlendikten sonra karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, " ... davacı tarafa talebinin sigortalılık süresinin belirlenmesine ilişkin olup olmadığı açıklattırılmış ve talep uyarınca davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir..." gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, " ... davacı tarafa talebinin sigortalılık süresinin belirlenmesine ilişkin olup olmadığı açıklattırılmış ve talep uyarınca davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir..." gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Bağ-Kur sigortalılık tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 1479 sayılı Kanun'un 24, 25 ve Geçici 18 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, Dairemiz son bozma kararı sonrasında, davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında sigorta başlangıç tarihinin 10.01.1998 olduğunun tespiti ile 10.01.1998-04.10.2000 tarihleri arasındaki sürenin tespitini talep ettiği, davacının verginin kayıtlarının 10.01.1998-01.06.1999 tarihleri arasında ilişkin olduğu ve Bağ-Kur a giriş bildirgesinin 29.03.2002 de kurum kayıtlarına intikal ettiği belirgindir.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, Dairemiz son bozma kararı sonrasında, davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında sigorta başlangıç tarihinin 10.01.1998 olduğunun tespiti ile 10.01.1998-04.10.2000 tarihleri arasındaki sürenin tespitini talep ettiği, davacının verginin kayıtlarının 10.01.1998-01.06.1999 tarihleri arasında ilişkin olduğu ve Bağ-Kur a giriş bildirgesinin 29.03.2002 de kurum kayıtlarına intikal ettiği belirgindir.

2.1479 sayılı Kanun'a 4956 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 18 nci maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir. 4956 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Kanun'a eklenen geçici 18 nci maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Kanun kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20.04.1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22.03.1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

3.Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davacının vergi kayıtları nazarında Bağ-Kur sigortalılığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.