muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/406, Karar No: 2008/409, Tarih: 28.05.2008

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı Hazine vekili; Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden iken davalı Belediyece 3194 sayılı İmar Kanununun 11. maddesine göre taşlıktan ihdas ile Belediye adına tescil edilen 130753 m2 taşınmazın, Belediyeye ait 3344 nolu parselle tevhit ve ifraz edilerek imar parsellerine dönüştürüldüğünü, ifraz işlemi sonucu oluşan dava konusu 67 adet taşınmaz için davalı Belediyenin 3194 sayılı Kanunun 11. maddesi gereğince yaptırmış olduğu tescil işleminin usulsüz olduğunu, 3194 Sayılı Kanunun 11. maddesinin 1. fıkrası gereğince Belediye adına tescil edilen taşınmazların, aynı maddenin 2. fıkrası gereğince satılamayacağını ve başka bir maksat için kullanılamayacağını ileri sürerek mülkiyetin Hazineye aidiyetinin tespitini talep etmiş; birleşen davada ise, tescil harici ve taşlık olarak bırakılan yerden 549 m2 lik bölümün davalı Belediyece 3194 sayılı Kanunun 11. maddesinin 1. fıkrası gereğince yapılan tescil işleminin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, taşınmazın mülkiyetinin Hazineye aidiyetinin tespiti ile tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Mimarsinan Belediye Başkanlığı vekili; taşınmazlara 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi uyarınca hamur kuralı uygulanarak idari tasarruflarda bulunulduğunu savunarak, davanın öncelikle görev yönünden reddi gerektiğini cevaben bildirmiştir.

Mahkemenin; “tescil harici taşlıktan ihdasen tevhit ve ifraz ile imar parselasyonu yapılmasının idari bir işlem olduğu, bu itibarla dava konusu işlemlerin hukuka uygun olup olmadığının idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği” gerekçesiyle “davanın yargı yolu nedeni ile reddine” dair verdiği karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Dava konusu taşınmazların ilk tesislerinin, 2.1.1987 ve 22.5.1987 tarihli Belediye Encümen kararlarına dayanılarak tescil harici taşlıktan ihdas ile davalı Mimarsinan Belediye Başkanlığı adına tescil edildikleri, bu aşamadan sonra yapılan tevhid, ifraz ve kısmen imar uygulaması sonucu yeni parsellerin oluştuğu; davacı Hazinenin, 3194 Sayılı İmar Kanununun 11. maddesi gereğince davalı adına yapılan tescilin dayanağını teşkil eden işlemlerin usulsüz olduğunu ileri sürerek görülmekte olan davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık yargı yoluna ilişkin olup; davayı görmeye adli yargının mı yoksa idari yargının mı görevli olduğu noktasında toplanmaktadır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık yargı yoluna ilişkin olup; davayı görmeye adli yargının mı yoksa idari yargının mı görevli olduğu noktasında toplanmaktadır.

3194 sayılı İmar Kanununun 11. maddesinde, “İmar planlarında; meydan, yol, park, yeşil saha, otopark, toplu taşıma istasyonu ve terminal gibi umumi hizmetlere ayrılmış yerlere rastlayan Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait gayrimenkuller ile askeri yasak bölgeler, güvenlik bölgeleri ile ülke güvenliği ile doğrudan doğruya ilgili Türk Silahlı Kuvvetlerine ait harekat ve savunma amaçlı yerler hariç Hazine ve özel idareye ait arazi ve arsalar belediye veya valiliğin teklifi, Maliye ve Gümrük Bakanlığının onayı ile belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediyeye; belediye ve mücavir alan hudutları dışında özel idareye bedelsiz terk edilir ve tapu kaydı terkin edilir. Ancak, bu yerlerin üzerinde bina bulunduğu takdirde, arsası hariç yalnız binanın halihazır kıymeti için takdir edilecek bedel ödenir. Bedeli ve ödeme şekli taraflarca tespit olunur.” Hükmüne yer verilmiştir.

Bu açık hükme göre, Hazine arazilerinin belediyeye bedelsiz terk ve terkin işlemlerinin ve devrin hangi usul ve esaslar çerçevesinde yapılması gerektiği ayrıntılı olarak düzenlenmiş ve koşullarının varlığı halinde Hazine arazilerinin mülkiyetinin, belediye veya valiliğin teklifi ve Maliye Bakanlığının onayı ile ancak, belediyeye intikal ettirilmesi öngörülmüştür.

O halde, 3194 sayılı İmar Kanununun 11. maddesinde öngörülen ve az yukarıda açıklanan usul ve esaslara uyulmadan yapılan devir işleminin; bu cümleden olarak, salt Belediye Encümen kararına dayalı olarak yapılan tescil işleminin geçerli bir hukuki sonuç doğurmayacağı kuşkusuzdur. Yine, kanunları taşıdığı açıklığa uygun olarak uygulamakla yükümlü bulunan kamu görevlilerinin, kanunda öngörülen usul ve esasların sonuçlarını etkisiz hale getirmeye yönelik keyfi eylemlerinin TCK kapsamında yaptırıma bağlandığı ve bu nitelikteki kişisel kusurlarından dolayı sorumlu oldukları da, izahtan varestedir.

Burada hemen belirtilmelidir ki; geçersiz idari işleme dayalı tasarruflar bakımından, bu tasarrufların öncelikle idari yargı yerinde kaldırılması cihetine gidilmesine dair bir zorunluluğun benimsenmesi olanaklı değildir. Zira, yasal düzenlemeye uygun olmaksızın yapılan işlem yolsuz tescil sonucunu doğurur ve bu sebebe dayalı davaların görülme yeri de adli yargı yeridir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazlar Belediye Encümen kararlarına dayanılarak tapulama harici taşlıktan ihdas ile davalı Belediye adına tescil edilmiş; davacı Hazine, 3194 Sayılı İmar Kanunun 11. maddesinde öngörülen usul ve esaslara uygun olmaksızın yapılan bu tescil işlemlerinin, yolsuz tescil sebebine dayalı olarak iptal ve tescilini talep etmiştir. Davanın açıklanan bu niteliği göz önünde bulundurularak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın adli yargı yerinde (genel mahkemelerde) çözümlenmesi gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemece, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen ve aynı yöne işaret eden Özel Daire bozma kararına uyularak, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; davayı görmeye idari yargının görevli olduğundan bahisle, yargı yolu nedeniyle davanın reddine dair verilen önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12651, Karar No: 2012/28758, Tarih: 05.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/12651 E.  ,  2012/28758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Katılan vekilinin temyiz itirazları oluşa yapılan yargılamaya toplanan delillere gerekçeye göre yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında, katılan vekili ve sanık müdafinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olmakla hükmün BOZULMASINA,

Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. Maddesi uyarınca 1250 TL vekelat ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık ...'un tüm aşamalardaki savunmalarına ve bilirkişi tesbitlerine göre, orman sayılan yerde piknik yaptıkları sigara almak için gidip dönerken yol kenarında gördüğü naylon parçasını yaktığı, piknikten dönerken de kurumuş domates bitki artıklarını yaktığı anlaşılmakla ormanı yakma kasdı ile hareket etmediğini savunması karşısında, sanığın savunması ve dosya içeriğinde diğer tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığa atfedilen suçlamanın taksirle mi, olası kasıtla mı, yoksa kasten orman yakma suçunu mu oluşturduğu tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hüküm bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4080, Karar No: 2022/5754, Tarih: 08.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/4080 E.  ,  2022/5754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacılar bir kısım arsa sahipleri, davalılar ise yüklenici ve diğer arsa sahipleridir.

Davacılar vekili, taraflar arasında 27.11.1998 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ile 20.04.2005 tarihli ek sözleşme imzalandığını, davalı yüklenicinin edimini yerine getirmediğini, süresinde işin tamamlanmadığını, ruhsata aykırı imalâtlar bulunduğunu, eksik ve ayıplı imalâtların mevcut olduğunu, daha önce açtıkları davalar ile gecikme tazminatına hükmedildiğini fakat kat irtifakına geçilmediğinden tapuların yüklenici adına olmaması ve yüklenicinin başka mal varlığı bulunmaması sebebi ile alacaklarını tahsil edemediklerini belirterek davalı yüklenici kooperatif ve arsa sahiplerine kalacak bağımsız bölümlerin arsa paylarının tespitine, davacıların hissesi bakımından dava tarihine kadar işlemiş gecikme tazminatı ve dava tarihi itibariyle ayıplı-eksik iş toplamına karşı gelen tutarın (yapı kullanma izni alma masrafları hariç tutulmak suretiyle), yine dava tarihi itibariyle yükleniciye kalan bağımsız bölümlerin değeri esas alınarak, bu bağımsız bölümlerden karşılanmasına ve yükleniciye eksik arsa payı verilmesine, binanın yapı kullanma izninin alınması için gerekli proje tadilatı, yeni ruhsat, güçlendirme masraflarına karşılık gelen yeteri kadar bağımsız bölümün davacı arsa sahipleri uhdesinde bırakılmasına karar verilmesi talep edilmiş, ıslah dilekçesi verilerek harca esas değer 1.004.376,58 TL’ye çıkartılmış ve taleplerini, davalı yüklenici kooperatif ve arsa sahiplerine kalacak bağımsız bölümlerin arsa paylarının 24.02.2017 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde tespiti, davacıların hissesi bakımından dava tarihine kadar işlemiş gecikme tazminatının ve dava tarihi itibari ile ayıp ve eksik iş bedeli toplamı 1.400.000,00 TL’ye karşı gelen tutarın yine dava tarihi itibariyle yükleniciye kalan B bloktaki 3-12-15-18-19-20-21, C bloktaki 13-14 no.lu bağımsız bölümlerin tamamı ile A bloktaki 15 no.lu dairenin 104/6780 arsa payının davacılara bırakılmak suretiyle karşılanması ve bu bağımsız bölümlerin ve hissenin davacılar adına tapudaki payları dikkate alınarak, 2/6 hissesinin ..., 2/6 hissesinin ..., 1/6 hissesinin ..., 1/6 hissesinin ... adına tespit ve tescili, bunun mümkün olmaması halinde, munzam zarar talep etme hakları saklı tutularak alacağa karşı gelen bağımsız bölümlerin satışına izin ve yetki verilmesi, bunun da mümkün olmaması halinde, yine munzam zarar talep etme hakları saklı kalmak kaydıyla, aynen ifa kapsamında, davalı yükleniciye kalacak B bloktaki 3-12-15-18-19-20-21; C bloktaki 13-14 no.lu bağımsız bölümlerin tamamı ile A bloktaki 15 no.lu dairenin 104/6780 arsa payının yüklenici adına hacizli olarak geçirilerek, bu bağımsız bölümlerin cebren satışına yetki verilmesi, cebri satış sonucu satış bedelinin 2/6'sının ...; 2/6'sının ...; 1/6'sının ... ve 1/6'sının da ..

.lu bağımsız bölümlerin tamamı ile A bloktaki 15 no.lu dairenin 104/6780 arsa payının yüklenici adına hacizli olarak geçirilerek, bu bağımsız bölümlerin cebren satışına yetki verilmesi, cebri satış sonucu satış bedelinin 2/6'sının ...; 2/6'sının ...; 1/6'sının ... ve 1/6'sının da ...'a ödenmesi, yükleniciye kalacak diğer bağımsız bölümlerin binanın yapı kullanma izninin alınması için gerekli proje tadilatı, yeni ruhsat, güçlendirme masraflarına karşılık, arsa sahipleri uhdesinde bırakılması, bunlar için tescil hükmü kurulmaması, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalı-yüklenicinin kendisine kalan bağımsız bölümlerin adına tescili için dava açması halinde bu hususun değerlendirilmesine karar verilmesi şeklinde ıslah etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen karar, davacı arsa sahipleri vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 33. maddesi gereğince hakim Türk Hukukunu re'sen uygulayacağından maddi vakıaları ileri sürüp kanıtlamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir. Davacının dava, açıklama ve ıslah dilekçeleri birlikte değerlendirildiğinde mahkemece, davacıların taleplerinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ileriye etkili feshi olarak değerlendirilmesinde bir hata bulunmamaktadır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 25.01.1984 ... 1983/3 Esas, 1984/1 Karar sayılı kararıyla, istisna (eser) sözleşmelerinin bir türü olan kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin kendi kusuruyla işi muayyen bir zamanda bitirmeyerek temerrüde düşmesi nedeniyle iş sahibi tarafından sözleşmenin feshi halinde, uyuşmazlığın kural olarak Borçlar Kanunu'nun 106-108. maddeleri hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi gerekeceğine, ancak, olayın niteliği ve özelliğinin haklı gösterdiği durumlarda, Medeni Kanun'un 2. maddesi hükmü gözetilerek sözleşmenin ileriye etkili sonuç doğuracağına karar verilmiştir.

Burada feshin geriye ve ileriye etkili olmasının sonuçları üzerinde durulmasında yarar vardır. Bilindiği üzere fesih, sözleşme ilişkisini sona erdirmeye yönelik, bozucu yenilik doğuran bir haktır. Feshin geriye etkili olması durumunda, sözleşme hiç yapılmamış (yok) farz edilerek hüküm doğuracağından taraflar karşılıklı olarak birbirlerine verdiklerini sebepsiz zenginleşme hükümlerince geri alabilir. Örneğin; avans niteliğinde bir miktar arsa payı devredilmiş ise arsa sahibince, yasaya uygun bir kısım imalât gerçekleşmiş ise yüklenici tarafça bunun bedeli de yüklenici tarafça istenebilir. Oysa ileriye etkili fesihte sonuç farklıdır. Burada arsa sahibi, yüklenicinin gerçekleştirdiği inşaat oranında arsa payını devretmekle yükümlü olmakla beraber yüklenicinin kusuru nedeniyle uğradığı zararların ödenmesini de ister.

Davacı arsa sahipleri geriye etkili fesih talep edebilecekken, ileriye etkili fesih talep ettiklerine göre, koşulların oluşması halinde gecikme tazminatının da istenebileceği dikkate alındığında; mahkemece yapılan işin seviyesinin belirlenerek ileri etkili feshe yönelik hüküm kurulması gerekirken hatalı değerlendirme ile davacının gecikme tazminatı istemesi nedeni ile davacıların seçimlik hakkını aktin ifası yönünde kullandığı ve yükleniciye, yeniden inşaatı tamamlanması için süre vermeden sözleşmenin feshi istenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde mahkemece yapılacak iş; Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 07.04.2004 tarih 2003/4795 Esas ve 2004/1968 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, geriye etkili fesih talep edebilecek olan davacı arsa sahiplerinin kendi iradeleriyle sözleşmenin ileriye etkili feshini talep ettikleri dikkate alınarak gerekirse yerinde keşif de yapılmak suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı maddeleri hükümlerine uygun şekilde oluşturulacak konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp yüklenicinin işten el çektiği tarihte inşaatın fiziki durumunun tespiti ile sözleşmenin tasfiyesine ve teslimi gereken tarihten ileriye etkili feshin talep edildiği tarihe kadar koşulları gerçekleşmişse gecikme tazminatının tahsiline ve arsa sahipleri kendisine ait bağımsız bölümlerin tespiti isteyebileceğinden tespit edilen gerçekleşme oranına göre arsa sahiplerinin talepleri konusunda sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Açıklanan nedenlerle hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373/2. maddesi gereğince dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3888, Karar No: 2023/2938, Tarih: 09.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3888 E.  ,  2023/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1 E., 2023/71 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/332 Esas, 2022/339 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 31 inci maddenin üçüncü fıkrası ve üçüncü fıkrasının son cümlesi uyarınca neticeten 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 31 inci maddelerinin üçüncü fıkrası uyarınca neticeten 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2023/1 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.03.2023 tarihli ve 9-2023/21652 tarihli red ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafisinin Temyiz İstemi

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.03.2023 tarihli ve 9-2023/21652 tarihli red ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafisinin Temyiz İstemi

Duruşmalarda samimi beyanlarda bulunmak suretiyle olayın aydınlatılmasına yardımı dokunan ve mahkeme heyetine karşı saygılı tutum içinde olup zabıtlara herhangi bir olumsuz özelliği yansımayan suça sürüklenen çocuk hakkında kanundaki bir takım soyut basma kalıp ibareler tekrarlanmak suretiyle yeterli gerekçe ortaya konulmadan hem takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının hemde temel cezaların üst hadlerden tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Atılı suçlardan suça sürüklenen çocuk hakkındaki temel cezaların en alt hadden tayini ile duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmolunmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Atılı suçlardan suça sürüklenen çocuk hakkındaki temel cezaların en alt hadden tayin edilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

Yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesince dava konusu olayın; "Olay günü olan 29.08.2022 tarihinde mağdur sokakta oynarken suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdurun yanına geldiği, suça sürüklenen çocuğun mağdurun arkadaşının abisi olduğu, suça sürüklenen çocuğun mağdurdan kendisini eve bırakmasını istediği, birlikte yürüyerek suça sürüklenen çocuğun evinin önüne kadar gittikleri, suça sürüklenen çocuğun mağdurla birlikte eve çıkmak istediği, mağdurun kabul etmediği, ancak suça sürüklenen çocuğun mağdurun kolundan tutup zorla çekerek mağduru çatı katına çıkardığı, cinsel ilişkiye girmek istediği, mağdurun istemediği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun baltanın ters (künt) tarafıyla mağdurun omzuna vurduğu ve kafasına yumruk vurduğu, mağdurun baygınlık geçirdiği, bu sırada suça sürüklenen çocuğun cinsel organını mağdurun arka cinsel organına soktuğu" şeklinde gerçekleştiği kabul edilmiş,

Yine Mahkemece "Mağdur ...'ın olay günü Nevşehir Devlet Hastanesinde yapılan muayenesinde omzunda kızarıklık olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının tespit edildiği,

Hazırlık aşamasında alınan adli tıp uzmanlarınca düzenlenen 30.08.2022 tarihli bilirkişi raporuna göre; mağdur ...'ın diz dirsek pozisyonunda yapılan anal muayenesinde anal sfinkter tonusu normal olup saat kadranına göre 7 ve 12 hizalarında taze yüzeysel fissürler izlendiği, tariflenen taze fissürlerin lokalizasyhonları ve özellikleri dikkate alındığında, çocuktan alınan fiili livata hikayesi ile uyumlu olduğunun bildirildiği,