muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1022, Karar No: 2023/3958, Tarih: 13.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1022 E.  ,  2023/3958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3448 E., 2022/3681 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/258 E., 2022/683 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynet alacağı davasının husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun sair istinaf sebepleri incelenmeksizin Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin, birinci fıkrasının (a) bendinin (4) üncü alt bendi uyarınca re'sen kaldırılmasına ve Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince gönderme kararı sonrasında yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların anneye bırakılmasına, ortak çocuklardan ... için 750,00 TL, ...için 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL manevî ve 100.000,00 TL maddî tazminata, dava dilekçesinde belirttiği ziynet eşyalarının aynen olmadığı takdirde bedelinin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin bitmesinde kusurlu tarafın davacı ve davacının ailesinin olduğunu, bu nedenlerle davacının davasının ve tüm taleplerinin reddine, boşanmaya karar verilecek olursa, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verilmesine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin bitmesinde kusurlu tarafın davacı ve davacının ailesinin olduğunu, bu nedenlerle davacının davasının ve tüm taleplerinin reddine, boşanmaya karar verilecek olursa, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verilmesine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli kararı ile erkeğin ortak çocuğa hakaretlerde bulunduğu, ortak çocuğa annesi hakkında olumsuz isnatlarda bulunduğu, eş olarak birlikte bulunulması gereken sosyal ortamlarda eşini yalnız bıraktığı, eşinin ailesini müşterek konutta istemediği, eşine hakaret edip aşağıladığı, eşinin ailesine hakaret ve küfür içerikli sözler söylediği, çocuklarına sevgi, şefkat ve ilgi göstermediği, en son yaşanan olayda baldızına "gelin kardeşinizi alın götürün" demek suretiyle eşini evden kovduğu, bu olay üzerine kadının ailesinin davacı ...'ya götürdüğü, davacı kadının eşine hakaret ve aşağılama içerikli sözler sarf ettiği, eşinin ailesini istemediği, geldiklerinde iyi muamele göstermediği, hakaret içerikli sözler söylediği, sık sık ...'da yaşayan ailesinin yanına gidip eşini uzun süreli olarak yalnız bırakıp ihmal ettiği belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin kadına nispeten ağır kusurlu olduğu, çocukların ihtiyaçları ve sosyal inceleme raporu dikkate alınarak tarafların ortak çocukların belirlendiği, çocukların, tarafların ekonomik durumu, velâyet kendisine verilmeyen tarafın ödeme gücü ile hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak iştirak nafakasının belirlendiği, tarafların ekonomik sosyal durumu, kusur durumu ve kadının boşanmakla yoksulluğa düşüp düşmeyeceği değerlendirilerek nafaka ve maddî ve manevî tazminat ödenmesine hükmedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklara ayrı ayrı aylık 300,00 TL tedbir ve 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve 700,00 TL yoksulluk nafakasına, 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, ziynet alacağı davasının husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı kadın vekili tarafından, kusur belirlemesi, hükmedilen nafakalar ile tazminatların miktarları ve vekâlet ücreti yönlerinden, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadının boşanma davası ve ekleri yönlerinden istinaf talebinde bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda, 15.03.2022 tarihli kararı ile; eksik inceleme yapıldığı belirtilerek, kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin, birinci fıkrasının (a) bendinin (4) üncü altbendi uyarınca re'sen kaldırılmasına ve Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda, 15.03.2022 tarihli kararı ile; eksik inceleme yapıldığı belirtilerek, kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin, birinci fıkrasının (a) bendinin (4) üncü altbendi uyarınca re'sen kaldırılmasına ve Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlık kısmında tarih ve sayısı bilertilen kararı ile; gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonucunda; erkeğin ortak çocuğa hakaretlerde bulunduğu, ortak çocuğa annesi hakkında olumsuz isnatlarda bulunduğu, eş olarak birlikte bulunulması gereken sosyal ortamlarda eşini yalnız bıraktığı, eşinin ailesini müşterek konutta istemediği, eşine hakaret edip aşağıladığı, eşinin ailesine hakaret ve küfür içerikli sözler söylediği, çocuklarına sevgi, şefkat ve ilgi göstermediği, en son yaşanan olayda baldızına gelin kardeşinizi alın götürün demek suretiyle eşini evden kovduğu bu olay üzerine kadının ailesinin davacı ...'ya götürdüğü davacı kadının eşine hakaret ve aşağılama içerikli sözler sarf ettiği, eşinin ailesini istemediği, geldiklerinde iyi muamele göstermediği, hakaret içerikli sözler söylediği, sık sık ...'da yaşayan ailesinin yanına gidip eşini uzun süreli olarak yalnız bırakıp ihmal ettiği gerekçesi ile boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin kadına nispeten ağır kusurlu olduğu, çocukların yaşı, annede kalıyor olmaları, ihtiyaçları ve sosyal inceleme raporu dikkate alınarak ortak çocukların velâyetinin anneye verildiği, tarafların ekonomik durumu, velâyet kendisine verilmeyen tarafın ödeme gücü ile hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak iştirak nafakasının belirlendiği, tarafların ekonomik sosyal durumu, kusur durumu ve kadının düzenli işi, sabit geliri olmadığından boşanmakla yoksulluğa düşeceği değerlendirilerek kadın lehine nafakaya hükmedildiği, şartları oluşmakla kadın lehine maddî ve manevî tazminat ödenmesine hükmedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklara ayrı ayrı aylık 300,00 TL tedbir ve 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve 700,00 TL yoksulluk nafakasına, 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, nafakaların miktarları yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, nafakaların miktarları yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, kararın boşanma, velâyet ve tazminata ilişkin kısımlarına itirazları olmadığını, eş ve ortak çocuklar adına hükmedilen nafaka miktarlarının düşük olması nedeniyle istinaf kanun yoluna başvurulduğunu, red kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava tarihinden bu yana değişen ekonomik durumun değerlendirilmediğini, hiç artırım yapılmadığını, eş ve çocukları adına hükmedilen nafaka miktarları ağırlaşan hayat şartları, çocukların eğitim, barınma masraflarının artması karşısında son derece yetersiz olduğunu, çocuklar için beslenme, sağlık, barınma, giyinme, çocukların yaşının küçük olması psikolojik ve bedensel gelişimi için destek vb. bir sürü ihtiyaç için harcama yapılması gerektiğini, babanın hayat standartlarının yüksek olduğunu, aylık maaşının en az 15.000,00 TL olduğunu ve kira geliri olduğunu belirterek nafaka miktarlarının düşük olması yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında kadın eş ve çocuklar yararına hükmedilen nafaka miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 169 uncu, 175 inci, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/859, Karar No: 2013/19883, Tarih: 26.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/859 E.  ,  2013/19883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... (...) Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.09.2012 gün ve 207/280 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere dava konusu 4 sayılı parselin kadastro tutanağının 17.01.1959 tarihinde kesinleştiğine, bu tarihten dava tarihi olan 17.09.2007 tarihine kadar 766 sayılı Tapulama Kanunu 31/2 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. fıkralarında öngörülen on yıllık hak düşürücü süre çoktan geçmiş bulunduğu anlaşıldığından mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi bu nedenle yerinde görüldüğüne, bundan ayrı davacı 28.04.2005 tarihinde tapuda yapılan satış ve devir ile 3 sayılı parseli dava dışı üçüncü kişiden satın aldığı belirlendiğine, iptal ve tescilini istediği kısmın satın aldığı 3 parselin devamı ve onunla birlikte kullandığını ileri sürdüğüne, bu durum karşısında esasen davacının satın aldığı 3 parselle ilgili davacının şahsi hakkının TMK'nun 719. maddesi gereğince satın aldığı 3 parselin tapudaki miktar ve çap ile sınırlı bulunduğuna, her ne kadar davada pasif husumet ehliyeti açısından taraf teşkili tam sağlanamamış ise de bu hususun verilen kararın niteliği karşısında sonuca etkili bulunmadığına göre davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2042, Karar No: 2015/131, Tarih: 13.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/2042 E.  ,  2015/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosyada yer alan 20.06.2006 tarihli bilirkişi raporunda, sanıkta yakalanan CD'lerden 53 adetinde doğal olmayan yoldan yapılan cinsel ilişki görüntülerinin bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK.nın 226/4. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı gerekçe ile aynı Kanunun 226/1-d maddesine göre cezalandırılması,

Bilirkişi raporunda 31 adet CD'nin ise erotik içerikli olduğunun belirtildiği, suçun unsurlarının tespiti için gerekli ve yeterli açıklamayı taşımadığı anlaşılan bu rapora dayanılarak bu CD'lerin de müsaderesini karar verildiği anlaşılmakla; CD içeriklerindeki görüntülerin ar ve haya duygularını incitip incitmediği, cinsi arzuları tahrik ve istismar eder nitelikte genel ahlâka aykırı olup olmadığı saptanıp müstehcen nitelikte olduklarının tespiti konusunda Başbakanlık Küçükleri Muzır Neşriyattan Koruma Kurulundan rapor alınarak bu CD'lerin müsadere edilip edilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, içerik itibariyle yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek bu CD'lerin de müsaderesine karar verilmesi,

Sanığa verilen adli para cezasının TCK.nın 52. maddesi uyarınca gün üzerinden belirlenmesinin gerektiği gözetilmeksizin doğrudan para cezasına hükmolunması,

Sanığın cezasından TCK.nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılırken para cezasından indirim yapılmaması,

Sanık hakkında hapis cezasına hükmolunduğu halde TCK.nın 53. maddesinde ön görülen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37, Karar No: 2014/2312, Tarih: 26.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/37 E.  ,  2014/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/336-2013/476

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av. İ.. D..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı S.. K.. vekili, müvekkilinin de hissedarlarından olduğu S.. İli, A.. İlçesi, 1. B.. B.., E Köyü, K..Mevkiinden kain 2373, 2374, 2375 parsel sayılı olan ve imar düzenlemeleri sonucunda 10502 ve 10503 parsel numarası alan taşınmazlara ilişkin olarak davalı kooperatifle 07.09.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince müvekkiline 3 adet daire, müvekkilinin murisi olan M. K. 4 adet daire verilmesinin kararlaştırıldığını, miras hakkı ile birlikte toplam 4 adet daireyi hak ettiğini, dairelerin teslim edilmediğini, zamanında teslim edilmeme nedenine dayalı açtıkları ceza-i şart istemli davanın kabul edildiğini, 17.08.1999 tarihli deprem sonrasında binaların yıkıldığını, yeni imar planına göre 10502 parsel sayılı taşınmazın otopark, 10503 parsel sayılı taşınmazın ise Pazar yeri olarak düzenlendiğini, artık inşaat yapılmasının mümkün olmadığını, davacı hissesine düşen daireler teslim edilmediğinden anılan sözleşmenin feshi ve davanın da diğer hissedarlara ihbarı gerektiğini belirterek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ve dava ihbar edilecek diğer arsa malikleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında 10502 parsel sayılı taşınmazı ilişkin davanın alacak olarak görülmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacı hissesine isabet eden dairelerin deprem öncesinde teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacı hissesine isabet eden dairelerin deprem öncesinde teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sözleşmeye konu 80 adet daire yapılarak 21.06.1999 tarihinde iskân belgesinin alındığı, deprem sonrasında afetzedelere ilişkin olarak düzenlenen tutanakta davalı kooperatifin imal ettiği daire malikleri arasında davacı S.. K..’a ait 3 daire isminin yazılı olduğu, arsa hissedarlarından ihbar edilen E.. K..’nın davacı dairelerinin teslim edildiği ve davacının bu daireleri kiraya verdiğini beyan ettiği, bu saptamalara göre davacının miras yolu ile intikal eden dahil 4 adet daire sahibi olduğu, 4 daire için tapu iptali ve tescili gerektiği, davacı tarafın 28.08.2013 tarihli dilekçe ile 3 daire için tapu iptali ve tescilini istediği, bu dilekçe nazara alındığından 3 daire yönünden tapu iptali ve tesciline karar verilebileceği, dairelerin 10503 parsel sayılı taşınmaz üzerine yapıldığı gerekçesiyle, 10502 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine, 10503 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kısmen kabulü ile 3 daire bakımından davalı adına olan 6/160 hissenin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dilekçesiyle, arsa sahipleri ile davalı arasındaki sözleşmenin feshi ve sözleşme gereği verilen tapuların iadesi istenmiştir. Böyle bir istemin dinlenebilmesi için tüm arsa sahiplerinin TMK'nın 692. maddesi uyarınca davada taraf olarak yer almaları gerekmektedir.

Somut olayda, arsa sahipleri M. K., S.. K.., E.. K.., V.. K.. ve N.. K.. ile davalı S.S. G.. Konut Yapı Kooperatifi arasında 07.09.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmıştır. Diğer arsa sahiplerine dava ihbar edilmiş ise de, bunlardan M. K. vefat ettiği, mirasçılarının ise davacı ve diğer arsa sahipleri olduğu dosya kapsamından anlaşılmıştır. İhbar olunan arsa sahiplerinden E.. K.. ihbar olunan sıfatı ile davanın reddini istemiş ise de, bu ve diğer arsa sahipleri davanın tarafı olmamışlardır.

Bu durumda, mahkemece yapılması gereken iş; davacı tarafa makul bir süre verilerek, diğer arsa sahiplerinin açılan bu davaya muvafakat edip etmedikleri, muvafakat etmemeleri halinde sözleşmenin feshine ilişkin davanın diğer arsa sahiplerine aleyhine de açılması sağlandıktan sonra, açılacak bu davanın eldeki dava ile birleştirilmesinden sonra uygun bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, açıklanan hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

2)Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Mahkemece, açıklanan hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

2)Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.