muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6161, Karar No: 2007/7879, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6161 E.  ,  2007/7879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmekle, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... Beldesi 966 ve 2561 parselleri geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta fotokopisinin,

2) Çekişmeli yeri ilgilendiren orman tahdit sınırlarını gösterir orjinal 2/B maddesi haritalarının,

3) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 11/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14169, Karar No: 2024/2061, Tarih: 11.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/14169 E.  ,  2024/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2281 E., 2023/2091 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/302 Esas, 2023/324 Karar sayılı kararı ile sanığın katılan mağdurun cinsel bölgesine kıyafeti üzerinden dokunduğu, elini katılan mağdurun iç çamaşırının içerisine sokarak cinsel organına dokunduğu, katılan mağdurun arkasına kendi cinsel bölgesini sürttüğü şeklinde kabul edilen olayda, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 01.11.2023 tarihli ve 2023/2281 Esas, 2023/2091 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdur vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme ve araştırma yapıldığını beyanla kararın bozularak sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme ve araştırma yapıldığını beyanla kararın bozularak sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanığın Temyiz İstemi

Kalabalık ortamda bulundukları sırada elinin katılan mağdurun cinsel organına temas etmiş olabileceğini, duruşmada baskı ve korku altında savunma yapması nedeniyle kendisini tam olarak ifade edemediğini, katılan mağdurun babasının iş yerlerini silahla basmasına rağmen kaçmadığını, suçu işlemediğini beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

D. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

C. Sanığın Temyiz İstemi

Kalabalık ortamda bulundukları sırada elinin katılan mağdurun cinsel organına temas etmiş olabileceğini, duruşmada baskı ve korku altında savunma yapması nedeniyle kendisini tam olarak ifade edemediğini, katılan mağdurun babasının iş yerlerini silahla basmasına rağmen kaçmadığını, suçu işlemediğini beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

D. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Katılan mağdurun beyanlarının tutarsız, yönlendirmeli ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, olay günü katılan mağdurun üzerindeki giysiler nedeniyle sanığın elini katılan mağdurun iç çamaşırının içerisine sokmasının mümkün olmadığını, aynı giysileri iki buçuk ay sonra duruşma sırasında giymesinin iddia konusu olayın yaşanmadığını gösterdiğini, katılan mağdurun boyun kilidi kavramını kullanmış olması, katılan babasının ise katılan mağdurun iki yıl boyunca karate eğitimi aldığını beyan etmesi nedeniyle katılan mağdurun anksiyete rahatsızlığı bulunan, çelimsiz ve korkak olan sanıktan kolaylıkla kurtulabileceğini, katılan mağdurun öncesinde olay yerinin iş yerlerinden 50 metre, sonrasında ise 100 metre uzaklıkta olduğunu beyan ettiğini, hazırlık aşamasında bahsetmezken duruşmada ''Annenin üzerine yemin et dedi, ben de ettim.'' şeklinde ekleme yaparak anlatımda bulunduğunu, delil toplamak için olay yerine gittiklerinde diğer çalışanların sanık hakkında olumlu görüş bildirdiklerini, bu kişilerin dinlenmediğini, sanığın duruşma sırasında aşağılayıcı söylemler ve arka arkaya sorulan sorular nedeniyle korkuya kapılarak sorulara cevap veremediğini, keşif yapılmadan, kamera görüntüleri incelenmeden, katılan mağdurun beyanında adı geçen şahıslar dinlenmeden kısa süre içerisinde iddianame düzenlendiğini, iddianamenin okunmasından sonra beyanlarının alınmaması nedeniyle savunma haklarının kısıtlandığını, Mahkemece de keşif yapılması gerektiğini, konser alanı gibi kalabalık bir yerde suçun işlenmesinin mümkün olmadığını, görgü tanığı ve katılan mağdurun çelişkili beyanları dışında somut delil bulunmadığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdur ve katılan babasının aşamalardaki beyanları, sanığın çelişkili savunmaları, uzman görüşleri ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/2281 Esas, 2023/2091 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/9600, Karar No: 2021/13198, Tarih: 16.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9600 E.  ,  2021/13198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 17. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16/11/2021 günü temyiz eden davalı ... ile aleyhine temyiz olunan davacılar ve davalı ... vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer davalıların yokluklarında duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, anataşınmazda kat irtifakı tesisinin 14/01/1975 tarihinde yapılırken bağımsız bölümlerin her birinin konum ve büyüklükleri dikkate alınmaksızın yapıldığını, bu nedenle dava konusu ana taşınmazın bağımsız bölümlere ait arsa paylarının değerlerine göre yeniden belirlenerek tapuya tesciline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne yeni arsa paylarının tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 2018/759 esas, 2020/182 karar sayılı ilamı ile davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3.maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme de sonucu alınan uzman bilirkişi raporunda da yapılan değerlendirmenin kat irtifakı tesisi tarihine göre yapıldığı belirtilmiş ise de yapılan inceleme yeterli değildir. Bu nedenle bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu da davacılar tarafından ispatlanmalıdır. Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Öte yandan, kat irtifakı veya kat mülkiyetinin kurulması sırasında yahut kat irtifakından kat mülkiyetine geçiş tarihinde arsa payları bizzat kendileri tarafından düzenlenmiş olan kat maliki veya maliklerinin sonradan arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli olup olmadıklarının ve ayrıca arsa paylarının düzeltilmesini isteyen kat malikinin bu isteminde korunmaya değer bir hukuki yararının bulunup bulunmadığının mahkemece dikkatle değerlendirilmesi gerekir.

Bu nedenle anataşınmazda kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulması sırasındaki belgeler ile arsa paylarının düzenlenmesine yönelik listede davacıların imzası bulunup bulunmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması,arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle HMK’nın 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalı ...'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 16/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19072, Karar No: 2012/3151, Tarih: 28.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/19072 E.  ,  2012/3151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması, sanığın hırsızlık eylemini tamamladıktan sonra eşgal bilgilerini alan kolluk güçlerinin çevrede yaptıkları araştırma neticesinde yakalandığı anlaşılmasına karşın, suçun teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle 5237 sayılı TCK’nın 35.maddesiyle indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak,

1-5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanma koşullarının değerlen- dirilebilmesi için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün hangisi olduğunun denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18204, Karar No: 2021/9260, Tarih: 15.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/18204 E.  ,  2021/9260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müşteki Edirne İl Özel İdaresi’ne bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- İpsala Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz talebine gelince:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören müşteki İpsala Belediye Başkanlığı’na, usulünce duruşmaya davet edilmeden, davaya katılma ve mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, müşteki İpsala Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14960, Karar No: 2017/7680, Tarih: 13.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/14960 E.  ,  2017/7680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde ...Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirkete ait ... plakalı araç ile 10/09/2013 tarihinde davalıya ait restorana iş yemeği için müşterisiyle birlikte gelindiğini, burada davalı şirketin çalışanları tarafından karşılanarak aracın park edilmek üzere davalı şirketin çalışanına teslim edildiğini, davalı şirket çalışanının daha sonra aracı park yerine götürürken hatalı bir şekilde yola dönüş yaptığı esnada yoldan gelmekte olan... plakalı aracın çarpmasıyla meydana gelen kaza sonucunda müvekkiline ait aracın sol ön ve arka kapı kısımlarından hasar gördüğünü, kazadan sonra hasarın kasko sigortası tarafından giderildiğini, ancak müvekkiline ait araçta meydana gelen hasar nedeniyle aracın değer kaybına uğradığını iddia ederek, fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL.'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamı gereğince; davanın kabülüne, bilirkişi raporu ile belirlendiği üzere 8.000,00 TL.'lik değer kaybı oluştuğu, davalı şirketin adam çalıştıran sıfatıyla çalıştırdığı kişinin meydana getirdiği zarardan sorumlu olduğu, davacı tarafça değer kaybı olarak raporla belirlenen miktardan daha düşük miktarda 5.000,00 TL. talep edilmiş olmakla taleple bağlılık kuralı da gözetilerek, davanın kabulü ile, 5.000,00 TL'nin 10/09/2013 kaza tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, söz konusu hüküm Davalı ...Ltd. Şti vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası nedeni ile araçta meydana gelen değer kaybının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece benimsenen makine mühendisinden alınan bilirkişi raporunda 8.000,00 TL. değer kaybı hesaplanmış, taleple bağlı kalınarak 5.000,00 TL değer kaybı tazminatına hükmedilmiştir. Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporu denetime açık olmayıp, araç değer kaybı hesaplaması doğru yapılmamıştır.

2-Dava trafik kazası nedeni ile araçta meydana gelen değer kaybının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece benimsenen makine mühendisinden alınan bilirkişi raporunda 8.000,00 TL. değer kaybı hesaplanmış, taleple bağlı kalınarak 5.000,00 TL değer kaybı tazminatına hükmedilmiştir. Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporu denetime açık olmayıp, araç değer kaybı hesaplaması doğru yapılmamıştır.

Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş piyasa değeri ile onarılmış haldeki piyasa değeri arasındaki fark kriteri esas alınmaktadır. Hükme esas alınan raporda bu kritere göre hesaplama yapılmadığı anlaşılmakla, dosyadaki fotoğraflar, kaza tespit tutanağı ve tüm belgeler incelenerek, aracın modeli, yaşı, hasarın ağırlığı, boyanmış olan yerler ve hasarlı bölgelerin özelliği nazara alınıp, aracın kaza öncesi ikinci el piyasa rayiç değeri ile tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farkın değer kaybını göstereceği ilkesine göre değer kaybının tespiti için ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1149, Karar No: 2015/16762, Tarih: 29.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/1149 E.  ,  2015/16762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (...) tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Karar ve temyiz dilekçesi davalıya, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanununun 11.01.2011 tarihli 6099 sayılı Yasayla değişik 35. maddesine göre gerçek kişilere tebligat yapılabilmesi için, "kişinin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin tespit edilememiş olması” zorunludur (6099 s. K. md. 9). Mahkemece davalının tespit edilecek adres kayıt sistemindeki adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, şartları gerçekleşmediği halde temyiz dilekçesinin Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi tebligatı geçersiz kılar. Açıklanan sebeple gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davalıya tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği ile temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 29.09.2015 (Salı)