muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/88, Karar No: 2023/1122, Tarih: 23.01.2023

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.03.2022 tarihli bozma ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra davacı tarafından temel ücretinin belirsiz süreli ... sözleşmesinin aylık ücretin düzenlendiği 7 nci maddesinde yazılı bulunan oran dikkate alınmaksızın hatalı belirlenmesi nedeniyle ücret, ikramiye, ilave tediye ve ... bayram genel tatil ücreti alacaklarının eksik ödendiği iddiasıyla arabulucuya başvurulduğu, sürecin anlaşamama ile sonuçlanması üzerine ....11.2020 tarihli son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açıldığı, Mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporundaki hesaplamaların 25.11.2020 tarihi esas alınarak yapıldığı ancak arabuluculuk faaliyetinin, tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirildiği, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan, son tutanak tarihi ile dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının arabuluculuk son tutanak düzenlenme tarihine kadar olan farkı alacaklarının kabulü, bu tarihten sonraki taleplerin ise dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığı, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki döneme ilişkin alacakların dava şartı yokluğu sebebiyle reddi gerektiği yönündeki bozma ilâmına uygun hüküm kurulup kurulmadığına ilişkindir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki döneme ilişkin alacakların dava şartı yokluğu sebebiyle reddi gerektiği yönündeki bozma ilâmına uygun hüküm kurulup kurulmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK' ya eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2125, Karar No: 2011/8862, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2125 E.  ,  2011/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz üzerinde bulunan yapılara bayındırlık birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın zeminine değer biçilirken öncelikle arsa mı, arazi mi olduğunun belirlenmesi gerekir. Bunun için de; taşınmazın değerlendirme tarihi olan 09.03.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabına göre, taşınmazın vasfı belirlendikten sonra taşınmazın niteliğine göre oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak;

Arsa ise; Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca dava tarihi öncesinde ve yakın tarihte satışı yapılan, benzer yüzölçümlü emsallerle karşılaştırma yapılıp, emsaller ile dava konusu taşınmazın Belediye Başkanlığından istenen Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen 2010 yılı emlak vergisine esas olan m² değerleri de dikkate alınarak dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstün ve eksik yönlerini inceleyen;

Tarım arazisi ise; aynı Yasanın 11/1-f maddesi uyarınca taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçen;

Bilirkişi kurulu raporu alınması gerekirken genel deyimlerle ve soyut ifade ile bedel belirlenmesi,

2-Tapu kaydındaki davacı Abdulkadir Tanrıverdi'nin payı üzerindeki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1479, Karar No: 2021/1221, Tarih: 15.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1479 E.  ,  2021/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.05.2018 tarih ve 2015/480 E. - 2018/510 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.12.2019 tarih ve 2018/1398 E. - 2019/1795 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketinin müvekkili ve davalılarının murisi olan ... tarafından kurulduğunu ve kuruluş esnasında davalı ...’ın da hissedar olarak gösterildiğini, şirket müdürlüğü görevinin 2003 yılından 2014 yılındaki ölümüne kadar davalıların murisi tarafından yürütüldüğünü, davalıların murisinin müvekkilinin şirket işlerine ilişkin bilgisizliğinden de faydalanarak şirket bilançolarını gerçeğe aykırı olarak düzenlediğini ve şirket gelirlerini kendi uhdesine aktardığını ileri sürerek, davalılarını murisinin şirkete verdiği zararların tespiti ile şimdilik 100.000,00 TL zararın miras payları oranında davalılardan tahsili ile müvekkiline ve şirkete ödenmesine karar verilmesini istemiş, akabinde mahkemeye hitaben sunduğu 18.01.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle, davayı talep ve hukuki sebep yönünden ıslah ettiklerini belirterek, davalı şirketin 01.06.1999, 28.05.2002 ve 04.06.2003 tarihli genel kurullarında sermaye artırım kararı alındığını, şirket müdürlerinin bu sermaye artırım kararlarından sonra kanundan kaynaklanan yükümlülüklerine aykırı davranarak müvekkiline rüçhan hakkını kullandırmadıklarını, bu suretle müvekkilinin kuruluş aşamasında %51 olan hissesinin önce %8’e sonrasında ise %5’e düşürüldüğünü, pay oranındaki bu azalışın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, anılan genel kurul kararları müvekkilince de imzalanmış gibi gözükse de müvekkilinin bu toplantılara katılmadığını, toplantı tutanaklarının hile ve ikrahla imzalatılmış olduğunu, zararlarının sermaye payının bu suretle hile ve ikrah azalatılması suretiyle oluştuğunu zira müvekkilinin pay oranı ve dolayısıyla da kar payı düşürülürken davalılarınkinin aynı oranda artırıldığını, işbu dava bakımından dayandıkları hukuki sebebin hile ve ikrah olduğunu belirtmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı yanın hile ve ikraha ilişkin iddialarını ispatlayamadığı, bir an için hile ve ikrahın varlığı kabul edilse dahi, bu iddiaların ileri sürülmesinin 1 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğu, davanın 12.12.2014 tarihinde açıldığı, iş bu davanın hukuki sebebi olarak hile ve ikraha dayanılan ıslah dilekçesinin ise 18.01.2016 tarihinde sunulduğu, ıslah dilekçesinde yeni bir vakıa ileri sürülmeyip, dava dilekçesinde ileri sürülen vakıaların hile ve ikraha dayandırıldığı, dolayısıyla davacının en geç 12.12.2014 tarihi itibariyle hileyi öğrendiği veya ikrahın etkisinden çıktığının kabulü gerektiği, ıslah adı altında sunulan 18.01.2016 tarihli dilekçenin ise 12.12.2014 tarihinden itibaren 1 yıllık sürenin aşılmasından sonra sunulduğu bu nedenle hile ve ikrah iddiası yönünden hak düşürücü sürenin geçirildiği, davacı yanca, şirket müdürlerinin sermaye artırım kararlarından sonra rüçhan hakkını kullandırmadığı iddia edilmişse de, somut olayda rüçhan hakkının kullandırılmasını gerektirecek bir sermaye arttırım kararının olmadığı, sermaye arttırımının, kısa yoldan sermaye arttırımı yoluyla gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı, 6102 sayılı TTK. 429/1. maddesiyle, değiştirilen esas sözleşme hükmüyle sermeye artırım taahhüdünde bulunulabilmesine cevaz verildiği, davacının sermeye artırımına ilişkin tüm genel kurullara bizzat katıldığı ve sermeye artırım taahhüdünde bulunduğu, davacının şirketteki payının düşmesinin her sermaye arttırımına pay oranından daha düşük bir oranda katılmasından kaynaklandığı dolayısıyla şirket müdürleri tarafından rüçhan hakkının kullanılmasının engellendiği, şirketteki pay oranının düşürüldüğü ve bu şekilde zarara uğratıldığı iddiasının dinlenemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve dava dilekçesinde davalılarının murisinin davacıya yönelik hileli davranışlarının ileri sürüldüğü ve ıslahla değiştirilen hukuki sebebin de irade fesadı temeline dayandığı görülmekteyse de, sermaye artışına ilişkin genel kurul kararlarında öngörülen apel sürelerinin bitimi göz önüne alındığında dava ve ıslah tarihi itibariyle hak düşürücü sürelerin geçmiş olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine. aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15557, Karar No: 2014/2336, Tarih: 04.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/15557 E.  ,  2014/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin b bendi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesine dair kararlar itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yerine getirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/5647, Karar No: 2011/14157, Tarih: 19.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5647 E.  ,  2011/14157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılıklarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Dava konusu 102 parsel sayılı taşınmaz imar planında yol ve konut alanında kalan kadastro parseli olduğundan taşınmaza Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken gelir metodu esas alınarak bedel takdir edilmesi,

2-Dava konusu 35 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise değerlendirme tarihi olan 05.05.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı belediye başkanlığından sorulup, taşınmazın arsa niteliği araştırılmadan eksik inceleme ile arazi kabul eden rapora göre hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

Dava konusu 35 parsel sayılı taşınmazın arazi niteliğinde olduğunun anlaşılması halinde ise; belediye sınırlarında bulunduğu hususu gözetilerek objektif değer artırıcı unsur oranının uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/480, Karar No: 2018/10228, Tarih: 17.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/480 E.  ,  2018/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile boşandıklarını, düğünde toplam 140 gr altın bilezik takıldığını, bu altınların aynen iadesini, aynen iade mümkün değilse bedeli olan 12.320,00 TL’nin dava tarihinden işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Davalı; davacının müşterek hanedeki eşyaları alarak evi terk ettiğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; davacının, evden ayrılırken ziynet eşyalarını yanında götürmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Dava; ziynet eşyalarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

HUMK.’nun 240. maddesine göre, tanık beyanı takdiri bir delildir. Bu nedenle hakim, tanık ifadesi ile bağlı değildir. Tanığın doğru söylemediğine dair belirti ve deliller varsa, tanık beyanlarının aksi yönde de karar verebilir. Ancak, HUMK.’nun 254. maddesine göre aksine inandırıcı delil ve olaylar mevcut olmadıkça, asıl olan tanık beyanlarının doğru kabul edilmesidir.Davacı iddiasının ispatı için tanık deliline dayanmış ve gösterdiği tanıklar mahkemece dinlenmiştir. Davacı tanığı ... (uzaktan akraba), tarafların davalının anne ve babası ile birlikte aynı evde yaşadıklarını, sonra ayrı eve taşınma kararı aldıklarını, tutulan ayrı eve davalının gelmediğini, davacıdan duyduğu kadarıyla düğünde takılan takıların bir kısmını satarak araba aldıklarını, bir kısmı ile de davalının annesinin evinin üzerine kat çıkılması için kullanıldığını, daha sonra bileziklerin davacıya iade edilmediğini, diğer davacı tanığı ... (davacının babası); davalının kira kontratı yapıp ayrı ev tuttuğunu ama daha sonra bu eve gelmediğini, daha sonra kızını almak zorunda kaldığını, davalının araba almak için davalının kızının 5 bileziğini sattığını,12 bileziği de daha sonra iade etmek koşuluyla ev yaptırmak için aldıklarını, bir diğer davacı tanığı ... (arkadaşı) ise; davacıdan duyduğu kadarıyla ilk arabalarını alırken bileziklerin 5 tanesini sattıklarını, kalan bilezikleri de davalının annesinin evini yaptırırken kullandıklarını, bunların daha sonra davacıya iade edilmediğini bildiğini beyan etmiştir. Buna göre, dinlenen davacı tanıklarının beyanları, tarafların davalının anne ve babası ile birlikte yaşamaktayken, ayrı eve taşındıklarını, ayrı ev tutulduktan sonra davalının bu eve gelmediğini ve davacının da bunun üzerine ailesinin yanında yaşamaya başladığını; düğünde davacıya takılan altınların bir kısmının davalının annesine ait evin üzerine kat çıkması için kullanıldığını, bir kısmını ise tarafların bozdurarak araba aldıkları noktasında birbirini destekler nitelikte ve tutarlıdır. O halde mahkemece, yukarıdaki ilkeler gözetilerek, öncelikle düğünde takılan ziynetlerin tamamının miktarının tespiti ile taraf delilleri değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davada dayanılmayan olgulara göre karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13141, Karar No: 2007/600, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/13141 E.  ,  2007/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Hakem Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... A.Ş., kendilerine ait Denizyolları binasında davalının 1999 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı bulunduğunu, 1.1.2002-31.12.2002 dönemi için aylık kiranın evvelce görülen dava sonunda 4.050,00+ kdv= 4.779,00 YTL olarak belirlendiğini, 2003 yılı için kira artışı yapılmadığını, bu yıl için davalı yanca açılan kira tespit davasının derdest olduğunu, 2004 yılı için belirledikleri kira bedelinin davalıya bildirdikleri halde artış yapmadan ödeme yaptığını ileri sürerek 1.1.2004-31.12.2004 dönemi için aylık kiranın 7.500,00 YTL+kdv olarak tespitine karar verilmesini istemiş, birleşen 2004/481 esas sayılı davası ile de 1.1.2003 tarihinden itibaren aylık kiranın 6.200,00 YTL+kdv olarak tespitini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Hakem sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, birleşen 2004/481 esas sayılı dosya ile açılan davanın reddine, 2004/482 esas sayılı dosya ile açılan davanın ise kısmen kabulü ile 1.1.2004 tarihinden itibaren aylık kiranın kdv hariç 6.864,75 YTL olarak tespitine, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı kiralayan T.Denizcilik İşletmeleri A.Ş. tarafından davalı kiracı Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşleri Genel Müdürlüğü aleyhine açılan kira tespit davası Asliye Hukuk Mahkemesince Hakem sıfatıyla bakılarak sonuçlandırılmıştır. Her ne kadar 3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoluyla Halli Hakkındaki Kanununun 4. maddesinde sayılmış olan kamu kurum ve kuruluşları arasında ... hukuktan ... her çeşit davaların yüksek dereceli Asliye Hukuk Hakimi tarafından mecburi hakem sıfatıyla çözümleneceği hükme bağlanmış ise de davacı ... A.Ş, anılan yasada sözü geçen ve sermayesinin tamamı devlete ait olan müesseselerden değildir. ... hukuk alanında faaliyette bulunan ticaret şirketidir. Hal böyle olunca dava mecburi tahkime tabi olmadığından hakem sıfatıyla bakılmış olması doğru bulunmamıştır. Açıklanan sebeple hakem sıfatıyla verilen kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair 9.5.2006 tarih 2004/482 esas, 2004/379 karar sayılı ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.