muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1703, Karar No: 2015/1331, Tarih: 13.05.2015

Mahkemece davacının peşin ödemeli ortak olduğu ve davalı kooperatife ödenmemiş borcunun bulunmadığı, peşin bedel dışında kendisinden sadece alt yapı giderlerinin istenebileceği; kooperatifin de inşaatı tamamladığı ve bu haliyle tarafların yükümlülüklerini yerine getirdiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar Özel Dairece yukarıda gösterilen gerekçe ile bozulmuş ve mahkemece önceki kararda direnilmiş; direnme kararı davalı H.. E.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, dava konusu bağımsız bölümün davacı adına tescili için gereken şartların oluşup oluşmadığı, davacının ödediği peşin bedel ve ilave tutar dışında bir parasal yükümlülüğünün bulunup bulunmadığının tesbitinin gerekli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri tam iki tarafa karşılıklı borç yükleyen (synallagmatik) sözleşmelerden olup, bu sözleşme ile yüklenici, üzerinde taraflar arasında anlaşılmış bulunan vasıflarda ve imar mevzuatına uygun bir bina yapmayı üstlenirken arsa sahibi ya da sahipleri de edim olarak, belirlenen arsa payının devrini gerçekleştirmeyi üstlenirler. Yüklenicinin edimini yerine getirmeden kendisine arsa payı devrini istemeye kural olarak hakkı bulunmamaktadır; ancak avans mahiyetinde kısmi pay devirleri yapılması da mümkündür.

Kooperatiften bağımsız bölüm satın alan davacının kural olarak, aralarında bir akdi ilişki bulunmayan arsa malikinden talepte bulunması mümkün değildir; zira aralarında bir akdi ilişki bulunmayan arsa maliki, davacı bakımından üçüncü kişi durumundadır. Davacı ancak kooperatifin sözleşmeyi ifa etmesi ve bu yönde arsa maliki ile yüklenici kooperatif arasında benimsenen bir uygulama olması halinde, kooperatif lehine doğacak şahsi hakkı temlik alan kişi sıfatı ile arsa malikinden talepte bulunabilir. Bu durumda davacının arsa malikinden tapu devrini isteyebilmesi için yüklenicinin arsa malikinden tapu devrini isteyebilecek şekilde edimlerin ifa edildiğini ve talep ettiği bağımsız bölümün de yükleniciye isabet ettiğini ispatlaması gerekir.

Açıklanan nedenlerle öncelikle davalı yüklenici kooperatifin, davalı arsa maliklerinden bağımsız bölüm tescilini talep etme hakkının doğup doğmadığının tesbiti gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle öncelikle davalı yüklenici kooperatifin, davalı arsa maliklerinden bağımsız bölüm tescilini talep etme hakkının doğup doğmadığının tesbiti gerekmektedir.

Somut olayda dava dışı S.S. G..Ç.. Kent Konut Yapı Kooperatifi Birliği arsa sahipleri ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmış, sonrasında sözleşmenin bir kısmını davalı kooperatife devretmiştir. Davalı kooperatifin taahhüdünü yerine getirmemesi üzerine davalı arsa sahipleri sözleşmeden dönmüş iseler de davalı kooperatif inşaata devam etmiş ve inşaatı fiilen tamamlamıştır. Bunun üzerine davalı kooperatifle, diğer davalı H.. E.. bir tasfiye protokolü düzenlemiştir. Her ne kadar bu davalı arsa maliki protokolü kabul etmemiş ise de bozmaya uyulmasını talep etmekle protokol hükümleri ile bağlı olduğunun kabulü gerekir. Ne var ki, protokol uyarınca kooperatifçe arsa malikine verilmesi kararlaştırılan para ile bağımsız bölümlerin verilip verilmediği de netleştirilmemiştir.

İnşaat 847 ada 8 parsel üzerine yapılmıştır. Ancak dosya kapsamından belirtilen parsel üzerine kaç daire yapıldığı ve yüklenici ile arsa malikleri arasındaki paylaşımın ne şekilde olacağı da anlaşılamamaktadır.

Belirtmek gerekir ki, Özel Dairenin karar düzeltme aşamasında eklediği "peşin bedelli ortak olduğu sabit olan davacının yönetim ve alt yapı giderlerine ilişkin" ibaresi, kooperatifin usulüne uygun bir temyiz istemi olmadığından, yasaya aykırı olarak kazanılmış hakları ihlal edecek niteliktedir.

Bu durumda mahkemece bozma ve karar düzeltme aşamalarında gösterilen hususlara ek olarak, protokol hükümlerinin yerine getirilip getirilmediği ve davacı yanca adına tescili istenen bağımsız bölümün yükleniciye bırakılan yerlerden olup olmadığı hususunda da araştırma yapılması gerekir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında bir kısım üyeler mahkemece gerekli ve yeterli araştırmanın yapıldığı, davacının kooperatife karşı sorumlu olduğu ilave bir bedel bulunmadığı ve dosyadaki bilgi ve belgelerden benzer durumdaki bazı ortaklara tapuda bağımsız bölüm devri yapıldığı bu haliyle yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünü ileri sürmüşlerse de yukarıda açıklanan gerekçelerle çoğunluk tarafından bu görüş benimsenmemiştir.

Bu nedenle direnme kararı yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile bozulmalıdır.

SONUÇ: I- Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davalı Kooperatif vekilinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine,

II- Yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenle davalı H.. E.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 13.05.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/57, Karar No: 2020/2242, Tarih: 11.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/57 E.  ,  2020/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/584 Esas ve 2019/418 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11/09/2019 tarihli, 2019/3425 Esas, 2019/2073 Karar sayılı ilamı ile verilen “Esastan Ret” kararlarına karşı suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet Savcısı huzurunda müdafii eşliğinde alınan savunmasında herhangi bir ilaç kullandığına dair bir beyanın olmadığı, kovuşturma aşamasındaki beyanında da akıl hastalığının bulunduğuna dair herhangi bir iddiasının bulunmadığı, cezaevinde tek kalması nedeniyle psikolojik ilaç kullanması nedeniyle olayı hatırlamadığına ilişkin savunmasının ise suç tarihi itibarıyla TCK’nin 32/1-2. madde ve fıkraları uyarınca rapor aldırılmasını gerektirecek mahiyette bir beyan olmadığı değerlendirildiğinden tebliğnamede hükmün bozulması istemini içeren bu yöndeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.02.2012 tarihli, 2011/6-331 Esas, 2012/69 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan açılan kamu davasının yaşı büyük sanıklar hakkında açılan kamu davaları ile birleştirilmesine karar verildiği, çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, 5395 sayılı Kanun’un 17/3. maddesi gereğince davaların birlikte yürütülmesinde mahkemelerin uygun bulması şartıyla yargılamanın her aşamasında birleştirme kararı verilebileceği, birleştirilen davaların genel mahkemelerde görüleceği, 5271 sayılı CMK'nin 185. maddesi uyarınca 18 yaşını doldurmamış çocukların duruşmalarının kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’ın 18 yaşını ikmal etmemiş olmasına karşın birleştirme kararını takip eden tüm celselerin kapalı yerine açık yapılması, hükümlerin de açık celsede tefhim edilmesi, giderilmesi ve tekrarlanması olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan ve aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11/09/2019 tarihli, 2019/3425 Esas, 2019/2073 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararının 5271 sayılı CMK'nin 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Tokat 2. Asliye CezaMahkemesine, kararın bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 11/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3739, Karar No: 2016/1197, Tarih: 08.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3739 E.  ,  2016/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili 09/07/2012 tarihli dilekçesi ile; davacının ... köyü, ... mevkii 36 ada 48 parselde kayıtlı 13010 m² taşınmazı tapu siciline güvenle iktisap ettiğini, ancak 2011 yılında yapılan yenileme çalışmasında taşınmazın 136 ada 48 parsel numarası ve 10531 m² yüzölçümüyle tespit gördüğünü, meydana gelen 2478 m² kayıp nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiğini bildirerek, şimdilik 10.000,00.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuş, daha sonra ıslah ile talebini 81.789,00.-TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 81.789,00.-TL tazminatın 10.000,00.-TL'sine dava tarihinden itibaren; 71.789,00.-TL'sine 13/12/2013 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 1007. maddesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesine göre davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Davanın niteliğine göre tazminat miktarı belirlenirken, öncelikli konu, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliğinin ve değerinin hesaplanması olup, arazi niteliğindeki taşınmazda; başka deyişle, tarım alanlarında net gelir esas alınarak; arsa niteliğindeki taşınmazlarda ise, emsal karşılaştırması yapılarak değer belirlenmelidir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtayca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (Belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3 E. - 1998/1 K. sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Taşınmaz imar planı kapsamında değilse, yer altı hizmetleri ile belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ilgili yönetimlerden sorulmalıdır.

Taşınmaz imar planı kapsamında değilse, yer altı hizmetleri ile belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ilgili yönetimlerden sorulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda, taşınmazın arazi olduğu saptanacak olursa; değeri, taşınmazın mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde, ekilecek ürünler ve bu ürünlerin elde edilmesi için yapılacak harcamalar gözönünde tutularak, net gelirin hesaplanması ve bilimsel yolla değerinin bulunması, bedel tespitinde etkisi olan diğer tüm unsurlar dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirtilip dayanakları gösterilmek suretiyle saptanması; arsa niteliğinde olduğu belirlendiği takdirde de değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gereklidir.

Somut olayda; dosyaya getirtilen yazılardan,14/11/2013 tarihli olanında taşınmazın imar planı ve mücavir alan sınırı dışında kaldığı; 15/11/2013 tarihli yazıda uygulama imar planı dışında, mücavir alan içinde olduğu, 27/11/2013 tarihli olanında ise belediye su hizmetlerinden yararlanmadığı açıklanmıştır.

Taşınmaz tapu kaydında susuz tarla olarak kayıtlıdır. Mahkemece önce arazi olduğu kabul edilerek, 4899 m²'sinin susuz bağ; kalan kısmın boş tarla olduğu esasına göre rapor alınmış, daha sonra arsa kabul edilerek rapor alınmış ve ikinci rapor hükme esas kabul edilmiştir. Ancak, ikinci raporda da dava tarihi olan 2012 yılına göre değer tespiti yapılmıştır. Oysa, davacı taşınmaza satış yolu ile 11/12/2002 tarihinde malik olmuş, 1966 yılındaki arazi kadastrosunda 13010 m² olarak ölçülen taşınmaz, 15/11/2011 tarihinde kesinleşerek tapuya tescil edilen uygulama kadastrosunda 10531 m²'ye düşürülmüş, dava da bu nedenle oluşan zararın tahsili için açılmıştır. Bu durumda, davacı yönünden zararın gerçekleştiği tarih, taşınmaza malik olduğu tarih, yani satın alma tarihidir ve değerlendirmenin de bu tarihe göre yapılması gerekir.

O halde, öncelikle, taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla, belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorularak niteliği belirlenip, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten sonra, yukarıda anlatılan yönteme göre ve satın alma tarihi itibarıyla değer tespit edilmesi için; yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak, denetlemeye olanak veren, bilimsel verileri içeren rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuyla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 08/02/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12721, Karar No: 2016/9687, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/12721 E.  ,  2016/9687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin "... Mah. ... Cad. No:43 İç Kapı No:92 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi ... Sokak No:4/8 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının "... Mahallesi 1941. Sokak No:4/8 .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7444, Karar No: 2018/6388, Tarih: 26.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/7444 E.  ,  2018/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı her ne kadar dava dilekçesinde davalı olarak müvekkili şirketi göstermişse de dava dilekçesinde de açıkça belirtildiği üzere davacının işvereninin ... İnş. Müh. Bilg. Tur. Teks. Hiz. .... İşl. San ve Tic. Ltd. Şti. olduğunu, bu nedenle davanın bu işverene yöneltilmesi ve müvekkili yönünden husumetten reddi gerektiğini, talep edilen alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığı gibi bir kısım genel tatil ve hafta tatillerinde de çalıştığını ileri sürüp bu çalışmaların ücretlerini talep etmiş, davalı ise davacı iddialarının doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanına göre davacının fazla çalışma yaptığı, bir kısım genel tatiller ile hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilip buna göre hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacıda olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Kural olarak tanıklar kendi çalıştıkları sürelerde işyerindeki çalışma düzenini bileceğinden işe giriş ve çıkış tarihleri dikkate alınarak çalıştıkları süre ile sınırlı olarak fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacakları belirlenmelidir.

Davacı tanığı davalı işyerinde 2011 yılından itibaren çalıştığını açıklamıştır. Davacı tanığının çalışma süresi göz önüne alındığında 2011 yılı öncesi dönemler için beyanları dikkate alınamaz.

Mahkemece tanıkla ispatlanan dönem dışında da fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

Davacı tanığı davalı işyerinde 2011 yılından itibaren çalıştığını açıklamıştır. Davacı tanığının çalışma süresi göz önüne alındığında 2011 yılı öncesi dönemler için beyanları dikkate alınamaz.

Mahkemece tanıkla ispatlanan dönem dışında da fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

3-Dava belirsiz alacağın bir türü olan kısmi eda külli tespit davası olarak açılmış olup, bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Bu itibarla kıdem tazminatı dışındaki alacaklar bakımından dava dilekçesi ile istenen kısma dava, ıslah (talep arttırımı) ile artırılan miktarlar bakımından ise ıslah (talep arttırımı) tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/03/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/930, Karar No: 2012/3465, Tarih: 27.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/930 E.  ,  2012/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., 1109 parsel sayılı taşınmazın önünde bulunan ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazın ve deniz yüzeyinin davalı site tarafından ahşap iskele, beton kaplama ve merdiven yapılmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek; müdahalenin men'i ve yıkım taleplerinde bulunmuştur.

Davalı site yönetimi, tüm işlemlerin gerekli izin ve onaylar alınarak yapıldığını, yasaya aykırı yapılaşma olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı site yönetiminin husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.