muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25431, Karar No: 2016/526, Tarih: 10.02.2016

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2-) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.12.2006 tarihli, 2006/139 Esas ve 2006/309 Karar sayılı ilamında, birden fazla suçtan verilen içtimalı ceza bulunduğundan, içtima çözülüp içtima içinde yer alan hükümlülüklerden en ağırının tekerrüre esas alınmak suretiyle uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı, sanık ... savunmanı, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine “Sanıkların, kasten işlemiş oldukları suçlar için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" ve ayrıca sanık ... hakkındaki hüküm fıkralarından, “TCK 58. maddesinin uygulanmasına”

ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine “sanığın,... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.12.2006 tarihli, 2006/139 Esas ve 2006/309 Karar sayılı ilamı ile kamu malına zarar verme suçundan 1 ay 15 gün hapis cezasının, 19.01.2007 tarihinde kesinleşmesi ve 30.03.2007 tarihinde infazından sonra, yeniden suç işlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddeleri gereğince sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiriler dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2259, Karar No: 2018/6874, Tarih: 30.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2259 E.  ,  2018/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle; ... ili ... ilçesi ... mah. 131 ada, 12 parsel sayılı taşınmazda 15 nolu bölümün sahibi olduğunu, davalılardan ... 'ın ise 13 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu ve iki bağımsız bölümün arsa paylarının yanlış yazılmış olduğunu beyanla arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mah, pafta 18 K 2D, ada 131, parsel 12 de kayıtlı, 15 nolu bağımsız bölümün ve 13 nolu bağımsız bölümde bulunan meskenlerin arsa paylarının; 15 nolu bağımsız bölümün 18/500, 13 nolu bağımsız bölümün 12/500 olarak değiştirilmesine, tapuya bu şekilde tesciline karar verilmiş hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda mahkemece dava konusu taşınmazda kat irtifakı ya da kat mülkiyetinin kurulduğu tarih belirlenmemiştir. Dava konusu bağımsız bölüme verilen arsa payının fazla olup olmadığı kat irtifakı yahut kat mülkiyeti kurulduğu tarih itibariyle orantılı olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye 2017/2259 - 2018/6874 göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Ayrıca bu değerlendirme kat irtifakı tesisi tarihi esas alınarak yapılmamıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca kabule göre de davalı ... ve kadastro müdürlüğü yönünden davada pasif husumet ehliyeti bulunmadığının kabulü ile bu iki davalı yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve tüm kat maliklerinin davaya katılımı sağlanmadan karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30/10/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2453, Karar No: 2019/11804, Tarih: 29.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2453 E.  ,  2019/11804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetler

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıkların olay yerine birden fazla tüfekle gelmeleri, bir sanığın boşalan tüfeği doldurup sanık ...’a vererek aralıksız atış yapmasını sağladığı, katılanların araçla kaçmaya çalışmalarına rağmen takip edip araçlarının önünü kestikten sonra araçlarına atış yapmaya devam etmeleri, katılanların içinde bulundukları araçta meydana gelen zarar da dikkate alındığında, sanıkların fiile bağlı olarak ortaya çıkan kasıtları, suçta kullanılan araçların elverişliliği, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında fiile bağlı olarak ortaya çıkan kasıtların öldürmeye yönelik olup olmadığını değerlendirmesi, oluşmuş ise delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Sanık ... başka suçtan Kaş K 1 tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu, sanık ... ise başka suçtan Menemen T tipi Ceza İnfaz kurumunda hükümlü olup, duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir taleplerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 09/09/2015 tarihli son duruşmada hazır bulundurulmadan ya da SEGBİS ortamında duruşmaya katılmaları sağlanmadan mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

3) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler bakımından araçta meydana gelen zarar dikkate alındığında sanıklar hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Sanıklar hakkında kurulan hükümler bakımından Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 29.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11466, Karar No: 2013/13393, Tarih: 20.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11466 E.  ,  2013/13393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4797, Karar No: 2014/13679, Tarih: 17.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/4797 E.  ,  2014/13679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorum 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/01/2014

Numarası : 2013/300-2014/44

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Davacı, mevsimlik işçi olduğunu, 2012 yılı çalışma dönemi içinde işe başlatılmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ise davacı ve arkadaşlarının 2011 yılı içerisinde normal çalışma sezonunda çalışmaya başladıklarını ancak sezon sona ermeden 12 kişinin toplu olarak işi bıraktığını, davacının işi bırakması nedeniyle 2011 sezonunda işlerin aksadığını, tüm işçilere işe gelmeleri söylendiği halde davacı ve arkadaşlarının başka bir işyerinde işe başladıklarını, bu nedenle iş sözleşmesinin feshine kendisinin neden olduğunu, işe gelmeyerek iş sözleşmesini kendi feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işverenin, davacının da içinde olduğu 12 işçi için devamsızlık tutanağı düzenlediğini, hizmet döküm cetveline göre bir önceki yıl 2010 yılında da davacının sezon sonu gibi işten ayrılıp başka bir yerde çalıştığı görüldüğünü, işçilerin iş sözleşmelerinin feshinden önce işe dönmemeleri halinde sözleşmenin feshedileceği yönünde bir ihtarda bulunulmadığını, davacının uzun yıllar süren hizmetini, işçilik hak ve alacaklarından vazgeçecek şekilde devamsızlık yapmak suretiyle sona erdirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ve bu nedenlerle kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesi gerektiği kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, davalı işyerinde mevsimlik işçi olarak toplamda 1 yıl 8 ay 7 gün süre ile çalışmış olup ranzacı/presçi olarak görev yapmıştır.

Dinlenen davacı tanıklarının O.. Y.. beyanında, " ...davacı bildiğim kadarıyla en son Çorum'daki kömür dağıtım şerinde yükleme işi yapmak için işi bıraktı. Aynı şekilde işi bırakan işçi sayısı 9-10 kişiydi..." şeklinde, diğer davacı tanığı N.. Ç.. ise, " ... Ben davacıdan daha önce işten ayrıldım. Davacı bildiğim kadarıyla en son Çorum'daki kömür dağıtım yerinde çalışabilmek için işi bıraktı. Bildiğim kadarıyla burda yükleyicilik yapıyordu...hatırladığım kadarıyla davacı ve arkadaşları ayrıldığında sezon kapanmak üzereydi. Davacının yaptığı iş mevsimlikti. Sezon kapandığı için mi işi bıraktı bunu bilmiyorum...bizim işimiz Kasım ayının son haftasınde sona erer...." şeklinde beyanda bulundukları görülmüştür.

Davalı tanığı Faruk Köksal beyanında, " ...davacı nedensiz olarak işe gelmeyerek ve devamsızlık yaparak işi bıraktı. Hatırladığım kadarıyla 2011 sezonuydu ve sezon henüz kapanmamıştı. Davacı ve yaklaşık 10 kadar çalışan, kömür işinde çalışmak için işi bıraktılar....sezon ortalama Nisan ayı ortası gibi başlayıp Ekim ayı sonu veya Kasım ayı ortalarına kadar mevsim şartlarına göre devam eder. Davacının önceki sozunlarda kömür işine gidip geldiğine dair bir bilgim yoktur. Bildiğim kadarı kömür işi davacının işi bıraktığı sezonda başladı. Işi bırakan 10 civarındaki işçinin hepsi presciydi ve bu iş bırakma nedeniyle işlerimiz yarı yarıya düştü. Bu nedenle diğer işçilerden de işsiz kalanlar oldu işi bıraktıkları tarihi tam olarak hatırlamıyorum sadece sezonun kapanmadığını hatırlıyorum" şeklinde,

Davalı tanığı S.. K.. beyanında, " .....davacı kömür işinde çalışmak için işe gelmeyerek ve devamsızlık yaparak işi bıraktı. Davacı ve yaklaşık 10 çalışanımız kömür işinde çalışmak için iş bıraktılar. Henüz sezon kapanmamıştır. Tam tarihi hatırlamıyorum. Ancak bunlar iş bıraktıktan sonra sezon 20 gün daha devam etti. Devamsızlık yapınca tutaunak düzenledik. Bu tutanağı düzenlediğimizde sezon açılmıştı... sezon ortalama Nisan ayı ortası gibi başlayıp Ekim ayı sonu veya Kasım ayı ortalarına kadar mevsim şartlarına göre devam eder. Davacıya avans verildiği doğrudur. Ancak işe gelmemesi yönüned bir SMS gönderildiğine dair herhagi bir bilgim yoktur. ..davacı ve diğer işten çıkanların tamamı pres bölümündedir ve bu nedenle iş kapasitesi düşmüştür" şeklinde

Davalı tanığı S.. K..'ın tutanak mümzii olarak alınan beyanında ise, " ...hatırladığım kadarıyla 2011 yılı sezonunda Eylül ayında işi bıraktılar. Davacı ve arkadaşları işi bıraktıktan sonra fabrika 35 gün daha çalıştı. ...işten ayrılınca birkaç gün sonra muhasebe davacı ve arkadaşları için tutanak tuttu. Biz de imzaladık.....imza bana aittir. Ben de davacı ve arkadaşlarıyla işten ayrılmalarından bir gün sonra yanlarına gittim ve işe dönmelerini söyledim. Bana orada kömür işinde çalışacaklarını söylediler. Davacıya 2012 sezonunda avans vermedim. ....biz tutanağı davacı ve arkadaşlarının işten ayrıldıkları 2011 sezonunda tuttuk...." şeklinde,

Davalı tanığı Y.. C.. beyanında, " ....Davacının hangi tarihte işi bıraktığını hatırlamıyorum. Ancak davacı ve yakaşık 9 kişi benim çalıştığım pres bölümünden toplu olarak işten ayrıldılar ve Belediye kömür dağıtıyordu, bu kömür dağıtımını yapan şirkette çalışmaya başladılar. Halen kömür de çalışıp çalışmadığını bilmoyurum. Davacı ve arkadaşları işten ayrıldıklarında sezon henüz kapanmamıştı. Davacı ve arkadaşları çıktıktan sonra fabrika yaklaşık 2 ay sezon bitimine kadar çalıştı. Davacı ve arkadaşları işten çıktıktan sonra işyerinde tutanak tutuldu. Ancak ben imzalayıp imzalamadığımı hatırlamıyorum, ( tutanağın gösterilmesi üzerine) imza bana aittir bu tutanağı davacı ve arkadaşları işten ayrıldıktan birkaç gün sonra iş yeri sahibi tarafından tutuldu biz de imzalamak zorunda kaldık, ben davacı ve arkadaşlarına işten ayrıldıktan sonra ulaştım. Işten ayrılmamalarını söyledim. Onlar da bana iş bulduk, burası sezonluk, kışın boş kalmamak için ayrıldık dediler. Davacı da bu şekilde söyledi tutulan bu tutanak yeni sezon başlangıcında tutulmadı. Davacı ve arkadaşlarının işe gelmedikleri birkaç günden sonra tutuldu... davacı ve arkadaşları fabrikada çalıştıkları dönemden bir önceki sezonda kömüre gitmediler. Ama sezon bitiminde fabrika kapandıktan sonra gittilerse bilmiyorum " şeklinde beyanda bulundukları görülmüştür.

Davacıya ait hizmet döküm cetveli incelendiğinde davacının ilk olarak 28.10.2010 tarihinde davalı işyerinde çıktıktan sonra 13.11.2010 tarihinde Sos.Yard.Day.Vakfı bünyesinde işe girişi olduğu, sezon başlaması üzerine 03.05.2011 tarihide tekrar davalı işyerine girişi olup 26.09.2011 tarihine kadar çalıştıktan sonra bu tarihte çıktığı, 06.10.2011 tarihinde tekrar dava dışı Vakıf bünyesinde çalışmaya başladığı görülmüştür.

Bununla birlikte davacı ve arkadaşlarının 27-28-29 Eylül 2011 tarihinde devamsızlık yaptıklarına dair tutanak ile davacının dava dışı şirkette işe başlamasından 1 hafta kadar sonra tebliğ edildiği anlaşılan davalı işverenin iş sözleşmesini 4857 SK 25/2-g bendi uyarınca feshettiğine dair noter fesih bildirimi de sunulmuştur.

Bununla birlikte davacı ve arkadaşlarının 27-28-29 Eylül 2011 tarihinde devamsızlık yaptıklarına dair tutanak ile davacının dava dışı şirkette işe başlamasından 1 hafta kadar sonra tebliğ edildiği anlaşılan davalı işverenin iş sözleşmesini 4857 SK 25/2-g bendi uyarınca feshettiğine dair noter fesih bildirimi de sunulmuştur.

Davalı işverenin ve davalı tanıklarının beyanları yanında bizzat davacı tanıklarının dahi davacının kömür işinde çalışmak için işyerinden ayrıldığını beyan etmeleri, davacının hizmet cetveli incelendiğinde mevsim sonlarının genellikle Ekim ayı ortalarından sonraki günlere ilişkin olduğu ancak 2011 yılında davacının sezonun bitimine 1 ay kadar bir zaman kala bir kısım arkadaşları ile dava dışı Vakıf bünyesinde kömür dağıtma işi için işyerinden sezon bitmeden ayrıldıkları, davacının 2010 yılında da dava dışı Vakıf bünyesinde çalışması gözükmekte ise de hizmet döküm cetvelinden bu çalışmanın sezonun bitiminden sonra başladığı ve sezon başlamadan da bittiği görüldüğünden davacının, bir başka iş bulduğundan bu işte çalışmak için sezon bitimini beklemeden işten ayrılmak suretiyle iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığını, bu sonlandırmanın haklı bir nedene dayanmadığı anlaşılmakla başka bir işte çalışmak için işyerinden kendi isteği ile istifa ederek ayrılması neticesinde kıdem ve ihbar tazminatı hakkı bulunmamaktadır.

O halde mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucunda kıdem ve ihbar tazminatı alacağı olduğunun kabulü ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine 17.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7007, Karar No: 2024/3188, Tarih: 07.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7007 E.  ,  2024/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1254 E., 2023/1254 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yozgat Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/121 E., 2023/171 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 10.01.2008 tarihinde evlendiklerini, bu evlilikten ortak altı çocuklarının bulunduğunu, tarafların amca çocukları olduğunu, evlendikleri ilk günden itibaren aralarında ruhi uyuşmazlıklar başladığını, davalının müvekkiline karşı küfür ve hakaretlerde bulunduğunu, sürekli "edepsiz, şerefsiz, fahişe" gibi hakaretlerde bulunarak müvekkilinin kadınlık gururunu kırdığını, çocuklarına sürekli şiddet uyguladığını, kazancını kendi kişisel tasarrufu olarak kabul ettiğini ve ailesinin geçimini sağlamadığını, davalının evi terk ettiğini, giderken de elektrik ve su aboneliklerini iptal ettirdiğini, bu nedenle 3 gün elektriksiz ve susuz kaldıklarını beyan ederek davalı ile boşanmalarını, ortak çocukların velâyetlerinin tarafına verilmesini, her çocuk için aylık 300,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi, davalıya usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI