muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17941, Karar No: 2015/26019, Tarih: 01.06.2015

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15/07/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15/07/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5513, Karar No: 2018/4984, Tarih: 24.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5513 E.  ,  2018/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sahte fatura kullanma suçunda, 2006 takvim yılı için faturaların en son Şubat ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin "21.03.2006" olacağı cihetle; suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü halde, sanık hakkında temel cezanın 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2) "21.03.2006" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "2006" olarak eksik gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7708, Karar No: 2023/9558, Tarih: 20.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7708 E.  ,  2023/9558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2021/446 E., 2022/822 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, ... Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.....2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ... ile davalı vekili Avukat ... ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulanan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinden işçilik alacaklarının tahsili için ... Anadolu 7. ... Mahkemesinin 2017/238 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını ancak davalı Şirket sahibinin davacıyı 30.04.2018 tarihli "İbraname/Muvafakatname" başlıklı sözleşmeyi imzalaması konusunda ve ödeme yapacağı vaadiyle ikna ettiğini, bunun üzerine ... Anadolu 7. ... Mahkemesinin 2017/238 Esas sayılı dosyasından feragat edildiğini ancak davalı tarafın ödeme yapmadığını, bunun üzerine davalı taraf aleyhine ... Anadolu 6. İcra Müdürlüğünün 2019/35376 Esas sayılı dosyasıyla ilâmsız takip başlatıldığını, davalının bu takibe itiraz ederek durdurduğunu ve itirazın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek ... Anadolu 6. İcra Müdürlüğünün 2019/35376 esas sayılı dosyasına yapılmış olan itirazın iptali ile takibinin devamına ve davalı taraf aleyhine alacağın %20'sinden ... olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ... Anadolu 7. ... Mahkemesinin 2017/238 Esas sayılı dosyasından feragat ettiğini, müvekkili Şirket sahibi ile davacı arasında 30.04.2019 tarihli protokol imzalandığını, işbu protokolden sonra davacıya 131.000,00 TL ve davacı vekiline 52.460,00 TL olmak üzere toplam 183.460,00 TL ödeme yapıldığını, davacının açmış olduğu takibin kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.10.2020 tarihli 2019/1052 Esas 2020/566 Karar sayılı kararı ile; aynı davanın daha önceden kesin hükme bağlanmış olduğu gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.10.2020 tarihli 2019/1052 Esas 2020/566 Karar sayılı kararı ile; aynı davanın daha önceden kesin hükme bağlanmış olduğu gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesinin 11.02.2021 tarihli 2021/347 Esas 2021/385 Karar sayılı kararı ile; talep edilen alacaklar yönünden taraflar arasında kesinleşmiş karar olduğu, İlk Derece Mahkemesince kesin hüküm olması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesinde hata olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 18.05.2021 tarihli ve 2021/4920 Esas, 2021/9216 Karar sayılı ilâmı ile; davacının haktan feragat anlamında iradesinin mevcut olmadığı, bu nedenle taraflar arasında yapılan ve sulh sözleşmesi niteliğindeki protokol hükümleri değerlendirmeye tâbi tutularak karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafça davacı hesabına 81.000,00 TL para gönderildiği, iki adet 25.000,00 TL çek ile toplamda 131.000,00 TL ödeme yapıldığı, davacı

vekiline 52.460,00 TL ödeme yapıldığının tespit edildiği, başkaca bir alacağın kararlaştırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının davalı tarafından ödeme yapılacağı vaadi ile ikna edilerek "İbraname/Muvafakatname" başlıklı belgeyi imzalamasının sağlandığını, bahse konu ödemelerin davalı Şirket tarafından yapılmadığı gibi taraflar arasındaki protokole istinaden yapıldığına dair açıklamada bulunmadığını, bahse konu çeklerin davalı Şirket tarafından keşide edilmediğini, protokol kapsamında verildiğine dair açıklama bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının protokol kapsamında alacaklarının ödenip ödenmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının protokol kapsamında alacaklarının ödenip ödenmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6219, Karar No: 2009/8938, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6219 E.  ,  2009/8938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 149 ada 16 parsel sayılı 48975 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... vekili, yasal süresi içinde taşınmazın murisi ...'ten geldiği ve ... mirasçısı olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 149 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalılar adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı taraf lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği, Asliye Hukuk Mahkemesinde davacı ... tarafından açılan evliliğin tespit davasının reddedildiği kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı ...’in davalıların kök murisi ...’in mirasçısı olup olmadığı, taşınmazın kök muris ...'ten gelip gelmediği ve mirasçılar arasında taksim edilip edilmediği noktalarında toplanmaktadır. Mahkemece, davacı ...’in davalıların kök murisi ...’in mirasçısı olup olmadığı araştırılmamış, kadastro mahkemesinin görevine girdiği halde kök muris ...’in tüm mirasçılarını gösterir veraset ilamı düzenlenmemiş, kök muris ... adına kayıtlı 1938 tarihli 858 tahrir numaralı vergi kaydı uygulanmamış, çekişmeli taşınmazın kök muris ...’ten gelip gelmediği hususu yöntemince araştırılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle, Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.3.2003 tarih, 2002/788-2003/150 sayılı dosyasında, davacı ...’in açtığı evliliğin tespit davasının “eda davasına bağlı olarak açılmadığı” gerekçesiyle reddedilmesinin, davacı ...’in kök muris ... mirasçısı olmadığı anlamına gelmeyeceği hususu üzerinde önemle durulmalı, kök muris ...’in tüm mirasçılarını gösteren veraset belgesi düzenlenmeli, mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen kişiler huzuru ile yapılacak keşif sırasında, dinlenecek yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve tarafların bildirdikleri ve bildirecekleri tüm tanıklardan, taşınmazın kök muris ...'ten gelip gelmediği, davacı ...’in davalıların kök murisi ...’in mirasçısı olup olmadığı, kök muris ...’ten geliyorsa terekesinin ölümünden sonra taksime tabi tutulup tutulmadığı, taksim edilmiş ise kime isabet ettiği, davalıların murisi ...’ye isabet etmiş ise diğer mirasçılara miras payı olarak ne verildiği, taşınmaz verilmiş ise nereden verildiği ve diğer mirasçılara verilen taşınmazların akibetlerinin ne olduğu, taşınmazların kim tarafından ne suretle kullanıldığı, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, kök muris ... adına kayıtlı 1938 tarihli 858 tahrir numaralı vergi kaydı yöntemince çekişmeli taşınmaza uygulanmalı, kök muristen intikal eden tüm taşınmazların onaylı tutanak örnekleri getirtilip incelendikten sonra karar verilmelidir. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37577, Karar No: 2015/22541, Tarih: 17.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37577 E.  ,  2015/22541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece her ne kadar davacı daha önce muvazaalı çalıştırılsa da 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından yeni hizmet sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının muvazaalı olarak 2011 tarihine kadar çalıştırıldığı tarafların ve Mahkemenin kabulündedir. Kaldı ki davacının daha önce ilave tediye alacağının kabulüne dair karar Dairemiz 2013/21268 E. sayılı kararı ile de onanmıştır. Davalı Üniversite ile taşeron şirketler arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğu kabul edildiğinden davacı 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi 7.fıkrası gereği baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmalıdır. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından muvazaalı iş ilişkisini takip eden dönem ihalelerinde alındığı yardımcı hizmet işlerinde veya kanunla cevaz verilen hastanenin asıl işlerinde çalıştırılsa bile asıl işveren kendi işçisini alt işverene devrettiğinden muvazaalı ilişkinin varlığı ve davacının yine asıl işveren işçisi olduğu kabul edilecektir.

Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından bu tarihten sonraki ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31300, Karar No: 2017/10391, Tarih: 08.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31300 E.  ,  2017/10391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.05.2005-31.12.2013 tarihleri arasında ... Ltd. Şti.'nin taşeron olduğu ... il Sağlık Müdürlüğüne bağlı hastanelerde ve sağlık ocaklarında hizmetli ve temizlik elemanı olduğunu, davalılardan Andaç Grubun tekrar ihaleyi alamaması ve emeklilik süresinin dolması ile 31.01.2014 tarihinde iş sözleşmesinin sonlandığını ileri sürerek ödenmeyen kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı Kurum vekili, husumet itirazında bulunarak davacının ihaleyi alan ... Ltd. Şti.nde görevine devam ettiğini, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının zamanaşımına uğradığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, hafta tatili ve ulusal bayramlarda kapalı olunduğunu, kurumun kapanma saatinin belirli olmasından dolayı davacının fazla mesai yapmış olmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının müvekkili şirketten alacağı bulunmadığını, son işveren olmadıklarını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmadığını, hafta tatillerini kullandığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Bozma ilamına uyulan Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Bozma ilamına uyulan Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava dosyasında; Mahkemece dinlenilen davacı tanığı ... “Davacıyı tanıyorum. ... Ltd. Şti.'nde birlikte çalıştık. Ben ... il sağlık müdürlüğündeydim. Davacı ise Sincan ilçe sağlık müdürlüğünde çalışıyordu. İkimizde temizlik elemanıydık. Ben halen çalışıyorum. Davacı emeklilik nedeniyle ayrıldı. 1.150,00 TL ücret alıyordu. Yemek ve yol içindeydi. Mesai 07.00-16.00 arasıydı. Cumartesi günü 09.00-14.30 arasıydı. Bir saat yemek molası vardı. Ancak yiyecek kadar mola kullanıyorduk. Dini bayramlarda ve genel tatillerde nöbetleşe çalışıyorduk.” şeklinde, diğer davacı tanığı ...’nun ise “Davacıyı tanıyorum. ... il sağlık müdürlüğünde beraber çalıştık. Davacı temizlik şirketinin elemanıydı. Ben veri hazırlama şirketinin elemanıyım. Ben 2005 yılında girdim. Davacı da aynı tarihte girdi. Davacı emeklilik nedeniyle ayrıldı. Temizlik elemanıydı. Asgari ücret alıyordu. Bir öğün yemek ve yol parası veriliyordu. Mesai 07.00-16.00 arasıydı. Cumartesi günü çalışıyorlardı. Ancak ben gelmediğim için kaçta gelip gittiklerini bilmiyorum. Bir saat yemek molası vardı. Ancak iş olursa yemek yiyecek kadar mola kullanırlardı. Dini bayramlarda ve genel tatillerde ben çalışmıyorum. Davacının gelip gelmediğini de bilmiyorum.” şeklinde beyanda bulunduğu görülmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece dinlenen davacı tanıklarının yukarıda belirtilmiş olan anlatımlarına göre, davacının mesaisinin 07.00-16.00 saatleri arası olduğu, cumartesi günü ise 09.00-14.30 saatleri arası olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, 1 saat ara dinlenme süresi gözetildiğinde davacının hafta içi 8 saatten haftada 40 saat çalıştığı, cumartesi günü ise yarım saat ara dinlenme süresi gözetildiğinde 5 saat çalıştığı dolayısıyla haftalık toplam 45 saatlik çalışmasının bulunduğu ortaya çıkmaktadır.

Hal böyle olunca, davacının fazla mesaisi çıkmadığından fazla mesai yönünden davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.