muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19646, Karar No: 2014/3675, Tarih: 10.03.2014

Hesaplanan miktarın abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki binanın emlak vergi beyanındaki değerinin %2'sini aşmamak kaydıyla hüküm altına alınması gerekir.

Dava konusu konuta ilk kez abone olunduğu, ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığı, davalı idarenin konutun bulunduğu bölgeye alt yapı hizmetlerini götürdüğü; bu nedenle davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu, mahkemece de doğru olarak tespit edilmiş bulunmaktadır. Ne var ki, davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeliyle ilgili sorumlu olduğu miktarın belirlenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda abonelik başvurusundan önceki yıllarda inşaat aşamasındaki dava dışı kişi tarafından avans olarak yapılan ödeme sırasındaki resmi veriler ve birim fiyatları esas alınmak suretiyle hesaplama yapılmıştır. (T -Metre Tül Maliyeti- 45,75 TL) Oysa, aradan uzun bir zaman geçtikten sonra inşaat tamamlanmış ve davacı bireysel abonelik başvurusunda bulunup 30.06.2010 tarihinde iş bu davayı açmıştır. Bu durumda hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Metre tül maliyeti, abonelik başvuru tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığı birim değerleri esas alınmak suretiyle güncelleştirilerek saptanması gerekir.

Mahkemece, eksik inceleme sonucu, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükümde isabet görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5911, Karar No: 2024/9700, Tarih: 09.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5911 E.  ,  2024/9700 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/69 Esas, 2024/74 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.12.2023 Tarihli ve 2023/457 Esas, 2023/533 Karar Sayılı Kararı

Birden fazla alacaklı olan mirasın hükmen reddi talebini içerir iş bu davada alacaklıların çoğunluğunun ikametgahının İstanbul olduğu gibi, iş bu davada şimdilik husumet yöneltilmiş alacaklı davalı şirketin bulunduğu yerin Bağcılar olduğu, yetki itirazında Bakırköy Adliyesi'nin yetkili olduğu ileri sürüldüğü, yetkili mahkemenin Bakırköy Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.02.2024 Tarihli ve 2023/69 Esas, 2024/74 Karar Sayılı Kararı

Dosya kapsamından, davanın Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, davalının dava tarihi itibariyle adresinin Sarıyer olmasına rağmen Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemelerine yönelik yetki itirazında bulunduğu, İTO ve TSG kayıtları ile davalının adresi itibariyle İstanbul Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu, dolayısıyla usulüne uygun ileri sürülmüş yetki itirazının bulunmadığı anlaşılmakla ve yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı, kesin yetkinin bulunmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu (4721 sayılı Kanun) uyarınca terekenin borca batık olduğu ile mirasın hükmen reddinin tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Mirasın hükmen reddinin tespiti hakkındaki davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığından, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir.

2. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

3. Dosya kapsamından, davacının yetkisiz Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmişse de davalı şirket vekilinin cevap dilekçesinde yetkisiz olan Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirttiği, dolayısıyla davalının usulüne uygun yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5945, Karar No: 2023/5086, Tarih: 20.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/5945 E.  ,  2023/5086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/18 E., 2016/161 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası, şantaj suçundan 10 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi üzerine yapılan yargılamada, Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası, şantaj suçundan 10 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ile mağdure arasında arkadaşlık ilişkisi bulunduğu, bu süreçte cinsel ilişkiye girdikleri, sanığın, mağdurenin bilgisi dışında, girmiş oldukları bir cinsel ilişkiyi cep telefonu kamerası ile kayda aldığı, mağdurenin kendisinden ayrılmak istemesi üzerine, söz konusu görüntüleri yaymakla tehdit ettiği, intikalden bir hafta kadar önce mağdure ile konuşmak için onun evine geldiği, mağdurenin sanıkla konuşmak istemediğini iletmesi üzerine, sanığın balkondan içeri girerek mağdureyi silah tehdidi ile aşağıya indirdiği, bir süre konuştuktan sonra serbest bıraktığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümler yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan temyiz sebepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

1. Tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay gecesi konuşmak amacıyla mağdurenin evine geldiği, mağdurenin sanıkla görüşmek istememesi üzerine, sanığın evin birinci kat balkonundan içeri girerek mağdurenin bulunduğu odaya yöneldiği, mağdureden dışarı çıkmasını istediği, mağdurenin kabul etmemesi sonrasında yanında getirdiği kuru sıkı tabancayı doğrultarak, ''Dışarıya çıkacaksın yoksa bu tabancayı patlatırım.'' demek suretiyle tehdit edip onu aşağı indirdiği, bir süre konuştuktan sonra mağdureyi serbest bırakması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini tehditle gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın alıkoyduğu mağdureyi, bu suçtan soruşturmaya başlanmadan önce, onun şahsına zararı dokunmaksızın kendiliğinden serbest bıraktığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde şartları oluştuğu halde 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli kararında sanığın somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz itirazının reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1513, Karar No: 2010/2094, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1513 E.  ,  2010/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, kooperatif tarafından arsa sahibi ve yüklenici aleyhine açılmış olup tapu iptâl tescil, olmadığı takdirde alacak istemine, birleşen 2002/1516 Esas ve 2004/170 Esas sayılı dava dosyaları yüklenici şirket tarafından arsa sahibi aleyhine açılmış imalât bedelinin tahsili talebine, birleşen 2007/340 Esas sayılı dosya da arsa sahibi tarafından yüklenici aleyhine açılmış olup, ayıplı inşa edilen binaların yıkılması, onarım ve iyileştirme bedellerinin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın yüklenici şirket yönünden bedel olarak kısmen kabulüne, arsa sahibi açısından reddine, birleşen 2002/1516 Esas sayılı davanın kabulüne, 2004/170 Esasta kayıtlı davanın kısmen kabulüne, birleşen 2007/340 Esas sayılı dosyadaki davanın reddine dair verilen karar davalı ve birleşen dosya davacısı arsa sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına ve özellikle birleşen 2007/340 Esas sayılı dosya davacısı arsa sahibince inşaatlardaki tüm ayıplar Akdeniz Üniversitesinden temin edilen 04.05.2007 tarihli raporla öğrenilmiş olup sözkonusu davanın açıldığı 15.10.2007 tarihine kadar yükleniciye ayıp ihbarında bulunulduğunun ileri sürülüp, kanıtlanmamış bulunmasına göre davalı ve birleşen dosya davacısı arsa sahibi ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin 31.05.2006 tarihli bozma ilâmından önceki yargılama aşamasında alınan ve hükme esas kabul edilen bilirkişi kurulu raporunda davacı birleşen dosya davalısı yükenici şirketin gerçekleştirdiği imalât bedeli 363.372,10 TL olduğu hesaplanarak bundan %3 nefaset kesintisi yapıldıktan sonra 352.470,94 TL üzerinden yüklenici lehine imalât bedeline hükmedilmiş, verilen karar arsa sahibi vekilince temyiz edilerek diğer temyiz itirazları red edildikten sonra imalât bedelinin Bayındırlık birim fiyatlarına göre değil, 08.11.2002 tarihindeki mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanması gerektiği belirtilmiştir. Bozmadan sonra yeniden oluşturulan bilrikişi heyetinden alınan raporda imalâtın 2002 yılı birim fiyatlarına göre bedeli 387.333,61 TL bulunduktan sonra bundan %15 oranında indirim yapılarak 08.11.2002 tarihindeki mahalli piyasa rayiçlerine göre imalât bedeli ve bundan da %15 nefaset payı düşülerek 271.133,52 TL istenebilecek imalât bedeli hesaplanmış ve mahkemece bu rapora itibar edilerek hüküm oluşturulmuştur. Davacı yüklenici şirket tarafından bozmadan önce alınan raporda Bayındırlık birim fiyatlarına göre belirlenen 363.372,10 TL imalât bedeline itiraz edilmediği ve buna göre oluşturulan mahkeme kararı temyiz edilmediği gibi, bozmadan sonra düzenlenen 14.11.2008 tarihli bilirkişi kurulu raporunda benimsenen %15 nefaset indirimi ile piyasa rayiçlerine göre hesaplama yapılabilmesi için yapılan indirim oranına da karşı çıkılmamış ve bu rapor doğrultusunda oluşturulan hüküm de yüklenici tarafça temyiz edilmediğinden, arsa sahibi lehine usulü müktesep hak oluşmuştur. Bu durumda arsa sahibi yararına oluşan usuli kazanılmış hak sebebiyle bozmadan önce düzenlenip hükme esas kabul edilen bilirkişi kurulu raporundaki 363.372,10 TL birim fiyatlarına göre imalât bedelinden bozmadan sonra oluşturulan kuruldan alınan raporda benimsenen toplam %30 nefaset ile piyasa fiyat tespiti için indirim tutarı 109.011,63 TL'nin mahsup edildikten sonra birleşen 2002/1516 ve 2004/170 E. sayılı davalarda toplam 254.360,47 TL yüklenici alacağına hükmedilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak daha fazla miktarda alacağa hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı birleşen dosya davacısı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı-birleşen dava davacısı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ...'a geri verilmesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6909, Karar No: 2013/109, Tarih: 07.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/6909 E.  ,  2013/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde sanığın yönetimindeki otomobil ile 2584. sokak istikametinden gelerek olay mahalli kavşağa giriş yaptığında istikametine göre sağında bulunan 2580. sokak istikametinden gelerek kavşağa giriş yapan müşteki .... yönetimindeki ... plakalı otomobile çarpması sonucu müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda iki sınır arasında temel ceza belirlenirken; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi göz önüne alınarak suçun işleniş biçimi, mağdurun yaralanmasının niteliği, sanığın taksire dayalı kusurunun derecesi nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21690, Karar No: 2012/2608, Tarih: 14.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/21690 E.  ,  2012/2608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.07.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.02.2012 günü, duruşmalı temyiz eden davacı M.B.. vekili Av.S.. Ü.. ve karşı taraf temyiz eden davalı İ. B.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeple ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakası miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma sebebi dışında kalan sair temyiz itirazlarının ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.02.2012 (Salı.)