muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10791, Karar No: 2014/10989, Tarih: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/10791 E.  ,  2014/10989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelitli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın ......bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın .... maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: ......2004-5170/...md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan yakınanın, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan yakınanın, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Somut olayda; sanık ...'ın sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, 08/03/... tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14/09/2010 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un .... maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/661, Karar No: 2014/4136, Tarih: 24.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/661 E.  ,  2014/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, dava konusu 6 adet taşınmazda malik olan miras bırakanlarının ... olan isminin tapu kayıtlarında ... olarak yazıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi gerektiği iddiası ispatlandığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 24.02.2014

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/228, Karar No: 2008/7191, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/228 E.  ,  2008/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili ile davalı-k.davacı .... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... ile davalı-k.davacı .... vekili avukat .... Davalı-k.davacı asil ... gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı ...’in 6 nolu bağımsız bölümü satın aldığına, 1994 tarihli banka dekontunda davacı tarafından gönderilen paranın kira karşılığı olduğunun açıklanmasına ve inanç sözleşmesi yapıldığına dair iddiasını da usulen kanıtlayamamış olmasına, davalı vekilinin karşı dava dilekçesinde yapılan doğramalar karşılığında 2004 yılı yaz sezonu sonuna kadar kira alınmayacağına dair açıklama yapmış olmasına, bu durumda her iki davanın da reddinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... ile davalı ve karşı davacı ...’in yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 550,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davalı ve karşı davacı ...’ten alınarak ...’e, 550,00 YTL’nin de davalı ...’ten alınarak davalı ve karşı davacı ...’e verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalı ...’den, bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı ...’ten alınmasına, 01.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1165, Karar No: 2012/2690, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/1165 E.  ,  2012/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-k.davalı ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yüklenici şirket vekili tarafından açılan davalar tapu iptâli tescil ve tazminat, arsa sahibi ... vekili tarafından açılan davalar cezai şartın tahsili ve dükkanın küçük yapılması nedeniyle tazminat istemlerine ilişkin olup, mahkemece yüklenici şirketin tapu iptâli tescil isteminin kabulüne, tazminat isteminin kısmen kabulüne, arsa sahibinin cezai şart isteminin reddine, dükkanın küçük yapılması nedeniyle olan tazminat isteminin ıslah da dikkate alınarak kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yüklenici şirket adına tesciline karar verilen bağımsız bölümün tescil işleminin arsa sahibinin hakettiği tazminat miktarının ödenmesinden sonra uygulanabileceğinin tabiî bulunmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki 19.09.2000 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibi ...'e zemin katta 320 m2 brüt alanlı dükkan verilmesi kararlaştırılmıştır. Dosyada bulunan tapu kaydı incelendiğinde zemin katta 21 bağımsız bölüm numaralı 64/1224 arsa paylı bir adet dükkan bulunduğu görülmektedir. Dükkanın eki olarak da depo tapuda kayıtlıdır. İnşaat ruhsatı, iskân ruhsatı ve proje de bu doğrultudadır. Bilirkişi raporlarında da deponun işyerinin eki olduğu değerlendirilmiştir. Deponun yüzölçümü de dahil edilse dahi, arsa sahibine verilen dükkan alanı 320 m2'nin altında kalmaktadır. Bu durumda bodrum kata yapılan ve arsa sahibine ait zemin kattaki 21 bağımsız bölüm numaralı dükkanın eki olduğu anlaşılan deponun fazla iş olarak kabul edilmesi ve bu şekilde yüklenici şirket yararına tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır. Yüklenici şirketin bu konudaki tazminat isteminin reddi gerekir.

3-Arsa sahibi ... kendisine verilmesi kararlaştırılan 320 m2 dükkanın küçük yapılması nedeniyle tazminat isteminde bulunmuştur. Arsa sahibine zemin katta verilen dükkan depolu olarak yapıldığından, eksik yüzölçümü hesaplanırken arsa sahibinin kullanımında olan deponun da dükkanın yüzölçümüne eklenmesi gerekir. Bu durumda dükkanın eksik yüzölçümü miktarı 37.70 m2 olarak hesaplanmaktadır. Bu yüzölçümü yönünden tazminat hesaplanması gerekirken, davacının tapu kaydına dahil olan ve kullanımında bulunan depo dikkate alınmaksızın daha fazla yüzölçüm üzerinden tazminat hesaplanması hatalı olmuştur.

4-Arsa sahibi ... vekili dükkanın eksik yüzölçümü verilmesi nedeniyle dava dilekçesinde 6.000,00 TL tazminat isteminde bulunmuş, 27.10.2008 tarihinde harçlandırdığı ıslah dilekçesi ile bu istemini 111.405,00 TL daha arttırmış ve en yüksek ticari faizi ile tahsil isteminde bulunmuştur. Bu konuda yapılacak hesaplama sonucu kabul edilecek miktarın 6.000,00 TL'ne dava tarihinden, kalan miktarına ıslah harcının yatırıldığı 27.10.2008 tarihinden itibaren değişen oranlar da dikkate alınarak avans faizi uygulanarak tahsil kararı verilmesi gerekirken, kabul edilen miktarın tamamına dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanarak tahsil kararı verilmesi de yanlış olmuştur.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bent uyarınca arsa sahibi ..., 3. bent uyarınca yüklenici şirket, 4. bent uyarınca taraflar yararına BOZULMASINA, 900,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2895, Karar No: 2019/9003, Tarih: 09.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2895 E.  ,  2019/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunun ise, sanıkların düzenledikleri faturaları kullandığı iddia olunan ...Tekstil Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında tanzim edilen ve dosya içerisinde bir sureti mevcut 26.12.2011 tarihli ve VDENR-2011-184/34 sayılı Vergi İnceleme Raporunda yer alan tespitler doğrultusunda, en aleyhe kabulle 31.08.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1563, Karar No: 2022/14606, Tarih: 13.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/1563 E.  ,  2022/14606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ...’nun temyiz isteminin katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ve katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükümlerine ve katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Katılan sanık ...’in üzerine atılı 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan doğrudan zarar görmeyen katılan sanık ...’nun davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan, katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1- Tanık ...’ın hazırlık aşamasında bilgi sahibi sıfatıyla alınan beyanında katılan sanık ...’in araçtan indiği esnada katılan sanıklara sinkaflı küfür ederek hakaret suçunu işlediğini beyan ettiği, ancak mahkeme huzurundaki beyanında bu hususta herhangi bir anlatımı olmadığının anlaşılması karşısında; katılan sanığın hakaret içerikli söylemleri olup olmadığı tanıktan açıkça sorularak sonucuna göre katılan sanık ...’in uzlaşmaya tabi hakaret suçu yönünden hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile gerekçe gösterilmeden beraat kararı verilmesi,

2- Dosya kapsamı ve taraf beyanlarına göre, katılan sanık ...’in kavga esnasında yere düşen gözlüğünün katılan sanık ... tarafından üzerine basılarak kırıldığına dair kendi beyanından başka bir delil bulunmadığı gibi olay yerinde de ele geçen bir gözlük bulunmadığının anlaşılması karşısında, katılan sanık ...’nun, atılı mala zarar verme suçundan beraati gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

3- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre katılan sanık ...’nun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Katılan sanıklar ... ve ...’nun daha evvelden husumetli oldukları katılan sanık ... tarafından takip edilmeleri sebebiyle kolluk görevlilerine haber vererek yol kenarında bekledikleri esnada katılan sanıklar ... ve ...’in araçla yanlarına gelerek kavga olayını başlattıklarının anlaşıldığı olayda katılan sanık hakkında mala zarar verme suçundan tayin olunan cezadan TCK’nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Katılan sanıklar ... ve ...’nun daha evvelden husumetli oldukları katılan sanık ... tarafından takip edilmeleri sebebiyle kolluk görevlilerine haber vererek yol kenarında bekledikleri esnada katılan sanıklar ... ve ...’in araçla yanlarına gelerek kavga olayını başlattıklarının anlaşıldığı olayda katılan sanık hakkında mala zarar verme suçundan tayin olunan cezadan TCK’nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1021, Karar No: 2012/8094, Tarih: 17.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1021 E.  ,  2012/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/10/2010 tarih ve 2010/144-2010/539 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin acentesi Mat Sigorta ...Hiz.Ltd.Şti. tarafından davalı belediyeye ait araçların ve işyerlerinin sigorta poliçelerinin tanzim edildiğini, acentelik ilişkisinin sona ermesi üzerine davalıya poliçe bedellerinin ödenmesi için ihtarname gönderdiğini, davalının poliçe primlerinin bir kısmının acenteye, bir kısmını acentenin borçlu olduğu kişilere icra dosyalarına ve temlik alacaklılarına ödediğini bildirdiğini, poliçe primlerinin hak sahibinin müvekkili olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL’nin, ıslahla 140.010,00 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin acentesine 218.477,56 TL. ödeme yapıldığını, acentenin alacağını temlik ettiği şahsa ve üçüncü kişilere borcundan dolayı icra dairelerine ödemeler yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ödemesi gereken prim toplamı 200.620,44TL olup, davacının acentesine 78.467,16TL ödeme yapıldığı, bunun 8.300,00TL’si teminat iadesi olup ödeme kapsamında değerlendirilemeyeceği, toplam ödemenin 70.167,16 TL. olduğu, sigorta poliçe bedellerinden bu miktar düşüldüğünde bakiye borcun 130.453,28TL olduğunun ihtilafsız olduğu, poliçe bedellerinden dolayı alacaklı davacı şirket olup acentenin görevi poliçenin düzenlenmesi, prim tahsilatı ve yaptığı bu işler karşılığında komisyon almaktan ibaret olup, anılan bedeller içerisinde komisyon dışındaki kalemlerin davacıya ait olduğu, acentenin kendisine ait olmayan bir alacağı temlik etmesi mümkün bulunmadığından dosyaya sunulan 2 ayrı icra dosyasından gerek acente, gerekse Adana 8. İcra Müdürlüğü’nün 2009/26 E.sayılı dosyasında acentenin temsilcisinin şahsi borcu nedeniyle haciz ihbarnamelerine istinaden yapılan ödemelerin davalı belediyeyi sorumluluktan kurtarmayacağı, poliçe komisyon alacaklarının acenteye ait olması nedeniyle yapılan bu ödemelerin belediyeyi sorumluluktan kurtaracağı, acentenin komisyon alacağı 18.554,94TL olup toplam borçtan düşüldüğünde bakiye borcun 111.898,34TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 111.898,34 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.