muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12140, Karar No: 2013/11930, Tarih: 20.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/12140 E.  ,  2013/11930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 24/02/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili, davalılardan Promer Tanıtım ve Satış Hizmetleri A.Ş. ve Çelik Motor Ticaret A.Ş. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...Ş. vekilinin tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayın oluş biçimi, olay tarihi, kusur durumu, davacıların ölene yakınlık derecesi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, eş ... ve çocuk Ege Tırman için hüküm altına alınan manevi tazminatlar azdır. Davacılar ... ve Ege Tırman yönünden daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı Promer Tanıtım ve Satış Hizmetleri A.Ş. vekilinin temyiz itirazına gelince; Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalılardan Çelik Motor Ticaret A.Ş. vekili ile Promer Tanıtım ve Satış Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3-Davalı Promer Tanıtım ve Satış Hizmetleri A.Ş. vekilinin temyiz itirazına gelince; Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalılardan Çelik Motor Ticaret A.Ş. vekili ile Promer Tanıtım ve Satış Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekilince, 17/06/2009 tarihli kazada, davacılardan Münevver Tırman’ın oğlu, ...’ın eşi, Ege Tırman’ın babası Metin Tırman vefat ettiği, kazada, murisin kullandığı araçla çarpışan ve ölümüne neden olan 34 TK 7643 plakalı aracın sürücüsünün ..., malikinin Çelik Motor A.Ş., kiracısının Promer Tanıtım ve Satış Hizmetleri A.Ş. olduğu belirtilerek dava açılmış, mahkemece davalı ...Ş. yönünden aracını uzun süreli kiraya verdiği gerekçesi ile davanın husumetten reddine, davalı ...'nın araç sürücüsü olması sebebiyle haksız fiil hükümleri gereği, Promer Tanıtım ve Satış Hizmetleri A.Ş.'nin araç işleteni olarak objektif sorumluluk hükümleri çerçevesinde müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesi adı geçen davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

34 TK 7643 plakalı araç için, araç maliki davalı ...Ş. ile dava dışı MAPP Pazarlama ve Tanıtım Hizmetleri Tic. Ltd. Şti arasında 06/03/2008 tarihinde “motorlu kara nakil araçları kiralama sözleşmesi” imzalandığı, dosya kapsamında davalı Promer Tanıtım ve Satış Hizmetleri A.Ş.'nin işleten olarak sorumluluğunu gerektiren bir delil ya da belge bulunmadığı, bu kapsamda hernekadar davalı Promer Tanıtım ve Satış Hizmetleri A.Ş.'nin işleten olarak kabul edilmesi doğru değil ise de davalı sürücü ...'nın işvereni olduğu ve istihdam eden olarak kusursuz sorumluluğu bulunduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamış olup, temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar ... ve Ege Tırman yararına BOZULMASINA, davalı ...Ş.'nin tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte, davalı Promer Tanıtım ve Satış Hizmetleri A.Ş.'nin temyiz itirazlarının (3) sayılı bentte açıklanan nedenle reddine ve temyiz eden davacılar ile davalı Promer Tanıtım ve Satış Hizmetleri A.Ş.'den ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5009, Karar No: 2018/2872, Tarih: 13.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5009 E.  ,  2018/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1, 50/1-a,52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiileri ile katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sürücü belgesiz sanık ...’ın, idaresindeki araç ile 2.48 promil alkollü olarak, arkadaşı sanık ... adına kiradıkları araç ile birlikte seyir halinde iken, sanık ...’un savunmalardaki ifadesine göre “..daha az alkollü olan ve ehliyet alacağını söyleyen ...’a kullanması için aracı verdiği...”, sanık ...’ın gece vakti, aydınlatma olmayan, trafiğin kolluk ekipleri tarafından, olaydan bir buçuk saat önce meydana gelen başka bir kaza nedeni ile ışıklı uyarı sistemleri ile iki yönlü olarak verildiği yolda, kolluğun dur ihtarına uymayarak, direksiyon hakimiyetin kaybettiği ve karşı yönden gelen ölen idaresindeki motosiklete tam kusurlu olarak çarptığı olayda; sürücü belgesi olmayan şahısa araç veren sanık ...’un gercekleşen netice de tali kusurlu olduğu, ancak taksirli suçlarda suça iştirak mümkün olmayacağından, sanık ... hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin, TCK'nın 22/3 maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- TCK'nın 50/4. maddesinde “ taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı” belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirle hareket ettiği mahkemece de kabul edilen sanık ... hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi,

Kabule göre de;

3-TCK'nın 50/4. maddesinde “ taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı” belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirle hareket ettiği mahkemece de kabul edilen sanık ... hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8169, Karar No: 2009/11839, Tarih: 12.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/8169 E.  ,  2009/11839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 320 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ve üzerinde davalılara ait mesken bulunduğunu ileri sürüp; tapu iptali, elatmanın önlenmesine ve yıkım istemiştir.

Davalılar, davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair önceden verilen kararın dairece; “...mahkemece kıyı kenar çizgisinde kaldığı belirlenen yapının 12 m2 kadar bölümünün yıkılmasına karar verildiği halde, karar gerekçesinde de ifade edilen bahçe nitelikli 76.55 m2 ile ilgili bir hüküm kurulmamıştır.…” gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak “davanın kısmen kabulüyle çekişmeli taşınmazın 88.55 m2’lik kısmının tapusunun iptaline, bu kısım üzerindeki 12 m2’lik binanın yıkımına, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamından sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 320 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına kayıtlı iken, yargılama sırasında imar uygulamasına tabi tutulması sonucu 1813 ada 2 sayılı parsel olarak davalılar adına 09.07.2007 tarihinde tescilinden sonra, davalılar tarafından 13.07.2007 tarihinde dava dışı üçüncü kişi N. Y..’a satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, dava açıldıktan sonrada sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş HUMK.nun l86.maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir.Söz konusu madde hükmüne göre iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir.

Kendiliğinden (resen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre, mahkemece diğer yana seçimlik hakkı hatırlatılarak davaya hangi kişi hakkında devam edeceği sorulmalı, sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

Kendiliğinden (resen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre, mahkemece diğer yana seçimlik hakkı hatırlatılarak davaya hangi kişi hakkında devam edeceği sorulmalı, sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler uyarınca HUMK.nun 186. maddesi gereğinin yerine getirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, anılan husus gözetilmeksizin yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/493, Karar No: 2016/237, Tarih: 03.05.2016

**Ceza Genel Kurulu         2014/493 E.  ,  2016/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :...Asliye Ceza

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin, ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ... sayılı hükmün katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Ceza Dairesince ... gün ve ...-... sayı ile;

“Hazine vekilinin temyizine yönelik incelemede; köy sınırları içinde yer alan meraya tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteminin reddine,

Cumhuriyet savcısının temyizine yönelik incelemede; sanığın iki tarafından yol geçen ve sınırları sabit olan taşınmazı kullanırken köy merasına 19.472 metrekare tecavüz ettiği hazırlıkta ve yargılama aşamasında yapılan keşifler ve alınan bilirkişi raporları ile sübut bulduğu halde mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise ... gün ve ... sayı ile;

"Hakkı olmayan yere tecavüz suçu TCK'nun 154. maddesinde düzenlenmiş; bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine cezalandırılacağı belirtilmiştir.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise; köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt eden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp eken kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezaların uygulanacağı belirtilmiştir.

Aynı maddenin üçüncü fıkrasında da; kamuya veya özel kişilere ait suların mecrasını değiştiren kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezaların uygulanacağı belirtilmiştir.

Maddeyle, bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz malın veya eklentilerinin kısmen veya tamamen işgal edilmesi, taşınmazın sınırlarının değiştirilmesi veya bozulması yahut herhangi bir suretle hak sahibinin malından kısmen veya tamamen yararlanmasına engel olunması cezalandırılmıştır.

Maddenin ikinci fıkrasında köy tüzel kişiliğine ait olan mera harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malların kısmen veya tamamen zapt olunması veya bunlara tasarruf edilmesi veya bunların sürüp ekilmesi cezalandırılmıştır. Aynı fiiller, öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş, bahis konusu yerler hakkında işlendiğinde de keza suç oluşacaktır.

Maddenin üçüncü fıkrasında suların mecrasını değiştirmek suç hâline getirilmiştir. Suların kamuya ait olması veya özel nitelikte bulunması önemli değildir.

Maddenin üçüncü fıkrasında suların mecrasını değiştirmek suç hâline getirilmiştir. Suların kamuya ait olması veya özel nitelikte bulunması önemli değildir.

Yukarıdaki açıklama ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde her ne kadar ... Ceza Dairesince sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğundan bahisle mahkememizin beraat kararı bozulmuş ise de mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler ve bu keşif sonucunda hazırlanan bilirkişi raporları ve ... Kadastro Müdürlüğünün 11.12.2013 tarihli yazısından anlaşılacağı üzere suça konu taşınmazın bulunduğu Karakışla köyünde yapılan toplulaştırma sonucunda bir çok taşınmazın sınırlarında kaymalar meydana geldiği ve buna benzer mahkememizin birçok dosyasına (mahkememizin 2012/164, 165, 167, 168, 169, 170, 172, 173, 174 ve 175 esas sayılı dosyaları) yansıdığı şekilde komşu taşınmaz maliklerinin mera arazisine meydana gelen kaymalar neticesinde kendi taşınmazları olduğunu zannederek kullanmaları neticesinde birçok tecavüz meydana geldiği ancak yukarıda belirtildiği şekilde taşınmaz maliklerinin bu tecavüzleri söz konusu taşınmazların kendi arazileri olduğunu zannederek kullandıkları bu nedenle bilmeyerek gerçekleştirdikleri dolayısı ile sanığın durumunda aynı şekilde olduğu ve vaki tecavüzün sanığın suça konu taşınmazı babasından kendisine kalan taşınmaz olduğunu zannederek kullanması neticesinde meydana geldiği dolayısı ile suça yönelik herhangi bir kast ve taksirinin bulunmadığı açık bir şekilde anlaşılmaktadır.

Dünyada pek çok ceza kanununda kast başta olmak üzere kastla ilgili taksir ve benzeri kavramların tanımı yapılmamakta, öğretiye ve uygulamaya bırakılmaktadır. Nitekim 765 sayılı Ceza Kanununda kastın doğrudan bir tanımı yapılmamış, 45. maddesinde 'cürümde kastın bulunmaması cezayı kaldırır' ifadesi kullanılmıştır. Bu nedenle de genel hükümlerinde kastı tanımlamayan kanunlar grubunda yer almıştır. 5237 sayılı TCK'nun 21. maddesinde kastın tanımına yer verilerek suçun oluşmasının kastın varlığına bağlı olduğu belirtilerek kastın, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olduğu açık bir şekilde belirtilmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu kastı, hareket ve netice ile fail arasındaki ruhi bağ olarak tanımlamıştır. (27.1.1984)

Kast, özeliğini asıl olarak isteme unsurundan almakta ise de, sadece bundan ibaret değildir. Suçu oluşturan fiilin tasavvur edilmesi, yani failin bu fiilin daha önceden bir görünümüne sahip olması da gerekir.

Kast, özeliğini asıl olarak isteme unsurundan almakta ise de, sadece bundan ibaret değildir. Suçu oluşturan fiilin tasavvur edilmesi, yani failin bu fiilin daha önceden bir görünümüne sahip olması da gerekir.

İşte kastın bilme unsuru genel manada budur ve isteme unsurundan önce gelir. Bilinmesi gereken unsurların neler olduğu, suçun yapısına bağlı olarak değişmektedir. Bu konudaki kesin ölçüt, suçun kanuni tanımıdır. Çünkü suça özelliğini kazandıran ve fail tarafından bilinmesi gereken unsurlar bu tanımda belirlenmektedir. Böylelikle örneğin, adam öldürme suçunda, öldürme kastının varlığı için, failin hareketini yönelttiği şeyin insan olduğunu bilmesi gerekir. Çünkü TCK'nun 81. maddesine göre, bu suçun esas özeliği bir insanın öldürülmesidir.

... Ceza Dairesinin ... tarih ve 1128-1509 sayılı kararında; oluşa, sanığın 1987 yılında babasından satın aldığı şekilde taşınmazı kullandığına ilişkin savunmasına, bunu doğrulayan tanıklar ... ve ...'ın beyanlarına ve men kararından sonra tecavüzünü kaldırdığının anlaşılması karşısında; suç kastının bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi, usul ve kanuna aykırı görülerek yerel mahkeme kararı bozulmuş ve kast yokluğundan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Somut olay ele alındığında sanığın suça konu yeri meydana gelen kaymalar neticesinde yukarıdaki emsal kararda olduğu gibi babasından kendisine kalan taşınmaz olduğunu zannederek kullandığı ancak yapılan yeni çalışma neticesinde suça konu yeri babasına ait yer olmadığını öğrenince terk ettiği ve bu durum mahkememizce mahallinde yapılan keşif, keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişiler ve keşif neticesinde hazırlanan bilirkişi raporlarından da açık bir şekilde anlaşılmıştır.

Bu durum dosya kapsamından ve mahkememizce mahallinde yapılan keşif, keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanlarından açık bir şekilde ortada olmasına rağmen mahkememiz kararının bozulması usul ve hukuka aykırı olduğu kanaatine varılmıştır" gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de katılan temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının .... gün ve ... sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın suç kastının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca direnme kararının yeni hüküm niteliğinde olup olmadığının öncelikle belirlenmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İnceleme konusu dosyada, sanığın beraatine ilişkin ilk hükmün katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece sanığın mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesi isabetsizliğinden bozulmasından sonra, yerel mahkemece; "Hakkı olmayan yere tecavüz suçu TCK'nun 154. maddesinde düzenlenmiş; bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine cezalandırılacağı belirtilmiştir.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise; köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt eden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp eken kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezaların uygulanacağı belirtilmiştir.

Aynı maddenin üçüncü fıkrasında da; kamuya veya özel kişilere ait suların mecrasını değiştiren kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezaların uygulanacağı belirtilmiştir.

Maddeyle, bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz malın veya eklentilerinin kısmen veya tamamen işgal edilmesi, taşınmazın sınırlarının değiştirilmesi veya bozulması yahut herhangi bir suretle hak sahibinin malından kısmen veya tamamen yararlanmasına engel olunması cezalandırılmıştır.

Maddenin ikinci fıkrasında köy tüzel kişiliğine ait olan mera harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malların kısmen veya tamamen zapt olunması veya bunlara tasarruf edilmesi veya bunların sürüp ekilmesi cezalandırılmıştır. Aynı fiiller, öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş, bahis konusu yerler hakkında işlendiğinde de keza suç oluşacaktır.

Maddenin üçüncü fıkrasında suların mecrasını değiştirmek suç hâline getirilmiştir. Suların kamuya ait olması veya özel nitelikte bulunması önemli değildir.