muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1188, Karar No: 2018/1113, Tarih: 23.05.2018

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDENLER: Davalı ... Hizmetleri A.Ş. vekili ve

davalı ... Sanayi Ticaret A.Ş. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin 11.08.2008 tarihinde ... Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş.’nin temizlik işini üstlendiği ... Hidrolik Mühendislik Sanayi Ticaret A.Ş.’nin boyahane bölümünde yerdeki boyaların çıkmaması nedeniyle yetkililer tarafından yere dökülen tiner ile temizlik yaparken yer temizleme makinesinin fırçalarının aşırı ısınması sonucu meydana gelen patlamada yanarak iş kazası geçirdiğini, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin hiçbir kusuru bulunmadığını, tüm kusurun davalılarda olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 107. maddesi kapsamında belirlenecek olan maddi tazminat ile tarafların kusur ve sorumluluk derecesi belirlendikten sonra bildirilecek olan manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ... Hizmetleri A.Ş. ve davalı ... (Farc Servis)’dan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından 24.04.2014 tarihinde davalı ... Hizmetleri A.Ş. ile davalı ... Sanayi Ticaret A.Ş. aleyhine açılan iş kazası nedeniyle 150.000,- TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline yönelik davanın 12.05.2014 tarihinde işbu dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Davacı vekili 31.10.2014 tarihinde tamamlama harcı yatırarak verdiği dilekçede talep ettiği toplam maddi tazminatı 49.332,03 TL olarak belirtmiş ve 09.12.2014 tarihli celsede davalı ... (Farc Servis) yönünden davayı takipten vazgeçmiştir.

Davalı ... Hizmetleri A.Ş. vekili sigortalı ile aralarında hizmet ilişkisinin bulunmadığını, bu nedenle davanın sıfat yokluğundan reddinin gerektiğini; kabul anlamına gelmemekle birlikte davanın Aksigorta A.Ş.’ye ihbarının gerektiğini, iş kazasının meydana gelmesinde davacının ihmalinin bulunduğunu, müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığını, öncelikle davacının maluliyet oranının belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sanayi Ticaret A.Ş. vekili davanın tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte davanın ihbar edilmesinden önce alınan bilirkişi raporunda belirtilen %75 oranındaki kusuru kabul etmediklerini, davacının temizlikte kullandığı tinerin kim tarafından davacıya verildiğinin belirsiz olduğunu; müvekkil şirketin temizlik işiyle uğraşmadığını, bu nedenle profesyonel bir temizlik firmasından yardım aldığını, uzmanlık alanı olmayan bir konuda patlamanın meydana gelmesini bilebilecek durumda olmadığından kusursuz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... (Farc Servis) tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkemece davacı ...'un 11.08.2008 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle %53,0 oranında malul kaldığı, meydana gelen olayda davalı ... San. Tic. A.Ş'nin %75 oranında, davalı ... Hizmetleri A.Ş'nin %25 oranında kusurlu oldukları, kazalı ... ile taşeron konumundaki ...'ın kusursuz olduğu kabul edilerek peşin sermaye değerinin kusur oranına göre tenzili ile 49.332,03 TL maddi tazminatın, 100.000,- TL manevi tazminatın davalı ... Hizmetleri A.Ş. ile davalı ... A.Ş.’den tahsiline ve davacı vekili tarafından davalı ... (Farc Servis) yönünden takipsiz bırakıldığından bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün davalı ... Hizmetleri ...vekilinin ve davalı ... Sanayi Ticaret A.Ş. vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece, önceki kararda davacı için takdir edilen manevi tazminat miktarının yerinde olduğu gerekçesiyle direnilmiştir.

Direnme hükmünü davalı ... Hizmetleri A.Ş. vekili ve davalı ... Sanayi Ticaret A.Ş. vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık: somut olay bakımından iş kazası nedeniyle davacı yararına takdir edilen 100.000,- TL manevi tazminat miktarının fazla olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil, fiil ile zarar arasında illiyet bağı ve fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, mülga 818 sayılı BK.'nun 47’nci (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak tazminatın takdirinde etkili olabileceği, 22.6.1966 gün ve 1966/7 E. 1966/7 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hâl ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine BK 47’nci (TBK 56) maddesi hükmüne göre hâkimin özel hâlleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat ne de cezadır, çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir yaptırım da değildir. Aksine zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O hâlde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat duyulan elem ve ızdırabın kısmen ve imkân nisbetinde iadesini amaçladığından, hâkim, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 4’üncü maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (HGK 28.05.2003 gün ve 2003/21-368 E.,2013/355 K.; 23.06.2004 gün, 2004/13-291 E., 2004/370 K. ve 19.06.2013 gün ve 2013/21-20 E., 2013/868 K.).

Somut olayın incelenmesinde, 11.08.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalının iş kazasının meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı ancak iş kazasının meydana geldiği tarih ve bu tarihteki paranın alım gücü ile iş göremezlik derecesi dikkate alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, somut olay itibariyle mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının uygun olduğu, bu yönüyle de direnme kararının onanmasının doğru olacağı görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Bu nedenle direnme kararının bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davalı ... Hizmetleri A.Ş. vekilinin ve davalı ... Sanayi Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.05.2018 gününde ikinci görüşmede oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20127, Karar No: 2011/8018, Tarih: 08.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/20127 E.  ,  2011/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma,6136 sayılı Yasaya aykırılık,etkili eylem

HÜKÜM : Kısmen beraat, kısmen mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve savunmanı, sanık ... ve savunmanı, sanıklar ... ve ... savunmanları ile O Yer Cumhuriyet Savcısı

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/01/2009 ve 21/06/2010 tarihli tebliğnameleri ile Daireye gönderilmekle, tayin edilen günde sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız; sanık ... yönünden duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ...’le ilgili duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... hakkında diğer sanıklarla birlikte, yakınan ve katılana karşı atılı suçları işlediği iddiası ile iki ayrı iddianame ile kamu davası açıldığı, dosyaların birleştirilmesinden sonra adı geçen sanığın sorgusunun yapıldığının anlaşılması karşısında; sanığa her iki iddianame okunarak, her iki suçlamayla ilgili savunması ayrı ayrı sorulmadan, sanığa hangi iddianamenin okunduğu dahi belirtilmeden, her iki iddianamede okunmuşsa, bu husus tutanağa geçirilmeden sorgusu yapılmak suretiyle, 5271 sayılı CMK.nun 191. maddesine aykırı davranılarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı, sanık ..., sanıklar ... ve ... savunmanları ile O Yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... savunmanı Av. ...’un temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönüyle duruşmalı temyiz incelemesi yapılan ve diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle verilen karar 08/06/2011 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'ın katıldığı oturumda, sanık savunmanının yüzüne karşı açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/6903, Karar No: 2013/9106, Tarih: 11.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6903 E.  ,  2013/9106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''26.11.2010'' yerine ''26.10.2010'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

29.04.2010 tarihinde haczedilerek sanığa yediemin olarak teslim edilen mahcuzların halen sanığın ikamet ettiği evinde olduğunun 14.09.2011 tarihli tutanak ile tespit edilmesi karşısında, yüklenen suçun unsurları oluşmaması nedeniyle beraat hükmü kurulması gerekirken, mahkemece sanığın kastının bulunmadığı gerekçesi gösterilerek beraat kararı verilmesi sonuca etkili olmadığından, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21211, Karar No: 2011/8292, Tarih: 10.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21211 E.  ,  2011/8292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday ve taze fasulyenin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2660, Karar No: 2015/16585, Tarih: 16.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2660 E.  ,  2015/16585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Palu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2013/447-2014/587

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı İ.. K.. 05.09.2015 tarihli ve hükmün bozulması istemini içeren dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Harç ikmal edildiği takdirde; davalı temyiz dilekçesinin davacı tarafa yöntemince tebliği sağlanıp cevap süresinin beklenmesinden,

3-Palu Belediye Başkanlığı'nın yazısında, dava konusu Palu İlçesi Beyhan Beldesi 340 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfında olduğu, belediye teşkilatı bulunduğu, tüm hizmetlerden yararlandığı, meskun mahal ve nazım planı içinde olduğu belirtildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilerek bedel tespiti yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu çelişkinin giderilmesi için dava konusu 340 parsel sayılı taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan

kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı,

altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma hususlarının belediye başkanlığından getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2102, Karar No: 2015/1986, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2102 E.  ,  2015/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 07.03.2014 gün ve 2013/868 E. 2014/235 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14866 E. 2014/18393 K. sayılı ilamı ile;

"...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davalı teşekkülün ikamet adresi sebebiyle Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın husumet yönünden reddedilmesi gerektiğini, çünkü davacının kendi işçileri olmadığını, davacının ihaleyi alan firmaların işçisi olduğunu, işçilerin işe alınıp çıkartılmasından firmaların sorumlu olduğunu; işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden işverene bir iş sözleşmesi ile bağlı olan işçilerin yararlanabileceğini, davacının alt işveren işçisi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağını; bu sebeple davacı işçilerin danışma aidatı ödeyerek veya sendika üyeliği yoluyla toplu iş sözleşmesinden yararlanma taleplerinin kabulünün mümkün olmadığını; 5538 sayılı Kanunun 18. maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesine eklenen fıkralar sebebiyle davacının taleplerinin yersiz olduğunu; çünkü davalı işverenin sözkonusu eklenen fıkralardaki kamu kurumlarından olduğunu, hizmet alımı yoluyla ihale edilen işlerde muvazaa nedeniyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinde bulunulamayacağını; muvazaa iddialarının yersiz olduğunu, zira davalı kurumun yaptığı ihalelerin Kamu İhale Kanununa tabi olduğunu ve idari yargı denetimine tabi bulunduğunu; şirket ana sözleşmesinin hizmet alım ihalelerine imkan tanıdığını; davalı işverenin bir kamu kurumu olup, muvazaa yapmasının mümkün olmayacağını; davacının yaptığı işin de asıl işlerden olmadığını; davacının kamu ihale mevzuatına uygun olarak yapılan ihalelerle iş verilen firmaların işçisi olup, davalının asıl işçileri ile aynı işleri yapmadığını; kurum personelinin sadece kontrolör olarak bulunduğunu; muvazaalı olduğu iddia edilen ihalelerin iptali için açılan idare mahkemesindeki davanın reddedildiğini; bu sebeplerle davacının kendi işçisi değil alt işverenlerin işçisi olduğunu ve bu sebeple de toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmasının mümkün olmadığını ve davanın reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının muvazaalı alt işverenlik ilişkisi sebebiyle asıl işveren davalının işçisi olduğu, bu nedenle de asıl işveren ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ile dava dışı alt işverenler arasında geçerli ya da muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ile dava dışı alt işverenler arasında geçerli ya da muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Diğer taraftan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 15. maddesinde “Elektrik enerjisi üretim, iletim ve dağıtım faaliyeti gösteren kamu tüzel kişileri, gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerini tabi oldukları ihale mevzuatı çerçevesinde hizmet alınması yoluyla yaptırabilirler” denilmiştir.