muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/208, Karar No: 2009/5730, Tarih: 29.04.2009

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, bakiye satış bedeli olan 6735 YTL nin davalılardan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Karslıoğlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davasını açarken satım hukuki ilişkisine dayanmıştır. Davalılardan ... dava dilekçesinin tebliğine rağmen davaya cevap vermediği gibi duruşmalara da gelmemiştir. Bu davalının davaya cevap vermemesi davayı inkar ettiğini gösterir. Öyle olunca davacı davalı ile aralarındaki satım hukuki ilişkisini yasal delillerle ispatlaması gerekir. Davanın müddeabihinin değeri itibariyle, H.U.M.K 288 .maddesi gereğince şahit dinleme olanağı bulunmadığı gibi, şahit beyanlarına dayanılarak kaRar verilemez. Her ne kadar mahkemece yöredeki satışların senede bağlanmadığı yönünde teamül bulunduğu bildirilmiş ise de, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Hemen belirtilmelidir ki, HUMK.nun 293/4 maddesine göre halin icabına ve iki tarafın vaziyetine nazaran senede raptı muteamil olmayan muamelelerde tanık dinlenmesi mümkün bulunmaktadır. O nedenle bir bölgede herhangi bir kuralın teamül halinde oldugunun kabulü için o kuralın zaman içinde herkesce uyulmak suretiyle kararlı bir nitelik kazanmış bulunması ve aynı zamanda kamuca belirtilen teamüle inanılmış olması gerekir. Mahkemece cevrede bu gibi satımlarda senet düzenlenmesı teamulden olmadıgı gerekçesiyle tanık dinlenmiş ve tanık anlatımlarına dayanılarak karar verilmiştir. HUMK'nun 293/4 maddesine göre tanık dinlenebilmesi için teamül unsurunun gerçekleşmesi bir çevrede herhangi bir hukuki işlemin devamlı olarak senede bağlanmamasının adet haline gelmesi ve bu hususun zaman icinde herkes tarafından uyulmak sureti ile istikrarlı bir nitelik kazanmış bulunması ve kamuoyunda da bu teamule inanılmış olması gerekmektedir. Oysa, mahkemece sadece ... Ticaret ve Sanayi Odası'ndan alınan 18.3.2008 tarihli yazı değinilen bu yönleri karşılar nitelikte degildir. Hal boyle olunca HUMK'nun 288. maddesine göre müddeabihin miktarına göre somut olayda tanık dinlenemez. Davacı, davalı ... ile akti ilişkinin varlığı konusunda yazılı bir delil de ibraz edemediğine göre aralarındaki bu akti ilişkiyi kanıtlayamamıştır. Mahkemece davanın davalı ... yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, tanık anlatımlarına dayanarak akti ilişkinin varlığı nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine ,2.nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunun kararın davalı ... Karslıoğlu yönünden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8424, Karar No: 2013/6183, Tarih: 06.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/8424 E.  ,  2013/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Faizle kanuni yetkisi bulunmayan 3. kişeden borç para almanın hukuka aykırı olduğunu bilmesi gereken bu nedenle de suçun mağduru ve doğrudan doğruya zarar göreni olmayan müştekinin mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müşteki ...'a bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE

2-Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan hazinenin 5271 sayılı CMK.’nın 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek Hazine vekilinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Suçtan doğrudan zarar gören Hazinenin “kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme” ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.’nın 234.maddesinin 1 fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

b-Sanık hakkında izin almadan ikrazatçılık faaliyetinde bulunmaktan vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c- Karar başlığında suç tarihinin belirtilmemesi,

Kanuna aykırı ve suçtan zarar gören Hazine vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/297, Karar No: 2013/26558, Tarih: 22.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/297 E.  ,  2013/26558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/1, 62, 50/1,52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, sanık ... müdafinin sanık ... hakkındaki hükmü de temyize getirdiği, sanık ... müdafinin temyiz isteminin sanık sıfatı ile sınırlı olduğu kabul edilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü;

1-Sanık ... müdafinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın katılan sıfatı bulunmadığından, sanık ... hakkındaki hükmü temyize yetkisi olmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık ... müdafinin adı geçen sanık hakkındaki hükme yönelik temyiz istemine gelince;

TCK'nın 63. maddesi gereğince sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı süreler tayin edilen cezadan mahsup edilmemişse de, bu husus infaz aşamasında değerlendirilebileceğinden ve dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu anlaşılan, asli kusurlu kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne, kendisinden şikayetçi olan 6 kişinin de yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafinin kusur durumuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, TCK'nın 62 ve 50. maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

3-Sanık ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafinin kusur durumuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, TCK'nın 62 ve 50. maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

3-Sanık ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

a) Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına karar verilirken, “sanığın yapılan yargılamada gözlemlenen durumu, meydana gelen zararın ödenmemiş bulunması, şikayet durumu göz önünde tutularak lehe koşulları oluşmadığı” şeklinde gerekçe gösterildiği, oysa ki, sanığın geçmişinde hükümlülükler bulunmadığı gibi, olay nedeniyle ölen yakınları ile mağdurların hiçbirinin sanıktan şikayetlerinin bulunmadığı, sabıkası bulunmayan sanığın, dava konusu olay haricinde dosyaya olumsuz bir halinin de yansımadığı mahkemece duruşmadaki hal ve tavırları lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edildiği gözönüne alınarak, yasal ve yeterli olmayan ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Meydana gelen olayda sadece kayınvalidesinin ölümünden sorumlu olan ve ölen yakınları ile mağdurların hiçbirinin şikayetçi olmadığı sanık aleyhine, katılanlar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 22.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4549, Karar No: 2014/8994, Tarih: 30.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4549 E.  ,  2014/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ile davalıl Hazine ve dahili davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapılan 1981 tarihli orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın konumunu gösterir orijinal pafta örneğinin ilgili yerlerden getirtildikten sonra, dava dosyanın raporları hükme dayanak yapılan fen bilirkişilerine verilerek; 1981 tarihli orman kadastrosu ve 2/B madde haritaları ile 1987 tarihli kadastro haritasının paftaları denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı, açıklamalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23614, Karar No: 2010/5165, Tarih: 08.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/23614 E.  ,  2010/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 20.03.2007 tarihinde Kayseri 2. Aile Mahkemesinin 2007/263 esas sayılı dosyasında müstakilen tedbir nafakası istemiyle dava açıldığı, anılan bu davanın, mahkemece tesis edilen 19.04.2007 tarih ve 2007/367 K. sayılı kararla, borçlunun alacaklıya karşı açmış olduğu 2007/247 esas sayılı boşanma davası ile birleştirildiği ve mahkemece 04.10.2007 tarihinde oluşturulan ara kararı ile 15.03.2007 tarihi itibariyle ve dava neticelenip kesinleşinceye kadar geçerli olmak üzere alacaklı lehine aylık 200 TL (M.K.nun 169. maddesi anlamında) tedbir nafakasına hükmedildiği, alacaklı tarafından bu ara kararı gereğince 26.10.2007 tarihinde borçlu hakkında genel haciz yolu ile icra takibine geçildiği görülmektedir.

Takibin devamı sırasında, Kayseri 2. İcra Mahkemesinin 13.03.2008 tarih, 2007/247 E. 2008/243 K. sayılı ilamıyla boşanma davasının reddine, alacaklının açtığı nafaka davasının kısmen kabulü ile tahsilde mükerrerlik olmaması kaydıyla 04.10.2007 tarihli celsenin (3) nolu ara kararı gereğince dava tarihi olan 15.03.2007’den geçerli olmak üzere aylık 200 TL tedbir nafakasının davacı -karşı davalıdan ( takip borçlusundan) alınarak, davalı -karşı davacıya (alacaklıya) ödenmesine karar verildiği ve bu kararın 22.05.2008 tarihinde kesinleştiği tespit edilmiştir. Anılan karar gereğince icra müdürlüğünce 16.06.2008 tarihinde icra emri hazırlanmış, 30.10.2007 takip tarihinden itibaren işleyen nafaka (önce işleyen nafaka hariç) + mahkeme yargılama gideri ile vekalet ücretinin ve ayrıca her ay işleyecek aylık 200 TL nafakanın tahsili talebinde bulunulmuştur.

İcra emrinin konusunu teşkil eden Kayseri 2. Aile Mahkemesinin 13.03.2008 tarih ve 2007/247 Esas 2008/243 karar sayılı ilamında taraflar eş olup, davanın ayrı yaşama nedeniyle alacaklı tarafından açılan bağımsız tedbir nafakası davasını da içerdiği, yapılan yargılama sonunda alacaklı için aylık tedbir nafakasına hükmedildiği görülmektedir. Bu tedbir nafakası T.M.K.nun 197. maddesine dayanılarak verilen nafaka olup, ayrı yaşama sürdüğü müddetçe devam edeceği gerek Dairemizin gerekse Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin uygulamaları ile sabittir. Anılan ilamda hükmedilen tedbir nafakası, T.M.K.nun 169 maddesinde öngörülen nitelikte olmadığından, nafakanın tahsilini teminen takibin sürdürülmesinde usul ve yasaya uymayan bir yön bulunmamaktadır. Bu itibarla aksi yöndeki icra dairesi kararına yönelik olarak yapılan şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17095, Karar No: 2012/1915, Tarih: 13.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/17095 E.  ,  2012/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinin 12.05.2001 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından, aynı Yasanın 150/2. maddesiyle sanıkların cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, ayrıca ayrıntıları YCGK’nun 4.3.2008 gün ve 2008/6-47 ile 2008/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanıklar hakkında yasaya aykırı biçimde 5237 sayılı TCY’nın 150. maddesi uygulanmak suretiyle belirlenen eksik ceza esas alınarak hüküm tarihinde yürürlükte olan 5395 sayılı Yasa'nın 23. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8821, Karar No: 2014/15921, Tarih: 11.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8821 E.  ,  2014/15921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ve davacı vekili Av.Ayfer Kara geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 08.09.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 166 parsel sayılı taşınmazın 08.09.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen Güzeloba Mahallesi 1382 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 21.02.2007 olan satış tarihi ve Güzeloba Mahallesi 5996 ada 14 parsel sayılı taşınmazın ise 23.02.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranlarının belediye imar ve şehircilik müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 166 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

./..

2014/8821-15921 -2-

4-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri itibariyle 2011 yılı rayiç değerlerini gösterir listenin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1878, Karar No: 2024/3011, Tarih: 30.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/1878 E.  ,  2024/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1659 E., 2022/2305 K.

KARAR : Esastan ret- Ek karar: Temyiz dilekçesinin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Patnos 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2016/39 E., 2020/208 K.

Taraflar arasındaki değer artış payı ve katılma alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; Bölge Adliye Mahkemesince 04.01.2023 tarihli ek karar ile, davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.01.2023 tarihli ek kararı davacı kadın vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 30.04.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf davalı ... vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Davacı vekilleri Avukat ... ve Avukat ...'nun mazeret bildirdikleri görüldü. Gelenin sözlü açıklaması dinlendi. Belgelendirilmeyen usul ve kanuna uygun bulunmayan davcı vekillerinin mazeretlerinin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 30.04.2024 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 04.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.