muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/513, Karar No: 2024/1249, Tarih: 08.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/513 E.  ,  2024/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1451 E., 2019/1317 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasını Düzenlenmesine Dair Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanunu'na (4733 sayılı Kanun) muhalefet kapsamında kaldığı, buna göre de Gümrük İdaresi vekilinin suçtan zarar gören sıfatı bulunmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

B.... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen de gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, buna göre de Gümrük İdaresinin suçtan zarar gören sıfatı bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Kolluk görevlilerince yapılan önleyici devriye sırasında sanığın kullandığı deponun kapı aralığından kontrolde içeride bidonların olduğu ve içeriden alkol kokusu gelmesi üzerine depoda bekçi olarak bulunan tanık C.Ç. tarafından deposunun kilidi açtırılmış, depoda 220 litrelik mavi plastik bidonlarda 24 bidon tam ...,1 bidon yarım ..., 75 cl'lik 40 şişe markasız ,mantar kapaklı şişede olmak üzere toplam 5030 litre şarap, 92 adet 75 cl'lik boş şarap şişesi, 13 adet 30 litrelik boş bidon, 5 adet 220 litrelik boş bidon,1 adet 400 litrelik fiberglas tank,1 adet 500 litrelik fiberglas tank, 1 adet sac nikelaj süzgeci olan tank, 1 adet meyve sıkma makinesi, 4 paket 1'er kg'lık tannik asit, 2 adet sıvı aktarım motoru, 2 adet tapa basma makinesi, 1 adet alkol ölçüm cihazı ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 8 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; çalıştığı firmadan ayrılırken alacağına karşılık olarak 7 ton şarap aldığını, içkileri kendisinin üretmediğini, 2010 yılında işletmeciliğini yaptığı şarap fabrikasını devrettiğini, devrederken de devrettiği şahıstan depoda yakalanan malzemeleri aldığını, sonradan işletme kurduğu takdirde şaraplara bandrol alabileceğini düşündüğünü beyan etmiştir.

Dosyada bulunan 08.08.2014 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre, içkilerin daha önce üretildiği, depoda üretim tesisi değil, dolum tesisi kurulduğu, depoda hammadde bulunmaması nedeniyle içki üretimi yapılmadığı, depoda sadece şişeleme yapıldığı, durultma amacıyla kullanılan tannik asit, dolum tankı, boş şişeler, tıpalar ve tıpalama makinesinin de bunu gösterdiğine dair tespitlerine yer verilmiştir.

İzmir Gıda Kontrol Laboratuvarı Müdürlüğünün raporuna göre numunelerdeki alkol miktarının Şarap Tebliğine uygun olduğu belirtilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın deposunda ele geçirilen malzemelerin üretim ve ticaret amacıyla bulundurduğu kabul edilerek hakkında 4733 sayılı Kanun'un 8 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince mahkûmiyet kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, suça konu yerin üretim tesisi olmadığı kabul edilerek sanığın mahkûmiyetine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanığın eyleminin suç teşkil etmediğinden bahisle beraatine karar verilmiştir.

Sanık hakkında dava konusu içkiler hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 ncü maddesinin onsekizinci fıkrası gereğince gereğinin takdir ve ifası için zamanaşımı süresi içerisinde suç duyurusunda bulunularak mahallinde yargılama yapılması mümkün görülmüştür.

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde içkilerin daha önceden üretildiği, deponun üretim tesisi değil dolum tesisi olarak kurulduğu, içki üretimi yapılmadığı, sadece şişeleme yapıldığı, temyize konu Bölge Adliye Mahkemesinin kararında da, olayın "içki üretmek" mahiyetinde olmadığının belirtilmesi karşısında, olayın oluş şekli, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, eylemin 4733 sayılı Kanun'un 8 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "alkollü içki üretmek üzere fabrika, tesis veya imalathane kurmak" suçu için gereken yeterlilikte olmadığı cihetle, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

III. KARAR

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan ... Bkanalığı Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5676, Karar No: 2011/5147, Tarih: 04.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5676 E.  ,  2011/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/08/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sahte belgeler ile konulan rehinin kaldırılması nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava dışı Vedat Kaygısız'dan 20.000,00 TL alacağı olan davacının, adı geçenin aracı üzerine rehin şerhi tescil ettirdiği, daha sonra henüz borç ödenmeden davacı adına düzenlenen sahte kimlik belgesi ile davalı noterde düzenlenen ibraname ile rehinin kaldırıldığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece benimsenen, satış sırasında kullanılan belgenin sahteliği konusunda, hukukçu bilirkişiden alınan raporda sahte belgenin aldatma yeteneğinin bulunduğu belirtilmiş ve bu rapora göre işlemin yapıldığı davalı Noter'in sorumlu olmadığına karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 275. maddesi gereğince "mahkeme, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir." Bilirkişi, yargıcın bilgi ve uzmanlığı dışında teknik bilgi gerektiren konularda görüş ve uzmanlığına başvurulan kişi ya da kurumdur.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, sahte olduğu anlaşılan ve gerçeği ile arasında bazı farkların bulunduğu uzmanlık bilgisi gerektirmeyen kimlik belgesinin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığı konusunda Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuarları Dairesi Başkanlığı'ndan alınacak rapor sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9911, Karar No: 2018/5614, Tarih: 20.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9911 E.  ,  2018/5614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık ... hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 25.07.2015 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/167, Karar No: 2013/262, Tarih: 28.05.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/8-167 E.  ,  2013/262 K.**

* SILAHLA TEHDIT SUÇU

* ALEYHE DEĞIŞTIRME YASAĞININ KAPSAMININ YALNIZCA CEZA VE YAPTIRIM MIKTARI ILE SINIRLI OLMASI,SUÇUN NITELIĞINI KAPSAMAMASI

* ALEYHTE DÜZELTME YASAĞI(ALEYHE DEĞIŞTIREMEME ILKESI)

* ELEŞTIRI ILE ONAMA KARARI

* GENEL GÜVENLIĞIN KASTEN TEHLIKEYE SOKULMASI

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 291

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 326

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 262

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 307

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 106

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 170

**"İçtihat Metni"**

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan sanık Şükrü 'nün 5237 sayılı TCK'nun 170/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Demre Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.12.2009 gün ve 91-769 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 12.09.2012 gün ve 16908-27080 sayı ile;

“Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre şikayetçi Hatice ile arasında geçen tartışmaya sinirlenerek olay günü av tüfeği ile müştekilerin bulunduğu eve doğru birkaç el ateş eden sanığın eyleminin TCK'nun 106/2-a madde ve fıkrasına uyan silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; adli emanetin 2009/15 sırasında kayıtlı, suçta kullanılan av tüfeği ve eklerinin akıbeti hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür" eleştiri ve açıklaması ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 31.10.2012 gün ve 2010/45873 sayı ile;

“...Özel Daire kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün sanık aleyhine temyiz edilmemiş olması nedeniyle ceza miktarındaki kazanılmış hakkı saklı tutulmak koşuluyla, suç vasfındaki yanılgı ve adli emanette kayıtlı suç eşyaları hakkında bir karar verilmemiş olması nedenlerinden dolayı bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 26.12.2012 gün ve 31675-39864 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 26.12.2012 gün ve 31675-39864 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suçun sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; aleyhe temyiz bulunmayan davada, suç vasfının değiştiğinden bahisle "eleştiri ile onama" mı, yoksa cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilerek "bozma" kararı mı verileceğinin belirlenmesine ilişkindir.

Ayrıntılarına Ceza Genel Kurulunun 03.04.2012 gün ve 353-129 sayılı kararında yer verildiği üzere, aleyhe bozma yasağı; "temyiz davası yalnızca sanık veya müdafii ya da sanık lehine Cumhuriyet savcısı veya sanığın eşi ya da yasal temsilcisi tarafından açıldığında, hükümde, yaptırımın türü ve ağırlığı bakımından sonucu sanığın aleyhine ağırlaştırıcı, diğer bir deyişle, aleyhe sonuç verici düzeltmelerin yapılamaması veya kurulacak yeni hükümdeki cezanın, sanığın aleyhine olarak ilk hükümden daha ağır olamaması" şeklinde tanımlanmaktadır.

Latince "reformatio in pejus" olarak adlandırılan, öğreti ve uygulamada ise, "lehe kanun yolu davası üzerine hükmü aleyhe değiştirmeme zorunluluğu, aleyhe düzeltme yasağı, aleyhe bozma yasağı, aleyhe bozmama zorunluluğu, yaptırımı ve sonuçlarını aleyhe kötüleştirememe yasağı, yaptırımı ve sonuçlarını ağırlaştıramama kuralı" olarak ifade edilen bu ilkenin amacı; hükmün aleyhine de bozulabileceğini düşünen sanığın, bazı davalarda istinaf ya da temyiz kanun yoluna başvurmaktan çekinmesinin önüne geçmek ve kanun yoluna başvurma hakkını daha özgürce kullanabilmesini sağlamaktır.

Anılan kural, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanununun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326. maddesinin 4. fıkrasında; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklinde kanuni düzenlemeye kavuşturulmuştur. Ceza muhakemesi hukukumuzda bu madde dışında yaptırım ve cezayı aleyhe değiştirme yasağını düzenleyen başka bir hüküm de bulunmamaktadır. Buna göre ceza hukukunda genel anlamda kazanılmış hak kavramından bahsedilemeyeceği, yalnızca 1412 sayılı CMUK'nun 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sınırlı biçimde uygulanabilecek bir "cezayı aleyhe değiştirememe ilkesi" veya "aleyhte düzeltme yasağı"nın söz konusu olduğunun kabulü gerekmektedir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 307/4. maddesinde de; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262. maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" düzenlemesine yer verilmek suretiyle, aleyhe bozmama ilkesi korunmuştur.

Kanunun açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere; yaptırım ve sonuçlarını aleyhe değiştirme yasağının kapsamı yalnızca ceza ve yaptırım miktarı ile sınırlıdır. Kanun koyucu suçun niteliği veya adı yönünden sanık yararına kazanılmış bir hak tanımamıştır.

Temyiz davasının yalnızca sanık veya varsa müdafii ya da sanığın yararına olarak Cumhuriyet savcısı ya da 1412 sayılı Kanunun 291. maddesinde belirtilen kişiler tarafından açılması veya hükmün kendiliğinden temyize tâbi olması halinde, Yargıtayca suç niteliğinde hataya düşüldüğü saptandığında aleyhe temyiz bulunmasa bile, cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak şartıyla hükmün bozulmasına karar verilecektir. Aksinin kabulü hukuk kuralları ile kanuni düzenlemelerin ülke genelinde farklı uygulanmasına yol açar ki, bu durum eşitlik, adalet ve hakkaniyet ilkelerine aykırılık oluşturacaktır. Zira aynı fiil nedeniyle farklı mahkemelerde yargılanan sanıklardan, suçunun hukuki niteliği doğru olarak belirlenen sanığın mahkûmiyeti ile zamanaşımı, süreli veya süresiz olarak bir kamu görevini üstlenmekten yoksun bırakılma, seçme ve seçilme hakkının kaybı gibi hak yoksunluklarının yanında, muhtemel bir genel veya özellikle de özel af karşısında değişik sonuçlarla karşılaşmasına rağmen, suç vasfı hatalı belirlenen sanığın, açıklanan sonuçlarla karşılaşmaması söz konusu olabilir ki, bu durum eşitlik ilkesi ile hak ve adalet duygusuna da uygun değildir. O halde, lehe temyiz davası üzerine suç vasfının saptanmasında hataya düşüldüğünün belirlenmesi halinde cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı tutularak hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Sanığın, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı TCK'nun 170/1-c ve 62. maddeleri uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmünün, Özel Dairece,  eylemin daha ağır cezayı gerektiren ve aynı kanunun 106/2-a  maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçuna uyduğunun kabulü ile hükmün yalnızca sanık lehine temyiz edilmiş olması nedeniyle  ceza miktarı yönüyle kazanılmış hak saklı tutulmak şartıyla bozulmasına karar verilmesi gerekirken, eleştirilerek onanması isabetli değildir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının  KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.09.2012 gün ve 16908-27080 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının  KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.09.2012 gün ve 16908-27080 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Demre Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2009 gün ve 91-769 sayılı hükmünün suç vasfının hatalı belirlenmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14928, Karar No: 2012/21232, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14928 E.  ,  2012/21232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Ortem Temizlik İnş. Taah. Haf. Nak. Müh. Tic. San. Ltd Şti. Vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre, davalılardan Ortem Temizlik İnş. Taah. Haf. Nak. Müh. Tic. San. Ltd Şti. vekilinin yerinde bulunmayan bütün itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.