muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10671, Karar No: 2022/14585, Tarih: 21.11.2022

3. Kararın kurum tarafından temyizi üzerine çoğunluk görüşü ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

4. Öncelikle belirtmek gerekir ki davalı sigortalı da ... rahatsızlığı olup bu rahatsızlık ... Bölge Sağlık Kurulu raporuna göre %19,2, ... Kuruluna göre ise %34,2 oranında sürekli iş göremezliğe (meslekte kazanma güç kaybına) neden olmuştur. Mahkemece bu raporlar sonrası oran belirlenmesi istenen ... Kurumu İhtisas Dairesi ile üst kurul ise 04.10.2014 tarihinde iş kazası geçiren davalı sigortalının lomber diskopatinin iş kazası tarihinde olup olmayacağının bilinemeyeceği, sürekli iş göremezlik oranına sahip olduğu rahatsızlık arasında illiyet bağı kurulamadığı belirtilerek maluliyet oranına mahal olmadığı belirtilmiştir. Bu sonuç varsayıma dayalı olduğu gibi Daire ve üst kurulun sigortalıda ki rahatsızlığın sürekli iş göremezlik oranını tespit etmeli, daha sonra ise bilimsel verilere ve sigortalının rahatsızlıklarını belirterek, 04.10.2010 tarihinde kuyruk sokumu üzerine düşmesi sonucu yaralanan ve tedavi gören sigortalının rahatsızlığına ne kadar etki ettiğini, bunun sürekli iş göremezlik oranına etkisini, kısaca illiyet bağını değerlendirmeli idi. Diğer taraftan Daire ve üst kurul iş göremezlik oranının sigortalının önceki rahatsızlığından da kaynaklandığını tespit edememiş, bilinememezlik üzerinden giderek varsayımsal hareket etmiştir. İlliyet bağının olup olmadığı konusu tamamen hukuki olup, ... Kurumu bu hukuki görüşü de teknik ve bilimsel bir görüşe değil, varsayıma dayandırmaktadır.

5. Belirtmek gerekir ki gerek mülga 2659 sayılı ... Kurumu Yasası'nda ve gerekse 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinde Kuruma başvurma zorunluluğu bulunduğu ileri sürülmekte ise de, Yasa'nın ve Kararnamenin16. maddesinde böyle bir şart, bir zorunluluk yoktur. ... Kurumu zorunlu bilirkişi kurumu değildir. Önceliği olan bir resmi kurumdur. Üniversitelerimizdeki anabilim dalları da resmi kurum olarak aynı görevi "öncelikle" yapmakla yetkili ve yükümlüdürler. Mahkemeler, çoğunlukla ilke ve yöntemleri gözardı ederek, hemen her konuda ... Kurumu'nun görüşünü almayı gelenek haline getirmişlerdir. Daha önemlisi "olgu sorunuyla ilgili sorular sorulmadan genel görevlendirmeyle" dosyalar Kuruma gönderilmektedir. Bu durum, Kurumu yargıçlaştırmakta ve çalışmalarını olumsuz etkilemektedir. ... Kurumu'nun bilirkişi olarak işlevi, sadece olgu sorunlarıyla sınırlı teknik ve bilimsel görüş bildirmektir. Ancak uygulamada, yargıç gibi kanıtları değerlendirerek ve yorumlar yaparak hukuki konularda görüş bildirmektedir. Oysa yasa, hukuki konularda Kurum'un görüş bildirmesini yasaklamıştır." (... (Yargıtay Onursal Üyesi), Cumhuriyet Bilim Teknoloji Dergisi,02.11.2007, sayı:1076, sf.:15).

6. "İçeriği yönünden inandırıcı ve tatminkâr olmayan ... Kurumu raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz (Y. Hukuk Genel Kurulu'nun 18.02.1998 gün ve 1997/10-881 E, 1998/113 K).

6. "İçeriği yönünden inandırıcı ve tatminkâr olmayan ... Kurumu raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz (Y. Hukuk Genel Kurulu'nun 18.02.1998 gün ve 1997/10-881 E, 1998/113 K).

7. Dosya içeriğine göre ... Kurumu İhtisas Dairesinin iş kazası tarihinde önce davalı sigortalının 25.05.2011 tarihinde başlamak üzere Devlet Hastanesine başvurularında bel ağrısı yumuşak doku bozukluğuna bağlanmış, ancak hiçbir raporda ... rahatsızlığı teşhisi konulmamıştır.

8. Davacıya ait işyerinde alt işveren işçisi olarak 09.08.2014 tarihinde bulaşıkçı olarak işe başlayan davalı sigortalının 04.10.2014 tarihinde işyerinde çalışırken “ıslak zeminde kayarak, pis su giderini kapatan ızgara üzerine düşmüş, kuyruk sokumunda yaralanmış, hastaneye kaldırılmış, iş kazası tespiti yapılmış ve Bölge Sağlık Kurulu iş kazasına bağlı olarak ... teşhisi ile %19,2, ... Kurulu ise % 34,2 oranında sürekli iş göremezlik oranı belirlenmiş ve davalı kurum bunu kabul ederek sürekli iş göremezlik geliri bağlamıştır. Davacıya ayrıca 04.10.2014 tarihinden başlayarak bunun içinde hastanede yatış da olmak üzere 07.04.2015 tarihine kadar rapor verilmesi nedeni ile geçici iş göremezlikten dolayı ödeme yapılmıştır.

9. İş kazasında davacının ıslak zeminde kayarak kuyruk sokumu üzerine düşmesi, yaklaşık bu kazadan sonra 6 ay raporlu kalması, öncesinde bu yönde rahatsızlığının bulunmayışı, rahatsızlığı takiben ... Kurulu raporlarının sağlıklı verilere dayanması dikkate alındığında, bilinememezlik ve varsayıma dayalı ... Kurumu raporlarının kabul edilmemesi gerektiği düşüncesindeyim. Hiçbir teknik ve bilimsel görüşe dayanmayan ... Kurumu raporlarına dayanılarak üstelik hukuki nitelendirme olan illiyet bağının anılan kurumca olmadığı şeklinde değerlendirilerek iş kazası nedeni ile sürekli iş göremezlik oranının (0) sıfır olarak belirlenmesi isabetsizdir. Kararın bozulması görüşünde olduğumdan çoğunluğun onama görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2011/1497, Karar No: 2011/4486, Tarih: 15.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1497 E.  ,  2011/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.04.2008 gün ve 2007/412-2008/202 sayılı kararı bozan Daire’nin 02.11.2010 gün ve 2009/84-2010/11157 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, yüksek faiz verileceği ve istenildiğinde paranın geri çekilebileceği garantisi vererek ve ikna ederek müvekkilinden 12.02.1998 tarihinde davalılardan şirket adına 60.060 DM tahsil edilip, “Yimpaş Gıda Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi” ibareli makbuz verildiğini, davalılara gönderilen ihtara rağmen paranın iade edilmediğini, davalı şirketin davacının ortak olduğunu ve TTK 329 ve 405 maddelerini sebep göstererek parayı ödemediğini, davalıların para toplama faaliyetinin Bankalar Kanunu’na, SPK’na aykırı olduğunu, geçerli bir hisse devri yapılmadığını, davalıların nedensiz zenginleştiğini, ortak olmayan ve hisse senedi verilmeyen müvekkiline karşı TTK’nun 329 ncu ve 405 nci maddelerine dayanılamayacağını, Yimpaş Holding A.Ş.’nin ana sözleşmesinin 4/a bendinde faiz ve temettü garantisi verildiğini, müvekkilinin dolandırıldığını, şirket yöneticilerinden Dursun’un TTK’nun 67 nci maddesine ve SPK’na muhalefet suçlarından ceza aldığını, ortaklık ilişkisinin geçerli olmadığını, davalı ...’un şirketi paravan olarak kullandığını ve TTK'nun 336 ncı maddesi uyarınca sorumlu olduğunu ileri sürerek, bu sözleşme ile hisse devri yapılamayacağının, davacının ortaklığının kurulmadığının tespitini, tahsil edilenin faiziyle birlikte toplam TL karşılığı olan 55.800.00 TL'nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının 136 hisse ile ortak olduğunu, Dursun'a da ortaklık payı iadesi davası açılamayacağını, husumet yöneltilemeyeceğini, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili bulunduğu şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul tarafından faaliyetleri denetlenen bir anonim şirket olduğunu, TTK'nun 329. ve 405. maddesi gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadığını, 1 yıllık zamanaşımının dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın, davacının davalı şirkete sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebine ilişkin olduğu, davalı Yimpaş'ın Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan bir anonim şirket ve davacının da davalı şirket ortağı olduğu, TTK'nun 405/2. maddesinde "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına müteallik hakları mahfuzdur" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceği, davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı, davacının talebinin yerinde olmadığı, davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında bu kişinin sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediğinden davalı ...'ın kişisel sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4792, Karar No: 2024/7699, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4792 E.  ,  2024/7699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/495 E., 2024/615 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/237 E., 2023/407 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun müvekkil şirketin faiz alacaklarını ödememesi işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitinin taraflar arasında uyuşmazlık haline geldiğini, yasal mevzuat düzenlemeleri gereğince davalı idarenin kesin olmayan cevabının red cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, huzurdaki davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, sosyal güvenlik hususundaki tespit davaları tarafların birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları davacıya daha pratik şekilde sağlandığını, müvekkili davacının ödenen avans miktarı üzerinden sigorta primi ödenmesi gerektiğinin ve buna göre hesaplanacak yaşlılık aylığının ödenmesi gerektiğinin tespitini ve ortaya çıkan uyuşmazlığın giderilmesi gerektiğini, yine dava açmaktan başka bir yolla alacağına kavuşması mümkün olmayıp bir mahkeme kararına muhtaç dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1604, Karar No: 2018/226, Tarih: 18.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1604 E.  ,  2018/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 25. İş Mahkemesi

KARAR

A) Davacı İstemi:

Davacı; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2. fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptalini, kesilen yetim aylığının, kesilme tarihi itibariye yasal faizi ile birlikte tekrar bağlanarak ödenmesini, kesilme tarihi itibariyle dava sonuna kadar ihtiyati tedbir yoluyla ödenmesini, davalı kuruma 63.493,80 TL borçlu bulunmadığının tespitini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabı:

Davalı SGK vekili özetle; Kurum işleminin, kurum denetim ve kontrol ile sorumlu denetim elemanının işlemine dayandığını, yapılan bu denetimde davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının saptandığını, denetim raporu hazırlanırken orada yaşayan değişik insanlarla konuşularak çeşitli kayıtların incelendiğini ve sonuç olarak davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiğini, nüfus ve muhtarlık kayıtları, seçmen kütüğü kayıtları, elektrik su telefon ve GSM kayıtları, sigorta kayıtları, durumun aydınlanmasına yardımcı olacağını belirtmek suretiyle davanın reddini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk derece Mahkemesince; “Davacının boşanan eşle eylemli olarak birlikte yaşayıp yaşamadığı tartışılmıştır. Özellikle ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 11/06/2015 tarihli yazısında davalı eşinin davacı ile birlikte yaşamadığı 2003-2004 yılından beri oğlu ...'ın yanında yaşadığı belirlenmiştir.

Dinlenen tanıklar irdelendiğinde davacı ve eşinin başka yerlerde oturduğu davacının oğlunun yanında ikametgah ettiği,ziyarette bulunulduğu anlaşılmıştır. Tüm dosya kapsamı incelendiğinde davacının eşi ile birlikte aynı yerde ikametgah etmediği anlaşıldığından aşağıdaki hüküm kurulmuştur. ” gerekçesiyle davanın KABULÜNE karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ;

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;”Kurum işlemi denetim raporuna dayanmaktadır. Denetim raporunun aksi ispatlanamamıştır.” gerekçeleriyle, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

İstinaf Başvurusu ;

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;”Kurum işlemi denetim raporuna dayanmaktadır. Denetim raporunun aksi ispatlanamamıştır.” gerekçeleriyle, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye mahkemesince “.... resmi kurumlarda adres kayıt sisteminde kayıtlı adresin kişi adresi olarak kayda alındığı dikkate alındığında yapılan araştırmalarda adreslerin farklı gözükmesi olağan olup bu davacı ile boşandığı eşinin ayrı yaşadığının tek başına kanıtı olarak değerlendirilemez. Zabıta memurlarının dahi araştırmayı çevre soruşturması yaparak mı yoksa evin içinde yaşayan kişilere sorarak mı yaptığı belli değildir. İhbar üzerine her iki adreste ayrı ayrı soruşturma yapan denetmen birçok komşu ile görüşmüş, komşular açıkça davacının Tepebaşı mahallesindeki adreste eşi ... 'le birlikte yaşadığını söylemişlerdir. ... mahallesindeki adresin abonelik kayıtları da bu durumu destekler yöndedir. Yine Telekom dan yerel mahkemece yapılan araştırmada Tepebaşı mahallesindeki adreste ... adına bulunan aboneliğin 22/10/2010 da Koray 'a devredilmesi de bu durumu destekleyen bir başka delildir. Bu nedenle durum ilk ortaya çıktığında denetmenin birçok kişiden soruşturmak suretiyle yapmış olduğu tespit işlemine göre kurumca aylığın kesilmesi işlemi hukuka uygun olduğundan istinaf talebinin kabulüyle kararın kaldırılarak davanın reddine karar vermek gerekmiştir. “ gerekçesiyle

“ 1- Davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.2 maddesi gereğince KABULÜNE,

... 25.İş Mahkemesinin 26/10/2016 tarih, 2016/652 E., 2016/404 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE, “ karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Davacı vekili; “ Adres kayıtlarında, medula kayıtlarında davacının ve eşinin adreslerinin farklı olduğu sabittir. Emniyet Müdürlüğü tutanağında; davacının 20 yıldır oğluyla ... de yaşadığı tespit edilmiştir.” gerekçeleriyle Bölge adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile kesilen yetim aylığının, kesilme tarihi itibariye yasal faizi ile birlikte tekrar bağlanarak ödenmesi, kesilme tarihi itibariyle dava sonuna kadar ihtiyati tedbir yoluyla ödenmesi, davalı kuruma 63.493,80 TL borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

2- Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile kesilen yetim aylığının, kesilme tarihi itibariye yasal faizi ile birlikte tekrar bağlanarak ödenmesi, kesilme tarihi itibariyle dava sonuna kadar ihtiyati tedbir yoluyla ödenmesi, davalı kuruma 63.493,80 TL borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasında, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir.