muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3362, Karar No: 2012/9701, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3362 E.  ,  2012/9701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2010 tarih ve 2009/21-2010/692 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'ın eşi ve ...'ın babası olan ......'ın davalıya ait trene binmek isterken, trenin inme işlemlerinin tamamlanmasını beklemeden kapıları açık vaziyette hareket etmesi sonucu tren ile peron rıhtımı arasına düşmesi sonucu hayatını kaybettiğini, davalının bu tür işletmelerden beklenen ticari özeni göstermediği ve gerekli önlemleri almadığı için kazanın oluşmasına neden olduğunu ileri sürerek davacılar için ayrı ayrı 100.000,00 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, trenin istasyonundan normal geçişi esnasında Hayri Yıldırım'ın ağaçlık bölümden, çalıların arasından çıkarak sağ taraftan trenin önüne atlaması sonucu kazanın meydana geldiğini, trenin banliyö treni, Kazlıçeşme istasyonunda duruşu ve bu istasyonda yolcu alabilme olasılığının mümkün olmadığını, bu durumda Hayri Yıldırım'ında yolcu olmadığını, olayın trene binme esnasında meydana gelmediğini haksız fiilden kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davacıların yakınları olan Hayri Yıldırım'ın ölümüyle sonuçlanan tren kazasında, davalı tarafça alınan güvenlik önlemlerine rağmen yayaların geçişine yasak olan yerden aceleyle demir yolunun karşısına geçmeye çalışan müteveffa Hayri Yıldırım'ın tamamen kusurlu olduğu, davalının tren makinisti, makinist yardımcısı ve diğer tren personelinin olayın meydana gelmesinde kusurlarının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11696, Karar No: 2014/2559, Tarih: 14.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/11696 E.  ,  2014/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.05.2012 tarih ve 2011/345-2012/114 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... A.Ş. ve borcu üstlenen ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.02.2014 günü hazır bulunan borcu üstlenen ... vekili Av. ... ve ... A.Ş. vekili Av. ... ile davacılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin ... A.Ş. ... Şubesi’ne 450.000 DM yatırdığını, paralarını çekmek istediğinde paranın ... bankasına havale edildiğinin söylendiğini, kendilerinin bu yönde talimatının olmadığını ileri sürerek, 18.11.1999 ve 01.12.1999 tarihinde yatırılmış olan 450.000 DM karşılığı TL’nin senelik faizi anaparaya eklenerek kapital faiz esasına göre 18.11.1999 ve 01.12.1999 tarihi itibariyle akdi faiz olan %25 oranında avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile kıyı bankasının ayrı tüzel kişilikler olduğunu, derdestlik itirazında bulunarak müvekkiline husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, hesap cüzdanına karşı çıkmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların davalı bankada anılan hesabının bulunduğu, yatırılan paranın dava dışı ... şirketine havale edildiği, bu havalenin davalının kendine çıkar sağlamak amaçlı olduğu, paranın kıyı bankasına aktarılmadığı, ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2009/1281 E. sayılı dosyası kesinleşmiş olmakla derdestlik itirazının reddi gerektiği kanaatiyle davanın kabulü ile 450.000 DM’in 02.12.1999 tarihinden itibaren Euro’ya geçiş tarihi olan 01.01.2002 tarihine kadar yıllık DM’e uygulanan, 01.01.2002 tarihinden de yıllık Euro’ya uygulanan 3095 sayılı Yasa’nın 4/a maddesi uyarınca işleyecek temerrüt faizi ile birlikte borcu üstlenen ...'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... A.Ş. ve borcu üstlenen ... vekil temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... A.Ş. ve borcu üstlenen ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... A.Ş. ve borcu üstlenen ... vekil temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... A.Ş. ve borcu üstlenen ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... A.Ş. ve borcu üstlenen ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ... A.Ş. ve borcu üstelenen ...'den alınarak davacılara verilmesine, davalı ... A.Ş. ve borcu üstelenen ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2851, Karar No: 2012/15749, Tarih: 09.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/2851 E.  ,  2012/15749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz başvurusuna ilişkin eski hale getirme isteği konusunda karar verme yetkisinin CMK.nun 42. maddesi uyarınca Yargıtay’a ait olduğu gözetilmeksizin mahkemece verilen 17.02.2009 günlü “eski hale getirme talebinin kabulüne” ilişkin karar hukuki değerden yoksun olmakla ve hükmün; 05.02.2009 tarihli oturumda, hazır bulunan sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği, sanık müdafiinin temyiz süresinin son günü olan 12.02.2009 tarihinde iki gün istirahatını gerektirir rapor aldığı ve CMK.nun 41. maddesinde öngörülen engelin kalkmasından itibaren 16.02.2009 günü mazeretini raporla tevsik ederek temyiz dilekçesini mahkemeye ibraz ettiğinden, sanık müdafiinin eski hale getirme isteği yerinde olmakla ve temyiz isteği süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde; suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iadesi, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla, sanığın adli sicil kaydında yer alan kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyeti ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK.nun 191. maddesi uyarınca verilmiş uyarlama kararı olup olmadığı ve varsa sonucunun araştırılması gerektiğinin gözetilmeden ve sanığın kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden yasal ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3930, Karar No: 2024/3263, Tarih: 22.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3930 E.  ,  2024/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/440 E., 2018/326 K.

Taraflar arasındaki alacak (hizmet sözleşmesinden kaynaklanan) davasından dolayı bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; donatanı davalı olan yabancı bayraklı gemide iş sözleşmesi kapsamında baş mühendis olarak çalıştığını, sözleşmesinin davalı tarafça haksız feshi nedeniyle kazandığı bakiye maaş alacağı, yol masrafları, prim ve izin alacaklarının tahsili için menkul rehninin paraya çevrilmesi yolu ile başlattığı icra takibine davalı tarafça haksız itiraz edildiğini beyan ederek; yapılan itirazın iptalini ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili şirketin davalının acentesi olmadığını güvenli yönetim sisteminin oluşturulmasına vb. işlere yönelik ISM yöneticisi olduğunu ISM yöneticisinin donatan adına herhangi bir sözleşme yapma yetkisi olmadığı gibi bu durumun acentelikten çok farklı olduğunu, sonuç olarak, acente olmayan, donatan ile olan ilişkisi, ISM yöneticiliğinden ibaret olan müvekkil şirketin, davalı ile davacı arasındaki hizmet alacağından kaynaklı dava konusu uyuşmazlıkta, davalıya izafeten davayı takip etmesi, davalıya izafeten müvekkiline dava açılması, davalıya izafeten acenteye dava açılmasına izin veren TTK'nun 105'inci maddesine aykırı olup, davanın öncelikle husumet yönünden reddi gerektiğini, ayrıca davalı tarafından davacının iş akdini feshinin de haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, 21.01.2015 tarihli, 2015/28 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararla Mahkemenin görevsizliğine, davaya bakmakla Bakırköy İş Mahkemelerinin görevli olduğuna karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 25.05.2016 tarihli, 2015/40941 E., 2016/13486 K. Sayılı kararıyla; taraflar arasındaki ihtilafın deniz ticaretinden değil hizmet sözleşmesinden kaynaklandığı temel ilişkiyi oluşturan hizmet sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıkta Denizcilik İhtisas Mahkemesinin görevli olmadığı, sözleşmeye konu geminin de yabancı bayraklı olduğu anlaşıldığına göre, mahkemece davanın esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacının ... isimli gemide çalıştığı hususunda uyuşmazlık bulunmamakla birlikte çalışmaya dayanak olan davacı yanca imzalanan 03.12.2013 tarihli gemi adamı kontratının incelenmesinde, işveren olarak .... ...'ın yer aldığı, davalı yanın ise sözleşmede taraf olmadığı, bu durumda uyuşmazlıkta öncelikle çözülmesi gereken hususun davalının pasif husumet ehliyetinin bulunup bulunmadığı noktasında toplandığı, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 103/1 -b bendinde Türkiye Cumhuriyeti içinde merkez veya şubesi bulunmayan yabancı tacirler ad ve hesabına ülke içinde işlemlerde bulunanların acentelik hükümlerine tabi olduğunun düzenlendiği, davalı vekilinin 04.01.2016 tarihli cevap dilekçesine ekli belgeler incelendiğinde, 01.01.2014 tarihli gemi adamlığı belgesi ile bir kısım belgelerin .... ... adına düzenlendiğinin görüldüğü, bu durumda 6102 sayılı TTK kapsamında, davalının gemi sahibi ve donatanı .... ... acentesi olduğu ve pasif husumet ehliyeti bulunduğunun kabul edildiği (Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 2014/86 Esas, 2014/18284 Karar sayılı ilamı), tüm dosya kapsamına nazaran; davacının davalı şirketten 11.248,00-USD ücret alacağının bulunduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalının Bakırköy 15. İcra Müdürlüğünün 2014/10149 takip sayılı icra takibine vaki itirazının iptaline, takibin devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacak 11.248-USD'ye 3095 sayılı kanunun 4.a maddesi gereğince devlet bankalarının yabancı para alacaklarına uygulandığı en yüksek faiz oranının uygulanmasına, 11.248-USD 'nin takip tarihi itibariyle Türk Lirası karşılığı üzerinden hesap edilecek % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna aykırı karar verildiğini, müvekkil şirketin davalı şirketle tek ilişkisinin ISM sözleşmesinden ibaret olduğunu, TTK 102 ve devamı maddelerde niteliği ve kapsamı açıklanmış olan acentelik kavramı ile ilgisinin olmadığının bilirkişi raporunda yapılan tespitler ile de sabit olduğunu, müvekkili şirketin TTK 103 kapsamında da TTK 105 kapsamında da acentelik sıfatı bulunmadığını, acenteden bahsedebilebilmesi için; "sürekli" olarak bir ticari işletmeyi ilgilendiren sözleşmelere aracılık etmeyi meslek edinmek'' unsurlarının bir arada olması gerektiğini, bu unsurların bir arada olduğunun ve dolayısıyla ortada acentelik unsuru bulunduğunun ispat yükünün de davacı üzerinde olmakla, davacının bu hususu ispat edemediğini, diğer yandan acentelik unsurunun bulunması halinde bile, uyuşmazlığın"acente sıfatıyla aracılıkta bulunduğu bir sözleşmeden kaynaklanması'' gerektiğini, yani, müvekkil şirketin, davacının işvereni .... adına ülke içinde hiçbir işlemde bulunmadığını, kararın gerekçesinde bu hususta yalnızca cevap dilekçesi ekinde sunulan belgeler dayanak gösterilmiş ise de söz konusu belgelerin yalnızca ISM sözleşmesi kapsamında hazırlanmış formlar olduğunu, bu form ve belgelerin TTK 103. maddesi kapsamında müvekkili şirketin .... adına ülke içinde işlemde bulunduğunu ispatlamayacağını, davalı tarafından davacının hizmet akdinin haklı nedenle feshedildiğini, bilirkişi raporuna karşı beyan dilekçesinde kabul anlamına gelmemekle birlikte, Türk Borçlar Kanunu'nun 438/2 hükmü uyarınca davacının başka bir işten elde ettiği veya bilerek elde etmekten kaçındığı gelire ilişkin araştırma ve tespit yapılması gerekirken mahkeme tarafından hiçbir inceleme ve tespit yapılmaksızın davacının bakiye 11.248 USD alacağı olduğu yönündeki değerlendirme ve tesis edilen hükmün açıkça hukuka aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun acentelere ilişkin 103/ 2 nci maddesi.

2. Yargıtay (kapatılan) 13.Hukuk Dairesinin 2014/86 Esas, 2014/18284 Karar sayılı ilamı

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun acentelere ilişkin 103/ 2 nci maddesi.

2. Yargıtay (kapatılan) 13.Hukuk Dairesinin 2014/86 Esas, 2014/18284 Karar sayılı ilamı

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına ve mahkeme kararında belirtilen gerekçelere göre, her ne kadar davacı gemi adamı ile donatan şirket arasında akdedilen gemi adamı sözleşmesinde davalı şirket taraf olmasa da, davacı hakkında atama ordinosu, ayrılış ordinosu ve iş akdinin feshi aşamasında alınan savunma raporuna ilişkin formların davalı tarafça düzenlendiği, davacının 16.12.2013 tarihinde gemiye katıldığı, 4 aylık sözleşme süresinin bitmesine kısa bir süre kala gemiden 10.03.2014 tarihinde ayrıldığı, hükme esas alınan raporda sözleşme gereği ödenmesi gerekli 4 aylık ücretten ödenen kısımların mahsup edilerek davacının bakiye ücreti talep edebileceğinin değerlendirildiği, raporun ücret hesaplaması yönünden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bulunduğu anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21119, Karar No: 2012/26911, Tarih: 13.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2011/21119 E.  ,  2012/26911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.06.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.11.2012 günü temyiz eden davacı-karşı davalı M.R.Ö.ve karşı taraf davalı-karşı davacı F.G.Ö.vekili Av. .geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.11.2012 (Salı.)
Yargıtay — Esas No: 2024/1875, Karar No: 2025/1999, Tarih: 14.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1875 E.  ,  2025/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/221 E., 2024/112 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında, su basmanı inşaatı ve hafriyat işini konu alan 24.05.2006 tarihli sözleşme düzenlendiğini, inşaat sırasında bir takım ilave imalatlar ortaya çıktığını, ilave imalat, fiyat farkı ve nakliye bedeli alacağı olmak üzere toplam 252.014,00 TL’nin, işlemiş faizi ile birlikte tahsili için girişilen icra takibine davalı iş sahibi kooperatifin haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkâr tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, sözleşmede yapılan imalatların ödemelerinin, ihale şartnamesinde belirtilen sabit birim fiyatlara göre yapılacağının ve hiçbir imalâta nakliye ve fiyat farkı bedeli ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığını, yaptığı işin bedelinin davacıya tam olarak ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.04.2016 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 22.04.2016 tarihi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi 10.05.2018 tarihli, 2016/5561 Esas, 2018/1887 Karar sayılı ilamı ile davacının harcı eksik yatırdığı, harcın davacıya tamamlattırılması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2.Mahkemenin 12.02.2019 tarihli kararı ile davanın kabulüne icra inkâr tazminatının reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin 12.02.2019 tarihli kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi 26.09.2019 tarihli, 2019/1169 Esas, 2019/3643 Karar sayılı ilamı ile sözleşmedeki nakliye bedeli ve fiyat farkı ile ilgili hükümlerin mahkemece tartışılmadığı, ilave işlere ilişkin bilirkişi tarafından hazırlanan raporda hesaplamanın denetime elverişli olmadığı, yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak nakliye bedelinin verilip verilmeyeceğinin tespiti ile sözleşme dışı imalatların belirlenerek yapılan ödemelerin mahsup edilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Mahkemenin 01.10.2020 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.