muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2575, Karar No: 2010/6939, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2575 E.  ,  2010/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 173 ada 6 parsel sayılı 914.74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle davalı ... evlatları ... ve ... adına eşit paylar oranında tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazın adına tespit edilen 173 ada 5 sayılı parsel ile bir bütün olarak zilyetliğinde olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 173 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, taşınmaz kadastro çalışmaları sırasında bahçe niteliği ile tespit edilmiş ise de keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıklar, davacının taşınmaz üzerine depo, çeşme yaptığını ve ağaç diktiğini bildirmişlerdir. Kadastro tespiti sırasında taşınmaz üzerinde tespitten önce oluşturulan muhdesatlar belirtilmemiş ve mahkemece muhdesat hususunda hüküm kurulmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu' nun 19/2.maddesi uyarınca, taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise; bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece tespit günü itibariyle muhdesat yönünden araştırma ve inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, bu hususun kararda tartışılmaması ve bu yönden hüküm kurulmaması isabetli bulunmamaktadır. Temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4264, Karar No: 2018/4041, Tarih: 11.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/4264 E.  ,  2018/4041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı şirkete kasko sigortalı olan ... plakalı aracın, davalı kurumun sorumluluğunda olan yol üzerinde su tahliye mazgallarının yetersiz olması nedeniyle biriken suyun tahliye edilmemesi ve bu konuda herhangi bir uyarı işareti bulundurulmaması nedeniyle gerçekleşen trafik kazası sonucu hasarlandığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere sigortalıya ödenen 16.309,00 TL hasar tazminatının, ödeme tarihi olan 08.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; Karayollarında can ve mal güvenliğiyle ilgili gerekli işaretlemeleri yaparak önlemleri almak ve aldırmak görevinin davalı ...’ne ait olduğu bildirilip davalının bu görevleri gereği gibi yapmaması nedeniyle doğan zararın hizmet kusurundan kaynaklandığı belirtilerek davanın idari yargının görev alanına girdiği yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2013/4255 Esas - 2013/6884 sayılı kararı ile kararın onanmasına karar verilmiş, Uyuşmazlık Mahkemesinin Hukuk Bölümü'nün 15/12/2016 tarih, 2016/34 Esas ve 2016/70 sayılı kararında "...adli yargının görevli olduğuna ve ... 19. Asliye Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ..." karar verilmiştir.

Mahkemece, Uyuşmazlık Mahkemesinin kararından sonra yapılan yargılama neticesinde; iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; 3.768,75 TL'nin ödeme tarihi olan 08/10/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan

tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK’nın 1301. maddesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, Özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin  hesaplamanın   hükme esas  alınmasında  bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava, TTK’nın 1301. maddesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, Özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin  hesaplamanın   hükme esas  alınmasında  bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 6001 sayılı ... Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 12/2 maddesine göre; "Genel Müdürlük; bu Kanun kapsamındaki görevleri dolayısıyla yapacağı işlemler yönünden, katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç, her türlü vergi, resim, harç ve paydan, tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan her türlü döner sermaye ücretinden muaftır. Ancak, yargı harçlarının Genel Müdürlüğün haklılığı nispetinde karşı taraftan tahsiline ilgili merciince karar verilir." hükmü düzenlenmiştir.

Mahkemece; davalı ...'nün harçtan muaf olmasına rağmen hüküm fıkrasında yargılama giderlerinden sorumlu tutulmuş olması doğru değil bozma sebebi ise de; bu yöndeki yanılgının giderilmesi de yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte bulunmadığından 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK.nın 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2. ve 3.bendinde yer alan " davalı ..." ibaresinin çıkarılarak hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/4547, Karar No: 2012/5774, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4547 E.  ,  2012/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.06.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit irtifakı tesisi istemiyle açılmıştır.

Yanıt veren davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalı, özellikle de geçit ihtiyacı içersinde bulunan taşınmazın bu ihtiyacı karşılanırken aleyhine geçit kurulacak komşu taşınmaza zarar verilmesinin önüne geçecek her türlü tedbir düşünülmelidir.

Somut olayda; ihtiyaç sahibi olduğunu ileri süren 5 sayılı parseldir. Geçit 6 sayılı parsel üzerinden kurulmak istenmektedir. 6 sayılı parsel üzerinde kat mülkiyeti tesis edilmiş, 23 ayrı bağımsız bölüm bulunmaktadır. 6 sayılı parseldeki bina koruma amaçlı olarak güneyde istinat duvarı ile güçlendirilmiştir. Bilirkişi raporlarına göre istinat duvarının yıkılması ve yeniden yapılması gerekecektir. Bilirkişiler istinat duvarının yıkımı sırasında binanın zarar görüp görmeyeceğini görecekse bu zararın ne türlü tedbirlerle engellenmesi gerektiğini raporlarında açıklamamıştır.

Kaldı ki, uygulaması yapılmamış olsa dahi 5 sayılı parsel kuzeyde “... Sokak” ile cephelidir. Dosyada bulunan hava fotoğraflarından imar planında ... Sokak olarak gösterilen yer üzerinde yapı olmadığı görülmektedir. Şayet davacı bugünkü makine tekniğinden yararlanarak imar planında ... Sokak olarak gösterilen yerden 5 sayılı parseli gelip geçme olanağını bulursa davacının geçit ihtiyacı ortadan kalkacağından belirtilen bu husus üzerinde önemle durulması gerekmektedir.

Bütün bu anlatılanlara göre yapılması gereken iş; jeolog, inşaat mühendisi, bilirkişilerden oluşturulacak kurulla yerinde yeniden keşif yapmak, imar planında ... Sokak olarak gösterilen sahada davacının bugünkü makine tekniğinden yararlanarak 5 sayılı parsele giriş çıkış yapıp yapamayacağını ve bunun maliyetinin ne olacağını bilirkişilere ayrıntılı ve gerekçeli bir şekilde inceletmek ve istemi bunun sonucuna göre bir karar bağlamak olmalıdır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyiz eden davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6948, Karar No: 2024/7713, Tarih: 22.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6948 E.  ,  2024/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/948 E., 2024/286 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunu ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların gerçeği yansıtmadığını, kadının kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının erkeği aşağıladığını, aile sırlarını 3.kişilere anlattığını, terk ettiğini, kazancını kök ailesine gönderdiğini ileri sürerek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.12.2019 tarihli ve 2017/960 Esas, 2019/1253 Karar sayılı kararıyla; erkeğin şans ve bahis oyunları oynadığı, oyunlar nedeniyle oluşan borçları eşinden habersiz kredi çekip ödediği, evin bakım ve iaşesini karşılamadığı, ortak konutun kilidini değiştirdiği, psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, erkeğin birleşen davasının reddine, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ödenmesine, nafakalara her yıl TEFE oranında artırım uygulanmasına, kadın yararına yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle 13.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı kadın vekili tazminat ve nafakaların miktarı, davalı-davacı erkek vekili ise her iki dava yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı kadın vekili tazminat ve nafakaların miktarı, davalı-davacı erkek vekili ise her iki dava yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2020/183 Esas, 2022/550 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı kadın vekili tazminat ve nafakaların miktarı yönünden, davalı-davacı erkek vekili ise her iki dava yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 03.10.2022 tarihli ve 2022/4877 Esas, 2022/7643 Karar sayılı kararıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusur dereceleri, günün ekonomik şartlarına nazaran kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk nafakası miktarlarının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kadın yararına bozulmasına, erkeğin tüm, kadının ise sair temyiz itirazlarının reddiyle bozma kapsamı dışında kalan yönlerden hükmün onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Asıl ve birleşen davada kadının tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatlar dışındaki hususların kesinleşmesi nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının aylık 1.000,00 TL'ye çıkartılmasına, kararın kesinleşmesi ile aynı miktar üzerinden yoksulluk nafakası ödenmesine, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin kısmen kabulüne kadın yararına 55.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının yargılama aşamasında kayıt dışı çalıştığını, 3 senedir de memur olduğunu, yargılamanın her aşamasında bu duruma itiraz edildiğini, kadının yoksulluk nafakası şartlarının ortadan kalktığını, hükmedilen nafakanın sebepsiz zenginleşmeye yol açtığını, kadın yararına maddî ve manevî tazminat şartlarının oluşmadığını, erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda kusurunun bulunmadığını ileri sürerek kararın kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile nafakalar yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kesinleşen hususlarda inceleme yapılıp yapılamayacağı ile kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarında yaşanan değişikliğe göre yoksulluk nafakasının 4721 sayılı Kanun'un 176 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca her zaman dava açılarak kaldırılıp kaldırılmayacağı hususunda değerlendirme yapılmasının mümkün olduğu anlaşılmakla; davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 10.12.2019 tarihli ve 2017/960 Esas, 2019/1253 Karar sayılı kararına yönelik tarafların istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, Dairenin 03.10.2022 tarihli ve 2022/4877 Esas, 2022/7643 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı; kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesi ile bu yönlerden bozulmuş, temyize konu diğer yönlerden ise onanmıştır. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyulmasına rağmen, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleştiği halde, tedbir nafakası hakkında üstelik arttırılmak suretiyle yeniden hüküm tesis edilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının tedbir nafakası yönünden davalı-davacı erkek yararına BOZULMASINA,

2.Davalı- davacı erkeğin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/13467, Karar No: 2009/2773, Tarih: 17.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/13467 E.  ,  2009/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... Barkoğlu ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (18.01.2008) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınan ürünlerin 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekirken raporun düzenlendiği tarihte 2008 yılı verilerinin belli olmadığından söz edilerek 2007 yılı verilerinin TÜİK endeksleri uygulanarak 2008 yılına taşınması suretiyle değerlendirme yapılması,

2- Dava konusu taşınmazın 6566 m2'si kamulaştırıldığı halde tamamı kamulaştırılmış gibi tapusunun iptaline karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece münavebeye alınan ürünlerin 2008 yılına ilişkin dekar başına verim, üretim gideri ve kg. başına toptan satış fiyatını gösterir veri listesi getirtilip bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre ve iki nolu bozma nedeni de dikkate alınarak karar verilmelidir.

../..

-2-

2008/13467-2009/2773

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 625,00TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.