muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9136, Karar No: 2013/16724, Tarih: 10.10.2013

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 ncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda; davacının 11 saatin üzerinde çalıştığının kabul edilmiş olmasına rağmen davacının çalışma süresinden 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerekirken 1 saat ara dinlenmesi düşülerek yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10919, Karar No: 2013/24874, Tarih: 09.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/10919 E.  ,  2013/24874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı oğlu ve davalı gelini ile birlikte yaşarken bankada bulunan 45.000.00.TL' sını " sen bu parayı ver, gerek oldukça çekeriz, vermezsen seni zehirleriz, kalp krizinden öldü deriz, bu parayı bize vermezsen diğer çocukların alır" diye hile, cebir ve tehdit kullanıp bakma vaadi ile banka hesabından çektirip davalıya ait banka hesabına aktarıldığını, davalı gelininin parayı aldıktan sonra dava dışı oğlu ile birlikte kendisine bakmamak için evden attıklarını, yiğeninin yanına sığındığını ileri sürerek verdiği 45.000.00.TL' nın iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıyı tehdit etmediklerini, davacının bağ evi almak istemesi üzerine 2008 yılında davacıya 52.000.00.TL borç verdiklerini ancak davacının bağ evi almadığını ve 7.000.00.TL yiğenine verdikten sonra 45.000.00.TL' yı kendilerine ödediğini, davacının halen kendilerine borçlu olduğunu, önceden kendileri ile kalan davacının 2 yıldan fazla bir zamandır kendilerinin yanında kalmadığını savunarak 1 yıllık hak düşürücü süre ve esastan davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, hile ve ikrah iddiası yönünden 1 yıllık hak düşürücü sürenin dolması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının 1 yıllık hak düşürücü süreye yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, her ne kadar davacının davasını hile ve ikrah hukuki sebebine dayandırdığı ve 2009 yılı Mart ayından beri davacının davalı ile birlikte yaşadığı müşterek haneyi terk ettiği, terkten itibaren tehdidin ortadan kalktığı buna göre bu tarih ile dava tarihi olan 25.07.2011 tarihi arasında BK.' nun 31. maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; Mahkemenin hile, tehdit ve ikrah nedeniyle ilgili 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği yönünde ki kabulü doğrudur. Ancak davacı, bu davada bakma vaadi hukuki sebebine de dayanmıştır. Bakma vaadi ile ilgili ihtilafta uygulanacak zamanaşımı süresi, sözleşme ilişkilerindeki 10 yıllık zamanaşımı süresi olup, dava tarihi olan 25.07.2011 tarihi itibariyle zamanaşımı süresi henüz dolmamıştır. Bu nedenle bu yönden davanın esasına girilip, taraf delilleri toplanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının 1 yıllık hak düşürücü süreye yönelik temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 3. bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8872, Karar No: 2024/9821, Tarih: 17.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/8872 E.  ,  2024/9821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/374 Değişik İş, 2022/393 Karar

HÜKÜM/KARAR : Taraf İtirazlarının Reddi/Davanın Kısmen Kabulü

SAYISI : K-2022/47585

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ile davalılar vekilleri tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince tarafların itirazlarının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30.07.2021 tarihinde davacının oğlu ...'nin yolcu olduğu davalı Koru Sigorta A.Ş.'ye trafik sigorta poliçesi ile sigortalı araç ile diğer davalıya zorunlu trafik sigorta poliçesi ile sigortalı aracın çarpışması ile meydana gelen trafik kazası sonucunda davacının oğlunun vefat ettiğini, davacının ölen oğlunun desteğinden yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 5.000,00 TL defin giderinin temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş; 03.12.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 195.115,18 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı Koru Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava şartının sağlanmadığını, kusur durumunun Adli Tıp Kurumu'ndan (ATK) rapor alınarak tespit edilmesi ve %20 müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, gelir durumunun belgelendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Allianz Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; %20 müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, dava şartının bulunmadığını hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1.8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, davacı lehine 1/5 oranında vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini, gelir durumunun araştırılması gerektiğini, defin giderlerinin teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kısmen kabulü ile 121.797,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 5.115,00 TL cenaze ve defin gideri toplamı 126.912,00 TL'nin, 21.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... şirketlerinden müşterek ve müteselsilen tahsili ile başvuran ...'ye verilmesine, fazlaya dair taleplerin reddine karar vermiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekilleri itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekilleri itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; vekâlet ücretinin eksik hesap edildiğini, %1,8 teknik faiz uygulanarak yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, raporda pay oranlarında hata yapıldığını, 2022 yılı asgari ücretin belirlenmesinin beklenilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı Allianz Sigorta A.Ş. vekili itiraz dilekçesinde; poliçe ve kaza tarihinden önce 26.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6704 sayılı Kanun ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 nci maddesinin değiştirildiğini, trafik kazasından doğan tazminat talepleri için dava yoluna gitmeden önce ilgili sigorta şirketine yazılı olarak başvurunun bir dava şartı haline getirildiğini, dava şartı yokluğundan huzurdaki davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ekleri gereğince %1,8 teknik faiz uygulanması gerektiğini, müteveffanın kaza sırasında emniyet kemerinin takılı olup olmadığı araştırılmadan hüküm kurulmasının kabul edilemeyeceğini, faize hükmedilmesi halinde hükmedilecek faizin başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiz olabileceğini, başvuran vekili lehine hükmedilecek vekâlet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı Koru Sigorta A.Ş. vekili itiraz dilekçesinde; bilirkişi raporu tebliğ edilmeksizin hüküm kurulmasının Anayasa ve kanun maddelerine aykırı olup adil yargılanma hakkı, hukuki dinlenilme hakkı ve savunma haklarının ihlal edildiğini, müştereken ve müteselsilen hüküm kurulmasının kabul edilemeyeceğini, müvekkili şirketin defin ve cenaze giderlerinden sorumluluğu bulunmadığını, emniyet kemeri takılı olmadığından müterafik kusur indirimi uygulanması gerektiğini, vekâlet ücretinin hatalı takdir edildiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; vekâlet ücretinin eksik hesap edildiğini, %1,8 teknik faiz uygulanarak yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, raporda pay oranlarında hata yapıldığını, rapor tarihinde geçerli olan asgari ücretin ne zamana kadar geçerli olduğu biliniyor ise bilinen dönem hesabının artık o süre boyunca gerçekleştirilmesi gerektiğini, dolayısıyla hesabın yıl sonuna kadar uzatılması gerektiğini, 2022 yılı asgari ücretinin karar öncesi yürürlüğe girmiş olması karşısında artık hükme en yakın tarihteki asgari ücret uyarınca hesaplamanın güncellenmesi gerekirken bunun yapılmamasının hukuka aykırı olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketleri tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan araçların karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölen yolcunun desteğinden yoksun kalan babanın açtığı destekten yoksun kalma tazminatı ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Trafik kazası sonucu ölen ve buna dayalı olarak destekten yoksun kalma tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin gerçek zararının belirlenmesi için desteğin ve hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ZMSS Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması için alınan ve Uyuşmazlık Hakem Heyeti ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından da karara esas kabul edilen aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; hakem heyetlerince de bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23703, Karar No: 2014/5725, Tarih: 10.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/23703 E.  ,  2014/5725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İhsaniye Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 27.03.2012

No : 2009/95-2012/50

Dava, 506 sayılı Kanun kapsamında hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyduktan sonra yaptığı yargılama sonucu davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler değerlendirildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemenin uyma kararı verdiği Dairemizin bozma kararında açıklandığı üzere; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacının, 15.06.2000 – 15.04.2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşu olan Bozhüyük Belediyesidir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve her türlü yapılan işlerin, ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.Ancak, fiili imkansızlık nedeniyle anılan belgelere ulaşılmasının mümkün olmaması halinde davacının iddiasına her türlü delille ispat edebilmesinin olanaklı olduğu gözardı edilmemelidir.

Eldeki davada; yapılan bütün araştırma ve incelemelere karşın dava konusu dönemde davalı Belediyenin çalıştırdığı kişilere ilişkin (tutulmadığından/muhafaza edilmediğinden/kaybolduğundan) puantaj veya ücret ödeme belgelerinin mevcut olmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, dava konusu dönemde valilikten alınan geçici işçi çalıştırma vizelerinin süreleri belirlenerek, işe alındığının davalı Kuruma bildirildiği tarihlerden itibaren, her yıl vizenin bittiği tarihlere kadar davacının kesintisiz çalışıp çalışmadığının, davalı işyerinin dönem bordoro tanıkları/ komşu işyeri sahipleri veya çalışmaları belgelere dayanan çalışanları/dava konusu hususta hertürlü bilgiye sahip şahısların bilgi ve görgüleriyle açıklığa kavuşturulabileceği gözetilerek yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12864, Karar No: 2019/21827, Tarih: 09.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12864 E.  ,  2019/21827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ....Yapı Müh. İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 31/05/2013-22/01/22014 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığını, inşaat ustası olarak en son net ücretinin 1.950,00 TL olduğunu, yemek ve servis gibi sosyal haklardan faydalandığını, iş akdinin sebepsiz olarak feshedildiğini, ihbar tazminatının son iki aylık ücretinin ve tüm çalıştığı aylara ait çocuk yardımlarının ödenmediğini ileri sürerek, ihbar tazminatı, ücret, asgari geçim indirimi alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ....Yapı Müh.İnş.San.ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının müvekkil şirket işçisi olmadığını, diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin işçisi olduğunu, davacının dava dilekçesinde müvekkiline karşı yönelttiği sorumluluğu ve davada hangi nedenle taraf gösterildiklerini açıklamadığını, bu nedenle müvekkili hakkında davanın husumetten reddi gerektiğini, diğer davalı şirket ile yapılan ile müvekkili şirketin yaptığı inşaatın bir bölümünün diğer davalı şirket tarafından inşa edileceğini, davalı şirketin bu sözleşme gereğince kendi işçileri ile bu işi yaptığını, diğer davalı şirket işçisi olan davacının müvekkilinden emir ve talimat almadığı gibi giriş ve çıkışlarından haberlerinin de olmadığını, talep edilen ücretlerin davadan önce davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ltd. Şti., davacının geçici süreli inşaatlarında kalıpçı ustası olarak çalıştığını, çalıştığı günler için 65,00 TL yevmiye aldığını, ayın tamamında çalışmadığını, asıl ana firmanın .... Eğitim A.Ş. olduğunu, işe giriş ve çıkış tarihlerinin de yanlış ve fazla gösterildiğini, davacının çalışmasının 03/09/2013-14/01/2014 tarihleri arasında olduğunu, davacının dava konusu yaptığı 2013/Aralık ve 2014/Ocak ayı ücretlerinin bir kısmının banka kanalı ile ödendiğini, davacının çocuk yardımına ilişkin talebinin de haklı bir yönü olmadığını, emekli olan davacının şirketlerinden çocuk yardımına ilişkin bir talebi olmadığı gibi bakmakla yükümlü olduğu yardıma muhtaç çocuğunun da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Yapı Müh.İnş.San.ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Karer Yapı Müh.İnş.San.ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Yapı Müh.İnş.San.ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Karer Yapı Müh.İnş.San.ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi dava dilekçesinde açıkça çocuk yardımı talebinde bulunmuş, davalı işveren işyerinde çocuk yardımı uygulamasının bulunmadığını savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işyerinde çocuk yardımı uygulamasının varlığının kantlanamadığı ancak davacının talebinin asgari geçim indirimi alacağı olarak kabul edilmesi ihtimaline binaen bu alacağın hesaplandığını belirtmiştir.

Mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesine aykırı olarak talep konusu olmayan asgari geçim indirimi ile ilgili hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.