muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12700, Karar No: 2023/4871, Tarih: 12.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12700 E.  ,  2023/4871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06.09.2022 tarihli ek kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı icra takibinde, borçlunun meskeniyet şikayeti ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği, borçlunun istinaf yoluna başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, borçlunun temyiz başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, eksik temyiz harç ve giderinin yatırılması hususundaki muhtıranın borçlu vekiline tebliğ edildiği, borçlu vekilinin gerekli temyiz harç ve giderini yatırmadığı gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, verilen ek karara karşı borçlunun temyiz yoluna başvurduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas - 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.( HGK 2014/9-1743 E. 2017/372 K.)

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince borçlu vekiline gönderilen muhtırada eksik giderin "mahkemeler veznesi" yerine " dosyaya " yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve bu nedenle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı, temyiz incelemesi aşamasında da gerekli harcın yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, borçluya gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, usulüne uygun muhtıra tebliği ile harcın yatırılıp yatırılmaması sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, muhtıra tebliğine rağmen harcın süresinde tamamlanmaması sebebi ile borçlunun temyiz başvurusunun reddine dair verilen 06.09.2022 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 06.09.2022 tarih ve 2022/1459 E. - 2022/1703 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma sebebine göre esasa ilişkin değerlendirme yapılmasına gerek olmadığına, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15526, Karar No: 2023/7031, Tarih: 21.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15526 E.  ,  2023/7031 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3096 E., 2022/2884 K.

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2021/431 Esas, 2022/302 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/3096 Esas, 2022/2884 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri, suç vasfının taksirle öldürme olduğuna, beraat kararı verilmesi, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri, suç vasfının taksirle öldürme olduğuna, beraat kararı verilmesi, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktulün sevk ve idaresindeki motosiklet ile gece vakti aydınlatmanın bulunduğu ve yeterli olduğu, görüşün açık olduğu yolda seyir halinde iken bağlantı yolunu takip edip kavşağa geldiğinde virajlı bağlantı yolunda viraja hızlı girmesi nedeni ile motosikletinin hakimiyetini kaybettiği, motorsikletin yan yatarak alt geçitten gelip bulvar istikametine giden bağlantı yolunun bulunduğu şerit bölümüne sürüklendiği, şeridin ortasında durduğu esnada sanık ...'ın alt geçitten gelip bağlantı yolunu takip ederek bulvar istikametine seyir halinde olan kamyonetinin ön kısımları ile çarpıştığı, olay anının bahsedilen zaman dilimine kadar adli tıp raporu ile trafik bilirkişisi raporuna göre kazanın oluşumunda sanık ...'ın taksir düzeyinde tali kusurlu, maktulün ise asli kusurlu olduğunun anlaşıldığı, bununla birlikte sanık ...'ın maktul ile çarpışmasından hemen önce defaten fren tedbirine başvurduğu, savunmasına göre bağlantı yolundan bir cisim geldiğini gördüğü, çarptığını fark ettiği ancak durmadığı ve maktulün üzerinden geçtiği bu esnada maktulün aracın altında kaldığı ve aracın altına sıkıştığı, sanığın kaza mahallinden kullanmış olduğu aracın altında maktul olacak şekilde ayrıldığı, maktulün 740 metre araç altında sürüklendikten sonra bahse konu aracın altından aracın dönüş manevrası ile çıkabildiği ve sanığın bu esnada da durmadığı, maktulün bir süre hareket ettiği ve sonrasında hareketsiz olarak kaldığı değerlendirildiğinde, bilirkişi raporuna göre maktulün geldiği yolun ve sonrasında maktul tarafından yapılan kazanın sanık tarafından çalılar ve kolon olması nedeniyle görülememiş olabileceği; ancak olay anında olay yerinde yeterli aydınlatmanın olduğu, sanığın maktul ile çarpışmadan hemen önce bağlantı yolundan bir cisim geldiğini gördüğü ve defaten fren yaptığı sonrasında sanığın savunmasında da geçtiği üzere bir şeye çarpmış olduğunu anladığı; ancak durmayarak yoluna devam ettiği, maktulün bu esnada aracın altında bulunduğu ve çarpışma esnasında sanığın aracının görmüş olduğu zarar nedeniyle bahse konu aracın debriyajının boşa düştüğü, yıllardır araç kullandığını beyan eden ve savunmalarına göre aracı durdurursa çalışmayacağını bilebilen sanığın kamyonet cinsi aracı ile maktule çarptığı esnada maktulün boyu ve kilosu da dikkate alındığında araçta meydana gelen sarsıntı nedeniyle araca bu denli zarar veren durumun kedi-köpek çarpması dışında başka bir durum olabileceğini öngördüğü; ancak durmayarak ne olursa olsun varsayımı ile maktulü aracının altında sürüklemeye başladığı ve sanığın sonradan eklenen kastı ile maktulün ölümüne sebebiyet verdiği olayda, sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

2. Otopsi raporu, adli tıp raporları, olay yeri inceleme tutanağı, basit krokisi, uzmanlık raporları, bilirkişi raporları, görüntü inceleme tutanakları, sanık savunmaları, katılanlar ve tanıkların beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın aydınlatmanın yeterli olduğu olay yerinde, bağlantı yolundan bir cisim geldiğini gördüğü, çarpışmanın öncesinde fren tedbirine başvurduğu, sanığın kamyonet cinsi aracı ile maktule çarptığı esnada maktulün boyu ve kilosu da dikkate alındığında araçta meydana gelen sarsıntı nedeniyle durumun kedi-köpek çarpması dışında başka bir durum olabileceğini öngörmesine rağmen çarpışmadan sonra durmayarak maktulü 745 metre aracının altında sürüklediği, maktulün ölümünün sanığın aracının altında sürüklenmesi sonucu meydana geldiği, sürüklenme ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın "olursa olsun" düşüncesi ile hareket ettiği, dolayısıyla eylemin olası kastla öldürme suçunu oluşturduğunun kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, yasal şartları oluşmadığından takdiri indirim nedeni dışındaki lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/3096 Esas, 2022/2884 Karar sayılı kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19143, Karar No: 2014/7063, Tarih: 15.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19143 E.  ,  2014/7063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan ...'un sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1955, Karar No: 2012/8648, Tarih: 14.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1955 E.  ,  2012/8648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2002 takvim yılı hesaplarının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmiş olmasına ve kullanılan son faturanın 12.06.2002 tarihli olması nedeniyle, 3065 sayılı KDV Kanunun 41 ve 45. maddeleri gereğince suç tarihi 26.07.2002 olacağından, suçun işlendiği bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12042, Karar No: 2016/9905, Tarih: 31.10.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/12042 E.  ,  2016/9905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen tespit davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında malik görünen kişinin, davacının murisi olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Davacı, dava konusu 2227 ada, 1, 2231 ada 1, 2232 ada 1, 2224 ada 2 , 2228 ada 2 parsel sayılı taşınmazların 1/3 hisse maliki ... kızı ... ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinin veraset ilamındaki mirasbırakanı ... kızı ... ün aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince, mahkemece yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde hükme yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak, tapu kayıt maliki "... kızı ..." ile aynı kimlik bilgilerine sahip kişi yada kişilerin kaydının bulunup bulunmadığının ilgili Nüfus Müdürlüğünden sorulması; kolluk araştırması yapılarak kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının araştırılması;dava konusu eski 579 ada 24 parsel, yeni 2227 ada 1, 2231 ada 1, 2232 ada 1 , 2224 ada 2, 2228 ada 2 parsel sayılı taşınmazların tüm tedavülleri ve geldileriyle birlikte tapu kayıtları getirtilerek, tapu ve nüfus kayıtları arasında bağlantı sağlanarak tapu kayıt maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olup olmadığı tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar vermesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18918, Karar No: 2013/16981, Tarih: 30.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18918 E.  ,  2013/16981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/09/2012 tarih ve 2012/34-2012/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait öğrenci yöneltme, rehberlik ve okul yönetimi otomasyon sistemi içerikli işletim sisteminin davalıya ait GSM operatöründe kullanılması için anlaşıldığını, ancak davalının işletim sistemini kendi sistemi gibi tanıtıp pazarladığını ileri sürerek haksız rekabetin tespiti ile men'i ve maddi manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin 03.04.2012 tarihli duruşma gününü kendisine usule uygun şekilde tebliğ edilmiş olmasına rağmen duruşmaya gelmediği gibi mazeret de bildirmediği, dosyanın aynı tarihli duruşmada işlemden kaldırıldığı ve üç aylık yasal süre içerisinde taraflarca yenilenmemiş olduğu gerekçesiyle HMK’nun 150/1. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kural olarak, hakim, davanın taraflarını kanuna uygun bir şekilde davet edip onları dinlemeden kararını veremez (HUMK m.73, HMK m.27). HMK'nın 147. maddesinde de, tarafların ön inceleme aşamasından sonra tahkikat için duruşmaya davet edileceği, gönderilecek davetiyede, belirlenen gün ve saatte geçerli bir özrü olmadan hazır bulunulmaması halinde yokluklarında duruşmaya devam edileceği ve yapılan işlemlere itiraz edemeyeceklerinin bildirileceği düzenlenmiş, bu husus HMK'nın 186. maddesinde de aynı şekilde vurgulanmıştır.

Bu kapsamda, mahkemece davanın taraflarına çıkarılan tebligatta, Tebligat Yasası'nda sayılan hususların bulunmasının yanında, HMK'nın 147. ve 186. maddelerindeki “belli edilen günde mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde tahkikata yokluklarında devam edileceği ve hüküm verileceği” meşruhatının bulunması gerekir. Davacıya tebliğ edilen belgeye bu meşruhat verilmediği gibi sonradan bu eksiklik de giderilmemiştir. Bu itibarla mahkemece meşruhat içermeyen tebliğ belgesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.