muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9366, Karar No: 2018/5433, Tarih: 10.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/9366 E.  ,  2018/5433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1985-1990 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu 525 ada 1, 2 ve 4, 525 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tutanaklarının, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örneklerinin ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örneklerinin, tutanaklar davalı ise dava dosyalarının temin edilerek dosya ararasına alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve ... ...ye ve ... Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/09/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7615, Karar No: 2022/17123, Tarih: 19.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7615 E.  ,  2022/17123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre kararda bir isabetsizlik görülmediğinden hükmün istem gibi ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun atılı eylemi birlikte gerçekleştirdiğini beyan ettiği Burhanettin Başyiğit hakkında Burhanettin’in atılı suçu kabul etmemesi ve kamera görüntülerinde bulunmaması sebebiyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıl olağan zamanaşımının 18/05/2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 19/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7954, Karar No: 2023/418, Tarih: 09.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7954 E.  ,  2023/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Çocuk Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/117 Esas, 2016/345 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143, 31/3, 168/2-4 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteğinin, yerel Mahkemenin 09.06.2016 tarihli olan kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, gerekçeli temyiz dilekçesini, gerekçeli kararın taraflarına tebliğini takiben sunacaklarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü saat 21:51 sıralarında suça sürüklenen çocuk ... ile yanında kendi beyanına göre ..., ... ve ... olduğu halde müştekinin iş yerinin önünde bulunan kilitli dondurma dolabının kapağını suça sürüklenen çocuk ...'in anahtarla açmasından sonra dolabın içerisinde bulunan 350,00 TL değerindeki dondurmaları alıp olay yerinden ayrıldıkları, olay yerini gören kamera kaydından suça sürüklenen çocuğun tespit edilerek yakalandığı, suçunu ikrar eden suça sürüklenen çocuğun annesinin duruşma gününden bir gün önce zararın 150,00 TL. lik kısmını ödediği, mağdurun kısmi iade nedeniyle cezadan indirim yapılmasına rıza gösterdiğini beyan ettiği anlaşılmıştır. Kamera kaydında hırsızlığa katılan 4 şahıs tespit edilmiş, bunlardan birinin ssç olduğu net olarak tespit edilmiş. Bu nedenle diğerleri hakkında dava açılmamış, dava açılan ... ise isim benzerliğinden yanlış kişiye dava açılmış, mahkemesince suç duyurusunda bulunulmuştur.

2.Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasındaki beyanı: Üzerime atılı suçlamayı anladım. Ben bundan yaklaşık 5 gün kadar önce aynı mahalleden tanıdığım, ..., ... ve soy ismini bilmediğim umut ile birlikte gece saat 21:00 civarında ... Mahallesinde dolaşıyordum. Bu sırada arkadaşlar hadi gidelim dondurma alalım dediler. ... da bende anahtar var dondurma dolabının kapısını açıyor diye söyledi. Beraber 971 sokak üzerinde bulunan bakkal dükkanının olduğu yere gittik. ... bana burdaki kameralar çalışmıyor, rahat ol dedi. Hep beraber gittik ... dolabın kapısının anahtarını açtı. Bende içeriden sekiz koli dondurma çıkardım. Elden ele birbirimize verdik. Daha sonra ... dolabın kapısını kapattı. Oradan ayrıldık. Aldığımız dondurmaları etrafa dağıtarak gittik. Suçumu bu şekilde kabul ederim.

3.Suça sürüklenen çocuğun yargılama aşamasındaki savunması: İddianamede anlatılan olay doğrudur. Yanlız anahtar ...deydi. Anahtarla dondurmanın dolabını açtık. Kimisini yedik. Kimisini de dağıttık dedi.

4. 19.03.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu, 18.03.2015 tarihli görgü tespit tutanağı, 21.03.2015 tarihli CD izleme ve yakalama üst arama teslim tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin süre tutum dilekçesindeki talebi üzerine mahkemesince usulüne uygun şekilde gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine tebliğ edildiği fakat suça sürüklenen çocuk müdafiinin gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/117 Esas, 2016/345 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9619, Karar No: 2012/11355, Tarih: 08.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/9619 E.  ,  2012/11355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 09.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşa edilen meskenin, arsa sahiplerine isabet eden bağımsız bölümlerin satımı hususunda da yetkili olan yükleniciden satın alındığı iddiası ile tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Tüketici Mahkemesinde kayıt maliki Beylikdüzü Belediye Başkanlığı'na karşı dava açılmıştır.

Mahkemece, görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması hakkındaki yasa açısından önemli olan davanın taraflarının Yasanın 3. maddesinde tanımları yapılan kişilerden olması, yerine getirilmesi istenen hakkın da yasada tanımlanan satıcı ile yine yasada tanımı yapılan tüketiciyi ilgilendirmesidir. 4077 sayılı Yasanın 3. maddesinin (f) bendindeki tanıma göre de; satıcı: kamu tüzel kişileri dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetler kapsamındaki tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri ifade eder. Davalı arsa sahibinin yasada tanımlanan satıcı niteliği bulunmadığı, 4077 sayılı Yasanın 23. maddesinde hükme bağlanan tüketici mahkemesinin görev kapsamına alınmadığı görülmektedir.

Ne var ki, dava konusu bağımsız bölümün arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince arsa

sahibinin mi, yoksa yüklenicinin mi hissesine isabet eden bağımsız bölümlerden olduğu belirli değildir. Taşınmaz halen tapuda davalı arsa sahibi Beylikdüzü Belediyesi adına kayıtlı olmasına rağmen 26.10.1997 tarihli harici satış sözleşmesi ile yüklenici tarafından davacıya satıldığı ve buna göre tüketici davacı ile yüklenici arasında akdi ilişki bulunduğu ileri sürüldüğünden, davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerekirken, genel yetkili mahkemede görülmek üzere görevsizlik kararı verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 08.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3121, Karar No: 2009/11449, Tarih: 28.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/3121 E.  ,  2009/11449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonoya dayalı takiplerin borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki icra dairesinde (HUMK.9.madde), bonoda öngörülen yetkili icra dairesinde (HUMK'nun 22/son), bonoda yazılı ödeme yerinde yahut bonoda ödeme yeri  gösterilmemişse bononun düzenlendiği yerde yapılması mümkündür.Bonoya dayalı alacak, takip edilen alacaklardan olduğundan Borçlar Kanununun 73.maddesi uygulanmaz.

Somut olayda takip konusu bonoda İstanbul İcra Dairelerinin yetkili olduğu taraflarca kararlaştırılmıştır. Ayrıca bononun tanzim yeri ve borçluların adresi de ....Borçlu yetki itirazında, yetkili yeri açıkça göstermelidir. (HUMK.23/son) Kural olarak birden fazla yer yetkili olarak gösterilebilir. Ancak, yetkili olmaları koşulu ile birden çok yer yetkili olarak belirtilmiş olsa dahi, yetkili yer bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur.Borçlu yetkili yerlerden biri için  tercihini belirtmediğinde tercih hakkı alacaklıya geçeceğinden, alacaklının beyanı alınmak suretiyle yetki itirazı konusunda bir karar verilmelidir.

O halde, mahkemece duruşma açılarak ve alacaklının beyanı alınarak yetki itirazı konusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18545, Karar No: 2019/2810, Tarih: 27.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18545 E.  ,  2019/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti ile davacının prime esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı davalı işyerinde, 18.05.2013 ile 31.12.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz ve aylık 2.500,00 TL üzerinde ücretle çalışmış olduğunun tespitini talep etmiş, Mahkemece, davacının hizmet tespiti talebini kabulü yönünden verilen hüküm yerinde ise de, prime esas kazancın tespiti yönünden 18.05.2013 ile 31.12.2013 tarihleri arasında 2.500,00 Tl net ücretle çalışmış olduğunun kabul edilerek ilamda yazılı şekilde ücretlerin tespitine karar verilmesi isabetsizdir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Yukarıda yer alan yasal düzenlemeler çerçevesinde araştırmalar yapılarak, işçilik alacaklarına yönelik kesinleşen kararın, hizmet tespiti ve prime esas kazancın tespiti yönünden güçlü delil olmakla birlikte, tek başına hüküm kurmak için yeterli olmadığı, ücretin ispatı konusunda yukarıda bahsedildiği üzere yazılı delil arandığı şayet yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belge ya da belgeler bulunması halinde tanıkla da ispatın mümkün olabileceği göz önüne alınarak, hizmet akdinin işçilik alacaklarına dair kararın kesinleşmesinden önce sona ermiş olması karşısında, yapılan ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancında gözetilmesi gerektiği dikkate alınarak, çalışmaların geçtiği son ay haricindeki prime esas kazanç tutarı yönünden, yukarıda açıklanan ispat kuralları çerçevesinde yeterli araştırma yapılarak varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme, araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Petrol İnş. Nak. Turizm Oto İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17281, Karar No: 2021/963, Tarih: 25.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/17281 E.  ,  2021/963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- TCK.nın 268. maddesindeki suçun oluşması için öncelikle, fail tarafından işlenen bir suçun bulunması gerekmektedir. Başka deyişle iftira suçunun aksine, bu madde bakımından gerçek bir suçun işlenmesi ve bu suçun faili ile 268. maddedeki eylemin failinin aynı kişi olması zorunludur.

İşlenmiş olması gereken suçun kasıtla veya taksirli suç olması arasında bir fark bulunmamaktadır. Fakat, maddede yalnızca suçtan söz edilmekle, kabahatler veya disiplin eylemleri madde kapsamında değerlendirilmemektedir.

Maddedeki ifade biçiminin hatalı olduğu söylenebilir ise de, mevcut düzenleme karşısında, failin gerçekte o suçu işlememiş bulunduğunun anlaşılması halinde, başkasının kimlik bilgilerini kullanma eyleminin 268. maddedeki suçu oluşturmadığını kabul etmek, kanunilik ilkesi bakımından zorunlu görülmektedir. Bu tür eylemlerde 206. maddenin uygulanması gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında; sanığın hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığı suçlarının şüphelisi olarak yakalanması üzerine hakkında soruşturmaya başlandığı sırada kimliğini kardeşi mağdur ... olarak beyan ettiği, mağdur ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan açılan kamu davasında, mağdur ...’a ait kimlik bilgilerinin sanık ... tarafından kullanıldığının anlaşılması üzerine, mağdur ... hakkında atılı suçlardan beraat kararları verildiği, UYAP sisteminden yapılan inceleme ve dosya kapsamından sanık hakkında mağdurun kimlik bilgileri kullandığı hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından yürütülen adli soruşturma veya kovuşturmanın akıbetine dair bilgi veya belge bulunmadığı, bu suçlara ilişkin soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi veya kamu davası açılmışsa yargılama sonucunda beraat kararları verilmesi ve bu kararların kesinleşmesi halinde sanığın "işlediği bir suçtan" söz edilemeyeceği cihetle TCK.nın 268. maddesinde tanımlanan suçun unsurları oluşmayıp sanığın TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan cezalandırılması gerektiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında mağdurun kimlik bilgilerini kullandığı hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından yapılan hazırlık soruşturması veya kovuşturması bulunup bulunmadığı araştırılıp ilgili evrakların temini ile tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,