muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21230, Karar No: 2018/7805, Tarih: 28.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/21230 E.  ,  2018/7805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3 ve 52/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli ve 2012/501 esas, 2013/881 sayılı kararını kapsayan dosya sureti incelendi.

Dosya aslının yargılamanın suça sürüklenen çocukların gerçekleştirdiği diğer eylemler bakımından Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 14.02.2017 tarihli ve 2016/20029 esas, 2017/1223 sayılı bozma ilamı neticesinde yapılan yargılamanın derdest olması nedeniyle mahallinde bulunması nedeniyle suret üzerinden yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocukların farklı zamanlarda gerçekleştirdiği aynı eylemlerinden dolayı, İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin 19.03.2013 tarihli ve 2012/550 esas, 2013/240 karar sayılı dosyası nedeniyle yargılamalarının yapılarak mahkum edildikleri, anılan dosyadaki mala zarar verme suçunun 13.05.2012 tarihinde işlendiği, iddianame tarihinin 17.05.2012 olduğu, İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli kararına konu suç tarihlerinin ise 08.05.2012 ve 09.05.2012, iddianame tarihinin 10.05.2012 olduğu, dolayısıyla suça sürüklenen çocukların eylemlerinin benzer mahiyette bulunduğu anlaşılmakla, bahse konu dosyaların birleştirilip, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlenip işlenmediği ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.07.2017 gün ve 3988 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2017 gün ve KYB/2017-43822 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuklar tarafından müştekiye karşı 08.05.2012 ve 09.05.2012 tarihlerinde işlenen mala zarar verme suçu ile ilgili olarak suça sürüklenen çocukların 09.05.2012 tarihinde kendiliğinden polis merkezine gelerek teslim oldukları bir gece gözaltında kaldıktan sonra serbest kaldıkları, 10.05.2012 tarihinde haklarında iddianame düzenlendiği ve İzmir 4. Çocuk Mahkemesi'nin 03.12.2013 tarihli ve 2012/501 esas, 2013/881 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın temyizi üzerine cezanın tür ve miktarı itibariyle temyize tabi olmadığından Yargıtay 13.Ceza Dairesince reddedilerek kesinleştiği, suça sürüklenen çocuk ... tarafından aynı iş yerinde 13.05.2012 tarihinde işlediği mala zarar verme suçu ile ilgili olarak 17.05.2012 tarihinde suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise 28.05.2012 tarihinde iddianame düzenlendiği, ve İzmir 5. Çocuk Mahkemesi'nin 19.03.2013 tarihli ve 2012/550 esas, 2013/240 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocukların atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların aynı işyerinde 13.05.2012 tarihinde işlemiş oldukları ikinci suça konu eylemi, 08.05.2012-09.05.2012 tarihli birinci suça ilişkin 10.05.0212 tarihinde düzenlenen iddianameden ve 09.05.2012 tarihinde göz altına alınmalarından sonra olması nedeniyle hukuki ve fiili kesinti meydana geldiği, bu nedenle TCK’nun 43/1. maddesinin uygulanabilme olanağı bulunmadığı anlaşıldığından;

Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na düzenlenen ihbarname içeriği açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5003, Karar No: 2008/5820, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5003 E.  ,  2008/5820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 29.01.2008 gün ve 2007/13217 - 2008/546 sayılı ilamiyle düzeltilmiş bu şekli ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, tazminat istemiyle dava açtığını, alacaklarının hükme bağlandığını, hüküm altına alınan alacaklarının ödenmesi koşuluyla istemi kabul edilebileceğini savunmuş, diğer davalı yüklenici savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, arsa sahibinin alacaklı olduğu ve davacı payına düşen gecikme ve eksik işler bedeli toplamı 23.320.42 YTL. davacıya depo ettirilerek istek birlikte ifa kuralı doğrultusunda kabul edilmiş, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda karar düzeltilerek onanmıştır.

Davalı arsa sahibi, vekalet ücreti noktasından karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yukarıda söze edildiği üzere davalı arsa sahibi ...’in davayı kabul beyanı bulunmamaktadır. Davalının beyanı eksik işler bedelinin ödenmesi koşuluna bağlıdır. Hal böyle olunca, Dairemizce yanılgılı değerlendirme sonucu davalı arsa sahibi yararına birlikte ifa kuralları gözetilerek takdir edilen vekalet ücretinin kaldırılması doğru olmamıştır. Gerçekten, HUMK.nun 423. maddesine göre karşı tarafa yükletilmesi gereken

ve yargılama giderleri arasında kabul edilen avukatlık ücretinin yasanın 417. maddesi uyarınca aleyhine hüküm verilen taraftan tahsili gerekir. Ancak yine bu hükme göre, şayet, davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkmışsa mahkemenin masrafı (ve bu arada yargılama giderlerinden olan vekalet ücretini) aralarında takdir ettiği surette taksim etmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta, arsa sahibinin alacaklı olduğu ve davacı payına düşen gecikme ve eksik işler bedeli 23.320.42 YTL. olduğundan birlikte ifa kuralı doğrultusunda vekille temsil olunan davalı arsa sahibine ödenmesi gereken vekalet ücreti 2.532.00 YTL.den ibarettir. Mahkemenin bu saptamaları gözeterek hüküm altına aldığı vekalet ücreti doğru olduğundan temyiz edilen kararın onanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile düzeltilerek onandığı bu defa yapılan incelemede saptandığından davalı arsa sahibinin karar düzeltme istemi kabul edilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı arsa sahibi ...’in karar düzeltme isteminin kabulü ile düzelterek onamaya ilişkin Dairemizin 29.01.2008 tarih 2007/13217 – 2008/546 sayılı ilamının kaldırılmasına, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı ve davalı arsa malikinin temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 05.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4117, Karar No: 2012/3464, Tarih: 08.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/4117 E.  ,  2012/3464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVADA : İzmir 2 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/554 Esas

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2009 tarih ve 2007/179-2009/622 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/03/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 31.08.2005 günü yapılan olağan üstü genel kurul toplantısında alınan sermaye arttırım kararının iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, azınlık pay sahiplerinin zararına olarak ve kötü niyetle alındığını, alınan bu kararla küçük hissedarın yönetim kurulundan uzaklaştırıldığını, sermaye artırımına neden gösterilen yatırımlara şirketin ihtiyacı olmadığını, şirketin ihtiyacı bulunduğu söylenen nakit ihtiyacının sermaye artırımından başka ve daha verimli yollarla sağlanmasının mümkün olduğunu, yapılan sermaye artışınınsa gerçek bir artış olmadığını, şirketin iç kaynaklarından sermaye arttırmak doğru ve mümkün iken bu yola gidilmediğini ileri sürerek alınan sermaye artırımına ilişkin 3 nolu karar ile hakim ortaklara ait gayrimenkullerin alınmasına ilişkin 4 nolu kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İşbu dosya ile birleştirilen İzmir 2 Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/534 esas sayılı dava dosyasında davacı vekili, 16.05.2005 günü yapılan olağan genel kurul toplantısı hazirun cetvelinde hisse miktarlarının gösterildiğini, daha sonra 31.08.2005 tarihinde genel kurul toplantısı yapıldığını, ancak yetkili temsilci ...'ın şirket genel kurulunda yetkisi olmadığı halde oy kullanarak bir çok karar alındığını, ...'ın yönetim kurulu üyeliğinden ve murahhas azalıktan istifa ettiğini noter marifeti ile şirkete bildirdiğini, ...'ın istifa etmiş olmasına rağmen 16.05.2005 tarihli olağan genel kurulda ve 31.08.2005 tarihli olağan üstü genel kurulda oy kullandığını, anılan genel kurulların yok hükmünde olduğunu ileri sürerek 16.05.2005 ve 31.08.2005 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan kararların yok hükmünde olması nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye artırımındaki asıl amacın şirketin yapacağı yatırımlar için likit kaynak sağlamak olduğunu, şirketin kısa vadeli likit kaynaklarının kısıtlı olduğunu ve sermaye artırımının şirketin büyümeyi gerçekleştirecek yatırımı yapmak gayesi ile yapıldığını, davacının yönetimden uzaklaştırılması amacı ile sermaye artırımının yapıldığı iddiasının da gerçek dışı olduğunu, 2000 yılında müvekkili şirketin anonim şirkete dönüştürüldüğünü ve ana sözleşmede gerekli düzenlemelerin yapıldığını, davacının kendi isteği ile aday olmayacağını belirterek yönetim kuruluna katılmadığını ve bu durumun davacının da imzasını taşıyan genel kurul tutanağı ile sabit olduğunu, sermaye artırımının tamamen şirket hedeflerini gerçekleştirmek gayesi ile yapılmış olduğunu, alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davacılık sıfatının devam ettiği, iptali istenilen genel kurullarda alınan kararların usul ve yasaya, ana sözleşme hükümlerine, afaki iyi niyet kurallarına uygun olarak alındığı, yoklukla malul olduğunu gösteren bir sebebin mevcut olmadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 25,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12258, Karar No: 2012/5262, Tarih: 19.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/12258 E.  ,  2012/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Görevli memura direnve, Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın CMK'nın 147.maddesi uyarınca sorgusu yapılırken müdafi tayini ile ilgili hakları hatırlatılıp, kendisinin seçtiği müdafi hazır bulunsa bile bu hakkın hatırlatılmasından kaçınılamaz.

Aynı yasanın 150.maddesinin 1.fıkrasına göre şüpheli veya sanığın kendisine müdafi seçmesi istenecek, şüpheli veya sanık kendisine müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse istemi halinde müdafi görevlendirilecektir.

Bu madde gereğince atanan müdafi duruşmaları noksansız izleyerek görevinin gereğini yerine getirecektir. Eğer müdafi duruşmada hazır bulunmaz veya vakitsiz olarak duruşmadan çekilir veya görevini yerine getirmeden kaçınırsa yargıç veya mahkeme derhal başka bir müdafi görevlendirmesi konusunda gerekli işlemi yapar.(CMK 151.md) müdafi görevlendirmesi işlemi aynı yasanın 156.maddesinde düzenlenmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM)'nin de avukat tayinini teorik ve hayali değil gerçek ve etkin olarak sağlanmasını aradığı dikkate alındığında;

Sanığın soruşturma aşamasında ve sorguda ifadesi alındığında, müdafi olarak Avukat ...'nın bulunduğu, müdafi Avukat ...'ya duruşma gününü belirtir davetiyenin gönderildiği halde, sanığın savunmasının alındığı 16.02.2006 tarihli ilk oturuma Diyarbakır ....Noterliği'nin ... yevmiye numarası ve 14.02.2006 tarihli vekaletname ile tayin edilen Avukat ...'ın sanık savunmanı olarak katıldığı Avukat ...'nın katılmadığı ayrıca Avukat ...'ın 20.04.2006 tarihli oturuma da iştirak ettiği, 14.12.2006 tarihli oturumda ise Avukat ...'ın vekillikten çekildiğini belirtmesi üzerine, sanığa aynı oturumda Baro Başkanlığından müdafi istenilmesine karar verilmiş ise de, görevlendirme yapılmadan sanığın yokluğunda verilen kararın vekaletname ile müdafilik görevi sona ... Avukat ...'ya kararın tebliğ edildiği ve bu savunman tarafından karar temyiz edilmiş ise de, öncelikle adı geçen sanığa savunmanın temyizine muvafakatı olup olmadığı sorulup, Diyarbakır 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2008 günlü 2006/42 Esas 2008/92 sayılı kararının sanık ...'a tebliğine ilişkin belgeye de dosya içerisinde rastlanılamadığından varsa eklenmesi, yoksa tebliği ile bu belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/487, Karar No: 2024/4091, Tarih: 20.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/487 E.  ,  2024/4091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1505 Esas, 2022/1796 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2021/257 E., 2022/273 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tekstil sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalıya döviz bazlı gerçekleştirdiği triko iplik satışı nedeniyle 185.784,17 TL'lik kur farkı faturası kesildiğini, davalının fatura bedelini ödememesi üzerine aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini, davalı tebligat adresinin Güngören/İstanbul olması sebebiyle Bakırköy icra dairelerinin yetkili olduğu yönünde itirazda bulunmuş ise de para borçlarında yetkili icra dairesinin alacaklının ikametgahı olması gerektiğini belirterek itirazın iptaline, davalı kötü niyetli olduğundan davalı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; takibin yetkisiz icra dairesinde başlatıldığını, davacı ile aralarında yaklaşık bir yıla yakın süre ticari ilişkinin devam ettiğini, her mal alımına karşılık davacıya düzenli ödeme yapıldığını, 2017 yılında bakiye borç kalmaksızın ticari ilişkinin sona erdiğini, taraflar arasında dövize dayalı bir ticari ilişki olmadığını, davacı tarafından hukuki gerekçe olmaksızın iki farklı kur farkı faturası gönderildiğini, 07.11.2017 tarihli ihtarname ile bu faturalara itiraz edildiğini, taraflar arasında kur farkı düzenlenmesine ilişkin bir sözleşme de bulunmadığını belirterek davanın reddine, davacı aleyhine takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmayacak şekilde kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.05.2019 tarih, 2018/273 E., 2019/214 K. sayısı kararı ile davacının talebinin faturaya dayalı para alacağı olduğu, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edileceğinden davalı vekilinin takibin ve mahkemenin yetkisine ilişkin itirazının reddinin gerektiği, davacı tarafından davalıya 1.255.187,94 TL (421.534,62 USD) 16 adet fatura karşılığında iplik satıldığı, tüm faturalarda bedelin USD karşılığının yazıldığı, davalı tarafından ödenen 16 adet fatura bedelinin ödeme tarihleri itibariyle toplam 372.386,14 USD ye karşılık geldiği, yabancı para üzerinden yapılan alım satımlarda Vergi Usul Kanunu hükümleri gereğince faturaların Türk Lirası üzerinden düzenlenme zorunluluğu bulunduğundan faturalarda belirtilen yabancı paranın Türk Lirası karşılığı kur gözetilerek fatura tarihlerinde ödeme yapılmayıp daha sonra Türk Lirası ile ödeme yapılması durumunda kur farkı istenebileceği, bu nedenle davacı tarafından 31.10.2017 tarihli 185.784,17 TL bedelli kur farkı faturası düzenlemekte haklı olduğu, fatura bedeli kadar davalıdan alacaklı olduğu anlaşıldığından davalının Kahramanmaraş 5. İcra Müdürlüğünün 2017/40486 E. sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptaline, alacak likit olduğundan takip bedelinin %20'si oranında icra inkâr tazminatına karar verilmiştir.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesinin 26.10.2021 tarih, 2019/2391 E., 2021/1616 K. sayılı kararı ile, dosyaya ibraz edilen satım konusu mallara ilişkin bazı faturaların bilirkişi raporunda da belirlendiği üzere bedellerinin yabancı para cinsinden gösterildiği ve Vergi Usul Kanunu'ndaki zorunluluk nedeniyle Türk Lirası üzerinden düzenlendiğinin anlaşıldığı, davalı tarafın bu faturalara itiraz ettiğine yönelik bir savunmasına rastlanılmadığı, ancak davalının faturaları ticari defterlerine işleyip işlemediğinin araştırılmadığı, davalının ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmamış olup, bilirkişi raporunun sadece davacının ticari defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaparak düzenlendiğini, davada tüm aşamalarda davalının taraflar arasında kur farkı faturası kesileceğine dair bir sözleşme veya teamül olmadığını iddia etmesi karşısında davalının ticari defter ve kayıtlarının da incelenerek taraflar arasında teamül oluşturacak şekilde en az iki kez kur farkı faturası kesilip kesilmediği, davalının faturaya itirazı olup olmadığı, kur farkı faturasının hangi faturanın bedelinin geç ödenmesi nedeniyle oluşan kur farkından kaynaklandığı hususlarının taraf ticari defter, kayıt ve belgeleri üzerinde yapılacak bilirkişi incelemesi ile tespit edilmesi gerektiği, nitekim aynı konuda; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 2012/14303 E., 2013/2189 K. sayılı 05.02.2013 tarihli kararında da; mahkemece yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki ticari ilişkiye dayalı satış faturaları bulunmaktaysa da, cari hesaplarda herhangi bir kur farkı faturası kaydına rastlanmadığı, bu nedenle hangi tarihler ve miktarlar üzerinden fark talep edildiğinin açık bir şekilde belirlenemediği, oysa kur farkı talep edilebilmesi için öncelikle yazılı bir sözleşmenin bulunması gerektiği, arada kur farkı uygulanması ile ilgili teamül bulunması halinde de kur farkı talep edilebileceği, ancak davacının buna ilişkin yazılı bir sözleşme sunamadığı gibi taraflar arasında kur farkı uygulandığına dair bir teamülün varlığının da saptanamadığı belirtilerek; kur farkı alacağı davasının reddine ilişkin Yerel Mahkeme kararının onanmasına karar verildiği, bununla birlikte; Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2020/2682 E., 2020/5731 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırılan bedel yabancı para cinsinden olduğu halde davacı, alacağının tahsili için davalı tarafından verilen TL cinsinden düzenlenen çekleri teslim almışsa, çekin bir ödeme aracı olması nedeniyle alacaklı çek üzerindeki bedel dışında herhangi bir kur farkı talep edemeyeceği, dosyada mevcut 12.04.2019 tarihli bilirkişi raporuna göre davacının 185.784,17 TL bedelli kur farkı faturasının düzenlendiği 31.10

., 2020/5731 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırılan bedel yabancı para cinsinden olduğu halde davacı, alacağının tahsili için davalı tarafından verilen TL cinsinden düzenlenen çekleri teslim almışsa, çekin bir ödeme aracı olması nedeniyle alacaklı çek üzerindeki bedel dışında herhangi bir kur farkı talep edemeyeceği, dosyada mevcut 12.04.2019 tarihli bilirkişi raporuna göre davacının 185.784,17 TL bedelli kur farkı faturasının düzenlendiği 31.10.2017 tarihinden önce davalıdan Türk Lirası cinsinden düzenlenen 8 adet çeki aldığının anlaşıldığı, buna göre davacının davalıdan kur farkı talep etme hakkı bulunmadığı, mahkemece davanın esasına yönelik uyuşmazlığın giderilmesi için gerekli olan delillerin toplanmadığı gerekçesi ile yukarıda belirtildiği şekilde deliller toplanarak alınacak bilirkişi raporu ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.