muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6940, Karar No: 2022/8604, Tarih: 30.06.2022

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının fark ücret alacağı olup olmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

02.11.2011 tarihli ve 28103 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 666 sayılı KHK'nın 1 inci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya aşağıdaki ek madde eklenmiştir:

“EK MADDE 9- Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanununa göre almakta olan personele, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı Cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personele, subay, sözleşmeli subay, astsubay, sözleşmeli astsubay, sözleşmeli subay ve astsubay adayları ile uzman jandarma ve uzman erbaşlara, mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarı dikkate alınmak suretiyle aynı veya benzer kadro ve görevlerde bulunan personel arasındaki ücret dengesini sağlamak amacıyla, en yüksek Devlet memuru aylığına (ek gösterge dahil), ekli (I) sayılı Cetvelde yer alan kadro ve görev unvanlarına karşılık gelen oranların uygulanması suretiyle hesaplanan tutarda ek ödeme yapılır.

Ek ödemeye hak kazanılmasında ve bu ödemenin yapılmasında aylıklara ilişkin hükümler uygulanır. Bu maddeye göre yapılacak ek ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz ve ilgili mevzuatı uyarınca ödenmekte olan zam, tazminat, ödenek, döner sermaye ödemesi, ikramiye, ücret ve her ne ad altında olursa olsun yapılan benzeri ödemelerin hesabında dikkate alınmaz.

Birinci fıkra kapsamına giren personelden; 4/1/1961 tarihli ve 209 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrası, 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Kanunun 58 inci maddesinin (c) ve (f) fıkraları ve 14/4/1982 tarihli ve 2659 sayılı Kanunun 30 uncu maddesi kapsamında döner sermayeden ek ödeme yapılan personele, 27/7/1967 tarihli ve 926 sayılı Kanunun ek 17 nci maddesinin (Ç) fıkrası uyarınca sağlık hizmetleri tazminatı ödenen personele, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Kanunun 221 inci maddesi, 16/5/2006 tarihli ve 5502 sayılı Kanunun 28 inci maddesinin sekizinci fıkrası ve 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ödeme yapılan personele, sözkonusu mevzuat hükümlerine göre ödeme yapılmaya devam olunur ve bunlara bu maddeye göre ayrıca ek ödeme yapılmaz. Bu fıkra kapsamında yer alan idarelerin döner sermaye saymanlık hizmetlerini yürüten personele sözkonusu mevzuat uyarınca döner sermaye gelirlerinden herhangi bir ödeme yapılmaz.

Birinci fıkra kapsamına giren personelden; 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin son fıkrasında öngörülen ödemelerden yararlananlara, birinci fıkraya göre ödeme yapılmaz. Ancak üretimi teşvik primi ödenen personele, ödemenin yapıldığı tarih ile bir sonraki yılda yapılacağı tarih arasındaki dönemde birinci fıkra uyarınca kadro veya pozisyon unvanları için ödenmesi öngörülen ek ödemenin toplam net tutarı, anılan 3 üncü maddeye göre ödenen üretimi teşvik priminin net tutarına ulaştığı tarihten itibaren birinci fıkraya göre ödeme yapılmaya başlanır.

Birinci fıkra kapsamına giren personelden; kurumlarınca bir kadroya kurum içinden veya kurum dışından vekalet ettirilenlere, vekaletin 657 sayılı Kanunun 86 ncı maddesine istinaden yapılmış ve bu hususun onayda belirtilmiş olması, vekalet görevinin Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek karar ile atama yapılması gereken kadrolar için ilgili bakan, diğer kadrolar için asili atamaya yetkili amir tarafından verilmesi, vekalet eden personelin asaleten atanmada aranan tüm şartları (asaleten atanmada sınav şartı aranılan kadrolar için bu sınavlara girebilme hakkının elde edilmiş olması dahil) taşıması kaydıyla vekalet ettikleri kadro için öngörülen ek ödemenin asli kadroları için öngörülen ek ödemeden fazla olması halinde, aradaki fark, vekalet görevine başlanıldığı tarihten itibaren ve bu görev fiilen yapıldığı sürece ödenir. Ancak, mehil müddeti, yıllık izin, mazeret izni, hastalık ve refakat izni, geçici görev, vekalet, görevden uzaklaştırma, hizmet içi eğitim, seminer ve kurs nedenleriyle görevlerinden ayrılanlara vekalet edenlere bu şekilde ödeme yapılmaz.

Ücret ve tazminatları ek 10 uncu maddeye göre ödenenlere, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kanuna ekli (III) sayılı Cetvelde sayılan düzenleyici ve denetleyici kurumlarda görev yapan personele ve bir kadroya açıktan vekil olarak atananlara bu madde uyarınca ek ödeme yapılmaz.

Bu maddeye göre yapılacak ek ödeme, bu maddenin yürürlük tarihinden önce hakları şahıslarına bağlı olarak saklı tutulanlar için şahsa bağlı haklardan sayılmaz ve ilgili mevzuatı uyarınca fark tazminatı uygulamasından yararlanan personel bakımından önceki kadro veya pozisyonun ücretinin artırılması sonucunu doğurmaz. Bu ek ödeme, fark tazminatı uygulamasından yararlanan personel hakkında, yukarıdaki hükümler esas alınarak ilgililerin yeni kadrolarına ilişkin mali haklarının belirlenmesinde fark tazminatı hesabında dikkate alınmak suretiyle uygulanır.

Kültür ve Turizm Bakanlığının, Sağlık Bakanlığının, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunun ve Meteoroloji Genel Müdürlüğünün merkez teşkilatı personeli ile Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı, Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, Karayolları Genel Müdürlüğü, Orman Genel Müdürlüğü ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü personeline bu madde uyarınca yapılan ek ödemeler döner sermaye bütçelerinden yapılır. Devletin mali imkanlarını gözönünde bulundurmak suretiyle merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerinde istihdam edilen personele bu madde uyarınca yapılan ek ödemenin tamamını veya bir kısmını teşkilat yapısı esas alınarak merkezi yönetim bütçesinden veya döner sermayesi bulunan kurumlar için döner sermaye bütçesinden yaptırmaya Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir.

Kadro karşılığı sözleşmeli personel ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı Cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personel hariç olmak üzere, çeşitli statülerde istihdam edilen sözleşmeli personele, çalıştıkları birim ve bulundukları pozisyon unvanı itibarıyla aynı veya benzer unvanlı memur kadrosunda çalışan, hizmet yılı ve öğrenim durumu aynı olan emsali personel için belirlenmiş olan ek ödeme oranını aşmamak üzere, statüleri ile mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarları gibi kriterler birlikte veya ayrı ayrı dikkate alınarak bu madde hükümleri çerçevesinde ek ödeme yapılıp yapılmayacağını, yapılacak ek ödeme oranını sözleşme ücreti ile ilişkilendirilmeksizin belirlemeye, Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu ödeme tutarı damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve sigorta prim kesintisine tabi tutulmaz.

Bu maddenin uygulamasına ilişkin olarak ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye ve uygulamayı yönlendirmeye Maliye Bakanlığı yetkilidir."

3. Değerlendirme

1.Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemiz bozma ilâmında açıkça belirtildiği üzere, davacının 666 sayılı KHK uyarınca 375 sayılı KHK'ya eklenen ek 9 uncu madde uyarınca kamu görevlilerine ödenmesi öngörülen ek ödemelerden yararlanması mümkün değildir.

2. Dairemiz bozma ilâmında açıkça belirtildiği üzere, davacının 666 sayılı KHK uyarınca 375 sayılı KHK'ya eklenen ek 9 uncu madde uyarınca kamu görevlilerine ödenmesi öngörülen ek ödemelerden yararlanması mümkün değildir.

3. Yine Dairemiz bozma ilâmında Mahkemece yapılması gerekenin; davacının taraf olduğu sendika ile davalı arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümleri ayrı ayrı incelenerek devlet memurlarına verilen zam oranının davacıya yansıtılacağına ilişkin toplu iş sözleşmelerinde hüküm bulunan dönemler itibari ile devlet memurlarına verilen zam oranının davacıya yansıtılıp yansıtılmadığının tespiti ile varsa fark ücret alacaklarının hüküm altına alınması olduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemece Dairemiz bozma ilâmı sonrasında alınan bilirkişi raporunda, davacının ücretine yapılan zam oranlarının memur ücretlerine yapılan zam oranından fazla olduğu belirtilmiştir. Bu belirlemeden sonra ise davacının 01.01.2013 tarihinde almakta olduğu ücretine, toplu iş sözleşmesi gereği günlük 9,50 TL denge tazminatı eklenmek sureti ile fark ücret hesaplaması yapılmıştır.

5. Dosya içerisinde bulunan bordroların incelenmesinde ise davalı tarafça davacının 01.01.2013 tarihinden itibaren almakta olduğu günlük ücretine 9,50 TL denge tazminatı eklenerek ilgili toplu iş sözleşmeleri uyarınca gerekli zamların yapıldığı görülmüştür.

6. Yukarıdaki açıklamalar ışığında, Dairemiz bozma ilâmı doğrultusunda davacının anılan KHK hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığı ve bozma sonrasında alınan bilirkişi raporunda davacının ücretine memurların ücretlerine yapılan zam oranından daha yüksek zam yapıldığının anlaşılması karşısında, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2642, Karar No: 2013/4431, Tarih: 26.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2642 E.  ,  2013/4431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dosya içerisinde tebligat için mürafaa pulu bulunmadığından duruşma isteminin red edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahipleri arasında imzalan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, davalılara dört daire verilmesi kararlaştırıldığı halde tapuda kat irtifakı kurulurken davalılar adına zuhulen bir fazla daire tescil edildiğini, ileri sürerek, fazladan tecil edilen zemin kat ... numaralı dairenin tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini mümkün olmazsa daire bedeli olarak 110.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin dava konusu dairenin bedelini davacıya elden ödeyerek devir ve satın aldıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre taşınmaz üzerine yapılacak dairelerin ... tanesinin mütahite ... tanesinin davalılara verilmesinin ön görüldüğü, ancak tapuda kat irtifakı tesis edilirken davacının tapuda sahibi olduğu 33/40 hisse karşılığı, davacıya (.../40\*33=...,...) ...,... bağımsız bölümün düştüğü, davalılara ise geri kalan (...-...,...=...,90) ...,90 bağımsız bölümün düştüğü, tapu mülkiyetinde kesirli mülkiyet olamayacağından ... bağımsız bölümün davalılar adına tescil edildiği, bu nedenle davacının ... nolu bağımsız bölümün mülkiyetini davalılara bırakarak hataya düştüğü, asıl olanın taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile zemin kat l nolu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

...) Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Taraflar arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, davalı arsa sahiplerine dört daire verilmesinin kararlaştırıldığı, daha sonra arsa sahiplerine ait sözleşme konusu parselin yüklenici davacıya ait parsellerle tevhit edilmesi sonucu oluşan parsel üzerine yapılan inşaatta davacı yüklenicinin de aynı zamanda arsa sahibi konumuna geçtiği ve inşaatın ... daire olarak yapıldığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, davalı arsa sahiplerine dört daire verilmesinin kararlaştırıldığı, daha sonra arsa sahiplerine ait sözleşme konusu parselin yüklenici davacıya ait parsellerle tevhit edilmesi sonucu oluşan parsel üzerine yapılan inşaatta davacı yüklenicinin de aynı zamanda arsa sahibi konumuna geçtiği ve inşaatın ... daire olarak yapıldığı anlaşılmaktadır.

Tevhit işleminden sonra bizzat yüklenicinin de katılımıyla düzenlenen kat iritifakı tesisine ilişkin ....05.2011 tarihli resmi senette, arsa sahipleri, sözleşme dışında zemin kat ... nolu bağımsız bölümü de almışlardır. Böylece taraflar arasında resmi şekilde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, yine resmi şekle uygun olarak tadil edilmiştir. Her ne kadar davacı yüklenici hata sebebine dayanmış ise de, bu husus düzenlenen resmi senet karşısında ispatlanabilmiş değildir. Bunun yanında davalı arsa sahipleri bağımsız bölümün yapılan bir hata veya tevhide dayalı olarak değil, satış akdine dayalı olarak adlarına tapuda kaydedildiğini savunmuşlardır. Kat irtifakı tesisinde yüklenicinin de onayı ile dava konusu bölümün arsa sahipleri adına kayıtlanması yukarıdaki olguların dışında esasen bu tartışmayı gereksiz kılmakta ise de, öte yandan savunmayı teyit etmektedir. Böyle bir tartışmaya girildiğinde, yüklenicinin onayı ile bağımsız bölümün arsa sahipleri adına tescil edildiği anlaşılmasına karşın, yüklenici tarafından satış akdinin kabulü söz konusu olmadığı gibi dolayısıyla satış bedelinin ödenmediği yolunda bir iddiası da bulunmamaktadır.

Bu durumda, dosyadaki mevcut kanıtlar çerçevesinde davanın reddi gerekirken, açıklanan hususlar dikkate alınmaksızın soyut olarak tevhit edilen yükleniciye ait arsaların katılımı ile arsa sahiplerinin pay alamayacağı da gözetilmeksizin, paylaşım hesabına dayalı olarak yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9993, Karar No: 2018/21614, Tarih: 21.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/9993 E.  ,  2018/21614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki ... köyü 109 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15077, Karar No: 2012/16658, Tarih: 12.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15077 E.  ,  2012/16658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 26/05/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili ve davacı ... mirasçıları vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, etkili eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

a)Davacı ...'ın, davalıların darp etmesi sonucu, dosya içerisinde bulunan Ankara Hastanesi tarafından düzenlenen rapor içeriğine göre, mandibula parçalı fraktürü olacak şekilde yaralandığı, yaralanmasının 45 gün mutad iştigaline engel teşkil ettiği, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'nun 18/06/2003 tarihli raporunda da yaralanmasının 25 gün mutad iştigaline engel teşkil ettiği, uzuv tatili niteliğinde olmadığının rapor edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde yaralanması nedeniyle uğradığı geçici iş göremezlik zararının ödetilmesini istemiştir. Geçici iş göremezlik zarar hesabı, vücut bütünlüğü zarar gören kişinin tıbben şifa bulacağı süre esas alınarak belirlenir. Yerel mahkemece, davacının tıbben şifa bulacağı süre belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken ceza dosyasında alınan raporda belirlenen iş ve güçten kalma süresine göre belirlenen zarar tutarına karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacının davaya konu olan etkili eylem nedeniyle yüzünde kırık olacak şekilde yaralandığı ve bu nedenle tedavi gördüğü anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece tedavi giderine ve yapacağı ulaşım giderine yönelik belgeler istenmeli, şayet tedavi giderine ilişkin belge yok ise davacının yaralanmasına ilişkin adli rapor içeriği, dosyadaki diğer bilgi ve belgeler birlikte gözetilerek sadece belgelendirilen tedavi giderleriyle sınırlı kalmaksızın doktor bilirkişiden alınacak raporla tedavi gideri belirlenmelidir. Bu şekilde de tedavi gideri ve yol gideri belirlenemezse Borçlar Kanunu’nun 42. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilmelidir. Şu halde mahkemece tedavi ve ulaşım giderine yönelik istemin reddi doğru değildir. Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2011/15077-2012/16658

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

-/-

-2-

2011/15077-2012/16658

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olayın oluşu, gerçekleştiği tarih,davacının yaralanma derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına; (3) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 12/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5054, Karar No: 2015/872, Tarih: 26.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5054 E.  ,  2015/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2010/639-2014/16

Davacı D.S.İ. Genel Müdürlüğü vekili Avukat Ayşegül tarafından, davalı B.. A.. aleyhine 04/10/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, CTP borusuna davalı tarafından hasar verildiği gerekçesi ile uğramış oldukları maddi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının, davacı kuruma herhangi bir başvuruda bulunmadan tıkanan menfezleri açmaya çalıştığı sırada, davacı kuruma ait boruya zarar verdiği ve davalının bu nedenle tam kusurlu olduğu gerekçesi ile istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar mahkemece davalının, olaydan önce davacı kuruma başvurmadığı gerekçesi ile tam kusurlu kabul edildiği belirtilmişse de, dinlenen tanık beyanlarına göre, davalının komşu tarla sahipleri adına da hareket ettiği, olayın meydana gelmesinden önce, davacıya ait tarlaya komşu tarla sahiplerinin tıkanan menfezlerin açılması için davacı kuruma başvurduğu anlaşılmakadır.

Bu durumda, olayın meydana gelmesinden önce, davalı tarafın DSİ nezdinde kanalın açılması yönünde müracaatları olmasına rağmen, DSİ tarafından herhangi bir işlem yapılmaması ve bunun sonucunda da zararın meydana gelmesi DSİ'nin de müterafik kusuru olduğunu göstermektedir. Saptanan tazminat miktarından BK. m. 43-44 hükümleri uyarınca hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Mahkemece, bu yönün göz ardı edilmesi, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.