muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/362, Karar No: 2018/9373, Tarih: 22.10.2018

Uyuşmazlık, rizikonun ihbar edildiği şekilde meydana gelip gelmediği, dolayısıyla hasarın sigorta teminatı dışında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olaya bakıldığında, kazaya karışan araç sürücülerinin aralarında düzenlemiş olduğu kaza tespit tutanağında; kavşakta kırmızı ışıkta beklemede olan dava dışı ... Plaka sayılı bir araca; sigortalı aracın arkadan çarpma suretiyle kazanın meydana geldiği ve sigortalı olan ... Plaka sayılı araçta maddi hasar oluştuğu belirtilmektedir. Kazadan sonra davalı ... şirketi tarafından 22/05/2010 tarihinde düzenlenen ekspertiz raporunda; “....yapılan araç üzeri incelemelerde hasarın yeni bir hasar olduğu ve tutanak ile uygunluk arz ettiği gözlemlenmiş...” kanaati ile sigortalı aracın sigortacının anlaşmalı ve yetkili servisinde hasarının giderildiği anlaşılmaktadır. Ancak davalı ... şirketi tarafından daha sonra 08/07/2010 tarihinde alınan araştırma raporunda; Hasar gören dava dışı diğer aracın Ray Sigortadaki hasar dosyasında kaza ile hasarın uyumlu olmadığı sebebiyle reddedildiği anlaşıldığından yapılan incelemede; hasarlı resimler ve eksper raporu incelendiğinde aracın hasarının 600 TL değerinde sol arka köşe tampon ve stop ve sol arka köşe bagaj havuz sacının hasarlandığı, fizik kurallarına göre bu araca arkadan çarpıldığına göre ve bagaj boş kısım olduğuna göre kazadan daha çok etkilenmesi gerektiği, buna göre araçlar üzerindeki hasarların söz konusu kazanın oluşmasıyla meydana gelebilecek nitelikte bulunmadığı sonucuna varılmış, Davalı ... şirketinin başvurusu üzerine 05/07/2010 tarihinde değişik iş dosyasında trafik polisi bilirkişiden alınan tespit raporunda; her iki araç üzerindeki hasar karşılaştırıldığında; sağlamlık olarak birbirine yakın iki otomobilin çarpan araç olan davacı aracının sağ ön köşesindeki hasarların aşırı yoğun olmasına rağmen öndeki arka tampon kısmına çarpıldığı iddia edilen aracın arka tampon ve bagaj kapısında iz ve emare olmayışı çarpan araç ile çarpılan araç arasında tutarsız hasar olduğu tespit edildiğinden kaza ile hasar arasında uyum bulunmadığı

belirtilmiş ve son olarak mahkemece hükme esas alınan makine mühendisi ve sigorta uzmanı bilirkişilerden oluşan heyet raporunda; davalıya kasko sigortalı ... Plaka sayılı aracın vaki trafik kazasında çarptığı aracın ve sigortalı olan araç üzerindeki hasar noktaları ile uyumlu bulunmadığı, hasarın belirtilen yer ve şekilde ve sigorta teminatı kapsamında kaldığının ispat yükünün davacı sigortalının üzerinde olup olmadığının Mahkemenin takdirinde bulunduğu yönünde tespitte bulunduğu anlaşılmaktadır. Raporu düzenleyen trafik blirkişisi bu hususta uzman değildir.

Buna göre; davalı sigortacının; dava konusu kaza ile davacı sigortalının aracında meydana gelen hasarın uyumlu olmaması nedeniyle davacıya tazminat ödemekten kaçındığı ve zararın teminat dışı olduğunu savunduğu görülmektedir. Mahkeme ise, dosya kapsamındaki bilirkişi raporlarına göre; davacıya ait sigortalı araçta meydana gelen hasar ile kaza tespit tutanağının uyumlu olmaması ve davacının bildirim yükümüne aykırı davranması nedeni ile meydana gelen hasarın sigorta poliçesi kapsamında kaldığının ispat yükünün davacıda olduğu, davacının hasarın sigorta teminatı kapsamında kaldığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Somut olayın özellikleri ve kaza tespit tutanağı dikkate alındığında; öndeki aracın sol arka kısımlarında ve davacıya sigortalı arkadaki aracın ise sağ ön kısımlarında hasar bulunduğu hasar yerleri yönünden uyumsuzluk olduğu söylenemeyeceğinin anlaşılmasına göre dosya kapsamında yer alan kaza tespit tutanağı ve raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi uygun bulunmamıştır.

Bu durumda Mahkemece, ATK trafik ihtisas dairesinden; dosya kapsamı, kaza tespit tutanağı, bilirkişi raporları, fotoğraflar, ekspertiz raporu ve diğer deliller incelenerek ayrıntılı, açıklamalı, denetime elverişli ve çelişkileri giderici nitelikte rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi uygun olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2479, Karar No: 2012/6291, Tarih: 31.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2479 E.  ,  2012/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI-KARŞI DAVALI :

DAVALI-KARŞI DAVACI : ...

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tazminat taleplerine ilişkin asıl ve karşı davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davadaki tapu iptali ve tescil talebinin reddine, asıl ve karşı davalardaki tazminat taleplerinin ise kısmen kabul ve reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı karşı davalı yüklenici vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme gereğince davalıya verilmesi gereken A blokun yapılıp davalıya teslim edildiğini, arsa malikinin de 443 parsel 2 ada numaralı taşınmazı tapuda yüklenici adına devrettiğini, teslim edilen dairenin depremde ağır hasar görmesi sonucu yıkıldığını, sözleşmenin mahkeme kararıyla feshedildiğini, tapu kaydının iptali ile davalı arsa sahibi adına tesciline karar verildiğini ve ilamın kesinleştiğini, taşınmaz üzerindeki B Blokun ise % 48 oranda tamamlandığını, inşaatın değerinin arsa değerinden fazla olduğunu ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, inşaat değerinden şimdilik 200.000,00 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiş, davasını 08.04.2010 tarihinde ıslah ederek 301.560,00 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı karşı davacı arsa maliki vekili, öncelikle davanın sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanması nedeniyle bir yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine ilişkin ilamın 11.12.2002 tarihinde kesinleştiğini, bu tarihten itibaren bir yıllık sürenin geçtiğini savunarak, davacının davasının reddini talep etmiş; davacının inşaat sözleşmesinin feshine sebep olduğunu, ayıplı imalat yaptığını, deprem sonrası yapılabilecek inşaatta kat adedinin düşürülmesi sonucu davalının daire sayısının azaldığını ileri sürerek, kaybedilen 5 daire 2 dükkan bedelinden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 250.000,00 TL menfi zararın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, yüklenici ve arsa malikinin davalarının ayrı ayrı reddine dair karar Yargıtay 15. Hukuk Daire'sinin 2008/1566 Esas, 2008/3678 Karar sayılı ilamıyla, eser sözleşmesinden kaynaklanan davaların beş yıllık zaman aşımına tabi olduğu, davacı yüklenicinin talepleri yönünden zamanaşımı süresinin dolmadığı, davanın esasına girilerek sonuçlandırılması gerektiği, ayrıca BK'nun 106 ve 108. maddeleri uyarınca, akdi haklı olarak fesheden tarafın, feshe sebep olan diğer taraftan menfi zararlarını isteyebileceği, mahkemece gerek asıl davada istenilen inşaat bedeli gerekse, iş sahibinin uğradığı menfi zararının tespiti bakımından işin esasına girilerek, B Bloktaki inşaatın güçlendirme ile işe yarayacağı dikkate alınarak gerek sözleşme öncesi ve gerekse deprem sonucunda değişen imar durumları ve arsa sahibince fesihten sonra başka birisi ile yapılmış sözleşme var ise, bu sözleşmede öngörülen şartlar da gözetilerek, bu konularda bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle davanın sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş olup; mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporuyla B Bloktaki tamamlanma oranının %40 oranında olduğunun tespit edildiği, yine rapora göre davacı yüklenicinin davalı arsa malikinden inşaat güçlendirme bedeli düşüldükten sonra 24.554,00 TL talep edebileceği, arsa sahibinin ise menfi zarar olarak dört daire ve bir dükkan bedeli olarak 144.000,00 TL tazminat talep edebileceği gerekçesiyle, davacı yüklenicinin tapu iptali ve tescil talebinin kesin hüküm nedeniyle reddine, tazminat talebinin kısmen kabulü ile kısmen reddine, davalı arsa malikinin tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir

2) Dava, yüklenici ile arsa sahiplerinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, tazminat istemlerine ilişkindir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir

2) Dava, yüklenici ile arsa sahiplerinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, tazminat istemlerine ilişkindir.

İş bu davadan evvel arsa malikinin yükleniciye karşı açtığı tapu iptali ve tescil talebine ilişkin Yalova Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/1278 Esas 2005/40 Karar sayılı dosyasında verilip 11.11.2002 tarihinde taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşen karar ile yüklenici adına olan tapu kaydı iptal edilerek taşınmaz arsa maliki adına tescil edilmiş, keza gerekçe bölümünde de B blokun % 48 oranında inşaa edildiğinin tespit edildiği belirtilmiştir. Temyiz incelemesine konu davada bu belirleme nazara alınmaksızın hükme esas alınan bilirkişi raporlarında ise, B blok inşaat seviyesi % 40 olarak kabul edilip hesap yapılması doğru olmadığı gibi arsa malikinin zararının karşı dava tarihindeki imar planına göre değerlendirmesi gerekirken 2009 yılındaki imar planının dikkate alınması da yerinde görülmemiştir. İşaret edilen hususlar nedeniyle mevcut bilirkişi raporlarına itibar edilerek hüküm tesis edilmesi hatalıdır.

Öte yandan, davacı karşı davalı yüklenici vekilinin 08.04.2010 tarihinde harçlandırdığı ıslah dilekçesinde, davaya konu alacağa faiz talebinde bulunmasına rağmen bu konuda herhangi bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1558, Karar No: 2022/4299, Tarih: 20.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1558 E.  ,  2022/4299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl davada elatmanın önlenmesi ve kal, birleştirilen davada tapu iptali ve tescil ve ikinci kademede tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar ve birleştirilen davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 20.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7641, Karar No: 2013/9969, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7641 E.  ,  2013/9969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın bu tarih itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Davacının dava açılmadan önce 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde ve 25.02.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanun ile Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 2. maddede öngörülen uzlaşma yoluna gitmek üzere başvuruda bulunup bulunmadığının ilgili idareden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Akpınar Mahallesi 13 ada 7 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Akpınar Mahallesi 13 ada 7 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8385, Karar No: 2024/3603, Tarih: 02.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/8385 E.  ,  2024/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1900 E., 2018/2781 K.

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : 1)Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2018 tarihli ve 2017/127 Esas, 2018/153 sayılı Kararı ile; atılı suçtan beraat,

2)İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 04.10.2018 tarihli ve 2018/1900 Esas, 2018/2781 sayılı Kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kaldırılarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2018/1900 Esas, 2018/2781 sayılı Kararının, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2018 tarihli ve 2017/127 Esas, 2018/153 sayılı Kararı ile beraatine hükmedildiği, kararın O yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2018/1900 Esas, 2018/2781 sayılı Kararı ile sanığın beraatine ilişkin hükmün kaldırılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereği hak yoksunluğuna hükmolunduğu anlaşılmıştır.

Dairemizce, işin esasının incelenmesine geçilmeden önce temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin ön sorun olarak ele alınması gerekmektedir:

Bu aşamada istinaf ve temyize ilişkin yasal düzenlemelerin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinde faaliyete geçmiş olup, bu tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un istinaf ve temyiz hükümleri uygulanmaya başlanmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi; “(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;

a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

c) (Ek: 20/7/2017 - 7035/20 md) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

d) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

d) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

f) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

g) On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

h) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

ı) Yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez" şeklindedir.

Aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendindeki istisnaya ilişkin önceki düzenleme, ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesinin mahkumiyet kararı vermesi halinde de temyiz yolunun kapalı olmasının Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle Anayasa Mahkemesinin 15.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 27.12.2018 tarihli ve 2018/71 Esas, 2018/118 sayılı Kararı ile iptal edilmesi üzerine 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 20.02.2019 tarihli ve 7165 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile iptal gerekçesi doğrultusunda yeniden düzenlenerek;

"d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları... temyiz edilemez” şeklinde son halini almıştır.

"d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları... temyiz edilemez” şeklinde son halini almıştır.

Tüm bu açıklama ve yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; üst sınırı iki yıl veya daha az hapis cezası gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin olarak ilk derece mahkemesinin verdiği kararlar hakkında bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucu hükmettiği beraat kararları temyiz edilemeyeceği gibi 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve aynı Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, 7165 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi ile inceleme konusu hüküm tarihi de nazara alınarak, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.