muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1068, Karar No: 2020/1578, Tarih: 01.07.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1068 E.  ,  2020/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmek

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Hüküm: TCK'nin 81, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca; 11 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında, hakaret ve tehdit suçlarına yönelik verilen beraat kararlarının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar kesin nitelikte olup temyizi kabil olmadığından, katılan ... vekilinin bu suçlar yönünden yaptığı temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/09/2019 gün ve 2019/2264 E. 2019/2594 K. sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, ancak kastı aşan öldürme veya meşru savunma koşullarından bahsedilebileceğine, katılanlar vekilinin, soruşturma ve yargılamanın adil ve kanuna uygun yapılmadığına, iddianamenin reddedilmesi gerekirken kabul edildiğine, sanık ... hakkında birden fazla kişiyi kasten öldürme iddianamesi hazırlanması gerektiğine, reddedilen yargıçların duruşmayı devam ettirerek karar verdiğine, keşif yapılmadığına, 82/1-g maddesinin uygulanması gerektiğine, tahrik maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanığın tahliyesi talebinin reddine 01.07.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/848, Karar No: 2006/930, Tarih: 14.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/848 E.  ,  2006/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Saman ürününün dekar başına ortalama verimi ve toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

b)Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın dekara verimi 450kg. kg.satış fiyatı 035 YTL. dekar başına üretim gideri 130,48 YTL. şeker pancarının dekar başına üretim gideri 470,67 YTL. ayçiceğinin dekar başına verimi 300 kg ve üretim gideri 167,22 YTL. olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda sırasıyla 500 kg. 038 YTL. 111,67 YTL. 406,11 YTL. 350 kg. ve 112,05 YTL. olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 16000 m2 olup 3098 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda bilirkişilerce artan kısımlardan her birinin ayrı ayrı değerlendirilmesi bu bağlamda yüzölçümlerinin tespit edilip her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda küçük parçada belli bir değer kaybı söz konusu ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı da gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı verilmesi,

3-Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında "harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına" denilmiş ise de dosyanın incelenmesinde dava açılırken peşin harcın tahsil edildiğine ilişkin belge dosya içerisinde bulunmamaktadır. Bu durumda harç yatırılmışsa bunu belgeleyen harç tahsil müzekkeresi örneğinin dosyaya konulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/854, Karar No: 2016/1532, Tarih: 21.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/854 E.  ,  2016/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili tarafından verilen 30.11.2015 havale tarihli dilekçede Dairemizin 18.06.2015 tarih, 2014/ 7992 E ve 2015/ 22323 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve kıdem tazminatı yönünden hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacının fesih yazısında 4.000,00TL olan aylık ücretinin 2009 yılı 9 aydan itibaren 2.500,00TL olarak kayıtlarda gösterilmeye başlandığını ileri sürmüş ve aynı yazıda ödenmeyen fazla çalışma ücretleri ile bayram ve genel tatil ücretlerinden söz ederek taleplerde bulunmuştur. Davacı işçi başkaca haklı fesih nedenlerine de dayanmış ancak diğer iddialarını ispat edememiştir. Buna rağmen aylık ücret aynı kalmakla birlikte 2009 yılı 9 aydan itibaren daha düşük bir ücretten sigorta primi ödenmeye başlandığı ve fazla çalışma ücret ile resmi tatil ücretlerinin ödenmediği dosya içeriğine göre tespit olunmuştur. Bu durumda davacı işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğinin kabulü gerekirken bu husus gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla yukarıda tarih ve numarası belirtilen ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı işyerinde 31.08.2000 tarihinden itibaren hemşire, 2002 yılından itibaren başhemşire unvanı ile çalıştığını, başhemşire olduktan sonra da 08.30-17.00 olduğunu, ancak nisan 2010 yılından itibaren çalışma saatinin 06.30-20.30 olduğunu, dini bayramlar hariç bütün resmi bayramlarda mesai almadan çalıştığını, ayrıca 2010 yılından 14 günlük, 2011 yılından 14 günlük izin alacağı olduğunu, işyerinin 2010 yılında el değiştirdiğini, bu nedenle bu tarihten itibaren yeni şirket sahibi ile sorunlar yaşandığını, iş şartlarında esaslı değişiklikler yapıldığını, davacıya başhemşire değilsin yönetici asistanı oldun dendiğini, müvekkilinin kabul etmediğini, ücretinin 4000 TL den 3000 TL ye düşürüleceğinin söylendiğini, başhemşire unvanı ve yetkilerinin alındığını, işe giriş çıkışlarda parmak basmasının engellendiğini, hakaret tehdit ve küfür edildiğini, sigorta priminin düşük gösterildiğini, Bakırköy 1.Noterliğinin 2011/20620 yevmiye numaralı 05.09.2011 tarihli ihtarı ile haklı nedenle feshedildiğini beyanla, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, fazla mesai ücreti alacağı, resmi bayram tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, haklı feshin kabul edilmesinin mümkün olmadığını, davacının işten ayrılma nedeninin, şirkete ait özel evrakları izinsiz şekilde işyeri dışına çıkarmaya çalışırken işyeri sekreteri tarafından yakalandığını, bu durumun tesbiti üzerine bu evrakları kendi özel dolabından çıkararak iade ettiğini, sadakat ve bağlılık yükümlülüğüne aykırı olarak yaptığı bu hareketi kabul ettiğini, dolayısıyla ileri sürdüğü nedenlerin tamamının uydurma olduğunu, davacının özel belgeleri almaya çalışırken yakalanması üzerine olayın kendisi açısından onur kırıcı olması ve yaşadığı hicap duygusundan olsa gerek daha sonraki işlerde işe gelmediğini, gerek işe başlama gerekse de ücrete ilişkin iddialarının doğru olmadığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak, haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, çalışma koşullarında değişikliğin ardından bir yıl kadar çalışmaya devam ettiği ve değişikliği kabul ettiği, ücrete ilişkin olarak her ne kadar davacı vekili dava dilekçesinde davacının 4.000,00 TL maaş almasına rağmen sigortaya 2.500, 00 TL olarak bildirildiğini iddia ederek dava açmış ise de; 05.02.2013 tarihli dilekçesi ile şirketin el değiştirmesi sonucu maaşının 2.500,00 TL ye düşürüldüğünü beyan ettiği, 24.09.2013 tarihli duruşmada da bu beyanın doğruluğunu teyit ettiği, davacının haklı fesih sebebi olarak ileri sürdüğü her iki hususunda ispatlanamamış olduğu, hakaret iddiasının işten çıkma talebinden sonra gerçekleştiğinin belirtildiği ve davacının haklı fesih iddiasını kanıtlayamadığı anlaşıldığından kıdem tazminatı talebinin reddine karar verildiği açıklanarak kıdem tazminatının reddine diğer isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarıyla davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi fesih yazısında 4.000,00TL olan aylık ücretinin 2009 yılı 9 aydan itibaren 2.500,00TL olarak kayıtlarda gösterilmeye başlandığını açıklamış, dava dilekçesinde der aynı yönde açıklamalara yer verilmiştir. Davacı işçi ücretin eksik ödendiği noktasında bir talepte bulunmamıştır. Bu noktada fesih nedeni, gerçek ücret üzerinden sigorta priminin yatırılmamış oluşudur.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında davacının aylık ücreti 4.000,00TL olarak kabul edilmiş ve bu miktar üzerinden hesaplanan fazla çalışma, resmi tatil ve yıllık izin ücreti alacakları kabul edilmiştir. Bu durumda davacının 2009 yılı 9 ayından itibaren sigorta primlerinin eksik ücret üzerinden yatırıldığı iddiası mahkemece de kabul edilmiştir. Davacının sigorta primlerinin eksik ödenmesi işçiye 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/2 (f) maddesi uyarınca haklı fesih imkanı vermektedir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında davacının aylık ücreti 4.000,00TL olarak kabul edilmiş ve bu miktar üzerinden hesaplanan fazla çalışma, resmi tatil ve yıllık izin ücreti alacakları kabul edilmiştir. Bu durumda davacının 2009 yılı 9 ayından itibaren sigorta primlerinin eksik ücret üzerinden yatırıldığı iddiası mahkemece de kabul edilmiştir. Davacının sigorta primlerinin eksik ödenmesi işçiye 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/2 (f) maddesi uyarınca haklı fesih imkanı vermektedir.

Öte yandan davacı işçi fesih yazısında ve dava dilekçesinde günlük çalışma saatlerini açıklamış ve fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücretlerinin ödenmediğini bildirmiştir. Davacı işçinin haklı fesih iddiaları arasında ödenmeyen fazla çalışma ile genel tatil ücretlerinin yer aldığı kabul edilmelidir. İşçi ücretlerinin yasalara uygun olarak ödenmemiş oluşu da İş Kanunu’nun 24/2 (e) bendi uyarınca haklı fesih nedenidir.

Yapılan bu açıklamalara göre davacı işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği kabul edilmelidir. Davacının kıdem tazminatına hak kazandığının kabulü gerekirken yazılı şekilde isteğin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15813, Karar No: 2014/639, Tarih: 20.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/15813 E.  ,  2014/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret alacakları ve kasa tazminat alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.05.2013 gün ve 2011/11179 Esas, 2013/13426 Karar sayılı kararı ile “mahkemece davacının imzasını taşıyan aylık puantaj kayıtlarında fazla mesai ücreti tahakkukunun yapıldığı, davacının puantaj kayıtlarına itirazının mevcut olmadığı gerekçesi ile fazla çalışma ücret alacağı talebinin reddine karar verilmişse de dosya içinde yer alan puantaj kayıtlarının 2005 yılına ait olduğu, 2006 yılı puantaj kayıtlarının bulunmadığı anlaşıldığından puantaj kayıtları bulunmayan aylara ilişkin tanık beyanları dikkate alınarak fazla çalışma ücret alacağının hesaplattırılıp hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ile fazla çalışma ücret alacağı talebinin reddinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “dosyaya sunulan iş yeri kayıtlarında fazla mesai tahakkuklarının bulunduğunun anlaşılması karşısında aynı gerekçelerle diğer dönemlere ilişkin fazla mesailerinin reddedildiğinden dolayı bu tutarlılığın kendi içinde devam etmesi gerektiğinden sunulan fazla mesai tahakkuk içeren ve itiraza uğramamış puantajların varlığı karşısında tanık beyanı ile fazla mesai tespiti yapılamayacağı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya tetkik hakimi ... tarafından incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “mahkemece davacının imzasını taşıyan aylık puantaj kayıtlarında fazla mesai ücreti tahakkukunun yapıldığı, davacının puantaj kayıtlarına itirazının mevcut olmadığı gerekçesi ile fazla çalışma ücret alacağı talebinin reddine karar verilmişse de dosya içinde yer alan puantaj kayıtlarının 2005 yılına ait olduğu, 2006 yılı puantaj kayıtlarının bulunmadığı anlaşıldığından puantaj kayıtları bulunmayan aylara ilişkin tanık beyanları dikkate alınarak fazla çalışma ücret alacağının hesaplattırılıp hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ile fazla çalışma ücret alacağı talebinin reddinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verilen karara karşı yerel mahkemece “dosyaya sunulan iş yeri kayıtlarında fazla mesai tahakkuklarının bulunduğunun anlaşılması karşısında aynı gerekçelerle diğer dönemlere ilişkin fazla mesailerinin reddedildiğinden dolayı bu tutarlılığın kendi içinde devam etmesi gerektiğinden sunulan fazla mesai tahakkuk içeren ve itiraza

uğramamış puantajların varlığı karşısında tanık beyanı ile fazla mesai tespiti yapılamayacağı” gerekçesi ile direnilmiş olup, direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.01.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14620, Karar No: 2019/963, Tarih: 11.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/14620 E.  ,  2019/963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-.... Güvenlik Temizlik ve Sos. Hiz. A.Ş. adına Av. ... 2-.... Denizcilik San. Tic. A.Ş. adına Av. ... ve İhbar Olunan ... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ....Asliye (İş) Hukuk Mahkemesi'nden verilen 02.03.2016 günlü ve 2011/65 E. - 2016/93 K. sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili ile ...Marina Denizcilik San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi; gereği konuşulup, düşünüldü.

Davalı... Güvenlik Temizlik ve Sos. Hiz. A.Ş vekiline, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmakla; davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, davalıya usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 11.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5808, Karar No: 2015/20287, Tarih: 04.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5808 E.  ,  2015/20287 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi davacıya doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi; bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması, yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan temyiz dilekçesinin, tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davacının adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 04.11.2015 (Çrş.)

...
Yargıtay — Esas No: 2013/1304, Karar No: 2013/3361, Tarih: 21.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1304 E.  ,  2013/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili Av..... ile şirket müdürü... gelmiş diğer tarafdan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı yüklenici şirket vekili, müvekkili ile davalı arsa sahiplerinin 05.....2007 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediklerini, müvekkilinin, edimlerini sözleşmeye uygun şekilde yerine getirmesine rağmen, arsa sahiplerinin arsayı inşaat yapılacak şekilde pürüzsüz şekilde müvekkiline teslim etmediklerini, müvekkilinin arsanın pürüzlerinin giderilerek inşaat yapılmaya uygun hale getirdiğini, inşaat ruhsatı alınması aşamasında arsa sahiplerince müvekkilinin vekaletten azledilerek sözleşenin feshedildiğini ileri sürerek, sözleşme nedeniyle yapılan giderler ile sözleşmeni feshi nedeniyle elde edemediği kar karşılığı şimdilik 100.000,00 TL nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ........2010 tarihli ıslahla alacağını 250.000,00 TL sına yükseltmiştir.

Asıl davada davalı, birleşen davada davacılar vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca en geç 01.02.2008 tarihine kadar yapı ruhsatı için başvurulması, 01.04.2008 tarihine kadar da yapı ruhsatının alınarak inşaata başlanması ve 01.04.2010 tarihinde arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin tesliminin kararlaştırılmasına rağmen inşaata dahi başlanmadığını savunarak, asıl davanın reddini istemiş, birleşen davada ise önceki sözleşmede müvekkillerine ....... daire verilirken, sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle fesih sonrası yapılan yeni sözleşmede ... daire verildiğini ileri sürerek, 0.... daire için 70.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.