muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4143, Karar No: 2016/3456, Tarih: 16.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/4143 E.  ,  2016/3456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 28/01/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Hakim, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Mahkemece, davalılar tarafından davacıya yapılan ödemelere ilişkin dekontlarının internet sitesinde haber konusu yaptırılması nedeniyle şikayet hakkının sınırlarının aşıldığı yerinde ise de; davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişim şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte açıklanan nedenle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12878, Karar No: 2015/898, Tarih: 22.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12878 E.  ,  2015/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... /... İli ... Köyü 101 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

1-Şöyle ki;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, ... Belediye'sinin 04.06.2013 tarihli yazısında davaya konu taşınmazın 1/1000 imar planı dışında, belediye mücavir alanı içerisinde, etrafının meskun, belediye hizmet binasına uzaklığının 6250 metre, belediye hizmetlerinin tamamından faydalandığı ve beldenin gelişme istikametinde olduğu belirtilmiştir. Mahkemece yapılan keşiflerde de taşınmazın vasfına yönelik herhangi bir gözlem yapılarak keşif zaptına bu hususlar yazılmamış olup, bilirkişiler ise taşınmazın keşif anında fiilen tarım arazisi olarak kullanıldığı gerekçesi ile taşınmazı tarım arazisi kabul edip, değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle bedel tespit edilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulama imar planı (genelde 1/1000 ölçekli) ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Mahkemece yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak, özellikle keşif esnasında mahkeme hakimince gözlem yapılarak taşınmazın belediye hizmetlerinin hangilerinden yararlandığı hangilerinden yararlanmadığı, etrafında meskûn mahal olup olmadığı, varsa mesafeleri ve niteliği, taşınmazın mevcut durumu itibari ile kullanım şekli, taşınmazın üzerinde bina olup olmadığı, bu taşınmazın konumu yani sokağa, yola olan cephesi, önemli merkezlere uzaklığı, üzerinde yapılaşmaya ilişkin olarak imar durumu gibi hususların ayrıntılı şekilde keşif zaptına geçirilmesi, taşınmazın değişik açılardan fotoğraflarının çektirilerek bunların onaylanıp dosya arasına alınması ve taşınmaz vasfının açık ve denetime elverişli şekilde tespiti ile kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekmektedir.

Mahkemece değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla; münavebeye alınan buğday, pamuk ve marulun değerlendirme tarihi olan 2013 yılı itibarıyla dekara asgari ve azami üretim miktarlarını gösteren verimini, kg başına toptan satış fiyatını ve ayrıntılı üretim giderlerini gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bu verilere uygun olarak değerlendirme yapılması gerekirken, bilirkişi raporunda 2012 yılı verileri uygulanıp dava tarihine endeksleme yapılarak değer biçilmesi,

3-Taşınmazın tapu kadındaki mevcut irtifak şerhleriyle birlikte tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19849, Karar No: 2015/4186, Tarih: 11.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19849 E.  ,  2015/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İvrindi Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.02.2014

NUMARASI :Esas no: 2013/106 Karar no:2014/25

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, “davalıya yüklenebilecek ve davacı için boşanmayı haklı gösterecek herhangi bir kusurlu hareket kanıtlanamadığı” gerekçesiyle dava reddedilmiş, davalının internet ve facebook adlı sosyal paylaşım sitesine sıklıkla girmesi kusur olarak görülmemiş, bu durumun Almanya’da yaşayan kadın için normal olduğu yargısına varılmıştır.

Davalının hem mobil telefonundan, hem de bilgisayardan sürekli olarak internete girdiği ve facebook isimli sosyal paylaşım sitesini kullandığı, bu şekilde kuşku çeken tutum ve davranışlarda bulunduğu, son olarak da Almanya’ya döndükten iki gün sonra “Talat’tan ayrılacağını, boşanmak istediğini” söyleyerek evi terk ettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinde eşler, birlikte yaşamak ve birliğin mutluluğunu elbirliğiyle sağlamakla yükümlüdürler. Davalının “eşinden boşanacağını” söyleyerek evi terk etmesi, birlikte yaşamaktan kaçınma ve zamanının çoğunu sosyal paylaşım sitesi ve internette geçirmesi, evlilik birliğinin mutluluğunu sağlama konusundaki özen yükümlülüğüne (TMK.md.185/2) aykırı olup, diğer taraf için ortak hayatı çekilmez kılar. Gerçekleşen bu duruma göre, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı, dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md.166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.03.03.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/19505, Karar No: 2015/8170, Tarih: 14.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19505 E.  ,  2015/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin kusur durumuna, ... Kurumundan kusur raporu alınması gerektiğine, katılan vekilinin ise cezanın az olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araç ile gündüz vakti, 12 metre genişliğindeki, çarpma noktası çınar sokak kavşağına kadar iki yönlü, çınar sokağı kavşağından sonra tek yönlü olan ve kontrolsüz kavşak öncesinde devamlı yol orta çizgisi dolayısı ile sollama yasağı bulunan yolda; önünde seyreden ticari taksiyi solladığı esnada, sağ taraftan yola giren yayaya çarptığı olayda; sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılmaması ,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4107, Karar No: 2023/3853, Tarih: 20.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/4107 E.  ,  2023/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının Adli Yargı Hakim Adayı iken 29.09.2005 tarihinde ... Cumhuriyet Savcılığına atandığını, 28.03.2006 tarihinde meslekten çekilmesi kabul edilerek 30.03.2006 tarihinde görevinden ayrılmış olması nedeniyle, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun (2802 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi uyarınca meslek öncesi eğitimi ile ilgili her türlü ödemelerin iki katını ödemesi gerektiğini, davalının hakim adayı olarak görev yaptığı 2003 Haziran ayından 2005 Ekim ayına (dahil) kadar aldığı yolluk ve maaş parasının 26.767,38 TL olduğunu, bu nedenle bu tutarın 2 katı olan 53.534,76 TL'yi ödemesi gerektiğini belirterek, 53.534,76 TL'nin, aylık ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kabul anlamına gelmemek kaydı ile müvekkilinin tazminat yükümlülüğünün meslek öncesi eğitimini tamamlayarak mesleğe atıldığı tarihten sonra yürürlüğe giren 2802 sayılı Kanun'a göre iki kat olarak değil, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 225/1-c hükmüne göre %50 fazlası olarak hesap edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Davanın açıldığı ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.11.2008 tarihli ve 2007/145 E., 2008/308 K. sayılı kararıyla; alınan bilirkişi raporlarında, davalının 2003 yılı Haziran ile 2005 yılı Ekim arasında staj ve eğitim yaptığı, 29.09.2005 tarihli kur'a kararnamesi ile ... Cumhuriyet Savcılığına atandığı, meslekten çekilme talebinin kabulü üzerine 30.03.2006 tarihinde görevinden ayrıldığı, kendisine 26.560,93 TL gerçek ödeme yapıldığı, 2802 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca mecburi hizmetin eksik kalan kısmı ile orantılı miktarın iki katının 43.962,92 TL olduğunun belirtildiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 43.962,92 TL'nin 30.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 06.07.2011 tarihli ve 2011/6126 E., 2011/8312 K. sayılı ilamıyla; tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmediği belirtilerek, Mahkemece, davalıya çıkartılan dava dilekçesi tebligatı usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği halde bu tebligat geçerli sayılarak yargılamaya devam edilip hüküm kurulduğu gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 28.03.2013 tarihli ve 2011/327 E., 2013/75 K. sayılı kararla; alınan bilirkişi raporunda, 24.10.2005 atama emrinin tebliğ tarihinin esas alındığı ve kanunların geriye yürümeyeceği ilkesine nazaran anılan tarihteki mevzuat kapsamında mecburi hizmet süresinin 6 ayla sınırlı olduğu, davalının şahsi sicil dosyası birlikte değerlendirildiğinde, davalının mecburi hizmetini ifa ettiği tarihlere anılan tarihte cari olan yükümlülük süresine nazaran, eksik kalan devre kapsamında daha evvelki raporlarla ilişkilendirilen mevzuat dikkate alınarak tazmin borcunun 5.312,89 TL olarak hesaplandığının bildirildiğinin görüldüğü, toplanan delillerden, davalının Adli Yargı Hakim Adayı iken 29.09.2005 tarihli kur'a kararnamesiyle ... Cumhuriyet Savcılığına atandığı, 28.03.2006 tarihli olurla meslekten çekilmesi kabul edilerek 30.03.2006 tarihinde görevinden ayrıldığı, bu nedenle meslek öncesi eğitim süresi kadar çalışmadan görevden ayrıldığı, meslek öncesi ödenen aylık ödenek ve tazminatların, mecburi hizmetin eksik kalan kısmı ile orantılı miktarın iki katını ödemek zorunda olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 5.312,89TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, artan kısmın reddine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 08.12.2014 tarihli ve 2014/12223 E., 2014/17811 K. sayılı ilamıyla; tarafların sair temyiz itirazlarının reddedildikten sonra; 26.02.1983 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2802 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinde; "İlk defa veya yeniden veya yer değiştirme suretiyle, başka yerdeki görevlere atananlar, atama emirlerinin kendilerine tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içerisinde o yere hareket ederek belli yol süresini izleyen işgünü içinde işe başlamak zorundadırlar...İlgilinin izinli veya raporlu olması tebligata engel olmamakla beraber (a) ve (b) bentlerindeki süreler izin ve rapor müddetinin bitmesinde başlar." denildiği, söz konusu Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında ise; "Hakimlik ve savcılık mesleğine ilk defa veya yeniden atanmalarda, belge ile ispat edilen zorlayıcı bir sebep olmaksızın 42 nci maddede gösterilen süre sonunda görevlerine başlamayanların atama işlemleri iptal edilir." hükmünün yer aldığı, somut olayda; dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalının 29.09.2005 tarihli kur'a kararnamesi ile ... Cumhuriyet Savcılığına atandığı, 03.10.2005 tarihinde 20 günlük sağlık raporu alıp rapor bitimi olan 24.10.2005 tarihinde görevine dönerek atama yazısını tebellüğ ettiği, 17.11.2005 tarihinde ise ... Cumhuriyet Savcısı olarak görevine başlayış yaptığı, 28.03.2006 tarihli olurla istifası kabul edilerek 30.06.2006 tarihinde görevinden ayrıldığının anlaşıldığı, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler dikkate alındığında, mesleğe atanma işleminin iptal edilmemesi için fiilen göreve başlamak gerekmekte olup, başka bir deyişle mehil müddeti sonunda göreve başlayış yapmanın mesleğe atanma işleminin tamamlayıcı unsuru olarak kabul edildiği, bu durum karşısında davalının yükümlü bulunduğu mecburi hizmet süresinin fiilen çalıştığı kısmının tespitinde, mecburi hizmet ifasının başladığı tarih olarak hakimlik-savcılık statüsünü kazandığı tarih olan göreve başlama (17.11.2005) tarihinin esas alınması gerekirken, Mahkemece davalının atama yazısını tebellüğ ettiği 24.10.2005 tarihini esas alan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmasının doğru olmadığı, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 388 ve 389 uncu maddeleri uyarınca; hükmün sonuç kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüde yol açmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde, davalının mecburi hizmetinin eksik kalan kısmının karşılığı olan 53

.10.2005 tarihini esas alan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmasının doğru olmadığı, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 388 ve 389 uncu maddeleri uyarınca; hükmün sonuç kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüde yol açmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde, davalının mecburi hizmetinin eksik kalan kısmının karşılığı olan 53.534,76 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle beraber davalıdan tahsilini istemiş olduğuna göre, Mahkemece davalının sorumlu olduğu asıl borç miktarı ile birlikte bunların ödenme tarihinden itibaren dava tarihine kadar işlemiş olan faiz miktarı da bilirkişiye hesaplatılarak hüküm altına alınması, ayrıca asıl alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, Mahkemece infazda şüphe ve tereddüt oluşturacak şekilde hükmedilen miktarın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı gereğince bilirkişiden 06.03.2017 tarihli ek rapor alındığı, her ne kadar bozma ilamında davalının göre başlama tarihinin 17.11.2005 olarak zikredilmiş ise de dosya kapsamındaki belgelerden davalının mesleğe başlama tarihinin 07.11.2005 tarihi olduğu, bu tarih dikkate alındığında eksik kalan yükümlülük süresine isabet eden tazmin borcunun 8.189,62 TL, dava tarihine kadar işlemiş faiz borcunun da 2.421,22 TL olduğunun beyan edildiği, dosya içerisinde bulunan T.C. ... Personel Genel Müdürlüğünün 14.04.2006 tarihli ve 026000 sayılı cevabi yazısında davalının ... Cumhuriyet Savcısı olarak görev yaptığı 07.11.2005-30.03.2006 tarihleri arasındaki süreler düşülerek, kendisine ödenen her türlü ödemelerin tazmin edilmesi talebini içeren yazıya göre davalının mesleğe 07.11.2005 tarihinde başladığı anlaşılmış olmakla, bilirkişinin davalının 07.11.2005 tarihinde mesleğe başlaması dikkate alarak tespit etmiş olduğu tazmin borcu ve faiz borcu alacak miktarına itibar edilmesi gerektiği kanaatine varıldığı, davalının Adli Yargı Hakim Adayı iken 29.09.2005 tarihli kur'a kararnamesiyle ... Cumhuriyet Savcılığına atandığı, 28.03.2006 tarihli olurla meslekten çekilmesi kabul edilerek 30.03.2006 tarihinde görevinden ayrıldığı, bu sebeple meslek öncesi eğitim süresi kadar çalışmadan görevden ayrıldığı, meslek öncesi ödenen aylık ödenek ve tazminatların, mecburi hizmetin eksik kalan kısmı ile orantılı miktarın iki katını ödemek zorunda olduğunun anlaşıldığı, bilirkişi hesaplamalarına göre de tazmin borcunun 8.189,62 TL, ödeme tarihinden dava tarihine kadar işlemiş faiz borcunun ise 2.421,22 TL olmak üzere davalının davacı Bakanlığa toplam 10.610,84 TL borcu olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 8.189,62 TL asıl alacak ile ödeme tarihinden dava tarihine kadar işlemiş 2.421,22 TL faiz borcu olmak üzere toplam 10.610,84 TL alacağın, asıl alacak olan 8.189,62 TL'sine dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri