muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2739, Karar No: 2023/5106, Tarih: 10.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2739 E.  ,  2023/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/232 E., 2022/696 K.

KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Bağkur sigortalılık tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 21.12.1990- 30.06.1994 tarihleri arasında vergi, 15.11.1993- 03.11.2004 tarihleri arasında limited şirket ortaklığı sebebiyle vergi kaydının bulunduğunu, 18.09.1995 tarihinden itibaren ise halen bir başka limited şirket ortaklığının devam ettiğini, 04.10.2000 tarihli işe giriş bildirgesi bulunduğunu, vergi kayıtlı olduğu sürelerde re'sen Bağ-Kur tescili yapılması gerekirken kurum tarafından bu sürelerde Bağ-Kur sigortalısı kabul edilmediğini belirterek, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kayıt başlangıç tarihi olan 21.12.1990 tarihinden itibaren tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2019/78-2020/216. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.12.2021 tarihli ve 2020/2221-2021/1889 Karar sayılı kararıyla; "…davacı vekili tarafından talebin başlangıç tespiti değil,tüm sürenin tespitine ilişkin olarak açıklandığı, mahkemenin davacının 21.12.1990 tarihi itibariyle Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verdiği,vergi ve şirket ortaklığı kesintisiz 04.10.2000 tarihine kadar devam eden davacının bu tarihe kadar Bağ-kur sigortalısı olduğu anlaşılmakla…," gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "... her ne kadar mahkemece, “davacının 21.12.1990 tarihli itibariyle zorunlu bağ-kur sigortalısı olarak bağkurlu olduğunun tespitine” şeklinde hüküm kurulmuş ve bu kararın sadece davalı vekili tarafından istinaf edilmesi sonucu, bölge adliye mahkemesince, mahkemenin kararı, davacının vergi ve şirket ortaklığı süreleri nazarında 04.10.2000 tarihine kadar Bağ-Kur sigortalısı olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin reddine dair karar verilmiş ise de; sonuç olarak mahkeme hükmünün bir günlük tespit hükmü içermesi, ilgili hükmü davacı tarafın istinaf etmemesi ile temyiz edenin sıfatına göre, bir günlük tespit hükmü verilemeyeceğinin gözetilmesi gerekmektedir. ..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Mahkememizden verilen kararın temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2022/1964 E. 2022/2895 K. Sayılı ilamıyla Mahkeme hükmünün bir günlük tespit hükmü içermesi, ilgili hükmü davacı tarafın istinaf etmemesi ile temyiz edenin sıfatına göre, bir günlük tespit hükmü verilemeyeceği göz önüne alınarak karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay İlamında belirtilen gerekçeler nazarında davanın reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, taleplerinin 21.12.1990 tarihinden itibaren sigortalılığa ilişkin olduğunu, daha önce kabul kararı verildiği için itiraz etmediklerini, bozma kararı sonrası talepleri gibi karar verilmesini istediklerini belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Bağ-Kur sigortalılık tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 1479 sayılı Kanun'un 45 ve 46 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Bağ-Kur sigortalılık tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 1479 sayılı Kanun'un 45 ve 46 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı ve özellikle bir günlük Bağkur sigortalılık tespiti yönünden hukuki yarar yokluğu nedeniyle red verilmesi gerektiğinin sonuca etkili olmamasına göre ; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23332, Karar No: 2016/10304, Tarih: 25.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23332 E.  ,  2016/10304 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/97-2015/150

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına ayrıntılı üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1397, Karar No: 2024/7226, Tarih: 22.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/1397 E.  ,  2024/7226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2708 E., 2021/214 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin 16.09.2020 tarihli ve 2020/255 Esas, 2020/287 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine,

2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararıyla beraat hükmü kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanığın 1 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; söz konusu yapının bina niteliğinde olmadığına sanığın kendisine ait taşınmaz üzerinde halkın isteği ve ihtiyaç sebebiyle mescit yapmak istediğine, bu konuda belediyeye müracaat ettiğine ve belediye yetkililerince iş makinesi yollandığına, zemin etüdü yaptırılıp proje için başvurulduğuna ve belediyeden yapı izin belgesi alındığına, bu izin belgesinin idari dava dosyasına sunulduğuna, yapının bulunduğu yerin belediye sınırı dışında ve mücavir alan sınırları içinde olup özel imar rejimine tabi bir yerde olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ruhsatsız yapı yapmak suretiyle üzerine atılı imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davasının açıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, söz konusu yapının bina vasfında olmadığı, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, bilirkişinin yapı tatil zaptına konu imalatın yapı olduğuna ilişkin değerlendirmesinin hukuki dayanaktan yoksun olduğu, 15,50x10,40 ölçülerinde mescid yapmak amacıyla temel atıp su basmanı çıkıldığı, yaklaşık 1 m. yüksekliğinde tuğla ile çevre duvarının yükseltildiği, bu haldeyken ve inşai faaliyetin devamı sırasında belediye görevlilerince durumun tespit edildiği, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca imar kirliliğine neden olma suçunun oluşabilmesi için taşınmazın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olması gerektiği, mücavir alanda bulunması halinde ise suçun oluşmayacağı göz önüne alındığında; somut olayda; dosya içerisindeki bilirkişi raporunda suça konu yerin mücavir alan içerisinde kaldığı ve özel imar rejimine tabi yerlerden olmadığının belirtilmesi karşısında, söz konusu yerin, yapıldığı tarihte, belediye sınırları içerisinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre ise; daha önce hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan ve suç tarihinde altmış beş yaşını bitirdiği anlaşılan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli 10 ay hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun dikkate alınmaması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/14843, Karar No: 2017/15062, Tarih: 04.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/14843 E.  ,  2017/15062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

15.11.2013 günlü kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesine rağmen kaçak tüketim miktarı konusunda bilirkişi raporunda bir tespite yer verilmemesi karşısında; normal tarifeye göre vergili, cezasız kurum zararının tespiti konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde, TCK'nın 168/5. f. gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği ve TCK'nın 168/5. f, CMK 223/8. f uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyor ise her halde makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2390, Karar No: 2015/18740, Tarih: 17.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2390 E.  ,  2015/18740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, .. İli .. İlçesi .. Mahallesi 1591 ada 2043 ve 2044 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956- 04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen 4861 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 29.07.2009 tarihli ihalesine ilişkin belgelerin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren ) ve resmi satış akit tablosunun onaylı bir örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin ilk tesisten itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın 02.01.2013 tarihi, somut emsal alınan 4861 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise 29.07.2009 tarihi itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının ve imar parseli iseler düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmediğinin ve ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19910, Karar No: 2014/2078, Tarih: 11.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19910 E.  ,  2014/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Almus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/52-2013/90

H.. K.. ile A.. S.. ve dahili davalı E.. S.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Almus Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.07.2013 gün ve 52/90 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11.02.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Avukat N.. K.. geldi. Karşı taraftan kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı H.. vekili, davacının Çevreli kasabası köyiçi mevkiindeki parselin, davalının ise komşu parselin maliki olduğunu, davacının Almus Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/154 Esas sayılı dosyasına konu parsel içindeki 188 m2 alanı 500.000.000 TL'ye (eski) davalıdan satın alarak, satış tarihi olan 1986-1987 yılından beri yaklaşık 25 yıldır fiilen ahır ve küspelik yapılmak, ihata duvarı çekilmek ve ağaç dikilmek suretiyle kullanıldığını, tapuda tarla geçmekle beraber arsa niteliğinde belediye imar planında kaldığını, davalının bu taşınmaz bölümünün tapusunu vermediği gibi dava konusu yeri kiraladığını ve kira süresi bitmesine rağmen vekil edeninin çıkmadığı iddiası ile aleyhinde 2011/154 Esas sayılı dava dosyasında elatmanın önlenmesi ve kal istediğini, bugün bile bu miktar kira bedeli olmadığı gibi kiralanan yere bu şekilde kalıcı yapı inşasına ilişkin kira sözleşmesi yapılmadığını, yöresel örf adet ve teamülünde bulunmadığını açıklayarak öncelikle bu dosyanın 2011/154 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesini, davanın kabulü ile Almus Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/154 Esas sayılı dosyasında fen bilirkişisi O.. K.. 'in 16.04.2012 tarihli raporunda parsel sayılı taşınmazda, tecavüz edilen alan olarak belirttiği 188 m2 tutarındaki alanın davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiş, harcını da yatırdığı 28.5.2013 tarihli ıslah dilekçesinde ise öncelikle davalılara ait parsel içinde kalan d.k. 255,62 m2 alanın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile parselden ifraz edilerek vekil edenine ait parsel sayılı taşınmazla tevhidi ve tesciline karar verilmesini, bu talebin kabul görmemesi durumunda, vekil edeni yönünden TMK'nun 725. m. şartları oluştuğundan, semen bedeli mukabilinde dava konusu 255,62 m2 alanın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile 3476 parselden ifraz edilerek vekil edenine ait 3463 parsel sayılı taşınmazla tevhidi suretiyle tesciline karar verilmesini istediğini açıklamış, Mahkemece ıslah isteğinin 18.06.2013 tarihli yargılama oturumunda kabulüne karar verilmiştir.