muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1939, Karar No: 2015/1823, Tarih: 30.09.2015

Geçerli bir alt işverenlik sözleşmesi kapsamında çalıştırılan bir işçinin, anılan Sözleşme’nin ilgili maddesine dayanarak asıl işveren tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin lehe olan hükümlerinden yararlanma veya fark ücret isteme talebi karşısında diğer koşulların varlığı halinde sözleşme hükümlerinin uygulanabileceği konusunda herhangi bir tartışma bulunmamaktadır. 94 sayılı ILO Sözleşmesi, alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olmasına veya hangi hallerde alt işveren işçisinin asıl işverenin işçisi sayılacağına dair hükümler içermemektedir. Dolayısıyla 94 sayılı ILO Sözleşmesi’ne dayanarak alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı ve dava açan işçinin de asıl işverenin işçisi olduğuna hükmedilmesi hukukun açık ve ağır bir ihlalidir. Alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olduğu, bu nedenle de dava açan işçinin asıl işverenin işçisi olduğu hususu ile davacı işçinin asıl işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği, hukuki sonuçları itibarıyla tamamen farklı konulardır. Kısaca; 94 sayılı Sözleşme, geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kapsamında çalışan bir işçinin, diğer koşulları taşıması halinde asıl işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istemesi halinde dayanılacak bir normdur.

Kaldı ki, davacı dava ve ıslah dilekçesinde ILO Sözleşmesi’ne dayanmamış, yargılamanın hiçbir aşamasında anılan sözleşmeyi dile getirmemiş, yerel mahkeme de gerekçeli kararında hiçbir şekilde dolaylı da olsa sözleşmeden bahsetmemiştir. Davacı, sadece asıl işveren tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin hükümlerinden yararlanmak istememiş, ayrıca alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olduğundan bahisle asıl işverenin işçisi olduğuna hükmedilmesini talep etmiştir. Somut olayda uygulama kabiliyeti olmayan, muhtemelen de bu nedenle davacı ve yerel mahkeme tarafından bir kez bile zikredilmeyen 94 sayılı ILO Sözleşmesinin çoğunluk görüşü tarafından ileri sürülmesi ve bu nedenin onama kararında esas alınması son derece hatalıdır.

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Yapılan işlerin, üretimin eşit parçası şeklinde değerlendirilmesi her iki işin aynı veya benzer işler olduğu anlamına gelmez. Aksi halde çoğunluk görüşünde de hatalı şekilde belirtildiği gibi bir makinenin bakım ve onarımıyla uğraşan bir teknisyenin o makineyi çalıştıran işçi ile aynı işi yaptığına hükmetmek gerekir. Oysa bir makinenin bakım ve onarım işiyle o makinede çalışmanın tamamen farklı işler olduğu izahtan varestedir. Alt işverenlik sözleşmesine konu olan jeneratör, kömür değirmeni, kömür kırıcısı, buhar kazanı, türbin, konveyör ve motor ile elektrik ve su tesisatının bakım ve onarımı asıl işin bir parçası olsa da elektrik üretim işi olarak değerlendirilemez. Anılan makinelerin bakım ve onarımı olmadan elektrik enerjisi üretilemeyeceğini söylemek ve bu işi üretim işi gibi değerlendirmek hatalıdır. Bir makinenin veya aracın imal, bakım, tamir ve onarımı ile bunun üretim amacıyla kullanımı birbirinden tamamen farklı konulardır. Örneğin, işyerinde bulunan buhar kazanını imal eden usta ile kazanın tamir ve onarımını yapan usta, bu kazana sürekli kömür atarak belli basınçta buhar elde eden ve bunu türbine gönderen işçinin görevi birbirinden ayrıdır.

İşyeri veya iş sözleşmesi devrinin muvazaa olarak değerlendirilemeyeceği

Doktrinde farklı görüşler bulunmakla birlikte ihaleyi kazanamayan bir alt işverenin kendi işçilerini ihaleyi kazanan işverene devretmesi işyeri veya iş sözleşmesi devri olarak değerlendirilmelidir. Doğal gibi görünen husus ihaleyi kaybeden alt işverenin tüm işçilerini alarak asıl işverene ait işyerinden ayrılması ve işçilerini kendi işyerine götürmesidir. Alt işverenin kendi işyerinin asıl işverenin işyerine yakın olması durumunda alt işveren bünyesinde çalışan işçiler açısından önemli bir sorun yoktur. Ne var ki alt işverenin kendi işyeri bir başka ilde veya uzak yerde ise çalışanlar için iş koşullarının ağırlaması açısından ciddi bir sorun bulunmaktadır. Uygulamada bir işyerinde çalışan işçilerin önemli nedenler olmadığı sürece çalışma yerini değiştirmek istemedikleri görülmektedir. İşte çalışma ve sosyal hayatın gerçeklerine uygun olan durum da budur. Alt işverenin işyerinin başka il veya uzak yerlerde olması durumunda işçiler evlerini ve çocuklarının okullarını işyerine yakın yere taşımak zorunda kalacaktır. Bu açıdan bakıldığında iş sözleşmesinin veya işyeri devrinin işçiler lehine olduğu görülecektir. İşyeri veya iş sözleşmesinin birden fazla devri halinin muvazaa oluşturacağına dair herhangi bir hukuksal ve yasal bir düzenleme bulunmamaktadır.

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/7315, Karar No: 2017/1381, Tarih: 15.02.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/7315 E.  ,  2017/1381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, katılanlar ... ve ...'ın, olay günü sendika temsilcisi olduğu için önceden tanıdıkları sanık ...'inde içinde bulunduğu kalabalık bir grubun, kendilerine saldırıp, yaraladıklarına dair tüm aşamalarda değişmeyen iddialarına, katılan ...'ın, yaşamı tehlikeye girip, kemik kırığı oluşacak şekilde, katılan ...'ın ise, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarını gösterir adli raporlara, tanıkla.... ile ....'ın yeminli beyanlarına ve dosya içeriğine göre, sanığa yüklenen suçların sübuta erdiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2370, Karar No: 2016/6412, Tarih: 12.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/2370 E.  ,  2016/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza tertibine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde ... Belediye Başkanlığı tarafından bir sokakta yapılan yol çalışması nedeniyle mesai bitiminde iş makinesinin sokak içerisinde park edildiği, saat 21.10 sıralarında iş makinesinin yanına gelen sanığın yakıt deposunun kapağını açtıktan sonra depo içine hortumu sarkıttığı ve boş bidonu da yere bıraktığı, bu durumu gören tanık bekçi ...'ın geldiğini gören sanığın hortum ve bidonu bırakarak kaçtığının anlaşılması karşısında; suçun icra hareketlerini bitirme imkanı varken pişmanlık duyarak kendiliğinden icra hareketlerine son vermesi durumunda uygulanabilecek olan 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinin koşulları bulunmadığı ve sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e ve 35. maddelerine uyan hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu halde yanılgılı değerlendirme sonucu cezaya hükmolunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1389, Karar No: 2012/2876, Tarih: 16.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1389 E.  ,  2012/2876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılarla yapılan 27.12.1995 protokol gereği .... hudutları dahilinde 200 parsellik arsa tahsisinin yapılacağının kararlaştırıldığını, müvekkili kooperatifçe davalı birliğe arsa tahsisinin yapılması amacıyla 11.738,00 TL ödendiğini, ... Belediyesi tarafından birliğe tahsis edilen 744 ada 1 parsel nolu taşınmazın kooperatife tahsisi gerekirken, 3194 sayılı Yasa'nın 18. maddesine göre ağaçlandırma yapılacak olması ve coğrafik ve topografik özelliği bakımından yapı yapılmasına müsait olmaması sebepleriyle tahsisin yapılamadığını, birlik ortağı tüm kooperatiflere arsa tahsisi yapılmasına rağmen müvekkiline yapılmadığını, kur'a yapılmadan diğer kooperatiflere yapılan tahsislerin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, şimdilik 200 adet 500 er m² lik parsellerin değeri olarak 100.000,00 TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer kooperatiflere yapılan arsa tahsislerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili belediye ile davalı birlik arasında arsa tahsisi konusunda yapılan geçerli bir sözleşme olmadığını, belediyenin elindeki taşınmazları Devlet İhale Kanunu hükümleri haricinde elinden çıkarmayacağından belediye meclisinin 25.11.1996 gün ve 10 sayılı kararıyla o tarihe kadar yapılan tüm işlemlerin iptaline karar verildiğini, daha sonra anılan kanun çerçevesinde yapılan ihalede arsaların birliğe tahsis edildiğini, birlik ile kooperatif arasındaki ilişkide müvekkilinin bir dahlinin olamayacağını, imar uygulaması sonucu tahsisin yapılamamasının idari yargıda dava konusu edilebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı birlik, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıların imzaladığı 27.12.1995 tarihli protokol gereğince alınan karar ve tahsislerin mevzuata aykırı olduğu, 18. madde uygulaması gereğince iptal edilse de protokol ve tahsisler gereğince davalıların davacıya 200 parsel arsa tahsis borcu bulunduğu, birliğin de gerektiğinde diğer kooperatiflerin durumunu da gözönünde bulundurarak oransal dağıtım yapması gerektiği, 500 m² lik imar parselinin dava tarihinde değerinin 500,00 TL olduğu ve 200 parsel değerine göre hesaplama yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 100.000,00 TL nin davalılardan müteselsilen tahsiline, diğer ve fazla taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava, taraflar arasındaki protokol çerçevesinde arsa tahsisi konusundaki edimin yerine getirilmemesinden kaynaklanan tazminatın tahsili ve birlikçe diğer kooperatiflere arsa tahsisi konusunda alınan kararların iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasında arsa tahsisi konusunda imzalanan 27.12.1995 tarihli protokol ile aynı tarihli ödeme protokolü sonrasında davalı belediyece, birlik üyesi kooperatiflere tahsis yapılmak üzere birliğe yapılan arsa tahsislerinin, belediyenin, elindeki taşınmazları Devlet İhale Kanunu hükümleri haricinde elinden çıkarmayacağından belediye meclisinin 25.11.1996 gün ve 10 sayılı kararıyla o tarihe kadar yapılan tüm işlemlerin iptaline karar verilmesi sonrasında yapılan ihalede davalı birliğin, arsaları aldığının ve ihaleye katılarak arsaların alınması konusunda yapılan genel kurulda davacı kooperatifin olumlu oy kullandığının savunulmuş olmasına ve mahkemece, birliğin diğer tüm üye kooperatiflere arsa tahsisi yaptığının kabul edilmesine göre, birlik kayıtları, birlik genel kurul kararları ve anılan ihale evrakları getirtilerek, arsaların birliğe ne surette geçtiği, birliğin ihaleye katılması konusunda alınan birlik genel kurul kararı varsa davacı kooperatifin olumlu oy kullanıp kullanmadığı, belediye meclisince alınan tahsis kararlarının iptali konusunda davalı birlik veya davacı kooperatifçe açılan bir davanın olup olmadığı, varsa sonucu ve davaya etkisi, ödeme protokolüne göre davacının ödemesi gereken miktarın ne olduğu, tamamının ödenip ödenmediği, davacıya arsa tahsis edilmesinde davalıların kusurlarının ne olduğu ve birlik üyesi tüm kooperatiflere kararlaştırılan şekilde arsa tahsisinin yapılıp yapılmadığı tartışılarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2) Mahkemece, emsal olabilecek arsalar belirlenip ihale tarihine yakın taşınmaz satış belgeleri getirtilerek, arsaların değerlerinin tespit edilmesi gerekirken arsa değeri yönünden 05.01.2005 tarihli bilirkişi raporu yerine 09.09.2008 tarihli bilirkişi raporundaki değerlerin esas alınmasının nedeni denetime elverişli olarak açıklanmadan emlakçılardan alınan bilgilere dayanan bilirkişi raporuna itibar edilmesi doğru görülmemiştir.

3) Bozma nedenine göre, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16118, Karar No: 2025/1718, Tarih: 11.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/16118 E.  ,  2025/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/36 E., 2024/695 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalılardan işverene ait işyerinde aylık 710 TL net ücretle 01.05.2006 – 18.07.2009 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı işverenlikçe davaya cevap verilmemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.03.2016 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü ile

a-18.01.2007- 28.07.2009 tarihleri arasında davacının davalı işveren nezdinde;

18.01.2007-22.01.2007 tarihleri arasında 5 gün prime esas asgari ücretle,

2007/3. ayında 25 gün, 2007/4. ve 5. aylannda 20'şer gün, 2007/6. ayında 25 gün, 2007/7. ayında 20 gün, 2007/9. ayında 10 gün, 2007/10. ayında 20 gün, 2007/11. ayında 15 gün, 2007/12. ayında 18 gün,

2008/1. ayında 20 gün, 2008/2. ayında 8 gün, 2008/3. ayında 5 gün, 2008/5. ayında 1 gün, 2008/9. ayında 2 gün, 2008/10. ayında 1 gün, 2008/12. ayında 8 gün,

2009/1. ayında 25 gün, 2009/2. ayında 10 gün, 2009/3. ayında 6 gün, 2009/4. ve 5. aylarında 10'ar gün Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

2009/7. ayında 23 gün, aylık 990,92 TL brüt ücretle, çalışmış olduğuna,

2009/6. ayı aylık ücretinin 990,92 TL brüt olduğuna,

2009/6 ve 7. aylar ücretinin Kurum kayıtlarında bu şekilde düzeltilmesi gerektiğine,

b-Yukarıdaki karar kapsamı dışında kalan 01.05.2006-17.01.2007 dönemi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

2009/7. ayında 23 gün, aylık 990,92 TL brüt ücretle, çalışmış olduğuna,

2009/6. ayı aylık ücretinin 990,92 TL brüt olduğuna,

2009/6 ve 7. aylar ücretinin Kurum kayıtlarında bu şekilde düzeltilmesi gerektiğine,

b-Yukarıdaki karar kapsamı dışında kalan 01.05.2006-17.01.2007 dönemi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 13.03.2018 tarihli kararı ile... kararın eksik araştırma ve incelemeye dayalı olduğu, yapılacak işin; uyuşmazlık konusu döneme ilişkin ücret bordrolarının tamamını davalı işverenden isteyerek, dava konusu yapılan çalışma döneminin tamamında, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemlerde, işverenin bordrolarında kayıtlı diğer işçilerin beyanlarına başvurarak, işverenin yaptığı bildirimler ile çalışan işçilerin niteliklerini de karşılaştırarak, davacının asgari ücretle çalışması olağan olmayan, nitelikli bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığını belirlemek, ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yaparak sonucuna göre karar vermekten ibaret olduğu belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 13.01.2023 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairenin 04.07.2023 tarihli kararı ile prime esas kazanç tespiti yönünden verilen kararın yerinde olduğu, hizmet tespiti yönünden verilen kararın ise hatalı değerlendirmeye dayalı olduğu belirtilerek, somut olayda, ücret bordrosu sunulmayan dönemler yönünden, gerek bozma öncesi gerekse bozma sonrası dinlenen tanıkların ortak beyanlarından, davacının çalışmasının doğrulandığı anlaşıldığından, anılan dönemler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin 16.10.2024 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü ile

a-18.01.2007- 28.07.2009 tarihleri arasında davacının davalı işveren nezdinde;

- 18.01.2007-22.01.2007 tarihleri arasında 5 gün asgari ücretle,

- 2007/3. ayında 25 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/4. ve 5. aylarında 20'şer gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/6. ayında 25 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/7. ayında 20 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/9. ayında 10 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/10. ayında 20 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/11 .ayında 15 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/12. ayında 18 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/4. ve 5. aylarında 20'şer gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/6. ayında 25 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/7. ayında 20 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/9. ayında 10 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/10. ayında 20 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/11 .ayında 15 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2007/12. ayında 18 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2008/1. ayında 20 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2008/2. ayında 8 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2008/3. ayında 5 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2008/5. ayında 1 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2008/9. ayında 2 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2008/10. ayında 1 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2008/12. ayında 8 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2009/1 .ayında 25 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2009/2. ayında 10 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2009/3. ayında 6 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2009/4. ve 5. aylarında 10'ar gün Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2009/6. ayında 30 gün Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle,

- 2009/7. ayında 5 gün, Kurum kayıtlarında görülen ücretlerle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin hizmet süreleri ve sigorta primine esas kazanç tespiti talebinin reddine,

b- 01.05.2006-17.01.2007 dönem yönünden davanın reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının çalışmasının somut ve inandırıcı belgelerle ortaya konulamadığını, Kurum resmi kayıtlarının esas olduğunu, salt tanık anlatımları ile hüküm kurulamayacağını belirterek, eksik inceleme ve araştırma ile verilen kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.