muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/357, Karar No: 2012/24826, Tarih: 06.12.2012

Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa, tanık dinletilmesi mümkündür (HUMK m. 292). 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, "....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır". ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile, toplanan delillere göre; davacının, davaya ve kabule konu dönemde anılan işyerinde hizmet akdine dayalı şekilde ve sigortalı olarak çalıştığı sabit olmakla, mahkemece, kabul edilen süreler yönünden, bir isabetsizlik bulunmayıp, hükmün bu bölümünde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, Mahkemece verilen hükümde davacı tarafından dönemin tanıkla ispat sınırının (540 TL) üzerinde bir ücret aldığı iddia edildiğine göre, salt sendika araştırmasına göre, karar verilmeyip, bu hususta davacı tarafından sunulabilecek yazılı belgelerin olup olmadığı, buna göre davacının ücretine ilişkin belgelerin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı; davalı işyerinden davacı tarafından imzalanmış ücret bordrosu veya imzalı ücret hesap pusulası olup olmadığının yöntemince araştırılması ile, varsa, bu belgelerin davacı tarafından imzalanmış olup olmadıkları, bu tür belgeler mevcut ise, bu belgelerdeki miktarların kabulü, aksi halde kuruma bildirilen ücretler kadar ücretin tespitine karar vermek gerekirken, bu hususların üzerinde durulmaksızın hatalı değerlendirme sonucunda yazılı belgeye dayanmayan bir ücrete hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O halde, davalı Kurum ve davalı şirket vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...Tekstil San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5949, Karar No: 2012/11551, Tarih: 18.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5949 E.  ,  2012/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜSKÜDAR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil  isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 804 ada 58 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, davalıların halen kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı, uzun yıllardır taşınmazın bir bölümünü ikamet etmek suretiyle kullandıkları, davacının 15.03.2007 tarihinde ihtarname göndererek kullanıma dair muvafakatini geri aldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, kayden davacıya ait çaplı taşınmazı davalıların haklı ve geçerli nedenleri olmaksızın ikamet etmek suretiyle kullandıkları belirlenmek suretiyle davanın yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; davalı taraf, davalı Z.’nın dava konusu taşınmazın önceki maliklerinden olup, hissedarı bulunduğu davacı şirkete taşınmaz payını devrettikten sonrada anılan taşınmazı uzun süre kullandıklarını, davacının kullanıma ses çıkarmadığını, muvafakate dayalı olarak yeri kullandıkları dönemde taşınmaza zorunlu ve faydalı masraflar yaptıklarını savunmuştur.

Gerçekten de, davalıların taşınmaza zorunlu ve faydalı masraflar yaptığının belirlenmesi halinde Türk Medeni Yasasının 994. maddesinin devreye gireceği kuşkusuzdur.

Ne var ki, mahkemece, davalıların bu yöndeki savunmaları üzerinde durulmamış, çekişmeli yere zorunlu ve faydalı masraf yapıp yapmadıkları belirlenmemiştir.

Hal böyle olunca; mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak dava konusu taşınmaza davalıların zorunlu ve faydalı masraf yapıp yapmadıkları, zorunlu ve faydalı masraf yaptılar ise hangi dönemde yaptıklarının belirlenmesi, bilirkişilerden uygulamayı gösterir, denetime elverişli rapor alınması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken davalıların savunması üzerinde durulmadan yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/373, Karar No: 2022/526, Tarih: 05.07.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/373 E.  ,  2022/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında katılan mağdurlar ... ve ...’a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1-a maddesi delaletiyle 103/1-1. cümlesi, 43, 53 ve 63. maddeleri uyarınca iki kez 15 yıl hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43, 53 ve 63. maddeleri uyarınca iki kez 9 yıl hapis, katılan mağdur ...’a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1-a maddesi delaletiyle 103/1-3. cümlesi, 43, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.06.2019 tarihli ve 611-239 sayılı kısmen resen istinafa tabi hükümlerin, katılan mağdur ... vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince 01.11.2019 tarih ve 2664-1352 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu hükümlerin de katılan mağdur ... vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 22.02.2021 tarih ve 1113-1325 sayı ile;

"Sanık müdafisi ile katılan mağdur ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesine karşı istinaf başvurusunda bulunmayan sanık müdafisinin mevcut hükümleri aleyhe değiştirmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etme hakkı bulunmadığı gibi duruşmada dinlendiği sırada on beş yaşından küçük olan mağdur ...’nin kanuni temsilcilerinin yokluklarında verilip, usulüne uygun tebliğ edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmemeleri nedeniyle yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin de hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine,

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün onanmasına," karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 24.03.2021 tarih ve 130428 sayı ile;

"... İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesinin birinci fıkrasının ilgili kısmı şöyledir:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 24.03.2021 tarih ve 130428 sayı ile;

"... İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesinin birinci fıkrasının ilgili kısmı şöyledir:

'Herkes davasının, medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili uyuşmazlıklar ... konusunda karar verecek olan,... bir mahkeme tarafından ... görülmesini isteme hakkına sahiptir...'Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

'Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.'

Kimlerin yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu ilişkin CYY düzenlemeleri şöyledir:

CYY'nin 260. maddesinde;'Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.

Ağır ceza mahkemelerinde bulunan Cumhuriyet savcıları, ağır ceza mahkemesinin yargı çevresindeki asliye ceza mahkemelerinin; bölge adliye mahkemesinde bulunan Cumhuriyet savcıları, bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı kanun yollarına başvurabilirler.'

CYY'nin 261. maddesinde;'Avukat, müdafiliğini veya vekilliğini üstlendiği kişilerin açık arzusuna aykırı olmamak koşuluyla kanun yollarına başvurabilir.'

CYY'nin 262. maddesinde;'Şüpheli veya sanığın yasal temsilcisi ve eşi, şüpheli veya sanığa açık olan kanun yollarına süresi içinde kendiliklerinden başvurabilirler. Şüphelinin veya sanığın başvurusuna ilişkin hükümler, bunlar tarafından yapılacak başvuru ve onu izleyen işlemler için de geçerlidir.'

Bölge adliye mahkemelerinin hangi kararlarının temyiz edilmeyeceği 5271 sayılı CYY'nin 286. maddesine tek tek sayılmıştır. Buradaki düzenleme karşısında yasada açıkça temyiz edilemeyeceği belirtilen kararlar dışındaki tüm BAM kararları temyize tabi olacaktır.

Hangi hallerde temyiz isteminin red edileceği bir başka ifade ile kimlerin temyiz yasa yoluna başvuramayacağı ise 5271 sayılı CYY'nin 298. maddesinde şu şekilde düzenlenmiştir:'Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.'

Hangi hallerde temyiz isteminin red edileceği bir başka ifade ile kimlerin temyiz yasa yoluna başvuramayacağı ise 5271 sayılı CYY'nin 298. maddesinde şu şekilde düzenlenmiştir:'Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.'

Düzenlemeden anlaşıldığı üzere temyiz yoluna başvuramayacak olan kişiler, temyiz süresini geçirenler, temyiz edilemeyecek bir hükmü temyiz edenler, temyiz hakkı bulunmayanlar ya da temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerini göstermeyen kişilerdir. Belirtilen kişiler buna rağmen temyiz yasa yoluna başvurduklarında temyiz istemleri red edilecektir. Yasanın ilgili maddelerinde de ilk derece mahkemesinin kararlarına karşı istinaf yasa yoluna başvurmayan kişilerin, temyiz yasa yoluna başvuramayacaklarına ilişkin bir düzenleme bulunmamakla birlikte yorum yoluyla da böyle bir sonuca ulaşılması mümkün görünmemektedir. Bir başka ifade ile bu düzenlemeler gözetildiğinde, hangi mahkemenin hangi kararlarına karşı, kimlerin hangi yasa yoluna başvuramayacağının yasada açıkça düzenlendiği anlaşılmaktadır. Yasada açık hüküm bulunmayan konularda yorum yoluyla kişilerin herhangi bir mahkeme kararına karşı, herhangi bir yasa yoluna başvuramayacaklarının kabulü olanaklı görünmemektedir.Ayrıca bir kişinin herhangi bir mahkeme kararına karşı herhangi bir yasa yoluna başvuramayacağının kabulü İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının kurucu unsuru ve dolayısıyla Sözleşme'nin 6. maddesinde yerini bulan güvencelerin doğal bir parçası olan (Golder/Birleşik Krallık, B. No: 4451/70, 21/02/1975, § 36; Anayasa Mahkemesi, R.Ç., B. No: 2018/6238, 25/02/2021, § 24) mahkemeye erişim hakkına müdahale niteliğinde olduğundan bu hakka yapılan müdahalenin de yasayla olması gerekir. Yasal düzenleme bulunmadan mahkemeye erişim hakkına yapılacak müdahale, hak ihlali sonucunu doğurabilecek bir müdahale niteliğinde olduğundan, Yüksek Dairenizin kararına itiraz edilmesi gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 13.10.2021 tarih ve 22381-8385 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlere yönelik istinaf kanun yoluna başvurmayan sanık müdafisinin, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünü temyiz etmeye hakkı bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlere yönelik istinaf kanun yoluna başvurmayan sanık müdafisinin, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünü temyiz etmeye hakkı bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.11.2018 tarih ve 49503-7460 sayı ile; sanık ... hakkında katılan mağdurlar ..., ... ve ...’a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı,... 8. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 20.06.2019 tarih ve 611-239 sayı ile; sanığın katılan mağdurlar ... ve ...’a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1-a maddesi delaletiyle 103/1-1. cümlesi, 43, 53 ve 63. maddeleri uyarınca iki kez 15 yıl hapis; katılan mağdur ...’a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1-a maddesi delaletiyle 103/1-3. cümlesi, 43, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis; tüm katılan mağdurlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43, 53 ve 63. maddeleri uyarınca üç kez 9 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verildiği, Yerel Mahkemenin 20.06.2019 tarihli ve 611-239 sayılı kararının sanık, sanık müdafisi Av. ..., katılan mağdurlar vekilleri, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin yüzüne karşı ve Cumhuriyet savcısının huzurunda verildiği, katılan mağdur ... vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurdukları, sanık müdafisi Av. ... tarafından istinaf başvurularına karşı 22.07.2019 tarihinde cevap dilekçesi sunulduğu, sanık ve müdafisi tarafından Yerel Mahkeme hükümlerinin istinaf edilmediği,

Kısmen resen istinafa tâbi hükümlerin, katılan mağdur ... vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince 01.11.2019 tarih ve 2664-1352 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Sanık ve müdafisinin yokluğunda verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının 30.11.2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi üzerine sanık müdafisince 16.12.2019 tarihinde temyiz edildiği,Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 22.02.2021 tarih ve 1113-1325 sayı ile; ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda usulüne uygun şekilde tefhim edilen hükümlerle ilgili olarak istinaf kanun yoluna başvurmayan sanık müdafisinin, ilk derece mahkemesinin kararını sanık aleyhine değiştirmeyen Bölge Adliye Mahkemesi hükmünü temyize hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.03.2021 tarih ve 130428 sayı ile; ilk derece mahkemesi hükümlerine karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan sanık müdafisinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz edebileceği gerekçesiyle Özel Dairenin temyiz isteminin reddi kararına itiraz edildiği,

Anlaşılmaktadır.Uyuşmazlık konusunda isabetli bir çözüme ulaşılabilmesi bakımından öncelikle adil yargılanma ilkesi ile istinaf ve temyiz kanun yollarına ilişkin genel bir değerlendirme yapılması yerinde olacaktır.Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde hüküm altına alınan "Adil yargılanma hakkı" hukukun üstünlüğü ile adalete erişimi koruyan ve kişilerin ceza muhakemesinin ilk aşaması olan soruşturmanın başından itibaren açık ve adil bir şekilde yargılanmalarını teminat altına alan mutlak bir hak olup kişilerin hukuk devleti kuralları içinde makul sürede yargılanmasını öngörür. Adil yargılanma hakkı hukuk devleti ilkesinin bir gereği olup bireyler için bir hak, devlet için ise bir görevdir. Adil yargılanma hakkının amacı, yargılamanın doğru, hakkaniyete uygun ve adil bir biçimde yerine getirilmesini sağlamaktır.

Adil yargılama, ceza muhakemesi hukukunda, sanığa ve mağdura tanınan hakların tümü ve insan hakları ihlal edilmeden yapılan yargılama olarak tanımlanmakta olup soruşturma ve kovuşturma evrelerinin tamamında geçerli olan bir hak olarak karşımıza çıkmaktadır. Daha önce soruşturma veya kovuşturmaya tabi tutulmuş olan bireyin, aynı fiilden dolayı tekrar soruşturmaya veya kovuşturmaya tabi tutulması ve hatta buna tabi tutulabileceği endişesi taşıması adil yargılanma hakkı ilkesine aykırılık oluşturmaktadır. Adil yargılanma hakkının bir uzantısı olan adalete erişim bir hak olarak kabul edilmektedir (Coulon, Jean-Marie/Roche, Marie-Anne Frison: 'Le Droit D’Accès à la Justice', Sous La Direction de Rémy Cabrillac/Marie-Anne Frison-Roche ve Thierry Revet, Les Libertés et Droits Fondamentaux, Dalloz, Paris 2001, ....437 vd.). Adalete erişim konusundaki bir çalışmada, yeni yasa, yeni yargıç ve yeni yargı etiğine dikkat çekilmektedir (Coulon, Jean-Marie/Roche, Marie-Anne Frison, 2001, ....438, dipnot:1’de, E.Michelet: Nouveau Code, Nouveau Juge, Nouvelle Éthique, in Mélanges R.Perrot, Dalloz, 1996, pp.277-297.). Adalete erişim bir hak olduğu için, bu hakkın kullanımı yoluyla yasanın yorumu, anlaşılabilirliği ve dolayısıyla yararlanılabilirliği sağlanmakta, içtihatlar bu şekilde oluşmaktadır. Adalete erişim hakkı, yargıya başvurma (dava açma), güvence oluşturan yasa yollarına başvurma ve yargı kararının uygulanmasının sağlanmasını isteme haklarını güvenceye almaktadır (Coulon, Jean-Marie/Roche, Marie-Anne Frison, 2001, ....446-449.). Temyiz yasa yolu, erişim hakkının adli yargıda zirveye ulaşmasını sağlamaktadır.

Yargılama makamlarının verdikleri kararlarda bir aykırılık veya yanılma olması durumunda bu hataları giderme yetkisi "kanun yolu" adı verilen denetim ile sadece yargılama makamları tarafından yapılabilir. Kanun yolu, aykırılıkları gidermek ve isabetli karar verilmesini sağlamak bakımından, sanık ve katılan için olduğu kadar toplum için de büyük bir teminat olduğundan, bir insan hakkıdır (Feridun Yenisey - ... Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 5. Baskı, Seçkin Yayınevi, ... 2017, .... 859, 860).Bu anlayışa paralel olarak, Anayasa’nın 36. maddesinde, herkesin meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu vurgulanmış, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde de yargılamada sanığa tanınması gereken asgari haklar belirtilerek adil yargılanma hakkının kapsamı belirlenmiştir.Aynı şekilde, 25.03.2016 tarihi itibarıyla iç hukukumuzun bir parçası hâline gelen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) Ek 7 numaralı Protokolü’nün "Cezai Konularda Temyiz Hakkı" başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasında;"Mahkeme tarafından ceza gerektiren bir suç nedeniyle mahkûm edilen herkes, mahkûmiyetinin veya hükmolunan cezanın yüksek bir mahkeme tarafından yeniden incelenmesini sağlama hakkına sahiptir. Bu hakkın kullanımı, kullanımın dayanakları dâhil kanunla düzenlenir." hükmüyle ilgili kişinin hakkında kurulan hükmü daha yüksek bir mahkemeye inceletme hakkının bulunduğu belirtilmiştir.07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmiş, böylece ülkemizde fiilen üç dereceli yargı sistemine geçilmiştir. İstinaf, ilk derece mahkemelerinin henüz kesinleşmemiş hükümlerinin hem maddi hem de hukuki yönden denetlenmesi için kabul edilmiş olan olağan bir kanun yolu olup ikinci derecedir. 5235 sayılı Kanun'un 3. maddesinde de istinaf incelemesi yapacak olan bölge adliye mahkemelerinin "adli yargı ikinci derece mahkemeleri" olduğu açıkça belirtilmiştir. İstinaf kanun yolunda ilk derece mahkemesinin hükmü, hem delillerin tespiti, değerlendirilmesi ve sübut konusundaki hatalar yönünden hem de sabit kabul edilen olaylara hukuk normları uygulanırken hata yapılıp yapılmadığı yönünden incelenir.1412 sayılı CMUK'da ise olağan kanun yolları olarak itiraz ve temyize yer verilmişken, 5271 sayılı CMK'da itiraz, istinaf ve temyiz olağan kanun yolları olarak düzenlenmiştir.Kesinleşmemiş kararlara karşı başvurulan olağan kanun yollarından olan itiraz incelemesinde de hem maddi hem de hukuki sorun incelenir

.1412 sayılı CMUK'da ise olağan kanun yolları olarak itiraz ve temyize yer verilmişken, 5271 sayılı CMK'da itiraz, istinaf ve temyiz olağan kanun yolları olarak düzenlenmiştir.Kesinleşmemiş kararlara karşı başvurulan olağan kanun yollarından olan itiraz incelemesinde de hem maddi hem de hukuki sorun incelenir. İtiraz, hâkim kararları ile kanunun gösterdiği hâllerde mahkeme kararlarına karşı başvurulan bir kanun yolu olup kararına itiraz edilen hâkim veya mahkeme itirazı yerinde görürse kararı düzeltir. İstinaf kanun yolunda ise kararı veren ilk derece mahkemesi istinaf istemini yerinde görse bile bu kararını düzeltemez.