muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4415, Karar No: 2016/22166, Tarih: 25.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/4415 E.  ,  2016/22166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan ilamsız icra takibine karşı borçlunun, örnek 8 numaralı ödeme emri tebliğ işleminin usulüne uygun yapılmadığını ve anılan tebligattan 20.03.2013 tarihinde haberdar olduğunu ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, İİK.'nun 16. maddesi kapsamında şikayet niteliğinde olup, Medeni Usul Hukuku anlamında bir dava değildir. Bu nedenle, inceleme yapılırken şikayet hakkındaki yargılama usulünü düzenleyen aynı Kanun'un 18. maddesi hükmü göz önünde bulundurulmalıdır.

Nitekim, İİK.'nun 18/3. maddesine göre; ''Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir.''

Anılan yasal düzenleme uyarınca, şikayetçi borçlu geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olsa dahi, HMK.'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ve sonuçta aynı Kanun'un 320/4. maddesi uyarınca takipsiz bırakılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez.

Hal böyle olunca, mahkemece, İİK.'nun 18/3. maddesi hükmü gözetilerek, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılıp usulsüz tebliğe yönelik şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, olayda uygulama yeri bulunmayan HMK.'nun 150/1. ve 320/4. maddelerine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1490, Karar No: 2011/3461, Tarih: 15.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1490 E.  ,  2011/3461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan buğday ve zeytin için 2010 yılına ait olmak üzere kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg. başına ortalama satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5675, Karar No: 2019/16698, Tarih: 27.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/5675 E.  ,  2019/16698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükmün temyizinde;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen işyeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel ceza doğrudan TCK’nın 116/4. maddesi uyarınca tayin edilmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükmün temyizinde;

Açıklanması geri bırakılan hükmün 12/05/2010 tarihinde kesinleşmesi, ihbara konu ikinci suçun 08/08/2013 tarihinde işlenmesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesinde denetim süresinin 3 yıl olarak düzenlenmesi nedeniyle, ihbara konu ikinci suçun üç yıllık denetim süresinin geçmesinden sonra işlendiği anlaşılmakla CMK'nın 231/11. maddesine aykırı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz nedenlerinin kabulü ile tebliğnameye aykırı olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, 27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4270, Karar No: 2019/860, Tarih: 15.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4270 E.  ,  2019/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Sağlık Bakanlığına bağlı Dr.... Eğitim ve Araştırma ile ... Eğitim ve Araştırma Hastanelerinde temizlik ihalesini alan değişik şirketler nezdinde 1996 - 2014 yılları arasında temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdini emeklilik nedeniyle 03/10/2014 tarihinde feshettiğini beyanla, kıdem tazminatı ile ödenmeyen bir kısım ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Somut olayda; davacı 1996 - 2014 tarihleri arasında davalı Bakanlığa bağlı hastanelerde temizlik ihalesini alan değişen alt işverenler işçisi olarak aralıksız çalıştığını iddia etmiş, hükme dayanak alınan raporda ise hizmet süresinin 15.04.1996 - 03.10.2014 tarihleri arasında 18 yıl 5 ay 19 gün olduğu belirlemesiyle hesaplamalara dayanak alınmıştır.

Buna karşın, davacının 15.04.1996 - 03.10.2014 tarihleri arası olarak belirlenen hizmet süresi içindeki işe giriş bildirgelerinin tamamı dosya içinde mevcut değildir. Hizmet süresinin sağlıklı şekilde belirlenebilmesi için, hizmet döküm cetvelinde görünen işyeri sicil numaralarının hangi firmalara ait olduğu ve bu firmaların Dr.... Eğitim ve Araştırma ile ... Eğitim ve Araştırma Hastanelerinde temizlik ihalesi alan alt işveren firmalar olup olmadıkları hususunun tespiti için bozma kararı verilmesi gerekmiştir.

3-Davacının fazla çalışma ücret alacağının belirlenmesi hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Davacı çalıştığı süre boyunca bir hafta gece, bir hafta gündüz vardiyasında görevli olduğunu, fazla çalışma yaptığı halde ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir.

Davalılar ise davacının fazla çalışmasının olmadığını savunmuşlardır.

3-Davacının fazla çalışma ücret alacağının belirlenmesi hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Davacı çalıştığı süre boyunca bir hafta gece, bir hafta gündüz vardiyasında görevli olduğunu, fazla çalışma yaptığı halde ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir.

Davalılar ise davacının fazla çalışmasının olmadığını savunmuşlardır.

Dosyada bulunan delillere göre yapılan incelemede; davalıların dava ve ıslah zamanaşımı def'inde bulunmaları nedeniyle 01.09.2009 sonrası dönem için hesaplama yapılmış olduğu, bu dönemdeki çalışmaların ise ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde geçtiği anlaşılmaktadır. Dinlenen davacı tanıklarından ...; mesai saatlerinin gündüz vardiyasında 07.00 - 17.00, gece vardiyasında 16.00 - 07.00 saatleri arasında olduğunu, gece vardiyasında çalışanların gün aşırı çalıştıklarını, gece nöbet tuttuklarında nöbet çıkışı bir gün izin kullandıklarını, ertesi gün 16.00' da tekrar nöbet tuttuklarını beyan etmiştir.

Bu tanığın beyanına göre, gece vardiyasında gün aşırı yani bir gün çalışılıp ertesi gün dinlenilerek haftada 4 gün çalışıldığı anlaşılmasına karşın, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda gündüz vardiyasındaki gibi haftanın 6 günü aynı şekilde çalışıldığı yönündeki tespite dayalı hesaplama isabetsiz bulunup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16491, Karar No: 2017/7903, Tarih: 31.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/16491 E.  ,  2017/7903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.11.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 03.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili, duruşmasız olarak temyizi ise davalı ... ... vekilleri tarafından istenilmekle, tayin olunan 31.10.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

KA R A R

Davacı vekili 12.11.2013 tarihli dilekçesi ile; davacının 1999-2009 yılları arasında ... ... Belediye Başkanlığı yaptığını, ... Belediyesi tarafından 2001 yılında hazineye ait olan 5129 ada 2 parselden müteşekkil taşınmazı Maliye hazinesinden satın aldığını, ... Belediyesinin toplam 39 ayrı parseli 19/08/2003 tarih ve 47 sayılı Meclis kararı ile satışa çıkardığını; ancak, Belediye Başkanı sıfatıyla doğrudan satışa girmesinin etik olmayacağını düşündüğünü, kendisinin satışa iştirak etmeyerek yerine ağabeyi ... ...’ın eşi ... ...’ın kardeşi davalı ... ...’dan ihaleye girmesini istediklerini, ihale bedelinin tamamının davacı tarafından belediyeye ödendiğini, davalının her an iade etme taahhüdünden ve aralarındaki akrabalıktan dolayı taşınmazın davalının üzerine almasında bir sakınca görmediğini, 5129 ada 2 parsel (7012 m2 satış bedeli 140.241.000.000 TL tescil yazısı 01.03.2004) ifraz görmek suretiyle 12, 13, 14, 15, 16 ve 17 nolu 6 parsele ayrıldığını, bu parsellerden 12 ve 17 nolu pasellerin satıldığını, satış bedelinin davacı tarafından alındığını, kalan 13, 14, 15 ve 16 nolu pasellerin satışı için ... ... tarafından...'e satış vekaleti verildiğini, vekaletten sonra satılan bir kısım taşınmazlar yönünden davalının bugüne kadar emaneten üzerinde bulunan parsellerle ilgili bir sorun çıkarmadığını, ayrıca davalının 18.08.2004 tarih 30197 yevmiye nolu vekaletnamesi ile satış konusunda çok geniş yetkili olan vekili ... ile davacı arasında dava konusu taşınmazın davacıya ait olduğu konusunda 16.12.2007 tarihli yazılı protokol yapıldıktan sonra davalının 06.03.2008 tarihinde vekilini azlettiğini ve müvekkilinin belediye başkanlığı sırasında oğlunu belediyeye aldırmasını, almadığı takdirde son kalan yeri zor alacağı konusunda tehditte bulunduğunu, taşınmazın 3. kişilere devir ve temlikinin önlenmesi açısından Dava konusu ... ili ... ilçesi ... mahallesi (eski 6499 ada 7 parsel, yeni 6681 ada 2 parsel) 900 m2 arsa cinsli taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, tescile karar verilmemesi halinde parselin güncel rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili taşınmazın değerinin 900.000-TL olduğunu, buna ilişkin harcın ikmali gerektiğini, ayrıca resmi belgelere karşı tanık dinlenmesine muvafakat etmediklerini, gelen ihale dosyasından anlaşılacağı üzere kök parsel olan 5129 ada 2 sayılı parseli 01.03.2004 tarihinde 140.241.000.000 TL ihale bedelini makbuzlar ile ödeyerek Encümen kararı doğrultusunda satın aldığını, ayrıca 16.12.2007 tarihli protokolün davalıyı bağlayıcı olmadığını, zira bu protokolü imzalayan davalının vekili...'in dava konusu taşınmazlardaki hak ve hisselerinin satışı konusunda yetkili olup davalı adına inançlı temlik sözleşmesi yapma yetkisi bulunmadığını, vekil aleyhine 2014/4886 sayılı Savcılık soruşturması bulunduğunu, davacının emlak vergilerini kendisinin ödediğini beyan etmesinin aralarındaki akrabalık ilişkilerinden dolayı hayatın olağan akışına uygun olduğunu, vergi borcunun davacı tarafından ödenmiş olması, ödediği miktar kadar davacı lehine alacak hakkını bahşettiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı, davalının yasayı dolanmak amacıyla el ve işbirliği içerisinde oldukları ... Belediye Başkanlığının bu konuda herhangi bir dava açmadığı, hukuka aykırı sonucun elde edilmesine yönelik işlemler Kanuna karşı hile nedeniyle hukuken geçersiz olduğundan, taraflar arasındaki inanç sözleşmesinin geçersiz olduğu, resen gözetileceğinden ispat edilemeyen davanın reddine, 10.750,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı ya da nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolaylı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak ya da nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.

İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, taraflar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) “delil başlangıcı” niteliğinde bir belge varsa 6100 sayılı HMK’nın 202. maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delille ispat edilebilir.

Yazılı delil veya “delil başlangıcı” yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HMK m.188) yemin (HMK m.225 vd) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

İnanç sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanununun 125. maddesi hükmü gereğince inanç sözleşmesinden kaynaklanan davalarda zamanaşımı süresi on yıl olarak kabul edilmektedir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

... 1. Noterliğinin, 18.08.2004 tarihli ve 30197 yevmiye nolu vekaletnamesinde; davalı ... ...'ın, sahibi bulunduğu 5129 ada 13, 14, 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazlardaki hak ve hisselerini satması için ...'i vekil tayin ettiği, taşınmazların davacıya veya bir başkasına ait olduğuna ilişkin bir açıklamaya yer verilmediği, aksine "sahibi bulunduğum" ibaresine yer verildiği; vekaletname ile verilen yetkinin taşınmazların satışına ilişkin bulunduğu ve bunun dışında özel bir yetkiyi içermediği;

Davacı tarafından dosyaya sunulan, davalı ... ...'ın vekili... ile davacı ... arasında imzalanmış bulunan 16 Aralık 2007 tarihli "PROTOKOL" başlıklı belgede özetle, 6499 ada, 5 ve 7 parsel sayılı taşınmazların ...'a ait olduğu ve kendisine tapuda devredileceğinin yazılı bulunduğu görülmüştür. Davalıya vekaleten imzalanan bu protokol ile vekaletnamenin kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; vekilin bu protokolü hangi hukuki işlemin sebebi olarak kabul ettiği ve vekaletname ile kendisine verilen bir yetkinin kullanılması kapsamında kalıp kalmadığının ispatlanamadığı, bu nedenle protokolün davalı ... ...'ı bağlamayacağı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, taraflar arasında 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtilen anlamda bir inanç sözleşmesi bulunmadığı gibi, davalının elinden çıkmış “delil başlangıcı” niteliğinde bir belge de yoktur. Başka bir deyişle; davacı taraf, davalı ile aralarında inanç sözleşmesi bulunduğunu yazılı delil veya delil başlangıcı ile kanıtlayamamıştır.

Mahkemece bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmediği gibi dava konusu taşınmazın keşif sonucu belirlenen ve harcı yatırılan dava değeri üzerinden davalı lehine nisbi vekalet ücreti verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde dava dilekçesindeki değer üzerinden vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine, 1480 Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

31.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5886, Karar No: 2018/10207, Tarih: 11.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5886 E.  ,  2018/10207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2008 takvim yılında sanıklar ... ve ... hakkında beraat,

2009 takvim yılında sanıklar ... (...), ..., ... hakkında mahkumiyet

....Kimyevi Kat. San. Tic.Ltd. Şirketinin ortağı ve müdürleri olan sanıkların 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte faturalar düzenledikleri iddia olunan davada;

A-Sanıklar ... ve ... (...) hakkında 2008 takvim yılı yönünden kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

25.02.2013 tarihli 2013-A-2155/3 sayılı vergi suçu raporunda; ...'ın 12.05.2008-15.05.2009 tarihleri arasında, ...'ın 15.05.2009-24.07.2009 tarihleri arasında ve ...'un 24.07.2009 tarihinden sonrası için mükellef şirketin müdürü olduğunun belirtilmesi; 08.03.2013 tarihli komisyon mütalaasının da bu doğrultuda olması; “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin sanıklar ... ve ... (...) hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı dikkate alınarak; öncelikle bu sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığı'ndan sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

B-Sanıklar ...'ın 2008-2009 yılları; ... (...) ve ...'ın 2009 yılı yönünden haklarında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: