muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6613, Karar No: 2024/7732, Tarih: 04.07.2024

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36579, Karar No: 2014/28039, Tarih: 26.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36579 E.  ,  2014/28039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Mağdurun, market önündeki on metre karelik alanı demir korkuluk ile kapatıp kilitlediği, söz konusu alana dondurma dolabını kilitsiz olarak koyduğu, sanığın temyiz dışı sanık ile birlikte demir korkuluktan elini uzatıp dondurma dolabından 23 TL tutarında dondurma çaldığının anlaşılması karşısında, suçun işlendiği yerin bina eklentisinde olduğu, eylemin bina eklentisinde muhafaza edilen eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12651, Karar No: 2010/26020, Tarih: 04.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/12651 E.  ,  2010/26020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi 3.kişinin başvurusu, icra müdürlüğünün tahliye kararının şikayet yoluyla kaldırılması isteğine ilişkindir.

İpoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takip sonucunda davaya konu taşınmaz ihale yoluyla satılmıştır. İcra Müdürlüğünce 11.11.2009 günü İcra İflas Kanununun 135. maddesi gereğince şikayetçi 3. kişiye tahliye emri gönderilmiş, bu karar şikayetçiye 16.11.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. Şikayetçi 3.kişi, yasal süresi içerisinde icra mahkemesine başvurarak, Ticaret Sicil Memurluğu belgesine göre 04.05.2007 tarihinden itibaren faaliyette bulunduğunu ve 01.08.2008 tarihli kira sözleşmesiyle de tahliye emrine konu mecurda kiracı olduğunu ileri sürerek tahliye kararının infazının dava sonuna kadar tedbiren durdurularak iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra İflas Kanununun 135. maddesi “…Taşınmaz alıcıya ihale edilip bedeli alındıktan sonra alıcı namına tescil edilmesi için 134’üncü maddede yazılı müddete riayet edilerek tapuya müzekkere yazılır.

(Değişik 6.6.1985 – 3222/17md.) Taşınmaz borçlu tarafından veya hacizden evvelki bir tarihte yapıldığı resmi bir belge ile belgelenmiş bir akde dayanmayarak başkaları tarafından işgal edilmekte ise onbeş gün içinde tahliyesi için borçluya veya işgal edene bir tahliye emri tebliğ edilir. Bu müddet içinde tahliye edilmezse zorla çıkarılıp taşınmaz alıcıya teslim olunur…” hükmünü içermektedir.

Anılan hükme göre alıcıya ihale edilen taşınmaz bir üçüncü kişi tarafından işgal edilmekte ise ihalenin kesinleşmesi üzerine alıcı, icra dairesinden, üçüncü kişinin taşınmazdan çıkarılmasını isteyebilir.

Anılan hükme göre alıcıya ihale edilen taşınmaz bir üçüncü kişi tarafından işgal edilmekte ise ihalenin kesinleşmesi üzerine alıcı, icra dairesinden, üçüncü kişinin taşınmazdan çıkarılmasını isteyebilir.

Üçüncü kişi, icra mahkemesinde taşınmazı hacizden önceki bir tarihte resmi bir belge ile belgelenmiş bir akde dayanarak işgal etmekte olduğunu ispat etmekle yükümlüdür. (m.135,II c.1)) Üçüncü kişi, taşınmazı işgal etmekte haklı bulunduğunu, hacizden önce yapılmış resmi bir belge ile ispat ederse, icra mahkemesi, tahliye emrinin iptaline karar verir. Nitekim, doktrinde de üçüncü kişinin, kiracı olduğunu hacizden önce noterde düzenlenmiş veya onaylanmış bir kira sözleşmesi ile ispat etmesi halinde, icra mahkemesince, tahliye emrinin iptaline karar verileceği belirtilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku, El Kitabı. Kasım 2004 baskı s. 40) Somut olayda taşınmazın tapu kaydı üzerine 27.11.2006 tarih ve 17718 yevmiye numarası ile ipotek konulmuş olup, şikayetçi 3.kişi, 01.08.2008 tarihli adi kira sözleşmesi ile 04.05.2007 tarihinden itibaren faaliyette bulunduğuna ilişkin ticaret sicil memurluğundan alınan yazıya dayanmıştır. Gerek adi kira sözleşmesi, gerek şirketin faaliyete geçtiği tarihi gösteren ticaret sicil yazısı, İİK.nun 135/2.maddesi anlamında şikayetçi 3.kişinin kiracılık sıfatını tevsik eden resmi belge niteliği taşımamaktadır.

O halde, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14009, Karar No: 2006/17537, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14009 E.  ,  2006/17537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 278 adada yer alan kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 278 sayılı adada yer alan diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı yada hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye gönderilmesine 14/12/2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/29503, Karar No: 2020/6197, Tarih: 09.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29503 E.  ,  2020/6197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ve ... Temizlik ve Malzemeleri Gıda Turizm İnşaat ve Özel Sağlık Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılardan ...’na bağlı hastanenin temizlik işlerini üstlenen alt işverenler bünyesinde önceleri temizlik personeli, daha sonra garson olarak fasılasız çalıştığını, davacının sadece doğum nedeniyle çalışmasına bir süre ara verdiğini, iş sözleşmesinin davacının yaşlılık aylığına hak kazanması sebebiyle sona erdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davanın husumet yönünden de reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı şirketler davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılardan ... vekili ile davalı ... Temizlik ve Malzemeleri Gıda Turizm İnşaat ve Özel Sağlık İşleri Bilgi İşleri Hizmet Ticaret ve Sanayi Ltd Şti vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Diğer davalı şirketler davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılardan ... vekili ile davalı ... Temizlik ve Malzemeleri Gıda Turizm İnşaat ve Özel Sağlık İşleri Bilgi İşleri Hizmet Ticaret ve Sanayi Ltd Şti vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Mahkemece, davacının davalı Bakanlığa bağlı hastanede değişen alt işverenler bünyesinde kesintili çalıştığı, alt işverenler arasında işyeri devri bulunduğu kabul edilerek hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı Bakanlık ile değişen alt işverenler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, değişen alt işverenler arasında işyeri devri gerçekleştiği gerekçesiyle, davacının 07.01.2003-05.01.2005 tarihleri arasında dava dışı ... ve ... Ltd.Şti nezdinde geçen çalışma süresi ile 05.08.2011-10.03.2015 tarihleri arasındaki çalışma süresi birleştirilmiştir. Ancak, değişen alt işverenler arasında bir işyeri devrinden söz edebilmek için, davacının bir alt işverene ait işyerinden çıkışı ile bir sonraki alt işverene ait işyerine girişi arasındaki kesintinin makul süreyi aşmaması gerektiği Dairemize kabul edilmektedir (Dairemizin 2018/8617 E., 2018/22084 K. sayılı kararı). Aynı asıl işverene ait işyerinde geçen değişen alt işverenler nezdindeki çalışmanın makul süreyi aşacak şekilde kesintiye uğraması, işyeri devrine ilişkin kuralların uygulanmasını engeller. Bu açıklamalar ışığında değerlendirme yapılacak olursa, somut olayda 07.01.2003-05.01.2005 tarihleri ile 05.08.2011-10.03.2015 tarihleri arasındaki kesintinin makul bir süre olmadığı açıktır. Hal böyle olunca, bu iki dönem yönünden alt işverenler arasında işyeri devri bulunduğunun kabulü mümkün değildir. İki ayrı çalışma dönemi, gerek asıl işveren alt işveren ilişkisi gerekse alt işverenler arasında işyeri devri yönünden ayrı ayrı değerlendirilmeli, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Belirtilen yönler dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Mahkemece davacının 4 tam yıl çalışma karşılığında 56 gün izne hak kazandığı kabul edilmiş ise de, davacı dava davacı dilekçesinde kendisine 14 gün yıllık izin kullandırıldığını beyan etmiştir. Davacının bu beyanı dikkate alınmadan hesaplanan yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması yerinde değildir.

2-Mahkemece davacının 4 tam yıl çalışma karşılığında 56 gün izne hak kazandığı kabul edilmiş ise de, davacı dava davacı dilekçesinde kendisine 14 gün yıllık izin kullandırıldığını beyan etmiştir. Davacının bu beyanı dikkate alınmadan hesaplanan yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması yerinde değildir.

3-Davalılardan ... Ltd Şirketi, diğer davalı ... Ltd Şti ile adi ortaklık kurduklarını, bu adi ortaklık ile davalı Bakanlık arasında imzalanan 20.01.2014 tarihli sözleşme ile ihaleyi adi ortaklık olarak üstlendiklerini savunmuştur. Mahkemece bu savunma üzerinde durularak son alt işverenin adi ortaklığı oluşturan ... Ltd Şirketi ile ... Ltd Şti olup olmadığı netleştirilmeden sonuca gidilmesi isabetli değildir. Öncelikle, davalı ... Ltd Şti tarafından dosyaya sunulan adi ortaklık sözleşmesi, İdare ile davalılar arasında imzalanan son hizmet alım sözleşmesi ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları birlikte incelenerek davacının çalıştığı son alt işverenin hangi şirket veya şirketler olduğu açıklığa kavuşturulmalı, oluşacak sonuca göre gerek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde gerekse mülga 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesinde öngörülen işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkisine ilişkin kurallar dikkate alınarak son alt işverenin sorumlu olduğu alacak miktarları hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Temizlik ve Malzemeleri Gıda Turizm İnşaat ve Özel Sağlık Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 09.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17165, Karar No: 2024/6017, Tarih: 08.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17165 E.  ,  2024/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.01.2024 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2019 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 15.11.2023 tarihli kararı ile; sanıklar hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmaları ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Katılanlar vekilinin hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına itiraz etmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 17.01.2023 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi,

Sanıklar hakkında verilen cezalarda indirim uygulanmasının usul ve kanuna uygun olmadığına, mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıklar hakkında, Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2022 tarihli kararı ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat kararlarının niteliği ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen “4 yıl 2 ay” hapis cezalarının miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen, beraat hükümlerine ilişkin esastan ret kararlarının temyiz edilemez ve mahkumiyet hükümlerine ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yapılan itiraz üzerine itiraz merciince verilen ret kararlarının kesin nitelikte olması karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.01.2024 tarihli ve 2023/268 Esas, 2023/1195 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3024, Karar No: 2024/12945, Tarih: 06.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3024 E.  ,  2024/12945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasına ilişkin Mahkemece ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; suça konu fatura tarihlerine göre, suç tarihinin 28.12.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20157, Karar No: 2014/4816, Tarih: 26.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20157 E.  ,  2014/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/2714-2013/2716

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin malik olduğu Ankara ili, Çankaya ilçesi, O... Mahallesi (... Ada,.. parsel) P... Oran Sitesi, ..-.. Blok, ... nolu bağımsız bölümün su aboneliğini yaptırmak üzere davalı kuruma başvurduğunda kendisinden 12.04.2012 tarihinde kanal katılım ve şebeke hisse bedeli adı altında toplam 6.931,71 TL tahsil edildiğini, ancak istenilen miktarın çok fazla olduğunu, yasalara aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, davalı idarece tahsil edilen 6.931,74 TL kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği talep edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporuna göre; davacıdan hatalı olarak 6.802,05 TL bedel tahsil edildiği, böylece davacının davalıdan toplam 6.802,05 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli (istirdat) alacağının kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 6.802,05 TL kanal katılım ve şebeke hissesi bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,