muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3483, Karar No: 2023/3959, Tarih: 10.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3483 E.  ,  2023/3959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI :

Taraflar arasında görülen haczin kaldırılması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi Kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının kuruma olan borçları sebebiyle haciz konulan evin haline münasip olup haczedilemeyeceğinden konulan haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince,

"Davanın kısmen kabul, kısmen reddine; davacı borçlu vekilinin haczin kaldırılması talebinin reddine, davaya konu taşınmazın 215.000,00 TL'den aşağı olmamak üzere satılarak satış bedelinden 200.000,00 TL'sinin haline münasip bir ev alabilmesi için davacı borçluya verilmesine, arta kalan kısmın borcun ödenmesinde kullanılmasına" karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içerisinde davacı ve davalı ... vekilleri tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince;

"Davacı ile davalı Kurumun istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine" karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ile davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında;

"Mahkemece, davacının haline münasip alabileceği ev hakkında da emsal araştırması yapılarak ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak daha ayrıntılı bir araştırma ile davacının haline münasip ev alabileceği değer açık ve net şekilde belirlenmeli, aradaki 15.000,00 TL. farkın cüzi bir miktar olup, evin haline münasip olduğu gerçeğini ortadan kaldırmayacağı da gözetilmelidir" gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"Davacının meskeniyet iddiasının kabulü ile; ... ili, Çan İlçesi Cumhuriyet Mahallesi 323 ada, 35 parsel 4 nolu bağımsız bölüm 20/160 arsa paylı mülkiyeti ... oğlu ... adına kayıtlı taşınmaz üzerindeki ...'nün 13.05.2008 tarih ve 1707 sayılı haczinin kaldırılmasına" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

"Davacının meskeniyet iddiasının kabulü ile; ... ili, Çan İlçesi Cumhuriyet Mahallesi 323 ada, 35 parsel 4 nolu bağımsız bölüm 20/160 arsa paylı mülkiyeti ... oğlu ... adına kayıtlı taşınmaz üzerindeki ...'nün 13.05.2008 tarih ve 1707 sayılı haczinin kaldırılmasına" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili, davanın 7 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı, bilirkişi raporunun bozmaya uygun olmadığı, davacının alabileceği haline münasip evin bedelinin fahiş olarak belirlendiği gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hacizli gayrimenkulün davacının haline münasip olup olmadığı, haczedilip haczedilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun ilgili madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2006, Karar No: 2021/9243, Tarih: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/2006 E.  ,  2021/9243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tefecilik, 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

A)Sanık hakkında ''2008 takvim yılında Vergi Usul Kanuna Muhalefet'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında Vergi Usul Kanuna Muhalefet'” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında 'Tefecilik' ve '2009 takvim yılında Vergi Usul Kanuna Muhalefet' suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

1) Tefecilik suçu yönünden; sanığın, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması veya kredi kartı borcunun ertelenmesi amacıyla kullanmaktan ibaret fiillerinin, hem 5237 sayılı TCK’nin 241. maddesinde düzenlenen “tefecilik” suçunu hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen “gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme” suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, TCK'nin 241. maddesinin genel ve 5464 sayılı Kanun'un 36. maddesinin özel norm niteliğinde olması karşısında; özel normun önceliği ilkesi gereğince sanık hakkında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. ve TCK'nin 43. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, tefecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2) '2009 takvim yılında Vergi Usul Kanuna Muhalefet' suçu yönünden;

a)“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 13.08.2013 tarihli 2013/3105 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında ''2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme'' ve ''sahte fatura kullanma'' suçlarından kamu davası açılmasına karşın, hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,

b)Sanık hakkında 2009 takvim yılında ''sahte fatura düzenleme'' ve ''sahte fatura kullanma'' suçlarından açılan kamu davasında, sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi ve davanın dayanağını oluşturan vergi suçu raporu ve eklerinde 2009 takvim yılında düzenlendiği ve kullanıldığı belirtilen faturalara ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmediğinin anlaşılması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi, sahte fatura kullanma suçunda ise suç tarihinin suça konu sahte faturaların en son kullanıldığı beyanname tarihi olduğu da dikkate alınarak sanığa yüklenen suçlar yönünden zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

aa)2009 takvim yılında sanık tarafından düzenlediği ve kullanıldığı belirtilen faturaların ilgili vergi dairesi müdürlüğünden ve kullanan mükelleflerden araştırılarak temin edilmesi ile zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin ortaya konulması,

bb)Faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme veya kullanma suçlarından dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

cc)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması yasaya aykırı,

3)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 26.10.2021 tarihinde B/1 nolu bozma nedeni yönünden Yargıtay Üyesi ...'ın eylemin tefecilik suçunu oluşturduğu yönünde karşı oyu ve oycukluğu diğer bozma nedenleri yönünden oy birliğiyle karar verildi.

Üye (K.O.)

Üye (K.O.)

Karşı görüş:

Sanık hakkında sahte fatura düzenlemek ve tefecilik yapmak suçlarından kamu davası açıldığı ve atılı suçlardan dolayı sanığın mahkumiyetine karar verildiği olayda sayın çoğunluğun “sanığın POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret fiillerinin hem TCK'nin 241 hemde 5464 sayılı Kanunun 36 maddesinde düzenlenen suçu oluşturması TCK'nin 241 . Maddesinin genel 5464 sayılı kanunun 36. maddesinin ise özel norm niteliğinde bulunması ve özel normun önceliği kuralı gereğince 5464 sayılı kanunun 36. maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu” yönündeki görüşüne katılmak mümkün bulunmamıştır, zira;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda gerçek içtima kuralının benimsenmesi nedeniyle "Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olup, bu husus Adalet Komisyonu raporunda da "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, 'Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır.' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır." şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise TCK’nin "Suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44 (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir. Suçun kanuni tanımı bağlamında fiil ya da hareketin doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliği esas alınmak suretiyle fiil değerlendirilerek hukuki nitelendirilmeye gidilmelidir.

TCK'nin 241. maddesinde yazılı tefecilik suçu "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verme fiilinin tamamlanması ile oluşur. 5464 sayılı Kanun'un 36. maddesinde yazılı suç ise kendisine veya başkasına yarar sağlamak amacıyla gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi, nakit ödeme belgesi ya da alacak belgesi düzenlemek veya bu belgelerde ne surette olursa olsun tahrifat yapılması ile oluşacaktır.

Tefecilik suçu ve 5464 sayılı kanunun 36 maddesine aykırılık suçları birbirinden farklı ve bağımsız fiillerle işlenebilen suçlardır.

Tefecilik suçu ve 5464 sayılı kanunun 36 maddesine aykırılık suçları birbirinden farklı ve bağımsız fiillerle işlenebilen suçlardır.

Somut olayda kazanç elde etme amacıyla ödünç paranın sanık tarafından ödünç para verilen kişinin hakimiyet alanına aktarılması ile tefecilik suçu vücut bulmuştur. Tefecilik suçu yönünden ödünç verilen paranın geri dönüşünün garanti altına alınması bu suçtan bağımsızdır. Somut olayda sanık tefecilik suçuna konu kazanç elde etme amacıyla verdiği ödünç nakit paranın geri dönüşünü garanti altına almak amacıyla POS cihazı ile ödünç nakit para ödediği kişilerin kredi kartlarından çekim yapmak suretiyle gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenlemek suretiyle tefecilik eyleminden ayrı ve bağımsız ikinci bir eylemde bulunmuştur ki bu eylem 5464 sayılı kanunun 36. maddesine aykırılık suçunu da oluşturabilecektir. Ancak bu suç nedeniyle açılmış bir dava bulunmamaktadır. Tefecilik suçu ve 5464 sayılı kanunun 36 maddesinde yazılı suçlar bileşik suç olmadığı gibi suç normu farklı ve birbirinden bağımsız olması nedeniyle özel norm genel norm ilişkisinden de söz edilemeyecektir. Kaldı ki farklı kasıtlar altında oluşan sanığın bir den fazla suç teşkil eden eylemlerine TCK 'nin 44 maddesinin uygulanma koşulu bulunmamaktadır. Yine olayda TCKnin 43 maddesininde uygulanma koşulu yoktur.

Somut olayda sanık hakkında 213 sayılı kanuna aykırılık ve tefecilik suçlarından dava açılmış olduğu gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme eylemi nedeniyle sanık hakkında açılmış bir dava bulunmaması karşısında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bu hususa ilişen B-1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 26.10.2021
Yargıtay — Esas No: 2016/7885, Karar No: 2017/12974, Tarih: 09.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7885 E.  ,  2017/12974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Yasanın 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yola terkini istemine davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 09/05/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Yasanın 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yola terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Aynı taşınmaz için açılan ve Dairemizin denetiminden geçen .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/367-2014/332 sayılı dosyasında dava konusu taşınmaza kapama zeytin bahçesi olarak değer biçildiği ve dosya içindeki tespit tutanağındaki ağaçların cinsi ve miktarları da birlikte gözetildiğinde dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğu anlaşıldığından taşınmaza net meyve gelirine göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak kabulüyle değer tespiti,

2-Davacı idarece fazla yatırılan bedelin iadesine, davalı tarafça çekilmiş ise davalıdan alınıp davacıya verilmesi yönünde hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 09/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2416, Karar No: 2019/9146, Tarih: 16.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2416 E.  ,  2019/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (iki kez) mahkûmiyetine dair Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.11.2017 gün ve 2017/166 Esas, 2017/210 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurlar haklarında Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Farabi Hastanesinden alınan 09.01.2017, 06.03.2017 tarihli raporlarda mağdure ...'ın donuk zeka olması nedeniyle fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin kısmen azaldığı ve beden veya ruh bakımından kendisini yeterince savunabilecek durumda olmadığı, mağdur ...'ın ise orta derecede mental retarde olup, fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediği ve ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olmadığı belirtilmişse de, mevcut raporların içeriği itibarıyla yetersiz olması karşısında, mağdurların dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek mevcut zeka gerilikleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneklerinin gelişip gelişmediği, beden veya ruh bakımından kendilerini savunabilecek durumda olup olmadıkları, durumlarının hekim olmayanlar, çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alınarak toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, ilk derrece mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesindeki şartları taşımayan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine, yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.02.2018 gün ve 2017/166 Esas, 2017/210 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkraları gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15552, Karar No: 2020/1152, Tarih: 10.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15552 E.  ,  2020/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacıların miras bırakanı ...’nin murisi olan ...’e ait verasete esas nüfus kayıt örneklerinin (kapalı kayıt kalmayacak şekilde),

2- Davalı ...’ın geriye dönük ulaşılabilen nüfus kayıt örneklerinin (kapalı kayıt kalmayacak şekilde) getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9235, Karar No: 2024/3317, Tarih: 17.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9235 E.  ,  2024/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/360 E., 2015/224 K.

SUÇ: Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar hakkında ayrı ayrı nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçları işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2014/360 Esas, 2015/224 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fırkasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine; özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 134 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesin uyarınca 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında aynı Kanunun 134 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesin uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın, diğer sanık ... tarafından görüntülerin kayda alınması eylemine iştirakinin bulunmadığına, görüntülerin katılanın rızası ve talebiyle çekildiğine, görüntülerin katılanın cinsel ilişkinin rıza dışında gerçekleştiği tehdidine karşı silinmediğine, arttırım nedenleri ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması nedenleriyle kararın bozulmasına yöneliktir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararı temyiz ettiğini bildirmekten ibarettir.

C. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği