muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6244, Karar No: 2023/2078, Tarih: 02.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/6244 E.  ,  2023/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1458 E., 2022/813 K.

DAVA TARİHİ : 30.05.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/994 E., 2021/120 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 02.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davacı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşmaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin müvekkiline iftira attığını, ilgisiz olduğunu, maddî ihtiyaçları olmamasına rağmen ilkokul öğrencisi olan ortak çocuğun çalışmasını istediğini, müvekkiline hakaret edip, fiziksel şiddet uyguladığını, çok cüzi miktar para bırakıp, mutfak alışverişinden sonra paranın hesabını sorduğunu iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, çocuklardan Muhammet için aylık 1.250,00 TL, Abdülsamet için aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 200.000,00 TL maddî, 80.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın vekili cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalı tarafın dava açıldıktan sonra evliliğin devam ettiği yönündeki iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davalının sahip olduğu taşınmazlardan aldığı kira gelirlerinin evin geçimini sağlamak için yeterli olduğunu, davalının manevî baskı yaptığını, ortak çocuğun hafızlık okuluna anne ve babasının ortak kararı ile kaydettirildiğini belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.Davacı kadın vekili cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalı tarafın dava açıldıktan sonra evliliğin devam ettiği yönündeki iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davalının sahip olduğu taşınmazlardan aldığı kira gelirlerinin evin geçimini sağlamak için yeterli olduğunu, davalının manevî baskı yaptığını, ortak çocuğun hafızlık okuluna anne ve babasının ortak kararı ile kaydettirildiğini belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; tarafların boşanma davası açıldıktan sonra bir arada yaşamaya devam ettiklerini, normal ev yaşantısını sürdürdüklerini, bu nedenle iddia edilen hususların affedildiğini en azından hoşgörü ile karşılandığını, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, 14 yıldır evli olan tarafların evliliğin başında geçen olayların boşanma davasına konu edilemeyeceğini, davacı kadının müvekkilinin bilgisi dışında dini toplantılara katıldığını, ilkokul 4. sınıftaki ortak çocuğu yatılı kuran kursuna gönderdiğini, müvekkilinin hane halkının bir dediğini iki etmediğini, her şeye rağmen müvekkilinin davacı kadın ile müşterek hayatı sürdürebileceğine inandığını, boşanmak istemediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili ikinci cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın boşanmaya sebebiyet veren somut bir olay tarifi yapamadığını, tarafların dava açıldıktan sonra bir arada yaşadığını, dava açıldıktan sonra müvekkili tarafından binlerce liralık market alışverişi yapıldığını ispatladıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılamada dosya içeriğine getirtilen tüm delillerin incelenmesi neticesinde; davalının davacı ve çocuklarıyla ilgilenmediği, davacıya yönelik davacı tanıklarının ifadesinde geçen iftirada bulunduğu, davacıya yönelik her ne kadar dava dilekçesinde açıkça belirtilmemişse de davacı tanığı E. O.'un beyanında belirtildiği üzere davacıya yönelik "Sen başka erkeklere mi gidiyorsun alışverişe gidiyorum diye başka erkeklerle mi geziyorsun." dediği, yine aynı şekilde davacı tanığı ortak çocuk Muhammet Zahit ...'un da babasının annesine yönelik iftira olayından sonra bir ayrılık yaşandığını ifade ettiği, davacı tanığı E. O.'un davalı kocanın küfür ve hakaretlerine birkaç kez ve haftalık olarak davacıya düşük miktarda para verip yaptığı alışverişlerin mutlaka fişini istediği yönündeki beyanı, ortak çocuk Muhammet Zahit ...'un da babasının sinirlenince küfürler ettiği yönündeki beyanı ve babasının cimri bir insan olduğunu ve onlardan para esirgediğini, çok sinirlenirse küfür ettiğini, hafızlık kursuna yazılırken hem annesinin hem babasının beraber gidip kursu gezdikten sonra karar verdiklerini, kendisi yatılı Kuran kursunda okurken babasının oraya gelip onu aldığını ve yine baskı yaptığını, kendisini orada arkadaşlarına ve hocalarına rezil ettiğini, babasının yüzünden kurstan çıkmak zorunda kaldığını ve kendini kursa götürmek için annesinin babasından araba alınmasını istediğini, babasının kursa giderken onu bir kez bile götürüp getirmediğini, hep başkalarıyla gidip geldiğini, oradayken kolunun çatladığını, hastalandığı için babasını aradığında babasının gelmediğini, annesinin gelip hastaneye götürdüğünü, babasının ilgisiz olduğunu, babasının bu dava açıldıktan sonra para verdiği zaman da "Ben bunları sizin için yaptım ailemiz için yaptım siz de şöyle yapın böyle yapın." diye baskı yaptığını ifade ettiği görülmekle davalı erkeğin evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde tam ve ağır kusurlu olduğu, tarafların evlilik birliğinin temelden sarsılmış olduğu, tarafların sosyal ekonomik durumları, davacı kadının gelirinin olmaması, paranın alım gücü gözetilerek kendisi ve ortak çocuklar yönünden karar kesinleşinceye kadar tedbir nafakalarına hükmedildiği, davacının davalıdan daha ağır kusurlu olmaması, davacının herhangi bir işte çalışmaması ve kendisini geçindirebilecek sürekli bir gelirinin olmaması davacı ve karşı tarafın sosyal ekonomik durumu hep birlikte değerlendirildiği davacının nafaka talebinin kısmen kabulüne karar verildiği, somut olayda; ortak çocuklar Muhammet Zahit ve Abdulsamet'in dava sırasında annesinin yanında yaşadıkları ve hazırlanan sosyal inceleme raporunda çocukların velâyetinin anneye verilmesinin uygun olduğu belirlendiği, kişisel ilişki düzenlenirken, çocukların ..

... yararının yanında, analık ve babalık duygularının tatmin edilmesine ve geliştirilmesine de özen gösterilmesi gerektiği, tarafların ortak çocukları Muhammet Zahit ve Abdulsamet'in sosyal inceleme raporu da göz önüne alınarak kişisel ilişki düzenlendiği, boşanma veya ayrılık halinde çocuklar kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve giderlerine katılmakla yükümlü olduğu, bu madde hükmüne göre de ortak çocuklar yönünden davalı babanın ekonomik gücüyle orantılı iştirak nafakasına hükmedildiği, tarafların evlendikleri ve boşandıkları yaşları evlilikte geçen süre ve evlilik birliğine verilen emek ve katkılar tarafların ekonomik ve sosyal durumları, yaşadıkları çevre ve fiziksel ve bedensel sağlık durumları ve özellikle mali durumları gözetilerek ve 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre ve ayrıca kusur durumları ve görülecek zarar dengesi de gözetilerek karşı tarafın ödeyeceği maddî tazminatın miktarı belirlendiği, buna göre değerlendirme yapılarak davacı kadın yararına maddî tazminata hükmedildiği, davalı erkeğin eşine karşı tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere "Sen başka erkeklerle mi gidiyorsun alışverişe gidiyorum diye başka erkeklerle mi geziyorsun." diyerek iftira attığı, alışveriş yaptığında fişlerini istediği, küfür ettiği, eşine karşı kişilik haklarına saldırı niteliğinde derin üzüntü yaratan ve onurunun kırılmasına yol açacak kusurlu davranışlarının bulunduğu, davalının davacıya karşı yaptığı saldırının ve kusurun ağırlığı ve saldırı karşısında davacının bundan etkilenmesi derecesi birlikte değerlendirilerek, tazminat olarak ödenecek paranın zenginleşmeye neden olmayacak miktarda olması gerektiği ilkesi de değerlendirilerek davacı kadın yararına manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği vicdani kanısına varılarak miktarı belirlendiği gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 300,00 TL tedbir, 400,00 TL iştirak nafakasına, davacı kadın yararına aylık 250,00 TL tedbir ve 350,00 TL yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin birliğin temelinden sarsılmasında kusurunun bulunmadığını, davacı tarafın hiç bir dilekçesinde somut olay tarifi yapılmadığını, müvekkilinin ne ile suçlandığının, hangi fiilin evliliğin bitmesine sebep olduğunun açıklanmadığını, soyut ve sübjektif iddiaların kabulünün ve ispatının mümkün olmadığını, evliliğin 14 yıl sürdüğünü ve evliliğin başında geçen olayların boşanma davasına konu edilemeyeceği, kabul anlamına gelmemekle birlikte, tarafların dava tarihinden sonra aynı konutta yaşamaya devam ettiklerini, davacı kadının müvekkilini affettiğini en azından hoşgörü ile karşıladığını, davacı tanıklarının beyanlarının duyumun aktarımından ibaret olduğunu, ortak çocuğun da annesinin telkin ve etkisi altında beyanda bulunduğunu, tanık beyanları ile müvekkilinin ... bir aile babası olduğunu, ailesine gerekli özeni gösterdiği, tüm gelirini haneye özgülediğinin sabit olduğunu, müvekkilinin emekli olduğunu, hüküm altına alınan nafaka ve tazminatların fahiş olduğunu, evliliğin sona ermesinde davacının kusurlu olduğunu belirtilerek hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, ortak çocuklar ve davacı kadın yararına nafaka, davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminat hükmedilmesinin koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 ... maddesi, 182 ... maddesi, 330 uncu maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 ... maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 8.400,00 TL. vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1468, Karar No: 2010/5057, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/1468 E.  ,  2010/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

Istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine ... Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin ... Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan ... Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacının aslında belediyenin işçisi olduğunu, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, yönetim hakkının belediyede olduğunu, daha önce şirket hakkında açılan benzer davaların husumet nedeniyle reddine karar verildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine

göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davalı... Miray Yön.ve Org.İnş.Tem. Tur. Med. Nak. Pet. Oto. Rek.Gıda Yem.Orman Ürn. Teks. Sağlık Hizm.İth. İhr. Taah.San.Tic.Ltd.Şti. hakkında açılan davanın husumet yönünde reddine, davalı ... hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davalı... Miray Yön.ve Org.İnş.Tem. Tur. Med. Nak. Pet. Oto. Rek.Gıda Yem.Orman Ürn. Teks. Sağlık Hizm.İth. İhr. Taah.San.Tic.Ltd.Şti. hakkında açılan davanın husumet yönünde reddine, davalı ... hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine

koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğu, davacının temizlik işini üstlenen davalı firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, davalı firmaca iş sözleşmesinin “… Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile ... İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle ... adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz ... Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı ... ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere ... Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle ... Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde ... Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda ... Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği ... Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli ... Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin ... Belediyesince yerine getirileceği yönünde ... Belediyesi ile ... Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar ... Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi ... Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın ... Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.