muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10584, Karar No: 2025/3201, Tarih: 25.02.2025

İtiraz Hakem Heyeti tarafından bozma ilamına uyularak verilen 12.02.2023 tarihli, 2023/KIT-520 esas sayılı kararında; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi uygulanarak ek bilirkişi raporu alındığı, hesaplamada davalı Güvence Hesabı yönünden toplam 174.790,17 TL hesaplandığı, ancak ilk kararı temyiz eden davalı Güvence Hesabı aleyhine karar verilmemesi gerektiği, vekalet ücretinin hatalı olduğu belirtilerek önceki kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilmesine, sair kısımların aynen icrasına karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili ile davalı Güvence Hesabı vekili temyiz başvurusunda bulunması üzerine; Dairenin 26.09.2023 tarihli ve 2023/5054 Esas, 2023/9772 Karar sayılı ilamıyla; temyiz eden davalı Güvence Hesabı yararına 06.09.2020 tarihli aktüer raporundaki TRH-2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faiz yöntemi esas alınarak yapılan hesaplama yönünden usuli kazanılmış hak oluşmakla, bu hakkın ihlal edilmemesi için bozmadan önce hükme esas alınan 06.09.2020 tarihli hesap raporundaki verilere göre karar verilmesi gerekirken, bozma ilamı sonrasında davalı Güvence Hesabı'nın aleyhine olacak şekilde 29.01.2023 tarihli bilirkişi ek raporu alınarak ek rapordaki verilerin ve TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin esas alınmasının doğru görülmediği, kararın bu nedenle bozulması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiği, davacı vekilinin tüm, davalı Güvence Hesabı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddedildiği anlaşılmıştır.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak ek hesap raporu alındığı,06.09.2020 tarihli hesap raporundaki verilere göre ve TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faiz yöntemi dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, ek raporda toplam 84.856,38 TL tazminat hesaplandığı, davalı Güvence Hesabı yönünden aleyhe karar verme yasağı gereği, davanın davalı ...Ş. yönünden sulh nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davalı Güvence Hesabı yönünden, davanın kabulü ile 78.715,60 TL destekten yoksun kalma tazminatının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hesaplamanın hatalı olduğunu, aktüer bilirkişiden hesap raporu alınarak güncel asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin de nisbi takdir edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hesaplamanın hatalı olduğunu, aktüer bilirkişiden hesap raporu alınarak güncel asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin de nisbi takdir edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı Güvence Hesabı vekili temyiz dilekçesinde; ilk aktüer raporuna göre kısmi ödemenin güncellenip mahsup edilmesinin hatalı olduğunu, davalının yaptığı ödeme ile sorumluluğunun sona erdiğini, müterafik kusuru ile hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, motosikletin silindir motor hacmi nedeniyle davalının sorumluluğunun olmadığını, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,65 teknik faiz yönteminin esas alınması gerektiğini, ödeme tarihindeki verilere göre ödemenin yeterli olup olmadığının tespiti gerektiğini, rücuya esas bir ödeme varsa mahsubu gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ...Ş. tarafından zorunlu trafik sigortalı araç ile davacının eşi olan desteğin yolcu olduğu trafik sigortasız motosikletin karıştığı trafik kazasında desteğin hayatını kaybetmesinden kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ile davalı Güvence Hesabı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harçlarının davacıya ve davalı Güvence Hesabına yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10771, Karar No: 2014/2183, Tarih: 13.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/10771 E.  ,  2014/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Görele Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2012

NUMARASI : 2010/389-2012/37

E.. T.. ile A.. T.. ve K.. T.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Görele Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 08.02.2012 gün ve 389/37 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde, babasından gelen ve 14/120 hissesi adına kayıtlı olan taşınmazın Büyükbahçe olarak tabir edilen bir kısmını davalılardan A.. T..'e sattığı halde, taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında A.. T.. ve mirasçı olmayan K.. T.. adına tespit ve tapuya tescil edildiğini açıklayarak davalılar üzerindeki kaydın iptaline ve davalıların kullanımında kaldığı 7 yıllık fındık bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazın davacı tarafından kendilerine satıldığından ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, mahallinde dinlenen yerel bilirkişi beyanlarına göre davacı davaya konu taşınmazdaki hisselerini sattığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinin içeriği ve dosya kapsamına göre dava, kadastro öncesi tapu kaydına dayanan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu 120 ada 32 parsel 10.10.2010 tarihinde 20 yılı aşkın süredir Salih oğlu A.. T..'in zilyetliğinde iken 1980 yılında 2/3 hissesini üzerinde bırakarak 1/3 hissesini A..T..'e satıp zilyetliğini devrettiğinden paylı olarak A.. T.. ve A.. T.. adına tespit edilmiş ve tutanağın kesinleşmesiyle tapuya tescil edilmiştir. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler dava konusu taşınmazın davacının babasına aitken ölümünden sonra aralarında davacının da bulunduğu mirasçılarına kaldığını ve bu şahıslarında taşınmazı A.. T..'e sattıklarını bildirmiş, davacının dayandığı tapu kaydı uygulanmış ve bildirdiği tanıklar dinlenmemiştir.

Bu halde mahkemece, davacının dayanmış olduğu tapu kaydı ilk tesisinden itibaren Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilmeli, ziraat mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklar HMK’nun 243, 244 ve 259. maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmalı, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle mümkün olduğunca keşif yerinde dinlenmeli, davacının dayandığı tapu kaydı yerel bilirkişi ve tanıklar vasıtasıyla uygulanarak, davacının ecrimisil isteği de dikkate alınarak toplanacak delillerin sonucuna göre istek hakkında bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybiriliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5021, Karar No: 2013/7454, Tarih: 07.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5021 E.  ,  2013/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, ... İli, ... İlçesi, ... Mah. 46720 ada 3 parselde bulunan 9 nolu bağımsız bölüm halindeki iskanı alınmış mesken için, davalı idareye su aboneliği başvurusunda bulunduğunu; kendisinden, 3.200 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istendiğini, istenilen miktarın çok fazla olduğunu, yasalara aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; kanal katılım ve şebeke payından dolayı borçlu olmadığının tespitine, ne miktar sorumlu olduğunun tespitine karar verilmesini ve abonelik işleminin yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kanal Katılım ve Şebeke bedelinin, yasal dayanağının 2464 sayılı Belediye Gelirleri Yasasının 87. ve 88. maddeleri ile ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39 maddesi olduğunu; ilk malikten, idarece sunulan hizmet karşılığı alınan bir bedel olup, yapılan işlemin usul, yasa ve Yargıtay içtihatlarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, "... benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıdan 452.72 TL bedel alınması gerekirken, hatalı olarak 3.200.00 TL bedel (borç) tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla; davacının, davalıya kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olarak 452.72 TL'den sorumlu olduğunun, bunu aşan 2.747.27 TL'den sorumlu olmadığının tespitine, belirtilen bedelin yatırılması halinde taraflar arasında su aboneliği sözleşmesinin yapılmasına, davanın bu şekilde kısmen kabulüne, aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir" gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava donusu konuta ilk kez abone olunduğu, ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığı, davalı idarenin konutun bulunduğu bölgeye alt yapı hizmetlerini götürdüğü; bu nedenle, davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu, mahkemece de doğru olarak tespit edilmiş bulunmaktadır. Ne var ki, davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeliyle ilgili sorumlu olduğu miktarın belirlenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi hesaplamasında; T(Metre Tül Maliyeti), 45,75 TL olarak gösterilmiştir. Bu miktarın, ilk inşaat ruhsatı alınırken belirlenen metre tül maliyeti olduğu anlaşılmaktadır. Oysa, aradan uzun bir zaman geçtikten sonra inşaat tamamlanmış ve davacı bireysel abonelik başvurusunda bulunup, 08.06.2012 tarihinde iş bu davayı açmıştır. Bu durumda, metre tül maliyeti abonelik başvuru tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığı birim değerleri esas alınmak suretiyle, güncelleştirilerek saptanması gerekir.

Mahkemece, eksik inceleme sonucu, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükümde isabet görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3164, Karar No: 2012/5535, Tarih: 06.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/3164 E.  ,  2012/5535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.09.2009 gün ve 2009/231-2009/308 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.12.2011 gün ve 2009/14827-2011/16472 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 05.08.2002 tarihli yönetim kurulu kararı ile sermayesinin 110.000 YTL'den 10.000.000 YTL’na çıkarılması yönünde anasözleşmenin 7.maddesinin değiştirilmesi ve artırılan 9.890.000 YTL’nın değer artış fonunun sermayeye ilavesi yoluyla yapılması yönündeki kararı gereğince 07.08.2002 tarihli genel kurul kararı alındığını, anılan genel kurul kararına davacının da katılıp sermayenin değer artış fonundan karşılanacağı inancıyla olumlu oy kullandığını, ancak şirket yönetim kurulu üyeliğinden ayrılmasından sonra müvekkilinden 11.02.2004 tarihli ihtarname ile 989.000 YTL sermaye borcu bulunduğu ve bunu 7 gün içinde ödemesinin istendiğini, bu tarihe kadar artırılan sermaye tutarının değer artış fonundan karşılandığı inancında olan davacının ihtarın tebliği üzerine ticaret sicil kayıtlarında yaptığı inceleme ile sermaye artışının nakden taahhüt edilmek suretiyle tescil edildiğini ve genel kurul evrakı ekinde yer alan sermaye artırım iştirak tablosunda şirketi temsil ve ilzama yetkili şahısların imzalarının bulunmadığını, sahte imzalar kullanıldığını tespit ettiğini, şirketin anasözleşmesinin 3.5. ve 7.maddelerinin değiştirilmesine ilişkin kararın TTK’nun 392, 394. emredici hükümlerine aykırı olduğunu, zira genel kurulda tadil tasarılarının yer almadığını, genel kurul karar tarihi ile ticaret siciline tescil arasında 15 günlük süresinin beklenilmeden 7 gün içinde tescilin yaptırıldığını, ortaklara yeni pay alma ile ilgili 15 günlük süre tanınmadığını, davacının sermayeye iştirak taahhütnamesi imzalamadığını ileri sürerek, şirketin 07.08.2002 tarihinde gerçekleştirilen genel kurulda sermayenin artırımı kararının bulunmadığının, 16.08.2002 tarihinde tescil edilen sermaye artırım işlemlerinin TTK’nun 392. emredici hükümlerine aykırı olarak gerçekleştirildiğinin, davacının nakdi sermaye artırımına iştirak etmemesi ve iştirak taahhütnamesinin bulunmaması nedeniyle 989.000 YTL sermaye taahhüt borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/14827 E,2011/16472 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/14827 E,2011/16472 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24868, Karar No: 2018/10771, Tarih: 11.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/24868 E.  ,  2018/10771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 17.01.2017 tarihli ve 2016/37 esas, 2017/5 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 06.06.2017 tarihli ve 2017/575 esas, 2017/1299 sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin hakkında ayrı soruşturma yürütülen yaşı büyük sanık...'nun teşhise elverişli olmayan, kişilerin sadece gözlerinin göründüğü ve yüzlerinin kapalı olduğu kamera görüntü izleme ve teşhis tutanağındaki teşhisinden başkaca, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle mahkumiyet hükümleri kaldırılarak ayrı ayrı beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçundan da suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.11.2017 gün ve 2017/11073 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.11.2017 gün ve KYB/2017-65843 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde her iki suçtan mahkumiyet kararı verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf etmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesi'nin 06.06.2017 gün ve 2017/575 esas 2017/1299 sayılı ilamı ile mala zarar verme suçuna ilişkin istinaf başvurusunun hükmolunan adli para cezasının miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine; hırsızlık suçunun ise suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine ilişkin yeter, inandırıcı, kesin, somut ve hukuka uygun delil bulunmadığından bahisle bozulmasına karar verildiği ve dosya kapsamına göre de yüklenen mala zarar verme suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 17.01.2017 tarih ve 2016/37 esas 2017/5 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, yüklenen fiilin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, hükmedilen cezanın infaz edilmemesine,dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5682, Karar No: 2023/7739, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5682 E.  ,  2023/7739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/172 Esas, 2023/303 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 3. Tüketici Mahkemesinin 23.03.2023 Tarihli ve 2022/518 Esas, 2023/124 Karar Sayılı Kararı

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi uyarınca genel yetkili mahkemenin davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, dolayısıyla davalının yerleşim adresinin Antalya olmadığı, icra takibinin yapıldığı yerin ise İzmir 26 ncı İcra Müdürlüğü olduğu, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (2004 sayılı Kanun) 50 nci maddesi uyarınca takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesinin yetkili olduğu, icra takibinin Antalya'da yapılmadığı için 2004 sayılı Kanun yönünden de Antalya Mahkemelerinin yetkili olmadığı gibi davacının ikamet adresinin de Antalya olmadığı, davalı vekilinin 05.01.2023 tarihli dilekçesi ile yetkisizlik itirazında bulunarak dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini talep ettiği gerekçeleriyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 2. Tüketici Mahkemesinin 04.04.2023 Tarihli ve 2023/172 Esas, 2023/303 Karar Sayılı Kararı

Davacının ikametgahının Antalyada bulunması nedeniyle yetkili yerin Antalya olduğu, mahkemenin davacının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesi olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin diğer hükümleri çerçevesinde yetkili mahkeme de olmadığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

2. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

1. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

2. Somut olayda davacının ikamet adresinin Korkuteli/Antalya olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, yetkisiz Antalya 3. Tüketici Mahkemelerinde davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı tarafça da süresinde ve usulüne uygun olarak İzmir Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın İzmir 2. Tüketici Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 2. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.