muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14212, Karar No: 2015/11155, Tarih: 16.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/14212 E.  ,  2015/11155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/240588

MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2013/221 (E) ve 2014/232 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine sebep olma

SUÇ TARİHİ : 22/02/2013

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müştekiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, müşteki B.. A..'nun TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 16/11/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16128, Karar No: 2012/3470, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16128 E.  ,  2012/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011

Davacı vekili, davacının davalılardan Batman Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığı' nın her ay düzenli olarak 3417 sayılı yasa kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili yasa uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı yasanın 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı yasaya 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde ile 31/12/2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 Sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Yasalar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete' nin 14/10/2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20/12/2010 tarih ve 156–328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması,  konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde,  tasarruf

kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12782, Karar No: 2016/12372, Tarih: 20.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/12782 E.  ,  2016/12372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/05/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı ... Belediyesince, yol genişletme çalışması işi kapsamında inşaa edilen istinat duvarının yıkılması sonucu, yediemin otoparkında bulunan bir kısım araçların hasarına sebebiyet verildiğinden bahisle zararın giderilmesine ilişkin maddi tazminat davasıdır.

Davacı, E90 karayolu üzerinde .... Hastanesi arkasında....otoparkını işlettiğini, 02/04/2014 tarihinde iş yerinin yola bakan kısmında, Büyükşehir Belediyesi çalışanları tarafından yol genişletme çalışması kapsamında yapılan istinat duvarının yıkılması sonucu, yediemin otoparkında bulunan 7 adet aracın zarar gördüğünü, meydana gelen zarar nedeniyle araçların değerinin düştüğünü belirterek uğradığı zararın tazminini istemiştir.

Davalı ..., davada taraf sıfatı bulunmadığı, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... tarafından yaptırılan kaldırım çalışması sırasında inşaa edilen istinat duvarının yıkılmasıyla, davacıya ait otoparkta bulunan .... plakalı araçların hasar gördüğü, olayda davalı ... Belediyesinin tamamen kusurlu olduğu, davacının kusurunun bulunmadığından bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı kamu kurumu niteliğinde olup; dava konusu zarar kamusal görevin yerine getirilmesi sırasında meydana gelmiştir. İdarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re'sen) dikkate alınır. Mahkemece, davalı ... hakkında yargı yolu yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek davalı yönünden incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8331, Karar No: 2012/27915, Tarih: 22.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/8331 E.  ,  2012/27915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.1.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/9968, Karar No: 2019/1785, Tarih: 21.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9968 E.  ,  2019/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen, “defter ve belge ibraz etmeme” ve “2005, 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme'' suçlarının, 213 sayılı VUK'nin 359/b-1 ve 359/a-2. maddelerinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, 2005, 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 05.11.2009 tarihinden, defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden ise mahkûmiyet hükmünün verildiği 30.03.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7422, Karar No: 2022/8518, Tarih: 30.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7422 E.  ,  2022/8518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.11.2020 tarih ve 2018/58 E. - 2020/325 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından duruşmalı, davalılar-karşı davacılar vekili tarafından duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 22.06.2009 tescil tarihli 'Ambalaj Koli Basma Deney Makinesi' başlıklı patentin sahibi olduğunu, anılan buluşun kolilerin sağlamlık deneyini yaptığını, ayrıca Türkiye'de 'Uzun Çekme Boyuna Sahip Test Cihazı' ve 'Elektronik Oluklu Patlatma Test Cihazı' adlı makineleri imal eden firma olduğunu, önceden müvekkili nezdinde çalışan davalı ...'nun hali hazırda ortağı olduğu ve çalıştığı 2 numaralı davalı vasıtasıyla başta patente konu ürün olmak üzere diğer makinelerin taklidini yaparak piyasaya sunduğunu, anılan ürünleri durumu bilmesi gereken 1 numaralı davalının işyerinde bulundurduğunu, patent hakkına tecavüz ile haksız rekabette bulunduklarını, davalı ...'nun 1999 yılından 2007 yılına kadar müvekkili nezdinde çalıştığını, hizmet akdi sona ermeden 'www. kalitetestmakine. com' ibareli alan adını aldığını, ayrıca anılan davalının şahsi firması 2 numaralı davalının müvekkilinin tescilli olan 'Devotrans' ibaresini adword olarak satın alarak google arama motoru üzerinden müvekkili adıyla yapılan tüm aramalarda müvekkilinin sitesinin de üstünde kendi adının çıkmasına sebebiyet verdiğini, bu şekilde marka hakkına da tecavüz ettiğini, ticari sırlarını kullandığını ileri sürerek, patentten doğan haklara tecavüz teşkil eden fiillerin tespitine, durdurulmasına, ürünlere ve bunların üretimine ilişkin araçlara el konulmasına, haksız rekabetin tespiti ile önlenip, yasaklanmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve Kalitest Mak. Kal. Test Cihazları (...) vekili, Kalitest firmasının tüzel kişiliğinin olmadığını, bu şekilde dava açılamayacağını, piyasada yıllardır kullanılan tekniği davacının patent olarak tescil ettirdiğini, yenilik ve buluş kriterini içermediğini, arama motorunda 'Kalitest' ibaresi yazıldığında da davacının unvanı 'Devotrans' ibaresinin sayfasının başında yer aldığını, diğer iddiaların da dayanağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, karşı davasında da patentin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin oluklu mukavva ve ambalaj imalatı yaptığını, makineleri diğer davalılardan satın aldığını, hukuka aykırı bir durumun olmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddialar, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı adına tescilli patentin tescil başvuru tarihi itibariyle yenilik ve buluş basamağı kriterlerini koruduğu hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, davalı kullanımlarının davacı adına tescilli patent koruma kapsamında olmadığı, davacının davalılar ... ve ...'na yönelik haksız rekabete ilişkin davasının ise bu davalıların davacıya ait "Devotrans" tanıtıcı işareti ile internette arama motorunda arama yapıldığında "Kalitest makine şirketi" çıkmasını sağlamak şeklindeki fiillerinin haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle asıl dosya yönünden davacının davalı Hedef Oluklu Mukavva Ambalaj Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine yönelik davasının reddine, davacının davalılar ... ve ...'na yönelik davasının kısmen kabulüne, bu davalıların davacıya ait "Devotrans" tanıtıcı işareti ile internette arama motorunda arama yapıldığında "Kalitest makine şirketi" çıkmasını sağlamak şeklindeki fiillerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine ve önlenmesine, karar kesinleştiğinde masrafı davalılar ... ve ...dan alınarak hüküm özetinin Türkiye çapında yayınlanan trajı en yüksek üç gazetenin birinde ilanına, davacının patent ihlaline dair, bu davalılara yönelik davasının reddine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davacı karşı davalı ve asıl davalı karşı davacılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davacı karşı davalı ve asıl davalı karşı davacılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davacı karşı davalı ve asıl davalı karşı davacılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 42,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar-karşı davacılardan, aşağıda yazılı bakiye 102,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-karşı davalıdan alınmasına, 30/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4110, Karar No: 2017/15496, Tarih: 07.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/4110 E.  ,  2017/15496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02/06/2014 tarih ve 021705 sayılı kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi ve usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği ve TCK'nın 168/5. fıkrası, CMK'nın 223/8. fıkrası uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9925, Karar No: 2024/2711, Tarih: 22.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9925 E.  ,  2024/2711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/329 E., 2021/595 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası

gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.10.2020 tarihli ve 2014/506 Esas, 2020/255 Karar sayılı kararı ile; Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... yönünden 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli ve 2021/329 Esas, 2021/595 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli ve 2021/329 Esas, 2021/595 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine, meşru savunmaya ve sınırın aşılmasına, eksik incelemeye, kararın gerekçesiz olduğuna, iştirak hükümlerinin uygulanamayacağına,

B. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; kararın gerekçesiz olduğuna, iştirak hükümlerinin uygulanamayacağına, meşru savunmaya ve sınırın aşılmasına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü maktul ...'nin katılan sanıklar ... ve ...'in çalıştırdığı lokantaya gelerek "bana yemek at" dediği, pişirilen etin kendisine verilmesini istediği, ...'ın da etin başkasına ait olduğunu belirterek beklemesini söylediği, maktul ...'nin ...'a sinkaflı hakaret ederek masa ve sandalyeleri tekmelemeye başladığı, tarafların bu şekilde kavgaya dahil oldukları, sanık ...'in kardeşi ...'ın araması üzerine olay yerine geldiği ve maktul ...'ye elindeki bıçağı iki defa saplayarak kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar yaralanmasından gelişen kanama sonucu ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, tanık anlatımları, Adana Morg İhtisas Dairesinin 19.01.2015 tarihli otopsi raporu, olay yeri inceleme raporu, doktor raporları, tutanaklar, nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22/06/2021 tarih, 2020/14-457 Esas ve 2021/301 sayılı kararı ile 21/09/2021 tarih, 2020/14-115 Esas ve 2021/412 sayılı kararında açıklandığı üzere; Sanık ... müdafiine gerekçeli kararın 29.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 26.03.2021 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiği bildirilmediği gibi bu hususun meşruatlı tebligatta da belirtilmediği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın 29.03.2021 tarihinde tebliğinden itibaren 7 gün geçtikten sonra sunduğu 22.03.2021 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edildiğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.