muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3709, Karar No: 2010/4957, Tarih: 28.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3709 E.  ,  2010/4957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, 104 ada 2 sayılı parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapusunun iptalini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesindeki hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine, yargılama masraflarının Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Öte yandan, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleştiği 1954 yılından itibaren davanın açıldığı 10.4.2006 tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşıldığından, davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak hemen belirtilmelidir ki, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuat ve içtihat karşısında davasında haklı bulunduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı nedeniyle davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yargısal uygulamada da kararlılık kazanmıştır (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297). Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır (29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca, uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak taşınmazın 28.11.1997 gün, 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenecek kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanması ve tarafların haklılık durumları dikkate alınarak yargılama giderleri ile avukatlık ücretine ayrıca davalının dava tarihi itibarı ile davada haksız çıkması durumunda aleyhinde maktu harca hükmedilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Hazinenin, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15454, Karar No: 2016/19306, Tarih: 27.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/15454 E.  ,  2016/19306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, bakiye ücret, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, her ne kadar mahkemece tanık anlatımlarına dayanılarak davacının haftanın 6 günü çalıştığı, saat 08.30'da giriş yaptığı, haftada üç gün akşam saat 17.30, diğer üç gün akşam saat 21.00'e kadar çalıştığı, bir saat ara dinlenme yaptığı kabul edilerek haftalık 13,5 saat fazla mesai yaptığı tespit edilmişse de, davacının haftanın diğer üç günü 12,5 saatlik çalışma süresinden de 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi gereğince 1,5 saat ara dinlenme süresi düşülerek hesaplama yapılması gerekirken bir saat ara dinlenme süresi düşülerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1740, Karar No: 2018/4612, Tarih: 05.07.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1740 E.  ,  2018/4612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve yapılan ... sırasında tespit harici bırakıldığını iddia ettiği taşınmazın bir bölümü hakkında tapu kaydı, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 17.04.2015 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile dosyaya sunulan 28.04.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre 25.03.1981 tarih ve 2 sıra numaralı ... İlçesi ... Köyü ... mevkiine ait karar ekinde bir sureti sunulan tapu kaydına göre güney hududu olan Cebel (dağın) raporda belirtilen (C2), (D2), (E2), (G2), (H2) ile gösterilen sınırdan itibaren başladığının ve tapunun zeminde kullanılan bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (C1), (D), (D1), (E), (E1), (F), (G), (G1), (H), (H1) ile gösterilen miktara itibar edilerek tapu kaydının miktarının tashihi ile 43.055,40 mekrekare olarak düzeltilmesine, tapu kaydı kapsamında kalan yerin zeminde ayrı ayrı kullanılması nedeniyle (D) ve (D1) harfi ile gösterilen 8.311,08 metrekare yüzölçümündeki bölümün son parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın öncesinin muris Fakı ....'e ait iken bu şahsın 24.09.1995 yılında vefatı ile taşınmazın mirasçılarına kaldığı davacıya miras payı toplamı olan 8.311,08 metrekarelik kısmın 28.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen (C2), (D2), (E2), (G2), (H2) ile gösterilen dağ sınırına kadar olan ve zeminde kullanılan yer olduğu, tapu kaydının kapsamı konusunda bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (C1), (D), (D1), (E), (E1), (F), (G), (G1), (H), (H1) ile gösterilen miktara itibar edildiği gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Davacı vekili; dava dilekçesi ile, tapu kaydına ve zilyetliğe dayanmış, dava konusu taşınmazın davacı tarafından imar-ihya edildiği iddiasında bulunmuş, ada ve parsel numarası verilmediği için taşınmazın yeni tapuda karşılığının bulunmadığını belirterek, dava konusu taşınmaz bölümünün davacı adına tescilini talep etmiştir. Dava; 4721 sayılı TMK'nın 713/1. maddesi uyarınca açılan tescil davasıdır. Bu nitelikteki davaların, aynı Kanun'un 713/3. maddesi uyarınca yasal hasım konumunda olan ... ve ilgili Kamu Tüzel Kişiliğine birlikte yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda dava, hasımsız olarak açılmış, karar sureti bilgi amaçlı olarak ...'ye tebliğ edilmiştir. Hal böyle olunca, Mahkemece öncelikle davacıya TMK'nın 713/3. maddesi gereği ... ile ilgili kamu tüzel kişiliği olması nedeni ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Belediye Başkanlığı'nı davaya dahil etmesi için yöntemince süre ve imkan tanınıp taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra tarafların savunma ve delilleri birlikte değerlendirilerek bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususun göz ardı edilmesi isabetsiz olup, ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 05.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2310, Karar No: 2019/6116, Tarih: 10.12.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/2310 E.  ,  2019/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından, sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçlarından verilen 29/06/2018 gün, 2017/208 Esas ve 2018/242 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanıklar ve savunmanlarınca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu 11/10/2018 gün, 2018/2843 Esas ve 2018/1887 sayılı Karar ile "İstinaf başvurusunun esastan reddine'' karar verildiği;

Anılan hükme karşı sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanı tarafından açılan temyiz davası üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26/06/2019 gün ve 2019/164 Esas, 2019/3902 Karar sayılı ilamı ile hükmün onandığı;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2019 gün ve KD- 2019/105278 sayılı yazıları ile; “İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 11.10.2018 gün, 2018/2843 Esas ve 2018/1887 Karar sayılı "İstinaf başvurusunun esastan reddine'' dair kararın ... temyizi üzerine ...Sadece 01/10/2016 günü saat 21.20 sıralarında ... ilçesi 50. Yıl Mah. 2083 Sok. No. 5 sayılı adreste bulunan ... Markette gerçekleştirdikleri yağmaya teşebbüs suçu (4. Olay) hakkında esastan inceleme yapılması gerekirken;

28/09/2016 tarihinde Sultangazi ... mahallesi .. Şehitleri caddesi no:9 sayılı işyerinde (1. olay), 29/09/2016 tarihinde Gaziosmanpaşa ilçesi ... 1519 sokak no:2 sayılı iş yerinde (2. olay), 01/10/2016 tarihinde Sultangazi ilçesi .. mahallesi 1. Cebeci caddesi no:122 A sayılı işyerinde (3. olay), 02/10/2016 tarihinde Gaziosmanpaşa ilçesi ... Paşa mahallesi ...caddesi no:19/ A sayılı işyerinde (5. olay) ve 08/10/2016 tarihinde Gaziosmanpaşa ilçesi Bağlarbaşı mahallesi Aydın sokak no:5 sayılı işyerinde (10. olay) işledikleri yağma suçlarına ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin 11.10.2018 gün, 2018/2843 Esas ve 2018/1887 Karar sayılı kararı CMK'nin 286/2. maddesi gereğince kesin olduğu halde karara yönelik temyiz itirazlarının CMK'nin 298. maddesi uyarınca reddedilmeyip incelenerek CMK'nin 302/1. maddesi gereğince esastan reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu” belirtilmek suretiyle Yargıtay kararına itiraz edildiği anlaşılmış olmakla;

5271 sayılı CMK.nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince dosya yeniden ele alınarak yapılan incelemede;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK.nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince dosya yeniden ele alınarak yapılan incelemede;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İlk derece Mahkemesinin sanıklar hakkında; 01/10/2016 günü saat 21:20 sıralarında Sultangazi İlçesi 50. Yıl Mah. 2083 Sok. No:5 sayılı işyerinde (16/06/2017 gün ve 2017/1679 numaralı iddianamede “4. olay” başlığı altında yer alan) gerçekleştirilen yağma suçu yönünden; TCK.nun 149/1-a-c-d-h, 35/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7’şer yıl 6’şar ay hapis; 05/10/2016 tarihinde Gaziosmanpaşa ilçesi ... Paşa mahallesi ... caddesi no :14 sayılı işyerinde (7. olay) gerçekleştirilen eylem yönünden; TCK.nun 149/1-a-c-d, 168/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4’er yıl 9’ar ay hapis; 28/09/2016 tarihinde Sultangazi Cebeci mahallesi Çanakkale Şehitleri caddesi no:9 sayılı işyerinde (1. olay); 29/09/2016 tarihinde Gaziosmanpaşa ilçesi Yenimahalle 1519 sokak no:2 sayılı iş yerinde (2. olay); 01/10/2016 tarihinde Sultangazi ilçesi Cebeci mahallesi 1. Cebeci caddesi no:122 A sayılı işyerinde (3. olay); 02/10/2016 tarihinde Gaziosmanpaşa ilçesi .. .. Paşa mahallesi .. Çavuşoğlu caddesi no:19/ A sayılı işyerinde (5. olay) ve 08/10/2016 tarihinde Gaziosmanpaşa ilçesi ... mahallesi .. sokak no:5 sayılı işyerinde (10. olay) gerçekleştirilen eylemler yönünden ise, TCK.nun 149/1-a-c-d-h, 168/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5’er yıl hapis cezasına hükmolunduğu;İstinaf incelemesini yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 11.10.2018 gün, 2018/2843 Esas ve 2018/1887 sayılı hükmü ile; 5271 sayılı CMK.nun 286/1-2. maddesi uyarınca; 4 numaralı eylem yönünden “TEMYİZ YOLU AÇIK” olmak üzere; diğer eylemler yönünden ise “KESİN” nitelikte karar verildiği;

Sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının vaki istemleri üzerine temyiz incelemesini yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26/06/2019 gün ve 2019/164 esas, 2019/3902 karar sayılı ilamında; sanıklar hakkında 05.10.2016 tarihli (7 numaralı) eylem ile ilgili hükmün, CMK.nun 286/2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu gerekçesi ile vaki temyiz istemlerinin aynı Yasa’nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilip, diğer tüm eylemler yönünden temyiz incelemesi yapılmak suretiyle onama kararı verildiği;

CMK.nin 286/2-a maddesinde yer alan; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının” kesin nitelikte olup, temyizinin olanaklı bulunmadığına ilişkin düzenleme gereğince; sanıklar hakkında 5 yıl ve daha az hapis cezasına mahkumiyetlerine dair verilen karar yönünden temyiz kanun yolunun açık olmadığının anlaşılması karşısında;

1-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ, kamu davasını açan 16/06/2017 gün ve 2017/1679 numaralı iddianamede (1, 2, 3, 5, 7 ve 10. olaylar yönünden) KABULÜNE,

1-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ, kamu davasını açan 16/06/2017 gün ve 2017/1679 numaralı iddianamede (1, 2, 3, 5, 7 ve 10. olaylar yönünden) KABULÜNE,

2) Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26/06/2019 gün ve 2019/164 esas, 2019/3902 Karar sayılı “onama” kararının kaldırılarak, sanıklar hakkında 28/09/2016, 29/09/2016, 01/10/2016, 02/10/2016, 05/10/2016 ve 08/10/2016 tarihli (1, 2, 3, 5,7 ve 10 numaralı) eylemler ile ilgili nitelikli yağma suçlarından verilen hükümlere karşı açılan temyiz davasının; sanıklar hakkında nitelikli yağma suçları nedeniyle, yerel Mahkemece verilen hapis cezalarına karşı yapılan istinaf başvuruları esastan red edilmekle, hüküm TCK.nin 286/2. maddesi uyarınca kesinleşmiş olup temyizi olanaklı bulunmadığından, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanık ...'in bu yöndeki istemlerinin CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE;

Sanıklar hakkında 01/10/2016 tarihli (4 numaralı) eylem yönünden verilen onama kararının aynen muhafazasına, 10/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5522, Karar No: 2010/6958, Tarih: 28.09.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/5522 E.  ,  2010/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurun ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.11.2009 gün ve 2008/293 Esas, 2009/278 Karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 103/1-6. maddelerine uyan mağdurun ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel istismar suçunu oluşturduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek kazanılmış hak saklı kalmak üzere CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18483, Karar No: 2015/8539, Tarih: 19.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18483 E.  ,  2015/8539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2011/232-2013/163

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/09/2013 tarih ve 2011/232-2013/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, mali hakları müvekkillerinden M.'e ait "we will r. you, we are the c." isimli eserler ile mali hakları M.'e kayıt ve yorumcu hakları ise E. G. müziğe ait "K." adlı müzik eserlerinin müvekkillerinin muvafakati olmaksızın davalı şirketin "y.b.d." adlı yarışma programında izinsiz kullanımı nedeniyle tecavüzün ref'i ve men'i, M. Organizasyon Pazarlama Tic. A.Ş. için "we will rocky you" adlı müzik için stopaj dahil 6.000,00 TL, “We are the C.” adlı eser için stopaj dahil 6.000,00 TL, “K. S.” adlı eser için stopaj dahil 6.000 TL, E. Grapson şirketi için “K.S.” adlı müzik eseri için stopaj dahil 6.000,00 TL olmak üzere toplam 24.000,00 TL'nin FSEK'nın 68. maddesi gereğince 3 katı tutarı 72.000,00 TL'nin “K. S.” adlı eser için 27/11/2010, diğer eserler için 25/12/2010 tarihinden işleyecek ticari avans faziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların mali haklarını meslek birliğine devrettiklerini ve dans gösterisinin yayınlandığı Show TV kanalıyla meslek birlikleri arasında söz konusu eserlerin kullanımı konusunda anlaşma bulunduğunu, telif haklarının adı geçen meslek birliklerine ödendiğini, bu nedenle davacıların dava ehliyetlerinin bulunmadığını, müziğin dans eşliğinde verildiğini, müvekkilinin dava konusu eserleri herhangi bir şekilde çoğaltıp işleyerek yayınlamadığını, senkranizasyonunda söz konusu olmadığını, talebin fahiş olduğunu, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma benimsenen azınlık bilirkişi görüşü ve tüm dosya kapsamına göre, somut olayda, FSEK'nın 6.(3) maddesi anlamında musiki eserlerinin televizyon ile yayına müsait hale sokulması durumunun söz konusu olduğu, bir müzik eserinden işleme eser oluşturulması için çoğunluk bilirkişi görüşü ile açıklandığının aksine mutlaka müzik eseri üzerinde bir değişiklik yapılmasının gerekli olmadığı, davadaki gibi bir tv formatında kullanılan müziğin canlı icradan farklı olan bu kullanım hakkının meslek birliğine devredilmediği bu hususun meslek birliğinin cevabı yazısıyla anlaşıldığı, bilirkişi raporundaki azınlık bilirkişi görüşüne göre"we are the champions ve we will rock you" adlı eserlerin her biri için 2.500,00 TL "Kara Sevda" isimli müzik eseri içinde eser sahibi ve kayıt hakları için toplam 5.000,00 TL talep edilebileceği ve makul bulunan bu tutarların takdiren 2 misli artırılarak uygulanmasının uygun olacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının eyleminin 5846 sayılı FSEK'nın 6/3. maddesi uyarınca işleme hakkının ihlali niteliğinde olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Mahkemece yargılama sırasında iki ayrı bilirkişi raporu alınmış ve ikinci raporda azınlık görüşü benimsenmiş ise de hükme esas azınlık görüşü ile diğer bilirkişi raporları arasında müzik eserleri için talep edilebilecek ücretler bakımından açık bir çelişki bulunmasına rağmen mahkemece çelişki giderilmeksizin ve diğer görüşlere nazaran azınlık görüşünde belirtilen miktarlara neden itibar edildiğine ilişkin gerekçe belirtilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiştir. Bu durumda, mahkemece, taraf vekillerinin itirazlarını da karşılayan ve bilirkişi raporları arasındaki çelişkileri de giderecek şekilde, yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınmak ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerekmiştir.