muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19655, Karar No: 2014/4124, Tarih: 17.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19655 E.  ,  2014/4124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2011/772-2013/1316

Taraflar arasında görülen kanal katılım ve şebeke bedelinin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, Ankara İli, Gölbaşı İlçesi V.. Mah. .. ada .. parselde bulunan G.. Sitesi .. numaralı bağımsız bölüm halindeki mesken için, davalı idare nezdinde su akışının sağlanması amacı ile ferdi su abonesi olmak istediğini, bu aşamada davalı idare Aski görevlileri tarafından müvekkkilden toplam 4.500 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini belirterek; davalı idarece talep edilen kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu tutulmamasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; yapılan işlemin usul, yasa ve Yargıtay içtihatlarına uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile, davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olarak 2.163,15 TL'den sorumlu olduğunun, davalıya 2.336,85 TL sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87. ve 88. maddeleri ile bunlara paralel olan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalının yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı takdirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirtilen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesislerine katılım payı isteme hakkı vardır. Ancak, bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır.

Bunun miktarının nasıl belirleneceği Katılım paylarının hesabına ilişkin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39/2.maddesinde formül bulunmakta olup formülde -T- olarak simgeleştirilen “gayrimenkulün yararlanacağı su ve kanal hattına metre/tül maliyeti”nin, yine aynı maddenin 5.fıkrasındaki uygulanacağı yılın ve Belediye Gelirleri Kanununun 89.madde/a-son cümlesindeki “Bayındırlık birim fiatlarını geçemez” ifadeleri birlikte değerlendirilerek abonelik başvurusunda bulunulan tarihteki Bayındırlık birim fiyatları üzerinden alınması ve hesabın ona göre yapılması gerekir.

Hesaplanan miktarın abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki binanın emlak vergi beyanındaki değerinin %2'sini aşmamak kaydıyla hüküm altına alınması gerekir.

Hesaplanan miktarın abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki binanın emlak vergi beyanındaki değerinin %2'sini aşmamak kaydıyla hüküm altına alınması gerekir.

Dava konusu konuta ilk kez abone olunduğu, ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığı, davalı idarenin konutun bulunduğu bölgeye alt yapı hizmetlerini götürdüğü; bu nedenle davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu, mahkemece de doğru olarak tespit edilmiş bulunmaktadır.

Ne var ki, davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeliyle ilgili sorumlu olduğu miktarın belirlenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi hesaplamasında; T (Metre Tül Maliyeti) 45,75 TL olarak gösterilmiş yine dava konusu taşınmaza ait keşif özeti temin edilmeden hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, dava konusu taşınmaza ait keşif özeti temin edilip metre tül maliyeti abonelik başvuru tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığı birim değerleri esas alınmak suretiyle, güncelleştirilerek yasa ve yönetmeliğe uygun denetimi mümkün olacak şekilde yeniden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, eksik inceleme sonucu kurulan hükümde isabet görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13006, Karar No: 2019/2246, Tarih: 12.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/13006 E.  ,  2019/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; 31.07.2009 tarihli iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masraflardan oluşan Kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 21. maddesidir.

Eldeki davada, davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, anlaşılacağı üzere işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir. Ayrıca meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) % 60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, konusunda uzman bilirkişi tarafından yöntemince gerçek zarar tavan hesabı yapılarak, bu miktar yöntemince tespit edilen ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, konusunda uzman bilirkişi tarafından yöntemince gerçek zarar tavan hesabı yapılarak, bu miktar yöntemince tespit edilen ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olan esas alınarak belirlenmelidir.

Eldeki dosyada, Kurumca sigortalıya 01.12.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, gelirlere 506 sayılı Yasanın 92. maddesinin (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uygulanıp uygulanmadığı araştırılmalı; uygulanmış ise, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve fiili ödeme miktarı belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece; yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Şüphesiz, bozma sonrası sürdürülecek yargılamada davacı Kurumca hükmün temyiz edilmemesi nedeniyle davalı yararına oluşabilecek usuli kazanılmış hak durumu da gözetilmelidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12/03/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18116, Karar No: 2024/3520, Tarih: 01.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/18116 E.  ,  2024/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1916 E., 2021/653 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ve kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz istemi, suç işleme kastı olmayan ve 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, birleşen Konya 2. Çocuk Mahkemesinin 2018/472 Esas sayılı dava dosyasında, 29.07.2013 tarihinde, suça sürüklenen çocuğun ailesi ile birlikte oturduğu adresinde, Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/713 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, 1650 paket gümrük kaçağı sigara ile 512.000 adet boş makaron; asıl dava dosyasında ise, suça sürüklenen çocuğun amcası olan ...'a ait müştemilatta, 29.07.2013 tarihinde, Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/714 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada 1.700 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiş olup, suça sürüklenen çocuğun 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Birleşen dava dosyasında ele geçen gümrük kaçağı sigaralar ve makaronlar hakkında bilirkişi raporunun alındığı, eşyaların gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "normal değer" aralığında, makaronların ise yabancı menşeîli olduğunun bildirildiği görülmüştür.

Asıl dava dosyasında ise, sigaralar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dosya arasına alındığı ve sigaraların gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında, ikâmetinde ve amcası ...'a ait müştemilatta ele geçen sigaraların kendisine ait olduğunu, hepsini satmak için satın aldığını, amcasının evde olmadığı bir zamanda, amcasından habersiz olarak sigaraları bıraktığını beyan etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmlarının ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun iadesi kararının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında, ikâmetinde ve amcası ...'a ait müştemilatta ele geçen sigaraların kendisine ait olduğunu, hepsini satmak için satın aldığını, amcasının evde olmadığı bir zamanda, amcasından habersiz olarak sigaraları bıraktığını beyan etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmlarının ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun iadesi kararının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2516, Karar No: 2010/14426, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2516 E.  ,  2010/14426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 08.10.2009

Nosu : 155-487

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan olan 19.136.04.-USD tutarlı alacağının tahsili için girişilen icra takibine borcun 10.300.00.-USD olduğu, ancak borcun takibe konu faturalardan değil, takip dışındaki başkaca faturalardan dolayı olduğunu belirterek itiraz ettiğini, ... Gümrük Müdürlüğünden malların hangi fatura ile ihraç edildiğinin ve fatura bedellerinin ne olduğu anlaşılacağından itirazın iptaline, takibin devamına, %40’tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirkete ait 136961-136962-136968 nolu irsaliyeli faturalarda ve gönderilen mallarla ilgili şirket kaşeli Rusça belgelerde alacağın 10.300.00.-USD olarak yazıldığını, davacının icra dosyasına sunduğu faturaların aynı tarih aynı miktarlı, ancak fahiş değerli mükerrer faturalar olduğunu, davacıya olan borcun 10.300.00.-USD olması nedeniyle icra takibine itiraz edildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının faturaya dayalı alacak isteminde bulunduğu, takip dayanağı faturalar konusu malları davalıya teslim ettiğini kanıtlaması gerektiği, salt fatura düzenlenmesinin alacağın varlığını kanıtlamaya yetmeyeceği, davacının malı teslim ettiğini kanıtlayamadığı, yemin teklif hakkını da kullanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, takip konusu yaptığı 09.08.2007 tarih, 136958-136959-136960 nolu, toplam 19.136.04.-USD (FOB) tutarlı (Cif Dolar:25.153,04) üç adet fatura nedeniyle alacaklı olduğunu iddia etmiş, davalı ise bu faturalardan dolayı borçlu olmadığını, borçlu olduğu faturaların 09.08.2007 tarih, 136961-136962-136968 nolu, toplam 10.300.01.-USD tutarlı faturalar olduğunu savunmuştur.

Davacı, iddiasını ispat zımmında 09.08.2007 tarih, VS 0780384 seri nolu Gümrük çıkış beyannamesine dayanmıştır.

Anılan belgelerin incelenmesinde davacının ihraçatçı, yurtdışındaki alıcının davalı, ihraç işlemlerini yürüten gümrük müşavirliğinin ... Gümrük Müşavirliği Ltd.Şti, ihraç edilen mallara ait orijinal faturaların 09.08.2007 tarih, 136958 - 136959 - 136960 numaralı faturalar olduğu ve toplam fatura bedelinin CİF 25.153,04.-USD olduğu anlaşılmıştır. Nitekim, alınan bilirkişi raporunda da bu yöne değinilip, davacının 19.136.04.-USD alacaklı olduğu belirtilmiştir.

Anılan belgelerin incelenmesinde davacının ihraçatçı, yurtdışındaki alıcının davalı, ihraç işlemlerini yürüten gümrük müşavirliğinin ... Gümrük Müşavirliği Ltd.Şti, ihraç edilen mallara ait orijinal faturaların 09.08.2007 tarih, 136958 - 136959 - 136960 numaralı faturalar olduğu ve toplam fatura bedelinin CİF 25.153,04.-USD olduğu anlaşılmıştır. Nitekim, alınan bilirkişi raporunda da bu yöne değinilip, davacının 19.136.04.-USD alacaklı olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davacının takip konusu faturalardaki malların teslimini gümrük belgeleri ile kanıtlamış olduğu gözden kaçırılarak, malın tesliminin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 825.00.-TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10815, Karar No: 2014/2198, Tarih: 20.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10815 E.  ,  2014/2198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Yaylacık Köyü 302 ada 2 parsel sayılı 7554.48 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydına dayanılarak orman niteliği ile Hazine adına, 302 ada 1 parsel sayılı 1086529.34 m² taşınmaz da orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazların esasen orman olarak Hazine adına tesbiti yapılan 302 ada 1 numaralı orman parseli ile bir bütün olduğu halde, kadastro sırasında bölündüğünü, ayrı parsel numarası verilerek tutanak düzenlemediğini, oysa; taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosunun 1968 yılında yapılarak kesinleştiğini ve 1774 sayılı Kanuna göre yapılan aplikasyon ve 2. madde uygulamalarının da 1981 yılında kesinleştiğini ileri sürerek, 302 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 302 ada 1 numaralı orman parseli ile birleştirilerek tescili istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine vekili, taşınmazın zaten kesinleşen mahkeme ilâmı ile orman niteliğiyle tapuda kayıtlı olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir. Her iki parsele ilişkin kadastro tesbit tutanakları davalı olarak mahkemeye gönderilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu Yaylacık Köyü 302 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile 302 ada 1 numaralı parsel sayılı taşınmaza dahil edilmesine, taşınmazı bu şekilde tesbit ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/10/2012 tarih ve 2012/3946 E. - 2012/10895 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu Yaylacık Köyü 302 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile 302 ada 1 numaralı parsel sayılı taşınmaza dahil edilmesine, taşınmazı bu şekilde tesbit ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/10/2012 tarih ve 2012/3946 E. - 2012/10895 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan kararında özetle; "Mahkemece, çekişmeli taşınmazların orman olması nedeniyle davanın kabulüne ve parsellerin tevhidine karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Yörede yapılan arazi kadastrosu nedeniyle Orman Yönetimi, daha önce mahkeme kararı ile orman olarak Hazine adına kesinleşen dava konusu Yaylacık Köyü 302 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile Davulgu Gediği Devlet Ormanı ismiyle bilinen 302 ada 1 numaralı parsel sayılı taşınmaza dahil edilmesine, taşınmazın bu şekilde tesbit ve tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı Hazine vekili ise, taşınmazın zaten kesinleşen mahkeme ilâmı ile orman niteliği ile tapuda kayıtlı olduğunu, arazi kadastro ile yapılan herhangi bir yanlış işlem bulunmadığını, kadastroda kesinleşmiş mahkeme kararına uyulduğunu, kesinleşen orman alanında herhangi bir azalma ve daralma söz konusu olmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesi istemiyle temyiz etmiştir. Somut olayda; dava edilen Yaylacık Köyü 302 ada 2 parsel sayılı taşınmaz kesinleşen mehkeme ilâmı nedeniyle, orman niteliği ile Hazine adına tescil edilmiş ve bu bağlamda tapu kaydı oluşturulmuştur. 3402

- 2 -

2013/10815 - 2014/2198

sayılı Kadastro Kanununa ve kadastro yönetmeliğine göre kesinleşen ilâmlar, kadastro sırasında kadastro komisyonlarınca dikkate alınacağından ve bu ilâma göre işlem yapılması ve tutanak tutulması kanun ve yönetmelik gereğince zorunlu olduğundan, yapılan kadastro işlemi doğru olduğu gibi, esasen Orman Yönetiminin tevhid işlemini idarî yoldan her zaman yapabilmesi de olanaklıdır. Bu nedenlerle; Orman Yönetiminin idarî yoldan herzaman yapabilmesi olanaklı olan tevhid işlemi doğrultusunda mahkemeye böylesi bir dava açmakta hukukî ve pratik yararı olmadığından, açılan davanın reddine ve tutanağı halen itirazlı ve davalı gözüken Yaylacık Köyü 302 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların kadastro tesbitlerinin olağan usûllerle kesinleştirilmek üzere tutanaklarının kadastro müdürlüğüne iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.'' denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddi ile kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Hazine lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1,320,00.-TL maktu vekâlet ücreti takdirine, davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, yapılan yargılama giderlerinin 3402 sayılı Kanunun (6099 sayılı Kanunla eklenen) 36/A maddesi gereğince davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından esasa ve vekâlet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 6831 sayılı Kanuna göre 1968 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1744 sayılı Kanuna göre 13.07.1978 tarihinde ilânı yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 3302 sayılı Kanuna göre 13.04.1989 tarihinde ilânı yapılıp dava tarihinde kesinleşen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 20/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.