muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2990, Karar No: 2010/2657, Tarih: 03.05.2010

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden davaya konu 135 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 20.03.2007 tarihinde yapıldığı ve 22.05.2007-22.06.2007 tarihleri arasında askı ilanına çıkartıldığı anlaşılmaktadır. Görülen dava ise tespitten ve askı ilanından çok önce 14.08.2006 tarihinde açılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 25. maddesi hükmü dikkate alındığında kal davasının kadastro mahkemesine aktarılması gerekmediğinden mahkemece kal davası yönünden görevsizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, davacının tespitten önce bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil ve elatmanın önlenmesi davası da açtığı, bu davaların ise kadastro mahkemesine aktarılması gereken davalardan olduğu gözetildiğinde kadastro müdürlüğünce tutanağın malik hanesinin doldurulmasının ve askı ilanının yaptırılarak tespitin kesinleştirilmesinin hukuksal bir sonuç doğurma-yacağı, taşınmazın kadastro tespitinin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi hükmü uyarınca malik hanesi açık bırakılmak suretiyle yapıldığının kabul edilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Bu olgu gözetildiğinde tespit maliklerinin tümünün, bunlardan ölen var ise yasal mirasçılarının da davada taraf olması gerekir. Ne var ki mahkemece bu olgu göz ardı edilerek hüküm verilmiştir. Tespit gününden önce açılmış ve görevsizlik kararı ile aktarılan tescil ve elatmanın önlenmesi davasının varlığı göz ardı edilerek tutanak kesinleşmiş kabul edilemez ve hukuksal değer taşımayan kesinleştirmeye değer verilerek görevsizlik kararı verilemez.

O halde mahkemece öncelikle tescil ve elatmanın önlenmesi davası yönünden uyuşmazlığı çözmenin kendi görevine girdiği kabul edilerek tespit maliklerinin tümüne, bunlardan ölenler var ise mirasçılarına dava dilekçesi ve duruşma oturum günü tebliğ edilmeli, bu yolla husumet yaygınlaştırılarak davada taraf koşulu oluşturulmalı, malik hanesinin doldurulmasının hukuksal bir değer taşımadığı taraflara hatırlatılarak davanın esasına girilmeli, tüm taraflardan davaya karşı diyecekleri ve delilleri sorulup saptanmalı, gösterecekleri deliller toplanmalı, davaya konu taşınmazı ve komşu taşınmazları bir arada gösterecek geniş kapsamlı kadastro paftası, komşu parsel tutanakları ve dayanak belgeleri getirtilerek dosya içine alınmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, yapılacak keşifte öncelikle aktarılan davanın kapsamı, bir başka deyişle taşınmazın tümünün aktarılan davaya konu edilip edilmediği sağlıklı biçimde belirlenmeli, davanın aktarılan davanın kapsamı ile sınırlı olarak çözümleneceği, aktarılan davanın kapsamı dışında kalan taşınmaz bölümü yönünden tespitin olağan yöntemine göre kesinleşmiş sayılacağı gözden kaçırılmamalı, bilirkişi ve tanık sözleri dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmen, taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinilebilecek yerlerden olup olmadığı saptanmalı, taşınmaz hakkındaki mahkeme gözlemi de tutanağa yansıltılmalı, taşınmaz veya taşınmazın aktarılan davaya konu bölümü yönünden yeterli zilyetlik araştırması yapılmalı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenilerek çelişki giderilmeli, uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 03.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22125, Karar No: 2016/293, Tarih: 13.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22125 E.  ,  2016/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 26.11.2012 olan değerlendirme (dava) tarihleri itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu parsel sayılı taşınmazın 23.12.2011, 226 ada 21 parsel sayılı taşınmazın 26.11.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen parsel sayılı taşınmazların ise 24.07.2008 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Somut emsal alınarak incelenen sayılı taşınmazların 24.07.2008 tarihli (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) satış akit tablosu örnekleri ile tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

./..

2015/22125-2016/293 -2-

4-Dava konusu sayılı taşınmazlar ile somut emsal alınarak incelenen parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belirlenen 2011 ve 2012 yıllarındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen Deştiğin Kasabası 296 ada 10 parsel, 151 ada 2 parsel ve 151 ada 4 parsel sayılı taşınmazların ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazların üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların (vişne, kiraz, elma, armut ve ceviz) cins ve yaşları itibariyle 2011 ve 2012 yılı rayiç değerlerinin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve yerindeliğinin mahkeme hakimliğince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3254, Karar No: 2019/6207, Tarih: 24.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3254 E.  ,  2019/6207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapuda davalı gerçek kişilerin mirasbırakanları adına kayıtlı olan, ....ski 1481 parsel sayılı 318 m² yüzölçümlü taşınmaz, 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine göre yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işleminde 232 ada 34 parsel numarası ve 339,59 m² yüzölçümü ile tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, .... mahallesinde orman kadastrosunun 1987 yılında yapılarak kesinleştiğini, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan çalışmaların ise 06/04/2015 tarihinde askı ilânına çıkarıldığını, çekişmeli taşınmazın tamamının, orman sınırları içinde kalmasına rağmen, davalılar adına tespit edildiğini ileri sürerek tesbitin iptali ve taşınmazın orman sınırlarında kalan kısımlarının orman vasfıyla Hazine adına tescili istemiyle kadastro mahkemesine dava açmıştır.

Kadastro mahkemesince, davacı ... Yönetiminin mülkiyete ilişkin talebi yönünden davanın tefriki ile yeni bir esasa kaydına karar verildikten sonra, davacı ... Yönetiminin uygulama kadastrosuna yönelik açmış olduğu davanın reddine, dava konusu ....mevkii 232 ada 34 sayılı taşınmaz hakkında düzenlenen uygulama tutanağının olduğu gibi tapu kütüğüne aktarılmasına karar verilmiş, davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yenileme kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu ve 2/B çalışmaları 26/11/1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu çalışmaları ise 1968 yılında gerçekleştirilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uyulan bozma kararı uyarınca işlem yapıldığına, 3402 sayılı Kanunun 22/2-A maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosunun kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğuna, tapu iptali ve tescil talebi hakkında görevsizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile ..., 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; ilk derece mahkemesi hükmünün harçla ilgili 4. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “4-Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/221, Karar No: 2007/213, Tarih: 18.04.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/4-221 E., 2007/213 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/4-221 E., 2007/213 K.**

**- KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

- MANEVİ TAZMİNAT**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 28 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 24 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 24. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.6.2004 gün ve 2002/1030-2004/193 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili ve davalılardan Nuri A..... vekili ile davalı Harun A..... tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 6.10.2005 gün ve 2004/15980-2005/10393 sayılı ilamı ile,

("...Davacı, yapılan yayının hukuka aykırı olması nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığı savı ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar yayının, Basın Yasasının tanıdığı sınırlar dışına çıkılmadan, özle biçim arasındaki denge korunarak verildiğini, bu nedenle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır .

Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının saldırıya uğradığı savına dayanmaktadır. Diğer bir anlatımla dava, yapılan yayında yer alan açıklamaların kişilik değerlerine saldırı içerdiği ve böylece hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

Böyle bir uyuşmazlığın çözüme kavuşturulmasında, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerden farklı bir yöntemin izlenmesi ve ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması gerekmektedir.

Bunun nedeni, Anayasanın 28. maddesindeki basının özgür olduğu güvencesine ve bu ilkeyi güçlendiren 5680 sayılı Basın Yasasının 1. maddesindeki düzenlemedir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Diğer bir anlatımla basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bunun içindir ki basının. yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. İşte bu farklılık ve ayrık durum gözetilerek yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluk sınırı belirlenmelidir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğu kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. İşte basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Ne var ki basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi ve gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan ve gerekse MK.nun 24 ve 25. maddesinde ve yine özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluk ve gerekliliktir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı üzere, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği, diğer bir anlatımla, hukuk düzenince koruma altına alınan yararların birbirine karşı çatışma içinde bulundukları biçiminde bir görünümün var olduğu kanısı uyanmaktadır.

Halbuki hukuk düzeninin, çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. A.si halde hukukun kendisi, kendi kuralları ile çatışmış olur. Aslında, yapılan düzenleme, hukukun diğer temel kavramları ile birlikte incelendiğinde, iki yararın aynı anda ve aynı olayda birbiri ile çatışmadıkları, somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği anlaşılacaktır. Bunun sonucunda da, daha az üstün olan yarar, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında, o olayda ve o an için hukuk düzenince korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Diğer bir anlatımla yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini ve haber verilirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. A.si bir yayının ise, gerek Anayasa ve Basın Yasası ve gerekse basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O an için o olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen her şeyi araştırmak, incelemek ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen ve var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu edilen Vakit Gazetesinin 20.9.2002 tarihli sayısının 1. ve 8. sayfalarında yayınlanan "T...... Ç.... C...." başlıklı yayında davada 3. kişi konumundaki Recep T...... E.........'ın avukatı Avukat Faik Işık tarafından Recep T...... E.........'ın adli sicil kaydının silinmesine ilişkin kararın onanması üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine açılan davaya verilen dilekçeden sözedildiği görülmektedir. Böyle bir dilekçenin yayınında hukuka aykırılıktan sözedilemez.

Davacının kişilik haklarına saldırı söz konusu olmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabul kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir...") gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı Nuri A..... vekili ve davalı Harun A.....

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II. fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı, manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı M.Naci Ü…

…. vekili, 20.09.2002 tarihli Vakit Gazetesinin 1. sayfasında manşetten verilen ve 8. sayfada devam eden "T...... Ç.... C...." başlıklı haberde, dava dışı Recep T...... E.........'ın avukatı Faik Işık tarafından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine verilen dilekçenin bazı bölümlerinin yayımlandığını, o bölümlerde yer alan ifadelerle, yazının konusunu oluşturan, Recep T...... E......... ile ilgili Yargıtay 8. Ceza Dairesi kararını veren yargıçlardan biri durumundaki davacının kişilik haklarına saldırıldığını; söz konusu dilekçede kullanılan ve haberde tekrarlanan ifadelerle gerçeklik kuralının çiğnendiğini, kötüleme ve tahkir etmek amacı ile hareket edildiğini, Yargıtay 8. Ceza Dairesi başkan ve üyelerinin hukuk dışı kurallar uygulayan ve objektif hukuk normlarını görmezlikten gelen, siyasal nitelikli davranan, yanlı, baskıcı zihniyette hakimler olarak gösterilmek istenildiğini, biçimsel anlamda ve siyasal içerikli eleştiri yapıldığını, eleştiri sınırının tahkir kastı ile aşıldığını ileri sürerek 4 milyar TL. manevi tazminatın 20.09.2002 yayım tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Nuri A....., dava konusu haberde davacının adının hiçbir şekilde geçmediğini, haberde gerçeklik, güncellik, kamu yararı ve toplumsal ilgi unsurlarının mevcut olduğunu, eleştirilen davranışla ifadeler arasında uyumun da bulunduğunu, eleştiri sınırları içerisinde kalındığını, yargı kararlarının ve yargı mensuplarının da eleştirilebileceğini cevaben bildirmiştir.

Davalılar Harun A..... ve Mahir Yılmaz davaya cevap vermemişlerdir.

Davalılardan Nuri A....., dava konusu haberde davacının adının hiçbir şekilde geçmediğini, haberde gerçeklik, güncellik, kamu yararı ve toplumsal ilgi unsurlarının mevcut olduğunu, eleştirilen davranışla ifadeler arasında uyumun da bulunduğunu, eleştiri sınırları içerisinde kalındığını, yargı kararlarının ve yargı mensuplarının da eleştirilebileceğini cevaben bildirmiştir.

Davalılar Harun A..... ve Mahir Yılmaz davaya cevap vermemişlerdir.

Yerel Mahkemece verilen; davanın kısmen kabulüne, 2.000.000.000 TL. manevi tazminatın 20.09.2002 yayım tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair karar, Özel Dairece yukarıdaki gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemenin gerekçesini tekrarlayarak ve genişleterek verdiği direnme kararını da, davalı Nuri A..... vekili ve davalı Harun A..... temyiz etmiştir.

Davalı Nuri A.....'un sahibi, davalı Harun A.....'un sorumlu yazı işleri müdürü olduğu Vakit Gazetesi'nin 30.12.2002 günlü nüshasının birinci sayfasında "T...... Ç.... C...." başlığıyla manşetten yayımlanan haber,

Aynen;

"A. Parti Lideri Recep T...... E......... mahkemeyi de yargıçları da mahkemeye verdi. AİHM'e ek müracaat yaparak 2 milyon Euro tazminat talep etti. Tazminatı, değiştirilen yasaya göre hakkında karar veren hakim ve savcılardan istiyor.

KARARLAR SİYASİ, ÇÜNKÜ…

…

AİHM'e giden T...... E......... başvuru gerekçesinde eski Başsavcı Vural S..... ile eski Yargıç Yusuf Kenan Doğan misallerini verdi. İlki başsavcı diğeri yargıç olan bu ikilinin rakip tutucu sol partilerden siyasete atıldıklarını, onlarla aynı dünya görüşünü paylaşanların da onlar gibi siyasi karar verdiklerini belirtti.

TEŞKİLATÇI YARGIÇ

AİHM'e sunulan dava dilekçesinde; Yargıç Yusuf Kenan Doğan'ın YTP isimli partinin Malatya İl Teşkilatı'nı oluşturmak görevini üstlendiği ve bu partinin bir neferi olduğu, sadece bir emekli aylığı olmasına rağmen Malatya ilçelerindeki teşkilatlanmayı becerebildiği gibi, Malatya'dan YTP'nin 1. sırada milletvekili adayı olduğu vurgulanıyor."denilmiştir.

Yazının 8. Sayfadaki devamı ise aynen şu şekildedir:

"A. Parti Lideri Recep T...... E......... mahkemeyi de yargıçları da mahkemeye verdi. AİHM'e ek müracaat yaparak 2 milyon Euro tazminat talep etti. Tazminatı, değiştirilen yasaya göre hakkında karar veren hakim ve savcılardan istiyor.

A. Parti Lideri E........., Yargıtay'ın Sicil kaydının silinmesini reddetmesi üzerine, "Hukuk dışı yollarla halkın iradesinin önüne geçildiği" gerekçesiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM)'ne başvurdu.

"Yargıtay kararının siyasi olduğu" vurgulanan dava dilekçesi "acil" ibaresiyle AİHM'e sunuldu. T...... E......... AİHM'e başvurusunda "adaylığıyla ilgili tedbir kararı verilmesini" istedi. E........., ayrıca hakkında karar veren hakim ve savcılara rücu edilmesi şartıyla 2 milyon Euro'luk tazminat talebinde de bulundu. Dava dilekçesinde E.........'ın mahkumiyet sürecindeki kararlarda imzası bulunan Yusuf K…

…. D…