muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8498, Karar No: 2023/1677, Tarih: 30.05.2023

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 6.Hukuk Dairesinin 17.02.2015 tarihli ve 2014/13069 E., 2015/1441 K. sayılı ilamıyla; sair temyiz itirazlarının reddi ile kiralananın tekstil imalathanesi olarak kullanılacak olup sözleşmenin özel şartlar 11 inci maddesinde, kiralananda kiracı tarafından gerekli mercilerden izin almak ve davalıdan yazılı izin almak şartıyla, masrafları kiracıya ait olmak üzere kiralananın girişinde yapılacak olan tadilatların altı kalem halinde sayıldığı, tarafların serbest iradeleriyle sözleşmeye konulan bu şartların geçerli olup tarafları bağlayacağı, faydalı masrafların davalı tarafından kamulaştırma esnasında kaldırılması istenmeyip benimsenerek taşınmazın mevcut haliyle kamulaştırıldığı ve taşınmazın değeri belirlenirken bu hususların da göz önünde bulundurulduğu, davalı kiraya verenin, kiralananı sözleşmeyle amaçlanan kullanım şekline uygun olarak davacı kiracıya teslim ettiği, beş yıllık sözleşme süresi bitmeden dava dışı kurum tarafından kiralananın kamulaştırıldığı ve tahliye edildiği, bu durumda davacının, sadece 5 yıllık kira süresini göz önüne alarak kiralananda yaptığı masrafları kiralananı kullandığı süre ile orantılı olarak kiraya veren davalıdan talep edebileceği, o halde, Mahkemece, mahallinde uzman bir heyet ile keşif yapılarak sözleşmenin 11 inci maddesine göre yapılan faydalı masrafların belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu talebin de reddine karar verilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yapılan faydalı masrafların, kiracı tarafından kiralanan yerin kullanım süresi ile orantılı olarak 660.932,56 TL tespit edildiği, davacının bu miktara kiralanan yeri kamulaştırma yapan İstanbul Aydın Üniversitesine teslim tarihi olan 19.04.2013 tarihinden itibaren faiz isteyebileceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 660.932,56 TL'nin 19.04.2013 (teslim tarihi) tarihinden itibaren işleyecek ticari faizde davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; müvekkilinin bir çok zararı olmasına rağmen Mahkemece sadece faydalı imalatlara indirgenmesinin hatalı ve hakkaniyete aykırı olduğunu, faydalı imalatların davacının kullanım süresine oranla ve imal tarihine göre hesaplanmasının da hatalı olduğunu, müvekkilinin taşınmazı tek seferde tahliye ve teslim etmediğini, bir kısımını 01.11.2012 tarihinde, diğer kısmını 19.04.2013 tarihinde tahliye ve teslim ettiğini, bu halde faydalı imalat bedellerinin 01.11.2012 ve 19.04.2013 tarihlerine göre teslim edilen kısmın oranına göre ayrı ayrı hesaplanması gerektiğini, taşınmazın da fiilen 01.07.2010 tarihinden itibaren kullanıldığı ileri sürerek, mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir

2.Davalı vekili; faydalı masraflara ilişkin fatura ya da somut evrak bulunmadığı, bilirkişi raporlarının denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı, davacının müvekkilden tadilatlar için izin almadığını, bilgi vermediğini, bilirkişi raporlarında, farazi, soyut ve fahiş bir şekilde belli bir imalat bedeli oranı üzerinden hesaplama yapıldığı, yıpranma durumlarının hiçbir bilirkişi raporunda hukuka uygun şekilde tespit edilemediği, davacı tarafından faydalı masrafların varlığının hukuka uygun şekilde ispatlanamadığı, kira sözleşmesinin 11.13 üncü maddesi hükmü çerçevesinde, kabul edilen işlerin 2 aylık kira bedeline denk gelen kısmının kiralayan tarafından finanse edildiği açıkça ortada olmasına rağmen, söz konusu 2 aylık katkının ve kiracının tahliye sırasında Üniversiteden bu işler için aldığı çekişmesiz olan 660.000 TL'nin hesaplamadan düşülmemesi, bu hususun tartışılmaması, yıpranma ve amortisman bedellerinin düşülmemesinin de ayrıca hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinin erken sona ermesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Sözleşmede aksine hüküm bulunmaması halinde, kiracı kural olarak kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu imalatlardan alınıp götürülmesi mümkün olmayanların yapıldıkları tarihler itibariyle bedellerini, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 414 üncü (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 530 uncu) maddesinde düzenlenen “vekaletsiz iş görme” hükümlerine göre kiraya verenden isteyebilir. Yerleşik Yargıtay uygulaması da, sözleşmede aksine hüküm bulunmadıkça, kiracının, kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu imalatların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek bedeli isteme hakkı olduğu yönündedir. Yapıldıkları tarihinin ispatlanamaması halinde, zorunlu ve faydalı imalatların sözleşmenin başlangıcında yapıldığı kabul edilir.

2. Sözleşme ile bu imalatların kiraya verenden talep edilemeyeceği ya da kiraya verene terk edileceği kararlaştırılabilir. Bu kararlaştırma, tüm kira süresi bakımından geçerli olacağından; erken tahliye durumunda kiracı, kalan süre ile orantılı olarak kiralanana yaptığı sökülüp götürülemeyen faydalı ve zorunlu imalatların bedellerini talep edebilecektir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, bozma kararı kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesi artık mümkün olmadığına göre; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yaptığı imalatların toplam bedeli, yıpranma bedeli düşmeksizin belirlenmiştir. Hal böyle olunca, Mahkemece; davacı kiracının, kiralanana yaptığı imalatların, yıpranma payı düşülmüş bedellerinin tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hazırlanmış bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiştir.

3. Taraflar arasında düzenlenen, 01.05.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin, 11 inci maddesinde, kiracı tarafından kiralananda yapılacak olan imalatlar belirtilmiş olup; 11.13 maddesinde “Yukarıda belirtilen masrafların tutarı ne olursa olsun bunlardan ve başkaca masraflardan dolayı kiraya verenden hiçbir bedel talep edilmeyecektir. Ancak yukarıda belirtilen işlere bir katkısı olması bakımından kiralayan ilk 2 ayın kirasını almayacaktır. Bu itibarla, yerin teslimi 01.05.2010 tarihinde yapılacak, ilk kira parası 01.07.2010 tarihinden itibaren ödenecektir.” düzenlemesi yer almaktadır. Sözleşme hükmünde belirtildiği gibi, davalı kiraya veren, kiracı tarafından yapılacak imalatlar karşılığında 2 aylık kira bedelini, kiracıdan almamıştır. Davacı kiracı tarafından yapılan imatların bedellerinin, kiraya verenden tahsiline karar verildiğine göre, bu imalatlar karşılığı kiraya verenin almadığı iki aylık kira bedelinin, hüküm altına alınan bedelden düşülmesi gerekirken, bu durum göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1- Davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Temyiz olunan kararın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Peşin alınan bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya istek halinde iadesine,

2- Temyiz olunan kararın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Peşin alınan bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya istek halinde iadesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5969, Karar No: 2017/2683, Tarih: 26.04.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/5969 E.  ,  2017/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Gerekçeli karar başlığında 10/05/2013 olan suç tarihinin 07.06.2013 olarak yazılması, mahallince düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05.02.2013 tarih 2012/47 esas, 2013/70 karar sayılı kararında belirtilen, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6650, Karar No: 2015/12795, Tarih: 01.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6650 E.  ,  2015/12795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 42. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2013/99-2014/147

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 42. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11/06/2014 gün ve 2013/99 - 2014/147 sayılı kararı onayan Daire'nin 18/02/2015 gün ve 2014/18839 - 2015/2143 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 100.000 USD mevduatını 15.11.1999 tarihinde ...bank A.Ş. Suadiye Şubesi'ne yatırdığını, mevduata yıllık % 24 net faiz verileceğinin söylendiğini, davalı Banka'ya yatırmış olduğu mevduatın, davalı Banka tarafından ...bank Off Shore Ltd. adlı kıyı bankası adına açılan hesaba aktarıldığını ve buradan da dava dışı Y. M. D.’e ait şirketlere usulsüz krediler verilmek suretiyle tüketildiğini, davalı Banka yönetimine el konulmasından sonra müvekkilinin alacağını tahsil edemediği gibi ...bank Off Shore adlı paravan kıyı bankası aleyhine yapmış olduğu icra takibinden de sonuç elde edemediğini, davalı Banka'nın bankalara olan güveni kötüye kullanarak ve iki banka arasındaki organik ve fiili ilişki yanında isim benzerliğini de kullanarak aldatıcı ve yanıltıcı çabası sonucu müvekkilinin mevduatı Off Shore Banka hesabına aktarılarak müvekkilinin bu şekilde zarara uğratıldığını ileri sürerek, 100.000 USD’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili bankanın davacının talimatı ile hareket etmiş olduğunu ve paranın ...bank Off Shore Ltd’e havale edilmesinde bir kusurunun bulunmadığını, müvekkili bankanın vekalet görevini yerine getirdiğini, dava konusu işlem tarihinde Off Shore Bankalara yatırılan mevduatların tasarruf sigortası kapsamında olmadığını, davacının off shore hesap cüzdanını aldıktan sonra hiçbir itirazda bulunmadığını, müvekkili bankanın bankacılık işlemlerini yerine getirirken özen borcunun sınırsız olduğunun söylenemeyeceğini savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, fer'i müdahil TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6350, Karar No: 2024/3095, Tarih: 30.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6350 E.  ,  2024/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1435 E., 2023/1508 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/50 E., 2022/109 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; dava konusu 121 ada 38 parsel sayılı taşınmaz Hazine adına kayıtlı iken 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 30 uncu maddesi kapsamında ... Vakfı adına tescil edildiğini, ancak taşınmazın vakıf yoluyla meydana gelen kültür varlığı olmadığını, kanuni şartların oluşmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; taşınmazın aslının vakıf olduğunu ve vakıf yoluyla meydana getirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamıyla 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 30 uncu ve Vakıflar Yönetmeliğinin 178 inci maddesi gereğince taşınmazın vakfı adına tescili işleminde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 5737 sayılı Kanun hükümlerine göre taşınmazın ilgili vakfı adına tescil edilebilmesi için vakıf yoluyla meydana gelen bir kültür varlığının söz konusu olması gerektiğini, ancak hükme esas bilirkişi raporlarında bununla ilgili bir tespit olmadığı, taşınmazın vakıf yoluyla meydana getirildiğinin ispatlanamadığını, bilirkişi raporunun hüküm vermeye yeterli bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 5737 sayılı Kanun hükümlerine göre taşınmazın ilgili vakfı adına tescil edilebilmesi için vakıf yoluyla meydana gelen bir kültür varlığının söz konusu olması gerektiğini, ancak hükme esas bilirkişi raporlarında bununla ilgili bir tespit olmadığı, taşınmazın vakıf yoluyla meydana getirildiğinin ispatlanamadığını, bilirkişi raporunun hüküm vermeye yeterli bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazın mazbut ... Vakfına ait olduğu, vakıf taşınmazı olup vakıf yoluyla meydana getirildiği, ayrıca taşınmazın korunması gerekli kültür varlığı olduğu, 5737 sayılı Kanunun 30 uncu maddesindeki yasal koşulların oluştuğu, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nunu 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5737 sayılı Kanunun 30 uncu maddesi ve Vakıflar Yönetmeliğinin 178 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. İstanbul ili, Fatih ilçesi, ... mahallesi 121 ada 38 parsel sayılı taşınmaz ... kızı ... adına kayıtlı iken 02.01.1937 tarihinde istimlak suretiyle Hazine adına tescil edildiği, 22.11.2019 tarihinde ise 5737 sayılı Yasa kapsamında ... Vakfına devredildiği, taşınmaz üzerinde 1. derece korunması gerekli kültür varlığı şerhi olduğu anlaşılmaktadır.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2142, Karar No: 2009/3076, Tarih: 24.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2142 E.  ,  2009/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasında görülen boşanma davası sırasında davalı taraf vekili 20.10.2008 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konudaki reddi hakim talebinin reddine ilişkin merci kararı davalı vekilince temyiz edilmiş, ancak 20. Hukuk Dairesinin 25.12.2008 gün ve 2008/17612-18456 sayılı kararı ile süresinde yapılmayan temyiz isteminin ve temyiz delikçesinin reddine karar verilmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davalı vekilinin temyiz istem ve dilekçesinin reddine ilişkin Yargıtay ilamının başlık kısmında, süresi geçirildikten sonra verilen temyiz dilekçesinin süresinde verilmiş gibi kaleme alınmış olması, buna karşın ilamın gerekçe kısmında tereddüte yer bırakmayacak şekilde sürenin geçirilmiş olduğunun ilgili yasa maddelerinden de sözedilerek açıklanmış bulunmasına göre, belirtilen yanlışlığın maddi hatadan kaynaklandığı kuşkusuzdur. Maddi hata ise, usuli kazanılmış hakkın istisnasını oluşturur.

H.Y.U.Y.nın 440/III-3. maddesinde “görevsizlik, yetkisizlik, Hakimin Reddi, dava veya karşılık davanın açılmamış sayılması, davaların birleştirilmesi ve merci belirtilmesi” hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği açıklanmış olup, karar düzeltme yolu kapalı olduğundan davalının talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 24/02/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/284, Karar No: 2022/1423, Tarih: 02.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/284 E.  ,  2022/1423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin eğlence sektöründe oryantal olarak çalıştığını, fiziki görünümündeki hoşnutsuzluk ve kaygıları nedeniyle kalçalarına davalı hastanede diğer davalı doktor ...’ın gerçekleştirdiği operasyonla silikon taktırdığını, ancak yapılan operasyondan sonra müvekkilinin kalçalarındaki şişme, morarma ve şiddetli ağrılardan dolayı hastanede tedavi görerek sağlığına kavuşmak için yeniden ameliyat olmak zorunda kaldığını, davalıların edimlerini gereği gibi ifa etmediklerini, ameliyattan önce müvekkiline ameliyat ve riskleri konusunda gerekli aydınlatma ve bilgilendirmeyi yapmadıklarını, davalı doktorun hiçbir teknik inceleme ve araştırma yapmaksızın müvekkilini ameliyat ederek yüksek özen yükümlülüğüne, meslek etik ve kurallarına aykırı davrandığını, her iki davalının kusurlu eylemleri nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ameliyat, ilaç, hastane masrafları, yol vs. giderler için şimdilik 15.000TL, müvekkilinin çalışamamasından kaynaklanan kazanç kaybı ve olumsuz sonuçlanan operasyon nedeniyle ekonomik geleceği sarsıldığından ileride uğraması muhtemel kazanç kaybı için şimdilik 8.000TL, müvekkilinin eski hâline dönebilmesi için yapılacak tedavi ve her türlü tıbbî müdahale, ilaç vs. giderler için şimdilik 7.000TL olmak üzere neticede 30.000TL maddi tazminat ile davalıların kusurlu eylemlerinden dolayı başarısızlıkla sonuçlanan estetik operasyon nedeniyle müvekkilinin yaşadığı ciddi ruhsal sıkıntı ve bozulan psikolojisine karşılık 50.000TL manevi tazminat olmak üzere toplam 80.000TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; tüm alacak kalemleri için ilk ameliyat tarihi 20.11.2010 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: