muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16006, Karar No: 2012/20383, Tarih: 10.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16006 E.  ,  2012/20383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2009 tarih ve 2007/274-2009/175 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, 04.08.2001 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında sermaye artırım kararı alındığını ve davalının da bu karara iştirak ettiğini, şirket anasözleşmesinin değişik 6. maddesine göre artırılan şirket sermayesinin 1/4'ünün, tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde, kalanının ise 12.07.2003 tarihinde ödenmesinin gerektiğini, davalının söz konusu borcunu ödememesi nedeniyle hakkında başlatılan icra takibine itiraz ettiğini, ancak itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, %40 oranında icra inkar tazminatınına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, dava konusu sermaye borcu için usulsüz apel çağrısı yaparak müvekkilini şirketten ıskat ettiğini ve bu payları rüçhan hakkını kullanan bir kısım şirket ortaklarına sattığını, bu kişilerce artırılan sermayeye ilişkin ödeme yapıldığından ancak bu kişilerin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre talep haklarının olabileceğini, müvekkilinin usulüne uygun olarak temerrüde düşürülmediğini, davacının kötüniyetli girişimleri nedeniyle müvekkilinin taahhütlerini yerine getiremediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacı şirketin ortağı olduğu, 04.08.2001 tarihli olağan genel kurul toplantısında şirket sermayesinin artırılmasına karar verildiği, TTK'nun 406. maddesi uyarınca, sermaye koyma borcunun ödeneceği tarihin anasözleşmede öngörülmemiş olması halinde yetkili organın apel işlemini yapması ile bu borcun muaccel olacağı, ancak borcun ödeneceği tarihin anasözleşmede öngörülmesi halinde ise borcun öngörülen tarihte muaccel hale geleceği, somut uyuşmazlıkta sermaye koyma borcunun muaccel olacağı tarihin genel kurul kararında açıkça belirlendiği ve şirket anasözleşmesinde de bu konuda değişiklik yapıldığı, bu durumda davalının sermaye koyma borcunun apel işleminin yapılması ile muaccel hale geleceği yönündeki savunmasının yerinde bulunmadığı gerekçesiyle itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı şirketin 04.08.2001 tarihli olağan genel kurul toplantısında, şirket sermayesinin arttırımına karar verilmiş, davalı da sermaye arttırımına iştirak etmiştir. Davalının şirket ortağı olduğuna ve sermaye arttırılmasını taahhüt ettiğine dair uyuşmazlık yoktur. Ayrıca, bu genel kurul kararının iptal edildiği hususu da savunulmamıştır. Şirket olağan genel kurulunda, arttırılan şirket sermayesinin 1/4'ünün tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde, kalanın ise 12.07.2003 tarihinde ödeneceği karara bağlanmış ve ticaret sicil gazetesinde ilan edilmiştir. Mahkemece, arttırılan şirket sermayesinin 1/4'lük kısmı için anasözleşmenin sermaye arttırımına ilişkin bu genel kurul kararının tescil edildiği 10.10.2001'den itibaren 3 ay sonrası olan 10.01.2002 tarihinden, 3/4'lük kısmına ise 12.07.2003 tarihinden itibaren faiz hesaplanmış, tespit edilen miktar doğrultusunda itirazın iptaline karar verilmiştir. Ancak anılan genel kurul kararında “arttırılan şirket sermayesinin 1/4'lük kısmının tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde ödeneceği' şeklindeki ibarenin bu miktar yönünden 818 sayılı BK'nun 101/2 ve 6098 sayılı TBK'nun 117/2 maddeleri anlamında kesin ve belirli bir vade içerdiğinin kabulü doğru değildir. O halde, davalının sorumlu olduğu sermaye artan bedelinin tamamına, son ödeme tarihi olarak kararlaştırılan ve temerrüt tarihi olan 12.07.2003 tarihinden itibaren faiz hesaplanarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5057, Karar No: 2014/4489, Tarih: 27.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5057 E.  ,  2014/4489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/1-2013/355

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın tek taraflı kazada hasarlandığını, davalının ihbara rağmen zararı karşılamadığını, tespit raporuna göre 33.500,00 TL. hasar olduğunu belirterek bu meblağın olay tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sürücünün olay anında alkolü olduğunu, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini, hasarın teminat dışında kaldığını, tazminatın fahiş olduğunu, tespit raporunu kabul etmediğini, faizden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 24.410,00 TL.'nin 14.12.2012 temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğinin, davacı aracında davaya konu kaza sebebiyle oluşan hasarın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında olduğunun uzman bilirkişi kurulu raporu ve dosya kapsamıyla sabit bulunmasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak açılan alacak istemine ilişkindir. Kasko Sigortası Poliçesi Genel Şartlarının B.3.3.1.2.1. maddesi hükmü uyarınca " onarım masrafları, sigortalı taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar ya da taşıt onarım kabul etmez ise taşıt tam hasara uğramış sayılır. Davalı sigorta şirketi meydana gelen hasar bedelini tamamen poliçe limitleri içerisinde ödeme yükümlülüğü altındadır. Sigortacının azami sorumluluğu sigorta bedeli ile sınırlıdır. Somut olayda, taraflar arasında düzenlenen 09.05.2012/09.05.2013 vadeli kasko poliçesinde aracın sigorta bedeli 41.000,00 TL. olarak belirtilmiştir. Ancak poliçede enflasyondan korunma klozu bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda ve davacı tarafça yaptırılan tespit bilirkişi raporunda sigortalı aracın pertinin uygun olduğu bildirilmiştir. 31.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda aracın piyasa değeri 43.000,00 TL. sovtaj değeri 13.000,00 TL., onarım gideri 33.799,00 TL. olarak belirlenmiş davalı tarafça pert araç satış listesinin ibrazı üzerine alınan ek raporda hasarlı davacı aracının davalı tarafça satışa çıkarıldığı 18.590,00 TL. teklif alındığı belirtilerek sovtaj değeri 18.590,00 TL. olarak kabul edilmiştir. Ancak davalı sigorta şirketi tarafından hasarlı aracın teklif verene satışı yapılmamış, davalı kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini ileri sürerek davacının zararını karşılamamıştır. Bu nedenle pert araç satış listesindeki teklif sovtajın belirlenmesinde bağlayıcı değildir. Araç davacı tarafın uhdesindedir. Davacı tarafın talebi ve davalı tarafça sunulan listedeki sovtaj değeri ile bağlı olunmaksızın, sigortalı aracın riziko tarihindeki 2. el piyasa rayiç değeri ile sovtaj değerinin tespit edilmesi, gerçek zararın belirlenmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle davalı sigortacının poliçenin düzenlendiği tarihten riziko tarihine kadar (bu tarihler arasındaki enflasyon oranında 41.000 TL sigorta bedelinde artış yapılarak sigorta bedelinin yeniden tespit edilmesi) enflasyondan korunma klozuna göre sorumlu olacağı azami sigorta bedelinin tespit edilmesi daha sonra İTÜ veya KGM fen heyetinden seçilecek hasar konusunda uzman bilirkişi kurulundan, davaya konu kaza sebebiyle davacı aracında meydana gelen onarım giderlerinin (parça + işçilik bedeli+ KDV vs) tespiti, aracın onarımının mı, pertinin mi uygun olduğu, pertinin uygun olması halinde aracın olay tarihindeki

2. el piyasa rayiç değeri ile hasarlı haliyle gerçek sovtaj değerinin belirlenmesi hususlarında ayrıntılı gerekçeli denetime elverişli, önceki raporlarında irdelendiği bir rapor alınması, enflasyona göre tespit edilen sigorta bedeli ile bilirkişilerce tespit edilen 2. el piyasa rayiç değerinden hangisi daha az ise onun 2. el piyasa rayiç değeri olarak kabul edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hükme elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru değildir.

2. el piyasa rayiç değeri ile hasarlı haliyle gerçek sovtaj değerinin belirlenmesi hususlarında ayrıntılı gerekçeli denetime elverişli, önceki raporlarında irdelendiği bir rapor alınması, enflasyona göre tespit edilen sigorta bedeli ile bilirkişilerce tespit edilen 2. el piyasa rayiç değerinden hangisi daha az ise onun 2. el piyasa rayiç değeri olarak kabul edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hükme elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14962, Karar No: 2014/23388, Tarih: 11.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14962 E.  ,  2014/23388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Gaziantep 2. İş Mahkemesi

Tarihi :18.04.2014

No :2012/321-2014/245

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasa’nın 86/9 maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.10.2011-01.02.2012 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde geçen çalışmalarının tespitini istemiştir. Davacının, 08.12.2011-09.12.2011 tarihleri arasında 1070795 sicil sayılı dosyada işlem gören B.. İnş. Ltd Şti’nin taşeronu davalı işveren tarafından bildirimlerinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Dinlenen davacı tanıkları, davacının talep konusu dönemde çalıştığını doğrulamaktadır. Mahkemece, davanın ispatlanamadığından reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

Mahkemece, öncelikle davacının SSK şahsi sicil dosyasının celbi ile davalı işverenin tespiti istenilen süre içinde ihaleli işler veya sözleşme karşılığı yapmış olduğu işlerin belirlenmesi yönünde davacıdan hangi tarihler arasında nerelerde çalıştığının sorulması ve dayanak belgelerin ilgili yerlerden celbi gerekir. Bu dönemlerdeki dönem bordrolarının, puantaj cetvellerinin, ücret bordrolarının vs. celbi ile, bu belgelerde sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın kendisine aidiyeti sigortalı tarafından kabul edilenler ile, inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine, sigortalıca hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanmalı, çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı hususu gereğince ve

yeterince araştırılmalı, yukarda öngörülen nitelikte yazılı belge ibraz olunmayan çalışma süreleri yönünden ise, o dönemde sigortalı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişilerin resen tespiti ile somut bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bu konuda, yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12683, Karar No: 2019/14944, Tarih: 03.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12683 E.  ,  2019/14944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı şirkete ait otelde pastane kısım şefi olarak çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, fazla mesai alacaklarından mahsup edilmek üzere izin verildiğini, yeni sezonda farklı bir mutfak ekibi kurulacağı gerekçesiyle müdür ve işyerindeki amirler tarafından yaklaşık 3 ay işten kendi rızasıyla ayrılması yönünde baskı yapıldığını, meyve bölümünde çalıştırılmaya başlandığını, kominin yapması gereken işlerin verildiğini, bu sebeplerle iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 24/ll-e maddesi uyarınca feshedildiğinin bildirildiğini iddia ederek bir kısım işçilik ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının mazeretsiz olarak işe gelmediğini, işyerinde 4 lü vardiya sisteminin bulunduğunu, davacının fazla mesai yapmasının mümkün olmadığını, iş yoğunluğunun fazla olduğu dönemler için serbest zaman kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi iş sözleşmesini 18.03.2015 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile haklı nedenle feshettiğini ileri sürmüş ve daha sonra açmış olduğu davada kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece davacının fazla çalışma ücret alacağına hak kazanmadığı puantaj kayıtlarının aksinin yazılı delillerle ispat edilmesi gerektiği, fesih bildiriminde salt fazla çalışma ödenmemesine dayanıldığı, sonradan fesih nedeninin değiştirelemeyeceği gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin de reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davacının fazla çalışma ücret alacağına hak kazanmadığı puantaj kayıtlarının aksinin yazılı delillerle ispat edilmesi gerektiği, fesih bildiriminde salt fazla çalışma ödenmemesine dayanıldığı, sonradan fesih nedeninin değiştirelemeyeceği gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin de reddine karar verilmiştir.

Fesih yazısında davacı işçi davalıya ait otelde pastahane kısım şefi olarak çalıştığı halde işverence farklı bir mutfak ekibi ile çalışılacağı bildirilerek önce istifaya zorlandığı daha sonra meyve bölümünde çalıştırılmaya başlandığı ve kendisine kominin yapması gereken işlerin verildiğini açıklamıştır. Aynı ihtarnamede ödenmeyen fazla çalışma ücreti sebebi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e maddesi uyarınca haklı nedenle feshettiğini ileri sürmüştür. Davacının fesih bildirimi ile bağlı olduğu kabul edilse de kanun maddesi belirtilerek ortaya konulan hukuki sebep dışında dilekçede belirtilen vakıalar da feshi konusunu oluşturur. Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi açık şekilde çalışma koşullarında esaslı değişikliğe dayanmıştır.

Mahkemece gerekirse tanıklar da tekrar dinlenmek sureti ile çalışma koşullarında esaslı değişiklik yönünden değerlendirme yapılmalı, sonuca göre kıdem tazminatı ile ilgili karar verilmelidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1720, Karar No: 2010/5725, Tarih: 14.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1720 E.  ,  2010/5725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 250 ada 27 parselde bulunan A blok 5. kat 13 nolu bağımsız bölümün 1 / 2 payının maliki olduğunu, davalının dava konusu taşınmazı diğer dava dışı paydaşı N.tan kiraladığını belirterek taşınmazı fuzulen işgal ettiğini, kendisinin kira sözleşmesine muvafakatinin bulunmadığını ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu bağımsız bölümü boşalttığını, dava açılmasına sebebiyet vermediğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, dava konusu bağımsız bölümün yargılama esnasında boşaltılması sebebiyle davanın konusu kalmadığından, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.05.2010 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Ü.Ş.geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava çaplı taşınmazda bulunan bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu bağımsız bölümün yargılama esnasında boşaltılması nedeniyle davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, dava konusu 250 ada 20 parselde bulunan 29 nolu bağımsız bölümün kat irtifaklı olarak davacı ve dava dışı N.adına 1 / 2’şer paylı olarak kayıtlı bulunduğu, davalının dava konusu bağımsız bölümü diğer paydaştan kiraladığını savunduğu ve dava konusu taşınmazı yargılama esnasında davalının boşalttığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece dava konusu taşınmazın yargılama esnasında tahliye edildiği gözetilerek davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, kayden davacının paydaş olduğu bağımsız bölüme davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın elattığı ve savunmanın davacıyı bağlamayacağı belirlenerek ve yargılama sırasında elatma olgusuna son verilmesi karşısında davalının dava açılmasına sebebiyet verdiği gözetilerek Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesine göre taraf yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir.

Ancak, kayden davacının paydaş olduğu bağımsız bölüme davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın elattığı ve savunmanın davacıyı bağlamayacağı belirlenerek ve yargılama sırasında elatma olgusuna son verilmesi karşısında davalının dava açılmasına sebebiyet verdiği gözetilerek Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesine göre taraf yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,  14.05.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8667, Karar No: 2016/2724, Tarih: 21.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8667 E.  ,  2016/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

20.01.1997 doğumlu olup soruşturma evresinde vekili huzurunda beyanda bulunduğu 03.12.2012 tarihinde onbeş yaşını doldurduğu anlaşılan mağdurenin suça sürüklenen çocuklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi ve kovuşturma evresinde ise ulaşılamadığı için duruşmaya gelmediğinin anlaşılması karşısında, yaşı küçük mağdureye tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.