muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13059, Karar No: 2012/5293, Tarih: 23.03.2012

Karar, davalı vekili tarafından  temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli veya haklı sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (h) alt bendinde,  işçinin  yapmakla  ödevli bulunduğu  görevleri  kendisine   hatırlatıldığı   halde  yapmamakta  ısrar  etmesi  hali  mevcuttur. İşverenin   yönetim  hakkı  kapsamında  verdiği  talimatlara  işçi  uymak  zorundadır. İşçinin  talimatlara  uymaması  işverene duruma  göre   iş  sözleşmesinin  haklı   ya da  geçerli   nedenle  fesih  hakkı  verir.   Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

4857 Kanun'un 25 II- (ı) bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, başka eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi Halinde işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu hususu düzenlenmiştir. İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması halinde işverenin haklı ve geçerli fesih imkânı olmadığı gibi, işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarı da bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Otuz günlük ücreti tutarında bir zarar yoksa, iş sözleşmesinin feshi haklı neden olarak kabul edilmemelidir. Ancak otuz günlük ücretten az zarar nedeni ile işyerinde olumsuzluklara meydana gelmiş ve iş ilişkisinin sürdürülmesi işveren açısından önemli ölçüde beklenmez bir hal almış ise feshin geçerli nedene dayandığının kabulü gerekir.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının herhangi  farkı  bulunmamaktadır.  İşçinin  kusuru  ve  zararı,  ayrı  ayrı  uzman  kişilerce belirlenmelidir.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının herhangi  farkı  bulunmamaktadır.  İşçinin  kusuru  ve  zararı,  ayrı  ayrı  uzman  kişilerce belirlenmelidir.

Somut olayımızda 12.12.2007- 29.03.2010 tarihleri arasında Forklift operatörü olarak  davalı işyerinde çalışan davacının iş sözleşmesi; 29.01.2008 tarihinde forklift ile elektrik tabasına çarparak zarar vermesi nedeni ile, 07.08.2008 tarihinde forklift başında dikkatini dağıtacak duymasını engelleyecek şekilde telefon kulaklığı kullanması nedeni, 08.12.2009 yapmakla görevli olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmaması, 31.12.2009 tarihinde Bim ürünlerini düzensiz şekilde dizmesi, işini savsaması nedeni ile ihtarlar verildiği en son  25.03.2010 tarihinde krones hattı, paletayzır palet giriş bölümüne palet koyarken işine özen göstermesi dikkatli davranması konusunda defalarca uyarılmasına karşın sorumsuzluğu nedeni ile sparatör giriş bariyerine çarpması neticesinde üretimin üçyüz dakika durmasına seksenbeş palete zarar vererek 16.320 koli üretim yapılmamasına sebep olduğundan otuz günlük ücreti, ile ödeyemeyeceği maddi zarar verdiğinden 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin II-ı-h bendine göre tazminatsız olarak fesh edilmiştir. Dosya içerisinde bulunan kamera kaydı ve tüm deliller  birlikte değerlendirildiğinde davacının 25.03.2010 tarihinde gece mesaisinde forklift ile çalışmaktayken elektronik algılayıcıların bulunduğu kapıya çarparak üretimin durmasına neden olduğu ve zarar meydana geldiği anlaşılmaktadır. Tanıklar, geçişler sırasında aynı şekilde sıkıntılara maruz kaldıklarını beyan etmişlerdir. Davacının eyleminin feshi gerektirecek haklı ve geçerli neden teşkil edip etmediğinin belirlenmesi için, İş yerinde forklift için geçiş verilen alanın yeterli ölçüde bulunup bulunmadığının,  davacının kusuru, varsa   kusur  oranı  ve  oluşan  zarar  miktarının kuşkuya  yer  vermeyecek  şekilde  açıklığa kavuşturulması gerekir. Bu nedenle, gerekirse olayın meydana geldiği yerde iş güvenliği, makine mühendisi konularında  uzman bilirkişi kurul aracılığı ile keşif yapılarak davacının kusurlu olup olmadığı tespit edilmeli, oluşan zarar ile varsa kusura isabet eden zarar miktarı belirlenerek, tespit edilecek zarar miktarı davacının otuz günlük ücreti ile karşılaştırılarak sonuca gidilmeli ve feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığına karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11479, Karar No: 2016/1134, Tarih: 20.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11479 E.  ,  2016/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası fazladır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK. m. 174/1) ve manevi (TMK. m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

4-Davalı erkeğin manevi tazminat talebi olduğu halde, bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.01.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/4025, Karar No: 2022/2085, Tarih: 16.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4025 E.  ,  2022/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 07.20 sıralarında yerleşim yerinde temyiz dışı sanık sürücü ... idaresindeki kamyonet ile bölünmüş yolda sol şeritte seyir halindeyken üç yönlü sokak kavşağına geldiğinde, seyir yönüne göre sol taraftaki sokak yönünden kontrolsüzce ana yola çıkan sanık ...’in idaresindeki otomobile çarpmamak için sağa manevra yaptığı esnada yolun sağ kısmında yol dışı düşük banket ve toprak bölümde yürümekte olan yayaya çarpması sonucu yayanın öldüğü olayda; kazaya asli kusurlu olarak sebebiyet veren sanık hakkında, kusur durumu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, ... ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21338, Karar No: 2017/27696, Tarih: 04.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/21338 E.  ,  2017/27696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının 31/12/2004-02/02/2012 tarihleri arasında davalı şirkette kesintisiz olarak çalıştığı ve iş akdinin sebepsiz yere fesih edildiği, müvekkilinin hammadde giriş kapısında tuttuğu nöbet esnasında akıllı kalem denilen cihaz ile kontrol butonuna basmadığı, ayrıca butonu yerinden söktüğü yönündeki iddia nedeni ile fesih edildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacağı, resmi ve bayram tatili alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti

Davalı vekili, iş akdinin haklı olarak fesih edildiğinİ belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davalı şirket davacının iş akdini haklı nedenlerle fesih ettiğini ve davacının görevini kötüye kullandığını ve bu nedenlerle davacını iş akdi fesih edilmiş olup davacının herhangi bir tazminat alacağının olmadığı ve bu nedenlerle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve kanuni düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca kanuni unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda, yalnızca iş akdinin feshi yönünden açıklama yapılmış olup ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebinin reddedilmesi noktasında mahkeme kararı gerekçe ihtiva etmediği gibi Mahkemece referans gösterilen bilirkişi raporu da bu noktada aksi görüş ve hesaplama içermiştir. Anayasanın 141. maddesi ile 6100 sayılı Kanun’un 297. maddesine uygun gerekçeli kararın ulusal bayram ve genel tatil alacağı yönünden mevcut olmaması bozmayı gerektirmiştir. Bozma sebebine göre de sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9891, Karar No: 2023/8832, Tarih: 27.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9891 E.  ,  2023/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında Mahkemede görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 10. Hukuk Dairesince, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2101019956362 sicil numarası ile davalılardan Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Halk Eğitim Merkez Müdürlüklerinde halı usta öğreticisi olarak 1990 yılından beri ayda 30 gün şeklinde çalıştığı halde Kuruma hizmetlerinin eksik bildirildiğini belirterek müvekkilin çalıştığı dönemlerdeki çalışmalarının tam aylar için 30 gün, ayı tamamlayan çalışmalarının ise bittiği döneme kadar kesintisiz sürdüğünün, Bakanlığın tahsis ettiği ödeneğin bittikten sonra işe ara verildiği dönemde diğer davalı ...Ş. adına çalıştırıldığı sürenin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının usta öğretici sıfatıyla SSK ile irtibatlandırılmak kaydıyla 657 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi gereğince geçici personel sıfatıyla çalıştırıldığını, Milli Eğitim Kanunu'nun 47 nci maddesine göre "Örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmet içi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir" hükmüne yer verildiğini, Uzman ve Usta Öğreticiler Hakkında Yönetmeliğin 5 inci maddesinde uzman ve usta öğreticilerin geçici personel olarak ya da ek ders görevi verilmek yoluyla görevlendirileceklerinin belirtildiğini, usta öğreticilerin ücretlerinin belirlenen saat ücreti esasına göre ödendiğini ve 7,5 saatlik çalışma süresi(1475 sayılı İş Kanunun yürürlükte olduğu dönemde bir günlük çalışma süresi 8 saatti) 1 gün kabul edilerek bir ay için prime esas gün sayısı hesaplanarak sigorta primleri yatırıldığını, dolayısıyla çalışılmayan saatlerin dikkate alınmadığını, davacının çalıştığı günlerin Kuruma bildirildiğini, Kuruma bildirilmeyen çalışma gün sayısının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; 506 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinde bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların sigortalı sayılacağının belirtildiğini, Milli Eğitim Temel Kanunu'nun 47 nci maddesinde örgün ve yaygın eğitim Kurumlarında ve hizmet içi yetiştirme kurslarında uzman ve usta öğreticilerinin görevlendirilebileceğini usta öğreticilerin 4857 sayılı İş Kanununa tabi işçi olarak kabul edilmesi gerektiğini, usta öğreticiler hakkında bir günlük çalışma karşılığında 7,5 saat kabul edilerek işlem yapıldığını, 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinde usta öğreticilerinin sigortalı olarak kabul edildiğini, usta öğreticilerinin Halk Eğitim Merkezlerinde part-time çalıştıklarını, bunların tam gün esası ve aylık karşılığı çalışmalarının günlük çalışma saatine göre ve kısmi zamanlı olması nedeniyle bu çalışmaların tam gün olarak değerlendirilmesine imkan bulunmadığını, 5510 sayılı Kanun'un 80/j maddesi ile Milli Eğitim Bakanlığına bağlı her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında uzman ve usta öğretici olarak çalışanların prim ödeme gün sayısı 30 günü aşmamak kaydıyla bir takvim ayı içersinde hak kazandıkları brüt ek ders ücreti toplamı tutarının, prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünmesi sonucu bulunacağı, bir aylık süredeki gün sayısı (Brüt aylık kazanç / Asgari Günlük kazanç = Gün sayısı) usulüne göre hesaplanacak, bulunacak miktar 30 günden fazla ise 30 gün olarak alınarak, bu şekilde yapılacak hesaplamalarda tam sayıdan sonraki küsuratların dikkate alınmayacağının hüküm altına alındığını belirterek davanın reddini istemiştir.

3. Birleşen davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkil şirket ile davacı arasında bir iş akdinin bulunmadığını, Müvekkil şirke ile Dicle Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı, Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü arasında yapılan protokole göre müvekkil şirket tarafından görevlendirilen ücretli usta öğreticilere Bakanlıkça ayrılan ödeneğin bitmesinden sonraki dönemlerde işin devam etmesinin sağlanması bakımından şirket işinde çalışan usta öğreticilere Genel Müdürlükçe belirlenen ücretlerin ödendiğini, protokole göre usta öğreticilerinin görevlendirilme onaylarını almak görevinin Halk Eğitim Merkezlerine ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.07.2016 tarihli ve 2013/73 Esas, 2016/528 Karar sayılı kararı ile; davanın Milli Eğitim Bakanlığı Yönünden Kabulü ile; davacının 03.03.1990 -30.04.2010 tarihleri arasında davalı kurumda toplam 4054 gün süre ile çalıştığı, çalışmalarının 2727 gününün diğer davalı kuruma bildirildiği, 1327 gün çalışma gün sayısının kuruma bildirilmediğinin tespitine, davanın ... Holding A.Ş yönünden kısmen kabulü ile, davacının 18.06.2005-23.02.2009 tarihleri arasında davalı şirkette toplam 521 gün süre ile çalıştığı ve bu çalışmalarının diğer davalı kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 07.05.2018 tarihli 2016/18756 Esas, 2018/4528 Karar sayılı ilamı ile; " Yapılacak iş, davacının davalı işyerindeki görevlendirmesinin kim tarafından yapıldığı, davacıya emir ve talimat verme yetkisinin kimde olduğu, davacının izin, sevk gibi işlemlerinin kim tarafından yapıldığı, davalı işverenin davacının çalışma yapacağı iş ve çalışma şekli ile ilgili tasarrufta bulunma yetkisi olup olmadığı, davalı işveren ile ... arasında asıl-alt işverenlik ilişkisi veya vekalet ilişkisi olup olmadığı hususlarında araştırma yapılması ve kabulü halinde ücret bordroları ve puantaj kayıtları dikkate alınarak çalışma süresinin tespitine karar verilmesinden ibarettir." gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 16.12.2020 tarihli 2018/347 Esas, 2020/596 Karar sayılı kararı ile; mahkememiz kök dosyası ve mahkememizin 2013/78 Esas sayılı 2014/150 Karar sayılı birleşen dosyasında, davanın kısmen kabulüne; davanın milli eğitim bakanlığı yönünden kabulü ile; davacının 03.03.1990-30.04.2010 tarihleri arasında davalı kurumda toplam 4114 gün süre ile çalıştığı, çalışmalarının 2947 gününün diğer davalı kuruma bildirildiği, 1167 gün çalışma gün sayısının kuruma bildirilmediğinin tespitine, Davanın ... Holding A.Ş yönünden kısmen kabulü ile,

Davacının 18.06.2005-18.11.2005 tarihleri arasında 5 ay

01.06.2006-01.12.2006 tarihleri arasında 6 ay

19.04.2008-19.05.2008 tarihleri arasında 1 ay

01.01.2009-15.02.2009 tarihleri arasında 45 gün süre ile çalıştığı bu çalışmalarının diğer davalı kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

C.Bozma Kararı:

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 29.12.2021 tarihli 2021/11019 Esas, 2021/16888 Karar sayılı ilamı ile; "1-Bu noktada; önceki bozma ilamında belirtildiği üzere; çalışmaların gerçekleştiği işyeri kamu kurumuna ait olmakla, bu tür çalışmaların kayıtlara geçirilip ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıl olduğundan, resmi kayıt ve davacının imzasını taşıyan belge içerikleri ile çelişkili tanık anlatımlarına değer verilemeyeceği, tam gün esası ve aylık karşılığı olmayan çalışmaların, günlük çalışma saatine göre ve kısmi zamanlı çalışma olması nedeniyle bu çerçevede değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği açıktır.

2.Bu noktada önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere; hizmetlerin anılan davalılar arasında düzenlenen protokollere dayanması, buna göre usta öğreticiler ile ilgili yükümlülüklerin Halk Eğitim Merkezi Müdürlüklerine yüklenmesi, Bakanlığın ödeneğinin bitmesi durumunda usta öğreticilerin ücretlerinin ... Halı Genel Müdürlüğü tarafından ödeneceğinin belirtilmesi karşısında, söz konusu davalılar arasındaki hukuki ilişki açıklıkla ortaya konulmalı, buna ilişkin varsa diğer bilgi ve belgeler getirtilmeli, aralarında asıl işveren - alt işveren veya vekalet ilişkisinin olup olmadığı, ... Holding A.Ş. bünyesinde geçtiği ileri sürülen çalışmalarla ilgili görevlendirmelerin kim tarafından yapıldığı, hizmet yerine getirilirken emir ve talimatların kimden alındığı, izin, sevk v.b. işlemlerin kim tarafından gerçekleştirildiği, yapılan iş ve çalışma şekli ile ilgili tasarrufta bulunma yetkisinin kimde olduğu, hizmetlerin ayrı ayrı her iki işverene bağlı olarak geçip geçmediği hususları saptanmalıdır. Ki bu noktada; kabule konu dönemler bakımından; bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediği, davacının tam süre ile çalışmasının kabulüne karşın, belirtilen çerçevede görevlendirildiğinin ispatlanmadığı, Holding tarafından ücret ödemelerinin de kanıtlanmadığı; ücret ödemelerinin karşılığı döneminde açıkça belirlenmediği anlaşılmaktadır. " gerekçesi ile karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içeriğindeki Halk Eğitim Merkezi Müdürlükleri kayıtlarının incelenmesinde, çalışmaların gerçekleştiği işyeri kamu kurumuna ait olmakla, bu tür çalışmaların kayıtlara geçirilip ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıl olduğundan, resmi kayıt ve davacının imzasını taşıyan belge içerikleri ile çelişkili tanık anlatımlarına değer verilemeyeceği de göz önüne alındığında, davacının haftalık çalışma süresinin mevzuatta usta öğreticiler için öngörülen süre olan günlük 8 saat ve haftalık 40 saati aşmadığı, bunu aşan çalışmalar ile davacının okulda kalma nedeninin de gerek davacı tarafça gerekse de çalışılan yerin kamu kurumu olması nedeniyle bordro, çalışma çizelgesi, kurum kaydı vs. ile ispat edilemediği anlaşıldığından" ana dosyada davanın reddine, birleşen dosyada; ... Holding A.Ş. aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, SGK'ya karşı açılan davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tanık anlatımları ile çalışmanın kanıtlandığını, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk