muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/399, Karar No: 2025/6633, Tarih: 24.04.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; verilen kararı kabul etmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin atfı ile 1086 sayılı Kanun'un 428 ve 439. maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile İcra İflas Kanunun 191, 194, 219, 226 ve 235. madde hükümleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4001, Karar No: 2011/11037, Tarih: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4001 E.  ,  2011/11037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki baraj yapımından dolayı çevrenin sosyal ekonomik ve yerleşim düzeninin bozulması nedeniyle taşınmazdan yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan yer bedeli tazminatı ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın yer bedeli yönünden kabulüne, ecrimisil yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, baraj yapımından dolayı çevrenin sosyal ekonomik ve yerleşim düzeninin bozulması nedeniyle taşınmazdan yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan yer bedeli tazminatı ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece yer bedeli yönünden davanın kabulüne, ecrimisil yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Bu tür davalarda Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Mahkemece bilirkişi heyetinin taşınmazın özelliğine göre 3 ziraat bilirkişisinden oluşturulması ve heyetin ortak rapor tanzim etmeleri gerektiği halde, heyetin eksik şekilde oluşturulup her bir bilirkişinin raporu ayrı ayrı tanzim etmeleri doğru değildir.

Aksi kabul edilse bile, dava konusu taşınmaz üzerinde mısır mahsulü ile fındık ağaçlarının bulunduğu gözlemlendiğine göre, davacıların halen dava konusu yerden yararlanmaya devam ettiği fiili oluşum nedeniyle taşınmazda değer düşüklüğü olup olmadığı, varsa değer düşüklüğüne neden olacak sebepler belirlenip, oranı da tespit edilerek sonucuna göre değer düşüklüğü karşılığına hükmedilmesi gerekirken tüm taşınmaz bedeline hükmedilmesi,

2-Kabule göre de;

Taşınmazın fındıklık olan bölümünün değeri hesaplanırken fındık gelirine kuru ot ve odun gelirinin de ilave edilmesi suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17105, Karar No: 2006/16025, Tarih: 21.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/17105 E.  ,  2006/16025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Kütahya İş Mahkemesi

Tarih               : 29.5.2006

Davacı, 01.04.1996 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun  tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu,  işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının   teslim ettiği  ürün bedelinden ilk kesintinin yapıldığı tarihi  takip eden aybaşı olan 1.4.1996 tarihi ile  1.5.2005 tarihleri arasında   2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  davacının  1.4.1996-1.5.2005 tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

2-Dava, davacının   teslim ettiği  ürün bedelinden ilk kesintinin yapıldığı tarihi  takip eden aybaşı olan 1.4.1996 tarihi ile  1.5.2005 tarihleri arasında   2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  davacının  1.4.1996-1.5.2005 tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık   ve   Nüfus   İdareleri   kayıtları   ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının   Tarım Kredi Kooperatifi ortağı olmadığı,  üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunmadığı, Hazineden tarımsal arazi kiraladığı Ziraat Bankasından kredi almadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin  19.3.1996 ve 18.5.1999 tarihinde yapıldığı   1.6.2001 tarihinde tarım Bağ-Kur  sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği ziraat odasına kayıtlı olup olmadığının mahkemece araştırılmadığı   görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu  1.4.1996-31.12.1996 ve 1.6.1999-31.12.1999 tarihleri arasındaki dönem yönünden  verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı  1.1.1997-1.6.1999 ve 1.1.2000-1.6.2001 tarihleri arasındaki dönemde   2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu döneme ilişkin istemin soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi; ayrıca davalı kurumca davacı 1.6.2001 tarihinde kayıt ve tescil  edilip 1.6.2001 tarihi ile dava tarihi olan 1.5.2005 tarihi arasında  ihtilaf bulunmadığı halde bu  tarihleri de kapsar şekilde tesbit kararı verilmiş olması   yasaya uygun değildir .

Yapılacak  iş, davacıya varsa 1.1.1997-1.6.1999, 1.1.2000- 1.6.2001 tarihleri arasındaki dönemlerde ürün  sattığı kişi veya kuruluşları   açıklattırmak,  bu kişi veya kuruluşlardan ürün bedelinden kesinti  yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise  belgelerini getirtmek, davacının ziraat  odasına kayıtlı olup olmadığını,  kayıtlı  ise kayıt tarihini araştırıp çıkacak  sonuca göre hüküm kurmaktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.12.2006   gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5380, Karar No: 2018/8380, Tarih: 24.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5380 E.  ,  2018/8380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Defter ve belgeleri gizleme suçu hakkında beraat, 2005 takvim yılında sahte belge kullanmak suçu hakkında düşme, 2006 takvim yılında sahte belge kullanmak suçu hakkında beraat

Sanığa yüklenen suçlar nedeniyle doğrudan zarar gören kurum vekilinin 14.12.2012 tarihli temyiz dilekçesinin katılma iradesini belirtmesi, bozma sonrası verilen hükümlere yönelik olarak da 22.6.2018 havale tarihli temyiz dilekçesi ile katılma iradesini devam ettirmesi karşısında; şikayetçi kurumun, 5271 sayılı CMK'nin 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu anlaşılmakla, aynı Yasanın 237/2, 234 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

A) Defter ve belgeleri gizlemek suçu nedeniyle verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Yapılan yargılamada, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru hükmün istem gibi ONANMASINA,

B) 2005 yılında sahte belge kullanma suçu nedeniyle verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Sanığa yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

C) 2006 yılında sahte belge kullanma suçu nedeniyle verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Tasfiye halindeki ... Terma Konfeksiyon Turizm ve Rek. San. Tic. Ltd. Şirketi'nin 2006 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddia olunan davada; tasfiye memuru olan sanığın suçlamaları kabul etmemesi; vergi raporlarında şirketin bazı alımlarını Kozateks Tekstil İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şirketi'nden aldığı sahte 17 adet fatura ile belgelendirdiğinin belirtilmesi; her ne kadar karşıt şirket olan Kozateks Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporları dosyaya getirtilmiş ve şirket hakkında açılmış dava bulunup bulunmadığı araştırılmış olsa da, kullanıldığı iddia olunan faturaların dosya kapsamında bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi amacıyla;

1- Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının tespiti bakımından, sanığın 2006 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda, faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile sanığın beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8492, Karar No: 2016/4989, Tarih: 14.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/8492 E.  ,  2016/4989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Vek. Av. ...

Vek. Av. ...

-KARAR-

01.07.2016 tarihinde kabul edilip 23.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinin 3. fıkrası değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi 1 ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı bir ay içinde görevli Daireye gönderecektir. Gönderme kararı üzerine dosya kendisine gelen Hukuk Dairesi iki hafta içinde yapacağı ön inceleme sonucunda görevli olmadığı sonucuna varırsa dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderir.

Bu durumda dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın temizlik işinin yapılması için iskele kurulması ve temizlik hizmeti sonrası yapılacak tadilat ve inşaat işini içeren eser sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 14.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22177, Karar No: 2011/868, Tarih: 02.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/22177 E.  ,  2011/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş; adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanığın, aracın camını kırmak suretiyle içeri girip hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemin hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 151/1. maddesindeki mala zarar vermek suçunu da oluşturduğu halde bu suçlardan değerlendirme yapılmaması; suçun 5237 sayılı Yasanın 6/e. maddesi kapsamında geceden sayılan zaman diliminde işlendiği yakalama tutanağının içeriğinden anlaşıldığı halde 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanmaması; 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının; 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 02/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6210, Karar No: 2022/7877, Tarih: 09.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6210 E.  ,  2022/7877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Boyabat Sulh Hukuk, Sinop Sulh Hukuk ve Bursa 10. Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlı adayının ikamet adresinin tespit edilmesi için emniyet müdürlüğüne yazılan müzekkerenin cevabi yazısında ikamet adresinin "..." olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek görevli ve yetkili mahkemenin Sinop Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Sinop Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlı adayının yerleşim yerinin ''...'' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın ve eklerinin yetkili ve görevli mahkeme olan Bursa Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bursa 10. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, UYAP'tan yapılan sorgulamada zorunlu tedavisi istenilenin adresinin "..." olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek yetkili mahkemenin Sinop Sulh Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Her ne kadar Sinop Sulh Hukuk ile Bursa 10. Sulh Hukuk Mahkemesi arasında yargı yeri belirlemesi gerektiğinden bahisle dosya dairemize gönderilmişse de, Türk Medeni Kanunu’nun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince; Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12493, Karar No: 2012/3637, Tarih: 20.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/12493 E.  ,  2012/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/172190

MAHKEMESİ : Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2008

NUMARASI : 2006/265 (E) ve 2008/173 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kovuşturma evresinde duruşmadan yöntemine uygun şekilde haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan yakınan kurumun, 5271 sayılı CMK.’nun 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören yakınan kurumun “kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme” ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek yakınan kurum vekiline usulüne uygun duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken yanlış adrese çıkarılmış tebligatın geri dönmesi üzerine yakınan kurum vekiline duruşma gününü bildirir yeni bir davetiye çıkartılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.’nun 234.maddesinin 1 fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının ve yakınan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1230, Karar No: 2013/3628, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1230 E.  ,  2013/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve ... pancarının sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.