muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18759, Karar No: 2014/4425, Tarih: 11.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18759 E.  ,  2014/4425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek, sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : a) 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nun 62, 51/1. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

b) 213 sayılı VUK'nun 359/b-1,5237 sayılı TCK'nun 62, 51/1. maddeleri uyarınca erteli 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

c) 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 51/1, 53/.1 maddeleri uyarınca erteli 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

d) 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 51/1, 53/1. maddeleri uyarınca erteli 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

1-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanık müdafiinin, “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suretiyle kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verildiğinin iddia olunması nedeniyle, 25.12.2003 tarih ve 5035 sayılı Yasanın 48. maddesi ile değişik 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 22 ve 29. maddeleri gereğince suç tarihi 16.04.2005 olacağından, suçun işlendiği 16.04.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-) Sanık müdafiinin, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizine gelince;

Sanığın yetkilisi olduğu ...Tic. Ltd. Şti.nin 2005 yılında ...Pazarlama A.Ş'den, 2006 yılında ise adı geçen bu şirket ile ...Ltd. Şti. ve ... San. Tic. Ltd. Şti.den temin ettiği sahte faturaları kullandığı, bu şirketler hakkında yapılan ineleme sonunda düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında, gerçekte ticari faaliyetlerinin bulunmadığı, sahte fatura düzenlemek için mükellefiyet tesis ettirdikleri, düzenledikleri faturaların sahte olduğu ve temsilcileri hakkında suç duyurusunda bulunulduğu belirtilmesine rağmen, bahsi geçen vergi tekniği ve vergi suçu raporlarının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi amacıyla, düzenlediği faturaların sahte olduğu iddia olunan... Pazarlama A.Ş, ... Satış Ltd. Şti ve ... Pazarlama San. Tic. Ltd. Şti.nin temsilcileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının anlaşılması halinde dava dosyaları ile düzenlendiği belirtilen vergi tekniği ve vergi suçu raporlarının getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, gerekirse faturalar konusu mal ve hizmetlerin, faturaları düzenleyen mükelleflerden alınıp alınmadığının tespiti yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri ile kasa mevcuduyla uyumlu ödeme belgelerinin ve banka hesaplarının incelenmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/628, Karar No: 2025/1694, Tarih: 17.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/628 E.  ,  2025/1694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Üniversitesi (...) Rektörlüğüne bağlı ... Hastanesinde hizmet ihalesi alan şirketlerde aralıksız olarak çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile kadroya geçirildiğini ve hâlen Hastaneye bağlı kadrolu işçi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren şirketlerde çalışırken şirketler ile asıl işveren arasında yapılan ihalede ödenecek çıplak ücretin asgari ücretin en az % fazlası olarak düzenlendiğini ve işçilerin mevcut ücret ve sosyal hakları korunarak sürekli işçi kadrosuna geçişlerinin yapıldığını, davacının davalı Kurumla belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmenin 4. maddesinde ücretinin asgari ücret+(varsa)% fazlası şeklinde hüküm altına alındığını, davacının ücretlerinin belirtilen şekilde tespit edilmesi gerektiğini ileri sürerek fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ve 24. maddeler uyarınca sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin istihdam edilmesine esas hizmet alım sözleşmelerinin, öngörülen geçiş işleminin yapıldığı tarih itibarıyla feshedilmiş sayılacağının hüküm altına alındığını, davacının ücret ve sair hakları bakımından Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulandığını, davacının alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli kararı ile; davacının kadroya geçişi aşamasında imzalanan iş sözleşmesinde aylık ücretin açıkça her ay asgari ücretin % fazlası olacak şekilde kararlaştırıldığı, davacının temel ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olduğunun kabul edilmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli kararı ile; davacının kadroya geçişi aşamasında imzalanan iş sözleşmesinde aylık ücretin açıkça her ay asgari ücretin % fazlası olacak şekilde kararlaştırıldığı, davacının temel ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olduğunun kabul edilmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 28.09.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 4. maddesinde bulunan düzenleme ile ücretin asgari belirli bir fazlası olarak ödeneceğinin ve bu şekilde hesaplanacak ücrete asgari ücrette yapılması muhtemel değişikliklerin aynen yansıtılacağının kararlaştırıldığı, bu nedenle fark ücret alacaklarının hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, seri davalara ilişkin karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olduğu, İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunmaması sebebiyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak göz önüne alındığında davacı vekilinin faiz başlangıç tarihlerine yönelik istinaf başvurusunun yerinde olmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.09.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, sona eren toplu iş sözleşmesinin art etkisinin bulunmadığı, bu nedenle 2021/Ocak ve sonraki dönem yönünden yapılan hesaplamaların hatalı olduğu, ilave tediye alacağının son tutanak tarihi esas alınmadan hesaplanıp hüküm altına alındığı gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 03.12.2024 tarihli kararı ile, Dairemiz bozma kararına uyularak ek rapor alındığı, alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 03.12.2024 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, 2021 yılı yönünden Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin art etkisinin bulunduğu kabulü ile hesaplama yapılmasının hatalı olduğu, vekâlet ücretinin hatalı takdir edildiği gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 03.12.2024 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, 2021 yılı yönünden Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin art etkisinin bulunduğu kabulü ile hesaplama yapılmasının hatalı olduğu, vekâlet ücretinin hatalı takdir edildiği gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Dairemiz bozma kararına uyularak 2021 yılı yönünden Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözlemesinin art etkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Bilirkişi raporuna yapılan itirazlarının dikkate alınmadığını,

2. İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme yapıldığını,

3. Davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının 2021 yılı ücretinin bozmaya uygun şekilde belirlenip belirlenmediği, fark ikramiye alacağının hesabı ile vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3800, Karar No: 2018/6846, Tarih: 12.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/3800 E.  ,  2018/6846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/11/2007 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve dahili davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacının davalı ... Anonim Şirketi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyizinin incelenmesinde;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davada karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... Anonim Şirketi aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... ve dahili davalı ... aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; karar, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, maliki ... , sürücüsü ... olan, davalı ... şirketine ... poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın, davacı şirkete sigortalı olan dava dışı ...'un kullandığı ve dava dışı ...'un içinde yolcu olarak bulunduğu ... plaka sayılı aracın 28/08/2005 tarihinde çarpışması sonucunda yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, sigortalı ... ve ...'un tedavilerinin davacı ... şirketi tarafından yaptırıldığını belirterek, sigortalıları için yapmış olduğu giderlerin fiili ödeme tarihindeki Türk Lirası karşılığının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yargılama sırasında 6111sayılı kanunun 59. maddesi ile Karayolları Trafik Kanunun 98. maddesinde yapılan değişiklik gereği ... yasal hasım haline geldiği gerekçesiyle davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davalı ... aleyhine açılan davada karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... Anonim Şirketi aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... ve dahili davalı ... aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Yargılama sırasında 6111sayılı kanunun 59. maddesi ile Karayolları Trafik Kanunun 98. maddesinde yapılan değişiklik gereği ... yasal hasım haline geldiği gerekçesiyle davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davalı ... aleyhine açılan davada karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... Anonim Şirketi aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... ve dahili davalı ... aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; ... Sigorta Anonim Şirketi yönünden esasen pasif dava ehliyeti bulunmadığı için davanın reddedildiği, 21 Aralık 2015 Tarihli ve 29569 Sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan ve karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesine göre husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunacağı düzenlenmiştir. Belirtilen madde gereği davalı ... Anonim Şirketi yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu durumun göz ardı edilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davalı ... Kurumunun temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının talebine esas trafik kazası 28/08/2005 tarihinde meydana gelmiştir. 6111 sayılı kanun 13/2/2011 tarihinde kabul edilmiş ve 25/02/2011 günlü Resmi Gazete de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. 27/08/2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Trafik Kazaları Nedeniyle İlgililere Sunulan Sağlık Hizmet Bedellerinin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik geçici 1. maddesinde ise kanunun yayımı tarihinden önce meydana gelen trafik kazalarından kaynaklanan ve anılan tarih itibariyle ödenmemiş tüm tedavi gideri bedellerinin Kanunun Geçici 1 inci maddesi kapsamında Kurumca ödeneceği, bu tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle ilgili sigorta şirketlerinden ve Güvence Hesabından tahsil edilen tutarlar bakımından ise sigorta şirketlerine ve Güvence Hesabına herhangi bir iade yapılmayacağı düzenlenmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden her ne kadar trafik kazasının kanunun yayım tarihi olan 25/02/2011 tarihinden önce meydana gelmiş olması davacıya iade ödemesi yapılmasına engel değilse de davacı ... şirketi tarafından dava dışı sigortalılarına yapılan ödemelerin de kanunun yayım tarihinden önce 07/09/2005-11/04/2007 tarihleri arasında olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda yazılı yönetmeliğin geçici 1. maddesinin açık hükmüne göre 25/02/2011 tarihinden önce yapılan davaya konu ödemeler nedeniyle dahili davalı ... Kurumuna iade için rücu edilemeyeceğinden dahili davalı yönünden açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dahili davalı ... yararına BOZULMASINA ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23993, Karar No: 2018/5733, Tarih: 10.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/23993 E.  ,  2018/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-..., 3-..., 4-... İhtiyaç Mad. Gıda San. Paz. A.Ş. aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22/03/2016 gün ve 2014/284-2016/128 sayılı hükmün davacı avukatı ile davalı-... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen; dosyada mevcut olmayan, dava dışı işçi ...’ın çalıştığı döneme ait davacı ile davalılar ... Tarım Ürünleri Gübre Hayvancılık Tıbbi Malzeme Temizlik Maddeleri Temizlik İşleri Hizmet Taahhüt Tic. Ltd. Şti., Yurt Gıda İhtiyaç Maddeleri San. ve Tic. A.Ş., ... Güv. Gıda Tem. San. Tic. Ltd. Şti., ... İhtiyaç Mad. Gıda San. Paz. A.Ş. arasındaki hizmet sözleşmelerinin ve eki olan genel, idari ile teknik şartnamelerin ayrı ayrı eklenerek birlikte gönderilmesi, sözleşme ve eklerinin taraflarda mevcut olmaması halinde bu durumu bildirir beyan dilekçesinin dosyaya eklenmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3061, Karar No: 2014/4715, Tarih: 04.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3061 E.  ,  2014/4715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silivri Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/201 Karar no:2013/307

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve ziynet alacağı davası yönünden; davacı-davalı (kadın) tarafından ise vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1 -Davacı-davalı kadının katılma yoluyla bildirmiş olduğu temyiz itirazlarının harcı ve temyize kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına,

2-Davalı-davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Mahkemece davalı-davacı koca ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kadının eşine sürekli olarak “boşanacağım evime gideceğim, babama söyleyeceğim seni mermi manyağı yapacaklar" şeklinde tehditlerde bulunduğu, kadının ailesinin “kızımıza zarar verirsen sana etek giydiririz.” şeklinde aşağıladığı, davalı-davacı kocanın da eşine şiddet uyguladığı, anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda; tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Kusur durumu böyleyken mahkemece davalı-davacı koca ağır kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak yasal şartları oluşmadığı halde (TMK md. 174/1-2) davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerini kısmen de olsa kabul etmesi isabetsiz olmuştur.

b-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK md. 6). Davacı, ziynet eşyalarına davalı tarafından el konulduğunu ve iade edilmediğini ileri sürmüş, davalı koca ise, ziynetlerin düğünden sonra sürekli takılan takılar dışında keseye konularak kasada saklanmak üzere kendisine verildiğini, keseden 3 adet 22 ayar bilezik, 3 adet ince bilezik, 2 adet ayarı bilinmeyen bilezik, 4 adet çeyrek altın çıktığını, geri kalan takıların akıbetini bilmediğini savunmuştur. Davacı kadın dava konusu ziynet eşyalarının varlığını, elinden alındığını ve iade edilmediğini, eşinde kaldığını ispat yükü altındadır. Somut olayda kadın, dava konusu ziynet eşyasının, davalının yedinde olduğunu kabul ettiği takılar dışındaki takıların davalı tarafından elinden alındığını ve iade edilmediğini gösterdiği delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davacı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2-a ve 2-b bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre ziynetlere yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Fatih'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

04.03.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/13424, Karar No: 2013/17596, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13424 E.  ,  2013/17596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, domates ve taze fasulyenin sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.