muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/324, Karar No: 2023/1755, Tarih: 27.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/324 E.  ,  2023/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; mülkiyeti kendisine ait olan dava konusu 143 ada 26 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyet yapılmasının, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 05.11.1999 tarihli kararı ile yasaklandığını, bu nedenle taşınmazı kullanamadığını belirterek, geriye dönük 5 yıl için ecrimisil ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 1 inci derece arkeolojik SİT alanında olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.11.2015 tarihli ve 2015/364 Esas, 2015/652 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, 17.771,94 TL ecrimisil bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 13.01.2020 tarihli ve 2018/4638 Esas, 2020/31 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın ilk kez ne zaman sit alanı içerisine alındığı ya da korunması gerekli kültür varlığı niteliği verildiği kararının ayrıntısının sorulup belirlenmesi, ayrıca Kültür ve Tabiat varlıkları Koruma Yüksek Kurulu'nun 05.11.1999 tarihli ve 658 sayılı kararının getirtilmesi, bundan sonra davacının dava konusu taşınmazı tapudan satın aldığı 23.07.2003 tarihinde taşınmazlar üzerinde söz konusu kullanım kısıtlamasının bulunup bulunmadığının belirlenmesi, davacının taşınmazları satın aldığı tarihte Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu kararında da belirtildiği gibi toprak sürümüne dayalı tarımsal faaliyetlerin yasaklanıp yasaklanmadığı tespit edildikten sonra, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Tapu Müdürlüğü ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından dava konusu taşınmazlara ilişkin tarımsal faaliyet yasağı bulunmadığının bildirildiği, Kültür Varlıklarını Koruma ve Bölge Kurulunun 26.04.1995 tarihli kararı ile dava konusu taşınmazların arkeolojik sit alanı içinde kaldığı, sınırlı mevsimlik faaliyetlere devam edilebileceği, uygun görülmesi halinde seracılık faaliyetlerine devam edilebileceği, mevcut ağaçlardan ürün alınabileceği ancak toprağın sürülmesine dayalı faaliyetlerin kısıtlanmasına karar verildiği, davacının taşınmazı devraldığı tarih ve kurul kararı dikkate alındığında haksız işgal tazminatı için gerekli koşulların oluşmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyizinde, dava konusu taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyetin kısıtlanması nedeniyle tasarruf hakkının kısıtlandığını, tapuda şerh bulunmasının ecrimisile hükmedilmesine engel olmadığını, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9870, Karar No: 2016/10212, Tarih: 25.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/9870 E.  ,  2016/10212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle dava tarihi 19.06.2013 iken karar başlığında 30.11.2015 yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğunun anlaşılmasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.05.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/1533, Karar No: 2022/16134, Tarih: 15.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1533 E.  ,  2022/16134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda: İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 15.11.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/317 Esas, 2021/222 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dava konusu Sakarya İli, Kocaali İlçesi, Kocaali Mahallesi, 4839 parsel sayılı taşınmazın 29.01.2019 tarihinde satın alma yoluyla edinildiği, halen davacı üzerine kayıtlı olduğu gibi taşınmazın tapu kaydında kıyı kenar çizgisi içinde kaldığına dair şerh de bulunmadığı ancak Fen Bilirkişisi raporuna göre taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, davacının mülkiyet hakkının kısıtlandığı anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak taşınmazın tespit edilen gerçek bedelinin TMK'nın 1007 nci maddesi gereğince davalı ...'den tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan peşin ve ıslah harcının talep halinde iadesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken harçların karar kesinleştikten sonra talep halinde iadesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/317 Esas, 2021/222 Karar sayılı gerekçeli kararının harçla ilgili 4 üncü bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkarılmasına,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/317 Esas, 2021/222 Karar sayılı gerekçeli kararının harçla ilgili 4 üncü bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkarılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2 nci maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1 inci maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10394, Karar No: 2014/16346, Tarih: 21.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/10394 E.  ,  2014/16346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yol yardımı alacağı, yemek yardımı alacağı, ücret alacağı ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ...Genel Müdürlüğü avukatı ile ... İnş. Temizlik Turizm ve Tic. AŞ. tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan... Genel Müdürlüğü ile... İnş. Temizlik Turizm ve Tic. AŞ.'ne yükletilmesine, 21.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19546, Karar No: 2014/8986, Tarih: 15.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19546 E.  ,  2014/8986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tokat Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/228 Karar no:2013/378

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.04.2014 günü temyiz eden davacı N..G.. ve vekilleri ile karşı taraf davalı İ.. G.. ile vekili gelmediler.Temyiz eden davacı vekili Av. M.. Ö..'in yokluğunda karar verilmesini isteyen mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın ve müşterek çocuk Nehir yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.04.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2008/16803, Karar No: 2009/679, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/16803 E.  ,  2009/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)z ... Köyü 101 ada 226 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının aslının, başka dosyalarda davalı ise dava dosyalarının bulundukları yerlerden getirtilerek ,

2) ... Kadastro Mahkemesinin 2005/61-260 sayılı dava dosyasının tapu sicil müdürlüğünden istenerek,

3) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 116 ila 133 OTS noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu, aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma hattına göre konumu, orman kadastro ve orman rejimi dışına çıkarıma haritalarındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek ve taşınmazın tahdit içinde ve dışında kalan bölümlerinin yüzölçümleri X ve Y değerlerini gösterir koordinatlı krokide gösterilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/01/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4704, Karar No: 2018/4924, Tarih: 20.09.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/4704 E.  ,  2018/4924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ: KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında... Köyü çalışma alanında bulunan 26040 ada 1 parsel sayılı 560 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 31/507 hissesinin 1992 yılından itibaren ..., 37/560 hissesinin 1990 yılından itibaren ..., 1997 yılından itibaren 12/560 hissesinin ...'ın fiili kullanımında bulunduğu, 220/560 hissenin kullanım dışı olduğu şerhi yazılarak, 26040 ada 2 parsel sayılı 480 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 149/480 hissesinin ..., 86/480 hissesinin ...'ın fiili kullanımında bulunduğu, krokisinde (C) harfi ile gösterilen evin 149/480 hissesinin ...'e, krokisinde (D) harfi ile gösterilen evin 86/480 hissesinin ...'a ait olduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., 26040 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde su basmanı olduğu ve taşınmazın bir bölümünün kendi fiili hakimiyetinde bulunduğu ve birleşen dosya davacıları ... ve ..., 26040 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların tamamının 2/B vasfında taşınmazlar olduğu ve fiili kullanımlarında bulunduğu iddiasına dayanarak adlarına zilyetlik şerhi verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece verilen önceki tarihli hüküm Dairemizin 24.11.2015 tarih ve 2015/15269 Esas, 2015/14011 Karar sayılı ilamı ile 26040 ada 1 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde lehine kullanım şerhi verilen ...’in yöntemince davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması ve infaza elverişli rapor alınarak hüküm kurulması gereğine işaret edilerek bozulmuş; Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ...'nin davasının HMK 114 ve 115. maddeleri gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle, davalı Orman Genel Müdürlüğü yönünden ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine; davacısı ...'ın davasının Orman Genel Müdürlüğü yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine; davalı Hazine yönünden ise davasının kabulüne; davacı ...'in davasının ise kabulüne; çekişmeli 26040 ada 1 nolu parselin 3402 sayılı Kanun'un Ek-4.maddesine göre yapılan kadastro tespitinin iptaline; "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Parselin harita mühendisi bilirkişinin 09.03.2017 tarihli ek rapor ve krokisinde (M) ile gösterilen 74.82 metrekarelik kısmı ... oğlu 1966 doğumlu ...’in 1990 yılından beri kullanımındadır, aynı ek rapor ve krokide (N) ile gösterilen 24.66 metrekarelik kısım ... oğlu 1972 doğumlu ...’ın 1997 yılından beri kullanımındadır, parselin kalan kısmının 31/507 hissesi ... kızı 1972 doğumlu ...’in 1992 yılından beri kullanımındadır, 220/560 hissesi kullanımsızdır," ibaresi tutanağın beyanlar hanesinde belirtilmek üzere parselin tespit gibi arsa vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, çekişmeli 26040 ada 2 nolu parselin 3402 sayılı Kanun'un Ek-4

...’in 1990 yılından beri kullanımındadır, aynı ek rapor ve krokide (N) ile gösterilen 24.66 metrekarelik kısım ... oğlu 1972 doğumlu ...’ın 1997 yılından beri kullanımındadır, parselin kalan kısmının 31/507 hissesi ... kızı 1972 doğumlu ...’in 1992 yılından beri kullanımındadır, 220/560 hissesi kullanımsızdır," ibaresi tutanağın beyanlar hanesinde belirtilmek üzere parselin tespit gibi arsa vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, çekişmeli 26040 ada 2 nolu parselin 3402 sayılı Kanun'un Ek-4.maddesine göre yapılan kadastro tespitinin iptaline ve "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Parselin harita mühendisi bilirkişinin 18.03.2015 tarihli rapor ve krokisinde (A) ile gösterilen 305.00 metrekarelik kısım ... oğlu 1966 doğumlu ...’in 1990 yılından beri kullanımındadır, bu kısım üzerinde bulunan ve krokisinde (C) ile gösterilen ev ...’e aittir. Aynı rapor ve krokide (B) ile gösterilen 175.00 metrekarelik kısım ... oğlu 1972 doğumlu ...’ın 1997 yılından beri kullanımındadır, bu kısım üzerinde bulunan ve krokisinde (D) ile gösterilen ev ...’a aittir" ibaresi tutanağın beyanlar hanesinde belirtilmek suretiyle taşınmazın tespit gibi arsa vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 20.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18946, Karar No: 2021/84, Tarih: 18.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/18946 E.  ,  2021/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan verilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, önce TCK’nın 116/2. maddesi gereğince belirlenmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.