muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11280, Karar No: 2016/8924, Tarih: 13.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/11280 E.  ,  2016/8924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacı ...'in müteveffa ... oğlu olduğunu, diğer davacının ise müteveffanın torunu olduğunu, davacıların murisleri müteveffa ...04/09/2011 tarihinde meydana gelen trafik kazasında hayatını kaybettiğini, davalı ...'ın kullanımındaki ... plakalı araç ile ....otobüs terminalinde perona giriş yaptığı sırada çevreyi ve peron güzergahını kontrol etmeyerek kontrolsüz biçimde perona girmesi sırasında müvekkilinin murisi ... . çarparak ve ön tekeri ile üzerinden geçmek suretiyle ezerek ölümüne sebep olduğunu, ceza davasında verilen kararda oluş konusunda ceza mahkemesince durum değerlendirilmiş ve davalının asli kusurlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulduğunu, meydana gelen kazada davalı ...'ın hatalı olduğunu, bunun ceza dosyasıyla da ispatlanacağını, davacı ...'nın müteveffa ... tek çocuğu olması nedeniyle üst soyundan olan son kişiyi de bu kaza nedeniyle kaybettiğini, annesini kaybetmesi müvekkilde ciddi ıstırap ve eleme neden olduğunu, davacı ...'in davacı ...'in çocuğu müteveffa ...n torunu olduğu, babaannesini kaybetmesi nedeniyle günlerce üzüntü duyduğunu, psikolojik destek aldığını, acı ve ıstırap duyduğunu derin elem ve üzüntü çeken davacılardan ... için 90.000,00-TL ve ... için 20.000,00-TL olmak üzere toplam 110.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 8.000,00-TL, davacı ... için

...

2.000,00-TL manevi tazminatın 04/09/2011 kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 6098 sayılı TBK m. 56 maddesi gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 8.000,00-TL, davacı ... için

...

2.000,00-TL manevi tazminatın 04/09/2011 kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 6098 sayılı TBK m. 56 maddesi gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK m. 56. maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğun niteliği, kusur oranları da gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde, "bir miktar" daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, açıklanan dosya kapsamına uygun düşmeyen miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 13.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23487, Karar No: 2014/12369, Tarih: 04.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/23487 E.  ,  2014/12369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/48783

Mahkeme : KARŞIYAKA 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 24.11.2011 - 2011/767 esas ve 2011/1110 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11155, Karar No: 2018/8087, Tarih: 11.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/11155 E.  ,  2018/8087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi, davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1956 tarihli memleket haritasına esas hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; 1973 ve 1985 tarihli hava fotoğrafları ile birlikte dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 11/12/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/247, Karar No: 2021/13003, Tarih: 14.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/247 E.  ,  2021/13003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 5. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen karar, davacılar vekili ve davalı ... Özel Sağlık Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından duruşmasız olarak, davalı ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 14/12/2021 tarihinde davacılar vekili Av. ... ile davalılardan ... vekili Av. ... ve diğer davalı ... Özel Sağlık Hizmetleri A.Ş. vekili ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, ... ve ...'in oğlu, ...'in ise kardeşi 1984 doğumlu ...'in 26.11.2015 tarihinde Özel ... Hastanesinin yoğun bakım servisinde vefat ettiğini, müteveffanın vefatına Özel ... Hastanesinin ve Dr. ...'ın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketlerinin sebep olduğunu, müteveffanın karın ve sırt bölgesindeki ağrılar sebebiyle 12.10.2015 tarihinde ... Üniversitesi Hastanesinin Balçova Palmiye Polikliniğine gittiğini ve çekilen ultrason sonucunda safra kesesinde taş tespit edildiğini, ağrıları artan müteveffanın annesi ile birlikte 14.10.2015 tarihinde davalı hastaneye gittiğini, davalı doktor tarafından çekilen ultrason sonucuna dayanılarak taşlı kesenin panreatite neden olmadan alınmasının faydalı olacağının belirtildiğini ve ameliyat yapıldığını, müteveffanın ameliyat sonrası servise alındıktan sonra takılan drenin safranın gelmesi sebebiyle

çıkarılmadan antibiyotikler ve çeşitli ilaçlar reçete edilerek 15.10.2015 tarihinde taburcu edildiğini, taburcu edildikten sonra dreninden safra gelmeye başladığını, davalı doktor kanalda sızıntı olduğunu ve zamanla kapanacağını belirtse de ameliyattan sonraki 2 haftalık süreçte safra gelmeye devam ettiğini, bu süreçte müteveffanın halsizleştiğini, iştahının azaldığını ve ağrılardan uyuyamaz olduğunu, ağrılar dayanılmaz olduktan sonra yine davalı doktorla iletişime geçildiğini, müteveffanın hastaneye çağrıldığını, drenin çekildiğini, yerine davalı doktor tarafından içeriyle bağlantısı olmayan deriye yapışan adaptör ve torbadan oluşan kolostomi torbasına benzeyen bir sistem takıldığını, bu torbaya 4 günlük süreçte 3 kağıt bardak yani 450 ml civarında safra gelmeye devam ettiğini, davalı doktorun 01.11.2015 tarihinde safranın gelmesinin kesilmemesi durumunda ERCP yapılıp stent takılması gerekeceğini belirttiğini, 01.11.2015-04.11.2015 tarihleri arasında yaranın kapanarak safranın içeriye doğru aktığını ve bu üç günlük süreçte müteveffanın gözlerinde sararma, idrarında koyulaşma belirtilerinin artarak devam ettiğini, durumun doktora iletildiğini ve müteveffanın kontrole çağrıldığını, dren yerine takılan torbanın davalı doktor tarafından çıkarıldığını, durumu gittikçe kötüleşen müteveffanın 11.11.2015 tarihinde 5,5 saat süren ağır bir ameliyat geçirdiğini, müteveffanın 11.11.2015 gecesi ve 12.11.2015 günü yoğun bakımda kaldıktan sonra 13.11.2015 tarihinde solunum değerlerinin normalin altında olduğu söylenmesine rağmen normal odaya alındığını, normal odaya alındıktan sonra ağırlaştığını, tekrar yoğun bakıma alınarak solunum makinasına bağlandığını, davalı doktorun onam imzalatmadan tekrar müteveffayı ameliyata aldığını, sürekli gelen sıvıyı sorduklarında davalı doktorun vücudun toplanması için bir ameliyat daha yapacağını belirterek müteveffayı 23.11.2015 tarihinde 4. kez ameliyata alındığını, ameliyat sonrasında davalı doktorun artık sorunun çözüldüğünü belirttiğini, ancak 24.11.2015 tarihinde hastaneye geldiklerinde müteveffanın komada olduğunu öğrendiklerini, müteveffanın 25.11.2015 tarihinin sabahında kalbinin durması sebebiyle karaciğer nekroza girdiğini ve 26.11.2015 tarihinde vefat ettiğini beyanla; ... için şimdilik 1.000,00-TL maddi 300.000,00-TL manevi, ... için 1.000,00-TL maddi 300.000,00-TL manevi, ... için 250.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 852.000,00-TL tazminatın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ... Özel Sağlık Hizmetleri A.Ş., davaya konu olayla ilgili yapılan suç duyurusu nedeniyle soruşturmanın devam ettiğini, bu durumun bekletici mesele yapılması gerektiğini, hastada doktor kusuru bulunmadığını, komplikasyon geliştiğini ve komplikasyon sonrası tedavilerin de sonuç vermediğini, hastaların ameliyatından önce aydınlatılmış yazılı onam belgeleri alındığını, davalı hastanenin ekipman ve teçhizat yönünden İzmir'in en iyileri arasında olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., savcılık tarafından yürütülen soruşturmanın bu davada bekletici mesele yapılması gerektiğini, hastanın tanısının ve ameliyat önerilmesinin doğru olan yaklaşım olduğunu, ameliyat sonrası ise hastanın bir gece yatışı yeterli olup ertesi günü sabahında taburcu edileceğini, hastayı kapsamlı ve anlaşılır şekilde aydınlattıklarını ve rızasının alındığını, hasta ve yakınlarına mutlaka kontrole gelmesi gerektiğinin anlatıldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, maddi tazminat talebinin kabulü ile davacı ... için 54.310,65-TL, davacı ... için 65.617,31-TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 21.435,98-TL tedavi giderleri olmak üzere toplam 141.363,94-TL'nin 2.000,00-TLsinin dava tarihinden, 139.363,94-TL'sinin ise ıslah tarihi olan 28.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen

alınarak davacılar ... ve ...'e verilmesine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için 120.000,00-TL, davacı ... için 120.000,00-TL, davacı ... için 100.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, karara karşı taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince, davacıların istinaf taleplerinin reddine, davalıların istinaf taleplerinin kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile davacıların maddi tazminat talebinin kabulüne, davacı ... için 54.310,65-TL, davacı ... için 65.617,31-TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 21.435,98-TL tedavi gideri olmak üzere toplam 141.363,94-TL maddi tazminata hükmedilmesi, bu maddi tazminatın 2.000,00-TL'sinin dava tarihinden, 139.363,94-TL'lik kısmının ise ıslah tarihi olan 28.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılar ... ve ...'e verilmesine; davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, davacı ... için takdiren 60.000,00-TL, davacı ... için takdiren 60.000,00-TL ve davacı ... için takdiren 40.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye duyduğu ağır manevi acıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak, olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde edilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. Manevi tazminatın ve kapsamının takdiri hâkime ait bir hak ve görevdir. Ancak hâkim bu hak ve görevini yerine getirirken Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 58. maddesi gereğince; hakimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim; bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Hakim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28/05/2003 tarihli ve 2003/21-368-355 ve 23/06/2004 tarihli 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Somut olayda; olayın oluş şekli, davalıların kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına ilk derece mahkemesince takdir edilen manevi tazminat miktarlarının dosya kapsamına uygun tayin olunduğu açıktır.

Somut olayda; olayın oluş şekli, davalıların kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına ilk derece mahkemesince takdir edilen manevi tazminat miktarlarının dosya kapsamına uygun tayin olunduğu açıktır.

Hal böyle olunca, Bölge Adliye Mahkemesince; davalı doktorun 14.10.2015 tarihinde yaptığı laparoskopik kolesistektomi ameliyatı sonrasında meydana gelen safra yolu yaralanması şeklindeki komplikasyonun ve tedavi sürecinin yönetimini doğru ve başarılı bir şekilde yapamadığı, takip eden süreçte ameliyat sırasında karına konulan drenden yüksek miktarda safra gelmesine rağmen dreni çekmek gibi hastanın klinik gidişatını çok olumsuz yönde etkileyecek girişimde bulunduğu, yapması gereken bazı tetkik ve tedavi yöntemlerini kullanmada geç kaldığının uzman heyet raporlarında belirtilmesi, davalıların olayda kusurlu olması ve ilk derece mahkemesince hüküm altına alınan manevi tazminat miktarlarının yerinde olduğunun anlaşılması karşısında, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, davacılar lehine hükmolunan manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğu şeklinde hatalı ve dosya kapsamına uygun olmayan değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacılara verilmesine, 15.384,80'er TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1959, Karar No: 2015/1843, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1959 E.  ,  2015/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.03.2014 gün ve 2013/364 E. 2014/317 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14832 E. 2014/18359 K. sayılı ilamı ile;

"...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın Seyitömer Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: