muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/492, Karar No: 2020/1817, Tarih: 24.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/492 E.  ,  2020/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptâli ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, tapu iptâli ve tescil mümkün olmadığından dava tarihindeki rayiç bedel üzerinden davanın kabulüne dair verilen karar, davalı arsa sahipleri ve davalı yüklenici şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yüklenicinin yaptığı temlik işlemine dayanarak 169 ada 10 sayılı parsel üzerine inşa edilen binanın B Bloktaki 18 numaralı bağımsız bölümünün adına tescilini istemiştir. Davalı arsa sahipleri, davada dayanılan sözleşmenin kendilerini bağlamayacağını, davalı yüklenici ise davanın reddi gerekeceğini savunmuştur. Mahkemece, davacının adi ortaklardan biri olduğu, tek başına bu davayı açamayacağı, aktif dava ehliyetinin yokluğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafından temyiz edilen karar, 14. Hukuk Dairesince; adi ortaklığın tasfiye edildiği, 18 nolu bağımsız bölümün davacıya bırakıldığı, bu nedenle esasın incelenmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu 18 nolu bağımsız bölümün yargılama aşamasında ...'a satılmış olması nedeniyle, taşınmazın dava tarihindeki değeri olan 55.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Ltd. Şti.'nin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Ltd. Şti.'nin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı arsa sahiplerinin temyiz itirazlarına gelince; dava, temliken tescil isteminden kaynaklanmakta olup, yükleniciden bağımsız bölüm satın alanların, temlik sözleşmesinde verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümler veya tapu payına hak kazanabilmeleri için, inşaatın yüklenici veya yüklenici namına temlik alan tarafından sözleşme ve ekleri tasdikli yapı rusatı ve projeleri ile imar mevzuatına uygun olarak tamamlanıp, arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin teslim edilmesi zorunludur. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu, inşaatın tümünün fiziki gerçekleşme oranının %92,34 olduğunu, inşaat seviyesi itibariyle kabul edilebilir aşamaya gelmiş ise de, yükleniciden bağımsız bölümleri temlik alan davacının temlik aldığı bağımsız bölümün tapusuna hak kazanabilmesi için inşaatın kabul edilebilir seviyeye getirilmiş olması yeterli olmayıp, arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve kusurların giderim bedeli ile ortak alanlardaki eksik ve kusurlardan arsa sahiplerinin arsa payları oranında istenebileceği, somut olayda arsa sahipleri paylarına isabet eden eksik imalât bedeli 56.296,92 TL tespit edilmiş ve davalı arsa maliklerinin sözleşme ile kendilerine düşen daireden fazla daire satıp bedelini tahsil etmiş oldukları belirtilerek davacının tescil talebinde bulunabileceği, tescilin mümkün olmaması sebebiyle dava tarihi itibariyle daire bedeli olan 55.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Davalı arsa sahipleri, davacı ve davalı yüklenici arasındaki temliken satış sözleşmesinin tarafı olmadığından, mahkemece davalı arsa sahipleri yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aleyhe tahsil kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı ... Ltd. Şti.'nin temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle davalı arsa sahiplerinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.817,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalılar ..., ..., ...'e iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15318, Karar No: 2012/33706, Tarih: 12.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15318 E.  ,  2012/33706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, suç kastı olmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, cezanın ertelenmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik işlerinde" çalıştırılmaya hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrildiği fıkrasından "temizlik işleri hizmetinde çalıştırılması' ibaresinin çıkarılarak yerine "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26299, Karar No: 2016/10110, Tarih: 23.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26299 E.  ,  2016/10110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2015

NUMARASI : 2014/1542-2015/1931

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde; üzerindeki ağaçlara maktuen değerlerinin belirlenmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların tapu kaydındaki hacizlerin kamulaştırma bedeline yansıtılmaması

Doğru değil ise de: bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 6 nolu bendinden sonra gelmek üzere (Dava konusu taşınmazların tapu kaydındaki hacizlerin kamulaştırma bedeline yansıtılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16339, Karar No: 2015/1909, Tarih: 13.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16339 E.  ,  2015/1909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/07/2014 tarih ve 2012/54-2014/261 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 28.11.2011 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında sermayesinin artırılmasına karar verildiğini, bu kararın tescili için davalı kuruma yapılan başvurunun, 16.02.2012 tarihli kararla, şirketin 31.03.2006 tarihli genel kurulunda da sermayenin artırılmasına karar verildiği, artırılan tutarın nakit olarak ödeneceğinin taahhüt edilmiş olmasına rağmen nakden ödeme yapılmadığı, bunun yerine artırılan sermayenin bir kısmının, şirket ortaklarının alacaklarından karşılandığı gerekçesiyle reddedildiğini, oysa ticari şirketlerde sermaye artırımı yapılmasının temel amacının, şirket öz sermayesinin yükseltilmesi ve güçlü bir mali yapı oluşturulması olduğunu, sermaye artışının nakit ödenmek suretiyle yapılmasıyla ortakların şirketten olan alacaklarının mahsubu yoluyla yapılması arasında hiçbir fark bulunmadığını ileri sürerek, sermaye artırımı kararının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, her ne kadar davacı tarafça 28.11.2011 tarihli genel kurulda alınan sermaye artırımı kararının tescili talep edilmiş ise de müvekkili kurum tarafından yapılan incelemede, davacı şirketin 31.03.2006 tarihli genel kurulunda artırılmasına karar verilen sermayesinin, kararda artırılan sermayenin nakden ve defaten ödeneceği belirtilmesine rağmen bu şekilde ödenmediği, bu durumun mevzuata aykırı bulunduğunu ve dava konusu kararın tescil edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu sermaye artırım kararının davacı şirketin anasözleşmesine ve yasaya uygun bulunduğu, her ne kadar davalı tarafça davacı şirketin 2006 tarihli genel kurulunda alınan sermaye artırımı kararının usulünce yerine getirilmediği savunulmuş ise de söz konusu genel kurulda artırılmasına karar verilen sermayenin tamamının ödendiğinin dosyaya sunulan yeminli mali müşavir raporundan anlaşıldığı, sermaye borcunun, şirket ortaklarının şirketten olan alacaklarından mahsup yoluyla yerine getirilmesinde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı, dolayısıyla davalı kurumun kararının yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 28.12.2011 tarihli sermaye artırımı kararının sicile tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5327, Karar No: 2012/9802, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5327 E.  ,  2012/9802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2007 gün ve 2007/50 Esas, 2007/80 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olayla ilgili olarak katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda son olarak İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.08.2007 günlü, 3476 sayılı rapor ve dosya içeriğine göre tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14816, Karar No: 2020/13372, Tarih: 05.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/14816 E.  ,  2020/13372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2- Olay tarihinde, sanığa ait iki adet koli içerisinde, 154 adet parfüm ve 95 adet kol saati ele geçirildiği, dava konusu eşyaların niteliği ve cinsi hususunda alanında uzman bilirkişiden rapor alınarak, yerli ya da yurt dışında üretim olup olmadığı yönünde tespit yaptırılması gerekirken uzman olmayan tütün eksperi bilirkişiden alınan yetersiz rapora dayalı olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 05.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6002, Karar No: 2019/4665, Tarih: 22.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6002 E.  ,  2019/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nin 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nin 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 22.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3326, Karar No: 2013/6968, Tarih: 07.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3326 E.  ,  2013/6968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, nüfus kayıtlarında miras bırakan annesinin ... kızı... ve babasının ... oğlu ... olarak kayıtlı oldukları halde 539 parsel sayılı taşımazın tapu kaydında ... oğlu ... 1918 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında ...oğlu... ve ... kızı..., 1737, 1922, 1919 ve 382 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında ise ... oğlu ... ve... oğlu ... olarak yazıldığını belirterek, anılan parsellere ait tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına göre düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı kurum, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmiştir..

Karar, davalı kurum tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı kurumun temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8815, Karar No: 2017/5449, Tarih: 15.06.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/8815 E.  ,  2017/5449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurum işleminin iptaline, kuruma borçlu olmadığının tespitine, kesilen yetim aylıklarının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı tespit edilen davacının, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Davacı ...’in eşi ...' dan 03/01/2014 tarihinde boşandığı, 24/10/2013 tarihinde vefat eden annesinden dolayı yetim aylığı aldığı, ... Denetmeni tarafından düzenlenen 30/01/2015 tarih ES/19 sayılı Rapora göre; davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşamaya devam ettiğinin tespit edildiği, bu rapora dayanılarak Kurumca 17/08/2014 – 16/03/2015 tarihleri arası ödenen 11.675,61 TL yersiz aylık ve faizinin borç çıkarıldığı, Mahkemece Emniyete çizdirilen birlikte yaşanıldığı iddia edilen eve ait krokiden dış girişi tek , içerden merdivenle üst kata çıkılan evin ayrı yaşamaya müsait olmadığı, bu koşullarda birlikte yaşanılmadığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, 13/05/2015 Tarihli Polis Tutanağı ve 04/05/2015 Tarihli Polis Tutanağı için çevre soruşturması yapıldıktan sonra davacı ve eşinin 11.06.2014 tarihinden itibaren Mernis adreslerini değiştirdikleri, anlaşılmıştır.

30/01/2015 tarih ES/19 sayılı Denetmen Raporundan; ...’nin ikamet adresine gidildiği, davacı ...’nin bu adreste üst katta eşinin, alt katta çocuklarıyla kendisinin kaldığını ifade ettiği, çevre soruşturmasında birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, davacının eşi ...’ın ikamet adresine gidildiği, bu adresin kızkardeşi ...’ye ait olduğu,...’nin beyanından burada oturmadığı, ... adresinde üst katta boşanmış olan kızı ile yaşadığı, ...’nin ise aynı adreste alt katta oturduğunu beyan ettiği, Kuruma davet edilen ...’ın ifadesinde; maddi durumundan dolayı ...’nin de ikamet ettiği adreste , giriş kapılarını ayırdıkları müstakil evde kızıyla kaldığını, eşiyle kalmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.