muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20028, Karar No: 2015/4007, Tarih: 09.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20028 E.  ,  2015/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.06.2014

NUMARASI :Esas no:2013/1447 Karar no:2014/870

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın eş tarafından; maddi tazminatın miktarı ile manevi tazminat talebinin reddi yönünden, davalı erkek eş tarafından ise; kusur belirlemesi, maddi tazminat, nafakaların miktarı ve müşterek çocukların velayetleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadın eşin tüm, davalı erkek eşin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın eş yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.03.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/16379, Karar No: 2015/3001, Tarih: 31.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16379 E.  ,  2015/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... ve ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ..... İlçesi ...... Köyü çalışma alanında bulunan 191 ada 15 parsel sayılı 1.003,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..... Oğlu ... adına 191 ada 16 parsel sayılı 729,56 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle .......... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... oğlu ... yasal süre içinde tapu kaydına dayanarak bu kayıttaki payı oranında adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve dava konusu ..... İlçesi ... Köyü 191 ada 15 nolu parselin kadastro tutanağının iptali ile taşınmazın tamamı aynı yüzölçümü ve niteliği ile birlikte 118 pay kabul edilerek; 10 payın .... oğlu ..., 108 payın .... oğlu ..., adına tapuya kayıt ve tesciline, parsel üzerindeki evin ..... oğlu ... adına tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine, dava konusu ..... İlçesi ..... Köyü 191 ada 16 nolu parselin kadastro tutanağının iptali ile taşınmazın tamamı aynı yüzölçümü ve niteliği ile birlikte 118 pay kabul edilerek 10 payın .... Oğlu ... 108 payın .... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline, parsel üzerindeki evin .... oğlu ... adına tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar Nevzat ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların tarafların dayanaklarını oluşturan tapu kaydının kapsamında kaldığı ve tarafların tapu kayıtlarındaki payları gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazlar belgesizden ayrı ayrı davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı tapu kaydına dayanarak dava açmış, davalılar da tapu kaydına dayanmışlardır. Mahkemece tarafların dayanaklarını oluşturan tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile getirilmemiş ve tapu kayıtların kapsamları 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca yöntemince belirlenmiştir. Dosyaya sunulan uzman fen bilirkişi raporunda, dayanak tapu kaydının işaretlenen sınırları içersinde çekişmeli taşınmazlar yanında davacı adına tespit edilmiş aynı ada 11 parsel sayılı taşınmaz da olmak üzere pek çok taşınmaz bulunmaktadır. Mahkemece tapu kayıtlarının miktar olarak kapsamlarında kalan bölümlerinin hangi bölümler olduğu kayıt miktarı fazlası olan bölümleri üzerinde kim ve ya kimler yararına edinme koşullarının oluştuğunu belirlemek amacıyla, tarafların öncülleri ile müşterekleri arasındaki akdi ve irsi ilişkiler irdelenerek yöntemince araştırma yapılmamıştır. Eksik araştırma inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşabilmesi için tarafaların dayanaklarının oluşturan tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığı ile yerel tapu müdürlüğünden dosya içine getirilmesidir. Aynı şekilde tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişiler veraset ilanları ile veraset ilamlarına esas olacak şekilde çıkarılacak nüfus kayıtları da dosya içine getirilmelidir. Yine, dosyaya sunulmuş uzman fen bilirkişi raporunda dayanak tapu kayıtlarının işaretlenen sınırları içinde kalan tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanakları örnekleri ile kadastro sonucunda oluşmuş sicil kayıtlarıda dosya içine getirilmelidir. Bundan sonra yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları hazır olduğu halde keşif yapılmalıdır. Yapılacak keyifte öncelikle tarafların dayanaklarının oluşturan tapu kayıtları yöntemince mahallinde uygulanarak kapsamları belirlenmelidir. Yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından tarafların öncülleri ve miras bırakanları arasındaki akdi ve irsi ilikiler olaylara dayalı tek tek sorulup saptamaya çalışılmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanıklar sözleri komşu taşınmazların tutanak örnekleri ve dayanakları kayıtlarla denetlenmelidir. Yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmalı yöntemince giderilmeye çalışılmalıdır. Tutanakların edinme sebepleride belirlenen olaylara aykırı sonuçlara ulaşılması halinde de tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalıdır

. Yerel bilirkişi ve tanıklar sözleri komşu taşınmazların tutanak örnekleri ve dayanakları kayıtlarla denetlenmelidir. Yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmalı yöntemince giderilmeye çalışılmalıdır. Tutanakların edinme sebepleride belirlenen olaylara aykırı sonuçlara ulaşılması halinde de tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalıdır. Bu şekilde yapılacak araştırma inceleme ve uygulama ile tarafların dayanaklarını oluşturan tapu kayıtlarının aynı kökten gelip gelmediği, kayıtların işaretlenen sınırları içinde kalan taşınmazların öncesinde bir bütün olup olmadığı, önceleri bir bütün ise tarafların murisleri ve öncülleri olan kişiler arasında taksim edilip edilmedikleri, taksim edilmişse kim veya kimlerin paylarına hangi taşınmazların düştüğü ile tespit günü itibariyle kim veya kimler yararına çekişmeli taşınmazlar üzerinde edinme koşullarının oluştuğu tartışılıp değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Davalılar vekilinin temyiz itiraları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine, 31.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17814, Karar No: 2016/5923, Tarih: 11.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/17814 E.  ,  2016/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ölünceye kadar bakma aktinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 10649 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını eşi olan davalıya ölünceye kadar bakma akti ile temlik ettiğini, ancak davalıdan boşanması ve yeni evlendiği kişi ile birlikte yaşaması nedeniyle tapudaki temlike esas olan ölünceye kadar bakıp gözetme şartının ortadan kalktığını ileri sürerek tapu iptali ile adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, kesin hüküm bulunduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların 21.10.1998 tarihinde evlendiği ancak ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.05.2001 tarih 2001/448-247 E.K. sayılı ilamına istinaden evliliğin iptaline karar verildiği halde birlikte yaşamlarını sürdürürken davacının maliki olduğu 10649 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını davalıya 05.10.2001 tarihli ölünceye kadar bakma akti ile temlik ettiği, bilahare tarafların 05.02.2009 tarihinde yeniden evlendiği ve 16.02.2012 tarihinde boşandığı, davacının 16.08.2012 tarihinde üçüncü kişi ile evlendiği, davacının davalı ile birlikte yaşadığı dönemde davalının kendisini terk etmesi (baba evine dönmesi) nedeniyle aktin gereği yükümlülüklerin davalı tarafından yerine getirilmediği iddiasıyla ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/329 E. sayılı dosyası üzerinden 05.09.2007 tarihinde tapu iptal-tescil davası açtığı, Mahkemenin 2008/333 K. sayılı ilamı ile feragat nedeniyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının, bu kez davalı ile 16.02.2012 tarihinde boşanması ve kendisinin yeniden evlenmesi nedeniyle davalının edimini yerine getiremeyeceğini ileri sürerek eldeki davayı açtığı görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı ...nun 303. maddesinde öngörülen kesin hükmün varlığının kabul edilebilmesi için her iki davanın konusunun, sebebinin ve taraflarının aynı olması gerekir.

Somut olayda, her iki davanın konusu ile tarafları aynı olmakla beraber, dava sebepleri farklıdır.

Dava sebebinin hukuki sebepler olmayıp, davacının davasını dayandırdığı vakıalar olduğu tartışmasızdır.

Davacı, işbu davasında birinci davanın reddinden sonraki dönemde gerçekleşen boşanma vakıasına dayanmıştır.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı ...nun 303. maddesinde öngörülen kesin hükmün varlığının kabul edilebilmesi için her iki davanın konusunun, sebebinin ve taraflarının aynı olması gerekir.

Somut olayda, her iki davanın konusu ile tarafları aynı olmakla beraber, dava sebepleri farklıdır.

Dava sebebinin hukuki sebepler olmayıp, davacının davasını dayandırdığı vakıalar olduğu tartışmasızdır.

Davacı, işbu davasında birinci davanın reddinden sonraki dönemde gerçekleşen boşanma vakıasına dayanmıştır.

Diğer bir deyişle, ölünceye kadar bakım aktinden kaynaklanan akte aykırılık nedeniyle mahkemece verilen karar, ilişkin bulunduğu davanın dayandığı vakıa ve ait olduğu dönem için kesin hüküm oluşturur ve bu tür davadan sonra ortaya çıkan yeni neden ve olaylar için yeniden dava açılmasına mani bir neden bulunmamaktadır.

Öyle ise, davada kesin hükümden söz edilemez.

Hâl böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri toplanıp gerekli araştırma, inceleme ve değerlendirme yapılarak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere kesin hükmün varlığından bahisle davanın reddedilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının 6100 sayılı ...nun geçici 3/2.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4670, Karar No: 2021/3044, Tarih: 26.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/4670 E.  ,  2021/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 26.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12026, Karar No: 2022/4530, Tarih: 10.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12026 E.  ,  2022/4530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın başvuru sahibi (davacı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Başvuru sahibi(davacı), davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 73.948,09 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile 73.948,09 TL’nin tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince hakem heyeti kararının kaldırılarak davadan el çekilmesine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, hakem heyetince tazminatın kapsamının belirlenmesine ilişkin raporlar karara esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazlarını karşılayacak yeni bilirkişi raporu alınmasına karar verilmiş, bilirkişi ücretinin geç yatırılması ve bilirkişinin de mazereti sebebi ile raporu süresinde tamamlayamayacağını belirtmesi karşısında itiraz yargılaması süresi içinde usuli işlemlerin tamamlanamayacağı gerekçesi ile dosyadan el çekilmesine karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Yargılamada maluliyet raporu sunulmuş, aktüer bilirkişiden rapor alınmış ve kusur raporu için bilirkişi ücreti yatırılmıştır. Karar vermek için usuli işlemler önemli ölçüde tamamlandığı ve bilirkişi ücreti de yatırıldığı da gözetildiğinde işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5347, Karar No: 2018/14143, Tarih: 12.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/5347 E.  ,  2018/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki kurumun davaya 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesi uyarınca davaya katılmadığı gözetilmeden müşteki kurum yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "vekalet ücretine" ilişkin kısın çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8807, Karar No: 2024/5092, Tarih: 01.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8807 E.  ,  2024/5092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2894 E., 2023/1379 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 11. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/744 E., 2022/579 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı kadının zina ve pek kötü muamele nedenine dayalı davalarının reddine, davalı-davacı erkeğin zina ve evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı davalarının reddine, davacı-davalı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; tarafların 2000 yılında evlendiğini, iki ortak çocuklarının olduğunu, müvekkilinin evlilik birliği süresince davalının müsaade etmemesi nedeniyle hiç çalışmadığını, davalının 9.000,00 TL geliri olduğunu, müvekkilinin gerek ortak çocuklarının gerekse ortak arkadaşlarının yanında davalıdan psikolojik ve fiziksel şiddete maruz kaldığını, davalının evlilik birliği içerisinde müvekkilinin uyarılarına rağmen pek çok kereler başka kadınlar ile samimi arkadaşlıklar kurduğunu, bu sebeple çok uzun süreler evine gelmediğini, davalının sosyal medya üzerinden birçok kadınla görüştüğünü hatta evlenme teklif ettiğini, müvekkilinin tüm bunlara çocuklarının psikolojik ve manevî bütünlüklerinin bozulmaması için katlandığını, davalının 23.10.2020 tarihinde yine bir gönül ilişkisi sebebiyle çıkan tartışma sonucu müvekkilini ve çocuklarını evden küfür ve hakaret ederek kovduğunu, erkek kardeşinin müvekkilini babasının evine getirdiğini ve o tarihten müvekkilinin çocuklarıyla babasının evinde yaşadığını belirterek, zina, pek kötü muamele, onur kırıcı davranış, mümkün olmadığı takdirde evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı olarak davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuk velâyetinin müvekkiline verilmesine, müvekkili yararına 1.500,00 TL ve çocuk yararına 1.000,00 TL nafakaya hükmedilmesine, müvekkilinin manevi zararının müsebbibi ile 120.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle: karşı tarafın hiçbir zaman sadık bir eş olmadığını, güven sarsıcı davranışları olduğunu, bu sebeple belki sadık bir eş olur diye ortak haneyi karşı tarafın annesinin evine taşımak zorunda kaldığını, karşı tarafın birden fazla kez sadakat yükümlülüğüne aykırı hakaretleri olduğunu, karşı tarafın müvekkilinin ailesine düşman olduğunu, karşı tarafın müsrif harcamaları olduğunu, sürekli eve yeni eşyalar alınması konusunda müvekkiline baskı kurduğunu, müvekkiline ağır hareketlerde bulunduğunu, sürekli somurttuğunu, sık sık evi terk edip uzun süre çocukları müvekkiline göstermediğini, çocukları doldurup babalarına karşı düşman ettiğini, müvekkilinin çocuklarına düşkün bir baba olduğunu, bu nedenle müvekkili ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmesi gerektiğini, müvekkilinin yurt dışında çalışıp kazandığı paraları ondan habersiz kendi ailesine veren karşı tarafın evliliğin bitmesinde tek ve tam kusurlu olduğunu belirterek, karşı davanın kabulü ile tarafların zina nedeniyle aksi takdirde evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî 100.000,00 TL manevî tazminatın karşı taraftan alınarak müvekkiline verilmesine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI