muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16225, Karar No: 2007/23095, Tarih: 11.12.2007

Dosyadaki kayıt ve belgelerden  davacının sattığı ürün bedelinden 20.04.1995,1996 ve 2001  tarihinde ,  prim kesintisi  yapıldığı, 1.2.1999 tarihinde tarım Bağ-Kur  sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği,  Ziraat Odasına  3.6.2003 tarihinde kayıt olduğu, 2002-2005 yılları arasında İlçe Tarım Müdürlüğünden  Doğrudan destek primi aldığı , adına kayıtlı  tarım arazisinin bulunduğu.   Cumayeri  Tarım Kredi  Kooperatifine  üye olmadığı , Cumayeri Fındık Tarım Satış  Kooperatifine üye  olduğu ancak üyelik kaydının ne zaman yapıldığının , mahkemece araştırılmadan  sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece ilk kesintinin yapıldığı tarihi takip eden 01.0.5.1995 tarihinden itibaren  davacının tescil edildiği 1.2.1999 tarihine kadar olan sürede tespit kararı verilmesi gerekirken  Bağ-Kur İl Müdürlüğünde  kesinti kayıtlarının bulunmadığı yönündeki cevabının davacının aleyhine sonuç doğurmaması gerektiği dikkate alınmayarak 01.12.1996 tarihinden itibaren  Bağ-kur sigortalılığının  tesbitine karar verilmesi  ve prim kesintisinin bulunmadığı   1997 ,1998,1999 yılları yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar araştırılmaksızın  yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş.davacının   Cumayeri Fındık Tarım Satış  Kooperatifine hangi tarihte üye olduğu. devam edip etmediği ve başka Ziraat Odası kaydının olup olmadığı  sorularak  tevkifat olmayan yıllar yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesindeki kayıtlar araştırılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Öte yandan . ,davalı kurumun  yukarıda açılanan  yasal gerekçelere göre davacıyı   tarım Bağ-kur sigortalısı olarak  tescil etme yükümlülüğünü  yerine getirmeyerek davanın açılmasına neden olduğu ve   davacı tarafından açılan dava  kabul edildiğine göre davacı yararına avukatlık ücreti takdir edilmesi ve yargılama giderinin davalı kurumdan tahsil edilmesine karar verilmesi gerekirken  davanın mahiyeti  gibi hatalı bir değerlendirme ile   davacı yararına avukatlık ücretine hükmolunmaması ayrıca yargılama  giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına  karar verilmeside hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin  eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde  davacıya iadesine, 11,12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14811, Karar No: 2008/1554, Tarih: 04.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14811 E.  ,  2008/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.06.2006 gün ve 2006/2829-8202 sayılı bozma kararında özetle; "Dosyada mevcut orman bilirkişi raporlarında taşınmazın açık alanda kaldığı içinde iki adet saçlı meşe ağacının bulunduğu ve ... otları ile kaplı olduğu bildirilmiştir. Ancak rapora ekli memleket haritasında taşınmaz kısmen ağaç sembolleri bulunan yeşil alanda işaretlenmiştir. Bu hali ile bilirkişi raporları kendi içinde çelişkili olup, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamayacağı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (A), (B) ve (C) ile gösterilen toplam 1087.62 m2'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (D) ile gösterilen 2795.32 m2'lik bölümünün ise, ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1942 yılında 3116 Sayılı yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/02/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4564, Karar No: 2019/7611, Tarih: 26.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4564 E.  ,  2019/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL ANADOLU 45. Asliye Ceza Mahkemesi

Kararın Tarihi – Numarası : 02/12/2014 - 2014/868 esas ve 2014/312 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 26.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10056, Karar No: 2014/16244, Tarih: 17.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10056 E.  ,  2014/16244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı, mısır ve tütünün 2013 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim gideri ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetveli ile ilçe genelindeki mutad münavebenin ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/227, Karar No: 2012/9452, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/227 E.  ,  2012/9452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, maddi tazminat hakkında karar verilmesine yer olmadığına manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili ve davalılardan ... San. Ve Tic. AŞ. vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının Temyizine gelince;

Davacının,27.03.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu % sıfır oranında işgöremezliğe uğradığı,olayda davacının % 30 oranında, davalıların % 70 oranında kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

B.K'nun 47. Maddesinde hakimin bedensel bütünlüğün bozulması halinde olayın özelliklerini göz önünde tutularak zarar görene adalete uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar vereceği öngörülmüştür. Bedensel bütünlük eş deyişle vücut bütünlüğü kavramının fizik bütünlük yanında ruhsal bütünlüğü ve sağlığı da kapsadığı tartışmasızdır. Olayın özelliklerinin neler olduğu 22.6.1966, 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanmıştır. Bunlar her olayda değişebilir. Bu nedenle hakiminin kararında bu özellikleri objektif ölçülere göre göstermesi gerekir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler ve somut olayın özelliği gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 500.00-TL manevi tazminatın az takdir edildiği ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ...n Mad. San. Ve Tic. AŞ ve Yasin Kurnaza yükletilmesine, 29.05.2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8821, Karar No: 2014/7006, Tarih: 27.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8821 E.  ,  2014/7006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2010/326122

MAHKEMESİ : Çorum Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29.04.2010

NUMARASI : 2009/124 Esas, 2010/165 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 22.06.2009 tarihli raporuna göre, mağdurenin olay nedeni ile ruh sağlığının bozulduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hukuka uygun olmayan gerekçeyle TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21608, Karar No: 2018/5546, Tarih: 19.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/21608 E.  ,  2018/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 6. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi, davalı avukatının istinaf başvurusunu kabul ederek, işveren feshinin " geçerli " sebebe dayandığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi' nin kararını kaldırarak " davanın reddine " karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı vekili tarafından " davanın reddinin hatalı olduğu ", davalı vekili tarafından ise " feshin haklı nedene dayandığı " gerekçeleri ile temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle ilk derece mahkemesince “...davalı işveren dosyaya iş akdinin geçerli bir nedenle feshedildiğine dair yeterli ve inandırıcı delilleri sunamadığından....” şeklindeki hatalı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de Bölge Adliye Mahkemesinin “..davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanmadığı ancak sık sık rahatsızlanarak raporlar alan davacının davranışının fesih için geçerli sebep oluşturduğunun kabulü “ şeklindeki gerekçesi ile hatalı olan İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak doğru kararı verdiğinin anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 19/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4060, Karar No: 2015/3208, Tarih: 03.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4060 E.  ,  2015/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Şanlıurfa 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 05/03/2014

Numarası : 2013/262-2014/72

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2–Davacı 2011 yılından beri davalı şirkette belirsiz süreli iş akdi ile çalışırken iş akdinin davalı tarafından bildirimsiz ve haksız olarak feshedildiğini, iş yerinde fazla mesai, hafta tatili ve bayram tatili çalışması yapıldığı halde bunların karşılığının ödenmediğini, iş akdi devam ederken sanki bu alacaklar ödenmiş gibi bankaya para yatırıldığını, daha sonra bu paranın davacıdan irade fesadı altında geri alındığını beyanla ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti ve bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı vekili delil listesinde tanık beyanları yanında takograf kayıtlarına dayanmış olup bu hususta Mahkemece bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle ilgili kayıtlar üzerinde alanında uzman bilirkişi tarafından inceleme yaptırılmalı ve davacının çalışma süreleri tespit edilerek kayıtların bulunduğu dönem için bu kayıtlara göre kayıtların bulunmadığı dönemler için ise tanık beyanlarına göre fazla mesai ücret alacağı hesaplanmalıdır. Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4597, Karar No: 2016/9120, Tarih: 17.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/4597 E.  ,  2016/9120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Kavurgalı Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 108 ada 62, 112 ada 54, 124 ve 113 ada 35 parsel sayılı 5.457.76, 3.445.42, 18.118.92 ve 4.366.62 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar 4753 sayılı Yasa ile oluşan tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 112 ada 124 ve 113 ada 35 parsel sayılı taşınmazların davacı ... adına tesciline, çekişmeli 108 ada 62 ve 112 ada 54 parsel sayılı taşınmazların mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece dava konusu 108 ada 62 ve 112 ada 54 parsel sayılı taşınmazlara karşı açılan dava reddedildiğine, davalı Hazine tarafından da mera iddiası ile açılmış bir dava bulunmadığına ve taşınmazların tapu kaydına dayalı olarak Hazine adına tespit edildiğine göre; taşınmazların tespit gibi tarla vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesinde düzenlenen re'sen araştırma yapılmasını gerektiren hallerden biri de mevcut olmadığı halde çekişmeli taşınmazların mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA,

2- Davalı Hazine vekilinin 112 ada 124 ve 113 ada 35 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, temyiz konusu parsellere kadastro tespitinde uygulanan ve 4753 sayılı Yasa ile oluşan tapu kayıtlarının uyduğu ve oluşumundan önce zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de tapu uygulaması ve zilyetlik araştırması hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro tespitinde uygulanan Toprak Tevzi çalışmaları sonunda 4753 sayılı Kanun'a göre 1966 yılında Hazine adına tapu kayıtları oluşmuştur. Mahkemece tapu kayıtlarının dayanağı belirtmelik tutanakları ve belirtmelik haritaları, dağıtım cetvelleri getirtilmemiş, hangi nedenle Hazine adına tapu kayıtlarının oluştuğu ortaya konulmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi gereğince kaydın harita ya da krokisinin bulunması halinde kapsamının harita ve kroki zemine uygulanarak belirlenmesi gerektiği halde mahkemece soyut nitelikteki beyanlarla sadece tapu kayıtlarının hudutları uygulanarak tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesi doğru değildir. Keşif sonucu ibraz edilen teknik bilirkişi rapor ve krokisinde tapu kayıtlarının kapsamı da yöntemince gösterilmemiştir. Davacının taşınmazdaki zilyetliğinin süresi ve taşınmazın vasfı da tam olarak anlaşılamamaktadır. Eksik inceleme ile hüküm verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için önce temyiz konusu parsellere kadastro tespiti sırasında uygulanan Hazine tapularının dayanağını oluşturan belirtmelik tutanakları ve belirtmelik haritaları, dağıtım cetvelleri, belirtmelik tutanaklarında uygulanan kayıt varsa kayıtlarda tesisinden itibaren getirtilmeli, taşınmazlara komşu tüm parsellerin kadastro tespit tutanakları ve uygulanan kayıtlar da getirtilerek dosya ikmal edilmelidir. Bundan sonra taşınmazların başında elverdiğince yaşlı, taşınmazı iyi bilen, taraflarla husumeti bulunmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri, fen ve 3 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetinin katılımı ile keşif yapılmalıdır