muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2245, Karar No: 2025/1667, Tarih: 04.02.2025

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı lehine takdir olunan manevi tazminatın bir miktar yüksek olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 01.11.2021 tarih ve 2021/99 Esas ve 2021/359 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacıların ...'ye yönelik davasının husumet yönünden reddine, davacı ... 'un maddi tazminat isteminin kabulü ile; 8.674,05 TL tazminatın olay gününden işleyecek yasal faizi ile (davalı ... için dava gününden faiz işletilmek ve poliçe limiti ile sınırlı ve sorumlu tutulmak kaydı ile) davalılar İETT, ... Taşımacılık , ... ve ... Sigorta A.Ş'den zincirleme olarak alınıp davacılara verilmesine, davacılar Ali ve Gülay 'ın maddi tazminat istemlerinin kanıtlanamaması nedeniyle reddine, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile; davacı ... için 18.500,00 TL, davacı ... için 7.500,00 TL ve Ali için 7.500,00 TL olmak üzere toplam 33.500,00 TL manevi tazminatın olay gününden işleyecek yasal faizli ile ... ve sigorta şirketi dışındaki davalılardan zincirleme olarak alınıp davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

Kararın davacılar vekili ve davalı İETT vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 14.11.2021 tarih ve 2022/1846 Esas 2022/14524 K arar sayılı ilamı ile "1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; daha önce temyize konu edilip bozma kapsamı dışında bırakıldığı için kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin mümkün olmamasına; davacı ... için usulünce maddi tazminatın hesaplandığı raporun hükme esas alınmasının yerinde görülmesine; davacılar için manevi tazminatın takdirinde TBK'nın 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına; yasal temyiz süresinin bitmesinden (yaklaşık 8 ay) sonra davacılar vekili tarafından sunulan 05.09.2022 tarihli dilekçeye konu temyiz itirazlarının incelenmesinin mümkün olmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları ile davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davaya konu edilen maddi ve manevi tazminatlara ilişkin olarak verilen mahkemenin 29.12.2015 tarihli kararını, davacılar vekili ve davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiş ve bu karar, davacı ... için geçici işgöremezlik tazminatına hükmedilmesi ve davacılar için manevi tazminatın yüksek belirlenmesi yönlerinden davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü yararına bozulmuştur. Mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılamada, bu kararı temyiz etmeyen davalılar ..., ... Sigorta A.Ş, ... Taşımacılık Ltd. Şti. yönünden de bozma kapsamına göre belirlenen maddi ve manevi tazminatlar hüküm altına alınmış, mahkemenin önceki kararını temyiz etmeyen davalılar ..., ... Sigorta A.Ş, ... Taşımacılık Ltd. Şti'de bozmadan yararlandırılmıştır. Davalılar ..., ... Sigorta A.Ş, ... Taşımacılık Ltd. Şti'nin önceki kararı temyiz etmemesiyle, hükmün bu davalılar yönünden kesinleştiği ve davacı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu açıktır.

Bu durum karşısında mahkemece; önceki (29.12.2015 tarihli) kararın davalılar ..., ... Sigorta A.Ş, ... Taşımacılık Ltd. Şti. yönünden kesinleştiği gözetilerek, bozma kapsamında sadece davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü yönünden inceleme yapılıp hüküm tesis edilmesi ve davalılar ..., ... Sigorta A.Ş, ... Taşımacılık Ltd. Şti. yönünden önceki hükümdeki maddi ve manevi tazminatlara ilişkin bölümün kesinleştiğinin belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı olduğu biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıar ..., ... Taşımacılık ve Balıkçılık Ltd. Şti. ... ve ... Sigorta hakkında verilen 29.12.2015 tarihli karar bozma dışında kalarak kesinleştiği için anılan davalılarla ilgili yeniden karar tesisine yer olmadığına, davacı ...'in İETT'ye yönelttiği maddi tazminat davasının kabulüne, 8.674,05 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, tazminata 17.09.2012 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, ..., ... ve ...'in manevi tazminat davalarının kısmen kabulüne, ... için 18.500,00 TL, ... için 7.500,00TL, ... için 7.500,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine, tazminatlara 17.09.2012 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, ... ve ... 'in İETT'ye yönelttikleri maddi tazminat davasının reddine, İETT'nin sorumluluğu 29.12.2015 tarihli kararla sorumlu tutulan davalılarla müştereken ve müteselsilen olduğundan infazda tekerrüre düşülmemesi gerektiğinin saptanmasına karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; manevi tazminatların düşük takdir edildiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, anne baba yönünden maddi tazminatın reddinin doğru olmadığını, çocuğa efor kaybı nedeniyle tazminat verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı İETT vekili temyiz dilekçesinde; işleten olmadıklarını, geçici bakıcı gideri zararının net asgari ücretten hesap edilmesi gerektiğini, manevi tazminatların yüksek olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalıların sürücüsü ve işleteni oldukları aracın karıştığı trafik kazasında, davacı çocuk ...'un yaya halde iken yaralanması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı; özellikle, daha önce temyize konu edilip bozma kapsamı dışında bırakıldığı için kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla; davalı İETT vekili ve davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekili ve davalı İETT vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı İETT'ye yükletilmesine,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz giderinin temyiz eden davacılara iadesine

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7681, Karar No: 2021/8071, Tarih: 03.11.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7681 E.  ,  2021/8071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Babalık Davası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...’ın dosya içerisinde bulunan vekâletnameleri genel vekâletnamedir. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). Soybağına ilişkin davalar kişiye sıkı sıkıya bağlı haklara ilişkin olduğu için bu tür davalarda vekâletnamede özel yetki bulunması gerekmektedir. Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince babalık davasını açabilmek için davacı, takip edebilmek için davalılar vekilinden özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi, bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde kararın asıllara tebliği ile, asıllar tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.03.11.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/24612, Karar No: 2024/5901, Tarih: 17.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/24612 E.  ,  2024/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93807 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05/07/2022 tarihli ve 2021/6-234 esas, 2022/520 sayılı ilamında belirtildiği üzere dosya içerisinde bulunan belgelerden karar tarihi olan 26/05/2009 tarihinde ... (Kapatılan) Çocuk Tutukevinde başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve asıl Mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca, fiilllerin işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu hâlde, Mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

2. Suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2. maddesi uyarınca işlediği iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu birden fazla kişi birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

4. İnceleme konusu hükümler hakkında belirlenen hususlar yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen hususlar yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11208, Karar No: 2022/11119, Tarih: 22.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11208 E.  ,  2022/11119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanununun geçici 3. maddesinde; Bölge Adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun Geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, Bölge Adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanununun 341. maddesinde ise ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği, 361. maddesinde de Bölge Adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği hükme bağlanmış; 07.11.2015 gün ve 29525 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karara göre de Bölge Adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması kararlaştırılmıştır.

Eldeki davada, ilk derece mahkemesince verilen 10.01.2017 tarihli ilk kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince HMK’nın 352. maddesi çerçevesinde davalı kurumun istinaf isteminin süresinde yapılmaması nedeniyle ve ön inceleme aşamasında süre nedeniyle reddine dair karar verilmiş olup, Dairemizin 06.02.2018 tarih ve 2017/3762 E. 2018/622 K. Sayılı bozma ilamının davalı Kurumun istinaf isteminin süresinde kabul edilerek Bölge Adliye Mahkemesince işin esasına girilmesi ve davalı kurumun istinaf isteminin esastan incelenmesi gereğine yönelik olup, bozma sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurumun istinaf istemi ile HMK’nın 356. Maddesi hükümleri gereğince kararın kaldırılması ile dosyanın ilk derece Mahkemesine yeniden gönderilmesine dair karar verilmiştir. İlk derece Mahkemesince bu aşamadan sonra yazılı şekilde 15.06.2021 tarihli eldeki kararı verildiği anlaşılmakta olup, Dairemizin bozma ilamının, Bölge Adliye Mahkemesince işin esasına yönelik inceleme yapılması gereğine işaret ettiği ve esas yönden bir inceleme içermediği, İlk derece Mahkemesince verilen 15.06.2021 tarihli eldeki kararının ise kanun yolu denetiminde önce istinaf mahkemesince incelenmesi gereği nedeniyle dosyanın istinaf kanun yolu denetimi açısından Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere ilk derece Mahkemesine İADESİNE, 22.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/730, Karar No: 2013/13537, Tarih: 13.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/730 E.  ,  2013/13537 K.**

* BOŞANMA DAVASI

* ORTAK HAYATIN KURULAMAMASI

* YOKSULLUK NAFAKASI

* VAKIALARIN SOMUTLAŞTIRILMASI

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 194

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 166

**"İçtihat Metni"**

**Özet:** *Önceki boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra üç yıllık sürede, ortak hayat kurulamadığından boşanma davasının kabulü ve davalı-davacı (kadın)’ın asgari yaşam gereksinimlerini karşılamaya yeterli, düzenli ve sürekli gelirinin bulunması sebebiyle yoksulluk nafakasının reddi isabetlidir.*

*T**araflar dayandıkları vakıaları ispata elverişli olacak şekilde somutlaştırmalı ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmelidirler. Somutlaştırma yükü, dava açılırken veya cevap dilekçesi verilirken belirtilmemiş olması halinde söz konusu olup, vakıalar belirli ve hangi delilerle ispat edileceği belirtilmiş ise, somutlaştırma yükümlülüğüne ihtiyaç yoktur.*

*Davalı-davacı (kadın) birleştirilen boşanma davasında, iddiasını dayandırdığı vakıaları göstermiş ve dayandığı delilleri de belirtmiş, ön inceleme duruşmasından önce tanıklarının isim ve adreslerini de vermiş olduğundan, tanıklar usulünce dinlenerek tüm deliller birlikte değerlendirilmeli, tarafların kusurları saptanmalı ve tazminat talepleri buna göre sonuca bağlanmalıdır.*

Taraflar arasındaki “boşanma” davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm; davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen maddi tazminat yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından da, kocanın boşanma davası, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen maddi tazminatın miktarı ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, koca tarafından açılan boşanma davasında Türk Medeni Kanununun 166/son maddesindeki sebebe dayanılmış olup, toplanan delillerle, daha önceki boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra geçen üç yıllık süre zarfında ortak hayatın yeniden kurulamadığının gerçekleşmiş bulunmasına, bu sebeple kocanın boşanma davasının kabulünde bir isabetsizlik görülmemesine, davalı-davacı (kadın)’ın yoksulluk nafakası isteğinin de, asgari yaşam gereksinimlerini karşılamaya yeterli, düzenli ve sürekli gelirinin bulunması sebebiyle reddedilmiş bulunmasına göre, davalı-davacı (kadın)’ın bu yönlere ilişkin temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece, davalı-davacı (kadın)’ın gösterdiği deliller toplanmadan sonuca gidilmiş, delillerin toplanmamasının gerekçesi olarak; verilen kesin süre zarfında davalı-davacı (kadın) vekilinin, tanıklarını hangi vakıalar için dinletmek istediğine ilişkin açıklamada bulunmamış olması gösterilmiştir.

2- Mahkemece, davalı-davacı (kadın)’ın gösterdiği deliller toplanmadan sonuca gidilmiş, delillerin toplanmamasının gerekçesi olarak; verilen kesin süre zarfında davalı-davacı (kadın) vekilinin, tanıklarını hangi vakıalar için dinletmek istediğine ilişkin açıklamada bulunmamış olması gösterilmiştir.

Davalı, birleştirilen boşanma davasına ilişkin 27.1.2012 tarihli dava dilekçesinde; boşanma sebebi olarak iddiasını dayandırdığı vakıaları göstermiş, iddia edilen vakıaların hangi delillerle ispat edileceğini de aynı dilekçesinde belirtmiştir. Vakıa olarak karşı tarafın sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığına, fiziki şiddet uyguladığına ve birlik görevlerini yerine getirmemiş olmasına dayanmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 194. maddesi gereğince, taraflar dayandıkları vakıaları ispata elverişli olacak şekilde somutlaştırmalılar ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur. Maddede sözü edilen somutlaştırma yükünün amacı, mahkemenin uyuşmazlığı doğru saptayıp, yargılamayı doğru ve sağlıklı bir şekilde yürütebilmesi ve makul sürede sonuçlandırmasını sağlamaktır. Somutlaştırma yükü, dava açılırken veya cevap dilekçesi verilirken iddia ve savunmanın dayandırıldığı vakıaların ve hangi vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin belirtilmemiş olması halinde söz konusudur. Vakıalar belirli ve hangi delillerle ispat edileceği belirtilmiş ise, artık somutlaştırma yükümlülüğüne ihtiyaç yoktur. Davalı-davacı (kadın) birleştirilen boşanma davasında; iddiasını dayandırdığı vakıaları göstermiş ve bu vakıaları hangi delillerle kanıtlayacağının da, diğer bir ifade ile dayandığı delilleri belirtmiş, ön inceleme duruşmasından önce de (09.05.2012 tarihinde) tanıklarının isim ve adreslerini gösteren listeyi mahkemeye vermiştir. Bu durumda gösterilen tanıkların, dava dilekçesinde yer alan vakıalar konusunda dinletilmek istendiği açıktır. Hal böyleyken davalı-davacı (kadın) vekilinden, gerekmediği halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 194. maddesi gereğince “hangi tanığın hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini belirtmesinin” istenmesi ve bu yönde açıklamada bulunması için süre verilmesi hukuki sonuç doğurmaz. Bu bakımdan, davalı- davacı (kadın) vekilinin gösterdiği tanıklar usulünce dinlenmeli ve tüm delilleri birlikte değerlendirilerek tarafların kusurları saptanmalı ve tazminat talepleri buna göre sonuca bağlanmalıdır. Bu yapılmadan tazminatlar hakkında eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

**S o n u ç:** Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple **(BOZULMASINA)**, bozma sebebine göre, davalı-davacı (kadın)’ın maddi tazminatın miktarına ve manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları ile davacı-davalı (koca)’nın kusura ve kadın lehine hükmolunan maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında ve incelenmeyen yönler haricindeki temyize konu bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple **(ONANMASINA)**, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.05.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

**KARŞI OY YAZISI**

**KARŞI OY YAZISI**

Dava 26.10.2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın yürürlüğe girmesinden sonra açılmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 194/2. maddesi “... tarafların dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur...” hükmünü içermektedir. Bu hüküm, dava temeli olarak bildirilen vakıalar ile bu vakıaların ispatı için gösterilen deliller arasındaki bağlantı bakımından “somutlaştırma yükü”nü açıklamaktadır. Kanunda, somutlaştırmanın zorunlu olduğu belirtilmekle birlikte, yaptırımı gösterilmemiştir. Açılmış bir davaya, usul hukuku hükümlerini uygulamak suretiyle, uyuşmazlığı çözüp, karara bağlamak hakimin görevidir. Bu bakımdan; hakim, bir davada somutlaştırma yükünün gereğini yerine getirmediği zaman, kendi kendine uyuşmazlığın çözümünü, temyiz denetimi yapılmasını güçleştirmiş ve aynı zamanda yargılamanın makul sürede bitirilmesine özen göstermemiş duruma düşebilir. Zira, böyle bir durumda; tüm delillerle, tüm vakıaların kanıtlanmak istenildiği sonucu ortaya çıkacaktır. Açıklanan sakıncaları önlemek isteyen hakimin, somuşlaştırma yükünün gereğini yapması, kanunun kendine tanıdığı yetkiyi kullanarak, somutlaştırma konusunda ilgili tarafa kesin süre vermesi, kesin süreye uyulmadığı takdirde yaptırımını da bildirmesi gerekir. Hakim somutlaştırma için davalı-davacı kadın vekiline iki haftalık süre vermiş, uyulmadığı takdirde de gösterdiği tanıkların dinlenmeyeceğini bildirmiştir. Davacı vekili, verilen sürede somutlaştırma yükünün gereğini yerine getirmemiştir. Hakimin somutlaştırma yükü konusunda yaptırım koyma yetkisinin bulunmadığını kabul etmek; Hukuk Muhakemeleri Kanununun 194/2. maddesinin varlığını anlamsız kılacağı gibi, hakimin elini kolunu bağlamak sonucunu da doğuracaktır. Kuşkusuz hakim bu yaptırım yetkisini kullanırken; adil yargılanma hukuku kapsamındaki “hukuki dinlenilme hakkı”nı ihlal etmemelidir. Bu nedenle; davanın niteliği, bildiren vakıalar ve gösterilen deliller göz önüne alındığında; somutlaştırma yükü için süre verilmesinde usul hukuku bakımından somut bir yararı yoksa; süre verilmesi sonuç doğurmayacaktır. Somut davada; davalı-davacı kadın, kocanın kusuruna ilişkin olarak, onun “sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı” “fiziki şiddet uyguladığı” ve “birlik görevlerini yerine getirmediği” vakıasına dayanmış; bunları kanıtlama için de dört tanık göstermiştir. Birden fazla vakıa ve birden fazla tanık olduğuna göre, hakimin somutlaştırma konusunda ilgili tarafa kesin süre vermesi, kesin sürede somutlaştırma yapılmadığında ise, kesin sürede bildirdiği yaptırımı uygulayıp davalı-davacı kadın tanıklarını dinlememesi usul ve yasaya uygundur.

Açıkladığım nedenlerle, değerli çoğunluğun kararın (2.) bendindeki bozma kararına katılmıyorum. Hükmün onanması gerektiğini düşünüyorum.

Üye İ..... O....