muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1266, Karar No: 2014/12210, Tarih: 02.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1266 E.  ,  2014/12210 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesi davalıya doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Dava, davalının yokluğunda görülmüş ve karar verilmiştir. Karar ve temyiz dilekçesi aynı usulle tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde karar ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2014 (Pzt.)

...
Yargıtay — Esas No: 2017/1578, Karar No: 2021/242, Tarih: 25.01.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/1578 E.  ,  2021/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 25.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4756, Karar No: 2011/4167, Tarih: 14.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4756 E.  ,  2011/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 11/03/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ... ve ... Gazetecilik Matbaacılık AŞ’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ... ve ... Gazetecilik Matbaacılık AŞ’nin diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup davacı, ... gazetesinin 7.6.2007 günlü sayısında yayınlanan "İkizler bulundu cinayet çözüldü" başlıklı haberin konusunu oluşturan cinayet ile ilgisi bulunmadığı halde haberde adı ve soyadı açıkça yazılıp cinayet işleyen, katil olarak gösterildiğini belirterek, davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Yerel mahkemece, maddi tazminat istemi feragat nedeniyle reddedilmiş; manevi tazminat isteminin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu haberde anlatılan cinayet olayından dolayı tutuklanan davacı hakkında adam öldürmek suçundan kamu davası açıldığı, ceza mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davacı hakkında kanıt yetersizliği nedeniyle beraet kararı verildiği anlaşıldığına göre dava konusu haberdeki olayın oluş biçiminin, görünür gerçekliğe uygun olarak anlatıldığı; ancak, yayın tarihinde sadece bu suçtan tutuklu olan davacının adı ve soyadının açıkça yazılmasının doğru olmadığı sonucuna varılıp haber konusu olayın gelişim biçimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 6.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

3-Davalılardan ...’ın temyiz itirazına gelince; karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. maddesi gereğince dayanışmalı (müteselsilen) sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi farklı olan davalılar yararına ayrı ayrı avukatlık ücreti takdir edilir.

Yerel mahkemece, hakkındaki istem farklı bir hukuki nedenle, pasif husumet yokluğu nedeniyle, reddedilen davalılardan ... yararına, yukarıda açıklanan yasal düzenleme gereğince, ayrı avukatlık ücreti takdir edilmemiş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat ve hakkındaki istem farklı nedenle reddedilen davalılardan ... yararına diğer davalılardan ayrı avukatlık ücreti takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat ve hakkındaki istem farklı nedenle reddedilen davalılardan ... yararına diğer davalılardan ayrı avukatlık ücreti takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "…6.000…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…3.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 4 nolu bendinde yer alan "…356,40…" ve "…48,60…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…178,20…" ve "…226,80…" sayı dizilerinin yazılmasına, aynı bendin sonuna "...davacı tarafından peşin olarak yatırılan 178,20 TL harcın davalılardan ... ile ... Gazetecilik ve Matbaacılık AŞ'den alınıp davacıya verilmesine," biçimindeki sözcük dizisinin eklenmesine; yargılama giderlerine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan "…15,60 TL. başvurma Harcı, 356,40 TL. mahsup edilen peşin harç…" biçimindeki sözcük ve sayı dizisinin silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; aynı bentte yer alan "…400,50…" ve "…80,10…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…28,50…" ve "…2,85…" sayı dizilerinin yazılmasına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenle taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 6 nolu bendinin son satırında yer alan "…davalılara verilmesine…" biçimindeki sözcükler silinerek yerine "...davalılardan ... ve ... Gazetecilik Matbaacılık AŞ’ye verilmesine,” biçimindeki sözcük dizisinin yazılmasına; bu sözcüklerden sonra "...hakkındaki dava pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedilen diğer davalı ... yararına hesap ve takdir olunan 1.000,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp adı geçen davalıya verilmesine," biçimindeki sözcük dizisinin eklenmesine; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11936, Karar No: 2012/16395, Tarih: 27.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/11936 E.  ,  2012/16395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/626-2011/390

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, işveren davalıya ait 35 .. 66.. plaka sayılı ticari takside Mayıs-1993 tarihinden Haziran-2000 tarihine kadar ve yine Haziran 2007 tarihinden Nisan-2010 tarihine kadar asgari ücretin iki katı ücretle şoför olarak çalıştığının tespitini talep etmiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile tanık beyanları esas alınarak prime esas kazancın asgari ücretin iki katı olduğunun tespitine karar verilmiştir. Mahkemece verilen hüküm eksik araştırmaya dayalıdır.

Hizmet tespitine yönelik davalarda, davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na (Devredilen SSK) davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HUMK m. 292).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Mahkemece öncelikle, ödemenin banka aracılığıyla yapılıp yapılmadığı belirlenmeli, gerekirse işveren kayıtları incelenmeli toplanacak delillerin ve yukarıda belirtilen ilkelerin ışığında varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Öte yandan yargılama sırasında dinlenen tanık ifadelerinde 35.. 53.. plaka sayılı ikinci bir taksiden de bahsedilmiş olup davacının tespitini talep ettiği sürelerde bu takside bir çalışmasının olup olmadığı mahkemece araştırılmamıştır. Bu şekliyle kurulan hüküm eksik incelemeye dayanmaktadır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve davalı işyeri vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'e iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8570, Karar No: 2012/11484, Tarih: 14.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8570 E.  ,  2012/11484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :199-240

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yctinilmcyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda; davacının, 01.01.2007 ile 07.06,2009 tarihleri arasında davalıya ait binanın bodrum katının daireye dönüştürülmesine ilişkin inşaat işyerlerinde kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istediği görülmüştür.

Mahkemece; davacı ile davalı işveren aralarındaki ilişkinin hizmet aktinin, özellikle, zaman ve bağımlılık unsurları yönünden süreklilik bulunmadığı ve niteliğinin istisna akdi olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. İstisna akdinin, hizmet akdinden farklılık gösteren yönlerinden birisi de, genellikle, istisna akdinde, hizmet akdine göre, daha kısa sürede, öngörülen sonuca ulaşma imkanının bulunmasıdır. Taraflar arasındaki sözleşmede ise, işe başlayış ve bitiriliş tarihleri arasında iki yıldan fazla bir süre bulunması, davacının diğer sigortalı çalışmalarının "başka hususi bina işyerlerinde inşaatçılık " olması ve benzerlik göstermesi karşısında, mahkemenin yeterince araştırma yapmadığı ve davalı tanık beyanlarına dayalı olarak karar verildiği sonucuna varılmıştır.

Özellikle, davacı ile, davalı arasındaki hukuki ilişkide "bağımlılık " unsurunun bulunup bulunmadığının yeterince irdelenmesi önem arzetmcktedir. Davacının kendine ait bir işyeri bulunup bulunmadığı, kalfalık veya ustalık belgesi bulunup bulunmadığı, mesleği nedeniyle bir odaya üye olup olmadığı, davacının göstereceği çalışma olgusunu bilebilecek başka tanıklar da dinlenmek ve ayrıntılı beyanları alınmak suretiyle, varsa, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyası incelenerek, toplanan tüm kanıtlar yeniden değerlendirilerek, elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozul malıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozul malıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6157, Karar No: 2019/11108, Tarih: 09.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/6157 E.  ,  2019/11108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin (Kıyı Kanunu Gereğince Açılan)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 02/07/2019 tarihli ve 2019/3442 Esas, 2019/6781 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 370,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 92,50 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 09/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12209, Karar No: 2025/1819, Tarih: 06.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/12209 E.  ,  2025/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/109 Esas - 2023/207 Karar

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar ... TV Yayıncılık AŞ, ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... AŞ’ye ait ... adlı televizyon kanalında yayınlanan davalı ...’ın yönetmeni, davalı ...’ın yapımcısı olduğu “Aramızda Kalsın” isimli programa konuk olan davalı ... tarafından 04.03.2013 tarihinde müvekkili aleyhine iftira niteliğinde açıklamalarda bulunulduğunu, bu açıklamaların hiçbir dayanağının olmadığını, müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek davalı ... AŞ yönünden 30.000,00 TL, diğer davalılar yönünden ayrı ayrı 10.000,00'er TL manevi tazminatın yayın tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan tahsili talebinde bulunulmuştur.

II. CEVAP

Davalılar ... TV Yayıncılık AŞ, ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu iddiaların daha önce dava dışı bir programda dile getirildiğini, canlı yayın olduğu için müdahale edemediklerini, kusur ve sorumluluklarının olmadığını, davalılardan ...'in iddialarına yorum katılmaksızın yer verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; bu sözlerin ilk kez gündeme gelmediğini, bu olayın dava dışı bir programda daha önce dile getirilmiş olduğunu, onun yönünden dava açılmadığını, yayında yer alan alt ve üst yazıların kendi söylemlerinden düzenlenmediğini, reyting çabası içinde hareket edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli ve 2013/138 Esas 2015/573 sayılı kararıyla; davacının kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 08.10.2018 tarihli ve 2016/8777 Esas, 2018/5966 Karar sayılı ilamıyla; kişilik haklarına saldırı bulunduğu, davacı yararına bir miktar tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli 2019/292 Esas 2019/473 sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 6.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalı ...'den tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı