muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29398, Karar No: 2016/21371, Tarih: 19.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29398 E.  ,  2016/21371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş akdinin geçersiz nedenlerle feshedildiğini iddia ederek işe iadesini, işe başlatılmaması halinde 8 aylık brüt ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı ödeneceğinin belirlenmesini ve lehine boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık brüt ücretinin ödenmesinin tespitini talep etmiştir.

Davalı, davacının son olarak Bornova Çamdibi ekspres mağazasında müdür yardımcısı olarak çalıştığını, işyerinde üniforması ile çalışması gerektiği halde kot pantolon fular ve farklı bir tişört ile iş başı yaptığını, bölge müdürünün niçin üniforma ile çalışmadığını sorması üzerine, dolabındaki eşyaların iş arkadaşları tarafından atıldığını beyan ettiğini, bunun üzerine araştırma yapıldığını, yapılan araştırmada kamera görüntülerinden davacının iş elbisesi ve üniformasını kendisinin aldığının tespit edildiğini, yalan beyanda bulunup arkadaşlarını hırsızlıkla suçlayıp zan altında bırakması nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının raporlu olduğu dönemde yeterli dolap olmadığından, soyunma dolabının bir başka çalışana verildiği, davacının rapor bitiminde işe döndüğünde sivil kıyafetleri ile işe devam edip, tanık anlatımları ile tesbit edilen şekilde, daha önceden beraberinde götürdüğü anlaşılan iş kıyafetlerinin diğer çalışanlarca alındığı yönünde suçlamalarda bulunduğu, davacının dolabının yokluğunda bir başka çalışana tahsis edilmesi karşısında, işverenden yeni bir dolap isteyebilecekken daha önceden yanında götürdüğü iş kıyafetleri ile ilgili diğer çalışanlar hakkında suçlamada bulunmasının haklı neden ağırlığında olmasa da işyerinde rahatsızlık yaratacak, iş ortamını olumsuz etkileyecek davranışlar niteliğinde olup, işveren açısından fesihte geçerli neden olarak kabulü gerekeceği sonuç ve kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez.

Somut olayda davalı, davacının rapor alması üzerine istirahate ayrılacağı gün iş yerinden ayrılırken iş kıyafetlerini yanına alarak gitmesine rağmen, tekrar çalışmaya başladığında iş elbiselerinin işyerinde çalışan diğer arkadaşları tarafından atıldığına dair yalan söylemesi ve onları hırsızlıkla suçlayıp zan altında bırakması nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini iddia etmiş ve işyeri kamera kayıtlarını sunmuştur. Dosyaya işverence kamera kayıtlarına ilişkin CD sunulmuş ise de bunun kırık olduğu ve davalıdan sağlam örneğinin temini ile CD kaydının çözümü yaptırılarak görüntülerin kime ait olduğunun tespiti ile bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle KESİN karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7671, Karar No: 2022/10997, Tarih: 21.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7671 E.  ,  2022/10997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, verilen bu kararın davalı ... vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.09.2021 günlü ve 2021/7300 E., 2021/10298 K. Sayılı ilamı ile kararın bozulmasına ilişkin karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak, yaptığı yargılama ile davanın kabulüne dair verilen kararın davalı ... vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece hizmet tespiti talebi yönünden istemin kabulüne dair mahkeme kararı yerindedir. Ne var ki,prime esas kazancın tespitine yönelik verilen kabul kararı ise eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Prime esas kazanç tutarı tespitinin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli serbestlik söz konusu değildir. Ücretin ispatında Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/409-413, 2010/480-523, 2011/608-649 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 200. (1086 sayılı HUMK m. 288) maddesinde yazılı sınırları aşan, ücret alma iddialarının, yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret miktarı maddelerde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için veya bu miktar üzerinde olsa bile varlığı iddia edilen çalışma süresine ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgelerin bulunması halinde tanık dinletilmesi mümkündür (1086 sayılı HUMK m. 292; HMK m. 202). Eğer ispat sınırının altında kalan ücretler, yine işçinin imzası bulunan belgelere dayanıyorsa yine aksinin yazılı delillerle ispatlanması gerekecektir (HMK m. 201).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında dava konusu somut olayda,davalı işveren tarafından bildirimin yapıldığı anlaşılan 03.06.2010 - 30.04.2012 ve 23.11.202 - 31.12.2014 dönemi için;bu dönemde daha fazla ücret aldığı hususunun davacı tarafından yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde aksi ispatlanamadığı takdirde davacı adına bu dönemler için Kuruma yapılan bildirim tutarları dikkate alınarak,söz konusu bildirim dönemleri dışında kalan ve dava konusu edilen 01.01.2000 - 14.11.2014 arasındaki geri kalan döneme ilişkin prime esas kazancın tespiti için ise ücret ödemesine ilişkin yazılı delilin veya banka kaydının olup olmadığı Mahkemece araştırılmalı, ücretin ispatı konusunda yukarıda bahsedildiği üzere yazılı delil arandığı şayet yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belge ya da bilgi bulunması halinde tanıkla da ispatın mümkün olabileceği hususları da göz önüne alınmak suretiyle Mahkemece yapılacak araştırma sonucunda elde edilecek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ... vekili ve feri müdahil kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 21.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9409, Karar No: 2013/12489, Tarih: 12.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9409 E.  ,  2013/12489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu taşınmazların maliklerinden..... oğlu ...ın soyadı kanunundan önce öldüklerinden, nüfus kayıtlarında soyadları bulunmadığı halde kadastro tesbiti sırasında soyadlarının da tapuya tescil edildiğini ileri sürerek, soyadlarının terkini ile soyadı hanelerinin boş bırakılmasına karar verilmesini istemiş, ıslahla baba adlarının düzeltilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın kanıtlanması gerektiğini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, .... tarafından davacının... hakkındaki isteği yönünden nüfus kayıtları getirtilerek değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, diğer talepler yönünden verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir Reddine,

Ne var ki, Soyadı Kanunundan önce öldüğü anlaşılan.... hakkında çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, kayıt maliki ile aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1. Bendinin hüküm metninden çıkartılmasına, yerine "... ili, Merkez .... Mahallesi 548 ada 14 parsel sayılı taşınmaz maliki .... ile, davacının murisi .... aynı kişi olduğunun Tespitine" ibaresinin eklenmesine, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 436/2. (6100 sayılı HMK'nin 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3793, Karar No: 2019/12309, Tarih: 10.12.2019

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2017/3793 E.  ,  2019/12309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'ye üzüm sattığını, ancak davalının satın aldığı üzümlerin parasını tam olarak ödemediğini ileri sürerek, ödenmeyen üzüm bedeli olan 13.000 TL nin satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkeme, davaya konu satım sözleşmesinin miktar itibarıyla yazılı delille ispati gereken hukuki işlemlerden olduğu, tanık beyanları ile ispat edilemeyeceği, davalıların davacı ile kişisel olarak borç ve alacak ilişkisi kurmadıkları gerekçelerine dayanarak davanın reddine karar vermiştir. Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" kenar başlıklı 203. Maddesinin 1. Fıkrasının (b) bendinde, "işin niteliğine ve tarafların durumlarına göre, senede bağlanmaması teamül olarak yerleşmiş bulunan hukuki işlemler" ile ilgili olarak tanık dinlenebileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan madde uyarınca uygulama yapılarak tanık dinlenebilmesi için teamül unsurunun gerçekleşmesi ve bir çevrede herhangi bir hukuki işlemin devamlı olarak senede bağlanmamasının âdet haline gelmesi ve bu hususun zaman içinde herkesçe uyulmak suretiyle istikrarlı bir nitelik kazanmış bulunması ve ayrıca kamuoyunda da bu teamüle inanılmış olması gerekmektedir.

Somut olayda davacı, dava dilekçesi ile birlikte bildirdiği deliller arasında tanık deliline de dayanmış ve tanık dinlenmesi talebinde bulunmuştur. Yukarıda belirtilen istisnai kanun hükmü mahkemece nazara alınarak işlemin niteliği itibariyle yörede yapılan üzüm satışlarının senede bağlanıp bağlanmadığının Ticaret Odası Başkanlığı, İl/İlçe Tarım Müdürlüğü, ... odası, Belediye Başkanlığı gibi ilgili resmi makamlardan sorulması, gelecek cevabî yazılar uyarınca satışların senede bağlanmaması yönünde teamül oluşup oluşmadığı hususunun belirlenmesi ve bu belirlenmenin ardından tanık dinlenip dinlenmeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usûl ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Kabule göre de; davalı ..., davacıdan teslim aldığı üzümlerin ortağı olduğu ... Sebze Meyve Gıda İth. İhr. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına satın aldığını, bu alım satım nedeni ile davacının şirketten 6,000 TL alacağı bulunduğunu kabul etmiş, ancak söz konusu borç nedeniyle şirket ortağı olarak kişisel sorumlulukları bulunmadığını savunmuş; mahkemece, davalı ...'nin üzüm alımının şirket adına yapıldığı yönündeki savunmalarına itibar edilerek, davalıların davacı ile kişisel ilişki içerisinde bulunmadıklarının kabulü ile sonuca gidilmiştir. Davalılar hakkında yürütülen ceza yargılamasında şirkete ait ticari defterlerin bilirkişi marifeti ile incelendiği, bilirkişinin raporunda, şirket defterlerinin usulüne uygun olarak tutulmadığını, dava konusu üzüm alış verişi ile ilgili olarak herhangi bir alacak-borç ilişkisinin defter kayıtlarında yer almadığını bildirdiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece ceza yargılamasında alınan bu bilirkişi raporu değerlendirilmek ve gerekirse ceza yargılamasının sonucu beklenmek suretiyle, davalı ...'nin teslim aldığını kabul ettiği üzümleri kendi adına mı yoksa şirket adına mı aldığının belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi de usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle

BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/171, Karar No: 2018/5443, Tarih: 21.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2015/171 E.  ,  2018/5443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamı incelendiğinde; sanık ...'nin olay tarihinde il dışından gelen arkadaşları ile birlikte alkol aldıkları ve alkollü bir şekilde mağdur ...'ın gazinosuna gittikleri, aşırı derecede alkollü olmaları nedeniyle mağdur tarafından mekana alınmadığı, sanık ile arkadaşlarının dışarı çıkıp geldikleri arabaya bindikleri, sanığın kendisini küçük düşürdükleri inancıyla arabada bulundurduğu satırı alıp işyerine geri döndüğü ve merdivenden çıktığı esnada mağdur ... ile karşılaşmadan mutfakta çalışan tanık ... tarafından elindeki satırın alındığı, bu esnada sanığın "bana nasıl servis açmazlar" dediğinin anlaşılması karşısında, sanığın tüm aşamalardaki beyanlarında suçlamayı kabul etmemesi ve mağdur ile tanık ...'nin tehdit olayı olmadığına dair beyanları birlikte değerlendirildiğinde, mağdura yönelik silahla tehdit eyleminin ne şekilde oluştuğu yöntemince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4922, Karar No: 2021/5875, Tarih: 24.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/4922 E.  ,  2021/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/11/2017 tarihli ve 2017/176790 soruşturma, 2017/84684 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 11. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/01/2018 tarihli ve 2017/4243 değişik iş sayılı kararının, Dairemizin 11/06/2018 tarihli ve 2018/3271 esas, 2018/4445 karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip, olaya ilişkin şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/11/2019 tarihli ve 2018/137088 soruşturma, 2019/98565 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair mercii ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/02/2020 tarihli ve 2020/302 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/02/2021 gün ve 94660652-105-34-9018-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/03/2021 gün ve 2021/28616 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, soruşturmanın genişletilmesi olarak kabul edilecek Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 11/06/2018 tarihli ve 2018/3271 esas, 2018/4445 karar sayılı bozma ilamını müteakip, Cumhuriyet Başsavcılığınca belirtilen eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmek üzere dosyanın tekrar ilk kararı veren ... 11. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesi gerektiği, savcılık tarafından yeni bir kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilemeyeceği, itiraz mercii ... 1. Sulh Ceza Hakimliğince 06/11/2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, açıklanan neden kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak, esas hakkında karar verilmek üzere dosyanın ilk itirazı inceleyen ... 11. Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/11/2017 tarih ve 2017/176790 soruşturma, 2017/84684 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 11. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/01/2018 tarih ve 2017/4243 D.İş sayılı kararının, Dairemizin 11/06/2018 tarih ve 2018/3271-2018/4445 E.-K. sayılı ilamıyla, soruşturma eksik yürütüldüğünden genişletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçe gösterilerek, CMK'nın 309. maddesi gereğince bozulduğu incelenen dosya münderecatından anlaşılmakta olup, kanun yararına bozulduğu cihetle anılan mercii kararı değerlendirmeye esas alınamayacağı gibi Cumhuriyet başsavcılığınca eksik hususların giderilmesinden sonra verilen kararla ilgili itiraza dair başka bir sulh ceza hâkimliğince değerlendirme yapılmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığından ve kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/02/2020 tarih ve 2020/302 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 24/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.