muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5534, Karar No: 2025/3508, Tarih: 20.05.2025

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ayıp nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15156, Karar No: 2015/8675, Tarih: 16.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/15156 E.  ,  2015/8675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/1257

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara) 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2011

NUMARASI : 2008/108 (E) ve 2011/354 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Defter ve belge gizleme suçu şekli suç olup, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili olan kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı, 213 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğunun bulunduğu, bunları saklama sorumluluğunun ise mükellef sanığa ait olduğu, somut olayda ise; 2002-2003-2004 takvim yılına ait varlığı matbaa basım formları ile sabit olan defter ve belgelerin 06.08.2007 tarihinde işyerinde yapılan tebligat ile teslimin istenildiği halde, geçerli bir mazeret ileri sürmeksizin 2002 yılına ait defter ve belgeleri yasal süresinde ibraz etmediğinin anlaşılması karşısında; “ilgili yıla ait defter ve belgelerin daha önce aynı denetmenlikçe istenilmesi üzerine teslim ettiğini, yapılan inceleme sonucu herhangi bir usulsüzlük bulunmayıp vekalet verdiği muhasebecisine iade olunduğunu fakat sözkonusu defter ve belgelerin muhasebecide kaybolduğu” şeklinde savunmanın, 213 sayılı VUK’nın 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmaması nedeniyle saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı cihetle; tebligatın geçerli olduğu da gözetilerek atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11993, Karar No: 2014/10259, Tarih: 26.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11993 E.  ,  2014/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/182542

MAHKEMESİ : Adilcevaz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2011

NUMARASI : 2010/230 (E) ve 2011/45 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suç tarihine göre, sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görenin T.. K.. olduğu halde müşteki vekilinin duruşmadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 234/b-l fıkrasına muhalefet edilmesi,

2- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması.

3- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

4-5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 13/1 -b maddesi gereğince ele geçen eşyanın hacim ve miktarı ile aracın niteliği gözönüne alındığında dava konusu eşyanın, nakil vasıtasının yüküne göre miktar ve hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gibi, dava konusu eşya ve nakil vasıtasının değerleri dikkate alındığında müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete de aykırı olacağı dikkate alınarak, nakil vasıtasının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

5-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK.nun 50/1-a maddesi yerine TCK.nun 50/1.şeklinde gösterilmesi suretiyle

CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı Üst Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17020, Karar No: 2016/8357, Tarih: 25.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/17020 E.  ,  2016/8357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk 2012 doğumlu......'ın yaşı ve ihtiyaçları dikkate alınarak takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Mahkemece davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de, ekonomik ve sosyal durum araştırma raporunda davacı kadının çalışmadığı belirtilmiş, sosyal inceleme raporunda ise davacı kadın çalıştığını beyan etmiştir. Buna göre mahkemece, davacı kadının çalışıp çalışmadığı, çalışıyorsa kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde düzenli ve sürekli bir geliri bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucu itibarıyla karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde kadın yararına yoksulluk nafakası taktiri doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.04.2016 (Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2013/5094, Karar No: 2014/14377, Tarih: 16.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5094 E.  ,  2014/14377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/72104

MAHKEMESİ : Isparta Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22.12.2011

NUMARASI : 2010/37 Esas, 2011/358 Karar

SANIK : B.. A.., O.. Ç.., M.. Ç.., F.. Ç..

SUÇ : Sanık Osman ve Bülent hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, sanıklar Fatma ve Mevlüt hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık Osman hakkında ayrıca reşit olmayanla cinsel ilişki

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Nüfus kaydına göre 05.07.1994 doğumlu olup, mahkemece beyanının alındığı 23.03.2010 tarihinde 16 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin zorunlu vekil huzurunda sanıklar hakkında şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdura yaşı nedeniyle atanan zorunlu vekilin CMK.nın 237 ve devamı maddeleri uyarınca mağdur çocuk adına kamu davasına katılmaya ve kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi, usulsüz olarak verilen katılma kararı da kendisine hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar Bülent ve Osman müdafiin temyiz itirazları ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar Bülent ve Osman hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan mahkûmiyet ve sanık Osman hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Sanık Osman hakkında Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2009 tarihli iddianamesi ile mağdur Aysun'a yönelik eylemleri nedeni ile TCK.nın 104/1 ve 234/3. maddeleri uyarınca sanık Bülent hakkında da yine aynı mağdureye yönelik TCK.nın 234/3. maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açıldığı, yine Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2010 tarihli iddianamesi ile aynı sanıklar hakkında aynı mağdura yönelik olarak aynı eylemleri nedeni ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açıldığı, her iki davanın birleştirilmesine karar verildiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, sanıkların mağdura yönelik tek eylemleri nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından beraatlerine, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan ve sanık Osman'ın da ayrıca reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetlerine karar verilerek hükümlerde karışıklık oluşturulması,

Kabule göre, mağdurenin şikâyetçi olmaması nedeniyle TCK.nın 104. maddesinden açılan davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre, mağdurenin şikâyetçi olmaması nedeniyle TCK.nın 104. maddesinden açılan davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık Osman ve Bülent müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1014, Karar No: 2020/4754, Tarih: 03.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/1014 E.  ,  2020/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hüküm, süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite bünyesinde 14.11.2011 tarihinde imzalamış olduğu bir yıl süreli iş sözleşmesi çerçevesinde üniversitenin “Fen Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı” bölümünde yardımcı doçent doktor unvanıyla öğretim üyesi olarak çalışmaya başladığını, davacının iş akdini 11.07.2012 tarihli görünen ancak davacının elinde 26.07.2012 tarihinde ulaşan fesih yazılarında “04.06.2012 tarihinden itibaren işe izinsiz ve mazeretsiz şekilde gelmediğiniz tespit edildiğinden 04.06.2012 tarihi itibarıyla iş akdiniz sona erdirilmiştir” şeklinde bir açıklamayla usulsüz, haksız ve gerçeğe aykırı bir gerekçeyle sona erdirildiğini, ödenmeyen ücretlerin tahsili için icra takibi başlatıldığını ancak davalı tarafça itiraz edildiğini belirterek ücret ve cezai şart talepli icra takibine vaki haksız itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yargılama Safhası ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme ilk kararında, Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 24.12.2012 tarihli, 2012/223 Esas ve 2012/282 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde davacının sözleşmesinin feshine ilişkin işlemin 2577 sayılı Kanunun 2'inci maddesinin 1'inci fıkrasının (a) bendinde tanımı yapılan iptal davasına konu edilebilecek nitelikte birer idari işlem niteliği taşıdığı, bu işlemin hukuka uygunluğunun denetiminin de, Anayasayla bu denetim için oluşturulan idari yargının görev alanında bulunduğu davada idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 06.06.2013 gün ve 2013/17120 E., 2013/10586 K. sayılı kararı ile; “… Somut olayda davalı bir vakıf üniversitesi olup bu açıdan taraflar arasındaki ücret ve cezai şart alacaklarına ilişkin davasının çözümünde adli yargı yeri görevlidir. Bu durumda, mahkemece yargı yolu yanlışlığı nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Yeniden yapılan yargılama sonunda Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 22.03.2017 tarihli ve 2015/7-1739 E., 2017/524 K. sayılı ilamı ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

Yeniden yapılan yargılama sonunda Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 22.03.2017 tarihli ve 2015/7-1739 E., 2017/524 K. sayılı ilamı ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

Direnme kararının bozulmasını müteakiben yapılan yargılamada; 4857 sayılı İş Yasası'nın 25/2-g maddesinde devamsızlık nedeni işveren açısından haklı fesih sebebi olarak düzenlenmiş olup, dosyaya sunulan imzalı devamsızlık tutanakları ve tanık beyanları uyarınca davacının mazeretsiz bir şekilde işe gelmediğinin sabit olduğu, bu nedenle işveren tarafından gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayandığının kabulü ile davacının sözleşmenin haksız feshedilmesi nedeni ile bakiye ücret alacağı ve cezai şart talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili, müvekkilinin davalı Üniversite bünyesinde yardımcı doçent doktor olarak çalıştığını ve iş sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle iş sözleşmesinden kaynaklanan ödenmeyen ücret alacakları ile cezai şartın ödenmesi amacıyla başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, davalının haksız ve kötüniyetli itirazı nedeniyle icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dosyaya mübrez taraflar arasında imzalanan Avrasya Üniversitesi Akademik Personel İş Sözleşmesi başlıklı sözleşme ile davacının yardımcı doçent doktor unvanı ile Fen Edebiyat Fakültesinde çalışacağı, asgari ücret alacağı, sözleşmenin 10. maddesinde öğretim elemanının sözleşme süresinden önce ayrılmak istemesi halinde kalan süreler için aldığı aylık ücretin brüt tutarı kadar ödeyeceği, buna karşılık sözleşme süresi dolmadan tek taraflı olarak işine son verilmesi halinde çalışmadığı aylıkların peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Mahkemece; dosyaya sunulan imzalı devamsızlık tutanakları ve tanık beyanlarını esas alarak davacının mazeretsiz bir şekilde işe gelmediğinin sabit olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa ki davacı iddiası dikkate alındığında, uyuşmazlığın esasının çözülebilmesi için taraflar arasındaki davacının çalışma usulüne ilişkin gerçek iradeleriyle buna bağlı olarak davalının devamsızlığa binaen fesih yetkisini dürüstlük kuralına uygun kullanıp kullanmadığı hususlarının irdelenmesiyle yapılacak bu tespit bağlamında oluşturulacak gerekçeyle sonuca gidilmesi gereklidir.

Oysa ki davacı iddiası dikkate alındığında, uyuşmazlığın esasının çözülebilmesi için taraflar arasındaki davacının çalışma usulüne ilişkin gerçek iradeleriyle buna bağlı olarak davalının devamsızlığa binaen fesih yetkisini dürüstlük kuralına uygun kullanıp kullanmadığı hususlarının irdelenmesiyle yapılacak bu tespit bağlamında oluşturulacak gerekçeyle sonuca gidilmesi gereklidir.

Davacı bağlı olduğu Fen Edebiyat Fakültesinin kurulabilmesi amacıyla davalı Üniversite’nin Yüksek Öğretim Kanunu gereği Yüksek Öğretim Kurumuna öğretim görevlilerinin iş sözleşmelerini göndermekle yükümlü olduğundan davalı Üniversite tarafından bölümün kurulabilmesi amacıyla tarafıyla tam zamanlı bir sözleşme akdedildiği, ancak haftada iki gün İstanbul’dan ...’a uçak ile gelip ders verip İstanbul’a dönmek şeklinde yarı zamanlı derslere gidilmesi ve derslerin olmadığı dönem ve tatillerde de gidilmemesi konusunda anlaşma yapıldığından kendisinin 8 ay boyunca haftada iki gün derslere gidip gelerek çalıştığı, yarı yıl tatilinde ...’da bulunmamasına rağmen iş akdinin feshedildiği, aksi halde her hafta yalnızca iki gün işe gelmesi nedeniyle iş akdinin çok daha önceki tarihlerde feshedilmesini gerekli kılacağı, davalının bütün öğretim yılı boyunca bu çalışma şeklini kabul ettiği, ses çıkarmadığı ve derslerin bitmesini müteakip iş akdini haksız şekilde sona erdirdiğini iddia etmiştir.

Bu iddiasının ispat içinde, iş akdinin 4 Haziran 2012 tarihinden itibaren işe gelmemesi sebebiyle 11 Temmuz 2012 tarihi itibarıyla sona erdirildiğinin belirtildiği, belirtilen tarih aralığının bir aydan fazla olduğu, gerçekten de işe her gün gelmekle yükümlü olan bir işçinin iş akdinin bir aydan fazla süre gelmemesi beklendikten sonra sona erdirilmesinin de hayatın olağan akışına aykırı olduğu, yine fesih bildiriminin kendisine 26.07.2012 tarihinde gönderildiğini ve bu süre boyunca üniversite bünyesinde çalışmasına devam ettiği, sınav notlarını sisteme girdiğini ve bütünleme sınav soruları hazırladığı, keza sözleşmeyi akdettiği tarihten fesih tarihine kadar geçen süreçte ikametgah adresini hiç değiştirmediği, adres değişiklikleri resmi makamlara 15 gün içinde bildirilme zorunluluğunun olmasına rağmen davalının ...’a yerleşmesi hususunda bir talebi bulunmadığı gibi kendisinin de bu yönde bir kararının hiçbir zaman olmadığı yönündeki olguların yanında davalı Üniversitenin ders programı, İstanbul’dan Trabzona gidiş geliş uçak biletleri ...’da haftalık konaklama kayıtlarına dayanmıştır.

Mevcut bu delil durumu ile birlikte Dairemizden geçen emsal 2018/10302 E. sayılı emsal dosya birlikte değerlendirildiğinde; davacının dayandığı olgular, taraflar arasında akdedilen sözleşmedeki çalışma usulünün gerçek iradelerini yansıtmadığını ispatlamakta yeterli olduğundan buna bağlı yapılan devamsızlık feshinin de haksız olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Mahkemece hatalı değerlendirmeyle davalı feshinin haklı olduğunun kabulüyle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda, Mahkemece hatalı değerlendirmeyle davalı feshinin haklı olduğunun kabulüyle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9738, Karar No: 2019/12694, Tarih: 10.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9738 E.  ,  2019/12694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma üzerine, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Erzincan T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun “segbis aracılığıyla duruşmalara katılmak istemiyorum” şeklinde beyanda bulunması karşısında duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 18/01/2019 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 10/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7129, Karar No: 2019/3281, Tarih: 30.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7129 E.  ,  2019/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ...Temizlik Ürünleri Sanayi Ve Ticaret Anonim Şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre,... Temizlik Ürünleri Sanayi Ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 30/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.