muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7346, Karar No: 2020/3758, Tarih: 15.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/7346 E.  ,  2020/3758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.09.2020 günü temyiz eden davacı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davalı ..vekili Av. ..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde yer alan evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davalı erkek tarafından dosyaya sunulan ve boşanma davasının açılmasından sonra tarafların arasında gerçekleştiği görüşme içeriğinden anlaşılan, görüşmeye davacı kadının araması üzerine başlanılması sebebiyle hukuka uygun delil olarak kabul edilen telefon görüşmesine ilişkin ses kaydında, davacı kadının davalıya "Seni seviyorum", "Sıfırdan yeniden başlayalım", "Yanımda olmanı istiyorum" şeklinde beyanlarda bulunduğunun, bu aşamadan sonra hoşgörü ile karşılanan dava dilekçesinde bildirilen olayların boşanma sebebi olarak kabul edilemeyeceği kanaatine varılarak davacı kadının boşanma davasının reddine karar verildiği ve davacı kadın tarafından süresinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre bir mahkeme kararında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu kısım hükmün gerekçe bölümüdür. Gerekçe mahkemenin tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar, tarafların sundukları maddi vakıaların hukuki niteliği, hükmün dayandığı hukuk kuralları ve bunun nedenleri açıklanır. Yerel mahkemenin hangi delillerle sonuca ulaştığını değil, dayanılan delillerde yer alan hangi vakıanın kabul edildiğini Yargıtay denetimine elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklaması zorunludur. Dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında tarafların dayandıkları ve dayanmadıkları vakıaların bulunup bulunmadığı, mahkemenin dayanılmayan vakıalara ilişkin bir kabulünün olup olmadığının da denetlenebilmesi için bu hususların açıkça belirtilmesi gerekir. Somut olayda mahkeme hükmünün gerekçe bölümünde, davacı kadının, dava dilekçesinde dayanmış olduğu vakıaların hoşgörü ile karşılanması nedeniyle boşanma sebebi olarak kabul

edilemeyeceği belirtilmiş, mahkeme tarafından, gerekçeli kararında tarafların iddia ve savunmalarının özetlerine yer verilerek delillerle birlikte nasıl değerlendirildiği, dayanılan vakıaların sabit olup olmadığı incelenerek atfın gerçekleşip gerçekleşmediği hususları gerekçede tartışılmamıştır. Bu şekilde karar oluşturulması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 2.540 TL vekalet ücretinin Coşkun'dan alınıp Zinet'e verilmesine,

temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.09.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/15596, Karar No: 2016/448, Tarih: 18.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/15596 E.  ,  2016/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 04.08.2011 gününde verilen dilekçeyle tapu kaydının iptali ile taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasının talep edilmesi üzerine, yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında davalı ... adına tespit ve tescil edilen 326 parsel sayılı taşınmaz ile diğer davalı ... adına tespit ve tescil edilen 116 ada 339 parsel sayılı taşınmazın mera olduğunu belirterek, tapu kayıtlarının iptalini ve mera olarak sınırlandırılmasını talep etmiştir.

Davalılar, kadastro tespitlerinin doğru olduğunu beyanla ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kadastro tespitlerinin doğru olduğu, taşınmazların mera olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temsilcisi ile davalı ... vekili ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş yada kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (Mera Kanunu m. 3 ve 4). Meraya elatmanın önlenmesi davası, kadim yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği yada taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine tarafından açılabilir. Aynı şekilde, bir yerin mera olduğu iddiasıyla köy veya belediye tüzel kişiliğinin yada Hazinenin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise yada kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim yada muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yaylak ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yaylak ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığıyla uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacı Hazine, 116 ada 326 parsel sayılı taşınmazın mera olduğu halde kadastro çalışmaları sırasında senetsizden ve takas yoluyla 14.12.2006 tarihinde arsa cinsi ile davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, 116 ada 339 parsel sayılı taşınmazın da aynı tarihte kadastro çalışmaları sırasında ... adına revizyon gören tapu kaydına göre su deposu ve arsa cinsi ile tespit ve tescil edildiği ancak toprak tevzi komisyonunda 2020 sayılı parsel olarak sınırlandırılan mera alanında kaldığı ayrıca komşu 116 ada 240 ve 241 sayılı parsellerin kadastro mahkemesinin 2006/6, 2008/51 sayılı Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin temyiz incelemesinden geçip kesinleşen ilamı ile mera olarak sınırlandırıldığı beyan edilerek dava konusu 326 ve 339 sayılı parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmaları istenmiştir.

Bu durumda, davacı Hazine tarafından ileri sürülen toprak tevzii komisyonunun 2020 sayılı mera parseline ilişkin mera haritası ve evraklar ile dava konusu 339 sayılı parsele revizyon gören tapu kaydı ile 339 sayılı parselin son durumunu gösterir tapu kaydı ve dava konusu 326 sayılı parsellere komşu parsellerin varsa uygulanan dayanak tapu ve vergi kayıtlarının getirtilip tüm kayıtların keşifte uygulanması, komşu parsel kayıtlarının dava konusu parselleri ne şekilde okuduğunun araştırılması, ayrıca kadastro mahkemesinin 2006/6 Esas, 2008/51 sayılı dosyası da incelenerek, meralık vasfının belirlenmesi için ziraat mühendisi vasıtasıyla mahallinde keşif yapılması, çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak denetime elverişli rapor alınması ve tüm deliller incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı ... vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21385, Karar No: 2013/613, Tarih: 15.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/21385 E.  ,  2013/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kiracı olarak oturduğu meskene su abonesi olabilmek için davalı su idaresine müracaat ettiğini, ancak davalının kendisinden abonelik tesisi için 6.000,00 TL. kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istediğini belirterek, istenen bedelin haksız şart olduğunun kabulü ile,bu bedelden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının abone olmak istemesi nedeniyle kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosyaya celbedilen tapu kaydı ve kira sözleşmesine göre, taşınmazın malikinin dava dışı ....l Petrol Tarım Tekstil İnş. Tic.Pazarlama ve San.Ltd.Şti. Olduğu, davacının da bu taşınmazda kiracı sıfatıyla oturduğu,esasen, bu hususta ve dava konusu konutun bulunduğu sahaya kanalizasyon şebeke hattının tesis edilmesi ile davacının oturduğu konutun da bu hizmetten yaralanması hususunda yanlar arasında bir çekişme bulunmadığı gerekçesiyle kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli adı altında kiracı olan davacıdan talep edilen 6.000,00 TL'den sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davada koşulların oluşmaması nedeniyle kendisinden kanal katılım ve şebeke bedeli alınmaksızın abonelik tesis edilmesi gerekirken 6.000,00 TL. Istendiğini belirterek bu bedelden sorumlu olmadığının tespitini istemiş, davalı ise,davacının bu bedeli ödemesi gerektiğini savunmuş, 201221385 2013/613

mahkemece, kanal katılım bedelinin yükümlüsünün ilk malik olduğu,davacının kiracı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Davada çözümlenmesi gereken öncelikli sorun, malik olmayan ve ancak abone olmak isteyen kiracının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olup olmadığı hususudur.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87-88. Maddelerine göre "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce,kanalizasyon ve su tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır.

... Tarifeler Yönetmeliğinin 5.maddesine göre; ... Genel Müdürlüğü ile bir hizmet sözleşmesi yapan gerçek veya tüzel kişilere abone adı verilir.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87-88. Maddelerine göre "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce,kanalizasyon ve su tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır.

... Tarifeler Yönetmeliğinin 5.maddesine göre; ... Genel Müdürlüğü ile bir hizmet sözleşmesi yapan gerçek veya tüzel kişilere abone adı verilir.

Az yukarıda belirtilen yasa ve yönetmelik hükümleri bir arada değerlendirildiğinde, abonelik tesisi için abone olmak isteyen kişinin mutlaka malik olma koşulunun bulunmadığı görülmektedir. Abonelik talebinde bulunan şahıs yasal olarak kanal katılım ve şebeke hisse bedelini ödemek zorunluğunda olur ve bu bedeli de davalı idareye öderse bu bedeli ödeyen şahsın,taşınmaz malikine müracaat ederek ödediği bedeli ondan istemesine engel bir durum da bulunmamaktadır.Bir başka anlatımla taşınmaz maliki ile abone olmak isteyen şahıs arasındaki ilişki kendi aralarındaki bir ilişki olup, davalı idare yönünden bağlayıcı bir durum da yoktur. Hal böyle olunca, dava konusu konuta ilk kez abone olunduğu,ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke bedeli istenmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığının kabulü zorunludur.Bu itibarla, mahkemece, davacının kanal katılım ve şebeke bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16619, Karar No: 2019/1065, Tarih: 24.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/16619 E.  ,  2019/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan bağ'ın (......) ...... başına verim miktarları ve değerlendirme tarihi olan 2014 yılı ...... başına üretim masraflarının ...... ...... neler olduğunun ve hasat dönemindeki ortalama.......... satış fiyatlarının da ............Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11132, Karar No: 2011/12686, Tarih: 29.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11132 E.  ,  2011/12686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 16/03/2006-01/05/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/06/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 29/11/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar adına gelen olmadı, karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmedir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; a-Dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, asıl ve birleşen davalarında, davacı ...’un davalı ...’in sürücüsü olduğu araç içinde iken meydana gelen kazada boynundan aşağısı felç olacak biçimde yaralandığını ileri sürerek uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar ise, kusur ve sorumlulukları olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Yerel mahkemece, meydana gelen trafik kazasında davacının 1/8, davalı sürücü ...’in 7/8 oranında kusurlu olduğu yönündeki bilirkişi raporu benimsenerek maddi tazminat isteminin tümünün, manevi tazminat istemlerinin ise bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacının, davalı ...’in kullandığı araca ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmayıp sırf hatır için taşındığı anlaşılmaktadır. Hatır taşımacılığında yalnızca yolcunun yararının bulunduğu ve taşıyanın karşılıksız olarak onu taşıdığı gözetilerek Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir.

Dosya kapsamından davacının, davalı ...’in kullandığı araca ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmayıp sırf hatır için taşındığı anlaşılmaktadır. Hatır taşımacılığında yalnızca yolcunun yararının bulunduğu ve taşıyanın karşılıksız olarak onu taşıdığı gözetilerek Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir.

Diğer yandan, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin yol açtığı durum ve koşullar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu ağırlaştırmış ise yargıcın tazminat tutarından uygun bir tutarda indirim yapması gerekir. Dava konusu olayda, alkollü olduğunu bildiği davalı ...’in sürücüsü olduğu araca binen davacının, zarar doğuran eyleme katkıda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, belirlenen maddi ve manevi tazminat tutarlarından, olayda varlığı kabul edilen hatır taşıması nedeniyle Borçlar Yasası'nın 43., davacının alkollü olduğunu bildiği sürücünün kullandığı araca binmesi nedeniyle de aynı Yasa'nın 44. maddesi uyarınca uygun tutarlarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b-Yerel mahkemece benimsenen 24.03.2010 günlü, daimi iş gücü kaybı nedeni ile uğranılan maddi zararı hesaplayan bilirkişi raporunda, tazminat tutarları hesap günündeki verilere göre hesaplanmış ve davacının Ak Sigorta AŞ den 30.09.2005 gününde aldığı tazminat, herhangi bir güncelleştirme yapılmadan toplam tutardan indirilerek zarar bulunmuştur. Oysa sigorta tarafından ödenen bedeli hesap gününden yaklaşık 5 yıl önce almış olan davacı, bu miktarın hesap rapor tarihine kadar işleyecek yasal faizi kadar haksız yere zenginleşmiş olacaklardır.

Zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen süreye ilişkin yasal faizi hesaplanıp güncelleştirilerek, hesaplanan tazminattan indirilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen süreye ilişkin yasal faizi hesaplanıp güncelleştirilerek, hesaplanan tazminattan indirilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

c-Borçlar Yasası'nın 47. ve 49. maddeleri uyarınca vücut bütünlüğü ve kişilik hakları haksız biçimde saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahiplerine verilmesine karar vereceği para tutarını adalete uygun tayin etmelidir. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince; davacı ...’un, davalı ...’in kusuru ile meydana gelen trafik kazasında vücut bütünlüğü zarar görmüş, anne, baba ve kardeşi olan davacıların da ...’un uğradığı zarar nedeni ile sosyal kişilik değerleri ihlal edilmiş ise de olay tarihi, olayın gelişim biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler uyarınca davacılar yararına takdir olunan manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b-c) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacıların tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.