muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2314, Karar No: 2016/14271, Tarih: 10.05.2016

Dosya içerisinde yer alan ..... 9. Noterliğine ait 30.10.2009 tarihli ve 24045 yevmiye sayılı "........... Genel Müdürlüğü Ege Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü Eynez Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Devir Protokolü"nde özetle, “Ege Linyitleri Müessese Müdürlüğü, Eynez Yeraltı sahalarından Hukuku İdarenin Uhdesinde Kalmak Kaydıyla IR 4009 Ruhsat Sahası İçerisinde Mevkii ve Sınırları Teknik Şartnamede Belirtilmiş Sahalardan termin programına bağlı olarak 3.860 günde toplam 15.000.000 ton Tüvenan Kömürün Üretimi ve üretilen tüvenan kömürün Teknik Şartnamede tanımlanan yerlere teslim edilmesi işine” dair 27.07.2006 tarihli (..... 32. Noterliği 21714 No) sözleşmesinin Teknik Elektrik Mad. Turz. ve Tic. A.Ş. tarafından ..... A.Ş.'ye devredildiği ve iş bu devre ........... Genel Müdürlüğünce muvafakat verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından, dosya içerisinde yer alan davaya konu teşkil eden hizmet alım sözleşmesi ve eklerinden, ............ işçilerinin, ..... A.Ş.'de çalıştırılmadıkları, davalı ... Müdürlüğünün işçiyi işe alma ve değiştirmede yetkili olmadığı, şirket işçileri üzerindeki yönetim hakkının ............ tarafından kullanılmadığı, şirket işçilerinin sözleşmede belirtilen işler dışında çalıştırılmadığı, araç ve gereçlerin bir kısmı ........... tarafından karşılanmış olsa da, asıl gerekli araç ve gereçlerin şirket tarafından karşılandığı ve toplu iş sözleşmesi yapılması esnasında işin alt işverene verilmediği, zaten davacı tarafın bu yönde de bir iddiasının bulunmadığı, davacı tanıkları beyanlarında davalı ............ yetkililerinin kendilerine emir ve talimat vermediğini, kendileriyle muhatap olmadıklarını, ocak içinde ............ personelinin bulunmadığını, sadece ocak dışında 3 ............ mühendisi bulunduğunu, bunların da denetim ve kontrolleri yaptıklarını, ocağa inmediklerini, emir ve talimatları dava dışı olan ..... A.Ş. yetkililerinden aldıklarını, ..... A.Ş.'nin Eynez Ocağı dışında, Işıklar ve Atabacası Ocaklarının da bulunduğunu, hatta daha önce Geventepe Ocağının da bulunduğunu, ancak Geventepe'de üretimin sona ermesi sebebiyle kapatıldığını, orada çalışan işçilerin iş bu üç ocağa aktarıldığını, yine söz konusu üç ocakta çalışan işçilerin geçici görevlendirmeler ve nakillerle yer değişikliğine tabi tutulabildiğini, işe başlarlarken ..... A.Ş.'ye ait hangi ocakta çalışacaklarının belli olmadığını, hangi işçinin nerede çalışacağına ..... A.Ş.'nin bizzat kendisinin karar verdiğini söyledikleri, ..... A.Ş.'nin hangi işçi ile çalışacağını seçme konusunda ............'nin herhangi bir yetkisinin bulunmadığı, ............'ye tanınan yetkilerin denetim ve koordinasyon sınırlarını aşmadığı anlaşılmaktadır.

Dairemizce daha önce taraflar arasında alt işverenlik ilişkisi olduğuna hükmedilmiş ise de hukuki nitelemede maddi hata yapıldığı ve söz konusu ilişkinin rödövans sözleşmesi olduğu, maddi hataya dayalı hukuki nitelemenin de taraflar açısından kazanılmış hak oluşturmayacağı göz önünde tutulmalıdır.

Sözleşmeye taraflarca konulan ad önemli değildir. Sözleşmenin içeriğine ve uygulamasına bakılarak hukuki niteliği belirlenmelidir. “........... Genel Müdürlüğü Ege Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü Eynez Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Hizmet Alım Sözleşmesi”nin yukarıda yapılan açıklamalar karşısında rödövans sözleşmesi olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekmektedir. Mahkemece verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 10.05.2016
Yargıtay — Esas No: 2019/13297, Karar No: 2020/3037, Tarih: 20.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13297 E.  ,  2020/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8283, Karar No: 2016/1281, Tarih: 08.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/8283 E.  ,  2016/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacıya ait davalıya kaskolu aracın, 27/09/2010 tarihinde saat 05:30 sıralarında ........ istikametinde iken seyir halinde iken karanlık yolda ansızın önüne çıkan başıboş köpek/kurt sürüsünden bir hayvana önden çarpması sonucu hasar meydana geldiğini, havanın karanlık yolun ıssız olması sebebi ile ancak 300-400 m sonra durabildiğini 2-3 dakika sonra tekrar aracına bindiğinde hareret göstergesinin uyarı verdiğini gördüğünü, daha sonra aracın kendiliğinden durduğunu, hasar sonrası aracın .....'daki bir servise çektirildiğini, aracın tamirine ilişkin 7.443,00 TL ve çekici hizmetine ilişkin 750,00 TL olmak üzere toplam 8.193,00 TL'nin fatura tarihlerinden itibaren işleyecek ticari avans faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 27/09/2010 tarihinde saat 05:30 sıralarında....'dan ........'ya seyir halinde iken önüne çıkan bir hayvana çarptığı ve 1.kazanın meydana geldiği, 1.kazada aracın radyatörünün hasarlanması sonucu aracın susuz çalıştığını, devamında sürücünün yoluna devam etmesi sonucu motor içinde oluşmuş motor kitlenmiş ve yağsızlıktan yanmış olup, sürücünün bu şekilde yola devam etmemesi, çekici ile aracını götürmesi gerektiği hatırlatılmış, aksi taktirde araca hasar vereceğinin söylenmesi üzerine sürücünün uyarıları dikkate almayarak 2.hasarın meydana geldiğini, aracın hayvana çarpmasından kaynaklanan zararların karşılandığını, karşılanmayan davacının 2.hasar talebi olduğunu, 2.hasarın davacının ağır kusurundan kaynaklandığı için teminat harici olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 622,52 TL hasar bedeli ve 750,00 TL çekici bedeli olmak üzere toplam 1.372,52 TL'nin kasko poliçesi genel şartlar uyarınca 17/10/2010 tarihinden itibaren değişen-azalan oranlarda ticari faizle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 8.2.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6205, Karar No: 2014/2129, Tarih: 20.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6205 E.  ,  2014/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez),

beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet cinsel taciz suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik gerçekleştirdiği cinsel taciz suçundan CMK.nın 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiin temyiz istemi CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, incelemenin sanık hakkında mağdur ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile mağdur ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik eylemi nedeni ile kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nın 61/5. maddesinde gösterilen sıralamaya uygun olarak aynı Kanunun 103/2. maddesinden sonra 35/2. maddesinin uygulanması, bundan sonra aynı Kanunun 103/6. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği

gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, TCK.nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğuna hükmedilmemesi ise, bu husus hapis cezasının kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4458, Karar No: 2014/17743, Tarih: 15.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/4458 E.  ,  2014/17743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : 858 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacı vekilinin 14.12.2010 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin bir suç soruşturması nedeniyle tutuklandığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçtan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı yönünden herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı belirlenmekle;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Erzin Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/460 sayılı soruşturma dosyasının incelenmesinde; şüphelinin (davacının) yağma suçundan tutuklu kaldığı ve soruşturma sonunda 11.10.2010 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, tazminat davasının 14.12.2010 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Davacının tazminat davasının dayanağını teşkil eden hazırlık soruşturması sırasında, kendisini vekaletnameli bir vekille temsil ettirdiği dikkate alındığında, davacı lehine, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen maktu vekalet ücretinin başka şekilde tahsil imkanı olmadığından bu miktarın maddi tazminat hesabına dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve davacının tazminat talebi kısmen kabul edilmesine rağmen davacının kabul-red oranına göre yargılama giderlerinden sorumlu tutulması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin eksik incelemeye ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14635, Karar No: 2013/3764, Tarih: 04.04.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/14635 E.  ,  2013/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, asliye hukuk mahkemesine verdiği 23.06.1999 günlü dava dilekçesiyle sınırlarını bildirdiği .... Köyünde bulunan taşınmazların tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiş, bölgede 2001 yılında yapılan arazi kadastrosu çalışmaları sırasında çekişmeli yerler hakkında malik haneleri açık bırakılarak kadastro tutanağı düzenlenince dosya görevsizlik kararıyla kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Birleşen dosya davacıları dava konusu 121 ada 16 ve 17 parsellerin kendilerine ait olduğu iddiasıyla dava açmışlardır.

Mahkemece; 121 ada 16 sayılı parselin ... ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 121 ada 17 sayılı parselin harman yeri olarak sınırlandırılmasına, 134 ada 11, 12 ve 15, 130 ada 8 ve 13, 120 ada 9 ve 10, 121 ada 73 ve 74 sayılı parsellerin gerçek kişiler adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş; davalı Hazine tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2006/3976 - 4044 sayılı 07.12.2006 gün ve kararı ile 121 ada 17 sıyılı parsel hakkındaki temyiz itirazları hukukî yarar yokluğundan ret edilmiş; diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: “İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere bu yolla saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Dayanılan vergi kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri, komşu taşınmazların tesbit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada tutunulan vergi kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri yöntemine uygun biçimde gösterilemediğinden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermeyen harita ve eki raporda yetersizdir. Kaldı ki; uzman bilirkişiler Ziraat Yüksek mühendisi ..., ziraat mühendisleri .... müşterek imzalı raporlarındaki bilgi ve açıklamalar, taşınmazlar, mahkemece gözlenip gözlem keşif tutanağına geçirilmediğinden sözü edilen uzman bilirkişi kurulunun ibraz ettiği rapor denetime açık değildir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz. O halde, saptanan dava niteliği dikkate alındığında, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle, vergi kayıtlarına dayanan tarafların dayandığı vergi kayıtlarının maliki ya da malikleri ile akdî, irsî ilişkisi sorulup saptanmalı, bu nedenle kayıt maliki ya da maliklerinin tüm

mirasçılarını gösterecek şekilde onaylı nüfus aile kayıt örnekleri, ilgili Nüfus Müdürlüğünden getirtilmeli ya da bu konuda istihsal edilmiş veraset belgesi varsa ibraz ettirilmeli, bu yolla irsî ilişki sağlıklı biçimde duraksamasız belirlenmeli, akdî ilişkiye dayanıldığı takdirde, ilgiliden bu konudaki delilleri sorulup saptanmalı, göstereceği deliller toplanmalı ya da bu konuya ilişkin yazılı kayıt ve belgeleri ibraz ettirilmeli, vergi kayıtlarına dayanan tarafların vergi kayıt maliki ya da malikleri ile akdî ya da irsî ilişkisi saptandığı takdirde, dayanılan vergi kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ya da taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tesbit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli, dayanılan vergi kayıtlarının dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı olduğu saptandığı takdirde, usûlün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve kaydın kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğu özellikle dikkate alınmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, dava ve temyize konu taşınmazların bulunduğu köyler ya da beldeye komşu köyler veya belde halkından seçilecek yerel ve uzman bilirkişi fen memuru yeniden oluşturulacak 3 kişilik uzman ziraatçi bilirkişi kurulu ve tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, öncelikle dava ve temyize konu taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından mera tahsisi yapılmadığı anlaşılmakla, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesi bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı ayrı ayrı bilgi alınmalı, taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı duraksamasız belirlenmeli, bundan sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20

. maddesi hükmü uyarınca dayanılan vergi kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada vergi kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar özellikle gözönünde tutulmalı, vergi kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde, bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye vergi kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri dıştan komşu taşınmazların tesbit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazların dayanılan vergi kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı, duraksamasız saptanmalı, dava ve temyiz konusu taşınmazların tümü ya da bir bölümü dayanılan kaydın kapsamı dışında kaldığı ve mera olmadığı saptandığı takdirde, kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde, tesbit tutanağı bilirkişileri de taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, öte yandan ortak miras bırakanın ölüm günü ile paylaşmanın yapıldığı gün arasında bağımsız, iktisap sağlayan yirmi yıllık sürenin geçmediği gözönüne alınarak davanın dayanağını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/son maddesi hükmü uyarınca ortak miras bırakan ile mirasçılarının açık kimliklerinden söz edilerek ilgililer adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden zilyetlikle adlarına tesbit yada tescil edilen başkaca dava dışı taşınmaz bulunup bulunmadığı Tapu Sicil, Kadastro ve Hukuk mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, taşınmazların kuru yada sulu toprak nitelinde olup olmadığı ise 3083 sayılı Kanunun değişik 2/G maddesi hükmü uyarınca DSİ Bölge Müdürlüğünden sorulmalı, uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişi kurulundan gözlemi yansıtmaya imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli ayrı ayrı raporlar alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı ... tarafından 121 ada 16 ve 17 nolu parsellere ilişkin açılan davanın reddine, davacı ... ve ... tarafından açılan davaların kısmen kabulüne ve dava konusu ... Köyü 134 ada 11, 12 ve 15 nolu parsellerin hisseleri oranında....adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tescillerine, 130 ada 8 nolu parselin ... adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline, 130 ada 13 nolu parselin ... adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline, 121 ada 16 nolu parselin ... adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline, 121 ada 17 nolu parselin genel harman yeri olarak sınırlandırılmasına, 120 ada 9 nolu parselin ...adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline, 120 ada 10 nolu parselin ... adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline, 112 ada 73 nolu parselin ... adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline, 112 ada 74 nolu parselin ... adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 18.10.1995 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak ve özellikle keşif sonucu uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 04.04.2013 günü oy birliği ile karar verildi.