muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/21897, Karar No: 2021/1526, Tarih: 03.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21897 E.  ,  2021/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12395, Karar No: 2010/21166, Tarih: 20.12.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/12395 E.  ,  2010/21166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

... Belediye Başkanlığının 21.08.2006 tarihli yazısına göre, sanığa ait binanın suç tarihinde belediye sınırları dışında, fakat "mücavir alan" içinde olduğunun açıklanması karşısında; 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 1, 2, 21. maddeleri ile "Belediye ve Mücavir Alan Sınırları İçinde ve Dışında Planı Bulunmayan Alanlarda Uygulanacak İmar Yönetmeliği" hükümlerine göre, imar planı bulunmayan alanlarda da, bina yapılması için merciinden yapı ruhsatı alınmasının zorunlu olduğu ve İmar Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, mücavir alanların imar mevzuatı bakımından belediyelerin yetki, denetim ve sorumluluğu altında bulunduğu gözetilmeden, sanığın ruhsatsız bina yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçundan hükümlülüğü yerine, "tutanak tarihinde binanın belediye sınırları içinde bulunmaması nedeniyle suçun kanunilik unsurunun oluşmadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/600, Karar No: 2015/30, Tarih: 12.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/600 E.  ,  2015/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ...... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

..... İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince yapılan devriye görevi esnasında, yargılama neticesinde mahkumiyetlerine karar verilip, haklarındaki kararları temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar ....., ....., .... ve .... .... ilçesi, ..... mahallesi, ...... Çayı yatağının kenarındaki kaya arkasına gizlenmiş bir halde yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede 1 metre genişliğinde ve 15 cm derinliğinde, 50 cm genişliğinde 15 cm derinliğinde iki ayrı çukurun kazılmış olduğunun ve olay yerinde kürek, çapa, kova gibi suç aletlerinin bulunduğunun tespit edildiği, bu esnada olay yerine yakın mesafede seyir halinde olan bir aracın durdurulduğu, yargılama neticesinde mahkumiyetine karar verilen ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen araç sürücüsü sanık ..... , kazı yapan sanıkları olay yerine bırakan ve almak için geri gelen kişi olduğu, sanıkların kazı yaptıkları yerin sit sınırları dışında kaldığı ve kazı yerinin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde belirtilen korunması gerekli bir yer olduğuna dair iddianın da bulunmadığı, her ne kadar ..... ın aracı içerisinde bulunan sanık ...... hakkında da soruşturmaya başlanmış ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanık ...... verdiği ifadelerinde, olay günü kendisinin zaten .....'de olduğunu, .....'dan diğer sanıklarla birlikte gelmediğini, .... sahilinde bulunduğu esnada saat 22:00 sıralarında, .........'nin yanına gelerek kendisini aldığını, .....'nin aracı ile Kumluca ilçesine dönecekleri esnada kolluk görevlilerince yakalandıklarını, diğer sanıkların yaptıkları kazı faaliyetinden haberinin olmadığını beyan ettiği, haklarında verilen kararlar temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar ......, ...., ....., .....'nin ve sanık .... 'ın verdikleri beyanların da, sanık .......'in beyanları doğrultusunda olduğu ve sanık ....'ın .....'dan kendileri ile birlikte.....'ye gelmediğini beyan ettikleri, sanık beyanları, olay tutanakları ve tüm dosya kapsamından, sanık ......'in, kazı faaliyetini gerçekleştiren sanıkları kazı yapılan bölgeye aracı ile bırakan sanık .... 'ın aracında yakalanması dışında, atılı suçu işlediğine veya kazıyı gerçekleştiren sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine dair, mahkumiyetine yeterli ölçüde delillerin bulunmadığı, böylece sanık ......'in atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanığa iddia olunan eylemin, kanıtlanması halinde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 74/1. maddesinin 2. cümlesinde tanımlanan suçu oluşturabileceği, anılan maddenin 1. cümlesinde, “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” öngörülmüş olup, hapis cezasının üst sınırı itibariyle davaya bakma görevinin 5235 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/467, Karar No: 2014/3230, Tarih: 13.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/467 E.  ,  2014/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiine 13.09.2013 günü tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir haftalık süreden sonra 26.09.2013 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında sanık müdafiin süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin sanık hakkında kurulan beraat hükmünün O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1731, Karar No: 2016/2336, Tarih: 29.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/1731 E.  ,  2016/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 1, 15, 57, 69, 99, 216, 236, 290, 535, 536, 657 ve 658 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında isminin ...'' ... '' ya da '' ...'' şeklinde yazıldığını, yine kayden paydaşı olduğu 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında isminin ... '' ... '' olarak yazılması yanında baba adı ile soy adının yazılmadığını, ileri sürüp nüfus kayıtları ile tapu kayıtları uyumlu hale getirilerek dava konusu taşınmazlarda yanlış yazılan kimlik bilgilerinin '' ... kızı ... ( Kılıç ) olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, mülkiyet nakline sebep olunmaması için davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; '' yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez. Şöyle ki; çekişme konusu 1 (521), 7, 216, 535, 536, 657 ve 658 parsel sayılı taşınmazların tesciline dayanak teşkil eden kayıtlar ile 15, 69, 236 ve 290 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitine dayanak teşkil eden tapu kayıtlarının getirtilmediği, kayıtta yer aldığı şekilde; “... kızı ...”, “... kızı ...” ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının ilgili ...müdürlüğünden sorulmadığı, çekişme konusu taşınmazı kimin hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettiğinin, kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının ve kayıt maliki ile davacının aynı şahıslar olup olmadığının... aracılığıyla araştırılmadığı görülmektedir. O halde; çekişme konusu taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tapu kayıtları, kadastro tespit tutanakları, tespite ve kayıt maliki adına tescile esas tüm belgelerin getirtilmesi, yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde nüfus ve... araştırmaları yapılarak talebe konu taşınmazın maliki ile davacının aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasının doğru olmadığı '' gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde 1 sayılı parselden ifrazen oluşan 521, 7 sayılı parselden ifrazen oluşan 777, 778 ve 779 ile 15, 57, 69, 99, 236, 290, 535, 536, 657 ve 658 sayılı parseller yönünden davanın kabulü ile '' ... kızı ... '' , '' ... kızı ... '' ve '' ...'' kayıtlarının nüfus kaydına uygun olarak '' ... kızı ... '' olarak düzeltilmesine, 693 ve 694 sayılı parseller yönünden ise farklı bir davada düzeltmenin yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının esasa yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne var ki, tapu kaydında düzeltim davalarında tapu müdürlüğünün ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğu, yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeksizin, mahkemece davacı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükümden ( 3. ) fıkranın tümden çıkarılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13828, Karar No: 2018/6814, Tarih: 05.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/13828 E.  ,  2018/6814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalı ...’ne ait açık otoparkta iken diğer davalıların işleteni, sürücüsü ve maliki oldukları aracın sebebiyet verdiği kazada hasarlandığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile değer kaybı ve ikame araç bedeli için asıl davada toplam 16.000,00 TL’nin, birleştirilen davada 1.000,00 TL’nin tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozma ilamına, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davada; davanın kısmen kabulü ile 10.800,00 TL'nin, birleştirilen davada; taleple bağlı kalınarak, asıl davada karar altına alınan 10.000,00 TL ile mükerrerlik teşkil etmeyecek şekilde 1.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, asıl davada davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 536,74 TL kalan onama harcının temyiz eden asıl davada davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına 05/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1125, Karar No: 2023/4253, Tarih: 23.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1125 E.  ,  2023/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/213 E., 2016/339 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bozuyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/213 Esas, 2016/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.04.2021 tarihli ve 18-2016/389136 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; huzur ve sükun bozma suçundan verilen beraat kararının bozulması gerektiğine, bu olay nedeniyle mağdur olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan beyanında, kendi kullanmış olduğu .... numaralı hattını iki günden beri ... numaralı hattın toplamda üç kez rahatsız ettiğini, hattın ...'a ait olduğunu öğrendiğini, şahsın sadece telefonunu aradığını, kendisiyle konuşmadığını, birşey söylemediğini, olay nedeniyle şikayetçi olduğunu, sanık beyanında ... numaralı hattın ilk önce kendisini aradığını, kendisi de tanımadığı için tekrar aradığını, telefondan bayan sesini duyunca telefonu kapattığını, sonra üç kez yanlışlıkla aradığını, numaranın kime ait olduğunu bilmediğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmese de müştekinin beyanı, sanığın numarayı aradığını kabul etmesi ve tüm evrak kapsamı gözetilerek sanığın kastının Mahkemenizce değerlendirilmesinin uygun olacağı, iddiası ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece; dosya içerisinde mevcut telefon kayıtlarının tespiti tutanağı ile katılanın sanık tarafından 18.04.2016 tarihinde iki kez, 19.04.2016 tarihinde ise bir kez arandığı, sanığın savunmasında süt dağıtımı işi ile uğraştığını, bu sebeple kendisini çeşitli numaraların aradığını, kendisinin de arayanın kim olduğunu öğrenmek maksadıyla çoğu defa iki üç kez bu numaraları aradığını beyan ettiği, sanığın telefonu üzerinde katılanın kendisini arayıp aramadığının tespitine yönelik bir inceleme yapılmadığı, bu sebeple katılanın sanığı arayıp aramadığının tespit edilemediği, somut olayda sanığın üzerine atılı suç yönünden kastının bulunmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun 223 üncü maddesinin 2 inci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3.Sanık aşamalardaki beyanlarında, atılı suçlamaları reddetmiş, yanlışlıkla aradığını ve yalnızca 3 kez aradığını, savunmuştur.

4.Katılan aşamalardaki beyanlarında sanığın atılı suçtan cezalandırılmasını talep ederek sanık hakkındaki şikayetini devam ettirmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanın temyizinin incelenmesinde, 5271 sayılı TCK'nn 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerini bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir, dosya kapsamında sanık ile katılanın aynı köyde ikamet ettiği ve sanığın süt dağıtım işi ile uğraştığı, katılanın beyanında da sanıktan süt aldıklarını beyan ettiği, sanığın yapılan aramalarda bir söz söylemediği, sanığın işi nedeniyle arayanın kim olduğunu öğrenmek maksadıyla çoğu defa iki üç kez bu numaraları aradığı anlaşıldığından beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bozuyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/213 Esas, 2016/339 Karar sayılı kararında katılanın tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/466, Karar No: 2020/6193, Tarih: 22.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/466 E.  ,  2020/6193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

...Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2013 tarihli ve 2013/10472 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “defter ve belgeleri gizleme” suçundan da kamu davası açıldığı halde hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bu suç yönünden Mahkemece hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A) 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

Suça konu faturaların gelir vergisinde de kullanılması nedeniyle, gerekçeli karar başlığında “2009” olarak yanlış gösterilen suç tarihinin Mahkemece “16.03.2010” olarak düzeltilmesi; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekili ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;