muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/126, Karar No: 2024/5122, Tarih: 22.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/126 E.  ,  2024/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1979 E., 2021/1928 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi / Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/192 E., 2021/437 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 21.03.2016 günü meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını ve %11 oranında çalışma gücü kaybı ve 9 aya kadar geçici iş göremezlik süresi belirlendiğini, Cumhuriyet Başsavcılığında gerçekleşen uzlaşma tutanağında maddi ya da manevi tazminat talebinin uzlaşmaya konu olmadığını, davacının geçirmiş olduğu kaza nedeni ile uğramış olduğu 100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında uzlaşma söz konusu olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının olayın asıl faili konumunda bulunan sürücü ... ile uzlaşmış olduğu, yine uzlaşmanın iptalinin istendiğine ilişkin bir delil ve beyanın da ileri sürülmediği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının yalnızca kendisine ait motosikletin yediemin otoparkında bulunması nedeni ile 300,00 TL otopark ücreti üzerinden uzlaştığını, uzlaşma tutanağında kazaya ilişkin maddi ya da manevi tazminat talebinin uzlaşmaya konu olmadığını, olayda kusurlu aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile davalı tarafından sigortalanmış olduğunu, davalı şirketin sigorta teminat limitleri dahilinde cismani zarardan sorumlu olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Kazanın 21.03.2016 tarihinde meydana geldiği, davacının kaza sonucu yaralandığı, kazaya karışan aracın sürücüsü ... ile davacı arasında, uzlaştırmacı huzurunda 05.05.2016 tarihinde adliye binasında bulunan uzlaşma bürosunda yüz yüze görüşme ve uzlaşma müzakereleri yapıldığı, davacının araç otopark ücreti olarak ödediği 300,00 TL yi talep ettiği, şüphelinin istenilen meblağı kabul edip, uzlaştırmacı bilirkişi huzurunda 300,00 TL'sini teslim ederek, edimini yerine getirdiği, Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2016 tarihli, 2016/1499 soruşturma nolu dosyasında CMK'nın 253. maddesi gereğince uzlaştırma nedeniyle KYO karar verildiği, 29.04.2016 tarihli uzlaşma teklif formunda CMK'nın 253 üncü maddesinde düzenlenen uzlaşmaya ilişkin hükümlerin yazılı olduğu, davacının uzlaşmanın mahiyeti, uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukuki sonuçlarını anladığı, formun bir örneğini aldığına dair tutanakta imzasının bulunduğu, imza inkarında bulunulmadığı, kaza tarihi ile uzlaşma tutanağının düzenlendiği tarih arasında geçen süre ve soruşturma kapsamında davacının durum hakkında bilgi sahibi olduğunun anlaşıldığı, özgür iradesi ile davacının imzaladığı uzlaşma tutanağının ilam niteliğinde olduğu araç sürücüsü ile yapılan uzlaşmanın davalı ... şirketine sirayet etmesine göre davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; uzlaşma tutanağında uzlaşma konusunun "300,00 TL'lik otopark ücreti" olduğunun net bir şekilde belirtildiğini, davacının uzlaşırken cismani zarara ilişkin bir beyanda bulunmadığı gibi uzlaşılan 300,00 TL'nin de zaten davacının uğradığı zararı karşılamadığının aşikâr olduğunu, somut olayda davacının uzlaşma saikinin cismani zarara ilişkin değil 300,00 TL'lik otopark ücretine ilişkin olduğunu, uzlaşma konusu edim, park ücreti iken, davacının uğradığı cismani zararın da "uzlaşılan park ücreti" içerisine sokulmasının ve asılın dolayısı ile sigorta şirketinin sorumluluğunun bittiğinin kabul edilmesinin mümkün olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın motosiklet sürücüsü olan davacıya çarpması sonucu oluşan trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın motosiklet sürücüsü olan davacıya çarpması sonucu oluşan trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 üncü maddesinin 19 uncu fıkrası, Anayasa Mahkemesinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/43 Esas 2023/141 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından, İlk Derece Mahkemesince Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sırasında tarafların uzlaşması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 253 üncü maddesinin 19 uncu fıkrası gereğince tarafların uzlaştığı, davacının uzlaşma sırasında herhangi bir alacağının kalmadığını beyan ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

18.10.2023 tarihli ve 32343 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/43 Esas, 2023/141 Karar sayılı kararı ile 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 06.12.2006 tarihli ve 5560 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değiştirilen 253 üncü maddesinin (19) numaralı fıkrasının beşinci cümlesinin “Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz;…” bölümünün Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

Şu durumda, İlk Derece Mahkemesince, yukarıda açıklanan iptal hükmü uyarınca işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1942, Karar No: 2023/1369, Tarih: 10.04.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1942 E.  ,  2023/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/786 E., 2022/60 K.

ŞİKAYETÇİ : .... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1- ... ,...,...

DAVA TARİHİ : 26.12.2014

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Yönetim A.Ş.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sıra cetvelinin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı şikayet olunanlar ... ve ... Varlık Yönetim A.Ş. tarafından temyiz edilmekle, kesinlik süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; şikayet olunan borçlular hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başlattıklarını ve takibin kesinleştiğini, müvekkili bankaya ipotekli taşınmazın satışından elde edilen paranın paylaştırılması aşamasında müvekkili bankanın gayri nakit risklerinin de satış bedelinden ödenmesinin talep edildiğini, icra müdürlüğünce taleplerinin reddedildiğini, bu nedenle sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan Vergi Dairesi Başkanlığı cevap dilekçesinde; paylaştırmada hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiş; diğer şikayet olunanlar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli ve 2015/1009 Esas, 2016/102 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Davacının, davalının alacağının esasına itiraz etmemiş gayri nakdi çek riski alacağının ipotek kapsamında bulunduğu iddiası ile eldeki davayı açmış olduğu, bu talebin şikayet mahiyetinde olduğu, alacağın esasını ilgilendirmediğinden icra mahkemesince çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddesi uyarınca davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2.Davacının, davalının alacağının esasına itiraz etmemiş gayri nakdi çek riski alacağının ipotek kapsamında bulunduğu iddiası ile eldeki davayı açmış olduğu, bu talebin şikayet mahiyetinde olduğu, alacağın esasını ilgilendirmediğinden icra mahkemesince çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddesi uyarınca davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddesi uyarınca davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş ve görevli olan İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı bankanın icra takibi başlattığı esnada fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğu, gayrimenkul üzerindeki üst sınır ipoteği türünde 160.000,00 TL olan teminat ipoteği ile temin edilen henüz riski gerçekleşerek tazmin edilip nakdi krediye dönüşmemiş, riski devam eden çek kanunu 3. maddesindeki bankanın her çek yaprağından sorumluluğu olduğu miktar uyarınca gayri nakdi kredi niteliğindeki 16.275,00 TL daha alacaklı bulunduğu, davacı bankanın doğmuş ve doğacak tüm borçlardan 160.000,00 TL'ye kadar olan kısım için banka lehine konulan üst sınır ipotek limiti dahilinde kalan iş bu 16.275,00 TL'lik kısmı da sıra cetvelinde kendisine ayrılan 44.682,14 TL'lik paydan ayrı olarak sıra cetvelinde gösterilip davacı bankaya pay ayrılması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan Vergi Dairesi Başkanlığı vekili ve Şikayet olunan ... Varlık Yönetim A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Şikayet olunan Vergi Dairesi Başkanlığı vekili; takip talebinde belirtilen alacak miktarının daha sonra artırılması mümkün olmadığından verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

2. Şikayet olunan... Varlık Yönetim A.Ş. vekili vekili; şikayetçinin takip talebinde fazlaya ilişkin hakları saklı tutmuş olması nedeni ile talep miktarını artıramayacağı, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK’nın 142. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK’nın 142. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İpotek hakkı sahibinin, ipotek kapsamında kalmak kaydı ile ayrıca takip yapmasına gerek olmadığı dikkate alındığında temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Şikayet olunan ... Varlık Yönetim A.Ş. ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Şikayet olunan ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden şikayet olunan ... Varlık Yönetim A.Ş.'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9162, Karar No: 2007/14190, Tarih: 27.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/9162 E.  ,  2007/14190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...’den 10.01.1990 tarihinde 7444 ada 8 parsel nolu 179 metrekare arsayı bedelini taksitlerle ödeyerek satın aldığını , davalının tapu kaydını devretmeye yanaşmadığını, taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000 YTL nın faizi ile davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının aldığını iddia ettiği taşınmazın tapu kaydının 1990 yılından önce tevhit ile kapatıldığını, Belediye meclisinin satışa ilişkin kararının iptal edildiğini, talebin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne 6.444,00 YTL nın dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... Belediyesi adına kayıtlı 7444 ada 8 parsel nolu taşınmazın davacı tarafından ibraz edilen ödeme makbuzları karşılığında 3.638.000 TL bedelle Büyükşehir Belediyesi Döner Sermaye Müdürlüğü tarafından 10.01.1990 tarihinde davacıya satıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı ... bu davada taşınmazı tapu kaydının verilmemesi sebebi ile uğradığı zarar karşılığında taşınmazın dava tarihindeki rayiç bedelinin ödenmesini istemiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın tapu kaydı getirtilerek keşif yapılmış, bilirkişi raporunda; davacıya satılan yerin tapu kaydında imar sonucu 40 nolu parsele gittiği belirtilmişse de; aslında satılan yerin 17 nolu parsel olduğu belirtilmiş ve bu parselin 28.04 2003 tarihindeki rayiç bedelinin davalı ...’den alınmasına karar verilmiştir. Mahkemece ifanın imkansız hale geldiği tarih olarak kabul edilen 28.04.2003 tarihi 40 parsel nolu taşınmazın dava dışı ... ... tarafından ... isimli şahsa satış tarihidir. Bu satış üçüncü şahıslar arasında yapılan bir satış işlemi olduğuna göre davalı ... yönünden ifasının imkansız hale geldiği tarih olarak kabul edilemez. Bu durumda mahkemece davacıya satılan yerin imar uygulaması sonucunda 17 parsel nolu taşınmaza gittiği belirlendiğinden bu taşınmaza ilişkin tapu kaydı tedavüllü olarak getirtilmeli, ifanın imkansız hale geldiği tarih, bu taşınmazın tapu kaydına göre belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre tarafların sair itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre tarafların sair itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek taraflara iadesine, 26.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12367, Karar No: 2020/1676, Tarih: 06.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12367 E.  ,  2020/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kolluk görevlilerince tutulan görgü tespit tutanağı içeriğine göre; sokak üzerinde yaya olarak elinde 2 adet akü ile birlikte görülen sanığın görevlileri fark etmesi üzerine kaçmaya başladığı, yapılan kovalamaca neticesinde sokak üzerinde yakalandığı, sanığa aküleri nereden aldığının sorulduğu, cevaben: yakalandığı yerin arka sokağında bulunan beyaz renkli bir otobüsten yeni çaldığını, satmaya gideceği esnada yakalandığını beyan ettiği, yapılan araştırmada Kuzgunkavak Mah. Fatih Sok. No: 8 önünde beyaz renkli, sol ön kısmında akü muhafaza kısmı açık vaziyette 42 C 0990 plakalı otobüs görüldüğü, otobüsün ... isimli şahsa ait olduğunun tespit edildiği, sanığın attığı ve çalındığı tespit edilen müşteki ...'ya ait 2 adet Mutlu marka 72 amperlik akülerin muhafaza altına alındığı ve sahibine iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 168.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13823, Karar No: 2015/4075, Tarih: 15.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13823 E.  ,  2015/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın katılanların evinin önünde bulunan otları kasten yakarak mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle sanığın savunmasında olayı gerçekleştirenin katılan ...'in oğlu olduğunu tanık ...'den duyduğu şeklinde beyanı karşısında tanıktan bu hususun sorulması, olay yeri tespit tutanağı ve yangın raporu düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de; TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.