muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18507, Karar No: 2014/12821, Tarih: 02.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18507 E.  ,  2014/12821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/263-2013/257

Davacılar A.. G.. vd. vekili Avukat G... A... tarafından, davalılar A.. G.. vd. aleyhine 09/05/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava, haksız şikayet nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı E.. G.., .......... plakalı aracı satın aldığını ancak tescili sırasında yurt dışında olduğundan akrabası olan davalı A.. G.. adına tescil edildiğini aracı kendisinin kullanmakta olduğunu, davalı R.. G.. ile aralarında geçen bir tartışma nedeni ile R.. G..'ün oğlu olan davalı A.. G..'ü azmettirerek aracın çalındığı yolunda şikayetçi olmasını sağlandığını, aracın davacı A.. G.. tarafından kullanıldığı sırada polisler tarafından durdurularak her ikisinin de hırsızlık şüphesi ile yakalanarak karakola götürüldüklerini, sonrasında olayın aslının ortaya çıktığını ve haklarında hırsızlık soruşturmasından ek takipsizlik kararı verilerek davalılar hakkında suç uydurma suçundan kamu davası açıldığını, mahkum olduklarını, bu arada araca el konulduğundan ikame araç kiralamak zorunda kaldıklarını, davalıların kasten kendilerini zarara uğratmak için şikayetçi olup maddi ve manevi olarak zarara uğramalarına neden olmalarından dolayı uğradıkları zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, E.. G..'ün 2002 yılında araç satın aldığını, ricası üzerine A.. G.. üzerine tescil edildiğini ancak araca kendisinin bindiğini aradan yıllar geçtiği halde bir türlü aracı üzerine geçirmediğini, araca ait her türlü vergi ve cezanın A.. G.. adına tahakkuk ettiğini, aracın trafikte olması nedeni ile her an kaza riski ve sorumluluğu taşıdığını bu nedenle aracı üzerine almasını sağlamak için bu yola başvurduklarını, davanın haksız ve yersiz olduğunu savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların haksız ihbarı sonucu davacıların hırsızlık suçundan yargılanmaları ve TMK 4. maddesindeki kıstaslar göz önünde tutularak maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davalıların haksız ihbarı sonucu davacıların hırsızlık suçundan yargılanmaları ve TMK 4. maddesindeki kıstaslar göz önünde tutularak maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi, belge ve trafik tescil kaydından ....... plakalı aracın 27 Ocak 2012 tarihinde davalı A.. G.. tarafından davacı A.. G..'e satılarak tescil edildiği anlaşılmaktadır. Tarafların birbiri ile örtüşen beyanlarına göre araç 2002 yılında davacı E.. G.. tarafından haricen satın alınmış ancak o tarihte yurt dışında olduğu için akrabası olan davalı A.. G.. adına tescil ettirilmiştir. Aradan 10 yıl geçtikten sonra ancak araç gerçek maliki adına tescil edilebilmiştir. Hayatın olağan akışına göre 10 yıllık sürenin makul kabul edilmesinin mümkün olmadığı ortadadır. Bu arada araç davacılar tarafından kullanılmakta olup trafikte işler vaziyetteki araç dolayısıyla davalı adına trafik cezaları ve vergi tahakkuk etmektedir. Ayrıca davalı Karayolları Trafik Kanunu'na göre kayıt maliki olarak işleten sıfatı ile kusursuz sorumlu kabul edilmekte olduğundan aracın karışacağı her türlü kazadan dolayı da davalının maddi ve manevi olarak risk altında olduğu ortadadır.

Şu durumda davacıların kendilerine ait olan ve kendileri tarafından kullanılmakta olan aracı üzerlerine tescil ettirmemelerinde ağır kusurlu oldukları anlaşılmıştır. Türk Medeni Kanunu 2. maddesinde; Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz biçimindeki genel ilke ve Türk Borçlar Kanunu 52/1. (818 sayılı BK 44) maddesindeki “Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir” hükmü uyarınca araç davacılara teslim edilmiş ve davacı A.. G.. adına da tescil edilmiş olmasına göre davacı E.. G..'ün maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b-Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince, taraflar arasında yaşanan olayın gelişim biçimi, olay tarihi, ekonomik ve sosyal durumlar gözetildiğinde takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır, daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davacıların tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25262, Karar No: 2024/7396, Tarih: 19.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/25262 E.  ,  2024/7396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/535 E., 2020/286 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında verilen erteleme kararının bozulması ve sanığın cezalandırılması talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kaçakçılık suçlarını önleme amacıyla yapılan istihbari çalışmalarda, sanığın kaçak sigara ticareti yaptığı ve kaçak sigaraları ikamet adresinde depoladığı yönündeki bilgiler üzerine Cumhuriyet Başsavcılığından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama emrine istinaden sanığın ikamet ve eklentilerinde yapılan aramada, 419 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanık savunmasında, suça konu sigaraların kendisine ve ortağına ait olduğunu, yakalanmasaydı sigaraları satıp tarım sigortasını ödeyeceğini beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.

Sanığın 05.10.2020 tarihinde temyizden feragat dilekçesi sunduğu anlaşılmakla, katılan ... idaresi vekilinin temyiz talebine hasren yapılan incelemede,

Olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçen eşyanın miktarı ve değeri nazara alındığında ticari mahiyette olduğu gözetilerek, sanığın suça konu kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16669, Karar No: 2022/17516, Tarih: 22.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/16669 E.  ,  2022/17516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili asılın, davalı Bakanlığa bağlı olarak sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, kadroya geçişinin 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile sağlandığını, hâlen davalı Bakanlığın kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak kararlaştırıldığını; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ... sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, 01.01.2019 tarihinden itibaren Bakanlıktan alınan görüş yazıları doğrultusunda işçilerin 31.12.2018 tarihinde almakta oldukları ücretlerin %4 zamlı hâli ile ödendiğini, davacının herhangi bir ücret alacağı bulunmadığını, ikramiye ve ilave tediye ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.07.2021 tarihli kararı ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak sürekli işçi kadrosuna geçişten sonra imzalanan ... sözleşmesinde davacıya asgari ücrete oranlanan bir ücret üzerinden ücret ödeneceğinin açıkça belirtilmiş olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 19.10.2021 tarihli kararı ile istinaf dilekçesinde bildirilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda, sürekli işçi kadrosuna geçişten sonra imzalanan ... sözleşmesinde davacıya asgari ücrete oranlanan bir ücret üzerinden ücret ödeneceğinin açıkça belirtilmiş olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.02.2022 tarihli kararı ile sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabulucu tarafından düzenlenen son tutanaktan dava tarihine kadar olan dönem yönünden davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddi gerektiği ve fark alacaklara son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararı doğrultusunda hesaplanan fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihinden dava tarihine kadar olan kısım dışlanarak hüküm altına alınması ve arabulucu tarafından düzenlenen son tutanaktan sonraki döneme ilişkin hesaplanan kısım yönünden davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin ... sözleşmesine uygun olarak belirlendiğini ve ödendiğini, ödenmeyen alacağının bulunmadığını, davanın tümden reddi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinin de hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk son tutanak tarihinden dava tarihine kadar olan döneme ilişkin talepler bakımından bozmaya uygun karar verilip verilmediği, faiz başlangıç tarihlerinin doğru belirlenip belirlenmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ... sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4566, Karar No: 2014/6610, Tarih: 22.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4566 E.  ,  2014/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2010/395-2012/415

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, asıl davada kira ve hor kullanım tazminatı istemine, karşı davada ise depozito bedenlin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece asıl dava da kira alacağının ve karşı davanın kabulüne hor kullanım tazminatı bedelinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava ve ıslah dilekçesinde kiralananın 07.08.2007 tarihinde anahtar teslim edilerek ödenmeyen kira parası ile birlikte erken tahliye nedeniyle 3 aylık kira bedelinin tazmini ile birlikte 11.335 TL hor kullanım tazminatı istemiştir. Davalı karşı davasında 3000 $ depozito bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece asıl dava da kira alacağının kabulüne hor kullanım tazminatı isteminin reddine, karşı dava olarak açılan depozito bedelinin tahsiline karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, delilerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre, davalının tüm ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hor kullanım tazminatına ilişkin temyiz itirazına gelince, davada dayanılan ve hükme esas alınan 10.05.2004 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleş konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin genel şartlar 6. Maddesinde tahliye esnasında, kiracı tarafından yapılmış olan taşınmazlar aynen bırakılacağı, sözleşmenin özel şartlar 3. maddesi son bendinde ise kiralanan gayrimenkul tamamen boş olup kiracı tarafından tamamen kendi iradesi ile dershane, eğitim merkezi işi ile ilgili her türlü kalıcı veya geçici tadilat-bölmeler–odalar yapılacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmede kararlaştırılan bu iki şart birlikte değerlendirmek gerekir. Kiralanan dershane olarak kullanılmak üzere boş olarak kiralanmış ve dershane olarak kullanılmak üzere gerekli olan tadilatlar yapılmasına müsaade edilmiştir. Sözleşmenin 6.maddesinde ise yapılan bu taşınmazların tahliye esnasında kiralananda bırakılacağı kararlaştırılmıştır. Bu maddeden kiralanana zarar vermeden sökülebileceklerin götürülebileceği ancak kiralanan zarar verecek olanların tahliye esnasında kiralananda bırakılacağının kabulü gerekir. Her ne kadar eski hale getirme sözleşmede kararlaştırılmamış ise de davalı tahliye esnasında ancak kiralanana yapılmış olan tadilatlardan kiralanana zarar vermeden sökülebilecekleri alıp götürebilir. Bu durumda kiralananın tahliye esnasındaki duruma göre hor kullanım ve normal kullanım ayrımı yapılarak sonucuna göre karar verilemesi gerekirken yazılı şekilde eksik incele

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine,22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10583, Karar No: 2023/577, Tarih: 13.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/10583 E.  ,  2023/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/300 E., 2022/240 K

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2014/64 Esas, 2015/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2014/64 Esas, 2015/283 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.05.2021 tarihli ve 2019/3168 Esas, 2021/4291 Karar sayılı kararı ile 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden olağanüstü zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle düşmesine, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/300 Esas, 2022/240 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerekirken, yetersiz gerekçe ile düşme kararı verilmesi nedeniyle kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamına göre suç tarihinin 25.05.2009 olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

2. Dosya kapsamına göre suç tarihinin 25.05.2009 olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/300 Esas, 2022/240 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.