muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/660, Karar No: 2011/798, Tarih: 16.12.2011

O halde, hakimin verdiği karar nedeniyle zarara uğradığı iddiasıyla dava açacak olan kişinin, baştan beri anlatılan hakimin genel sorumluluk sebeplerine dayalı olarak Devlet aleyhine dava açma yolunu tercih edebileceği gibi;  böyle bir dava yerine, koşullarının varlığı halinde koruma tedbirleri nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141 ve devamı maddelerine dayanarak Devlet’ten tazminat isteyebileceği de açıktır. Her iki düzenlemenin amacı, kaynağı, koşulları ve sonuçlarının birbirinden farklı olduğu ve birinin diğeri yerine geçmediği belirgin olmakla; davacının her iki başvuru yolundan birine ya da ikisine başvurmasına yasal bir engel bulunmamaktadır. Aksinin kabulü hak arama özgürlüğünün kısıtlanması anlamına gelir ki, bunun kabulü de olanaklı değildir (Y.H.G.K.K 24.11.2010 gün, E:2010/4-551 K:2010/598).

IV- Sorumluluk davalarında uygulanması gereken mevzuata dair silsile ve atıf yapılan kanunların düzenlendiği 6110 sayılı Kanunla 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93/A maddesinin 6. fıkrası çerçevesinde yapılan değerlendirme:

14 Şubat 2011 tarihinde yürürlüğe giren 09 Şubat 2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12. maddesi ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’na 93. maddeden sonra gelmek üzere eklenen 93/A maddesinde, taraflar, süre ve rücu yönünden düzenlemelere yer verildikten sonra anılan maddenin 6. fıkrasında;

“Hâkim ve savcıların bir soruşturma, kovuşturma veya davayla ilgili olarak yaptıkları işlem, yürüttükleri faaliyet veya verdikleri her türlü kararlar nedeniyle Devlet aleyhine açılacak tazminat davaları ile rücu davalarında bu madde hükümleri; bu maddede hüküm bulunmayan hâllerde ise ilgisine göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri uygulanır.”

Hükmü getirilmiştir.

Anılan madde gerekçesinde ise, “… Bu maddede sorumluluk sebepleri ve yargılamanın hangi mahkemede yapılacağına dair hüküm bulunmadığından davanın konusu Ceza Muhakemesi Kanununun 141 inci ve devamı maddelerinde düzenlenen koruma tedbirlerine ilişkin ise Ceza Muhakemesi Kanununa; şayet bunların dışında bir sorumluluk sebebine dayanılıyorsa 1086 sayılı Kanunun 573 üncü maddesinde sayılmış olan sebeplere bakılacaktır. Yine yargılamanın hangi mahkemede yapılacağı yönünden atıf yapılan ilgili kanunlara bakılacaktır…” ifadelerine yer verilmek suretiyle, uygulanması gereken mevzuatın belirlenmesi noktasında öncelikle ve özellikle “davanın konusu”nun ölçüt alınması gerektiği vurgulanmıştır.

Gerekçede de işaret edildiği gibi, sözü edilen maddede sorumluluk sebepleri ve görevli yargı merciine ilişkin bir hüküm bulunmadığından, “…ilgisine göre” Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ya da Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri uygulanacaktır.

Gerekçede de işaret edildiği gibi, sözü edilen maddede sorumluluk sebepleri ve görevli yargı merciine ilişkin bir hüküm bulunmadığından, “…ilgisine göre” Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ya da Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri uygulanacaktır.

Bu açık hüküm ve gerekçe karşısında; her ikisi de usul kanunu olan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ya da Ceza Muhakemesi Kanunu’ndan birinin diğerine göre özel Kanun niteliğinde bulunduğuna dair bir ibare yer almadığı belirgin olduğu gibi; anılan Kanunda değinilen her iki usul mevzuatından hangisinin uygulanacağına dair yapılacak tespitin, ne davanın tarafları ve süjesine, ne de yöntem, koşul ve sonuçlarına göre değil, “davanın konusu”na göre yapılmasının gerektiği; Kanunda yer alan “ilgisine göre” tabiriyle, o “davanın konusunun”, bir başka deyişle dava sebebi anlamında dayanak yapılan olgular ve istemin esas alınması gerektiğinin amaçlandığı her türlü duraksamadan uzaktır.

V- Tüm açıklamaların ışığı altında, temyize konu davada iddianın kapsamı ve davanın konusu itibariyle uygulanması gereken mevzuatın belirlenmesi ve dolayısıyla görev sorununun çözümü:

Görülmekte olan dava ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4.Hukuk Dairesine açılmış; dava dilekçesinde açıkça, tutukluluğa ve devamına dair verilen kararın soyut ve gerekçesiz olması nedeniyle hâkimin hukuki sorumluluğuna dayanılmış ve davanın yasal dayanağı mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573 ve devamı (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ve devamı) maddeleri gösterilmiştir.

Bu davanın sebepleri, yasal dayanakları, koşulları, sonuçları ve yargılama mercii farklıdır ve yasada özel olarak düzenlenmiştir. Çeşitli değişikliklerle halen yürürlükte olan ve bir başvuru yolu olarak varlığını koruyan bu düzenlemeye dayanan davacının talebinin inceleme mercii de yine yasa gereği Yargıtay 4. Hukuk Dairesidir.

Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında uğranılan zarara neden olan işlemlerin bir bölümü, yargısal faaliyetlere ilişkin olup, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141 ilâ 144 maddelerinde sayılan sınırlı hallerde devletin sorumluluğu da kabul edilmiştir.

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminata ilişkin bu hükümler yapılan muhakeme sonunda başlangıçta haklı görülen tedbirin bilahare haksız ya da hukuka aykırı olduğunun anlaşılması halinde bundan zarar gören kimselerin, bu zararlarının karşılanmasına yöneliktir. Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141. maddesi hangi hallerde tazminat istenebileceğini, 142. maddesi bunun koşullarını, 143. ve 144. maddeleri ise tazminatın geri alınmasını ve tazminat isteyemeyecek kişileri düzenlemiştir. Burada düzenlenen tazminat nedenleri sayılan koruma tedbirlerine dair kararın yerindeliğine ilişkin değerlendirme yapılmasını ve sonradan haksızlığın anlaşılmasını gerektiren hükümlerdir.

Oysa, eldeki davada hakimin kararındaki tutukluluğa veya devamına ilişkin takdirin (yani esasın) yerindeliği değil; bu takdirin gerekçelerinin yasanın aradığı şekilde gösterilmemesi (yani usul) zararın kaynağıdır ve davacı hakimin gerekçesiz olarak verdiği kararla HUMK’nun 573/2 maddesini ihlal ettiği ileri sürülmüştür.

Öyle ise, bu davada tutukluluğun devamı kararının haksızlığından ziyade açık ve kesin kanun hükmüne aykırı biçimde gerekçelendirilmemiş olması tazminatın kaynağını teşkil etmektedir. Bu nedenle ortada haksız tutuklama nedeniyle tazminat istemi değil; hakimin sorumluluğuna dayalı bir tazminat istemi söz konusudur.

O halde eldeki davanın da bu çerçevede çözümü gerekmektedir. Hakimin tutukluluğa itirazın reddi kararında gerekçelerini ortaya koymadığı iddia edildiğine göre,  tutuklamanın yerindeliğinin yani dosya kapsamına ve delil durumuna göre davacı-sanığın tahliyesinin gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi de bu aşamada olanaklı değildir. Zira, hakimin eylemi kanunun açık ve kesin hükmüne aykırı olarak verdiği gerekçesiz kararıyla kişinin özgürlüğünün kısıtlanması suretiyle zararına neden olmak şeklinde ortaya konulmuştur.

Zarar gören isterse bu sorumluluk nedenine, bu hükümlerde gösterilen koşullarla dayanarak Devlet’den tazminat isteyebileceği gibi; Ceza Muhakemesi Kanunu’nda düzenlenen sorumluluk nedenine dayanarak da,  141 ilâ 144 maddeleri nedeniyle sorumlu bulunan devlete de davayı yöneltebilir.

Davacı taraf, dava açarken açıkça hakkındaki kararın soyut ve dayanaksız gerekçeler gösterildiği ve gerekçesiz olması nedeniyle hakimin sorumluluğuna dayanmıştır. Ceza Muhakemesi Kanunu’nda düzenlenen sorumluluk türüne dayanmadığına göre hukuken başvurabileceği diğer yol olan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (Hukuk Muhakemeleri Kanunu)’nda düzenlenen hakimin sorumluluğuna (dolayısıyla da son yasal durum itibariyle devletin sorumluluğuna)  gidemeyeceğini kabul etmek olanaklı değildir. Aksi halde hak arama özgürlüğünün kısıtlanması söz konusu olur ki, böyle bir kabul şekli ne anayasa, ne yasalar ne de uluslararası değerlere uygun düşmeyecektir.

Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.11.2010 gün, E:2010/4-551 K:2010/598 sayılı kararında da benimsenmiştir.

Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.11.2010 gün, E:2010/4-551 K:2010/598 sayılı kararında da benimsenmiştir.

Burada yinelemekte ve önemle vurgulamakta yarar vardır ki; ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nce verilen temyize konu görevsizlik kararına gerekçe gösterilen, 14 Şubat 2011 tarihinde yürürlüğe giren 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12. maddesi ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’na 93. maddeden sonra gelmek üzere eklenen 93/A maddesinin 6. fıkrasında yer alan düzenlemede özel kanun-genel kanun ayırdına gidilmeksizin; 93/A maddesinde düzenlenmemiş olan sorumluluk sebepleri ve görevli merci yönünden uygulanacak usul kanununun belirlenmesi noktasında, davanın tarafları, süjesi, işlemin sorumlusu, kısaca “ilgilisi” ya da başka unsurlar değil; sorumluluk davasının konusu, yani istem ve dava konusunun usul kanunuyla “ilgisi” esas alınmıştır.

Bu yönüyle de; dava dilekçesinde kararın soyut ve gerekçesiz olması nedeniyle yasanın açık hükmüne aykırı davranıldığı ileri sürülerek, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573 ve devamı (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ve devamı) maddelerine dayanıldığına göre; hakimin genel olarak hukuki sorumluluğundan kaynaklanan böyle bir davanın konusunun, koruma tedbirlerine aykırı tazminat istemine ilişkin bulunduğu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141 ila 144 maddeleri hükümlerine göre Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerektiğinden söz edilmesi olanaklı değildir.

Hal böyle olunca; tüm bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar karşısında, hakimin genel olarak hukuki sorumluluğundan kaynaklanan ve 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93/A maddesi ile mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573 ve devamı (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ve devamı) maddeleri hükümleri uyarınca çözümlenmesi gereken davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 47. maddesi uyarınca Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

Bu itibarla, davaya bakmaya görevli bulunan Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin ilk derece mahkemesi sıfatıyla ve Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu mülahazasıyla verdiği, dava dilekçesinin reddine dair kararın usul ve yasaya aykırı bulunarak bozulmasına karar verilmiştir.

S O N U Ç: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile davaya bakmaya görevli bulunan Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin ilk derece mahkemesi sıfatıyla ve Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu mülahazasıyla verdiği, dava dilekçesinin reddine dair kararın 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 16.12.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14829, Karar No: 2016/1140, Tarih: 28.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/14829 E.  ,  2016/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... Köyü Tüzel Kişiliği ve diğeri aleyhine 28/06/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan .... Köyü Tüzel Kişiliği yönünden davanın husumetten reddine, davalılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem iddiasına dayalı maddi tazminat istemine ikişkindir. Mahkemece davalılardan .... Köyü Tüzel Kişiliği yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalılardan ... yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davacılar ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, 2009 yılında davalıların ortak çalışması ile yapılan su şebekesi onarım çalışmaları sonrasında su hattında başlayan sızıntının kendilerine ait arazide heyelen meydana gelmesine yol açtığını, heyelan nedeniyle taşınmazın bir kısmının zarar gördüğü gibi heyelanı önlemek için istinat duvarı yaptıklarını ayrıca taşınmazın geri kalan kısmında değer kaybı meydana geldiğini belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılardan ... tarafından, kendilerine husumetin yöneltilemeyeceği ayrıca zamanaşımı süresinin dolduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunulmuştur.

Mahkemece, yapılan keşifler ve alınan bilirkişi raporları uyarınca dava konusu taşınmazda ... Köylere Hizmet Götürme Birliği tarafından köye su getirme amaçlı yapılan çalışmalar sonrası gerekli önlemlerin alınmaması nedeniyle heyelan meydana geldiği ve birliğin bünyesinde olduğu ....nin zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle ... tazminatla sorumlu tutulmuş ve taşınmazın bir bölümü ... adına tescil edilmiştir.

Dosya kapsamından; davacılara ait taşınmazda, su tesisatı çalışmalarının .... Köylere Hizmet Götürme Birliği tarafından yapıldığı ve mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu anlaşılmaktadır. Köylere Hizmet Götürme Birlikleri 5355 sayılı Kanun kapsamında kurulmuş kamu tüzel kişileridir. Ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduklarından eylem ve işlemlerinden bizzat sorumludurlar. Şu durumda, .... Köylere Hizmet Götürme Birliğinin çalışmalarından dolayı ....nin doğrudan sorumlu tutulmasına olanak yoktur. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddi gerekir. Karar açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18304, Karar No: 2023/18042, Tarih: 27.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/18304 E.  ,  2023/18042 K.**

**"İçtihat Metni"**

I. BAŞVURU

Başvurucu vekili dilekçesinde; müvekkili işçilerce açılan tüm davalarda feshe bağlı alacak taleplerinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi tarafından reddedildiğini, ret gerekçesi olarak alt işverenler değişmesine rağmen işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettikleri ve alt işverenler arasında işyeri devri olduğunun gösterildiğini, aynı uyuşmazlık konuları ile ilgili aynı davalı asıl işveren Şirkette aynı şekilde çalışan işçilerin davalarında ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından feshe bağlı alacakların kabulüne karar verildiğini, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kabulünün aksine başvuru konusu dosyalarda işçilerin ... sözleşmelerinin feshedildiğine dair fesih bildirimlerin bulunduğunu, söz konusu dosyalarda ... sözleşmelerinin feshedildiğinin Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan bildirimlerle sabit olduğunu, işverenler arasında devir sözleşmesi bulunmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesini talep etmiştir.

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 04.10.2023 tarihli ve 2023/9 Karar sayılı kararında; uyuşmazlığa konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararlarında İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine geri gönderilmesine hükmedildiği hâlde ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince feshe bağlı alacakların kabulünün gerektiğine dair istinaf başvurularının esastan reddine kesin olarak karar verdiğini, uyuşmazlığın giderilmesi yoluna başvurulabilmesi için bölge adliye mahkemesi kararlarının kesin hükümle sonuçlanmış olması gerektiğini, uyuşmazlığın giderilmesi istemine konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararlarının bir değerlendirme içerse de İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine geri gönderilmesine karar verildiğini, henüz yargılamanın derdest olduğunu, kesin hükümle sonuçlanmış dosyalar ile henüz derdest olan dosyalar bakımından uyuşmazlığın giderilmesi imkânı olmadığını belirterek başvurucu vekilinin talebinin Yargıtaya gönderilmesine karar verilmiştir.

III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

A. ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 10.11.2022 Tarihli ve 2022/885 Esas, 2022/1552 Karar Sayılı Kararı

III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

A. ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 10.11.2022 Tarihli ve 2022/885 Esas, 2022/1552 Karar Sayılı Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı işçinin ... sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işverence feshedildiğini beyanla feshe bağlı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı ile bir kısım işçilik alacaklarını istediği, İlk Derece Mahkemesince davacının ... sözleşmesinin feshedilmediği ve işyeri devrinin söz konusu olduğu, feshe bağlı işçilik alacaklarının bu nedenle talep edilemeyeceğinden bahisle söz konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarının reddedildiği, istinaf edilen İlk Derece Mahkemesi kararına göre uyuşmazlığın fesih noktasında toplandığı, davacı işçinin çalışmasına devam etmesi karşısında İlk Derece Mahkemesince kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti taleplerinin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçe gösterilerek feshe bağlı alacakların kabulü gerektiği yönündeki istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 2022/886, 887, 888, 889, 890, 2023/305, 313, 323 Esas sayılı kararları

Yukarıda esas numarası verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında; ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/885 Esas, 2022/1552 Karar sayılı kararında belirtilen gerekçelerle feshe bağlı alacakların kabulü gerektiği yönündeki istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin ....10.2022 Tarihli ve 2021/1568 Esas, 2022/1416 Karar Sayılı Kararı

Yukarıda esas numarası verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında; ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/885 Esas, 2022/1552 Karar sayılı kararında belirtilen gerekçelerle feshe bağlı alacakların kabulü gerektiği yönündeki istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin ....10.2022 Tarihli ve 2021/1568 Esas, 2022/1416 Karar Sayılı Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı işçinin ... sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işverence feshedildiğini beyanla feshe bağlı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı ile bir kısım işçilik alacaklarını istediği, İlk Derece Mahkemesince davacının ... sözleşmesinin feshedilmediği ve davacının çalışmaya devam ettiği, feshe bağlı işçilik alacaklarının bu nedenle talep edilemeyeceğinden bahisle söz konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarının reddedildiği, istinaf edilen İlk Derece Mahkemesi kararına göre uyuşmazlığın fesih noktasında toplandığı, davacının dava dışı alt işveren Şirketin ihale süresinin bitmesine müteakiben yeni ihaleyi alan Şirkette ara vermeden çalışmasına devam ettiği, ancak davacının ... sözleşmesinin yeni ihaleyi alamayan dava dışı Şirket tarafından önelli olarak feshedildiği, bu durumda davacının yeni ihaleyi alan Şirket nezdindeki çalışmasının yeni bir ... sözleşmesine dayandığı ve söz konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarının reddinin hatalı olduğunu gerekçe göstererek buna dair istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) numaralı alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 22.09.2022 Tarihli ve 2021/1431 Esas, 2022/1265 Karar sayılı kararı

D. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 22.09.2022 Tarihli ve 2021/1431 Esas, 2022/1265 Karar sayılı kararı

Yukarıda esas numarası verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında; davacı işçinin ... sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işverence feshedildiğini beyanla feshe bağlı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı ile bir kısım işçilik alacaklarını istediği, İlk Derece Mahkemesince davacının ... sözleşmesinin işverence haklı bir neden olmadan feshedildiği, davacının ödenmemiş kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin alacağının bulunduğu gerekçesiyle söz konusu alacakların kabulüne karar verildiği, istinaf edilen İlk Derece Mahkemesi kararına göre uyuşmazlığın fesih noktasında toplandığı, davacı işçiye ihbar öneli verilerek ... sözleşmesinin feshedildiği, davacıya verilen 4 haftalık bildirim süresine göre ihbar tazminatının hüküm altına alınmasının yerinde olmadığı, davacıya kıdem tazminatına ilişkin yapılan ödemenin yasal faizi ile mahsup edilmemesinin hatalı olduğu gerekçe gösterilerek 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) numaralı alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Başvuru konusu Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairelerinin kararları arasındaki uyuşmazlığın 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 35 inci maddesine göre giderilip giderilemeyeceği hususu uyuşmazlık konusudur.

B. İlgili Hukuk

1. Bölge adliye mahkemelerinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 5235 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinde yer alan düzenlemedir.

2. 5235 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan düzenlemeye göre; “Re'sen veya bölge adliye mahkemesinin ilgili hukuk veya ceza dairesinin ya da Cumhuriyet başsavcısının, Hukuk Muhakemeleri Kanunu veya Ceza Muhakemesi Kanununa göre istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanların, benzer olaylarda bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında ya da bu mahkeme ile başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında uyuşmazlık bulunması hâlinde bu uyuşmazlığın giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, kendi görüşlerini de ekleyerek Yargıtaydan bu konuda bir karar verilmesini istemek” bölge adliye mahkemesi ceza daireleri başkanlar kurulu ve hukuk daireleri başkanlar kurulunun görevleri arasında sayılmıştır.

3. 5235 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre ise;