muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13888, Karar No: 2016/9515, Tarih: 13.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/13888 E.  ,  2016/9515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İ.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ..Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/04/2014 tarih ve 2012/151-2014/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." markalı tekstil ürünlerini ithal ettiğini, davalının hiç bir araştırma yapmadan ürünlerin taklit olduğunu iddia ederek bu malların ülkeye girişini tedbiren durdurduğunu, açılan davada malların orjinal olduğunun belirlendiğini, tedbir kararı kaldırılarak malların müvekkiline teslimine karar verildiğini ileri sürerek, 1.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın haksız tedbir tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 01.04.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 22.326,88 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının maddi tazminat talebinin 1.000 TL olduğu, 6100 sayılı HMK'nın 177/1 maddesi gereğince ıslahın ancak tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği, 16/01/2014 tarihli duruşmada tahkikatın bitirilebileceği yönünde tarafların uyarıldığı ve 27/02/2014 tarihinde tahkikatın bitirildiği ve bu tarih itibariyle sözlü yargılama aşamasına geçildiği, bu tarihten itibaren ıslah imkanının ortadan kalktığı, dolayısıyla her ne kadar davacı taraf yargılamanın son duruşmasında ıslah dilekçesi vermiş ve 21.326,88 TL üzerinden ıslah harcı yatırmış ise de, bu ıslah talebinin dikkate alınmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile taleple bağlı kalınmak suretiyle 1.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava konusu uyuşmazlık, haksız ihtiyati tedbir sebebiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava konusu uyuşmazlık, haksız ihtiyati tedbir sebebiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

6100 sayılı Kanun'un 184. ve devamı maddeleri uyarınca, yargıç tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan kanıtları inceledikten sonra duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. Taraflar tahkikatın tamamı hakkında açıklamada bulunduktan sonra, yargıç yeniden araştırma- yapılmasını gerektiren bir husus kalmadığı sonucuna varırsa tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder. Anılan Kanunun 186. maddesi hükmüne göre, tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Ancak, taraflar duruşmada hazırsa bu bildirim sözlü olarak yapılır, tutanağa geçirilir ve taraflara imzalatılır. Sözlü yargılama aşamasında taraflara son sözleri sorularak hüküm tefhim edilir. Sözlü yargılama safhasında taraflar kanıt sunmadan kendisi ve karşı tarafın iddia ve savunmaları ile kanıtlarıyla ilgili hukuki değerlendirme yaparak neden haklı olduklarını açıklama hakkı elde ederler, yargıç da gerektiğinde salt hukuki değerlendirmeye esas olmak üzere taraflara soru sorma ve tereddütlü noktaları son kez açıklığa kavuşturma imkanına sahip olur.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece, taraf vekillerinin hazır bulunduğu 27/02/2014 tarihli 9 nolu celsede HMK'nın 184. maddesi gereğince taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapmak için söz hakkı tanınmaksızın "tahkikat aşamasının bitirilmesine, sözlü yargılama aşamasına geçilmesine, sözlü yargılama oturumunun gelecek celse yapılmasına ve duruşmanın 03.04.2014 tarihine bırakılmasına" karar verilmiş ve anılan celse davacı tarafça sunulan ıslah dilekçesi tahkikat aşamasının bitirildiği gerekçesi ile dikkate alınmayarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece HMK'nın 184. ve devamı maddelerinde belirtilen usullere uyulmadan, tarafların iddia ve savunma hakkını kısıtlar şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/12/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

1- Belirsiz alacak davası olarak açılan davada, davacı vekili haksız ihtiyati tedbir sebebiyle uğradığı zararın tahsilini talep etmiştir.

(M)

KARŞI OY

1- Belirsiz alacak davası olarak açılan davada, davacı vekili haksız ihtiyati tedbir sebebiyle uğradığı zararın tahsilini talep etmiştir.

2- Mahkemece iki ayrı heyetten alınan bilirkişi raporu arasında çelişki doğması sebebiyle, 16.01.2014 tarihli duruşmada üçüncü heyetten çelişkinin giderilmesi amacıyla yeni bilirkişi raporu alınmasına ve raporun gelmesi halinde HMK 184 maddesi uyarınca tahkikatın sona erdirilmesine karar verilebileceği karar altına alınmış ve duruşma 27.02.2014 tarihine ertelenmiştir. Bunun üzerine 27.02.2014 tarihli duruşmada tekrar taraflardan dosya hakkında beyan ve görüşleri sorulmuş, tahkikat hakkında tarafların beyanları alındıktan sonra tahkikatın bitirilmiş ve sözlü yargılama için duruşma 03.04.2014 tarihine ertelenmiştir. HMK 184 maddesi uyarınca, tarafların bu iki duruşma arasında, hatta 27.02.2014 tarihli duruşma sırasında ve henüz tahkikat sona erdirilmeden önce tahkikatın tümü hakkında beyanda bulunması mümkün olduğu halde davacı vekili ıslah dilekçesi sunacağı veya neticei talebini arttıracağı yönünde bir beyan ve talepte bulunmamıştır.

3- Davacı vekili tahkikat bittikten sonra 03.04.2014 tarihli sözlü yargılama sırasında ıslah dilekçesi sunarak neticei talebini arttırmış ise de mahkemece talep dikkate alınmadan, dava dilekçesindeki istem dikkate alınarak esas hakkında karar verilmiştir.

4- Herşeyden önce, HMK 107 maddesi kapsamındaki davalar bakımından neticei talebin arttırılması için ıslah hakkının kullanılmasına ihtiyaç bulunmamaktadır. Bununla birlikte HMK 107/2 maddesindeki “Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin MÜMKÜN OLDUĞU ANDA davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.” hükmü uyarınca belirsiz alacak davasının verdiği imkandan yararlanabilmek için, neticei talebin 27.01.2014 tarihli son bilirkişi raporunun davacıya tebliğ olunduğu tarihte ve engeç bilirkişi raporuna beyan süresi içerisinde arttırılması gerekirdi. Oysa davacı taraf 24.02.2014 tarihli son rapora beyan dilekçesinde her hangi bir artırım talebinde bulunmamış ve bu sebeple belirsiz alacak davasının sağladığı imkandan yararlanma hakkı ortadan kalkmıştır.

5- Belirsiz alacak davası niteliğindeki bir davanın, bu tür davaların sağladığı imkanlardan faydalanmaksızın kısmi dava olarak açılması da mümkündür. Bu durumda neticei talep ancak ıslahla arttırılabilecektir. Islah dilekçesinin ise HMK 177/1 maddesi uyarınca engeç tahkikatın bitimine kadar sunulması gerekir. Oysa davacı tarafça ıslah dilekçesi, mahkemece usulüne uygun olarak tahkikatın bitirilmesinden çok sonra ve sözlü yargılamanın yapıldığı son duruşmada ileri sürülmüştür. Mahkemece süresinden sonra sunulan ıslah dilekçesi dikkate alınmaksızın karar verilmesi son derece yerindedir. Anılan gerekçelerle mahkeme kararının onanması gerekirken, Dairemiz çoğunluğunun, tahkikat usulüne uygun olarak sonlandırılmadığı için ıslah dilekçesi dikkate alınarak karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulması yönündeki görüşlerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/16901, Karar No: 2011/22427, Tarih: 22.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/16901 E.  ,  2011/22427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan kuru fasulye ve buğdayın dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2875, Karar No: 2019/5886, Tarih: 15.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2875 E.  ,  2019/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının anataşınmazda 1 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, 1 nolu bağımsız bölümün arsa payının yanlış yazıldığını ve tapuya bu şekilde tescil edildiğini, 2 nolu bağımsız bölüm daha küçük olmasına rağmen 1 nolu bağımsız bölümden fazla arsa payına sahip olduğunu, söz konusu parselin kentsel dönüşüm kapsamına gireceğini, bu nedenlerle taşınmazın bilirkişi nezdinde projeye göre incelenerek her bir bağımsız bölümün arsa paylarının, bağımsız bölümlerin payları ile orantılı olarak yeniden tahsis edilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ....118 parselde bulunan apartmanın;

Zemin kat 1 nolu bağımsız bölümün 28/262 olan arsa payının 147/1029 olarak, zemin kat 2 nolu bağımsız bölümün 42/262 olan arsa payının 140/1029 olarak, 1. kat 3 nolu bağımsız bölümün 48/262 olan arsa payının 179/1029 olarak, 1. kat 4 nolu bağımsız bölümün 48/262 olan arsa payının 187/1029 olarak, 2. kat 5 nolu bağımsız bölümün 48/262 arsa payının 184/1029 olarak, 2. kat 6 nolu bağımsız bölümün 48/262 olan arsa payının 192/1029 olarak değiştirilmesine, bu şekilde tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş, hükmün davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine ....... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesinin 2017/2460 Esas - 2019/430 Karar sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş; verilen bu karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 15/10/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4618, Karar No: 2006/6258, Tarih: 02.06.2006

14. Hukuk Dairesi 2006/4618 E., 2006/6258 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/4618 E., 2006/6258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 4.8.2005 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın men'i müdahale yönünden kabulüne tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen 1.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, meraya yapılan elatmanın önlenmesi, mer'a niteliği kaybettirilmiş bulunan bölümün eski hale getirilmesi için gerekli tazminatın hüküm altına alınması istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde açık bir biçimde davalının elattığı mera bölümü 346,100 metrekare olarak belirtilmiştir.

Yapılan keşif sonucu 6333 parsel numarası ile gösterilen meradan davalı tecavüzünde olan alan 505 metrekare olarak ölçülmüştür. Hüküm verilirken istemden fazlaya hüküm verilemeyeceği kuralına bağlı kalınılmış ise de, dava dilekçesinde belirtilen ve keşfende davalı tecavüzünde olan alan kapsamında bulunduğu anlaşılan 346,100 metrekarelik bölüm için men kararı verilecek yerde 305 metrekarelik alan için hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Karar verilirken ot bedelini isteme hakkının meranın mutasarrıfı olan köy tüzel kişiliğine ait olduğu gözden kaçırılarak bu bedelin Hazineye ödenmesi biçiminde hüküm kurulması doğru değil ise de, hüküm davalı tarafça temyiz edilmediğinden bu yön bozma nedeni yapılmamıştır.,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.6.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8819, Karar No: 2010/4309, Tarih: 13.04.2010

4. Hukuk Dairesi 2009/8819 E., 2010/4309 K.

**4. Hukuk Dairesi 2009/8819 E., 2010/4309 K.**

**- MÜLKİYET HAKKI

- ÖNCESİ ORMAN OLAN YERLER

- TAPU SİCİLİNİN TUTULMASINDAN DEVLETİNSORUMLULUĞU**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 35 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 683 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 1007 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Ahmet vekili tarafından, davalı T.C. Maliye Bakanlığı aleyhine 29.01.2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05.03.2009 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, tapu sicilinin tutulmasından dolayı uğranılan zararın, Devletin sorumluluğuna ilişkin Medeni Yasa'nın 1007. maddesi gereğince, ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem reddedilmiş, karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, tapu sicilinde adına kayıtlı bulunan 104 ada 83 parsel sayılı taşınmazın, davalı Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil davası sonunda orman sınırları içinde kaldığı saptanarak, tapusunun iptaline karar verildiğini ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini belirterek, taşınmazının elinden çıkması nedeniyle uğradığı zararın ödetilmesin! istemiştir.

Davalı ise, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, öncesi orman olan bir taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacağı, verilen tapu kaydının hukuki yönden geçerli olmadığı, iptal davasında da yasanın uygulandığı ve taşınmazın orman olarak sınırlandırıldığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, 1965 yılında satın alma yoluyla edindiği taşınmazın davacı adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Mülkiyet hakkı, Anayasa'nın 35/1 ve Medeni Yasa'nın 683. maddeleri ile iç hukuk yönünden, Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi Ek Protokol 1-1 maddesi gereğince de uluslararası hukuk yönünden güvence altına alınmış temel haklardandır. Anayasa'nın 35/1. maddesinde herkesin mülkiyet hakkına sahip olduğu, Medeni Yasa'nın 683. maddesinde de bir şeye sahip olan kimsenin, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarruf etme yetkisi bulunduğu ve sahibinin, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı geri alma davası açabileceği gibi her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava konusu edebileceği vurgulanmıştır.

Diğer yandan, Anayasa'nın 35/2 ve 3. maddeleri gereğince mülkiyet hakkı, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir ve mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz.

Diğer yandan, Anayasa'nın 35/2 ve 3. maddeleri gereğince mülkiyet hakkı, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir ve mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz.

Öte yandan; ormanlar, kural olarak özel mülkiyet alanı dışında ve özel mülkiyete konu olamayacak kamu mallarıdır. Bunun sonucu olarak ormanlar, zamanaşımı yoluyla kazanılmaz ve haczedilmez. Bu özelliklerinden dolayı Anayasa'nın 169. maddesinde ayrı bir bölümde düzenlenmiş olan ormanların yukarıda sayılan nitelikleri vurgulanmıştır.

Ne var ki, bu sınırlandırma veya kaldırma gerçekleştirilirken Anayasa'nın 90/5. maddesi gereğince iç hukukun üstünde sayılan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde yer alan düzenlemelere göre Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından oluşturulan 30.05.2006 gün ve 1262/02 sayılı kararda da belirtildiği gibi "...bir kişiyi mülkünden yoksun bırakan bir önlemin...", "...kamu yararına meşru bir amaç gütmesi...", bu önlem alınırken "...başvurulan yollar ve gerçekleştirilmesi amaçlanan hedef arasında makul bir oransallık ilişkisi olması gerektiği...", kişinin "...kişisel ve haddinden fazla yük taşıma zorunda kalması halinde gerekli dengenin kurulamayacağı..." açıktır.

Diğer bir anlatımla, mülkiyet hakkının bir bölümünden veya tamamından yoksun bırakılan kişinin mülkiyet hakkı ile kamu yararı arasında akla uygun (makul), kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması zorunludur. Kişinin mülkiyet hakkı kamu yararı gereğince sona erdirilirken, karşılıklı hak ve adalet dengesinin sağlanması amacıyla mülkiyet hakkı sahibine tazminat niteliğinde bir bedelin ödeneceği de kuşkusuzdur. Tazminat ödenmesinin nedeni yasa dışı bir işlemden değil, hak ve adalet dengesinin sağlanmasından kaynaklandığından, taşınmazın tam değerinin karşılaması da gerekli değildir. Bu düşünce, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bir kararında "...Ulusal hukuk ihlalin yol açtığı sonuçları tam olarak gidermeye imkan tanımıyorsa 41. madde AİHM'yi uygun gördüğü adil bir tazminata hükmetmeye yetkili kılar..." biçiminde dile getirilmiştir.

Bu açıklamalardan sonra; taşınmaz ile ilgili sicilin tutulması ve taşınmaz ile ilgili sınırlama varsa bunları tapu siciline yazdırması gereken davalı Hazine, davacı adına tapu düzenledikten bir süre sonra, taşınmazın orman niteliğinde olduğuna ya da öncesinin orman olduğuna ilişkin tapu kaydında bir sınırlama ve açıklama (şerh) bulunmadığı halde, aynı yerin orman niteliğinde olduğunu ileri sürerek düzenlediği tapuyu iptal ettirmiş bulunduğundan, taşınmazı elinden çıkan davacıya, hak ve adalete uygun bir tazminat ödemekle yü-kümlüdür.

Yerel mahkemece açıklanan olgular ve Medeni Yasa'nın 1007. maddesi gereğince tapu kaydının tutulmasından doğan tüm zararlardan Devletin sorumlu olduğu gözetilerek; davalının, hak ve adalet ölçüsünde belirlenecek uygun bir tazminat ile sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20091, Karar No: 2017/27780, Tarih: 04.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/20091 E.  ,  2017/27780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24. ve 25. maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Davacının 10.06.2011 tarihli noter vasıtasıyla gönderdiği ihtarnamesiyle iş sözleşmesini kendisinin feshettiği açıkça belirtildiği halde açılan davada sözleşmenin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği iddiasında bulunularak ihbar tazminatı talep edilmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 29. maddesi uyarınca tarafların dürüstlük kurallarına uygun davranmak zorunda oldukları, davanın dayanağı olan vakalara ilişkin açıklamaları gerçeğe uygun bir biçimde yapmakla yükümlü oldukları öngörülmüştür. Dosya içeriğinden, dinlenen tanık anlatımlarından ve özellikle davacı tarafından noter vasıtasıyla gönderilen ihtarname içeriğine göre sözleşmenin davacı tarafından feshedildiği sabittir. Buna rağmen davacının sözleşmenin işveren tarafından feshedildiği iddiasıyla ihbar tazminatı isteğinde bulunması yukarıda belirtilen ilkeye açıkça aykırıdır. Mahkemece davacı işçinin ihbar tazminatı isteği reddedilmeli, HMK'nun 329. maddesi uyarınca yargılama gideri ve disiplin para cezası hususunda değerlendirme yapılarak bir karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.