muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4796, Karar No: 2012/5628, Tarih: 17.04.2012

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının da açılmasını zorunlu kılmıştır. Somut olayda olduğu gibi, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici, finans ihtiyacı duyar. Bu ihtiyaç, yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm veya bölümlerin onun tarafından daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunularak karşılanabilir. Aslında arsa sahibinin, kural olarak BK m.364 uyarınca eserin tesliminde vermesi gereken arsa payını inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunun üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırması demektir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan, şekle bağlı bir akittir. Alacağın temliki halinde, temlik eden önceki alacaklının dava konusu hak üzerinde tasarruf yetkisi kalmaz. Artık borçludan ifayı istemek yetkisi, yeni alacaklıya geçer. Ne var ki, bu gibi davalarda alacağın temlik edildiği iddiasının yükleniciye, temlik edilen alacak sebebiyle ifayı isteme yetkisi kazanıldığının ispatı ise arsa sahibine karşı yapılabileceğinden, hem yüklenicinin hem de yükleniciyle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalayan arsa sahibinin davada taraf durumunu alması gerekir. Denilebilir ki, arsa sahibi ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır.

Bu anlatılanların sonucuna göre mahkemece öncelikle yapılması gereken iş, yüklenici davalıyla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisi olan arsa sahiplerinin kimler olduğunu, sözleşmenin temin edilmesi suretiyle saptamak ve arsa sahipleri hakkında da dava açmak üzere davacıya mehil vermek, dava açılırsa eldeki dava dosyası ile birleştirmek, arsa sahibinin de savunma ve delillerini toplamak olmalıdır.

Burada belirtilmesi gereken diğer husus, temlik işlemi nedeniyle alacak ve ona bağlı olan bütün yan ve öncelikli hakların devralana geçtiğidir. Ne var ki, temlik yapılana kadar bundan haberdar olmayan borçlu (arsa sahibi), temlike vakıf olunca ifa talebinde bulunana (davacıya) hemen edimini yerine getirmek zorunda değildir. Çünkü Borçlar Kanununun 167.maddesi gereğince, ifaya muhatap olan arsa sahibi, temlik yapılmamış olsaydı temlik edene karşı ne gibi def’iler ileri sürecekse, bunları temellük edene (davacıya) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Çünkü üçüncü kişi (davacı), yüklenicinin ifa etmediği borç miktarı kadar arsa sahibine karşı sorumludur. Kısaca tekrar vurgulamak gerekirse, yüklenicinin borcunu yerine getirmemesi veya eksik ya da kötü ifa sebebiyle arsa sahibi Borçlar Kanununun 81.maddesine dayanarak temlik alan üçüncü kişinin ifa talebini reddedebilir.

Mahkemenin bütün bu durumları incelemesi, yerinde keşif yaparak bilirkişilere inşaatı ve inşaatın geldiği fiziki seviyeyi belirtmesi, özet olarak da davacının arsa sahibinden ifa isteminde bulunup bulunamayacağını saptaması gerekir.

Yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, davacının ifa talebinde bulunabileceği sonucuna ulaşılırsa, bu takdirde de davalı ve karşı davacının hukuki durumunun Türk Medeni Kanununun 1023. ve 1024.maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekecektir. Zira, davalı ve karşı davacı çekişme konusu taşınmazı 31.08.2006 tarihinde tapuda satın alan kişidir. Ancak davacı, davalıya tapuda yapılan satışın kazandığı şahsi hakkını bertaraf etmek amacıyla yapıldığını, başka bir deyişle tapuda malik olan davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürmüştür.

Hukukumuzda kişilerin satın aldığı şeylerin ilerde kendilerinden alınabileceği endişesi taşınmamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle satın alan kişinin iyiniyetinin korunması ilke olarak kabul edilmiştir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, iyiniyetten maksat, hakkın doğumuna engel olacak bir hususun hak iktisap edilirken kusursuz olarak bilinmemesidir. Bu ilke, TMK m.1023.aynen “tapu kütüğündeki sicile iyiniyete dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur” şeklinde yer almış, tamamlayıcı madde niteliğindeki m.1024 ise “bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz” denilmiştir. Dairemizin kararlılık kazanan uygulamasında alacağı temlik alan kimsenin, tapu ile mülkiyet hakkı kazanan kişiye karşı mülkiyetin kötüniyetle kazandığını ileri sürmesi kural olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle de sorunun Türk Medeni Kanununun 1024. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekecektir.

Gerçekten kayıt malikinin, mülkiyeti kötüniyetle kazandığı ileri sürülmüşse, üçüncü kişinin ayni hakkın yolsuz olarak tescil edildiğini bilen veya bilmesi gereken şahıs olup olmadığına bakılması gerekir. Çünkü Türk Medeni Kanununun 1024.maddesi uyarınca, bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmişse, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişilerin yolsuz olan bu tescile dayanma olanakları yoktur ve yasa ve uygulamadaki deyimiyle bağlayıcı olmayan bir hukuki işleme dayanan ve hukuki sebepten yoksun bulunan tesciller yolsuz tescil sayılacağından, hakkı zedelenen üçüncü kişinin iyiniyetli olmayan malike karşı doğrudan doğruya şahsi hakkına dayanması mümkündür.

Mahkemece, bu konuda da hiçbir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Yukarıda belirtildiği üzere davacının hem arsa sahibine ve hem de yükleniciye karşı iddiasını kanıtlaması halinde, davalı kayıt malikinin durumunun değerlendirilmesi için taraflardan delilleri sorulup saptanmalı, kayıt maliki davalının hukuki durumu TMK m.1023-1024 çerçevesinde incelenmelidir.

Mahkemece, bu konuda da hiçbir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Yukarıda belirtildiği üzere davacının hem arsa sahibine ve hem de yükleniciye karşı iddiasını kanıtlaması halinde, davalı kayıt malikinin durumunun değerlendirilmesi için taraflardan delilleri sorulup saptanmalı, kayıt maliki davalının hukuki durumu TMK m.1023-1024 çerçevesinde incelenmelidir.

Bütün bu yönler üzerinde durulmaksızın, tapuda kayıt malikine karşı şahsi hakka dayanılamayacağından bahisle davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25524, Karar No: 2014/18498, Tarih: 30.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25524 E.  ,  2014/18498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmü temyiz etmeyen sanık ...'ın, yokluğunda verilen hükmün duruşmada bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı ancak askerde olduğundan bahisle iade gelmesi üzerine sanığın askerde bulunup bulunmadığı araştırılarak askerde ise 7201 sayılı Tebligat Kanununun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste; terhis olması durumunda aynı yasanın 21/2. maddesi gereğince tebliği gerekirken, aynı Yasanın 35. maddesi gereğince yapılan tebligat geçersiz olduğundan, sanık ...'a gerekçeli kararın usulüne uygun tebligat yapılarak tebligat belgeleriyle verildiği takdirde temyiz dilekçesi eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8149, Karar No: 2021/11501, Tarih: 22.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/8149 E.  ,  2021/11501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi vekili, 1988 yılında 56 nolu orman kadastro komisyonu tarafından ... İlçesinde 3302 sayılı Kanun'un 2/B madde çalışmaları ve orman tahdit aplikasyonları yapıldığını, bu çalışmaların 19.04.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleştiğini, ancak söz konusu komisyon çalışmalarının yasaya aykırı olarak yapıldığını ileri sürerek, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 14 pafta 135 ada 6 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak 56 nolu orman kadastro komisyonu tarafından yapılan orman dışına çıkarma işlemlerinin yok hükmünde olduğunun tespitine ve taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi ve bir kısım davalı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan taşınmazda orman kadastro komisyonu tarafından yapılan 2/B uygulamasına ilişkin işlemlerinin yok hükmünde olduğunun tespiti ve tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, bir kısım davalı gerçek kişiler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı ... İdaresi vekilinin idareden harç alınmasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun'un 33. Maddesinin, "..., 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'na göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır" hükmü gereğince Orman İdaresinin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi isabetsiz olup ve bozmayı gerektirmekte ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalı gerçek kişiler vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının "3" numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Davacı ... İdaresinden alınan peşin harcın iadesine ve 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına ve HMK’ nin 370. maddesi gereğince hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4612, Karar No: 2013/17284, Tarih: 20.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4612 E.  ,  2013/17284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından; kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı kocanın ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davacı-karşı davalı koca yararına maddi ve manevi tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.06.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2017/850, Karar No: 2018/4367, Tarih: 24.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/850 E.  ,  2018/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacılar vekili ve davalı ....Limited Şirketi vekili tarafından duruşma istemli, davalı ...Ş. vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 24.04.2018 tarihinde davacı asiller ... ve ... ile davacılar vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; 13.05.2010 tarihinde yere çok yakın mesafedeki elektrik tellerine teması sonucunda akıma kapılan destekleri ...'in öldüğünü, aynı olayda ağır şekilde yaralanan davacı ...'ın ise bacaklarının kesildiğini, ayrıca deri nakli ameliyatlarının devam ettiğini, olayın meydana gelmesinde enerji nakil hattını heyelan bölgesine inşa eden ve akabinde heyelan nedeniyle direklerin eğilmesine rağmen elektriği kesip hattı tamir ettirmeyen davalı ...Ş. ile elektrik hatlarının arıza, bakım ve onarımını yapan yüklenici firma olan diğer davalı .... Elektrik Limited Şirketinin sorumlu olduklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, destek ...'in ölümü nedeniyle; davacılardan ... için 5.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi, ... için 5.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi, ... için 10.000 TL manevi, ... için 10.000 TL manevi, ...., ....ve .... için ayrı ayrı 5.000'er TL manevi, davacı ...'ın yaralanması nedeniyle; davacılardan ... için bakıcı, sürekli iş göremezlik ve tedavi giderleri dahil olmak üzere 10.000 TL maddi ve 150.000 TL manevi, ... için 50.000 TL manevi, ... için 70.000 TL manevi, .... m, .... ve .... için ayrı ayrı 5.000'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 13.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmişler, 21.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile davacı

....ve ... için destekten yoksun kalma tazminatlarını toplam 59.340,63 TL'ye, davacı ... için maddi tazminat istemini ise; 330.157,56 TL iş göremezlik, 785.655,60 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 1.115.813,16 TL'ye artırmıştır.

Davalı ...Ş.; elektrik nakil hatlarının bakım ve onarımının yerine getirilmesi işinin yapılan ihale ile diğer davalı ....Elektrik Limited Şirketine verildiğini, gerekli kontrollerin yapılması suretiyle denetim görevinin de yerine getirildiğini, olayın toprak kayması sonucunda enerji nakil hattını taşıyan direklerin eğilmesinden meydana geldiğini, bu durumun beklenmeyen hal olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş.; elektrik nakil hatlarının bakım ve onarımının yerine getirilmesi işinin yapılan ihale ile diğer davalı ....Elektrik Limited Şirketine verildiğini, gerekli kontrollerin yapılması suretiyle denetim görevinin de yerine getirildiğini, olayın toprak kayması sonucunda enerji nakil hattını taşıyan direklerin eğilmesinden meydana geldiğini, bu durumun beklenmeyen hal olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ....Elektrik Limited Şirketi; yüklenicisi olduğu iş nedeniyle söz konusu yerdeki elektrik direkleri ile hattın bakım onarım işini yerine getirdiğini, dava konusu olayın ise heyelan sonucu direklerin eğilmesi nedeniyle meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava dilekçesinde talep olmamasına rağmen sonradan davacı ... için bakım gideri talep edilmesinin yerinde olmadığı, aldırılan 15.09.2015 tarihli bilirkişi raporuyla davalı ...Ş.'nin % 40, davalı ....Elektrik Limited Şirketinin % 40, ölen ...'in anne ve babası olan davacılar ....ve ...'in toplamda % 20, davacı ...'ın anne ve babası olan davacılar Sevgül ve ...'ın toplamda % 20 oranında kusurlu olduklarının belirlendiği, bu kusur oranlarını esas alarak işgöremezlik ve destekten yoksun kalma tazminat kalemlerini belirleyen 15.12.2015 tarihli raporun hüküm vermeye yeterli olduğu gerekçe gösterilerek; davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 28.226,11 TL maddi ve 5.000 TL manevi, ... için 19.246,39 TL maddi ve 5.000 TL manevi, ...., ...., ... ve ... için ayrı ayrı 500'er TL manevi, ... için 264.126,05 TL maddi ve 20.000 TL manevi, ... için 5.000 TL, ... için 5.000 TL, ...., .... ve.... Yıldırım için ayrı ayrı 500'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 13.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalıların tüm, davacıların ise kusura ilişkin bilirkişi raporuna yönelik sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı ... için dava dilekçesinde iş göremezlik tazminatı yanında ömür boyu bakım gideri de talep edilmiş, 21.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile de bakıcı gideri 785.655,60 TL'ye artırılmıştır.

Alınan 24.09.2012 tarihli ... Kurumu raporuna göre; davacı ...'ın, maruz kaldığı olaya bağlı olarak Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak belirlenen E cetveline göre % 60 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği ve bir başkasının sürekli bakımına muhtaç durumda olduğu bildirilmiştir.

Alınan 24.09.2012 tarihli ... Kurumu raporuna göre; davacı ...'ın, maruz kaldığı olaya bağlı olarak Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak belirlenen E cetveline göre % 60 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği ve bir başkasının sürekli bakımına muhtaç durumda olduğu bildirilmiştir.

Bu durumda, mahkemece; bir başkasının sürekli bakım ve yardımına muhtaç durumda olan davacı ...'a, aile birliği içinde yaşayan anne, baba ve kardeşlerinin de yardım yükümlülüğünün bulunduğu, ayrıca başkasının bakması durumunda ise davacının bakımı için herhalde gelirinden bir tutar pay ayırması gerekeceği gözönünde tutularak, bilirkişi tarafından hesaplanan bakıcı giderinden, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 52.) maddeleri gereğince uygun bir indirim yapılması ve bu şekilde belirlenen bakıcı giderinin davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde bakıcı gideri talep edilmediğine dair yanılgılı değerlendirme ile istemin tümden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

Bundan ayrı, 15.09.2015 tarihli kusura ilişkin bilirkişi raporunda; davalı ...Ş.'ye % 40, davalı ....Elektrik Limited Şirketine % 40, ölen ...'in anne ve babası olan davacılar .... ve ...'e müştereken % 10, davacı ...'ın anne ve babası olan davacılar Sevgül ve ...'a müştereken % 10 oranında kusur atfedilmiştir. Buna göre; hükme esas alınan bilirkişi raporunda atfedilen kusur oranları esas alınarak maddi tazminat kalemleri belirlenmelidir. Ne var ki, tazminata ilişkin 15.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda; davacılar ....ve ...'in müştereken % 20, davacılar Sevgül ve ...'ın müştereken % 20 oranında kusurlu oldukları kabul edilerek tazminat kalemleri belirlenmiştir. Bu durumda mahkemece; tazminata ilişkin raporun, kusur oranlarının yanılgılı değerlendirilmesi sonucunda hazırlandığı, eş söyleyişle hüküm vermeye yeterli olmadığının gözetilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Öte yandan, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.) maddesi gereğince; hakimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı, adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olay tarihi, somut olayın özelliği, maluliyet oranı, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırap, paranın alım gücü ve tarafların kusur durumları gözetilerek, davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile düşük manevi tazminat takdir edilmiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacılara verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.