muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/31211, Karar No: 2014/11144, Tarih: 05.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/31211 E.  ,  2014/11144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2011/382-2013/38

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin davalı şirkette 27.05.2010 - 10.01.2011 tarihleri arasında çalıştığını, ancak sözleşmenin davalı işverence gerekçe gösterilmeden feshedildiğini belirterek, ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarına mahsuben 1.600,00 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 16.11.2012 günlü ıslah dilekçesi ile talep sonucunu bilirkişi raporu doğrultusunda yükseltmiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin davacının davranışları nedeniyle geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilince kasım ve aralık aylarına ilişkin ücret alacağının ödenmediği iddia edilmiş ise de, belirtilen döneme ilişkin ücret ödemesi yapıldığına dair makbuzların davalı tarafça dosyaya ibraz edildiği anlaşılmaktadır. Bu duruma göre davacıya ödenmeyen iki aylık ücretinin hangi döneme ait olduğu, ocak ayına ilişkin talebi olup olmadığı hususu açıklattırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde ücret alacağına ilişkin talebin kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

3-Davacının fazla mesai ücret alacağı tanık beyanlarına göre saptanmıştır. Mahkemece, bilirkişi tarafından tespit edilen fazla mesai ücreti alacağının tamamına hükmolunmuş ise de, davacının hastalık, izin veya mazeret izni gibi nedenlerle çalışamadığı günler olabileceği dikkate alınmaksızın, sözkonusu alacaktan hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2918, Karar No: 2024/67, Tarih: 09.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2918 E.  ,  2024/67 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/812 E., 2023/255 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 09.01.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Avukat ... karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı dava dilekçesinde; paydaşı olduğu dava konusu 2624 ada 7 parsel sayılı taşınmazda, annesi ...'ın payını 28.05.2009 tarihinde, kardeşi ... 'ın ise payını 26.06.2009 tarihinde davalıya sattığını belirterek, önalım hakkı nedeniyle davalıya satılan hisselerin adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazda fiili taksim olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.06.2016 tarih, 2011/296 Esas, 2016/233 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin kararına karşı süresi içinde davacı ... Kurnaz vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 05.12.2017 tarih, 2016/18263 Esas, 2017/9107 Karar sayılı ilamı ile "davalının ileri sürdüğü fiili taksim savunmasının usulünce araştırılması gerektiği" gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 18.03.2021 tarihli 2018/546 Esas, 2021/243 Karar sayılı kararı ile davacının tek başına bir daireyi kullandığı veya ona daire tahsis edildiğine dair bir delilin dosyaya sunulamadığı, tüm paydaşların katıldığı usulüne uygun bir paylaşım yapılmadığı, davacının dava konusu dairelerin satıcılara aidiyetine açıkça rıza gösterdiğine dair bir delil olmadığı, bu nedenlerle fiili taksim iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. 2. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 18.03.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. 2. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 18.03.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.09.2022 tarihli ve 2021/3099 Esas, 2022/5327 Karar sayılı ilamı ile "dava konusu 28.05.2009 tarihli satış işlemi bakımından, davacının ve davalıya pay satan ...’ın dava konusu taşınmazda satış tarihinde fiilen kullandığı yer mevcut olduğundan fiili taksim olgusu gerçekleştiğinden davanın reddine karar verilmesi gerektiği, dava konusu 26.06.2009 tarihli satış bakımından ise, davalı 28.05.2009 tarihli satış işlemiyle taşınmazda paydaş haline geleceğinden ve taşınmazda paydaş olan davalıya karşı sonraki tarihli satışlar nedeniyle ön alım hakkı kullanılması mümkün olmadığından dava konusu 26.06.2009 tarihli satış işlemi yönünden de davanın reddi gerektiği" gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 11.04.2023 tarihli 2022/812 Esas, 2023/255 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazda fiili taksim bulunmadığını, davacının bir dönem annesiyle birlikte yaşamış olmasının fiili taksim olduğu anlamına gelmeyeceğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 732, 733 ve 734 üncü maddeleri,

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 14.02.1951 tarihli ve 1949/17 Esas, 1951/1 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti 17.100,00 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti 17.100,00 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14723, Karar No: 2014/5896, Tarih: 05.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14723 E.  ,  2014/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adresine tebliğ edilen kararı, sanığın askerde olduğu gerekçesiyle babası temyiz etmiş ise de;

Sanığın hangi tarihlerde askerlik yaptığının ilgili askerlik şubesinden sorulmak suretiyle tespit edilmesi, tebliğ tarihinde sanığın asker olmadığının belirlenmesi halinde dosyanın incelenmek üzere Yargıtay'a iade edilmesi, aksi halde, sözkonusu tebliğin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesine uygun yapılmadığından geçersiz olduğu göz önüne alınarak, sanık halen askerlik görevini ifaya devam ediyorsa kendisine kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üstüne tebliğ işleminin yapılması, askerlik görevini tamamlamış ise bilinen son adresi esas alınarak, bilinen son adresinin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılır ise, MERNİS adresi, MERNİS adresi yok ise, bilinen son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ işleminin yapılması, ardından tebliğ belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenerek incelenmek üzere Dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi gerektiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 05/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4278, Karar No: 2011/8486, Tarih: 01.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4278 E.  ,  2011/8486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... beldesi Merkez Mahallesi 247 ada 1 parsel sayılı 960502,51 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman vasfı ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, tapu kayıtları ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 247 ada 1 parsel içinde kalan 2 parça taşınmaza ilişkin dava açmıştır. Mahkemece davanı reddine 247 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5403 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir: Şöyle ki; davacı yargılama sırasında Eylül 1955 tarih 2 nolu ve 10.12.1971 tarih 48 nolu tapu kayıtlarına dayanmıştır.Mahkemece davacının dayandığı tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile getirtilerek keşif sırasında mahallinde usulüne uygun şekilde uygulanmamış, çekişmeli taşınmaza uyup uymadığı tespit edilmemiştir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658, 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece hangi nitelikteki taşınmazların devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı yasada gösterilmiştir.

Mahkemece öncelikle dayanılan tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilerek, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılarak dava konusu taşınmazlar dışında başka taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları getirtilerek; önceki bilirkişiler dışında seçilecek bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte dayanılan tapu kayıtları kaydı mahalli bilirkişi eliyle mahallinde uygulanmalı, sınır denetimi yapılmalı, dayanılan tapu kayıtlarının mahalline uyup uymadığı tespit edilerek tapu kayıtları mahalline uyuyor ise tapu kayıtlarının kapsadığı taşınmazları gösterir fenni bilirkişi tarafından

düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, dayanılan tapu kayıtları çekişmeli taşınmaza uyuyor ise tapu kayıt malikleri ile davacı arasında akdi veya irsi irtibat bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra, dosyada bulunan orman bilirkişi raporu ve rapora ekli memleket haritası ve hava fotoğraflarındaki konumu dikkate alınarak tapu kaydının 4785 ve 5658 sayılı Yasa kapsamında hukuki değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 01/07/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10561, Karar No: 2024/15007, Tarih: 21.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10561 E.  ,  2024/15007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde çalışmakta iken iradesi dışında Kütahya'ya nakledildiğini, müvekkilinin sendika üyesi olduğunu, engelli işçi kadrosunda olup görev yeri değişikliğini gerektirecek herhangi bir sebep mevcut değil iken İdare tarafından yönetim hakkı kötüye kullanılarak istifaya zorlamak amacı ile tayin kararı verildiğini, müvekkili ile davalı İdarenin yönetici personeli arasında ihtilaflar olduğunu, müvekkiline mobbing (psikolojik taciz) uygulandığını; ayrıca müvekkilinin tahliye yazısı akabinde lojmandan çıkarıldığını, Kütahya iline nakledilmesi sebebi ile taşınma masraflarına katlanmak zorunda kaldığını, müvekkilinin Kütahya ve Yalova illeri arasında devamlı seyahat ettiğini, bu giderlerin nakil kararına istinaden doğduğunu ileri sürerek müvekkilinin Kütahya Orman İşletme Müdürlüğü emrine nakledilmesine yönelik işlemin hukuka aykırı olduğunun tespitine, hukuka aykırı nakil kararı sebebi ile maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın hukuki ve somut dayanağının bulunmadığını, davanın iş mahkemesinde görülemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın hukuki ve somut dayanağının bulunmadığını, davanın iş mahkemesinde görülemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesininin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının da tâbi olduğu toplu iş Sözleşmesi'nin 33 üncü maddesi uyarınca işçilerin gerektiği takdirde işin niteliğinde benzerlik olmak şartı ile muvafakat aranmaksızın başka iş ve yerlerde geçici veya devamlı olarak işveren tarafından görevlendirilebileceği, işçilerin bu duruma rıza göstermemeleri hâlinde iş sözleşmesini feshetmiş sayılarak kendilerine kıdem tazminatı ödeneceğinin düzenlendiği, işyerinde yapılan denetim ve teftiş sonucu muhakkik tarafından tanzim edilen rapor sonrası davacıya disiplin cezası da verildiği, davacının işyerinde çalışan amiri konumundaki bir kısım görevlileri savcılığa şikâyet ettiği, davacının bu görevliler hakkında yapmış olduğu şikâyetin sonuçsuz kaldığı, işyerinde yapılan bir soruşturma sonrasında rapor tanzim edilip davacının kusurlu olduğunun tespit edildiği, yapılan işlemlerde kanuna ve toplu iş sözleşmesine aykırılık bulunmadığı, davacıya sistematik olarak sürekli kötü davranıldığı, baskı ve benzeri fiillerde bulunulduğuna ilişkin somut bir verinin olmadığı, davacının işe girerken ve yine sendika üyesi olarak bağlı olduğu toplu iş sözleşmesine göre başka bir yerde de görevlendirileceği ve daimi olarak nakledilebileceği bilgisine sahip olarak o işte çalıştığı, bu nedenle davacının görev yerinin kasıtlı ve kötüniyetli olarak değiştirildiği iddiasını ispat edilemediği, manevi tazminat istemini oluşturacak şartların olayda bulunmadığı gibi davacının nakil nedeni ile yaptığı masraflar olağan masraflar olduğundan maddi tazminat isteğinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin, Yalova Orman İşletme Müdürlüğünün daimi işçi kadrosunda çalışmakta iken muvafakati ve kabul iradesi hilafına Kütahya Orman İşletme Müdürlüğüne nakil kararı tesis edildiğini, müvekkilinin üyesi olduğu Öz Ormancılık ve Tarım, ... ve ... İşçileri Sendikası (... Sendikası) ve davalı İdare arasında 6. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin imzalandığını, davacının engelli işçi kadrosunda çalıştığını, müvekkilinin nakil işlemine yönelik talebi ve görev yeri değişikliğini gerektirecek herhangi bir sebep bulunmadığını, davalı İdarenin yönetim hakkını kötüye kullandığını, Kurum Müdürü ..., Müdür Yardımcısı H.P. ve Ö.Ç'nin kendisine kötü muamele ettiğini, incitici ve insanlık onurunu aşağılayıcı beyan ve davranışlarından ötürü CİMER'e şikâyet başvurusunda bulunduğunu, davalı Kurum tarafından istifasını sağlamak amacıyla birden fazla disiplin cezası uyguladığını, müvekkilin %100 engelli olduğunu ve davalı Kurumun engelli kadrosunda istihdam edilmekte olduğunu, bu hâli ile müvekkilinin kabul iradesi olmadan görev yerinin değiştirilemeyeceğini, aksi hâlde tesis edilen hukuka aykırı işlem sebebiyle İdarenin tazminat sorumluluğunun doğacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının Yalova Orman İşletme Müdürlüğü bünyesinde evrak kayıt elemanı olarak çalıştığı, Genel Müdürlüğün uygun görüşü ile Kütahya Orman İşletme Müdürlüğüne naklinin yapıldığının anlaşıldığı, ancak davacının nakil işleminin tesisinde naklin objektif nedenlere dayandığı, bu kapsamda gerekliliği, davacının tercih edilme sebebinin somut olarak kanıtlanmadığı, davacının da yararlandığı 6. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin "Nakiller" başlıklı 33 üncü maddesi gereğince iş ve işyeri değişikliğinin disiplin kurulu kararı müstesna hiçbir zaman ceza mahiyetinde olamayacağının belirtildiği, davacının işyeri değişikliği ile ilgili belge ve bilgiler incelendiğinde hakkındaki 20.09.2019 tarihli inceleme raporunun dayanak yapıldığı, işlemin ceza mahiyetinde olduğunun anlaşıldığı, işverenin ... ve işlemlerinin yerindelik denetimi haricinde keyfilik noktasında yargı denetimine tâbi olduğu, hukuken keyfi uygulamalara yol açılmasının mümkün olmadığı, hâl böyle olunca işlemin haksız olup olmadığı yönünde bir değerlendirme yapılması ile yetinilmesi gerektiği, davacının Yalova ilinden Kütahya iline naklinin haksız olduğunun anlaşılmasına rağmen nakil işleminin haksız olduğunun tespiti talebinin Mahkemece reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, dava dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulmuş ise de ortada haksız dahi olsa hukuken geçerli ve yürürlüğü devam eden bir nakil işlemi bulunduğundan, söz konusu işlemin yerindelik denetimi yapılmadığından iptaline yönelik karar verilemeyeceği, bu sebeple de davacının bu işlemden kaynaklı maddi zarara uğradığı iddiasının dinlenemeyeceği ve kişilik haklarına yönelik 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 58 inci maddesi kapsamında manevi tazminatı gerektirir bir zarar da oluşmadığından davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddinin yerinde bulunduğu gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davacının 12.12.2019 tarihli Genel Müdürlük Olur'u ile Yalova ilinden Kütahya iline nakil işleminin haksız olduğunun tespitine, davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davalı İdarenin yönetim yetkisini keyfi ve kötüniyetli kullandığını, davacının mesleki ödev ve yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirmesine rağmen Kurum amirlerince baskı uygulandığını ve işyerinde psikolojik tacize maruz kaldığını, anayasal başvuru hakkını kullanan ve yasal sınırlar içerisinde hakkını arayan davacıya mobbing uygulandığını, aylıktan kesme disiplin cezasına karşı Yalova İş Mahkemesinin 2019/636 Esas sayılı dosyasında açılan davada, işyeri Disiplin Kurulu tarafından verilen disiplin cezasının haksız olduğu gerekçesi ile disiplin cezasının iptaline karar verildiğini, ikinci soruşturma dosyasında davalı Kurum içerisinden görevlendirilen muhakkik tarafından tanzim edilen raporun yanlı ve hukukun genel prensiplerine aykırı olduğunu, bu hâli ile müvekkilinin kabul iradesi olmadan görev yerinin değiştirilemeyeceğini, aksi hâlde tesis edilen hukuka aykırı işlem sebebiyle İdarenin tazminat sorumluluğunun doğacağını, davacının nakil sebebiyle maddi ve manevi zarara uğradığını, maddi ve manevi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu yönden bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.