muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1079, Karar No: 2016/4124, Tarih: 12.04.2016

Mahkemece; dava konusu parsel üzerinde davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile mülk edinme için tüm koşulların oluştuğu, çekişmeli taşınmazın kamulaştırmaya konu olduğu, malik hanesinin boş olması nedeniyle re'sen araştırma ve malik hanesinin tesbiti gerektiği gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Her ne kadar Kadastro Müdürlüğü tarafından 102 ada 72 parsel sayılı taşınmaz dava konusu olduğundan bahisle malik hanesi açık olarak tespit edilerek, tutanağı Kadastro Mahkemesi'ne gönderilmiş ise de, yargılama sırasında dava konusu taşınmazın 113 ada 18 parsel sayılı taşınmaz olduğu belirlenmiş, bu taşınmazın ise ... adına tespit edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece 18.06.2014 tarihli celsede Belediye'ye müzekkere yazılmak sureti ile dosyaya dahil edilmesi sağlanmak istenmiş ise de; tespit malikinin Belediye olması nedeni ile davanın Belediye'ye yöneltilmesinin zorunlu olduğu göz ardı edilmiştir. Mahkemece, usulünce ... dava dilekçesi ekli duruşma günü bildirir tebliğ yapılmamış, her ne kadar gerçek hak sahibi olarak ... belirlenip lehine tescil hükmü kurulmuş ise de; ...'nun ne sıfatla davada yer aldığı, tüzel kişiliği olup olmadığı belirlenmemiştir. Bu durumda davada taraf koşulunun sağlandığından söz edilemez. Taraf koşulu dava şartı olup bu şart yerine getirilmeden davanın esasına ilişkin hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, mahkemece tespit maliki Belediye'yi davaya dahil etmesi için davacıya süre verilmeli, tespit malikine dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ ettirilerek davaya dahil ettirilmeli, bu yolla taraf koşulu sağlanmalı, Belediye'nin davaya karşı savunma ve delilleri sorulup saptanmalı, Belediye ile ... arasında ne gibi bir ilişki bulunduğu, tüzel kişiliğe sahip olup olmadığı belirlenmeli, bundan sonra tarafların tüm delilleri birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek usulünce taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile sair hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3674, Karar No: 2019/210, Tarih: 26.02.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3674 E.  ,  2019/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.05.2014 tarihli ve 2012/37 E., 2014/360 K. sayılı karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 17.03.2015 tarihli ve 2014/17790 E., 2015/5523 K. sayılı kararı ile;

"...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 28.03.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 18 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 20.000,00 TL maddi ve 14.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28.03.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacının iş kazası sonucu % 18 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, olayda davacı işçinin % 30, davalı işverenin % 70 oranında kusurlu oldukları dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan 14.000,00-TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan 14.000,00-TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, manevi tazminatın takdirinde yanılgıya düşülerek ve özellikle manevi tazminatın fazla takdiri suretiyle yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır. …"

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalışmakta iken 28.03.2001 tarihinde harç makinesinin arızasının giderilmesi sırasında yanlışlıkla şalterin kaldırılması ile meydana gelen iş kazasında sol ayağını organik ve fonksiyonel olarak yitirdiğini, davalının meydana gelen kaza sebebiyle kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00TL maddi, 40.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; iş kazasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davacı işçinin kazanın meydana geldiği künk makinesinde çalışmadığını ve makineye müdahale etmemesi gerektiğini, iş kazasına davacının kendi kusuru ile sebebiyet verdiğini, davacıya 2002-2011 yılları arasında sürekli olarak ödeme yapıldığını, davacının maddi zararının SGK tarafından kendisine bağlanan aylıklar ile karşılandığını, öte yandan davacının müvekkil firmada çalışmadan önce başka bir işyerinde geçirdiği kaza nedeniyle 18.10.1985 tarihinden itibaren % 12,3 oranında iş göremezliğe uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

İstanbul 5. İş Mahkemesince yetkisizlik nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, talep üzerine dosya yetkili mahkemeye gönderilmiştir.

Mahkemece; davacının %30, davalının ise %70 oranında kusurlu olduğu, davacının iş kazası sonucu %18 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı kabul edilerek 20.000,00TL maddi ve 14.000,00TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece; davacının %30, davalının ise %70 oranında kusurlu olduğu, davacının iş kazası sonucu %18 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı kabul edilerek 20.000,00TL maddi ve 14.000,00TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece; davacının kaza tarihinde 33 yaşında olduğu, ömrünün geri kalan kısmının bu kaza tarihinde vücut bütünlüğünde meydana gelen %18 oranındaki iş gücü kaybı ile birlikte yaşamak zorunda olduğu, bu süreç içerisinde yaşadığı manevi acıların yanı sıra yaşama sevincindeki kaybın da telafi edilmesinin gerektiği, paranın satın alma gücü ile birlikte değerlendirildiğinde takdir olunan manevi tazminatın davacıyı zengin edebilecek bir miktar olmadığı, ayrıca manevi tazminatın benzer olayların önlenmesine yönelik işverenliğin caydırıcı etkisini ve iş kazasına uğrayanın çektiği acıların manevi olarak telafi edici özelliğinin de göz önüne alınmasının gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olup olmadığı noktasında toplanmıştır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalının haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, kusur, fiil ile zarar arasında illiyet bağı ve fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak taktirde etkili olabileceği, 22.6.1966 tarih ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hâl ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda taktir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine Borçlar Kanunu’nun 47. (TBK 56) maddesine göre; hâkimin özel hâlleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O hâlde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Taktir edilecek miktar, mevcut durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, duyulan elem ve ızdırabın kısmen ve imkân nispetinde iadesini amaçladığından hâkim, Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete göre taktir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 tarihli ve, 2003/21-368 E., 2003/355 K., 23.06.2004 tarihli ve 2004/13-291 E., 2004/370 K., 19.06.2013 tarihli 2013/21-20 E., 2013/868 K. sayılı kararları).

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, 28.03.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalı ...’ın %18 oranında iş göremezliğe yol açacak şekilde yaralandığı, olayın meydana gelmesinde sigortalının %30, davalı işverenin ise %70 oranında kusurlu bulunduğu anlaşıldığından tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları, dosyadaki tutanak ve kanıtlar, direnme kararında açıklanan nedenler, tarafların kusur durumu ve davacının uğradığı zarar ile olayın meydana geldiği tarihteki paranın alım gücü dikkate alındığında yerel mahkemece davacı yararına hükmedilen 14.000,00TL manevi tazminat miktarı yerindedir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, somut olay itibariyle manevi tazminat miktarının fazla olduğu, bu yönüyle direnme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Buna göre yukarıda belirtilen ilkeler ve maddi olgular dikkate alınarak taktir edilen manevi tazminat miktarına ilişkin yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup direnme kararının onanması gerekir.

SONUÇ: Davalı Yıldız İnşaat Taahhüt ve Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı (1.769,00TL) harcın temyiz eden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.02.2019 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18658, Karar No: 2010/5514, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18658 E.  ,  2010/5514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net fındık geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın bedelinin net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, kuru ot, odun ve fasulye çubuğu gelirlerinin fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle irtifak hakkı karşılığının fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/19025, Karar No: 2017/2755, Tarih: 30.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/19025 E.  ,  2017/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı 01.06.2008-24.09.2010 tarihleri arasında sigortalı hizmetlerinin tespitini istemiş, Mahkemece, 2011/4 Esas -2014/356 Karar sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı kurum vekilinin temyizi üzerine dairemizin 2015/1036 Esas-2015/6711 Karar sayılı karar ile bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ancak bozma ilamında belirtilen hususlar yerine getirilmemiştir.

Bozma ilamında belirtildiği üzere davaya konu işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamında kurum kayıtları getirtilmeli, emniyet tarafından tespit edilen komşu iş yeri tanıklarından bozma kararından önce dinlenen ...’nin davacının çalışıp çalışmadığını bilmediğini beyan etmesi karşısında; emniyet vasıtası tespit edilen diğer komşu iş yeri tanıkları ... dinlenmeli, bu tanıklara ulaşılamaması halinde, kolluk vasıtası ile yeniden tespit edilecek çalışma olgusunu bilebilecek komşu işyeri ve civar tanıklar dinmelidir. Yani bozma ilamında belirtildiği gibi çalışma olgusu şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeli ve oluşacak sunuca göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar ve uyma kararı verilen bozma ilamı doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1882, Karar No: 2012/13285, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/1882 E.  ,  2012/13285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile ticari ilişki içinde olduğunu ve davalıdan temizlik malzemeleri satın aldığını, davalının yurt dışı kaynaklı bir krediye hak kazandığını belirterek müvekkilinden 15.000,00 TL.lik yedi adet toplam 105.000,00 TL.lik hatır çeki talep ettiğini, 26.12.2006 tarihli protokol ile çeklerin davalıya verildiğini, davalıdan da teminat olarak 35.000,00 TL.lik üç adet teminat çeki alındığını, ancak davalının çekleri 3.kişilere ciro ettiğini, 23.03.2007 keşide tarihli çekin üçüncü kişi tarafından 30.01.2007 tarihinde bankaya ibraz edildiğini, davalı ile yapılan görüşmeler sonucu 12.02.2007 tarihinde çek bedelinin davalı tarafından ödendiğini, ancak diğer çeklerin de 3.kişilere ciro edilme tehlikesi bulunduğunu belirterek ödenen çek dışında kalan 6 adet toplam 90.000,00 TL bedelli çeklerle borçlu olmadıklarının tespitini ve çeklerin iptalini istemiş, yargılama sırasında çek tutarları davacı tarafından ödendiğinden dava istirdat davasına dönüşmüştür.

Davalı vekili, taraflar arasında cari hesap ilişkisi olduğunu, çeklerin hatır çeki olarak düzenlenmediğini, davacıya satılan temizlik malzemesi nedeni ile davacıdan 66.851,77 TL alacaklı olduklarını, bu tutarın borçtan takas ve mahsubunu istediklerini, ayrıca müvekkili şirket sahipleri tarafından kurulu ...Temizlik Hizmetleri Ltd.Şti.’nin hesabından dava konusu edilen çeklere karşılık 20.000,00 TL ödeme yapıldığını, davacının bu ödemeyi borç alacak hesabına dahil etmediğini, öte yandan davacı şirketin yetkili müdürü...ın Oyakbank ... şubesindeki hesabına 4-5 defa 1.100,00 TL havale gönderildiğini, bu havale bedellerinin de borçtan mahsup edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporuna göre davacının 5 adet çek için ödediği tutarın 85.768,51 TL olup, davalı tarafın takas ve mahsup talebine konu ettiğini, cari hesap alacağı 61.748,96 TL. Temkar tarafından davacıya gönderilen 20.000,00 TL, davalı tarafından ... adına gönderilen 5.500,00 TL olmak üzere toplam takas mahsup miktarının 87.248,96 TL olduğu 25.02.2007 tarihli çek için ödenen 15.000,00 TL düşüldüğünde geriye 72.248,96 TL kaldığı davacı alacağı 87.248,96 TL’den bu miktarın düşülmesi sonucu davacı alacağının 13.519,55 TL olacağından davanın kısmen kabulüne, 13.519,55 TL.nin davalıdan istirdatına, fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde 23.03.2007 keşide tarihli çek dışında kalan altı çekle borçlu olmadığının tespitini talep etmiş 18.10.2007 havale tarihli istirdat dilekçesinde ise 25.02.2007 tarihli çekin de davalı tarafından ödendiğini kabul ederek kalan 5 çek için ödediği 85.768,51 TL.nin istirdatını istemiştir. 25.02.2007 tarihli çekin davalı tarafından ödendiği kabul edilmesine rağmen 15.000,00 TL.nin de takas mahsuba konu edilmesi doğru olmadığı gibi davacı vekili dava dışı Temkar Temizlik Ltd.Şti. tarafından yapılan ödemenin ve ... adına yapılan ödemenin müvekkiline çeklere mahsuben bir ödeme olmadığını beyan etmesine rağmen 20.000,00 TL.lik ödemenin dava konusu çeklere karşılık yapıldığının davacının kabulünde olduğu gerekçesi ile bu ödemeleri de mahsup etmesi isabetli görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş dava dışı Temkar Temizlik Hizmetleri Ltd.Şti. tarafından davacıya gönderilen 20.000,00 TL.lik havalenin ve davalı tarafından davacı şirket yetkilisi ... hesabına yapılan 5 adet 1.100,00 TL.lik ödemelerin neye istinaden yapıldığı konusu davacıya açıklattırılarak gerektiğinde şirket yetkilisi ... da isticvap edilip 5 adet 1.100,00 TL.lik ödemelerin ne için yapıldığı araştırılıp uygun sonuç dairesinde bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.