muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6748, Karar No: 2015/19203, Tarih: 26.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/6748 E.  ,  2015/19203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, emeklilik süresini doldurması nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı, izin ücreti ve fazla mesai ücreti hüküm altına alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

Somut olayda, davacının iş akdini 19.08.2011 tarihli fesih bildirimi ile emeklilik gerekçesiyle feshettiği, davalının fesih bildirimin 13.09.2011 tarihli olmakla beraber iş yeri giriş çıkış kayıtları ve devamsızlık tutanaklarına göre davacının 09.08.2011 tarihinden itibaren işe devam etmediği , davacı tanığının feshe ilişkin açıklamalı bir beyanının bulunmadığı, davalı tanıklarının ise, davacının işini düzgün yapması konusunda uyarılması üzerine iş yerini terk ettiğini beyan ettikleri, işten ayrılış bildirgesinde fesih nedeni olarak kod:29'un bildirildiği görülmüştür.

Mevcut delil durumu karşısında, davacının feshinden önce işe devam etmediği sabit olup ihtarnameye rağmen mazeret de sunmadığı anlaşıldığından işverence yapılan fesih haklıdır. Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8682, Karar No: 2018/7406, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/8682 E.  ,  2018/7406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup kamu davasına katılan on yedi yaşındaki mağdure Canan'ın, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesinin ardından inceleme safhasında dosyaya gönderdiği 25.05.2015 havale tarihli dilekçe ile mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/579, Karar No: 2018/1934, Tarih: 21.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/579 E.  ,  2018/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM :Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, yaşları büyük olması nedeni ile davaları ayrı yürütülen sanık ...'un temsil ve ilzama yetkili olduğu, sanık ...'in de muhasebeciliğini yaptığı...Turizm Oto Kiralama Ticaret ve Sanayi Ltd Şirketi bünyesinde gerçekte çalışmadığı halde, 23/12/2006 tarihinde işe giriş bildirgesi verilerek 26/12/2006 tarihinde de çıkışının yapıldığı, suça sürüklenen çocuğun gerçek dışı beyanda bulunan yaşı büyük sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçuna iştirak ettiği iddia olunan olayda; suça sürüklenen çocuğun orada çalışmadığının ispatlanamadığı gibi 3 günlük çalışması karşılığında herhangi bir sağlık yardımından da faydalanmadığı gibi dosyaları ayrı yürütülen yaşları büyük sanıkların eylemlerine iştirak ettiği yönünde delil de bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin suça sürüklenen çocuğun beraatine yönelik kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1645, Karar No: 2018/3190, Tarih: 16.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1645 E.  ,  2018/3190 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 24.11.2015 gün ve 2015/465 Esas, 2015/7540 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı, davalılardan kooperatifin ortağı iken parasal edimlerini yerine getirmediğinden bahisle ihraç edildiğini, açtığı dava sonunda ihraç kararının iptal edildiğini, ihracı kesinleşmeden diğer davalı ...'in davacıya tahsis edilen konuta ilişkin ortak olarak kooperatife kabul edildiğini, müvekkilinin en başta taahhütte bulunduğu 120.000,00 TL'yi ödediğini, borcunun bulunmadığını ileri sürerek, kira ve diğer tazminat hakları saklı kalmak kaydı ile en başta davacıya tahsis edilen K Blok 2. kat 10 nolu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan kooperatif vekili, davacının tüm edimlerini yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı ... vekili ise, müvekkilinin iyiniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının ilk taahhüdünden davalı kooperatife ödenmemiş 4.000,00 TL borcunun bulunduğu, davalı ...'in iyiniyetli sayılıp sayılmamasının sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı ile davalılardan kooperatif vekili temyizi üzerine Dairemizin 2015/465 esas 2015/7540 karar sayılı ilamında belirtilen “mahkemece, genel kurul kararları, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun anılan maddeleri, davacı isteminin tapu iptali ve tescili olduğu nazara alınarak; bu istemin kabulü için tüm edimlerin yerine getirilmesi gerektiği, davacının en başta taahhüt ettiği 120.000,00 TL'yi ödediği, bakiye gecikme cezası ve aidat borcunun bulunup bulunmadığının genel kurul kararları doğrultusunda incelenerek gerektiğinde bilirkişi raporu alınmak suretiyle saptanarak, davacının öncelikli hak sahibi olduğu da gözden kaçırılmayarak yapılacak inceleme sonucunda bir karar verilmesi gerekirken, davacının en başta taahhüt ettiği 120.000,00 TL'nin 4.000,00 TL'sini ödemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. “ gerekçesi ile bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

.../...

S.2

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00'ar TL harç ve takdiren 315,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak ...... gelir kaydedilmesine, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3442, Karar No: 2018/8689, Tarih: 27.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/3442 E.  ,  2018/8689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı kurum, açık artırmalı eşya satışına ilişkin 27.10.2004 tarihinde yapılan ihale sonucu satış listesinin 36 sıra numarasında bulunan eşyaların 1.530,00 TL’nin davalıya ihale edilmesine rağmen süresinde bedeli ödenmediğinden eşyaların yeniden satışa çıkarıldığını ve 1.000,00 TL bedelle satıldığını, 3007 sayılı Gümrük Mevzuatına Göre Tasfiye Edilecek Eşya Hakkında Döner Sermaye Kanunu ile Tasfiye Tüzüğü’nün 19. maddesi gereğince iki ihale arasındaki bedel ile ardiye ücreti ve KDV’den davalının sorumlu olduğunu, borcun ödenmesi için davalıya yazı gönderilmesine rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 690,00 TL’nin 08.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin, medeni usul hukukunda büründüğü şekildir. Buna göre, medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir. Nitekim, HMK. nun 50. maddesinde, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, dava ehliyetine de sahip olduğu; anılan Kanunun 114. maddesinin (d) bendinde, tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmalarının dava şartı olduğu; 115/1. maddesinde ise, mahkemenin, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı, tarafların da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilecekleri, 115/2. maddesinde ise taraflara dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verileceği, bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmezse dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedileceği belirtilmiştir.

4721 sayılı TMK. nun 28. maddesinde; kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

4721 sayılı TMK. nun 28. maddesinde; kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı, kurum tarafından yapılan açık artırmalı eşya satışına ilişkin ihalenin ... üzerinde kaldığını, süresinde ihale bedelinin ödenmemesi nedeniyle eşyaların yeniden satışa çıkarıldığını ve daha düşük bedelle ihale edildiğini ileri sürerek iki ihale bedeli arasındaki farkın tahsilini istemiştir. Mahkemece, ... Tekstil isimli şahıs firması ve şirket kaydının olmadığı, ... isimli kişinin ise davanın açılmasından önce öldüğünün anlaşıldığı, davacı tarafından davalı taraftan alacak iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. ... Tekstil Ürünleri Ticaret-... aleyhine açılan davada, dosya kapsamında yapılan incelemede, sicil kayıtlarından böyle bir şahıs firması olmadığı gibi firmayı temsilen ihaleye katılan ...’un davadan önce öldüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda pasif dava ehliyeti bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esastan reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13841, Karar No: 2018/4511, Tarih: 18.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13841 E.  ,  2018/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.10.2015 tarih ve 2013/511-2015/672 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ...'nin 06/11/2012 tarihli Suudi Arabistan-İstanbul uçağı ile İstanbul'a geldiğini, yolculuk esnasında valizlerinden birinin kaybolduğunu, kaybolan valizde hac görevi sırasında kullandığı ve hatırasını yaşatmak için yıkamadan saklamayı hayal ettiği iki takım ihramının bulunduğu, kaybolan valiz için davalı tarafından bugüne kadar ödeme yapılmadığını iddia ederek 5.960,00 TL maddi, 7.500,00 TL manevi tazminatın 06/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava öncesinde 700,00 TL'nin kendisine ödenmesi karşılığı ibra belgesi alındığını, 700,00 TL'nin THY sigortacısı ... Sigorta tarafından davacıya ödendiğini, davanın konusuz kaldığını, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın, havayolu taşıması nedeniyle kaybolan valiz nedeniyle maddi manevi tazminat istemine ilişkin olduğu, davacının, maddi tazminat ödemesi için imzasını içeren 700,00 TL’lik ibranamenin 26/03/2013 tarihli olduğu, davacı tarafından ibranameye şerh konulduğu, konulan şerhin miktar olarak belirlenen rakama şerh niteliği taşımadığı, bu ihtirazi kaydın tazminat miktarına ve bu miktardaki oluşan mutabakata davacı lehine etkisi olmadığı, 700,00 TL'lik maddi zarar adı altında yapılan ödemenin davacı tarafça kabulü karşısında davacının maddi zararının bu miktarda olduğunun kabul edilmesi gerekeceği ve bu ödemenin dava devamında olduğu gözetilerek davacının maddi tazminat talebi hakkında 700,00 TL'lik ödenen kısma ilişkin yeniden bir karar verilmesine yer olmadığı, 700,00 TL'lik kısmın çekincesiz kabul edilerek maddi zarar adı altında kabulü sebebiyle maddi zarar bu miktarda kabul edildiğinden maddi tazminatın fazlasına dair istemin reddi gerektiği, davacının taşıma işlemi sırasında kendisi için özel önem taşıyan hac görevini yerine getirdikten sonra manevi anlamda saklama arzusunda olduğu vazife sırasında giydiği ihramların kaybolması nedeniyle duyduğu üzüntü nedeniyle takdiren 1.500,00 TL'lik manevi tazminatın 06/11/2012 kayıp tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 700,00 TL’lik maddi tazminat alacağı dava devamında ödendiğinden karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29687, Karar No: 2012/22667, Tarih: 28.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/29687 E.  ,  2012/22667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlediği 2004 takvim yılından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6634, Karar No: 2012/11348, Tarih: 28.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/6634 E.  ,  2012/11348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Honaz Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2009 gün ve 2008/64-2009/198 sayılı kararı bozan Daire’nin 26.12.2011 gün ve 2010/6349 - 2011/17660 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait iş makinesinin davalı tarafından sigorta edildiğini, sigortalı araçta motor arızası sonucunda meydana gelen hasarın, aracın şasi numarasının yanlış olduğu gerekçesiyle davalı tarafından karşılanmadığını, ancak sigorta acentesinin aracın şasi numarasını yanlış yazmasının müvekkili aleyhine sonuç doğuramayacağını, poliçede şasi numarası dışında kalan tüm bilgilerin hasara uğrayan araca ait bulunduğunu, aynı araçla ilgili olarak davalı şirketin başka bir hasar nedeniyle müvekkiline ödeme yaptığını, yine müvekkiline ait olan başka bir iş makinesinin daha davalı nezdinde sigorta ettirildiğini, işçilerin öğle tatili sırasında oluşan toprak kayması neticesinde bu aracın pert olduğunu, davalının bu araç yönünden de müvekkiline ödeme yapmaya yanaşmadığını ileri sürerek, Volvo marka iş makinesi için 20.220,30 TL'nin, diğer araç için ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iki farklı poliçeye dayalı istemlerin tek davada ileri sürülemeyeceğini, poliçe primlerinin süresinde ödenmediğini, davacıya Volvo marka araç için ödeme yapıldığını, ayrıca bu araç ile ilgili bir hasarın söz konusu olmadığını, diğer aracı ise yetkisiz kişinin kullandığını, hasarın teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Volvo marka aracın motor arızası sonucu hasar gördüğü, araçta meydana gelen hasarın teminat dahilinde bulunduğu, diğer araç yönünden ise poliçe genel şartlarının 3/g maddesinde kaya, taş ve sert cisimlerin verdiği zararların sigorta kapsamı dışında olduğunun düzenlendiği, somut olayda da yüksekten düşen taşların sigortalı araçta hasara yol açtığı, bu araçta meydana gelen hasarın teminat dışında kaldığı, her ne kadar geniş kasko teminatı başlığı altında yer kayması sonucu meydana gelecek hasarlar teminat içine alınmış ise de, park halindeyken zarar gören makinenin bu düzenlemeden faydalanamayacağı gerekçesiyle Volvo marka iş makinesi yönünden 7.633,74 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istem ile diğer araca ilişkin davanın reddine dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.12.2011 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.