muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9589, Karar No: 2010/16880, Tarih: 20.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/9589 E.  ,  2010/16880 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Davacı, davalılardan işverene ait 35 T 7273 plakalı ticari takside 01.01.1995-19.08.2008 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...........arafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı......eçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince 506 Sayılı Yasanın 79/10. maddesidir. Anılan Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Çalışma olgusunun her türlü delille ispatı mümkün ise de; Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile davacının 28.05.1996-19.08.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait tescilsiz işyerinde çalıştığına hükmedilmesi isabetli bulunmamıştır.

..........

Davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davacının sürekli çalışma iddiasının, re’sen kanıt toplanabileceği yönü de gözetilerek araştırılması; tarafların kardeş olup; dava konusu dönemde davalı işyerinden veya başka bir işyerinden davacı adına verilen işe giriş bildirgesi ve herhangi bir hizmet bildiriminin bulunmayışı, davalı işverenin, davacının kira akdiyle kendisine ait takside çalıştığını iddia etmesi karşısında; davacının vergi kaydı ve.........sigortalılığının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, davacının askerlik yapıp yapmadığı, yapmış ise başlangıç ve bitiş tarihleri,..........eya başka bir üniversite de varsa öğrenci olarak geçirdiği süreler ile öğrenciliğinin ikinci öğrenim şeklinde olup olmadığı, öğrencilik döneminde okula devam mecburiyetinin bulunup bulunmadığı hususları araştırılmalı ve her tür kanıttan yararlanmak suretiyle, çalışma iddiası hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya konularak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ya iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...........
Yargıtay — Esas No: 2016/5572, Karar No: 2016/7147, Tarih: 02.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/5572 E.  ,  2016/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet süreleri ile sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre hizmet tespitine dair verilen hüküm isabetli olup, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 . maddesidir.

Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, davalı işveren nezdinde 18.06.1995 – 20.03.1999 tarihleri arasında asgari ücretin üç katı ücretle çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece, davacının 01.04.1997-31.12.1997 tarihleri arasında kuruma bildirilen 138 gün dışlanarak 132 gün ve 01.04.1998-15.04.1998 tarihleri arasında kuruma bildirilen 13 gün dışlanarak 2 gün davalı işverenlikte 5510 sayılı Yasa'nın 86/8 maddesi uyarınca asgari ücretin 3 katı ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, davalı işveren nezdinde 18.06.1995 – 20.03.1999 tarihleri arasında asgari ücretin üç katı ücretle çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece, davacının 01.04.1997-31.12.1997 tarihleri arasında kuruma bildirilen 138 gün dışlanarak 132 gün ve 01.04.1998-15.04.1998 tarihleri arasında kuruma bildirilen 13 gün dışlanarak 2 gün davalı işverenlikte 5510 sayılı Yasa'nın 86/8 maddesi uyarınca asgari ücretin 3 katı ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, tespitine karar verilen sürede davacının aldığı ücretin tespitinde, tanık beyanlarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller temin edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5336, Karar No: 2012/7154, Tarih: 05.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5336 E.  ,  2012/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin eski denetim kurulu üyesi ... ile kooperatifin eski yönetimi arasında, 27.12.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi düzenlendiğini, kooperatifin 10.02.2004 tarihli olağan genel kurulunun 7. maddesinde verilen yetkilerin eski yönetim kurulu tarafından aşıldığını, yönetim kuruluna sadece arsa alma veya arsa payı karşılığı inşaat yapma yetkisi verildiğini, sözleşme konusu yerin tarla olduğunu, söz konusu taşınmazın imara girmediğini, kadastro parseli olduğunu, taşınmazın imar parseli olması için belediyeye 810 m² ortaklık payı verilmesi gerektiğini, sözleşmenin genel kurulca verilen yetki aşılarak yapıldığını, arsa sahibine genel kurulca belirlenen orandan daha fazla daire devrinin taahhüt edildiğini, kooperatif yöneticileri ile başka bir kooperatif görevlisi arasında sözleşme yapılamayacağını ileri sürerek, sözleşmenin feshini, geçersiz sözleşmeye dayanılarak alınan şeylerin iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin, genel kurulun 10.01.2004 tarihli kararına istinaden yapıldığını, genel kurulca verilen yetkinin aşılmadığını, sözleşmede imzası olan kişinin şu an kooperatif başkanı olmasının fesih talebinin kötüniyetli olduğunun göstergesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin, genel kurulun 10.01.2004 tarihli kararına istinaden yapıldığını, genel kurulca verilen yetkinin aşılmadığını, sözleşmede imzası olan kişinin şu an kooperatif başkanı olmasının fesih talebinin kötüniyetli olduğunun göstergesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu 27.12.2005 tarihli sözleşmede, davalıya ait taşınmaz üzerine davacı kooperatifçe inşaat yapılarak davalının taşınmazına karşılık kendisine başka bir parselde yapılan daire ve dükkan verileceğinin düzenlendiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa malikinin taşınmazı üzerinde yapılacak binadan bağımsız bölüm verilmesi gerektiği, arsa sahibine başka bir taşınmazdan daire verilecekse sözkonusu sözleşmenin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi değil, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi olduğu, davalının sözleşmede belirlenen edimini eda ederek taşınmazını davacı kooperatife devrettiği, davacı kooperatifin ise edimini henüz yerine getirmediği, sözleşmeye konu taşınmazın tapuda tarla vasfında görülmesinin başlı başına sözleşmenin geçersizliği sonucunu doğuracak bir sebep olmadığı, paylaşım oranının aşılması hususunun, yönetim kurulunun sorumluluğunu gerektirecek bir olgu olduğu, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 59/6. maddesinde yönetim kurulu üyeleri ve kooperatif personeli ortaklık işlemleri dışında kendisi veya başkası namına bizzat veya dolaylı olarak kooperatifle kooperatif konusuna giren bir ticari muamele yapamayacağının düzenlendiği, davalının, yedek denetim kurulu üyesi seçildiği tarihin sözleşmeden sonraki bir tarih olan 07.01.2006 olduğu, davalı ile yapılan sözleşme tarihinde davalının kooperatif denetim kurulunda bir görevi bulunmadığı, davalının edimini yerine

getirmesi bakımından bir geçersizlik sebebi olmadığından arsa payının tekrar eski arsa maliki üzerine tescil talebinin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun, genel kurulun devir ve terk edemeyeceği yetkilerini belirleyen 42.maddesinin 6.fıkrasında, “ Gayrimenkul alımında ve satımında takip edilecek usul ile alınacak gayrimenkulün niteliğini, yerine ve azami fiyatını, satılacak gayrimenkulün asgari fiyatını belirlemek.” , 7. fıkrasında, “İmalat ve inşaat işlerinin yaptırılma yöntemini belirlemek” yetkileri sayılmıştır. Ayrıca, aynı Yasa'nın 59.maddesinin 5.fıkrasında “ Alınacak gayrimenkullün kooperatifin amacına uygun olması gerekir.” denilmiştir.

Somut olayda, yüklenici kooperatifin, 10.01.2004 tarihinde yapılan genel kurul toplantısının 7.maddesinde alınan kararda, arsaların kat karşılığı alınması durumunda paylaşım oranının azami %50 olması konusunda yönetim kuruluna yetki verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 27.12.2005 tarihli düzenleme şeklinde daire karşılığı inşaat sözleşmesiyle ise; davalı arsa malikine ait 942 ada 5 ve 7 nolu parsellerin kooperatife devredilmesi karşılığında, kooperatifin arsa malikine 2550 ada 10 nolu ve 2503 ada 15 nolu parseller üzerindeki binalardan bağımsız bölümler devretmesi kararlaştırılmıştır. Sözleşmede öngörülen paylaşım oranı %35'i kooperatife, %65'in ise arsa malikine ait olacağı yönündedir. Ayrıca, tapu kayıtlarında taşınmazların vasfı “tarla” olarak geçtiğinden taşınmazların bu vasıfla halihazırda inşaat yapımına ve dolayısıyla kooperatifin amacına da uygun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, genel kurulun verdiği yetkinin aşılması suretiyle arsa malikiyle %35 ile %65 paylaşım oranı öngören ve inşaat yapımı amacı güden kooperatif amacına uygun olmayan taşınmazları konu edinen sözleşme yapılması hukuka uygun olmayıp, anılan yasal düzenlemeler gereği geçersizdir.

Öte yandan, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, TMK'nun 692. maddesi kapsamında, olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerinden olup, oybirliğiyle aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Aksi halde sözleşme, baştan beri geçersiz oacaktır. Somut olayda, davalı arsa sahibi, sözleşme tarihinde 942 ada 5 ve 7 nolu parsellerin tamamına değil, belli bir hissesine maliktir. Sözleşme ise sadece davalı tarafından yapılarak, anılan hükme aykırı hareket edilmiştir. Ayrıca, dosyadaki tapu kayıtlarından, arsa malikinin, 22.02.2006 tarihinde, paylarını Kocasinan Belediyesi'ne devrettiği de sabittir.

Yukarıda açıklanan tüm nedenlerle, sözleşmenin geçersiz olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16891, Karar No: 2012/22548, Tarih: 14.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16891 E.  ,  2012/22548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, beyaz lahana ve mısırın dekar başına verim miktarlarının İl Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35065, Karar No: 2016/21863, Tarih: 27.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35065 E.  ,  2016/21863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı ve davacı vekilleri tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 27.12.2016 Salı günü belirlenen saatte davacı ... vekili Av.... ve davalı ... Kücükcoşkun vekili ... geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, fazla mesai yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını, bu çalışmalarının karşılığının ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini feshettiğini, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ücretinin asgari ücret olduğunu, fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, haftalık ve yıllık izinlerini kullandığını, öğlen servisi sırasında işyerinden fiili olarak ayrılarak işvereni zorda bıraktığını, bu terkedişin istifa niteliğinde olduğunu, ortada haklı fesih nedeninin bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda, mahkemece iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği, davacının fazla mesai yapıp hafta tatillerinde çalıştığı, yıllık izin ücretinin ve ödenmeyen ücret alacağının bulunduğu kabul edilmiş ise de, fesih başta olmak üzere diğer hüküm altına alınan alacaklar bakımından dosya içindeki delillerin değerlendirilmediği, ne suretle hangi delile üstünlük tanındığının gerekçede tartışılmadığı ve bu hali ile kararın HMK'nun 297 inci maddesine uygun biçimde gerekçelendirilmediği anlaşıldığından kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların esasa dair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı taraf yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 27/12/2016 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/11375, Karar No: 2013/17719, Tarih: 28.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11375 E.  ,  2013/17719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 18.02.2013 gün ve 2012/27504 Esas - 2013/2338 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

1) ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/397 esas sayılı dosyasının mahkemesinden getirtilmesinden,

2) Dava konusu edilen ... ili, ... köyünde bulunan 1318 parsel sayılı taşınmazın, ... Belediye Başkanlığının 17.01.2013 tarihli işlemiyle imar düzenlemesine alınması sonrasında, parselasyon planlarının hazırlanıp hazırlanmadığı ve düzenleme işleminin sonuçlandırılıp sonuçlandırılamadığının ilgili Belediye imar Müdürlüğünden sorulup, işlemler tamamlanmış ise dava konusu 1318 parsel sayılı taşınmaz ile bu taşınmazın düzenlemeye alınması sonucu yeni oluşan imar parsellerinin aynı imar krokisi üzerindeki konumlarının işaretlettirilmesinden,

3) Dava konusu taşınmazın ... Belediye Başkanlığının 17. 01. 2013 tarihli kararı ile imar uygulamasına tabi tutulması sonucu yeni oluşan imar prasellerinin tapuya tescil edilip edilmediğinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulup, tescil sağlanmış ise tapu kayıtlarının getirtilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.