muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4089, Karar No: 2012/6011, Tarih: 15.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4089 E.  ,  2012/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat ve müdahalenin men-i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı arsa sahibinden, yüklenici davalı ile yapılan 09.02.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre arsa sahibine ait olan villalardan birini satınaldığını, ancak villanın yapımında kullanılan malzemenin sözleşmedeki gibi birinci sınıf olmadığını, ayrıca yerleşim planında bulunan havuzun yapılmaması nedeniyle değer kaybı oluştuğunu kanalizasyon sisteminde de taşma meydana geldiğini ileri sürerek, değer kaybı nedeniyle 12.650TL'nin davalıdan tahsiline ve arka bahçesinden geçen atık su borularının kaldırılarak haksız müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 07.03.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 16.650,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmenin tarafı olmadığını, arsa sahibince dairenin teslim alındığını, sözleşmede havuz yapımına ilişkin bir hüküm bulunmadığını ve kooperatif ortaklarının havuzun yapılmasını istemediğini, davacının bahçesinden geçen kanalizasyonun da siteye ait olmadığını, davacının evine ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeye uygun malzeme kullanılmamasının açık ayıp niteliğinde olduğu, arsa sahibi veya davacının ihbar yükümlülüğüne uymadığı, sözleşmede havuz yapımı ile ilgili bir hüküm bulunmadığı, bu nedenle değer kaybından bahsedilemeyeceği ve haksız müdahalenin ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı, arsa sahibinden gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile satınaldığını bildirdiği bağımsız bölümdeki ayıplı ve eksik işlerin giderilme bedelinin tahsilini ve müdahalenin önlenmesini talep etmiştir. Davaya dayanak yaptığı 09.02.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ise dava dışı arsa sahibi ...ile davalı yüklenici kooperatif arasında düzenlenmiştir. Esas itibariyle davanın tarafları arasında akdi ilişki bulunmamaktadır. Bu durumda, davacının, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki sözleşmeye dayanabilmesi için arsa sahibinden satınaldığı bağımsız bölümle ilgili olarak

sözleşmeden doğan hakları da temlik alması gerekmektedir. Ne var ki dosyada bu hususta herhangi bir delil bulunmamaktadır. Bu durumda davacıya, arsa sahibinden sözleşmeden doğan hakları temlik aldığını gösteren bir temlikname sunması ya da arsa sahibinin bu husustaki muvafakatini temin etmesi için uygun mehil verilerek, sözleşmedeki hakların davacının satınaldığı bölümle ilgili olarak temlik alındığı anlaşıldığı takdirde uyuşmazlığın esasına girilmeli ve aksi takdirde taraflar arasında akdi ilişki bulunmaması nedeniyle davanın reddi cihetine gidilmelidir. Belirtilen husus araştırılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/665, Karar No: 2024/2650, Tarih: 21.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/665 E.  ,  2024/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/847 D.İş

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

SUÇ TARİHLERİ : 27.12.2020, 18.03.2021

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın kabulü ile hüküm kısmındaki (B) ve (C) bentlerinin kaldırılmasına ilişkin karar

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Adalar Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2021 tarihli talepnamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8.100,00 TL ve 750,00 TL adli para cezası, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.600,00 TL ve 450,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezadan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması gerektiğinden kurulan hükümden "sanık ... hakkında tanzim edilen 6136 sayılı yasanın 13/1 ve 15/1 maddesine dair hükmün "B" ve "C" bölümlerinin KALDIRILMASINA" şeklinde kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.01.2022 tarihli ve 2021/22998 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/7583 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/7583 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.01.2022 tarihli ve 2021/22998 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/7583 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/7583 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/2. maddesindeki “Cumhuriyet savcısı veya kolluk görevlileri, şüpheliyi, seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirir.”, aynı Kanun’un 250/3. maddesindeki “Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi halinde bu usul uygulanır.", anılan Kanun’un 250/9. maddesindeki “Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu ve dosyadaki mevcut delillere göre mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği kanaatine varırsa talep yazısında belirtilen yaptırımdan daha ağır olmamak üzere dört ila yedinci fıkra hükümleri doğrultusunda hüküm kurar...”, aynı Kanun’un 250/14. maddesindeki “Dokuzuncu fıkra kapsamında mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir. İtiraz mercii, itirazı üçüncü ve dokuzuncu fıkralardaki şartlar yönünden inceler.”, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 14. maddesindeki "Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Her ne kadar mercii İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesi 01/09/2021 tarihli kararı ile “…Sanık ...'ın suçta kullandığı 6136 sayılı yasanın 13/1 maddesi ve 15/1 maddesi kapsamında kabul edilen suça konu eşyalar hakkında eylemin karşılığı olarak TCK'nun 44.maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren yasanın 13/1 maddesi uyarınca temel cezadan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması, 15/1 maddesi uyarınca ise ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken 2 ayrı hüküm kurulduğu görülmekle vaki itirazın bu yönüyle kabulü ile sanık ... hakkında tanzim edilen 6136 sayılı yasanın 13/1 ve 15/1 maddesine dair hükmün "B" ve "C" bölümlerinin kaldırılmasına dair.." şeklindeki gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Somut olayda, Cumhuriyet başsavcılığı tarafından şüpheliye hakkındaki isnat, seri muhakeme usulüne ilişkin açıklama ve bu usule ilişkin haklarını içerecek şekilde tekliften önce Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 10/1. maddesi gereğince bilgilendirmenin yapıldığı, 09/06/2021 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulü kapsamında şüpheliye tüm sonuçları ile belirtilen teklifin müdafii huzurunda kabul edildiği, Adalar Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09/06/2021 tarihli talepnamenin anılan Mahkemesince kabul edilmesi ile talepte belirtilen doğrultuda aynı gün karar verildiği, öte yandan suça konu tabancalar ile bıçakların sanıktan farklı tarihlerde ele geçirildiği ve 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümlerinin uygulanabilmesi için işlenen tek bir fiil ile birden fazla suça sebebiyet verilmesi gerektiği dikkate alındığında, sanığa yüklenen suçların değişik zamanlarda işlenmesi nedeniyle ayrı ayrı oluştuğu ve sanık hakkında fikri içtima hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. a) 27.12.2020 tarihli olay görgü tespit ve yakalama tutanağı ile Adalar Eski Fayton Meydanında sanığın, Y.A. isimli şahsın yazıhanesine doğru tabanca ile bir el ateş ettiği, bu silahın kolluk görevlileri tarafından muhafaza alındığı, ardından B.B.'nin üzerinde bulunan diğer bir tabancayı sanığa uzattığı ve bu tabanca ile de sanığın yine aynı istikamete doğru ateş ettiği sırada kolluk görevlileri tarafından müdahale edilerek bu tabancanın da muhafaza altına alındığı belirlenmiştir.

b) İstanbul Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 26.01.2021 tarihli raporu ile ele geçen iki adet silahın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz ateşli silahlardan olduğu belirlenmiştir.

2. Adalar Sulh Ceza Hakimliğinin 18.03.2021 tarihli kararı ile sanığın ikametinde yapılan aramada çok sayıda tüfek ve bıçak ele geçirildiği, bu bıçaklardan beş adedinin 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesine göre yasak niteliği haiz oldukları belirlenmiştir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanıktan farklı zamanlarda ele geçen suç eşyaları ile ilgili fikri içtima hükümleri uygulanamayacağından sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği gözetilerek, fikri içtima hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin itirazın reddi yerine yazılı şekilde itirazın kabulü ile mahkumiyet hükümlerine ilişkin bölümlerin kaldırılması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.09.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15250, Karar No: 2017/10904, Tarih: 02.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/15250 E.  ,  2017/10904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4171, Karar No: 2022/15634, Tarih: 05.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/4171 E.  ,  2022/15634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden; "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun ise Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...’un sorgusunun yapıldığı 18.04.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2360, Karar No: 2010/5684, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2360 E.  ,  2010/5684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dayanak 12 K.Evvel 1944-567 nolu tapu kaydı dava dışı 202 ada 3 ve 189 ada 2 parsellere de revizyon gördüğünden, bu parsellere ait kesinleşme şerhli kadastro tutanak ölçekleri ile, davalı iseler dava dosyaları aslının,

2) 12 K.Evvel 1944-567 nolu tapu kaydının evrakı müsbitesinin ve müsbite içindeki tevzi krokisinin Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3) Dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu ve doğusundaki 189 adadaki parselleri de gösteren geniş arazi kadastrosu pafta örneğinin Kadastro Müdürlüğünden istenerek,

4) Yukarıdaki 2 ve 3 bentlere cevap geldikten sonra dosyanın keşifte görev alan ... bilirkişiye verilerek, kadastro paftası ve tevzi krokisi ölçekleri eşitlenerek ve birbiri üzerine çakıştırılarak pafta üzerinde tevzi kroki sınırlarının ayrı renk kalemle gösterilmesi konusunda ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 03/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10792, Karar No: 2014/2844, Tarih: 18.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/10792 E.  ,  2014/2844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat

TCK'nun 203. maddesi, esasta bir şeyin saklanmasını veya varlığının olduğu gibi muhafazasını sağlamak üzere, kanunun veya yetkili makamların emrine uyularak konulmuş mührün kaldırılmasını cezalandırmaktadır. Burada mühürleme işleminin amacı Devlet yönetiminin bir şeyi koruma altına alma ve başkalarının tasarrufunu önleme iradesinin konulan mühürle açıklanması olup, bu iradeyi etkisiz duruma getirerek onu ihlal eden herhangi bir eylem gerçekleştiği takdirde suç işlenmiş olacaktır. Bu nedenle, yasaya uygun biçimde konulan bir mührün varlığı, mühür bozma suçunun ön koşuludur. Elektrik sayaçlarında bulunan ve bakanlık mührü olarak adlandırılan mühürlerin sayaçlar imal edilirken yapılması ve bu mühürlerin sayaçlara takılması işlemiyle elektrik dağıtım şirketlerinin bir ilgisinin bulunmaması, sanık hakkında düzenlenen 25.08.2005 tarihli tutanakta sayacın bakanlık mührünün bulunmadığı tespit edilmiş olup, elektrik dağıtım şirketi tarafından sanığın kaçak elektrik kullanımının engellenmesine yönelik bir mühürleme ve bunun sonucunda gerçekleşen mühür bozulması iddiasında bulunulmaması karşısında, kullanılan sayaçta bakanlık mührünün bulunmaması ve bu şekilde sayaca müdahale edilmesinde mühür bozma suçunun oluşmayacağı gözetildiğinde tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 18.02.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bozma kararına karşı düşüncelerimizin açıklanmasına ilişkindir.

1- Türk Ceza Kanununun Mühür bozma suçunu düzenleyen 203. Maddesi " Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührü kaldıran veya konuluş amacına aykırı hareket eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindedir. Görüldüğü üzere mühür ya bir şeyin saklanması veya varlığının aynen korunması amacıyla konulmuş olmalıdır.

3516 Sayılı Ölçüler ve Ayar Kanununun amaç başlıklı 1. Maddesi " Bu Kanunun amacı, milli ekonominin ve ticaretin gereklerine ve kamu yararına uygun olarak Türkiye hudutları içinde her türlü ölçü ve ölçü aletlerinin doğru ayarlı ve uluslararası birimler sistemine uygun olarak imalini ve kullanılmasını sağlamaktır. " Bu kanunun amacı da ölçü ve ölçü aletlerinin uluslararası birimlere uygun ve doğru ölçüm yaptığını belirlemek ve bu hususun korunmasını sağlamaktır.

3516 Sayılı Ölçüler ve Ayar Kanununun amaç başlıklı 1. Maddesi " Bu Kanunun amacı, milli ekonominin ve ticaretin gereklerine ve kamu yararına uygun olarak Türkiye hudutları içinde her türlü ölçü ve ölçü aletlerinin doğru ayarlı ve uluslararası birimler sistemine uygun olarak imalini ve kullanılmasını sağlamaktır. " Bu kanunun amacı da ölçü ve ölçü aletlerinin uluslararası birimlere uygun ve doğru ölçüm yaptığını belirlemek ve bu hususun korunmasını sağlamaktır.

Ölçüler ve Ayar Kanununun kapsam başlıklı 2. Maddesi " Uzunluk, alan, hacim, ağırlık ölçüleri, areometreler, hububat muayene aletleri, elektrik, su, havagazı, doğalgaz, akaryakıt sayaçları, taksimetreler, naklimetreler, akım ve gerilim ölçü transformatörleri ile demiryolu yük ve sarnıçlı vagonlarının muayenesi, ayarlanması ve damgalanması bu Kanun hükümlerine göre yapılır." hükmünü içermektedir. Yani elektrik, su, doğalgaz sayaçları da uluslar arası birimlere uygun ve doğru ölçüm yapmasının sağlanması ve mühürlenmesi bakımından bu kanun hükümlerine tabidir.

Aynı kanunun 3. Maddesinde ise bu kanun kapsamına girmeyen ölçü ve ölçü aletleri sayılmıştır. İstisnalar başlıklı bu maddede elektrik sayaçları sayılmamıştır. Yani bu kanun kapsamı dışına çıkarılmamıştır.

Bakanlık mührü de kanuna dayalı olarak konulan bir mühürdür. Mühür kaldırılarak veya sayacın üzerinde delik açılarak diske veya numaratöre müdahale edilip doğru ölçmenin engellenmesi halinde bu suç oluşacaktır.

2- 3516 Sayılı Ölçüler ve Ayar Kanununun Tarifler başlıklı 4. Maddesinde; Damganın : Muayene sonunda uygun olduğu anlaşılan ölçü ve ölçü aletlerinin üzerine konulan Umumi ayar işaretini,

Umumi Ayar İşaretinin : Damgada kullanılan Tc şekli olan işareti,

Bu kanuna dayanarak çıkarılan Ölçü ve Ölçü Aletleri Damga Yönetmeliğinin Tanımlar başlıklı 4. Maddesinde;

Damganın: Muayene sonucu uygun olduğu anlaşılan ölçü ve ölçü aletlerinin dışardan istenmeyen müdahalelere açık yerlerinin kapatılması ve emniyet altına alınması için de kullanılan, üzerinde bu Yönetmelikte belirtilen bilgilerin yer aldığı yakma, asitle aşındırma, yapıştırma, basma, vurma veya tele takılan kurşunun sıkılması suretiyle yapılan veya kendinden yapışma özelliğine sahip, çıkartıldığında tahrip olan özel olarak hazırlanmış hologramlı etiketi veya elektronik olarak emniyet tedbirlerinin alınmasını sağlayan sistemi, ifade ettiği açıklanmıştır.

Tariflerden de damganın (mührün) dışarıdan müdahaleyi engellemek ve emniyet altına almak amacıyla konulduğu, TCK' nun 203. maddesi anlamında mühür olduğu anlaşılmaktadır.

3- Ölçüler ve Ayar Kanununda sayılan cihazları, isteyen herhangi bir fabrika veya imalathane, kendi inisiyatifiyle üretme hak ve yetkisine sahip değildir.

Kanununun, Marka Kaydı ile Tip ve Sistemin Onaylanması başlıklı 7. maddesinde: