muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8412, Karar No: 2010/12700, Tarih: 23.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8412 E.  ,  2010/12700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 2 parsel No’lu taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalılar ... ve ...’in hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece taraflar adına paylı ve elbirliği halinde kayıtlı olup aynen bölünerek paylaşılamayacağı keşfen ve bilirkişi raporu ile anlaşılan 2 parsel No’lu taşınmazın satışına karar verilirken hüküm kısmında 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden % 0 9.9 nispi karar harcı alınması gerekirken % 09 harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine “ satış bedeli üzerinden alınacak % 09.9 harcın payları oranında paydaşlardan alınmasına “ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün HMUK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.'şar-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12131, Karar No: 2024/1990, Tarih: 22.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/12131 E.  ,  2024/1990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/961 D.İş - 2021/961

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2021/40637

vekili Avukat ...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 24.05.2021

HÜKÜM/KARAR : Davalı vekilinin itirazının reddi/ Davanın kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/120367

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket nezdinde Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası poliçesi sigortalı olan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası neticesinde sigortalı araçta yolcu olan davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107 nci maddesi uyarınca 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında bedel arttırım dilekçesi ile talebini 59.814,22 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmediğini, davanın zamanaşımına uğradığını, tarafların kusur durumunun belirlenmesi için rapor alınması gerektiğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, hatır taşıması ve davacının müterafik kusuru nedeniyle tazminat tutarından indirim yapılması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından dosyaya sunulan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak hazırlandığı, Hakem Heyetince Adli Trafik Bilirkişisinden alınan kusur raporunda sigortalı araç sürücüsünün % 100 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, aktüer bilirkişi raporunda davacının % 6,4 maluliyet oranı, davalı sigortalı araç sürücüsünün % 100 kusur oranı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi esas alınarak davacının sürekli iş göremezlik zararının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 59.814,22 TL tazminatın 06.04.2021 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili itiraz etmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; dava konusu talep ve ıslah edilen tutar yönünden zamanaşımı süresinin dolduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmış maluliyet raporu ile başvuruda bulunulmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının maluliyetinin tespiti için yeniden maluliyet raporu alınması gerektiğini, davalı şirketin sigortalısının kusuru oranında sorumluluğu bulunduğunu, bu nedenle tarafların kusur oranının tespit edilmesi gerektiğini, tazminat tutarının PMF 1931 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, davacının müterafik kusuru nedeniyle indirim uygulanması gerektiğini ve davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, dolayısıyla dava tarihi itibarı ile hem dava edilen kısım hem de sonradan ıslahla belirlenen kısım yönünden zamanaşımı süresinin dolmadığı, hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak hazırlandığı ve yaralanma ile kaza arasında illiyet bağı olduğu sonucuna varıldığı, davalı ... şirketine 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 inci maddesinde belirlenen zorunlu evraklar ile başvuru yapıldığı, Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan kusur raporu incelendiğinde kazanın oluşumu ve kusur dağılımına ilişkin ayrıntılı değerlendirme içerdiği, bu haliyle raporun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu, dosya içeriğinden davacının kaza esnasında emniyet kemerinin takılı olup olmadığı hususunun belirsiz olduğu, Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli kararı gereğince davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlenmesinin yerinde olduğu ve Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararında başvuran lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, davanın niteliği itibari ile belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğinden ıslah edilen kısmın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmış maluliyet raporu ile başvuruda bulunulmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının maluliyetinin tespiti için yeniden maluliyet raporu alınması gerektiğini, tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik yöntemi esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, davacının müterafik kusuru nedeniyle indirim uygulanması gerektiğini, davalı şirkete usulüne uygun başvuru yapılmadığından temerrüdünden bahsedilemeyeceğini, bu nedenle faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu ve davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'ine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 97 nci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve özellikle, talep konusunun niteliği gereği bilirkişi incelemesi sonucu tazminat miktarının belirlenebilir olması nedeniyle belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yararın bulunmasına, dava ve ıslah dilekçelerindeki açıklamaya göre davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107 nci maddesi uyarınca belirsiz alacak davası olarak açılması nedeniyle zamanaşımı süresi, belirsiz alacak davası açılması ile tüm alacak için kesildiğinden, davacının belirleyemediği alacağının zamanaşımına uğramadığının anlaşılmasına, davacı tarafından davalı ... şirketine usul ve yasaya uygun başvuru yapılmış olmasına, davacının maluliyet oranının kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde belirleyen uzman heyet raporunun karara esas alınmasında isabetsizlik görülmemesine, tazminatı Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun biçimde ve usulünce hesap eden aktüer raporunun karara esas alınmış olmasına, davacının müterafik kusurlu sayılmasını gerektirir somut neden bulunmadığı gözetildiğinde bu nedenle tazminattan indirim yapılmayışında bir isabetsizlik görülmemesine, temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının (3) nolu bendinde yer alan “8.575,85 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “4.080,00 TL” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5850, Karar No: 2021/11218, Tarih: 10.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5850 E.  ,  2021/11218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HAYRABOLU SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 28/02/2011 başlangıç tarihli ve on beş yıl süreli kira sözleşmesi imzaladığını, sözleşmeye göre davalının kira sözleşmesine konu taşınmazlarda armut fidanı yetiştireceğini, ilk beş yıl kira bedeli ödemeyeceğini, beş yıldan sonra tarlalardan elde edilen mahsulün belirli bir oranının kendisine verilmesi gerektiğini, ancak davalı kiracının elde ettiği mahsulün belirli oranını vermediği gibi, tarlalara gerekli bakımı yapmaması nedeniyle düşük miktarda mahsul elde edilmesine sebep olduğunu ileri sürerek; 2016 yılı hasat zamanından ödenmesi gereken şimdilik 4.000 TL ile aynı yıl için davalının sözleşmeye aykırı davranışları nedeniyle elde edilememiş ürünün rayiç bedelinden şimdilik 1.000 TL'nin hasat sonu tarihi itibariyle hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; yargılama sırasında davasını ıslah ederek talebini 97.247 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, sözleşmeden kaynaklanan kira borçlarını usulüne uygun ödediğini, davacıya herhangi bir borcunun kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulüne, davalı kiracının üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmemiş olması nedeniyle davacının uğramış olduğu 97.247,05 TL kazanç kaybının dava tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davalı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; taraflar arasındaki tüm sözleşmelerde elde edilecek ürüne ilişkin alt limitin belirlenmediği, kiracı tarafından taahhüt edilmiş sabit bir kira bedelinin bulunmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TBK'nın 112. maddesi, borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi hâlini düzenlemektedir. Buna göre; borç, hiç veya gereği gibi ifa edilmezse borçlu, kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe, alacaklının bundan doğan zararını gidermekle yükümlüdür.

TBK'nın 112. maddesi, borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi hâlini düzenlemektedir. Buna göre; borç, hiç veya gereği gibi ifa edilmezse borçlu, kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe, alacaklının bundan doğan zararını gidermekle yükümlüdür.

TBK'nın 357. maddesi ürün kirasına ilişkin düzenleme içermektedir. Buna göre, ürün kirası; kiraya verenin, kiracıya, ürün veren bir şeyin veya hakkın kullanılmasını ve ürünlerin devşirilmesini bedel karşılığında bırakmayı üstlendiği sözleşmedir. TBK'nın 364. maddesine göre; kiracı, kiralananı özgülendiği amaca uygun ve iyi bir biçimde işletmekle, özellikle ürün vermeye elverişli bir durumda bulundurmakla yükümlüdür. Aynı Kanun'un 365. maddesine göre ise; kiracı, kiralananın bakımını gereği gibi sağlamakla yükümlüdür.

Taraflar arasında geçerli 28/02/2011 başlangıç tarihli ve on beş yıl süreli kira sözleşmesi ile bu sözleşmeye ek sözleşmelerin varlığı hususunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. 28/02/2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 7. maddesinde; kira süresinin ilk beş yılında fidanların yetiştirilmesi ile ilgili her türlü zirai, iktisadi işlemlerin gerektiği gibi eksiksiz yapılıp tamamlanacağı, bu döneme ilişkin bütün giderlerin kiracıya ait olacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 8. maddesinde; kira süresinin ikinci beş yıllık döneminde tüm işletme giderlerinin kiracıya ait olacağı ve kiracının bu külfetleri gerektiği gibi eksiksiz yerine getireceği düzenlenmiştir. Sözleşmenin 12. maddesinde ise; kiracının her yıl dolu, sel, don, kuraklık gibi her türlü oluşan afetlere karşı zirai ürün sigortası yaptırması suretiyle kira bedellerinin ödenmesini garantiye alacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; ilk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kira sözleşmesine konu alanlarda yabancı ot mücadelesinin yapılmadığı, budamanın usulüne uygun yapılmadığı, yanlış yapılan budamadan dolayı ağaçlarda gelişim geriliği ve verim kaybı oluşacağı, psilla zararından dolayı ağaçlarda zarar meydana gelmiş olduğu, bahçede meydana gelen verim kayıplarının meyvecilik konusunda usta işçilerin çalıştırılmamasından, sıra üzeri el çapalama makineleri, sıra arası otların sürülmesi için bahçe traktörleri, rototiller, budama platformu gibi aletlerden faydalanılmamasından ve meteorolojik olaylarda erken uyarı sistemlerinin dikkate alınmamasından ve gerekli tedbirlerin alınmamasından kaynaklandığı belirtilmiştir. Buna göre, davalı kiracının Türk Borçlar Kanununda düzenlenen kiralananı iyi bir biçimde işletme ve ürün vermeye elverişli durumda bulundurma yükümlülüğünü yerine getirmediği gibi kira sözleşmesinde kararlaştırılan yükümlülükleri de yerine getirmediği ve böylece kiralanandan elde edilecek mahsulde azalmaya sebep olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle bölge adliye mahkemesince; davalı kiracının kanuna ve taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine uymamak suretiyle oluşan zarardan sorumlu olduğunun kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, HMK'nın 373. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4505, Karar No: 2024/936, Tarih: 18.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4505 E.  ,  2024/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/531 E., 2022/882 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/124 E., 2021/588 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak davasında davacının inşaa ettiği binanın imar mevzuatına uygun olmadığı, yapı kayıt belgesinin sadece kullanım sağlayıp, binayı yasal hale getirmediği, sözleşmenin feshine ilişkin mahkeme kararı bulunmadığından rayiç değerin tahsiline ilişkin terditli talebin de reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin noterde yapılması zorunlu olup, sözleşmelerin iptalinin mahkeme kararı ile sağlanacağı, imara aykırı yapılmış binanın ekonomik değerinin bulunmadığı, yapı kayıt belgesinin kullanıma imkan verip yasallığı sağlamadığı, yüklenicinin inşaatı, sözleşme, tasdikli proje ve inşaat ruhsatı ile kamu düzeninden olan imar mevzuatına uygun olarak tamamlamadan kararlaştırılan arsa payı ve bağımsız bölümlere hak kazanamayacağı, dava konusu sözleşmenin feshine dair mahkeme kararı ve taraf iradeleri de bulunmadığından, davacının kendi payına düşen dairelerin rayiç değeri yönünden tazminat istemli terditli davasının da yazılı gerekçe ile reddine dair mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı yüklenicinin inşaatı, sözleşme ve ekleri ile kamu düzeninden olan imar mevzuatına uygun olarak tamamlamadan kararlaştırılan arsa payı ve bağımsız bölümlere hak kazanamayacağı, yapı kayıt belgesi yapı kullanma izin belgesi niteliğinde olmadığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.04.2024 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ -