muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1390, Karar No: 2024/4881, Tarih: 11.06.2024

.05.2012 tarihli ve 80 sayılı yönetim kurulu toplantısında şirket ortaklarından ...'nun şirket esas mukavelesi uyarınca en geç 31.12.2001 tarihine kadar ödemeyi taahhüt ettiğini, 31.916,29 TL sermaye taahhüt borcunu 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca 31.12.2005 tarihinden itibaren işlemiş ticari temerrüt faizi olan 54.655,55 TL ile birlikte toplam 86.571,74 TL olarak ödemesinin kendisinden ilanen talep edilmesine, bu husustaki ilanın Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanmasını takip eden 15 günlük süre içerisinde 31.916,29 TL sermaye taahhüt borcu ile 54.655,55 TL işlemiş faizinin şirketin Türkiye İş Bankası A.Ş. Isparta Şubesinde bulunan 130084 numaralı hesaba ödenmemesi halinde ...'nun Üç Kartal Sağlık Hizmetleri İnşaat Turz. San. ve Tic. A.Ş. ortaklığından çıkarılması prosedürünün işletilmesine ve bu prosedür gereği şirket nezdinde ...'nun adına kayıtlı bulunan payların iptali ile payların satışı suretiyle bu payları temsil etmek üzere yeni ortak alınacağının ilanına yönelik alınan kararların yokluğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu edilen her iki yönetim kurulu kararının 6102 sayılı Kanun'un 390 uncu maddesi düzenlemesine uygun biçimde alınan kararlar olduklarını, şirket kayıtlarında yapılan incelemede davacının esasen ödemediği halde şirket kayıtlarında yaptığı usulsüzlüklerle ödenmiş gibi gösterdiği sermaye taahhüdünü hiç yerine getirmemiş olduğunun tespit edildiğini, bu durumda alınan kararların ahlaka, kamu düzenine veya kanunun emredici hükümlerine aykırı bir niteliği olmadığını, alınan kararların üç kişiden müteşekkil yönetim kurulunun tam sayı ile toplandığı, toplantıya katılan üyelerin tamamının oybirliği ile söz konusu kararın alındığını, toplantı sonucu alınan kararın üyelerce imza edildiğini ve bu surette yasanın öngördüğü koşulların tamamını sağladığının açık olup, herhangi bir yoklukla malullük gerekçesinin bulunmadığını, davacının esas sermaye taahhüt hesabının kapatılmasında kullanılan 33.041,00 TL tutarındaki Koçtaş alışverişlerinin müvekkili şirket tarafından ödendiğinin Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/221 E. sayılı dava dosyasından yapılan bilirkişi incelemesiyle sabit olduğunu, davacının daha sonra 31.12.2005 tarihinde lehine alacak kaydettirdiği bu meblağları sermaye taahhüt borcunun kapatılmasında kullanıldığını, davacının kredi kartı taksit ödemelerinin davacı tarafından değil bizzat müvekkili şirketin hesabından ödendiğini, 01.09.2012 tarih ve 87 numaralı toplantısında alınan karar uyarınca davacıya ihtarname keşide edildiğini, bu bildirimi takiben ortaklıktan ıskat kararının iptali istemiyle herhangi bir dava açılmadığını ve ıskat kararının kesinleştiğini, davacının ödemediği sermaye taahhüdü için faiz isteminin yasaya aykırı olduğu yönündeki savunmasının da yerinde olmadığını, davacının 2008 ve 2009 mali yılları şirket ticari defter ve kayıtları ve genel kurul onayına sunulan bilanço ve kar zarar cetvelinden gizleyerek 326.735,69 TL'nin şirkete ait parayı zimmetine geçirdiğinin tespit edildiğini ve şirket ortakları tarafından davacı hakkında Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/188 E. sayılı dosyası ile tazminat davası açıldığını, yapılan bilirkişi incelemesinde davacının müvekkili şirket kayıtlarına işlemeksizin 217.759,50 TL'yi haksız ve hukuka aykırı biçimde çekmiş olduğunun tespit edildiğini savunarak haksız ve hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin 01.09.2012 tarihli 87 sayılı yönetim kurulu ve 12.05.2012 tarihli ve 80 sayılı yönetim kurulu toplantısında alınan kararların yokluğunun tespiti istemiyle açılan davada, dava konusu yönetim kurulu kararlarının 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6762 sayılı Kanun) kapsamında da olsa, 6102 sayılı Kanun kapsamında da olsa belirlenen hususlara aykırılık teşkil edecek bir yanının bulunmadığı, 12.04.2012 tarihli 78 sayılı kararda davacıya sermaye taahhüdü borcunu işlemiş faiziyle birlikte 1 aylık süresi içerisinde ödenmesine ilişkin karar alındığı ve davacıya bu hususun 18.04.2012 tarihinde tebliğ edildiği, Beyoğlu 44. Noterliğinden gönderilen ihtarda 1 aylık süreden bahsedildiği gibi, dava konusu 12.05.2012 tarih 80 sayılı yönetim kurulu kararının 1 aylık sürenin verildiği ve mahkeme kararı ile de geçerliliği kesinleşen 12.04.2012 tarih 78 sayılı kararın devamı niteliğinde olduğu, ayrıca 15 günlük ek süre verildiği bu şekliyle ihtarların usul ve yasaya uygun olduğu, davacının borcunu ödediği iddiasına karşılık şirket kayıtları ve banka hesapları üzerinde Ankara Asliye 3. Ticaret Mahkemesinin 2012/221 E. sayılı dosyasında incelemenin yapıldığı, yapılan inceleme de şirket hesabına alacak kaydedilen harcamanın şirket hesabından yapıldığı, davacının sermaye taahhüt borcunun ödenmemiş olduğu, bu haliyle dava konusu yönetim kurulu kararlarının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece incelenen 78 sayılı yönetim kurulu kararının esas alınmasının doğru olmadığını, aradan 6 yıl geçtikten sonra yeniden ödeme yapılması gerektiği yönünde alınan kararın yerinde ve yasal olmadığını, kararların kötüniyetle pay sahiplerinin haklarını ihlal etmeye yönelik kurucu unsurları taşımayan bir işlem olduğunu ve yok sayılması gerektiğini, eksik inceleme ile hatalı hüküm kurulduğunu, hükme esas alınan dava dosyasının dahi eksik ve hatalı değerlendirildiğini, dava konusu 80 sayılı karar ile hisselerin yeni ortağa satılması yönünde karar alınmış iken 87 sayılı kararda müvekkilinin elinden alınmaya çalışılan 64 hissenin ortaklara payları oranında teklif edilmesine karar verildiğini, bu konuda yargılamanın devam ettiği aşamada şirket yönetiminin davanın sonuçlanmasına dahi izin vermeksizin müvekkiline ait payları yargılama sorasında sattığını, davalı şirketin muavin defterinin ve şirket kayıtlarının incelenmesinden de anlaşılacağı üzere müvekkilinin sermaye taahhüdünün tamamını ödediğini, şirketin 31.12.2005 tarihinde sonra defalarca yapılan genel kurullara sunulan tasdik edilen onaylanan şirket bilançolarında hiçbir şekilde müvekkilinin sermaye koyma borcunun ödenmediğine ilişkin kayıt bulunmadığını, aksine tüm kayıtların sermaye koyma borcunu ödediğini gösterdiğini, davalı şirketin 31.12.2005 tarihinden sonra müvekkilinin de katıldığı iki defa genel kurul kararı ile sermaye artırımına gittiği gözetildiğinde esas sermayesi tamamen ödenmemiş şirketin sermaye artırımına gidemeyeceğini, hissesine düşen sermaye artırım bedelini ödediğini, müvekkilinin sermaye yapı taahhüdüne ilişkin ödemenin usulsüz olduğunu ileri süren davalının bu durumu şirket kayıtları ile açıkça ortaya koyması, eğer usulsüz bir ödeme var ise bu durumu usulsüz ödeme yapılan tüm ortaklara bildirmesi ve ortaklardan alacağın tahsilini gerektiren bir işlem iken bu durumun bir ortaklıktan çıkarma nedeni olarak ortayla konulmaya çalışılmasının ortaklar arasındaki mevcut durumda açıkça yapılan işlemin amacının şirketin ekonomik çıkarlarını korumaktan öte ortağın paylarının elinden alınmasına yönelik olduğun ortaya koyduğunu, davalı şirkete ait sermaye payı ödemelerinin diğer ortaklar için de aynı şekilde yapıldığını, 2005-2012 yılları arasında faaliyetini sürdüren sermaye arttırımı yapan ve davalının davacının ücretlerinden mahsup ettiği sermaye payının ödenmediğini ileri sürmesinin yasaya ve objektif iyiniyet kurallarına da aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusu dilekçesinde yer verdikleri itirazlarının yerinde olmadığı, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmadığı, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ortağı olduğu davalı anonim şirketin 12.05.2012 tarihli ve 80 numaralı yönetim kurulu kararı ile 01.09.2012 tarihli ve 87 numaralı yönetim kurulu kararının yokluğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 390 391, 481,482 ve 483 üncü maddeleri.

3.6762 sayılı Kanun'un 330, 406, 407 ve 408 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2512, Karar No: 2022/8876, Tarih: 10.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2512 E.  ,  2022/8876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklandığı tarihte sanığın cezaevinde hükümlü olduğu, duruşmaya SEGBİS aracılığı ile katıldığı ve hükmün sanığın yüzüne karşı açıklandığı, fakat mahkemesince ceza infaz kurumuna vereceği bir dilekçe ile kararı temyiz edebileceği hususunun sanığa bildirilmediği ve temyiz süresinin tebliğden itibaren 15 gün olarak belirtilmesi nedeniyle, başvuru şekli, süresi ve başlangıcı konusunda sanığın yanıltılmış olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın temyiz dilekçesinin süresi içinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılan ...'e ait 2 adet fındık çuvalının, ikametinden yaklaşık 250 metre uzaklıkta ......'ın bahçesinde üzeri bez ve otlarla örtülü vaziyette saklanmış olarak bulunduğu, .....,'ın bu hususta temini ile tanık olarak ifadesinin alınması gerektiği gözetilmeyerek, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Katılan ...'in soruşturma aşamasında alınan beyanında olay günü fındıkların olduğu odanın kapısını 3 kez kilitlediğini ve gece saat 24:00'a kadar uyanık olduğunu daha sonra uyuduğunu, sabah saat 09:00 sırlarında fındıkların olduğu odanın kapısını anahtar ile sadece 1 kez çevirdiğinde kapının açıldığını ve 15 çuval fındığın çalındığını gördüğünü beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; mahkemesince gerekçeli kararda suçun gece işlendiğine ilişkin deliller açıkca gösterilmeksizin, suçun gece işlendiğinin sabit olduğu belirtilmek suretiyle, sanık hakkında TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmasının gerekçesiz bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13745, Karar No: 2013/12279, Tarih: 10.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13745 E.  ,  2013/12279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 11. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 22.05.2012 gün ve 286-266 sayılı karar davalı ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.09.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Çekişme konusu 2 ve 3 nolu parsellerin tedavüllü tapu kayıtları ile imar ıslah planı öncesi durumlarını gösterir kayıtların evrak arasına alınmadığı görülmekle;

.., Merkez Mahallesi, 5843 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları, ilk tescilinden itibaren tüm maliklerini gösterir tedavüllü tapu kayıtları ile bu taşınmazların imar uygulamasına tabi tutulmuş olmaları halinde imar uygulaması öncesi ve sonrası tüm gitti ve geldileri ile birlikte tedavüllü tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden istenmesi,

Öte yandan, sözkonusu taşınmazların imar uygulamasına dayanak tüm belge ve krokileri ile özellikle 2 nolu parsel üzerinde bulunan yapının imar uygulaması sırasında zemindeki yerini ve özelliklerini gösterir kayıtlarının ilgili Belediye Başkanlığından temin edilmesi, geri çevirmeyle istenilen kayıtların eksiksiz evrak arasına alınıp alınmadığı denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29580, Karar No: 2014/34627, Tarih: 05.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29580 E.  ,  2014/34627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2011/778-2013/97

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 2010 yılı Ekim ayı başından itibaren davalı yanında güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, davalı tarafından iş sözleşmesinin 21.06.2011 tarihinde haklı sebep olmadan ve sebep de gösterilmeden feshedildiğini iddia ederek, ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İhbar tazminatı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından ihbar öneli verilmek sureti ile geçerli sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.Böyle olunca mahkemece ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı aylık ücretinin 1.000,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı ise davacının ücretinin bordroda yazılı olduğu kadar olduğunu savunmuştur. Davalı tarafından davacı imzası bulunan ücret bordroları dosyaya sunulmuştur. Davacının meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler ve fiilen yaptığı iş gözönüne alınarak ve aksi ispat edilemeyen imzalı ücret bordrolarındaki ücretin esas alınması ve hesaplamaların bu ücretler üzerinden yapılması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar veirlmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu da tartışmalıdır.

Somut olayda, davacı 18:00-08:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiş, davalı taraf ise davacının çalışmalarının bordroda yazılı kadar olduğunu ve fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini beyan etmiştir.

4-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu da tartışmalıdır.

Somut olayda, davacı 18:00-08:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiş, davalı taraf ise davacının çalışmalarının bordroda yazılı kadar olduğunu ve fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini beyan etmiştir.

Dosyada mübrez bordrolara göre davacı, işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki ücretlerini imzalı bordrolar mukabilinde almıştır. Yargıtay içtihatlarına göre davacı, ihtirazi kayıt koymaksızın imzalamış olduğu bordrolarda yazan fazla mesaiden daha fazla çalıştığını ancak yazılı delille ispat edebilecektir. Bu nedenle, imzalı ücret bordolarında yer alan fazla çalışma süreleri, davacı yönünden bağlayıcı olduğundan, ve davacı tarafından aksi ispat edilemediğinden fazla mesai talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16720, Karar No: 2017/726, Tarih: 07.02.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/16720 E.  ,  2017/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,ESKİ HALE GETİRME

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmisi, eski hale getirme davası sonunda, yerel mahkemece davanın elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, eski hale getirme isteğinin reddine ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı ... vekilleri tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.02.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalılar .... vd. vekili Avukat, diğer temyiz eden davalı ... vk. Avukat gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve taşınmazın eski hale getirilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, 98 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kayden maliki olduğunu, davalıların, Düden Kaynak Göletinin su seviyesini yükseltmek için taşınmazının batısından akmakta olan doğal dere yatağına set çektiklerini, tarlasının içinden yaklaşık 3-4 metre genişliğinde kanal kazıldığını ve buradaki bazı ağaçların kesildiğini, suyun akışının bu kanala yönlendirildiğini, tarlasının yaklaşık 2.000 m²'lik kısmını kullanamaz hale geldiğini ileri sürerek, su kanalının yönünü değiştirmek suretiyle yapılan tecavüzün önlenmesine, çekilen setin kaldırılmasına ve açılan kanalın tarım toprağı ile doldurulmak suretiyle eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairece; “... davacıya ait 98 ada 12 parsel sayılı taşınmazın krokiye göre kırmızıyla taralı olarak gösterilen 1765,76 m²'lik bölümüne kanaldan su akışı sağlamak suretiyle davalılar tarafından haksız olarak el atıldığı açıktır. Hal böyle olunca; kayda üstünlük tanınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunca elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, eski hale getirme isteğinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, davacının kayden maliki olduğu 98 ada 12 parsel sayılı taşınmazın doğu ve batısında iki kanalın bulunduğu davalı ... ile Hazine arasında Düden suyu kaynağının kiralanmasına ilişkin olarak düzenlenen sözleşmeyi diğer davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıkları, bu sözleşmeye istinaden davalı ...'nin, Düden Kaynağının ağzına balık üretim tesisi kurduğu, Düden Kaynağının, normalde davalının taşınmazının batısında bulunan kanaldan akması gerekirken, batı kısımdaki kanalın ağzının davalılar tarafından çekilen setle kapatıldığı, davalıların, kepçe ve kamyonla çalışarak taşınmazın doğusundaki kanalın içindeki çamur ve balçıkları temizledikleri keşif sonrası düzenlenen 9.12.2011 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisine göre çekişmeli 12 parsel sayılı taşınmazın kırmızıyla taralı olarak gösterilen 1765,76 m²'lik kısmını da içine alacak şekilde taşınmazın doğusunda bulunan kanaldan akmaya başladığı, bu durumda, davacıya ait 98 ada 12 parsel sayılı taşınmazın krokiye göre kırmızıyla taralı olarak gösterilen 1765,76 m²'lik bölümüne kanaldan su akışı sağlamak suretiyle davalılar tarafından haksız olarak el atıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan 9.12.2011 tarihli fen bilirkişisi raporunda kırmızı ile gösterilen alana davalıların elatmasının önlenmesine,taşınmazın doğusundaki kanalın tarım toprağı ile doldurulması suretiyle eski hale getirilmesi talebinin reddine karar verilmiştir. Oysa, davacı kanalın değil, 12 parsel sayılı taşınmazında müdahale ile tarımsal yapısı bozulan kısmın eski hale getirilmesini talep ettiği, talebin yanılgılı değerlendirildiği gibi bu konuda hüküm kurmaya yeterli bir inceleme yapıldığını da söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, hükme esas alınan raporda A harfi ile gösterilen yerde kanalın genişletilmesi için toprak alınıp alınmadığı ve bu kısmın tarımsal yapısının bozulup bozulmadığı tespit edilmemiştir.

Hâl böyle olunca, mahalinde ziraat bilirkişisi eşliğinde yeniden keşif yapılarak fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen yerde kanal genişletme çalışması mı yapıldığı, yoksa kanaldaki taşmaya bağlı olarak toprak yapısında mı bozulma olduğu tespit edilerek illiyet bağının kurulması, taşınmazın toprak yapısı bozulmuş ise bunun ne şekilde giderileceği hususunda denetime elverişli olacak şekilde rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre eski hale getirilme isteği yönünden bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.