muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9860, Karar No: 2021/4749, Tarih: 03.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9860 E.  ,  2021/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

I-Cumhuriyet savcısı ...’ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Cumhuriyet savcısı ...’ın, 21.02.2014 tarihinde tefhim edilen hükmü karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süresinden sonra 06.03.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Cumhuriyet Savcısı ... Pazarcıkcı’nın temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, dava dosyası içerisinde bulunan vergi tekniği raporunda, mükellefin tarh dosyası ve internet ortamında verdiği gelir vergisi beyannamelerinin tetkikinde ibrazı istenen 2009 takvim yılı için tasdik ettirilmesi ve tutulması zorunlu defterlerin tasdikine ilişkin bilgiye rastlanılmadığının, Ba formuyla 2009 takvim yılında sanıktan mal aldığını beyan eden mükellef bulunduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın 2009 takvim yılında tutması zorunlu olan defterleri tasdik ettirip ettirmediğinin noterliklerden araştırılıp ba formuyla sanıktan mal aldığını beyan eden mükelleften sanığın düzenlediği faturalar temin edilerek anlaşmalı matbaalarda bastırılıp bastırılmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;5237 sayılı TCK'nin 53. maddenin uygulanmasında; sanık hakkında hükmolunan hapis cezası ertelenmediği halde ertelenmiş gibi takdir hakkı kullanılarak TCK'nun 53/1-e maddesinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilmesi ve TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18472, Karar No: 2023/1966, Tarih: 13.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18472 E.  ,  2023/1966 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 28.11.2022

SAYISI : 2022/1322 E., 2022/1541 K.

DAVA TARİHİ : 28.05.2016

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/251 E., 2022/42 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 19.12.2018 tarihli ve 2016/137 Esas, 2018/376 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli ve 2019/1414 Esas, 2021/1282 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı üzerine yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 28.11.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kararın kesin nitelikte olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı, dava ve ıslah dilekçesi ile dava değerini 327.119,00 TL olarak belirlemiş ve İlk Derece Mahkemesince davacının 23.561,28 TL’lik alacak talebinin kabulüne, 303.557,72 TL'lik alacak talebinin reddine karar verilmiştir. Davada reddedilen ve temyize konu edilen alacak miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla 107.090,00 TL olan kesinlik sınırının üstünde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 28.11.2022 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen asıl kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen asıl kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.10.1992-15.03.2016 tarihleri arasında davalı Şirkette çalıştığını, ücretin asgari ücret kadarının banka hesabından kalan kısmının elden ödendiğini, davalı Şirket tarafından ... sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafa 30.000,00 TL kıdem tazminatı ödendiğini, yıllık izinlerini parça parça kullandığını, davalı Şirkette yemek porsiyonu hazırlamakla görevli olduğunu ve yemeklerin bitmesinin ardından kendisinin de çalışmasının bittiğini, davacıya asgari geçim indirimi alacağının ödendiğini, fazla çalışma yapmadığını, dinî ve millî bayramlarda çalışmadığını ve haftada bir gün izin kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının ücretinin asgari ücret olduğu, ... sözleşmesinin davacı tarafından emeklilik nedeniyle sonlandırıldığı bu nedenle ihbar tazminatı talebinin reddi gerektiği, davacının yıllık izin kullandığının davalı tarafından ispat edilemediği, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının davacı tarafından ispat edilemediği, asgari geçim indirimi alacağının ise ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; dosya içindeki gerek davalı Şirket yetkilerinin gerekse de tanıkların yazılı beyanlarında davacının 12 saat çalıştığını beyan ettiklerini, celsede ise yazılı beyanlarından farklı anlatımda bulunduklarını, haklarında yalan tanıklık suçundan suç duyurusunda bulunulduğunu, sonucunun bekletici mesele yapılması gerektiğini, ek bilirkişi raporu talebinin gerekçesiz olarak reddedildiğini, hâkimin reddi talebinin aynı hâkim tarafından reddedilmesinin hatalı olduğunu, ücretinin net 3.350,00 TL olduğunu, asgari geçim indirimi alacağının ödenmediğini, aleyhe verilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu, fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram ve genel tatil ücretine hak kazandığını, ... sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sonlanmadığını, baskılar nedeniyle ayrılmak zorunda kaldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının haftalık çalışma süresinin yeminli tanık beyanlarına göre belirlenmesinde hata olmadığı, hafta tatili ve ... bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığının ispatlanamadığı, asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiği, ücretin emsal ücret araştırmasına göre belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının feshe ilişkin beyanlarının işten çıkış kodu ile uyumlu olması nedeniyle ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın tam kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; aylık ücretin miktarı ile dava konusu tazminat ve alacak taleplerinin ispatı, hesaplanması ve vekâlet ücreti noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. 4857 sayılı Kanun'un 17, 41, 44, 46, 47, 53, 54, 57 ve 59 uncu maddeleri.

4. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mülga 32 nci maddesi.

5. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. 4857 sayılı Kanun'un 17, 41, 44, 46, 47, 53, 54, 57 ve 59 uncu maddeleri.

4. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mülga 32 nci maddesi.

5. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş ve işyerinden çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

3. Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dâhilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

4. Çalışma sürelerinin ispatı noktasında işverene karşı dava açan tanıkların beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerekir. Fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil alacaklarının ispatında salt davalıya karşı davası bulunan tanık beyanlarıyla sonuca gidilemez. Bununla birlikte yan delil ya da olgularla desteklenen husumetli tanık beyanlarına itibar edilmelidir. Bu çerçevede; işin ve işyerinin özellikleri, davalı tanıklarının anlatımları, ... müfettişinin düzenlediği tutanak veya raporlar ve aynı çalışma dönemi ile ilgili olarak söz konusu alacakların varlığına ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararları gibi hususlar yan delil ya da olgular olarak değerlendirilebilir.

5. Aynı ilkeler hafta tatili ve ... bayram ve genel tatil alacakları için de geçerlidir.

6. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince; davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram ve genel tatil ücreti alacağı bulunduğunu yöntemince ispatlayamadığı kabul edilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ile örtüşmemektedir.

5. Aynı ilkeler hafta tatili ve ... bayram ve genel tatil alacakları için de geçerlidir.

6. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince; davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram ve genel tatil ücreti alacağı bulunduğunu yöntemince ispatlayamadığı kabul edilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ile örtüşmemektedir.

7. Dosya içerisinde "Antlaşma -1198 Ustabaş Kuyumcu" başlıklı davalı Şirketin kaşesinin yer aldığı E. U. ile T. U. tarafından imzalı belge ile "07/03/2008 ANLAŞMA" başlıklı davalı Şirketin kaşesinin yer aldığı Ş.U. ile İ.K tarafından imzalı belgelerin yer aldığı ve bu belgelerde davacının gün ve çalışma saatlerine ilişkin kayıtların bulunduğu anlaşılmaktadır. Az yukarıdaki paragraflarda açıklanan ilkeler doğrultusunda; bu belgelerin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken ispat yokluğu gerekçesi ile fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram ve genel tatil ücreti alacak taleplerinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 28.11.2022 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10828, Karar No: 2020/4250, Tarih: 01.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/10828 E.  ,  2020/4250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte mağdura karşı iştirak halinde atılı suçları işledikleri iddia olunan diğer suç ortakları ..... hakkında Bakırköy 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2014 tarihli, 2014/632 Esas ve 2014/481 Karar sayılı ilamı ile kurulan hükümlerin temyiz incelemesinin Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 07/04/2015 tarihli, 2015/4934 Esas ve 2015/6350 Karar sayılı ilamı ile yapıldığının anlaşılması karşısında; dosyalar arasında bulunan bağlantı ve kararlar arasında yeknesaklığın sağlanması açısından suça sürüklenen çocuk ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin de aynı Daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 01/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1994, Karar No: 2013/4011, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1994 E.  ,  2013/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında 107 ada 1 parsel sayılı 512.203,56 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kayıtlarına dayanılarak tarla niteliği ile ...oğlu ...ve 48 kişi müştereklerinden oluşan davalılar adına tespiti yapılmış, tapu kaydı malikleri olan davalıların baba adı ve isimlerinden başka bir kayda ulaşılamadığı için de mahkemece; Hazine, soyismi tespit olunamıyan davalılar yönünden kayyım olarak atanmıştır. Davacı ... Yönetimi vekili 19.04.2009 tarihli dava dilekçesinde, 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerde olduğu, orman olarak Hazine adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine, dava konusu 107 ada 1 nolu parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve tapu kaydı kapsamında olduğu davacının davasını ispat edemediği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Orman Yönetiminin orman savı ile açtığı davada Hazinenin davaya usûlüne uygun müdahil davacı sıfatı ile bir katılımı olmadığı gibi, karşı davası da yok ise de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın 1955 bütünlemeli ve 1959 basım tarihli memeleket haritasında ve 1956 tarihli hava fotoğrafında beyaz renkli açık alanda kaldığı belirlenmiş ve taşınmazların konumu memleket haritasında gösterilmişse de, memleket haritasının hazırlanmasında esas alınan hava fotoğrafarı üzerinde gösterilmemiştir. Orman ve ziraat bilirkişi raporlarında ve raporların eki olan fotoğraflardan anlaşıldığı üzere taşınmazın ot ve çayırlık niteliğinde olduğu ve yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarına görede bu şekilde kullanıldığı, eğiminin % 5 - 10 olduğu ve toprak muhafaza karakteri taşımadığı söylenmiştir. Mahkemece, kadastro tespitine esas alınan ve davalıların dayandıkları tapu kayıtları ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve revizyonları getirtilmemiş ve keşifte usûlünce uygulanmamıştır. Ayrıca; çekişmeli 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazla birlikte bu parselden ifrazen ayrılan 107 ada 2 parsel bir bütün olarak düşünüldüğünde tüm yönlerden 101 ada 1 numaralı orman parseli ile çevrilidir. Tapu kaydı istisnası dışında 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde düzenlenen orman içi açıklıkları süresi nereye ulaşırsa ulaşsın, tıpkı meralarda olduğu gibi zilyetlikle iktisap edilemez ve özel mülke konu olamazlar. Mahkemece, bu yönde de yeterli araştırma yapılmamıştır.

Dosyanın tetkikinde, çekişmeli 107 ada 1 parsel sayılı 512.203,56 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, öncesinde kadastroca tapu kayıtlarına dayanılarak tarla niteliği ile 692.142,79 m2 yüzölçümü ile tespiti yapılmış, bu tespite dava dışı Muammer Çam, 01.05.1999 tarihli 200 dönüm, zilyetliğin devri içerikli harici satış senedine dayanarak itiraz etmiş, komisyonca yapılan incelemede itiraz kabul edilerek 107 ada 1 parselden 107 ada 2 parsel ifraz edilerek tarla niteliği ile 179.639,23 m2 yüzölçümü ile Muammer Çam adına tespiti yapılmış ve tutanaklar 20.03.2009-20.04.2009 tarihleri arasında askı ilânına çıkarılmış ve 107 ada 2 parselin tutanağı kesinleştirilerek Muammer Çam adına 21.04.2009 tarihinde tescil edilmiştir. Esasen; İtiraz ve ifraz işleminden sonra tutanakların askı ilânına çıkarılma tarihleri ile davanın açıldığı tarih dikkate alındığında 107 ada 2 parsel alanınında davalı olduğunun kabulü gerekir. Orman Yönetiminin davası 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ifrazdan önceki bütününe ilişkindir. Bu husus; Orman Yönetiminden sorulmalı 107 ada 2 parseli de dava edip etmedikleri konusunda dava dilekçeleri açıklattırılmalı, 107 ada 1 parselin ifrazdan önceki bütününe ilişkin davalarının kabulü halinde 107 ada 2 parselin tutanağı davalı kabul edilerek tutanak aslı getirtilmeli, tespit malikine husumet yöneltilerek davaya dahil edilmeli, taraf teşkili sağlanmalı, davaya karşı diyecekleri, yazılı ve sözlü delilleri kendisinden sorularak toplanmalı bundan sonra işin esasına girilmelidir.

107 ada 1 parselin ifrazdan önceki bütününe ilişkin 692.142,79 m2 yüzölçümlü tespit tutanağının edinme sütununda taşınmaza uygulanan tapu kayıtlarının hudut itibariyle taşınmazın tamamını kapsadığı ancak mera komisyonuncada mera çalışmaları içersinde bırakıldığı, mera çalışmasının açılan dava nedeniyle kesinleşmediğinden sözedilmektedir. Kural olarak; meralarda kuru mülkiyet Hazineye ve kullanım hakkı köy tüzel kişiliğine aittir. Yine; ormanlarda kuru mülkeyet Hazineye, kullanım hakkı Orman Genel Müdürlüğüne aittir. Çekişmeli taşınmazın çayır ve otlak niteliğinde kullanıldığı dosyadaki rapor ve fotoğraflarla sabittir. Kadastro tespitindeki niteliği mera olan bir yerde ekonomik amaca uygun bir şekilde tarım arazisi olarak kullanımın varlığı halinde, ancak zilyetliğe dayalı olarak açılan tespite itiraz davalarının dinlenebileceği, tarım arazisi olarak kullanım dışındaki ot ve çayırlık şeklinde olan kullanıma ve zilyetliğe değer verilemiyeceği açıktır. Ancak, bunun istisnası, taşınmazların tapulu olması ve tapu kayıtlarının başka parsellere revizyon görmemiş olması ve çekişmeli taşınmazlara tapu kayıtlarının uyduğunun kabulü halinde mümkündür. Bu nedenle;

Mahkemece, kadastro sırasında revizyon gören dayanak tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri varsa krokileri, dayanak tapu kayıtlarının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel tutanak ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu fen elemanından oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaza ve çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 1/6/1988 gün ve 31/13 E.K.; 14/3/1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3/3/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14