muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12660, Karar No: 2023/3360, Tarih: 31.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12660 E.  ,  2023/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/202 E., 2019/572 K.

KARAR : Davadan vazgeçilmiş sayılmasına

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davadan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Antalya ili, ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 8323 ada 19 parsel sayılı 263 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz arsa vasfıyla davalı adına tapuda kayıtlıdır.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın 1989 yılında kesinleşen 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı iddiasıyla tapu kaydının iptali ve Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.12.2006 tarihli ve 2005/237 Esas, 2006/735 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 04.05.2017 tarihli ve 2015/14907 Esas, 2017/3981 Karar sayılı kararıyla yargılama aşamasında davalıya usulüne uygun tebliğat yapılmayarak savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun) ile değişik 2/B maddesine göre yapılan ve 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda taşınmazın Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan sahada kaldığı, 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'un (6292 sayılı Kanun) "2/a veya 2/b Belirlemelerinin Terkini ve İade Edilecek Taşınmazlar" başlıklı 7 nci maddesinin 1-a maddesi gerekçe gösterilerek davadan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın 2/B kapsamında kaldığından Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği, kararın usul ve kanuna aykırı olduğu ayrıca dava konusu taşınmazın tapusuna değer verilemeyeceği gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6292 sayılı Kanun 7/1-a maddesi, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/820, Karar No: 2013/6851, Tarih: 13.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/820 E.  ,  2013/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleştirilen davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde asıl davacı vekili ile birleştirilen davanın davacısı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait araca davalıların işleten, sürücü ve trafik sigortacısı oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını ileri sürerek 2.869,17 TL’nın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleştirilen davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen davada davacı ... A.Ş. vekili, aynı kaza nedeniyle müvekkili şirket aracında meydana gelen 2.728,25 TL hasar bedelinin karşı araç işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olan davalılardan tahsiline, işleten olmadıklarından asıl davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, davalı aracının müvekkili şirket nezdinde ihtiyari mali sorumluluk sigortalı olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili, kusura göre ve poliçe limitiyle sorumlu olduklarını savunmuştur.

Diğer davalılar, duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece Dairemizin 20.9.2010 tarih ve 2010/3631-7036 E/K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava konusu olayda tarafların kusur oranları belirlenemediğinden asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiş; hüküm, asıl davacı vekili ile birleştirilen davanın davacısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleştirilen dosyalar yönünden dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Olaya ilişkin olarak düzenlenen 18.8.2006 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağında her iki sürücünün de yeşil ışıkta geçtiğini beyan etmeleri sebebiyle kusur tespitinin yapılamadığı belirtilmiş, sürücüler karakol ifadelerinde yeşil ışıkta geçtiklerini belirtmişler, mahkemece alınan 15.2.2012 tarihli bilirkişi raporunda da özetle, kaza tutanağı ile sürücü beyanları itibariyle ve olaya ilişkin tanık bulunmayıp anayol-tali yol ayrımı da yapılamadığından olayda kusur tespitinin yapılamadığı belirtilmiş, mahkemece başkaca bir araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, dava konusu kazanın meydana geldiği yerin ışık kontrollü dörtlü kavşak olduğu, kazanın kavşak içerisinde meydana geldiği açık olup mahkemece, dosyanın HUMK.nun 275. (HMK.md.266) maddesi uyarınca Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kuruluşlardan seçilecek bilirkişi heyetine tevdii ile kaza tespit tutanağında çizilen krokiye ve oluşa göre, araçların geliş yönleri, kavşak içinde çarpışmanın meydana geldiği yer, araçların birbirlerine göre geçişte katettikleri mesafe, çarpma noktaları ve tüm dosya kapsamı itibariyle sürücülerin olaydaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, sürücülerin kusur oranlarının belirlenememesi halinde, olayın gelişim şekline göre eşit oranda (% 50'şer) kusurlu oldukları kabul edilip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleştirilen davanın davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... Tic. San. A.Ş ve birleşen dosya davacısı ... Taşıt Kir. ve turz. Tic. A.Ş'ne geri verilmesine 13.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19977, Karar No: 2014/926, Tarih: 27.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19977 E.  ,  2014/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 3. ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2011/849-2013/122

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı Tüm Sağ Bilim Tıp Merkezi Özel Sağlık Hiz. ve Tesisleri Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının böbrek ameliyatı olduğunu, ağrıları nedeni ile acil servise kaldırıldığını, doktor Dilara'nın hemşire Nevin'e iğne yapması talimatını verdiğini, teşhisin ve uygulamanın hatalı olduğunu, davacının bacağını hissetmediğini, halen fizik tedavi gördüğünü, kazanç kaybına uğradığını, psikolojik çöküntü yaşadığını, Hastanenin adam çalıştıran sıfatı ile kusursuz sorumlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 8.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden ticari faizi ile müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde; görev ve husumet konusunda itirazda bulunmuşlar ve davanın esastan da reddini istemişlerdir.

Mahkemece; Ticaret Mahkemesi sıfatı ile yargılama yapılarak davanın kısmen kabulüne, 25.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile davalı T.. Sağ Bilim Tıp Merkezi Özel Sağlık Hizmetleri ve Tesisleri Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, diğer davalılara açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm aleyhine karar verilen davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

818 sayılı BK'nun "istihdam edenlerin mesuliyeti" başlığı altında düzenlenen 55. maddesi (6098 sayılı TBK'nun 66. maddesi) uyarınca; istihdam edenlerin müstahdemlerinin eylemlerinden sorumlu tutulmaları ilkesi, kendi yararı için başkasını çalıştıran kimsenin, bu işin ifasından meydana gelecek zarar tehlikesini bazı şartlar altında üzerine alması esasına dayanır. İstihdam eden, müstahdem veya işçilerini seçerken, onları çalıştırırken, başkalarına zarar vermemelerini sağlamakla ve buna dikkat ve özen göstermekle yükümlüdür.

Borçlar Kanununun 55.maddesi hükmü gereğince adam çalıştıranın sorumlu tutulabilmesi için; zararın çalışanın hukuka aykırı eyleminden doğması ve zarar ile çalışanın eylemi arasında uygun illiyet bağının bulunması yeterlidir.

Borçlar Kanununun 55.maddesi hükmü gereğince adam çalıştıranın sorumlu tutulabilmesi için; zararın çalışanın hukuka aykırı eyleminden doğması ve zarar ile çalışanın eylemi arasında uygun illiyet bağının bulunması yeterlidir.

Somut olayda; davacının talebi haksız eylemden doğan ve kusursuz sorumluluğa dayanan maddi ve manevi tazminat olduğundan davanın ticari niteliği bulunmamaktadır.Dosya incelendiğinde, davanın, 6335 sayılı Yasa ile değişik 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesi hükmünün yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden önce Asliye Hukuk Mahkemesinde (Ticaret Mahkemesi sıfatı ile ) açıldığı anlaşılmaktadır. 6102 sayılı TTK'nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olması gerekli ve yeterlidir. Anılan ilkelere göre ticari bir niteliği bulunmayan davada davalının işbölümü itirazına rağmen Ticaret Mahkemesi sıfatı ile yargılama yapılması isabetli bulunmamıştır .

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak, saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek, takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu bedel, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; mahkemece, davacının ekonomik sosyal durumu hakkında bir araştırma yapılmaksızın manevi tazminat miktarının belirlenmiş olması da doğru bulunmamıştır.

Mahkemece; anılan ilkeler gözardı edilerek, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenlerine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir .

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2206, Karar No: 2019/7443, Tarih: 02.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/2206 E.  ,  2019/7443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; borçlu şirketin itirazı üzerine icra takibin durduğu ve ... Asliye Hukuk Mahkemesinde 2009/359 Esas sayılı dosya ile açılan itirazın iptali davasının derdest olduğu anlaşılmakla, takip henüz kesinleşmeden 26/11/2015 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın “düşmesine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12324, Karar No: 2010/2967, Tarih: 17.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12324 E.  ,  2010/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava yedi adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi üzerine,hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, taşınmazların cinsi, yüzölçümü, pay ve paydaş sayısı ile imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmalarına olanak bulunmamasına nazaran satışlarına karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre, temyiz eden davalı ...'in ...,...,... No'lu parsellere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-..., ..., ... ve ... No'lu taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın(ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HMUK.nun 569.maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların (ortakların) yer alması zorunludur.

Olayımızda; davaya konu ..., ..., ... ve .. sayılı taşınmazlarda paydaş olarak isimleri geçen ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın davada taraf olarak yer almadıkları tespit olunmuştur. Mahkemece adı geçen paydaşlar davaya dahil edilmeden ve böylece taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda ( 1 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle dava konusu edilen ...,...,... No'lu parsellere ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarıda ( 2 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle ..., ..., ... ve ... No'lu parsellere ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 17.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13263, Karar No: 2012/1321, Tarih: 13.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13263 E.  ,  2012/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Muğla İli Bodrum İlçesi Turgutreis Beldesi Donalan Mevkiinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulanan kıyı kenar çizgisi içindeki taşınmaza davalının müdahale ettiğini ileri sürerek, haksız elatmanın önlenmesine ve muhdesatın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... Yönetiminin Tüzel Kişiliği ve dolayısıyla pasif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/100, Karar No: 2023/339, Tarih: 07.06.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/100 E.  ,  2023/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2022/77602

YARGITAY DAİRESİ : 6. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 354-131

I. HUKUKİ SÜREÇ

Hırsızlık suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a-e, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluğuna; inceleme dışı sanık ...'nın ise aynı Kanun'un 142/1-a, 62, 51/1-3 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye ve hak yoksunluğuna ilişkin Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesince kurulan 25.11.2008 tarihli ve 197-606 sayılı hükümlerin, sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 28.05.2013 tarih ve 3406-15921 sayı ile;

" A- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

25.11.2008 tarihinde yokluğunda açıklanan hükmün 17.03.2009 tarihinde tebliği üzerine, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 25.03.2009 tarihinde temyiz isteminde bulunan sanığın temyiz talebinin, 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak reddine,

B- Sanık ...hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hırsızlık suçu tamamlandıktan sonra, polis tarafından başka bir iş makinesinden mazot çalarken yakalanan sanık ...’nın, olay yerinde bulunan otomobilin bagajında ele geçirilen 100 litre mazotu katılan Belediyenin iş makinesinden diğer sanıklar ... ve ... Karaçoban ile birlikte çaldıklarını söyleyip yerini göstermek suretiyle, henüz başvurusu bulunmayan katılan Belediyeye çalınan 150 litre mazotun büyük bir kısmının iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca katılandan kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında aynı Yasa'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın eylemi saat 23.00 ile 02.00 arasında gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği hâlde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile cezadan artırım yapılmaması,

3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak bozulmasına, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 325 ve 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına ve bozmanın sanık ...’ya da teşmiline," karar verilmiştir.