muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1198, Karar No: 2021/7605, Tarih: 30.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1198 E.  ,  2021/7605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1) Katılan vekilinin tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde;

Sanığın, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret fiillerinin, hem TCK’nin 241. maddesinde düzenlenen “tefecilik” suçunu hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen “gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme” suçunu oluşturması; TCK'nin 241. maddesinin genel ve 5464 sayılı Kanun'un 36. maddesinin özel norm niteliğinde olması karşısında; “özel normun önceliği” kuralı gereğince, sanık hakkında zincirleme olarak 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen "gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme" suçundan hüküm kurulması gerektiği ancak şikayetçi vergi dairesi başkanlığının, sanığa yüklenen “5464 sayılı Kanun’a muhalefet etme” suçundan doğrudan zarar görmediği ve kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, Vergi Dairesi Başkanlığı adına vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin, tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

2008 takvim yılında sahte belge düzenleme ve tefecilik suçlarından açılan davada suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2008 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte belge düzenleme’’ ve “tefecilik” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.12.2008 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4069, Karar No: 2010/10348, Tarih: 18.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4069 E.  ,  2010/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.11.2008 tarih ve 2006/393 - 2008/421 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ev eşyalarının Gümüşhane’den Şiran’a taşınması hususunda davalı ile anlaştıklarını, taşıma sırasında tek taraflı kaza yapması sonucu eşyalarının hasar gördüğünü, zararının karşılanmadığını ileri sürerek, 11.470.00 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının eşyalarının taşınması hususunda tarafların anlaştıkları, davalının aracı ile eşyaları taşıması sırasında tek taraflı olarak kaza yaptığı, eşyaların hasar gördüğü, zararın tespit dosyalarında belirlendiği, davalının oluşan zarardan sorumlu olduğu, kazanın mücbir sebepten kaynaklanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 11.470.00 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının iki ayrı tarihte yaptırdığı tespit raporlarına itibar edilerek yazılı şekilde tazminata hükmedilmiştir. Ancak, bu tespit raporları davalı tarafça açıkça kabul edilmemiştir. Esasen, öncesinde de raporlar tebliğ edilmiş değildir. Yargıç, davalının sorumlu olduğu tazminatı kendiliğinden belirlemek durumundadır. Bu durum karşısında, uyuşmazlığın taşıma sözleşmesinden kaynaklandığı da dikkate alınıp, TTK'nun 785 ve devamı maddeleri çerçevesinde davalının sorumlu olduğu tazminatın uzman bilirkişi vasıtasıyla tespit ettirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru örülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9559, Karar No: 2013/24558, Tarih: 16.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/9559 E.  ,  2013/24558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2011/442-2013/110

Dava, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulü ile davacının çalıştığı döneme ilişkin prime esas kazancının brüt asgari ücretin 3,30 katı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için, yine, HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut olayda; davacı,15.12.2000 tarihinden 13.01.2009 tarihine kadar davalı işyerinde pideci olarak çalıştığını, 2008 yılında net 1,575 TL ücret aldığını beyanla, prime esas gerçek ücretinin tespitini istemiştir.Mahkemece, davacının, fesih tarihindeki aylık brüt ücretinin,fesih tarihindeki brüt asgari ücretin 3.30 katı olduğunun kabulü ile çalıştığı döneme ilişkin prime esas kazancının, brüt asgari ücretin 3,30 katı olduğunun tespitine karar verilmiş ise de; mahkeme kararı, eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Mahkemece,prime esas kazanç tutarına yönelik, yukarıdaki esaslar dahilinde deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18584, Karar No: 2014/17173, Tarih: 27.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/18584 E.  ,  2014/17173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı idareden tahsili, diğer davalının ise müdahalesinin men'i ve kâl kararı verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4767, Karar No: 2020/6412, Tarih: 25.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/4767 E.  ,  2020/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ...,... Mahallesi çalışma alanında bulunan 163 ada 1 parsel sayılı 1.212,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle Cami ve arsa vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve tapu kaydına dayanarak, tapu iptali ve murisi ... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafça masraf yatırılmadığı için tebligat çıkarılmadığı, devamında davacının duruşmaya gelmediği ve herhangi bir mazerette bildirmediği gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildikten sonra, davanın üç aylık süre içerisinde yenilenmediğinden açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Belirtmek gerekir ki karar tarihinde yürürlükte bulunan HMUK. 409. maddesi uyarınca, dosyanın işlemden kaldırılabilmesi için tarafın usulüne uygun olarak oturuma çağrılma ön koşulunun gerçekleşmiş olması gerekir. Somut olayda Mahkemece, tefrik kararından sonra ana dosyada gider avansı bulunup bulunmadığı araştırılmamış ve gider avansı eksikliğinin ikmali için davacıya usulüne uygun muhtıra da çıkarılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak, hukuki dinlenilme hakkını ihlal edecek mahiyette karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşabilmek için mahkemece öncelikle, eldeki davanın tefrik edildiği 2009/96 Esas sayılı ana dosyada gider avansı bulunması halinde eksikliğin buradan ikmal edilmeli, bunun mümkün olmaması halinde ise masrafı suçüstü ödeneğinden karşılanmak suretiyle davacıya, tebligat masraflarını dosyaya yatırması yönünde usulüne uygun şekilde muhtıra çıkarılmalı ve bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1114, Karar No: 2013/3559, Tarih: 27.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1114 E.  ,  2013/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Ticaret (... 1. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 30.06.2011 tarih ve 2009/1158-2011/471 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin 31.07.2009 tarihinde yapılan olağan genel kuruluna müvekkillerinin usulünce davet edilmediklerini, ayrıca toplantı gündeminde yer almamasına rağmen şirket sermayesinin artırılmasına karar verildiğini, bu karar ile şirket ortaklarının taahhütleri artırıldığından ...'nın 388/1. maddesi uyarınca ancak oybirliği ile böyle bir kararın alınabileceğini, karardan geçmiş sermaye borçlarının ödenip ödenmediğinin de anlaşılamadığını, ...'nın 392. vd maddelerine aykırı olarak artırılan sermayenin tamamının sonraki bir tarihte ödenmesinin kararlaştırıldığını, iflas erteleme için mahkemeye müracaat eden ve henüz talebi kabul edilmeyen davalının sermaye artırımına karar vermesinin doğru olmadığını ileri sürerek, buna ilişkin 31.07.2009 günlü genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin borca batık olması nedeniyle mahkemeye başvurarak iflasın ertelenmesi talebinde bulunduğunu, talep ile ilgili olarak alınan bilirkişi raporundaki açıklamalar çerçevesinde şirket sermayesinin artırılması için mahkemenin müvekkiline mehil verdiğini, iptali istenilen sermaye artışının mahkemenin ara kararına dayandığını ve şirketin iflasını engellemeye yönelik olduğunu, şirket ortaklarının ... ve anasözleşme hükümlerine uygun olarak toplantıya çağrıldıklarını, genel kurulun yeterli çoğunlukla toplandığını ve oybirliği ile de karar aldığını, sermayenin artırılması kararının ortakların pay taahhütlerinin artırılması olarak değerlendirilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, iptali istenilen sermayenin artırılması kararı ile ilgili olarak kanunun aradığı toplantı ve karar nisabının sağlandığı, ancak söz konusu genel kurulda sermaye artırımı yanında ayrıca mevcut pay sahiplerinin sermaye taahhütlerinin de artırılmasının kararlaştırıldığı, davacıların bu şekilde sermayenin artırılmasına razı olmadıkları, ...'nın 388/1.fıkrası uyarınca pay sahiplerinin taahhütlerinin arttırılması hususundaki kararların oybirliği ile alınabileceği, karar yeter sayısı oluşmadığından iptali istenilen kararın yok hükmünde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirket sermayenin artırılmasına yönelik anonim şirket genel kurul kararının iptaline ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, pay sahiplerinin sermaye taahhütlerinin artırılmasına dair genel kurul kararının, mülga ...'nın 388/1. maddesi uyarınca oybirliğiyle alınmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anonim şirketlerde, anasözleşme değişikliklerinde uygulanması gereken toplantı ve karar nisabı, 6762 sayılı ...’nın 388. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddede, sermaye artırımına ilişkin anasözleşme değişiklikleri için özel bir nisap öngörülmediğinden bu nitelikteki değişikliklerin maddenin üçüncü fıkrasında öngörülen nisaba uyularak yapılması gerekmektedir. Ancak, sermaye artışının salt payların itibari değerlerinde husule getirilen yükseltme suretiyle yapılmak istenilmesi halinde, bu durum, ortakların şirkete ve şirket alacaklılarına karşı paylarıyla sınırlı olarak sorumlu olmaları biçimindeki taahhütlerinin artırılması anlamına gelmekte olup, pay sahipleri iradeleri hilafına buna zorlanamayacaklarından, bu nitelikteki bir sermaye artışının ...’nın 381/1. maddesi uyarınca, ortakların oybirliği ile verecekleri bir karar ile alınması gerekir. (bkz. Poroy, Tekinalp, Çamoğlu, Ortaklıklar ve Kooperatif Hukuku, güncelleştirilmiş 9. Bası, sh. 742, paragraf 1390 vd.)

Somut olayda, 1.500.000 TL olan şirket sermayesi, 1.840.000 TL'ye yükseltilmiş olup payların itibari değerinde ise herhangi bir değişiklik yapılmamıştır. Bu durumda, iptali istenilen sermaye artırımına ilişkin anasözleşme değişikliği kararının oybirliği ile alınması gerekmemektedir. Esasen bu husus, mahkemenin de kabulünde bulunmaktadır. Bununla birlikte, iptali istenilen söz konusu karar ile sermaye artırımının yanısıra artırılan sermayeden şirket ortaklarına yeni pay verilmesi de kararlaştırılmıştır. Mülga ...'nın 394. maddesinde, esas sermayenin artırılması halinde pay sahiplerinden her birinin, yeni hisse senetlerinden şirket sermayesindeki payı ile mütenasip miktarını alabileceği düzenlenmiştir. Bu düzenleme, pay sahipleri için tanınmış bir hak olup yükümlülük olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Diğer bir deyişle, anılan madde uyarınca şirket ortaklarına zorla önalım (rüçhan) hakkı kullandırılamaz. O halde, iptali istenilen genel kurul kararı ile davacılara, 6762 sayılı ...'nın 394. maddesinde düzenlenen önalım hakkının zorla kullandırılması sonucu yaratıldığından davanın bu nedenle kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabul edilmiş olması doğru değil ise de verilen karar sonucu itibariyle doğru bulunduğundan HUMK 438/son maddesi uyarınca davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6715, Karar No: 2021/8395, Tarih: 20.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6715 E.  ,  2021/8395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Oluşa, dosya içeriğine, Olay tarihinde mağdur sanık ...'ın kardeşleri ve babası olan mağdurları bıçak ile tehdit etmesi ve mağdurların bağrışları üzerine mağdur sanık ...'ın elindeki av tüfeği ile mağdur sanık ...'a ateş ettiği, ateşle yaralama sonucu mağdur sanık ...'ın sol kol ve batından hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılan somut olayda; mağdur sanık ... hakkında düzenlenen adli raporlarda, göğüs ve sol kol kısmında olmak üzere saçmalar tespit edildiğinin bildirilmesine göre, mağdur sanık ...'a ait tüm tedavi evrakları, hasta müşahede kağıtları, geçici ve kesin raporlar, varsa film ve grafilerin celp edilip kül halinde en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek mağdur sanık ...'daki her bir yaranın ayrı ayrı tek başına hayati tehlike oluşturup oluşturmadığı hususunda ayrıntılı rapor aldırıldıktan sonra mağdur sanık ...'ın hukuki durumunun değerlendirilmesi; birden fazla yaralamanın hayati tehlike oluşturması durumunda, olayda kullanılan aletin niteliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı ve yaralanmanın hayati organların bulunduğu bölgeye nafiz olması birlikte değerlendirildiğinde, mağdur sanık ...'ın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma ihtimali ve bu eylemlerle bağlantılı olan diğer mağdur sanık ...'ın da eylemlerine karşı delillerin takdir ve değerlendirilmesi üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Mağdur Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 29 maddeleri uyarınca belirlenen ''2 yıl 6 ay hapis cezası'' üzerinden, TCK'nın 62. maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranındaki indirim sonucunda ''2 yıl 1 ay hapis cezası''na hükmedilmesi yerine, yazılı biçimde ''2 yıl 3 ay hapis cezası''na hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı açısından sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınmasına 20.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.