muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3207, Karar No: 2013/5460, Tarih: 17.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3207 E.  ,  2013/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapılan ödemelere ve işin geldiği seviyeye ilişkin ferağa icbar istemli davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında düzenleme şeklinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmesi ile arsa sahibine bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm miktarının ........2005 tarihli adi yazılı sözleşme ile değiştirilerek, yapılacak inşaattan arsa sahibine bağımsız bölüm verme yerine satılacak bağımsız bölümlerin bedelinden arsa sahibine peyder pey ödeme yapılması suretiyle ....450.000 İngiliz Paundu ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin edimlerini yerine getirmesine rağmen arsa sahibinin arsa payı devir borcunu yerine getirmediğini ileri sürerek, bugüne kadar yapılan ödeme karşılığındaki tapu miktarının devir hakkının davacıya tanınması, yapılan imalat karşılığı sözleşme ile arsa sahibine bırakılması kararlaştırılandan miktardan fazla bağımsız bölümün tapu devri hakkının davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yüklenicinin edimini sözleşmeye uygun şekilde yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde değişiklik yapan ........2005 tarihli ek sözleşmenin şekil yönünden geçersiz olduğu, davacının, bu sözleşmeyle kararlaştırılan edimlerin kısmen yerine getirmesinin sözleşmeye geçerlilik kazandırmayacağından edimlerin düzenleme şeklinde yapılan sözleşmelere göre belirlenmesi gerektiği, yüklenicinin inşaatın % 82,46 kısmını tamamladığı ve bu miktarın işi kabule zorlayabilecek ve karşı taraftan edimini isteyebilecek seviyede olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ... duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4197, Karar No: 2020/4625, Tarih: 13.10.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4197 E.  ,  2020/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, nafakalar ve tazminatların miktarları ile kişisel ilişki yönünden; davalı erkek tarafından ise kadın yararına hükmedilen maddi tazminat ve yoksulluk nafakası ile kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/l) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece verilen önceki hüküm, Dairemizin 26.3.2018 tarihli ilamı ile; velayet, maddi tazminat ve yoksulluk nafakaları yönünden bozulmuş, bozma sebebine göre iştirak nafakaları yönünden temyiz itirazları incelenmemiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, iştirak nafakaları hakkında onandığı gerekçesiyle hüküm kurulmaması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.10.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/5374, Karar No: 2020/4469, Tarih: 27.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/5374 E.  ,  2020/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklar ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklar ...), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ... ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuklar ...), cinsel taciz (suça sürüklenen çocuk ...), müstehcenlik (suça sürüklenen çocuklar ...), fuhuş (suça sürüklenen çocuklar ..., ...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar İlker ve ...'nın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, suça sürüklenen çocuklar ...'ın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine; suça sürüklenen çocuk ...'nin cinsel taciz, suça sürüklenen çocuklar ...'ın fuhuş ve suça sürüklenen çocuklar ...'ın müstehcenlik suçlarından beraatlerine İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 30.03.1998 doğumlu olup kovuşturma evresinde mahkemece ifadesinin alındığı 12.11.2013 tarihli duruşmada on altı yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, olaydan dolayı şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuklar... haklarında kurulan hükümlere yönelik katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ... velisi ...'in temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalar nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ile suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk ... velisi ...'in yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14417, Karar No: 2016/11604, Tarih: 26.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/14417 E.  ,  2016/11604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli ve haklı neden olmaksızın feshedildiğini, feshin gerçek nedeninin performans düşüklüğü olduğunu, üretim sayısının sürekli arttırıldığını davacının da bu sayıyı tutturamadığını öne sürerek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendi tezgahında kullanılmayan matkap uçlarını aldığını, uçları bir kısmının davacının kişisel dolabından çıktığını, bir kısım uçların ise bulunamadığını, kamera kayıtlarından 10.02.2014 tarihinde davacının 10 adet matkap ucu aldığının tespit edildiğini, 16.02.2014 tarihinde tezgahta duran malzemeden aldığını, parçaların yine davacının kişisel dolabından çıktığını, kullanılmayan parçaların kişisel dolaplarda saklanamayacağını bu nedenle feshin haklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının savunmasının disiplin kurulu kararı ile 17.02.2014 tarihinde alındığı feshe ilişkin disiplin kurulu kararının 25.02.2014 tarihli olduğu, hak düşürücü sürenin dolduğu, İş Kanunu’nun 19. Maddesinin ikinci fıkrasında, iş akdinin işçinin davranışları veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilebilmesi için savunmasının alınması zorunlu olduğu ancak davalı işverenin savunma istemine ilişkin yazısının dosyaya sunulmadığı, delil listesinde de yer almadığı, bu nedenle feshin savunmada istenen hususlarda yapılıp yapılmadığı hususunu tespit etmenin mümkün olmadığı, davalı işverenin feshin geçerli nedenle yapıldığı hususundaki ispat yükümlülüğünü yerine getiremediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının 27.02.2014 tarihli fesih bildiriminde “hizmet sözleşmeniz ekte bulunan 149 karar no’lu disiplin kurulu kararıyla İş Kanununun 25./II-e bendi uyarınca tazminatsız feshedilmiştir .”açıklaması yer almaktadır.25.02.2014 tarihli, disiplin kurulu kararında ise davacıya hitaben “matrix takım ambar dolabından kendi çalıştığınız tezgahta kullanılmayan uçlardan aldığınız ve bu uçların bir kısmının kişisel dolabınızdan çıktığı,bir kısmının kaybolduğu tespit edilmiştir.Sizin nezaretinizde,tanıklar huzurunda yapılan incelemede uçlar kendi kişisel dolabınızdan çıkmıştır.Sayılan bu tespitler,olayın oluş şekli ve 17.02.2014 tarihindeki yazılı ifadeniz ve kabulü karşısında iş akdiniz feshedilmiştir” açıklamaları yapılmış ve bu karar disiplin kurulu üyeleri tarafından imzalanmıştır.

Dosya içeriğine göre somut olayda davalı işverence CNC tornacı olarak çalışan davacının 10.02.2014 tarihinde saat 7.00 de dik işlem operatörlerinin kullandığı tezgahın malzemesinden 10 adet aldığı; 16.02.2014 tarihinde saat 7.33. de okuma tezgahı malzemesinden 5 adet aldığı savunulmakta olup, davacı 17.02.2014 tarihli savunmasında; bahsedilen takımları bildiğini, ilk takımın başka bir uç çekmek isterken yanlışlıkla çektiği uçlardan oluşan takım olduğunu, o zaman bu uçları tezgah dolabına koyduğunu ancak ertesi gün geldiğinde olmadığını gördüğünü, bunun üzerine ikinci kez yanlışlıkla çektiği uçlardan oluşan takımı ise kaybolmasın diye kişisel dolabına koyduğunu, daha önce de yanlış uçlar aldığını ancak iade ettiğini, hafta sonu olduğu için uçları iade edemediğini, pazartesi günü ise savunmasının alındığını beyan ettiği görülmüştür.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Davacının iş akdine 25/II-e maddesi gereği tazminatsız olarak son verilmiştir. Dosya içeriği ve davacının savunması birlikte değerlendirildiğinde, davacının dolabında işyerine ait depocuya teslim edilmesi gereken makine uçlarının bulunduğu, davacının doğruluk ve bağlılığa uymayan kasıtlı bir davranışının bulunduğu ispatlanamasa da, iş sözleşmesinin, taraflar arasında karşılıklı güven ilişkisine dayalı ve yine karşılıklı yükümlülükler yükleyen sözleşme niteliğinde oluşu, davacının kıdemi ve yaptığı iş dikkate alındığında davranışlarının taraflar arasında güven ilişkisini zedelediği ve iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenmez bir hal aldığı anlaşıldığından, işveren tarafından yapılan feshin, haklı nedene dayanmamakla birlikte geçerli nedene dayandığının kabulü gerekir..

İşverenin feshi, davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedene dayandığından, davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile kalan 4,00 TL harç giderinin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davalının yaptığı yargılama gideri olan dosyanın Yargıtay'a geliş – dönüş masrafı dahil 33.00 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile kalan 4,00 TL harç giderinin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davalının yaptığı yargılama gideri olan dosyanın Yargıtay'a geliş – dönüş masrafı dahil 33.00 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre belirlenen 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17233, Karar No: 2017/989, Tarih: 14.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17233 E.  ,  2017/989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı ... vekilinin temyizi incelendiğinde,

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2014 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.890,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi; tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, davalı ... yönünden kabul edilen 1.529,75 TL olup, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırını aşmadığından, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

Somut olayda, davalı ... yönünden kabul edilen 1.529,75 TL olup, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırını aşmadığından, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

2-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasasının “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tercih edilmek suretiyle varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca sigortalının hak sahipleri yönünden gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3- 31.05.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve yapılan tedavi masrafının rücuan tahsili için açılan işbu davada, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işveren şirketin % 70, davalı ...'in % 5, kazalının ise % 30 oranında kusurlu kabul edildiği anlaşılmıştır.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Yasanın 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Yasanın 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Yasanın 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin işveren(ler) kusuru karşılığı ile ilk peşin değerli gelirin yarısının üçüncü kişi kusuru karşılığını oluşturan tutar toplamından işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, Mahkemece, öncelikle davalı ...'in işveren vekili mi yoksa üçüncü kişi mi olduğu hususu şirketin ticaret sicil kayıtları da getirtilerek incelenmeli, işveren vekili olması halinde sorumluluğu 5510 sayılı Yasanın 21/1. maddesine göre belirlenmeli, aksi halde üçüncü kişi olarak sorumluluğu 5510 sayılı Yasanın 21/4. maddesine göre belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

4-Teselsüle dayanılarak açılan eldeki davada, davalıların yukarıda yapılan açıklamalara göre hesaplanan kurum zararından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gözetilmeksizin, davalı ...'in hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve tedavi masrafından oluşan Kurum zararının %70 kusur karşılığının %5'inden sorumluluğuna hükmedilmesi isabetsiz ise de, davacı Kurumun hükmü temyiz etmemesi karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Şüphesiz, bozma sonrası yürütülecek yargılamada davacı Kurumun hükmü temyiz etmemesi nedeniyle oluşan usuli kazanılmış hak durumu gözetilmelidir.

O hâlde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...Mühendislik İnş. Mad. San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 14.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.