muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/571, Karar No: 2015/2032, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/571 E.  ,  2015/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah.sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/953-2015/83

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/187 E. 2014/343 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19223 E. 2014/26155 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir...”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12406, Karar No: 2015/21180, Tarih: 18.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/12406 E.  ,  2015/21180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti, gece calışma ücreti, yıllık izin ücreti,ikramiye ücreti, promosyon ücreti, yakacak yardımı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ödenmeyen bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında genel tatil alacağına takdiri indirimi uygulanıp uygulanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Dairemizce son yıllarda takdiri indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının takdiri delil niteliğindeki şahit anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, mahkemece davacının genel tatil alacağı şahit anlatımlarına dayanılarak kabul edilmiştir. Genel tatil çalışmalarının kayda alınmadığı durumlarda dairemizin istikrarlı uygulamasına göre; "hastalık, izin, mazeret gibi sebeplerle çalışılamayacak olduğu günler düşünülerek" bu tür alacaklarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekmektedir. Açıklanan sebeple davacının genel tatil alacağından %30'dan aşağı olmamak üzere takdiri indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27321, Karar No: 2018/1117, Tarih: 07.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/27321 E.  ,  2018/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki ... köyü 103 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 07/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1369, Karar No: 2023/4681, Tarih: 02.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1369 E.  ,  2023/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/652 E., 2016/416 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/652 Esas, 2016/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.04.2021 tarihli, hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun kasıt ve ısrar unsurunun gerçekleştiğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1."..Her ne kadar sanık ... hakkında '' Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma'' suçundan cezalandırılması talebiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılamada 5237 Sayılı TCK'nın 123. maddesine göre, bu madde kapsamına giren davranışların, sırf mağdurun huzur ve sükununu bozmak amacıyla yapılması ve bu anlamda suçun oluşması için özel bir kastın varlığı gerektiğinden, somut olayda bu özel kastın oluşmadığı, sanığın oğlunu almak için katılanın evine gittiği anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı anlaşılmakla sanığın 5271 sayılı CMK 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..." şeklindedir.

2. Sanık savunmasında; "...... benim boşandığım eşim olur, ortak bir çocuğumuz var, ... benim yanımda çalışır, normalde onu evine bırakıp eve geçiyorum, o gün de birlikte oğlum ...'yi almak için eski eşimin oturduğu eve gittik, aşağıdan zile bastım, balkona ...'nın kardeşi ... çıktı, geç geldiğini çocuğu veremeyeceğini söyleyerek içeriye girdi, ben de alt kapı açık olduğu için içeriye girdim, zile bastım, zil çalmadı, ben de kapıyı tıkladım, bu sırada yanımda ... vardı, daha sonra beklerken ... geldi, ona çocuğu almak için geldiğimi söyledim, bana hiç bir şey söylemedi, telefonu kulağına doğru tutuyordu. 5-10 dk içinde de polisler geldi...."şeklinde beyanda bulunmuştur

3.Katılan ... beyanında; " ......'den 5 yıl önce boşandım, müşterek bir çocuğumuz vardır, boşandıktan sonra sadece mahkeme kararı da belirtildiği günlerde değil oğlumun babasını görmek istediği, ya da babasının oğlunu görmek istediği her zaman görüşmelerini müsade ettim, kendim hemşireyim, oğlumu defalarca babası gelip sağlık ocağından da aldı, ancak son iki yıl içerisinde sıkıntılar yaşamaya başladık, kendisi velayet davası açtı, bu davada benim haysiyetsiz hayat sürdüğüm iddiasında bulundu, ayrıca oğlumu benden habersiz psikiyatriye götürüp oğluma prozak gibi ağır bir antideprasan ilacın yazılmasını sağladı, oğlum sürekli benim yanında kaldığı için bu ilacı oğlum hiç kullanmadı, bunu velayet davasına delil olarak sundu, hastane kayıtları istendiğinde bu şekilde bir ilaç yazıldığını öğrendim, bu dava süresince sanığın benim hakkımda oğluma kötü davrandığım şeklinde iddiaları olabileceğinden korktuğum için sadece tutanakla icra kanalıyla görüşmelerini istedim, olay tarihide oğlum saat 19:00 de babası ile gidecekti ben oğlumu hazırladım ancak o saatte babası gelmedi, ben market alışverişi için iki sokak ilerideki markete gittim daha sonra kız kardeşim arayarak Kadir beyin geldiğini söyledi, ben de hemen eve geldim, eve geldiğimde sanığın yanında tanımadığım bir kişi daha vardı, aşağıya doğru elinde cep telefonunu tutuyordu, konuşmalarımızı kayda aldığı belliydi, çünkü bunu daha önceden de yapmıştı, en Kadir beyle hiç konuşmadım, evime girdim kendisi sürekli zile basmaya kapıyı yumruklamaya başladı, oğlum korkarak yatak odasına gitti, beni babama verme diye söyledi, ben normal bir şekilde oğlumu almak isteseydi aramızdaki velayet davası nedeniyle oğlumu sağ salim teslim ettiğime dair bir tutanak ile oğlumu babasına verecektim. Ancak sürekli kapı ziline basması, kapıyı yumruklaması nedeniyle evdekilerin de tedirgin olması nedeniyle kapıyı açamadım, hemen avukatımı aradım o da a telefondan kapı yumruklama seslerini duydu, bana velayet davasındaki sanığın vekili Avukat ...'i arayacağını söyledi, avukatının aranmasına rağmen halan rahatsız etmeye devam etti. Ben saat 21:00 sıralarında emniyeti aradım. Polislerin gelmesi ile yaptığı eylemi sonlandırdı, polislere de videoya aldıklarını bunu yaptıkları için rahatsız olduğumu söyledim, olay nedeniyle sanıktan şikayetçiyim, davaya katılma talebim vardır" şeklinde beyanda bulunmuştur

4.Tanık ... beyanında; ''..Ben ... abi ile kuyumcu dükkanında çalışırım, olay günü saat 19:00 gibi dükkanı kapattıktan sonra Kadir abi ile birlikte ... Hanım'ın evine çocuğunu almak için gittik, zile bastık, orada ... Hanımın kardeşi olduğunu öğrendiğim kişi balkona çıktı, geç kaldınız ...'yi alamazsınız annesi ile dışarı çıktı, dedi, sonra içeriye girerek onların kapı önüne gittik, zile bastık ancak kapıyı açan olmadı, 10 dk sonra ... geldi, kapıyı 10 kez zile bastık, kapıyı yumruklamadık, ancak tıklatmış olabiliriz, sonra bulunduğumuz yere polisler geldi, kapıyı 2-3 kez tıklatmışısızdır, sürekli değil 5-10 dk ara ile yapmışızdır '' şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Dosya kapsamında yer alan eylemde sanığın, velayeti boşandığı eşi ...'ya verilen çocuğunu görmek için katılanın evine gittiği, kararlaştırılan saatten geç gelmesi nedeni ile katılan tarafından kapının açılmadığı, tanık ...'in ifadesine göre 10 defa zile basma şeklinde gerçekleşen eylemde; sanığın kastının katılanın huzur ve sükununu bozmak olmadığı anlaşıldığından, beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, ısrar ögesinin ve sırf huzur ve sükunu bozma saikinin bulunmaması nedeniyle unsurları oluşmayan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/652 Esas, 2016/416 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2364, Karar No: 2018/8543, Tarih: 12.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2364 E.  ,  2018/8543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık, Resmi Belgede Sahetecilik

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi Ankara İl Sağlık Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye aykırı olarak REDDİNE, 12.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1469, Karar No: 2023/7553, Tarih: 06.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/1469 E.  ,  2023/7553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/1030 D.İş,2022/8 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-43910

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Davalının İtirazlarının Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/127178

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin içinde yolcu olarak bulunduğu ve davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortası (ZMSS) ile sigortalı aracın karıştığı tek taraflı kazada, müvekkilinin maluliyetinin oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sunduğu maluliyet raporunun ilgili yönetmelik hükümlerine aykırı olarak düzenlendiğini bu nedenle raporu kabul etmediklerini, kabul anlamına gelmemekle birlikte zarar hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz esasının dikkate alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatından ve bakıcı giderinden sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "başvuranın sürekli ve geçici iş göremezlik tazminat talebi ile geçici bakıcı giderinin kabulü ile toplam 205.173,56 TL’nin 11.03.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline" karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili, davacının sunduğu maluliyet raporunun ilgili yönetmelik hükümlerine aykırı olarak düzenlendiğini bu nedenle raporu kabul etmediklerini, kabul anlamına gelmemekle birlikte zarar hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz esasının dikkate alınması gerektiğini, davacının 18 yaşından küçük olması nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatından ve geçici bakıcı giderinden sorumluluklarının bulunmadığını, davacı lehine vekalet ücreti takdirinde nispinin 1/5'i oranının esas alınması gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç