muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26965, Karar No: 2014/21890, Tarih: 05.11.2014

Bahse konu taşınmazın ilk olarak, Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 19/09/1996 gün 3379 sayılı kararı ile 3. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahiline alındığı ve ayrıca sonradan aynı Kurul'un 03/06/2004 gün, 8042 sayılı kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli Koruma Amaçlı Revizyon Nazım İmar Planında 3. derece doğal sit alanı olarak belirlenen sınırlar içerisinde kaldığı, sanık tarafından, suça konu uygulamalara ilişkin Koruma Kurulu'nun 06/11/2008 gün 2151 sayılı, yapının yıkılmasına ve sanık hakkında suç ihbarında bulunulmasına ilişkin karara karşı, idari yargı yoluna başvurulmuş ise de, bu talebe ilişkin, sonradan Danıştay tarafından onaylandığı anlaşılan, Edirne İdare Mahkemesi'nin 22/09/2010 gün 2009/174-2010/652 sayılı kararı incelendiğinde, görevlendirilen bilirkişi raporu da dikkate alındığında, suça konu taşınmazın, Koruma Amaçlı İmar Planı kapsamında 3. derece doğal sit alanı sınırlarında kaldığı, yapı emsali 0.50 olan yerleşik 2. konut alanında yer aldığı, ayrık nizam 2 katlı ön bahçe mesafesi 5 metre, yan ve arka bahçe mesafelerinin ise 3 metre olarak öngörüldüğü, yapılan ölçümler neticesinde, yapının mevcut haliyle imar durumuna uygun olduğunun tespit edildiği, bu konutun 3. derece doğal sit alanına yapılmasında sakınca bulunmadığı, ruhsata bağlanmasının ise mimari projelerin Kurul'ca tasdiki sonucu mümkün olduğu, bu kapsamda, Koruma Kurulu'ndan izin alınmaksızın yapı yapılması mümkün değil ise de, böyle bir yapının tespiti durumunda yapının ruhsata bağlanabileceği hallerde doğrudan yıkım kararı vermek yerine İmar Kanunu'nun 32. maddesinde öngörüldüğü şekilde, ruhsat başvurusu için süre tanınması gerekirken, koruma amaçlı imar planı ile getirilen yapılaşma şartlarına uygun inşa edildiği, bilirkişi raporu ile saptanan davacıya ait yapının yıkılmasına ilişkin verilen dava konusu Kurul kararında hukuka uyarlık görülmediğine karar verildiği, yine dosya kapsamında mevcut Edirne İl Özel İdaresi İmar ve Kentsel İyileştirme Müdürlüğü'nün 10/08/2012 tarihli yazısı ve ekleri incelediğinde, suça konu taşınmazın bulunduğu alanın Edirne Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 19/09/1996 gün ve 3379 sayılı kararı ile doğal sit sınırlarında kaldığı, ancak söz konusu alanda doğal sit sınırlarının iptali ile ilgili davalar sonucunda gerek idare mahkemesi gerekse Danıştay 6

. Dairesi tarafından alınan kararlar gereğince Koruma Kurulu'nca alınan 19/09/1996 tarih ve 3379 sayılı doğal sit sınırlarının belirlenmesine ilişkin kararın hükümsüz kaldığı ayrıca bu durum sebebiyle Edirne Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nca doğal sit alanlarının yeniden tespit ve irdeleme çalışmaları yapılmasına ihtiyaç olduğuna ilişkin 14/01/2009 tarihli kararının bulunduğu, bu durumun sit sınırlarının hükmünün kalmadığının ispatı olduğu belirtilmiş ise de, anılan kararların, tarafları ve konusu farklı uyuşmazlıklara ilişkin olduğu, kararların hiç birisinde, Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 19/09/1996 gün 3379 sayılı doğal sit alanlarının belirlenmesine ilişkin kararın iptaline ilişkin bir ibare bulunmadığı, kaldı ki suça konu uygulamaların yapıldığı taşınmazın ayrıca, aynı Kurul'un 03/06/2004 gün, 8042 sayılı kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli Koruma Amaçlı Revizyon Nazım İmar Planında da 3. derece doğal sit alanı olarak belirlenen sınırlar içerisinde kaldığı, dosya kapsamında mevcut ilgili Koruma Kurulu'nun 04/03/2009 tarihli yazısında da bu durumun açık olarak belirtildiği, bahse konu bölgede sonradan sit alanlarının yeniden belirlenmesine ihtiyaç bulunduğuna ilişkin Koruma Kurulu tarafından bir karar alınmış olmasının mevcut durumu değiştirmeyeceği, keşifte görevlendirilen inşaat mühendisi tarafından düzenlenen rapor ve ekleri incelendiğinde, sanığın ilgili Kurul'dan izin almaksızın 3. derece doğal sit alanı sınırlarında bulunan arazisine, 80 cm yüksekliğinde betonarme nitelikte su basman üzerine prefabrike yapı inşa etmek suretiyle, sit alanına inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu ve bu şekilde atılı eylemi işlediği tüm dosya kapsamı itibariyle sabit olmakla birlikte,

Suça konu taşınmazın dosyada mevcut tapu kaydı incelendiğinde, sit alanında olduğuna ilişkin herhangi bir şerh bulunmadığı gibi, taşınmazın bulunduğu Gülçavuş Köy Muhtarlığı'nın 10/03/2009 tarihli yazısında, taşınmazın sit alanında kaldığının ilan edilmediğinin bildirilmiş olması karşısında, ilgili Koruma Kurulu'na ait tescil kararlarının suça konu bölgede ilan edilip edilmediği hususunun sorulup, ayrıca bölgenin bu niteliğinin çevrede yaşayan şahıslar tarafından yaygın olarak bilinip bilinmediği araştırılarak, bu şekilde sanığın suça konu taşınmazın 3. derece doğal sit alanında kaldığını bilip bilmediği hususu araştırılıp, hükümden sonra, 11/10/2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanun'un 65 maddesindeki değişikliklerde değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayinin zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4523, Karar No: 2016/9657, Tarih: 06.12.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/4523 E.  ,  2016/9657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Başlarkadı Köyü çalışma alanında bulunan 112 ada 6 parsel sayılı 7.181,45 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ve aynı zamanda tereke temsilcisi olan Nebahat Akgün, dava konusu taşınmazın dava dışı aynı ada 7 parselle bir bütün olduğu ve malikleri arasında bir taksim yapılmadığı, tespite esas alınan noter senetlerinin hudut ve miktar itibariyle dava konusu taşınmaza uymadığı ve taşınmazda miras yoluyla gelen hakları olduğu iddiasına dayanarak dava konusu taşınmazın tapusunun kısmen iptali ile 3/4 hissesinin müvekkili davacının da aralarında bulunduğu Halil Kalaycı mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 112 ada 6 parsel nolu taşınmazın tapu kaydının iptali ile, taşınmazın 3/6 payının ... ile Halil evlatları ... ve ... adına, 3/6 payının ise davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmaz ile komşusu olan dava dışı aynı ada 7 parsel sayılı taşınmazın bir bütün olup taksim yapılmadığı; yapılan devir ve satışlar sonucu murisi olan...ı'nın çekişmeli taşınmazda 3/4 hisse sahibi olduğu, tespite esas noter senedinin dava konusu yer ile ilgisi bulunmadığı iddiasına dayanarak tapunun 3/4 hissesinin iptali ile bu hissenin Halil Kalaycı mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmış; davalı ise çekişmeli taşınmazda paydaş olan Halil Kalaycı'nın payını 5.8.1992 tarih ve 11031 yevmiye nolu noter senedi ile Halil Kalaycı'dan satın aldığını savunmuştur. Mahkemece dava konusu 112 ada 6 numaralı parsel tutanağına ekli 05.08.1992 tarih ve 11031 yevmiye numaralı ve 30.07.2001 tarih ve 6341 yevmiye numaralı noter senetlerinde bahsi geçen taşınmazın hudutlarının davaya konu taşınmazın hudutlarını kapsamadığı; davacı tarafın sunduğu 17.11.1958 tarih ve 84 kayıt numaralı belgede gösterilen taşınmazın hudutları ile davaya konu taşınmazın hudutlarının birebir uyuştuğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme araştırma ve uygulama hüküm vermeye elverişli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz her ne kadar belgesizden tespit edilmiş ise de; tespite esas alınan 5.8.1992 tarih 11031 yevmiye numaralı "Satış vaadi sözleşmesi" başlıklı noter senedinin incelenmesinde; vaat borçlusunun Halil Kalaycı, vaat alacaklısının ... olduğu, içeriğinde ise " ...5.8.1992 tarihli tapu kayıt örneğine nazaran ..tapunun 366 nosunda kayıtlı bostan mevkiili bir dönüm miktarındaki taşınmaz"ın satış vaadine konu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece sözleşmede bahsedilen tapu kaydı tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Müdürlüğünden getirtilmemiş; tapunun başka parsellere revizyon görüp görmediği araştırılmamıştır. Yine davacının dayandığı 17.11.1958 tarih ve 84 numaralı kayıt örneğinin dava konusu taşınmazı kapsadığı kabul edilmiş ise de; 17.11.1958 tarihinin dayanılan tapunun tarihi değil; tapu kayıt suretinin istekte bulunana teslim tarihi; 84 ise sıra numarası değil kayıt suret numarasıdır. Davacı vekilince 15.4.2013 tarihli beyan dilekçesinde dayanılan tapu kaydının 319 yoklama tarih ve 365 numaralı kayıt olduğu belirtilmesine rağmen; mahkemece bu yön üzerinde dahi durulmamış; bu kayıtta tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Müdürlüğünden getirtilmemiş; tapunun başka parsellere revizyon görüp görmediği sorulmamış; davacı tarafça sunulan onaysız kayıt sureti ile yetinilmiş; komşu parsel kadastro tutanak ve dayanak kayıtları ilgili yerlerden getirtilmemiş, kayıtların kapsamını gösterir denetime elverişli fen bilirkişi raporu alınmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davalının dayandığı noter senedinde bahsedilen 5.8

. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davalının dayandığı noter senedinde bahsedilen 5.8.1992 tarih ve 366 sıra numaralı tapu kaydı ile davacı tarafın dayanağı olduğu dosya arasında bulunan onaysız suretten anlaşılan 319 yoklama tarih 365 numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ve varsa kroki ve haritaları mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) getirtilmeli; aynı tapu kayıtları ile tedavüllerinin kadastro sırasında revizyon görüp görmediği mercilerinden sorularak varsa revizyon gördüğü taşınmazlara ait kesinleşme durumunu gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örnekleri ve tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtları istenmeli, davacıların dayandığı tapuda kayıt maliki olarak gösterilen kişiler ile davacı arasındaki ırsi ilişkiyi kanıtlayacak nitelikteki veraset ilamı veya nüfus kayıtları dosya içerisine konulmalı, bundan sonra mahallinde yerel bilirkişi heyeti, taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuruyla yeniden keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında öncelikle, uzman teknik bilirkişi eliyle davacı ve davalının dayanağı tapu kaydının varsa haritası zemine uygulanarak tapu kayıtlarının kapsamı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/A maddesi uyarınca haritasına göre belirlenmeli, tapu kaydının haritasının uygulanamaması durumunda ise, tarafların dayandığı tapu kayıtlarının ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup sınırlarının bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmesi istenilmeli, bilirkişilerin gösteremediği sınırlar için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği sınırlar haritasında işaret ettirilmeli, tapu kayıt maliki ile davacı arasında ırsi ilişki olup olmadığı ilgililerin nüfus kayıtları ve veraset ilamları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanlarıyla denetlenmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan dava ve temyize konu taşınmazın tasarruf ve intikal durumuna ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, fen bilirkişisine uygulanan tapu kayıtlarının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, davacının dayandığı tapu kaydının zemine uyması durumunda 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-c maddesindeki düzenleme doğrultusunda hukuki niteliğini koruyup korumadığı hususu üzerinde durulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2011/2470, Karar No: 2011/6695, Tarih: 20.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2470 E.  ,  2011/6695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davacı-birleşen davanın davalısı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazdaki paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne, taşınmazın aynen taksimine karar verilmiş hüküm davacı ... ve ... Ulaşım San. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen taksimine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, mahkemece aynen taksimine karar verilen taşınmazın hüküm kısmında 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle % 03,96 harç alınması gerekirken maktu harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında yarar görülmediğinden hükmün 3. fıkrasının kaldırılarak yerine “peşin alınan harç mahsup edilerek taşınmazın değeri üzerinden alınması gereken % 03,96 oranında harcın taraflardan payları oranında alınmasına”ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün HUMK’nun 438.maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taksimine karar verilen gayrimenkulden payına isabet edenin kıymeti üzerinden %03.96 hesabı ile tahakkuk edecek onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 20.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2275, Karar No: 2015/28741, Tarih: 16.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2275 E.  ,  2015/28741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın sanıkların evine komşu arazi aldığı, sanıkların da katılandan aldığı arazide bulunan eski yolun arazisini yine yol olarak kullanmayı talep ettikleri, katılanın talebi kabul etmemesi, sanık ..... tarafından açılan geçit hakkı davasının da reddedilmesi üzerine, sanıkların katılandan talep ettikleri yola katılan tarafından dikilen 128 adet fidana ot ilacı ile zarar vererek kurumalarına sebebiyet verdikleri somut olayda, mala zarar verme suçunun oluştuğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10826, Karar No: 2017/5050, Tarih: 28.11.2017

**5. Ceza Dairesi         2015/10826 E.  ,  2017/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Gerekçeli ve kısa kararda hükmün adli para cezasının nevi ve miktarı itibariyle kesin olduğu belirtilmiş ise de; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesine göre hapis cezasından çevrilen adli para cezasının temyizi kabil olduğu anlaşılmakla hükmün esastan incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ...’ın Edremit Devlet Hastanesinde pratisyen hekim, ...’in başhekim olarak görev yaptıkları, nöbet tutmadıkları halde sanık ...'nun döner sermayeden 1.986,86 TL, sanık ...'ın ise 2.496,24 TL ve ayrıca 98,40 TL geçici görev yolluğu aldıkları, diğer sanık ...'in de nöbet tutmadıklarını bildiği halde sanıklara döner sermayeden ödeme yapılmasına izin verdiği, bu suretle sanıkların icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul edilmiş ise de; sanıklar ve tanıkların aşamalardaki beyanlarında hastanelerde nöbet hizmetinin karşılıklı rızaya dayalı biçimde, nöbetçi doktor yerine başka bir doktor tarafından yerine getirildiğinin bildirilmesi karşısında 08/02/2013 günlü bilirkişi raporunda nöbet değişimi olarak nitelendirilen tarihlerde sanıkların yerine nöbet tutan doktorların tespit edilerek tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, nöbet değişimleri ve döner sermayeden alınan paya ilişkin rızalarının bulunup bulunmadığı hususlarının sorulması, Acil Müdahale Çağrı Formlarının ibrazının sağlanması halinde bilirkişi heyetinden ek rapor alınması, sanıkların suç kastıyla hareket edip etmedikleri, ayrıca bunun neticesinde objektif cezalandırma şartları olan "kamu zararı", "kişi mağduriyeti" ve "kişilere haksız menfaat sağlama" unsurlarının ne şekilde oluştuğunun karar yerinde gerekçeleriyle gösterilip tartışılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı

-2-

şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a) İddianamede sanık ... hakkında TCK'nın 257/2. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden anılan Yasanın 257/1. maddesinin tatbik edilmesi suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b) Eylemlerini, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, farklı tarihlerde birden fazla gerçekleştiren sanıklar hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmolunması,

c) Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18669, Karar No: 2015/18136, Tarih: 12.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/18669 E.  ,  2015/18136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.10.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/393, Karar No: 2020/3971, Tarih: 06.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/393 E.  ,  2020/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte belge düzenleme” suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; “2008 takvim yılında sahte belge düzenleme“ suçunun ise, dosya içerisinde mevcut 10/03/2008 tarihli ve VDENR-2008-1924/35 sayılı Vergi Tekniği Raporunda yer alan tespitler doğrultusunda, 08/02/2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 06/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.