muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12162, Karar No: 2013/14117, Tarih: 03.10.2013

.Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.Somut olayda; dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun olarak belirlenen kıyı kenar çizgisine göre devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu saptanmış olduğundan davanın kabulüne ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağına karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 03.10.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’ndan kaynaklanan tapu iptali ve tescil talebine ilişkindir. Mahkemece, 3402 sayılı Kanun’un 12/3. maddesi gereğince; on yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden dolayı davanın reddine karar verilmiştir. Davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin 31.05.2010 tarih ve 2010/5310-6245 sayılı ilamı ile hükmün esası yönünden temyiz itirazları reddedilerek, yargılama masrafı ve vekalet ücreti yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Hazine vekilinin karar düzeltme talebi Dairece, 02.12.2010 tarihinde reddedilmiştir.Mahkemece, bozma ilamına uyularak, hükmün esası kesinleştiğinden yeniden karar verilmeye yer olmadığına, davacı tarafından yapılan toplam 2.432,40 TL yargılama gideri ile davacı vekili lehine takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemece verilen ilk karar esas yönünden, yani davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin kısmı, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nce onanmış, Hazine vekilinin karar düzeltme talebi de reddedilmiştir. Hükmün onanan kısmı kesinleşmiş artık kesin hüküm haline gelmiştir. Nitekim Mahkemece de bozmadan sonra verilen kararda esas hakkında yeniden hüküm kurulmamıştır. Kesin hüküm, hükmü veren mahkeme de dahil olmak üzere bütün mahkemeleri bağlar. Kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olduğundan, tarafların iradesine tabi değildir.

Hukuki güvenlik ve yargıya güven kesin hüküm müessesesi ile sağlanır. Hukuki güvenlik ilkesi; hukuk devleti ilkesinin olmazsa olmaz koşulu olup, mevcut emredici hukuk kurallarının herkese eşit şekilde ve düzgün bir şekilde uygulanmasını da içeren bir ilkedir. T.C. Anayasa’sının 2. Maddesi’nde Cumhuriyetin nitelikleri sayılırken, Türkiye Cumhuriyeti’nin bir hukuk devleti olduğu vurgulanmıştır. Hukuk devleti kişilerin hukuki güvenliğini sağlayan bir devlettir.Hukuki güvenlik ilkesi, herkesin bağlı olacağı hukuk kurallarını önceden bilmesi, tutum ve davranışlarını buna göre güvenle düzene sokabilmesi anlamına gelir. Hukuk devleti hukuk kurallarının onu koyanlar da dahil olmak üzere, her kişi ve kuruluşu bağlamasını ifade eder. Hukuk devleti kavramının özünü devlet organlarının hukuka bağlılığı yani, yönetimin eylem ve işlemlerini hukukun içinde kalarak yerine getirmesi oluşturmaktadır.T.C. Anayasası 36. maddesi; “Herkes ….. adil yargılanma hakkına sahiptir.”hükmünü içerir.Türkiye’nin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin adil yargılanma başlığı taşıyan 6. Maddesinde; “Herkes …. davasının ….. hakkaniyete uygun …… olarak görülmesini istemek hakkına sahiptir.” denilmektedir.Anayasa’nın 2. Maddesiyle benimsenen hukuk devletinde, hukuki güvenliği sağlayan bir düzen kurulması asıldır. Böyle bir düzende devlete güven ilkesi vazgeçilmez temel unsurlardandır. Hukuk devletinde yasama, yürütme ve yargının hukuka bağlı olması gerekir. Yargısı hukuka bağlı olmayan bir devlette vatandaşların kendilerini güvencede hissedebileceklerini söylemek mümkün değildir. Hukuk devletinde bireyler devlete güven duyabilmeli aynı şekilde devlet de bu güveni vatandaşa verebilmelidir. Kesin hükme saygı uluslar arası hukuk düzenine özgü hukukun genel ilkelerinden biri olarak da kabul görmektedir. Eğer bir hukuk sistemi içerisinde yargının verdiği ve bağlayıcı olan bir kesin hüküm işlevsiz bir duruma getirilmiş ise adil yargılanma hakkının sağladığı güvencelerden söz edemeyiz.Somut olayda, Mahkemece verilen karar esas yönünden, Yargıtay 1.Hukuk Dairesi’nce onanarak kesinleşmiştir. Kesin hüküm gücü kazanan bir kararın, bozmaya konu edilmesi, kamu düzenini bozacak bir sonuç yaratır. Mahkemece verilen ilk karar esas yönünden onanarak kesinleşip, Mahkemece de bozmadan sonra verilen ikinci kararda esas yönünden hüküm kurulmadığı halde bozma ilamına konu edilmesi doğru değildir. Bu durum, uluslararası hukuk düzeninde kabul görmüş ilkelere, T.C Anayasası’nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti ilkesine, hukuki güvenlik ilkesine, adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil eder.Devlete ve yargıya güveni ciddi bir şekilde sarsar. Açıkladığım nedenlerden dolayı Mahkemece verilen hüküm esas yönünden kesinleşmiş olduğundan bozma ilamına konu edilemeyeceği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun, hükmün esasının bozulmasına yönelik görüşlerine katılmıyorum. 03.10.2013
Yargıtay — Esas No: 2012/4698, Karar No: 2013/17558, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4698 E.  ,  2013/17558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemi kullanma hırsızlığı olarak kabul edilemeyeceği halde 5237 sayılı TCK'nın 146. maddesi ile indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın, haklarında hükmün açıklanması kararı verilen diğer sanıklarla birlikte suça konu aracı park halinde bulunduğu 1367 nolu sokaktan ittirerek ve çalıştırmak suretiyle 1364 sokağa kadar getirdikten sonra polis sireni duymaları üzerine aracı terkedip kaçtıkları, emniyet güçlerinin aracın kapılarını açık vaziyette görüp çevrede araştırma yaptıkları sırada kesintisiz takip olmaksızın sanıkları yakaladıkları anlaşıldığından, suçun tamamlanmış olması nedeniyle eksik incelemeden bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25971, Karar No: 2015/36117, Tarih: 21.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/25971 E.  ,  2015/36117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/161-2014/430

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan K.Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin K. Belediyesi'den ihale ile iş alan değişik taşeron firmalarda belediyenin güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin sona erdirildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin ödenmediğini, hafta tatillerinde ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti günlerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini, haftanın 7 günü akşam 8'den sabah 7'ye kadar çalıştığını, beyanla netice kısmında 500,00 TL kıdem, 350,00 TL ihbar, 500,00 TL yıllık izin, 400,00 ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasını istemiş, yine dava dilekçesinin “Açıklamalar” başlığı altındaki (7.) maddesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 350,00 TL fazla mesai alacağının olduğunu belirtmiş, ıslah dilekçesiyle de fazla çalışma için 10.000,00 TL, yıllık izin için 1.300,00 TL, bayram ve genel tatil alacağı için de 800,00 TL isteyerek ıslahta bulunup ıslah harcını da yatırmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Kartal Belediyesi vekili, davacının müvekkili belediye işçisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı E. Özel Güvenlik Hizmetleri Limited Şirketi vekili, davacının iş akdinin müvekkil şirket tarafından sona erdirilmediğini, K.Belediyesi'ndeki ihalenin bitmesine rağmen şirketin faaliyetinin devam ettiğini, davacının 30/06/2010, 01/07/2010 ve 02/07/2010 tarihlerinde göreve gelmediğine dair tutanak düzenlediklerini, davacının ihaleyi yeni kazanan Erdoğanlar isimli şirkette çalıştığını, herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 01/02/2007 tarihinden 29/06/2010 tarihlerine kadar davalı belediyeden ihale ile iş alan şirketlerde birbirini takip eden iş sözleşmeleri ile kesintisiz olarak çalıştığı, davalı belediye ile davacının çalıştığı şirketler arasında 4857 sayılı yasanın 2 maddesi anlamında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davacının çalıştığı taşeron şirketlerin davacının hizmet akdini devir aldıkları, davalı belediyenin davalı E. isimli şirket ve dava dışı diğer şirketlerle asıl-alt işveren ilişkisinde bulunduğu ve davacının alacaklarından davalı belediyenin ve davalı E. isimli şirketin müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, davalı E. isimli şirketin davalı belediye ile hizmet sözleşmesinin 29/06/2010 tarihinde sona erdiği, davacı işçinin 30/06/2010 tarihli sigortasının davalı belediye tarafından yatırıldığı, 01/07/2010 tarihi itibariyle davacının davalı belediyede E. isimli şirketin işçisi olarak güvenlik görevlisi olarak çalışmaya devam ettiği, davalı işveren tarafından davacının hizmet akdinin feshedilmediği, davacı işçinin K. Belediyesindeki çalışmasına kesintisiz olarak devam ettiğinden feshe bağlı haklar olan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağı talebini reddine, davacının çalıştığı dönem içerisinde haftada bir gün tatil yaptığının sabit olduğu gerekçesiyle hafta tatili ücret alacağının reddine, davacının ıslah dilekçesi ile fazla mesai ücret alacağı talebinde bulunmuş ise de dava dilekçesinde fazla mesai talebi olmadığı, her davanın açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirileceği gerekçesiyle de fazla mesai ücret alacağı talebini reddine karar verilmiş, ulusal bayram genel tatil ücreti ise kısmen hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davacı ile davalı Belediye temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davalı Belediyenin Temyizi Yönünden:

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK geçici 3. Madde 1. Fıkrasına göre; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. Fıkrasına göre; Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK.nun 427/2 maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.

İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.

Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir.

Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, “5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.nun 427 maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre; temyize konu edilen miktar 1.082,06 TL olduğundan ve karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalının temyiz isteminin HUMK.nun 427/2, 432/4 maddeleri uyarınca REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

2- Davacının Temyizi Yönünden:

A) Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya içeriğine göre; temyize konu edilen miktar 1.082,06 TL olduğundan ve karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalının temyiz isteminin HUMK.nun 427/2, 432/4 maddeleri uyarınca REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

2- Davacının Temyizi Yönünden:

A) Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacının fazla çalışma ücretinin reddine gerekçe olarak aynen "Davacı ıslah dilekçesi ile fazla mesai ücret alacağı talebinde bulunmuş ise de dava dilekçesinde fazla mesai talebi olmadığından her dava açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirileceğinden fazla mesai ücret alacağı talebini reddine karar verilmiştir." şeklinde bir açıklamada bulunulmuştur. Ancak aynı hukuki ilişkiden kaynaklanan ve dava dilekçesinde talep edilmeyen bir alacak kalemi ıslah ile talep edilebilir. Davacı vekili de 24/02/2014 tarihinde harçlandırdığı ıslah dilekçesinde 10.000,00 TL fazla çalışma ücreti talep ettiği gibi, dava dilekçesinin “Açıklamalar” başlığı altındaki (7.) maddesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 350,00 TL fazla mesai alacağının olduğunu belirtmiş olup, dava dilekçesindeki toplam talebin 2.000,00 TL olduğu, dilekçe içinde 350,00 TL fazla mesai alacağından bahsedilip, netice-i talepte 350,00 TL'nin ihbar tazminatı olarak adlandırıldığı, ancak sonuç talebin toplam miktarının 1.750,00 TL olduğu ve harçlandırılan 2.000,00 TL'nin 250,00 TL'sinin fazla mesaiye karşılık geldiği anlaşılmaktadır. Sonuç itibariyle, davacının gerek dava dilekçesinde ve gerekse ıslah dilekçesinde harçlandırılmış fazla çalışma ücreti isteminin bulunmasına karşın böyle bir talebinin bulunmadığı gerekçesiyle anılan istemin reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19064, Karar No: 2017/9306, Tarih: 12.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/19064 E.  ,  2017/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.12.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 12.07.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 12.12.2017 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı vekili 22.12.2014 tarihli dilekçesi ile davalı arsa sahipleri ile davalı yüklenici ... arasında 31.08.2010 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini davalı yüklenici ... (... İnşaat) tarafından müvekkillerine, 23/07/2013 tarihli sözleşme ile E blok, 3. kat 7 numaralı dairenin 200.000 TL bedelle satıldığını, dairenin satış bedelinin bir kısmının ödendiğini, sözleşmenin 5. maddesine göre; taşınmaz üzerinde kat irtifakı kurulduktan sonra anılan dairenin tapusunun verileceğinin satış bedelinin bakiyesinin de ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalı arsa sahiplerinden ... ve ... adına kayıtlı olan dava konusu 5858 ada 4 sayılı parselde E blok 3.kat 7 nolu konut cinsli dairenin tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının tapu iptali ve tescil davası açma koşullarının oluşmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar arsa malikleri vekili, davalı yüklenicinin yapmış olduğu inşaatın ruhsata aykırı kısımların yıktırılmasına karar verildiğinı, yüklenicinin hiçbir daire hakkı bulunmadığı halde 42 dairenin yüklenicinin belirtttiği

şahıslara devredildiğini, ... 25.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/288 Esas sayılı dosyasından kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi için açılan davanın derdest olduğunu, neticesinin beklenmesi gerektiğini, husumet ve esas yönünden davanın reddini savunmuşlardır.

Diğer davalılar arsa malikleri vekili, davalı yüklenicinin yapmış olduğu inşaatın ruhsata aykırı kısımların yıktırılmasına karar verildiğinı, yüklenicinin hiçbir daire hakkı bulunmadığı halde 42 dairenin yüklenicinin belirtttiği

şahıslara devredildiğini, ... 25.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/288 Esas sayılı dosyasından kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi için açılan davanın derdest olduğunu, neticesinin beklenmesi gerektiğini, husumet ve esas yönünden davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının 200.000 TL satış bedelinin 60.000 TL'sini ödediği, tapu devrinin gerçekleşmemesi nedeniyle bakiye ücreti ödemediği, 11/05/2016 tarihli bilirkişi raporunda davalı yüklenicinin imara aykırı yapı yapması nedeniyle arsa sahiplerine karşı edimlerini yerine getirmediği; ... Belediye Başkanlığının 23.12.2015 tarihli cevabi yazısına ekli kararlar uyarınca binanın tamamı hakkında "yapı ruhsatı ve eklerine aykırılık" nedeni ile yıkım kararı verildiği, binanın keşif tarihi itibari ile inşaatının tamamlanmamış olduğunun gözlendiği, taşınmazın imara aykırı olarak inşa edilmiş olması ve belediye başkanlığı tarafından imara aykırılıkdan ötürü yıkım kararı verilmiş olması nedeniyle davalı yüklenici ...'nın arsa sahiplerine karşı sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmemiş olduğunun kabulünün gerektiği, bu kapsamda davacının davalı ...'ya halef olamayacağı, tescil talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir. Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı

konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Türk Borçlar Kanununun 184. maddesi gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.