muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6010, Karar No: 2012/7866, Tarih: 16.05.2012

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, apel ödemelerinin yerine getirilmemesi sebebiyle uğranılan zararın yönetim ve denetim kurulu üyelerinden tahsili istemine ilişkindir.

Davacı şirket bir anonim şirket olup, TTK’nun 269. maddesi uyarınca borçlarından dolayı yalnız mamelekiyle sorumlu bulunup, ortakların sorumluluğu ise taahhüt etmiş oldukları sermaye payları ile sınırlıdır. Yine anılan Kanun’un 140. maddesinde her ortağın usulüne uygun tanzim ve imza edilmiş şirket mukavelesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduğu düzenlenmiştir. Anılan maddeler ile ortakların sermaye borçlarını yerine getirme zorunluluğuna ve sermaye borçlarının ortaklardan tahsili usulüne ilişkin olarak çeşitli maddelerdeki (TTK’nun 405 ve devamı maddeleri gibi) düzenlemeler göz önüne alındığında, ortaklar şirkete karşı sermaye borcunu ödemekle yükümlü olup, bu yükümlülüklerine uymamaları halinde şirkete tazminat isteme hakkı da tanınmıştır. Borçlarından dolayı üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğu mal varlığı ile sınırlı bulunan anonim şirketlerin bu nedenle de sermayelerinin 3. kişiler için bir teminat ve şirketin mali gücünün ölçüsü yönünden de önemli bir gösterge niteliğinde olması nedeniyle şirket sermayesinin ödenmiş olması 3. kişilerin haklarını da etkileyen bir husustur. Öte yandan, bir şirketin devamını sürdürebilmesi ve ticari faaliyette bulunabilmesi için paraya ihtiyacı olduğundan ortakların şirkete karşı olan sermaye borçlarını yerine getirmemelerinin şirketi mutlak şekilde zarara uğrattığının kabulü gerekir. Bu itibarla, ortaklar yönünden şirkete karşı sermaye borcunu ödeme yükümlülüğü mevcut olduğu gibi bu tutarların tahsil edilmemesinde kusursuz olduklarını kanıtlayamamaları halinde yönetim ve denetim kurulu üyeleri de bundan dolayı sorumlu bulunmaktadır. O halde mahkemece, davacının yönetim ve denetim kurulu üyeleri olan davalılara yönelik iddialarının yukarıda açıklanan yasal hükümler uyarınca incelenerek davalıların meydana gelen zarardaki sorumluluklarının tayin ve tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yasal olmayan yazılı şekildeki gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12817, Karar No: 2022/10996, Tarih: 28.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/12817 E.  ,  2022/10996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, ikametlerinin önündeki otların içerisine giren mağdurlara ait atlara ateş ederek yaralaması şeklindeki eyleminin TCK.nın 170/1-c maddesinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu oluşturmayıp TCK.nın 151/1. maddesinde düzenlenen kasten mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet hükmü kurularak mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK.nın 151/1. maddesi ve fıkrası kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

./..

S/2

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14790, Karar No: 2014/9523, Tarih: 08.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14790 E.  ,  2014/9523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle düşme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut 29.07.2009 tarihli talimat duruşmasına ilişkin CD'nin izlenmesinde, düzeltilen nüfus kaydına göre 18 yaşından büyük olan müştekinin sanıktan şikâyetçi olup, davaya katılmak istemediğini açıkça bildirdiğinin, mahkemece beyanın sonuna sehven "davaya katılmak istiyorum" kaydının düşüldüğünün anlaşılması karşısında, müşteki vekilinin 5237 sayılı CMK.nın 237 ve devamı maddeleri uyarınca müşteki adına kamu davasına katılmaya ve kurulan hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi, usulsüz olarak verilen katılma kararı da hükümleri temyiz hakkı vermeyeceğinden müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1902, Karar No: 2025/1336, Tarih: 05.03.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1902 E.  ,  2025/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/188 E., 2024/348 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/718 E., 2023/958 K.

DAVA TARİHİ : 20.10.2021

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin işletiminde bulunan askeri kışlanın er gazinosunda yangın meydana geldiğini, hazırlanan itfaiye raporuna göre yangının çıkış sebebinin müvekkiline ariyet olarak bırakılan meşrubat dolabı olduğunun belirlendiğini, meydana gelen hasarın tespiti yönünden yaptırılan delil tespiti sonucunda 477.275,99TL hasar bedeli belirlendiğini, müvekkili ile davalı arasında sözleşme imzalandığını, dolapların yerleşim ve kurulumlarını davalı şirketin yaptığını ve meydana gelen zarardan davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 10.05.2023 tarihli talep arttırım dilekçesi ile toplam zarar miktarını 514.305,57 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı şirketin zarara uğradığını iddia ettiği alacak kalemlerini somutlaştırması gerektiğini, müvekkili şirketçe herhangi bir soğutucu dolap ve benzeri üretim yapılmadığını, dava konusu yangının soğutucu dolaptan kaynaklandığına ilişkin teknik ve bilimsel bir tespitin bulunmadığını, yangın uzmanı bilirkişiler tarafından hazırlanan ve dilekçe ekinde sunulan 03.04.2020 tarihli tespit raporundan da anlaşıldığı üzere dava konusu yangının soğutucu dolaptan başlamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için alınan 06.01.2023 tarihli bilirkişi heyet raporunda meydana gelen yangının davalıya ait soğutucu dolaptan kaynaklanıp kaynaklanmadığının tam olarak tespit edilemediği belirtilmekle davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için alınan 06.01.2023 tarihli bilirkişi heyet raporunda meydana gelen yangının davalıya ait soğutucu dolaptan kaynaklanıp kaynaklanmadığının tam olarak tespit edilemediği belirtilmekle davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamında temin edilen somut olayın özelliklerine uygun bilirkişi raporları da nazara alındığında, davaya konu yangına sebebiyet veren soğutucunun taraflar arasında düzenlenen sözleşme gereğince bakım yükümlülüğünün davacıda olması ve yangının bakım yükümlülüğünün ihlalinden kaynaklı gerçekleşmesi ve bu kapsamda davalının kusurunun yeterli ve kesin delillerle ispat edilememesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesince verilen ret kararında bir isabetsizlik olmadığı, ancak karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4. maddesine göre maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine tarifenin 2. kısmının 2. bölümüne göre vekalet ücretine (maktu) hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle; davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; 23.02.2022 tarihli bilirkişi raporu ile yangının çıkış sebebinin meşrubat dolabı olduğunun tespit edildiğini, 05.05.2022 tarihli ek raporu ile davalının yaptığı itirazlara cevap verildiğini ve yine yangının çıkış sebebinin meşrubat dolabı olduğunun tespit edildiğini, talimatla ikinci bilirkişi heyetinden alınan 19.07.2022 tarihli raporda bu heyetin de yangının çıkış nedeni olarak davalıya ait soğutucu dolabı tespit ettiğini, üçüncü bilirkişi heyetinin 06.01.2023 tarihli raporu ile de yangına davalıya ait dolabın sebebiyet verdiğinin tespit edildiğini, buna rağmen Mahkemece yangın sebebinin tam tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddedilmesinin hatalı olduğunu, tanıklarının dinlenmediğini, müvekkil şirket yetkilisi duruşmaya katılmasına rağmen isticvap edilmediğini, yangına sebep olan dolabın davalıya ait ürünlerin satışı ve sergilenmesi için davalı tarafından müvekkiline ariyet olarak verildiğini, bu nedenle dolabın yasal bakım ve kontrol sorumluluğunun davalıda olduğunu, dolabın bakımıyla veya kontrol durumuna ilişkin dosyaya davalı tarafça bir belge sunulmadığını, bununla beraber taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 2015 yılına ait olduğunu, o tarihten yangının meydana geldiği tarihe kadar ilgili dolaplar hakkında kontrol veya denelim yapıldığına dair herhangi bir evrakın davalı tarafça dosyaya ibraz edilmediğini, ariyet sözleşmesi nedeni ile teslim edilen ürünlerin ariyet bırakılanın (kullananın) kendi kusurundan kaynaklananlar hariç her türlü arızasından veya yol açtığı zararlardan sorumlu olduğunu, bir an için söz konusu dolapların bakım ve gözetim yükümlülüğünün müvekkile ait olduğu düşünülse dahi davalının bu konudaki yükümlülüklere uyulup uyulmadığını takip etmek, bu konuda var olan ihlalleri tespit etmek ve gerekli ihtar ve itirazlarda bulunma yükümlülüğünün bulunduğunu, dosyada bulunan itfaiye raporu, delil tespiti raporu ve 3 farklı heyetten alınan bilirkişi raporlarının tamamında yangına sebebiyet verenin davalıya ait olan soğutucu dolap olduğu tespit edilmişken ret kararı verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacıya davalı tarafça ariyet olarak bırakıldığı ileri sürülen soğutucu dolabın yangına sebep olmasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince, hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlendiği, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin hükme esas alınan 06.01.2023 tarihli bilirkişi heyet raporu ile giderildiği, özellikle dava konusu yangına neden olan soğutucu dolabın düzenlenen sözleşme uyarınca bakım yükümlülüğünün davacıda olduğu ve dosya kapsamında alınan raporlar ve deliller ile sabit olduğu üzere

Bölge Adliye Mahkemesince, hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlendiği, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin hükme esas alınan 06.01.2023 tarihli bilirkişi heyet raporu ile giderildiği, özellikle dava konusu yangına neden olan soğutucu dolabın düzenlenen sözleşme uyarınca bakım yükümlülüğünün davacıda olduğu ve dosya kapsamında alınan raporlar ve deliller ile sabit olduğu üzere

meydana gelen yangının da bakım yükümlülüğünün ihlalinden kaynaklandığı, davacı tarafça davalı şirketin kusurunun yeterli ve kesin deliller ile ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29732, Karar No: 2013/15436, Tarih: 06.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29732 E.  ,  2013/15436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-3-b, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

21.07.2010 günü saat 21.55 sıralarında meskun mahal ve aydınlatma olmayan 7 m genişliğindeki yolda seyreden katılan ...'un kullandığı motosiklet ile Kırka sokaktan İstasyon caddesi istikametine seyrederken önünde seyreden patpat denilen ziraai aracı sollamak için manevra yaptığı sırada karşı istikametten gelen ve istasyon caddesinden Kırka sokak yönüne dönüş yapmış olan ...'in kullandığı patpat'ın gelen motosikleti görünce sağa manevra yaptığı ve kaldırıma çarparak ters dönmesi sırasında motorlu bisikletin devrilen patpata çarparak sürücüsü olan ...'un yaralanması şeklindeki olayda, çarpma noktasının sanığın seyrine göre sağ şeritte, katılanın seyrine göre de sol şeritte işaretlendiği ve şerit ihlali yapanın katılan olduğu, ancak sanık ve katılanın aynı ismi taşıması nedeniyle keşif raporunda isimlerin karıştırıldığı, mahkemece de bu yanılgıya dayanılarak sanığın kusurlu kabul edilip mahkumiyetine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA 06/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/843, Karar No: 2007/1023, Tarih: 28.03.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/843 E.  ,  2007/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı belediye vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları aracın, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca çarpması sonucunda hasar oluştuğunu, sigortalıya ödenen ve karşı aracın trafik sigortasından tahsil edilen miktarın mahsubundan sonra, davalının kusur oranına göre 1.871.570.000 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı belediye vekili, yetki itirazında bulunmuş, kusur oranına ve hasar miktarına da itiraz ederek davanın reddi savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 1.871.250.000 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı belediye vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 102.00. peşin harcın onama harcına mahsubuna 28.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6600, Karar No: 2011/8643, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6600 E.  ,  2011/8643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunun münavebeye aldığı kuru koşullarda buğday ve ayçiçeği ürünlerinin 2010 yılındaki ortalama dekar başına ortalama verimleri, toptan satış fiyatları ve masraf kalemlerini tek tek gösteren dekar başına üretim maliyeti resmi verilerinin Çukurova İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13618, Karar No: 2023/15569, Tarih: 23.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/13618 E.  ,  2023/15569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2096 E., 2023/1752 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 24. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/499 E., 2022/97 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Şirketin Kuveyt Havalimanı Projesinde kalıpçı ustası olarak çalıştığını, aylık net 473,00 KWD ücret ile anlaşarak çalışmaya gittiğini, fiilî olarak davacıya her ay ücret karşılığı Kuveyt dinarı cinsinden ödeme yapıldığını, aylık ücret üzerinden anlaşma yapılmasına rağmen çalışılmayan günlerin ücretlerinin kesildiğini, 3 öğün yemek ve barınma, elektrik, temizlik hizmetlerinin işverence sağlandığını, genellikle 07.00-18.00, 07.00-21.00 ve 07.00-00.00 saatleri arasında çalışması bulunduğunu, iklimin sıcak olması nedeniyle 15 Mayıs-15 Ekim tarihleri arasında uygulanan gece vardiyası çalışma saatlerinin gündüz vardiyasına benzer ise de davacının 07.00’de başlayan çalışması için saat ....00’da servise bindiğini, 1 saatinin yolda ve sabah yoklamasında geçtiğini, ayrıca servis ile kaldığı kampa dönmesinin 1 saat sürdüğünü, ayda 3 cuma günü olan hafta tatili gününde çalıştığını, Kurban ve Ramazan bayramlarında ilk gün hariç diğer günler ve ... bayram ve genel tatillerinde çalışmasına devam ettiğini, davalı Şirket tarafından düzenlenen sözleşme uyarınca işçiye yıllık 30 günlük izin verileceğini, bu izinlerini kullanılmadığını ve karşılığının da ödenmediğini, şantiyenin 28 Ağustos 2016 tarihinde açıldığını ve projenin bitme aşamasına geldiğini, bu nedenle davalı Şirketin şantiyede işçi sayısını azaltmaya başladığını, sonrasında Covid-19 salgınıyla beraber şantiyede işçilerin yemek, temizlik ve barınma gibi temel ihtiyaçlarının Şirket tarafından yeterli seviyede karşılanmadığını ve gerekli tedbirlerin alınmadığını, işçilerin toplu şekilde işten çıkartıldığını, gruplar hâlinde işçilik alacaklarının bir kısmı ödenmeden ...’ye gönderildiğini, resmî tatil sayılan günlerin bir kısmında çalıştırılmadığını ve çalıştırılmayan günlerin ücretlerinin ödenmediğini belirterek kısmi alacak davası olarak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, eksik ödenen ücret, belirsiz alacak davası olarak fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının KWD cinsinden faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP