muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17900, Karar No: 2015/32184, Tarih: 16.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17900 E.  ,  2015/32184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/418516

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 72. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2014/65 (E) ve 2014/317 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine.Ancak;

Sanık İskender'in suçlamaları hiç bir aşamada kabul etmemesi, beraat eden diğer sanık Kamil'in ''tartışma esnasında müşteki beni ittirince ben de ona doğru hamle yaptım, ikimiz birbirimize kafa atar gibi olduk, kendisi o esnada masadaki cam bardağı kırınca eli kesildi, olaya sanık İskender dahil olup bizi ayırdı, müştekiye vurmadı'' şeklindeki beyanları, müştekinin soruşturma ve kovuşturma beyanları arasındaki çelişkiler, diğer sanık Kamil'in anlatımı ile uyumlu şekilde müştekinin elindeki kesiler gözetildiğinde, sanık İskender'in üzerine atılı suçun ne şekilde subüt bulduğu, hangi beyana itibar edilerek mahkumiyetine karar verildiği denetime olanak verecek şekilde kararda tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre;

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde yazılı gerekçelerle seçimlik cezalardan adlli para cezası seçilmesine rağmen, kararda çelişki oluşturacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükümde aynı gerekçe ile seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11900, Karar No: 2009/13873, Tarih: 13.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/11900 E.  ,  2009/13873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eğirdir Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.4.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadının ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Hükmün 2. bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer hususların yukarıda 1. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.07.2009 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/18119, Karar No: 2008/20218, Tarih: 17.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/18119 E.  ,  2008/20218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akhisar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlattığı takipte, borçlu, icra mahkemesine yaptığı başvuruda Akhisar İcra Dairesinin yetkili olmadığını, yetkili icra dairesinin ikametgahı olan İzmir İcra Dairesi ile diğer borçlunun adresi olan Bodrum ve senette Manisa yazısıda yazıldığından yetkili icra daireleri olarak Manisa, İzmir ve Bodrum olduğunu ileri sürerek icra dairesinin yetkisine karşı çıkmıştır. HUMK 23. maddesinin son cümlesi hükmüne göre mahkemenin (icra dairesinin) yetkili olmadığını iddia eden taraf, yetkili yeri beyan etmeye mecburdur. Hukuk Genel Kurulunun 22.9.1976 gün 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih 506.1103 sayılı kararlarında da benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili icra dairesini (mahkemeyi) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yerin belirtilmiş olması halinde dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur.

Borçlu bir tercih yapmadığı için tercih hakkı karşı tarafa geçeceğinden alacaklının beyanına göre sonuca gidilmelidir. Mahkemece yapılacak iş duruşma açıp tercih hakkını alacaklıya kullandırdıktan sonra yetki itirazı konusunda bir karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle bu itirazın reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2492, Karar No: 2022/2995, Tarih: 09.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2492 E.  ,  2022/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 11. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 1990 yılında işe girdiğini, ... Sendikası’na üye olan davacının meslek lisesi mezunu olup 2009 yılında sanatkâr işçi statüsüne geçtiğini, ancak sanatkâr işçi statüsüne geçirildiğinde toplu iş sözleşmesi 25/d maddesi uyarınca meslek lisesi mezunu olarak 6. dereceden işe başlatılması gerekirken ve işe başlatıldıktan sonra da 2009 öncesi çalışma süresi dikkate alınarak derece ve kademe ilerlemesi yapılması lazımken, davalı tarafça bunlara riayet edilmediğini, davacının sanatkâr işçi olduğunda 9. dereceden işe başlatıldığını ve hak kaybına uğradığını, sonraki dönem toplu iş sözleşmelerinde de aynı hükümler olmasına rağmen davalı kurumun toplu iş sözleşmelerine aykırı hareket ettiğini ileri sürerek davacının 2009 yılında sanatkâr işçi statüsüne geçirildiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesi 25/d maddesi gereğince 6. ücret derecesine intibakının yapılmasının ve sanatkâr işçi statüsüne geçirildiği tarih öncesi çalışmalarının da derece ilerlemesinde dikkate alınmasının tespiti ile ücret farkı, ilave tediye farkı, ikramiye farkı, fazla çalışma ücreti farkı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, toplu iş sözleşmesinin 25. maddesinin işverende ilk defa işe alınacaklarda verilecek derecenin tespitine ilişkin olduğunu ve davacıya uygulanma alanının olmadığını, işe girdikten sonraki mezuniyetlerin intibakta öneminin olmadığını, beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının sanatkar işçi statüsüne geçirildikten sonra derece ve kademesinin doğru belirlenip belirlenmediği ve buna bağlı olarak fark işçilik alacaklarının doğup doğmadığı noktasındadır.

Davacı, 1990 yılında işe başladığını, meslek lisesinden mezun olarak 2009 yılında sanatkar işçi statüsüne geçirildiğini, toplu iş sözleşmesinin 25/d maddesi uyarınca 6. dereceden işe başlatılması gerekirken toplu iş sözleşmesine aykırı davranıldığını ve fark alacaklarının doğduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece, toplu iş sözleşmesinin 25/d maddesi uyarınca davacının sanatkar kadroya geçiş tarihi olan 15.06.2009 tarihi itibariyle 6. dereceden işe başlatılması gerektiği gerekçesiyle fark alacakları hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamında bulunan 01.03.2009-28.02.2011 yürürlük süreli 23. dönem Toplu İş Sözleşmesinin “işe alınacaklara verilecek derece” başlıklı 25. maddesi “I- İşverende işe alınacak olanlara verilecek derece; 1- Sanatkar işçilik işlerine alınacaklardan; d) Sanat Enstitüsü, Endüstri Meslek Lisesi, Teknik Liseyi bitirenler ile TCDD Pratik Sanat Okulu mezunları 6. dereceden işe alınırlar. Şu kadar ki, Teknik Lise Mezunları 6. derecede bir yıl kıdemli sayılarak 1/3 oranında ücret artırımı verilir.” şeklinde düzenlenmiştir. Madde başlığı ve kapsamına bakıldığında maddenin ilk kez sanatkar işçilik işlerine alınacaklar bakımından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacı ilk kez 1990 yılında işe girdiğinde henüz meslek lisesi mezunu değildir, 23.05.2005 tarihinde meslek lisesinden mezun olarak 15.06.2009 tarihinde de sanatkar kadroya geçirilmiştir. Bu nedenle işe girdikten sonra sanatkar işçi kadrosuna geçen davacının toplu iş sözleşmesinin 25/d maddesi kapsamında değerlendirilmesi hatalıdır.

Davacının sanatçı kadrosuna geçiş tarihinde yürürlükte bulunan 23. dönem toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinde sanatsız işçilerin terfii ve terfihini düzenlemiş olup bu maddedeki geçiş düzenlemesine göre davacının derece ve kademesinin yeniden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu maddenin dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Davacının sanatçı kadrosuna geçiş tarihinde yürürlükte bulunan 23. dönem toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinde sanatsız işçilerin terfii ve terfihini düzenlemiş olup bu maddedeki geçiş düzenlemesine göre davacının derece ve kademesinin yeniden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu maddenin dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3961, Karar No: 2020/935, Tarih: 09.03.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3961 E.  ,  2020/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan davaların birleştirilerek ve Yargıtay bozmasından sonra yürütülen yargılaması sırasında davacı ve bir kısım birleşen dosyalar davalısı SS ... Konut Yapı Kooperatifi'nin iflas etmesi üzerine sözkonusu kooperatifin bir kısım üyeleri ve vekilleri ile müflis kooperatif yönetim kurulu vekili tarafından 3194 sayılı Kanuna eklenen geçici 16. madde kapsamında yapı kayıt belgesi almak için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın yetkilendirdiği kurum ve kuruluşlara başvurmak üzere müflis kooperatif yönetim kuruluna yetki verilmesi talep edilmiş, mahkemece 26.12.2018 tarihli ara kararı ile talebin reddine karar verilmiş, müflis kooperatif yönetim kurulu vekili olarak ara kararını temyiz eden Avukat ...un temyiz talebi 15.03.2019 tarihli karar ile reddedilmiş, yine müflis kooperatif yönetim kurulu vekili Avukat ...ve Avukat ...tarafından temyiz talebinin reddine dair mahkeme ek kararı temyiz edilmiştir.

İcra-İflas Kanunu'nun 257. ve devamı maddelerinde düzenlenen ihtiyati haciz talebi ve 6100 sayılı HMK'nın 389 ve devamı maddelerinde düzenlenen ve ara kararı ile oluşturulan ihtiyati tedbir talepleriyle ilgili kanun yoluna başvurma imkanı tanınmış ise de; bunun dışında yargılamanın devamı süresinde verilen ara kararları ya da somut olayda olduğu gibi yetki verilmesi talebinin kabul ya da reddine ilişkin ara kararları nihai karar olmayıp, ancak nihai kararla birlikte temyiz edilmeleri mümkün olduğu, nihai karar niteliğinde olmadıkları ve mahkemece işten el çekilmediğinden talepte bulunan müflis kooperatif yönetim kurulu vekillerinin yetki verilmesi ve temyiz isteminin reddine ilişkin ara ve ek kararları usul ve yasaya uygun ve doğru olduğundan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, ek kararın onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle müflis kooperatif yönetim kurulu vekillerinin yerel mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 15.03.2019 tarihli ara kararına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6038, Karar No: 2016/4013, Tarih: 28.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6038 E.  ,  2016/4013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Bilinen Adreste Tebligat" başlığını taşıyan 10. maddesinde; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir" düzenlemesi yer almaktadır.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi davacı tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır.

7201 sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 sayılı Kanun'a göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, 10. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır. Muhatap o adreste hiç oturmamış ya da adresten ayrılmış dahi olsa tebligat iade edilmeyecek, 21/2. madde gereğince işlem yapılacaktır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki MERNİS adresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

TK'nın 35/2 maddesi “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” hükümlerini içermektedir. Anılan yasa hükümlerine göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmasında yasal olanak bulunmamaktadır.

Somut olayda; davalı.......adresine TK'nın 35. maddesine göre gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise de, bu adrese daha önce usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat bulunmamaktadır. En son bilirkişi raporu anılan bu adrese tebliğe çıkarılmış ancak bila ikmal iade olmuştur. UYAP ortamından yapılan incelemede, davalı....mernis adresinin... Bu durumda mahkemece, ilgili Nüfus Müdürlüğü'nden anılan davalının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi sorulup, adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin bildirilmesi ve bildirilen adresin önceki veya yeni bir adres olması halinde bu adrese gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu'nun 6099 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 21/2. maddesince ve Yönetmeliğin ilgili hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmesi; adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi bulunmadığının bildirilmesi halinde ise, davalı adına daha önce yapılmış usulüne uygun tebligat bulunmadığından, TK'nın 28. maddesi gereği ilanen tebligat yoluyla hükmün ve temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya tebliğ edilip yasal temyiz süresi ve temyize cevap süresinin de beklenmesi, temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.6.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/4196, Karar No: 2017/4730, Tarih: 18.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/4196 E.  ,  2017/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

22.10.2013 tarihli keşif esnasında tanık olarak dinlenen 02.05.2012 tarihli tutanak mümzilerinin benzer beyanlarında; suç tarihi itibariyle ... köyü karşısında Kartal serisi ormanlarını kontrol ettikleri esnada 105 nolu bölmede 7 ster yakacak meşe odunu kesildiğini tespit ettiklerini, yaptıkları araştırmalarda kesim yapan kişinin sanık olduğunu öğrendiklerini, sanığı bulup sorduklarında sanığın cevaben yakacak ihtiyacı için meşe ağaçlarının kestiğini söylediği ve buna istinaden tutanak tanzim ettiklerini ifade etmelerine ve sanığın alınan savunmasında evinin yanındaki özel ormandan yakacak ihtiyacını karşılamak için kesim yaptığını beyan etmesi ve mahallinde yapılan keşifte de kesilen ağaçların devlet ormanının 105 nolu bölmesinden kesilmiş olduğunun saptanması karşısında sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.