muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7657, Karar No: 2023/474, Tarih: 16.02.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri

Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri

Suç kastının bulunmadığına ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın eylemi tasarlayarak gerçekleştirmediğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine bu nedenle olayda 5237 sayılı Kanun’un 87 inci maddesinin dördüncü fıkrasının şartlarının gerçekleştiğine,

3. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Tanıklar ... ile ... nun beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile maktulün ve babası ... arasında olay öncesinde husumet bulunduğu, bir kısım olaylar yönünden herhangi bir müracaatın bulunmadığı ancak taraflarca husumetin kabul edildiği, bir takım olayların ise adli makamlara yansıdığı, yaşanan olaylardan 05.07.2020 tarihli Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/4342 soruşturma sayılı dosyası üzerinden yürütülen olay nedeniyle sanığın maktulü öldürmeye karar verdiği, maktulün Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/4342 soruşturma sayılı dosyasında 10.09.2020 tarihinde şikayetçi olduğu ve sanığın kendisini ölümle tehdit ettiğini beyan ettiği, sanığın maktulün öldürülmesinden bir gün önce 09.11.2020 günü 17.00 sularında sanığın maktulün ikametinin bulunduğu ....., Mahallesi ....., Sokak civarına geldiği ancak maktulle karşılaşmadıkları, 10.11.2020 günü ise sanığın 16.20 sularında üzerinde bulunan tabancası ile maktulün evinin yakınlarında gelerek beklemeye başladığı, maktulün tanık ...., ile birlikte araçla evinin önüne geldiği ve araçtan inerek aracın şoför camından tanık ....,. ile bir şeyler konuştuğu, bu esnada sanığın maktulün kendisini görmemesi için gizlenmeye çalıştığı, daha sonra maktulün tanık.....,’nin yanından ayrılarak evine yöneldiği esnada sanığın...., Çayevi önü civarında kendisini gizlemeye çalıştığı aracın arkasından çıkarak belinde bulunan silahını doldurduğu ve hızla maktulün bulunduğu tarafa yöneldiği, maktule 'Volkan' diye seslenerek hiç beklemeden ateş etmeye başladığı ve maktulün vurulması üzerine olay yerinden koşar halde kaçarak uzaklaştığı, 12.10.2020 tarihinde Karakoyunlu İlçe Jandarma Komutanlığına teslim olduğu olayın oluş şekli olarak kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

A) Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebebi

Takdirî İndirim

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

A) Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebebi

Takdirî İndirim

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olduğu, ancak bu takdirin sınırsız ve denetime kapalı bir yetkiyi barındırmadığı, Yargıtay tarafından yapılacak değerlendirmenin, Mahkemenin takdirinin dava dosyasında mevcut veriler ile uyumlu olup olmadığı, yerinde ve yeterli gerekçeye dayanıp dayanmadığı ile sınırlı olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece; "sanığın sabıkasız geçmişi yargılama sürecindeki davranışları nazara alınarak" şeklindeki gerekçeye istinaden sabıkasız olan ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz davranışı bulunmayan sanık lehine takdiri indirim sebebi uygulanmasına karar verilmesi karşısında, Mahkemenin takdirinin dava dosyası kapsamına uygun şekillendiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B) Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Tasarlama

Yerleşik yargısal kararlarda kabul edildiği ve tereddütsüz bir şekilde uygulandığı üzere, tasarlamadan söz edilebilmesi için failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi gerekmektedir. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 16.04.2013 tarihli ve 2013/3 Esas, 2013/144 Karar sayılı kararı, 26.06.2012 tarihli ve 2012/67 Esas, 2012/258 Karar sayılı kararı, 12.06.2012 tarihli ve 2012/560 Esas, 2012/227 Karar sayılı kararı, 25.01.2011 tarihli ve 2011/122 Esas, 2011/7 Karar sayılı kararı, 16.02.2010 tarihli ve 2010/251 Esas, 2010/25 Karar sayılı kararı, 02.02.2010 tarihli ve 2010/239 Esas, 2010/14 Karar sayılı kararı, 15.12.2009 tarihli ve 2009/200 Esas, 2009/290 Karar sayılı kararı, 03.10.2006 tarihli ve 2006/30 Esas, 2006/210 Karar sayılı kararı, 13.11.2001 tarihli ve 2001/239 Esas, 2001/247 Karar sayılı kararı ile 28.04.1998 tarihli ve 1998/117 Esas, 1998/155 Karar sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın olaydan bir gün öncesinde maktulün ikameti civarında keşif yaptığı, olay günü de bir önceki gün ile aynı saatlerde maktulün ikametinin olduğu yere silahlı bir şekilde gittiği ve saklandığı, buna göre de hazırlıklı olduğu, yine maktulün ikameti önüne gelmesi üzerine koşarak maktule yöneldiği ve maktule seslenerek hiç beklemeden doğrudan ateş etmeye başladığı, sanığın maktulü öldürmeye olaydan en az bir gün önce eylemi nasıl gerçekleştireceğini planlayarak kesin olarak karar verdiği, olaydan bir gün önce maktulle karşılaşmaması nedeniyle olay günü kararlılıkla maktulün ikametinin bulunduğu yere gittiği, soğukkanlı bir şekilde kendini gizleyerek maktulle karşılaşmak için gayret ettiği ve maktulün ikametine geldikten sonra yöneldiği anda eylemini gerçekleştirdiği yönündeki kabulde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç Kastı ve Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama

Somut olay değerlendirildiğinde; sanığın olay öncesinde park halindeki bir aracın arkasında saklandığı maktulün olay yerine gelmesi üzerine saklandığı yerden çıkarak maktule "Volkan" diye bağırdıktan sonra tabancasıyla doğrudan maktule dört el ateş ederek kolundan, bacağından, kalçasından ve kasık bölgesinden vurduğu, eylemi sonrasında koşarak olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmakla, maktulün ölümüne sebep olan yaraların yeri ve niteliği karşısında hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Haksız Tahrik

Taraflar arasında önceye dayalı husumet ve adli birimlere de intikal etmiş olayların bulunduğu, sanığın maktul ile aralarındaki husumet nedeniyle dava dosyasına konu eylemi gerçekleştirdiği, sanığın silahlı bir şekilde olay yerine gittği, olayda sanığa yönelik maktulden kaynaklı herhangi bir eylemin bulunmadığı, sanığın makulün kendisine ağır hakaretler ederek üzerine yürüdüğü şeklindeki savunmasının tarafsız tanık beyanı dikkate alındığında gerçek olmadığı ve suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu,

taraflar arasında adli birimlere yansıyan olay üzerinden ise geçen süre de dikkate alındığında bu haliyle sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı şeklindeki kabulde isabetsizlik görülmemiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Delillerin Değerlendirilmesi

Tanıklar M.Ö. ile O.E.'nin görgüye dayalı bilgi sahibi oldukları ve tarafsız oldukları anlaşıldığından mahkemece bu tanıkların beyanına itibar edilmesi usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

V. KARAR

taraflar arasında adli birimlere yansıyan olay üzerinden ise geçen süre de dikkate alındığında bu haliyle sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı şeklindeki kabulde isabetsizlik görülmemiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Delillerin Değerlendirilmesi

Tanıklar M.Ö. ile O.E.'nin görgüye dayalı bilgi sahibi oldukları ve tarafsız oldukları anlaşıldığından mahkemece bu tanıkların beyanına itibar edilmesi usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/1616 Esas, 2022/1674 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15201, Karar No: 2013/17987, Tarih: 16.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15201 E.  ,  2013/17987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ile evlilik dışı birlikteliğinden 2010 doğumlu müşterek çocuğunun olduğunu çocuğun davalı tarafından tanındığını, davalının müvekkiline şiddet uygulayarak evden kovduğu için ablasının yanına sığındığını, küçüğün ihtiyaçlarının olduğu ve müvekkili tarafından karşılanmakta zorluk çektiğini belirtilerek, müşterek çocuk lehine 1.000 TL iştirak nafakasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sabit bir işinin olmadığını ailesi ve eski eşinden olan 3 çocuğu ile birlikte yaşadığını, talep edilen nafaka miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir. Davalı vekili duruşmadaki beyanında ise, müşterek çocuk için aylık 100-150 TL nafaka verebileceklerini bildirmiştir.

Mahkemece; talebin kısmen kabulü ile dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 75 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve yıllık ÜFE oranında artış yapılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından; takdir edilen nafakanın az olduğu gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır. Ancak nafaka takdir edilirken; velayet kendisine tevdi edilmeyen tarafın ekonomik imkanları yanında; çocuğun yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları da dikkate alınmalı, velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeği ve yüklendiği sorumluluklar da gözönünde bulundurulmalıdır.

Bu bağlamda somut olaya baktığımızda; tarafların evlilik dışı birlikteliğinden 2010 doğumlu çocuklarının olduğu müşterek çocuğun davalı tarafından tanındığı; davacının gördüğü şiddet üzerine müşterek çocuğu da alarak evden ayrıldığı ve ablasının yanına sığındığı; yapılan ekonomik sosyal durum araştırması neticesinde, davacı annenin ev hanımı olduğu ve herhangibir gelirinin olmadığı; davalı babanın, birlikte ikamet ettiği kardeşleri ile birlikte gelirlerinin 4000-5000 TL olduğu, üzerine kayıtlı 3 katlı taşınmazın olduğu tespit edilmiş; tanık beyanlarına göre ise davalının su dağıtım işi yaptığının, gelirinin iyi olduğunun üzerine kayıtlı taşınmazın olduğunun belirtildiği, anlaşılmaktadır.

..../..

-2-

Ayrıca dava dosyası muhteviyatından, davalı vekilinin duruşmadaki beyanında; müşterek çocuk lehine aylık 100-150 TL nafaka verebileceklerini bildirdikleri anlaşılmıştır.

..../..

-2-

Ayrıca dava dosyası muhteviyatından, davalı vekilinin duruşmadaki beyanında; müşterek çocuk lehine aylık 100-150 TL nafaka verebileceklerini bildirdikleri anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; davacı annenin ev hanımı olması, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, ihtiyaçları ve günün ekonomik koşulları ve davalı vekilinin duruşmadaki beyanı birlikte değerlendirildiğinde takdir edilen aylık 75,00 TL iştirak nafakasının çocuğun ihtiyaçlarını karşılamada yetersiz kalacağı açık olup, nafaka miktarı TMK'nın 4. maddesinde vurgulanan "hakkaniyet" ilkesine uygun bulunmamış, daha yüksek bir miktara hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7128, Karar No: 2014/9054, Tarih: 25.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/7128 E.  ,  2014/9054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/158628

Mahkeme : VAN 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 16.11.2009 - 2009/75 esas ve 2009/540 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7141, Karar No: 2020/2389, Tarih: 02.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7141 E.  ,  2020/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan Hüseyin'in atılı suçlardan beraatine; Murat ile Ahmet haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına; Murat'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, Ahmet'in ise çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuklar Murat ile Ahmet haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan kararlara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi gereğince itiraz kabul edilip, bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından söz konusu kararlara ilişkin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince Reddiyle, incelemenin suça sürüklenen çocuklar Murat ile Hüseyin haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Suç tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğa isnat edilen atılı suçların 5237 sayılı TCK'nın 103/1-4-6, 109/2, 3-f, 5, 31/2 maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 66/1-c, 66/2. maddelerinde belirtilen

./..

-2-

10 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve hakkında beraat kararı verilen suça sürüklenen çocuğun mahkeme sorgunun yapıldığı 22.08.2008 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Suç tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan mağdurelerle ilgili hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan alınan 24.07.2013 tarihli raporda olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneklerinin bulunduğu yönünde bilgi verilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuklar haklarında atılı suçlardan belirlenen temel cezalarda 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığı gözetilip, buna göre lehe kanun değerlendirmesi yapılarak hükümler kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak sonuç cezaların fazla tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan mağdureler vekilleri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11877, Karar No: 2015/23573, Tarih: 28.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/11877 E.  ,  2015/23573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/233466

MAHKEMESİ : Kumluca 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/217 (E) ve 2013/61 (K)

SEVK : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi Belediye Başkanlığının belediye sınırlarındaki taşınmaza te- cavüz suçundan açılan davada 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunduğu anlaşılmakla, davaya katılmasına karar verilerek yapılan ince- lemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle, imar kirliliğine neden olmak suçundan verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan belediye vekilinin ve katılan Hazine vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONAN- MASINA), 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34004, Karar No: 2016/11389, Tarih: 18.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/34004 E.  ,  2016/11389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, üçüncü kişi konumunda bulunan davalının, İİK'nun 89/1. maddesi uyarınca gönderilen haciz ihbarnamesine karşı süresinde yapmış olduğu itirazın gerçeğe aykırı olduğu ileri sürülerek İİK'nun 89/4. maddesi gereğince tazminat talep edildiği, mahkemece, alacaklının iddiasını ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 89/4. maddesinde; "Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini icra mahkemesinde ispat ederek üçüncü şahsın 338. maddenin 1. fıkrası hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini istiyebilir. İcra mahkemesi, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder" hükmüne yer verilmiştir.

Kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada, üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, davacı takip alacaklısı ispat etmelidir. Üçüncü kişinin beyanının aksi, İİK'nun 68. maddesinde sayılan belgelere bağlı olmaksızın her türlü delille ispat edilebilir. Anılan maddenin açık hükmü gereğince; icra mahkemesince, genel hükümlere göre yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Takip dosyasının incelenmesinde; davalıya gönderilen 89/1. haciz ihbarnamesi 05.09.2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalının, borçluya herhangi bir borcunun olmadığına dair itirazının 11.09.2013 tarihinde, yani süresinde yapıldığı anlaşılmıştır.

Şikayet dosyası ve eklerinin incelenmesinde; alacaklı taraf, dava dilekçesinde, kendilerinin 89/1 haciz ihbarnamesi göndermelerinden hemen sonra aynı borçlu için davalıya, ..... İcra Müdürlüğü’nün 2013/27010 Esas sayılı takip dosyasından 89/1 haciz ihbarnamesi gönderildiğini ve davalının, bu haciz ihbarnamesine dayalı olarak adı geçen takip dosyasına ödeme yaptığını ileri sürmüştür. Davalı ..., bu durumu kabul etmekle birlikte, ..... İcra Müdürlüğü’nün 2013/27010 Esas sayılı takip dosyasından çıkartılan haciz ihbarnamelerinin, tüzel kişiliği olmayan “İstanbul Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi” ve “İstanbul Üniversitesi Sosyal Tesisler Müdürlüğü”ne gönderilmesi nedeniyle haciz ihbarnamelerinin geçerliliğinin olmadığını, “İstanbul Üniversitesi Sosyal Tesisler Müdürlüğü”nce yapılan ödemeden ve dolayısıyla takip borçlusunun kendilerinden bir alacağı olduğundan haberdar olmadıklarını dile getirdiği görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, İİK'nun 89/4. maddesi uyarınca tarafların göstereceği deliller toplanmak suretiyle, İstanbul Üniversitesi Rektörlüğüne bağlı Sosyal Tesisler ve Strateji Müdürlüğü’nün resmi kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, ihbarnamenin tebliğ tarihi olan 05.09.2013 tarihi itibariyle, borçlunun, ...’nden istenebilir, kesin nitelikte bir alacağının mevcut olup olmadığı genel hükümler çerçevesinde belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.