muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22845, Karar No: 2012/24939, Tarih: 07.12.2012

Eldeki davaya ilişkin olarak, dosyadaki belgelerden, davaya konu borca yönelik olarak, 6111 sayılı Kanundan yararlanmak için Kurum’a başvurulduğu ve borcun yapılandırıldığı anlaşılmakta ise de; borcun, kanunda belirtilen şekilde ödenip-ödenmediği anlaşılamamaktadır. Mahkemece, hükme esas alınan 16.11.2005 tarihli ilişiksizlik belgesinin, davalının, 2005 yılı ve öncesine borçlarına yönelik olması gerekir. Zira, Kurum alacaklarının yapılandırılmasına ilişkin 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Kanun, 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmıştır.

Mahkemece; davaya konu iş kazası nedeniyle sigortalıya bağlanan ve 6111 sayılı Kanun gereği yapılandırıldığı anlaşılan gelirler ve yapılan ödemelerin, anılan Kanunda belirtilen şekilde ödenip-ödenmediği, yapılandırma sürecinin tamamlanıp-tamamlanmadığı araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; bu yönde eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması,usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Üye ...’in muhalefetine karşı, Başkan ..., Üye ..., Üye ..., Üye ...’ın oylarıyla ve oyçokluğuyla 07.12.2012 gününde karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Dava, iş kazası sonucu sigortalının yaralanması nedeniyle Kurumca bağlanan peşin değerli gelir, geçici iş göremezlik ödeneği ve sağlık yardımı giderinin davalıdan tahsili istemidir.

Davanın yasal dayanağı, mülga 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir ve kusur sorumluluğudur.

Mahkemece, Kurumun, “davalının borcu yoktur” yazısına istinaden “davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmiştir. Hüküm, davacı ... Başkanlığı vekili tarafından, henüz dosya borcu bitmeden karar verilemeyeceği nedeniyle temyiz edilmiştir.

25.2.2011 tarihinde yayımlanan 6111 sayılı Yasa ile bazı alacakların yeniden yapılandırılması kabul edilmiştir. 6111 sayılı Yasanın Kapsam ve Tanımlar altında madde 1’de hangi borçların yapılandırmaya tabi olduğu sayılmış, Kurumun rücu alacakları, (h) maddesinde “Bu kanunun ilgili bölümünde geçen diğer alacaklar” kapsamına girmektedir. Yasanın Diğer Alacaklar ve Çeşitli Hükümler başlığı altında madde 17/26 da, iş kazası ve meslek hastalığı, malullük, adi malullük ve ölüm halleri ile genel sağlık sigortalısına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere yönelik fiiller nedeniyle ödemekle yükümlü bulundukları her türlü borçların belirlenen sürede TÜFE/ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanması sonucu belirlenen tutarın ödenmesi halinde bu borçlara uygulanan kanuni faizin tahsilinden vazgeçileceği hükmüne yer verilmiştir.

6111 sayılı Yasanın 18/3-b maddesinde “bu kanun hükümlerine göre hesaplanan tutarın” 6 ile 18 eşit taksitler halinde ödenebileceği, 19. maddede de taksitlerin kanunda belirtilen şekilde ödenmemesi halinde bu kanundan yararlanma hakkının kaybedileceği belirtilmiştir.

6111 sayılı Yasanın 18/3-b maddesinde “bu kanun hükümlerine göre hesaplanan tutarın” 6 ile 18 eşit taksitler halinde ödenebileceği, 19. maddede de taksitlerin kanunda belirtilen şekilde ödenmemesi halinde bu kanundan yararlanma hakkının kaybedileceği belirtilmiştir.

6111 sayılı Yasa kapsamında tarafların yapılandırma sözleşmesi imzalaması, hukuki nitelik olarak, davaya son veren sulh işlemidir. Davalı, Kuruma olan borcunu kabul ederek, yapılandırma şartlarından yararlanmak istemiştir. Kurum da bazı alacak kalemlerinden vazgeçmiştir. Davacı ve davalı alacak üzerinde anlaşma sağlayarak alacağın taksitler halinde ödenmesini kararlaştırmışlardır.

“Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir (HMK 314).” Sulh, şarta bağlı olarak da yapılabilir HMK 313/4.” “Sulh, ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Mahkeme, taraflar sulhe göre karar verilmesini isterlerse, sulh sözleşmesine göre; sulhe göre karar verilmesini istemezlerse, karar verilmesine yer olmadığına karar verir (HMK 315/1).” Mahkeme tarafından yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekir.

Sulh anlaşması şarta bağlı olarak yapılmış olması halinde, mahkemenin, böyle bir sulh anlaşmasına dayanarak esas hakkında karar (hüküm) vermesi imkânsızdır. Çünkü şarta bağlı hüküm verilemez. Taraflar şarta bağlı şekilde sulh olmakla, davaya son vermek istediklerinden, başka bir deyimle davanın takibinden vazgeçtiklerinden bu halde, mahkemenin “karar verilmesine yer olmadığına” biçiminde bir kararla davayı sonuçlandırması gerekir.

Şarta bağlı olan sulh ve böyle bir sulh üzerine mahkemenin vereceği karar, maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. Çünkü böyle bir sulh ve mahkeme kararı ile, taraflar arasındaki uyuşmazlık (esastan) son bulmuş değildir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Prof. Dr. Ramazan Arslan, Prof. Dr. Ejder Yılmaz-Medeni Usul Hukuku, sh.397,398)

Mahkemenin, sulh anlaşmasının ifa edilip edilmediğini denetleme yetkisi yoktur. Taraflar, mahkemeden, aralarındaki sözleşmeye göre karar verilmesini talep ederlerse, mahkemece bu anlaşmaya göre karar verilmesi zorunludur. Taraflardan birisi, anlaşma metnini kabul ettiği halde, ileride çıkabilecek ihtilaflar nedeniyle anlaşma metninin (sulh sözleşmesinin) infazını mahkemeden isteyemez. Eğer, ileride taksitler ödenmez ise bu, yeni bir ihtilaf ve yeni bir yargılama konusudur.

Mahkemenin, sulh anlaşmasının ifa edilip edilmediğini denetleme yetkisi yoktur. Taraflar, mahkemeden, aralarındaki sözleşmeye göre karar verilmesini talep ederlerse, mahkemece bu anlaşmaya göre karar verilmesi zorunludur. Taraflardan birisi, anlaşma metnini kabul ettiği halde, ileride çıkabilecek ihtilaflar nedeniyle anlaşma metninin (sulh sözleşmesinin) infazını mahkemeden isteyemez. Eğer, ileride taksitler ödenmez ise bu, yeni bir ihtilaf ve yeni bir yargılama konusudur.

Mahkemece, davacı Kurumdan, davalı kooperatifin borcuna ilişkin taksitle ödeme anlaşması yapılıp yapılmadığı sorulmuş, Kurumca, 16.11.2005 tarihi itibariyle davalının bütün borçlarını gecikme zamları ile birlikte ödediğini, borcu yoktur yazısı aldığını beyan etmiş ve gönderilen işveren hesabı müfredat kartı listesinde ise 24.11.2005 tarihi itibariyle bakiye prim borcu olmadığı görülmektedir. Kurum cevabı prim borcuna ilişkindir. Oysa davamız, iş kazası nedeniyle uğranılan Kurum zararının istemidir. Davacı vekili, temyiz dilekçesinde, davalının 6111 sayılı Yasadan faydalanarak borcunu taksitlendirdiğini, taksitlendirme belgesinin mahkemeye sunulduğunu (dosyada yoktur), henüz dosya borcunun tamamlanmadığını beyan etmektedir. Öncelikle bu hususun açıklığı kavuşturulması gerekmektedir.

Davalı taraf, Kuruma olan borcunu kabul etmiş, 6111 sayılı Yasa kapsamında yapılandırmanın sağladığı kolaylıklardan yararlanmış ise; Yapılandırma, şarta bağlı sulh sözleşmesidir. Mahkemece, yapılandırma sözleşmesi yok sayılamaz. Bu sözleşme, yargılamaya son veren taraf işlemidir ve mahkeme tarafından derhal uygulanmalıdır. Sözleşmenin şarta bağlanmış olması, taksitli ödemeyi öngörmüş olması sonucu değiştirmez. Yapılandırma çerçevesinde analaşma olmayıp, davalı haricen ödeme iddiasında bulunmuş olsa idi, Daire çoğunluğunun yorumu gibi, ödemenin yapılıp yapılmadığının araştırılması, ödemenin yapılması halinde davanın konusuz kalacağı yönünde karar verilmesi gerekirdi.

Dairemizin 2012/13444 Esas sayılı dosyasında, rücuan tazminat istemli davada, “tarafların, sözleşme serbestîsi ilkesi çerçevesinde, 6111 sayılı “Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” hükümlerine göre dava konusu olan uyuşmazlık hakkında mahkeme dışında uzlaşmaları karşısında, davanın konusunun kalmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken” şeklinde karar verilmiştir.

Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, mahkemece, davalının 6111 sayılı Yasaya göre eldeki dosya borcunu yapılandırarak taksite bağlayıp bağlamadığı veya defaten ödeme olup olmadığı araştırılmalı, varsa şimdiki gibi “davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2019/12033, Karar No: 2020/4671, Tarih: 21.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/12033 E.  ,  2020/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

2006 takvim yılına ilişkin suça konu faturaların KDV ve kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle suç tarihi “26/04/2007” olacağından, sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1775, Karar No: 2024/16561, Tarih: 18.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/1775 E.  ,  2024/16561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2458 E., 2021/2484 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2020/349 Esas, 2021/354 Karar sayılı kararı ile; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, 3. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna, 5. Tanık Tanju’nun beyanlarının çelişkili olduğuna, 6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 7. Korona dönemi olan suç tarihi için; 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi hükmünün bu olaya uygulanmasının kanunun amacına aykırı düştüğüne, 8. Kolluk tarafından soruşturmanın düzgün bir şekilde yürütülmediğine, 9. Eksik araştırma ile karar verildiğine, 10. Beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ceza tayininin ve uygulamanın yerinde olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri aşağıda belirtilen dışında yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilememiştir.

5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde

verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu, olay, yakalama, muhafaza altına alma tutanağı ile dosya kapsamına göre; tanık Tanju'nun sanığın bulunduğu aracın sağ camına yaklaştığı, ardından sanığın tanığa bir şey verdiğinin görüldüğü ve uyuşturucu madde (sentetik kannobinoid) satışının 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında kalan yere iki yüz metreden yakın mesafede bulunan özel araç içinde gerçekleştiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli ve 2020/327 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararı da gözetilerek; özel aracın, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmadığı, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen temel ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca artırım yapılması ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca “suçun işlendiği yer” gerekçesiyle sanık hakkındaki temel cezanın aşağı hadden uzaklaşılarak belirlenmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4725, Karar No: 2024/3370, Tarih: 14.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4725 E.  ,  2024/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/198 E., 2022/346 K.

KARAR : Görevsizlik

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen nüfus kayıt düzeltim davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,14.05.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf ... vekili Avukat ... geldi. Başka gelen olmadı. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çocuğu olan küçük ...'yı sanki kendi çocukları gibi nüfusa kaydettirdiklerini iddia ederek nüfus kaydının düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, iddiaların asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.09.2020 tarihli kararı ile davanını kabulüne; davalı ...'ün küçük ...'ün biyolojik babası olmadığının tespitine, davalı ...'ün küçük ...'ün biyolojik annesi olmadığı ve buna ilişkin nüfus kaydının terkinine yönelik talebi yönünden bu hususun İstanbul 6. Aile Mahkemesinin 2012/3 Esas-2014/74 Karar sayılı ilamı ile karara bağlandığından karar verilmesine yer olmadığına karar karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili ve kayyım tarafından tüm yönleriyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli kararıyla; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili ve kayyım tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili ve kayyım tarafından tüm yönleriyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli kararıyla; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili ve kayyım tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 01.03.2022 tarihli kararıyla, dava konusu küçüğün yanıltıcı beyanla davalıların çocuklarıymış gibi nüfus kayıtlarına işlendiğinin iddia edildiği, davalıların gerçeğe aykırı beyanıyla oluşturulan nüfus kaydının iptaline ilişkin taleplerinin nüfus kayıt düzeltilmesi davasının konusu olduğu, asliye hukuk mahkemesinin görev alanında kaldığı, bu nedenle asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine, İstanbul Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğuna, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesini yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, davacının hakkını kötüye kullandığını, davanın nüfus davası olmadığını, yeniden DNA raporu alınması gerektiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davanın Asliye Hukuk Mahkmesi tarafından görülmesi gerekip gerekmediği, bozma ilamına uygun karar verilip verilmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 35 inci, 36 ncı ve 40 ıncı maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 31.07.2004 tarihli ve 25539 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Adli Tıp Kurumu Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin 13 üncü, 19 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL vekâlet ücretinin ...'dan alınarak ...'ya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1856, Karar No: 2021/9434, Tarih: 30.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1856 E.  ,  2021/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Soruşturma evresinde fotoğraf üzerinden yapılan teşhis işleminin usulüne uygun olmayıp, duruşma sırasında sanık ile mağdurenin bir araya gelmemesi, mağdurenin olay öncesi döneme ilişkin sanıkla ilgili verdiği bilgiler ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdureye usulüne uygun şekilde teşhis işlemi yaptırılması, aynı firmada birlikte çalışıp, daha önceden sanığa dil eğitim seti sattıklarını ve olay günü telefonla konuştuğunu belirttiği ... isimli tanığın teminiyle mağdurenin anlatımı doğrultusunda beyanının alınması, suç tarihinden yaklaşık bir yıl önce sanığa dil eğitim seti satışı yapıldığının bildirilmesi karşısında, anılan dönemde sanığa eğitim seti satılıp satılmadığı, bu kapsamda yapılmış sözleşme bulunup bulunmadığı, mağdurenin olay tarihinde çalıştığı firmadan araştırılıp, temin edilecek dökümanlar üzerinde gerekirse yazı - imza incelemesi yaptırılması ve suç tarihinde Muğla İli Bodrum İlçesi Yalı Beldesinde olmadığını beyan eden sanığın ifadesi alınırken bildirdiği cep telefon numarasının olay gününe ait baz istasyonu ile sinyal bilgilerinin de dosya arasına getirilmesinden sonra toplanacak delillere göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.