muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14013, Karar No: 2014/18417, Tarih: 23.09.2014

Bu halde Mahkemece yapılacak iş; az yukarıda yazılı araştırmaların yanı sıra, davacı ve boşanılan eş adına olan su, elektrik ve telefon abonelik kayıtları celbedilmeli, medula sistemi ile GSM kayıtlarında yer alan adres bilgileri tarihleri ile birlikte istenilmeli, dava konusu dönem bakımından “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8486, Karar No: 2016/12257, Tarih: 10.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/8486 E.  ,  2016/12257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 07.10.2005-08.03.2010 tarihleri arasında davalı işveren yanındaki çalışmalarına yönelik prime esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyularak hükümde belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Önceki bozma ilamında da belirtildiği gibi, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanununun 77. maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda hizmet tespitine yönelik davalarda davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na (Devredilen ... ) davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, tespitini istediği 07.10.2005-08.03.2010 tarihleri arasındaki dönemde prime esas kazançlarının belirlenmesini talep etmiş, mahkemece davacının anılan dönemde asgari ücretin 1,52 katı ücretle çalıştığı kabul edilerek sonuca varılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, tespitini istediği 07.10.2005-08.03.2010 tarihleri arasındaki dönemde prime esas kazançlarının belirlenmesini talep etmiş, mahkemece davacının anılan dönemde asgari ücretin 1,52 katı ücretle çalıştığı kabul edilerek sonuca varılmıştır.

Mahkemece, tespitine karar verilen sürede aldığı aylığın tespitinde davacıya ödenen kıdem tazminatı tutarı ve tanık beyanlarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, ihtilaf konusu dönemde geçerli olan prime esas aylık kazanç alt sınırını ve yazılı delille ispat sınırını aşan prime esas ücret tutarları yönünden, yukarıdaki esaslar dahilinde yazılı delil yada yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler celp edilip değerlendirilerek, bu yönde delil bulunmaması halinde, tanık beyanlarına göre karar verilemeyeceği, ödenen kıdem tazminatı tutarının çalışılan son ayın prime esas kazanç miktarının belirlenmesinde delil kabul edilebileceği, oranlama yöntemi ile geçmişe yönelik ücret tutarının belirlenmesinin mümkün olmadığı gözetilerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Ü... San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 10.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2009/3822, Karar No: 2009/4771, Tarih: 27.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3822 E.  ,  2009/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARABURUN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına tapuda kayıtlı bulunan 13 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline ve üzerindeki yapının yıkımına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne dair verilen karar Dairece “....kamu düzeniyle ilgili olup mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gereken ve 1605 sayılı yasadan kaynaklanan hak koşulunun davalıların miras bırakanı yararına gerçekleştiği nitekim çekişmeli taşınmazla aynı kök tapudan gelen komşu 14 nolu parsel hakkında açılan tapu iptal davalarında da kazanılmış hak kuralının uygulandığı anlaşılmakta olup, kayıt miktar fazlası kısım yönünden davanın kabulü gerekirken taşınmazın tamamının tapusunun iptaline karar verilmesi doğru değildir” gerekçesiyle bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan tapu kaydının miktar fazlasının sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, Mahkemece hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda kayıt miktar fazlası bakımından davanın kabulüne karar verilmiş olması karar tarihi itibarıyla doğru ise de, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı yasada bir takım değişiklikler ve ilaveler getiren 5841 sayılı yasa hükümlerinin kesin hüküm halini almayan davalara da uygulanacağı düzenlemesi ve kazanılmış hak olgusunun istisnasını teşkil edeceği gözetildiğinde kararın doğru olduğu söylenemez.O halde davacı hazinenin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalıların temyiz itrazlarına gelince, dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınınazın kadastro tespitinin 26.8.1972 tarihinde yapıldığı ve 25.05.1974 tarihinde de kesinleştiği, davanın ise 04.02.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Davalıların temyiz itrazlarına gelince, dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınınazın kadastro tespitinin 26.8.1972 tarihinde yapıldığı ve 25.05.1974 tarihinde de kesinleştiği, davanın ise 04.02.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamalacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince ) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2 .. 2009 tarihinde kabul edilip 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. Fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" ve 3. Maddesi ile eklenen geçici 10. Maddesinin "bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanınamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 25.05.1974 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12. Maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi için karar bozulmalıdır.

O halde davalının temyiz ıtirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428. Maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8887, Karar No: 2019/3901, Tarih: 02.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8887 E.  ,  2019/3901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.05.2014 gününde verilen dilekçe ile miras pay nedeni ile adi istihkak talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mirasta adi istihkak isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, mirasbırakan ....’nun ölmeden önce 1200 küçükbaş, 20 büyükbaş hayvanı, ot biçme makinesi, odun kesme motoru ve ev eşyalarının olduğunu, bunların davalıların tasarrufunda olduğunu, bunlardaki müvekkil hissesinin belirlenmesini, elden çıkarılmışsa değerlerinin tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 12.000TL’nin davalılardan alınarak davacıya verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme Hakime aittir (HMK.m.33). Dava dilekçesi içeriğine göre dava, mirasta adi istihkak isteğine ilişkindir (TMK.605/2 m.). 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda bu tür uyuşmazlıklarda Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu konusunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Davanın açıldığı tarihten önce yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK ise Asliye Hukuk ve Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olup olmadığını, tayin ve tespitte dava konusunun değeri ve miktarı ölçüsünü kaldırmış, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın mal varlığı haklarına ilişkin davalarda, görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu hükme bağlanmıştır (HMK.m.2/1).

Kanunda bu konuda aksine bir düzenleme bulunmadığına göre, mirasta adi istihkak isteğine ilişkin davalarda davanın değerine bakılmaksızın Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir.

Görev, kamu düzenine ilişkin olup, Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. Bu durumda dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yanlış niteleme ve değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14347, Karar No: 2019/5119, Tarih: 24.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14347 E.  ,  2019/5119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm dahili davalı ... Yönetimi ve davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Çekişmeli 177 ada 10 parsel ve 177 ada 13 parsel sayılı taşınmazlara ait tutanak aslının,

2)Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait en eski memleket haritası ve memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile 1970 yılından öncesine ait memleket haritası ve memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı dosyaya getirtildikten sonra; dava dosyasının, mahkemece yapılan keşifte yer alan fen ve orman bilirkişisine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hâkim ağaç türü ve kulanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak, dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 24/09/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5152, Karar No: 2018/7930, Tarih: 11.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5152 E.  ,  2018/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne alınmıştır.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı .... vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davanın gelirler yönünden yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere 21/1. madde işverenin, 21/4. madde üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

İşverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, davalılardan işveren ........Ş.'nin kusur sorumluluğunun anılan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak ve öngörülen ilkeler çerçevesinde yüzde elli sekiz kusur oranı üzerinden belirlenmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, özellikle değinilen 4. fıkra hükmü göz ardı edilerek karar verilmesi isabetsizdir. O hâlde, davacı kurum ve davalı ... San. Tic. A.Ş vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir. Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzelterek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkralarının silinerek yerine;

“Dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne;

1-111.595,00 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin tahsis onay tarihi olan 24.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan (davalı şirketin sorumluluğunun 107.875,17 TL ile sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma ödenmesine,

2-120,00-TL tedavi giderinin sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma ödenmesine,

3-Harç alınmadığından 7.631,25 TL harcın davalılardan (davalı şirketin sorumluluğunun 7.376,87 TL ile sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacı Kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 11.687,20 TL vekalet ücretinin davalılardan (davalı şirketin sorumluluğunun 11.297,62 TL ile sınırlı olmak üzere) alınarak davacıya ödenmesine,

3-Harç alınmadığından 7.631,25 TL harcın davalılardan (davalı şirketin sorumluluğunun 7.376,87 TL ile sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacı Kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 11.687,20 TL vekalet ücretinin davalılardan (davalı şirketin sorumluluğunun 11.297,62 TL ile sınırlı olmak üzere) alınarak davacıya ödenmesine,

5-Davacı Kurum tarafından yapılan yapılan 2.401,00-TL bilirkişi ücreti, 115-TL posta gideri, 85-TL tebligat ve müzekkere gideri toplamları olan: 2.601,00-TL yargılama giderinin davalılardan (davalı şirketin sorumluluğunun 2.514,30 TL ile sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen alınarak davacı kuruma ödenmesine,

6-Asıl dosyada ve birleşen dosyada artan gider avansının karar kesinleştiğinde davacı kuruma iadesine”, ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ........ iadesine, 11.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....