muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4005, Karar No: 2024/4174, Tarih: 09.12.2024

7. Somut olayda olduğu gibi, HMK 341/1-a maddesindeki parasal sınırlar yerine, Daire çoğunluğu tarafından, kanun koyucunun HMK 362/1-a maddesi uyarınca ancak bölge adliye mahkemeleri açısından uygun gördüğü kanun yolu parasal sınırının, HMK’nın 374/3 maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi ilk derece mahkemeleri kararları yönünden de uygulanmasını adil yargılanma ilkesi ile hukuki güvenlik ilkelerine aykırı olarak gördüğümden, çoğunluk kararını bu yönden isabetli bulmuyorum.

8. Bunun yanında; eldeki davada davalı yönünden temyize konu edilen dava değeri toplam 24.306,79 Euro, davacının temyiz dilekçesindeki beyanlarına göre davacı yönünden temyize konu dava değeri 300,00 Euro olup, İlk Derece Mahkemesinin 09.11.2022 olan karar tarihi itibariyle Euro/TL kurunun 18,7468 TL olduğu, (24.306,79 Euro'nun hüküm tarihi itibariyle değerinin 455.674,53 TL, 300 Euro'nun ise 5.624,04 TL) olduğu, HMK’nın 362/2.maddesinde temyiz kesinlik sınırı hakkında “Alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur” şeklindeki düzenlemedeki “… kararda asıl talebin kabul edilmeyen bölümü…” sözcüğünden hareketle, yüksek mahkemeye erişim ve “adil yargılanma hakkını mümkün kılan” bir şekilde yorumlanarak, Mahkemenin dava olunan şeyin karar tarihindeki değerine göre temyiz miktar sınırının değerlendirilmesi gerektiği, 455.674,53 TL dava değerinin karar tarihi itibariyle temyiz miktar sınırının (2022 yılı itibariyle İlk Derece Mahkemeleri kanun yolu sınırı olan 8.000,00 TL'nin ve nitekim Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına karşı 2022 yılı itibariyle öngörülmüş olan 107.090,00 TL'nin dahi) üzerinde olduğundan sayın Daire çoğunluğu tarafından temyiz isteminin miktar yönünden reddine dair verilen kararı bu yönüyle de isabetli bulmuyorum. 09.12.2024
Yargıtay — Esas No: 2013/19119, Karar No: 2014/8407, Tarih: 06.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19119 E.  ,  2014/8407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakın davalı idareden,

2-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve ...idaresinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2012 ve 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin Pütürge ..., ... İlçe Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre dava tarihi itibariyle rayiç değerlerini gösterir cetvelin ..., ... ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

5-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18718, Karar No: 2012/2528, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/18718 E.  ,  2012/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 1.9.2009 tarihinde dubleks daire satın alarak tapuda devraldığını, davalının taşınmazdaki bütün demirbaşlar ile birlikte devir ve teslimi taahhüt ettiğini, satış bedelinin buna göre belirlendiğini ancak davalının devirden sonra tüm demirbaşları söktüğünü, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan tespitte zararın 8.600 TL olduğunu belirterek zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, eşyaların gayrimenkulün mütemmim cüzi olmadığını, davacıya bırakılacağına dair anlaşma olmadığını, bu yönde beyanda bulunmadığını,tespite itiraz ettiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu edilen eşyaların emlak alım satımında genel uygulama ve nitelik bakımından sökülüp alınmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, dava konusu edilen eşyaların emlak alım satımında genel uygulama ve nitelik bakımından sökülüp alınmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, satın aldığı sırada dairenin içinde bulunan dava konusu edilen eşyaların satıma dahil olduğunu, davalı ise bunların satıma dahil olmadığını, bu nedenle de alıp götürdüğünü savunmuştur. Taraflar arasında tapuda yapılan satım işleminden başka herhangi bir yazılı sözleşme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda bilirkişi dosya içerisinde mevcut olan 29.3.2011 tarihli raporunda aydınlatma aplikleri, fırın,aspiratör, davlumbaz, portmanto, elbise dolapları, çim biçme makinası ,bodrum kattaki mutfak dolabı, jaluzi ve lambaların taşınmazın mütemmim cüzi olmadığı sadece banyo dolabı,duş tesisatı ve kombinin mütemmim cüz olarak değerlendirilebileceği bildirilmiştir. Bilirkişi, davacının talebi kapsamında olmayan ve tespit raporunda da yer almayan kombinin mütemmim cüz olduğunu belirtmiştir ancak ek raporda kombiyi hesaplamaya dahil etmemiş, mahkemece de kombi hüküm altına alınmamıştır. Normal koşullar altında bir evde bulunması gereken muhdesatın ve ayrıca sonradan yapılmış olsa dahi yapılmakla evin mütemmim cüz’ü haline gelmiş olan şeylerin de satım akdine dahil olduğunun kabulü gerekir. Davacı dairenin mülkiyetini kazanmıştır. Türk Medeni Kanunun 619. maddesi hükmüne göre bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütün mütemmim cüz'ülerine de malik olur. Türk Medeni Kanununun 619. maddesinde nelerin mütemmim cüz olduğu açıklanmıştır. Madde hükmüne göre "mahalli örfe göre bir şeyin esaslı bir unsurunu teşkil eden o şeyin telef veya tahrip yahut tagyir edilmedikçe ondan ayrılması kabil olmayan cüz'ler, o şeyin mütemmim cüz'leridir" hükmünü getirmiştir. Bu durumda banyo dolabı,duş tesisatı dışındaki eşyaların; gayrimenkul tahrip ve tagyir edilmeden ondan ayrılması mümkün görülmekte ve bu durumu ile mütemmim cüzü niteliğinde olmadıkları anlaşılmaktadır. Davacı ancak mütemmim cüz mahiyetindeki eşyalar yönünden talepte bulunabilir. Mütemmim cüz kapsamında bulunmayan eşyalar satışa dahil edilemez. Mahkemece tespit raporunda bulunup davaya konu edilen eşyaların evin mütemmim cüzü olup olmadığı hususunun üzerinde durulmadan hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bent uyarınca davalının sair temyiz itirazlarının reddine; temyiz olunan hükmün, (2) numaralı bent uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 127.75 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15905, Karar No: 2014/10501, Tarih: 12.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/15905 E.  ,  2014/10501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kırklareli İş Mahkemesi

Tarihi : 06.06.2013

No : 2012/125-2013/284

Dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı annesi üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2012 yılında gerçekleştirilen işlemle kesildiği anlaşılmaktadır

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, adres hareketleri ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, özellikle Kurum Rapor’u öncesi döneme ilişkin seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise davalı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasında; tarafların yersiz aylığın tahsili istenen tarihlerde nerede oturdukları, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden boşanan eşlerin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilerek kayıtlı yerleşim yerleri saptanmalı, davalının önceki oturduğu adres ve tespit edilecek bu yerler yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının kanaate yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, davalı ve eşinin boşanma sonrası müşterek çocuklarının velayetinin annede olduğu mevcut boşanma ilamından anlaşılmakta olduğu buna göre baba ile çocuk arasında şahsi ilişkinin nasıl tesis ettirildiğinin araştırılması, davalı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, kontrol memuru raporunun aksinin ispat edilip edilmediği hususu araştırılmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile hatalı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8756, Karar No: 2010/6379, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8756 E.  ,  2010/6379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.3.1998-20.6.2006 tarihleri arasında çalışmış olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.03.1998-20.06.2006 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 01.03.1998-20.06.2006 tarihleri arasında davalı ... Sitesi D Blok yöneticiliğinde kapıcı olarak asgari ücretle çalıştığının tesbitine,diğer hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527,30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;işe giriş bildirgesinin verilmediği, davalı işverene ait işyerinin 01.10.2006 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsama alındığı,davacının eşi ile yapılmış tarihsiz kira sözleşmesine göre hizmet ve temizlik karşılığı davacının eşi ... ile kira sözleşmesi yapıldığı,davacının eşi ...’a bahçe ve apartman temizliği,su kanalı açılması v.s. işler için ödemeler yapıldığı, davacının eşinin 01.01.2002 tarihinde SSK'dan emekli olduğu belirtilmiş isede nerede hangi saatler içinde çalıştığının tesbit edilmediği, bir kısım tanıkların davacının 2-3 gün temizliğe gittiğini beyan ettikleri, dolayısıyla çalışmanın part-tıme olup olmadığı ve kapıcılık hizmetinin davacı tarafından mı eşi tarafından mı yapıldığının açıklığa kavuşturulmadığı, dinlenen tanıkların beyanlarının davacının çalışmasının konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş: dava konusu çalışmanın kapıcılık hizmeti olduğu göz önünde bulundurularak, davacının eşinin çalışma süreleri ve emeklilik tarihi dikkate alınarak SSK’lı olarak çalıştığı dönemde mesai saatleri dışında part-tıme olarak kapıcılık hizmetini yapıp yapmadığı,davacının 2-3 gün temizliğe gittiğe halde kapıcılık hizmetini nasıl yaptığı ve kapıcılık hizmetinin fiilen kim tarafından yerine getirildiği irdelenmeli,soruşturma genişletilerek yeniden davalı apartmanda uzun süre ikamet edenler, komşu apartmanda uzun yıllar oturanlar veya komşu yada yakın yerlerde çalışanlar dinlenerek çalışma olgusu,çalışmanın niteliği,başlangıç ve bitiş tarihleri hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Özkanlar Sitesi D Blok Yöneticiliğine iadesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20709, Karar No: 2014/11409, Tarih: 12.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20709 E.  ,  2014/11409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/207643

Mahkemesi : Çerkezköy 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 23/11/2011

Numarası : 2010/555-2011/1230

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümlerden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,