muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3589, Karar No: 2023/3468, Tarih: 25.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayanan uyuşmazlıklarda TBK 126. Maddesine uyarınca 5 yıllık zamanaşımı süresi belirlenmiş olup, zamanaşımının başlaması için taraflar arasındaki ilişkinin sonlandırılmış olması gerektiği, davalı arsa sahiplerine ihtarnamelerden anlaşılacağı üzere 2010 yılından yaklaşık 12 yıl önce yani 1998 tarihinde dairelerin teslim edildiği, bu tarih itibariyle taraflar arasındaki sözleşmeden kaynaklı ilişkinin sonlandırıldığı,normal şartlarda Borçlar Kanunu'nun 126/4. maddesinde yazılı olan 5 yıllık sürenin 2003 tarihi itibariyle dolduğu ancak 24/06/2011 tarihli sözleşme ile de kat mülkiyeti masraflarının daire sahiplerine ait olacağı ve müteahhide tapu ferağlarının 24/06/2011 tarihten itibaren 1 ay içinde verileceği taraflar arasında belirlenmiş olup, dairelerin müteahhit tarafından davalılara teslim edildiği ve aralarındaki borç ilişkisinin ek sözleşme ile taraflarca kabul edildiği ve kabul edildiği şekliyle sonlandırıldığı anlaşıldığından 24/06/2011 tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımının 24/06/2016 tarihinde dolduğu belirtilerek, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazının usul ve yasaya uygun bir ileri sürülmediğini, ileri sürülmüş olsaydı dahi TMK'nın hüsnüniyet kuralları gereğince dikkate alınamayacağını, somut uyuşmazlıkta 10 yıllık genel zamanaşımı süresi uygulanması gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli gerekçeyle karar verilmiş olduğu, davacı vekili tarafından ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. Maddesi, 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. Maddesi, 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

3.1. Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Zamanaşımı def'i kelime anlamıyla ileri sürülmesi halinde alacağın dava veya icra takibi yoluyla istenmesini engelleme imkanını sağlar. Zamanaşımının dolması da sürenin geçmesiyle hakkın düşmesi sonucunu doğurmaz. Zamanaşımı borçluya defi hakkı verdiğinden borçlu ya da davalı tarafından süresi içinde ileri sürülmesi halinde davanın zamanaşımı nedeniyle reddi imkanını sağlar.

3.2. Davacı dava dilekçesinde iddiasının dayanağı olan vakıaları (HMK 119/1-e), davalı da cevap dilekçesinde savunmasının dayanağı olan vakıaları (HMK129/1-e) gösterir. 6100 sayılı HMK'nın 141/1. maddesinde tarafların yargılamada iddia ve savunmalarını ne zamana kadar değiştirebilecekleri düzenlenmiştir. Bu madde uyarınca tarafların cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ancak karşı tarafın açık muvafakati ile ön inceleme duruşmasında taraflardan birisi gelmez ise gelen tarafın, karşı tarafın muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmanın genişletilmesi yahut değiştirilmesi mümkündür.

3.3.Zamanaşımı, dava tarihinde yürürlükte olan HMK 141. madde kapsamında bir ilk itiraz olmayıp maddi hukuktan kaynaklanan bir def'i ve savunma aracı olup 6100 sayılı HMK’nın 141. maddesi gereğince cevap veya ikinci cevap dilekçesi ile yapılması zorunludur. Cevap ve ikinci cevap dilekçesinde ileri sürülmemiş ise aynı maddenin 2. bendine göre karşı tarafın açık muvafakati veya ıslah ile ileri sürülmesi de mümkündür.

3.3.Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; davalı tarafa dava dilekçesi 01.06.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, davalılar vekili ise cevap dilekçesi ile açıkça zamanaşımı definde bulunmamış olup, o halde zamanşımı def'i bulunmadığı gözetilerek işin esasının incelenmesi gerekirken, zamanaşımının def'i niteliği gözetilmeksizin itiraz gibi değerlendirilip zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

I. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

I. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16145, Karar No: 2012/3487, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16145 E.  ,  2012/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011

Davacı vekili, davacının davalılardan Batman Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığı' nın her ay düzenli olarak 3417 sayılı yasa kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili yasa uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı yasanın 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı yasaya 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde ile 31/12/2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 Sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Yasalar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete' nin 14/10/2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20/12/2010 tarih ve 156–328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması,  konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde,  tasarruf

kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/305, Karar No: 2023/1172, Tarih: 14.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/305 E.  ,  2023/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/380 E., 2022/247 K.

...

...

...

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... ve fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ...’ne devredilen ... Belediyesi bünyesinde taşeron firmalarda hizmet akdine tabi 01.06.2009 tarihinden 31.03.2014 tarihleri arası aralıksız çalıştığı bahsi ile bildirimi yapılmayan eksik olarak gösterilen hizmetlerin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Belediye vekili cevap dilekçesinde, husumetin hizmet alımı yapılan firmalara yöneltilmesi gerektiğini, bildirimi yapılan süreler dışında çalışması olmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde, hak düşürücü süre itirazında bulunarak, Kurum kayıtlarının resmi belge nitelinde olup aksinin ancak yazılı delillerle ispatlanabileceğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2016 tarihli ve 2016/110-2016/53 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... Belediye vekili ve Fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2017 tarihli ve 2017/644-2017/400 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Belediye vekili ve Fer’i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "...dava konusu dönemde aracı (taşeron) olan işverenlerin de hak alanını ilgilendirdiğinden tespit edilen aracı (taşeron) işverenlere, HMK. 124 üncü maddesi dikkate alınmak suretiyle husumet yöneltmesi için mehil verilmeli; gösterecekleri bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. ..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

2.Daire kararında; "...dava konusu dönemde aracı (taşeron) olan işverenlerin de hak alanını ilgilendirdiğinden tespit edilen aracı (taşeron) işverenlere, HMK. 124 üncü maddesi dikkate alınmak suretiyle husumet yöneltmesi için mehil verilmeli; gösterecekleri bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. ..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, " davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı ... belediyesine ait iş yerinde 01.06.2009-04.09.2009 tarihleri arasında toplam 94 gün süre ile SGK'ya bildirilmeksizin asgari ücretle çalıştığının tespitine,dahili davalı ... yönünden davanın reddine, " karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Belediye ve fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dinlenen tanıkların beyanlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil vekili temyiz dilekçesinde; durum kayıtlarının aksinin eşdeğerde yazılı delille ispatının gerekli olduğunu, verilen kararın eksik incelemeye, çelişkili tanık anlatımlarına ve hatalı bilirkişi raporuna dayalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 inci maddesi uyarınca 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalılardan ... ve Feri Müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılardan ... ve Fer'i Müdahil Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/13261, Karar No: 2021/1916, Tarih: 24.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2019/13261 E.  ,  2021/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi ihmal, hakaret

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi ihmal, hakaret suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avukat olan sanığın, vekilliğini yürüttüğü katılan adına takip ettiği dosyalar ile ilgili olarak, Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/292 E. sayılı dosyasında, 24/09/2008 tarihli karar duruşmasına mazeretsiz olarak katılmadığı, katılanın davacı olduğu İstanbul 12. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin (kapatılan Şişli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi) 2010/621 E. sayılı dosyasına kayden görülen davanın 20/10/2010 ve yenilemeden sonra 24/03/2011 ve 25/10/2011 tarihli celselerine mazeret bildirmeden katılmadığı ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine sebep olduğu, Denizli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/4462 E. sayılı dosyasından 25/05/2010 tarihli reddiyat makbuzu ile 34.868,27 TL tahsil etmesine rağmen katılana 13.500 TL verdiği, bakiyeyi uhdesinde tuttuğu, Emirdağ Belediye Başkanlığı aleyhine açacağı alacak davasına ilişkin olarak katılandan 3.000 TL aldığı, ancak vekillikten çekilmesine rağmen bu parayı iade etmediği, kendisiyle konuşmak üzere bürosuna gelen katılana “defolun gidin, siz benden para koparmaya çalışıyorsunuz, şerefsizler sizin bende alacağınız yok ...” şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiği, bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, ilgili dosyalara ilişkin kararlar ve dosya kapsamı itibariyle, sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı kabulü ile verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın, sanığa atılı suçların subut bulduğuna, kararın eksik incelemeye dayandığına ve hukuka aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11468, Karar No: 2012/16512, Tarih: 09.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/11468 E.  ,  2012/16512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/09/2011 gününde verilen dilekçe ile orman zararı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; orman alanından açma yapılması nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının 6831 sayılı yasaya muhalif eylemi nedeni ile idarenin 2.919,60 TL zarara uğradığını iddia ederek davalıdan ödetilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Dosya arasında bulunan Selendi Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/7-2010/76 esas karar sayılı ilamı ile ormandan açma yapmak suçundan davalı sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiş olduğu, kararın temyiz edilmekle kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince, ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesi dosyasının kesinleşmesi beklenerek ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bu bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16614, Karar No: 2015/13548, Tarih: 25.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16614 E.  ,  2015/13548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/22-2014/420

Davacı Nuran vekili Avukat Fuat tarafından, davalılar A.. G.. ve diğeri aleyhine 15/01/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 17/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-karşı davacı A.. G.. vekili ve E.. T.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı/karşı davacı A.. G..'in asıl davaya ve karşı davaya yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı E.. T..'in temyiz itirazlarına gelince; Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalı/karşı davacı A.. G.. ve davalı E.. T.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı E.. T..'in diğer davalı eşinin evli olduğunu bilmesine rağmen onunla duygusal ve fiziksel birliktelik yaşayarak evliliğinin bitmesine neden olduğunu, bu durumun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı/karşı davacı, davalı ile aralarında iddia edildiği gibi bir ilişki olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemekle birlikte davalının haksız ithamları nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek, karşı dava ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılardan E.. T.. ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların evlilik dışı birlikte olma eylemleri ile davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı kabul edilerek istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

TMK'nın 185. maddesine göre, “Evlenmeyle eşler arasında evlilik birliği kurulmuş olur. Eşler birlikte yaşamak, birbirlerine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar.” Aynı Kanunun 174. maddesine göre de, “Mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebilir. Boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir.”

Evlenmeyle eşler arasında kurulan aile birliğinin taraflara yüklediği ödevlerin ihlali veya yerine getirilmemesi durumunda bu yükümlülüğü yerine getirmeyen eş yönünden Türk Medeni Kanunundaki sonuçları, boşanma ve boşanma sebebi olması durumunda, bu olaylar yüzünden kişilik haklarının saldırıya uğraması halinde manevi tazminat talep edilebileceğidir.