muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3034, Karar No: 2019/6206, Tarih: 16.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/3034 E.  ,  2019/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Yargılanmanın Yenilenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 24.04.2018 tarih, 2016/18700 esas, 2018/6704 karar sayılı ilamı ile yargılamanın iadesini talep eden davacı kadın vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermediği, o halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için yargılamanın iadesini talep eden davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "Vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar verilmiş, mahkemece Yargıtay ilamının özel yetki içeren vekaletnameyi sunması için vekile tebliğ edilmesine rağmen vekilin vekaletnameyi sunmaması nedeniyle yargılamanın iadesini talep eden asıla ihtarat içeren tebligatın çıkarıldığı, eski mernis adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine yeni mernis adresine doğrudan Tebligat Kanunu 21/2 uyarınca tebligat yapıldığı görülmüştür.

Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine eklenen 2. fıkraya göre; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır". Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2. maddesinde "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" denilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi, bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde Tebligat Kanunu 21/2 maddesine göre tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Somut olayda, yargılamanın iadesini talep eden kadının bilinen adresi(eski mernis adresi) ile güncel mernis adresi farklıdır. Eski mernis adresine yapılan tebligatın iade gelmesi üzerine mahkemece yeni mernis adresi bilinen son adres kabul edilerek, öncelikle mernis adresi şerhi düşülmeden bu adrese normal tebligat çıkarılma, tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılması gerekirken doğrudan mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle, aynı kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebligatın yapılmış olması tebliği usulsüz kılar. O halde yargılamanın iadesini talep eden kadına tebliği gereken muhtıranın belirtilen usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine ikinci kez İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 16.05.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/31357, Karar No: 2014/27975, Tarih: 25.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/31357 E.  ,  2014/27975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre; olay gecesi yakınanın kahvehanesine plastik kapıyı kırıp içerden 200,00 TL paranın çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; suça sürüklenen çocuğun aşamalarda yüklenen suçlara katılmadığını savunması ve olay yerinde bulunan plastik parçalardaki kan lekesinden alınan örneklerin suça sürüklenen çocuktan alınan DNA profili ile uyumsuz olduğunun...Adli Tıp Kurumu'nun raporuyla da tespit edilmesi karşısında, sanığın yüklenen suçları işlediğine yönelik savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delillerin neler olduğu açıklanıp tartışılmadan yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/11//2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20025, Karar No: 2013/36249, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20025 E.  ,  2013/36249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

...

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma yetkisi bulunan müşteki ...'a davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, müştekinin suçtan doğrudan doğruya zarar gördüğü anlaşılmakla, davaya katılan olarak kabul edilmesi suretiyle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13543, Karar No: 2022/8981, Tarih: 18.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/13543 E.  ,  2022/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Kazan Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.05.2012 tarihli ve 2012/186 esas sayılı iddianamesi ile dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanma" ve "sahte fatura düzenleme" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, hükmün gerekçe kısmında sahte fatura kullanma suçu anlatıldıktan sonra hüküm kısmında Vergi Usul Yasasına aykırılık denilerek hükümler kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10320, Karar No: 2019/9351, Tarih: 22.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10320 E.  ,  2019/9351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, sebepsiz yere işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genet tatil, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş akdinin davacı tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışmaların yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde fazla çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim yapılmalıdır (Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.). Fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta; tanık beyanlarıyla hesaplanan fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarından takdir indirimi yapılmadan hüküm kurulması hatalıdır.

3- HMK'nun 297/2. maddesi uyarınca dava konusu tüm talepler ile ilgili olarak açık ve net şekilde hüküm kurulmak zorundadır. Mahkemece davacının asgari geçim indirimi alacağı hakkında olumlu olumsuz karar verilmemesi hatalıdır.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında gösterilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşülmemeside, hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3191, Karar No: 2009/5428, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3191 E.  ,  2009/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.01.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasıyla tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile ... merası olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline Porsuklu merası olarak kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriği ile özellikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın öncesinden ve 12.09.1958 tarih 32 numaralı ... Tevzi Komisyonu çalışmalarında mera ve yaylak olarak saptanmasına, 4342 Sayılı Mera Kanununun 4.maddesi uyarınca mera ve yaylaklarda ... mülkiyet iddiasının dinlenemeyeceğine ve bu gibi yerler kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilemeyeceğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların mera olduğunu iddia etmiş, yararlanma hakkına ilişkin bir dava ve talepte bulunmamıştır. Taşınmazların mera olduğu saptandığına göre, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddesi hükmünce sınırlandırılarak,

parsel numarası verilip bu niteliği ile ... siciline yazılmasıyla yetinilmesi gerekir. Mahkemece, ayrıca aidiyet belirlemesi yapılması doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekirse de, düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün 2 ve 3.paragraflarının karardan bütünüyle çıkartılarak bunun yerine “Kars ili ... ilçesi ... ... köyü ... ... mevkiinde kain ... bilirkişisi raporunda kırmızı renkle gösterilen 101 ada 30 ve 31 parsellerin tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline mera olarak yazılmasına” cümlesinin yazılmasına ve hükmün HUMK.nun 438/VII.maddesince DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.04.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/486, Karar No: 2021/1991, Tarih: 05.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/486 E.  ,  2021/1991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Erdemli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.03.2009 gün ve 2005/305 Esas -2009/367 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 24.01.2011 gün ve 156-649 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı Kanun hükümleri uyarınca çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunduğu iddiasına dayalı tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12.maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece onanmış, davacı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Gerçekten de, işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmesi doğru olduğundan Dairenin onama kararı da doğrudur. Ancak, anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih, 2009/31 esas, 2011/77 karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.07.2011 tarihinde karar Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün ve anılan hükmün onanmasına ilişkin Daire kararının, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de, 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, ancak henüz devam eden uyuşmazlıkların iptal kapsamında bulunacağı açıktır.

Bu durum karşısında, işin esasının 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine dair verilen mahkeme hükmü ve anılan hükmün onanmasına ilişkin Daire kararının, Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğruluğundan söz edilemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Öte yandan yargılama masraflarıyla ilgili olarak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. ve 17. maddeleriyle 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A ve geçici 11. maddelerinde, “ kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve karalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil yargılama gideri yükletilemeyeceği…” yönünde düzenlemeler getirilmiştir.

Öte yandan yargılama masraflarıyla ilgili olarak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. ve 17. maddeleriyle 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A ve geçici 11. maddelerinde, “ kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve karalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil yargılama gideri yükletilemeyeceği…” yönünde düzenlemeler getirilmiştir.

Hâl böyle olunca; işin esası hakkında 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak ve yargılama masrafı yönünden de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin karar düzeltme isteğinin ( 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK’nin 440. maddesi gereğince kabulüne, Dairenin 24.01.2011 tarih ve 2011/156 Esas 2011/649 Karar sayılı onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 30.03.2009 tarih ve 2005/305 Esas ,2009/367 Karar sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenlerle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4424, Karar No: 2023/1593, Tarih: 20.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4424 E.  ,  2023/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/10 E., 2020/16 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, Erzurum ile ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 174 ada 47 parsel sayılı 794.423,86 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mera vasfıyla sınırlandırılmıştır.

2. Davacı ... dava dilekçesinde; tapu kaydı, vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili savunmasında; taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında yerlerden olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6360 sayılı Kanun) uyarınca davada ...'nın husumet ehliyeti bulunduğunu açıklayarak, kendileri açısından davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.11.2014 tarihli ve 2009/138 Esas, 2014/71 Karar sayılı önceki kararı ile, "fen bilirkişisi raporunda B harfi ile gösterilen kısmın irsen intikal suretiyle davacının çayır vasfıyla zilyetliğinde olduğu ve komşu mera parselleri ile bitki örtüsü bakımından farklılık gösterdiği" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen önceki kararına karşı, davalı Hazine temsilcisi, davalı ... ile ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi neticesinde 04.04.2016 tarihli ve 2015/5394 Esas, 2016/3625 Karar sayılı ilamıyla; "taşınmaz bölümünün mera olup olmadığı ve zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine oluşup oluşmadığı hususlarında yeterli araştırma, inceleme ve uygulama yapılmadığı açıklanarak, eksik araştırma ve inceleye dayalı olarak karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek İlk Derece Mahkemesinin önceki hükmü bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; "Alınan jeodezi ve fotogrametri uzmanı ile ziraatçı bilirkişilerin raporları ile mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, dava konusu taşınmazın güneyindeki ve batısındaki taşınmazlarla sınırının tumpla ayrılmış olup iki yönü itibariyle şahıs taşınmazlarına komşu olduğu, mera parselinden eğim yönünden de ayrıldığı, bitki örtüsü bakımından da farklılık arz ettiği, kot farkı bulunduğu, hava fotoğrafından da çayır vasfı ile kullanılarak yer yer de tarımsal faaliyet yapıldığının anlaşıldığı, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 174 ada 47 parsel içinde bulunan ve 10.07.2017 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda B harfi ile gösterilen 80.528,25 m2 miktarındaki dava konusu alanın kadastro tespitinin iptali ile adanın son parsel numarası verilmek suretiyle ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya tesciline, aynı parsel içinde A harfi ile gösterilen 119.577,63 m2 miktarındaki alan ile C harfi ile gösterilen 594.317,98 m2 miktarındaki alanın tespit gibi mera olarak sınırlandırılmalarına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı, davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde; hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın köy orta malı olduğunu, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını, dava açılmasına sebebiyet verilmediği için yargılama giderinden sorumlu tutulamayacağını açıklayarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Kadastro tespitine itiraz davasında taraflar arasındaki uyuşmazlık, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen dava konusu taşınmaz bölümünün mera vasfında olup olmadığı ve zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14, 16 ve 17 nci maddeleri,

3. Değerlendirme