muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7574, Karar No: 2023/4684, Tarih: 11.10.2023

yönlerden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz 23.03.2023 tarihli ilamı ile İlk Derece Mahkemesince, karşılıklı olarak açılan boşanma davalarına ilişkin yapılan yargılama sonucunda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilerek her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verildiğini, hükmün ... erkek vekili tarafından; kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen nafakalar yönünden, davalı-davacı kadın vekili tarafından ise; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı yönünden istinaf edildiğini, dosya istinaf aşamasında iken ... erkeğin 21.02.2022 tarihinde ölümü üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, taraflar arasındaki evlilik birliği ölümle sona erdiğinden, konusuz kalan boşanma davaları hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, davalı-davacı kadının ve ... erkeğin boşanmaya sebebiyet verecek derecede asıl kusurlu olduklarının tespitine, davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat talepleri hakkında evlilik birliği ölümle sona ermekle boşanma davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğini, Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar taraflar arasındaki evlilik birliğinin erkeğin ölümü ile sona erdiği gerekçesiyle yazılı şekilde 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca karar verilmiş ise de İlk Derece Mahkemesince kadının davasında verilen boşanma hükmünün taraflarca istinaf edilmeyerek kesinleştiğini, taraflar arasındaki evlilik birliğinin ölümle değil boşanmayla sona erdiğini, somut olayda ... erkeğin ölüm tarihi itibariyle taraflar arasındaki evlilik birliği boşanmayla sona erdiğine göre 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasına imkan bulunmadığını, o halde Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasındaki evlilik birliğinin ölümle değil boşanmayla sona erdiği dikkate alınarak, tarafların istinaf dilekçelerinde belirttikleri istinaf sebepleri ile sınırlı olacak şekilde istinaf incelemesi yapılarak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirdiğini, kabule göre de; evlilik birliğinin ölümle sona erdiği durumlarda 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ölen eşin mirasçılarının davaya kusur tespiti yönünden devam etmeleri halinde mahkemece konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararının yanında sağ kalan eşin boşanmaya yetecek derecede kusurunun bulunup bulunmadığının tespiti ile yetinilmesi gerekirken, ölen eşin kusurlu olduğunun tespiti yönünde hüküm kurulmasının da doğru görülmediğini belirterek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla bozma ilamına uyulmakla, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı. esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. ... erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, taraflar arasındaki evliliğin ölümle değil boşanma ile sona erdiği yönünde kararda açıklık bulunmadığını, müteveffanın Mudanya'da ev alacağına dair söz vermediğini, bu hususun tamamen soyut ve söylemden ibaret olduğunu,işten eve gelen erkek eşin uyumasının erkeğe kusur olarak atfedilemeyeceğini, boşanmada tam ve tek kusurlu tarafın kadın olduğunu belirterek kusur belirlemesi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle evlilik birliği boşanma ile değil ölümle sona erdiğini, erkeğin evlilik birliğinde üzerine düşen sorumluluklarını yerine getirmediğini, son olarak ortak haneyi terk ederek çocuklarının yanına gittiğini belirterek evlilik birliğinin ölümle sona erdiğine karar verilmesini talep etmekle kusur belirlemesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikteki geçimsizlikteki kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesi ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Kanun'un 355 inci, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1788, Karar No: 2022/12765, Tarih: 16.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1788 E.  ,  2022/12765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2014 tarihli ve 2014/4408 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanığın sahte fatura kullanma suçundan beraatine karar verilmesi yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Sanığa iddianamede yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,16.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2206, Karar No: 2015/12210, Tarih: 01.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/2206 E.  ,  2015/12210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2010/1663-2013/1379

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dilekçesinde; müvekkillerinin Ankara ili, Etimesgut İlçesi, Bahçekapı Mh. 19547 ada, 1 parsel üzerinde bulunan 19 nolu bağımsız bölümü işyeri olarak kullanma amacı ile satın aldıklarını, davalı yanın 5.600,00 TL kanal katılım payı ve şebeke hissesinin ödenmesi aksi halde su akışının sağlanmayacağını beyan ettiklerini, aynı ada ve parselde bulunan 12 nolu işyeri aboneliği içinde istenen bu bedele karşı dava açıldığını ve Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/1438 Esas sayılı İhtiyati Tedbir Kararı ile bedeller ödenmeksizin abonelik yapıldığını, müvekkilinin daha fazla mağdur edilmemesi amacı ile ivedikle kanal katılım payı ve şebeke hissesi ödemeksizin tedbiren su aboneliğinin ve su akışının sağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde, davalı kurum tarafından yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne ve davalıya ödenmesi gereken kanal katılım bedelinin 2.800,00 TL olduğu, taşınmazın su tesislerinin ASKİ tarafından yapılmaması nedeniyle davalının davacılardan su katılım bedeli talep edemeyeceğinin tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; davanın menfi tespit davası olması ve 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesi gözetilerek taleple bağlılık kuralı çerçevesinde davacının borçluluk durumu saptanarak borçlu olmadığı miktar açısından olumsuz tespit hükmü kurulması gerekirken, borçlu olunan miktar üzerinden olumlu tespit kararı verilmesi usul ve yasaya göre doğru değilse de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan, ''...davalıya ödenmesi gereken kanal katılım bedelinin 2.800,00 TL olduğu, taşınmazın su tesislerinin ASKİ tarafından yapılmaması nedeniyle davalının davacılardan su katılım bedeli talep edemeyeceğinin tespitine.'' cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine '' davacının kanal katılım bedeli olarak 2.800 TL dışındaki 2.800 TL'den borçlu olmadığının tespitine'' cümlesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/138, Karar No: 2007/518, Tarih: 05.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/138 E.  ,  2007/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dairemizin 15.5.2006 tarihli geri çevirme kararı ile niza konusu 222 ada 40, 3 ve 233 ada 3 ve 4 parsellere uygulanan tapu kayıtları tek tek yazılarak tedavülleri istenildiği halde dosyada mevcut tapu kayıtlarının aynısının gönderildiği anlaşılmakla niza konusu parsellere uygulanan tüm tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren (eski türkçe kayıtların çevirisi yaptırılarak) tüm tedavüller ile birlikte eksiksiz olarak çıkartılarak dosyaya konulması,

2- Dava konusu parsellere komşu 233 ada 2, 5, 222 ada 2, 4, 5 ve 6 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanağı sureti ile tespit sırasında uygulanan dayanak kayıtların dairesinden çıkartılarak dosyasına konulması,

Bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/684, Karar No: 2012/7962, Tarih: 19.12.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/684 E.  ,  2012/7962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İcra İflâs Kanunu’nun 67. maddesi uyarınca açılmış itirazın iptâli istemine ilişkindir. Davalı reddini savunmuş, mahkemenin kısmen kabulüne dair kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında davalının yükümlülüğünde bulunan otel binalarının oda ahşap imalât işlerinin 30.01.2007 tarihli sözleşme kapsamında 295.100,00 TL bedelle yapımı konusunda akdî ilişkinin varlığı ve davacıya toplam 751.788,67 TL ödemenin yapıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık sözleşme kapsamı dışında, fazladan yapılan imalâtın miktarı konusundadır. Davalı, 405.000,00 TL tutarında sözlü anlaşma uyarınca işin arttırılarak toplam 701.100,00 TL imalâtın davacı tarafından yapıldığını kabul etmiş, ancak davacı 913.539,04 TL tutarında toplam imalât gerçekleştirdiğini iddia etmiş, buna ilişkin 28.09.2007 tarihinde ... imzalı metraj listelerine dayanmıştır. Davalı bu metraj listelerini kabul etmemiş, ...’ın da çalışanı olmadığını savunmuştur. Mahkemece bu yöndeki iddia ve savunma incelenmeden bilirkişi raporuyla bağlı kalınarak hüküm kurulmuştur. Oysa ...’ın davalı yetkilisi olması durumunda düzenlediği belgeler davalıyı bağlayacağından buna göre yapılan hesaplama kabul edilebilir ise de, davalı yetkili temsilcisi olmadığını savunduğundan BK’nın 32. maddesi uyarınca ...’ın davalı yetkilisi olup olmadığı, yetkilisi değilse dahi BK’nın 38. maddesi uyarınca yaptığı işlemlerin davalı tarafından kabul edilerek onay verilmesi durumunda imzaladığı belgelerin bağlayıcı olacağı kabul edilmelidir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, ...’ın davalıyı temsil yetkisi yukarıda değinilen yasa maddeleri uyarınca davalı defter ve kayıtlarında inceleme yapılarak tespit edilmeli, davalının temsilen imzaladığı imzanın da kendisine aidiyeti sabit olduğunda, sözleşme dışında yapılan imalâtın BK’nın 413. maddesi hükmünce yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarıyla bedeli hesaplattırılıp buna göre hüküm kurulmalıdır. Anılan belgelerin davalıyı bağlamayacağı anlaşılırsa, mahallinde uzman bilirkişilerle keşif yapılarak davalının kabulü dışında kalan ve davacı tarafından kanıtlanan sözleşme dışı fazla imalât metrajını ve yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarıyla bedelini hesaplatmak ve böylece bulunan davacı alacağını sözleşme bedeline ilave ederek saptanan toplam alacaktan, ihtilâfsız ödeme tutarının mahsubuyla, sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, takibe konu alacak bilirkişi incelemesiyle hesaplanmış olmakla likid bir alacağı bulunmadığı ve davalının itirazında haksız olmadığı gözetilmeden inkâr tazminatıyla sorumlu tutulması da usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4136, Karar No: 2014/6939, Tarih: 14.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4136 E.  ,  2014/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanıkların 20/02/2001 tarihinde muvazzalı olarak boşanmak suretiyle sanık ...'nin katılan kurumdan 01/11/2008 tarihine kadar yetim aylığı aldığı iddia edilmekle suç tarihi hususunda tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş olup, suç tarihi 01/11/2008 olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 20/02/2001 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 20/02/2001 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14/04/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.