muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5868, Karar No: 2024/7828, Tarih: 06.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 30.11.2022 tarih ve 2021/1191 Esas, 2022/1660 Karar sayılı kararı ile; davacının 854 sayılı Deniz İş Kanunu'na (854 sayılı Kanun) tâbi olarak çalıştığı, İlk Derece Mahkemesince dava konusu alacaklara uygulanacak faiz türü ve temerrüt tarihlerinin tespitinde 854 sayılı Kanun hükümleri gözetilerek karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, ıslaha karşı zamanaşımı def'i gözetilerek resen yapılan hesaplamaya göre belirlenen miktarlarda bir isabetsizlik bulunmadığı, hafta tatilinin ispatlanamadığı, dosya kapsamındaki SGK kayıtları, tanık beyanları ile emsal işçiler hakkında verilen Yargıtay kararlarındaki değerlendirmeler dikkate alındığında davacının kabul edilen hizmet süresinde isabetsizlik bulunmadığı, tanık beyanları ile İdare tarafından tutulan kayıtlara göre davacının davalıya ait gemilerde kaptan olarak çalıştığı hususunun ispatlandığı, dava konusu fazla çalışmanın davalı işverence sunulan bordrolardaki fazla çalışma saati tahakkuklarına göre hesaplandığı gerekçe gösterilerek davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.05.2023 tarih ve 2023/3729 Esas, 2023/7525 Karar sayılı ilâmı ile; 854 sayılı Kanun hükümlerine tâbi gemiadamı olarak çalışan davacının fazla çalışma ücreti hesabına esas alınan saat ücretinin hatalı tespit edildiği, davalının ileri sürdüğü ıslaha karşı zamanaşımı def'inin anlaşılabilir ve denetlenebilir şekilde değerlendirilmediği gerekçesiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan raporda davacının fazla çalışma alacağının bozma ilâmında belirtilen şekilde belirlenen saat ücreti üzerinden hesaplandığı, dosya kapsamında bulunan özlük dosyası ve bozma ilâmı uyarınca alınan raporun uygun olduğundan bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının hizmet süresinin ve dava konusu fazla çalışma alacağının hesaplanma yönteminin hatalı olduğunu ileri sürerek ve dilekçesinde belirttiği diğer nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının hizmet süresinin ve dava konusu fazla çalışma alacağının hesaplanma yönteminin hatalı olduğunu ileri sürerek ve dilekçesinde belirttiği diğer nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti hesabına esas alınan saat ücretinin tespiti ile davalı tarafından ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı def'ine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 854 sayılı Kanun'un 1, 14, 20, 26, 28, 41, 42 ve 46 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29149, Karar No: 2013/586, Tarih: 15.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29149 E.  ,  2013/586 K.**

* SU ABONELİĞİ İÇİN KANAL KATILIM PAYI YÜKÜMLÜLÜĞÜ

* HAKSIZ ŞART

* BELEDİYE GELİRLERİ KANUNU (2464) Madde 87

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Ankara ili .... ilçesi, ..Mahallesi, 112545 ada, 1 parsel, .. cad.64/10 adresinde bulunan bağımsız bölümüne su aboneliği için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, davalı kurumca haksız olarak şebeke hisse bedeli ve kanal katılım bedeli olarak 6.873,00 istendiğini belirterek, bu bedelin haksız şart olduğunun kabulü ile davalı kurumla şartsız olarak abonelik sözleşmesi imzalanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacının, Ankara ili .. ilçesi .. mahallesi .. çad. 112545 ada 1 parsel No: 64/10 adresindeki konutuna (1.339,35 TL kanal kanal katılım bedeli, 3.519,40 TL şebeke hisse bedeli ve diğer abonelik giderleri davacı tarafından karşılandığında ) su aboneliği tesisine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

2012/29149-2013/586

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı su abonesi olabilmek için 6.873,00 TL kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini,bu bedelin haksız şart olduğunun kabulü ile şartsız olarak abone yapılması istemiyle eldeki davayı açmıştır.İnşaat mühendisi Kubilay Tatar'ın düzenlediği bilirkişi raporuna göre,davacının 4.858,75 TL.den sorumlu olduğu belirlenmiş ve mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de,davacı temyiz dilekçesinde ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinin Ankara 2.Vergi Mahkemesinin 02.05.2012 tarih ve 2012/963 sayılı kararı ile iptal edildiğini,bunun üzerine ASKİ Yönetim Kurulunun 04 Temmuz 2012 tarihinde aldığı kararla yeni tarife belirlediğini,bu tarifeye göre 420,71 TL kanal katılım,420,71 TL şebeke hisse bedeli ödenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.Temyiz dilekçesi ekinde sunulan ve Ankara 6.Tüketici Mahkemesinin 2011/1199 esas sayılı dosyasında aynı ada ve parselde yer alan başka bir taşınmaz için görülen davada,ASKİ Genel Müdürlüğü Abone İşleri Dairesi Başkanlığının 10.10.2012 tarih ve 18389 sayılı yazılarına göre;katılım bedelleri fiyatlandırmasının 04.07.2012 tarih ve 164 sayılı yönetim kurulu kararı gereği LxT (cephe x katsayı) formülüne göre tahakkuk ettirildiği ve dolayısıyla

2012/29149-2013/586

katılım payı hesaplamasının 420,71 Tl kanal,420,71 TL. Su hizmetleri için ayrı ayrı tahakkuk ettirildiği belirtilmiştir. O halde mahkemece, ASKİ Tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde yapılan ve yukarıda belirtilen hesaplama yöntemine göre, davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 114.00 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23026, Karar No: 2015/7004, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23026 E.  ,  2015/7004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2013/751-2014/925

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; taraf, vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizik görülmemiştir. Ancak;

1)4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme aynı kanunun 15. maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılır.

Kamulaştırmasız el atmaya dayalı tazminat davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Bu nedenle dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2013 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçildiği halde 2013 verileri getirilip denetlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2)6360 sayılı Yasa gereği davalı İ.. M..nün tüzel kişiliği yasa ile sona erdiğinden ve davalı sıfatı Erzurum Büyükşehir Belediye Başkanlığına ait olacağından Erzurum Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilip, el atılan kısmın Köy yolu olduğu da dikkate alınarak el atılan kısımların tamamının bedelinin Erzurum Büyükşehir Belediye başkanlığından tahsili yerine bir kısmının K.. M..nden alınması,

3)Davalı Erzurum Büyükşehir Belediye başkanlığı harçtan muaf olmadığı halde muafiyet kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı ve davalılardan Erzurun Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22174, Karar No: 2014/5656, Tarih: 13.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22174 E.  ,  2014/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/566 Karar no:2013/543

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve maddi tazminatlar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise maddi tazminatın miktarı, manevi tazminat, nafakaların reddi, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Sonser'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Yavuz Selim'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2021/11896, Karar No: 2021/9153, Tarih: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11896 E.  ,  2021/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, beraat

I-Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık ...'nin temyiz isteminin CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, sanık ...... hakkında ise 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12986, Karar No: 2013/11952, Tarih: 13.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12986 E.  ,  2013/11952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve müdahil davacılar ..., ... ile ... ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının açılmamış sayılmasına dair ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.09.2012 gün ve 274/209 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., sınırlarını dava dilekçesinde belirttiği tescil harici bırakılan taşınmaz üzerinde 40 yılı aşkın süredir zilyet olduğunu açıklayarak söz konusu taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahil davacılar ... ve ..., dava konusu taşınmazın davacıya ait olmadığını, uzun yıllardır köyün ortak malı olarak köylüler tarafından kullanılan köy merası olduğunu belirterek müdahale taleplerinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlikle kazanma şartlarının oluşmadığını, söz konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Köyü Tüzel Kişiliği temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ve müdahil davacıların duruşma gün ve saatinden haberdar olmasına rağmen duruşmaya gelmedikleri ve mazeret de bildirmedikleri, ayrıca dosyanın daha önce 08/02/2012 tarihinde işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olduğu ve yenilenmiş olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK'nun 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, vekalet ücreti yönünden davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm, sadece vekalet ücreti yönünden davalı ... vekili tarafından temyiz edildiğine, davalı ... yargılama oturumlarında kendisini vekille temsil ettirdiğine göre, HUMK'nun 423 vd. ve HMK'nun 330. maddesi ile hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesi hükmü uyarınca; davalı ... yararına avukatlık ücreti taktir ve tayini gerekirken bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması kanuna aykırıdır. .//..

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle yerel mahkeme hükmünün sadece avukatlık ücreti yönünden 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 13.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/760, Karar No: 2015/3241, Tarih: 21.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/760 E.  ,  2015/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Cumhurbaşkanına hakaret, halkı kin ve düşmanlığa

tahrik

Hüküm : Kovuşturmanın ertelenmesine

Temyiz edenler : Sanık müdafii, katılanlar vekili

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesine göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğinde olmadığından temyiz incelenmesine yer olmadığına, gereğinin mercince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8991, Karar No: 2012/977, Tarih: 30.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8991 E.  ,  2012/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Vekili : Av. ...

DAVALILAR : 1-Alp Özler Uluslararası Nak. Taah. Ve Tic. Ltd. Şti.

Vekili : Av. ...

2-Ergo İsviçre Sigorta A.Ş.

Vekili : Av. .............

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.10.2009 tarih ve 2006/553 - 2009/552 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... şirketi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı cam emteasının, Macaristan'a nakliyesi esnasında hasarlandığını, 5.000 USD tazminatın 02.06.2006 tarihinde sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren TCMB'nin USD cinci dövize uyguladığı en yüksek mevduat faiziyle taşıyıcı ve CMR sigortacısı davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, hasarın taşıma değil ambalajlama esnasında meydana gelmiş olabileceğini, hasarın brandanan kaynaklanması halinde müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı taşıyıcı vekili, araçlarının bakımlı olup yükü ıslatmasının mümkün olmadığını, nemlenmenin yüklemeoen önce de olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, emtianın teslimi esnasında çekince belirtilmediğinden, hasarsız olarak teslim alındığı, taşıyıcının sorumsuzluk hallerini ispatlayamadığı, rizikonun teminat kapsamı dışında olduğunun ispatının sigortacıya ait olduğu, davalı ... şirketinin 525 EURO muafiyet indiriminden yararlanması gerektiği gerekçesiyle, 5.000 USD tazminatın (sigorta şirketi 4.333,99 USD ve dava tarihinden itibaren olmak üzere) devlet bankalarının USD cinsinden 1 yıl vadeli mevduata ödedikleri en yüksek faiz oranı uygulanmak ve CMR 27. maddesi uyarınca yıllık % 5 oranını geçmemek suretiyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... şirketi temyiz etmiştir.

.../...

2010/8991

2012/977

-2-

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, brandanın yırtık olduğu ya da su geçirmezlik özelliğini kaybettiği yönündeki ispat yükü kendisinde olan davalı ... şirketinin, ıslanmanın teminat dışı olduğunu kanıtlayamamasına ve bu hususun hukuki mahiyette olması sebebiyle, mahkemece bu açıdan, raporun aksine karar verilmesinde usuli aykırılığın söz konusu olmamasına göre, davalı ... şirketinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 344,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davalı ...

446,00 H

102,00 PH

344,00 BK

14.02.2012 - SK