muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4122, Karar No: 2017/6511, Tarih: 12.10.2017

. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; çekişmeli 104 ada 69 parselin (B) ve çekişmeli 104 ada 80 parsel sayılı taşınmazın ise (D) harfi ile gösterilen bölümlerinin mera vasfında oldukları belirlenmiş ve hüküm gerekçesinde de bu bölümlerin mera vasfında oldukları vurgulanarak davanın bu bölümler yönünden kabulüne karar verilmiş olduğuna göre bu bölümlerin "mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına" karar verilmesi gerekirken davacı Hazine adına özel mülk olarak tapuya tescil kararı verilmesi de isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisi ve davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 12.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20521, Karar No: 2011/22927, Tarih: 07.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/20521 E.  ,  2011/22927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : ...: Lehe olduğu değerlendirilerek,765 sayılı TCK'nun 342/1,80,59/2,647/6.mad.uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,cezanın ertelenmesine.,

...,, ...: Sanıkların atılı suçtan beraatlerine,

1-Suç tarihinden önce yurt dışında bir süre ikamet eden ve Türkiye’ye kesin dönüş yapacağını bildirerek ikamet nakil belgesi alan sanık ...'nın Kırgızistan’da 21.11.1997 tarihinden önce Mercedes marka otomobili edinmiş gibi sahte sahiplik belgesi ile bedelsiz ithalat rejiminden yararlanarak diğer sanıklarla birlikte Türkiye’ye ithal ettikleri iddiası ile haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından öncelikle Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu müfettişlerince düzenlenen raporun aslı veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi, davaya dayanak motorlu taşıt tescil belgesinin (Ruhsatname) gerçek olup olmadığının Kırgızistan Devleti’nin yetkili makamlarından sorulması, sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan Ankara 1. Asliye Ceza mahkemesine açılan davanın akıbeti araştırılıp, kesinleşmiş ise bu dosya içerisine konulması aksi halde davamızı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, Dairemizin 2011/9061 Esas sayılı dosyasında ibraz edilen Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu Başkanlığının 14.02.2002 tarih ve 787 sayılı Müsteşarlık Makamına hitaben yazdığı yazı içeriğine göre aracın ithalatının yapıldığı suç tarihinde “21.11.1997 tarihinden önce satın alma ve bulundukları ülkede adlarına kayıtlı olma şartı aranıp aranmadığı” hususu Gümrük Müsteşarlığından sorulup bedelsiz ithalatla ilgili değişiklikleri kapsayan mevzuat da gözönünde bulundurularak toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

2-Sanık ... hakkında hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30828, Karar No: 2012/22899, Tarih: 05.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/30828 E.  ,  2012/22899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında verilen hapis cezası seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilirken yasal dayanağı olan TCK’nın 50/1-a. maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ve ayrıca adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğinin belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, beher gününün kaç liradan hapse çevrileceğinin de karara bağlanması,

2- Mühür bozma suçundan doğrudan adli para cezası tayin edilirken TCK’nın 52. maddesinde öngörülen yönteme aykırı biçimde uygulama yapılması,

3 -Sanığa atılı imar kirliliğine neden olma ve mühür bozma suçlarının kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCK'nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında, sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan madde hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...’ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2286, Karar No: 2024/14400, Tarih: 02.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/2286 E.  ,  2024/14400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/433 E., 2023/336 K.

İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/433 Esas, 2023/336 Karar sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.02.2024 tarihli ve 2023/30590 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.03.2024 tarihli ve KYB-2024/22337 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.03.2024 tarihli ve KYB-2024/22337 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Sahte fatura düzenlemek suretiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'nun anılan Kanun'un 359/1-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2021 tarihli ve 2020/185 esas, 2021/92 sayılı kararının, istinaf edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesi ile getirilen düzenlemeler uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin talep edilmesi üzerine, yapılan uyarlama yargılaması sonucunda adı geçen sanığın 213 sayılı Kanun'un 359/1-b ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, koşulları oluşmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2023 sayılı ve 2022/433 esas, 2023/336 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31/01/2007 tarihli ve 2006/6859 esas, 2007/417 karar sayılı ilâmı ile, Ceza Genel Kurulunun 11/07/2006 tarihli ve 2006/5-182 esas, 2006/182 ve 04/07/2006 tarihli ve 2006/10-128 esas, 2006/177 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; kesinleşip infaz aşamasında olan hükümlerle ilgili olarak uyarlama sonucu verilen kararların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2023 sayılı kararı ile sanığın bir takvim yılı içerisinde birden fazla kez sahte fatura düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlemesine rağmen, 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, ancak;

Dosya kapsamına göre, İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2023 sayılı kararı ile sanığın bir takvim yılı içerisinde birden fazla kez sahte fatura düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlemesine rağmen, 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, ancak;

Benzer bir olaya ilişkin, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18/02/2020 tarihli ve 2019/3793 esas, 2020/1413 karar sayılı ilâmında "...sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda kullanılan sahte fatura eylemlerinin zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden..." şeklindeki açıklamalar karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/185 Esas, 2021/92 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 2017 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün 25.03.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

2. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.” hükmünün yer aldığı anlaşılmıştır.

3. Cumhuriyet Başsavcılığının, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda bir karar verilmesini talep etmesi üzerine, İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/433 Esas, 2023/336 Karar sayılı ile "...TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığından..." hükümlünün aynı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeksizin 15.06.2023 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

3. Cumhuriyet Başsavcılığının, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda bir karar verilmesini talep etmesi üzerine, İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/433 Esas, 2023/336 Karar sayılı ile "...TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığından..." hükümlünün aynı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeksizin 15.06.2023 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

4. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.06.2006 tarihli ve 2006/10-124 Esas, 2006/165 Karar sayılı kararında da belirtiği üzere, kesin hükümde değişiklik yargılaması (uyarlama yargılaması) sonucu verilen hükümler ile tayin olunan cezaların kazanılmış hak oluşturmayacağı, bu hükümler yönünden cezada aleyhe değiştirme ilkesinin uygulanamayacağı kabul edilmiştir.

5. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün 2017 takvim yılında değişik zamanlarda birden çok sahte fatura düzenlemesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin koşullarının mevcut olduğu, bununla birlikte UYAP üzerinden yapılan incelemede, hükümlünün aynı mükellefiyetine ilişkin 2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet hükmünün bulunduğu anlaşılmakla; belirtilen dava dosyası da incelenerek, kesinleşip kesinleşmediğinin tespit edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin buna göre değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/433 Esas, 2023/336 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20519, Karar No: 2020/12566, Tarih: 19.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/20519 E.  ,  2020/12566 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, Ardahan Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/08/2019 tarihli ve 2017/652 soruşturma, 2019/1302 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ardahan Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/10/2019 tarihli ve 2019/1182 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, şüphelilerden ...'ın, diğer şüpheli ...'ın torunu olduğu ve ... adına kayıtlı bulunan ... numaralı telefon hattını kullandığı, bahse konu hat üzerinden müştekiye yönelik olarak hakaret ve tehdit suçlarını işlediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de, dosyada mevcut mesaj görüntülerinden de anlaşılacağı üzere şüphelinin müştekiye yönelik; "insan taciri, şerefsizmisiniz" şeklinde mesajlar gönderdiği, yine şüphelinin Bahçelievler İzzet Baysal Polis Merkezi Amirliğinde vermiş olduğu 21/06/2019 tarihli ifadesinde, müşteki ile aralarında daha önce dava bulunduğunu ve ayrıntılı beyanını Cumhuriyet Başsavcılığında vermek istediğini belirtmesine rağmen beyanına başvurulmadığı gibi, şüpheli tarafından söylendiği iddia olunan sözleri kimsenin duymadığı şeklindeki dosya kapsamı ile örtüşmeyen gerekçe ile karar verildiği anlaşılmakla, gerektiğinde bilgisine başvurulan şüphelinin Cumhuriyet Başsavcılığınca dinlenmesi, beyanında ısrarcı olması halinde bu defa toplanan delillerin atılı suçtan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve atılı hakaret suçunun uzlaştırma kapsamında kaldığı nazara alınarak öncelikle dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edilmesi, tarafların uzlaşamaması halinde ise bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirmenin mahkemesince yapılması cihetiyle kamu davası açılması gerektiği gözetilmeden, itirazın şüpheli ... bakımından belirtilen hususlar yönünden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I- Olay:

Müştekinin, 08/03/2017 havale tarihli dilekçesi ile ... numaralı telefon hattı kullanıcısının kendisine hakaret ve tehdit içerikli mesaj gönderdiğinden bahisle şikayetçi olması üzerine Ardahan Cumhuriyet Başsavcılığında soruşturma başlatıldığı, şüphelinin kolluk tarafından alınan ifadesinde, suç işlediğini düşünmediğini savunduğu, Cumhuriyet Başsavcılığınca, şikayet hakkında, BTK’dan iletişim içeriğinin gönderilmeyeceği, müştekinin tehdit iddialarına da başkaca delil olmadığı gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara müşteki tarafından itiraz edilmesi üzerine itirazı incelemekle yetkili ve görevli Ardahan Sulh Ceza Hakimliğince itirazın reddine dair karar verildiği, merci kararının bozulması talepli kanun yararına bozulması talebinde bulunulmuştur.

II- Hukuksal Değerlendirme:

II- Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak delil/ler bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak delil/ler bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada; müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, şüphelinin ifadesini Cumhuriyet başsavcılığında vermeyi talep etmesi nedeni ile ifadesinin Cumhuriyet savcısı tarafından alınması, ekran çıktısı olan görüntülerin bulunduğu telefon üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre şüpheli ...’ın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

III- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

III- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ardahan Sulh Ceza Hakimliğinin 02/10/2019 tarihli ve 2019/1182 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6373, Karar No: 2023/11565, Tarih: 31.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/6373 E.  ,  2023/11565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/311 E., 2022/238 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK- 12501

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulü- İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/7578

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcu olduğu davalıca zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın 29.01.2020 tarihinde karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu davacı yolcunun yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 1.000,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla birlikte talebini 134.245,49 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; eksik evrakla başvuru yapılması nedeniyle başvuru şartının yerine getirilmediğini, bu nedenle başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının sunduğu maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, emniyet kemerinin takılı olmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ile %1.8 teknik faizin esas alınması gerektiğini, olayın meydana geliş şekli dikkate alındığında trafik iş kazası niteliğinde olduğunu, davacıya bu nedenle Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından rücuya esas bir ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonuca gidilmesi gerektiğini, davacıya ödeme yapılması halinde ödemenin mahsup edilmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatından davalının sorumlu olmadığını, kusur oranlarının tespit edilmesi gerektiğini, yasal faiz dışındaki taleplerin reddi gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI