muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/678, Karar No: 2021/7518, Tarih: 22.04.2021

Dosya kapsamına göre, ...10. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/10/2019 tarihli ek kararına yönelik itiraz üzerine yapılan inceleme neticesinde, ...18. Ağır Ceza Mahkemesince ikinci suçun deneme süresinin bitmesinden sonra işlendiği ve şartla tahliyenin geri alınamayacağından bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Adı geçen hükümlünün ...10. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2010 tarihli ve 2010/296 değişik iş sayılı içtima kararı ile verilen 14 yıl hapis cezasının infazı için ilk kez ceza infaz kurumuna 01/09/2006 tarihinde alındığı ve Giresun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 25/06/2008 tarihli ve 2008/1326 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 25/08/2020 ve koşullu salıverilme tarihinin ise 28/12/2015 olarak belirlendiği, hükümlünün gözaltında geçirdiği sürenin mahsubuna karar verilmesini müteakip, hükümlü hakkında Bergama Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 22/09/2014 tarihli ve 2011/2-226 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 26/08/2020 ve koşullu salıverilme tarihinin ise 27/12/2015 olarak belirlenmesi sonrasında, hükümlünün ...10. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2016 tarihli ve 2016/15 değişik iş sayılı kararı ile 27/12/2015 tarihinden itibaren koşullu salıverilmesine karar verildiği, 17/08/2016 tarihinde yürürlüğe giren 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 1 Temmuz 2016 tarihine kadar işlenen içtima kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere koşullu salıverilmeye esas alınacak indirim oranının 1/2 olarak belirlendiği, anılan kararname yürürlüğe girmeden önce hükümlünün şartla tahliye olduğu, bihakkın tahliye tarihinin ise 26/08/2020 olarak belirlendiği, bu halde "sonradan yürürlüğe giren infaza ilişkin bu kararnamenin şartla tahliye edilmiş olan hükümlüyü etkilemeyeceği, sürelerdeki azalmanın hükümlüye kazanılmış bir hak vermeyeceği,", mevcut infaz rejimine göre hükümlünün şartla tahliye süresinin doğru oran üzerinden indirim yapılmak suretiyle yerine getirildiği, ayrıca bihakkın tahliye tarihinin de değişmeyeceği nazara alındığında, deneme süresi içerisinde suç işleyen hükümlünün şartla tahliyesinin geri alınmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24/01/2020 gün ve 94660652-105-34-19377-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar tarihinden sonra 14.04.2020 tarihinde kabul edilen 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazetede yayamlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 48. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun Koşullu salıverilme ile ilgili 107. maddesinde değişiklik yapılmış ise de; kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmış olup;

Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre, “koşullu salıverilme bir infaz kurumudur ve hükümlünün cezaevinden bırakılarak özgürlüğü bağlayıcı cezasının dışarıda çektirilmesi sürecini başlatır. Koşullu salıverilme kararı cezanın tamamen çektirildiği anlamına gelmez. Koşullu salıverilen hükümlü hakkında infaz işleminin özgürlüğü bağlayıcı cezanın kanun gereği yerine getirilmesi tarihine kadar kesintisiz sürdüğünün kabulünde zorunluluk vardır. Hukukumuzda, 647 ve 5275 sayılı genel infaz Kanunları yanında belirli suç tarihleri esas alınarak çıkarılan 3713; 4771; 4616 sayılı Kanunlar yanında 5218 sayılı Kanunda da koşullu salıverilme hükümlerine yer verilmiştir. 5237 sayılı TCK'nin 7. madde (3) fıkrasındaki (Değişik fıkra: 29/06/2005-5377 S.K./2.mad) hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır hükmü karşısında, suç tarihi göz önünde bulundurularak koşullu salıverilmeye ilişkin uygulanacak Kanun hükümlünün özgürlüğünü en az kısıtlayacak şekilde belirlenmelidir.

Suç tarihi itibariyle koşullu salıverilme ile ilgili mevzuata bakıldığında;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107. maddesinde koşullu salıverilme düzenlenmiş olup, mevcut düzenlemeye göre;

1) Koşullu salıverilmeden yararlanabilmek için mahkûmun kurumdaki infaz süresini iyi halli olarak geçirmesi gerekir.

2) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkum edilmiş olanlar otuz yılını, müebbet hapis cezasına mahkum edilmiş olanlar yirmidört yılını, diğer süreli hapis cezalarına mahkum edilmiş olanlar cezalarının üçte ikisini infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler.

5) Koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onsekiz yaşını dolduruncaya kadar infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak dikkate alınır.

6) Koşullu salıverilen hükümlünün tabi tutulacağı denetim süresi, yukarıdaki fıkralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin yarısı kadardır. Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez.

12) Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.

13) Koşullu salıverilme kararının geri alınması halinde hükümlünün;

12) Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.

13) Koşullu salıverilme kararının geri alınması halinde hükümlünün;

Sonraki suçu işlediği tarihten itibaren kalan cezasının aynen,

b) (Değişik: 25/5/2005-5351/8 md.) Yükümlülüklerine aykırı davranması halinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek salıverilme tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla takdir edilecek bir sürenin,

Ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir. Koşullu salıverilme kararının geri alınmasından sonra aynı hükmün infazı ile ilgili bir daha koşullu salıverilme kararı verilmez.

14) Denetim süresi yükümlülüklere uygun ve iyi halli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır.

15) Koşullu salıverilme kararının geri alınmasına;

a) Hükümlü geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkum edilirse, hükmü veren ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi tarafından,

b) Hükümlünün bağlı tutulduğu yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde koşullu salıverilme kararına esas teşkil eden hükmü veren ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi veya koşullu salıverilme kararını vermiş olan mahkeme tarafından,

Dosya üzerinden karar verilir. Bu kararlara karşı itiraz yolu açıktır,

5275 sayılı Kanun Geçici Madde 6– (Ek: 15/8/2016-KHK-671/32 md.; Değiştirilerek kabul: 9/11/2016-6757/28 md.)

(1) 01/07/2016 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/09/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104, 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/04/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, bu Kanunun;

a) 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre “iki yıl”,

b) 107. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “üçte iki”lik oran “yarısı”,

Olarak uygulanır.

Şeklindeki düzenlemelere göre hükümlünün durumu değerlendirildiğinde;

a) 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre “iki yıl”,

b) 107. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “üçte iki”lik oran “yarısı”,

Olarak uygulanır.

Şeklindeki düzenlemelere göre hükümlünün durumu değerlendirildiğinde;

29.08.2006 tarihinde üç ayrı kişiye karşı işlemiş olduğu sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan toplam 14 yıl hapis cezasına mahkum olan ...’ın, bu cezalarının infazı sırasında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun hükümleri uyarınca 27/12/2015 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverilmesine karar verildiği, hükümlünün koşullu salıverildikten sonra 08/08/2017 tarihinde işlediği mühür bozma suçundan hapis cezasına mahkum olduğu ve mahkumiyet kararının kesinleşmesi sonrasında yapılan ihbar üzerine ...10. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/10/2019 tarihli ve 2006/852 esas, 2007/504 karra sayılı ek kararı ile daha önce hükümlü hakkında verilen koşullu salıverilme kararının geri alınmasına, hükümlünün ikinci suçu işlediği 08/08/2017 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 26/08/2020 tarihleri arasındaki cezasının aynen çektirilmesine karar verildiği, bu karara hükümlü vekilinin yaptığı itirazın itiraz mercii olan ...18.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2019/829 değişik iş sayılı kararıyla 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun geçici 6. maddesi uyarınca hükümlünün koşullu salıverilme tarihinin ve koşullu salıvermeden sonraki denetim süresinin değiştiği, koşullu salıverilme tarihinin 01.09.2013, denetim süresi sonunun ise 01.03.2017 olduğu ve koşullu salıverilme kararının geri alınmasına gerekçe gösterilen ikinci suçun denetim süresi sona erdikten sonra 08.08.2017 tarihi olması nedeniyle itirazın kabulüne ve ...10.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2019 tarihli, 2006/852 esas ve 2007/504 karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklandığı gibi koşullu salıverilen hükümlü hakkında infaz işleminin özgürlüğü bağlayıcı cezanın kanun gereği yerine getirilmesi tarihine kadar kesintisiz sürdüğünün kabul edilmesinin zorunlu olduğu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107. maddesinin 6. fıkrasında koşullu salıverilen hükümlünün denetim süresine tabi tutulacağı, bu denetim süresinin infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin yarısı kadar olacağı ve süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemeyeceği, aynı maddenin 12. fıkrasında koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıverilme kararının geri alınacağı, aynı maddenin 13. fıkrasında koşullu salıverilme kararının geri alınması halinde hükümlünün; sonraki suçu işlediği tarihten itibaren kalan cezasının aynen, yükümlülüklerine aykırı davranması halinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek salıverilme tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla takdir edilecek bir sürenin ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin, aynı maddenin 14. fıkrasında denetim süresi yükümlülüklere uygun ve iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı, maddenin fıkralarının ayrı ayrı değil bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği, maddede hükümlü hakkında verilen koşullu salıverilme kararının geri alınmasının koşullarının hükümlünün denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi olarak kabul edildiği, denetim süresinin de ceza infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin yarısı olduğu ve denetim süresi yükümlülüklere uygun ve iyi halli geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının öngörülmesi karşısında maddenin 13. fıkrasındaki düzenlemenin hükümlünün sonraki suçu işlediği tarih ile hak ederek salıverilme tarihi arasındaki kalan cezasının aynen infazını öngördüğü şeklinde yorumlanmasının mümkün olmadığı, denetim süresini yükümlülüklere uygun ve iyi halli olarak geçiren hükümlünün cezası kanun gereği infaz edilmiş sayılacağından, hükümlünün koşullu salıverilme süresinin ve buna bağlı olarak denetim süresinin hükümlü lehine düzenleme getiren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun geçici 6

. madde hükmü dikkate alınarak yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu, ancak bu belirleme yapılırken daha önceki koşullu salıverilme tarihinin değiştirilmesinin mümkün olmadığı, belirlemenin lehe yapılan değişiklik nedeniyle ceza infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin tespiti ve bu tespite göre denetim süresinin belirlenmesi ile sınırlı olduğunun kabulü gerektiği, koşullu salıverilen hükümlünün hapis cezası gerektiren ikinci suçu bu belirlenen denetim süresi içinde işlemesi halinde koşullu salıverilmenin geri alınmasına karar verilmesi gerektiği, somut olayda 14 yıl hapis cezasının infazı sırasında 27.12.2015 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverilen hükümlünün, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun geçici 6. madde hükmüne göre koşullu salıverilmeye hak kazanabilmesi için ceza infaz kurumunda geçirmesi gereken sürenin 7 yıl olduğu, kanun gereği tabi olacağı denetim süresinin ise 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107. maddesinin 6. fıkrasına göre 3 yıl 6 ay olduğu, denetim süresinin başlangıcının koşullu salıverildiği 27.12.2015 tarihi esas alınarak belirlenmesi gerektiğinden hükümlünün henüz denetim süresi dolmadan 08.08.2017 tarihinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşılmakla, koşullu salıverilme kararının geri alınmasına karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümlü vekilinin koşullu salıverilme kararının geri alınmasına ilişkin yaptığı itirazın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğundan kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yukarıda açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, ...18.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2019/829 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18389, Karar No: 2015/13097, Tarih: 25.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18389 E.  ,  2015/13097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin hak ettiği fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmemesi ve ayda ortalama 2.000,00 TL ücret aldığı halde ücret bordrolarında asgari ücret olarak gösterilmesi sebepleri ile davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, davacının işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda; mahkemece, takograf kayıtlarından davacının fazla mesai yaparak, hafta tatili günleri ve ulusal bayram genel tatil günleri dahil çalıştığı anlaşılmasına rağmen davacı niteliğindeki şoförlere ödenen harcırah bedelleri ile yapılan bu çalışmaların karşılığının ödendiği değerlendirmesi ile davacının fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Söz konusu değerlendirmeye takograf kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucunda varılmıştır. Dosyada davalı tarafından CD ortamında sunulan araç takip sistemi kayıtları da bulunmakta olup bu kayıtların dökümü yapılmadığı gibi kayıtlar üzerinde inceleme de yapılmamıştır. Dosya içerisinde bulunan delillerin değerlendirilmemesi hatalıdır. Bu nedenle dosyada CD ortamında bulunan araç takip sistemi kayıtlarının dökümü alınarak bu kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, bu kayıtlar ile takograf kayıtları karşılaştırılmalı, bu hususta tanık ifadeleri de dikkate alınmalı ve yapılacak araştırma sonucu davacının hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının bulunup bulunmadığı belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile bu alacak taleplerinin reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Mahkemece, davacının sabit ücret yanında (km) başına prim alması nedeniyle fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekçesi yerinde ise de aynı gerekçe ile hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin de reddedilmesi doğru değildir. Şehirlerarası tır şoförü olan davacının takograf kayıtlarından hangi genel tatil ve hafta tatillerinde çalıştığı saptanmış olup, bu çalışmaların karşılığının primle ödenmesi mümkün değildir. Mahkemece, hatalı değerlendirme ile genel tatil ve hafta tatili alacaklarının reddi hatalı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, yukarıda açıklandığı şekilde davalının sunduğu araç takip sistemi kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, bu kayıtlar ile takograf kayıtları karşılaştırılmalı, bu hususta tanık ifadeleri de dikkate alınmalı ve yapılacak araştırma sonucu davacının hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 25.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12453, Karar No: 2013/25965, Tarih: 11.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12453 E.  ,  2013/25965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Terk hukuki nedenine dayalı bir dava bulunmamaktadır. Eşlerin uzun süredir fiilen ayrı yaşamaları Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddelerinden boşanmaya karar verilebilmesi için yeterli değildir. Uzun süre fiilen ayrı yaşama olgusu dışında başkaca bir hadise kanıtlanamadığına göre, davanın reddi gerekirken, yazılı olduğu şekilde kabulü doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.11.2013(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/416, Karar No: 2017/5908, Tarih: 28.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/416 E.  ,  2017/5908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli memleket haritası ile hava fotoğrafları ve 1972 ve 1993 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine tevdi ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/06/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.