muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15225, Karar No: 2013/23926, Tarih: 30.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/15225 E.  ,  2013/23926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde, verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, TCK'nın 125/3-a maddesinde temel ceza olarak hapis ve adli para cezası biçiminde seçenek yaptırım öngörülmesi karşısında, sabıkasız olan sanık hakkında hakaret suçundan dolayı temel ceza olarak hapis cezasının tercih edilme gerekçesinin gösterilmemesi,

2-Sanığın, hakkında işlem yapmak isteyen görevlilere, "...doğuda öldürülen sizin gibi şerefsizler de ölümü çoktan hakketmişlerdi, sizin de cezanızı verecekler" demekten ibaret eyleminde, olayın gerçekleştiği yer, ortam ve koşullar itibariyle suçun, ne suretle var sayılan suç örgütlerinin oluşturduğu korkutucu güçten yararlanılarak işlendiği yolunda kanıtlar gösterilmeden, yetersiz ve kanuni olmayan gerekçeyle, TCK'nın 265/4. maddesiyle cezada artırım yapılması,

3-Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla görevliye karşı tek fiille gerçekleştirmesi nedeniyle, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15910, Karar No: 2021/8395, Tarih: 13.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/15910 E.  ,  2021/8395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği nazara alındığında; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2013 tarih ve 2013/8326 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 ve 2011 takvim yıllarında hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına karşın, sanığın her iki eylemini de kapsayacak şekilde her takvim yılı için tek mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA, 13.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1588, Karar No: 2019/3265, Tarih: 29.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1588 E.  ,  2019/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/06/2017 tarih ve 2016/50 E. - 2017/235 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 18/01/2018 tarih ve 2017/1195-2018/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin dava dışı Kök Yayıncılık Ltd. Şti. ile 21.10.2009 tarihinde yürürlüğe girmek üzere telif hakları devir sözleşmesi akdettiklerini, söz konusu sözleşme ile 6 adet öğrenci etkinlik kitabı ve 1 adet öğretmen kitabından oluşan “Okuma Yazmaya Hazırlanıyorum” setinin basma, yayma, dağıtma, işleme, satma, başka bir özel ya da tüzel kişiliğe devretme gibi tüm yasal haklarının temsil, mülkiyet ve kullanım yetkisini, yasal koruma süresi bitimine kadar yayıncıya devrettiğini, eserin 4. basımına kadar davalı Özgün Kök Yayıncılık A.Ş. tarafından devir alınan haklara binaen basım ve yayımının yapıldığını, 4. basımda müvekkillerinin herhangi bir muvafakati olmadan, eserde değişiklik yapılarak ve esere yeni bir yazar ismi eklenerek eserin tekrar yayımlandığını ileri sürerek, eser sahiplerinin manevi hakları bakımından tecavüzün ref'ine, tecavüz edenin halihazırda satışa sunulmamış olan nüshalarının davalı elinden tedavülde bulunan çoğaltılmış nüshalardaki değişikliklerin düzeltilmesine, müvekkilleri için ayrı ayrı 20.000'er TL manevi tazminatın, temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş,talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş,talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, eser sahibi olan davacıların 5846 sayılı FSEK’in 15 ve 16. maddelerindeki yazılı sözleşme ile dahi devir edilemeyecek haklarından “adın belirtilmesi” ve “eserde değişiklik yapılmasını yasaklama” haklarının ihlal edilmiş olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı firmanın davacılara ait "Okuma yazmaya hazırlanıyorum" eserle ilgili 5846 sayılı FSEK'e dayalı manevi hakları ihlal ettiğinin tespiti ile tecavüzün ref edilmesine, davalı tarafın elinde olup satışa sunulmayan dava konusu eserle ilgili gerekli değişikliğin düzeltilmesine, manevi hak ihlali nedeniyle takdiren her bir davacı yönünden 10.000.- TL manevi tazminatın, ihtarnamenin tebliğ edildiği 23/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, ikame edilen davada iki ayrı davacı olmasına ve her iki davacı tarafından da ayrı ayrı manevi tazminat talep edilmesine göre, her bir davacının davası müstakil dava niteliğinde olup her bir dava yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin (2) no’lu bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine,

29.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12329, Karar No: 2015/5979, Tarih: 30.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/12329 E.  ,  2015/5979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Mağdurenin kanuni temsilcisi olan vasisi ...’ün duruşmada sanıktan şikâyetçi olmayıp kamu davasına katılmaması ve mağdure zorunlu vekilinin katılma talebinin ise mahkemece vasinin şikâyetçi olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi karşısında, zorunlu vekilin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalında 09.07.2014 tarihinde yapılan muayeneye istinaden 11.07.2014 tarihinde düzenlenen raporda, hafif düzeyde zeka geriliği bulunan mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği, mağdurede bulunan hafif düzeyde zeka geriliğinin hekim olmayanlarca da anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında açıklama bulunmadığı ve söz konusu raporun reşit mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az bir yıl geçtikten sonra yapılması gerektiğine ilişkin Adli Tıp Kurumu uygulamalarındaki süreye riayet edilmeyerek düzenlendiği anlaşılmakla, mağdurenin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevkedilerek suç tarihi itibarıyla akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olup olmadığı, kendisine karşı işlenen eylemin ahlâki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı var ise, bunun hekim olmayanlarca da anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği, ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında usulüne uygun rapor alınmasından,

Sanığın dosyada bulunan 24.07.2014 tarihli fotokopi dilekçesinde kendisinde epilepsi rahatsızlığı bulunduğunu beyan etmesi karşısında, TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu suça ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı konusunda rapor alınmasından sonra, varılacak neticeye göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11863, Karar No: 2023/116, Tarih: 16.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11863 E.  ,  2023/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/16 E., 2018/9 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki Kadastro Tespitine İtiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairecesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili

tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 171 ada 2, 4, 6, 14 ve 175 ada 27 parsel sayılı sırasıyla 1677.93, 5178, 3668.53, 1360.55 ve 820.80 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, Haziran 1334 tarih 10 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldıklarından bahisle, beyanlar hanesinde 171 ada 2, 6 ve 175 ada 27 parsel sayılı taşınmazların ...’ın, 171 ada 4 ve 14 sayılı parsellerin ...’ın zilyetliğinde olduğu, 171 ada 4 sayılı parselin 93.28 m2 lik kısmında, 171 ada 6 sayılı parselin 927.56 m2lik kısmında ve 171 ada 14 sayılı parselin 47.87 m2 lik kısmında TEİAŞ Genel Müdürlüğü lehine daimi irtifak hakkı bulunduğu belirtilmek suretiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacılar ... ve ... 20.10.2006 tarihli dava dilekçesi ile, tapu kaydına dayanarak, taşınmazların atalarından kaldığından bahisli, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazların tapu kayıt maliklerinin mirasçıları adlarına tescilini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.05.2012 tarih ve 2010/6 Esas, 2012/1 Karar sayılı önceki kararı ile, davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin eşit paylarla davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen önceki kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 09.02.2016 tarih ve 2015/9007 Esas, 2016/1367 Karar sayılı ilamıyla; "dayanak tapu kayıtlarının sınırlarının çalılık ve orman okumakta olduğu açıklanarak, yörede orman tahdidi yapılıp yapılmadığı sorularak, çekişmeli taşınmazlar hakkında usulüne uygun şekilde orman araştırması yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek ilk derece mahkemesinin kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların orman vasfında olup olmadıkları ve davacılar lehine zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanununun (3402 sayılı Kanun) 14, 16, 17 ve 20 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,16.01.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5485, Karar No: 2021/8106, Tarih: 11.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5485 E.  ,  2021/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığa yüklenen suçtan doğrudan zarar gören, Dairemizin 14.10.2019 tarihli, 2017/11708 Esas ve 2019/7244 Karar sayılı bozma ilamı sonrası verdiği 05.03.2020 tarihli mazeret dilekçesinde sanığın cezalandırılmasını talep ederek katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin davaya katılan olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu hususta herhangi bir karar verilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince, hükmü temyiz yetkisi bulunan ... Petrol Ür. Paz. Tic. Ltd. Şti.’nin CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak, Av. ...’un da katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisi ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 tarihli ve 2008/7-133-162 sayılı kararında da açıklandığı üzere, koşullu bir düşme niteliği taşıyan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesinin objektif koşullarının varlığı halinde, CMK'nin 231/7. maddesi uyarınca diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re'sen mahkemece değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla; kayden engel sabıkası bulunmayan, hakkında erteleme hükümleri uygulanan, aşamalarda alınan beyanlarında suçtan kaynaklanan zararı giderdiğini bildiren ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul eden sanık yönünden, suça konu çeke ilişkin olarak meydana gelen zararın giderilip giderilmediği araştırılmadan, “mağdurun uğradığı zararın giderilmediğinden“ bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) “28.11.2010” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “01.10.2010” şeklinde yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5817, Karar No: 2022/15435, Tarih: 26.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/5817 E.  ,  2022/15435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan ceza verilmesi nedeni ile, aynı eylem ile oluşan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü tesis edilemeyeceğine ve bunun mükerrer cezalandırma niteliğinde olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeple sınırlı olarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verdiği beraat kararı kaldırılarak verilen mahkumiyet kararında ve hırsızlık suçundan ceza arttırılarak kurulan mahkumiyet hükmünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 26/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24009, Karar No: 2014/11872, Tarih: 19.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/24009 E.  ,  2014/11872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 50/1-f maddesine göre sanığın kamuya yararlı bir işte çalıştırma yaptırımına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde “temizlik sektöründe” seçenek yaptırımı uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, "temizlik sektöründe" ibaresinin hükümden çıkarılarak bu husus ilgili kısmının, “75 gün süre ile kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek tedbirine çevrilmesine,” şeklinde değiştirilmek, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.