muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2597, Karar No: 2019/8008, Tarih: 04.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/2597 E.  ,  2019/8008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,... Bölge Adliye 34.Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın,davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM:

Davacılar vekili; davalı Kurum tarafından davacılar hakkında Çirişhane Minübüs durağının prim, idari para cezası ve gecikme zammı borcu nedeniyle ödeme emirleri düzenlendiğini, 5510 sayılı Yasa'nın 120. maddesindeki prosedüre uyulmadığını belirterek, davaya konu ödeme emirlerine ilişkin takiplerin iptaline, davacıların borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı vekili; Kurum işlemlerinin yasaya ve usule uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi tarafından "Davaya konu takip dosyalarından üçünün dayanağı idari para cezası olup, idari para cezalarının tahakkuk işlemleri 5510 sayılı yasanın 102.maddesinde düzenlenmiş olup , yasal düzenlemede " ..." İdarî para cezalan ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplanna yatınlır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir. Mahkemeye başvurulması idari para cezasımn takip ve tahsilini durdurmaz. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde ödenmeyen idari para cezalan, 89 uncu madde hükmü gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir..." denilmektedir. Dosya kapsamında takip dosyalarına konu olan idari para cezalarının nereye ve kime tebliğ edildiği, davacılara tebliğ edilip edilmediği, edildiyse kesinleşip kesinleşmediğine herhangi bir belge olmadığı tespit edilmekle, Minibüs durağının tüzel kişiliğinin olmadığı da dikkate alındığında, minibüs durağına tebliğ edilmiş bir idari para cezası yazısının, davacılar yönünden de kesinleşmiş bir idari para cezası olarak kabulü de mümkün değildir.

Bu bağlamda davaya konu takip dosyalarından 1097155 işyeri sicil numarada kayıtlı işyerine ait idari para cezası borçlarını ihtiva eden 2012/20557, 2012/20558 ve 2012/52660 takip sayılı dosyalardan davacılar adına çıkartılan ödeme emirlerinin iptali gerektiği sonucuna varılarak davanın kabulüne dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda;

1- Davanın kabulü ile davacılar hakkında çıkarılan ödeme emirlerinin iptaline,"şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından"Dosya bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davanın kabulüne ilişkin verilen kararın 06.10.2016 tarihinde taraf vekillerine sözlü olarak bildirildiği, davalı vekilinin istinaf dilekçesi sunarak, istinaf sebeplerini gerekçeli kararın tebliğinden sonra bildirmek üzere süre istediği, gerekçeli kararın 01.11.2016 tarihinde yazıldığı, ancak taraflara tebliğ edilmeden önce 09.11.2016 tarihinde davacılar vekilinin bir kısım davacıların verdiği imzalı talimat yazısının bir örneğini ekleyerek, Sosyal Güvenlik Kurumunun yapılandırma işlemlerinden faydalanmak için davadan feragat ettiklerini belirten dilekçeyi elektronik ortamda sunduğu, feragat dilekçesinin havale işleminin mahkeme yargıcı tarafından 10.10.2016 tarihinde yapılığı, feragat eden davacılar vekilinin kimlik tespitinin 10.11.2016 tarihinde yargıç ve yazı işleri müdürü tarafından elektronik imzalı olarak yapıldığı, vekilin fiziki imzasının da alındığı, tüm davacıların vekaletnamelerinde açıkça davadan feragat yetkisi verdikleri, gerekçeli kararın davacılar vekiline 06.01.2017 tarihinde, davalı vekiline 12.12.2016 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür.

Davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından, davacıların kendilerine gönderilen her bir ödeme emri konusunda ayrı dava açmaları gerekirken tek dava açılmış olması usul ve yasaya aykırı olduğundan yerel mahkeme tarafından her bir davacı için başvuru ve karar harcı alınmak suretiyle eksik harç tamamlatılarak yargılamaya devam edilmemiş olması hatalı ise de, davacıların karar verildikten sonra davalarından feragat etmiş olmaları nedeniyle bu aşamada davaların ayrılmasında hukuki yarar bulunmadığından bu konuda herhangi bir düzeltme yapılmasına gerek duyulmamıştır. Ancak her bir davacı yönünden feragat nedeniyle davalar ayrı ayrı reddedileceğinden ret harcının ve vekalet ücretinin her bir davacıdan ayrı ayrı alınması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

6100 sayılı Yasa'nın 307 ve devamı maddelerindeki düzenleme dikkate alındığında, davacıların davalarından feragat etmiş olması nedeniyle davaların reddedilmesi gerektiğinden, davanın kabulüne yönelik ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasının uygun olduğu görülerek aşağıdaki şekilde hüküm oluşturulmuştur.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Davalının istinaf isteminin kabulüne,

2- Bursa 1. İş Mahkemesinin 2015/635 Esas - 2016/568 Karar sayılı 06.10.2016 tarihli kararının ortadan kaldırılmasına,

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Davalının istinaf isteminin kabulüne,

2- Bursa 1. İş Mahkemesinin 2015/635 Esas - 2016/568 Karar sayılı 06.10.2016 tarihli kararının ortadan kaldırılmasına,

3-Davacıların, davalarından feragat etmiş olmaları nedeniyle 6100 sayılı Yasa'nın 307.maddesi gereğince her bir davacının davasının ayrı ayrı reddine,

4-Davacılar zorunlu dava arkadaşı olmadıklarından ve dava açarken tek harç yatırdıklarından peşin ödenen 27,70 TL karar harcının davacı sayısı olan 15'e bölünmesi sonucu bulunan 1,85 TL'nin alınması gereken 31,40 TL ret harcından mahsubu ile 29,55 TL karar harcının her bir davacıdan ayrı ayrı alınak hazineye gelir kaydına,

5- İtiraz olunan ödeme emirlerinin miktarına göre karar tarihindeki avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 1.980,00 TL vekalet ücretinin her bir davacıdan ayrı ayrı alınarak davalıya verilmesine,

6-Davacılar tarafından harcanan yargılama giderinin davacıların üzerinde bırakılmasına,

7-Davalı tarafından harcanan 30,60 TL yargılama giderinin davacılardan müşterek müteselsilen alınarak davalıya verilmesine,

8-31,40 TL istinaf karar harcının her bir davacıdan ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydına,

9-Davalı tarafından harcanan istinaf yargılama giderinin davacılardan müteselsilen alınarak davalıya verilmesine, "şeklinde karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacılar vekili tarafından, 6736 sayılı Kanun gereği yapılandırma başvurusunda bulunduklarını, yapılandırmadan yararlanmak için davadan vazgeçtiklerini, 6736 sayılı Kanunun 10. maddesi 13. bendi (ç)alt bendinde düzenlenen; "Bu Kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere vazgeçilen davalarda verilen kararlar ile hükmedilen yargılama gideri, avukatlık ücreti ve fer’ileri talep edilmez ve bu alacaklar için icra takibi yapılamaz. Vazgeçme tarihinden önce ödenmiş olan yargılama giderleri ve avukatlık ücretleri geri alınmaz."düzenlemesi gereği aleyhlerine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmeyeceği belirtilerek kararın bozulması talep edilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava; 2008/9-2009/10 aylarına ait prim ve idari para cezası borçları hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkin olup,davacıların 6736 sayılı Kanundan yararlanmak amacıyla Kuruma başvurduğu,bu nedenle davadan feragat ettikleri anlaşılmakla, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir ancak, 6736 sayılı Kanunun 10.maddesi 13.bendi (ç)alt bendinde düzenlenen ;"Bu Kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere vazgeçilen davalarda verilen kararlar ile hükmedilen yargılama gideri, avukatlık ücreti ve fer’ileri talep edilmez ve bu alacaklar için icra takibi yapılamaz. Vazgeçme tarihinden önce ödenmiş olan yargılama giderleri ve avukatlık ücretleri geri alınmaz."düzenlemesi gereği davadan feragat edildiğinden, davacılar aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdir edilmesi, usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davalı Kurum lehine vekalet ücretini düzenleyen 5 ve 7. bendlerinin tamamen silinerek, hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/808, Karar No: 2009/1359, Tarih: 03.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/808 E.  ,  2009/1359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ... mirasçıları, ..., ve arkadaşları, ..., ... ve arkadaşları, ...ve arkadaşları, ... ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Merkez, .... mevkii 115 ada 8 parsel sayılı 78780 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden taşlık ve çalılık niteliğiyle 1984 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sonucu Hazine adına, 115 ada 9 parsel sayılı 8130 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1938 tarih 14 numaralı vergi kaydı ile zeytinli tarla niteliğiyle ... ... ve arkadaşları adlarına tespit edilmiş, tespite yapılan itirazlar sonucu tapulama komisyonunca taşınmazlara gerçek kişilerin itirazları kabul edilerek hisseli olarak ... ve arkadaşları adlarına tespit edilmiş, 47 ada 3 parsel sayılı 55999 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yabani zeytinlik ve makilik niteliği ile vergi kaydı miktar fazlası olarak Hazine adına tespiti yapılmış, gerçek kişilerin itirazları tapulama komisyonunca reddedilmiştir.

Davacı Hazine 115 ada 8 ve 9 parsel numaralı taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiasıyla kadastro tespitinin iptali, Hazine adına tescili istemiyle, davacı ... Yönetimi her 3 parsel için de 27.06.1988 tarihli dava dilekçesiyle çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Davacılar Ufuk Aklan ve arkadaşları taşınmazların ayrı ayrı bölümleri için zilyetlik ve satınalmaya dayalı olarak orman tahdidine itirazla birlikte kadastro tespitinin iptali istemiyle ayrı ayrı dava açmışlar, ayrı açılan dava dosyaları kadastro mahkemesinin 1988/632 esas sayılı dava dosyasında birleştirilerek yapılan yargılama neticesinde Orman Yönetiminin davasının reddine, Hazinenin davasının kısmen kabulüne, gerçek kişilerin orman tahdidine itiraz davalarının kabulüne, çekişmeli taşınmazların tamamen veya kısmen orman sınırı içine alınmasına dair işlemin iptaline, kadastro sonrası ... haklar bakımından açılan davalar yönünden görevsizliğe karar verilmiş, bu kararın temyizi üzerine hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.10.1994 tarih 7549 esas 11880 sayılı bozma kararında özetle: "Kadastro tespitinden sonra orman kadastrosunun yapıldığı, davanın hem arazi hem de orman kadastrosuna itiraz niteliğinde olduğu, yapılan inceleme ve araştırmanın yetersiz olup, her davanın kendi koşulları ve dosya içeriğine göre çözümlenmesi gerektiği, çevrede başka kişilerle ilgili olarak geçmiş dosyalar ve sonuçlarının görülmekte olan dava için emsal teşkil etmeyeceği, 1947 yılında yapılan orman tahdidinin de bu parsellerin çok uzağında kaldığı, bu nedenle çekişmeli taşınmazların 1947 tarihli tahditte dışarıda bırakılmasının söz konusu olmadığı, 19.08.1987 tarihinde ilan edilen orman kadastro çalışmalarının ilk sınırlandırma olduğunun kabul edilmesi gerektiği, dosyada vergi kaydının kuzey sınırında Bucak Denizi yazılı olduğu dikkate alınarak taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde olup olmadıkları ve yörenin niteliği bakımından sit alanında kalıp kalmadıklarının araştırılmadığı, bu nedenle üç orman mühendisi, bir jeolog, bir arkeolog, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarının uygulanması, varsa kıyı kenar şeridini gösterir haritanın yerine uygulanıp, taşınmazın sit alanında olup olmadığının 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi, öncesinin orman sayılan yer olduğunun tespit edilmesi halinde, üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa bile salt orman toprağının orman sayılan yer olduğunun düşünülmesi orman sayılan, kıyı kenar çizgisi içindek alan veya kültürel sit alanı olarak korunmaya alınmış kesimlerin zilyetlik yolu ile kazanılamayacağı" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan inceleme ve araştırma sonucu davacılar ... ve arkadaşlarının orman tahdidine itiraza yönelik davalarının reddine, müdahiller ... ... ve arkadaşlarının davalarının tespitten sonraki hakka dayanması sebebi ile bu kişiler hakkındaki davalar yönünden görevsizliğe, Ufuk Aklan ve arkadaşlarının parsellere yönelik davalarının reddine, Hazinenin 115 ada 8 ve 9 parsellere yönelik davasının reddine, elatmanın önlenmesi talebi yönünden görevsizliğe, Orman Yönetiminin davasının kabulüne, 47 ada 3, 115 ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların tamamının orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ... mirasçıları, ..., ve arkadaşları, ..., ... ve arkadaşları, ... ve arkadaşları, ... ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman tahdidine itirazla birlikte kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 19.08.1987 tarihinde ilan edilip eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen 6831 Sayılı Yasa uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve çekişmeli taşınmazların yüksek eğimli yer yer ... kütleleri ve maki elemanlarıyla kaplı tarıma elverişli olmayan, öncesi itibariyle memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 03/02/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/224, Karar No: 2021/589, Tarih: 25.11.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/224 E.  ,  2021/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçundan TCK'nın 81/1, 53 ve 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.05.2015 tarihli ve 136-104 sayılı, karar tarihi itibarıyla hükmedilen ceza miktarı yönünden resen temyize tabi olan hükmün sanık müdafisi ve katılan ... vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 25.09.2018 tarih ve 552-3677 sayı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 17.02.2020 tarih ve 14182 sayı ile;

“...1) Sanık ... ile maktul ...'ın yakın akraba oldukları, Mercan ailesi mensuplarının '... Birlik Seyahat' isimli işletmede birlikte çalışırken olay tarihinden önce maktul ...'ın, ... Birlik işletmesinden sanık ... ve kardeşi ...'ı çıkartarak ...' soyadlı dayısının çocuklarını işletmeye aldığı, fiilen yapılan bu devirden sonra maktulün, üzerindeki hisseyi devretmesi hususunda sanık ...'a baskı yapmaya başladığı, devir meselesi nedeniyle taraflar arasında kolluk makamlarına akseden birçok adli olay yaşandığı, sanıkların ve tanık olarak ifadesi alınan ..., ..., ..., ... ve birçok kişinin taraflar arasındaki uyuşmazlığı anlatmaları karşısında somut olayda haksız tahrik değerlendirmesi yapılırken, devir meselesinin neden kaynaklandığının araştırılması, silahla yaralama ile sonuçlandığı tanık beyanlarından anlaşılan önceki adli olayların tartışılması ve olay öncesinde haksız olan tarafın ortaya konulmasının zorunlu olduğu anlaşılmıştır. Yerel Mahkemece önceki adli olaylar araştırılmamış yürütülen soruşturma veya kovuşturma dosyaları incelenmemiş ve ilgili dosyalar denetime olanak sağlayacak şekilde dosya arasına alınmamıştır.

2) Olay tarihinde maktulün oğlu Ziya ile ...in oğlu Cumali ve kardeşi Haşmet arasında kavga çıktığı, bu kavgayı ...in ayırdığı, kavga sonrasında eve dönen Ziya'nın kavgayı sürdürmek istediği, kavganın sürmesini istemeyen maktulün annesi ...'ın komşuları olan Osman Menendizoğlu'ndan yardım isteyerek Mücahit'i aramasını söylediği, sanık ...'ın konuyu sorduğunda Zekiye'nin 'Oğlunun rahat durmadığını söyle' dediğini, kısa bir süre sonra ...'ın evine geldiği, Mücahit eve geldikten sonra hararetli bir konuşma yaptığı ve traktöre binerek ...'ın evine doğru hareket ettiği, maktulün, ...' soyadlı dayısının çocuklarını dahi beklemeden sinirli bir şekilde sanık ...'ın evine gittiği, olay yerine gittiğinde sanık ...'ı çağırdığı, bu sırada ...'ın ... münasebeti nedeniyle ziyarete gelen tanık ...'in yanında olduğu, evin kapısının önüne çıktığında aralarında yaklaşık 20 metre mesafe olduğu hâlde sanık ... ile maktul ...'ın tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında bağırarak karşılıklı olarak birbirlerine küfrettikleri, akabinde sanık ...'ın av tüfeği ile ateş ederek maktulü öldürdüğü olayda, sanığın eyleminin sübutunda ve suç kastının öldürmeye yönelik olduğu hususunda bir şüphe bulunmamaktadır.

5237 sayılı TCK’nin 'Haksız Tahrik' başlıklı 29. maddesinde yer alan; 'Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hallerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir.' şeklindeki düzenleme ile kişiye haksız fiilin etkisi altında işlediği suçtan dolayı verilecek cezadan belli bir oranda indirim yapılması öngörülmüştür.

Yargıtay Ceza Kurulunun istikrarlı kararlarına göre, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik; kişinin haksız bir fiilin kendisinde yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin yarattığı öfke veya elemin etkisi altında, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil olmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden fiil, mağdurdan sadır olmalıdır.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil olmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden fiil, mağdurdan sadır olmalıdır.

Somut olayda; olayın oluş anını gören ve Mahkemece beyanı hükme esas alınan tanık ... maktulün dayısının oğlu olup, taraflar arasındaki ... Birlik Seyahat'in devrine ilişkin husumetin de taraflarından birisidir. Tanık 10.08.2013 tarihli beyanında, 'daha önce aralarında husumet bulunan ... ile ...'ın bağrıştıklarını duydum. Olay yerine çok yakındım. Ömer ve Mücahit'in tartışmalarını bizzat gördüm. Mücahit traktör üzerinde idi Ömer ile Mücahit'in arasında yaklaşık 20 metre mesafe vardı. Bu esnada ben süratle yanlarına giderken ... elindeki av tüfeğini ...'a doğrultarak ateş etti, ilk ateş sonucunda Mücahit traktörün üzerinde yara aldı.' diyerek olayın oluşunu açıklığa kavuşturmuş, ancak taraflar arasındaki bağrışma seslerinin içeriklerini olayın sıcaklığında anlamamıştır. Dosya içeriğine göre; maktul ...'ın ... gününün sabahında hesap sormak için ...'ın evinin önüne gittiği ve dayısının çocuklarını da çağırdığı anlaşılmaktadır. Tanık ... keşif esnasında Mahkeme huzurunda, müştekiler vekilinin sorusu üzerine bu hususu teyit etmiş, ancak doğruyu anlatması hâlinde zor durumda kalacağını vurgulamıştır. Sanık ... da tüm savunmalarında tartışmayı doğrulamış, maktulün traktörle evinin önüne gelerek kendisine küfrettiğini, hemen arkasından maktulün dayısının çocuklarının geldiğini söylemiştir. Maktulün olay sırasındaki tartışmada sanığa küfretmediğine dair hiçbir delil dosya arasında bulunmamasına, hükme esas alınan ...'nun oluşa uygun beyanına rağmen, Yerel Mahkemece taraflar arasındaki husumet ve olay anındaki tartışma kabul edildiği hâlde dosya kapsamı ile uyumlu olmayacak şekilde sanığın aleyhine yorum yapılarak karşılıklı küfürleşme kabul edilmemiş ve verilen cezadan TCK'nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılmamıştır.