muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/372, Karar No: 2014/19356, Tarih: 09.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/372 E.  ,  2014/19356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2011/134-2013/598

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/09/2013 tarih ve 2011/134-2013/598 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/12/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. P.. E.. ile davalı vekili Av. Ta.. B. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkilinin ad ve soyadıyla benzer borçulu hakkında başlattığı takip sonucu haciz işlemi sonucu kamyonunun Ankara'dan İstanbul'a yük taşırken Balıkesir İl'i sınırları içinde trafik ekiplerince yakalanması sonucu parka çekildiğini, yükün tesliminin başka araçla yaptırmak zorunda kaldığını, ekstra masraflar yaptığını, ıspanak yükünün bu nedenle hasara uğradığını, devamlı taşıma işini yaptığından gelir kaybının oluştuğunu, manevi zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 500.00 TL maddi ve 30.000.00 TL manevi zararın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

Davalı vekili, müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini, takip sonrasında haciz talebinin icra memurluğuna yapıldığını, Pol-Net sisteminden davacı adına kayıtlı aracın haczedildiğini, daha sonra yakalama istendiğini, müvekkilinin araçla ilgili bilgi sahibi olmadığını, davacının müvekkili ile irtibata geçmesi sonrasında isim benzerliği olduğunun anlaşılması üzerine, aynı gün haczin kaldırıldığını, tazminat isteminin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, istemin haksız fiilden kaynaklanan tazminata ilişkin olduğu, davalının davacı ile aynı ad ve soyadlı kişi hakkında icra takibi başlattığı, bu takip nedeniyle davacı aracının kaydına haciz tatbik ettirdiği, daha sonra aracın trafik ekiplerince yakalandığı, işlemin sehven yapıldığı gerekçesiyle davalının talebiyle haciz ve yakalama işlemine son verildiği, bu işlem nedeniyle davacının maddi zararının bilirkişilerce tespit edildiği, manevi tazminat koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.650.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, her ne kadar davalı vekili icra takip talebinde davacı ile aynı ad ve soyadlı

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, her ne kadar davalı vekili icra takip talebinde davacı ile aynı ad ve soyadlı

dava dışı kişinin kimlik numarasını açıkça belirtmiş ise de sonraki aşamalarda kimlik numarası belirtmeden haciz ve yakalama talebinde bulunmuş olmasına, tespit edilen hacizli aracın gerçek borçluya ait olup olmadığını araştırmamış bulunmasına, yapılan işlemlerde kusurunun olmasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, haksız haciz iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalının, davacının ad ve soyadıyla aynı borçlusu aleyhine icra takibi başlattığı, bu takipte davacının aracına haciz konulduğu, taşıma işiyle uğraşan davalı aracının Salihli-İstanbul arasında ıspanak emtiası taşırken yine davalının talebine bağlı olarak emniyetçe trafikten men edilerek bağlandığı, başka araçla davacının taşımayı tamamladığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemece, yazılı şekilde maddi tazminatın tahsiline karar verilmiştir. Davacı maddi tazminat istemini fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500.00 TL'lik kısmını dava etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının maddi zararı 1.651.00 TL olarak belirlenmiş, yazılı şekilde 1.650.000 TL'ye hükmedilmiştir. Ancak, davacı tarafın bu yönde bir ıslah istemi olmamıştır.

Bu durum karşısında, davacının talebinin aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Mahkemece yazılı tutarda manevi tazminata hükmedilmiştir. Ancak, manevi tazminat, 22.06.1966 tarih ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da etraflıca açıklandığı üzere, ne bir ceza ne de gerçek anlamda bir tazminattır. Zarar uğrayanın manevi ısdırabını bir nebze dindiren, ruhsal tahribatını onaran bir araçtır. Manevi tazminatın kapsamını takdir hakkı, kural olarak yargıca aittir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, hak ve adalete uygun davranmalı, hukuk biliminden yararlanmalı, toplumun sosyal, ekonomik ve moral yapısını ve özellikle de somut olayın koşullarını gözetmelidir. Takdir edilecek tutar, bir yandan manevi acıları gidermeli, kamuoyu ve sosyal vicdanda kabul görmeli, diğer yandan ise zarar gören açısından zenginleşme aracı olmamalıdır. O halde, zararın meydana geldiği tarih, oluş şekli, zarar görenin konumu, haksız haczin boyutu ve somut olayın diğer özellikleri dikkate alınarak daha makul oranda davacı yararına manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da yanlış olmuş, kararın bu yönüyle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

4-Davacı vekili, haksız haciz sonrası yakalanan araçtaki yükün teslimi nedeniyle ayrıca dava dışı İstanbul Deniz Otobüsleri A.Ş.'ye araç geçişi için ödeme yaptığını da ileri sürmüş olup, bu kalem zarar bakımından olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılmadan hüküm kurulması da doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yekdiğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17051, Karar No: 2016/6260, Tarih: 11.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17051 E.  ,  2016/6260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf. )

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından parke alımı için peşinen çek verilmesine rağmen parkenin müvekkiline teslim edilmediğini, çeklerin davalı şirketin kullandığı kredilerin teminatı olarak davalı bankaya verildiğini, davalı bankanın çeki hiçbir inceleme ve araştırma yapmaksızın teslim aldığını, bankanın kusurlu ve kötüniyetli olduğunu ileri sürerek çekler nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı... Bank A.Ş. vekili, C1-4128285 numaralı çekin müvekkili bankaya temlik cirosuyla teslim edildiğini, müvekkilinin iyi niyetli yetkili hamil olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiş duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacının yemin teklifinde bulunduğu, davalı şirket yetkilisinin meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen duruşma günü mazeret bildirmeksizin duruşmada hazır olmadığı, C1-4128285 numaralı çekin davalı bankaya temlik cirosuyla teslim edildiği, davalı bankanın senedi iktisap ederken borçlunun zararına bile bile hareket ettiğinin davacı tarafından kanıtlanamadığı, davalı bankanın iyi niyetli hamil olduğu gerekçesiyle davalı şirket hakkında açılan davanın kabulüne, davalı banka hakkında açılan davanın reddine, alacak likit olduğundan davalı banka lehine tazminata hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı... Bank A.Ş.'ye ciro edilen davaya konu xxxxxxxxx Numaralı çek icra takibine konulmadığından ve İİK 72/4 maddesinde belirtilen koşullar oluşmadığından davalı... Bank A.Ş. lehine tazminata hükmolunması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8349, Karar No: 2007/8424, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8349 E.  ,  2007/8424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının nüfus kaydında ".... olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, kişiye bağlı haklardan olan adın değiştirilmesi istemine ilişkindir. Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden davacının nüfus kayıtlarında “Fedai” olan adının “Devrim” olarak değiştirilmesi konusunda özel bir yetkiyi içermemektedir. Vekilin, kişiye sıkı sıkıya bağlı kişilik hakları ile ilgili böyle bir davayı açabilmesi için vekaletnamesinde özel bir yetkinin bulunması gerekir.

Bu durumda mahkemece, genel vekaletname ile dava açan avukata dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde vekil vekaletnamesini getirmediği ya da asile bir dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bundan zuhul ile davaya bakılıp esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4919, Karar No: 2014/6788, Tarih: 23.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4919 E.  ,  2014/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin ....02.2014 tarihli 2014/395 Esas 2014/2227 sayılı mahalline iade Kararı ile elektronik ortama aktarılmayan tebligat mazbataları ve belgelerin UYAP'taki evrak kayıt ekranları kullanılarak evrakın türüne uygun olarak kaydedilerek gönderilmesi istenilmiş ise de yargılama esnasında yapılan tebligat mazbataları ile gerekçeli karar tebligat mazbatalarının elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmıştır.

Bu defa mahalline iade kararımız daha dikkatli okunarak yeni bir yazışmaya sebebiyet verilmeksizin dava dosyasında yargılama esnasında yapılan tebligat mazbataları ile gerekçeli karar tebligat mazbatalarının tamamının taranması ve UYAP ekranına kaydedilerek en kısa zamanda Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, ....05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3004, Karar No: 2016/8419, Tarih: 05.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/3004 E.  ,  2016/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın ikametinde yapılan kontrolde, 26.05.2011 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına göre, abonesiz ve kayıtlı olmayan sayaçtan elektrik kullandığından bahisle tutanak tanzim edildiği, sanığın yargılamada alınan beyanında, kendisinden önceki kiracının sayacı söküp götürmesi nedeniyle bir süre kayıtsız sayaçtan elektrik kullandığını beyan ettiği, sanığın söz konusu yerde ne zaman oturmaya başladığı sorulmadığı ve bu konuda bir araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ikametinde kullanılan elektrik sayacının tüketimi eksik gösterip göstermediği veya sayaca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için; sanığın suça konu yerde ne kadar süredir oturduğunun ve kaçak ya da usulsüz kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması ve sanık suça konu yerde halen oturuyor ise keşif yapılıp kullanılabilecek elektrik miktarı belirlenmek suretiyle; oturmuyor ise tespit tutanağında belirtilen tüketim değerlerine göre yine tespit tutanağında belirtilen sayaç endeksinin uyumlu olup olmadığı ve usulsüz kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile uygulama yapılması,

2-Alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, “bilirkişi tarafından tespit edilecek normal tarifeye göre vergiler dahil, cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ... vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.05.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/918, Karar No: 2018/333, Tarih: 17.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/918 E.  ,  2018/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde yer alıp Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalınca düzenlenen 04.09.2012 tarihli raporda, kendisinde orta düzey mental retardasyon şeklinde akıl zayıflığı saptanan Bahar'ın bu nedenle mağduru bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediğinin ve beden veya ruh bakımından kendisini savunacak durumda olmadığının belirtilmesi karşısında, vasisinin olup olmadığının araştırılması, olması halinde vesayet kararı dosya içerisine alınarak vasiye gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, vasi olmadığının anlaşılması durumunda ise mağdureye 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca vasi tayin edilmesinden sonra temyiz hakkı bulunduğundan, gerekçeli kararın atanacak vasiye tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükmün temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8890, Karar No: 2017/4969, Tarih: 03.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8890 E.  ,  2017/4969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/06/2014 tarih ve 2013/493-2014/375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile ortak şirket kurduğunu, ortaklık paylarının %50’şer olduğunu, şirket ana sözleşmesinde öngörülen 300.000 TL sermayenin davacı tarafından şirket payı oranında ödendiğini fakat, davalının herhangi bir ödeme yapmadığı için davacının davalının payını da ödediğini, bu nedenle şirkete sermaye koyma borcundan kurtulan davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, davacının şirkete ödediği 150.000 TL’nin avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, müvekkiline yapılan tebligatın usulsüz olduğunu, müvekkilinin sermaye payını ödediğini aksine, davacının müvekkiline kar payını ödemediğini, bilgi vermediğini, şirketi zarara uğrattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı şirketin % 50’ şer sermaye payı ile kurulduğu, sermayenin davacı tarafından 5 adet banka dekontu ile ödendiği, davalının ise, üzerine düşen sermaye koyma borcunu ödemediği, şirketin nakdi sermayesinin 1/3’ünün şirket kuruluşundan itibaren 3 ay içerisinde, kalan ¾’ünün ise, 3 yıl içerisinde ödeneceği belirlenmiş olup, 304.250,00 TL’nin sermaye için şirket ortağı davacı tarafından yatırıldığı, davalı tarafından ise, 150.000,00 TL sermaye borcunun yerine getirilmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının şirkete olan 150.000,00 TL sermaye koyma borcunun yerine getirmediğinin tespitine, bu tutarın davalı ortaktan faiziyle tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına esasen mahkemenin uyuşmazlığın mahiyeti itibariyle 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu yönündeki gerekçesi yerinde olmayıp, 818 sayılı BK'nın 126/4 maddesi uyarınca ticari olsun ya da olmasın, bir şirket akdine dayanan ve ortaklar arasında veya şirketle ortaklar arasında açılmış bulunan bütün davalar 5 yıllık zamanaşımına tabi olmakla birlikte somut uyuşmazlıkta işbu zamanaşımı süresinin dolmadığı da anlaşıldığından bu hususun sonuca etkili olmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7.684,88 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7134, Karar No: 2014/14731, Tarih: 27.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7134 E.  ,  2014/14731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Hukuku Sıfatıyla)

Tarihi : 04/03/2014

Numarası : 2013/458-2014/135

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, Rize Eğitim ve Araştırma Devlet Hastanesinde ihale alan temizlik şirketlerinde 1.2.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, ancak işe giriş tarihinin 22.04.2005 olarak gösterildiğini, 1.2.2005-31.12.2009 tarihleri arasında İBA isimli temizlik şirketinde, 01.01.2012-29.03.2012 tarihleri arasında S.. isimli temizlik şirketinde çalıştığını, S.. isimli şirkette çalışırken emeklilik hakkını kazandığını, emekli personel çalıştırılmasına izin vermeyen hastane başhekimliğinin isteği üzerine S.. temizlik şirketince davacı ile beraber 4 işçinin işinin tek taraflı ve haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın taraf sıfatına haiz olmayan Sağlık Bakanlığına karşı değil işçinin işvereni konumunda olan S.. Sağlık Hizmetleri, C.. Güvenlik, İ.. Toplu Temizlik ve H.. A.. firmalarına yöneltilmesi gerektiğini, davalı Sağlık Bakanlığının ihale makamı olup hizmet alımı sonucu hastanede süreli iş akdiyle çalışan işçilerin özlük haklarının yüklenici firmalara ait olduğunu, davalı Sağlık Bakanlığı bakımından pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının işyeri olan Rize Eğitim ve Araştırma Hastanesinin bağlı olduğu kurumun Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu olduğunu, kurumun müstakil taraf ehliyetine haiz olduğunu, davacının işyerinden istifa ederken de dilekçesini işvereni olan S.. firmasına hitaben yazdığını, davacının iş akdini haklı bir nedene dayanmaksızın tek taraflı olarak geçerli bir irade beyanı ile feshettiğini, davacının işten ayrılış dilekçesinde emekli olduğunu belirtmediğini, ihbar öneli vermeyerek davacının işten istifa etmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.