muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/87, Karar No: 2023/215, Tarih: 12.04.2023

.11.2019’da; “... kardeş, bana bir susturucu resmi atar mısın?”, 26.11.2019’da “Susturucu uyacak şekilde”, “Buna susturucu yapar mısın?”, “Bu ikisini şahsıma ne sayarsın, susturuculu şekilde?”, “Susturucu bir tane mi ayrı ayrı mı olacak?”, “Sen benim seçtiğim iki tanesini susturucuyla beraber hazırla abim, diğerlerinin de fiyatlarını belirle bismillah diyelim, ne kadar fiyat”, “İki makinaya da aynı susturucuyu kullanacak şekilde yapamaz mısın?” şeklinde mesajlar gönderdiği, sanık ... ...'nin güvenli bir telefon numarası üzerinden konuşmak istediği, aynı mesajlarda fotoğrafı gönderilen tabancalar için silah tüccarının 1500-2500 TL arası fiyatlar belirlediği, sadece susturucu bedeli olabilecek düzeyde 300 TL’lik bir tabanca veya fiyat belirlenmemesine rağmen sanık ... ...'nin WhatsApp’ta ... ... isimli şahsın kendisine gönderdiği ... isimli şahsın hesabına 300 TL gönderdiğini hem yazışmalarda hem de savunmasında kabul ettiği, ancak silahın, mermilerin veya susturucunun sanık ... ...'ye teslim edilip edilmediğinin anlaşılamadığı, olay tarihi olan 27.12.2019 tarihinde saat 11.03’te maktulün inceleme dışı sanık ...'ı aradığı ve önce arsadaki mutfak eşyalarının kaybolduğunu söyleyip kimin aldığını bilip bilmediklerini sorduğu, inceleme dışı sanık ...’ın saat 11.10’da maktulü arayarak bilmediklerini söylediği, maktulün saat 11.17’de tekrar inceleme dışı sanık ...'ı arayarak bu kez arsadaki inşaat malzemelerini almayacaklarsa kendisinin kaldıracağını söylediği, adı geçen inceleme dışı sanığın saat 11.19’da maktulü arayarak eşi sanık ... ...'nin inşaat malzemelerini daha sonraki bir tarihte gelip alacağını söylediği, bu görüşmeden sonra sanıkların Cuma namazını kılmak için çıktıklarını söyleyerek evden ayrıldıkları, sanık ...'in evden çıkmadan önce yanına olayda kullanılan ve sonradan ele geçirilen 9 mm çapındaki ... marka tabancayı üzerine aldığı, katılan ...'ın beyanına göre, sanıkların arsaya saat 11.50 civarında geldikleri ve aracı hemen arsanın yanındaki yol üzerine park edip araçtan indikleri, sanık ... ...'nin savunmasına göre; maktulle konuşmaya başladığı, maktule “Hangi inşaat malzemeleri için beni buraya kadar çağırdın?” dediği, maktulün “Bu malzemeleri buradan alın yoksa ben kaldıracağım” dediği, bu sırada sanık ...'in de maktule doğru yaklaştığı, bunu gören maktulün sanık ...'e niye geldiğini sorduğu ve sanık ... ...'nin maktule “Aile içinde gerginlik yapma”, “Ben sizin aile büyüğünüzüm, bir sorun varsa halledelim” dediği, maktulün sanık ... ...'ye “Si...m senin büyüklüğüne” dediği ve devamla sanık ... ...'nin maktule bir tokat attığı, bu olaydan sonra adı geçen sanığın maktulün eşi katılan ...'tan özür dilediği, maktulün buna bir şey demediği, sonra sanık ...'in arabadan inerek "Enişte" diye bağırdığını ve elindeki tabancayla maktule iki el ateş ettiği, katılan ...'ın beyanına göre ise; maktulü yanlarına çağırdıkları, bu sırada aralarında bir küfürleşme olmadığı, maktulün eşi katılan ...'ın yanlarına yaklaşması üzerine sanık ... ..

...'ye “Si...m senin büyüklüğüne” dediği ve devamla sanık ... ...'nin maktule bir tokat attığı, bu olaydan sonra adı geçen sanığın maktulün eşi katılan ...'tan özür dilediği, maktulün buna bir şey demediği, sonra sanık ...'in arabadan inerek "Enişte" diye bağırdığını ve elindeki tabancayla maktule iki el ateş ettiği, katılan ...'ın beyanına göre ise; maktulü yanlarına çağırdıkları, bu sırada aralarında bir küfürleşme olmadığı, maktulün eşi katılan ...'ın yanlarına yaklaşması üzerine sanık ... ...’nin katılan ...'a “Sen çocuğun orada kal” dediği, katılan ...'ın uzaktan “Çocuk var kavga etmeyin” dediği, sanık ... ...’nin maktule “Çocuğunu da al buradan git burası benim arsam” dediği, maktulün en son “Burayı bize mahkeme verdi, hakim de mi yalan söylüyor?” dediği, bunun üzerine sanık ... ...’nin maktulü iteklediği ve arkasındaki sanık ...'e başıyla maktulü göstererek; “Hadi!” deyip işaret verdiği, sanık ...'in de yanında getirdiği tabancayı çıkartarak maktule iki el ateş ettiği ve maktulün yere düştüğü, yine katılan ...'ın soruşturma aşamasındaki keşif sırasındaki beyanına göre; tabancayı tarif ederken eliyle uzun ve ince bir şekilde gösterdiği ayrıca tabancadan hiç ses çıkmadığını beyan ettiği, sanıkların olay yerine geldikleri araca binerek olay yerinden uzaklaştıkları, ambulansla hastaneye kaldırılan maktulün uzak atış mesafesinden yapılan, biri sol koltuk altından diğeri sırtından giren her ikisi de öldürücü mahiyette iki adet ateşli silah mermi çekirdeği yaralanması sonucu; iç organ (akciğer, kalp ve perikard) yaralanmasına bağlı kanama neticesinde hayatını yitirdiği olayda;

Sanıklar ve inceleme dışı sanık ... ile maktul arasında gerek miras gerekse mirastan sonra taşınmaz davalarından kaynaklı devam etmekte olan bir husumet bulunması, sanık ... ...'nin daha önceden de yardım ettiğini savunmasında kabul ettiği tanık ... ile iletişime geçerek önce taşınmaz davalarında eşinin uzak akrabası olan ...'yi, bu olmazsa maktul ya da maktulün babası ...'yı öldürmesini teklif ederek bu konuda her türlü bilgiyi vermesi, tanık ...'i cezaevinde ziyarete giderek öldürme konusunu hâlledeceğini, suç tarihinden yaklaşık bir iki ay öncesindeki son ziyaretinde bu konuya eşi inceleme dışı sanık ...'ın da sıcak baktığını söylemesi, sanık ... ...'nin emlakçılık ve müteahhitlik yaptığını beyan etmesine karşın suç tarihinden yaklaşık bir ay öncesinden başlayarak cep telefonundan sürekli susturucu ve susturucu takılabilen bir tabanca pazarlığı yapması, nihayet olaydan yaklaşık bir hafta öncesinde 300 TL parayı silah tüccarının hesabına göndermesi, yine maktulle arasında husumet bulunan, işsiz olduğunu ve sanık ... ... ile birlikte gezdiğini beyan eden sanık ...'in suç tarihinden kısa bir süre öncesinden itibaren sanık ... ... ve inceleme dışı sanık ...'ın evinde kalmaya başlaması, suç tarihinde sabah kahvaltısı sırasında maktulün, kuzeni inceleme dışı sanık ...'ı cep telefonu ile arayıp ... ...'yi kastederek; "Gelip arsadaki eşyalarınızı alın götürün!" dediği, sanıkların; "Daha sonra alacağız!" şeklinde karşılık verip, "Cuma namazına gidiyoruz!" diyerek evden çıkmaları, bu sırada sanık ...'in yanına ... marka 9 mm çaplı tabancayı da alması buna rağmen sanık ...'in aşamalarda dava konusu arsaya fidan dikmek için gittiklerini beyan etmesi, olay yerine geldiklerinde sanık ... ...'nin aleyhine kesinleşen mahkeme kararına karşın; "Bu arsa benim, çıkın gidin buradan!" diyerek maktulü tahrik edip olaya müdahil olmak isteyen maktulün eşi katılan ...'tan çocukla birlikte uzakta durmasını istemesi, sanık ... ...'nin maktulü eliyle ittirip kendisinden uzaklaştırarak arkasından gelen sanık ...'e hedefi açık hâle getirdikten sonra başıyla işaret edip; "Hadi!" şeklinde eyleme geçmesi için talimat vermesi ve sanık ...'in bu emri derhal yerine getirmesi olay yerinde yapılan ilk incelemede sanık ...'in savunmasının aksine maktulün üzerinde veya aracında bir silahın da bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanıkların maktulü öldürme kararını suçun işlenmesinden en az bir ay kadar önce aldıkları ve aradan dinginlik ve sükunetle düşünmeye yeterli bir süre geçtiği, eylemi önce sessiz bir tabanca ile gerçekleştirmeyi planladıkları, ancak eylemin susturucu ile işlendiğinin katılan ...'ın yer gösterme sırasındaki beyanı dışında tam olarak ispatlanamadığı, yine de aldıkları kararı telefon görüşmesi sırasında tek başına olup olmadığını bilmedikleri maktulün yanına giderek uygulamaya karar verdikleri, olay günü de maktulden kendilerine gelen aramayı fırsat bilerek planı gerçekleştirme amacına uygun olarak olayın gerçekleştiği arsaya yanlarındaki tabanca ile birlikte gittikleri, olay sırasında sanık ... ...'nin kafasıyla işaret ederek verdiği "Hadi!" emrinin diğer sanık ... tarafından tereddüte yer vermeyecek biçimde anlaşılarak aynı anda yerine getirildiği, bu sebeple ani gelişen kızgınlık veya öfkeyle alınmış bir karar sonucu eylemin gerçekleştirildiğinden söz edilemeyeceği dolayısıyla sanıkların maktule yönelik eylemlerini tasarlayarak gerçekleştirdikleri kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu üyesi, itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7246, Karar No: 2022/3953, Tarih: 01.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7246 E.  ,  2022/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

1-Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'e gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adı geçen davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 01/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/313, Karar No: 2018/3176, Tarih: 16.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/313 E.  ,  2018/3176 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, .... sokakta bulunan pafta no:34, ada no:455, parsel no:11'deki 850 m²'lik taşınmazı .... sitelerinde yapılacak olan sekiz adet dairenin karşılığı olarak tapuda devir yaptıklarını , daha sonra müvekkili ile davalı arasında söz konusu dairelerden dört tanesinin satışı için sözleşme akdedildiğini, sözleşme karşılığı olarak davalı tarafça bir adet çek, bir adet araç ve bir miktar nakit para taahhüt edildiğini, verilen çekin karşılıksız çıktığını, araç ve nakit paranın ise müvekkiline verilmediğini, sözleşmenin müvekkilinin amcası oğlu .... ile davalının abisi .... arasında imzalandığını, geçersiz sözleşmeye aykırılık nedeniyle, iki adet taşınmazın tapusunun iptali ile müvekkili adına tapuya tescil edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ile dava dışı .... arasında adi yazılı şekilde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde dava konusu 172 ada 192 parseldeki 22 ve 23 nolu taşınmazların, verilecek arsa karşılığında davacıya devredileceğine dair her hangi bir hüküm bulunmadığı gibi davacının bu taşınmazlar üzerinde mülkiyet hakkı da bulunmadığı, nitekim dava konusu taşınmazların tapu ve satış evrakları üzerinde yapılan incelemede, taşınmazın dava dışı....adlı kişi adına kayıtlı olduğu, Sinan Bulut adlı kişi tarafından 12.07.2012 tarihinde davalı ...'a satıldığı, ayrıca davacı vekili tarafından taraflar arasında dava konusu dairelerin devrine yönelik sözleşme yapıldığı iddia olunmuş ise de, davacı vekilinin de kabulünde olduğu üzere sözleşme dava dışı üçüncü kişiler arasında yapıldığı gibi hangi dairelerin karşı tarafa devredileceğinin belli olmadığı, sadece " ,,,, ilinde bulunan dört adet daireyi.." şeklinde oldukça soyut bir ibare kullanıldığı, sözleşmede tarih bulunmadığı ve dava dışı üçüncü kişiler arasında tanzim edildiği, bu itibarla davacının taraf sıfatının bulunmadığı, gayrimenkulün devrine ilişkin sözleşmelerin ancak resmi şekilde yapılabiliceği ve adi yazılı şekilde yapılan gayrimenkul devir sözleşmesine dayanak yapılarak ve tanık dinletilmek suretiyle de tapuda tescilinin sağlanması yoluna gidilemeyeceği gerekçesiyle aktif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/40, Karar No: 2023/1352, Tarih: 25.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/40 E.  ,  2023/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1585 E., 2022/4179 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 42. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/1063 E., 2022/46 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava konusu fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacaklarının 31.03.2011-29.12.2015 tarihleri arasındaki dönem için talep edildiği, 29.12.2015 tarihinden sonraki dönem yönünden uyuşmazlık bulunmadığı ve bu suretle hükmün ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; reddedilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4238, Karar No: 2019/3492, Tarih: 16.09.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4238 E.  ,  2019/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilamsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Yazılı sözleşme bulunmamakla birlikte iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre taraflar arasında davalı şirketin marka ve projesiyle ilgili logo tasarımı yapılıp teslimi konusunda eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu, davacı yüklenici tarafından bu işle ilgili 4 adet toplam 27.840 Euro bedelli fatura düzenlendiği, davalı tarafça davacının yaptığı iş bedilinin 3.400 Euro kabul edilerek icra dosyasına ödendiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle taraflar arasındaki ihtilâf davacının yaptığı logo tasarımlarının nelerden ibaret olduğu, hak ettiği toplam bedelin ne olduğu konularında toplanmaktadır. Mahkemenin talebi üzerine davacı tarafça 20.09.2017 tarihli dilekçe ekinde ticari defter ve kayıtları ile sicil kaydı tercümeleri sunulmuş ve yine dava dilekçesiyle, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde yabancı dille yapılan yazışmalar ve bir takım logo ve tasarım fotokopileri ibraz edilmiş ise de, yabancı dilde sunulan yazışmaların tercümesi yaptırılmamış, davacının defterleri incelenmediği gibi teknik bilirkişi incelemesi de yaptırılmamıştır.

Bu durumda mahkemece davacıya dilekçelerine ekli yabancı dilde yazılı yazışmaların Türkçe tercümelerinin ibraz ettirilmesi, davalı tarafından itiraz edilmesi halinde söz konusu yazışmaların tercümelerinin mahkemece yaptırılmasından sonra, rapor düzenleyen mali müşavir bilirkişinin yanına sözleşme konusu marka ve logo tasarımları konusunda uzman teknik bir bilirkişi katılarak oluşturulacak kuruldan davacının sunduğu defter kayıt ve sicil tercümelerine göre kendi kayıtlarında davacının alacaklı görülüp görülmediği ve miktarı ile yazışmalar ve ekinde sunulan fotoğraf ve belgeler ile tüm dosya kapsamına göre davacının sözleşmenin konusu olan ve takip talebinde yazılı faturalarda belirtilen marka ve logo tasarımlarını yapıp davalıya teslim edip etmediği, bedeline hak kazanıp kazanmadığı, faturaların tebliğ edilip itiraz edilmemesi sonucu TTK 21/2 maddesi gereğince içeriğinin kesinleşip kesinleşmediği ile faturalar tebliğ edilmemiş ise, davacının yaptığı iş ve tasarımların 6098 sayılı TBK 481. maddesi gereğince yapıldığı tarihteki mahalli piyasa rayiçleriyle bedeli konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp davalının kabul edip ödediği 3.400 Euro düşüldükten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2253, Karar No: 2018/3398, Tarih: 03.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2253 E.  ,  2018/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

DAVALILAR : İ.... ve Ark.

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından sunulan 08.07.2015 tarihli dilekçe ile özetle "...Muvafakatleri olmadığı, delillerin tamamı toplanmadığı, mazeret bildirdikleri, keşfin iki hafta sonra yapılmasını istedikleri halde mahkeme hâkiminin duruşma gününden sonraki güne keşif günü verdiğini, çekişmeli taşınmazın imar ve iskan hudutları içinde olduğu halde sadece ziraat bilirkişi huzuruyla keşif yaptığını, taraf teşkili bakımından bir buçuk yıldan fazla süreyle ihmali bulunduğunu, hâkimin taraflı olduğunu..." belirterek reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddi istenilen hâkimin ret talebinin reddi gerektiği yönünde görüş belirtmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, davalılar vekilinin HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 1.000.00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacı vekili, duruşmayı müvekkili namına ve hesabına takip ettiğine ve reddi hâkim talebini de müvekkili namına yaptığına göre, davacı asil yerine vekilin para cezası ile yükümlü tutulması doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükmün iki rakamlı bendinin tamamen kaldırılarak yerine “HMK'nın 42/4. maddesi gereğince reddi hâkim talebinde bulunan davalıların takdiren 1.000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına, Hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/05/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.