muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/451, Karar No: 2015/401, Tarih: 17.11.2015

Yargıtay 14 ncü CD’nin TCK'nun 102 nci maddesiyle ilgili olarak verdiği kararlar şöyle: 'Mağdurenin ifadesinde yolda yürüdüğü esnada sanığın omzuna dokunarak 'bakar mısınız, denize gireceksen birlikte girelim arkadaşlık yapalım' dediğini iddia etmesi ve iddianame içeriğinin de bu yönde olması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 102/1. maddesine uyan suçu oluşturabileceği' (14.CD., 2012/11444, 2013/4389, 11.04.2013); 'Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları ve dosya içeriğinden sanığın eyleminin cinsel saikle kollarından tutması ve cinsel içerikli sözler söylemesinin TCK'nun 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu' (14.CD., 2012/1854, 2013/1339, 14.02.2013); 'Sanığın olay tarihinde mağdureyi ikametine kadar takip ettikten sonra apartman girişinde önce mağdureden telefon numarasını istediği, mağdurenin reddetmesi üzerine ismini sorarak mağdureye doğru eğilip bir kere öpeyim dediği, mağdurenin bebek arabasını sanığa doğru iterek asansöre binip kaçmak istediği esnada sanığın da asansöre bindiği, mağdurenin bağırması üzerine sanığın panikleyerek kaçması şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 102/1 ve 35. maddeleri kapsamında düzenlenen basit cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına' ilişkin görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine (14.CD., 2012/15668, 2013/1839, 26.02.2013); 'Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları ve dosya içeriğinden sanığın eyleminin cinsel saikle kollarından tutması ve cinsel içerikli sözler söylemesinin TCK.nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu' (14.CD., 2012/1854, 2013/1339, 14.02.2013); 'Cinsel amaçlı olarak katılanın vücuduna fiziki temas içeren sanığın eyleminin TCK.nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu' (14.CD., 2011/8192, 2013/1474, 18.02.2013); 'Mağdurenin aşamalardaki beyanlarında, rıza ile odaya beraber girdikleri sanığın cebinden çıkardığı anahtarla kapıyı kilitleyip 'sen çok kurnazsın ama ben senden daha kurnazım, ne var burda yatsam' diyerek cinsel ilişkiye girme niyetini de ortaya koyarak mağdurenin saçını kavramak ve onu yere bastırmak suretiyle icrai eylemlerine başladığı, ancak mağdurenin karşı gelip direnmesi ve balkonu kullanıp otelin diğer odalarından birisine sığınması ile eylemin tamamlanamadığını iddia etmesi ve dosyadaki mevcut diğer deliler karşısında sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturabileceği' (14.CD., 2011/10776, 2012/12331, 03.12.2012); 'Sanığın mağdurenin kalçasına dokunmak isteyip, mağdurenin geri çekilmesi sonucunda eliyle dizine dokunması eyleminin bedensel temas içermesi karşısında eylemin TCK'nun 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu' (14.CD., 2011/6259, 2012/11151, 12.11.2012); 'Cinsel amaçlı olarak mağdurenin vücuduna fiziki temas içeren sanığın eyleminin TCK.nın 102/1

.CD., 2011/10776, 2012/12331, 03.12.2012); 'Sanığın mağdurenin kalçasına dokunmak isteyip, mağdurenin geri çekilmesi sonucunda eliyle dizine dokunması eyleminin bedensel temas içermesi karşısında eylemin TCK'nun 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu' (14.CD., 2011/6259, 2012/11151, 12.11.2012); 'Cinsel amaçlı olarak mağdurenin vücuduna fiziki temas içeren sanığın eyleminin TCK.nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçu oluşturduğu' (14.CD., 2011/5550, 2012/9136, 27.09.2012).

Bu içtihatların da gösterdiği üzere, somut olayımızda iki suç birlikte oluşmakta olmakla beraber, iddianameyle dava sadece cinsel saldırıdan açılmış ve bu suçun unsurları oluşmuştur. Unsurları oluşmuş ve dava açılmış cinsel saldırı suçuna ilişkin fiilden ek savunma verilerek, kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması, yukarıdaki içtihatlarla çelişmektedir.

Sonuç olarak, iddianamede açıkça dava açılmayan kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçundan dava açılması sağlanarak, bu dava dosyası ile açılacak dava dosyasının birleştirilmesi suretiyle sanık hakkında her iki suçtan da ceza verilmesinin sağlanması yerine; iddianameyle dava açılan suçun fiilinin kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçuna dönüştürülerek tek hüküm kurulması nedenleriyle yüksek çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir" düşüncesiyle,

Yirmibir Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle itirazın kabulü gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2015 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 17.11.2015 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16873, Karar No: 2012/10659, Tarih: 24.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/16873 E.  ,  2012/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan, 6 aylık süre geçtikten sonra şikayetçi olduğunu bildirmişse de 18.02.2009 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 158/6. maddesi uyarınca, kovuşturma aşamasına geçildikten sonra, mağdur açıkça şikayetten vazgeçmediği takdirde, yargılamaya devam olunacağı hükmü karşısında, yargılamaya devam edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, şikayetin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/04/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu 29.09.2006 tarihlidir. Suç şikayete tabidir. Müşteki sanık hakkında yaklaşık bir yıl sonra 12.09.2007 tarihinde Cumhuriyet Savcılığına verdiği dilekçe ile şikayette bulunmuştur. Cumhuriyet savcılığı 6 aylık şikayet süresinin dolması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar vermesi gerekirken 18.02.2009 tarihinde kamu davasını açmış, mahkemece kanunun öngördüğü sürede şikayette bulunulmadığından kamu davasının düşmesine karar verilmiş, dairemiz çoğunluk görüşüyle de "Sanık hakkında 18.02.2009 tarihli iddianamesiyle kamu davası açıldığı, CMK'nın 158/6. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasına geçildikten sonra mağdur açıkça şikayetinden vazgeçmediği takdirde yargılamaya devam olunacağı hükmü karşısında yargılamaya devam edilmesi" gerektiği düşüncesiyle mahalli mahkeme kararı bozulmuştur.

CMK'nın 158/6. maddesinde "Yürütülen soruşturma sonunda kovuşturma evresine geçildikten sonra, suçun şikayet bağlı olduğunun anlaşılması halinde mağdur, açıkça şikayetinden vazgeçmediği takdirde, yargılamaya devam olunur" hükmü, soruşturma aşamasında şikayete tabi olmayıp kamu adına soruşturulan suçlar için öngörülmüş bir düzenlemedir. Sanığın üzerine atılı suç baştan beri şikayete tabi olup, yargılama aşamasında şikayete tabi olduğu anlaşılan bir suç değildir. Müşteki TCK’nun 73/1.maddesi gereğince 6 ay içinde şikayette bulunmadığı ve bu konuda geçerli bir mazeret de ileri sürülmediğinden mahalli mahkemenin düşme kararının yerinde olduğunu düşündüğümüzden, çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/12752, Karar No: 2012/13540, Tarih: 23.11.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/12752 E.  ,  2012/13540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.07.2011 gününde verilen dilekçe ile ... kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisi “ İsmail oğlu ...’e “ ait 440 ada 37 parsel sayılı taşınmazın ... kaydında murisin soyadının “ Korur” olarak yazıldığını ileri sürerek ... kaydının düzeltilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

... Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların ... kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların ... kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı

iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, ... kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, ... ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, ... ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; Dava konusu taşınmazın 1992 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında 14.10.1955 tarih 19 numaralı ... kaydı esas alınmak suretiyle “... oğlu... “ adına tescil edildiği, yapılan araştırmada da... Merkez ... mahallesi nüfusuna kayıtlı "... ve...’den olma 01.07.1909 doğumlu ve 19.02.1981 tarihinde ölen ..." isimli bir kişinin olduğu anlaşılmıştır.

Mülkiyet nakline yol açmamak için kadastro tespitine esas alınan dayanak ... kaydı ile bu ... kaydına dayanak tüm belgeler getirtilmeli, ayrıca ... kaydındaki malik görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine... olma ...’un mirasçıları tespit edilip duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişi, nüfus kayıtları ile ... kayıtları ve dayanakları arasında bağlantı kurulmak suretiyle ... kayıt malikinin kim olduğu kesin olarak saptanmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan bu hususlar nazara alınmadan eksik araştırma ve soruşturma ile davanın kabulü doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6486, Karar No: 2019/431, Tarih: 15.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6486 E.  ,  2019/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge ibraz etmeme, sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan beraat

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında sahte belge kullanma suçundan mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

.... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.03.2013 gün ve 2013/534 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı suça ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

III- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

III- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Sanıkların ortağı ve yetkilisi oldukları şirketin 2009 takvim yılı hesaplarının incelenmesinde sahte fatura düzenlediklerine dair haklarında vergi tekniği raporları bulunan Arduçlu Hafriyat Şirketi ile Ahmet Kara isimli mükellefler tarafından düzenlenen sahte faturaları ticari defterlerine kaydederek kullandıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıklardan ...'in savunmasında şirketin şantiye işleriyle ilgilendiğini ve mali konularla ilgili bilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, diğer sanık ...'ın da bu savunmayı doğruladığı görülmekle; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından ve cezanın suçu bilfiil işleyen kimseye çektirilmesi cezada şahsilik prensibi olup esas amaç suçun şekil sorumlusu olan yasal temsilcilerin değil suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan temsilcileri cezalandırmak olması nedeniyle; Mem-Fad İnşaat Ltd. Şti.'nin ortakları olan sanıkların olay tarihinde şirketteki görevleri, varsa aralarındaki iş bölümüne dair şirket esas mukavelesi ve yönetim kurulu iş bölümüne ait karar getirtilip sanıkların şirketteki görev ve sorumluluklarının tespit edilmesi, sahte oldukları tespit edilen faturaları düzenleyen mükelleflerin CMK'nin 48. maddesi hatırlatılarak dinlenip, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanıkları tanıyıp tanımadıkları sorularak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Kabule göre de ; sanıklar hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra TCK’nin 43. maddesi gereğince artırım yapılırken cezanın eksik belirlenmesi neticesinde sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 11 ay olarak hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, karşı temyiz olmadığından ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

ÖK.
Yargıtay — Esas No: 2018/5518, Karar No: 2019/836, Tarih: 27.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5518 E.  ,  2019/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... İnş. Tur. Eml. Paz. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 30.04.2015 gün ve 2010/242-2015/178 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, verilen karar ve temyiz talebinin reddine dair 16.08.2018 tarihli ek karar, davacı vekili sıfatıyla Avukat ... tarafından temyiz edilmiştir.

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, verilen karar ve temyiz talebinin reddine dair 16.08.2018 tarihli ek karar, davacı vekili sıfatıyla Avukat ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici vekili; davalı şirket ile arsa sahibi dava dış... Konut Yapı Kooperatifi arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesine bağlı olarak davacı ile davalı şirket arasında düzenlenen 10 Kasım 2006 tarihli sözleşme ile ... ilçesi 4785 ada 1 parselde yer alan taşınmaz üzerinde yapılacak ... Blokları projesinin yapım işinin yüklenicisinin davacı şirket olduğu; toplam proje tutarının 8.824.011,00 TL + KDV olduğunu ve bu miktar içinden 6.890.493,00 TL'lik kısmına karşılık dava dilekçesi ekinde ve tablo-2 başlığı altında belirtilen 61 adet dairenin davacıya iş bedeli karşılığı devir ve teslim edileceği bu çerçevede davacı şirketin satış konusunda yetkilendirildiği ve kalan 2.445.770,00 TL'nin ise nakit olarak verileceği konusunda anlaşıldığı; bu çerçevede hakediş karşılıklarına esas olacak şekilde davalı firmanın bilgisi ve onayı dahilinde bir kısım dairelerin 3. şahıslara satışının gerçekleştirildiğini, satışlardan elde edilen gelirlerin proje kapsamında inşaatların yapımına harcandığını, davalı firmanın yapılan tüm işler ve hakedişler karşılığında kendilerine sadece 250.000,00 TL nakit ve tablo 2'de belirtilen dairelerden 7 adet dairenin devir ve teslimini gerçekleştirdiğini, bunun dışında kendilerine herhangi bir hakediş ödemesi yapmadığı gibi diğer kalan dairelerin devir işleminin de gerçekleştirilmediği davalı firmanın bu tutumu neticesinde firmalarının ekonomik darboğaza girdiğini, yaşanan sorunun çözümü hususunda davalı firma ile çözüm aradıklarında en pratik yolun aralarında imzalanan 10 kasım 2006 tarihli protokolü muvazaalı bir şekilde feshetmek ve fesih sürecine kadar gidecek işlemleri gerçekleştirmek olduğu hususunda görüş birliğine varıldığını, bunun takip eden süreçte fesih sürecine getirecek şekilde muvazaalı olarak ihbarname ve protestolar çekildiğini ve neticede 10 kasım 2006 tarihli protokolün feshedildiğini, bu süreçte kendileri tarafından önerilip davalı firma tarafından da kabul edildiği üzere, tahakkuk etmiş tüm hakediş ve alacaklarının ... isimli kız kardeşi ve eşine ait bir firma ile 22.02.2008 tarihli ortak girişim protokolü imzalandığını, bundan sonra Yapım-C ile aralarında karşılıklı olarak ibraname imzalandığını, fakat ibranameye Ortak Girişim protokolünden sonra imzalanmasına rağmen davalı firma tarafından Ortak Girişim Protokolünden önceki bir tarih atıldığını, Ortak Girişim Protokolünün amacının davalı firmanın da onayı ile kendilerinden daire satın alan 3. kişilerin haklarını korumak ve kendi borçlarından ötürü başka firmaların haciz tazyikinden kurtulmak olduğunu; davalı firma ile aralarında yapılan

10 kasım 2006 tarihli protokolün feshine ilişkin anlaşmanın muvazaalı olduğunu ve gerçek anlamda bir tasfiye olmadığını, fakat davalı firmanın aralarında varılan anlaşmaya aykırı hareket ettiği ileri sürülerek sonuçta davalı tarafça yapılan işler karşılığı fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak şimdilik 10.000,00 TL'nin 10.11.2006 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi tedbir talepli olarak talep ve dava etmiş ise de; taraf ve dava ehliyeti HMK 114/d uyarınca dava şartı olup, davacı şirket hakkında UYAP sisteminden yapılan sorgulamada TTK’nın geçici 7. maddesi uyarınca şirketin terkin edildiği anlaşılmaktadır. Davacı veya davalı sıfatıyla devam eden davaları bulunan şirket veya kooperatiflerde bu maddenin uygulanamayacağına dair geçici 7/2. maddesi hükmü uyarınca şirketin ihyası için gerekli işlemlerin ikmali yönünde davacı tarafa süre verilip müteakiben şirketin ihyası sağlanıp gerekçeli kararın tebliği ile temyiz ve cevap süreleri beklenildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2345, Karar No: 2015/7429, Tarih: 16.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2345 E.  ,  2015/7429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Dava 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanunun 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Dairemizin 02.05.2012 gün ve 2011/2989 – 2012/7690 sayılı bozma ilâmına uyulması sonrası yapılan yargılama sonunda yazılı şekilde hüküm verilmiş ise de bozma gereklerinin tümüyle yerine getirildiği anlaşılmaktadır. Zira anılan bozma ilamımızda 1998/1-2001/1 arasındaki dönemler bakımından irdeleme yapılması gereğine işaret edilmiş ve mahkemece bozmaya uyularak bozmanın gerekleri yerine getirilmiştir.

Eldeki dosyada, mahkemece kabul edilen 1996/3.-1997/3., 2003/1., 2003/2., 2004/1-2005/11. dönemler yönünden verilen karar isabetli ise de, davacının hizmet döküm cetvelindeki davalı işyerinden bildirimlerin bulunduğu 01.01.1998-31.01.2001 tarihleri arasındaki çalışmalar bakımından verilen karar hatalı ve yanılgılı değerlendirme nedeniyle isabetsizdir. Şöyle ki, davacı ile davalı arasında 01.04.2000

tarihli sözleşmede ayda 8 gün çalışacağının kararlaştırılmış olması karşında, davacının hizmet döküm cetvelinde davalı işyerinden 1998 yılında 240 gün, 1999 yılında 350 gün, 2000 yılında 161 gün, 01.01.2001-31.01.2001’e kadar 30 gün bildirimler olması nedeniyle ayda 8 günden fazla çalıştığı, sözleşmenin bu kapsamda fiilen uygulanmadığı bu nedenle 01.01.1998-31.01.2001 dönemi yönünden davanın bildirilen günler haricinde de çalıştığının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.