muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11738, Karar No: 2010/12659, Tarih: 01.12.2010

1. Hukuk Dairesi 2010/11738 E., 2010/12659 K.

**1. Hukuk Dairesi 2010/11738 E., 2010/12659 K.**

**- HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE NEDENİYLE RED YARGILAMA GİDERLERİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 417 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Geçici Madde 10 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 234 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptal ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine Dairece " hak düşürücü süreden dolayı davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi S...... Y…

…..'nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteklerine ilişkin olup, mahkemece; hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda 3402 Sayılı Yasa'nın 12. maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (B.... Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu ve dava tarihinde davacı Hazine'nin davasında haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu ve dava tarihinde davacı Hazine'nin davasında haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine'nin, yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2010 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY YAZISI-

Dava; 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan, davalı tapusunun kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicil kA....ın kütükten terkini isteğine ilişkindir

Mahkemece, kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten itibaren on yıl içerisinde dava açılmamış bulunduğundan, 5841 Sayılı Yasanın 2-3 maddeleri ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesi gereğince hak düşürücü sürenin geçirilmiş olması nedeniyle davanın reddine, yargılama giderleri ve nispi avukatlık ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 14.03.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasa'nın 12. Maddesinin 3. Fıkrasına " Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır." cümlesi ve aynı Yasa'nın 3. Maddesi ile de 3402 sayılı Yasa'ya " Bu Kanunun 12. maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hakkın ( usulü müktesep hak) istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.( YİBBGK 09.06.0960 tarih 1960/ 21 Esas, 1960/9 karar, YHGK 15.03.2006 tarih 2006/13-77 Esas, 2006/65 Karar ve YHGK 22.03.2006 tarih 2006/ 13-56 Esas, 2006/ 82 karar) Öte yandan yasayla yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan, mahkemece davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Somut olayda, davalı adına tapuya tescilin dayanağı olan, tespit tutanağının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar on yıllık sürenin geçtiği açıktır. Dava tarihi itibariyle on yıllık hak düşürücü süre geçirilmiş bulunduğundan, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı yasayla değişik 3402 sayılı yasanın 12/3 maddesi gereğince hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin temyiz itirazları yerine değildir. Bu konuda görüş ayrılığı bulunmamaktadır.

Ancak; dava açıldığı tarihteki mevzuat ve İçtihat durumuna göre, taşınmazın belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalması halinde, davacının haklı olduğu, yargılama sırasında yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni yasa hükmü gereğince davayı kaybetmesi ( hak düşürücü süreden davanın reddi) nedeniyle, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulması gerektiği, konusunda görüş ayrılığı bulunmaktadır.

Dava, yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa nedeniyle hak düşürücü süreden reddedilmiştir. Hak düşürücü süre kamu düzeniyle ilgilidir ve davanın görülebilirlik koşuludur. Hakim, doğrudan bu yönü göz önünde tutmak zorundadır. Hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan davanın esasını hakim inceleyemez .(YHGK 18.02.2009 tarih 2009/ 14-12 Esas, 2009/79 karar, Y 1.H.D 21.11.1989 tarih 1989/ 8589 Esas 1989/ 13805 karar) Davacı davasında haklı da olsa, tasfiye amacı güden 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde değişiklik yapan 5841 sayılı yasa geçmişe etkili olarak hakkın özünü ortadan kaldırmıştır.

5841 Sayılı Yasa geçmişe etkili olarak hakkın özünü ortadan kaldırmış bulunduğundan, dava tarihi itibariyle hak düşürücü sürenin geçirildiği gözetildiğinde, davanın esasına girilerek, yargılamaya devam olunup, davanın açılmasına kimin sebebiyet verdiği, tarafların haklılık durumu incelenemez.

Yargılama harçları ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan (aleyhine hüküm verilen ) tarafa yükletilir. (HUMK 417,1 Md) Usulün 417.maddesi dava sonunda tarafın haklı çıkıp çıkmaması esasına göre yargılama giderlerinin yükletilmesi ilkesini koymuştur. Yargıtay kararlarında da anlatımını bulduğu üzere, bir kimseye öbür tarafın yargılama giderlerinin yüklenmesi nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır.

Yargılama harçları ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan (aleyhine hüküm verilen ) tarafa yükletilir. (HUMK 417,1 Md) Usulün 417.maddesi dava sonunda tarafın haklı çıkıp çıkmaması esasına göre yargılama giderlerinin yükletilmesi ilkesini koymuştur. Yargıtay kararlarında da anlatımını bulduğu üzere, bir kimseye öbür tarafın yargılama giderlerinin yüklenmesi nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği nedeniyle, dava tarihi itibariyle hak düşürücü sürenin geçirildiği belirlenerek, dava reddedilmiştir. Kural olarak davacı davasında haksız çıkmış bulunduğundan, davalı lehine yargılama giderleri ve avukatlık ücreti tayini gerekir ise de yasa değişikliği nedeniyle dava reddedildiğinden, hak düşürücü sürenin hukuki niteliği ve yerleşik Yargıtay kararlarına göre, genel kuralın istisnası olarak yargılama gideri ve davada kendini vekille temsil ettiren davalı lehine avukatlık ücreti hükmedilmez. (B.... Kuru ,Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338. dip not 159; 10.H.D 21/12/1976, 8770/8739 ve dip not 160; 5. H.D 12/09/1977, 5445/5655, dip not 161; 10.H.D 24/02/1976,6296/1297)

Dava, yeni yasa nedeniyle de olsa davacının aleyhine sonuçlandığından, davacı yararına yargılama gideri ve bunun sonucu avukatlık ücreti takdiri hiçbir şekilde mümkün olmayacaktır Yargıtay 4. Hukuk. Dairesinin 12.01.1976 tarih, 9661/288 sayılı kararında da belirtildiği gibi (B.... Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü 3. cilt sayfa 3040,) davanın devamı sırasında yürürlüğe giren yasa nedeniyle davanın reddine karar verildiğinde, artık yargılamaya devam olunup davanın açılmasına sebebiyet verenin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

Birçok Yargıtay kararlarında yeni yasa nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahsedilmek de ise de, bu davalarda dava konusuz kalmakta, dava aleyhe reddedilmemektedir. Hakkın kendisi ile ilgili dava reddedildikten sonra dava esasına girilerek tarafların haklılık durumlarının araştırılması, davacı yararına yargılama gideri ve avukatlık ücreti takdiri mümkün değildir.

Hal böyle olunca, yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa, dava tarihi itibariyle geçmişe etkili olarak hakkın özünü ortadan kaldırdığından, on yıllık hak düşürücü süre nedeniyle dava reddedilmiş bulunduğundan, yargılama giderlerinin her masraf yapan taraf ya da taraflar üzerinde bırakılması, yanlar yararına avukat ücretine hükmedilmemesi görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulması gerektiği görüşüne iştirak edilememiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/1894, Karar No: 2012/13489, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/1894 E.  ,  2012/13489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmasız davacılar vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... ile davalı vekili Av. Funda Öztürk'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, davalı tarafından takip konusu yapılan belgenin çek vasfında olmadığını, belgenin keşide tarihi 10.12.2008 olması gerekirken, bankaya ibraz tarihinin 19.11.2008 olduğunu, çekteki keşideci imzasının davacıların müşterek murisi ... 'in imzası olup olmadığının bilinmediğini, murisin ölüm tarihi 11.07.2008 tarihi ile ibraz tarihi karşılaştırıldığında belgenin çek vasfında bulunmadığını, çek üzerindeki miktarın gerçek olmadığını ileri sürerek, takibe konulan belgeden dolayı imzanın ...'e ait olmadığının tespiti ile borçlu bulunulmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin kambiyo senedi vasfında olduğunu, çekteki keşideci imzasının davacıların murisine ait bulunduğunu, davacıların sırf alacağın tahsilini geciktirmek için dava açtıklarını, davacıların borçlu olmadıklarını yazılı delille kanıtlamaları gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu çek üzerinde yaptırılan Adli Tıp Kurumu ve Jandarma Kriminal Laboratuvarından alınan raporlar ile çekteki imza ve yazıların davacılar murisine ait olduğu ve İzmir 1. İcra Hukuk Mahkemesinin kararının maddi anlamda kesin hüküm oluşturamayacağı, davacının çek üzerinde tahrifat iddiası ile çeke ilişkin herhangi bir borcun bulunmadığı iddiasını kanıtlayamadığı gerekçeleriyle davanın reddine, takibin tedbir yolu ile durdurulması ile ilgili bir durum bulunmadığından davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı işbu menfi tespit davasında takip konusu çekte tahrifat iddiasına dayandığı gibi, çeklerin veriliş nedeninin ahlaka ve adaba aykırı olduğu iddiasına da dayanmıştır.

İİK 72. maddesi gereğince açılacak menfi tespit davalarında, davacı yan birbiri ile çelişmemek kaydıyla birden fazla sebebe dayanabilir.

Davacı işbu menfi tespit davasında takip konusu çekte tahrifat iddiasına dayandığı gibi, çeklerin veriliş nedeninin ahlaka ve adaba aykırı olduğu iddiasına da dayanmıştır.

İİK 72. maddesi gereğince açılacak menfi tespit davalarında, davacı yan birbiri ile çelişmemek kaydıyla birden fazla sebebe dayanabilir.

Somut olayda; mahkemece davacı tarafın çekteki tahrifat iddiası yönünden Adli Tıp Kurumu ve Jandarma Kriminal Laboratuvarından alınan raporlarda, çekteki yazı ile yazılan miktar ve imzanın davacılar murisi eli ürünü olduğunun saptanmış olmasında ve icra mahkemesi kararının kesin hüküm oluşturamayacak bulunması konusunda verilen karar yerinde ise de; davacı yanın diğer iddiası olan dava konusu çekin ahlaka ve adaba aykırı verildiği iddiası üzerinde yeterince durulmadan ve karar yerinde tartışılmadan, keza bu yönde taraf delilleri toplanılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına; vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar yararına takdir edilen 900 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2417, Karar No: 2019/7306, Tarih: 18.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/2417 E.  ,  2019/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : CİZRE 3.Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12023, Karar No: 2017/10530, Tarih: 12.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/12023 E.  ,  2017/10530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 16.12.2013 gün ve 2012/11299 Esas, 2013/19067 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl davada davacı ..., birleşen 2010/355 Esas sayılı dosyada davacı ..., birleşen 2010/356 Esas sayılı dosyada davacı ..., birleşen 2010/353 Esas sayılı dosyada davacı ..., birleşen 2010/354 Esas sayılı dosyada davacılar ..., ... ve ... vekili ayrı ayrı vermiş olduğu dava dilekçelerinde, dava konusu 413 ada 67 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık ikişer dönümlük kısımlarının 20 yılı aşkın süredir nizasız fasılasız vekil edenlerinin zilyetliğinde bulunduğunu, taşınmazda 26/64 hisse sahibi....-Kuzucu ....'in tapu kütüğünden kim olduğunun anlaşılamadığını, kim olduğu bilinen kişi olsa dahi 20 yıldan fazla bir zaman önce öldüğünü açıklayarak, TMK 713/2 maddesi gereğince dava konusu taşınmazda ....adına kayıtlı hissenin keşif esnasında belirlenecek sınırlar içerisinde kalan kısımlarının iptali ile vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Katılma talebinde bulunan ve davaya dahil edilen davalı ... vekili; vekil edeninin tapuda malik olarak görünen Kuzucu .... oğlu....'nin mirasçısı olduğunu, davacıların dava konusu taşınmazı malik sıfatı ile kullanımlarının söz konusu olmadığını, davalı Hazine vekili ise dava konusu taşınmazın malikleri arasında yer almadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, davaya dahil edilen ... savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davacıların davalarına dayanak yaptığı tapu malikinin bilinmemesi hususunun somut olayda gerçekleşmediği, TMK713/2 maddesinde yazılı "ölüm" sebebi yönünden, pay maliki....'nin annesi olan ...'ün mirasçı bırakmaksızın ölümü ile mirasının Hazineye kaldığı, Hazineye karşı zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiğinin ileri sürülemeyeceği gerekçeleriyle asıl davanın ve birleştirilmesine karar verilen 2010/353 Esas, 2010/354 Esas, 2010/355 Esas, 2010/356 Esas sayılı dosyaları ile açılan davaların ayrı ayrı reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, asıl dava ve birleşen davalardaki davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 16.12.2013 gün 2012/11299 Esas, 2013/19067 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, asıl dava ve birleşen davalarda davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine, Dairemizin 2014/9460 Esas, 2014/9959 Karar sayılı ilamı ile süresi geçtikten sonra yapılan karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Dairemizin 16.12.2013 gün 2012/11299 Esas, 2013/19067 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, asıl dava ve birleşen davalarda davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine, Dairemizin 2014/9460 Esas, 2014/9959 Karar sayılı ilamı ile süresi geçtikten sonra yapılan karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı ..., karar düzeltme talebinin süre yönünden reddedilmesi nedeniyle mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğini iddia ederek T.C. Anayasa Mahkemesi’ne bireysel başvuruda bulunmuştur.

T.C. Anayasa Mahkemesi’nin 01.02.2017 gün, 2014/12996 başvuru numaralı kararı ile davalı ...'ın başvurusunun değerlendirilmesi sonucunda, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna, Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine, mahkemeye erişim hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için dosyanın yeniden yargılama yapılmak amacıyla ilgili Yargıtay Dairesine gönderilmesine karar verilmiş, dosya yerel mahkemece Dairemize gönderilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı doğrultusunda, dosya kapsamının yeniden değerlendirilmesi neticesinde, Dairenin 16.12.2013 tarihli onama ilamının 12.2.2014 'de asıl ve birleşen davalar davacılar vekiline tebliğ edildiği, vekilin 27.2.2014 tarihinde UYAP üzerinden gönderdiği dilekçe ile karar düzeltme isteminde bulunduğu ve aynı tarihte karar düzeltme harcını yatırdığı, ancak Mahkeme görevlilerince karar düzeltme isteminin 28.2.2014 tarihinde işleme alındığı görülmüştür.

Tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları HMK'nun 183/1. maddesine göre karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Her ne kadar HMK'nun 183/1. maddesinde karar verilinceye kadar yazı ve hesap hatalarının düzeltilebileceği ifade edilmekte ise de, HMK m. 304/1 maddesinde yargılamanın bitmesinden sonrada maddi hataların düzeltilmesine de imkan verilmiştir. Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesine ilişkin hükümler kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararlar bakımından da uygulanır. Yargıtay onama ve bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunması hallerinde dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayanılarak verilmiş olan onama ve bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Diğer bir deyişle, Yargıtayın istikrar kazanmış görüşüne göre maddî hata kazanılmış hak oluşturmaz.