muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/101, Karar No: 2022/693, Tarih: 03.11.2022

Bu itibarla, ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının, İlk Derece Mahkemesince katılan mağdurenin bizzat adli tıp kurumuna sevkinin sağlanarak bilişsel ve zihinsel gelişimi itibarıyla beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususunda rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla hüküm kurulması nedeniyle istinaf isteminin kabulü yerine düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına, dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmiştir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dokuz Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; sübutun varlığının tespiti yönünden eksik araştırma bulunmadığı, bu itibarla sanığın katılan mağdureye yönelik eyleminin sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusuna geçilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 14.04.2021 tarih ve 1097-2977 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 02.10.2020 tarihli ve 1117-1161 sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararının, sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulduğunun gözetilmemesi nedeniyle istinaf isteminin kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilip, Özel Daire onama kararının kaldırılarak Bölge Adliye Mahkemesinin hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle cezanın İNFAZININ DURDURULMASINA ve sanık ...'ün TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için YAZI YAZILMASINA, sanık hakkında CMK'nın 109/3-a, b bentleri uyarınca "yurt dışına çıkamamak" ve "duruşmaları takip etmek" şeklinde adli kontrol tedbiri UYGULANMASINA,

5- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.10.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 03.11.2022 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla, ulaşılan sonuca göre infazın durdurulmasına ve sanığın tahliyesine ise oy birliğiyle karar verildi.

20.10.2022 tarihli müzakere

Eksik araştırma var

Eksik araştırma var

Eksik araştırma var

Eksik araştırma var

...

Eksik araştırma var

Eksik araştırma var

...

Eksik araştırma var

Eksik araştırma var

03.11.2022 tarihli müzakere

Eksik araştırma yok

Eksik araştırma yok

Eksik araştırma yok

...

Eksik araştırma yok

Eksik araştırma yok

Eksik araştırma yok

Eksik araştırma yok

Eksik araştırma yok

Eksik araştırma yok
Yargıtay — Esas No: 2017/7335, Karar No: 2018/4938, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/7335 E.  ,  2018/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde güvenlik personeli olarak çalıştığını, 21.04.2014 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden ihbar süresi dahi verilmeden işinin sona erdirildiğini, güvenlik personellerinin 2 vardiya şeklinde sabah 07.00 akşam 19.00, akşam 19.00 sabah 07.00'ye kadar çalıştığını, çalışma usulünün 12 saat çalışıp 24 saat dinlenmek şeklinde olup, toplamda 2 haftalık süreçte 105 saat, haftada ortalama 52,5 saat çalışmalarına rağmen bu çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretini alamadığını, bundan dolayı hak ettiği alacakların kendisine ödenmediğini, davalılar arasındaki Tip Hizmet Alım Sözleşmesinin 22. maddesi gereği, sözleşmenin mevzuatın kamu düzenine ilişkin emredici hükümlerine ve genel şartnamenin 6. bölümüne aykırı iş sözleşmesi kurulamayacağının belirtildiğini, 6772 sayılı Kanun gereği ödenmesi gereken yılda 2 maaş tutarı ilave tediyelerinin de ödenmediğini belirterek davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları, ücret alacağı ile ilave tediye alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacının fazla çalışma süresi, görev yerine göre 12/24 saat çalışma düzenine göre vardiyalı olarak saat 07.00 - 19.00 saatleri ile 19.00 - 07.00 saatleri arasında haftanın 5 günü günde 12 saat çalışılıp haftanın kalan 2 gününde ise istirahat ederek haftalık 60 saat çalıştığı, yasal çalışma süresi olan haftalık 45 saati aşan haftalık 15 saatlik fazla çalışmasının bulunduğu, günlük fazla çalışmasının ise 3 saat olduğu sonucuna varılarak hesaplama yapılmıştır. Ancak fazla mesai alacağı hesabında çalışma saatleri yönünden dosyadaki belgelere göre isabetsizlik bulunmasa da haftalık çalışma bakımından ara dinlenme düşülmeden yapılan hesaplamanın kabulü yerinde olmamıştır. Davacının fazla mesaisinin, tespit edilen günlük oniki saat çalışma süresinden yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde bir buçuk saat ara dinlenme süresi indirilmek suretiyle hesaplanarak sonucuna göre hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai süresinin hesaplanmasında haftalık altmış saat çalışma yapıldığını kabul etmiş ise de, davacının talebi haftalık 52.5 saat çalışma yapıldığı yönündedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca da taleple bağlılık kuralına aykırı olarak Mahkemece talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12808, Karar No: 2014/1637, Tarih: 28.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/12808 E.  ,  2014/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tavas Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :30.01.2013

No :2011/264-2013/56

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine, temyizin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 15.05.2011-17.08.2011 tarihleri arasında işletme sorumlusu olarak madende çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen belgeler ve davacıya yiyecek tedarik ettiğini belirten tek tanık beyanı esas alınarak kabul kararı verilmiştir.

Eldeki somut olayda; davacının, talep ettiği dönemin bir bölümünü kapsayacak şekilde 11.03.2011-10.07.2011 tarihleri arasında dava dışı 1093696 sicil sayılı işyerinden tam bildirimleri olduğu görülmekle, dava dışı ve davalı işyerlerinin davalı Kurum nezdindeki işyeri sicil dosyası ve dönem bordroları celbedilmeli, bordro tanıkları dinlenilmeli, bu işyerleri arasında ilişki olup olmadığı ve işyerlerinin çalışma alanları tespit edilerek davacının aynı süre içinde her iki işyerinde de çalışıp çalışmadığı belirlenmeli, davalı işyerinde yapılan müfettiş incelemesi bulunup bulunmadığı ve davalı işyerinin kapsam ve kapasitesi Kurumdan araştırılmalı, davacının çalışmalarının geçtiği işyeri kuşku ve tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit olunmalı, bu tür davaların nitelikleri gözetilerek gerektiğinde re’sen araştırma yoluna da gidilerek, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan G...Taah. İnş. Mad. Nak. Tur. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16289, Karar No: 2020/3555, Tarih: 03.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16289 E.  ,  2020/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Harçtan muaf olan davalı T.C. ... aleyhine yargılama gideri içinde harç yüklenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm kısmının harç ve yargılama giderlerine ilişkin,

"Alınması gerekli olan karar harcı 357,94.-TL olup, daha önceden peşin harç: 89,50.- TL alınmış olmakla, kalan 268,44.- TL harcın davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı ... Isıtma Soğutma Sistemleri Temizlik Hizmetleri Gıda Nakliyat Eğitim ve Öğretim Ticaret ve San. Ltd. Şti.'nden alınarak Hazineye irat kaydına,

Davacı tarafından peşin ödenen 89,50- TL harcın davalılardan ...'nın harçtan muaf olması nedeniyle diğer davalı ... Isıtma Soğutma Sistemleri Temizlik Hizmetleri Gıda Nakliyat Eğitim ve Öğretim Ticaret ve San.Ltd.Şti.'nden alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafından yapılan başvurma harcı: 25,20.-TL, 15 tebligat gideri:135,80.- TL, müzekkere gideri:44,00.-TL, bilirkişi ücreti: 300,00.- TL, dosya gidiş dönüş posta ücreti ve havale gideri: 50,20.- TL olmak üzere toplam 555,20.- TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, " şeklindeki paragraflarının hükümden çıkartılarak yerlerine; " T.C. ... harçtan muaf olduğundan, Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Kabul edilen miktar üzerinden alınması gereken 357,94 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı 89,50 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 268,44 TL harcın davalı ... Isıtma Soğutma Sistemleri Temizlik Hizmetleri Gıda Nakliyat Eğitim ve Öğretim Ticaret ve San.Ltd.Şti.'nden alınarak Hazineye irat kaydına,

Davacı tarafından peşin ödenen 89,50 TL harç ile başvurma harcı 25,20 TL olmak üzere toplam 114,70 TL harcın davalı ... Isıtma Soğutma Sistemleri Temizlik Hizmetleri Gıda Nakliyat Eğitim ve Öğretim Ticaret ve San. Ltd. Şti.'nden alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafından peşin ödenen 89,50 TL harç ile başvurma harcı 25,20 TL olmak üzere toplam 114,70 TL harcın davalı ... Isıtma Soğutma Sistemleri Temizlik Hizmetleri Gıda Nakliyat Eğitim ve Öğretim Ticaret ve San. Ltd. Şti.'nden alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafından yapılan 15 tebligat gideri:135,80 TL, müzekkere gideri: 44,00 TL, bilirkişi ücreti: 300,00 TL, dosya gidiş dönüş posta ücreti ve havale gideri: 50,20 TL olmak üzere toplam 530,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, " paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1549, Karar No: 2020/4589, Tarih: 16.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/1549 E.  ,  2020/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.11.2010 gününde verilen dilekçe ile yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 31.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine dair verilen hükmün yargılamanın iadesi yolu ile yenilenmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili;.. İli, ... İlçesi 273 parsel sayılı 151.040 metrekare yüzölçümlü taşınmazın 1/2 paylı tapu kayıt malikinin davacıların murisi 1929 yılında vefat eden ... olduğunu, müvekkillerinin mirasçılığının Ürdün Haşimi Krallığı Hakimler Başkanlığı Dairesinin 29.07.2003 tarihli 1/özel/262/175 sayılı ve Ürdün Haşimi Krallığı Yargıçlar Yargıcı Dairesi Shmesani Şeriat Mahkemesinin 16.02.2004 tarihli ve 1/özel/301/185 sayılı kararlar ile sabit olduğunu, bu kararların Zeytinburnu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/102 Esas sayılı dosyada tanıma ve tenfizinin yapıldığını, bir kısım davalıların murisi ... tarafından dava konusu 273 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin 1982/350 E.- 42 K. sayılı dosyası ile açılan ortaklığın giderilmesi istemli davada davacıların murisi ...'nin sağ gösterilip usulsüz tebligatlar ile taraf teşkili sağlanarak dava konusu taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiğini ileri sürerek; ... ili, ... ilçesi, ... mevkii 6 pafta 273 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak yargılamanın yenilenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacıların 29.07.2003 tarihinde mirasçılık belgesi aldıkları halde 7 yıl boyunca hak talebinde bulunmadıkları, günümüz koşullarında dava konusu edilen taşınmazların değerinin bir hayli yüksek olduğu, dolayısıyla davacının bu sebepten bu davayı açtığı, sahtecilik iddiasını ispatlayamadığı ve mahkemeye açılmış bir ceza davasının da gösterilmediği, dava dilekçesinde ileri sürülen sebeplerin yargılamanın iadesi sebeplerine dair HMK 375 ve 376. maddesinde belirlenen sebeplerin hiçbirine uymadığından yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanununun;

1- "Bilinen Adreste Tebligat" kenar başlıklı 10. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.",

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanununun;

1- "Bilinen Adreste Tebligat" kenar başlıklı 10. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.",

2-"Adres değiştirmenin bildirilmesi mecburiyeti" kenar başlıklı 35. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." hükümlerine yer verilmiştir.

Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup re’sen yargılamanın her aşamasında göz önünde bulundurulması gerekir. Savunma hakkı, Anayasanın 36. maddesi ile güvence altına alınmış olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde de “hukuki dinlenilme hakkı” başlığı altında ayrıca düzenlenmiştir. Hakim, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. Buna göre hakim iddia ve savunma haklarını kullanabilmeleri için tarafları duruşmaya davetle zorunludur.

Somut olaya gelince; davacılar, ortaklığın giderilmesi davasındaki tapu kayıt maliki ... ile murisleri olan ...’nin aynı kişi olduklarını ve ortaklığın giderilmesi davasının yargılaması süresince muris ...’nin ölü olduğunu iddia ettiklerine göre, mahkemece öncelikle davacıların murisi ...’nin ölüm tarihi ile davacıların dava konusu taşınmazın ½ tapu kayıt maliki ... mirasçıları olup olmadıkları tespit edilmeli, ayrıca tarafa usulüne uygun tebligat yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 16.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.