muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2270, Karar No: 2011/181, Tarih: 24.01.2011

Mahkemece davacının 20/04/2000-27/02/2007 tarihleri arası davalı belediyenin taşeronu olan işyerlerinde çalıştığı, davalı ... temizlik işlerini kurulduğundan bu yana ihale ile özel firmalara verdiği, Yargıtay 9. HD'sinin 12/02/2007 tarih 2007/2258 Esas 2966 Karar sayılı ilamında da davalı belediyenin ihaleyi alan firmalarla arasındaki ilişkilerin muvazalı olduğu, dolayısı ile davacının başlangıçtan itibaren davalı belediyenin işçisi sayılması gerektiğinin sabit olduğu, bu durumda davacının alacaklarının tamamından asıl işveren olarak davalının sorumlu olduğu, akdin feshinin haklı sebebe dayalı olduğunu işverenin ispat etmekle yükümlü olduğu, dosya içinde davacının mazeretsiz olarak işe gelmediğine ilişkin tutanaklar bulunduğu, ancak dosyada akdin kim tarafından feshedildiğine ilişkin herhangi bir belge bulunmadığı, bu iş akdinin ihbar ve kıdem tazminatı istenebilecek şekilde feshedildiği gerekçesi ile davacının kıdem ve hibar tazminatı talepleri ile genel tatil ücreti, izin ücreti taleplerinin kabülüne, fazla mesai ücret talebinin reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında iş akdinin kim tarafından feshedildiği konusunda ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı beyanı, dinlenen tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre davacının 28.02.2007-01.03.2007-02.03.2007-03.03.2007 tarihlerinde işe gelmediği sabit ise de, işe gelmeme olgusu iş şartlarında davacı aleyhine meydana gelen değişiklikten kaynaklanmaktadır. Bu durumda davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini kabul etmek gerekir. Davacı kıdem tazminatına hak kazanırsa da ihbar tazminatına hak kazanamaz. Davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

3-Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda da taraflar arasında ihtilaf mevcuttur.

Özellikle davalı tanığı...'ün beyanına göre davacının 2004 yılı Nisan ayına kadar temizlik işleri müdürü müstahdemi olarak üçlü vardiya sistemine tabi olmadan çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle dairemizin yerleşik uygulamasına göre temizlik işçisi olarak çalışılan dönem için üç vardiya halinde çalışılması dolayısıyla fazla mesai yapılması mümkün olmayıp talebin reddi doğru ise de, davacının vardiya sistemine tabi olmadan çalıştığı dönem için fazla mesaisi olup olmadığının tespiti ile davalının dava ve ıslaha yönelik zaman aşımı defileri de dikkate alınarak gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8281, Karar No: 2011/7843, Tarih: 04.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8281 E.  ,  2011/7843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve .... vekili Avukat ....tarafından, davalı ... aleyhine 13/05/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)dava, haksız eylem sonucu kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacılar vekili, dava dilekçesinde; her iki davacı için toplam 25.000 TL manevi tazminat istemiştir. Davacılar vekili, yargılama aşamasında da her bir davacı için ne miktarda manevi tazminat istendiğini açıklamamıştır. Şu durumda yerel mahkemece her iki davacı için eşit miktarda, 12.500 er TL manevi tazminat istendiğinin kabulü ile her bir davacı yönünden 12.500 TL istek tutarı aşılmadan manevi tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yukarıda açıklanan Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 74. maddesine aykırı olarak davacılardan ... yararına istek miktarı aşılarak 15.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b) Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 417. maddesi gereğince yargılama harçları ve giderleri kural olarak davada haksız çıkan tarafa yükletilir. Davada iki tarafında kısmen haklı çıkması durumunda harçlar dışındaki yargılama giderleri haklılık oranında taraflar arasında paylaştırılır. Somut olayda dava kısmen kabul edildiği halde yargılama giderlerinin tümünün davalıdan alınmasına karar verilmiştir. Yerel mahkemece, yukarıda açıklanan yasa maddesi gözetilerek yargılama giderlerinin haklılık oranlarına göre taraflar arasında paylaştırılması gerekirken, yargılama giderlerinin tümünden davalının sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4945, Karar No: 2022/18933, Tarih: 14.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4945 E.  ,  2022/18933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tefecilik (değişen suç vasfına göre 5464 sayılı Kanun'a aykırılık), sahte belge düzenleme

...

1-“Tefecilik“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde:

Sanığın, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret fiillerinin, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu; sanık hakkında Gaziantep Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen 25.02.2014 tarihli ve 2014-A-3762/1 sayılı vergi tekniği raporuna göre, POS cihazı ile gerçekleştirilen satışların gerçek olmadığının kabul edildiği ve en son 2010/Ekim ayında POS cihazı ile işlem yapıldığının belirlendiği anlaşılmakla; sanık hakkında gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme suçu yönünden suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.10.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-“2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesi gerektiğine dair başkan vekili ...’ın karşı oyu ve oy çokluğuyla diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

Başkan V. (M)

Başkan V. (M)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 14/11/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 14/11/2022

...

11. Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2023/11820, Karar No: 2024/958, Tarih: 24.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/11820 E.  ,  2024/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/610 D.İş

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-25731

DAVA TARİHİ : 27.11.2020

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü / İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/40267

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 05.11.2016 tarihinde, davalının zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortaladığı aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olan davacının yaralandığını, Sütçü İmam Üniversitesi tarafından Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen rapor ile %22 oranında malul kaldığının belirlendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 500,00 TL geçici bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 05.03.2021 tarihli dilekçe ile talebini 137.700,74 TL sürekli iş göremezlik, 8.231,96 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 1.647,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere 147.579,70 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sunduğu maluliyet raporunun usulüne uygun şekilde düzenlenmemiş olduğunu, davacının kaza nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezliğinin bulunmadığını, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'nden rapor alınması gerektiğini, davalının sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatı talebinin teminat kapsamında bulunmadığından reddi gerektiğini, aksinin kabulü halinde bakıcı gideri tazminatından indirim gerektiğini, hatır taşıması nedeniyle belirlenecek tazminattan indirim, davalının faizden sorumluluğunun sınırlı olduğunu, dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilebileceğini, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan miktarın 1/5'i olması gerektiğini belirterek başvurunun reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hakem heyetince görevlendirilen bilirkişi kurulunca Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği ve Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uygun şekilde düzenlenen rapor ile davacının kaza nedeniyle %9 oranında sürekli iş göremezliğinin, 9 ay geçici iş göremezliğinin ve 1 ay süre ile bakıcı ihtiyacının bulunduğunun tespit edildiği, raporun usulüne uygun olduğu, PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniği uygulanmak suretiyle düzenlenen aktüer bilirkişi raporunun denetime elverişli oluğu gerekçesiyle başvurunun kabulü ile 137.700,74 TL sürekli iş göremezlik, 8.231,96 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 1.647,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere 147.579,70 TL'nin 25.09.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile hesaplama yapılması gerektiğini, davacının sunduğu maluliyet raporun usulüne uygun düzenlenmemiş olduğundan hükme esas alınamayacağını, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatı talebinin teminat kapsamında bulunmadığından reddi gerektiğini, aksinin kabulü halinde bakıcı gideri tazminatından indirim gerektiğini, davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan miktarın 1/5'i olması gerektiğini ileri sürerek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafça sunulan maluliyet raporunun usulüne uygun düzenlenmiş olduğu, buna göre davacının kaza nedeniyle maluliyetinin %22 olarak belirlendiği, Uyuşmazlık Hakem Heyetince aldırılan raporun kaza tarihinde yürürlükte bulunmayan yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği ve %9 oranında maluliyetin tespit edildiği, davacının karara itiraz etmediği, raporlar arasında çelişki oluştuğundan bahsedilemeyeceği, tazminat hesabında %1,8 teknik faizin uygulama imkanının bulunmadığı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile yapılacak hesabın davalı aleyhine olacağı, davalının geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olduğu, davacı yararına tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilli temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilli temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan maluliyet raporunun usulüne uygun düzenlememiş olduğunu, davacının kaza nedeniyle sürekli maluliyetinin oluşmadığını, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'nden maluliyet raporu alınması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile hesaplama yapılmasını, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatı talebinin teminat kapsamında bulunmadığından reddi gerektiğini, aksinin kabulü halinde bakıcı gideri tazminatından indirim gerektiğini, davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan miktarın 1/5'i olması gerektiğini ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 87, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliği'nin 16 ncı maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, tazminat hesabının Yargıtay içtihatlarına uygun olmasına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin (13) numaralı fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 17 inci maddesinin (2) numaralı fıkrası bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT'de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının sonuç fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan "17.970,07 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "4.080,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.