muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4739, Karar No: 2016/5353, Tarih: 22.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/4739 E.  ,  2016/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; yakınan ...'nun soruşturma aşamasındaki beyanında; sanığın kendisini yanına çağırdığını, sanığın yanında tanımadığı üç şahsın bulunduğunu, cebinde ne olduğunu sorduğunu, kendisinin cebinde cep telefonu olduğunu söylemesi üzerine cep telefonunu istediğini, cep telefonunu vermek istemeyince sanığın kendisini darp ederek cep telefonunu zorla aldığını ve "sakın polise ve ailene söyleme, eğer söylersen seni öldürürüm, cezaevine girer çıkar yine seninle uğraşırım" dediğini,

Mahkemede ise “sanıktan şikayetçi olmadığını, aileler arasında barıştıklarını, durumu hallettiklerini, olay günü sanıkla karşılaştığını, sanığın yanına selam vermeye gittiğini, daha önce aralarında bir kavganın olduğunu, konuşma sırasında tekrar tartışmaya başladıklarını ve kavga ettiklerini, bu olaydan önce cep telefonunun kayıp olması sebebiyle karakola gidip sanık hakkında şikayetçi olduğunu, sanığın cep telefonunu yağmaladığını söylediğini, kaybolan telefonunu bulamadığını, polis merkezinde vermiş olduğu ifadesini kabul etmediğini, kavgalı olmaları sebebiyle sanığa iftira attığını” söylediği;

Sanık ...'un ise tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediğini, yakınanı tanıdığını, aralarında daha önceden kavga ettikleri için husumet olduğunu, yakınanın telefonunu almadığını savunduğu, mağdurun değişen beyanı dikkate alındığında öncelikle çözümlenmesi gereken sorunun, sanığın suç teşkil eden haksız bir fiilinin olup olmadığı, var ise bunun hukuki nitelendirilmesinin ne olduğudur.

Hal böyle olunca;

Yakınanın yağmalandığını iddia ettiği numaralı hattın kullanıldığı telefonun İMEİ numarasının tespit edilip, bu telefon ile olaydan sonra herhangi bir arama yapılıp yapılmadığı etkin bir şekilde araştırılıp sonucuna göre iddia, savunma ve deliller bir bütün halinde değerlendirilip, hangi beyana hangi sebeplerle üstünlük tanındığı da karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan, eksik soruşturma ile yetinilip, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-) Sanık hakkında şartları oluşmadığı halde TCK'nın 168. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

3-) 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının korunmasına, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1288, Karar No: 2022/12083, Tarih: 08.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1288 E.  ,  2022/12083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme; defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında, Konya C. Başsavcılığının 18.04.2013 tarihli iddianamesi ile “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından da kamu davası açıldığı, ancak “defter, kayıt ve belgeleri” gizleme suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; Mahkemece sanıklar hakkında söz konusu suça ilişkin ayrıca hükümler kurulması mümkün görülmüştür.

A) Sanıklar hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili, sanık ... müdafisi ve sanık ...’ın temyizlerinin incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 ve 30.06.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, bu itibarla katılan vekili, sanık ... müdafisi ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2063, Karar No: 2024/3810, Tarih: 28.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2063 E.  ,  2024/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/232 E., 2023/391 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin asıl işveren olan davalıya ait işyerinde alt işverenlere bağlı olarak temizlik işçisi sıfatı ile çalışmakta iken 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, iş sözleşmesinin 10.04.2021 tarihinde emeklilik nedeniyle sona erdiğini, kıdem tazminatının eksik ödendiğini, kullandırılmayan yıllık izinlerinin bulunduğunu ileri sürerek fark kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, ihale makamı konumunda olan müvekkili Kuruma husumet yöneltilemeyeceğini, işçinin hak kazandığı kıdem tazminatının eksiksiz ödendiğini, talep edilen faizin niteliği ile başlangıç tarihlerini kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.06.2022 tarihli ve 2021/1004 Esas, 2022/692 Karar sayılı kararı ile; davacının davalı işyerinde bir dönem değişen alt işverenler bünyesinde belirli bir dönemden sonra ise statüsü değiştirilmek ve kadroya geçirilmek suretiyle çalıştığı, davacının tüm hizmet süresinin kayıtlara yansıdığı, hizmet süresinin taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı, dosya kapsamında bulunan yazılı belgeler ışığında ücret tespiti yapıldığı, davacıya fesih sırasında bir miktar kıdem tazminatı ödemesinin yapıldığı, davacının bakiye kıdem tazminatı alacağının bulunduğu ve çalıştığı süre boyunca tüm yıllık izinlerini kullandığına dair imzalı izin belgesi ya da izin defteri dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 30.09.2022 tarihli ve 2022/3589 Esas, 2022/3232 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.03.2023 tarihli ve 2023/900 Esas, 2023/4224 Karar sayılı ilâmı ile; ücretin her ay için ileriye etkili olarak asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceği yönünde düzenleme içeren bireysel iş sözleşmesi imzalanmadığı dikkate alındığında asgari ücretin %30 fazlası üzerinden ücret tespiti yapılarak dava konusu alacakların hesaplanmasının hatalı olduğu, davacının hak kazandığı yıllık izin süresinin 10.06.2003 tarihinden önceki dönem için mülga 1475 sayılı İş Kanun'daki (1475 sayılı Kanun) sürelere göre, sonraki dönem için ise 4857 sayılı İş Kanunu'ndaki (4857 sayılı Kanun) sürelere göre belirlenerek yıllık ücretli izin alacağının hesaplanması gerekirken hak kazanılan yıllık ücretli izin sürelerinin tamamının 4857 sayılı Kanun'a göre belirlenmesinin hatalı olduğu gerekçeleri ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; asgari ücretin %30 fazlası üzerinden ücret tespiti yapılarak dava konusu alacakların hesaplanması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; taraflar arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, husumet nedeniyle davanın reddi gerektiğini, zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların hatalı ve fazla olduğunu, davacının tüm ücretlerinin ödendiğini, yıllık izin ücreti alacağının davacı tarafından ispat edilmesi gerektiğini, faiz oranları ve başlangıç tarihlerinin hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hesaplanması ile alacaklara uygulanması gereken faizin türü ve başlangıç tarihi ile yargılama giderlerine ilişkindir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hesaplanması ile alacaklara uygulanması gereken faizin türü ve başlangıç tarihi ile yargılama giderlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 22, 32, 34, 53 ve 59 uncu maddeleri ile 120 nci maddesi atfıyla mülga 1475 sayılıKanun'un hâlen yürürlükte bulunan 14 üncü maddesi, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi.

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıda yer alan paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası yapılan yargılamada davacının ıslah dilekçesine göre kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin bir kısmı hüküm altına alınmıştır. Buna göre davanın kısmen kabulüne karar verilerek yargılama giderlerinin 6100 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesi uyarınca tarafların haklılık durumuna göre paylaştırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi ve reddedilen alacak miktarı üzerinden davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın tüm, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasından "Davanın KABULÜ" ibaresinin çıkartılarak yerine "Davanın kısmen kabulü" ibaresinin yazılması,

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (6), (7) ve (10) numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerlerine;

"6- Davacı tarafından sarf edilen toplam 1.050,00 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre 774,71 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye miktarın davacı üzerinde bırakılmasına,"

"7- Davalı tarafından sarf edilen toplam 964,00 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre 252,74 TL'sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, bakiye miktarın davalı üzerinde bırakılmasına,"

"6- Davacı tarafından sarf edilen toplam 1.050,00 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre 774,71 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye miktarın davacı üzerinde bırakılmasına,"

"7- Davalı tarafından sarf edilen toplam 964,00 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre 252,74 TL'sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, bakiye miktarın davalı üzerinde bırakılmasına,"

"10- 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanan 680,00 TL arabuluculuk ücretinin davanın kabul ve ret oranına göre hesaplanan 501,72 TL'sinin davalıdan, 178,28 TL'sinin davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine," ibarelerinin yazılması,

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmına yeni bir bent olarak (11) numaralı bent eklenerek "11-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 17.900,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11916, Karar No: 2019/965, Tarih: 13.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11916 E.  ,  2019/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili, ... ilçesi, ... köyü 102 ada 94 nolu parsel, 9368,82 m² yüzölçümlü taşınmaz, zeytinlik niteliğiyle davalı ... adına tapuya tescil edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, yörede yapılan 3402 sayılı Kanunun 22-A madde kapsamındaki çalışmalar nedeniyle taşınmazın ... sayılan yerlerden olduğu iddiası ile Kadastro Mahkemesinde dava açmıştır. Mahkemece, taşınmazın mülkiyeti ve niteliğine ilişkin davalara bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, kararın kesinleşmesi üzerine dava ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin temyize konu eldeki dava dosyasına kaydedilmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile, dava konusu ... ili, ... ilçesi ... mahallesi 102 ada 94 nolu parselin fen bilirkişisin 21/04/2016 tarihli raporuna göre (A) harfi ile gösterilen ....473,25 m2'lik kısmının ... olduğunun tespiti ile ....473,25 m2'lik kısmın ayrı parsel adı altında ... vasfı ile ... adına tapuya tesciline, Aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 7.895,57 m2'lik kısım ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığında bu yere ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... yönetimi vekili tarafından hükmün (B) kısmına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 6831 sayılı Kanuna göre ... kadastrosu ve 2/B uygulama çalışmaları yapılmış ve 08/07/2002 tarihinde kesinleşmiştir. 2013 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu 22/2-a kapsamında uygulama çalışması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından kesinleşmiş ... tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada; çekişmeli taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmın kesinleşen ... tahdidi içerisinde kaldığı, (B) harfiyle gösterilen kısmın ise ... tahdidi dışında kaldığı anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından kesinleşmiş ... tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada; çekişmeli taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmın kesinleşen ... tahdidi içerisinde kaldığı, (B) harfiyle gösterilen kısmın ise ... tahdidi dışında kaldığı anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak hükmün birinci bendinde yer alan dava konusu bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1473,25 m2'lik kısmın tapu kaydının iptal edilmemesi ve karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile ..., 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince ... Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple;

...) Hüküm fıkrasının .... bendinde yer alan ''(A) harfiyle gösterilen 1473,25 m2'lik kısmın ... olduğunun tespiti ile 1473,25 m2'lik kısmın'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''tapu kaydının iptali ile '' ibaresi eklenmek suretiyle,

2) Harçla ilgili ....bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 13/02/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8216, Karar No: 2020/4463, Tarih: 02.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8216 E.  ,  2020/4463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki nitelendirmeye, sevke, temyizin kapsamına, aynı eylemin diğer suça sürüklenen çocuğu... hakkındaki incelemenin daha önce Yargıtay Yüksek 2. Ceza Dairesi tarafından 11/09/2018 tarih, 2016/4018 Esas ve 2018/9164 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin onanmasına ve düşmesine karar verildiğinin anlaşılması ve dosyanın incelemeyi yapan dairece neticelendirilmesinin gerekmesi sebepleriyle, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 2. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9804, Karar No: 2019/12783, Tarih: 26.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9804 E.  ,  2019/12783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda kız arkadaşı olan on sekiz yaşını tamamlamayan mağdureyle zorla cinsel ilişkiye girdiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp mevcut haliyle gerçekleşen cinsel eylemlerin zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Tüm dosya kapsamı nazara alındığında on sekiz yaşını tamamlamayan mağdurenin, suç tarihinden önce tanışıp arkadaş olduğu suça sürüklenen çocuğun evine değişik tarihlerde cebir, tehdit veya hileyle gittiği hususunda mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14858, Karar No: 2013/28706, Tarih: 05.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14858 E.  ,  2013/28706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Zara Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.11.2012