muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8275, Karar No: 2023/2177, Tarih: 10.04.2023

ile 15.735,60 TL intifa terkin harcı ve döner sermaye masrafının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... ndan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ... hakkındaki fazla talep ile davalı ... Petrol Kool. Şti. Hasan ve ... hakkındaki davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 10.000,00 TL bedelli kesin teminat mektubunun karşı davalı ...Ş. tarafından karşı davacı ... Petrol Kool. Şti Hasan ve ...'na iadesine, karşı davacılar ... ve ... tarafından açılan teminat mektubunun iadesine ilişkin karşı davanın reddine karar verilmiş, davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. (Birinci) Bozma Kararı

Dairemizin 20.02.2019 tarih, 2018/1554 E., 2019/1033K. sayılı kararıyla; "...Asıl ve birleşen davada davalı sıfatını taşıyan ...’nun 20/01/2014 tarihinde vefat ettiği ve mahkemece yasal mirasçıları davaya dahil edilmeksizin yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Taraf ehliyeti dava şartı olup mahkemece yargılamanın her aşamasında re’sen nazara alınması gerektiğinden, vefat eden davalı ...’nun yasal mirasçılarının davaya dahil edilmeleri sağlanarak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir." gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 23.12.2020 tarih, 219/347 E., 2020/665 K. sayılı kararı ile müteveffa davalı ...'nun yasal mirasçıları davaya dahil edilerek bozma öncesi karardaki gerekçe ile bozma öncesi karar tekrar edilerek karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı ve karşı davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı ve karşı davada davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1. Mahkemece ölü ...'nun mirasçılarının isimleri zikredilmeden, mirasçıların sorumluluk dereceleri gösterilmeden ölü kişi aleyhine hüküm tesis edildiğini, bunun usulen doğru olmadığını,

2.Kabul anlamına gelmemek üzere birleşen davada müvekkil aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin fazla takdir edildiğini,

3.Her bir davalının aynı vekil ile temsil edildiğini, ret sebeplerinin ortak olduğunu , bu nedenle davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdirinin doğru olmadığını,

4. Karşı davanın takas mahsup ilişkisine dayanmadığını, süresinde açılmadığını, bu nedenle karşı davanın reddinin gerektiğini,

5.Bayinin daha sonra başka bir dağıtıcının bayiliğini aldığını ve müvekkilin sabit yatırımlarını burada kullandığını, dava tarihi itibariyle bu durumun sabit olduğunu, bayinin daha sonra akaryakıt istasyonunu restorana dönüştürdüğünü, bu durumun bayinin müvekkilin sabit yatırımlarını haksız olarak kullandığı gerçeğini değiştirmediğini, kaldı ki söküp alınması mümkün olmayan istasyon otomasyon alt yapısı ve betonlamanın müvekkile iade edilmediğini

5.Bayinin daha sonra başka bir dağıtıcının bayiliğini aldığını ve müvekkilin sabit yatırımlarını burada kullandığını, dava tarihi itibariyle bu durumun sabit olduğunu, bayinin daha sonra akaryakıt istasyonunu restorana dönüştürdüğünü, bu durumun bayinin müvekkilin sabit yatırımlarını haksız olarak kullandığı gerçeğini değiştirmediğini, kaldı ki söküp alınması mümkün olmayan istasyon otomasyon alt yapısı ve betonlamanın müvekkile iade edilmediğini

6.Bir kısım sabit yatırımların ise dava açıldıktan sonra müvekkile iade edildiğini, bu kısım yönünden bayinin davanın açılmasına sebebiyet verdiğini ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğini,

7. İntifa terkin bedeline ilişkin temerrüt faizinin KDV'sine karar verilmemesinin de hatalı olduğunu, bu bedelin bir kısmının emlak vergisi olduğu gerekçesiyle reddedilmesinin de hatalı olduğunu savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen davalarda davacı dağıtıcı Petrol Ofisi'nin davalı bayiye 30.01.1992 ila 30.01.2012 tarihleri arasını kapsayan 20 yıl süreli intifa sözleşmesi, bayilik sözleşmesi ve bunlarla ilintili sözleşmelere güvenerek yaptığı sabit yatırım bedellerini, intifa terkini masraflarını davalı bayinin 4054 sayılı Kanun ve Rekabet Kurulu'nun tebliğleri nedeniyle 18.09.2010 tarihi itibariyle süresinden önce bayilik ve intifa ilişkisini sona erdirmesi sebebiyle kullanılmayan intifa süresine ve kıstelyevm hesabına göre isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmakta olup, karşı dava ise davacı bayinin davalı dağıtıcıdan sözleşmenin teminatı olarak verdiği senedin iadesini isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle ölü kişinin karar başlığında mirasçılarının belirtilmesine, Mahkemece tahsiline karar verilen bedelin bu mirasçılardan tahsil edileceğinin tabii bulunmasına göre asıl ve birleşen dava davacı ve karşı davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl ve birleşen davada davacı ve karşı davada davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14469, Karar No: 2013/4495, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14469 E.  ,  2013/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili Av. ... Parlak tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kale Köyü 211 ada 40 parsel sayılı 1493,74 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle çayırlık niteliğiyle davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmaz üzerinde davalılar yararına imar ve ihya ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı iddiasıyla tespitin iptaliyle Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş hüküm davalılar vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; davalı yargılama sırasında tapu kaydına dayanmış olup mahkemece tapu kaydının çekişmeli yere uyup uymadığı belirlenmemiştir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658, 6831 sayılı kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun ile sadece hangi nitelikteki taşınmazların Devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve Devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, Devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tâbi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı Kanunda gösterilmiştir.

Mahkemece, öncelikle davalının dayadığı Kasım 1993 tarih 15 ve 16 sayılı tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tesbit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespit edilmeli ve sonra önceki bilirkişiler dışında seçilecek bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte dayanak tapu kaydı mahalli bilirkişi eliyle mahallinde uygulanmalı, sınır denetimi yapılmalı, dayanılan tapu kaydının mahalline uyup uymadığı tesbit edilerek tapu kaydı mahalline uyuyor ise, tapu kaydının kapsadığı taşınmazları gösterir fenni bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, taşınmazın dosyada bulunan orman bilirkişi raporu ve rapora ekli memleket haritası ve hava fotoğraflarındaki konumu dikkate alınarak tapu kaydının 4785 ve 5658 sayılı kanun kapsamında hukuki değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekili Av. ... Parlak’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/04/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4258, Karar No: 2020/4647, Tarih: 17.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4258 E.  ,  2020/4647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia edilen ... Nakliyat ... Ltd. Şti., Supet Akaryakıt ... Ltd. Şti. ve ... Gıda ... Ltd. Şti. hakkında 2008 takvim yılına ilişkin düzenlenen vergi tekniği raporlarının dosya arasında bulunması, sanık tarafından fatura bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun tevsik edici herhangi bir belgenin ibraz edilmemesi karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet kararı veren Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında “2008” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin Mahkemece “26.04.2009” olarak düzetilmesi, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 17.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6601, Karar No: 2024/7720, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6601 E.  ,  2024/7720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/831 E., 2024/755 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/292 E., 2023/444 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; uyuşmazlık konusunun müvekkili şirketin faiz alacağının bulunup bulunmadığının tespiti değil; Kurumun müvekkili şirketin faiz alacaklarının ödenmesi talebinin reddi işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti olduğunu, dava açılmasında hukuki yararın bulunduğunu, yasal mevzuat uyarınca davalı idarenin kesin olmayan cevabının ret cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, işbu davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, Sosyal Güvenlik Hukukundaki tespit davalarının taraflardan birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları daha pratik şekilde sağlamakta olduğunu, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi öncesi de işverenler tarafından Kuruma teşvik alacaklarının ödenmesi için tespit talepli davalar açıldığını ve bu tespit davalarının tamamında hukuki yararın bulunduğunun Yargıtay tarafından tespit edildiğini, işbu dava ile teşvik talepli geçmiş dönem davaları arasında hukuki nitelik yönünden hiçbir farklılığın bulunmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3677, Karar No: 2006/5559, Tarih: 30.05.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/3677 E.  ,  2006/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi   :  Küre Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih      :  20/12/2005

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen  91.089.67.-YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23/05/2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar vekili Avukat E. B. ile karşı taraf vekili Avukat A. B. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve sigorta şirketi tarafından işveren sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında yapılan ödemeler ile, işveren tarafından yapılan ödemelerden davacı eş F. K.’ın payına düşen bölümün anılan davacının maddi tazminatından indirilmiş bulunmasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava açılmadan önce,işveren sorumluluk sigorta poliçesi nedeniyle Güneş Sigorta A.Ş tarafından ibraname ve feragatname ile ölen sigortalının eş ve çocuklarına 11.840.000.000TL, davalı işverenlik tarafından ise, ödeme makbuzu başlıklı belge ile,  ileride açılacak maddi ve manevi tazminat davalarında hükmedilecek meblağa mahsuben davacı eş F.K.’a 7.572.449.129.TL, çocuklar A. F. ve C. G. K.’a ayrı  ayrı 11.358.673.693.TL ödendiği,Güneş Sigorta A.Ş.’nin yaptığı ödemelerin maddi tazminata karşılık olduğu uyuşmazlık konusu değildir.Uyuşmazlık işverenliğin ileride açılacak maddi ve manevi tazminat davalarında hüküm altına alınacak meblağa mahsuben ölenin eş ve çocuklarına yaptığı ve davacılarca da bu şekliyle kabul edilen ödemelerin dava sonunda hükmedilecek tazminatlardan indirilmesinin mümkün olup olmadığı, indirilebilirse ne şekilde indirileceği noktasında toplanmaktadır.Uyuşmazlık konusu 24.11.2004 tarihli ödeme makbuzu incelendiğinde yapılan ödemenin, sigortalının hak sahiplerinin yargılama sonunda belirlenecek tazminatlarının bir bölümünü karşılamayı amaçladığı avans mahiyetinde olduğu anlaşılmaktadır.Somut olayda çocukların maddi tazminatlarının sigorta tahsisleri ile karşılandığının anlaşılmasına göre işverenlikçe davacı çocuklara yapılan ödemenin takdir edilecek manevi tazminattan düşülerek bakiyesinin karar altına alınmasının gerektiği açıktır.

Yapılacak iş, davacı çocuklara işverenlik tarafından ayrı ayrı ödenen 11.358,67.YTL nı hüküm altına alınan manevi tazminattan indirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın işverenlikçe davacı çocuklara  yapılan ödemelerin anılan davacılar yararına hükmedilecek manevi tazminattan indirilmesi gerektiği göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA  Davalılar  yararına takdir edilen 450.00 YTL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine,  temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 30.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27047, Karar No: 2016/5037, Tarih: 15.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27047 E.  ,  2016/5037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekillince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma kapsamı dışında kalmakla kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

Davalı idarece dava konusu taşınmazlar içerisinde bulunan yedek kanal tersiyer ve tahliye kanallarının toplulaştırma sonrası oluşan 179 ada 1 parselin içerisinde kaldığı belirtildiği ve Silvan Tapu Müdürlüğü yazısına göre, dava konusu 32 ve 33 parsellerin toplulaştırmadan sonra 179 ada 1 parsel sayılı taşınmaza gittiği ve davacının da söz konusu parselde hissedar olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahallinde fen bilirkişi eşliğinde yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmazların el atılarak kanal geçirilen bölümleri ile tersiyer ve tahliye kanalı olan bölümlerinin, tapu kayıtlarının mevcut durumuna göre fiilen hangi parsel içerisinde kaldığı tespit edilip, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece verilen kararın davalı idare vekilinin temyiz itirazları nedeniyle yukarıdaki gerekçelerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33842, Karar No: 2013/21222, Tarih: 24.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33842 E.  ,  2013/21222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafileri ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın saat 19:00 sıralarında idaresindeki çekici ve beton mikseri ile 1460. Sokaktan sağa, 1463. Sokağa dönüşü sırasında, yol içerisinde oynamakta olan 5 yaşlarındaki yaya .....a çekicinin sağ ön tekeri ile çarpıp, üzerinden geçerek, ölümüne neden olduğu olayda sanığın asli kusurlu olduğunun, ölenin de yol içinde bulunması nedeniyle kusurlu bulunduğunun anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, azami hadden ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.