muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8743, Karar No: 2023/9937, Tarih: 18.10.2023

2.Davalı vekili, ilk tahsis talep tarihinde davacının prim borcunun bulunduğunu ve bu nedenle ilk tahsis talep tarihi itibari ile davacıya aylık bağlanmasının mümkün olmadığını, bilirkişinin aylık hesabının hatalı olduğunu, davacının aldığı aylıkları ödendiği günden itibaren faizi ile ödemek zorunda olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 4/a sigortalılığının bulunduğu dönemde yurt dışında olduğu, bu nedenle 4/a bildirimlerinin fiili çalışmaya dayanmadığından iptalinin ve yurt dışı borçlanmasının 4/b kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, her ne kadar davalı Kurum tarafından davacının vergi kaydı güncellenerek 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık süresinin değişmesi nedeni ile prim borcu çıkarılmış ise de davacının yurt dışı borçlanması yaptığı 08.08.2011 tarihinde 9000 gün yurt dışı borçlanması yapacak durumda bulunduğu anlaşıldığı gerekçesi ile davacı ve davalı Kurumun yerinde bulunmayan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı ve davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ve davalı vekilleri, istinaf sebepleri ile aynı gerekçelerle temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işlemi iptali, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı vekillerince, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4972, Karar No: 2015/19061, Tarih: 23.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4972 E.  ,  2015/19061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2015

NUMARASI : 2013/157-2015/16

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu Gaziler Mahallesi 3262 ada 56 parsel sayılı taşınmazın 10.04.2013 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 23.02.2000 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 23.02.2000 tarihli (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun ve ihalesine ilişkin belgelerin onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu somut emsal alınan taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

6-Dava konusu emsal alınarak incelenen Mithatpaşa Mahallesi 277 ada 7 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16286, Karar No: 2014/12306, Tarih: 18.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16286 E.  ,  2014/12306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanığa atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca, REDDİNE,

II- Şikayetçi ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nun 260/1.maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi ...'nun hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ...’nun davadan haberdar edilmeyerek CMK'nun 234 ve devamı maddelerine aykırı davranılması,

2-Suça konu eşyanın miktarı itibariyle, ticari mahiyette olduğu gözetilerek sanığın mahkumiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatına kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14847, Karar No: 2015/16167, Tarih: 17.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/14847 E.  ,  2015/16167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk hükümle; davacı kadın yararına 5.000.TL maddi, 5.000.TL manevi tazminata hükmedilmiş; bu hüküm, davacının temyizi üzerine "davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminatın, tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlere göre az olduğu, Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden" bahisle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, bu defa davacı kadın lehine 30.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Davacı yararına bozmaya uyularak tayin edilen miktar, bozmadan beklenen amacı karşılamaktan uzak olup, tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları ve davacının kaybettiği mevcut ve beklenen menfaatleri nazara alındığında çoktur. Daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2015 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2021/3436, Karar No: 2021/8700, Tarih: 19.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/3436 E.  ,  2021/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; kullanıldığı iddia edilen 7 adet sahte faturanın düzenlenme tarihleri dosya kapsamından tespit edilemese de en aleyhe kabulle fatura tarihlerinin 31/12/2006, faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin ise 25/01/2007 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4804, Karar No: 2015/19131, Tarih: 24.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4804 E.  ,  2015/19131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2014/324-2014/511

Dava dilekçesinde,taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Somut emsal olarak incelenen Görükle 679 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen Görükle 679 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/831, Karar No: 2023/17168, Tarih: 12.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/831 E.  ,  2023/17168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bozma Öncesine İlişkin Hukuki Süreç

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 08.05.2015 tarihli ve 2014/690 Esas, 2015/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 113 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay denetim süresiyle ertelenmesine karar verilmiştir.

B. Temyiz Aşaması

Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 24.03.2022 tarihli ve 2022/5888 Esas, 2022/8363 Karar sayılı kararı ile sanık savunması ve bilirkişi raporu çerçevesinde sanığın üzerine atılı suç yönünden kastının bulunmaması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 113 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın anahtar uydurmak suretiyle sulama kanaletinin önünü kapattığı, birlik görevlileri tarafından açılmasına da engel olarak diğer çiftçilere su gitmesini engellediği ve bu eylemini 4 gün boyunca sürdürdüğü hususunun sanık savunması ve tanık beyanları ile sabit olduğu, bilirkişi raporunda kanaletin üzerinden suyun taşmasının nedeni olarak kapağın çok fazla açılması veya kanaletin önünün kapatılması olduğunun tespit edildiği, tanık ...'nin sanığın kendilerine "Ölürüm de suyu açtırmam." dediği, bu sözlerle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği, ayrıca diğer çiftçileri de mağdur ettiği ve hukuki ihtilaf gerekçesiyle beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılan ... kanalet priz kapağını kapatarak kapaktan sonraki çeltik ve sebze sulayıcılarına sulama suyunun gitmesine engel olmak suretiyle kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi suçunu işlediği iddia edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Katılan vekilinin temyiz sebebinin aksine Yerel Mahkemece, hukuki ihtilaf gerekçesiyle değil yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması gerekçesiyle beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi gereğince iddianamede gösterilen ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılamayacağı, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılamayacağı ve açılmayan davadan hüküm kurulamayacağı dikkate alındığında sanığın tanık ...'ye yönelik sözleri sebebiyle açılmış bir dava bulunmadığı ve incelemeye konu dosyada 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçundan yargılama yapılamayacağı anlaşılmıştır.

3. Sanığın, sulama kanalındaki hata nedeniyle tarlasını su bastığını bu nedenle suyun önünü kapattığına ilişkin savunması, bilirkişi tarafından olay yerinde yapılan inceleme sonucunda hazırlanan raporda "Kapak kaldırıldığında kanalet üst seviyesinden en az 5-10 cm arası düşük olması gerektiği, hava payı bırakılmadığı takdirde suyun kanaletin üzerinden aşacağı"nın belirtilmesi, atılı suçun "cebir, tehdit veya hukuka aykırı başka bir davranışla" ve "kasten" işelenebilecek olması, sanığın amacının tarlasını su basmasını önlemeye ilişkin olup kamu hizmetinden yararlanma hakkının engellemesine yönelik kastının bulunmaması gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18019, Karar No: 2019/6795, Tarih: 30.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18019 E.  ,  2019/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, fiili çalışmaya dayalı olmadığı gerekçesi ile iptal edilen bir kısım sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti ile aksi yöndeki Kurum İşleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde “Kurum'un denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, 5510 sayılı Kanunun 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup, aksinin ancak eş değer belgelerle ispatlanmasının gerektiği göz önünde bulundurularak, tutanağı tanzim eden Kurum müfettişi resen tanık olarak dinlenilmeli, kurum müfettişinin denetime konu rapor için davacının ifadesine başvururken yanında tercüman bulundurup bulundurmadığı, müfettişin kendisinin Kürtçe dilini bilip bilmediği ile davacının Türkçe dilini bilip bilmediği hususları yöntemince araştırılarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizidr.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1725, Karar No: 2015/11539, Tarih: 04.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1725 E.  ,  2015/11539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2006/250-2013/180

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı idaresindeki ambulansın Ç.-Ç. yolunda kavşak noktasında yol kontrolü yapan davacı Jandarma karakol komutanına çarpması sonucunda meydana gelen kazada davacının yaralandığını, müvekkilin kaza nedeniyle çok acı çektiğini, vucudundaki yaralar nedeniyle denize dahi girmediğini, vücudunda kalıcı izler kaldığını, müvekkilin fiziksel görüntüsünde deformasyon meydana geldiğini belirterek 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 1.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasında yaralanma nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, 6098 sayılı B.K.’nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

../...

-2-

2014/1725

2015/11539

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı için takdir olunan manevi tazminatın davacının yaralanması, yaşı, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, kaza tarihi ve oluşa göre uygun olmadığı az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.