muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10347, Karar No: 2012/1854, Tarih: 13.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10347 E.  ,  2012/1854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.03.2010 tarih ve 2008/449-2010/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline davalı tarafından yangın sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan iş yerinde yangın kontağından yangın çıktığını, davalıdan talep edilmesine rağmen herhangi bir tazminat ödenmeyeceğinin bildirildiğini ileri sürerek müvekkilinin uğradığı zarar ve ziyanın tespiti ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,olay yerinde çekilen fotoğraflarda işletme muhasebe kayıtlarının etrafında tuzak tabir edilen yanıcı malzemelerden yanıcı atık kumaşlar ve naylon poşetlerden oluşan yanıcı yığın olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davacının yandığını ileri sürdüğü malların miktarı, cinsi, satın aldığı mal miktarları belli olmadığı gibi yangının çıkış şekli, meydana geldiği gün, yanan defter ve belgelerin de iş yerinde bulunmadığı, yangının çıkışı ile ilgili şüpheye dayalı deliller değerlendirildiğinde, davacının zararını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14401, Karar No: 2024/11769, Tarih: 28.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/14401 E.  ,  2024/11769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/847 Değişik İş - 2022/843 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... nezdinde Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı olan araçta yolcu olan davacının araçtan inmek istediği sırada düşmesi sonucu meydana gelen davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.800,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 100,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile sürekli iş göremezlik talebini 110.106,76 TL'ye, geçici iş göremezlik talebini 9.978,22 TL'ye ve geçici bakıcı gideri talebini 2.133,68 TL'ye olmak üzere toplam talebini 122.218,66 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dosyaya sunulan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmediğini, tazminat tutarının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz yöntemi esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, davalı şirketin poliçe limiti ve sigortalının kusuru oranında sorumluluğunun bulunduğunu, bu nedenle dosyanın Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine sevk edilerek kusur durumunun netleştirilmesi gerektiğini, davacının müterafik kusuru nedeniyle indirim uygulanması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderine ilişkin olarak davalı şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, faizin dava tarihinden itibaren yasal faiz olması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i kadar olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu kaza nedeniyle olay tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe göre davacının % 5 oranında malul kaldığının tespit edildiği, adli trafik bilirkişisinden alınan kusur raporunda davalıya sigortalı aracın asli ve % 75 oranında, davacının ise tali ve % 25 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, aktüer bilirkişi raporunda, davalıya sigortalı araç sürücüsünün % 75 oranında kusuru, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile davacının isteyebileceği tazminat tutarının belirlendiği ve aktüer bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 110.106,76 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 9.978,22 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 2.133,68 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 122.218,66 TL maddi tazminatın 18.01.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya sunulan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak hazırlandığı, Yargıtay kararları ile TRH 2010 Yaşam Tablosu ve ayrıca progresif rant yönteminin uygulanması içtihat edildiğinden davalı tarafın hesaplama yöntemine ilişkin itirazının yerinde olmadığı, kusur raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmediği, geçici iş göremezlik ile bakıcı gideri talebinin teminat kapsamında olduğu, araçta yolcu konumunda bulunan davacının araç durmadan ayağa kalkması sebebiyle tarafına % 25 oranında kusur atfedildiği, bu nedenle müterafik kusur nedeniyle indirim uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediği, Uyuşmazlık Hakem Heyeti Kararında davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ve davacı lehine maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydı ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i kadar vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği belirtilerek davalı vekilinin itirazının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının vekalet ücreti yönünden düzeltilmesine karar verilmiş, davalı vekilinin diğer itirazları ise reddedilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dosyaya sunulan maluliyet raporunda tespit edilen maluliyet oranının hatalı olduğunu, dosyaya sunulan kusura ilişkin uzman mütalaa raporu ile Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan kusur raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, tazminat tutarının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz yöntemi esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, davacının yaralanması gözetildiğinde araçta uygun olarak seyahat etmemesi nedeniyle müterafik kusurlu olduğunu, bu nedenle indirim yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebi yönünden davalı şirketin sorumluluğunun bulunmadığını ve bakıcı giderinin net asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiğini ileri sürerek usul ve yasaya aykırı İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ve özellikle davacının maluliyet oranının kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde belirleyen uzman heyet raporunun karara esas alınmasında isabetsizlik görülmemesine, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirlenen kusur oranının hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, tazminatı Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun biçimde ve usulünce hesap eden aktüer raporunun karara esas alınmış olmasına, davacının müterafik kusurlu sayılmasını gerektirir somut neden bulunmadığı gözetildiğinde bu nedenle tazminattan indirim yapılmayışında usulsüzlük görülmemesine, uzman doktor bilirkişi heyetinin düzenlediği raporla saptanan iyileşme süresine ilişkin geçici iş göremezlik zararı ile bakıcı giderinden doğan zararın trafik sigortasının teminatı kapsamında olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve yasaya uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4428, Karar No: 2018/3766, Tarih: 25.09.2018

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2018/4428 E.  ,  2018/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/318, Karar No: 2016/8837, Tarih: 11.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/318 E.  ,  2016/8837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR :1- ... ADINA AVUKAT ...

2-... ADINA AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, bayram tatili ücreti, asgari geçim indirimi, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı .... asıl işverenliğinde diğer davalı şirket işçisi olarak temizlik işinde çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım aylık ücret ve asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, diğer davalı ........ ile aktedilen temizlik hizmetleri sözleşmesi kapsamında müvekkili şirketin diğer davalı şirketten temizlik hizmeti aldığını, temizlik işlerinden müvekkili şirketin tam anlamıyla el çektiğini ve bu alanda hiçbir işçi istihdam etmediğini bu nedenle müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı........... vekili, davacının işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken verilen talimatlara uymadığını, çalışma arkadaşlarına karşı ahlaka aykırı sözler sarf ettiğini, 08/01/2014 tarihinde ekip şefine bağırıp üzerine yürüdüğünü, araya girmeye çalışan bir personele de bağırıp tekme attığını ayrıca küfür ederek şefinin boğazını sıktığını, darp ettiğiğini, bu nedenle iş akdinin haklı olarak fesh edildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, son aya ait 13 günlük maaşının ödendiği, işyerinde 3 vardiya halinde çalışma olduğunu, fazla çalışmasının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, davacının iş akdinin davalı işverenin diğer işçilerine karşı sözlü ve fiili saldırısı nedeniyle İş Kanununun 25/2 maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem ve İhbar tazminatına hak kazanamadığı, dinlenen davacı ve davalı tanıkları beyanlarına göre işyerinde 3 vardiyalı çalışma olduğu, 3 vardiya şeklinde yapılan çalışmalarda fazla çalışma gerçekleşmeyeceğinden ayrıca davacı tanıklarından ikisinin davalıya karşı açtıkları dava bulunduğundan ve bir davacı tanığının da davalıya karşı dava açacağını bildirdiğinden beyanlarına itibar edilemeyeceği buna göre fazla çalışma husunun ispat edilemediği ve talebin reddi gerektiği, ödeme belgelerine göre ücret ve asgari geçim indirimi alacağı da olmadığı ancak bir kısım ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının davalı işyerinde fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda, uyuşmazlık vardır.

Mahkemece alacağın varlığının ispat edilemediği gerekçesi ile davacının fazla çalışma ücreti talebi red edilmiş ise de bu kabul dosyadaki delillere uygun değildir.

Dinlenen tanıklarının ortak anlatımlarından işyerinde 3 vardiya olduğu anlaşılmakta ise de davalı tanıkları dahi davacının haftalık izin öncesi 8 saat mesaiye kaldığını beyan etmişlerdir. Bu beyanlar karşısında talebin yazılı şekilde reddi hatalıdır.

3-Davacı 2014 yılı Ocak ayı maaşı olarak 13 günlük ücret alacağı istemiş olup Mahkemece alacağın ödendiği gerekçesi ile talep red edilmiştir. İşverence sunulan ilgili bordroda 11 günlük ücret tahakkuku yapılmış olup tahakukuk ettirilen miktarında bankaya tam olarak ödenmediği kesin bir şekilde görülmüştür. Mahkemece bu husus üzerinde durulup 13 günlük ücret alacağının ödenip ödenmediği kesin bir şekilde tespit edilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8015, Karar No: 2009/8534, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/8015 E.  ,  2009/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 106 ada 37 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapmış 53 numaralı Toprak Tevzi Komisyonunun 83 ila 93 numaralı belirtme ve 74 ila 84 numaralı dağıtım parsellerine ait dağıtım haritası ile 74 ila 84 numaralı dağıtım parselleri için oluşmuş tapu kayıtlarının oluşumlarından itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmesi,

2- Belirtmelik tutanağında 83 ila 93 numaralı belirtme parsellerine ait olduğu bildirilen 1937 tarih 23, 34, 25, 26, 27, 28, 29 ve 30 tahrir numaralı vergi kayıtlarının varsa tüm oluşum belgeleri ile kayıtlarının varsa tüm oluşum belgeleri ile getirtilmesi,

3- Çekişmeli 106 ada 37 parsel sayılı taşınmaza komşu olan 106 ada 9, 10, 11, 12, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35 ve 39 parsel sayılı taşınmazlar ile güneydeki Yüksekova-Şemdinli yolundan sonra gelen ada numaraları belirlenemeyen 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61 ve 62 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, kesinleşmiş taşınmazlara ait kadastro tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin getirtilmesi,

4- Hazinenin dayanağını oluşturan 08.11.1963 tarihli kayıtlardan gelen 10.08.2006 tarih 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 tapu kayıtlarıyla tüm geldileri ve 1937 tarih 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 ve 30 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro tespiti sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadıkları Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerine sorulup saptanarak; varsa uygulandıkları taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, kadastro tespitleri kesinlemiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının, dava sonucu kesinleşmiş iseler kesinleşme şerhini içerir onaylı ilam örneklerinin, aynı tapu ve vergi kayıtlarının uygulandıkları taşınmazları, komşu taşınmazlarını ve çekişmeli taşınmazı birlikte gösteren geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneğinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4266, Karar No: 2024/5195, Tarih: 21.11.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4266 E.  ,  2024/5195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/650 E., 2023/806 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 24.01.2014

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

TEMYİZ EDENLER : Davacılar vekili, davalı vekili

Taraflar arasında görülen ecrimisil (sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak) davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davalının, davacıların annesi olduğunu ve tarafların ...'in mirasçıları olduğunu, murisin vefatı ile Antalya ili, Muratpaşa ilçesi, Zeytinköy Mahallesi, 10347 ada 11 parsel sayılı taşınmazda 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 No.lu bağımsız bölümlerin mirasçılara kaldığını, davalının bağımsız bölümlerin birinde oturup diğerlerini kiraya vermek suretiyle kullandığını, 11.10.2013 ve 10.12.2013 tarihli ihbarnameler ile kira parasının faizi ile ödenmesinin ihbar edildiğini; ancak davalının ihtarnamelere cevap vermediği gibi ödeme de yapmadığını, dairelerin rayiç kirasının aylık 500-600 TL civarında, dükkanların ise aylık 2.000,00 TL civarında olduğu belirtilerek, taşınmazların kira bedellerinin tespiti ile 01.09.2010 - 31.12.2013 tarihleri arasında alınan kira paralarına karşılık davacıların payına düşen 60.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin, belirtildiği şekilde kiraları almadığını, dairelerin birinde mirasçı Melek'in oğlu Mevlüt'ün oturduğunu, binadaki hak durumlarının farklı olduğunu, müvekkilinin binanın arsası alınırken sattığı taşınmazların karşılığı olan 27.000 Alman Markı ile arsanın alındığını, ayrıca 2005 veya 2006 yılında Teomanpaşa Mahallesi, 10363 ada 5 parselde bulunan arsanın 50.000,00 TL'ye satıldığını, kocasının da kendi arsasını 35.000,00 TL ye satarak bina yapımında kullandığını, binanın yapımında başkaca katkıları da olduğunu, evin borcunun muris öldükten sonra ödendiğini, bu kapsamda 70.000,00 TL kredinin ve 5.000 Euro'nun ödendiğini, ayrıca 7.000,00 TL borcun ödendiğini, binanın bakım maliyetlerinin hesaba katılması gerektiğini, kiraların somut olarak tahsil edilmesi gerektiğini, intifadan men koşulu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.12.2015 tarih ve 2014/41 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararında özetle; yapılan keşif ve dinlenen tanık beyanlarından; dava konusu bağımsız bölümlerin birinde diğer mirasçılardan birisinin oğlu, davalının torunu ve davacıların yeğeni olan ...'ın oturduğu, zaman zaman diğer dairelerin kiraya verildiği, ancak düzenli kiraya verilmediği, bazen kira alacaklarının toplanamadığının anlaşıldığı, tarafların akrabası olan ...’ın keşifteki beyanında, ''dedem öldükten iki sene kadar sonra bu yere ilişkin kredi ve vergi borçları bitince anneanneme karşı mal davasında bulunulduğunu duydum, kredi borçları bitmeden önce böyle bir talep yoktu, iki üç sene kadar önce yapılan toplantıda çocukları 'sen burada kal, birşey istemiyoruz demişlerdi,' borçları bittikten sonra istediler'' diyerek aslında davalıların başından beri kullanıma ses çıkarmadıkları, durumu bildikleri, ancak kredi borçları bittikten sonra davalı annelerine karşı söz konusu davayı açtıklarının anlaşıldığı, bu bağlamda davacıların, davalıya noter kanalı ile ihtarat yapıncaya kadar bir talepte bulunmadıkları, duruma ses çıkarmadıklarının kabulü gerektiği, davalılar tarafından gönderilen ihtarnamenin tebliği ve ödeme süreleri ile dava tarihi arasında kısa bir süre olduğu, bu sürenin davanın kabul ve reddi noktasında ihmal edilebilir süre olduğu, davacılar tarafından fazlaya ilişkin taleplerin saklı tutulmasına hüküm kısmında karar verildiğinden daha sonra açacakları davada bunu talep edebilecekleri, yine davalı vekilinin ve tanıkların beyanları doğrultusunda kredi ve diğer borçların ödenmesi mahsup işlemine konu olabileceğinden ve davanın ihtarname süreleri de esas alınarak reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 01.12.2015 tarih ve 2014/41 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.