muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/27084, Karar No: 2021/3437, Tarih: 23.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/27084 E.  ,  2021/3437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılanın evine temizlik için gittiği, temizlik yaparken evin yatak odasındaki çantada bulunan bilezik, rozet, kol düğmesi, kolye, çeyrek altın, yüzük gibi yaklaşık değeri 40.000 TL kadar olan ziynet eşyasını çalarak evine götürdüğü, katılanın alınan beyanında, sanığa altınları alıp almadığını sorduğunda sanığın suçu kabul etmesi sonrası ziynet eşyalarını sattığı kuyumcuları kendisine ve yanında buluna bir arkadaşına gösterdiğini, ziynet eşyalarının çoğunun eritilmesi nedeniyle bulunamadığını ancak aile yadigarı bir yüzüğün bulunduğunu bildirdiği, sanığın müdafisi olmaksızın emniyette alınan savunmasında suçu ikrar ettiği fakat yargılamada suçu baskı ile kabul ettiğini hırsızlığı yapmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; katılanın beyanında bahsettiği aile yadigarı yüzüğünü bulduğu kuyumcu ve kuyumculara birlikte gittikleri arkadaşının tespiti ile tanık olarak dinlenmeleri ile sanığın yüz yüze teşhisinin sağlanması, mümkün olmadığı halde sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının çekilerek tanıklara gösterilmesi suretiyle sanığın teşhisinin sağlanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanığın, katılanın evinde yatak odasındaki çantada bulunan bilezik, rozet, kol düğmesi, kolye, çeyrek altın, yüzük gibi yaklaşık değeri 40.000 TL kadar olan ziynet eşyasını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK’nun 142/2-h maddesine uyduğunun gözetilmemesi,

2- Ceza tayin edilirken hırsızlanan ziynet eşyalarının değerinin, 61. maddeye göre cezanın bireyselleştirilmesi esnasında “Meydana gelen zarar” kriteri bağlamında alt sınırdan ayrılma nedeni olarak kabul edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9230, Karar No: 2014/2759, Tarih: 09.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9230 E.  ,  2014/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/545-2013/248

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, arsa sahibi olan müvekkilleri ile diğer müvekkili K.. İnş. Tic. Ltd. Şti. arasında 08.12.2011, 15.06.2011 ve 22.06.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri imzalandığını, aynı taşınmazda pay sahibi olan davalıların kötüniyetle sözleşmeyi imzalamaması nedeni ile arsa sahibi müvekkillerinin ve yüklenici firmanın mağdur olduğunu, taşınmazın konumu, yeri inşaat ortalamaları dikkate alındığında davalılar açısından oldukça iyi bir sözleşme olmasına rağmen imzalamaya yanaşmadıklarını, müvekkili yüklenicinin inşaata başlayamaması ve hem kira, hem de işçi ücreti ödemesi nedeniyle zarara uğradığını, diğer arsa maliklerinin de inşaat süresinin uzaması, kira ödemeleri nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek,davalıların yüklenici müvekkili firma ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmaya icbar edilmesine, müvekkillerinin uğradıkları maddi zararlara karşılık şimdilik her bir müvekkili için 1.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu taşınmazda inşaat yapılması hususunda bir kısım hissedarlar ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, tapu kaydına göre davalılar dışında da sözleşme yapılmayan hissedar bulunduğu, davalılara sözleşme anlamında teklif götürüldüğüne ve davalıların diğer hissedarların haklarını zora soktuğuna dair herhangi bir delil sunulmadığı ve diğer davalıların, davacıların yerden faydalanmasını engellediklerinin ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıların arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmaya icbarı ve tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

TMK'nın olağanüstü yönetim işleri ve tasarruflar başlıklı 692. maddesine göre paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oybirliğiyle aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Anılan hüküm uyarınca olağanüstü yönetim işlerinden olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanması için sözleşmeyi imzalamayan arsa paydaşlarının zorlanması mümkün değildir.

Öte yandan, TMK'nın 696. maddesi ile, tutum ve davranışlarıyla diğer paydaşların tamamına veya bir kısmına karşı olan yükümlülüklerini ağır biçimde çiğneyen paydaşın, mahkeme kararıyla paydaşlıktan çıkarılması imkânı da tanınmıştır. Davacının bu hükme dayalı bir istemi bulunmamaktadır.

Mahkemece, bu gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, esasen davacı tarafça diğer paydaşlar tarafından imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri ve ihtarname örneği sunulmasına rağmen aksi yönde esasa ilişkin gerekçelerle davanın reddi dosya kapsamına uygun düşmemiş ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/3930, Karar No: 2006/5226, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3930 E.  ,  2006/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.5.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı 592 parsel sayılı taşınmazda “... ....” olarark geçen malik isminin “.....” olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda tapu ve dayanakları incelenmiş, nüfus müdürlüğü ve Cumhuriyet Savcılığı aracılığı ile araştırma yapılmıştır. Bu araştırmalar sonucu taşınmazın .... kızları ..., ... .... ve .....’nin iken paylaşımla .... adına tespiti yapılmış ancak malik sütununa ..... olarak yazılmıştır. Taşınmazın ..... adına tespit edildiği ve kaydın düzeltilmesi gerektiği çekişmesizdir. Ancak, davacının miras bırakanı .. ile kayıt maliki ..... arasında bağlantı sağlanamamıştır.

Mahkemece, kayıt malikinin anne baba ve kardeşlerini gösteren nüfus aile kayıt tablosunun getirtilmesi, davacının annesi ..... ile kayıt maliki arasında bağlantının kurulması aynı kişi ise davanın o zaman kabulüne karar verilmesi gerekirken bu yönde inceleme yapılmadan sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, 4.5.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2074, Karar No: 2021/3208, Tarih: 01.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2074 E.  ,  2021/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Hendek 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 20/03/2019 tarih ve 2017/181 E. - 2019/99 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.03.2020 tarih ve 2020/517 E. - 2020/421 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, şirket genel kurul toplantılarının toplantı faaliyet dönemi sonundan itibaren (3) ay içerisinde yapılması gerektiğini, şirket bilanço verilerine göre 2014 yılı Ocak ile Aralık sonu dönem net zararının 9.178.741,59 TL olduğunu, şirketin sermaye ve yedek akçe toplamının yarısının zarar nedeniyle karşılıksız kaldığını, 2011-2013 yıllı bilançolarına da zararın yansıdığını, küçük ortakların tasfiyesi amacıyla zararın sürekli şirket sermayesi arttırılarak kapatılmaya çalışıldığını ileri sürerek yasal süre içerisinde yapılmayan 2013 yılı Olağan Genel Kurulunun iptaline, aksi halde 21/08/2015 tarihinde gerçekleşen 2014 yılı Olağan Genel Kurul gündeminin 2,3,5 ve 7 nolu kararlarının iptaline, TTK.'nın 439-(1) maddesi gereğince şirkete özel denetçi atanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, kararda muhalefet şerhi bulunmadığını, semaye arttırımın şirketin finansal durumunun kanunun aradığı yeterliliğe ulaştırılması amacıyla yapıldığını, özel denetçi atanması talebinin genel kurul kararı iptali davası ile birlikte ileri sürülemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıların iptale konu kararlara karşı muhalefetlerini usule uygun şekilde zapta geçirmedikleri, alınan kararların kanun ve sözleşmeye uygun olduğu, şirket esas sözleşmesinin ihlal edilip şirket ve pay sahiplerinin zarara uğratıldığına yönelik inandırıcı, somut deliller ortaya konulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili istinaf etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıların iptale konu kararlara karşı muhalefetlerini usule uygun şekilde zapta geçirmedikleri, alınan kararların kanun ve sözleşmeye uygun olduğu, şirket esas sözleşmesinin ihlal edilip şirket ve pay sahiplerinin zarara uğratıldığına yönelik inandırıcı, somut deliller ortaya konulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili istinaf etmiştir.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin her yıl arttırmış olduğu sermaye miktarı kadar zarar ettiği, 2011 ile 2014 yılları arasındaki sermaye artışları sonucunda davacı ...’in 2011 yılında % 23,5 olan şirketteki payının 2014 yılında %0,82'ye, davacı ...'nın 2011 yılında %1 olan şirket payının 2014 yılında %0,004'e düştüğü, sermaye arttırımının bilanço zararlarının kapatılması için yapıldığı var sayılır ise TTK.'nın 421/2-a maddesinde düzenlenen nisap sağlanamadığı, aksinin kabulü halinde ise sermaye artırıma neden gerek duyulduğunun açıklanmadığı ve davacıların şirketteki paylarının düşürülmesi nedeni ile TMK.'nun 2. maddesi gereğince batıl sayılması gerektiği, genel kurul kararının butlanının tespitinin talep edilmesi için kararda muhalefet şerhi konulmasına gerek olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, davalı şirketin 21/08/2015 tarihinde yapılan 2014 yılı olağan genel kurulunda alınan "sermaye artırımına" ilişkin gündemin 5. maddesinin 3. kararının butlanla malul olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

Esas sözleşme değişikliklerinde toplantı ve karar nisaplarının düzenlendiği 6100 sayılı TTK'nın 421/1. bendinde; “Kanuna veya esas sözleşmede aksine hüküm bulunmadığı takdirde, esas sözleşmeyi değiştiren kararlar, şirket sermayesinin en az yarısının temsil edileceği genel kurulda, toplantıda mevcut bulunan oyların çoğunluğuyla alınır....”, aynı madde 2. bendinde ise “Aşağıdaki esas sözleşme değişikliği kararları, sermayenin tümünü oluşturan pay sahiplerinin veya temsilcilerinin oybirliği ile alınır. a) Bilanço zararlarının kapatılması yükümlülük ve ikincil yükümlülük koyan kararlar...” düzenlemesi mevcuttur.

Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda özetlenen gerekçe ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile 2014 yılı Olağan Genel Kurulu’nda "sermaye artırımına" ilişkin kararın butlan olduğunun tespitine karar verilmişse de, davaya konu genel kurulun yapıldığı tarih itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nın 421/2-a maddesinde yer alan nisap sermaye arttırımı kararları bakımından aranan nisap olmayıp, bilanço zararlarının kapatılması için ek ödeme ve benzeri yükümlülük getiren kararlar bakımından öngörülmüştür. Her ne kadar gerekli nisap sağlanamaması halinde karar “yok hükmünde” olacak ise de sermaye arttırımına ilişkin karar bakımından aranacak nisap aynı Yasa'nın TTK 421/1 maddesinde gösterilmiş olup, bu nisap da somut olayda mevcuttur.

Ayrıca, Bölge Adliye Mahkemesince sermaye arttırımına neden gerek duyulduğunun açıklanmaması ve davacılar paylarının düşürülmesi nedeniyle TMK 2. madde gereğince de kararın batıl sayılması gerektiği sonucuna varılmışsa da kanuna, esas sözleşme hükümlerine ve dürüstlük kuralına aykırılık halleri TTK'nın 445. maddesinde “iptal” sebebi olarak gösterilmiş olup, devam eden TTK 446. maddesi gereğince de anılan karara olumsuz oy veren ve bu muhalefetini tutanağa geçirten kişiler tarafından iptal davası açılabilecektir. Buna karşın somut olayda, anılan karar aleyhinde davacılar tarafından olumsuz oy verilmişse de oylama sonrasında tutanağa geçirilen muhalefetleri bulunmadığı gibi, 6102 sayılı TTK 447. maddesinde genel kurul kararlarının butlan halleri düzenlenmiş olup, sayılan butlan hallerinin hiç birinin somut olayda bulunmadığı da açıktır. Anılan düzenlemeler karşında davaya konu 2014 yılı Olağan Genel Kurulu’nda sermaye artırımına ilişkin kararın, yazılı şekilde butlanına karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 01.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16864, Karar No: 2016/953, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16864 E.  ,  2016/953 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Akhisar Sulh Hukuk ve Bergama Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Akhisar Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mahallesi ... Sok. ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bergama Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün MERNİS adresinin “... ... Mahallesi ... Sokak ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlü vasi talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki adresini “... Mahallesi ... Sok. ... .../...” olarak belirtmişse de; kolluk gücü ile yapılan araştırmada böyle bir adresin mevcut olmadığı anlaşılmıştır. Hükümlünün mahkumiyete esas ilâmından cezaevine girmeden önceki adresinin “... ... Mahallesi ... Sokak ... .../...” olduğu ve bu adresin aynı zamanda adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Akhisar Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Akhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1916, Karar No: 2014/3130, Tarih: 26.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/1916 E.  ,  2014/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık davacının tünel ve kanal geçişi nedeniyle bir kısmı kamulaştırılan taşınmazında su kanalının kaynak sularını engellemesi nedeniyle ürün zararından kaynaklanmakta olmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 5. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 5. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 26/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2435, Karar No: 2010/2719, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2435 E.  ,  2010/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 191 ada 4 parsel sayılı 1969.93 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle murisi ... Kara adına tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 191 ada 4 sayılı parselin çayır niteliği ile....adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesinde öngürülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; Mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun değildir. Çekişmeli taşınmaz ile bitişiğindeki 191 ada 3 sayılı parsel öncesi bir bütün olarak kök muris Dursunali'ye aitken ölümü ile mirasçıları ... ve .....'ya kaldığı, mirasçıların aralarında yaptıkları paylaşma ile çekişme konusu yerin davacının murisi .......'ya, diğer parselin ise murisin diğer oğlu ...'ya düştüğü yerel bilirkişi ve tanıklarca beyan edilmiştir. ...'ya düştüğü bildirilen ve çekişmeli taşımaz ile önceden bir bütün olarak kullanılan komşu 191 ada 3 sayılı parsel de aynı nedenle Hazine adına tespit edilmiştir. Bu parsele davacının amcas.....'nın açtığı dava sonunda taşınmazın tüm köylünün ortak kullandığı, otu biçilen ve hayvan otlatılan yer olduğu kabul edilmek suretiyle davanın reddine, 191 ada 3 sayılı parselin Hazine adına tesciline karar verilmiş; karar, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. Mahallinde yapılan keşifte taşınmazın çimenlik olduğu ve batı kısmında çam ağaçlarının bulunduğu yönündeki mahkeme gözlemi tutanağa geçirilmiştir. Dosya kapsamına göre ve keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ziraat bilirkişi raporuna ekli taşınmazın fotoğrafları incelendiğinde ve 191 ada 3 sayılı parselin kesinleşme durumu da nazara alındığında çekişmeli taşınmazın çayır ve ham toprak niteliğinde olduğu, davacı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediğinin kabulü ile davanın reddi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.