muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11389, Karar No: 2016/13711, Tarih: 23.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11389 E.  ,  2016/13711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2499 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların, Sermaye Piyasası Kanunu'na aykırı olarak belirli bir kazanç vaadinde bulunup çok sayıda kişiden para toplayarak izinsiz şekilde portföy yöneticiliği yaptıkları ve yetki belgeleri olmaksızın ilan ve reklamlarında sermaye piyasası faaliyetinde bulundukları izlenimi yaratacak şekilde kelime ve ibareler kullandıklarının iddia edildiği olayda; dosyada bulunan 14.03.2007 tarihli denetleme raporunda sanıklar ...ait .... bulunan ...nolu hesap ile ... ait ... bulunan ...nolu hesaplarda 30.09.2005 ve 31.12.2005 tarihlerine kadar hisse senedi alım satım işlemlerinin yapıldığının belirtilmesi karşısında, suç tarihinin 31.12.2005 olup bu tarihte yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin hüküm tarihinde dolmadığı, yine sanıklar hakkında farklı mağdurlara yönelik benzer eylemleri nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyasında da 2499 sayılı Kanuna aykırılık suçundan yargılama yapıldığı ve her iki davanın dayanağını Sermaye Piyasası Kurulu Denetleme Dairesi tarafından düzenlenen 14.03.2007 tarihli denetleme raporunun oluşturduğu, sanıkların aynı suç işleme kararı ile farklı zamanlarda çeşitli kişilerden para toplayarak izinsiz şekilde sermaye piyasası faaliyetinde bulunmaları ve yetki belgeleri olmaksızın ilan ve reklamlarında sermaye piyasası faaliyetinde bulundukları izlenimi yaratacak şekilde ibareler kullanmaları eylemlerinin zincirleme şekilde işlenmiş tek bir suçu meydana getirdiğinin anlaşılması karşısında, yukarıda anılan dava dosyasının akıbeti araştırılarak mümkünse birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde yanılgıya düşerek zamanaşımı nedeniyle düşme kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23919, Karar No: 2015/31207, Tarih: 25.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23919 E.  ,  2015/31207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/222312

MAHKEMESİ : Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2012

NUMARASI : 2010/454 (E) ve 2012/212 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın, katılan K.. G..’nin kimlik fotokopisini ve bilgilerini kullanarak 06.08.2008 suç tarihinde Tarsus Telekom Müdürlüğüne müracaat edip katılan adına başvuru formu ile 0 324 614 62 89 nolu sabit telefon hattına ait abonelik sözleşmesini sahte olarak düzenlettirmekten ibaret eyleminin,hüküm tarihinden önce 10.11.2008 gün ve 27050 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden “özel belgede sahtecilik” suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Aynı kimlik bilgileri kullanılarak,başvuru formu ve buna bağlı olarak abonelik sözleşmesi düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi” durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, başvuru formunun ve abonelik sözleşmesinin aynı tarihli olduğu anlaşılmakla, belge sayısı temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınarak tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Özel belgede sahtecilik suçunun kanunda öngörülen cezasının alt sınırının bir yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2599, Karar No: 2011/5339, Tarih: 04.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/2599 E.  ,  2011/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı (birleşen davacı) tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; tarafların 2004 yılında boşandıkları, davalı lehine aylık 150,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği, ancak davacının maddi durumunun iyi olmadığı, yeniden evlendiği geçimini sağlayamadığı, davalının ise konfeksiyon mağazası işlettiği ileri sürülerek yoksulluk nafakasının kaldırılması istenilmiştir.

Birleşen dava dosyasında ise davacı kadın; 150,00 TL olan yoksulluğun artırılarak 300,00 TL'ye ve 75,00-75,00'er TL olan iştirak nafakalarının ise 400,00'er TL ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davada yoksulluk nafakasının kaldırılmasına, birleşen dava dosyasında ise iştirak nafakasının 150,00'şer TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar yaptıkları protokol gereği TMK'nun 166/3 madde hükmü gereğince boşanmışlardır. Bu durumda yapılan protokol hukuki niteliği itibariyle Türk Medeni Kanunun hükümlerinden kaynaklanmakta ise de; genel sözleşme hükümlerine tabidir. Böylece kanunun, emredici nitelikte kamu düzeni ve genel ahlaka aykırı saymadığı hususlarda taraflar serbest iradeleriyle sözleşme yapabileceklerdir (BK. Md.19). Aynı zamanda sözleşenler ifanın her yıl ne miktarda ve ne şekilde bir artışla yapılacağını da kararlaştırabilirler. Nitekim taraflar arasında yapılan protokol ile ödenecek nafaka miktarı kararlaştırılmış ve bu anlaşma boşanma davasında mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına uygun bulunmuş verilen karar kesinleşmiştir.

TMK'nun 176/4.maddesi hükmü ile; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir " düzenlemesi getirilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeye göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu sağlaması gerekmektedir.

Nafaka iradı, tarafların yaptıkları sözleşmeye dayansa bile indirilebileceği gibi tamamen de kaldırılabilir. Ancak sözleşme ile kararlaştırılmış ve hakim tarafından onaylanmış olan iradın, yasada aranan şartlar gerçekleşmeden tamamen kaldırılmasını ya da indirilmesini istemek hakkın kötüye kullanılması mahiyetindedir.

Anılan yasal düzenlemeye göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu sağlaması gerekmektedir.

Nafaka iradı, tarafların yaptıkları sözleşmeye dayansa bile indirilebileceği gibi tamamen de kaldırılabilir. Ancak sözleşme ile kararlaştırılmış ve hakim tarafından onaylanmış olan iradın, yasada aranan şartlar gerçekleşmeden tamamen kaldırılmasını ya da indirilmesini istemek hakkın kötüye kullanılması mahiyetindedir.

Taraflar nafaka miktarını protokol ile başkabir anlatım ile "sözleşme" ile kararlaştırmışlardır. O nedenle taraflar arasındaki hukuki uyuşmazlıkta Borçlar Kanununun uygulanması zorunluluğu bulunmaktadır. Sözleşmeye hakim olan sözleşmeye bağlılık kuralı ile MK.nun 176/4 hükmünün birlikte uygulanması icab eder. Bu halde, edimler arasındaki denge, umulmadık gelişmeler yüzünden sonradan ciddi olarak bozulacak olursa müdahale gerekebilir. Bu bakımdan nafaka miktarı gözetildiğinde hakimin müdahalesini gerektiren bir durumun varlığından söz edilemez.

Somut olayda, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılmasında davacının özel güvenlik görevlisi olduğu yeniden evlendiği davalının ise konfeksiyon mağazası işlettiği anlaşılmaktadır. Yine, 2004 yılında davalı lehine aylık 150,00 TL yoksulluk nafakası bağlanmış ve bu güne kadar da artırımı istenilmemiştir. Günümüz ekonomik koşullarına göre davalının aldığı nafaka ile geçinmesi mümkün değildir, çalışması zorunluluk arzetmektedir.

Bu nedenle, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine aykırı olacak şekilde nafakanın tümden kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16735, Karar No: 2014/1318, Tarih: 04.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16735 E.  ,  2014/1318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/50178

MAHKEMESİ : İzmir 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2008

NUMARASI : 2006/275 (E) ve 2008/649 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık ve suç ortağının olay günü gece sayılan saat 03:10'da yakınana ait işyerinin önünde duran dondurma dolabının kilitlerini tornavida vasıtasıyla kırarak içinden birkaç tane dondurma almaya çalışırken devriye gezen polis ekibince görülüp yakalandıkları olaya ilişkin 12.07.2006 tarihli yakalama tutanağındaki, "bizleri (polisi) görmeleri üzerine bahse konu adresin önünden Y.. Ç..'in elinde bulunan birkaç adet algida marka dondurmayı yere ve dolaba geri atması üzerine şahıslar tarafımızdan yakalanmış" tespit ile yine aynı tarihli yakınanın kolluk ifadesindeki "yaptığım incelemede dondurma dolabımdan herhangi birşey çalınmamış" şeklindeki beyanı birlikte dikkate alındığında; sanığın kalkışma aşamasında kaldığı anlaşılan hırsızlık eylemi için 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 145. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması,

3-) 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35. maddesine aykırı olarak yaşı küçük sanık hakkında sosyal inceleme raporu alınmaması ve alınmama gerekçesinin de belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. Ç.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4990, Karar No: 2016/885, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/4990 E.  ,  2016/885 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : (Kapatılan) Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı .. ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazla ilgili orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, dava konusu taşınmazın 1954 yılı hava fotografının stereoskopik incelemesi sonucunda taşınmazın fındık bahçesi niteliğinde orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, dava konusu taşınmaza bitişik olan 156 ada 40 ve 42 parsellerle ilgili ... Kadastro Mahkemesinin .../... Esas sayılı dava dosyası içindeki orman bilirkişi raporunda, aynı tarihli hava fotoğrafında gösterilen yer ile dava konusu taşınmazın gösterildiği yer birbirinden farklı olup hava fotoğraflarının incelenmesinin doğru yapılıp yapılmadığı hususunda tereddüt hasıl olduğundan, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen orman ve fen bilirkişilerine verilerek, keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1954 yılı çekilen hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılıp, parsel üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, çekişmeli parselin, çevresindeki dava dışı komşu parseller ile birlikte 1954 yılı hava fotoğraflarında konumunu gösterir açıklamalı ek rapor düzenlettirilmesi ve dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/02/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17888, Karar No: 2013/30679, Tarih: 24.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17888 E.  ,  2013/30679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karasu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.04.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/11816, Karar No: 2014/9342, Tarih: 10.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/11816 E.  ,  2014/9342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/97695

MAHKEMESİ : Gördes Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2009/107 (E) ve 2011/235 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma, suç üstlenme, kasten yaralama ve hakaret

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık F.. K.. hakkında ''kasten yaralama'' ve ''hakaret'' suçla- rından tayin edilen adli para cezasının miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca karar kesin nitelikte olduğundan sanığın, bu suçlara yönelik temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık F.. K.. hakkında genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması; sanık A.. B.. hakkında ise suç üstlenme suçundan kurulan hükümlere yö- nelik temyizlerin incelemesine gelince;

1- Olay yeri görgü tespit tutanağı ve olay yeri krokisine göre yangından zarar gören zeytin ağaçlarının sanık F.. K..’ın arazisinde kaldığının anlaşıl- ması karşısında, suçun unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti bakımından olay yerinde keşif yapılarak sanık F.. K.. tarafından otların temizlenmesi amacıyla yakılan ateşin başkalarının hayatı, sağlığı ve mal varlığı bakımından tehlike oluştu- rup oluşturmadığı kesin olarak saptandıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeksi- zin, eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- 31.10.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu raporunda, sanık A.. B..'ün kısmi akıl hastası olduğunun belirtilmiş olmasına rağmen, mahkemece anı- lan raporda sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığından bahisle ceza verilmesine yer olma- dığına karar verilmesi,

3- Sanık A.. B..'ün tüm aşamalarda diğer sanık F.. K..'ın yönlendirmesiyle kendisinden korktuğu için suçu üstlendiğine yönelik beyanları karşısın- da, sanıkta akıl zayıflığının da saptanmış olduğu dikkate alınarak TCK.nun 28. madde- sinin uygulama yeri olup olmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı, sanık A.. B.. müdafii ve sanık F.. K..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.04.2014 günün- de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31484, Karar No: 2016/4129, Tarih: 25.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31484 E.  ,  2016/4129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’ nın 141. Maddesinde “ yargı kararlarının gerekçeli yazılması” emredilmiştir.

Bu Anayasal zorunluluğunun yansıması sonucu düzenlenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (...............).

Temyize konu mahkeme kararı yukarıda açıklanan Anayasal ve Yasal düzenlemelere göre değerlendirildiğinde;

Mahkemenin gerekçeli kararında dava dilekçesi ve davalı savunması özetlenmiş, tanık beyanları gerekçeli karara aynen yazılmış,

Feshe ilişkin “ tanık beyanları feshin davalı tarafından yapıldığı yönünde mahkemeye bilgi vermiş, samimi bulunmuş, feshin tazminat gerektirdiği düşünülmüştür.” Şeklinde açıklama yapılmış,

“ Tanık beyanları, sgk. kayıtları, bilirkişi raporu ve tük dosya kapsamı nazara alınarak davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir. “ gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Feshe ilişkin “ tanık beyanları feshin davalı tarafından yapıldığı yönünde mahkemeye bilgi vermiş, samimi bulunmuş, feshin tazminat gerektirdiği düşünülmüştür.” Şeklinde açıklama yapılmış,

“ Tanık beyanları, sgk. kayıtları, bilirkişi raporu ve tük dosya kapsamı nazara alınarak davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir. “ gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tanık beyanlarının kararda yazılması gerekçe olarak kabul edilemez. Mahkemece tarafların iddia ve savunmalarından hangisine, hangi sebeplerle üstünlük tanındığı, açıklanmamış, dosyaya özgü, iddia ve savunmayı değerlendirir bir gerekçe oluşturulmamış, fazla çalışma ve genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izin alacağının kabul gerekçeleri belirtilmemiştir.

Mahkemece davada birden fazla alacak kalemi olduğu halde hüküm fıkrasında “ fazlaya dair talebin reddine “ denilerek karar verilmiştir.

Hüküm fıkrasındaki “ fazlaya dair talebin reddine “ şeklindeki açıklama kabul edilen alacaklardaki fazla talebin reddedildiği sonucunu doğurur. Bu tür açıklama hangi kalem alacaktaki fazla talebin reddedildiğini göstermediği gibi sübut bulmayan alacağı da karşılamamaktadır.

Mahkemece hafta tatili alacağı hakkında ne karar verildiğinin açıkça belirtilmesi ve hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında açıkça belirtilmemesi de hatalıdır.

Ayrıca iş akdinin 10.02.2012 tarihinde feshedildiğini iddia ettiği halde, mahkemece yeterli bulunarak hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda akdin sona erme tarihi talebe aykırı biçimde 27.02.2012 olarak belirlenmiştir.

Bu nedenle Mahkemenin Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’ nın 141 ve HMK. nun 297. maddesine aykırı şekilde gerekçe içermeyen, fesih tarihinde talep aşılarak oluşturulan ve infazda tereddüde neden olacak şekilde oluşturulan kararının bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebeplerine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 25.02.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3895, Karar No: 2016/14921, Tarih: 21.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/3895 E.  ,  2016/14921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşma istemli olarak temyiz edilmiş ise de duruşma isteminin miktardan reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan ısı ölçer ve kontrol cihazı aldığını, ürünün ayıplı olduğunu ve kullanım esnasında müvekkilinin zararına yol açtığını ileri sürerek, meydana gelen zararın ve ürünün kullanılamaması nedeniyle oluşan kar kaybının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, ürünün ayıplı olmadığını, kurulumu esnasında davalının kullanım talimatına uymamış olabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından üretilen dava konusu ısı ölçme ve kontrol cihazının ve fırının elektrik bağlantıları ile cihaz montajının usul ve tekniğine ve cihazın kullanım kılavuzuna uygun yapılmadığı, cihazın hatalı çalıştığı, cihazda üretim hatası olmadığı, cihazın fırına montajında hata olduğu, bu nedenle davalı üreticinin herhangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.