muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/820, Karar No: 2015/16313, Tarih: 28.12.2015

Mahkemece, davacı tarafından dayanılan ölünceye kadar bakma vaadi sözleşmesinin geçersiz olduğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; taraf teşkili tamamlanmadan karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmaktadır. Dava konusu taşınmazlardan 609 ada 1 parsel sayılı taşınmaz davacı ... eşi ... adına tespit edilmiş, beyanlar hanesine üzerinde bulunan muhdesatın ... evlatları ... ve ...'e ait olduğu şerh düşülmüştür. Davacı dava dilekçesinde 609 ada 1 parsel sayılı taşınmazın muris ...'e ait iken ölünceye kadar bakma vaadi sözleşmesi ile oğlu ...'e devredildiği ve ...'in ölümü ile çekişmeli taşınmazın kendisine intikal ettiği iddiasına dayanmıştır. Davanın niteliği gereği davanın hakları etkilenecek beyanlar hanesindeki hak sahiplerine yöneltilmesi zorunludur. Mahkemece, dava konusu taşınmazın beyanlar hanesinde isimleri geçen ... ve ... davaya dahil edilerek taraf koşulu sağlanmamıştır. Yöntemince taraf teşkili sağlanmadan uyuşmazlığın esasına girilerek hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de kararın gerekçesinde “davaya konu taşınmazların evvelinin ...'e ait olduğu” yazıldığı ve bu şekilde dava konusu taşınmazın davalı kök murisi ...'den gelmediği kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında; çekişmeli 609 ada 49 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davanın reddine karar verilerek kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; öncelikle çekişmeli 609 ada 1 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde adları geçen ... ve ... (ölü iseler mirasçıları) davaya dahil edilmeli, taraf teşkili yöntemine uygun şekilde sağlanmalı, sonrasında ise önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle yeniden bir hüküm kurulması gerekli olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

28.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9227, Karar No: 2015/11168, Tarih: 08.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/9227 E.  ,  2015/11168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı... Bölgesi Trafik Ekipler Amirliğinde temizlik, bulaşık yıkama, çay/kahve ve yemek servisi işlerinde 05.04.1991-24.02.2010 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Dosya kapsamına göre, davacının, dava konusu dönemde hizmet bildiriminin bulunmadığı, davalı tarafça davacının kendi rızası ile zaman zaman geldiği ve personelin isteğine bağlı kalınarak hayır amaçlı yardımda bulunulduğu, hizmet akdiyle çalışmasının bulumadığının savunulduğu, Kurumca yapılan teftiş sonucu alınan beyanda, amirliğin çay ve temizlik işlerini Kadıköy Belediye Başkanlığınca görevlendirilen bir personel ve... anlaşma sağlanan temizlik firmasınca sağlandığının bildirildiği, eldeki dosyada alınan tanık beyanında işyerinde çalışan ... isimli hizmetli personel bulunduğunun bildirilmesine rağmen çalışmasına ilişkin herhangi bir belge tespit edilemediğine dair bilgi verildiği anlaşılmaktadır.

Şu halde, Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi gereği; davacının iddia ettiği çalışmasının gerçekliği, işin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; işyerinde, tanık beyanlarında geçen hizmetli personel çalışıp çalışmadığı ... ile tespit edilen diğer kuruluşlardan araştırılarak; temizlik, bulaşık yıkama, çay/kahve ve yemek servisi işlerinin nasıl yapıldığı açıklığa kavuşturulmalı, ilgili belgeler dosya arasına getirtilmeli, davacının yardım karşılığı bazı işlerde çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise niteliği ve süresi belirlenmeli, dava konusu dönemde kayıtlı diğer çalışanlar tanık sıfatıyla dinlenmeli, komşu işyeri işveren ve kayıtlı çalışanları araştırılmalı ve dinlenilmeli, dosyadaki tanık beyanları ile dinlenilen ve dinlenilecek tanık beyanları karşılaştırılmalı, beyanlar arasında çelişki oluşursa giderilmeli, böylece, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatı bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/683, Karar No: 2014/3838, Tarih: 15.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/683 E.  ,  2014/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2012/300-2013/569

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı İ... Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin üyesi olan müvekkiline ait dükkanda hırsızlık yapıldığını, davalı kooperatifin ve güvenliği sağlamakla görevli davalı şirketin meydana gelen zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 16.500,00 TL' nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri ayrı ayrı, davacının işyerinde meydana gelen hırsızlık nedeniyle davalıların sorumlu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı vekilleri ayrı ayrı, davacının işyerinde meydana gelen hırsızlık nedeniyle davalıların sorumlu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemiz'in 19.09.2011 tarih ve 944 E., 388 K. sayılı ilamıyla, mahkemece hırsızlıkla ilgili Karşıyaka Polis Merkezi Amirliği'nce tutulan tutanakla ilgili olarak olayın Cumhuriyet Savcılığına intikal edip etmediği, soruşturma yapılıp yapılmadığı, dava açılıp açılmadığı ve dava açılmışsa sonuçlanıp sonuçlanmadığı araştırıldıktan, olaya ilişkin tutanak ve varsa dosyalar getirtildikten sonra mahallinde uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak kooperatif anasözleşmesinin ek 19. maddesi ile davalılar arasında imzalanan sözleşme hükümleri değerlendirilerek davalı kooperatif ve güvenlik şirketine yüklenen görevlerin tam olarak yerine getirilip getirilmediği, suçun işlenmesinde kooperatif ve güvenlik şirketinin sorumlu olup olmadıkları hususlarında rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; bilirkişi raporu ile işyerinin site halinde olup, site yönetiminden davalı kooperatifin sorumlu olduğu, olayın meydana gelmesinde davacı Ş.. G..'in koruma yetersizliğinden dolayı %60, davalı kooperatifin denetim yetersizliğinden dolayı %20, davalı güvenlik firmasının da hizmet kusurundan dolayı %20 oranında kusurunun bulunduğu, kusur oranlarına göre meydana gelen zararın 3.870,00 TL'sinin davalı kooperatiften, 3.870,00 TL'sinin ise davalı güvenlik firmasından tahsili ile davacıya ödenmesinin gerektiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı Kooperatif'in kusur oranına isabet eden 3.870,00 TL, davalı İ... Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti'nin kusur oranına isabet eden 3.870,00 TL olmak üzere toplam, 7.740,00 TL'nin 31.08.2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, tazminatın kendi payına düşenden fazlasını ödeyen davalının TBK'nın 62. maddesi uyarınca iç ilişkide kusur oranında rücu hakkı bulunduğuna karar verilmiştir.

Kararı, davacı ile davalı İ.. Ş.. vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı ve davalı İ... Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ve davalı İ... Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. vekilleri vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9488, Karar No: 2025/1752, Tarih: 18.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/9488 E.  ,  2025/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/232 E., 2020/387 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve banka hesaplarına tedbir konulması nedeniyle 20.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine ve 100,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; dava dilekçesinde maddi tazminata ilişkin zararlara ilişkin gerekli araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, maddi tazminat taleplerinin kabulü gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/279 Esas – 2019/302 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 03/08/2016-04/08/2016 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04/04/2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası ile Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla;

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası ile Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla;

a) Dava açma, icra takibi başlatma, başvuru, şikâyet, itiraz, ihtar, bildirim, ibraz ve zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler ve zorunlu idari başvuru süreleri de dâhil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler; ... 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ... ile usul hükmü içeren diğer kanunlarda taraflar bakımından belirlenen süreler ve bu kapsamda hâkim tarafından tayin edilen süreler ile arabuluculuk ve uzlaştırma kurumlarındaki süreler 13/3/2020 (bu tarih dâhil) tarihinden itibaren 30/4/2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar durur. Bu süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlar. Durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayılır. Salgının devam etmesi halinde Cumhurbaşkanı durma süresini altı ayı geçmemek üzere bir kez uzatabilir ve bu döneme ilişkin kapsamı daraltabilir. Bu kararlar Resmî Gazete’de yayımlanır. -Maddenin 2. fıkrasında; Suç ve ceza, kabahat ve idari yaptırım ile disiplin hapsi ve tazyik hapsi için kanunlarda düzenlenen zamanaşımı süreleri ile 5271 sayılı Kanunda düzenlenen koruma tedbirlerine ilişkin süreler bu maddenin kapsamı dışında tutulmuştur. 30/04/2020 tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair Cumhurbaşkanı Kararı ile 7226 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen durma süresinin, 01/05/2020 (bu tarih dahil) tarihinden 15/06/2020 (bu tarih dahil) tarihine kadar (salgın hastalığın yayılma tehlikesinin daha önce ortadan kalkması halinde yeniden değerlendirilmek üzere) uzatılmıştır.

Yukarıda açıklanan düzenleme dikkate alındığında, davacı vekilinin, yokluğunda verilen ve 06/04/2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 23/06/2020 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki süre yönünden temyiz isteminin reddi istenen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yukarıda açıklanan düzenleme dikkate alındığında, davacı vekilinin, yokluğunda verilen ve 06/04/2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 23/06/2020 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki süre yönünden temyiz isteminin reddi istenen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,manevi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi nin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25960, Karar No: 2014/10207, Tarih: 28.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25960 E.  ,  2014/10207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/254775

Mahkemesi : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 06.06.2012

Numarası : 2012/8-2012/137

Suç : Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehe hükümlerin uygulanmadığına, ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

TCK'nın 135 ve 136. maddelerinde düzenlenen “Kişisel Verilerin Kaydedilmesi” ve “Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme” suçlarının konusunu oluşturan kişisel veri kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı, herkes tarafından bilinmeyen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olmayan, kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerektiği, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, hukuka aykırı olarak kaydedilmesi, TCK'nın 135. maddesinde “Kişisel verilerin kaydedilmesi” başlığı altında, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi, aynı Kanunun 136/1. maddesinde “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında birbirinden bağımsız iki ayrı suç olarak tanımlanmış olup, eylemlerin; kamu görevlisi tarafından ve görevinin verdiği yetki kötüye kullanılmak ya da belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle gerçekleşmesi halinin, TCK'nın 137. maddesinde cezada artırım nedeni olarak öngörüldüğü,

Somut olayda, büyü bozma, fal, astroloji ve spiritualistlik işi ile uğraşan sanığın, annesinin psikolojik rahatsızlığı nedeniyle tedavi için kendisine başvuran katılanın evine giderek, evde 3 gün süreyle müştekiye ve annesine uyguladığı büyü bozma seansları sırasında, müşteki ve annesinin seanslardaki ses ve görüntülerini rıza ile kamera kaydına alarak bilahare rızaya aykırı olarak kendisine ait internet sitesinde ve dailymotion isimli video paylaşım sitesinde yayımlayarak ifşa etmesi şeklinde gelişen eyleminde;

Özel hayat kavramının; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerdiği, bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, ilgilisinin bilgisi ve rızası dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; bu kayıtların, taksirle ya da tamamen hukuka uygun elde edilmiş olsa dahi, bilerek, isteyerek ve ilgilisinin bilgisi ve rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde, birbirinden bağımsız iki ayrı suç olarak düzenlendiği, ilk fıkradaki suçun oluşması için, görüntüdeki kişinin tanınabilir ya da sesin anlaşılabilir olması gerekmediği gibi özel hayat kapsamına giren seslerin, anlaşılmaz olsa dahi, gizlice kaydedilmesi ilk fıkradaki suçun oluşumu için yeterli olup, özel hayata ilişkin görüntü veya sesin kaydedilmesiyle suçun tamamlandığı, ilk fıkradan farklı olarak, ikinci fıkrada, ifşanın kabulü için, ses veya görüntüyle özel hayatı ihlale uğrayan kişinin anlaşılması, en azından anlaşılabilir olması ya da açıklanması gerektiği; ayrıca, özel hayat görüntüsü veya sesinin, yetkisi bulunmayan kişi veya kişiler tarafından içeriğinin öğrenilmesiyle suçun tamamlanacağı, ilk fıkra açısından, görüntü veya sesin kaydedilmesi; ikinci fıkra açısından, bu kayıtların ifşa edilmesi yeterli olup, başkaca bir neticenin doğması ve mağdurun zarara uğramış olması gerekmediği gibi, sanığın kaydedilen görüntüleri izlememiş ya da sesleri dinlememiş olmasının suçun oluşumuna bir etkisinin bulunmadığı, her iki fıkrada düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu, genel kast ile işlenebilen suçlardan olup, sanığın, “kişilerin özel hayatının gizliliğini ihlal etme” neticesini bilmesi ve istemesiyle anılan maddenin ilk fıkrasındaki; bir özel hayat görüntüsü ya da sesini ifşa etmesi halinde anılan maddenin ikinci fıkrasındaki suçun manevi unsurunun oluşacağı; ancak her iki halde de kastın varlığından söz edebilmek için sanığın hukuka aykırı hareket ettiğini bilmesi ve bu biçimde hareket etmeye devam etmesi gerektiği nazara alındığında, sanığın sabit eyleminin; TCK'nın 134/2. maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu ve bu suçtan sorumlu tutularak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması, kanuna aykırı,

Kabule ve bozma nedenine göre de; hükümden sonra 02.07.2012 tarihinde kabul edilip, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesi ile, "31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren suçlar bakımından "kovuşturmanın ertelenmesi" kurumunun düzenlenmesi karşısında, TCK'nın 7/2 maddesi de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.