muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12198, Karar No: 2025/2251, Tarih: 25.02.2025

Her ne kadar Karaman Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/02/2021 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ...'ın şüpheli sıfatıyla gösterildiği anlaşılmış ise de,

14/05/2018 tarihinde meydana gelen taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma eylemi nedeniyle şüphelisinin ..., müştekisinin ise ... olduğu trafik kazası nedeniyle Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 27/07/2019 tarihli ve 2018/6887 soruşturma, 2019/1598 esas, 2019/1467 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı ve davanın Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/294 esasına kaydedilerek yargılamanın devam ettiği, anılan Mahkemenin 18/07/2019 tarihli celsesinde sanık ...'in aracı kullanan şahsın kendisi olmadığını, aracı ...'nin kullandığını, ...'ın yanına gelerek araç sürücüsü ...'nin ehliyetinin bulunmadığını bu nedenle kendisinin kimliğini vermesini söylediğini, kendisinin de bunu kabul ettiğini beyan etmesi üzerine, anılan Mahkemece ilgililer hakkında Karaman Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulduğu anlaşılmakla, itiraz eden ... hakkında şüpheli sıfatıyla işlem yapılarak Karaman Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/02/2021 tarihli kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, ...'ın olayda suçtan zarar gören kişi olduğu ve anılan karara karşı itiraz etme hakkı bulunduğu anlaşılmakla, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın esası hakkında bir değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ''

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.05.2019 tarihli ve 2018/6887 Soruşturma, 2019/1598 Esas, 2019/1467 sayılı İddianamesi ile 14.05.2018 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle şüpheli ... hakkında, şikayetçi ...'a yönelik taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan kamu davası açıldığı ve Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/294 Esas sayılı dosyasının 18.07.2019 tarihli duruşmasında sanık ...'in aracı kendisinin kullanmadığını, ...'nin kullandığını, ...'ın yanına gelerek araç sürücüsü ...'nin ehliyetinin bulunmadığını, kimliğini vermesini söylediğini, kendisinin de bunu kabul ettiğini beyan etmesi üzerine, anılan Mahkemece ilgililer hakkında Karaman Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulduğu, Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.02.2021 tarihli ve 2019/6802 Soruşturma, 2021/1647 sayılı Kararı ile şüpheliler hakkında suç üstlenme, suç üstlenmeye azmettirme ve görevi kötüye kullanma suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Şüpheli ...'ın itirazı üzerine merci Karaman Sulh Ceza Hakimliğinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/1850 Değişik iş sayılı Kararı ile muterizin itirazı suçtan zarar gören sıfatı bulunmadığından reddedilmiştir.

Şüpheli ...'ın itirazı üzerine merci Karaman Sulh Ceza Hakimliğinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/1850 Değişik iş sayılı Kararı ile muterizin itirazı suçtan zarar gören sıfatı bulunmadığından reddedilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 172. maddesi "(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir...", 173. maddesi“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir..." hükümlerini içermektedir.

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; merci Karaman Sulh Ceza Hakimliğince, ...'ın suçtan zarar gören sıfatının ve bu itibarla karara itiraz hakkının bulunduğu gözetilerek işin esasına yönelik karar verilmesi yerine itiraz hakkının bulunmadığından bahisle itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Karaman Sulh Ceza Hakimliğinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/1850 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6098, Karar No: 2011/11503, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6098 E.  ,  2011/11503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 14.10.1997-01.09.2001 tarihleri arasında 1997 yılındaki 30 günlük SSK hizmeti dışında kalan sürelerde tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dava, davacının 14.10.1997-1.9.2001 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında kalan çalışmaları dışında 2926 Sayılı Yasa'ya göre Tarım ... sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kuruma başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır.

...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, Tarım Satış Kooperatifler Kanununa göre kurulan ... Ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 1.4.1986 tarihinde davalı Kuruma 2926 Sayılı Yasa kapsamında Tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği,ihtilaflı dönemde 506 yasa kapsamında sigortalı çalıştığı dönemlerin 15.10.1997-1.12.1997 tarihleri arasında kısa süreli olduğu,ziraat odası kaydının olmadığı,kooperatif kaydının ise 1.7.2008 tarihinden itibaren devam ettiği,2007 yılında yapılan kadastro tespitinden adına kayıtlı tarım arazilerinin olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, ihtilaflı dönem olan 14.10.1997-1.9.2001 tarihleri arasında davacının 2926 sayılı yasanın 10. maddesinde belirtilen tarımsal faaliyetinin ispatı için gerekli kayıtlardan ziraat odası ve kooperatif kaydı yok ise de tarım arazilerinin bulunduğu,bu tarım arazilerinin edinme sebebi ve tarihi dikkate alındığında davacının ihtilaflı dönemde de bu taşınmazlar üzerinde tasarrufunun olup tarımsal faaliyeti ispatladığı anlaşıldığından mahkemece hatalı değerlendirme ile davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi yanlıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8186, Karar No: 2020/1014, Tarih: 26.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/8186 E.  ,  2020/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ile davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1963 tarihli memleket haritasına dayanak oluşturan hava fotoğrafları ile 1992 tarihli hava fotoğrafı ve bu tarihler arasında düzenlenmiş memleket haritaları ve hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 26/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5768, Karar No: 2023/191, Tarih: 16.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5768 E.  ,  2023/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin incelemesinden geçen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerine intikalen gelen 2 parsel sayılı taşınmaza davalı kurum tarafından kamulaştırmasız elatıldığını belirterek, ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, zamanaşımı ve dava şartı eksikliği itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.03.2015 tarihli ve 2014/599 Esas, 2015/242 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 02.05.2016 tarih, 2015/24753 Esas, 2016/8738 Karar sayılı ilamı ile ecrimsile hükmedilmesi kararı doğru olup, hesaplanmasına ilişkin eksik araştırma ve inceleme yapıldığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2017 tarih, 2016/269 Esas, 2017/132 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 18.01.2021 tarih, 2018/7832 Esas, 2021/164 Karar sayılı ilamı ile; davalının sair itirazlarının reddine, bilirkişi tarafından son dönem kira bedeli belirlendikten sonra geriye doğru endeks uygulanmak suretiyle aylık ecrimisil bedelinin bulunmasının hatalı olduğu belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Temyiz dilekçesinde; kararın eksik inceleme ve araştırma ile verilmiş olduğu ileri sürülerek bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Temyiz dilekçesinde; kararın eksik inceleme ve araştırma ile verilmiş olduğu ileri sürülerek bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Ecrimisil; diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; "fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması ve haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği" vurgulanmıştır. Buna göre ecrimisil istemlerinde işgalin, haksız eylem niteliğinde olduğu ve tazminat istemleri için işgalin haklı bir nedene dayanmaması gerektiği dikkate alınmalıdır. (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı)

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26292, Karar No: 2019/23372, Tarih: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26292 E.  ,  2019/23372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... ile ... Temizlik Hizmetleri Sos. Hiz. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ...'nda Temizlik İşleri Müdürlüğü bünyesinde temizlik görevlisi olarak işe başladığını, sigorta primlerinin ihale alan şirketler tarafından yatırıldığını, davalı Belediyenin asıl işveren, diğer davalıların alt işveren olduğunu, iş akdinin hiçbir neden olmaksızın davalı şirket tarafından feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı ve davalılar ... Temizlik Ltd. Şti. İle ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve temyiz eden davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, fazla mesai alacağı konusunda hesap yapılırken davacı tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Ancak davacı tanıklarının davalı işveren aleyhine açmış oldukları davalarının bulunduğu ve aralarında husumetin olduğu anlaşılmaktadır. Salt husumetli tanık beyanları ile fazla çalışma alacağının kanıtlanması mümkün değildir. Dosya içeriğine göre, işverenle husumetli durumda bulunan tanıkların beyanlarını destekler mahiyette başkaca bir bilgi, belge de bulunmadığından, fazla çalışma iddiasının ispat edilemediği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, Mahkemece söz konusu talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında yıllık izin ücreti alacağının hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı Yasa'nın 53.maddesindeki düzenlemeye göre, işçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi hizmet süresine göre belirlenecek olup; bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olanlara ondört günden, beş yıldan fazla onbeş yıldan az olanlara yirmi günden, onbeş yıl (dahil) ve daha fazla olanlara yirmialtı günden az yıllık izin kullandırılmayacağı belirtilmiştir.

Davacının 12.10.2007- 01.08.2014 tarihleri arasında 6 yıl 9 ay 19 günlük hizmet süresinin olduğunun anlaşılması karşısında, davacının ilk 5 yıl için 14 gün üzerinden (5 yıl\*14 gün) 70 gün, kalan 1 yıl için (1 yıl x 20 gün ) 20 gün olmak üzere toplam 90 gün yıllık izin hakkına sahip olduğu kabul edilmeli iken, davacının hizmet süresi 7 yılmış gibi değerlendirme yapılarak 110 gün izin ücretine hak kazandığının kabul edilmesi yerinde değildir.

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3. maddesinin ikinci fıkrasına göre “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.”

Somut olayda, birden fazla davalıya karşı açılan eldeki davada, davalılar yönünden kısmen ret sebebi ortaktır. Belirtilen hüküm gereğince davalılar ... Temizlik Ltd. Şti. İle ... lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.