muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1855, Karar No: 2024/1013, Tarih: 07.02.2024

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 11.11.2022 tarih ve 2022/3721 E. - 2022/3180 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 11.11.2022 tarih ve 2022/3721 E. - 2022/3180 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- Saray(Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi’nin 25.05.2022 tarih ve 2021/53 E. - 2022/25 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “%10’u olan 13.510,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "%5'i oranında" ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5930, Karar No: 2024/3185, Tarih: 26.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/5930 E.  ,  2024/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/513 E., 2022/422 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/338 E., 2021/852 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 25.01.2008 günü meydana gelen iş kazasında iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı definde bulunduklarını, davacıya iş kazası tazminatı niteliğinde yapılan ödemeler bulunduğunu, davacının çalışan makineye müdahale etmesi sonucu kazanın meydana geldiğini, davacıya gerekli eğitimlerin verildiğini kazada davalının kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalıya ait işyerinde 31.01.2007-28.10.2009 tarihleri arasında çalıştığı, davalı işyeri tarafından davacının işten çıkış kodu 22 (diğer nedenler) olarak bildirildiği, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığı süre zarfında 25.01.2008 tarihinde iş kazası geçirdiği, Karaman SGK İl Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabına göre davacının sürekli iş göremezlik oranının tespit edilmesi amacıyla 12.06.2020 tarihinde Kuruma başvurduğunun anlaşıldığı, SGK Kurum Sağlık Kurulunun kararına göre davacının sürekli iş göremezlik oranının %5,1 olduğu, bu karara karşı sigortalının itiraz etmesi neticesinde SSYSK'nun kararına göre ise sürekli iş göremezlik oranının %5,1 olduğu ve bu oranın Kurum açısından bağlayıcı olduğu anlaşılmış olup davacının 25.01.2008 tarihinde iş kazası geçirdiği ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti için 12.06.2020 tarihinde Kuruma başvurduğu, davalının da zamanaşımı defini ileri sürdüğü, davacının geçirdiği iş kazasının haksız fiil teşkil ettiği ve TBK'nun 72 nci maddesi gereği 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği tespit edilmiş olup davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, davacının davalıya ait iş yerinde işçi olarak çalıştığı sırada 25.01.2008 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kaza tarihinde 12 saatlik vardiyanın bitmesine 15-20 dk kaldığında müvekkilini temizlik işine verdiklerini ve müvekkilin çalıştığı makineye başka bir işçi görevlendirildiğini, gelen işçinin müvekkilin yaptığı işi yaptığını, müvekkilin ise makinenin temizliğine görevlendirildiğini, makine çalışmakta iken makineyi temizlerken makinenin çene kısmına sağ el orta parmağını kaptırdığını ve orta parmağının bu sebeple koptuğunu, müvekkiline herhangi bir iş güvenliği eğitimi verilmediği gibi ve iş güvenliği ekipmanı sağlanmadığını, ayrıca işi olmayan bir görevde çalışmak zorunda bırakıldığını, kaza sonrası müvekkilinin şirketin kendi aracı ile önce Karaman 82. yıl Devlet Hastanesine ardından Konya ... Erbakan Meram Tıp Fakültesi Hastanesine götürüldüğünü, kaza sonucunda uzunca bir süre tedavi görmüş olup, buna rağmen sürekli iş gücü kaybı oluştuğunu, tüm tedavi evraklarının celbi halinde müvekkilinin tedavisinin uzun bir zamana yayıldığının görüleceğini, ayrıca müvekkilinin sürekli iş göremezlik (maluliyet) oranını Karaman SGK İl Müdürlüğünün 16.12.2020 tarihli yazısı ile öğrendiğini, bu kapsamda davalının zamanaşımı itirazının reddi ile dosyanın esastan incelenmesi gerekirken davanın zamanaşımı nedeniyle reddi kararının hukuka aykırı olduğunu, zamanaşımının belirlenmesi yönünden, iş kazası sonucu işçide oluşan meslekte kazanma güç kaybının açık olarak saptanması gerektiğini, benzeri şekilde birçok Yargıtay kararı bulunmakta olup; bedensel zararlarda zamanaşımı süresinin başlangıç tarihinin maluliyete ilişkin kesin raporun alındığı tarih olduğunu, kaldı ki müvekkilinin tedavisinin halen devam ettiğini davanın zamanaşımına uğramadığını, tüm bu nedenlerle Mahkemece verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SGK'dan gelen cevaba göre davacının 25.01.2008 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası ile ilgili maluliyet işlemlerinin tamamlandığı, maluliyet oranı %10'un altında kaldığından gelir bağlanmadığı, teftiş yapılmadığı, Sosyal Güvenlik Kurumu İzmir Sağlık Kurulunun 12.06.2020 tarihli raporu ve Yüksek Sağlık Kurulunun 19.04.2021 tarih 2021/7104 sayılı kararı ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %5,1 olduğunun bildirildiği, Karaman C.Başsavcılığından gelen cevaba göre kazaya yönelik herhangi bir soruşturma dosyası olmadığının bildirildiği, davanın 21.05.2021 tarihinde açıldığı, 25.01.2008 tarihinde meydana gelen dava konusu olayda zararlandırıcı sigorta hadisesinin aynı zamanda olay tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 89 uncu maddesinde belirtilen "Taksirle Yaralama" suçunu oluşturduğu ve aynı Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4 üncü maddelerinde belirtilen uzamış ceza zamanaşımı süresinin kesilmelerle birlikte 8+4=12 yıl olduğu anlaşılmış ise de; 5237 sayılı yeni Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinde asli ceza zamanaşımı süresi olarak belirtilen 8 yıllık süre içerisinde, ceza yargılaması bakımından zamanaşımını kesen bir işlem bulunmadığı, tazminat davasının ise Türk Borçlar Kanunu'nda düzenlenen 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığı ve zamanaşımına uğradığı, Mahkemece davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 ncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının davalı nezdinde, davalıya ait işyerinde çalıştığı esnada, 25.01.2008 tarihinde iş kazası geçirdiğinin, Karaman SGK İl Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabına göre davacının sürekli iş göremezlik oranının tespit edilmesi amacıyla davacının ilk kez 12.06.2020 tarihinde Kuruma başvurduğunun bildirildiği, SGK Kurum Sağlık Kurulunun 12.06.2020 ve SSYSK'nın 19.04.2021 tarihli raporlarına göre davacının sürekli iş göremezlik oranının %5,1 olduğunun tespit edildiği, davalı tarafın zamanaşımı defini süresi içerisinde ileri sürdüğü ve dolayısıyla 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125 inci maddesine göre on yıllık zamanaşımı süresinin, davacının Kuruma başvurusundan önce dolduğunun görülmesi karşısında; İlk Derece Mahkemesince davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen kararının usul ve yasaya uygun olduğu, ancak istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde ceza zamanaşımına ilişkin ifadelere yer verilerek Dairemizce kabul edilen ilkelere aykırı olacak şekilde değerlendirilmelerin yapılmış olması ve ayrıca kaza tarihinde 818 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu halde kararın gerekçesinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'na atıf yapılmış olması hatalı ise de; işbu esastan ret kararının sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmakla; temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9790, Karar No: 2021/1679, Tarih: 16.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9790 E.  ,  2021/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/1-2-4 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sürücü ... idaresindeki kamyonetle gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyir halindeyken, ışık kontrollü kavşağa yeşil ışıkta giriş yapıp yola devam ettiği esnada ışık kontrollü yaya geçidinin ilerisinden yolun karşısına geçmekte olan Polonya uyruklu yayalar ..., ...'e ve Julita Jaroszek' çarpmamak için durduğu esnada, aracının sağ arka kısmına, aynı istikamette arkadan gelmekte olan sanığın idaresindeki otobüsün sol ön kısmı ile çarpması sonucu savrulan kamyonetin, kaplamanın büyük bölümünü geçmiş yayalara çarpmasıyla, sanığın takip mesafesini korumayarak, asli kusuruyla üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin yaşamı tehlikeye girecek, bir kişinin ise yaşamı tehlikeye girecek ve vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 4. dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4-5. maddelerinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 405 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 8100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2651, Karar No: 2014/9481, Tarih: 08.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2651 E.  ,  2014/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPUDA KAYIT TASHİHİ

Taraflar arasında görülen tapuda kayıt tashihi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, miras bırakanı ''... oğlu İsmail'in'' paydaşı olduğu 293, 295 ve 2181 parsel sayılı taşınmazların tapu sicil kaydında ''......, mirasçıları veya ... oğlu ...mirasçıları'' yazılı olması sebebi ile intikal yaptıramadıklarını ileri sürerek, anılan kayıtların ''... oğlu İsmail'' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki özellikle; çekişmeye konu taşınmazları kimin hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettiklerinin araştırılmadığı, kadastro tutanaklarına revizyon gören tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ve varsa dayanaklarının (mahkeme kararı, veraset ilamı, vekaletname, satışa ilişkin akitler vs.) getirtilip denetlenmediği, nüfus müdürlüğünden kayıtta ismi geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı hususunda yapılan araştırma neticesinde, davacının miras bırakanı dışında ... oğlu ...adında ... T.C. Numaralı... doğumlu ve ... T.C. Numaralı... doğumlu iki ayrı şahsın daha kaydının bulunduğu tespit edildiği ve bu kişilerin nüfus kayıtları evrak arasına alındığı halde, ölü olan bu kişilerin mirasçılarının belirlenerek dava konusu taşınmazlarda mülkiyet iddialarının olup olmadığı yönünde beyanlarının alınmadığı görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 8.5.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.