muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2116, Karar No: 2023/11702, Tarih: 15.06.2023

4. İnceleme dışı sanık ...'ın ifadelerinde diğer sanık gibi benzer şekilde beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

5. Katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilir nitelikte yaralandıkları tespitlerini içeren adli raporlar dava dosyasında mevcuttur.

6. Kolluk olay ve görüntü inceleme tutanakları ile güvenlik kamerası görüntüleri üzerinde yapılan inceleme sonrası düzenlenen bilirkişi raproları dava dosyası içerisindedir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/1251 Esas, 2021/3045 Karar sayılı kararı ile, "Hukuki Süreç" başlığının (3) paragrafında belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede Yer Alan "Bozma" İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinde düzenlenen yedi (7) günlük sürenin hak düşürücü ya da düzenleyici süre olduğu hususu doktrinde tartışmalıdır. Dairemiz çoğunluk görüşüne göre, "bu süre düzenleyici bir süre olarak kabul edilmeli, süre tutum dilekçesi vermek suretiyle temyiz iradesini ortaya koyan sanık, müdafii, katılan veya vekilinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi (7) gün içerisinde gerekçelerini bildirmemeleri halinde ... meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek mâkul bir sürede temyiz gerekçelerinin, diğer bir ifadeyle sebeplerinin bildirilmemesi halinde temyiz başvurusunun sebep yokluğundan ret edileceği" ihtarı yapılmalı, sonucuna göre karar verilmelidir. Aynı sayılı Kanun'un 295/1. maddesindeki yedi (7) günlük sürenin hak düşürücü süre olduğu kabul edilse bile, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.09.2021 tarih 2020/14-115 Esas ve 2021/412 Karar sayılı içtihadında sözü edilen sürenin hak düşürücü süre olduğu kabul edilmekle birlikte, doktrinde tartışmalı olması nedeniyle kararın sonuç bölümünde “hükmün CMK’nın 291. maddesi uyarınca onbeş (15) günlük temyiz süresine tabi olduğu, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren ise aynı Kanunun 295/1. madde uyarınca yedi (7) gün içerisinde temyiz sebeplerinin bildirilmesi gerektiği” belirtilmediği taktirde müdafii ve vekil dahil olmak üzere sürede yanıltmanın varlığı kabul edilerek temyiz başvurusunun ve sebeplerinin duruma göre süresinde bildirildiği kabul edilerek işin esasına girilebilir. Somut olayda bölge adliye mahkemesinin karar eteğinde, "..kararın tebliğ tarihinden itibaren onbeş (15) gün içinde dairemize verilecek dilekçe veya zabıt katibine tutanağa geçirilmek üzere beyanda bulunmak ya da bir başka bölge adliye mahkemesi ceza dairesi veya ilk derece ceza mahkemesi ya da cezaevi idaresi aracılığıyla dilekçe gönderilmek suretiyle Yargıtay yolu açık olmak üzere.." denildiği ve Kanun'un 295/1. maddesindeki ek yedi (7) günlük süreden hiç söz edilmediği için, yanıltma nedeniyle temyiz başvurusu süresinde kabul edilerek, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Suçları İşlemediğine, Kendini Savunduğuna, Hükmün Bozulması Gerektiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden yapılan incelemede ise;

B. Suçları İşlemediğine, Kendini Savunduğuna, Hükmün Bozulması Gerektiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden yapılan incelemede ise;

1. Katılanların aşamalardaki kararlı değişmeyen birbirleriyle uyumlu beyanları, tanıkların katılanları destekleyen anlatımları, sanığın tevil yollu ikrarı, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar ile bilirkişi raporları dikkate alınığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerine yönelik hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ancak, sanığın eylemlerinin kamu görevlilerine ve çok sayıda müştekiye yönelik olması dikkate alınarak, temel ceza belirlenirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/1251 Esas,2021/3045 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda kararda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 32.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 23.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16052, Karar No: 2014/594, Tarih: 17.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16052 E.  ,  2014/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 27.03.2013

No : 2009/394-2013/141

Dava, 07.03.1997-05.06.2006 tarihleri arasındaki hizmet tespiti ile gerçek aylık ücretinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davalı şirket tarafından davacının çalışmasıyla ilgili eksik gün bildirimi bulunmadığından eksik bildirilen çalışmasının tespitine ilişkin talebinin reddine, davacının çalıştığı dönemdeki ücret seviyesinin prime esas kazancının tespiti talebinin kısmen kabulune karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalı kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında dava konusu somut olayda, mahkemece, davacının 01/07/2004 - 31/12/2004 tarihleri arasında günlük 27,91 TL, aylık 837,30 TL brüt ücret karşılığı çalıştığının; 01/01/2005 - 31/12/2005 tarihleri arasında günlük 37,21 TL, aylık 1116,30 TL brüt ücret karşılığı çalıştığının; 01/01/2006 - 05.06.2006 tarihleri arasında günlük 41,81 TL, aylık 1254,30 TL brüt ücret karşılığı çalıştığının tespitine karar verildiği, davacının 2004/Eylül-Aralık ayları arasındaki ücretinin 600,00-YTL net, 2005/Ocak-Temmuz ayları arasında 800,00-YTL net olarak aylık ücret aldığına ilişkin yazılı belge bulunmasına karşılık, kabul edilen diğer dönemlere ilişkin, yazılı belgenin dosya içerisinde mevcut bulunmadığı anlaşılmakla, ilgili dönemlere ilişkin varsa, şirket kayıtları incelenmeli, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, davacının imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgeler araştırılmalı ve toplanan deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12418, Karar No: 2023/14303, Tarih: 28.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/12418 E.  ,  2023/14303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/106 E., 2022/104 K.

DAVA TARİHİ : 09.07.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/İtirazın Reddi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu ve davacının yolcu olarak bulunduğu aracın, 29.07.2020 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanıp malul kaldığını ve bakım ihtiyacının doğduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 500,00 TL geçici bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 04.11.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle taleplerini, sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden 98.620,44 TL, geçici iş göremezlik tazminatı yönünden 3.332,06 TL ve bakıcı gideri yönünden 1.335,43 TL olmak üzere toplam 103.287,93 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın usulden reddi gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamı dışında kaldığını, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, faiz talebinin haksız olduğunu ve vekalet ücretinin 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı taraf sürücüsünün tam kusuru ve %6 maluliyet oranı, 45 gün geçici iş göremezlik ve 15 gün bakım süresi üzerinden, aktüer bilirkişi raporu ile tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant uygulama yöntemine göre usulünce hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden 98.620,44 TL, geçici iş göremezlik tazminatı yönünden 3.332,06 TL ve bakıcı gideri yönünden 1.335,43 TL olmak üzere toplam 103.287,93 TL tazminatın 16.06.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulama yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamı dışında kaldığını, davacı yönünden vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına esas alınan maluliyet raporunun, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlendiği, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın uygun bulunduğu, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamında olduğu ve nispi tam vekalet ücretine hükmedilmesinin uygun bulunduğu gerekçeleri ile davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan maluliyet oranının ve hesaplama yönteminin hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamı dışında kaldığını ve vekalet ücretine ilişkin hükmün hatalı bulunduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, maluliyet raporunun denetime elverişli olmasına, geçici bakıcı gideri ile geçici iş göremezlik taleplerinin poliçe teminatı kapsamında olmasına ve hesaplama yönteminin isabetli bulunmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 5.3 bendinde yer alan "13.762,35 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "4.080,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3776, Karar No: 2010/4113, Tarih: 08.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3776 E.  ,  2010/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 30/03/2004-17/09/2008 gününde verilen dilekçeler ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ..., ... ve ... vekilleri ile davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ..., ..., ... ve ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan düzenlemeye göre yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Davacılar, 17.09.2008 günlü ıslah dilekçesi ile istedikleri tazminat tutarına ıslah gününden itibaren faiz yürütülmesini istediklerine göre ıslah dilekçesi ile artırılan maddi tazminatları da kapsar biçimde tüm tazminatlara olay gününden itibaren faiz yürütülmüş olması doğru değildir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, ıslah dilekçesi artırılan maddi tazminata da olay gününden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının maddi tazminat belirlenmesine ilişkin 1-A bendinde yer alan “…kaza tarihi olan 01.03.2004 tarihinden yürüyen…” biçimindeki sözcük dizisinin silinerek yerine ”…2.000,00 YTL'ye olay tarihi olan 01.03.2004 gününden, 4.029,00 YTL'ye ıslah tarihi olan 17.09.2008 gününden itibaren…” sözcük dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11374, Karar No: 2010/14154, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11374 E.  ,  2010/14154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya, davaya konu taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 30.03.2009 itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının ... Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazıları ve dayanağı belgelerin dosyaya getirtilmesi için mahkemesine geri çevrilmiştir.

... Belediye Başkanlığının 29.09.2010 tarihli cevap yazısında dava konusu taşınmazın imar planı sınırları dışında, mücavir alan içerisinde olduğu ve belediye hizmetlerinden yararlanmadığı açıklanmış ise de, geri çevirme kararında araştırılması istenilen diğer hususlara yanıt verilmemiş, bu eksikliğin giderilmesi için mahkemece yazılan 30.09.2010 tarihli yazı cevabının dosyaya gelmesi beklenilmeden dosya iade edilmiştir.

Diğer taraftan, ... Belediye Başkanlığı davaya konu taşınmazla aynı mahalde bulunan 394 parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olduğunu bildirmiş olduğu halde, mahkemenin eldeki dava dosyası ile bazı dava dosyalarına (2009/174 E.,2009/175 E. vb.) gelen cevap yazılarında davalara konu taşınmazların imar planı dışında olduğu bildirilmiş olmakla geri çevirme kararları üzerine verilen cevapların yerindeliği hususunda tereddüt oluşmuştur.

Mahkemece, geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirildikten ve taşınmazın imar planı içinde olup oladığı hususunda ortaya çıkan tereddüt giderilip, ilgili plan örnekleri de dosyaya getirtildikten sonra iadesi için dosyanın, ikinci kez, mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16022, Karar No: 2016/6602, Tarih: 25.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/16022 E.  ,  2016/6602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin anılan kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Dosya kapsamından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanıklar ... ve ...'ın açık alanda otlarken gördükleri hayvanları çalıp kapalı bir fındık bahçesine bağladıktan sonra sanık ...'yi arayıp, üçü birlikte hayvanları satmak için cambaz bulmaya çalıştıkları anlaşılan olayda sanık ...'nin eylemlerinin'' suçun işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak'' şeklindeki TCK'nın 39. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

b- Aşamalarda değişmeyen beyanlarında suçlamaları kabul etmeyen sanıklar ..., ... ve ...'ın, olaydan bir gün sonra, hırsızlık malı olduğunu bildikleri suça konu hayvanların nakli için kamyon ayarladıkları ve hayvanların satışına aracılık ettiklerinin anlaşılması karşısında eylemlerinin TCK'nın 165. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... , ... müdafiileri ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.