muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/796, Karar No: 2011/3265, Tarih: 02.06.2011

3- Mahkemece, birleşen 2007/18 esas sayılı dava bakımından kurulan hükmün 19 nolu bendinde “644,88 TL vekalet ücretinin davacı-karşı davalı ...'dan alınarak davalı- karşı davacı ...'a verilmesine”, 21 nolu bendinde de “626,52 TL vekalet ücretinin davacı-karşı davalı ...'dan alınarak davalı- karşı davacı ...'a verilmesine” karar verilmiştir. Birleşen davanın reddedilen kısmı davacı ... yönünden 1.374,00 TL, davacı ... yönünden ise 1.221,00 TL'dir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin üçüncü kısmına göre hesaplama yapıldığında davacı ...'nın sorumlu olduğu nispi vekâlet ücreti 164,88 TL, davacı ...'ın sorumlu olduğu nispi vekalet ücreti de 146,52 TL'dir. Ancak aynı tarifenin 12. maddesine göre üçüncü kısmına göre belirlenen ücret ikinci kısma göre tespit edilen ücretten az olamayacağından birleşen dosyanın davalısı ... yararına her bir davacı yönünden ayrı ayrı 450,00 TL maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken fazla vekalet ücretine hükmedilmesi ve tarafların davadaki sıfatlarının da yanlış yazılması doğru olmamıştır.

Yukarıda 2. ve 3. bentlerde yazılı hatalar kararın bozulmasını gerektirmekte ise de, yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı-karşı davalı ...'ın tüm, davalı-karşı davacı ... ve ...'ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentler uyarınca kabulüyle hüküm fıkrasının 8, 9, 19 ve 21 nolu bentlerinin tamamen karardan çıkartılmasına, 8 nolu bendin yerine “Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 6.210,00 TL karar harcından dava açılırken peşin alınan 405,00 TL ve 16.06.2008 tarihli makbuzla alınan 3.780,00 TL olmak üzere toplam 4.185,00 TL'nin mahsup edilerek kalan 2.025,00 TL harcın davacı-karşı davalı ...'tan alınarak hazineye gelir yazılmasına”, 9 nolu bendin yerine “Davacı ve karşı davalı ... tarafından yapılmış olan giderlerin tamamının üzerinde bırakılmasına”, 10 nolu bendin yerine “Davacı ve karşı davalı ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına”, 19 nolu bendin yerine “450,00 TL maktu vekalet ücretinin davalı-karşı davacı ...'dan alınarak davacı-karşı davalı ...'a verilmesine”, 21 nolu bendin yerine “450,00 TL maktu vekalet ücretinin davalı-karşı davacı ...'dan alınarak davacı-karşı davalı ...'a verilmesine” cümlelerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8.844,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalı ...’tan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacılara geri verilmesine, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/330, Karar No: 2020/207, Tarih: 16.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/330 E.  ,  2020/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... Tem Şehir Tem. Hizm. Nak. Tur. İnş. Taah. Tic. ve San. A.Ş. yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan davanın ayrı ayrı reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... Tem Şehir Tem. Hizm. Nak. Tur. İnş. Taah. Tic. ve San. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirketler arasında hizmet alım sözleşmeleri bulunduğunu, sözleşmeler kapsamında davalılar tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçinin mirasçılarına icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkili tarafından ödenen bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... Şehir Tem. Hizm.Nak.Turz İnş Taah Tic Ve San AŞ vekili, işçinin ücretlerinden davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, görevsizlik nedeniyle davanın reddine dair kararın, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 02.04.2015 tarihli ve 2015/976 E. 2015/10577 K sayılı ilamıyla bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, son alt işverenin ... Şehir Temizliği Hizmetleri Nak. Turizm İnşaat Taah.Tic ve San AŞ (Eski Ünvan:... Temizlik Hizmetleri Nakliye Turizm İnşaat Tah.Tic ve San Ltd Şti) olduğu, yerleşik Yargıtay içtihatları gereği tüm dönemden ve ödemeden sorumlu olduğu, diğer davalılar yönünden; Yargıtay kararlarında açıklandığı üzere sorumluluğun son alt işverende olduğu kabul edildiğinden ve son alt işverenin ... Şehir Temizliği Hizmetleri Nak. Turizm İnşaat Taah.Tic ve San AŞ (... Ltd Şti) olduğu gerekçesiyle, ... Şehir Temizliği Hizmetleri Nak. Turizm İnşaat Taah.Tic ve San AŞ yönünden davanın kabulüne; diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Tem Şehir Temizliği Hizmetleri Nak. Turizm İnşaat Taah.Tic ve San AŞ vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... Tem Şehir Temizliği Hizmetleri Nak. Turizm İnşaat Taah.Tic ve San AŞ vekili temyiz etmiştir.

Hizmet alım sözleşmeleri; ihale şartları ile belirlenen işin sözleşmede kararlaştırılan bedel ile yapılmasının üstlenildiği sözleşmelerdir. Bu sözleşme türünde yüklenicinin edimi, hizmetin kendi işçisi ile yerine getirilmesi, işverenin edimi ise sözleşme bedelinin ödenmesidir. Sözleşme kapsamında yapılması gereken iş yüklenici işçisi tarafından yerine getirilecektir. İş aktinin yüklenici ile işçi arasında yapıldığı hususu ihtilaflı değildir. SGK kayıtları da bu hususu doğrulamaktadır. Hizmet alımı tip sözleşmelerinde işverenin, yüklenici tarafından çalıştırılan işçinin ücretinin ödenmesi, sosyal haklarının takibi gibi denetim dışında işçiye karşı bir sorumluluğu yoktur. İşveren ile yüklenicinin İş Kanunu’na göre işçiye karşı müteselsilen sorumlu olmasına rağmen rücu ilişkisinde taraflar arasında imzalanan sözleşmenin uygulanması sözleşme hukukunun en temel ilkelerindendir.

İşçilik alacakları işveren tarafından ödenen işçinin; yüklenici işçisi olması, sözleşme ücretine işçinin ücret ve sosyal haklarının dahil olması, işverenin işçilik alacaklarından sorumlu olacağına dair sözleşmede bir hüküm bulunmaması hususları nazara alındığında davacı işverenin işçiyi çalıştıran yüklenicilerden ödediği bedeli ve ferilerinin tamamını talep etme hakkı bulunduğunun kabulü gerekir.

Hizmet alım ihaleleri aynı yüklenici tarafından alındığı gibi, değişik yükleniciler tarafından da alınabilmektedir. Bu halde işyeri devri suretiyle işçiler yeni yükleniciye devredildiği için hizmet akitleri kesintiye uğramadan devam etmekte ve işçilik alacakları da bu doğrultuda hesaplanmaktadır.

İşçiye ödenen kıdem tazminatı iş sözleşmesinin feshedildiği tarihteki giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanmakta olup bu kıdem tazminatının tamamından işçiyi çalıştırdıkları dönemle orantılı olarak yükleniciler işverene karşı sorumludurlar.

Yıllık izinler kullanılmadığı taktirde iş sözleşmesinin feshi ile ücrete dönüşmektedir. Sözleşmeyi feshedenin son yüklenici olduğu ve yıllık izinlerinde bu fesih ile ücrete dönüştüğü gözönüne alındığında yıllık izin ücretinden son yüklenici sorumlu olacaktır.

İhbar tazminatından son işveren sorumludur. Bunların dışında hafta tatil ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti gibi işçiye ödenen tazminatlardan yükleniciler işverene karşı işçiyi çalıştırdıkları dönemle sınırlı olarak sorumlu olacaklardır.

İşveren tarafından bu ödemelerin feri mahiyetinde yapılan ödemeler de ayrı esasla yüklenicilerden tahsil edilebilecektir.

İhbar tazminatından son işveren sorumludur. Bunların dışında hafta tatil ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti gibi işçiye ödenen tazminatlardan yükleniciler işverene karşı işçiyi çalıştırdıkları dönemle sınırlı olarak sorumlu olacaklardır.

İşveren tarafından bu ödemelerin feri mahiyetinde yapılan ödemeler de ayrı esasla yüklenicilerden tahsil edilebilecektir.

Yükleniciler aleyhine açılan rücu davalarında ayrı sözleşmelerle hizmet ifa eden yükleniciler mecburi dava arkadaşı olmadığı gibi borçtan müteselsilen sorumlu olacaklarına ilişkin kanun hükmü veya sözleşme bulunmamaktadır. Bu nedenle alacak davalarında her davalı aleyhine ayrı tahsil hükmü kurulmalıdır. Davanın itirazın iptali şeklinde açılmış olması durumunda ise takibin hangi davalı açısından hangi miktarla devam edeceği ayrı ayrı belirlenmelidir.

Bu durumda mahkemece yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile kıdem tazminatının tamamından son işverenin sorumlu tuıtulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... Şehir Temizliği Hizmetleri Nak. Turizm İnşaat Taah.Tic ve San AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, anılan davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6563, Karar No: 2016/7071, Tarih: 02.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6563 E.  ,  2016/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Ayrıca, 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi hükmüne göre; Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Bu yönde, anılan madde hükmünde yer alan hak düşürücü süre; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar için geçerlidir. Bir başka anlatımla; sigortalıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi, dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerin Kuruma verilmesi ya da çalışmaların Kurumca tespit edilmesi halinde; Kurumca öğrenilen ve sonrasında kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez.

Eldeki somut olayda; talep konusu dönemde 1991-1994 yılları arasında muris eşin sigorta kaydı bulunmadığı gibi işverenin de bu dönemlerde Kurumda tescili

işyerinin bulunmadığı, ayrıca yönetmelikte belirlenen belgelerin Kurum’a intikal etmediğinin belirgin bulunması karşısında Mahkemece, davanın hak düşürücü süre sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12710, Karar No: 2013/20332, Tarih: 21.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12710 E.  ,  2013/20332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu ... ili .... ilçesi .... Mahallesi 177 ada 12/A nolu parselin, değerlendirme tarihi olan 18.05.2012 gününde imar planı içinde olmadığı bildirilmişse de; belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarında dosya arasında bilgi bulunmadığından ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2042, Karar No: 2008/6139, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2042 E.  ,  2008/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan şekerpancarı, kurufasulye ve samanı ile buğday ve samanı için 2007 yılına ait olmak üzere kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg. başına ortalama satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/639, Karar No: 2016/10472, Tarih: 16.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/639 E.  ,  2016/10472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair... Çocuk Mahkemesinin 09/09/2015 tarihli ve 2015/182 esas, 2015/524 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/06/2014 gün ve 217711 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 11/02/2007 olduğu ve suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş grubunda olduğu cihetle, karar tarihi itibari ile yargılama konusu iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zaman aşımı süresinin dolmuş olduğu gözetilerek düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinde, “(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan hâller dışında kamu davası;

a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl,

b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi beş yıl,

c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl,

d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda on beş yıl,

e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer.” hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun'un 67. maddesinde ise: (1) Soruşturma ve kovuşturma yapılmasının, izin veya karar alınması veya diğer bir mercide çözülmesi gereken bir meselenin sonucuna bağlı bulunduğu hâllerde; izin veya kararın alınmasına veya meselenin çözümüne veya kanun gereğince hakkında kaçak olduğu hususunda karar verilmiş olan suç faili hakkında bu karar kaldırılıncaya kadar dava zaman aşımı durur.

(2) Bir suçla ilgili olarak;

a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi,

b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi,

c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi,

d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Halinde, dava zaman aşımı kesilir.

(3) Dava zaman aşımı kesildiğinde, zaman aşımı süresi yeniden işlemeye başlar. Dava zaman aşımını kesen birden fazla nedenin bulunması halinde, zaman aşımı süresi son kesme nedeninin gerçekleştiği tarihten itibaren yeniden işlemeye başlar.

(4) Kesilme halinde, zaman aşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar.” hükmü yer almaktadır.

d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Halinde, dava zaman aşımı kesilir.

(3) Dava zaman aşımı kesildiğinde, zaman aşımı süresi yeniden işlemeye başlar. Dava zaman aşımını kesen birden fazla nedenin bulunması halinde, zaman aşımı süresi son kesme nedeninin gerçekleştiği tarihten itibaren yeniden işlemeye başlar.

(4) Kesilme halinde, zaman aşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar.” hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada; Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakkında 11.02.2007 tarihinde işlediği iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece 18.03.2010 tarihinde iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet kararı verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 6. C.D. tarafından iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün bozulduğu, bozma ilamı sonrası yeniden 09.09.2015 tarihinde mahkemece yine mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmışsa da;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş grubu aralığında olduğu, suç tarihi olan 11.02.2007 tarihinden, ikinci kez mahkumiyet kararı verilen 09.09.2015 tarihine kadar olağanüstü zaman aşımı süresi olan 7 yıl 12 ayın 11.02.2015 tarihinde dolmuş olması dolayısıyla, TCK’nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu tespit edilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında, İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin 09/09/2015 tarihli ve 2015/182 esas, 2015/524 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Bozma nedenine göre karardaki hukuka aykırılığın, aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrası uyarınca Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; suça sürüklenen çocuk ... hakkında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan KAMU DAVASININ, TCK’nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 16/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5896, Karar No: 2014/8195, Tarih: 05.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5896 E.  ,  2014/8195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ...Belediye Başkanlığı yönünden reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Eskibağlar Mahallesi 2326 ada 301 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34794, Karar No: 2014/28683, Tarih: 20.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/34794 E.  ,  2014/28683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın sanığı teşhisi, üzerindeki giysiye dayalı olarak ve usulüne uygun olmaksızın yapılmış olması ile sanığın yakalndığı mahallede ikamet ediyor olması karşısında tebliğnameki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan ... ... vekilinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 20.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11351, Karar No: 2019/8187, Tarih: 20.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11351 E.  ,  2019/8187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında defter ve belge gizleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal hükmü ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/5665 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan dava nedeniyle 213 VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması; sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, iddianamede yer almayan sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.