muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8826, Karar No: 2013/22324, Tarih: 30.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8826 E.  ,  2013/22324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.01.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.09.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/11384, Karar No: 2012/17624, Tarih: 07.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11384 E.  ,  2012/17624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/05/2011 tarih ve 2009/118-2011/950 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının maliki olduğu Algida dondurma soğutma dolabını, müvekkilinin sigortalısına kiracı olarak kullandığı süpermarketinde kullanması amacı ile verdiğini, verilen dolap motorunun şase yapması sonucunda dolabın yanmaya başladığını, bu nedenle sigortalının işyerinde yangın çıkmasına neden olduğunu, hasar bedelini sigortalısına ödeyen müvekkilinin başlattığı takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangının çıkış sebebinin kesin olarak ortaya konamadığını, ariyet sözleşmesi uyarınca müvekkili şirketin dondurma kabininin kullanılması dolayısıyla sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davalı firmanın ariyet bırakılan soğutucunun periyodik kontrol ve bakımını yaptırmaması nedeniyle sorumlu olduğu, yangının kabin içi elektrik ve mekanik tesisatın zamanla eskimesinden ve besleme hattı korunması yetersizliğinden dolayı oluşan kısa devreden meydana geldiği, hasar miktarının 3.760,00 TL olarak belirlendiği ve ödenen 3.000,00 TL'lık kısım için takip talebinin haklı olduğu gerekçesiyle, Kadıköy 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/1707 sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin 3.000,00 TL asıl alacak üzerinden 17/10/2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte devamına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 133,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3205, Karar No: 2015/11631, Tarih: 24.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/3205 E.  ,  2015/11631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin davalı işyerinde 23.11.2009 tarihinde insan kaynakları uzman yardımcısı olarak göreve başladığını, sonrasında uzman olduğunu, müvekkilinin uzman olarak çalıştığı sırada belirsiz olan iş sözleşmesinin 12.08.2013 tarihinde feshedildiğinin müvekkilinin iş akdinin haksız ve geçerli bir neden olmadan yasal prosedüre aykırı olarak feshedildiğini, davacının iş akdinin organizasyonel değişiklik gerekçe gösterilerek feshedildiğini davalı işyerini küçülmediğini, yeni işçiler alındığını, feshin son çare ilkesine aykırı davranıldığını beyanla feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının iş akdinin organizasyonel değişiklik sonucunda iki departmanın birleştirilmesi sonucu istihdam fazlalığı nedeniyle fesh edildiğini, feshin son çare ilkesine uygun davranıldığını, davacının tüm alacaklarının ödendiğini beyanla açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız). Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı(keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olayda davalı işverenlikte insan kaynaklarında uzman olarak çalışan davacının iş sözleşmesi şirketteki organizasyonel değişim nedeniyle 12.08.2013 tarihinde feshedilmiştir. Davalı, şirkette personel departmanı ile insan kaynakları departmanının birleştirildiğini bu nedenle davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini savunmuştur. Gerçekten 24.06.2013 tarihli Yönetim Kurulu Kararı’nda bu yönde bir karar alınmıştır. Her ne kadar departman birleşmesi nedeniyle istihdam fazlalığı oluştuğu savunulmuşsa da, davacının iş sözleşmesinin feshinden sonra aynı birime 24.10.2013 tarihinde işçi alınmıştır. Davalı bu işçinin 26.06.2013 tarihinden itibaren gönüllü stajyer olarak şirkette çalışmaya başladığı 2013-2014 eğitim öğretim yılının başlaması üzerine kendisine burs niteliğinde verilen kısmi süreli çalışma imkanından yararlandırılması ve sigortasız çalışma imkanı yasal olmadığından özlük haklarının sekteye uğramaması için sigorta girişinin yapıldığı belirtilmişse de, iş hukukundaki stajyer kavramının karşılığının ücret karşılığı olmaksızın işyerindeki uygulamaları izleyerek pratik bilgilerini geliştiren kişi olduğu, davalının sigorta kayıtlarına göre adı geçen kişiyi işçi olarak işe başlattığı, davacının iş sözleşmesi feshedildikten 15 gün sonra yönetim kurulu üyesince insan kaynaklarına yazılan yazıda staj yapan kişiye asgari ücret ödenerek işe girişinin yapılması konusunda talimat verildiği, 24.10.2013 tarihinde söz konusu işçinin işe girişinin yapıldığı, işgücü ihtiyacının ortadan kalkmadığı, işletmesel kararın tutarlı uygulanmadığı feshin geçerli nedene dayanmadığı buna göre davanın kabulü yerine hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 428.35 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 24/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4982, Karar No: 2021/7279, Tarih: 19.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4982 E.  ,  2021/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Eylemin geceden sayılan zaman dilimi içerisinde saat 21.45 sularında işlediği ve uzlaşma kapsamı dışında bulunması nedeniyle tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 19/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12246, Karar No: 2013/15792, Tarih: 12.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12246 E.  ,  2013/15792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin, malik bulunduğu....:37 adresindeki dairesine su bağlatmak amacıyla.... gittiğini; ancak su aboneliği yaptırabilmesi için öncelikle kanal katılım payı ve şebeke hissesi için toplam 2.002,38 TL yatırmasının istendiğini; oysa, abonelik yapılan bölgenin altyapı çalışmalarının yıllar öncesinden tamamlandığını, binanın yapı ruhsatının mevcut bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, haksız suretle alınan kanal katılım payı ve şebeke hisse tutarının tespiti ile şimdilik 600 TL kanal katılım payı ve 600 TL şebeke hissesi bedelinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davanın menfi tespit davası şeklinde veya belirsiz alacak ve tespit davası şeklinde açılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu; anılan bedellerin,....Yönetmeliğinin 39.maddesi ile 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun 87 ve 88.maddeleri gereğince tahsil edildiğini; davanın haksız ve mesnetsiz açıldığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; “Dosya içerisinde toplanan tüm deliller, bilirkişi rapor ve ek raporu, ....den gelen yazı cevabı ve tüm dosya içeriğine göre, davacının ilk defa su abonesi olduğu, binada iskan bulunduğu, kanal şebeke hizmetinin .... tarafından verildiği; ancak, iskan tarihinden sonra dava konusu mahalde davalı idarenin her hangi bir hizmetinin bulunmadığı anlaşıldığından, davanın kabulüne karar verilmiştir, gerekçesiyle” davanın kabulü ile, davacı tarafın kanal katılım ve şebeke bedeli olarak talep edilen bedelden borçlu olmadığının tespitine;

Davacı tarafça kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altında ödenen 2.002,38 TL için ödeme tarihi 11.08.2009 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

.....

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ....Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ....yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

....

....

O halde, mahkemece; davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2018/6227, Karar No: 2018/19563, Tarih: 13.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/6227 E.  ,  2018/19563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkumiyet hükmüne esas alınan soruşturma ve kovuşturma evrakının tümünün aslı veya onaylı sureti getirtilmeden uyap çıktıları ile yetinilerek karar verildiği, ayrıca soruşturma ve kovuşturma evraklarının tamamının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içinde bulundurulmadığı anlaşılmakla eksikliğin giderilmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6163, Karar No: 2016/342, Tarih: 13.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6163 E.  ,  2016/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 263 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 02.05.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kirazın 2011, 2012, 2013 ve 2014 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin ... ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12411, Karar No: 2011/12283, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12411 E.  ,  2011/12283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vasi tayinine ilişkin davada

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Yalova Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, hükümlünün nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre ikametgah adresinin " ... Mahallesi ... Yolu Sokak No:8 Koru Beldesi ... " olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Yalova Sulh Hukuk Mahkemesi ise, hükümlünün vasi istem dilekçesine göre adresinin " ... Mahallesi A Blok No:211/2-9 ...-..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. Maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, hükümlünün nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri " ... Mahallesi ... Yolu Sokak No:8 Koru Beldesi ... " olarak belirtilmişse de, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin "... Mahallesi A Blok No:211/2-9 ...-... " olduğu, 19.07.2011 günlü vasi tayini talep yazısı ve hükümlünün aynı tarihli vasi istem dilekçesi ile anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın ... 2. Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, HMK’nun 21., 22. ve 23 . maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.