muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11297, Karar No: 2024/5511, Tarih: 07.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11297 E.  ,  2024/5511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1430 Esas, 2023/2710 Karar

DAVA TARİHİ : 11.12.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Aliağa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/581 Esas, 2023/43 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili, tapudan yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın, davalı vekilince istinaf edilmediği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında İlk Derece Mahkemesi kararına göre davalı aleyhine bir durum oluşmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı vekilinin temyiz hakkı bulunmadığının kabulü ile temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı idare vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, Aliağa ilçesi, Bozköy Mahallesi, 1531 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini, tapudan yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; acele el koyma dosyasında tespit edilen ve davacı idarece teklif edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu savunarak taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; acele el koyma dosyasında tespit edilen ve davacı idarece teklif edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu savunarak taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele el koyma bedelinin mahsup edilmesi suretiyle tespit ve depo edilen fark bedelin ilk kararla hüküm altına kısmına 12.04.2019 tarihinden ilk karar tarihi olan 21.06.2021 tarihine kadar; son karar ile hüküm altına alınan kısmına ise 19.04.2019 tarihinden son karar tarihi olan 19.01.2023 tarihine kadar yasal faiz işletilerek davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa vasfında kabul edilmesinin hatalı olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte emsal karşılaştırmasının da hatalı yapıldığını, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, davanın kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasında hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Vekilinin Temyizi Yönünden;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

B. Davacı İdare Vekilinin Temyizi Yönünden;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5030, Karar No: 2021/1536, Tarih: 23.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/5030 E.  ,  2021/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapmak

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kazanç elde etmek amacıyla vergi mükellefi olduğu iş yerine ait POS cihazından komisyon karşılığı çekim yaparak tefecilik suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; Sanığın yetkilisi olduğu ... Limited Şirketi'nin 2012 yılı hesap ve işlemleri incelendiği sanığın yıl içerisinde gerçekleştirdiğini beyan ettiği POS işlemleri ile inceleme sonucu ortaya çıkan POS hasılatları arasında 661.530,29 TL lik bir farkın olduğu, sanığın savunmalarında borçları olması ve bankalardan kredi çekme sıkıntısından dolayı akraba ve arkadaş çevresinden aldığı kartlarını kişisel borçlarını karşılamak için aldığını beyan etmiş ise de; tanıklardan bir çoğu sanığı tanımadıklarını, kartlarını arkadaşları ...'ye verdiklerini beyan etmişlerdir. Sanıkla aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişilerin günün ekonomik koşulları nazara alındığında kredi kartlarını karşılıksız vermesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, dinlenen tanıklardan ...'ın ifadesinde sanıktan komisyon karşılığında çekim yaptırdığını ikrar ettiği, bu bağlamda, dava konusu olaya ilişkin maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın tefecilik faaliyetiyle iştigal edip etmediğine yönelik, iş ve ikamet çevrelerinden gizli, etkin ve yeterli bir kolluk araştırması yaptırılması, sanığın alacaklı bulunduğu açık veya kapalı icra dosyalarının araştırılması, var ise borçlu konumda bulunan kişilerin tanık sıfatıyla dinlenerek aralarındaki borç ilişkisinin tespit edilmesi ile hangi beyan ve delillere neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılması sonrasında, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14978, Karar No: 2014/14989, Tarih: 10.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/14978 E.  ,  2014/14989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında Genel Güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kamu davası açılmadığı anlaşılmakla tebliğnamenin zamanaşımı süresi içinde karar verilmesinin mümkün olduğuna dair eleştirisine iştirak edilmemiştir.

1)Sanık ... hakkında 6136 SYM suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan doğrudan zarar görmeyen müştekinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı, müdahale kararı verilmiş olması temyiz hakkı bahşetmeyeceğinden; katılan vekilinin temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE.

2) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin , Sanık ... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Soruşturma aşamasında kolluk tarafından tanzim edilen 04.04.2007 tarihli tutanak içeriğinden, olay yerinde döner bıçağı bulunduğunun tespit edilmesi, sanığın tüm aşamalarda katılanın kendisine döner bıçağı ile saldırdığı savunması karşısında kasten yaralama suçu bakımından haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması

b) 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda, öncelikle kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal ve yeterli gerekçe ile tartışılıp, bir değerlendirme yapılması gerektiği halde, zarar doğurmaya elverişli bulunmayan 6136 sayılı Yasanın 13. maddesine aykırılık suçunda zararın giderilmesi şartının aranmayacağı gözetilmeden, "zararın giderilmediği" şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 10/04/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7376, Karar No: 2014/8805, Tarih: 02.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7376 E.  ,  2014/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/502-2013/1374

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu hasarlandığını belirtip fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.505,00 TL. hasar tazminatının 06.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının doğru ihbar yükümlülüğüne aykırı davranarak kasko sigortası teminat kapsamı dışında kalan hasarı teminat içinde göstermeye çalıştığını bildirip , husumete, hasara ve faize itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şekline ilişkin olarak doğru ihbar mükellefiyetini kasten ve iyiniyet kurallarına uygun biçimde yerine getirmediği bildirilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mal sigortası türünden olan kasko sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşlarında gerek devamı sırasında ve gerekse rizikonun gerçekleşmesi aşamasındaki ihbar yükümlülükleri bakımından iyi niyet esasına dayalı sözleşme türlerindedir.

Kasko Sigortası Genel Şartlarının A/1 maddesine göre gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması vey aaracın böyle bir cisme çarpması müsademesi devrilmesi düşmesi yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötü niyet ve muziplikle yaptıkları hareketler aracın yanması çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminatı kapsamında olduğu anlaşılmaktadır. Diğer taraftan TTK.nun 1282. maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir.

Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.1.5. maddesi ve Türk Ticaret Kanunu’nun 1292/3. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyi niyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.(HGK 10.12.1997 gün ve 1997/11-772-1043; HGK 16.12.1998 gün ve 1998/11-872-905; HGK 22.12.2010 gün ve 2010/17-655-688 sayılı ilâmları) Uyuşmazlık, rizikonun belirtilen şekilde meydana gelip gelmediği, dolayısıyla rizikonun teminat dışı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olaya bakıldığında; davacıya ait davalıya kasko sigortalı aracın 07.12.2008 tarihinde 21.00 sıralarında M.K.ın idaresinde park halinde bulunan araca arka sol tarafından çarparak hasar verdiğine ilişkin olarak taraflar arasında kaza tesbit tutanağı düzenlenmiştir. Davacı L.. Y..’in ise 07.12.2008 tarihinde saat 00.46’da dava dışı ... plakalı aracı alkollü olarak kullanırken hakkında ceza tutanağı tutulduğu anlaşılmıştır. Dosya arasında bulunan servis kabul belgesinde de davaya konu aracın 06.12.2008 günü 23.30’da servise girdiği görülmektedir. Davalı sigorta şirketi vekili dava konusu kazanın 06.12.2008 günü davacı L.. Y..’in kullanımında hasara uğradığını, alkollü olması nedeniyle yanındaki M. K.’ı sürücü olarak gösterdiğini, yine alkollü olmalarından bahisle tutanağı bir gün sonra düzenlediklerini bildirmiştir. Davalı vekili, davalıya ait araçta sürücü değişikliği yapıldığını ve doğru ihbar yükümlülüğüne uyulmadığını bildirmiştir. Davacı tanıkları davacı ile beraber oldukları sırada Mehmet Kubilay’ın davacıyı telefonla arayarak kaza yaptığını bildirmeleri üzerine kaza yerine gittiklerini, sigortalı aracın başka bir araçla kaza yaptıklarını gördüklerini bildirmiştir. Sigorta hukukçusu tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda davacının doğru ihbar mükellefiyetini kasten ve iyiniyet kurallarına açıkça aykırı olarak yerine getirmediği bildirilmiştir.

Davalı vekili, kazanın davacı vekilinin belirttiği şekilde olmadığını, sürücü değişikliği yapıldığını belirtmiş ise de aksini ispata yarar somut deliller ileri sürmüş değildir. Ayrıca davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şeklini kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı şekilde bildirdiği sabit olmamıştır. Kazada sigorta şirketinin belirttiği gibi sürücü değişikliği yapılmış olsa dahi bu durum tek başına sigorta teminatı dışında kalan haller kapsamında olmayıp sigorta teminatı dışında kaldığının davalı sigorta şirketi tarafından ispatı gerekir. Açıklanan nedenle doğru ihbar mükellefiyetinin kasten yerine getirilmediği veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu teminat içinde imiş gibi ihbar edildiği ve ispat yükünün yer değiştirdiği, kazanın davalı sigorta şirketinin iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde dahi teminat dışı olduğu somut delillerle kanıtlanamamıştır.

Dosya arasındaki deliller ve kaza tespit tutanağına göre davacı aracının hasarlandığı sabit olup, rizikonun kasko sigortası geçerlilik süresi içinde meydana geldiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamı itibariyle, sigortacı ileri sürdüğü hususları ispat edebilmiş değildir.

O halde, dava konusu hasarın kasko sigortası teminat kapsamında kaldığı kabul edilerek, sigortalı araçta oluşan gerçek zarar ve kira bedeli kaybı yönünden tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirzlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 2.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6883, Karar No: 2013/3887, Tarih: 21.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/6883 E.  ,  2013/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'ün alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla 1.3.2006 tarihinden sonra 3.kişilere devrettiği taşınmaz ve araçların tespiti ile devir edilen taşınmaz ve araç kayıtların iptaline, borçlu adına tesciline karar verilmesini talep etmiş, 13.4.2011 tarihli dahili dava dilekçesi ile de davalı borçlu ...'ün adına kayıtlı ... plakalı aracı 9.3.2006 tarihinde yeğeni davalı ...'e, onun da 16.2.2010 tarihinde davalı ...'e sattığını, adına kayıtlı 1548 parseli 29.3.2006 tarihinde eşi davalı ...'e, 894,1103,751 ve 54 parsel nolu taşınmazları da 30.3.2006 tarihinde kardeşi davalı ...'e sattığını belirterek 3.kişiler ..., ..., ... ve ...'ün davaya dahil edilerek borçlu ile dahili davalılar arasındaki tasarrufların iptaline karar verilmesi istemiş, 2.2.2012 tarihli dilekçesi ile de dava konusu araçla ilgili taleplerinden feragat ettiğini bildirmiştir.

Davalı borçlu ...,dava konusu 1548 parseli Toki'den yeni bir ev almak için eşi ... 'ya devrettiğini ve bu taşınmaz üzerindeki evin büyük bir kısmının eşine ailesinden düşen miras payı ile 2009 yılında yaptırıldığını, kardeşi Bayram'a devrettiği taşınmaz hisselerini de 25.000 TL bedelle devrettiğini, tasarrufların borcun doğumundan 3 yıl önce yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer dahili davalılar savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre,dava konusu araçla ilgili dahili davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalı ...'nın borçlunun eşi, davalı ...'ın da borçlunun kardeşi olması nedeniyle borçlunun amacının ve durumunu bilebilecek kişilerden olmaları nedeniyle dava konusu taşınmaz satışlarına ilişkin tasarrufların İİK 280/1-2 madde geriğince iptaline karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ..., ... ve ...'ün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.