muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1829, Karar No: 2015/8001, Tarih: 09.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1829 E.  ,  2015/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY (KAPATILAN) 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2013/14-2013/196

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy (Kapatılan) 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/04/2013 gün ve 2013/14-2013/196 sayılı kararı bozan Daire’nin 25/09/2014 gün ve 2013/12537-2014/14482 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince açılan davada İngiltere Yüksek Mahkemesi Kraliçe Yargıçlar Bölümü Ticaret Mahkemesi'nin 20 Aralık 2011 gün ve 2011 folio 1231 sayılı kararı ile davalı aleyhine hüküm verildiğini, İ. ile ülkemiz arasında mütekabiliyetin bulunduğunu, İngiltere mevzuatı kapsamında taraf teşkilinin sağlandığını, İngiliz kanunları uyarınca davalı tarafın Türkiye'deki yerleşim yeri adresine tebligat yapma zorunluluğunun bulunmadığını ve davalı yerine işlem acentesine tebligat yapıldığını, yasal bir gereklilik olmamasına rağmen davanın müvekkili tarafından noter vasıtasıyla davalıya tebliğ edildiğini, bu haliyle davalının davadan haberdar olduğunu sürerek, anılan kararın tanınmasına ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ülkemiz ile İngiltere Devleti arasında hukuki mütekabiliyetin varlığının kabul edildiği, ancak davalının yerleşim yeri adresinde yargılama yapan yabancı ülke mahkemesi tarafından bizzat kendisine tebligat yapılmadan yargılama icrasının ve sonucunda verilen kararın aynı şekilde tebliğ edilmeden kesinleştirilmiş bulunmasının kamu düzenimize aykırı olduğu gibi davalının bu yöndeki itirazı göz önünde tutulduğunda, tanıma ve tenfiz şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25/09/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9070, Karar No: 2018/3110, Tarih: 21.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/9070 E.  ,  2018/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7522, Karar No: 2010/5149, Tarih: 29.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7522 E.  ,  2010/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/02/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; verilen kararın dairece bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece Dairemiz bozmasına uyularak istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının dikkatsiz ve özensiz çeltik sulaması nedeniyle kavak ağaçlarında oluşan 2002 yılı zararını 2002/280-366 ... dava ile istediğini, eldeki bu dava ile de o davadan kabul edilen zarardan artan 2002 yılı zararı ile 2003 yılına ilişkin zararın ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece 2002 ve 2003 yıllarına ilişkin zararın kabulüne ilişkin olarak verilen ilk karar, dosya üzerinde gerekli inceleme yapılmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece bozmaya uyularak; 2002 yılı zararına yönelik tazminat isteminin reddine, 2003 yılı zararına yönelik tazminat isteminin ise bir bölümünün kabulüne ilişkin olarak verilen ikinci karar, 2002 yılına ait zararın artan bölümü ile ayrıca belirlenecek 2003 yılına ait zararın kabul edilmesi gerektiği belirtilerek yeniden bozulmuştur.

Bozmaya uyan yerel mahkeme son kararında, 2002 yılına ilişkin artık zararı ile 2003 yılında kuruyan ağaçların bedelinden oluşan zararın kabulüne karar verilmiş, 2003 yılında ağaçlarda oluşacak artım kaybı zararına yönelik istem ise reddedilmiştir.

Bozmaya uyan yerel mahkeme son kararında, 2002 yılına ilişkin artık zararı ile 2003 yılında kuruyan ağaçların bedelinden oluşan zararın kabulüne karar verilmiş, 2003 yılında ağaçlarda oluşacak artım kaybı zararına yönelik istem ise reddedilmiştir.

Bilirkişi raporunda, ilk dosyanın keşfi 22/10/2003 günü yapılmasına karşın, 2003 yılına ilişkin zarar tespitinin 22/12/2003 günü yapıldığı, 22/10/2003 günlü keşifdeki artım kaybının 2002 yılı yanı sıra 2003 yılını da kapsadığı varsayımı ile 2003 yılı için artım kaybı zararı belirlenmediği belirtilmiştir. Oysa ilk dosyadaki bilirkişi raporunda, artım kaybı yönünden 2002 yılı için yapılan tespite yollama (atıf) yapıldığı ve yıllık artım kaybının hesaplandığı ve bu zararın 2002 yılındaki eylemlerden kaynaklandığı açıkça vurgulanmıştır. 2003 yılında yapılan tespitte, davalının 2003 yılındaki eylemi nedeniyle zararın azalarak devam ettiği ve 2003 yılındaki kuruma ve artım kaybından oluşan zararın ayrıca hesaplandığı görülmektedir. Bu durumda, davacının ilk dosyada kabul edilen 2002 yılı zararının dışında 2003 yılında da kuruma ve artım kaybı nedeniyle zararının oluştuğunun kabulü gerekir. Bir başka deyişle, 2003 yılı artım kaybı zararı olarak belirlenen 848,00 TL’nin de davalıdan alınmasına karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açılanan yönler gözetilmeyerek, bu kalem istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) ... bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6573, Karar No: 2021/11899, Tarih: 11.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/6573 E.  ,  2021/11899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacının eşi ve murisi ...’ın 01.05.2006–30.11.2006 tarihleri arasındaki dönemde davalıya ait otobüste şoför olarak çalışmasına rağmen kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece Hukuk Genel Kurulunca verilen karar üzerine yapılan yargılamada davanın kabulüne karar verilmiş, ancak hem özel daire hem de Hukuk Genel Kurulunun bozma ilamlarının gerekleri yerine getirilmeyerek eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulmuştur.

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece davanın hak düşürücü süreden reddine dair karar kapatılan 21. Hukuk Dairesinin 17.09.2015 tarihli, 2014/21832 E. - 2015/16723 K. sayılı ilamında, davacının eşinin çalışmalarının kesintisiz olup olmadığı araştırılarak, çalışmalarının kesintisiz olması durumunda hak düşürücü sürenin söz konusu olamayacağı, işin esasına girilerek tarafların gösterdikleri deliller toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği açıkça belirtilmesine rağmen herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın dinlenen 1 adet davacı tanığının beyanıyla davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece yapılacak iş; davalı işverenin kapsam tarihlerini ve bordrolarını kurumdan temin etmek, bordrolarda yer alan tanıkların, tüm dava dönemini kapsayacak şekilde beyanlarını almak, işyerinin kanun kapsamında olmaması halinde işin otobüs şoförlüğü olduğu ifade edildiğinden, davalının maliki olduğu araçları tespit etmek, vergi dairesi ve oda kayıtları getirtilip kanun kapsamına alınabilecek nitelikte bir işyerinin olup olmadığını belirlemek, davacının eşinin çalışmasını bilebilecek durumda olan terminal, otogar, bilet gişesi gibi yerlerde çalışanları tespit ederek tanık olarak beyanlarını almak, davacının eşinin ehliyeti olup olmadığı, davaya konu dönemde adına kesilmiş trafik cezası var mı araştırmak, bu yönlerden gerekli araştırma ve incelemenin yapılarak, uyuşmazlık hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

O halde, hükmü temyiz eden Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5282, Karar No: 2021/2741, Tarih: 04.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5282 E.  ,  2021/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, hizmet tespiti tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Prime esas kazanç tutarı tespitinin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır” 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Yerel mahkemece, hizmet tespitine ilişkin kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına karşın yukarıda belirtilen esaslar dahilindeki ilgili kayıt ve belgeleri içermeyen talebe konu döneme ilişkin asgari ücretin üzerinde sigorta primine esas kazancın tespitine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün 1 nolu bendinin tamamen silinerek yerine, “1-Açılan davanın kısmen kabulü ile,

19/07/2000 tarihinden önceki dönemle ilgili hak düşürücü süre geçtiğinden bu tarihten önceki dönemle ilgili taleplerin reddine,

Davacının Kuruma bildirilen süreler dışlanarak 12/06/2001 - 04/09/2001 tarihleri arasında 83 gün asgari ücretle,

16/08/2002 - 31/08/2002 tarihleri arasında 15 gün asgari ücretle davalı yanında hizmet akdiyle 506 sayılı kanuna tabi çalıştığının tespitine” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24836, Karar No: 2023/2018, Tarih: 20.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/24836 E.  ,  2023/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/762 Değişik İş - 2021/762 Karar

SAYISI : 2021/İHK-32104

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/İtirazın Reddi

SAYISI : K-2021/94419

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan araç, müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosiklet ve dava dışı ... 'nin sevk ve idaresindeki aracın 03.12.2018 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucunda müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 40.000 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile dava değerini 235.874,02 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından gerekli evraklarla başvuru yapılmadığından başvurunun usulden reddi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun olay tarihindeki yönetmeliğe göre düzenlenmediğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, rapor ücretinin müvekkilinin sorumluluğunda olmadığını, sigortalı araç sürücüsünün kusurunun ispat edilmesi gerektiğini, davacının kask ve koruyucu tertibat takmadığını, ayrıca sürücü belgesi olmadığını, bu nedenle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Dava konusu olaya ilişkin ceza dosyasında alınan kusur raporunda sigortalı araç sürücünün %75 kusurlu olduğunun tespit edildiği, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun davacının muayenesi yapılarak olay tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun şekilde düzenlendiği ve davacının %16,4 oranında sürekli maluliyeti bulunduğunun belirlendiği, davacının zararının Yargıtay uygulamalarına uygun şekilde TRH 2010 Yaşam Tablosu ve prograsif rant yöntemine göre hesaplandığı, davacının kaza sırasında kask takmaması ve sürücü belgesi bulunmaması nedeniyle müterafik kusurlu olduğu, bu nedenle tazminattan %20 oranında indirim yapıldığı" gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulüne, 188.699,22 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 13.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacının maluliyet oranının fahiş olduğunu, tek taraflı olarak alınan maluliyet raporunun kabulünün mümkün olmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, davacı yararına fazla vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "...maluliyet raporunun yetkili hastaneden davacının muayenesi yapılmak suretiyle ve uygulanması gereken yönetmelik hükümlerine uygun şekilde alındığı, Yargıtay uygulamaları gereğince hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü ile yapılmasında isabetsizlik olmadığı, davacı yararına Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre belirlenen vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı" gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olan araç ile davacının sevk ve idaresindeki aracın karıştığı trafik kazası sonucunda davacının yaralanmasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu, 51 inci ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85 inci ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin on yedinci fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, Anayasa Mahkemesi tarafından Karayolları Trafik Kanunu'nun, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'na atıf yapan bazı maddelerinin iptal edilmesi sonrasında davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi esas alınarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.