muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8194, Karar No: 2011/397, Tarih: 31.01.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8194 E.  ,  2011/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 15. İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...'nun beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu'nun "Beyanın muhteviyatı" başlıklı 74.maddesinde, "Mal beyanı, borçlunun gerek kendisinde ve gerek üçüncü şahıslar yedinde bulunan mal ve alacak ve haklarında borcuna yetecek miktarın nevi ve mahiyet ve vasıflarını ve her türlü kazanç ve gelirlerini ve yaşayış tarzına göre geçim membalarını ve buna nazaran borcunu ne suretle ödeyebileceğini yazı ile veya şifahen icra dairesine bildirmesidir." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, sanığın 18.5.2009 tarihli mal bildiriminde, yaşam tarzına göre geçim kaynak ve olanakları ile borcu ne şekilde ödeyeceğini belirtmemesi nedeniyle mal beyanının, İİK'nun 74.maddesinde düzenlenen şartları taşımadığı gözetilmeksizin farklı gerekçelerle sanığın beraatine karar verilmesi isabetsiz ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile istem gibi ONANMASINA, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22814, Karar No: 2022/3032, Tarih: 08.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22814 E.  ,  2022/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve katılan vekili

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü gündüz vakti, sanığın, katılan ...'in bahçesine gelen sanığın para istediği olumsuz cevap üzerine katılanın oğlu ...'ın göğsüne bıçak dayayarak "Size bunu sokarım" dedikten sonra masanın üzerinde bulunan 15-20 TL değerindeki şapkayı alarak olay yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın katılanlara yönelik eylemi hakkında TCK’nın 149/1-a, 168/3, 62/1. maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiştir. Herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2.) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, sanığın, katılanlara ait 20 TL değerindeki şapkayı bıçak göstererek tehdit etmek suretiyle aldığı anlaşılmakla, suç tarihi olan 31.08.2014 tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1322, Karar No: 2011/2307, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1322 E.  ,  2011/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.06.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıların murisi ...kızı ...ile Alanya 2. Noterliğinde resen düzenledikleri 14.12.1995 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile 111 ada 30 ve 54 parsel sayılı taşınmazlardaki murisin payının satışının vaat edildiğini, taşınmazlarda 3194 sayılı yasanın 18.maddesi uyarınca imar uygulaması yapıldığını, 30 parsel sayılı taşınmazın 1675 ada 2 parsel olarak tescil edilen bu parselde davalılara pay verilmediğini, 54 parsel sayılı taşınmazın 1676 ada 2 parsel olarak tescil edilen bu parselde davalıların 22/1770 şer pay sahibi olduğunu, sözleşmeden doğan edimini yerine getirdiğini ileri sürerek, 1676 ada 2 parsel sayılı taşınmazda davalılar adına kayıtlı payların iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalılar .... duruşmalarda davanın reddini; davalılar Hatice ile Mehmet Ali, sözleşmenin hile ile düzenlendiğini, bedel ödenmediğini ve zamanaşımı süresinin geçtiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bir davada yer alabilmek için dava ehliyetinin bulunması gerekir. Fiil ehliyetine sahip olan bütün gerçek ve tüzel kişilerin dava ehliyeti bulunmaktadır. Fiil ehliyeti, bir kimsenin kendi fiili ile haklar kurabilmesi ve mükellefiyetler altına girebilmesidir. Ayırt etme gücü bulunmayanlar, küçükler ve kısıtlıların fiil ehliyeti bulunmamaktadır. Fiil ehliyeti bulunmayan kısıtlılara karşı dava açılması halinde, kısıtlıya, kanuni temsilci atanıncaya kadar yargılama bekletilir.(HUMK-42.madde) Davalı olan kısıtlıya, vasi atandıktan sonra da mahkemeden husumete izin alınması gerekir. Kısıtlılara kanuni temsilci atanmadan yargılama sonuçlandırılamaz.

Somut olayda, davacı Alanya 2.Noterliği’nde 14.12.1995 tarihinde re’sen düzenlenen satış vaadi sözleşmesine dayanmıştır. Bu sözleşmede, vaat borçlusu Ahmet kızı, Emine Odun’un mirasçıları arasında yer alan davalılar ... ve ...’un vesayet altına alındığı, Alanya Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 20.12.2005 tarihli 2005/427-1492 sayılı kararı ile vasilik kararının uzatıldığı anlaşılmaktadır. Eldeki davada, vesayet altına alınan davalılara taraf ehliyeti varmışçasına dava dilekçesi tebliğ edilmiştir. Vesayet altına alındığı anlaşılan bu davalıların vasileri belirlenerek, dava dilekçesi usulüne uygun biçimde vasiye tebliğ edilmeli ve vasinin husumet izni alması için kendisine süre verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda saptanan hususlar bir yana bırakılarak, usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan, davanın esastan karara bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21369, Karar No: 2014/17933, Tarih: 08.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21369 E.  ,  2014/17933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2012/195-2014/191

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait park halindeki aracın, davalı sigorta şirketine zorunlu mali mesuliyet sigorta sözleşmesi ile sigortalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını bildirip, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.491,38 TL hasar bedelinin 11.03.2011 kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, kaza ile hasar arasında uyum bulunmadığını, kazanın olduğundan farklı bir şekilde ihbar edildiğini ve bu nedenlerle ispat külfetinin yer değiştirdiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre dava konusu kazanın araçtaki hasar ile uyumlu olmadığı, araçtaki hasarın farklı bir tarihte meydana gelmiş olabileceği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından meydana gelen maddi tazminat istemine ilişkin olup, davalı sigorta şirketi karşı aracın trafik sigortacısıdır.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Genel Şartlarının A.1. maddesinde, "sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na (KTK) göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder. Meydana gelen bir kazada zararın ödenmesi veya azaltılması amacıyla, sigorta ettirenin yapacağı makul ve zorunlu masraflar sigortacı tarafından karşılanır. Bu sigorta işlete-

nin (sigorta ettirenin) haksız taleplere karşı savunmasını da temin eder" hükmüne yer verilmiştir. Aynı genel şartların A.3. maddesinde "teminat dışında kalan haller", B.1. maddesinde "rizikonun gerçekleşmesi halinde sigorta ettirenin yükümlülükleri", B.3. maddesinde "sigortacının halefiyeti" ve B.4. maddesinde ise "zarar görenlerin haklarının saklı tutulması ve sigortacının işletene rücu hakkı" hüküm altına alınmıştır.

nin (sigorta ettirenin) haksız taleplere karşı savunmasını da temin eder" hükmüne yer verilmiştir. Aynı genel şartların A.3. maddesinde "teminat dışında kalan haller", B.1. maddesinde "rizikonun gerçekleşmesi halinde sigorta ettirenin yükümlülükleri", B.3. maddesinde "sigortacının halefiyeti" ve B.4. maddesinde ise "zarar görenlerin haklarının saklı tutulması ve sigortacının işletene rücu hakkı" hüküm altına alınmıştır.

Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) Mal Sigortalarına ilişkin Genel Hükümlerinden olan 1282. (6102 sayılı TTK 1410,1421 md) maddesi uyarınca, sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. (6102 sayılı TTK 1409 ) maddesi hükmüne göre, kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin ZMSS Genel Şartlarının A.3. maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, ZMSS Genel Şartlarına ve TTK 1292/III. (6102 sayılı TTK 1446 md.) maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; uyuşmazlığın çözümü için öncelikle kazanın ihbar edilen yerde ve şekilde meydana gelip gelmediğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, kaza ile hasarın uyumlu olmadığı bildirilmiştir. Davacıya ait araç sürücüsü ile davalıya sigortalı aracın sürücüsü arasında düzenlenen kaza tespit tutanağında davalı A.. S.. A.Ş.’ye trafik sigortalı aracın, park halinde duran davacının maliki olduğu araca ön sol tarafından çarparak zarar verdiği ve çarpma noktaları çizilen krokide ve olay anlatımı bölümünde belirtilmiştir. Yine dosya arasında araçların kaza sonrası hasarlı hallerini gösteren fotoğraflar bulunmaktadır.

Bu durumda mahkemece, kaza tespitine ilişkin tutanağın aksi ve hasarın teminat dışında kaldığı hususu, davalı sigorta

şirketince somut delillerle ispatlanamadığından kazanın belirtilen yer, şekil ve zamanda meydana geldiği, sigorta geçerlilik süresi içinde gerçekleşen rizikonun teminat kapsamında kaldığı kabul edilerek davacıya ait araçta oluşan gerçek zarar yönünden tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 8.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7426, Karar No: 2010/13300, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7426 E.  ,  2010/13300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar kayyumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 29.06.2009 gününden önce; dava konusu 266 ada 4 ve 11 parsel sayılı taşınmazların kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10016, Karar No: 2023/10829, Tarih: 13.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10016 E.  ,  2023/10829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1357 Esas, 2023/994 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Zara Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.09.2022 Tarihli ve 2022/218 Esas, 2022/426 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ikamet adresinin ... Mahallesi, 1410 Sokak, No:1, İç Kapı No:2 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gaziosmanpaşa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.07.2023 Tarihli ve 2022/1357 Esas, 2023/994 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ikamet adresinin Köyü Yapak Küme Evleri No:173/1 .../...

olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi, 1410 Sokak, No:1, İç Kapı No:2 .../... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gaziosmanpaşa 4. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Gaziosmanpaşa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21427, Karar No: 2013/16479, Tarih: 17.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21427 E.  ,  2013/16479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; malmüdürlüğünde memur olarak çalışan sanığın, vatandaşa hizmet verilen gelir servisi biriminde, mesai saatleri içerisinde, servis çalışanlarının kendisiyle, vatandaşlarla ve aralarında yüz yüze gerçekleştirdikleri konuşmalarını, çekmecesindeki ses alma cihazıyla gizlice kaydedip, idari soruşturma sırasında savunması istenildiğinde, hizmet alan vatandaşlara agresif davranışlar sergileyen ve mevzuata aykırı davrananın kendisi değil, hakkında asılsız iddialarda bulunan diğer mesai arkadaşları olduğunu belirtip, savunmasını ispatlamak amacıyla, daha önce hazırladığı ses kaydını içerir CD'yi dilekçesinin ekinde ilgili makama sunduğu olayda, iddia, savunma, tanık anlatımları ve çözümü yapılan CD içeriğine göre, sanığın, özel bir gayret gösterilmeksizin duyulabilen aleni konuşmaları kayda almış olması nedeniyle üzerine atılı kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği, mağdurun sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş veya başkalarınca bilinmesini istemediği özel yaşam alanına ilişkin konuşmalarının kaydedilmemesi karşısında, sanığın eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu da oluşturmayacağı anlaşılmakla, yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının usulüne uygun sanık savunması alınmadan eksik incelemeye dayalı olarak beraat kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesi de nazara alınarak, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.