muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5878, Karar No: 2020/9825, Tarih: 21.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5878 E.  ,  2020/9825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede:

Suça sürüklenen çocuk ...’in iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine ilişkin 30.10.2014 tarihli yerel mahkeme kararının suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi üzerine Dairemizce yapılan incelemesi sonucu 02.05.2019 tarih 2018/14411 E.- 2019/7308 K. sayılı ilamımız ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiş olup bahse konu ilamımızdan sonra mahkemece dosya yeniden ele alınarak anılan suçlardan kurulan 22.01.2020 tarihli mahkumiyet hükümlerinin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına da konu edilmesi mümkün olmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, bu hususun temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

2-) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede:

Yargılama sırasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamı sonrası yapılan duruşmaların "açık" yerine "kapalı " yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 182/1. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4591, Karar No: 2014/5520, Tarih: 11.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4591 E.  ,  2014/5520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan, davadışı ... Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Ltd. Şti. ile davalılar ... Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Ltd. Şti. ve ... Özel Güvenlik Ltd. Şti.'nin ortakları, kurucuları, şirketleri temsile yetkili kişiler ve şirketlerin adreslerini gösterir ilgili belgeler ve kayıtların ticaret sicil müdürlüğünden temini ile eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10973, Karar No: 2012/12759, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10973 E.  ,  2012/12759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirilmeye alınan zeytinin ... iline ait 2011 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekara ayrıntılı üretim giderini gösteren veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorulup alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4087, Karar No: 2016/5454, Tarih: 21.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/4087 E.  ,  2016/5454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ve ihbar olunan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davalının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- İhbar olunan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi aleyhine hüküm de kurulmamıştır. Bu nedenle adı geçenin kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. O halde ihbar edilen ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA; ihbar olunan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının temyiz dilekçesinin ise ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine, ihbar olunandan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4098, Karar No: 2021/3061, Tarih: 02.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/4098 E.  ,  2021/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 43. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... bünyesinde bulunan şirketlerin Rusya'daki ofis ve şantiyelerinde 10.06.2008 de idari işler elemanı olarak çalışmaya başladığını, son olarak 3.000,00 USD aylık ücret ile 1.489,24 USD aylık kira yardımı, 64,74 USD yol yardımı, 761, 68 USD yemek parası ve ayrıca her yıl ödenen prim karşılığında idari işler kısım şefi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin" sorumluluğundaki işlerin bitmesi" gerekçesi ile 14.06.2016 tarihinde haksız yere sonlandırıldığını, sabah saat 07.30 dan gece saat 23.00 lere ve çoğu kez de saat 24.00 lere kadar 7 gün boyuncu ulusal bayram genel tatil günleri dahil olmak üzere aralıksız çalıştığını, aylık ücretinin çoğu kez eksik ödendiğini, primlerinin eksik ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili holding bünyesinde hiçbir çalışmasının mevcut olmadığını, husumet düşmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir. Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyaya sunulan davalı şirkete ait İnsan Kaynakları Prosedürünün Tanımlar kısmında Direkt Personel ve Endirekt Personel ayrımı yapıldığı, Direkt Personelin inşaat üretim sürecinde doğrudan görev alan genel olarak saat ücretli çalışan personel, Endirekt Personelin ise Direkt Personel tanımının dışında kalan inşaat üretim sürecinde dolaylı görev alan ve genel olarak aylık sabit ücretli çalışan personel olarak tanımlandığı ve C), D) M) Ch), (Rest) L ve (Rest) seviyelerine ayrıldığı davacının (Rest) L seviyesinde kısım şefi/grup lideri olduğu, ilgili prosedürün çalışma koşulları ve sürelerini düzenleyen 6.1.2. bendinde Endirekt Personele fazla çalışma süresi yazılmaz ve fazla mesai ücreti verilmez, şeklindeki düzenlemeye yer verildiği anlaşılmıştır. Bu düzenleme nedeniyle aylık sabit ücretle çalışan personel için yıllık 270 saatlik fazla mesainin ücrete dahil olduğunun kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir. 270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22.5 saat, her ay için kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilmeli yeniden hesaplama yapılarak hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2019, Karar No: 2019/15874, Tarih: 18.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/2019 E.  ,  2019/15874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun’un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5052, Karar No: 2015/3677, Tarih: 17.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/5052 E.  ,  2015/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/12/2013 tarih ve 2011/481-2013/572 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.03.2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılardan ... Döküm San. A.Ş. vekili Av. ... ve diğer davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin hisse senedi alım satımı yaptığını, davalı şirketin sermaye artırım kararı alarak Sermaye Piyasası Kurumu’na başvurduğunu, buna ilişkin mali tablolarını kamuya ilan ettiğini, müvekkilinin de sermaye artırım kararı ile davalı şirketin hisse senetlerinin değer kazanacağı düşüncesi ile 7500 lot hisse senedi aldığını, ancak davalı şirketin mali tablolarının gerçeği yansıtmadığı gerekçesi ile ... tarafından davalı şirketin sermaye artırımına izin verilmediğini, bu durumun Sermaye Piyasası Bülteninde ilan edilmesinden sonra davalı şirketin hisse senedi bedelinin hızla düşmeye başladığını, davalı yönetim kurulu başkanının hatalı mali tablo açıklaması sonucu müvekkilinin zarar ettiğini, oluşan zarardan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 TL’nin avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, hisse senedi fiyatlarının piyasa şartlarına göre belirlendiğini, sermaye artırım kararı üzerine açıklanan mali tabloların hatalı olmadığını, eksiklikler nedeniyle ... tarafından sermaye artırımına izin verilmediğini, oluşan zarardan davalıların sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket tarafından 15.03.2011 tarihinde açıklanan mali tabloların Sermaye Piyasası Kurulu tarafından hatalı kabul edilerek sermaye artırımına izin verilmediği, mali tabloların bağımsız denetimden geçirilerek yeniden açıklanmasının istenildiği, davalı şirket tarafından hatalı olarak açıklanan mali tabloların yatırımcıların kararlarında etkili olduğu, bu nedenle davacının uğramış olduğu zarardan davalıların sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 48.877,39 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'ni geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 19.12.2013 tarihi itibariyle 1.820,00 TL'dir. Davacı vekili tarafından 50.000,00 TL’nin tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 48.877,39 TL’nin tahsiline karar verilmiştir. Reddedilen miktar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmaktadır.

Bu itibarla, reddedilen miktar yönünden davacı vekilince karar temyiz edilmiş ise de, reddedilen kısım, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarına gelince, dava, davalı şirket tarafından hisse senetlerinin halka arzı sırasında mali tabloların yanlış açıklanması nedeniyle hisse senedi alan davacının uğradığını iddia ettiği zararın tazmini istemine ilişkindir.

Somut olayda, davalı şirket tarafından sermayesinin 23.250.000,00 TL’den 100.000.000,00 TL’ye çıkarılarak artırılan kısmın halka arzına karar verildiği, buna dayalı olarak davacı tarafından davalı şirket hisselerinden 7500 lot satın alındığı, ancak davalı şirketin ...’ya bildirdiği mali tabloların gerçeği yansıtmadığının anlaşılması üzerine ... tarafından bu durumun bültende yayınlandığı ve davalı şirket tarafından da bu durumun kamuya açıklandığı, bu aşamada davalı şirket hisse senetlerinin değerlerinin hızla düşerek davacının 75.000,00 TL’nin üzerinde zarar ettiği davacı tarafça iddia edilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunu hazırlayan ... serbest mali müşavir olup, dava konusu sermaye piyasası ve araçlarına ilişkin uzmanlığının olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu itibarla, mahkemece, sermaye piyasası ve araçları konusunda uzmanlığı bulunan bir bilirkişinin de içinde bulunduğu heyetten rapor alınarak, davalı şirket tarafından ...’ya sunulan mali tabloların hatalı hazırlanıp hazırlanmadığı, hatalı hazırlanmış ise bu tabloların yatırımcıyı etkileyip etkilemeyeceği, davacının uğradığını iddia ettiği zararın salt mali tabloların hatalı açıklanmasından mı başka bir nedenden mi meydana geldiği, hisse senetlerinin değerinin artması veya düşmesinde nelerin etkili olduğu belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 49,00 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 17/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/228, Karar No: 2012/7571, Tarih: 15.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/228 E.  ,  2012/7571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olan kişiyi öldürme,

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-e, 53/1-2-3, 58/6-7, 63. Maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olan maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 15/10/2012 gününde oybir1iği ile karar verildi.

15/10/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’nun yokluğunda 18/10/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/14508, Karar No: 2018/19107, Tarih: 22.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/14508 E.  ,  2018/19107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kaydında Annesinin Anne Adı Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın dahili davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 22/03/2018 tarihli ve 2017/7250 Esas, 2018/9844 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar ..., ... ve ... tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'in annesi olan ......'in anne isminin gerçekte "......" olmasına rağmen nüfus kayıtlarına "......" olarak yazıldığı ileri sürülerek nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenmiş, mahkemece talep gibi ......'in "......" olan anne adının "......" olarak düzeltilmesine ve nüfus kayıtlarına tesciline karar verilmiş, dahili davalılardan ...'in temyizi üzerine Dairemizce hüküm onanmış, bu defa onama kararının düzeltilmesinin istenmesi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Dava, davacının murisi-annesi ......'in nüfus kayıtlarında "......" olan anne adının "......" olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici sebeplere göre, bir kısım davalıların HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Nüfus kayıtlarının düzeltilmesi yönünden yapılan inceleme sonucu;

5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 14. maddesinde; “(1) Nüfus kaydının kapatılması; ölüm, gaiplik, Türk vatandaşlığının kaybı, evlenme, boşanma, evlât edinilme, soybağının düzeltilmesi veya reddi gibi olaylar nedeniyle bir kaydın üzerinde işlem yapılamaz hale getirilmesidir. (2) Kaydın kapatılmasına ilişkin sebep ortadan kalktığında veya kaydın yeniden açılmasını gerektirecek yeni bir sebep ortaya çıktığında kayıt yeniden açılır. Kaydın açılmasından sonra kişisel durumda meydana gelmiş olan olaylar kişinin kaydına işlenir.” hükmü düzenlenmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının annesi ......'in 20.08.1991 tarihinde ölümü üzerine nüfus kaydının kapatıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının annesi ......'in 20.08.1991 tarihinde ölümü üzerine nüfus kaydının kapatıldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar dikkate alındığında, davacının murisi ......'in nüfus kayıtlarında annesi olarak kayıtlı "......" ile, Hacı Ahmet ve Habibe'den olma "......"in aynı kişi olduğunun tespiti ile yetinilmesi gerekirken kapalı kayıt üzerinde işlem yapılamayacağı dikkate alınmadan düzeltme kararı verilmiş olması doğru değil ise de; bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bir kısım davalıların karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılarak, mahkeme gerekçeli kararının (2) numaralı hüküm fıkrasında, "...tespiti ile ...'in nüfus kayıtlarındaki "......" olan anne adının "......" olarak düzeltilmesine ve nüfus kayıtlarına bu şekilde KAYDEDİLMESİNE, " ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine, "tespitine" kelimesinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalıların karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin 22.03.2018 gün ve 2017/7250 Esas, 2018/9844 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün, (2) numaralı hüküm fıkrasındaki, "...tespiti ile ...'in nüfus kayıtlarındaki "......" olan anne adının "......" olarak düzeltilmesine ve nüfus kayıtlarına bu şekilde KAYDEDİLMESİNE," ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine, "tespitine" kelimesinin eklenmesi suretiyle 6100 Sayılı HMK'nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.