muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12291, Karar No: 2017/21454, Tarih: 12.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/12291 E.  ,  2017/21454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/02/2006-31/03/2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın davalı işverence feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ve fazla mesai alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine kıdem tazminatının ödendiğini, fazla mesai yapıldığında karşılığının izin olarak kullandırıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacınm iş sözleşmesinin sona erip ermediği ve davacının işyeri devri kapsamında olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, "Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları bu yöndedir.

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkan dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenin asıl işverenle akdettiği çalışma süresinin sonunda veya süresinden önce asıl işveren-alt işveren ilişkisin sonlandırılması nedenine dayalı olarak tüm işçilerine başka işyeri göstererek işyerinden ayrılması ve ardından işin asıl işveren tarafından başka bir alt işverene verilmesi örneğinde alt işverenler arasında hukuki bir ilişki bulunmamaktadır. Hukuki ilişki, alt işverenler ile asıl işveren arasında gerçekleştiğinden belirtilen durum alt işverenler arasında işyeri devri olarak değerlendirilemez.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işverene nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukuki sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulünü gerektirir. İşyeri devride de devralan işveren kendi dönemindeki süre ve devraldığı işverende gerçekleşen işçilik alacaklarından, devreden işverende kendi dönemindeki gerçekleşen işçilik alacaklarından sorumludur.

Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesi hükmü, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde belirtilen işyeri devrini de içine alan daha geniş bir düzenleme olarak değerlendirilebilir. Gerçekten maddede işyerlerini devir veya intikalinden söz edildikten sonra "...yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli..." denilmek suretiyle uygulama alanı 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesine göre daha geniş biçimde çizilmiştir. O halde kıdem tazminatı açısından asıl işveren alt işveren ilişkisinin sona ermesinin ardından işyerinden ayrılan alt işveren ile daha sonra aynı işi alan alt işveren arasında hukuki veya fiili bir bağlantı olsun ya da olmasın kıdem tazminatı açısından önceki işverenin devir tarihindeki ücret ve kendi dönemi ile sınırlı sorumluluğu, son alt işverenin ise tüm dönemden sorumluluğu kabul edilmelidir.

Sonuç olarak, tarafların fesih konusunda irade açıklamaları veya fesih işlemi yerine geçecek işlemleri olmadığı sürece, işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi yerinde olur. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını devralmış sayılır. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçinin feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshi konusunda irade beyanı açıklaması, fesih işlemi yerine geçecek işlemler yapılması halinde yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu ihtimalde feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekir.

Diğer taraftan fesih, sürekli bir sözleşme ilişkisini geleceğe etkili olarak yenilik doğurucu bir irade beyanı ve tek taraflı varması gerekli bir hukuki tasarruf işlemdir. Feshin beyan edilmesiyle, iş ilişkisi, feshedenin iradesine uygun olarak geleceğe etkili olarak ya hemen ya da verilen önel süresinin geçmesiyle doğrudan doğruya sona erdirilir.

Dosya içeriğine göre, davalı işveren, davacı işçiyi dava dışı ... ... Dağıtım A.Ş. ile imzaladığı sözleşme kapsamında çalıştırmış, ihale bitimine yakın. 09/12/2010 tarihinde davacıya yaptığı bildirimle iş sözleşmesinin 31/03/2011 tarihinde feshedileceğini belirtmiştir. Somut uyuşmazlıkta davalı işveren davacıyı çalıştırdığı ihale bitmeden tek taraflı irade beyanı ile fesih bildiriminde bulunmuştur. İş ilişkisinin sona erdirildiği işveren tarafından açıklanmıştır. Bu olgu davacı işçi tarafından kabul edilmiş olup, tarafların iradeleri fesih noktasında birleşmiştir.

Davacının ihale bitimi ile yeni ihaleyi alan alt işveren işçisi olarak aynı hizmette çalışmaya devam etmesi yeni bir iş sözleşmesi kabul edilmelidir. Davacı feshe bağlı kıdem tazminatı alacağına hak kazanmıştır. Bu sebeple mahkemece sözleşmenin devam ettiği kabul edilerek kıdem tazminatı alacağının reddi hatalıdır. Davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazandığı kabul edilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6848, Karar No: 2018/922, Tarih: 13.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/6848 E.  ,  2018/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile müvekkilinin... oteli altında bulunan iletişim dünyası adlı iş yerinin sahibi ve işleteni olduğunu, davalının ise müvekkilinin iş yerinin hemen üstünde yer alan ...Oteli sahibi ve işleteni olduğunu, davalıya ait otelden 10/06/2014 tarihinde meydana gelen su sızıntısı sebebiyle müvekkilinin iş yerinin tavan kısmında ve iş yerinde bulunan bir kısım elektronik eşyada hasara sebebiyet verdiğini, bu durum ile alakalı... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/1 D. İş dosyası ile keşif yapılmış olduğunu belirterek müvekkilinin uğramış olduğu zarara karşılık 29.423,76 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak taraflarına verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacının iş yerinde meydana gelen zarara davalının iş yerinde bulunan su borularının sebep olduğu dosyadaki inşaat mühendisi bilirkişi raporu, tanık beyanları ve keşif sırasından yapılan gözlemle anlaşılmakla, davalının Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesi gereğince su borularının onarımını ve bakımını yapma konusunda sorumluluğunun olduğu ve bu sorumluluğunu yerine getirmediği bu sebeple davacının iş yerinde meydana gelen zarara sebep olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu olay neticesiyle davacının uğramış olduğu zarara karşılık 22.540,99 TL tazminatın dava tarihi olan 17/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortak alandan kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, anataşınmazın tek ada ve tek parsel üzerinde bulunduğu ve kat irtifakı kurulu olduğu anlaşılmakla, olayda Kat Mülkiyeti Kanunu uygulanacaktır.

Kat Mülkiyeti Kanununun Ek 1. maddesi uyarınca, bu kanundan doğan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemesince çözümleneceği gözetilerek taraflar arasındaki davaya sulh hukuk mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

temyiz harcının istek halinde iadesine 13/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22559, Karar No: 2017/9607, Tarih: 19.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/22559 E.  ,  2017/9607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından, sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın doğrudan gelir desteği almak amacıyla gerçeğe aykırı belge düzenleyerek kullanması nedeniyle; 13.053 dekarlık alana karşılık; 2006 Yazlık Sertifikalı Fidan Desteği , 2006 Temel Doğrudan Gelir Desteği, 2007 Temel Doğrudan Gelir Desteği, 2008 Mazot ve Kimyevi Gübre Desteği ve 2009 Mazot, Gübre ve Toprak Analiz Desteğine ilişkin kendisine haksız fazla ödeme yapılmasına sebebiyet vermesi suretiyle haksız menfaat temin ettiği; bu şekilde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; atılı suçların yasal unsurları gerçekleşmediğinden bahisle sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5574, Karar No: 2020/2550, Tarih: 04.03.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5574 E.  ,  2020/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 29/05/2012 tarihinde kendisine ait araç ile ... karayolu üzerinde seyir halindeyken davalı ...'in sevk ve idaresindeki aracı ile ... köyü yolundan kontrolsüz olarak ana yola çıkıp müvekkilinin aracının sağ yanından çarparak maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazasına neden olduğunu, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun olmadığını, davalının zorunlu trafik sigortası şirketi ... sigorta Aş tarafından müvekkiline poliçe kapsamında 8.000,00 TL ödeme teklif edildiğini ancak müvekkilinin aracının piyasa değerinin 15.000,00 TL olduğunu, kaza sonucu müvekkilinin sol omuzunda kırık meydana geldiğini halen tedavisinin devam ettiğini, müvekkilinin düğünlerde müzisyenlik yaptığını ve düğün başına 1.000,00 TL kazandığını, yaz aylarında ayda en az 8 düğünde müzisyenlik yaptığını kazanın meydana geldiği tarihten tibaren geçen süre içerisinde müvekkilinin iş yapamadığını, tedavi sürecinde de mesleğini yapamayacağını, müvekkilinin uğradığı maddi kaybın en az 30.000,00 TL olduğunu belirterek maddi zarar kapsamında 1.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen 15.000,00 TL manevi tazminatın ise davalılar ... ve ... kaza tarihinden itibaren faizi ile birlikte

müştereken ve müteselsilen tahsiline, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 50.656,03 TL'nin kaza tarihi olan 29/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten, diğer davalı ... Sigorta A.Ş. açısından poliçe limiti ile sınırlı olduğundan dava tarihi olan 23/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 29/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, Araçta meydana gelen hasar ile alakalı maddi tazminatın davacı tarafından atiye bırakıldığı anlaşılmış olduğundan karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ndan alınan 07.04.2014 tarihli maluliyet raporunda davacının %16 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağı belirtilmiş ve bu maluliyet oranına göre yapılan hesaplama hükme esas alınmış ise de, maluliyet raporu kendi içerisinde çelişkilidir. Şöyle ki; dava konusu kaza 29.05.2012 tarihinde meydana gelmiş olup, söz konusu ATK raporunda kaza tarihinden önceki bir tarih olan ;10.07.2010 tarihli sol omuz grafisinde; acromioklavikuler eklemde ileri derecede dejenerasyon olduğu, davacının 29.05.2012 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı gelişen arızasının ise iyileştiği belirtilmiş, sonuç itibariyle E cetveline göre %16.0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı saptanmıştır.

O halde mahkemece Adli Tıp Kurumundan, 07.04.2014 tarihli raporda tesbit edilen maluliyetin kaza ile ilgili olup olmadığının, 10.07.2010 tarihli grafinin maluliyet oranı tesbitinde esas alınıp alınmadığının belirtildiği, denetime elverişli, açıklayıcı bir ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3- a) Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre davacının muhtemel yaşam süresi belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, pasif dönem için yapılan tazminat hesabında da AGİ hariç asgari ücret esas alınmalıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda Yargıtay yerleşik uygulamalarında kabul edilen Population Masculine Et – Feminine PMF yaşam tablosunun esas alınması davacının bakiye ömrünün PMF tablosuna göre belirlenmesi isabetli ise de, tazminat miktarı hesaplanırken pasif dönem hesabı da AGİ li asgari ücrete göre yapılması doğru görülmemiştir.

b)Hükme esas alınan aktüer raporunun incelenmesinde tazminat hesabı yapılırken bir yılın 365 gün olarak esas alındığı anlaşılmaktadır.

Gerek öğretide ve gerekse uygulamada tazminat hesabında bir yıl, 360 gün olarak kabul edilmektedir. Bu hesaplama tarzı, ayların fiili sayılarına göre değil, her ayın 30 gün olarak kabul edilmiş olması esasına dayanmaktadır.

Bu nedenle mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bir ayın 31 gün ve bir yılın 365 gün olarak esas alınması doğru görülmemiştir.

5-Bozma neden ve şekline göre davalılar ... ve ... vekilinin manevi tazminata ilişkin, temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bir ayın 31 gün ve bir yılın 365 gün olarak esas alınması doğru görülmemiştir.

5-Bozma neden ve şekline göre davalılar ... ve ... vekilinin manevi tazminata ilişkin, temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentte açılanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin manevi tazminata ilişkin, temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 04/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16961, Karar No: 2014/29942, Tarih: 15.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16961 E.  ,  2014/29942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan şeker pancarı, buğday, soğanın dekar başına verim miktarlarının İlçe ... Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5523, Karar No: 2012/6364, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5523 E.  ,  2012/6364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ..., zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; ırza geçme eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ve şikâyet yokluğu nedeniyle sanık ... hakkında ırza geçme suçundan açılan kamu davasının düşmesine, zorla kaçırıp alıkoyma eyleminin ise 15 yaşını dolduran mağdurenin rızasıyla olduğunun kabulüyle, 5237 sayılı TCK.nın 26/2. maddesi uyarınca tüm sanıkların atılı suçtan beraatlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2006 gün ve 2005/305 Esas, 2006/121 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanıkların işledikleri kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu ve sanıkların sorgularının yapıldığı 05.07.2005 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.