muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10541, Karar No: 2017/6455, Tarih: 28.03.2017

Somut olayda, güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin davalı asıl işveren ... tarafından feshedilmesi sebebiyle diğer davalı alt işverence feshedilmiştir. Davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesine yönelik işveren kararı işletmesel karar niteliğinde olup yukarıdaki açıklamalarda da belirtildiği üzere yerindelik denetimine tabi değildir. Dosya içeriğine göre davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesinden sonra aynı işyerinde ihaleyi kazanan firma ile davalı alt işveren arasında herhangi bir organik bağın varlığı iddia ve ispat edilmemiştir. Bu durumda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesi nedeniyle davalı alt işveren şirketinde istihdam fazlalığının ortaya çıkması kaçınılmaz olup yargısal denetimin sadece feshin son çare olması ilkesi kapsamında yapılması gerekmektedir. Bu doğrultuda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdiği tarihte davalı alt işverenin başka işyerlerinin olup olmadığı, davacının bu işyerlerinde değerlendirilme imkanının bulunup bulunmadığının belirlenmesi söz konusu ilkenin uygulanması noktasında önem arzetmektedir. Mahkemece bu yönde gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur. Yapılacak iş, davalı şirketin fesih tarihinde davacıyı çalıştırabileceği başka işyerlerinin olup olmadığı, bu işyerlerine fesih tarihinden kısa bir süre önce ve sonra davacı ile aynı vasıflarda yeni işçi alımı yapılıp yapılmadığı araştırılarak, davacıyı çalıştırabileceği başka işyeri ve yeni işçi alımı yok ise davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesine ilişkin bu durumun geçerli fesih sebebi oluşturacağı kabul edilerek davanın reddine, var ise feshin son çare olma ilkesine uyulmadan yapılan feshin geçersizliğine karar vermekten ibarettir.

Belirtilmesi gereken diğer bir hususta; Bölge Adliye Mahkemesi karar gerekçesinde, emsal kabul edilen Dairemizin 09.06.2016 tarihli ve 2016/13729 esas 2016/17170 karar sayılı onama kararında fesih gerekçesi farklı olduğundan emsal nitelikte kabul edilmesi doğru değildir. Dairemizin 06.....2016 tarihli 2016/25510 esas 2016/22639 karar sayılı ve 2016/25507 esas 2016/22636 karar sayılı kararları açısından ise, gerek emsal kararlar gerekse dosya içeriği Dairemizce yeniden değerlendirilmesi neticesinde davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin sona erdirilmesinin işletmesel karar niteliğinde olduğu, kararın yerindelik denetimine tabi olmaması nedeniyle sadece feshin son çare olma ilkesi kapsamında araştırma ve inceleme yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilere iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24706, Karar No: 2015/15420, Tarih: 01.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/24706 E.  ,  2015/15420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, Seyhan ilçesindeki ikametinde bulundurmak üzere ruhsata bağ- lattığı dava konusu silahı, ikametgahını ilçe içinde naklederek yeni ikametgahında bulun- durmaktan ibaret eyleminin atılı suçu oluşturmayacağı, nakil aşamasında yetkili mercilerden izin almamasının idari işlem eksikliği olarak değerlendirilmesi gerektiğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2665, Karar No: 2010/3755, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2665 E.  ,  2010/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalı ..., ... vekili ve davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, davalıların kat irtifakı tapularının iptali ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesi istemiyle açılmış; mahkemece, davacılar ... ile ...'nın davalarının reddine, kat irtifakının sona erdirilmesi davasının görev yönünden reddine dair verilen karar davacılar vekili ile davalılardan Beyhan ve ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ...'in ... ile ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bursa 5. Noterliği'nce doğrudan düzenlenen 23.11.1992 günlü, 52020 yevmiye numaralı ve “Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve İnşaat Sözleşmesidir” başlıklı sözleşmeyi davalılardan ... yüklenici; ..., ... (...) ve ... arsa sahibi sıfatlarıyla imzalamışlardır. Sözleşme konusu 287 pafta, 910 ada 20 parsel sayılı olarak tapuya tescilli taşınmaz, davacıların murisi Mehmet ... adına tescilli iken mirasçıları ..., ... (...), ..., ... ve ...'e intikal etmiş ve ...'nın vefatıyla da miras payı tek mirasçı olan davacı ...'ya intikal görmüştür.

Az yukarıda belirtilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, ... ve ... tarafından imzalanmamış ise de; kat irtifakı, 27.04.1994 tarihinde taşınmazın tüm malikleri yani arsa sahibi davacılar adına tesis olunmuş ve davacılar tarafından yükleniciye verilmesi gereken bağımsız bölümlerle irtifaklı arsa payları yüklenici ...'e verilen vekaletnameye dayalı olarak davalılara satılmıştır. Ayrıca, ... ve Necla ... da arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini imzalayan diğer davacılarla birlikte dava açmışlardır. Belirtilen bu hususlar, ... ve ...'in imzalarının bulunmadığı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine onay verdiklerini göstermektedir. Davacıların müşterek paydaş olmaları durumunda Türk Medeni Kanunu'nun 692. maddesi uyarınca paydaşların; el birliği mülkiyeti halinde de aynı Kanun'un 702. maddesi gereğince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin yapılmasında ortakların iradeleri birleşmiş olduğu gibi, olağanüstü tasarruflardan sayılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi davasında da “oy birliği” sağlanmış olmaktadır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 75 ve 76. maddeleri hükümleri ve 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, maddi olayları açıklamak taraflara, hukuki niteleme ise hakime ait bir görevdir. Davada yüklenici ...'in arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklendiği ediminin ifasında “borçlu temerrüdüne” düşmüş bulunması sebebiyle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshinin istendiği açıklıkla anlaşılmaktadır. Tüm davacıların 23.12.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshine karar verilmesi istemine ilişkin davalarının kabulü gerekirken; davacılar Necla Sözer ile ...'nın sözleşmenin feshine karar verilmesi istemlerinin reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi; tapu iptâli ve tescili davalarının da reddi doğru olmamıştır.

Az yukarıda açıklandığı üzere; tüm arsa sahipleri adına kat irtifakı tesis olunduktan sonra yüklenici tarafından arsa sahiplerinden alınan vekâletnameye dayalı olarak davalılara kat irtifakı payları temlik edilmiş olmasına ve yanlar arasında 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın uygulanmasını gerektirir bir uyuşmazlık bulunmamasına göre, kat irtifakı yönünden Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi de doğru değildir.

Diğer yandan, ... ve ... tarafından açılan dava sonucu Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, 30/360 arsa paylı ve 7 bağımsız bölüm numaralı meskenle irtifaklı payın, bu davacılar adına olan tapu kaydının iptâli ile yüklenici ... adına tapuya tesciline karar verilmiş olduğu anlaşılmakla; anılan mahkeme kararı infaz edilmiş ise, davaya etkisinin de değerlendirilmesi gerektiği gözetilmelidir (HUMK. m.186).

Diğer yandan, ... ve ... tarafından açılan dava sonucu Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, 30/360 arsa paylı ve 7 bağımsız bölüm numaralı meskenle irtifaklı payın, bu davacılar adına olan tapu kaydının iptâli ile yüklenici ... adına tapuya tesciline karar verilmiş olduğu anlaşılmakla; anılan mahkeme kararı infaz edilmiş ise, davaya etkisinin de değerlendirilmesi gerektiği gözetilmelidir (HUMK. m.186).

Davacılardan ... adına velayeten ... tarafından dava açılmış ise de; 27.10.1990 doğum tarihli olan Berk'in reşit olduğu davayı kendisinin ya da avukatının takip etmesi gerektiği de mahkemece gözetilmelidir.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalılar ... ile ... ve ...'ın temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 277,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ..., ..., ...'dan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7383, Karar No: 2012/3676, Tarih: 20.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/7383 E.  ,  2012/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca mahkumiyet (iki kez)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdur ...'e ait iki çoban köpeğine aynı zaman dilimi içinde av tüfeği ile iki kez ateş ederek zarar verdiğinin anlaşılması karşısında, eylemin tek suç oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/804, Karar No: 2021/5600, Tarih: 17.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/804 E.  ,  2021/5600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen iddianame içeriğine göre sadece hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı ancak iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, denetim süresi içinde suça sürüklenen çocuğun kasıtlı suç işlediğine dair yapılan ihbar bildirimi üzerine, hüküm fıkrasının ilk bölümünde, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasına dair karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 225/1 maddesine aykırı davranılması; hüküm fıkrasının 1. No’lu bendi ve devamındaki bentlerde ise bu defa iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yerine hırsızlık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemenin 17/11/2011 tarih ve 2010/126 Esas, 2011/271 Karar sayılı mahkumiyet kararı ile iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verildiği, kararın kesinleştiği 20/02/2012 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 07/05/2013 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunan ...Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2014 tarih, 2013/117 Esas ve 2014/273 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 86/2, 86/3-a, 31/3 maddeleri uyarınca basit yaralama suçundan mahkum edildiği ve atılı suçun CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle uzlaşma kapsamına alındığı anlaşıldığından, öncelikle ihbar dosyası yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp ve ihbara konu ilamın kesinleşme şerhli sureti dosya arasına alınıp, uzlaşma işlemi sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18543, Karar No: 2020/5697, Tarih: 01.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18543 E.  ,  2020/5697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; dahili davalı ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 01.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/11752, Karar No: 2016/11306, Tarih: 21.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/11752 E.  ,  2016/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, açtıkları men-i müdahale, tapu iptali ve tescil istemli davada tapu kaydındaki maliklerin isimlerinin düzeltilmesi için yetki verildiğini, bu nedenle 174 parsel sayılı taşınmazda malik olarak adları geçen ..., . ., . . ve ...'nın isimlerinin nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olarak açılan davanın reddine, yargılama giderlerinin de davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairece; "tapuda isim düzeltilmesi davalarında amaç, tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesidir. Ancak nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusa kaydı bulunmayan kişilerin artık nüfus siciline tescili mümkün olmadığından dolayısıyla tapu kaydındaki kimlik bilgileri de nüfus kayıtlarına göre düzeltilemeyeceğinden, bu gibi durumlarda kaydı düzeltilmesi istenen kişi ile tapu malikinin aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde "çoğun içinde azda vardır" kuralı gereğince bu yönde bir "tespit" kararı verilmesi gerekmektedir. Somut olayda kayıt maliki ".... kızı ...'nın kim olduğu ve nüfusa kayıtlı olup olmadığı, .../... adındaki getirtilen kayıtlardan hangisinin gerçek kayıt maliki olan İlyas karısı .... ait olduğu tespit edilmeden, ancak nüfus kayıtlarına göre düzeltme yapılabileceği, nüfus kayıtlarına ulaşılmaması halinde tespit hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin tanık beyanlarına göre soy isminin ... olarak düzeltilmesi doğru olmadığı gibi ... soyadı sonradan "...." olarak değişmiş, .... ise evlenmekle "...." soyadını almış olmasına ve davacınında dava dilekçesinde soyisimlerin bu şekilde düzeltilmesini istemesine rağmen soyisimlerinin "... olarak düzeltilmesine karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile .... isminin .... olduğunun tespitine, ...'nın ...,...... ve.... ise ... olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10539, Karar No: 2017/6453, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/10539 E.  ,  2017/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ....nin ... projesinde özel güvenlik görevlisi olarak çalışırken, asgari ücret zamları ile ilgili yeniden fiyat değerlendirilmesi yapılmak üzere ihalenin feshedilmesi sonrasında, iş sözleşmesinin yazılı fesih bildirimi olmaksızın, hiçbir sebep ve gerekçe de bildirilmeksizin "bir daha gelmeyin" denilmek suretiyle toplu çıkış yaptırılarak feshedildiğini, davacıya fesih nedeni açık ve kesin olarak bildirilmediği gibi savunmasının da alınmadığını, çalıştığı süre içerisinde iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebeple feshine neden olabilecek herhangi bir davranışı olmadığını, işveren usulüne uygun olmayan fesih bildirimi ile "feshin son çare olması" ilkesini ihlal ettiğini, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar ile işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın yasanın öngördüğü en yüksek hadden belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının davalı idarenin çalışanı olmadığını, ....nin personeli olduğunu, idarenin davada hasım gösterilmesinin doğru olmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının iş sözleşmesinin sona ermesinde idarenin hiçbir rolü bulunmadığını, idare ile hizmeti alımına ait sözleşmenin imzalandığını, hizmet alım sözleşmesi yönünden işletmesel bir karar alınarak ihale konusu işin idare personeli eli ile yürütülmesi yoluna gidildiğini,31.....2015 tarih ve 29579 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar ile, 01.01.2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere asgari ücrette artış yapıldığını, bu artış sonucu 31.08.2013 tarih ve 28751 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa göre, bu tür hizmet alımı ihalelerinde ödenecek fiyatların yeniden belirlenmesi zorunluluğu ortaya çıktığını, idarenin mevcut güvenlik personeli ile güvenlik işinin devam etmesi hususunda işletmesel bir karar alınmasına yol açtığını, 4857 sayılı İş Kanununun .... maddesinin sonuna eklenen ....07.2007 tarih ve 26226 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Kanunun .... maddesine göre, davacının idareden işe iadesini talep edemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.