muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5898, Karar No: 2015/10698, Tarih: 18.03.2015

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Somut olayda davacı, işyerinde TİS’e bağlı şekilde mühendis olarak çalışmaktadır. TİS 40 ve 60 ıncı maddelerindeki hükümler temel ücrete eklenecek unsurlara ilişkin olup, 39. madde ise kök ücrete dairdir. TİS’in 59 uncu maddesi, farklı ücretlerin temel ücretin belirlenmesinde ne şekilde göz önünde bulundurulacağını düzenlemektedir. Yabancı dil zammı ve teşvik priminin düzenlendiği 60 ıncı maddenin başlığından da açıkça anlaşıldığı üzere, bu kalemler ‘farklı ücret’ olarak öngörüldüğünden, bu iki unsurun 59/c maddesinin hükmü uyarınca kök ücrete eklenmesi gerekir. 59/ç maddesinde sayılan, ‘farklı ücret’ kavramı içindeki ücretlerin dikkate alınacağı alacak kalemleri tahdidi olmayıp örnekleme amaçlıdır.

Açıklanan nedenlerle; söz konusu zam ve primin, kök (asıl) ücretin bir parçası olduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin bu yöndeki kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, Dairenin bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum. 18.03.2015
Yargıtay — Esas No: 2015/12880, Karar No: 2017/1132, Tarih: 27.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12880 E.  ,  2017/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2015 tarih ve 2013/18-2015/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı adına 2009-07426 tescil nosu ile faydalı model olarak tescilli olan (pratik yapıya sahip makine kolu) sıkma ve gevşetme kolunun yeni olmadığını belirterek hükümsüzlüğüne ve terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yeni buluş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre faydalı model belgesinin yenilik unsuru taşıdığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz istemiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12042, Karar No: 2013/15357, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12042 E.  ,  2013/15357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza el atma tarihinin (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-Fiili el atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu fiili el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 21.06.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen 6377 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 15.01.2009 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 6377 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 15.01.2009 tarihli satışına esas alıcısı, satıcısı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1853, Karar No: 2021/376, Tarih: 02.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/1853 E.  ,  2021/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 26/07/2010 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalı yönünden husumet ehliyeti yokluğundan reddine dair verilen 05/12/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, müvekkiline ait yabancı plakalı araca davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın tali kusurlu olarak çarpması sonucu araçta maddi hasar meydana geldiğini belirterek zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davaya konu kaza nedeniyle davacının çocuğunun vefat ettiği, aracın da ise maddi zarar meydana geldiği, açılan kamu davası sonucu davalı sürücü ...’nin mahkumiyetine karar verildiği, 28/02/2014 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre davalı sürücü ...’nin % 30 oranında tali kusurlu olduğu, kusur oranları dikkate alınarak tanzim edilen 13/10/2014 tarihli ek hesap raporuna göre davacının aracında 8.607 TL tutarında değer kaybı oluştuğu, meydana gelen zarardan davalı sürücü ve işletenin müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “Taleple Bağlılık İlkesi” başlıklı 26. maddesinde “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır” hükmü düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “Taleple Bağlılık İlkesi” başlıklı 26. maddesinde “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır” hükmü düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından; davacı vekilinin meydana gelen kaza nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.000 TL araç hasar bedeli talebinde bulunduğu, mahkemece alınan 03/07/2014 tarihli bilirkişi raporunda davacının kusur oranına göre 6.600 TL zararının oluştuğunun bildirildiği, mahkemece 17/09/2014 tarihli celsede davacı vekiline 03/07/2014 tarihli rapora karşı beyanlarının sorulduğu, davacı vekilinin rapora itiraz etmediği, davalı vekilinin itirazları doğrultusunda 13/10/2014 tarihinde ek rapor aldırıldığı, ek raporda davacının kusur oranına göre 8.607 TL tutarında zararının olduğunun belirlendiği, ek rapor doğrultusunda davacı vekilinin ıslah talebinde bulunduğu, mahkemece ıslahla arttırılan 8.607 TL’nin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Buna göre 03/07/2014 tarihli bilirkişi raporuna davacı vekilinin itiraz etmediği anlaşılmakla, bu rapor tarihindeki veriler esas alınarak hüküm kurulması gerekirken, davalının itirazları doğrultusunda alınan ek raporun hükme esas alınarak karar verilmesi davalının aleyhine olmuş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı ...’nin diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2348, Karar No: 2012/3170, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2348 E.  ,  2012/3170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğdayın, buğday samanının ve kavunun kuru şartlarda 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32986, Karar No: 2013/39780, Tarih: 12.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32986 E.  ,  2013/39780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82. maddesinin 1.fıkrasının 12.bendi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra. haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın tamamı borçlu... adına kayıtlı olup, tapu kaydında Edremit ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... nolu parselde kayıtlı mesken olduğu görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; taşınmazın değerinin 115.000 TL olduğu ve satılması halinde yeni alınabilecek davacının haline münasip evin 60.000 TL olacağı bildirilmiştir. Mahkemece İİK'nun 82/2. maddesi gereğince mahcuz taşınmazın borçlunun haline münasip evin değerinden aşağı olmamak üzere satışına karar verilip, bu meblağın borçluya verilmesine ve geriye kalan meblağın da alacaklıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7739, Karar No: 2010/14710, Tarih: 01.11.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/7739 E.  ,  2010/14710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait lokanta işyerinde 01.02.1988-30.09.1994 tarihleri arasında pideci ve kebapçı olarak kesintisiz çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... Dündar tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının vekilinin tüm davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Kanunun geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7. maddesi hükmü gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak her türden kanıtın toplanabileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece; davacının 01.02.1988-30.08.1994 tarihleri arasında bildirimler dışlanmak suretiyle aralıksız çalışmanın tespitine karar verilmiştir.

Dava konusu somut olayda; davalı işverenin 30.11.1990-09.06.1991 tarihleri arası işyerinin kapalı olduğu yönündeki iddiası, celp olunan dönem bordroları arasında 1991/1. döneme ait bordronun bulunmaması, işyerinin vergi kayıtlarının 03.08.1987-29.11.1990, 10.06.1991-13.09.1995, 11.12.1998-11.12.1998, 01.04.1999-30.11.1999 şeklinde olması karşısında; işyerinin dava konusu dönem içinde kapalı olup olmadığının, kapatma cezası verilip verilmediğinin bağlı bulunulan Belediye ve Emniyet Müdürlüğü’nden sorularak araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

S.Ş.
Yargıtay — Esas No: 2016/8604, Karar No: 2017/3054, Tarih: 17.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/8604 E.  ,  2017/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkiden kaynaklanan cari hesap bakiyesinin borçlu tarafından kapatılmadığını, alacağın tahsili için 2014/8332 esas sayılı dosyasından başlatılan icra takibine davalının itiraz ederek takibi durdurduğunu, haksız itirazın iptali ile % 20 icra inkar tazminatı ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, üzerinde mutabakata varılan bir alacak borç bakiyesi belirlenmemiş iken, davacı tarafça fatura kesilerek doğrudan icra takibine başlanıldığını, takibe konu faturanın usulüne uygun olarak şirkete tebliğ edilmediğini, emtianın teslimine dair hiçbir delil sunulmadığını, davacı ile davalı şirket arasında cari hesap oluşmadığını ve kapatılmadığını, karşılıklı mutabakatta bulunmaksızın, temerrüde düşürülmeksizin muaccel olmayan alacak iddiasında bulunmanın hukuka aykırı olduğunu bu nedenle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi heyeti raporu gereğince, davacının ticari defterinin kendi lehine delil teşkil etmesi, kendisinden ticari defterlerinin ibrazı istenen davalının, ibrazdan kaçınması hususunda kabul edilebilir bir mazeret de ileri sürmemiş olması ve e-mail yazışmaları birlikte değerlendirildiğinde, davacının icra takibine konu yaptığı asıl alacağını kanıtladığı ve takip tarihi itibariyle 18,337,20.-TL alacağının bulunduğu, takip tarihine kadar davalı taraf temerrüde düşürülmediğinden işlemiş faiz talebinin yerinde olmadığı, asıl alacak miktarı bilinebilir ve likit olması nedeniyle davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinde haklı olduğu kanaatine varılmakla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, satış konusu malların teslim edildiğini yazılı belge ile kanıtlamak zorundadır. Mahkemece, davacının teslim konusundaki delillerini toplamadan sadece davacı defterindeki kayıtlara itibar edilerek karar verilmiş ise de, davacı defterindeki kayıtlar belge ile doğrulanmadığı sürece, tek başına davacı yararına delil olarak kabul edilmesi doğru görülmemiş, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3940, Karar No: 2013/6874, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3940 E.  ,  2013/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, fiili olarak yapılan el atma nedeniyle şimdilik 10.000,00 TL istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın; bu tarih itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türünün (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının ve yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Davacının 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. maddede öngörülen uzlaşma yoluna gitmek üzere başvuruda bulunup bulunmadığının ilgili idareden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 342 ada 11 parsel sayılı ve dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 2009 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 342 ada 11 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış ve dava konusu taşınmazın 21.05.2009 olan değerlendirme tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi çin dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15269, Karar No: 2020/7575, Tarih: 02.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15269 E.  ,  2020/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26/07/2014 yerine 25/06/2014 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre, mağdurun işyerini akşam saatlerinde kilitleyerek kapatıp sabah saat 07.30'da işyerine geldiğinde hırsızlık eyleminin yapıldığını anladığını beyan ettiğinin ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 20.56'da başlayıp saat 04.35'te bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırılması ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/2. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.