muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19261, Karar No: 2014/3921, Tarih: 13.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19261 E.  ,  2014/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2012/248-2012/1381

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin Ankara ili, Etimesgut ilçesi, B... Mahallesi .. Ada ..Parsel üzerinde bulunan .../M Bloktaki .. nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, su aboneliği yapılması için ASKİ'ye başvurduğunda 4.965,00 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli istediğini, müvekkilinin kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeline ilişkin sorumluluğunun ne miktar olduğunun tespitine ve bu bedelin fazlasından müvekkilinin sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliği’nin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı kuruma karşı kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli olarak 1.112,80 TL'den sorumlu olduğunun, bunu aşan miktardan (3.852,20 TL) sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87. ve 88. maddeleri ile bunlara paralel olan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalının yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı takdirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayri menkul sahiplerinden yönetmelikte belirtilen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesislerine katılım payı isteme hakkı vardır. Ancak, bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bunun miktarının nasıl belirleneceği eldeki davada uyuşmazlık konusudur.

Katılım paylarının hesabına ilişkin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39/2. maddesinde formül bulunmakta olup formülde -T- olarak simgeleştirilen “gayrimenkulün yararlanacağı su ve kanal hattına metre/tül maliyeti”nin, yine aynı maddenin 5. fıkrasındaki uygulanacağı yılın ve Belediye Gelirleri Kanununun 89. madde/a-son cümlesindeki “Bayındırlık birim fiatlarını geçemez” ifadeleri birlikte değerlendirilerek abonelik başvurusunda bulunulan tarihteki Bayındırlık birim fiyatları üzerinden alınması ve hesabın ona göre yapılması gerekir. Hesaplanan miktarın abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki binanın emlak vergi beyanındaki değerinin %2'sini aşmamak kaydıyla hüküm altına alınması gerekir.

Dava donusu konuta ilk kez abone olunduğu, ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığı, davalı idarenin konutun bulunduğu bölgeye alt yapı hizmetlerini götürdüğü; bu nedenle davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu, mahkemece de doğru olarak tespit edilmiş bulunmaktadır. Ne var ki, davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeliyle ilgili sorumlu olduğu miktarın belirlenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda abonelik başvurusundan önceki yıllarda inşaat aşamasındaki dava dışı kişi tarafından avans olarak yapılan ödeme sırasındaki resmi veriler ve birim fiyatları esas alınmak suretiyle hesaplama yapılmıştır. ( T-Metre Tül Maliyeti- 45,75 TL) Oysa, aradan uzun bir zaman geçtikten sonra inşaat tamamlanmış ve davacı bireysel abonelik başvurusunda bulunup 06.03.2012 tarihinde iş bu davayı açmıştır. Bu durumda hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Metre tül maliyeti, abonelik başvuru tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığı birim değerleri esas alınmak suretiyle güncelleştirilerek saptanması gerekir.

Mahkemece, eksik inceleme sonucu, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükümde isabet görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3559, Karar No: 2010/10516, Tarih: 19.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3559 E.  ,  2010/10516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.12.2008 tarih ve 2006/386-2008/679 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 3 ortağından ...’un hisselerini diğer ortaklara devrederek şirketten ayrıldığını, buna ilişkin alınan ortaklar kurulu kararının tescil ve ilanının davalı idare tarafından reddedildiğini ileri sürerek, davalının red kararının ipt...ni talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hisse devrine ilişkin ortaklar kurulu kararının tescil isteminin davalı tarafından reddine ilişkin kararın ipt... istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı şirket 120.000 YTL sermayeli ve 3 ortaklı olarak kurulmuş olup, 16.10.2000 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirket sermayesi 120.000 YTL’den 400.000 YTL’ye çıkarılmıştır. Bu karara göre yeni sermaye durumu ortak ...’nin %50 hissesine karşılık nominal değeri 200.000 YTL, İsmet’in %25 hissesine karşılık nominal değeri 100.000 YTL ve ...’un %25 hissesine karşılık nominal değeri 100.000 YTL olması gerekirken, davalıya tescil için sehven ...’nin hissesinin nominal değeri 140.000 YTL, İsmet’in 70.000 YTL, ...’un ise 70.000 YTL olmak üzere şirket sermayesi toplam 280.000 YTL olarak bildirilmiş ve buna göre tescil ve ilan yapılmıştır.

Ancak, daha sonra ortaklar arasında anlaşmazlık çıkması üzerine ortaklardan ...hisselerinin tamamını (100.000 YTL hissesini) diğer ortaklara 2003 yılında devretmiştir. Bu devir işleminin davacı şirket tarafından tescil ve ilanı istemi, hisselerini devreden ...’un sermaye artırım kararında bildirilen nominal hisse değeri 70.000 YTL olduğu, buna göre 100.000 YTL nominal değerli hissenin devrinin tescil edilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davalı tarafından hisse devir işleminin tescili talebi reddedilmiştir.

Mahkemece, yazılı şekilde, ortaklar arasında sorun olması nedeniyle tekrar bir araya gelmelerinin mümkün bulunmadığı, bu nedenle sermaye artırım kararının yeniden tadil edilmesi isteminin doğru olmadığı gerekçesiyle, yazılı şekilde karar verilmiş ise de, davacı tarafından bildirilen ve buna göre tescil edilen şirket sermaye bedeli 280.000 YTL olduğundan, hissesini devreden ortak ...’un nominal sermaye bedelinin 70.000 YTL olarak tescil edilmesi nedeniyle sermaye artırımına ilişkin tadil metninin yeniden düzenlenmesi ve bundan sonra hisse devrinin tescil edilmesi gerektiğinden davalının tescil talebini reddetmesinde hukuka aykırı bir durum yoktur.

Bu itibarla mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği h...nde temyiz edene iadesine, 19.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10064, Karar No: 2024/9614, Tarih: 07.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10064 E.  ,  2024/9614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2234 E., 2023/2083 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/322 E., 2022/320 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali, davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dahili davalı ...'nin davacıya ait kuaför işyerinde 01.06.2015 ile 01.12.2015 tarihleri arasında hizmet akdi ile fiilen çalışmadığının tespitini, aksi Kurum işleminin iptali talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının yanında çalıştırdığı ...'in işe giriş ve işten ayrılış bildirgesi ile aylık prim ve hizmet belgesini Kuruma vermediğini ve söz konusu belgelerin Kurumca resen düzenlendiğini, ödenmeyen prim borcunu davacıya tebliğ edildiğini, davacı tarafından yapılan itirazın reddedildiğini, Kurumca tesis edilen işlem usule ve esasa uygun olduğunu belirterek; davanın reddine, yarılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm istinaf sebeplerinin İlk Derece Mahkemesince usul ve kanuna uygun bir şekilde değerlendirilerek, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dahili davalının hizmetlerinin fiili olup olmadığına yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dahili davalının hizmetlerinin fiili olup olmadığına yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Yukarıda belirtilen mevzuat çerçevesinde incelenen dava dosyasında; davacıya ait kuaför iş yerinde 01.06.2015 ile 01.12.2015 tarihleri arasında, 20.06.2016 tarihinde, davalı işveren nezdinde 6 aydır sigortasız işçi çalıştırıldığının belirtildiği isimsiz ihbar dilekçesine istinaden, vergi memuru tarafından yapılan denetim yoklamasında; davacı tarafından, dahili davalı ...'nin 6 aydan beri çalıştığının beyan edildiğinin belirtilmesi nedeni ile bu yoklama fişine göre Kurum tarafından iş yeri tespiti ile dahili davalının sigorta tespitinin yapıldığı, yargılama sırasında beyanlarına başvurulan komşu tanıkların davalı ...'nin bu iş yerine gidip geldiğini beyan ettikleri anlaşılmakla, söz konusu vergi yoklama fişinin yazılı delil niteliğinde resmi belge olması ve belgenin aksinin yine yazılı belge ile ispat edilmesi gerekmesi, belgeye karşı tanık dinlenemeyeceği; soyut beyanlara göre hüküm kurulmasının hatalı olduğu, resmi belge niteliğinde olan yazılı belgenin aksinin ispat edilemediği anlaşılmakla, bu kapsamda bu belgeye itibar edilmek suretiyle, davanın reddi kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8703, Karar No: 2015/4288, Tarih: 16.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/8703 E.  ,  2015/4288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı .... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... marka traktörü davalılardan 72.500,00 TL ya satın aldığını, Peşinat olarak 17.000,00 TL bedelli biçerdöver ile 10.000,00 TL bedelli traktörünü davalılara verdiğini, kalan kısım için ise 45.500,00 TL bedelli senet imzaladığını, 45.500,00 TL yı çekeceği kredi ile ödeyecekken 4 ay içinde krediyi çekemediğinden aldığı traktörü davalılara iade ettiğini, davalıların da verdiği senedi ve traktörü iade ettiğini, ancak sıfır km traktörü kullanması karşılığında kendisinden 6.500,00 TL bedelli senet almalarına rağmen biçerdöverini iade etmediklerini ileri sürerek, biçerdöverin iadesine, olmadığı takdirde bedeli olan 17.000,00 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının davalı şirketten sıfır km traktör aldığını, hasat sezonunda kullandıktan sonra iade ettiğini, peşinat olarak biçerdöveri kendilerine teslim etmediğini, tanık dinlenmesine muvafakat etmediklerini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, tanık beyanları esas alınmak suretiyle davaya konu biçerdöverin traktör alım-satımından dolayı davalı şirkete teslim edildiği, kredi çekilemediğinden taraflar arasındaki traktör alım-satım sözleşmesinin karşılıklı olarak feshedilmiş olmasına rağmen biçerdöverin davalı şirket tarafından davacıya iade edilmediği, her ne kadar dava şirket biçerdöverin teslim edilmediğini savunmuşsa da, biçerdöver teslim edilmeden traktörün davacıya verilmesi ve 4 ay boyunca kullandırılmasının hayatın olağan akışına ters düştüğü gerekçesi ile davalı şirket hakkında açılan davanın kabulü ile 17.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline, davalı ...'nin taraf sıfatı bulunmadığından bu davalı yönünden açılan davanın husumetten reddine karar verilmiş; hüküm davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalılardan satın aldığı traktörü iade etmesi sebebi ile peşinat olarak teslim ettiği biçerdöverin aynen, olmadığı takdirde bedelinin iadesi için eldeki davayı açmıştır. Davalılar, biçerdöverin kendilerine teslim edilmediğini savunmuşlardır. Dava konusu biçerdöverin, traktör satışına ilişkin sözleşmenin peşinatı olarak teslim edildiğine dair iddiayı ispat yükü davacıya ait olup, biçerdövere ilişkin iş makinesi tescil belgesine göre araç sahibinin davacı olduğu anlaşıldığına göre, davacı davaya konu biçerdöveri davalı şirkete teslim ettiği yönündeki iddiasını yasal delillerle ispatlayamamıştır. HMK 200. maddesi gereğince, miktar itibariyle olayda tanık dinlenmesi de mümkün değildir. Ne var ki, davacı dava dilekçesinde “vsd” demek suretiyle yemin deliline dayanmış olduğundan davacının davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 291,00 TL harcın davalı ....'ne iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2242, Karar No: 2017/14857, Tarih: 19.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2242 E.  ,  2017/14857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadın lehine hükmedilen tazminatlar, 980 TL 'lik takı para alacağı yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise tazminatların miktarı, tazminatlara işleyecek faizin başlangıç tarihi, ziynet alacağı, aleyhe hükmedilen yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hümün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Ümran'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 154.30 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran Veysel'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/6521, Karar No: 2016/21674, Tarih: 06.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/6521 E.  ,  2016/21674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile maaş, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 06/12/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 2006-05/11/2012 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını, depo bölümü dışında planlama bölümünde de çalışmaya ve temizlik yapmaya zorlandığını, müvekkili aleyhine ve yokluğunda haksız ve gerçekdışı olarak 05/11/2012 tarihinde tutanak tutularak hukuka aykırı olarak iş akdinin feshedildiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, hafta tatili, genel tatil, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarıın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, iş yeri kurallarına aykırı davrandığını, olay çıkararak iş yerini terk ettiğini, iş akdini kendisinin sonlandırdığını ve herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçi; depo bölümü dışında planlama bölümünde de çalışmaya ve temizlik yaptırılmaya zorlandığını, hakkında 05.11.2012 tarihinde gerçekleri yansıtmayan bir tutanak tutularak, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı bir neden olmaksızın bu tarihte feshedildiğini ileri sürmüş ve tazminatlarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.