muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3673, Karar No: 2024/4441, Tarih: 18.12.2024

13. Yapılan açıklamalar ve 6098 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin birinci fıkrası ışığında taraflarca imzalanan 01.03.2012 tarihli sözleşme incelendiğinde; davacı / karşı davalının Babaeski Kuleli Köyündeki çiftliğe 01.03.2012 tarihinde damızlık koyunlar için 75.000,00 TL sermaye koyduğu, 01.03.2015 tarihinde 75.000,00 TL'sini alacağı, kalan hayvanların %50'si davacı karşı davalı, %50'si davalı karşı davacının ortak olduğu, davacı karşı davalının Tatlı Pınar Köyündeki arı çiftliğine 30.000,00 TL sermaye koyduğu, arıların gelirinde 30.000,00 TL'sini önce alacağı, geriye kalanın %50'si davacı karşı davalı, %50'si davalı karşı davacının ortak olduğu, davacı karşı davalının Tatlı Pınar keçi çiftliğine 55.000 Euro sermaye koyduğu, 162 adet keçi alınmış olduğu, süt gelirinden masraflar çıktıktan sonra %50'si davacı karşı davalı, %50'si davalı karşı davacının olduğu, 30.05.2013 tarihinde yeni doğan oğlakların satılacağı, 55.000,00 Euro' sunu davacı karşı davalının alacağı kararlaştırılmıştır.

14. Buna göre, sözleşme maddelerinin hep birlikte yorumlanmasından; sözleşmenin müşterek amaç ve müşterek amaç için birlikte çaba unsurunu içermediği, davacı / karşı davalının yükümlülüğünün sermaye koymakla sınırlı olduğu, buna karşılık çiflik işlerini tek başına yürütecek olan davalı karşı davacının, davacı / karşı davalının sermaye borcunu ödedikten sonra kârını davacı / karşı davalı ile %50 oranında paylaşacağı, dolayısıyla taraflarca akdedilmiş olan sözleşmenin adi ortaklık sözleşmesi olmadığı açıktır. Diğer bir anlatımla, sözleşme; sonuca (kâra) katılmalı ödünç sözleşmesidir ve buna bağlı olarak uyuşmazlıkta 6098 sayılı Kanun'un 386 ve devamı maddelerinde yer alan ödünç sözleşmesine dair hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

15. O halde, İlk Derece Mahkemesince; taraflar arasındaki sözleşmenin sonuca katılmalı ödünç olarak kabulü ile taraf delillerinin bu sözleşme hükümleri doğrultusunda değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

28.000,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı / karşı davacıdan alınıp davacı / karşı davalıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11586, Karar No: 2018/9120, Tarih: 03.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11586 E.  ,  2018/9120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Tehdit, hakaret, cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma, şantaj, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal

Hükümler : A) 2012/342 esas sayılı asıl dava dosyasına dayanak 14.05.2012 tarihli iddianamede sanık ...'ya yüklenen suçlar açısından;

1- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan dolayı TCK'nın 106/1-2, 62/1, 52/1-2-3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan dolayı TCK'nın 125/1, 43, 62/1, 52/1-2-3-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

3- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik cinsel taciz, tehdit ve hakaret, katılanlar ... ve ...'a yönelik kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından dolayı ayrı ayrı beraat

4- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik şantaj suçundan dolayı TCK'nın 107/1, 62/1, 52/1-2-3, 50/1-a-4, 52/2-4, 50/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

B) 2012/572 esas sayılı birleşen dava dosyasına dayanak 19.01.2012 tarihli iddianamede sanık ...'ya yüklenen suçlar açısından;

1- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan dolayı TCK'nın 133/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 50/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK'nın 134/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 50/6, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Mağdur ...'e yönelik tehdit, hakaret; mağdur ...'e yönelik şantaj, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine, mağdur ...'e yönelik cinsel taciz, tehdit ve hakaret ile mağdurlar ... ve ....'e yönelik kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanunu'nun 28 ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri gereğince yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz yolu ile incelenmesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o konudaki hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi gerekmekte olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik tehdit ve hakaret, mağdur ...'e yönelik kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan ...'in temyizi ile ilgili olarak görüş belirtilmediği anlaşıldığından; dosyanın incelenerek bu hususta görüş bildirilmek ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3132, Karar No: 2010/3242, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3132 E.  ,  2010/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve davacının temyiz dilekçesinin süresi dışında, davalının temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2005 tarihinde imzalanan kapı ve mutfak dolabı yapımına ilişkin sözleşmeden kaynaklanmıştır. Davacı yüklenici sözleşme dışında da imalât yaptığını ileri sürerek 4.800,00 TL sözleşme kapsamından, 2.000,00 TL de sözleşme dışında yaptığı imalâtlardan olmak üzere toplam 6.800,00 TL alacağın tahsili için icra takibi yapmış, itiraz üzerine eldeki dava açılmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekili kararın düzeltilerek onanmasını talep etmiş ise de harcını yatırmamış ve dilekçesi temyiz defterine de kaydedilmemiş olduğundan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davalı savunmasında işin bedelinin ödendiğini ve sözleşme dışı işlerin de başkasına yaptırıldığını belirterek davanın reddini istemiştir. Davacı tarafından sözleşme kapsamındaki işler için toplam, 5.687,60 TL'lik fatura düzenlenmiştir. Bu faturaların tamamı kapalı şekilde düzenlenip imzalanmıştır. Bilindiği gibi kapalı fatura düzenlenmesi ticari teamüle göre bedelin ödendiği anlamına gelmektedir. Bu nedenle sözleşme kapsamındaki imalât bedelinin ödendiği kabul edilmelidir. Diğer yandan davacı sözleşme dışı 6 adet mutfak dolabını yaptığını ileri sürerek bedelini talep etmekte ise de davalı bu dolapların başkasına yaptırıldığnı belirtmiş ve buna ilişkin faturaları da dosyaya ibraz etmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da sözkonusu dolapların işçilik ve yapım şekli itibariyle davacı tarafından imâl olunan dolaplarla benzerlik arzetmediği açıklanmıştır. Bu nedenle davacı tarafından yapıldığı ispatlanamayan 6 dolap bedeline ilişkin istemin de dayanağı bulunmamaktadır.

Tüm bu nedenlerle sabit olmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulü doğru olmamıştır.

Kabule göre de, hüküm altına alınan alacak için takip tarihinden başlamak üzere faize hükmedilmesi yerine temerrüt oluşmadığı halde 29.03.2005'den faiz uygulanması da yerinde görülmemiştir.

Karar belirtilen sebeplerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, 2. bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5730, Karar No: 2017/2133, Tarih: 13.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/5730 E.  ,  2017/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 20.04.2015 gün ve 2015/2566 Esas, 2015/2723 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davacılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, davalı arsa sahibince feshedildiğini, ancak arsa üzerindeki 185.375,00 TL değerindeki imalatın bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 100.000,00 TL'nin, akdin feshi tarihinden itibaren ticari faizi, bunun mümkün olmaması halinde yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacı yüklenicinin inşaatı süresinde bitirmemesi nedeniyle sözleşmenin müvekkilince feshedildiğini, davacıdan gecikme tazminatı ve icra takibine konu 80.000,00 TL asıl alacakları ve işlemiş faiz alacakları bulunduğunu, bunların takas ve mahsubu gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin yüklenici ...'tan 63.000,00 TL bedelle daire satın aldığını ve 34.500,00 TL'sini ödediğini, ancak yüklenici ve arsa sahibi davalının aralarındaki sözleşmeyi feshettiklerini, dairenin bu nedenle müvekkiline verilmediğini, yüklenicinin davalı arsa sahibinden 185.000,00 TL imalat bedeli alacağı bulunduğunu, müvekkilinin yükleniciden aldığı temliknameye dayalı olarak bu bedel üzerinde hak sahibi olduğunu ileri sürerek, 50.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, sözleşmede müvekkili arsa sahibine düşecek daireler teslim edilmeden yüklenicinin daire satışı yapmasının yasaklandığını, yüklenici edimlerini yerine getirmediğinden arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 100.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davanın kısmen kabulü ile 50.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, asıl ve birleşen davada davalı arsa sahibi vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 03.05.2012 tarih ve 2011/2108 E., 2012/2975 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazlarının reddi ile, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yükleniciye verilecek dairelerin arsa sahibinin muvafakatı alınmadan başkasına satılamayacağı hükmüne yer verildiği, bu hükmün alacağın temlikini yasaklayacak nitelikte olduğu, bu nedenle birleşen

davada davacı ... ...'a yapılan temlik geçerli sayılmayacağından aktif husumet yokluğu nedeniyle birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulünün doğru olmadığı; asıl davada davalı arsa sahibinin fesih tarihine kadarki kira alacağı ile icra takibine konu itiraza uğramayan senetli alacağının mahsubunu istediği, her ne kadar fesih halinde gecikmeye bağlı kira alacağının tahsili kural olarak talep edilmez ise de sözleşmede bunun aksinin kararlaştırıldığı, bu durumda davalı arsa sahibinin kira alacağı hesaplanıp davacı alacağından düşülmesi ve yine icra takibine konu senetli alacağının mahsubunun gerekip gerekmediği de incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; aralarındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi feshedildiğinden, tarafların sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre verdiklerini isteyebilecekleri, asıl davada davacı yüklenicinin yaptığı imalatın bedelinin toplam 185.375,00 TL olduğu, ancak eldeki davada 100.000,00 TL'nin tahsilini talep ettiği, asıl davada davalı arsa sahibinin inşaatın teslimi gereken 30.07.2008 tarihi ile 08.06.2009 fesih tarihi arasındaki dönem için 8.960,00 TL kira ve 350,93 TL işlemiş faiz olmak üzere 9.310,93 TL alacağı bulunduğu, ayrıca icra takibine konu senetli alacağının, 80.000,00 TL asıl alacak ve dava tarihine kadar işlemiş faizi 33.972,60 TL olmak üzere toplam 113.972,60 TL olduğu, söz konusu alacakların mahsubunun koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, asıl davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne, asıl davada davalı tarafın takas - mahsup talebinin kabulüne, Yargıtay bozma ilamında belirtilen gerekçelerle birleşen davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar Dairemizin 20.04.2015 tarihli ilamı ile bozulmuştur.

Asıl ve birleşen dava davacıları vekili, karar düzeltme talep etmişlerdir.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13.09.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Dairemizin 20.04.2015 tarih ve 2015/2566 Esas., 2015/2723 sayılı kararındaki muhalefet şerhindeki görüşlerimi aynen muhafaza ederek, karar düzeltme talebinde bulunan davacı vekilinin anılan muhalefet şerhi doğrultusunda yargılama giderleri açısından karar düzeltme talebinin kabulü gerektiği görüşünde olduğumdan, Sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2015/12800, Karar No: 2016/3260, Tarih: 23.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12800 E.  ,  2016/3260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, hükmolunan tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası fazladır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.02.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/35514, Karar No: 2012/45409, Tarih: 24.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/35514 E.  ,  2012/45409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki ...'ın 25/02/2009 tarihli oturumda sanık hakkında şikayetçi olduğunu belirttiği halde mahkemece davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayarak CMK'nin 238/2. maddesine muhalefet edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Suç tarihinde 15 yaşında olan mağdurun TCK'nin 86/3-b maddesi kapsamında ne şekilde beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunduğuna ilişkin doktor raporu alınmadan ve bu hususta gözlem yapılmış ise duruşma tutanaklarına bu durum yansıtılmadan sanık hakkında yaralama eyleminin beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlendiği gerekçesiyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3649, Karar No: 2024/12044, Tarih: 22.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3649 E.  ,  2024/12044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın 05.05.2014 tarihinde katılana ait Vodafone İç Kale İletişim A.Ş.ye giderek sahte nüfus cüzdanı ile abonelik sözleşmesi imzalayıp faturalı hat çıkarması, 03.11.2014 tarihinde yine aynı iş yerine giderek, aldığı hat üzerine iki adet telefon cihazı, modem ve tablet alması şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, aynı suç işleme kararı kapsamında, farklı tarihlerde, Kanun'un aynı hükmünün birden fazla ihlal edildiği ve 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesindeki zincirleme suç

hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Resmi Belgede Sahtecilik ve Özel Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

B. Resmi Belgede Sahtecilik ve Özel Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanığın, küçük yaşta ölen kardeşi A.D.ye ait nüfus cüzdanını kullanarak, katılan ...'ın yetkilisi ve müdürü olduğu Vodafone İç Kale İletişim Anonim Şirketinde abonelik sözleşmesi düzenleyerek 0 542 ... .. 48 numaralı faturalı hattı çıkarması, sanığın 03.11.2014 tarihinde bu hat üzerine Huwai P7 marka telefonu satın alması, aynı tarihte 545 ... .. 30 numaralı faturalı hattı yine A.D.nin nüfus cüzdanını kullanarak bu hat üzerine Samsung S4 marka cep telefonu, Vodafone wifi modem ve Samsung S4 marka tablet alması şeklinde gerçekleşen eylemlerinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli ve 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, “resmi belgede sahtecilik” suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca, "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı ve sanık hakkında zincirleme resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak yargılamaya engel olduğu anlaşılmıştır.

Sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 04.05.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.