muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9345, Karar No: 2020/10047, Tarih: 16.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/9345 E.  ,  2020/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesince 16/11/2017 tarihli ara karar ile davacının ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verildiği, verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulduğu, istinaf incelemesinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesi tarafından yapıldığı ve 2018/82 Esas 2018/23 Karar 15/01/2018 tarihli ilam ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verildiğinin anlaşıldığı, 5235 sayılı Kanuna 01/01/2018 tarihli 7078 sayılı kanunla aynen kabul edilen 694 sayılı KHK ile eklenen ek 1.maddede "...Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır." düzenlemesi gereğince dava dosyası ile ilgili istinaf başvuru sebeplerinin inceleme görevinin ... Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesince yapılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince ise, ilk derece mahkemesinin bağlı olduğu Bölge Adliye Mahkemesi’nin değişmesi halinde faaliyete geçmesinden önce verilmiş ihtiyati tedbir veya ihtiyati haciz kararını istinaf incelemesine konu edilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince esastan karara bağlanmış olması halinde aynı uyuşmazlığa ilişkin olarak yasal süresi içerisinde verilecek kararların istinaf incelemesi artık esasa ilişkin kararın verildiği tarihte ilk derece mahkemesinin bağlı olduğu Bölge Adliye Mahkemesi’nin istinaf incelemesine tabi olacağı, ilk derece mahkemesince istinaf incelemesine konu ilk derece mahkemesi olan ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2017/780 Esas, 2018/761 Karar sayılı dosyası ile açılan menfi tespit-istirdat davasında 20/12/2018 tarihinde tesis edilen davanın reddine ilişkin karara karşı davacının istinaf kanun yoluna başvurması karar tarihi itibariyle ... İstinaf Mahkemelerinin yetki çevresinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince, yargı yerinin belirlenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 22. maddesi uyarınca "Yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına herhangi bir engel bulunduğu yahut iki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesinde tereddüt ortaya çıktığı takdirde, yetkili mahkemenin tayininde, ilk derece mahkemeleri için bölge adliye mahkemelerine, bölge adliye mahkemeleri için Yargıtaya başvurulur."

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince, yargı yerinin belirlenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 22. maddesi uyarınca "Yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına herhangi bir engel bulunduğu yahut iki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesinde tereddüt ortaya çıktığı takdirde, yetkili mahkemenin tayininde, ilk derece mahkemeleri için bölge adliye mahkemelerine, bölge adliye mahkemeleri için Yargıtaya başvurulur."

HMK'nin "Kanun Yolları" başlıklı sekizinci kısmının birinci bölümünde "istinaf” kanun yolu düzenlenmiş ve 341. maddesinin (1) numaralı fıkrasında "İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmünü içermektedir.

HMK'nin 391/3. ve 394/5. maddelerinde ihtiyati tedbire dair belirtilen (ilk derece) mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüş; bu kanun yolunun ne anlama geldiği ise HMK'nın 341/1. maddesinde "ilk derece mahkemelerinden verilen ... ihtiyati tedbir ... taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmü ile istinaf olarak açıkça belirtilmiştir.

694 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. Maddesi ile 5235 Sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri hakkında Kanuna ek 1.maddenin 1.fıkrasında:"Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinin 25.madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğinin uygulanması durumunda Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelenmesinde, karar tarihi itibariyle yetkili Bölge Adliye Mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan Bölge Adliye Mahkemesince sonuçlandırılır.

Dosya kapsamında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/780 Esas sayılı 16/11/2017 tarihli ara kararı ile davacının ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verildiği, verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulduğu, istinaf incelemesinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi tarafından yapıldığı ve 15/01/2018 tarih 2018/82 Esas 2018/23 Karar sayılı karar ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10396, Karar No: 2018/3147, Tarih: 26.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10396 E.  ,  2018/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/07/2014 gün ve 2013/192-2014/1179 sayılı kararı onayan Daire’nin 31/05/2016 gün ve 2016/5544-2016/6004 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil bankanın müşterisi...Üniversitesi Döner Sermaye Saymanlığı Tıp Fakültesi'nin hesabından 05.02.2013 tarihinde ödeme emri ile davalının Denizbank Dağkapı Şubesi hesabına EFT yapıldığını, müşterinin 07.02.2013 tarihli yazısı üzerine ödeme emrinin kurumca düzenlenmediğinin sahte olduğunun anlaşıldığını, davalının EFT işlemine karşılık döviz satımı gerçekleştirildiğini,...Üniversitesini temsilen yetkili kişiye ödeme yaptığını belirttiğini, oysa her iki işlemin birbirinden bağımsız olduğunu, EFT işlemi ile davalının sebepsiz olarak zenginleştiğini, alacağın davalının tasarrufuna geçtiğini, davalının yaptığı döviz satım işleminin bankanın dahli olmaksızın yapıldığını, bu işlemin sadece davalıyı bağlayacağını,...Üniversitesi yetkilisine ödeme yapıldığının ispatlanamadığını, TBK'nın 77. maddesi uyarınca haklı bir sebep olmaksızın bir başkasının malvarlığından veya emeğinden zenginleşenin, bu zenginleşmeyi geri vermekle yükümlü olduğunu, davalının haklı sebep olmaksızın bankanın malvarlığından zenginleştiğini, hukuken geçerli olmayan sebebe dayandığını ileri sürerek, asıl davada 619.983,72 TL'nin davalı ...Ş.'den tahsilini, birleşen davada ise kendisini Saymanlık görevlisi olarak tanıtan diğer davalıların 619.983,72 TL'na denk gelen 260.715 EURO parayı...Döviz A.Ş.'den teslim aldıklarını, haklarında ceza davası açıldığını ileri sürerek, yukarıda anılan miktarın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı ... vekili davanın reddini istemiş, diğer davalılar ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, .../04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10111, Karar No: 2012/2924, Tarih: 01.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10111 E.  ,  2012/2924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2009 tarih ve 2009/172-2009/507 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/02/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1993 yılından bu yana davalı şirketin yetkili servisi olduğunu, bu ilişki nedeniyle 2007 yılında davalının axapta isimli bilgisayar programının kullanımı için müvekkilince (13.148,74) TL. ödendiğini, davalı tarafından hiçbir bilgi verilmeksizin bu programın müvekkili şirketin kullanımına kapatıldığını ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu programın kullanım bedeli olarak davacı tarafından davalıya (13.148,74) TL. ödendiği konusunda bir uyuşmazlığın bulunmadığı, taraflar arasındaki yetkili servis sözleşmesinin süresi beklenmeden davalı tarafça tek taraflı olarak feshedildiği, buna bağlı olarak anılan bilgisayar programının davacının kullanımına kapatıldığı, böyle bir programın ortalama ömrünün 7-10 yıl civarında olduğu, dava konusu sistemde verilen ücret karşılığında, 7 yıl yani 84 ay kullanılabilecekken bu süre dolmadan 13 ay sonra kullanıma kapatıldığı, dolayısıyla davacının hak kaybının 71/84 oranında olduğu ve ödediği ücretin (11.113,81) TL.nın iadesini isteyebileceği gerekçesiyle davanın (11.113,81) TL. üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- HUMK.’nun 434/2. maddesi uyarınca, temyiz istemi harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır. Aynı Yasa’nın 433/2. maddesi uyarınca, hükmü süresinde temyiz etmemiş olan taraf, on günlük cevabi temyiz süresi içinde hükmü temyiz edebilir. Somut uyuşmazlıkta ise davacı vekilinin 03.02.2010 tarihli cevabi temyiz dilekçesi, temyiz defterine kaydedilmemiş ve temyiz harcı da yatırılmamış olduğundan, davacı vekilinin usulüne uygun şekilde yapılmayan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, taraflar arasındaki 01.04.2002 imza tarihli hizmet sözleşmesi dolayısıyla davacı tarafından davalıya ödenen bilgisayar programı kullanım bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, taraflar arasındaki 01.04.2002 imza tarihli hizmet sözleşmesi dolayısıyla davacı tarafından davalıya ödenen bilgisayar programı kullanım bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, taraflar arasında bir yıl süreli ve feshedilmediği müddetçe aynı şartlarla uzayan 01.04.2002 tarihli bir sözleşmenin imzalandığı, buna göre davacının yetkili servisi olarak davalının belirlediği standartlara uygun servis programı kullanmayı yükümlendiği, 2007 yılında davacıya davalının iş merkezindeki bilgisayara uzaktan erişim yoluyla işlemlerini yapması için özel bir hat tesis edilip 05.11.2007 tarihli faturayla işbu davanın konusu olan program bedelinin tahsil edildiği, sözleşmenin davalı tarafından 28.05.2008 tarihli ihtarla ve 02.06.2008 tarihinden geçerli olmak üzere feshedildiği, 14.01.2009 tarihli ihtarla da KIA yetkili servisi olmadığı halde müşterilerine mesaj göndermeye son vermesinin davacıdan istendiği, 19.02.2009 tarihinde de programın kullanımının davacıya kapatıldığı görülmektedir.

Yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, somut olayda 5846 sayılı FSEK. anlamında, eser sayılan bir bilgisayar programının kullanımı için lisans verilmesi gibi bir durum söz konusu değildir. Burada davacı bayii konumundadır ve anılan programı, yetkili servis sözleşmesinin devamı süresince kullanma hakkına sahiptir. Ödenen paranın ne kadar süreyle kullanım karşılığı olduğu konusunda faturada bir açıklık bulunmadığı gibi, sözleşmenin feshedilmesi halinde programın kullandırılması hakkında sözleşmede de bir hüküm bulunmadığına göre, davalı tarafından davacıdan tahsil edilen bedelin, sözleşmenin devamı müddetince programın kullanımı karşılığı olduğunun kabulü gerekir. Dolayısıyla ödediği bedel davacıya ancak sözleşmenin devamı süresince kullanma hakkı verir. Davalı sözleşmeyi feshettiğine göre, fesihle birlikte davacının kullanım hakkı da sona ermiştir. Benzer olaylardaki Dairemiz uygulaması da bu yöndedir (11.11.2011 gün, 2010/111 E- 2011/4127 K). Burada kullanım süresinin de bir önemi bulunmamaktadır. Üstelik davacı tarafından anılan program sözleşmenin devamı süresince kullanılmış, hatta sözleşmenin feshinden sonra dahi bir müddet daha programın kullanımına devam edilmiştir. Bu durumda artık iade istenemez.

Bir an için bu noktada sözleşmenin davalı tarafından feshinin haklı olup olmadığının tartışılması gerektiği düşünülebilirse de, davacı tarafından feshin haksızlığı konusunda açılmış bir dava bulunmadığı gibi, mahkemeye sunulan replik dilekçesinde dahi davalının sözleşmeyi feshinin haksız olduğu, ancak işbu davanın konusunun bu olmadığı bildirilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, alınmadığı anlaşılan 67.20 TL temyiz başvuru harcının ve 21,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11205, Karar No: 2013/31338, Tarih: 28.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/11205 E.  ,  2013/31338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ...Temizlik Turizm ve Ticaret A.Ş. ve Bursa Büyükşehir Belediyesi ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan ...Temizlik Turizm ve Ticaret A.Ş. ve ... Büyükşehir Belediyesi ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğ'ne yükletilmesine, 28.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/266, Karar No: 2024/1772, Tarih: 26.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/266 E.  ,  2024/1772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1870 E., 2023/2587 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/75 E., 2021/416 K.

Taraflar arasındaki kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; yetim aylığının kesildiğinin 11.12.2020 tarih ve 15617744 sayılı yazı ile kendisine bildirildiği, Kurum işleminin yasal dayanaktan yoksun olduğu, eski eşi ile 04.10.2002 tarihinde boşandıkları, sonrasında babasının evinde ikamet ettiği, daha sonra da kendi evini tutup yaşadığı, büyük kızının 2008 yılında evlendiği, evlenmesine katkıda bulunmak için evini ipotek ederek kredi çektiği ancak ödeyemediği, ev satışa çıktığında ortak çocuklarının olduğu gerekçesi ile evi satın aldığı, eski eşinin annesinden kalan gecekonduda ikamet ettiği, evlerin yakın olduğu ve müşterek çocukları sebebi ile görüştükleri, ...'daki kızının yanında kalır iken, oğlunun ihtiyaçları sebebi ile eski eşinin eve geldiği ve Kurum denetmenlerinin bu döneme denk geldiği iddiasıyla 11.12.2020 tarih ve 15617744 sayılı yazı ile yetim aylığı kesilmesi yönündeki işlemin iptaline ve kesilen yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının yetim aylığının 01.10.2008 tarihinden itibaren kesildiği, Kurum denetmenlerince düzenlenen denetmen raporu ile davacı ve eski eşinin fiilen birlikte yaşadığının tespit edildiği, Kurum kayıtlarının yazılı belge niteliğinde olduğu, aksinin ispatının aynı nitelikteki kanıtlar ile mümkün olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının yetim aylığının 01.10.2008 tarihinden itibaren kesildiği, Kurum denetmenlerince düzenlenen denetmen raporu ile davacı ve eski eşinin fiilen birlikte yaşadığının tespit edildiği, Kurum kayıtlarının yazılı belge niteliğinde olduğu, aksinin ispatının aynı nitelikteki kanıtlar ile mümkün olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre Kurum denetmen raporunun inceleme döneminin 2002-2020 tarihleri arasını kapsadığı, tarafların nüfus kayıtları uyarınca 2007-2011 tarihleri arası aynı adreste "Orta Mah. ... Bulv. No:158/12 .../Aydın" kayıtlı oldukları ve 14.02.2017 tarihinde tarihinde Aydın Atatürk Devlet Hastanesi Acil Tıp bölümünde tedavi gördükleri tespiti dışında 2002 ve 2020 yılları arası tüm sürede birlikte ve fiilen yaşadıklarına ilişkin başkaca delilin bulunmadığı, emniyet araştırması ve tüm tanık anlatımları ile davacı ve eski eşinin birlikte yaşamadığının tespit edildiği, dosyanın mevcut delil durumundan davacı ve eski eşinin 2002 ve 2020 yılları arası tüm dönem bakımından fiilen birlikte yaşadığı sonucuna varılamayacağı, nitekim davacının 2008 yılında eski eşinin evini satın aldığını ikrar ettiği, tarafların müşterek çocuklarının olduğu ve tanık anlatımları ile çocuklar vesilesi ile biraraya geldiklerinin anlaşıldığı hususları birarada değerlendirildiğinde, ağırlıklı deliller uyarınca davacının 2007-2011 yılları dönem dışında inceleme dönemi olan 2002-2020 yılları arası tüm dönem bakımından davacının eski eşi ile birlikte yaşamadığını ispat ettiği kanaatine varıldığı, bu hali ile tarafların 2002 tarihinden itibaren birarada yaşadığı tespitini içeren Kurum denetmen raporunun gerçeğe uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı kurumun 11.12.2020 tarih ve 15617744 sayılı işlemin iptali ile kesilen yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum tarafından düzenlenen denetmen raporunda ismi geçen ve 09.04.2021 tarihli delil dilekçelerindeki tanıklardan ...'nın dinlenilmediği, Kurum Sosyal Güvenlik Denetmenlerince yapılan araştırma sonucu davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiği, davacıdan Kurum alacağının henüz tahsil edilmediği, Kurum işleminde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, Kurum kayıtları resmi ve yazılı belge niteliğinde olup aksinin aynı nitelikte yazılı delillerle olması gerektiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç