muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16739, Karar No: 2020/4206, Tarih: 30.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16739 E.  ,  2020/4206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan ilk seferde doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığından usulsüz olduğu anlaşıldığından mahkemece anılan davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 30.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30868, Karar No: 2016/10348, Tarih: 25.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30868 E.  ,  2016/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece  verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk ile katılanın aynı işyerinde çalışmaları, taraflar arasında olay günü iş meselesinden kaynaklı tartışmanın çıkması, suça sürüklenen çocuğun savunmasında meydana gelen tartışma esnasında katılan ile aralarında itiş-kakış yaşandığını ve katılanın kendisine yumruk atmaya çalıştığını beyan etmesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK' nın 29/1. maddesince haksız tahrikin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde açıkça tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suça sürüklenen çocuk müdafinin 10.12.2013 tarihli celsede alınan beyanında suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri ve yasal indirim uygulanmasını talep etmesi karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK' nın 62/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde açıkça tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Katılan hakkında Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 06.10.2011 tarih 2011/6663 sayılı adli raporunun aslın yada tasdikli bir örneği dosya içerisine getirtildikten sonra suça sürüklenen çocuğunun hukuki durumunun tayini ve tespiti gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak  BOZULMASINA,  25.04.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16887, Karar No: 2015/9381, Tarih: 24.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/16887 E.  ,  2015/9381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

vek. Av. ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine;

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununun (HUMK) 438/I maddesindeki parasal sınır, 5236 sayılı Kanunun 19’uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 19.280,00 TL'dir.

Temyize konu 15.04.2014 tarihli kararda dava değerinin 15.743,00 TL olması nedeniyle, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 5 yıldır aidat ödediği ancak faaliyete geçemeyen alışveriş merkezinden satın aldığı dükkanın ayıplı olduğunu, alışveriş merkezindeki eğlence yerlerinin ve bazı dükkanların gerekli özelliklere sahip olmaması nedeniyle alışveriş merkezinin 5 yıldır atıl kaldığını, müvekkilinin 5 yıldır aidatını ödediği bir adet dükkanı, alışveriş merkezinin faaliyete geçememiş olması sebebiyle kiraya veremediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dükkanın piyasa değerinin bulunmayışı nedeniyle 5000 TL., kiradan mahrum kalma nedeniyle gelir kaybı için 1500 TL ve ödenen aidatlar için 1500 TL olmak üzere şimdilik sadece 8000 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiş, 17.03.2014 tarihli dilekçesi ile talebini 15.743 TL üzerinden ıslah etmiştir.

Davalı vekili, taşınmazın devrinden itibaren 5 yıllk zamanaşımı süresi dolmuş olduğundan taşınmazın ayıplı olduğu iddiasıyla bu davanın açılamayacağını, davacı tarafından gizli ayıplı olduğuna dair herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin dükkanın 16.06.2006 tarihli teslim tutanağı ile teslim alınması ile davacının müvekkili şirketi ibra ederek ayıba karşı tekeffül borcunu kaldırdığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, taşınmazın devrinden itibaren 5 yıllk zamanaşımı süresi dolmuş olduğundan taşınmazın ayıplı olduğu iddiasıyla bu davanın açılamayacağını, davacı tarafından gizli ayıplı olduğuna dair herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin dükkanın 16.06.2006 tarihli teslim tutanağı ile teslim alınması ile davacının müvekkili şirketi ibra ederek ayıba karşı tekeffül borcunu kaldırdığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi heyet raporuna göre; taşınmazın alışveriş merkezi niteliğinde olduğu ve gizli ayıplı olmadığı davacının tazminat talebinin yerinde olmadığı, davacının aidat ödediğine dair belge ibraz etmediği, bu durumda bu kalem alacağa yönelik talebinin reddi gerektiği, kiradan mahrum kalma sebebiyle gelir kaybı talebi açısından ise davacının taşınmazın teslim tarihi ile iskan ruhsatının alındığı tarih arasında kira kaybı talep edebileceğinden alınan 29.08.2013 tarihli ek rapora göre hesaplama yapıldığı, bu konuda davalı tarafça zamanaşımı talebinde bulunulmuş ise de davacının talebi BK'nın 96. maddesi kapsamında borcun kötü ifasından kaynaklandığından BK'nın 125. maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu gerekçesiyle kira kaybı tutarı açısından davanın kabulüne, 15.743.00 TL nin 1.500.00 TL sinin dava tarihi olan 10.08.2011, bakiyesinin ıslah tarihi olan 17.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, diğer alacak kalemleri açısından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.,

Satım konusu iş yerinin davacı şirket tarafından 16.06.2006 tarihinde "anahtar teslimi imar ve imal edilmiş olup .... ayıp ve noksandan ari olarak teslim alınmış... Milpa A.Ş'yi ibra ederim"... kaydıyla teslim alınmış ve 08.11.2006 tarihinde de tapuda davacı adına tescili yapılmıştır.

Davacı vekili, dava ve ıslah dilekçelerinde taşınmazın bedelinin satıma konu değer kadar olmadığını ve teslim aldıkları tarihten beri kira geliri elde edemediklerini ve gelir kaybına uğradıklarını ayrıca aidat ödediklerini belirterek, talepte bulunmuştur.

Bu durumda mahkemece, taşınmazın 16.06.2006 tarihinde ihtirazi kayıt konulmadan teslim alındığı ve satıcının ibra edildiği, ayrıca 08.11.2006 tarihinde işyerinin tapuda devrinin yapıldığı ve davacı tarafın bu devir sırasında da herhangi bir bildirimde bulunmadığı, satın alınan yerin iş yeri olduğu gözetildiğinde TTK'nun ön gördüğü şekilde bir ayıp ihbarının da yapılmadığı dikkate alınarak bir karar verilmek gerekirken, delil takdirinde hataya düşülerek geçersiz sözleşme hükümleri dikkate alınarak kira bedeli ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/558, Karar No: 2014/14663, Tarih: 15.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/558 E.  ,  2014/14663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın şikayetçinin lokantasını telefonla arayarak 4 adet döner ve 4 adet tost siparişi verip 100 lira para üstü göndermesini istediği, tanık ...’ın siparişi götürdüğünde sanığa 4 adet döneri ve 100 lira üstünü verdikten sonra sanığın yiyecekleri geri verip üst kata çıkıp tostları bırakmasını parayı da oradan alacağını söylediği, tanık Serdar’ın üst kata çıktığında tost siparişi verilmediğini öğrenmesi üzerine tekrar aşağıya indiği ancak sanığı bulamadığı olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12772, Karar No: 2015/8040, Tarih: 13.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/12772 E.  ,  2015/8040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 16/07/2005 tarihinde Ukrayna'da meydana gelen olayının iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 11.maddesinde iş kazasının tanımı yapılmış, devamı maddelerinde sağlanan yardımlar ve işverenin yükümü düzenlenmiştir. Bir olayın iş kazası sayılması gerektiğinin tespitine ilişkin davanın nihayetinde 506 ve 5510 sayılı Yasa gereğince hak sahiplerine iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması sonucu doğabileceği gibi, diğer yandan bir sosyal sigorta olayının iş kazası sayılıp sayılmaması işverenin dahi hak alanını ilgilendirir. Zira işveren kusurlu ve olay da iş kazası ise, Kurum bağladığı gelirin peşin değerini işverenden isteyebilecektir.

Olayın iş kazası sayılması gerektiğinin tespitine ilişkin davanın asıl amacı, 506 ve 5510 sayılı Yasa gereğince hak sahiplerine iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanmasının teminine yöneliktir. Diğer yandan bir sosyal sigorta olayının iş kazası sayılıp sayılmaması işverenin dahi hak alanını ilgilendirir. Zira işveren kusurlu ve olay da iş kazası ise, Kurum bağladığı gelirin peşin değerini işverenden isteyebilecektir.

Öte yandan, Kamu hukuku alanına giren sosyal güvenlik hukukunun hizmet akdiyle çalışanlar yönünden başlıca kaynağını oluşturan 506 sayılı Yasa Sosyal Sigortalar Kurumu’na yükümlülükler getiren bir sosyal güvenlik sözleşmesi veya topluluk sigortası bulunmadığı takdirde kural olarak Türk Milli sınırları içerisinde ve Türkiye’de tescilli işyerleri ve işverenler ile yasa kapsamındaki işçiler için uygulanabilir. Başka bir anlatımla, 506 sayılı Yasa'nın uygulama alanı devletin hükümranlık sahası ile sınırlı olup, ülke sınırları dışında uygulanamaz.

506 sayılı Yasa'nın ülke dışında meydana gelen sigorta olaylarında uygulanabilmesi işçinin önceden sigortalısı olduğu işveren tarafından geçici bir görev ile yurtdışındaki işyerine götürülmesi veya Sosyal Sigortalar Kurumu’na yükümlülükler getiren sosyal güvenlik sözleşmesi veya kısa vadeli sigorta kollarını da kapsayan topluluk sigortaları bulunması halinde mümkün olabilir.

506 sayılı Yasa'nın ülke dışında meydana gelen sigorta olaylarında uygulanabilmesi işçinin önceden sigortalısı olduğu işveren tarafından geçici bir görev ile yurtdışındaki işyerine götürülmesi veya Sosyal Sigortalar Kurumu’na yükümlülükler getiren sosyal güvenlik sözleşmesi veya kısa vadeli sigorta kollarını da kapsayan topluluk sigortaları bulunması halinde mümkün olabilir.

506 sayılı Yasa'nın 86.maddesine göre, Kurum 2 nci ve 3 üncü maddelere göre sigortalı durumunda bulunmayanların Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca onanacak genel şartlarla (İş kazalariyle meslek hastalıkları), (Hastalık), (Analık), (Malullük, yaşlılık ve Ölüm) sigortalarından birine, birkaçına veya hepsine toplu olarak tabi tutulmaları için, işverenlerle veya dernek, birlik, sendika ve başka teşekküllerle sözleşmeler yapabilir.(Ek fıkra: 29/07/2003 - 4958 S.K./40. md.) Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların malullük, yaşlılık ve ölüm sigortası primi, bu Kanunun 78 inci maddesine göre belirlenen prime esas kazanç alt ve üst sınırı arasında olmak şartıyla kendilerinin belirleyeceği miktarın % 30'udur.Ait olduğu ayı takip eden ayın sonuna kadar ödenmeyen primler için bu tarihten başlanarak 80 inci madde hükmüne göre gecikme zammı uygulanır.(Ek fıkra: 29/07/2003 - 4958 S.K./40. md.) Sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmayan ülkelerde iş üstlenen işverenlerin yurt dışındaki iş yerlerinde çalışmak üzere giden Türk işçilerine istekleri halinde 85 inci madde hükümleri uygulanır.

506 sayılı Yasa'nın 7.maddesinde yer alan " İşveren tarafından geçici görevle yabancı ülkelere gönderilen sigortalıların bu Kanun'da yazılı hak ve yükümleri bu görevi yaptıkları sürece de devam eder” hükmü yer almaktadır. 506 sayılı Yasa nın 7. maddesi ile aynı yönde düzenleme getiren 5510 sayılı Kanunun 5’inci maddesinin g bendinde ise; “Ülkemiz ile sosyal güvenlik sözleşmesi olmayan ülkelerde iş üstlenen işverenlerce yurt dışındaki işyerlerinde çalıştırılmak üzere götürülen Türk işçilerinin 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılacağı, bunlar hakkında kısa vadeli sigorta kolları ile genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanacağı, bu sigortalıların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmak istemeleri halinde, 50 nci maddenin ikinci fıkrasındaki Türkiye'de yasal olarak ikamet etme şartı ile aynı fıkranın (a) bendinde belirtilen şartlar aranmaksızın haklarında isteğe bağlı sigorta hükümlerinin uygulanacağı, bu kapsamda, isteğe bağlı sigorta hükümlerinden yararlananlardan ayrıca genel sağlık sigortası priminin alınmayacağı, bu bent kapsamında yurt dışındaki işyerlerinde çalışan sigortalıların, bu sürede ödedikleri isteğe bağlı sigorta primlerinin 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalılıktan sayılacağı” belirtilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacıya ait hizmet cetvelinde 05/09/1994-30/03/2011 tarihleri arasında toplam 2337 gün hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalı işyerince 14/09/2005-31/12/2006 tarihleri arasında 1025145 sicil no lu davalı işyerince hizmet bildiriminde bulunulmuş olup kazanın gerçekleşmiş olduğu 16/07/2005 tarihinde davacı adına yapılmış herhangi bir hizmet bildirimin bulunmadığı, davalı işyerinin 01/07/1995 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamına alınmış olduğu, Ukrayna'da MTG Mühendislik ve Ticaret Ltd. Şti ile davacı arasında akdolunan sözleşmede “15/10/2004 tarihinde davalı işyerinin MTG -UKR Ltd. Şti nin projelerinin yürütüldüğü işyerinde çalışmaya başlanacağı”nın belirtildiği, kazanın 16/07/2005 tarihinde Ukrayna'da dava dışı ... Yeni Sanayii Projesi ünvanlı işyerinde çıkan yangın sonucu davacının yaralanması şeklinde meydana gelmiş olduğu, Ukrayna Olağanüstü Durumlar Bakanlığı'nın ... Ukrayna- JSE-Ukrayna fabrikasında meydana gelen yangın ile ilgili olarak düzenlenmiş olan 22/07/2005 tarihli araştırma ve test raporunun dosyaya sunulmuş olduğu, dava dışı ... Yeni Sanayii Projesi ünvanlı işyerinin HSE Mühendisi ve Proje Müdürü tarafından hazırlanan kaza raporunda davacı ... nun kurulum çalışmalarında Ustabaşı olarak görev yaptığının, bir takım eğitimlerden geçtiğinin, kaza neticesi vücudunun muhtelif yerlerinde yanık olduğunun belirtildiği, davacı tarafından tarihsiz olarak düzenlenen ibaranamede “davalı ... UKR Müh. Tic. Limited Şirketi tarafından her türlü tıbbi yardımın karşılandığı ayrıca davalı işyerinden maddi-manevi tazminat talebinde bulunulmayacağı”nın belirtildiği, 09/01/2009 tarihli Kurum teftiş raporunda meydana gelen kazanın iş kazası olmadığının belirtilmiş olduğu, alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, yargılama esnasında duruşmalarda davacı ... davalı tanıklarının dinlenmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; dosya kapsamında toplanan delillerden davalı işyeri ile Ukrayna'da yer alan dava dışı firma arasında iştirak ilişkisinin olduğu, davacı ... davalı işyeri arasında olay tarihinden önce düzenlenmiş hizmet sözleşmesinin olduğu hususları dikkate alındığında davacının kaza anında davalı işyerinde geçen çalışması sabit olup, davalı işyeri açısından meydana gelen kaza olayı iş kazasıdır. Bununla birlikte adı geçen ülke ile Türkiye arasında ...'nu yükümlülükler altına sokan Sosyal Güvenlik Sözleşmesi mevcut olmadığı gibi davalı işveren ile Kurum arasında topluluk sigortası sözleşmesinin yapılmadığı ve davacı adına kaza tarihi itibariyle Türkiye'de davalı işyerince de Kurum'a bildirilmiş bir hizmetinin bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum yönünden meydana gelen olay bir iş kazası olmayıp Kurum hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Yapılacak iş, davacının Ukrayna'da meydana gelen olayın iş kazası olduğu tespiti isteminin davalı işyeri açısından kabulü ile davalı Kurum açısından reddine dair karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, davacının Ukrayna'da meydana gelen olayın iş kazası olduğu tespiti isteminin davalı işyeri açısından kabulü ile davalı Kurum açısından reddine dair karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.