muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8334, Karar No: 2010/16467, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8334 E.  ,  2010/16467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 3.maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlanmaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz. Buna göre bağımsız bölümlerin, kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin tespiti açısından tek tek ve yukarıda açıklanan unsurları esas alınarak incelenmek, bu incelemenin sonucuna göre olması gereken arsa payları belirlenmek ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olup olmadığı saptanmak suretiyle düzenlenecek bir rapora dayalı olarak karar verilmesi gerekirken, herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece; yukarıda yapılan açıklama doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, bu ek raporun bozma ilamına ve yasaya uygunluğu denetlenmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/271, Karar No: 2018/74, Tarih: 09.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/271 E.  ,  2018/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Olayımıza gelince; davalılar ... ve ...'ya gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edildiği bilinen son adreslerine tebligatçıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu anlaşılmakla, mahkemece adı geçen davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre tebliğ edildikten sonra temyiz süresi beklenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24903, Karar No: 2015/4444, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24903 E.  ,  2015/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçta meydana gelen 8.155,66 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı sürücünün olay anında 3.30 promil alkollü ve kazanın meydana gelmesinde 8/8 kusurlu olduğunu, davalılar aleyhinde zararın rücuen tazmini için icra takibi yapıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, kusuru, hasar miktarını kabul etmediklerini, davacıya sigortalı otobüs sürücüsünün de kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulü ile davalıların ...... İcra Müdürlüğünün 2012/176 sayılı dosyasına yaptıkları itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı...... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı.....'ün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyete dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nın 266.maddesi hükmü gereğince "mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz."

Somut olayda davacı vekili, davalı tarafa ait aracın, müvekkiline kasko sigortalı araca çarparak hasarlanmasına sebebiyet verdiğini, 8.155,66 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini davalılar aleyhinde 8.155,66 TL asıl alacağın ferileriyle birlikte tahsili için icra takibi yapıldığını, davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek işbu itirazın iptali davasını açmıştır. Davalı taraf kusuru oranında, davacıya sigortalı araçta meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. Kusur durumunun tespiti gibi, araçta oluşan gerçek zarar bedelinin yani hasarında konusunda uzman bilirkişi tarafından tespit edilmesi gerekir. Araç hasarının belirlenmesi, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konulardan değildir.

Mahkemece, davacı aracında işbu kaza sebebiyle oluşan gerçek zararın tespiti hususunda hiç inceleme yaptırılmadan, davacı şirket nezdinde düzenlenen ekspertiz raporunda tespit ve davacı tarafça talep edilen 8.155,66 TL hasar olduğu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece,........ veya..... Müdürlüğü fen heteyinden seçilecek araç hasarı konusunda uzman bilirkişiden, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, davaya konu trafik kazası sebebiyle davacıya kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin (gerçek zarar) tespiti hususunda ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, ekspertiz raporunun da irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı....'ün sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı.....ün temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu davalı yönünden BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı.....'e geri verilmesine 19/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21504, Karar No: 2013/22351, Tarih: 17.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21504 E.  ,  2013/22351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, ücret alacağı ile ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı tanıklarından Sinan, Vahdet davacının üst katta muhasebede görev yaptığını, fazla çalışıp çalışmadığı konusunda bilgisi olmadığını, tanık Ercüment de davacının değil kendi çalışma saatlerini anlatmışlardır. Davacı tanıkları davacının fazla çalışma yapıp yapmadığını bilmemektedir. Tanıkların kendi çalışma saatlerinin davacı açısından da aynı olduğu ispatlanamamıştır. Davacının normal mesai saatleri dışında çalıştığı ispatlanamadığından bu deliller ışığında fazla çalışma alacağının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3-Davalı vekili, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olup fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacakları konusunda yemin teklif hakkı kullandırılmadan karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3478, Karar No: 2014/7609, Tarih: 15.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3478 E.  ,  2014/7609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

İlgi nedeniyle, davacının ... Mahallesi ... Sokak, ... Apt. A. Blok No: 14/8 adresindeki ikametine (10040136 Nolu sayaca) 2001/01 – 2005/05 dönemi aralığına tekabül eden tüm tahakkukların davalı Kurumdan celbolunarak mezkur dava dosyasının temyiz incelemesine esas olmak üzere Başkanlığımıza gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22635, Karar No: 2014/28742, Tarih: 27.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/22635 E.  ,  2014/28742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/266-2014/559

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının, yabancı dilde düzenlenmiş çeke dayalı olarak başlatmış olduğu kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe karşı borçlunun, diğer itirazlarının yanında dayanak belgenin çekin unsurlarını taşımadığından dolayı kambiyo senedi niteliğinde olmadığına ilişkin şikayetinin de bulunduğu, mahkemece tüm itiraz ve şikayetlerin reddedildiği anlaşılmaktadır.

TTK'nun 820/1. maddesine göre çeke ait borçlanmaların şekli, bu borçlanmaların imza edilmiş olduğu ülkenin hukukuna göre belirlenir. Bununla beraber, ödeme yeri hukukunun öngördüğü şekle uyulması yeterlidir.

O halde mahkemece, takip dayanağı çekin yabancı dilde düzenlendiği dikkate alınarak sözkonusu belgenin düzenlendiği İngilizceyi ve ülke hukukunu inceleyebilecek yeterlilikte, özellikle üniversitelerin ticaret ve kambiyo hukuk dalında seçilecek hukukçu bilirkişiye inceleme yaptırılarak takip dayanağı belgenin kambiyo senedi vasfında olup olmadığı, takip alacaklısının takip hakkının bulunup bulunmadığı, söz konusu belge çek niteliğinde ise borçlunun sorumluluğunun bulunup bulunmadığı yönünde rapor aldırılarak oluşacak sonuca göre şikayetin karara bağlanması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10284, Karar No: 2022/16361, Tarih: 07.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10284 E.  ,  2022/16361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasına bağlı ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 2016/285 E. ve 2017/553 K. sayılı 17.10.2017 günlü ilk kararın davalı Halk Sigorta A.Ş. vekilinin başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 2019/1112 E. 2020/74 K. sayılı 14.01.2020 tarihli kararı ile anılan davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği; yeniden yapılan yargılamada Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 11.03.2019 tarihli 2018/39 Esas ve 2019/156 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne dair kararın davalı Halk Sigorta A.Ş. vekilinin başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 14.01.2020 günlü kararın Dairemizce bozulduğu, bozmaya uyularak mahkemece yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan Türkiye Sigorta A.Ş. vekili tarafından süresinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan 4. Hukuk Dairesinin 07.07.2021 tarih 2021/9650 Esas ve 2021/4317 Karar sayılı ilamında; “...Temyiz edenin sıfatına göre, davacı tarafından kararın temyiz edilmediği de dikkate alınarak, kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınması gerekir...” hususlarına değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; ek hesap raporu hükme esas alınarak, maddi tazminat talebinin kabulü ile davacı ... için 112.590,74 TL, davacı ... için 45.894,74 TL olmak üzere toplam 158.485,48 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00.TL, davacı ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...’den tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılardan Türkiye Sigorta A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan Türkiye Sigorta A.Ş.’nin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8.119,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Ş'den alınmasına 07.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7899, Karar No: 2024/10214, Tarih: 27.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7899 E.  ,  2024/10214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3554 E., 2023/4238 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/888 E., 2022/238 K.

Taraflar arasındaki sendikanın yok hükmünde olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince süresinden sonra verildiği gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.01.2011 tarihinde kuruluş müracaatında bulunan Yargıçlar ve Savcılar Sendikası (...) hakkında 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu’na (4688 sayılı Kanun) aykırılıktan açılan dava sonucunda Ankara 15. İş Mahkemesi tarafından verilen kapatma kararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesince onandığını ve sendikanın feshinin kesinleştiğini, ancak kesinleşen yargı kararına rağmen, 16.11.2012 günü "..." ismi ile çoğunluğu kapatılan ...’in kurucusu olan şahıslar tarafından tekrar kuruluş müracaatında bulunulduğunu, 4688 sayılı Kanun’da belirtilen hükümler doğrultusunda sendikanın kurulamayacağı hükmünden hareketle, kuruluş işleminin gerçekleşmediği ve tüzel kişilik kazanmadığının kuruculara bildirildiğini, idari yargı süreci sonunda Yargıçlar Sendikasının tüzel kişilik kazandığını, bunun üzerine Yargıçlar Sendikasının tüzel kişiliğinin yokluğu ve feshine karar verilmesi talebi ile dava açıldığını, Ankara 11. İş Mahkemesi tarafından bir aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini, temyiz üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 27.04.2015 tarihli kararıyla tamamen usulden reddedilen Mahkeme kararını onadığını, ancak Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince benzer nitelikteki bir başka davada içtihat değişikliğine gidildiğini, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 06.06.2016 tarihli ve 2016/12861 Esas, 2016/16434 Karar sayılı kararı ile Yargıçlar Sendikasına ilişkin önceki içtihattan dönülmesi ve kanuna açıkça aykırı olarak kuruluş başvurusu olması hâlinde 4688 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesindeki süre ile bağlı olmaksızın sendikanın yokluğunun tespitinin her zaman istenebileceği noktasında yeniden değerlendirme neticesinde ulaştığı içtihat değişikliği doğrultusunda, davalı ... Sendikasının, 4688 sayılı Kanun’un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca sendika üyesi ve kurucusu olamayacağı sabit olan "Yüksek yargı organlarının başkan ve üyeleri, hâkimler, savcılar ve bu meslekten sayılanlar" tarafından kurulduğu anlaşılmakla, 4688 sayılı Kanun’da öngörülen kuruluş koşulları gerçekleşmediğinden, davalı Sendikanın yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesinin mümkün olduğunu, ... adı altındaki kanuna aykırı şekilde kurulan oluşumun, yok hükmünde olduğunun tespiti için işbu davayı açma zaruretinin hasıl olduğunu, 4688 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Bir hizmet kolunda birden fazla sendika kurulabilir. Meslek veya işyeri esasına göre sendika kurulmaz