muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/14154, Karar No: 2021/15751, Tarih: 04.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/14154 E.  ,  2021/15751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin 20.05.2015 ve 21.05.2015 tarihli ifadelerinde suça konu cep telefonunun petrol istasyonunun market bölümünün önünde açıkta bulunan dondurma dolabının üzerinde olduğunu beyan ettiğinin ve 21.05.2015 tarihli CD...’na göre de sanığın suça konu cep telefonunu market bölümünün önünde dışarıda bulunan dondurma dolabının üzerinden alıp markete girdiğinin ve bir süre sonra da marketten çıktığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu ve mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16085, Karar No: 2023/407, Tarih: 16.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/16085 E.  ,  2023/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/341 E., 2022/801 K.

DAVA TARİHİ : 26.01.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, Bakanlığa bağlı olarak sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, kadroya geçişinin 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile sağlandığını, hâlen davalı Bakanlığın kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, yine ikramiye ve ilave tediyeden kaynaklı fark ücretlerin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının temerrüt tarihinden geçerli en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının asgari ücretin fazlasını almasını gerektirir ... sözleşmesinin bulunmadığını, kadroya geçen işçilerin kadroya geçmeden önce 01.01.2018 tarihinden itibaren alt işveren tarafından veya başka bir şekilde ücret artışı yapılması hâlinde bu artışın toplu ... sözleşmesinde yer alan %4 oranında zamdan mahsup edilmesi gerektiğini, davacının sendika üyesi olup olmadığının belirlenmesi gerektiğini, talep edilen faiz türü ve başlangıç tarihlerine de itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.10.2021 tarihli ve 2021/823 Esas, 2021/172 Karar sayılı kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 11.10.2021 tarihli ve 2021/823 Esas, 2021/172 Karar sayılı kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 08.02.2022 tarihli ve 2022/133 Esas, 2022/331 Karar sayılı ilâmı ile taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.04.2022 tarihli ve 2022/4501 Esas, 2022/5578 Karar sayılı ilâmı ile davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, arabuluculuk son tutanak tarihi ile hesaplamaya esas alınan son tarih arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği; ayrıca anlaşamamaya dair son tutanak tarihinin temerrüt tarihi oluşturacağının gözetilmemesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arabuluculuk son tutanak tarihi ile hesaplamaya esas alınan son tarih arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği, anlaşamamaya dair son tutanak tarihinin temerrüt tarihi olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücretinin korunarak bu ücret üzerine %4 oranında zam yapıldığını, ücret indirimine gidilmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Davalı vekili; davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücretinin korunarak bu ücret üzerine %4 oranında zam yapıldığını, ücret indirimine gidilmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın kapsamı ve mahiyetine göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk son tutanak tarihi ile hesaplamaya esas alınan son tarih arasında kalan talep dönemi için davanın usulden reddine karar verilip verilmediği ile temerrüt tarihine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 ve 24 üncü maddeler, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5723, Karar No: 2019/12399, Tarih: 17.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5723 E.  ,  2019/12399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından TMK 164. madde gereği açılan boşanma davasında ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı kadın tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince; "...davacı erkeğin mahkemeye başvurarak, davalının evi terk ettiğinden bahisle 01/07/2014 tarihinde ihtar isteğinde bulunduğu, terk ihtarının davalı kadına 22/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği, ihtara rağmen davalı kadının müşterek konuta dönmemesi üzerine, 07/02/2017 tarihinde terk nedeniyle (TMK 164) boşanma davası açılmış ise de, hiçbir haklı ve kabul edilebilir mazeret göstermeden 07/02/2017 tarihinde iki yılı aşkın süre sonra terk sebebiyle boşanma davası açması yukarıda açıklanan dürüstlük kurallarına uygun olmadığı gibi, geçen zaman dikkate alındığında ihtar isteğinin samimi bir arzuya dayanmadığı anlaşıldığından davanın reddine..." denilmekle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 164. maddesi, eşlerden birinin evlilik birliğinden doğan yükümlülükleri yerine getirmemek maksadıyla diğerini terk ettiği veya haklı bir sebep olmadan ortak konuta dönmediği takdirde, ayrılık en az altı ay sürmüş ve bu durum devam etmekte ise, istem üzerine hakim tarafından yapılan ihtarın da sonuçsuz kalması halinde terk edilen eşin, boşanma davası açabileceğini hükme bağlamıştır. Davacı erkek 01.07.2014 tarihinde ihtar isteğinde bulunmuş, istek doğrultusunda verilen karar davalı kadına 22.07.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, aradan yasanın aradığı iki aylık süre geçtikten sonra 07.02.2017 tarihinde boşanma davası açılmıştır. Tarafların devam eden ayrılıklarını nihayete erdirmek isteyen davacı erkek tarafından eve dönmesi için usulüne uygun şekilde yapılan ihtara icabet etmeyen davalı kadın, eve dönmemekte haklılığını ispatlayamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında; mahkemece, Türk Medeni Kanunu’nun 164. maddesi uyarınca davacı erkeğin davasının kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.17.12.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/5030, Karar No: 2015/3659, Tarih: 25.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/5030 E.  ,  2015/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul/Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :26.06.2014

Numarası :2013/172-2014/192

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat F..B..A.. ile davalı vekili Avukat Ş..Ş.. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağın tahsili talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 150.000,00 TL bakiye iş bedelinin tahsilini talep etmiş, 27.05.2014 günlü ıslah dilekçesiyle talep 956.438,31 TL arttırılarak 1.106.438,31 TL'ye çıkarılmış, yapılan yargılama sonunda mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne, 188.454,81 ve 323.323,63 Euro davacı alacağının dava tarihinden itibaren faizleriyle birlikte tahsiline karar verilmiştir. Fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak dava açılması halinde temerrüt yalnızca dava konusu yapılan kısım yönünden oluşur. Dava açılması saklı tutulan haklar yönünden temerrüt oluşturmaz. Saklı tutulan haklar, ıslah dilekçesiyle talep edildiğinden, arttırılan miktar yönünden temerrüt ıslah harcının yatırıldığı tarihte oluşur. Mahkemece bir ayrım yapılarak, davada talep edilen miktarın, hangi kalemlerden ne kadar olduğu davacı vekiline açıklatılmadan ve kısmi dava açıldığı gözetilmeden hükmedilen alacağın tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi doğru olmamıştır. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya ihtiyaç göstermediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalının temyiz itirazının kabulüyle mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin (A) ile başlayan paragrafında yer alan "87.893,79 TL ödenmeyen cari hesap alacağının" ve ikinci satırında yer alan "100.561,02 TL demir istif bedelinden doğan alacağın, dava tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan reeskont faiz oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline" rakam ve kelimelerinden "dava tarihinden" ile başlayan kısmının karardan çıkarılmasına, yerine davacının dava dilekçesinde talep ettiği miktarlar arasında oran kurularak yapılan hesaplama sonucu "alacağın her iki kalemden 30.000,00 TL'lik kısmına dava tarihi olan 24.02.2012 tarihinden, 158.454,81 TL'lik kısmının ise 27.05.2014 ıslah" tarih, rakam ve kelimelerinin yazılmasına,

Aynı şekilde, hüküm fıkrasının (B) ile başlayan paragrafındaki "152.509,63 Euro sözleşmeye göre ödenmeyen bakiye alacak" ve ikinci satırındaki "170.724,00 Euro ek işlerden olağan alacağın dava tarihinden itibaren en yüksek döviz faiz oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline" rakam ve kelimelerinden "dava tarihinden" ile başlayan kısmının karardan çıkarılmasına, yerine "alacağın her iki kalemden 51.282,05 Euro'luk kısmına dava tarihi olan 24.02.2012'den 271.951,58 Euro'luk kısmının ise 27.05.2014 ıslah" tarih, rakam ve kelimelerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15116, Karar No: 2011/16311, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/15116 E.  ,  2011/16311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgisi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1993 ada 32 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında 1690/9600 pay sahibi Mehmet oğlu ... ile 2913/9600 pay sahibi Mehmet oğlu Mehmet Karatan'ın soyadının “Karaton” olarak düzeltilmesini, 3557/9600 pay sahibi olarak görünen Mehmet oğlu Mehmet'e ise “Karaton” soyisminin eklenmesini istemiştir.

Davalı, davacının davasını ispat etmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilerek kayıt maliki Mehmet oğlu ...'ın kaydının nüfus kayıtlarına uygun olduğu gerekçesiyle bu kişi yönünden istemin reddine karar verilmiş, diğer kayıt malikleri yönünden istem kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı vekili davanın kabul edilen bölümü yönünden esasa ilişkin olarak, reddedilen kısmı için vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydında hatalı yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken; nüfus

.

müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

Somut olayda, nüfus müdürlüğünden, tapu kayıt maliki “Mehmet oğlu Mehmet Karatan” ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmamıştır. Ayrıca, dava konusu taşınmazların edinilmesine ilişkin belgede Mehmet oğlu Mehmet'in eşi “...” olarak belirtilmektedir. Nüfus kayıtlarına göre ise eşinin ismi “Havvana”dır. Yine tapu kaydında malik olarak “Mehmet oğlu Mehmet Karatan” bulunduğu halde ayrı bir pay sahibi olarak “Mehmet oğlu Mehmet” isimli bir kişinin daha bulunması şüphe uyandırdığı halde mahkemece bu konular araştırılmamıştır.

Mahkemece, açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 29.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3439, Karar No: 2008/4782, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3439 E.  ,  2008/4782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 14.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline bu niteliği ile işlenmesi istemi ile açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... idaresi temyiz etmiştir.

Gerçekten, 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre yayla; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmalarını ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zaman aşımı ile mülk edinilmesi olanaksız bulunduğu gibi, sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Davalı ... idaresi savunmasında; çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını, vakıfname kapsamında kaldığını, esasen bu konuda kesinleşmiş yargı kararı olduğunu savunmuştur. O yüzden, taşınmazın kamu malı niteliğindeki yayla özelliği taşıyıp taşımadığının saptanması, eldeki davada önem kazanmaktadır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın kadastro sırasında gerçek kişi adına tespit edildiği, davacı Hazine’nin parselin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla Kadastro Mahkemesine dava açtığı, yapılan yargılama sonucu Kadastro Mahkemesince çekişmeli yerin özel mülkiyete konu olan yerlerden olduğunun saptandığı, Hazinenin davasının reddedildiği, hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Görülüyor ki, taşınmazın nitelik belirlemesi Kadastro Mahkemesince yapılmış ve özel mülkiyete konu yerlerden olduğu saptanmıştır. Her ne kadar ... idaresi Kadastro Mahkemesinde taraf değil ise de Kadastro Mahkemesinin hükmen yaptığı saptama, eldeki davayı da etkiler ve kesin delil teşkil eder. Böyle olunca, dava konusu parselin artık yayla olarak nitelendirilmesi ve kabul edilmesi olanaklı değildir.

Mahkemece, bu tespitler doğrultusunda davanın reddi yerine istem hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.04.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.