muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6107, Karar No: 2024/3319, Tarih: 14.05.2024

Hükmün davalılar Hazine vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiş; Dairece; hüküm vermeye yeterli ve elverişli olmayan tek kişilik ziraatçi bilirkişi raporu ile yetinildiği, hava fotoğraflarından usulünce yararlanılmadığı, sınırında mera ve orman parsellerinin bulunduğu, dava konusu taşınmazlar üzerinde davacılar lehine zilyetlik koşullarının oluşup oluşmadığının gereği gibi belirlenmediği belirtilerek, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına karşı davacılardan ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosya kapsamına göre; dava konusu taşınmazların bulunduğu köyde kadastro çalışmalarının başlamasından önce 3402 Sayılı Kadastro Kanunu (3402 Sayılı Kanun) 7/3 üncü maddesi gereğince kurulan Komisyonunca meraların belirlenmesi amacıyla çalışma yapıldığı, mera parselinin belirlendiği, belirlenen bu mera parselleri içinde kalan ve dava konusu taşınmaz alanlarının da gösterildiği A11 ve B11 seklinde çok sayıda taşınmazın sınırlarının ayrıca belirlenerek kişilerce kullanılan çayır niteliğinde olduğu belgelerini ibraz etmeleri halinde kayıt malikleri adlarına tespitinin yapılması gereğinin karar altına alındığı, akabinde yapılan tesis kadastrosunda da bu nedenle dava konusu taşınmazların sınırlandırmasının ayrıca yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bundan ayrı olarak; dava konusu 134 ada 51 parselin batı yönünden bir kısım sınırının devlet ormanı olarak tespiti yapılan 134 ada 431 parsel sayılı taşınmaz ile çakıştığı anlaşılmakta ise de; bölgede orman tahdininin de 5304 Sayılı Kadastro Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (5304 Sayılı Kanun) 3 üncü maddesi ile değişen 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 4 üncü maddesinin 3 üncü fıkrasına dayalı olarak tesis kadastrosu ile birlikte aynı zamanda yapıldığı, dosya kapsamına göre Orman İdaresi tarafından eldeki davanın konusu taşınmazlar hakkında bir dava açılmadığı, temyiz incelemesi sırasında UYAP'ta yapılan sorgulama ile de orman parselinin tespitteki yüzölçümüyle hükmen tescil edildiği ve tapu kaydının oluştuğu, eldeki davanın ise askı ilan süresi içinde açılan tespite itiraz davası niteliğinde olup, orman iddiasının bulunmadığı gibi 3402 sayılı Kadastro Kanununun 30/2 nci maddesinde düzenlenen mahkemenin resen araştırma hak ve sorumluluğunu içeren davalardan da olmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer yandan; taşınmazlar başında dinlenen 6 yerel bilirkişi ile bir tespit bilirkişisi benzer beyanlarda bulunarak köylünün buralarda hayvan otlatmadığını, kadim mera niteliğinin bulunmadığını, bildiklerinden ve daha da evvelinden beri çayır otunun biçilmesi suretiyle davacı tarafça kullanıldığını söylemişlerdir.

Diğer yandan; taşınmazlar başında dinlenen 6 yerel bilirkişi ile bir tespit bilirkişisi benzer beyanlarda bulunarak köylünün buralarda hayvan otlatmadığını, kadim mera niteliğinin bulunmadığını, bildiklerinden ve daha da evvelinden beri çayır otunun biçilmesi suretiyle davacı tarafça kullanıldığını söylemişlerdir.

Ziraat bilirkişisi Prof.Dr. ..., dava konusu taşınmazlar üzerinde yüksek boylu çayır bitkilerinin varlığının gözlemlendiğini, etrafındaki taşınmazlarda ise daha kısa boylu meraya has bitkilere rastlanıldığını, taşınmazların çayır arazisi olduğunu bildirmiş, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda da 1983 tarihli hava fotoğrafında sınırları ve yüzeysel görüntüsü çok belirgin kültür arazisi niteliğinde göründüğünü bildirmiştir.

Hal böyle olunca; yapılan keşif ve alınan raporların içeriğine göre davacılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesi kararının onanması gerekirken maddi hataya dayalı olarak bozulduğu anlaşıldığından davacı ...'ın karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ; Açıklanan sebeplerle; Dairenin 09.03.2023 tarihli ve 2021/4238 Esas, 2023/1343 Karar sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

İstek halinde peşin harcın karar düzeltme isteyene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4132, Karar No: 2011/6155, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4132 E.  ,  2011/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminat ödedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 14.02.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının yakınlarının uğradığı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar yakını olan sigortalı ......'ün ölümüyle sonuçlanan iş kazasının %10 kazalı ve % 90 oranında davalıların kusuru sonucu meydana geldiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı kardeşler yararına takdir edilen 6000.00-TL manevi tazminat miktarı fazla olmuştur.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı kardeşler yararına takdir edilen 6000.00-TL manevi tazminat miktarı fazla olmuştur.

Öte yandan 18.12.2002 havale tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere, sigortalının ölümü nedeniyle hak sahipleri manevi tazminat talebinde bulunurken, sigortalının kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını işverenlerin kusuru bulunduğu ileri sürülerek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacılar murisine %10 oranında kusur izafe edilmiştir.

Hal böyle olunca davacı anne ve babanın talep ettikleri manevi tazminat miktarından bu nedenle bir miktar indirim yapılmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken talep edilen manevi tazminat miktarının aynen kabulüne karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18186, Karar No: 2011/22287, Tarih: 28.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/18186 E.  ,  2011/22287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yalan tanıklık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca yakınan ... Sigorta A.ş. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/947, Karar No: 2023/4500, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/947 E.  ,  2023/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/311 E., 2022/464 K.

DAVA TARİHİ : 21.10.2020

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçişlerin yapıldığını, davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, ücretlerin eksik ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.10.2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 31.12.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.03.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği ve taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde tereddüde yer vermeyecek şekilde belirli ya da kesin bir vade söz konusu olmadığı hâlde anlaşamamaya dair son tutanak tarihinin temerrüt tarihi olduğu gözden kaçırılarak ücret farkı alacağına, raporda belirlenen temerrüt tarihlerinden faiz uygulanmasının hatalı olduğu gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihinden sonrası için yapılan hesaplama dışlanarak ve hüküm altına alınan ücret alacağı için davalının arabuluculuk son tutanak tarihinde temerrüde düştüğü gerekçesiyle hüküm altına alınan ücret alacağına son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, zamanaşımı yönünden davanın reddi gerektiğini, 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi gereği geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin idarelerce sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal hakların belirlenmesinde esas alınacağının düzenlendiğini, bu düzenleme gereği davacının ücretine %4 oranında ücret zammı uygulandığını, ücretinde indirim yapılmadığını, hizmet alım sözleşmelerinin kadroya geçiş tarihi itibarıyla sona erdiğini, davacıya mevzuata uygun olarak ücret ödemesi yapıldığını, hükmedilen faiz oranı ve faiz başlangıç tarihinin de hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk dava şartı yerine getirilmeyen talep dönemi hakkında davanın usulden reddine karar verilip verilmediği ve alacağa hükmedilen faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk dava şartı yerine getirilmeyen talep dönemi hakkında davanın usulden reddine karar verilip verilmediği ve alacağa hükmedilen faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6879, Karar No: 2019/5845, Tarih: 03.07.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6879 E.  ,  2019/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, yapılan tebligata rağmen, 2008-2009-2010 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri 15 günlük süresi içerisinde ibraz etmemesi nedeniyle “defter, kayıt ve belgeleri gizlemek” suçundan açılan kamu davasında, sanığın 06.10.2012 tarihinde aracında meydana gelen hırsızlık olayında defter ve belgelerinin çalındığını beyan ettiği ve bu nedenle defter ve belgelerini ibraz edemediği, defter ve belgelerinin zayi olduğuna dair Mahkeme kararının incelenmesinde, tanık beyanları ile sanığın aracından defter ve belgelerin (gelir ve giderlerini işlediği defterler, gelir ve giderlerine ait fatura, senet, bordro, makbuz vs. belgelerin) bir çanta içerisindeyken çalındığının belirtilmesi karşısında, hırsızlık olayına ilişkin dava dosyasının getirtilerek incelenmesi, tanık ... ve ...’ın hırsızlık dosyasında tanık olarak dinlenilip dinlenilmediğinin araştırılması, dinlenilmemişlerse bu kişilerin tanık sıfatıyla dinlenmesi ve çalındığı iddia edilen üç takvim yılına ait tüm defter ve belgelerin bir adet çanta içerisine yerleştirilebilmesinin mümkün olup olmayacağının belirlemesi ve toplanan tüm deliller ışığında sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1226, Karar No: 2018/5750, Tarih: 13.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/1226 E.  ,  2018/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalının davacılar aleyhine takibe koyduğu senet sebebiyle davacıların borcunun bulunmadığını, davalılardan ...’in ... Cumhuriyet Savcılığının 2015/287 sor. sayılı dosyasındaki ifadesinde davalılardan kendisinin alacağı olmadığını, Bademli Köyü Sulama Kooperatifinin alacaklı olduğunu beyan ettiğini savunarak, davacıların söz konusu senet sebebiyle davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların ... Köyü Sulama Kooperatifine olan üyeliklerinden ve buraya olan borçlarından ötürü senet vermek istediklerini, o an itibari ile kooperatifin muhasebe işlemlerini takip eden meslek erbabı bir muhasebecinin senette alacaklı olarak kooperatif başkanının isminin olması gerektiğini bildirmesi üzerine senet alacaklısı olarak kooperatifin başkanı olan davalı ...'in yazıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca, kooperatif kayıtlarında davaya konu senetten söz edilmediği gibi kooperatifin böyle bir alacağı olduğu ve tahsili için işlem yapılmasına dair karar ve kaydın da mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu davalı vekiline 01.04.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, HMK.nın 281. maddesi gereğince bilirkişi raporuna karşı 2 haftalık beyan süresi beklenilmeden 05.04.2016 tarihinde yapılan duruşmada davalı vekilinin mazereti reddedilerek dava hakkında karar verilmiştir. Ayrıca tahkikat tamamlandıktan sonra sözlü yargılama yapılarak hükmün tefhimi için HMK'nın 184. madde gereğince yeni bir duruşma günü de tayin edilmemiştir. Böylece davalının hukuki dinlenilme hakkı ihlal edildiğinden yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, davacı ... davaya konu bonoda avalist olup TTK'nun 702/2. maddesi uyarınca avalistin bononun şekle aykırılık dışındaki sebepler nedeniyle borçlu olmadığını ileri süremeyeceği hususunun gözönüne alınmaması ve HMK'da dahili davalı şeklinde düzenleme bulunmadığı halde Bademli Köyü Sulama Kooperatifi’nin davada taraf yapılması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2861, Karar No: 2020/4762, Tarih: 13.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/2861 E.  ,  2020/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili tarafından zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalanan davalıya ait aracın alkollü sürücüsünün 29/07/2006 tarihinde yaya ...’a çarparak ölümüne sebebiyet vermesi nedeniyle müvekkilinin hak sahiplerine 9.326,00 TL tazminat ödediğini, ZMSS genel şartlarının B.4/d maddesi uyarınca sigortalı araç sürücüsünün alkollü olması nedeniyle müvekkilinin davalı sigortalıya rücu hakkı doğduğunu ileri sürerek, 9.326,00 TL’nin 29.12.2006 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alkolün münhasıran kazaya etken olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ilgili bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile 9.326,00 TL tazminata ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik sigortası poliçesinden kaynaklanan, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmesi nedenine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde, alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinde, tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.