muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8111, Karar No: 2020/4829, Tarih: 09.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8111 E.  ,  2020/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ...1. Asliye Hukuk Mahkemesince 2018/416 E. - 2019/70 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve davalılardan ... vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama fındık bahçesi niteliğindeki... ilçesi,...mahallesi, 3007 ada 88 ve 89 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde, üzerinde bulunan yapılara ise aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İlk derece mahkemesince verilen 09.05.2018 tarihli kararı sadece davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kararı istinaf etmeyen diğer davalı yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı istinaf etmeyen davalı yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan; ilk derece mahkemesinin kararının kaldırıldıktan sonra sadece ilk kararı istinaf eden davalının payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip adı geçene ödenmesine yönelik hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik incelemeye dayalı karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu durumda ilk kararı istinaf etmeyen davalı yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan; ilk derece mahkemesinin kararının kaldırıldıktan sonra sadece ilk kararı istinaf eden davalının payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip adı geçene ödenmesine yönelik hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik incelemeye dayalı karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3724, Karar No: 2008/6422, Tarih: 31.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/3724 E.  ,  2008/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla Üsküdür İcra Müdürlüğünde başlattığı takibe dayanak bonoda yetkili yer İstanbul olarak belirlenmiş, takip talebi ve ödeme emrinde borçlu adresi (...Antakya) gösterilmiştir. (Dayanak senette keşideci adresi yine aynı yerdir) Borçlu tarafça aynı sürede İcra Mahkemesinde ileri sürdüğü itirazında yukarıdaki durum belirtilerek yetkili icra dairesinin Hatay (Antakya) olduğu açıklanmıştır.

HUMK.nun 23.maddesi son cümlesi hükmüne göre mahkemenin yetkili olmadığını iddia eden taraf yetkili mahkemeyi beyan etmeye mecburdur. HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957 sayılı ve 25.12.1987 tarih ve 1987/506-1103 sayılı kararlarında benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunanın birden fazla yetkili mahkemeyi gösterme olanağı yasaklanmıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok icra mahkemesi gösterilmiş olsa dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur.

Somut olayda gözlendiği gibi borçlu, yetkili yer olarak İstanbul ve Hatay(Antakya)'yı belirttikten sonra Hatay(Antakya) için tercihini belirterek yetki itirazında bulunmuştur. Bu durumda Mahkemece borçlunun yetki itirazının kabulünden sonra dosyanın yetkili Hatay(Antakya) İcra Müdürlüğüne gönderilmesi gerekirken yazılı şekilde İstanbul İcra Müdürlüğüne gönderilmesi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2894, Karar No: 2014/4100, Tarih: 26.05.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/2894 E.  ,  2014/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün Tebligat Kanunu'nun 14. maddesine göre; askerlik yaptığı yerdeki "kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste tebliğ edilmesi" gerekirken nizamiye çavuşuna tebliğinin geçersiz olmasından dolayı kesinleşmediği, sanığın 08.04.2013 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde temyiz isteği niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 01.02.2010 tarihli iddianame ile "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan açılan dava ile ilgili olarak her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ... müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan ve infazda geçen süre göz önüne alınarak sanık ...'ın infazın durdurulması talebinin REDDİNE, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8272, Karar No: 2012/6917, Tarih: 27.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/8272 E.  ,  2012/6917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı halde hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bu suç yönünden de mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığın işlediği iddia olunan “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9579, Karar No: 2018/15439, Tarih: 21.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/9579 E.  ,  2018/15439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, Dairemizce kararı temyiz eden davalılar adına tek temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcı yatırıldığı, diğer davalının temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcını, harç yatıran davalının ise bakiye nispi temyiz karar harcını yatırmadığı gerekçesiyle yapılan geri çevirme üzerine Mahkemece davalılar vekiline gönderilen muhtırada harcın nereye yatırılacağının belirtilmediği gibi her bir davalı yönünden yatırılması gereken harç tutarının da ayrı ayrı gösterilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalılar vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra ( harç yatıran şirket yönünden bakiye nispi temyiz karar harcının, diğer şirket yönünden temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcının- Şirket adları ve yatırılması gereken tutarlar ayrı ayrı yazılarak) tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalılar tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalılar tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2644, Karar No: 2023/2260, Tarih: 09.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2644 E.  ,  2023/2260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Van 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 667 ve 668 sayılı KHK ile Hazine'ye devredilen ... Eğitim Yayın Dağt. Paz. Tem. Yem. Ürt. Gıda San. ve Tic. A.Ş.'nin Sosyal Güvenlik Kurumuna olan borcu nedeniyle davacının şirketin yöneticisi olduğundan bahisle 1245 kart takip numarası ile ödeme emri gönderildiğini, borcun zamanaşımına uğradığını, dava dışı şirketin hazineye devredilen malvarlığından borcun tahsilinin mümkün olmadığının açıkça ortaya koyulması gerektiğini, şirketin tasfiye edilmiş olması nedeni ile davacının malvarlığına başvurulmasının hukuka aykırı olduğunu, 6183 sayılı Kanun'un yazılı usul ve koşullarına uyulmadığını, çıkarılan ödeme emirlerinin şirket adına olduğunu, borçların tahakkuk ve ödenmeleri gerektiği zaman davacının yönetici, temsilci ve sorumlu olmadığını beyanla 1245 sayılı kart takip numarasında davacıya gönderilen ödeme emirlerinin iptaline, davacının malvarlığına koyulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili; davacının yetkilisi olduğu şirketin borcundan dolayı düzenlenen ödeme emrinin tebliğ edildiğini, şirketin kanuni temsilcilerinin tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan kurum alacaklarının ödenmesinden sorumlu olduklarını, bahse konu şirketin 667 ve 668 sayılı KHK 'ler ile kapatılarak her türlü hak ve alacağının bedelsiz olarak hazineye devredilmesi sebebi ile şirket aleyhine takip yapılmasının hukuken mümkün olmadığını, kurumca tesis edilen dava konusu işlemde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; 01.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve anılan tarihten sonra tahakkuk eden prim borçları hakkındaki sorumluluk yönünden gözetilmesi gereken, 5510 sayılı Kanun'un 88/20 inci maddesinde, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmüne yer verilmiş olup; düzenleme ile şirket yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden herhangi bir ön koşula bağlı olmaksızın işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtildiğinden; tüzel kişiliği sonlandırılarak mal varlığı Hazineye devredilen prim borçlusu kuruluş malvarlığından takip konusu borçların tahsil edilmediğinin bu konuyla görevli KHK işlemleri bürosu yazısı içeriğinden de anlaşıldığından; davacı vekilinin dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; tasfiye süreci bitmeden müvekkilinin sorumluluğuna karar verilmesinin hatalı olduğunu, takip dosyaları incelendiğinde bir kısım takip dosyasında müvekkilinin 2015 yılında şirket yönetiminden ayrıldığının ve takip dayanağı alacaklarının zamanaşımına uğradığına ilişkin savunmalarının mahkemece değerlendirilmediğini beyanla ilk derece mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; tasfiye süreci bitmeden müvekkilinin sorumluluğuna karar verilmesinin hatalı olduğunu, takip dosyaları incelendiğinde bir kısım takip dosyasında müvekkilinin 2015 yılında şirket yönetiminden ayrıldığının ve takip dayanağı alacaklarının zamanaşımına uğradığına ilişkin savunmalarının mahkemece değerlendirilmediğini beyanla ilk derece mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Davacıya gönderilen 2017/10906, 2017/10907, 2017/10002, 2017/10492, 2017/10494, 2017/10495, 2018/10094 ve 2018/10099 sayılı ödeme emirlerinin zamanaşımını uğradığı belirgin olduğundan iptali gerektiği, iptali talep edilen ödeme emirlerinden 2017/10905; 2017/10648; 2017/12627; 2018/10095; 2018/10096; 2018/10097; 2018/10110; 2018/12467; 2018/14616; 2018/14615; 2018/14614 ; 2019/10646; 2019/10647 takip nolu olanlarının idari para cezasına dayalı olduğu anlaşılmakta olup dava dışı anonim şirket hakkında düzenlenen idari para cezasından davacının şahsen sorumlu tutulamayacağı gözetildiğinde sayılı ödeme emirlerinin iptaline karar vermek gerektiği,dava dışı anonim şirketin yönetim kurulu üyesi olarak 15.12.2015 tarihine kadar yönetim kurulu üyesi olan davacının sorumluluğunun bu döneme kadar borçlardan sorumlu tutulabileceği bu kapsamda davacının şirket ortağı yahut temsilcisi olmadığı belirgin dönem ve zamanaşımına uğradığı anlaşılan ve emsal nitelikli dairemizin Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 09.03.2022 tarih 2021/12469 E., 2022/3301 K. sayılı dosyası ile bozulup dairemizce uyulmasına karar verilen dosyada alınan ve kısmen dosya içeriğine uygun olduğu anlaşılan 19/10/2022 tarihi rapor uyarınca 2017/10003 sayılı dosyada 2009/7. ayına ilişkin prim borcunun tahsiline ilişkin olduğu ve 05.05.2017 tarihinde 3.026,00-TL tutarında tahsilat uyarınca zamanaşımının kesildiği ve takibin zamanaşımına uğramadığı yanı sıra 2017/10071 sayılı dosyada 2015/8-11 aylarına ilişkin prim borcu ilişkin olduğu 2017/10005 sayılı dosyada ise 2015/7, 9, 10, 11 aylarına ilişkin prim borcu olup zamanaşımına uğramadığı alınan takiplere yönelik iptal koşullarının oluşmadığı anlaşıldığı,davacının şirket ortağı olmadığından sorumlu tutulamayacağı ve takip konusu alacağın kısmen zamanaşımına uğradığı anlaşılan 2017/10072, 2017/10908 ve 2018/10098 sayılı dosyalarda ise alacağı takibin kısmen iptali gerektiği anlaşılmış olduğu gerekçeleriyle "Davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi nin 3 numaralı alt bendi gereğince kısmen kabulüne, Van 1. İş Mahkemesinin 31.03.2021 tarih, 2020/483 E., 2021/533 K., sayılı kararının kaldırılmasına,

Davanın Kısmen Kabul Kısmen reddi ile,

Davanın Kısmen Kabul Kısmen reddi ile,

-Davacıya gönderilen idari para cezasına ilişkin 2017/10905; 2017/10648; 2017/12627; 2018/10095; 2018/10096; 2018/10097; 2018/10110; 2018/12467; 2018/14616; 2018/14615; 2018/14614; 2019/10646; 2019/10647 ödeme emirlerinin iptaline,

-Davacıya gönderilen 2017/10906; 2017/10907; 2017/10002; 2017/10492; 2017/10494; 2017/10495; 2018/10094; 2018/10099 sayılı ödeme emirlerinin zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından iptaline,

-Davacıya gönderilen ödeme emirlerinden davacının şirket ortağı yahut temsilcisi olmadığı ve zamanaşımına uğradığı anlaşılan;

-2017/10908 sayılı ödeme emrine konu borçlardan 41.923,23 TL'sinin iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine,

-2017/10072 sayılı ödeme emrine konu borçlardan 15.184,88 TL'sinin iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine,

-2018/10098 sayılı ödeme emrine konu borçlardan 14.959,08 TL'sinin iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine,

-Davacının 2017/10003, 2017/10071, 2017/10005, takip sayılı dosyalara yönelik iptal talebinin reddine,karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri, temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

-Mahkemenin 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35 inci maddesinin ve 506 ve 5510 sayılı Kanuna göre genel kanun olduğunu bu nedenle olaya uygulanamayacağını belirtmesinin hukuka aykırı olduğunu, söz konusu şirkete, Meclisten geçerek kanunlaşan 667, 668, 670,679 sayılı KHK ile el konulmuş ve bu şirket malvarlıklarının hazineye devri ile borçlarının ödenmesi hakkında özel düzenlemeler getirdiği, dolayısıyla olaya uygulanması gereken yasa maddeleri daha özel madde olan ve olaya özgü çıkarılan ve Meclisten geçerek kanunlaşan 667, 668, 670 ve 679 sayılı KHK hükümleri olduğunu Mahkemenin bu açıdan değerlendirme yapmadığını,

-Şirket yöneticisi malvarlığına gidilebilmesi için alacağının öncelikle el konulan şirketin Hazineye devredilen mal varlığından tahsilinin mümkün olmadığı hususu açıkça ortaya konulması gereklidir. Oysa aşağıda delilleri ile sabit olduğu üzere davalı idare 670 sayılı KHK 5 inci maddesinde öngörülen yükümlülüklerini yerine getirmeden doğrudan müvekkilinin malvarlığına el konulduğunu, işlemin hatalı olduğunu,

- İlgili şirketin tasfiye edilmiş olması iddiasıyla ile Müvekkilin malvarlığına gidilmesi hukuka aykırı olduğunu,

-Müvekkilinin sorumluluğuna gidilebilmesi için 6183 sayılı yasada yazılı koşul ve usullerine uyulmadığını,

-Tahakkuk ve ödemenmesi gereken zamanda davacının yönetimde olmadığını,

-Kararın usul ve Kanuna aykırı olup kısmen red kararının bozulması gerektiğini belirtmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;