muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13601, Karar No: 2015/10258, Tarih: 08.10.2015

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkindir.

Dairemizden geçen emsal dosyalardan anlaşılacağı üzere, davalı Şirket hakkında düzenlenen SPK raporlarında, hisse senetlerinin izinsiz halka arz edildiği, sermaye artırım kararı verilmesine ilişkin genel kurul toplantısından önce halka arz işlemine başlandığı, Y.Grubu şirketleri tarafından yasal kayıtlara aktarılması zorunlu hususların yerine getirilmediği, muhasebe kayıtlarında gerçeğe aykırı kayıtlar bulunduğu, kar ve zarar kalemlerinin gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, hisse devir sözleşmelerinde bazı kişilerin ortaklık pay defterinde gözükmediği, kanun dışı yollardan para toplandığı belirtilmiş, bu kapsamda içinde davalı şirket yöneticisininde bulunduğu sanıklar hakkında Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/253 E. sayılı davasında ihraç edilecek hisse senetlerinin SPK'na kaydettirilmesi aşaması tamamlanmadan halka arz işlemine başlandığı, pay bedellerinin usulsüz tahsil edildiği belirlenerek mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 7. CD'nin 13.06.2007 tarihli ilamı ile onanmış, Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/121 Esas sayılı dosyasında SPK'dan izin alınmadan hisse senetleriyle ilgili aracılık faaliyetinde bulunulduğu iddiasıyla dava açılmış, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararları Yargıtay 7 CD'nin ilamı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmış, yine usulüne uygun olarak defterlerin tutulmaması nedeniyle davalı şirket yöneticisi hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Taraflar arasında geçerli bir sözleşmenin kurulabilmesi için sözleşme ehliyeti, hukuka, ahlaka, adaba uygunluk, ifa imkansızlığının bulunmaması, irade ile beyan arasında uyum, geçerlilik şeklinin arındığı hallerde bu şekle uygunluk gerekmekte olup, bu unsurlardan birinin eksikliği halinde ortada irade açıklaması bulunmasına rağmen, bu irade bir borç doğurmayacaktır. (Bkz. Prof Dr. Ahmet Kılıçoğlu Borçlar Genel Hukuku Genel Hükümler, 2. baskı, sayfa 50)

Taraflar arasında geçerli bir sözleşmenin kurulabilmesi için sözleşme ehliyeti, hukuka, ahlaka, adaba uygunluk, ifa imkansızlığının bulunmaması, irade ile beyan arasında uyum, geçerlilik şeklinin arındığı hallerde bu şekle uygunluk gerekmekte olup, bu unsurlardan birinin eksikliği halinde ortada irade açıklaması bulunmasına rağmen, bu irade bir borç doğurmayacaktır. (Bkz. Prof Dr. Ahmet Kılıçoğlu Borçlar Genel Hukuku Genel Hükümler, 2. baskı, sayfa 50)

818 sayılı BK'nın 28. madddesine göre hile, diğer tarafta sözleşme yapma düşüncesini uyandıran ya da bu düşünceyi güçlendiren gerçeğe aykırı eylem ve davranışları ifade eder. Hile nedeniyle sözleşmenin geçersiz sayılabilmesi için kişide aldatma kastının bulunması gerekir. Buna göre kişinin ileri sürdüğü ya da açıklanan zorunluluğu bulunmadığı halde susmuş olduğu nitelikler, karşı tarafı sözleşme yapmaya ikna etme veya sözleşme düşüncesini pekiştirme amacıyla ortaya konulmuş olmaktadır. Kişi bu eylem ve davranışlarda bulunmasaydı diğer tarafın bu sözleşmeyi yapmayacağı bilinç ve düşüncesinde olmalıdır. Aldatma kastında, kişiyi gerçek dışı eylem ve davranışlarda bulunmak suretiyle sözleşme yapmaya ikna etme düşüncesi vardır. Bir başka ifadeyle, sözleşmenin yapılması ile aldatma eylemi arasında illiyet bağı bulunmalıdır. Hileye uğrayan kişinin iradesi sakatlanmıştır. Bu nedenle sözleşmeyi iptal etme hakkına sahiptir. Sözleşmenin iptali halinde tarafların aldıklarını iade yükümlülüğü doğacaktır.

Somut olayda, davalılar, davacının şirket ortağı olduğunu ve TTK'nın 329-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini savunmuşlar, mahkemece de bilirkişi raporu alındıktan sonra davacının şirket ortağı olduğu, davacının hileli davranışlarla aldatıldığını tespite elverişli deliller bulunmadığı gerekçesiyle davalı şirket yönünden dava ispatlanamadığından, davalı D.. U.. yönünden ise pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, vaki olay açısından şirket muhasebe kayıtlarında davacının pay sahibi olduğuna ilişkin bir kayda rastlanılmadığı, defterlerin mevcut durumu nazara alındığında pay sahipliği durumunun şirket kayıtlarından tespit edilemeyeceği, ancak birikimlerini değerlendirmek isteyen bir kimse ile fon talep eden bir anonim şirket arasındaki ilişkinin kural olarak ortaklık ilişkisi olarak nitelendirilebileceği belirlenmiştir.

Ancak, mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, vaki olay açısından şirket muhasebe kayıtlarında davacının pay sahibi olduğuna ilişkin bir kayda rastlanılmadığı, defterlerin mevcut durumu nazara alındığında pay sahipliği durumunun şirket kayıtlarından tespit edilemeyeceği, ancak birikimlerini değerlendirmek isteyen bir kimse ile fon talep eden bir anonim şirket arasındaki ilişkinin kural olarak ortaklık ilişkisi olarak nitelendirilebileceği belirlenmiştir.

Bilirkişi raporunda açıkça, şirket muhasebe kayıtlarında davacının pay sahibi olduğuna ilişkin bir kayda rastlanılmadığı, defterlerin mevcut durumu nazara alındığında pay sahipliği durumunun şirket kayıtlarından tespit edilemeyeceği belirlendiğine göre, bu durumda taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı anlaşıldığından bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak, haksız fiil, hile ve aldatma olgusunun tespiti yapılırken SPK, TBMM, M. raporları, davalı şirketin yöneticileri hakkındaki ceza dosyaları, bu dosyalardaki tanık beyanları da nazara alınarak, her bir davalının hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zaman aşımı def'inin de buna göre değerlendirilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Öte yandan, olay tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı D.. U.. hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan yazılı gerekçeyle reddi de doğru değildir. Zira, 6762 sayılı TTK'nın 336/5. maddesinde tarif edilen gerek kanunların gerekse sözleşmelerin kendisine yüklediği sair vazifelerin kasten ve ihmal neticesi yapılmaması, TTK'nın 321/son maddesinde de, temsile ve idareye salahiyetli olanların vazifelerini yaptıkları sırada işledikleri haksız fiillerden anonim şirketin sorumlu olacağı hükme bağlandığından davalı D.. U..'ın da davalı Şirket'in yönetim kurulu başkanı olarak gerek MK'nın 50. maddesi gerekse de TTK'nın 321/son maddesi uyarınca zarardan sorumlu tutulabileceği ve bu nedenle kendisine husumet yöneltilebileceği gözetilmeksizin bu davalı yönünden dahi pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4070, Karar No: 2018/9051, Tarih: 13.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4070 E.  ,  2018/9051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanık hakkında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2011 tarihli ve 2011/45097 esas numaralı iddianamesi ile, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu ve eklerine uygun olarak “2009, 2010 ve 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı; “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanık hakkında "2009, 2010 ve 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9542, Karar No: 2013/22014, Tarih: 04.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9542 E.  ,  2013/22014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.04.2013 tarih ve 2011/1320-2013/370 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ...'dan olan alacağına karşılık Yapı Kredi Bankası... Şubesi'ne ait hesabından 31/12/2011 vade tarihli, 100,000 EURO tutarında çekin şirket ortaklarından ... tarafından teslim alındığını, ancak çekin teslim alan kişi tarafından kaybedildiğini ileri sürerek; çekin iptaline ve çekin ödenmesini önlemek için ödeme yasağı konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asli müdahil vekili, çekin kayıp olmadığını, davacı firma tarafından çekin ciro edilip müvekkiline teslim edildiğini, çek bedelinin müvekkili tarafından tahsil edildiğini, bu nedenle davanın konusuz kaldığını savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, çekin kaybolduğuna veya çalındığına dair bir kanıt bulunamadığı, çekin ciro edilerek asli müdahile teslim edildiği, çekin tahsil edilmiş olduğu, bu nedenle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, zayi nedeniyle çek iptali istemine ilişkin olup, mahkemece çekin kaybolmadığı, davacı tarafından ciro edilerek asli müdahile teslim edildiği, çek bedelinin tahsil edildiği gerekçesiyle konusuz kalan davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davanın konusuz kalması sebebiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

2-Ayrıca, çek iptali talebiyle çılan ve hasımsız görülen iş bu davada mahkemece dava konusu çeki ibraz ve tahsil eden asli müdahilin taraf kabul edilerek, asli müdahil yararına vekalet ücreti takdiri de yerinde görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3971, Karar No: 2010/4638, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/3971 E.  ,  2010/4638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı Hazine temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 26.10.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.01.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine temsilcisi 21.10.2009 tarihli dilekçesi ile senetsizden 10.520 m2 tarla cinsi ile 05.07.2006 tarihinde davalı ... adına kayıt edilen 201 sayılı parselin tapusunun iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı 20.01.2010 tarihli celsede imzalı beyanı ile davayı kabul etmiştir.

Mahkemece davalının davayı kabul etmesi nedeni ile HUMK. 92 ve 95. maddeleri gereğince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davacı Hazine temsilcisi ve davalı ... temyiz etmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Davanın tapu maliki olan şahsa karşı açılması gerekir. Taraflar temyiz dilekçelerinde davayı kabul eden şahsın ... oğlu ... isimli şahıs olup kadastro tutanağında ismi yazılı malik Müzeffer oğlu ... isimli şahısla ilgisi bulunmadığını beyan etmişlerdir. Bu nedenle dava konusu 201 sayılı parselin tapu kaydı getirtilerek gerçek tapu malikinin kimliği araştırılıp taraf teşkili yerine getirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığaına, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 26.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26159, Karar No: 2014/13690, Tarih: 02.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26159 E.  ,  2014/13690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-(f) maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde " temizlik işinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmındaki “kamuya yararlı bir iş olan temizlik işinde çalıştırılması ” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine'' kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına'' ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6887, Karar No: 2017/5438, Tarih: 08.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6887 E.  ,  2017/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup davaya katılan ...’ün, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık ile müdafii tarafından temyiz edilmesinin ardından inceleme safhasında vekili aracılığıyla dosyaya gönderdiği 03.10.2015 havale tarihli dilekçe ile mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8550, Karar No: 2010/12397, Tarih: 02.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/8550 E.  ,  2010/12397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/11/2009 gününde verilen dilekçe ile mülkiyet tespiti istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kabulüne dair verilen 22/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; davacılar, tapuda kayıtlı taşınmaz mülkiyetinin mirasbırakanlarına ait olduğunun tespitini istemişlerdir.

Yerel mahkemece, istemin kabulü ile taşınmazın davacıların mirasbırakanı olan ... ...'ın tasarrufunda olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde davacıların, dava konusu taşınmazın mirasbırakanlarının tasarrufunda olduğunun tespitine ilişkin bir istemde bulunmadıkları anlaşılmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğinden, taşınmazın davacıların mirasbırakanlarının tasarrufunda olduğunun tespitine karar verilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan “...parselin...” ve “…tasarrufunda…” biçimindeki sözcükler ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…parselin sahibi olarak adı yazılı bulunan ... ... ile...” ve “....aynı kişi…” sözcük dizelerinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 02/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12086, Karar No: 2015/10600, Tarih: 14.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12086 E.  ,  2015/10600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2011/560-2013/908

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı H.C.un sürücüsü, M.Ç.'in maliki olduğu davalı .....(......) Sigorta AŞ'ye zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı minibüsün davacıların yaşı küçük kızları yaya Serap ve Sinem'e çarpması sonucunda meydana gelen kazada küçük kız çocuklarının yaralandığını, araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, davadan önce davalı sigorta şirketine başvurulduğunu, davalı sigorta şirketinin küçük Sinem için 1.590,00 TL ödeme yaptığını, küçük Serap için ödeme yapmadığını, gerçek zararın daha fazla olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla küçükler Sinem ve Serap için ayrı ayrı 3.900,00 TL'den toplam 7.800,00 TL maddi tazminatının temerrüt tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında talebini davacı Sinem için 9.270,53 TL ve davacı Serap için 8.035,85 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın ıslah edilen hali ile kabulüne, davacı Sinem için 9.270,53 TL ve davacı Serap için 8.035,85 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından yargılama giderine ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Somut olayda; mahkemece davacı tarafından yapılan 77,00 TL başlangıç ve ıslah harcı, 495,75 TL tebligat gideri ve adli tıp gideri olmak üzere toplam 572,75 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Ancak maluliyet raporu almak için rapor ücreti olarak Çukurova Üniversitesi Döner Sermaye müdürlüğüne 14.06.2013 tarihi, 633680 nolu makbuz ile davacı Sinem için 600,00 TL ve aynı tarih 633681 numralı makbuz ile davacı Serap için 600,00 TL giderin davacı tarafından yatırılmış ancak mahkemece dair iki adet makbuz karşılığı 1.200,00 TL iki adet maluliyet raporu gideri yargılama giderlerine dahil edilmemiştir. Mahkemece 1.200,00 TL adli tıp rapor giderinin yargılama giderlerine dahil edilmemesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 4. bendindeki "adli tıp gideri“ ibaresinden sonra gelmek üzere “1.200,00 TL iki adet maluliyet rapor gideri” ve “572,75“ ibaresinin yerine “1.772,75 TL” yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.