muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7894, Karar No: 2010/9285, Tarih: 23.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7894 E.  ,  2010/9285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2009

Taraflar arasındaki davadan dolayı Edremit 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 24.11.2009 gün ve 676-754 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 26.04.2010 gün ve 4017-4857 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilin kütükten terkini ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından temyiz edilerek, dairece onanmış olup, davacı hazine tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 12.08.1985 tarihinde yapıldığı, hazinenin itirazı üzerine Edremit Kadastro Mahkemesinin 28.04.1989 tarih, 1987/37 esas, 1989/21 karar sayılı ilamı ile davalılar adına tescile karar verildiği, anılan kararın derecattan geçmek suretiyle 26.02.1993 tarihinde kesinleştiği ve böylece sicil kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Dava tarihi itibariyle davasında haklı olan bir kimsenin yargılama sırasında çıkan yasa gereğince haksız duruma düştüğü takdirde yargılama giderleri ve 1957 tarih, 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı açıktır.

O halde, öncelikle dava konusu 80 parsel sayılı taşınmazın dayanağını teşkil eden ilamın (Edremit Kadastro Mahkemesinin 28.04.1989 tarih, 1987/37 esas, 1989/21 karar sayılı kararı) keşfen kapsamının belirlenmesi ve bu kapsamda kalan yerin tamamının veya bir kısmının 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre tarifi 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kaldığının anlaşılması halinde, kesin hükmün tarafı olan Hazineyi bağlayacağı ve hazinenin dava tarihinde davasında haklı olmayacağı, dolayısıyla yargılama giderlerinden hazinenin sorumlu tutulacağı, yok eğer kesin hüküm kapsamı dışında kalan ve davalı tarafın mülkiyet kapsamı içindeki bir kısım yerin kıyıda kaldığının saptanması halinde ise davacı hazinenin davasında haklı olduğu ve yargılama giderleri ile avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulacağının gözetilmesi ve belirlenecek duruma göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Değinilen bu husus karar düzeltme istemi üzerine bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 440. maddesi gereğince kabulüne, dairenin 26.04.2010 tarih, 2010/4017 Esas, 2010/4857 Karar sayılı kararının Ortadan Kaldırılmasına, yerel mahkemenin 24.11.2009 tarih, 2007/676 Esas, 2009/754 Karar sayılı kararının açıklanan nedenlerle, HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11014, Karar No: 2011/21410, Tarih: 03.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/11014 E.  ,  2011/21410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : BERAAT

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 21.08.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 2003 takvim yılında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26580, Karar No: 2016/5677, Tarih: 14.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/26580 E.  ,  2016/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, 27.10.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflarının tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasa'nın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Yasa'da, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücûan tazminat davalarında uygulanmasına imkan veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi olduğu belirgindir.

Dosya kapsamından, mahkemece aldırılan kusur raporuna göre tazminat miktarının hesaplandığı ve sonucuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de, söz konusu iş kazası nedeniyle davacı Kurum Denetmen (müfettiş) raporu ile davalılar arasındaki ilişki yönünden, ilgili davalı şirketin ticaret sicil kayıtlarının getirtilmediği anlaşılmakla, belirtilen eksikliklerin giderilmesi, Kurum Denetmen raporundaki tespitler ile mevcut kusur raporunun karşılaştırılması ve sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Ü.A.
Yargıtay — Esas No: 2017/5425, Karar No: 2019/8658, Tarih: 23.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5425 E.  ,  2019/8658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-d, 62, 53, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın Mersin'de taşınmaz satın almak istemesi üzerine emlak komisyonculuğu yapan sanık ... ile bir arkadaşı vasıtası ile tanıştığı, Mersin'de villasını satmak isteyen sanık ...'nin, .... köyü 27407 sokakta .... Kent Sitesi içerisinde bulunan 52 no'lu villaya talip olduğu, ... ile pazarlık yaptıkları, bahse konu villayı ... tarafından görevlendirilen şahısların göstermesi suretiyle görüp, 100.000 TL'ye satın almak için anlaştıkları, ...'ın parayı temin etmek amacıyla Akbank.... şubesine başvurarak kredi talebinde bulunduğu, anılan bankanın sanık ...'ın yöneticisi olduğu Etik Değerlendirme A.Ş'ye eksper değerlendirmesi için müracaat ettiği, sanık ....'in yanında çalışan diğer sanık ...'i ekspertiz raporu düzenlendirilmesi için görevlendirildiği, ...'in, ...'in yanında getirdiği şahısların tarif ettiği villayı dikkate alarak değerini 100.000 TL olarak tespit edip, 03/01/2007 tarih ve AK 2780 sayılı ekspertiz raporunu düzenledikten sonra sanık ...'a imzalatıp, raporun bankaya ibraz edidiği, bankanın da katılan'a 100.000 TL ipotek tesis ederek kredi verdiği, bu paranın 06/07/2007 tarihinde tapuda yapılan satış işleminden sonra ...'nin hesabına gönderildiği, daha sonra villa olarak ekspertiz raporu düzenlenen yerin boş arsa olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanıkların atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda; sanık savunmaları katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5310, Karar No: 2022/7162, Tarih: 29.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5310 E.  ,  2022/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davacılardan ...'un maliki olduğu taşınmazda yüklenici olan davalı ile imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince on daireli bina inşa edildiğini, diğer davacıların da davalıdan daire satın aldıklarını, dairelerinde oturmaya başlamalarından hemen sonra binanın her tarafında sorunlar çıktığını, su tesisatının arızalı olması nedeniyle tüm dairelere su sızdığını, bina aydınlatmasındaki giderlerden de sızan su nedeniyle ortak yerlerden sığınak ve kapalı otoparkın devamlı nemli kaldığını, asansör kuyusuna su dolduğunu, elektrik kablolarının olduğu duvarın nemli kaldığını, otoparkta su izolasyonu ve havalandırma tesisatının bulunmadığını, kapalı otopark üzerindeki eğim düzgün yapılmadığından ... sularının binaya dolduğunu, otopark girişinin dar olması nedeniyle araçların giremediğini, binada yangın teçhizatı bulunmadığını, bina eğimli arazide yapıldığından üst tarafında bulunan binaların aşağı kaymaması için yeterli temel/istinat duvarı yapılmadığını, sadece tuğladan bir duvar örüldüğünü, yukarıdaki binaların kayma tehlikesi bulunduğunu, sözleşmeye ekli teknik şartnameye rağmen binanın özensiz inşa edilmesi nedeniyle Kadıköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/215 Değişik iş sayılı dosyası ile sorunların tespit edildiğini, binadaki ayıplar nedeniyle zarar gördüklerini ileri sürerek; binadaki ayıpların tespiti ile düzelttirilmesini, bunun mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla şimdilik 10.000TL alacağın ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişler; 08/11/2013 tarihli dilekçe ile dava değerini, hisseleri oranında davacılardan ... ... yönünden 3.422,80TL, ... yönünden 4.791,92TL, ... yönünden 2.053,80TL ve ... ... yönünden 3.422,80TL olmak üzere toplam 13.691,20TL'ye artırmışlar; 09/02/2015 tarihli dilekçe ile de dairelerin değer azalması nedeniyle oluşan zararın da davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı; ayıp ihbarı yapılmadığını, delil tespiti üzerine de gerekli çalışmalar yapılarak sorunların hepsinin giderildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen karar; taraf vekillerinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 22/10/2019 tarihli ve 2016/5892 Esas 2019/4382 Karar sayılı kararıyla; (...HMK 297/2. maddesi "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz

-2-

Davalı; ayıp ihbarı yapılmadığını, delil tespiti üzerine de gerekli çalışmalar yapılarak sorunların hepsinin giderildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen karar; taraf vekillerinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 22/10/2019 tarihli ve 2016/5892 Esas 2019/4382 Karar sayılı kararıyla; (...HMK 297/2. maddesi "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz

-2-

tekrar edilmeksizin taleplerden herbiri hakkında verilen hükümde, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir." hükmünü içermektedir. ... eldeki davanın davacısı olmasına rağmen mahkemece yukarıda zikredilen kanun maddesine aykırı şekilde bu davacı hakkında olumlu veya olumsuz bir karar oluşturulmamıştır. Ayrıca ... haricindeki davacılar yüklenici davalıdan kullanmak amacıyla konut satın alan kişiler olup tüketicidir. Tüketicinin satım sözleşmesine dayalı açtığı davanın Tüketici Mahkemelerinde görülmesi isabetli ise de, arsa sahibi ... ile davalı arasında eser sözleşmesi ilişkisi mevcut olup arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan davalara Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılması gerekir...) gerekçeleriyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda mahkemece; davacı ... tarafından açılan davanın tefrikine karar verildikten sonra, davacıların davalıya ayıp ihbarında bulunduklarına ilişkin dosyada bir delil bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Dava, malın ayıplı olmasından kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan 10/04/2021 tarihli ek bilirkişi raporunda; kök raporda gizli ayıp olarak belirtilen ayıpların niteliği, mevsimsel özellikler, kullanılan inşaat malzemeleri ile söz konusu malzemelerin geçirgenlik özellikleri göz önüne alındığında, en az bir kış mevsimi yaşanmasıyla ve en fazla iki yıl içinde ortaya çıkabileceği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacılardan ...'in 07/09/2009 tarihinde, ...'nın 09/09/2009 tarihinde, ... ...'nin 04/11/2009 tarihinde, ... ...'in 01/04/2010 tarihinde davalıdan konut satın aldıkları, eldeki davanın ise, 09/08/2010 tarihinde açıldığı, bu hususlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitler birlikte değerlendirildiğinde, gizli ayıplar yönünden ayıp ihbarı yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması, doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Buna göre, mahkemece yapılacak iş, kök raporda gizli ayıp olduğu tespit edilen zarar kalemleri yönünden işin esası incelenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek olmalıdır.

Buna göre, mahkemece yapılacak iş, kök raporda gizli ayıp olduğu tespit edilen zarar kalemleri yönünden işin esası incelenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, davacılar harçtan muaf olmalarına rağmen peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2316, Karar No: 2016/14273, Tarih: 10.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/2316 E.  ,  2016/14273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, ikramiye, ilave tediye, sair sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı ile yol ve yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 10.05.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, davalı ... uhdesinde olan Eynez yer altı sahasında kömür üretim işinin 2006 yılında davalı kurum tarafından hizmet alım sözleşmesi ile ........ Enerji A.Ş.'ye ihale edildiğini, ancak 30.10.2009 tarihinde davalı kurumun onayı ile kömür üretim işinin ........ A.Ş.'ye devredildiğini, davalının asıl işi olan kömür üretim işini hizmet alım sözleşmesi ile kanuna aykırı olarak alt işverene yaptırdığını, ancak alt işverenlik ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi gereğince iş yerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde söz konusu olabileceğini, bu hususa Alt İşverenlik Yönetmeliğinin "Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinin Kurulma Şartları" başlıklı 4. maddesinde de değinildiğini, aynı şekilde Sayıştay Başkanlığınca hazırlanan ............ Kurumu 2012 raporunda da söz konusu hususa dikkat çekildiğini, bu sebeplerle ............ ile ........ A.Ş. arasında hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesi gereğince alt işveren işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılması gerektiğini, bu sebeple müvekkilinin gerçek işvereninin ............ Genel Müdürlüğü Ege Linyit İşletmesi Müessese Müdürlüğü olduğunu, ........... Genel Müdürlüğü ile ........ A.Ş. arasındaki muvazaalı hizmet alım sözleşmesi sebebiyle ve eşit işe eşit ücret ilkesi gereğince müvekkilinin işçilik ücret ve ekleri fark alacağı doğduğunu belirterek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı ........... ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi mevcut olmadığını, bu sebeple dava konusunun 4857 sayılı Kanun'un 2/6. maddesi kapsamına girmediğini, zira asıl işveren-alt işveren ilişkisinin oluşması için öncelikle bir taahhüt kapsamında iş almış bir işverenin varlığı gerektiğini, ihale ile yaptırılan iş nazara alındığında müvekkil kurumun iş sahibi konumunda olup, ihale konusu işi alan müteahhitin ise bu yükümü yerine getirirken iş yeri açıp, işçi çalıştırmak durumunda olduğundan işveren konumunda olduğunu, yani işverenlik sıfatının ilk defa müteahhidin şahsında doğduğunu, daha önce mevcut olmadığını, müvekkili kurumun ihale makamı olarak ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, ihale ile vermiş olduğu işin yürütümünün sözleşmeye uygun olarak yapılıp yapılmaıdğını kontrol etme yetkisinin ise, projenin uygulanmasına yönelik olup doğrudan işe ve işçilere müdahale anlamına gelmediğini, dava konusu işin bağımsız bir işi ifade ettiğini, ihale konusu bu işin müvekkil kurumun yürüttüğü kamu hizmeti dikkate alındığında işin tamamının müteahhide bir bütün olarak verildiğinin görüleceğini, ikinci olarak işi alan müteahhidin bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu iş yerinde aldığı işte çalıştırması gerektiğini, oysa dava konu olayda böyle bir durumun mevcut olmadığını, müteahhit ile yapılan sözleşmede böyle bir zorunluluk öngörülmediğini, kimlerin işçi olarak işe alınacağı hususunun müvekkili kurum için önemli olmadığını, müteahhidin dilediği işçiyi dilediği herhangi bir iş yerinde çalıştırabildiğini, Alt İşverenlik Yönetmeliğindeki ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesindeki asıl ve alt işverenlik şartlarının olayda gerçekleşmediğini, bu sebeple davanın husumet sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiğini, kurumları ana statüsünün 4. maddesinde her türlü madeni işletmek ve işlettirmenin faaliyet konuları arasında yer aldığını, bu sebeple 2840 sayılı Kanun ile kurumları uhdesinde kalan ve ruhsatlarının devrinin kanuni olarak mümkün olmadığı, maden sahalarında koordinatları belirli alanlarda üçüncü kişilere, rödovans ve hizmet alımı yöntemlerini uygulanarak işlettirme yaptırabileceğini, bu uygulamalarda kurum yetkililerinin sözleşme konusu işin yürütümü ile ilgili olarak, firma çalışanlarını sevk ve idare etmesi, onlara emir ve talimat vermesi, kurum işçilerinin yüklenici işçileri ile birlikte çalışması gibi durumların söz konusu olmadığını, kurum kontrol teşkilatının tespitlerinin ödenecek hakedişe esas olmak üzere kömürün kalitesi ve miktarının belirlenmesi ile sınırlı olduğunu, müvekkili kurum tarafından yapılan hizmet alımlarının Kamu İhale Kanunu kapsamında kaldığını, müvekkilinin kamu kuruluşu olduğunu, bu sebeple muvazzaya başvurduğunun düşünülemeyeceğini, muvazaanın şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.