muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5294, Karar No: 2021/6560, Tarih: 12.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5294 E.  ,  2021/6560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında İtiraz Hakem Heyetince verilen itirazın reddi ne dair kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 30/12/2017 günü davacının yaya halde iken , davalı ... şirketine trafik sigorta poliçesi ile sigortalı aracın çarpması sonucunda yaralanarak %14 malul kaldığını bu nedenle şimdilik 5.200,00 TL zararının davalıdan temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş; ıslahla talebini 107.447,97 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre;başvurunun kabulü ile 107.447,97 TL tazminatın 13.11.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak başvurana verilmesine hükme karşı davalı vekili itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklı cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde,zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11.10.2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013-01.06.2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015-20.02.2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Eldeki dosyada; kaza sonrası düzenlenen ve hükme esas alınan 16/10/2019 tarihli Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp raporuna göre davacının kazadan kaynaklı kalıcı maluliyet oranının %14, geçici iş göremezliğinin 6 ay ve bu süre boyunca da bakıcıya muhtaç olduğu rapor edilmiştir. Ancak işbu rapor tarihinde yürürlükte olmayan yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmıştır.

Davalı vekili tarafından dosyaya sunulan 28/11/2018 tarihli Hacettep Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının raporuna göre davacının kazadan kaynaklı olarak sağ femur şaft kırığı tanısıayla opere edildiği,implant takıldığı ve buna bağlı olarak alt ekstremitede antaljik yürüyüş,basma fazının kısalmasına ilave olarak ayak bileği diz veya kalaçada orta -ileri derecede artritik değişikliklerin tespit edildiği ve kalıcı maluliyetin %8 olduğu rapor edilmiştir. İşbu raporun kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere uygun biçimde, konusunda uzman doktor bilirkişi heyeti tarafından ve kazadaki yaralanma ile maluliyet arasındaki illiyet bağı da kurularak düzenlendiği, karara esas alınabilir bir rapor olduğu gözetilmek suretiyle inceleme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; 107.447,97 TL tazminatın davalıdan tahsiline ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 14.157,56 TL vekalet ücreti hükmedilmiş,İtiraz Hakem heyetince davalı vekilinin bu yöndeki itirazlarının da reddine karar verilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalı vekilinin bu yöndeki itirazlarının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7115, Karar No: 2023/5706, Tarih: 18.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/7115 E.  ,  2023/5706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1580 E., 2019/2106 K.

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 22.01.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Isparta Ağır Ceza Mahkemesinde silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan yargılandığını, 24/07/2016 tarihinde gözaltına alındığını, 28/07/2019 tarihinde serbest bırakıldığını, Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/09/2018 tarih 2018/178 esas, 2018/303 Karar sayılı kararıyla beraatine karar verildiğini, müvekkilin 4 gün boyunca gözaltında kaldığını ve sorgusuna müteakip adli kontrol şartıyla serbest bırakıldığını, müvekkili hakkında adli kontrol tedbiri kaldırılıncaya kadar her hafta düzenli olarak karakola imza atmaya gittiğini, müvekkilinin bir süre sonra eşinin tutuklanması, kendi hakkında adli sürecin olması, geleceklerinin belirsiz olması ve bakıma muhtaç çocuklarının açıkta kalma ihtimallerinden dolayı, Isparta merkezdeki evini Gelendost ilçesinde bulunan kayınpederinin yanına taşımak zorunda kaldığını, müvekkilin tüm bu süreç boyunda beslenme ve nakliye masrafı yaptığını, ekonomik yöden zor duruma düştüğünü, müvekkilinin KHK ile kamu görevinden ihraç edildiğini, müvekkilinin eşi de tutuklu bulunduğu için oldukça sıkıntılı ve zor zamanlar yaşadığını, çocuklarının bu olay nedeniye olumsuz etkilendiğini, maddi ve manevi zarar gördüğünü, 500.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 04.03.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2019 tarihli ve 2019/27 Esas, 2019/60 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2. Davalı vekili 04.03.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2019 tarihli ve 2019/27 Esas, 2019/60 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 16.07.2019 tarihli ve 2019/1580 Esas, 2019/2106 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.10.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin esastan reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri;

1. Maddi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine,

2. Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna,

İlişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Mahkemece tazminat istemine ilişkin dilekçenin CMK'nın 142. maddesindeki şartları taşıyıp taşımadığı hususunda yapılan inceleme üzerine, davacı hakkında verilen beraat kararına karşı itiraz yoluna gidilmediği ve kararın 02/10/2018 tarihinde kesinleştiği, davacı hakkında verilen beraat kararının kesinleşmesine ilişkin evrakın 23/10/2018 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, 22/01/2019 tarihinde dava dilekçesinin havale edildiği, CMK'nın 142/1. maddesinde belirtilen üç aylık yasal süre içerisinde davanın açıldığı, dava dilekçesi, davalı hazine adına cevap dilekçesi, mahkemece yapılan araştırmalar ve tüm dosya kapsamı ile davacı ...'ın "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçlaması iddiasıyla 24/07/2016 tarihinde gözaltına alındığı, Yalvaç Sulh Ceza Hakimliği'nin 2016/32 sayılı kararı ile 26/07/2016 tarihinde adli kontrol tedbiri ile serbest bırakıldığı, Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/178E. 2018/303 K. numaralı kararıyla beraatine dair karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacının gözaltında bulunduğu 3 günlük süre içerisinde halen görevinde bulunduğu, hakkında herhangi bir ihraç kararının alınmadığı, 01/09/2016 tarihli 672 sayılı KHK ile ihraç edildiği, son maaş bordrosuna bakıldığında 2016 ağustos ayında maaşını almış olduğu dolayısıyla gözaltında kaldığı tarihler nazara alındığında davacının herhangi bir maddi kazanç kaybının bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılarak maddi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Davacının gözaltında bulunduğu 3 günlük süre içerisinde halen görevinde bulunduğu, hakkında herhangi bir ihraç kararının alınmadığı, 01/09/2016 tarihli 672 sayılı KHK ile ihraç edildiği, son maaş bordrosuna bakıldığında 2016 ağustos ayında maaşını almış olduğu dolayısıyla gözaltında kaldığı tarihler nazara alındığında davacının herhangi bir maddi kazanç kaybının bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılarak maddi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Manevi tazminat talebi yönünden dosyanın incelenmesinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/05/1999 tarih ve 9/102-115 sayılı ilamında haksız tutuklama nedeniyle hükmolunacak manevi tazminatın belirlenmesinde gözönüne alınacak kıstaslar açıklanmıştır. Buna göre: "Manevi zarar tutuklanan şahsın sosyal çevresinde itibarının sarsılmasına; hürriyetinden yoksun kalması nedeniyle duyulan elem ve ıstırap ve ruhi sıkıntıların bir nebze de olsa giderilmesi amacına yöneliktir. Manevi zararın tümüyle giderilmesi olanaksız ise de; tayin edilecek manevi tazminat kişinin acı ve ıstıraplarının giderilmesinde, sıkıntılarının azaltılmasında etken olacaktır. Bu nedenle manevi tazminata hükmedilecek kişinin cezaevinde kaldığı süre, sosyal ve ekonomik durumu, toplumsal konumu, atılı suçun niteliği, tutuklanan şahıs üzerinde bıraktığı olumsuz etkiler dikkate alınarak zenginleşme sonucu doğurmayan, adalet ve hakkaniyet ilkeleriyle bağdaşır bir miktar olmasına özen gösterilmelidir." Davacı hakkında beraat kararı verilen dosyada, davacının üzerine atılı suçun niteliği, haksız olarak tutuklu kaldığı sürede hürriyetinin kısıtlanması sonucunun doğurduğu tüm sorunlar, tespit edilen sosyo-ekonomik durumu hep birlikte değerlendirildiğinde, hak ve nesafet kuralları uyarınca manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği ancak manevi tazminatın şahsın çektiği elem ve sıkıntıları kısmen de olsa dindirmeyi amaçlayıp zenginleşme sonucunu doğurmaması gerektiği nazara alındığında yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davacının manevi tazminat konusundaki davasının kısmen kabulü ile gözaltına alındığı 24/07/2016 tarihinden serbest bırakıldığı 26/07/2016 tarihine kadar olan 3 günlük süreye ilişkin manevi zararlarına karşılık olarak takdiren 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/178 Esas, 2018/303 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 24.07.2016-26.07.2016 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama üzerine 24.09.2018 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 02.10.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

1. Maddi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesine göre ''suç soruşturması veya kovuşturması sırasında'' uygulanan koruma tedbirlerine karşı devlet aleyhine tazminat davasının açılabileceği belirtilmiş olup, davacının gözaltı koruma tedbiri bittikten sonra 01.09.2016 tarihinde kamu görevinden ihraç edildiği anlaşılmakla, davacının gözaltına alındığı tarihte memurluk görevinin devam ettiği, davacının ihraç sebebiyle uğradığı zararlar için idareye başvurması gerektiği anlaşıldığından maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti yapıldığından davacı vekilinin temyiz sebebi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 16.07.2019 tarihli ve 2019/1580 Esas, 2019/2106 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3651, Karar No: 2019/6006, Tarih: 30.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/3651 E.  ,  2019/6006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Karabük 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 30/10/2018 tarih ve 2018/81 E- 2018/261 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 20/06/2019 tarih ve 2019/328 E- 2019/798 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ihya edilerek tescili talep edilen Kayı Demirçelik ve İnşaat Sanayi Temizlik Hizmetleri Gıda Tic. Ltd. Şti. aleyhine Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/511 Esas sayılı dosyası ile alacak davası açıldığını, mahkemece taraflarına gönderilen çağrı kağıdı ile davalı Kayı Demir Çelik ve İnşaat Sanayi Temizlik Hizmetleri Gıda Tic. Ltd. Şti nin ticaret sicilinden resen terkin edildiğinin öğrenildiğini, Kayı Demirçelik ve İnşaat Sanayi Temizlik Hizm. Gıda Tic. Ltd. Şti.'ne ait Ticaret Sicil Gazetesi kayıtlarının incelenmesi neticesinde, ilgili şirketin tasfiye sürecinden geçmediği dolayısıyla bir tasfiye memuru atama işleminin de yapılmadığının anlaşıldığı, Karabük Ticaret Sicili Müdürlüğü sicilinde kayıtlı iken re'sen terkin edilen Kayı Demirçelik ve İnşaat Sanayi Temizlik Hizmetleri Gıda Tic. Ltd. Şti. unvanlı şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiş ancak duruşmadaki beyanında ihyası istenilen şirketin usulüne uygun şekilde terkin edildiği için davanın kabulüne karar verilmesi halinde yasal hasım olmaları göz önünde tutularak yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, şirketin yeniden tesciline, bu kararın Türk Ticaret Sicil Gazetesinde ilanına, ilan masrafının davacı tarafından karşılanmasına, davacı tarafından yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına ve davalı tarafa vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... müdürlüğünün 6102 sayılı TTK'nın geçici 7. maddesinde öngörülen usul ve şartlar gerçekleşmeden ihyası istenen şirketi ticaret sicilinden re'sen terkin ettiği, böylelikle davanın açılmasına sebebiyet verdiği, bu nedenle davalının yargılama giderleri ve harçtan sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne, davacı tarafından yapılan yargılama masrafının davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine ve davacı lehine vekalet ücretine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Geçici 7/2. maddesi gereğince davadışı Kayı Demir Çelik ve İnşaat Sanayi Temizlik Hizmetleri Gıda Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılmış bir davanın varlığının saptanması nedeniyle davalı ... Memurluğunca yapılan işlemlerin anılan Kanun maddesine uygun nitelik arz etmiyor olmasına ve HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14574, Karar No: 2023/13688, Tarih: 04.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14574 E.  ,  2023/13688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/215 E., 2023/425 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 22.12.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın; davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 29.03.2023 tarihli karar ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç