muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5779, Karar No: 2010/7704, Tarih: 24.06.2010

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak ve avukatlık ücretindeki yanlışlık giderilmek suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “...manevi tazminatın...” biçimindeki sözcükten sonra gelmek üzere “... davalılar ... ve ... AŞ 2.000,00 YTL ile sınırlı olmak koşulu ile...” sözcük dizisinin eklenmesine; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...mahsubuna...” sözcüğünden sonra gelmek üzere “...davalılar ... ile ... AŞ 108,00 YTL ile sınırlı olmak koşulu ile...” sözcük dizisinin eklenmesine; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3. bendinde yer alan “...ücretinin...” sözcüğünden sonra gelmek üzere “...davalılar ... ile ... AŞ 1.000,00 YTL ile sınırlı olmak koşulu ile...” sözcük dizisinin eklenmesine; davalılardan Mehmet Ali Önel yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendi ile davalılardan ... yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 6 nolu bendinin tümden silinerek yerlerine 4 nolu bent olarak “4-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesap ve takdir edilen 1.200,00 YTL avukatlık ücretinin davalılar ... ile ... AŞ yararına 1.000,00 YTL ile sınırlı olmak koşulu ile davacıdan alınıp davalılara verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin paragrafta yer alan “...giderinin...” sözcüğünden sonra gelmek üzere “...davanın kabul ve ret oranları gözetilerek 298,07 YTL’nin davacı üzerinde bırakılmasına, artan 6,08 YTL’nin...” sözcük dizisinin eklenmesine; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 24/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15983, Karar No: 2016/14008, Tarih: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15983 E.  ,  2016/14008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve SSK primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/17687, Karar No: 2016/12749, Tarih: 18.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/17687 E.  ,  2016/12749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davaya konu 19.04.2010 tarihinde gerçekleştiği iddia olunan iş kazası ile ilgili ... Genel Müdürlüğünün 31.12.2014 tarihli müzekkere cevabında hak sahibi eş ...’e 3/1435499 sayılı dosyadan aylık alması nedeniyle gelirlerinin gelire giriş tarihinden itibaren iptal edilmesi nedeniyle peşin sermaye değeri hesabı yapılmadığı, hak sahibi çocuk ... için bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 19.277,77 TL olarak bildirildiği, hak sahibi çocuk ...’ın evlemesi nedeniyle de fiili ödeme miktarının 476,00 TL olarak bildirilmiş olmasına karşın;

... İş Mahkemesinin 2013/11 Esas sayılı dosyasında açılan rücu dosyasında, hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 30.266,99 TL olduğu belirtilerek bir kısmının tahsilinin talep edilmiş olduğu anlaşılmakla,

1- Davacı eşin iş kazası kolundan bağlanan gelirinin kesilme sebeplerinin,

2- Rücu dosyasındaki bağlandığı belirtilen ilk peşin sermaye değerinin, 31.12.2014 tarihli müzekkere cevabında belirtilen ilk peşin sermaye değerinden fazla olmasının dayandığı nedenlerinin ...’dan sorularak, müzekkere cevabının dosyaya eklenmek üzere

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13546, Karar No: 2016/12056, Tarih: 10.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13546 E.  ,  2016/12056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 11. maddesi uyarınca, bedel tespit davalarında, öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfı belirlenerek arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre, arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 11.07.2014 gün ve 3024 sayılı yazısında, dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ve nazım imar planı dışında, belediye sınırları içerisinde kaldığı, belediyenin yol hizmetinden yararlandığı, köy yerleşik alanı içerisinde yer aldığı, okul ve camiye uzaklığının 40 metre olduğu bildirilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında bulunması gerekir.Dava konusu taşınmazın; belediye sınırları içerisinde ve köy yerleşim alanında olması nedeni ile arsa olarak değerlendirilmesi gerekirken, arazi olarak değerlendiren bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2993, Karar No: 2013/7007, Tarih: 20.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2993 E.  ,  2013/7007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği dosyaya getirtildikten sonra,

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17288, Karar No: 2018/9852, Tarih: 03.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17288 E.  ,  2018/9852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 116. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin ''İşyeri'' kavramı ile aynı Kanun'un mülga 142/1-b maddesinde düzenlenen ''Bina veya eklentisi'' mefhumunun birbirlerinden farklı oldukları, TCK'nın 116. maddesi bağlamındaki iş yerinin, bina veya eklentisi niteliğinde olmasının zorunlu bir unsur olmadığı göz önüne alındığında, tebliğnamede bozma isteyen (1) numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan açılan kamu davasının yaşı büyük sanıklar hakkında açılan kamu davası ile birleştirilmesine karar verildiği, çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, 5395 sayılı Yasa'nın 17/3. maddesi gereğince davaların birlikte yürütülmesinde mahkemelerin uygun bulması şartıyla yargılamanın her aşamasında birleştirme kararı verilebileceği, birleştirilen davaların genel mahkemelerde görüleceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/6-331 Esas, 2012/69 Karar sayılı ve 28.02.2012 tarihli kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi uyarınca 18 yaşını doldurmamış çocukların duruşmalarının kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...'ın 18 yaşını ikmal etmemiş olmasına karşın, birleştirme kararını takip eden tüm celselerin kapalı yerine açık yapılması, hükmün de açık celsede tefhim edilmesi, giderilmesi ve tekrarlanması olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Eklenti; konut, işyeri veya benzeri yerlerin kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan, girilmesi konut veya iş yerinde çalışan kimselerin, özgürlük, huzur ve güvenliğini bozabilecek ek yapı veya yerlerdir. Buna göre; dosya arasında bulunan bilirkişi raporlarına ve söz konusu raporların eklerinde yer alan suça konu yere ait fotoğraflara göre, suça konu kabloların çalındığın yerin, bina eklentisi niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın mülga 142/1-b maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

2-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'in suça konu kabloları çalıp hakimiyet alanlarına geçirdikten sonra, devriye görevini ifa eden kolluk görevlilerince, durumlarından şüphelenilerek takip edildikleri ve suça sürüklenen çocuğun elindeki kablolarla birlikte yakalandığında suça konu kabloları çaldığı yeri göstererek müştekiye eksiksiz olarak teslimini sağladığı olayda; soruşturma aşamasında müştekinin tüm zararını karşılayan suça sürüklenen çocuk ve iadeye söz ve davranışlarıyla karşı çıkmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 62/2. maddesinin ''Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir. Takdiri indirim nedenleri kararda gösterilir.'' şeklinde düzenlendiği, anılan maddedeki takdir indirim sebeplerinin lehe uygulama açısından sınırlı olarak sayılmamasına karşın ''Suça sürüklenen çocuğun/sanığın madde kullanmak için suç işlediği anlaşılmakla...'' şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle, suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, anılan madde hükümlerinin uygulanmaması,

4-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hapis cezaları hakkında hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde ve 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuğun ve sanığın UYAP'tan alınan güncel adli sicil kayıtlarında daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetlerinin bulunmadığı, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verebilmek için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen "Kasıtlı suçtan mahkum olmama" ile 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde aranan ''Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olma'' nesnel koşullarının bulunduğu, hırsızlık suçu yönünden müştekinin tüm zararının failler tarafından karşılandığı, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun ise zarar doğurmayan suçlardan olduğu, öznel koşullar yönünden olaya bakıldığında, suça sürüklenen çocuğun ve sanığın tüm aşamalarda suçlarını ikrar ettikleri ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz davranışlarının da bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde ''Sanığın tekrardan suç işlemeyeceği mahkememizce yapılan yargılama sırasında anlaşıldığından...'' şeklindeki yetersiz gerekçeyle ve suça sürüklenen çocuk hakkında ise hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde ''... daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olmasına rağmen tekrardan suç işlediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun tekrardan suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde kanaat oluşmadığından...'' şeklinde yasal olmayan ve yetersiz gerekçe hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

5-Suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

6-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, hükümlerden sonra TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

7-Türkçe bilmeyen sanık ve suça sürüklenen çocuk için görevlendirilen tercüman giderlerinin 5237 sayılı TCK'nın 324/5. maddesine göre yargılama gideri sayılmayacağı ve Devlet Hazinesi'nden karşılanması yerine sanık ve suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

7-Türkçe bilmeyen sanık ve suça sürüklenen çocuk için görevlendirilen tercüman giderlerinin 5237 sayılı TCK'nın 324/5. maddesine göre yargılama gideri sayılmayacağı ve Devlet Hazinesi'nden karşılanması yerine sanık ve suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

8-İştirak halinde suç işleyen sanık ve suça sürüklenen çocuktan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin ne şekilde tahsil edileceğinin karar yerinde gösterilmemesi sureti ile 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03/07/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3279, Karar No: 2017/7101, Tarih: 25.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3279 E.  ,  2017/7101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

Mağdurda meydana gelen kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını (1.) derecede etkileyecek şekilde olduğu olayda; sanık hakkında 5560 sayılı yasa ile değişiklik öncesi TCK'nin 87/3, 29 maddelerinin uygulanması sanık lehine olduğu halde 5560 sayılı yasa ile değişik TCK'nin 87/3 maddesinin lehe olduğu kabul edilerek TCK'nin 86/1 , 87/3 , 29 maddeler uygulanmak suretiyle sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı   6723 sayılı kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5798, Karar No: 2006/5861, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5798 E.  ,  2006/5861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Belediye Başkanlığının 28.11.2005 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları dışında kaldığı, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı ve çevresinin meskun olmadığı anlaşıldığından tarım arazisi niteliğinde bulunduğunun kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yolla değerinin saptanması gerekirken karayolu kenarında yer alması, ticari faaliyette kullanılması ve üzerinde binaların mevcut olması gözönünde tutularak arsa kabulü ile genel deyimle değer belirlenmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde Torbapak Madencilik Sanayi ve Ticaret A.Ş. lehine ipotek tesis edildiği anlaşılmasına göre bunun kamulaştırma bedeline yansıtılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken ipotek bedelinin saptanan kamulaştırma bedelinden indirilmesi suretiyle taşınmaza düşük değer biçilmesi,

Mahkemece, bilirkişi kurulundan bozma doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 10.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/941, Karar No: 2007/4400, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/941 E.  ,  2007/4400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile dava dışı arsa sahibi arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını ve davalı yüklenicinin arsa sahibi ...’nın adına kayıtlı 1278 ada 546 parsel sayılı ...-Merkez ...Mahallesi ... mevkiinde bulunan taşınmaza inşaat yapmayı üstlendiğini ve yapımını üstlendiği bloklardan G bloktaki 4-5-17-20 nolu meskenler ile 21-23-24 nolu depoları arsa sahibinden kayden satın aldığını ancak yüklenici davalının G blokun inşaatına hiç başlamadığını ileri sürerek, toplam 120.075,00 YTL’nin bağımsız bölümler bedeli olarak davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı taraf, arsa sahibi ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 26.08.1988 tarihli olduğunu, işin teslim süresinin ruhsattan itibaren 36 ay olup, 20.02.1993 tarihinde dolduğunu, bu tarihten itibaren talebin zamanaşımına uğradığını, ayrıca arsa sahibine karşı G blok ile ilgili inşaat yapım borcunun bulunmadığını, davacının arsa sahibi ile yaptığı işlemin kooperatifi bağlamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve 120.075,00 YTL alacağın davalıdan tahsiline, davacı adına kayıtlı G blok 4-5-17-20 nolu meskenler ile 21-23-24 nolu depoların tapu kaydının iptali ile davalı adına tesciline karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.