muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13286, Karar No: 2011/25816, Tarih: 27.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/13286 E.  ,  2011/25816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanıklar ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’in eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkümiyetlerine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/03/2007 gün ve 2006/69 Esas, 2007/33 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde Posof ilçesinde bulunan Türkgözü Sınır Kapısı dezenfekte biriminde görevlendirilen memur sanık ...'in 9.428,65 TL'yi, sayman mutemedi sanık ...’ın ise 5.350,50 TL'yi sayman mutemet alındısı kullanmak suretiyle tahsil etmelerine rağmen ... döner sermaye saymanlık işletmesinin banka hesabına intikal ettirmeyerek maledindikleri, sanık ...’ın maledindiği miktarı 13/12/2005, sanık ...’in ise 11/11/2005 tarihinde ödediği olayda; hakkında zimmet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan ve aşamalarda sayman mutemedi alındılarıyla para tahsil ettiğini beyan eden dosya arasındaki belgelerden de suç yerinde görevlendirildiği anlaşılan sanık ...’in göreviyle ilgili olarak Posof Kaymakamlığının 12/01/2007 gün ve 993 sayılı cevabi yazısının hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı, sayman mutemedi olmasa dahi görevlendirilmesine yasal engel bulunmadığı takdirde tahsil ettiği paraları maledinmesi eylemlerinin zimmet vasfında olacağı nazara alınarak, sanığın para tahsili görevinin bulunup bulunmadığı veya fiilen para tahsili ile görevlendirilip görevlendirilmediği hususları kurumdan sorularak sonucuna göre; para tahsili görevinin varlığı veya fiilen para tahsilinde görevlendirilmiş olması halinde eyleminin zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin sanık hakkında eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Sanık ...’a atılı suç için kanunda öngörülen cezanın alt sınırının beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektirdiği dikkate alınıp sorgusunun mahkemesince yapılması gerekirken istinabe yoluyla alınan CMK.nun 191. maddesine aykırı da olacak şekilde iddianame okunmadan tespit edilmiş savunmaya itibar edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 196/2. fıkrasına muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Sanık ...’a atılı suç için kanunda öngörülen cezanın alt sınırının beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektirdiği dikkate alınıp sorgusunun mahkemesince yapılması gerekirken istinabe yoluyla alınan CMK.nun 191. maddesine aykırı da olacak şekilde iddianame okunmadan tespit edilmiş savunmaya itibar edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 196/2. fıkrasına muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

CMK.nun 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17/10/2006 gün ve 2006/5-165-213 sayılı kararına göre; soruşturmanın, “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi” ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başladığı dikkate alınarak, sanığın, Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan ve 14/03/2006 tarihinde havale edilen suç duyurusundan önce zimmetine geçirdiği parayı tamamen iade ettiği anlaşıldığından, cezasından 5237 sayılı TCK.nun 248/1. maddesi uyarınca 2/3 yerine aynı Kanunun 248/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılması sonucu fazla ceza tayini,

Sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık ... hakkında aynı yasanın 53/5. maddesi uyarınca da hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4723, Karar No: 2013/20674, Tarih: 08.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4723 E.  ,  2013/20674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, her iki davalı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekili, müvekkilinin 01.10.2001-20.11.2002, 01.08.2003-28.08.2004 tarihleri arasındaki hizmetinin tespitine karar verilmesini talep etmiş; mahkemece, davacının Davalı Dr ... na ait 1174124.35.09 sicil sayılı işyerinde 01.08.2003-28.08.2004 tarihleri arasında hizmet akti ile sigortalı niteliğinde 1197,75 tl aylık ücretle 387 gün çalıştığı ve bu sürenin davalı Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

İncelenen dosyada prime esas kazancın asgari ücretin üstünde olduğuna ilişkin yazılı delil mevcut olmamasına rağmen, asgari ücretin üstünde (1197,75 tl) ücretle çalıştığının tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında; mahkemece, davacı tarafa prime esas kazanç yönünden talebi açıkça sorulmalı, talebin asgari ücretin üzerinde olması durumunda, bu hususun tespiti açısından, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerin varlığı araştırılmalı, asgari ücretin üzerinde olduğu iddia edilen gerçek ücret hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp, belirlenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdı

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3225, Karar No: 2013/7503, Tarih: 11.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3225 E.  ,  2013/7503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesi, 3201 sayılı Yasa kapsamındaki borçlanma isteminin 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında geçerli olduğunun tespiti ve aksi kurum işlemlerinin iptali istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşın ikmal edildiği ve ... ... sigortasına giriş tarihi olan 02.11.1985 olarak tespitini, 3201 sayılı Yasa kapsamındaki borçlanma isteminin 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında geçerli olduğunun tespiti ile aksi kurum işlemlerinin iptalini istemiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesi uyarınca dosya üzerinden esasa ilişkin olarak yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, ... 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, ... Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek ...İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüzyüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir. (Ejder Yılmaz, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, ... 2001, s. 888) (Cenk Akil, Terazi Aylık Hukuk Dergisi, Kasım 2012, s.17).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu

anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşamadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Bu nedenle mahkeme, ön inceleme için bir gün tespit ederek taraflara tebliğ edecektir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesi, 3201 sayılı Yasa kapsamındaki borçlanma isteminin 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında geçerli olduğunun tespiti ve aksi kurum işlemlerinin iptaline dair eldeki davada, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12967, Karar No: 2020/7570, Tarih: 15.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/12967 E.  ,  2020/7570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık konusu sokak üzerine sabit bir yere kilitlenmeksizin park edilen motosikletin çalınması eyleminin TCK'nun 142/1-e, 143/1. maddesindeki suçu oluşturduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık konusu sokak üzerine kilitsiz bir şekilde park edilen motosikletin çalınması eyleminin TCK'nun 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141/1. maddesinden hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21921, Karar No: 2018/10405, Tarih: 28.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/21921 E.  ,  2018/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalı ... ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın imar planında belediye hizmet alanı olarak planlandığı, hükme esas alınan 18.01.2013 tarihli teknik bilirkişi raporuna göre A harfi ile gösterilen 23,70 m² sine ana arter niteliğinde olmayan ... Sokak kapsamında asfaltlama yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı, kalan 3.071,30 m² lik kısma ise fiili el atmanın bulunmadığı, sorumlu idarenin ... Belediye Başkanlığı olduğu belirlenip, taşınmazın imar planında özgülenme amacı dikkate alınarak tamamının bedeline hükmedilmiş, davalı ... Belediye Başkanlığının temyizi üzerine ... . Hukuk Dairesince maddi hata sonucunda fiilen el atılmayan kısımlar yönünden proje bütünlüğünden söz edilemeyeceği gerekçesiyle kararın usulden reddine karar verilmesi yönünde bozma yapılmış ise de maddi hataya dayalı bozma kararının usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek fiilen el atılmayan kısımların da proje bütünlüğü kapsamında bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre;

2- Dava konusu taşınmazın fiilen el atılan kısmında davacılar payının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken infazda zorluk çıkaracak şekilde pay oranları çoğaltılarak terkine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile davalı ... ... Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19654, Karar No: 2010/2742, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19654 E.  ,  2010/2742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar... mirasçıları ve ....... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2004/7853-8872 sayılı 21.09.2004 günlü bozma kararında özetle: “Dairenin iade kararı üzerine dosyaya getirtilen orman bilirkişinin uyguladığı 1958 tarihli memleket haritasında dava konusu parsel ve tüm çevresinin yeşil orman olarak görüldüğü, devlet ormanına bitişik bir yerin özel orman kabul edilemeyeceği gibi dayanılan tapu kaydının tecviz dahilinde ve miktarı kadar dava dışı 603 ve 608 parsellere revizyon gördüğü, cinsinin orman değil tarla olduğu, çekişmeli parselin davacılar tarafından tapu kaydında yazılı olan tarla niteliği ile kullanılmadığı, kadim orman olduğunun anlaşılmasına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yasaya uygun olmayan gerekçelerle kabul edilmiş olmasının isabetsiz olduğu” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu Göynüklü Köyü 975 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi orman olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar... mirasçıları ve ...Gani, ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava altı aylık sürede açılan orman tahdidine itiraz niteliğindedir.

Bölgede 21.02.1990 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 04/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4309, Karar No: 2012/21499, Tarih: 20.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4309 E.  ,  2012/21499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bir meskenin borçlunun haline uygun olup, olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda talimat icra mahkemesince mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın toplam piyasa rayiç değerinin 75.000,00 TL olduğu, borçlunun halini aşan değerde olmadığı, borçlunun haline münasip bir ev olduğu bildirilmiştir. Anılan rapor yukarıda yazılan ilkelere aykırı olup mahkemece, borçlunun haciz anında kanunen bakmakla yükümlü olduğu kişilerin kimler olduğu, bu kişiler adına kayıtlı taşınmaz olup olmadığı ve gelir durumları da belirlenerek borçlunun sosyal ve ekonomik durumu saptandıktan sonra borçlunun haline uygun daha mütevazi yerlerde alabileceği daire değerinin belirlenmesi için bilirkişiden rapor alıp taşınmaz değeri ile karşılaştırılarak sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi de isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.