muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4333, Karar No: 2016/8221, Tarih: 23.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4333 E.  ,  2016/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava prime esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir.

Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel

Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, davalı işverenler yanında 1987-2013 yılları arasındaki dönemde primlerinin eksik yatırıldığını ve belirtilen dönemlerde yatırılmayan primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmasını talep etmiş, mahkemece davacının davalı işveren ... ne ait ... ve ... sicil sayılı işyerlerinde; 1.9.1987 – 6.2.2003 tarihleri arasında Kuruma bildirilen prime esas kazançlarla çalıştığı, Davalı işveren ... ne ait işyerlerinde ise 7.2.2003-2013/Mart tarihleri arasında günlük asgari ücretin 3,20 katı ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, tespitine karar verilen sürede davacının aldığı ücretin tespitinde, davalı işverence bankaya yatırılan son ödemenin geçmiş hizmetlere oranlanması ve tanık beyanlarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalı Kurum ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... 'ye iadesine, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/18227, Karar No: 2012/26356, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/18227 E.  ,  2012/26356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ili, ... ilçesi,... Mahallesi 29086 Ada 1 Parsel üzerinde bulunan A2 Blok 14 nolu bağımsız bölümü satın aldığını, su aboneliği yapılması için ASKİ'ye başvurduğunda 7.483,50TL civarında kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli istediğini belirterek bu bedelden şimdilik 3.000,00 TL'sinden sorumlu olmadıklarının, müvekkilinin ödemesi gereken bir bedel var ise tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, TOKİ Kanunu’nun Ek – Madde 9 hükmü uyarınca bu tür yerlerden kanal katılım ve şebeke bedeli hissesinin alınamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, ASKİ tarafından abonelik tesisi sırasında istenen kanal katılım payı yönünden menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece ... ilçesi, Dikmen Mahallesi, Park Oran Konutlarının mevcut ada içi şebeke kanalizasyon hatlarının TOKİ tarafından yapıldığı, TOKİ Kanununun Ek – Madde 9 hükmü uyarınca bu tür yerlerden kanal katılım ve şebeke bedeli hissesinin alınamayacağı sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara emsal gösterilen ... 4.Tüketici Mahkemesinin 2010/101 esas, 2010/435 karar sayılı dosyasında davaya konu yerin alt yapı çalışmalarının ihale ile TOKİ tarafından üstlenilip tamamlandığına ilişkin bilgi ve belgelerin mevcut olduğu, gerekçeli kararın

tetkikinden anlaşılmaktadır. Ne var ki; bu dosya içerisinde, emsal gösterilen davada yer alan bilgi ve belgeler mevcut olmadığı gibi, 2985 sayılı TOKİ Kanunun ek 9. maddesi çerçevesinde kanal katılım payının alınamayacağına ilişkin istisnanın uygulanmayacağına yönelik de bilirkişi mütalaası bulunmaktadır. Hal böyle olunca, emsal dosyada toplanan deliller bu dosya içerisine alınıp bilirkişi raporu da göz önünde bulundurularak hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 135.35 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10207, Karar No: 2019/1391, Tarih: 05.03.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/10207 E.  ,  2019/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AFYONKARAHİSAR 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma (Sanıklar...,...,..., hakkında)

2- Uyuşturucu madde ticareti yapma (Suç vasfının değişmesi suretiyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, sanık ... hakkında)

3- 2313 sayılı Kanuna aykırılık (Sanık ... hakkında)

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar .... ve...müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan cezanın süresine göre, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesinin 1. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

1- Sanık ...’ın 09/09/2012 suç tarihli eyleme yönelik, sanık ...’in 15/09/2012, 05/10/2012 ve 22/10/2012 suç tarihli eylemlere yönelik, sanık ...'ın 22/10/2012 ve 08/11/2012 suç tarihli eylemlere yönelik ve sanık ...'in 13/09/2012 ve 29/10/2012 suç tarihli eylemlere yönelik suçlamaları kabul etmemesi karşısında, her olaya ilişkin tutanak tanıklarının duruşmaya usulüne uygun olarak çağrılıp, yöntemince bilgi ve görgülerine başvurularak sonucuna göre sanıklar ... ...ve ...’in hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Sanıklar ... ve ...'in suç tarihlerinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna ilişkin içeriği tam olarak belirlenemeyen telefon görüşmeleri dışında, mahkûmiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden bu sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Sanık ... hakkında;

a) Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulmuş ise de, aynı olayla ilgili Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2013/320 nolu iddianame ile 18/02/2013 tarihinde Afyonkarahisar Sulh Ceza Mahkemesine kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı anlaşıldığından, bu davanın akıbetinin araştırılması, derdest olması halinde dosyanın getirtilip incelenerek, gerektiğinde davaların birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse anılan dosyanın onaylı bir örneğinin dosya içerisine alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hint Keneviri ekme eyleminde, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar... ve ...müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanıklar... ve...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 05/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9079, Karar No: 2020/735, Tarih: 14.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/9079 E.  ,  2020/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm tarihinde ... 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan susa sürüklenen çocuk ...’e ve ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’e duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemedikleri sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 19/03/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12866, Karar No: 2018/10438, Tarih: 03.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12866 E.  ,  2018/10438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Başkanlığında kent içi temizlik ihalesini alan davalı ... ve dava dışı şirketler nezdinde çöp toplama hizmetlerinde temizlik elemanı olarak çalışırken iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini beyan ederek, kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı ... vekili, davacı ile müvekkili arasında herhangi bir iş akdinin bulunmadığını, şehir temizlik işinin tamamının söz konusu şirketlere ihale yoluyla verildiğini, aynı alanda müvekkili Belediye tarafından işçi çalıştırılmadığından alt işveren asıl işveren ilişkisi kurulmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirketler vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, muvazaa nedeniyle davalı şirketler yönünden husumet nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren- alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren- alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren- alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı biçimde kurulması halinde iş akdinin feshi sonucuna bağlı olarak doğan alacaklardan muvazaalı işlemin tarafı olan gerçek veya tüzel kişi, gerçek işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır.

Ayrıca muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ızrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle hakları halele uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur. Ayrıca muvazaa sebebiyle akdin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması sayılan hallerde muvazaa ileri sürülemez.

13/07/2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 5393 sayılı Belediye Kanunu 67. maddesi ile belediyelerin asıl işlerini (temizlik işleri, park-bahçe işleri gibi) alt işverenlere verebileceği düzenlemiştir. Davacı bu hüküm yürürlüğe girmeden önce davalı Belediyede temizlik işinde çalışmaya başlamıştır. Yukarıdaki açıklamalar ışığında taraflar arasındaki sözleşme muvazaalı olarak kabul edilse dahi, muvazaalı işlemin tarafı olan 3. kişi muvazaalı işlemin sonuçlarından sorumludur. Bu husus gözönüne alınarak davalı alt işverenler bakımından işyeri devri kurallarına bağlı kalınarak davacı işçiyi çalıştırdıkları dönem ve ücret seviyesi belirlenerek hesaplanan alacaklardan davalı ... ile sorumlu tutulmaları gereklidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22945, Karar No: 2014/19459, Tarih: 25.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/22945 E.  ,  2014/19459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2012/239-2014/141

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı aracın müvekkiline ait araca arkasından çarpması sonucu müvekkilinin yönetimindeki aracın savrularak ön kısımlarıyla yolun solunda bulunan toprak yığınına çarparak arka ve ön kısımlarından hasarlandığını olayla ilgili tutanak düzenlendiğini, ihbara rağmen davalının zararı karşılamadığını belirterek şimdilik 8.000,00 TL'nin hasar dosyasının eksper tarafından davalıya teslim edildiği tarihten işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş; 16.03.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 7.000,00 TL daha artırarak toplam 15.000,00 TL'nin 21.12.2009 tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan tazminini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu kazanın ihbar edildiği şekilde meydana gelmediğini, davacı aracının ön kısmındaki hasarın bu kazada oluşmadığını, davacıya ait aracın daha öncede kazaya karıştığını müvekkiline trafik sigortalı aracın işletenini bu kazada oluşan hasarlarının tazmini için dava dışı kasko sigortasına (F.. Sigorta AŞ) müracaat ettiğni, ilgili şirketin de olayı şaibeli bularak zararı gidermediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı aracının arkasında oluşan 4.610,00 TL hasar bedelinin 7.12.2009 temerrüt tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki sendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine kaarrv ermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki sendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine kaarrv ermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalı, karşı aracın ZMSS şirketidir. Sürücüler arasında kanuna uygun olarak maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağı düzenlenmiştir. Kaza tespit tutanağı ve dosyaya ibraz edilen fotoğraflardan, davalıya sigortalı aracın ön kısımlarıyla davacı aracının arkasından çarpması sonucu, davacı aracının çarpmanın etkisiyle savrularak aracın ön kısımlarıyla toprak yağınına çarptığı ve ön kısımlarından da hasarlandığı belirlenmiştir. Her iki sürücü ve araçları olay mahallinden geçen, çekici aracı sürücüleri de olayı doğrulamışlardır. Davacı aracı 20.11.2009 tarihinde meydana gelen kazadan 27.1.2012 tarihinde yapılan ilk keşfe kadar tamir için götürüldüğü servise ait açık alanda bırakılmış sonraki incelemelerde bu tarihten sonra yapılmıştır. 27.1.2012 tarihli keşifle davacı aracının ön kısmıyla çarptığı toprak yığını içinden keşfe katılan bilirkişi tarafından bu araca ait olduğu tespit edilen parçalar bulunmuştur. Açık alanda bulunan araçta bu süre içinde bir kısım yerlerinden paslanma ve çürüme olabileceği gözardı edilmiş, yine hava yastıklarının da bu süreçte araç içine sarkması mümkündür. Kaldı ki olayın davacı tarafın ihbar ettiği şekilde değilde davalı tarafça ileri sürülen şekilde meydana geldiği ve hasarın teminat dışında kaldığı soyut olarak değil, somut bir şekilde davalı sigortacı tarafından ispat edilmelidir. İspat yükü davalı sigortacıdadır. Dosyada alınan 1.bilirkişi kurulu raporunda davacı aracında oluşan hasarların bu kaza sonucu meydana geldiği tespit edilmiş ancak aracın pertinin uygun bulunup bulunmadığı hususunda inceleme yapılmadan 18.331,00 TL onarım gideri belirlenmiştir. İtiraz üzerine alınan 2.bilirkişi kurulu tarafından yüzeysel inceleme sonucu rapor tanzim edilmiş dosyadaki veriler üzerinde değerlendirme yapılmadan davalı taraf nezdinde düzenlenen araştırma raporu tekrarlanmış ve aracın önündeki hasarın bu kaza sonucu olmayacağı bildirilmiştir. Hükme esas alınan 3.bilirkişi kurulu raporunda, davacı aracına ait fotoğraflar ile davalı aracına

ait fotoğraflar dahi karıştırılarak değerlendirmede bulunulmuş, özet olarak aracın arkasındaki hasarın bu kazada olabileceği ön kısımdaki hasarın oluş şekli, olay yeri ve diğer araçtaki hasarla uyumsuz olduğu belirtilmiştir. Davacı aracının bu kazadan önce, 31.05.2008 tarihinde bir başka aracın arkasından çarparak kazaya karıştığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Davacı tarafın itirazları da değerlendirilmemiştir. Eksik inceleme ile hüküm verilemez.