muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2299, Karar No: 2014/12963, Tarih: 25.11.2014

Bu nedenle delil tespiti yolu ile alının bilirkişi raporuna itiraz etmemiş olan taraf bu itirazını hüküm verilinceye kadar mahkemeye bildirebilir. Kaldı ki tespit raporunun iddiayı ve savunmayı karşılayıp karşılamadığı, hüküm kurmaya yeterli olup olmadığını denetleme işi Hakime aittir.

Olayımızda; Taraflar arasında 20.9.2011 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği ve kiralanan taşınmazın tahliye edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 19.maddesinde “...kiracının kiralananı boşaltırken aldığı gibi temiz ve bakımlı olarak teslim edeceği,yapılacak boya ve badana işleminin profesyonel bir ekip tarafından aslına uygun olarak yapılacağı...” kararlaştırılmıştır. Kiralananın tahliyesini müteakip davacı tarafından 11.2.2013 tarihinde tespit yaptırıldığı ve o tespit sonucu verilen bilirkişi raporuna dayanılarak bu davanın açıldığı anlaşılmıştır. . Mahkemece tespite ilişkin bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş ise de, söz konusu tespitin davalının yokluğunda yapıldığı,tespit raporunun davalıya tebliği üzerine davalı vekili tarafından tespit raporuna itiraz edilerek, tespitin gerçek durumu yansıtmadığını,ilk kiralama anında boya badana olmadığını,su basmasının davalının kiralamasından önce olduğunu,kiralama sırasında parkelerin kabarmış olduğunu öne sürmüştür. Bu durumda, tek yanlı olarak yaptırılan tespit ve bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda mümkün ise mahallinde uzman bilirkişi ya da bilirkişilerce keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak,kiralanandaki hasar durumunun ayrıntılı ve denetime elverişli şekilde tespit edilerek kiralananın olağan kullanımından mı yoksa hor kullanımından mı kaynaklandığının tespit edilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmuştur.

SONUÇ;Yukarıda 2 nolu bentde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA , istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15318, Karar No: 2011/16634, Tarih: 24.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/15318 E.  ,  2011/16634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.06.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, velayetler, nafaka, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının tüm, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.24.10.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/5158, Karar No: 2018/4920, Tarih: 17.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/5158 E.  ,  2018/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan masraf ve ödemelerin 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... Belediye Başkanlığı ile ... Temizlik Peyzaj İnş. Taah. Gıda Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Belediye Başkanlığı ile ... Temizlik Peyzaj İnş. Taah. Gıda Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.'nden alınmasına, 17.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10575, Karar No: 2009/11333, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10575 E.  ,  2009/11333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Birinci ve ikinci ürün taze fasulye ve buğday ürünleri ile zeytin ürününün, 2009 yılı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3023, Karar No: 2017/14936, Tarih: 30.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/3023 E.  ,  2017/14936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

09/07/2012 tarih ve ... sayılı kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına, sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği ve TCK'nın 168/5. fıkrası ve CMK'nın 223/8. fıkrası uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise her halde makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11285, Karar No: 2012/11017, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/11285 E.  ,  2012/11017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sırasında davacı taraf reddi hâkim yoluna başvurmuştur.

Talebi inceleyen merci tarafından verilen hâkimin reddi talebinin REDDİNE ve ret talebinde bulunan tarafın 500.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacının para cezasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; H.M.K.'nın 192. maddesi uyarınca delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez. Davacı vekilinin mazeret bildirmek suretiyle katılmadığı 11.05.2012 tarihli duruşmada davalı vekilinin tanık dinletme talebinden vazgeçmesine karşı davacı tarafın izni olup olmadığı sorulup saptanmadan tanıkların dinlenilmesinden vazgeçilmesi yönünde ara karar kurulması başlı başına hâkimin reddi nedenlerinden olmamakla birlikte, konuyu reddi hâkim talebiyle mahkemeye bildiren davacı tarafın bu davranışının kötü niyetli olarak kabul edilmeyeceğine göre, davacının 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına denilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan “Reddi hâkim talebinde bulunan davacıya HMK 42/4 maddesi uyarınca 500,00.- TL disiplin para cezası verilmesine, davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,” cümlesinin hükümden tamamen çıkarılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı H.U.M.K.'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28156, Karar No: 2013/24345, Tarih: 18.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28156 E.  ,  2013/24345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davaya konu sigaralar yönüyle suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun davadan haberdar edilmeyerek CMK'nun 234 ve devamı maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı olup, katılan temsilcisi ve müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 18.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19840, Karar No: 2019/12416, Tarih: 10.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/19840 E.  ,  2019/12416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, dava dışı alt işveren aleyhine açtığı davanın kabul edildiğini ancak alacakların alt işverenden tahsil edilemediğini beyanla bu kez asıl işverenden kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davalı şirketin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davacının çalışmasına ara vermeksizin devam ettiği belirtilerek feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları bu yöndedir.

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkan dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenin asıl işverenle akdettiği çalışma süresinin sonunda veya süresinden önce asıl işveren alt işveren ilişkisin sonlandırılması nedenine dayalı olarak tüm işçilerine başka işyeri göstererek işyerinden ayrılması ve ardından işin asıl işveren tarafından başka bir alt işverene verilmesi örneğinde alt işverenler arasında hukuki bir ilişki bulunmamaktadır. Hukuki ilişki, alt işverenler ile asıl işveren arasında gerçekleştiğinden belirtilen durum alt işverenler arasında işyeri devri olarak değerlendirilemez.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işverene nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukuki sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri alt işverenler arasında 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulünü gerektirir. İşyeri devride de devralan işveren kendi dönemindeki süre ve devraldığı işverende gerçekleşen işçilik alacaklarından, devreden işverende kendi dönemindeki gerçekleşen işçilik alacaklarından sorumludur.

1475 sayılı Yasanın 14/2. maddesi hükmü, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde belirtilen işyeri devrini de içine alan daha geniş bir düzenleme olarak değerlendirilebilir. Gerçekten maddede işyerlerini devir veya intikalinden söz edildikten sonra “…yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli…” denilmek suretiyle uygulama alanı 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesine göre daha geniş biçimde çizilmiştir. O halde kıdem tazminatı açısından asıl işveren alt işveren ilişkisinin sona ermesinin ardından işyerinden ayrılan alt işveren ile daha sonra aynı işi alan alt işveren arasında hukuki veya fiili bir bağlantı olsun ya da olmasın kıdem tazminatı açısından önceki işverenin devir tarihindeki ücret ve kendi dönemi ile sınırlı sorumluluğu, son alt işverenin ise tüm dönemden sorumluluğu kabul edilmelidir.

Sonuç olarak, tarafların fesih konusunda irade açıklamaları veya fesih işlemi yerine geçecek işlemleri olmadığı sürece, işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi yerinde olur. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını devralmış sayılır. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçinin feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshi konusunda irade beyanı açıklaması, fesih işlemi yerine geçecek işlemler yapılması halinde yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu ihtimalde feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekir.

Diğer taraftan fesih, sürekli bir sözleşme ilişkisini geleceğe etkili olarak yenilik doğurucu bir irade beya¬nı ve tek taraflı varması gerekli bir hukuki tasarruf işlemdir. Feshin beyan edilmesiyle, iş ilişkisi, feshedenin iradesine uygun olarak geleceğe etkili olarak ya hemen ya da verilen önel süresinin geçme¬siyle doğrudan doğruya sona erdirilir.

Dosya içeriğine göre dava dışı alt işveren, davacıyı ... şirketinin güvenlik hizmetinde çalıştırmış, ihale bitimine yakın tarihte 16.02.2011 tarihinde davacıya yaptığı bildirimle “güvenlik hizmetinin 01.03.2011 tarihinde sona erecek olması nedeni ile iş sözleşmesinin bu tarihte sona erdirileceği, 4857 sayılı İş Kanununun 17. Maddesi uyarınca bilgisine sunulduğunu” belirtmiştir. Somut uyuşmazlıkta dava dışı alt işveren güvenlik hizmeti ile ilgili ihale bitmeden tek taraflı irade beyanı ile fesih bildiriminde bulunmuştur. İş ilişkisinin sona erdirildiği işveren tarafından açıklanmıştır. Bu olgu davacı işçi tarafından kabul edilmiş olup, tarafların iradeleri fesih noktasında birleşmiştir. Davacının dava dışı alt işveren Bilsa yönünden açtığı dava ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/34 Esas sayılı dosyası ile görülmüş ve davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 2014/6619 Esas sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

Davacının ihale bitimi ile tekrar yeni ihaleyi alan alt işveren işçisi olarak aynı hizmete çalışmaya devam etmesi yeni bir iş sözleşmesi kabul edilmelidir. Davacı feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile kullandırılmayan yıllık ücretli izin alacağına hak kazanır. Bu nedenle davacının tazminat ve izin alacağı konusunda davacının alt işverene karşı açtığı dava ile tahsilde tekerrüre sebebiyet vermemek üzere, alınan hesap raporu değerlendirilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı gerekçe ile isteklerin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20338, Karar No: 2014/19197, Tarih: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/20338 E.  ,  2014/19197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2006/76-2013/405

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili nezdinde kasko sigortalı 34.... ve 06 ... plakalı araçların, davalıların sürücü, işleten ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları

araçların zincirleme biçimde sebep oldukları kaza nedeniyle hasarlandıklarını, her iki araç hakkında da pertotal işlemi uygulanarak 34 ... plakalı araç için sigorta ettirene 41.400 TL ödendiğini, aracın hasarlı olarak 18.760 TL'ye satıldığını, 2.264 TL'nin davalının sigortasından karşılandığını, bakiye 19.244 TL'nin tahsili gerektiğini; 06 ... plakalı araç için sigorta ettirene 20.000 TL ödendiğini, aracın hasarlı olarak 10.500 TL'ye satıldığını, 2.375 TL'nin davalının sigortasından karşılandığını, bakiye 7.125 TL'nin tahsili gerektiğini belirterek; asıl davada, 34 ... plakalı araç için bakiye 19.244 TL'nin, birleşen davada 06 ... plakalı araç için bakiye 7.125 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu kazanın davacının sigortalısı olan aracın sürücüsünün kusuru ile meydana geldiği, diğer sürücülerin kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; 2006/76 Esas sayılı asıl davada verilen hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, TTK.'nun 1301. maddesine (6102 sayılı TTK.'nun 1472/1. md.) dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Kaza sonrasında düzenlenen kaza tespit tutanağında, 9 aracın karıştığı kazada, 34 ....plakalı davalı araç sürücüsü H.. A..'ın %70, davacıya sigortalı 34 ... plakalı araç ile birlikte diğer davalı araç sürücülerinin %5'er oranında kusurlu oldukları belirtilmiş, Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/674 Esas- 2012/681 Karar sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporunda ise davalı araç sürücüsü H.. A..'ın 6/8, S.. K..'in 2/8 oranında kusurlu oldukları, diğer sürücülerin kusursuz olduğu belirlenmiştir. Mahkemece, kusur oranlarının tespiti için İTÜ öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınmış, raporda; sigortalı araç sürücüsünün