muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7874, Karar No: 2012/10993, Tarih: 21.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/7874 E.  ,  2012/10993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. vd. aleyhine 25/08/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince,

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir

Davacı, dava dilekçesinde; .... TV'nin 19.06.2010 tarihli ana haber bülteninde kendisi hakkında yapılan haber nedeni ile kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilgili yayın nedeni ile davacının kişilik hakları ihlal edildiğinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanununun 49.maddesine göre, kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hâkim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Hükmedilecek bu para zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hâkimin hak ve nesafetle hüküm vereceği Medeni Kanunun 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın gelişimi, davacı hakkında yapılan soruşturma ve içeriği, haberin veriliş biçimi, kullanılan ifadeler ile yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda; olayın gelişimi, davacı hakkında yapılan soruşturma ve içeriği, haberin veriliş biçimi, kullanılan ifadeler ile yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda [2] sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının [1] sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 21/06/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Basın özgürlüğü, Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; kamuoyunda balyoz davası olarak bilinen İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin E: 2010/283 sayılı dosyasında yargılanan, çoğunluğunu emekli veya muvazzaf üst düzey askeri şahısların oluşturduğu sanıklar hakkında, nöbetçi hakim sıfatıyla davacının verdiği tahliye kararı haber yapılmıştır. Haberde ayrıca, davacının (yayın tarihine göre) geçen şubat ayında DHKP-C davasında da aynı tutumu sergilediği, cinayetten müebbet hapse çarptırılan ve cezaları daha önce Yargıtay tarafından onanan üç sanığın beraatini istediği; üniversitede okuduğu yıllarda sol örgütlerle ilişkisi olduğu iddiasıyla evine baskın yapıldığının ortaya çıktığı belirtilmiştir.

Dosyadaki delil ve belgelere göre, gerçekten de davacı Ankara Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Hazırlık No: 1991/51 sayılı dosyasında yasadışı örgüt üyesi olmak ve faaliyet yürütmek suçundan gözaltına alınmış ve ifade vermiştir. Ancak, savcılık tarafından Karar No: 1991/20 sayılı kararla "Sanık ...'in yasa dışı örgüt üyesi olduğu, faaleyeti yürüttüğü konusunda sonradan rücu ettiği emniyet ifadesinden başka hakkında kamu davasının açılmasını haklı gösterecek delil ve emare elde edilemediğinden..." bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Bu kararın haberde belirtilmemesi kişilik hakkını ihlal etmez. Zira basın görünür gerçeğe uygun yayın yapmakla yükümlüdür. Haber kolluk ifadesine dayandığından görünür gerçeğe uygundur. Delil yetersizliğinden takipsizlik kararı verildiğine dair açıklamanın haberde yer alması zorunluluğundan söz edilemez.

İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin E: 2007/341, K: 2010/20 sayılı dosyasında da davacı, sanıkların mahkumiyetine dair çoğunluk görüşüne karşı beraat yönünde muhalefet şerhi yazmıştır.

Dolayısıyla haberde geçen açıklamalar gerçektir.

Haberde bahsi geçen balyoz davası Türkiye gündeminde önemli yer etmiş ve halen de gündemi meşgul etmeye devam etmektedir. Kamuoyunun yoğun bir ilgisi vardır. Hemen her duruşma veya ara kararı TV anahaber bültenlerinde, gazetelerde yer almaktadır. Davada sanıklar tutuklanmış, defaatle tahliye talepleri reddedilmişken, davacı nöbetçi hakim sıfatıyla tahliye kararı vermiştir. Böylesine önemli, uzun süre ve halen gündemin ilk sıralarını meşgul eden bir davada dikkat ve ilgi çekici bir karar veren davacının basının ilgi odağı olması, medya tarafından geçmişinin irdelenmesi doğaldır. Çünkü kamuoyu önünde olan veya gündemde ilgi odağı olan kişilerin basın tarafından geçmişlerinin irdelenmesi, hatta özel hayatlarının haber konusu yapılması basın özgürlüğü kapsamındadır. Dolayısıyla, yukarıda anılan muhelefet şerhi ile öğrencilik yıllarındaki soruşturmaya ilişkin kısımların güncel olmadığı gerekçesiyle kişilik haklarını ihlal ettiği iddia edilemez.

Açıklanan nedenlerle kişilik haklarına basın yoluyla saldırı için gerekli şartların oluşmadığı, dolayısıyla davanın reddi gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz. 21/06/2012
Yargıtay — Esas No: 2016/6743, Karar No: 2019/6611, Tarih: 24.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6743 E.  ,  2019/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 02.08.2013 tarihli 2013/10028 Soruşturma ve 2013/5427 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerine uygun olarak 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilerek, hüküm kurulmayan 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından mahallinde hüküm kurulması ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosayaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görümeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5353, Karar No: 2012/8088, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5353 E.  ,  2012/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.1.2009 tarih gün ve 2008/15365 E., 2009/512 K. sayılı bozma kararında özetle; "Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği .... Köyü 50, 49, 179 ve 182 sayılı parseller arasında kalan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, 02.05.2008 günlü fen bilirkişi raporunda (A)=58732 m2 yüzölçümündeki taşınmazın veraset belgesine göre davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, çekişmeli taşınmazın 1963 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında kumluk olarak tapulama dışı bırakıldığı, davanın 19.02.2001 tarihinde 40 - 50 yıldır zilyet edildiği iddiasına dayalı olarak açıldığı, tescile karar verilen taşınmazın kuzey sınırını oluşturan 49 sayılı parselin hükmen orman olduğu, doğu sınırında bulunan 70 parselin davacı..... adına tapulu olduğu, güney sınırında bulunan 179 ve 180 parsel sayılı taşınmazların dayanağı olan Ekim 952 tarih 126 numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmaz yönünü kumluk tepe olarak gösterdiği, ziraat bilirkişi raporunda tescili istenilen yerin % 10-15 eğimli yabani otlarla kaplı yer yer taşlık, 8-10 yıldır kullanılmayan yer olduğunun belirtildiği, 05.02.2008 tarihli Orman Mühendisi Bilirkişi Doç. Dr.......'ın raporunda da taşınmazın tamamının ham toprak ve çok taşlı yabani bitkilerle kaplı orman toprağı özelliğinde % 10 -15 eğimli toprak muhafaza karakteri taşıyan orman sayılan yerlerden olduğunun açıklandığı, daha sonra yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişi kurulu raporunda orman sayılmayan yer olduğu açıklanmış ise de, keşif günü itibariyle kısmen toprak işlemesi yapılmadığı ve halen yabani otlarla kaplı yer olduğunun açıklandığı, dosyada bulunan bilirkişi raporuna ekli resimlerde dahi taşınmazın hiç kullanılmayan taşlık bir yer olduğunun göründüğü, bu hali ile taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yer olmadığı gibi M.Y.nın 713. ve 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerinde yazılı koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, tescil davasının reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın taşlık olduğu, zilyetlikle kazanılmaya elverişli olmadığı, davalı Hazinenin 05.05.2011 tarihli celsede, taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiş olması karşısında, taşınmazın Hazine adına tescilinin, taşınmazın zilyetlikle kazanmaya elverişli olması gerektiği gerekçesiyle davacıların ve Hazinenin davalarının reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir. Hazine vekilince, 13.06.2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinden vazgeçmeye yönelik dilekçe verilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1963 yılında yapılarak kesinleşmiştir.

1) Hükmü temyiz eden davalı Hazinenin, 13.06.2011 havale tarihli dilekçe ile Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün muvafakatnamesine dayanarak temyiz talebinden vazgeçtiği, bu konuda yerel mahkemece bir hüküm verilebileceği gibi, Yargıtayca karar verilebileceğine göre, davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin temyiz talebinden vazgeçmesi nedeniyle reddi gerekmiştir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1963 yılında yapılarak kesinleşmiştir.

1) Hükmü temyiz eden davalı Hazinenin, 13.06.2011 havale tarihli dilekçe ile Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün muvafakatnamesine dayanarak temyiz talebinden vazgeçtiği, bu konuda yerel mahkemece bir hüküm verilebileceği gibi, Yargıtayca karar verilebileceğine göre, davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin temyiz talebinden vazgeçmesi nedeniyle reddi gerekmiştir.

2) Davacıların temyiz itirazlarına gelince; dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/51, Karar No: 2023/1983, Tarih: 13.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/51 E.  ,  2023/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1030 E., 2022/908 K.

DÂHİLİ DAVALI : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 24.04.2017

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. ... Mahkemesi

SAYISI : 2017/546 E., 2019/537 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; hükümet ile Sendika arasında mutabık olarak varılan anlaşmanın ilgili maddesinde "ücret zammı olarak 2015'in birinci altı aylık döneminde yüzde 6, ikinci altı aylık dönemi için yüzde 5 oranında olmak üzere toplamda yüzde 11.3 oranında artış yapılmıştır" ibaresi olmasına rağmen müvekkilinin 2015 yılının ilk altı ayında uygulanan zamdan faydalanmadığını, müvekkilinin ve iki arkadaşı sendika değişikliği için ... Büro Sendikasına gidip başvurduklarını ve başvuruda sistemden kaynaklanan arızadan dolayı sadece dava dışı A.O. adındaki arkadaşının başvurusunun kabul olduğunu, müvekkilinin ve arkadaşı olan dava dışı M.S.K'nın başvurularının ise kabul olmadığını, müvekkilinin 2015 yılının ilk altı ayındaki ücret zammından faydalanmamasından dolayı ikramiyesinin, aldığı ücretinin ve emekli olması durumunda alacağı emekli ücretinin 2015 yılının ilk altı ayını zamlı şekilde alan arkadaşlarına göre düşük olacağını, bu sebeplerden dolayı 2015 yılının ilk altı ayında haksız bir şekilde zamdan faydalandırılmayan müvekkilinin eksik olarak aldığı aylık ücreti ve ikramiye ücretinin hesaplanarak taraflarına verilmesini, ayrıca müvekkilinin ücretinin 2015 yılının ilk altı ayında zam almış olan çalışma arkadaşları ile aynı seviyeye getirilmesini ve 2015 yılının ilk altı ayında alınmamış zammın hesaplatılarak müvekkilinin ileride emekli olması durumunda bir daha mağduriyete sebep vermemek için düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı Kültür ve Turizm Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde; davacının 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6360 sayılı Kanun) geçici 1 inci maddesi gereğince 12.11.2014 tarihinde müvekkili bünyesinde göreve başladığını, 6360 sayılı Kanun gereği Müze Müdürlüğünde 4857 sayılı ... Kanunu'na tâbi olarak çalışan işçi personellerin Yol-... Sendikası üyesi olduklarını ve ilgili toplu ... sözleşmesinin 28.02.2015 tarihinde sona erdiğini, davacının 28.02.2015-03.07.2015 tarihleri arasında herhangi bir sendikaya üyelik işleminin olmadığını, 03.07.2015 tarihinde ...-Büro ... Sendikasına üye olduğunu, Kültür ve Turizm Bakanlığı ile ...-Büro ... Sendikası arasında 26.11.2014 tarihinde yürürlük süresi 01.01.2013-31.12.2015 olan toplu ... sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmenin geçici 1 inci maddesi gereği; devren gelen işçilerin intibakı ile ilgili (B) bendindeki esaslar çerçevesinde uygulamaların müvekkili tarafından yerine getirildiğini, davacının 2015 yılının birinci altı ayında sendika üyeliği olmadığını, bu nedenle Bakanlık tarafından 09.....2015 tarihinde imzalanan protokol gereği üçüncü yıl ikinci altı ay zammının (2015 yılı ikinci altı ay) 03.07.2015 olan sendika üyelik tarihinden itibaren %5 oranında uygulandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Dâhili davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından açılmış olan alacak davasında müvekkilinin taraf olarak gösterilmesinin mümkün olmadığını, dahili davalı olarak davaya dâhil edilmesinin hatalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 02.07.2015 tarihinde sendikaya üyelik için başvurduğu ve 02.07.2015 tarihinde üyeliğe kabul edildiği, toplu ... sözleşmesinden taraf işçi sendikası üyelerinin yararlandığı, her ne kadar davacı üyelik başvurusunda bulunduğunda sistemden kaynaklanan arızadan dolayı üye olamadığını belirtmiş ise de bu durumun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin 2015 yılının ilk altı ayında uygulanan zamdan faydalanmadığını, müvekkilinin ve iki arkadaşının sendika değişikliği için ... Büro ... Sendikasına gidip başvurduklarını ve başvuruda sistemden kaynaklanan arızadan dolayı sadece dava dışı A.O. adındaki arkadaşının başvurusunun kabul olduğunu, müvekkilinin ve arkadaşı olan dava dışı M.S.K'nın başvurularının ise kabul olmadığını, müvekkilinin 2015 yılının ilk altı ayındaki ücret zammından faydalanmamasından dolayı ikramiyesinin, aldığı ücretinin ve emekli olması durumunda alacağı emekli ücretinin 2015 yılının ilk altı ayını zamlı şekilde alan arkadaşlarına göre düşük olacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 26.11.2014 tarihinde imzalanan 01.01.2013-31.12.2015 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi gereği 2015 yılının ilk 6 ayında uygulanan ücret zammından yararlanma hakkı bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.