muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11191, Karar No: 2020/594, Tarih: 23.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/11191 E.  ,  2020/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı adına kayıtlı dava konusu 1949 parselin 500,48 metrekaresinin kıyı kenar çizgisinde bulunduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile tespit dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş olup davalı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 15.09.2005 tarihli ve 2005/8642 Esas, 2005/9647 karar sayılı ilamıyla karar yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak Mahkemece, 3621 s. Kıyı Kanununun 5. maddesine aykırılık nedeniyle açılan davanın 3402 s. Kadastro Kanununun 12/3.md.ekleme ile değişiklik getirilmesine ve aynı Yasa'ya Geçici 10. maddesi eklenmesine dair 5841 s. Yasanın 2.md.nin 25.02.2009 tarihinde yürürlüğe girmesi ile, kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten itibaren 10 yılı aşkın sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın hak düşürücü sürenin dolması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 tarihli 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın“ ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanun'un 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Somut olayda yerel mahkemenin 2006/80 Esas ve 2009/168 Karar sayılı dosyasında 11.05.2009 tarihinde hazine aleyhine bu değişikliğe uyulmak suretiyle 10 yıllık hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmişse de gerekçeli karar taraflara 2016 yılında tebliğ edilmiş olup 27.04.2016 tarihli davacı vekili dilekçesiyle süresi içerisinde temyiz edilmiştir . Ne var ki , yerel mahkemenin bozma üzerine verdiği kararın temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; “25.02.2009 tarihli ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncüm fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak , inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; dava konusu 1949 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı hususunda Yargıtayın ve Dairemizin yerleşik uygulamaları doğrultusunda gerekli araştırmaları yapmak üzere işin esasına girmektir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; dava konusu 1949 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı hususunda Yargıtayın ve Dairemizin yerleşik uygulamaları doğrultusunda gerekli araştırmaları yapmak üzere işin esasına girmektir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23 .01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7072, Karar No: 2016/2432, Tarih: 18.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7072 E.  ,  2016/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Dairemizin 21.04.2015 tarihli geri çevirme kararı ile, kooperatif sicilden terkin edilmiş ise davacı tarafa kooperatifin ihyası için dava açmak üzere süre verilip, ihyası halinde kooperatif tasfiye haline döneceğinden en son görevde olan tasfiye memurlarının isim ve adresleri ile temsil yetkilerinin kapsamı sorularak, tebligatın yapıldığı .... tasfiye memuru ise yine işlem yapılmadan dosyanın iadesi, başka tasfiye memurlarının yetkili olduğunun bildirilmesi) halinde "kooperatif tüzel kişiliğine" (tasfiye halinde ise "Tasfiye Halinde Kooperatif Tüzel Kişiliğine") tebliğe çıkarılması, Tebligat Kanunu'nun 12. ve 13. maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 20. ve 21. madde hükümleri uyarınca yetkililerden, (tasfiye halinde ise tasfiye memurlarından) ya da koşulları oluştuğunda memur veya müstahdemlerinden birine kooperatif adına tebliği ile işlemeye başlayan temyiz ve temyize cevap süresinin beklenmesi, kararı münferiden temsile yetkili olanlardan birinin ya da müştereken temsile yetkili olanların tamamının birlikte kaleme aldığı temyiz dilekçesi ile temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi için geri çevrilmiş ise de geri çevirme gerekleri yerine getirilmeksizin dosyanın gönderildiği anlaşılmıştır.

Geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmemesi, dosyanın sürümcemede kalmasına ve adaletin gecikmesine neden olduğundan bu kez geri çevirme gereklerinin yerine getirilmesi hususunda daha dikkatli ve itinalı davranılması, aksi halin sorumluluk doğuracağının bilinmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13264, Karar No: 2013/19258, Tarih: 05.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/13264 E.  ,  2013/19258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine .../.../2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ..... ... İht. Maddeleri ve Sanayi Ticaret A.Ş. ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

...- Tarafların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ...... Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı .... ... İht. Mad. ve San. Tic. A.Ş. ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı ... tarafından kullanılan çöp kamyonun desteklerine çarpması sonucu ölümüne neden olduğunu, davalı sürücünün davalılardan ...........’in çalışanı olduğunu ve aracın davalılardan ........... Ltd. Şti.’ye ait olduğunu, bu nedenle davalıların müştereken ve müteselsilen meydana gelen zarardan sorumlu olduklarını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalı ........... Ltd. Şti, kaza yapan aracın kayıt maliki olmakla birlikte işleteni olmadığını, aracı uzun süreli kira sözleşmesi ile kiraladığını bildirerek davanın husumetten reddini talep etmiştir.

Mahkemece, söz konusu aracın uzun süreli kira sözleşmesi ile önce ihbar olunan şirkete kiralandığı, bu şirket tarafından da davalı ...........’a uzun süreli kira sözleşmesi ile kiralandığını, uzun süreli kira sözleşmelerinde araç sahibi olarak gözüken kişinin işleten konumunda olmadığını, kiralayanın işleten olduğunu belirterek davalı ........... Ltd. Şti. yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar vermiştir.

Mahkemece, söz konusu aracın uzun süreli kira sözleşmesi ile önce ihbar olunan şirkete kiralandığı, bu şirket tarafından da davalı ...........’a uzun süreli kira sözleşmesi ile kiralandığını, uzun süreli kira sözleşmelerinde araç sahibi olarak gözüken kişinin işleten konumunda olmadığını, kiralayanın işleten olduğunu belirterek davalı ........... Ltd. Şti. yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar vermiştir.

Zarara sebebiyet veren olaya karışan araç, trafikte davalı ........... Ltd. Şti. adına kayıtlıdır. Davacı, bu kaydı esas alarak davasını işleten sıfatıyla ona yöneltmiştir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun ... ve .... maddeleri hükümlerine göre trafik kaydı “işleteni” kesin olarak gösteren bir karine değilse de, onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Ancak, trafik kaydına rağmen işletenliğin üçüncü kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü yoktur. İşletenlik, trafik kaydı adına olan kişiden mülkiyeti muhafaza kaydı ile satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süre ile kiralama, ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişiye geçmiş olur. Bu bakımdan, işletenliğin kayda rağmen başkasına geçmiş bulunduğu her zaman ispatlanabilir. Fakat, bu konuda getirilecek delillerin üçüncü kişileri bağlayabilecek nitelikte ve güçte olması, özellikle zarara uğrayanların haklarını halele uğratacak bir sonuç yaratmaması şarttır.

Davalı şirketin ibraz ettiği kiralama sözleşmeleri her zaman tanzim edilebilecek nitelikte ve adi yazılı belgelerdir. Bu nedenle davalı ........... Ltd. Şti.’nin, işleten olmadığını geçerli delillerle ispatladığı kabul edilemez. Bu hususlar dikkate alındığında davalı şirket işleten olarak, davalı sürücü haksız fiil faili olarak, diğer davalı ........... ise istihdam eden olarak tazminattan sorumludur. Mahkemece davalı ........... Ltd. Şti. yönünden de işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın husumetten reddedilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

...-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince;

...-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. .../06/1966 gün ve .../... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olayın oluş şekli, olay tarihi, tarafların kusur durumu, davacıların ölene olan yakınlık derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde ölenin annesi, babası ve kardeşi olan davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarda (...) no'lu bentte gösterilen nedenlerle taraflar yararına, (...) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (...) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine, bozma nedenlerine göre tarafların vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 05/.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/109, Karar No: 2014/15967, Tarih: 15.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/109 E.  ,  2014/15967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2010

NUMARASI : 2005/513-2010/118

Hazine ile S.. Ö.. ve R.. S.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.03.2010 gün ve 513/118 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davac Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan 1473 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile müdahalenin menine ve kaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı S.. Ö.. davanın reddine karar verilmesini savunmuş, birleşen dosya davalısı R.. S.. usulune uygun yapılan tebligata rağmen duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, 4302 sayılı Kadastro Kanun'un 12/3 maddesi uyarınca davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm; davacı Hazine temsilcisi tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2 ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede; "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanun'a eklenen Geçici 10. maddesinde ise; "Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; "25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33. maddesinde yer alan "Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular" hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca, davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir.

Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13670, Karar No: 2016/7999, Tarih: 11.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13670 E.  ,  2016/7999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2015 tarih ve 2014/560-2015/343 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11/10/2016 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı şirketin 23/05/2014 tarihli olağan genel kurul toplantısında şirket ana sözleşmesinin 6. maddesinin değiştirilerek, sermaye arttırımına gidildiğini, müvekkilinin yeni pay alma hakkının engellendiğini, yeni pay alma hakkının tanınmasında eşit işlem ilkesinin uygulanması gerektiğini, bu kararın usul, yasa ve iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığını ileri sürerek, 23/05/2014 tarihli ortaklar kurul toplantısında 6 nolu sermaye arttırımına ve ana sözlşmenin 6. maddesinin değiştirilmesine dair kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının genel kurul toplantısına katılmadığını, bu nedenle iptal talep etme hakkının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin 23.05.2014 tarihli genel kurulunda alınan 6 nolu madde ile şirket ana sözleşmesinin 6. maddesinin sermaye arttırılması amacıyla tadil edildiği, şirketin 3 ortağının olduğu, davacının bu toplantıya katılmadığı, davacıya sermaye arttırımının ne kadar yapılacağı veya davacının sermaye arttırımına katılıp katılmayacağı konusunda bir ihbarda bulunulmadığı, sermaye arttırımında tüm ortakların payları oranında sermaye arttırımına katılma hakkı olmasına rağmen genel kurul toplantısında iki ortağın birlikte davranarak davacının şirketteki payının azaltıldığı, bu şekilde TTK 591 maddesine aykırı davranıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.