muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10791, Karar No: 2017/4617, Tarih: 26.04.2017

Davalı ... cevap dilekçesi sunmamış, ancak öninceleme duruşmasındaki beyanında; "Olay tarihinde ben sürücü adayı olduğunu, ana yolda iken, Honda marka aracın aniden önüne çıktığını çarpmak zorunda kaldığını sonra Honda marka araç davacının kullandığı Volvo marka araca çarptığını Honda marka aracın sürücüsünün tamamen kusurlu olduğunu, trafik polislerinin sürücü adayı olması ve ehliyetinin bulunmaması nedeniyle kusur verdiklerini" savunmuştur.

Davalı ... da cevap dilekçesi sunmamış, ancak öninceleme duruşmasındaki beyanında; "34 ZD 1699 plakalı aracın maliki olduğunu, kazadan sonra olay yerine gittiğini, olay yerinde de gördüğü kadarıyla Honda marka araç sürücüsü tamamen kusurlu olduğunu, kardeşimin ehliyetsiz olmasından dolayı ona kusur yazdıkladını savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporları ve toplanan delillere göre, 20/11/2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacı tarafın kusursuz olduğu, davalı tarafın ... raporunda belirlendiği üzere tamamen kusurlu olduğu, davacı tarafın söz konusu kaza nedeniyle talep edebileceği maddi tazminat miktarının 8.800,00 TL olarak belirlendiği, ancak davacı tarafın talebinin 6.535,80 TL olduğu görülmekle davanın kabulü ile; toplam 6.535,80 TLnin (davalı ... şirketleri bakımından dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak ve poliçe limiti ile sınırlı olmak koşuluyla) olay tarihi olan 20/11/2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, dair karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında belirtilen kusur oranının ve tazminat hesabının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, çift taraflı trafik kazası nedeni ile davacının aracında meydana gelen değer kaybı, malzeme ve işçilik bedeli, ticari kayıp nedeni ile oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Somut olayda; kaza 20.11.2014 tarihinde meydana gelmiş olmakla yürürlükte bulunan ... Genel Şartları A-3-m maddesine göre dolaylı zararlar nedeni ile yöneltilecek tazminat talepleri, teminat dışında kalmaktadır. Yine aynı şekilde 01.06.2015 tarihli ... Genel Şartları A-6-k maddesi gereğince de gelir kaybı, kar kaybı, iş durması ve kira mahrumiyeti gibi zarar verici olguya bağlı olarak oluşan, yansıma veya dolaylı zararlar nedeni ile yöneltilecek tazminat talepleri teminat kapsamı dışındadır.

O halde bilirkişi tarafından belirlenen kazanç kaybı poliçe teminat kapsamı dışında olduğu halde davalı ... şirketinin bu tutardan sorumlu tutulması ve davalı ... vekilinin bu yöndeki savunması dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde bilirkişi tarafından belirlenen kazanç kaybı poliçe teminat kapsamı dışında olduğu halde davalı ... şirketinin bu tutardan sorumlu tutulması ve davalı ... vekilinin bu yöndeki savunması dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ye geri verilmesine 26.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17104, Karar No: 2023/9550, Tarih: 20.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/17104 E.  ,  2023/9550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/526 Esas - 2021/413 Karar

HÜKÜM/KARAR : Ret - Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/146 Esas 2020/6 Karar

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının murisi ...'nın yolcu olarak bulunduğu davalıya sigortalı aracın 07.09.2018 tarihinde yaptığı tek taraflı kaza neticesinde vefat ettiğini, aracın işleteninin müteveffa ..., sürücünün ise Bülent Danacı olduğunu, davacının ölenin desteğinden yoksun kaldığını, müteveffanın aylık 7.500,00 TL geliri bulunduğunu, davacının iki çocuğu bulunduğunu ancak 18 yaşını geçtiklerini ve üniversiteye devam etmemeleri nedeni ile geriye davacının kaldığını beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 7.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 20.06.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'ini ileri sürdüklerini, dava konusu talebin teminat kapsamında olmadığını, davacının genel şartların uygulanamayacağını beyan ettiğini ancak 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 90 ıncı maddesi uyarınca genel şartların uygulanmak zorunda olduğunu, Genel Şartlar gereği talebin teminat kapsamında olmadığını, sigortalı aracın işleteninin müteveffa olduğunu, müteveffanın davacıya karşı ileri sürebileceği tüm def'ileri davalının da ileri sürme imkânı olduğunu, işletenin kendi aracında vefat etmesi karşısında üçüncü kişilere karşı herhangi bir sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini, gelir beyanına itiraz ettiklerini, kusur durumunun araştırılması gerektiğini, SGK'dan yapılan rücuya tabi ödemelerin araştırılmasını ve mahsup edilmesini talep ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; " davacının eşi olan müteveffanın yolcu olarak bulunduğu ve işleteni olduğu aracın yaptığı kazada vefat ettiği, davalı ... şirketinin belli limitler dahilinde üçüncü kişilere karşı sorumluluğunun bulunduğu, işletenin kendi zararından sorumlu olmadığı, bu nedenle davacının destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; " davacının eşi olan müteveffanın yolcu olarak bulunduğu ve işleteni olduğu aracın yaptığı kazada vefat ettiği, davalı ... şirketinin belli limitler dahilinde üçüncü kişilere karşı sorumluluğunun bulunduğu, işletenin kendi zararından sorumlu olmadığı, bu nedenle davacının destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkemece tahkikat aşamasına geçmeden davanın esastan reddine karar verildiğini, 14.01.2020 tarihli duruşmada davalı şirket vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiğini, davalı vekilinin mazeret dilekçesi hakkında karar verilmediğini, mahkemece ön inceleme duruşmasının bittiği ve tahkikat aşamasına geçildiği konusunda herhangi bir karar verilmediğini, davacı vekiline yargılamanın bittiği bildirilerek sözlü yargılamaya geçilmediğini, davacı vekiline son sözünün sorulmadığını, davalı vekiline sözlü yargılama için tebligat yapılarak duruşma gününün tebliğ edilmediğini, davalı vekilinin mazeret dilekçesi kabul edildiği ihtimalinde yerel mahkemenin tahkikat aşamasına geçemeyeceğini, mahkemece kusur durumunun tespiti için bilirkişi raporu aldırılmaksızın destekten yoksun kalma zararının bilirkişilerce tespiti yaptırılmadan, delillerin toplanması için süre vermeden ve dosyaya istenilen delillerin tamamı toplanmadan adil yargılanma hakları ihlal edilerek karar verildiğini, davacının ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtığını, ölüm nedeniyle doğrudan davacı üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacıya yansıtılamayacağını, destekten yoksun kalan davacı da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan davalı şirketin sorumlu olacağına karar verilmesi gerekirken davanın reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekili usul yönünden kararın bozulmasını talep etmiş ise de 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4 üncü maddesinde değeri beşyüzbin Türk lirasını geçmeyen davaların basit yargılama usulü ile görülebileceği, kaldı ki davacı vekilinin de davanın basit yargılama usulü ile görülmesini talep ettiği, basit yargılama usulünde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 316'ncı maddesi ve devamı maddeleri uyarınca tarafların tahkikat duruşmasına çağrılmasına gerek olmadığı, bu nedenle davacının istinaf talebinin bu yönden reddi gerektiği, davacının 14.01.2020 tarihli oturumda kusur raporu aldırılmasına gerek olmadığını beyan ettiği, davacı desteğinin % 100 oranında kusurlu olarak sebebiyet verdiği tek taraflı trafik kazası sonucunda vefat etmesi nedeniyle tazminat talebinde bulunulmuşsa da müteveffanın kendi kusuruyla kazaya ve ölüme sebebiyet vermiş olduğunu, davalı ... tarafından düzenlenen poliçenin 01.06.2015 gününde yürürlüğe giren ZMSS genel şartlarından sonra düzenlendiğini, davacının destek tazminatı talep etmiş olduğu destek ...'nın aynı zamanda aracın işleteni ve ZMSS poliçesinin tarafı olduğu, KTK 85/son maddesine göre işletenin ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu olduğu, bu itibarla işleten konumunda bulunan dosya davacısının kazaya sebebiyet veren sürücünün %100 oranındaki kusuru ile kendi kusuru gibi sorumlu olduğu dikkate alındığında davacının davalıdan destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunamayacağı gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından karayolları motorlu araçlar zorunlu mali sorumluluk sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan, desteğin işleteni ve yolcusu olduğu aracın karıştığı tek taraflı ve 07.09.2018 tarihli trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalan açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40-2020/40 sayılı kararı.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40-2020/40 sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozuması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davalı tarafından düzenlenen ZMSS poliçesinin 03.09.2018-03.09.2019 vadeli olduğu ve davaya konu kazanın 07.09.2018 tarihinde gerçekleştiği, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMSS Genel Şartları'nın C.11. maddesi gereği bu tarihten sonra akdedilen poliçeler için anılan genel şartların uygulanacağı, Anayasa Mahkemesi tarafından ZMSS Genel Şartları'nın değil Karayolları Trafik Kanunu'nun bu genel şartlara atıf yapan bazı maddelerinin iptal edildiği hususları dikkate alındığında, davaya konu edilen zararın ZMSS teminatında olmadığına ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmamasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.09. 2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4233, Karar No: 2012/2847, Tarih: 26.04.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/4233 E.  ,  2012/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık “... İl Jandarma ... Komutanlığı İnşaatı” işinden kaynaklanmaktadır. Davacı yüklenici, davalı da iş sahibidir. Yanlar arasındaki 10.01.2001 tarihli sözleşme uyuşmazlık konusu değildir.

Davacı yüklenici dava dilekçesinde gösterdiği 5 kalem işin, sözleşme dışı iş olduğunu ileri sürerek bedellerinin ödetilmesini dava etmiştir. Davacı ancak sözleşme dışı yapılan ve hakedişe girmeyen işlerin bedelinin tahsilini isteyebilir. İlave işler yüklenicinin sözleşme dışı olarak yaptığı işler sayıldığından bunlara sözleşme fiyatları uygulanarak fiyatları hesaplanamaz. Sözleşme dışı işe yanlar arasındaki sözleşme hükümleri uygulanamayacağından bu nitelikteki iş ya da işlerin bedeli Borçlar Kanunu'nun 410 ve izleyen maddeleri gereğince vekâletsiz iş görme kurallarına göre işlerin yapıldığı yıl mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre belirlenir.

Somut olayda mahkemece yerinde yapılan keşif sonucu alınan asıl ve ek bilirkişi raporlarında, dava dilekçesinde sözleşme dışı iş olarak bedeli istenen imalâtlardan sadece “lambri yapımı” ve “ısı yalıtımı altı sıva yapımı” imalâtlarının sözleşme dışı iş olduğu, diğer imalâtların sözleşme dışı iş olarak nitelendirilemeyeceği belirtilmiştir. Gerçekten bilirkişi raporu ve dosya kapsamından, sözleşme dışı iş kapsamında bedeli istenen imalâtlardan “seramik duvar ve yer kaplamaları” ile “mat granit kaplama” imalâtının ara hakedişlerle bedelinin yükleniciye ödendiği, yüklenicinin yanlış poz uygulanarak bedelin eksik ödendiğini ileri sürdüğü, yine kazı ve nakliye bedeli olarak 2001 yılındaki ara hakedişte ödenen bedelden, 2004 yılında yapılan kesin hesapta (12 nolu kesin hakedişte) kesinti yapıldığı ileri sürülerek “kazı ve nakliyelerden doğan eksik ödemeler” in talep edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu imalâtlarda sözleşme dışı iş olarak kabul edilip bedeli hüküm altına alınmıştır. Oysa sözleşme dışı iş niteliğinde olmayan imalâtlara ilişkin taleplerin kabulü mümkün değildir.

Öte yandan, taraflar arasındaki sözleşmenin 2. maddesinin F bendinde Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi sözleşme eki olarak gösterilmiştir. Böylece taraflar HMK'nın 193. maddesi uyarınca Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'ni delil sözleşmesi olarak kabul etmişlerdir. Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 39 ve 40. maddelerinde ara ve kesin hakedişlere ne şekilde itiraz edileceği ve itiraz edilmemesi durumunda sonuçların ne olacağı gösterilmiştir. Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. maddesinde aynen (müteahhitin geçici hakedişlere itirazı olduğu takdirde karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporuna “idareye verilen .... tarihli dilekçemde yazılı ihtirazi kayıtla” cümlesini yazarak imzalaması gerekir. (Müteahhit itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişleri olduğu gibi kabul etmiş sayılır) kuralı yeralmıştır. Sözü edilen Şartnamenin kesin hakediş raporuyla ilgili 40. maddesinin 11. fıkrasında da yukarıda belirtilen usulllerin uygulanacağı öngörülmüştür. Davacı yüklenici yanlış pozdan ödemelerin yapıldığını ileri sürdüğü ara hakedişleri Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. maddesinde belirlenen yönteme göre itiraz etmeden imzalamış, kesin hakedişe itiraz etmişse de bir örneğinin de hakediş raporuna eklenmesi gereken itiraz dilekçesini idareye vermemiştir. Öyleyse yüklenici ara hakedişleri ve kesin hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır. Bu durumda asıl ve ek bilirkişi raporlarında sözleşme dışı iş niteliğinde olmadığı da açıklanan işlerin, “ara hakedişlerde yanlış poz uygulanarak ödemesinin yapıldığı, ara hakedişlerde yapılan ödemelerden kesin hakedişte kesinti yapılarak yükleniciye eksik ödemede bulunulduğu” hususları ile ilgili taleplerin dikkate alınması mümkün değildir.

3-Mahkemece hüküm altına alınan alacağa yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir. Oysa davada yüklenicinin istemi avans faizidir. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği gözönüne alındığında hüküm altına alınan alacağa avans faizi uygulanması gerektiği açıktır. Mahkemece hüküm altına alınan alacağa yasal faiz uygulanması doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerce sözleşme dışı iş olarak gösterilen “lambiri yapımı” ve “ısı yalıtımı altı sıva yapımı” imalâtlarının bedelinin yapıldığı yıl mahalli serbest piyasa rayiçleriyle hesaplanması için bilirkişilerden ek rapor alınmasından ve sonucuna göre değerlendirme yapılıp karar oluşturulmasınadan ibarettir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı iş sahibi, 3. bent uyarınca ise davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, 825,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/389, Karar No: 2020/2836, Tarih: 19.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/389 E.  ,  2020/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ (kuru şartlarda) ve elma (sulu şartlarda) dekar başına verim miktarlarının Tarım ve Orman İl Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2016 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlarından sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7488, Karar No: 2018/6186, Tarih: 28.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7488 E.  ,  2018/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirttiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 20.06.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan ödemeler nedeniyle oluşan kurum zararının 5510 sayılı Yasanın 21 ve 23’üncü maddeleri kapsamında davalıdan tazmini istemine ilişkindir.

Sigortalı ... 'ın eksantrik pres makinasında çalıştığı esnada makinanın pedalına yanlışlıkla basması sonucu sağ elinin 3. ve 4. parmakları ile sol elinin 4. ve 5. parmaklarından yaralandığı anlaşılmıştır.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiştir.

Aynı kanunun 23. maddesinde ise "Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir. Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir." hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Kanunun 8’inci maddesinde sigortalıların hangi tarihte bildirilmesi ve tescil edilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. Buna göre; Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olanların Kuruma bildirim yükümlülüğü işverene ait olup; 7’nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sigortalılık başlangıç tarihinden önce, sigortalının işe giriş bildirgesi ile bildirilmesi gerekir.