muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7396, Karar No: 2023/7972, Tarih: 29.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/7396 E.  ,  2023/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; sair şikayetler ile ihalenin feshinin talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince, şikayetin reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının 24.02.2023 tarihinde şikayetçiye tebliğ edildiği, yasal on günlük süreden sonra 06.04.2023 tarihinde istinaf yoluna başvurulduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun İİK’nun 363 ve 365. maddeleri uyarınca reddine karar verildiği, şikayetçi borçlunun temyiz yoluna başvurduğu görülmüştür.

11.02.2023 tarih ve 120 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Yargı Alanında Alınan Tedbirlere İlişkin Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile 08.02.2023 tarihli ve 6785 sayılı Cumhurbaşkanı Kararıyla olağanüstü hal ilan edilen illerde, yargı alanında hak kayıplarının önlenmesi amacıyla tüm süreler 06.02.2023 (bu tarih dâhil) tarihinden itibaren 06.04.2023 (bu tarih dâhil) tarihine kadar durdurulmuştur. Söz konusu kararnamenin uygulanabilmesi için olağanüstü hal ilan edilen illerden birinde ilgilinin ikamet etmesi veya ilgiliye tebliğin o illerde yapılması gerekir.

Somut olayda, şikayetçi borçlu Gaziantep ilinde ikamet ettiğinden, tebliğ tarihi itibari ile Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi gereğince istinaf süreleri durmuş olup, şikayetçi borçlunun istinaf dilekçesi süresindedir. Bu nedenle şikayetçinin istinaf sebepleri incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 25.05.2023 tarih ve 2023/822 E. - 2023/880 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.11.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/17082, Karar No: 2014/9033, Tarih: 12.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17082 E.  ,  2014/9033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla saklamak

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... vekilinin temyiz talebi yönünden yapdan incelenmede,

Açılan davanın niteliğine göre ... suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...’in temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ... hapis cezası tayin edildiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 51/3. fıkrasına aykırı olarak denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden belirlenmesine ilişkin bendindeki "1 yıl" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 yıl 8 ..." yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde red kararı yönünden oybirliği ile düzelterek onama kararı yönünden oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yolda yürümekte olan sanık kolluk görevlilerince durdurulup, elinde bulunan kolide yapılan arama sonucunda 28 karton sigara bulunmuş, sanık savunmasında sigaraları içmek için aldığını savunmuş, açılan kamu davasında yargılanan sanığın 4733 sy 8/4 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

CMK'nın 119. maddesine göre, aramaya karar verme yetkisi hakime aittir. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamayan hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile arama yapılabilir.

Somut olayda, kollukça belirtilen şartlara uymaksızın doğrudan arama yapılmış ve sigaralar ele geçirilmiştir.

Anayasamıza göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir. Hukuk devleti, devlet organlarının tüm eylem ve işlemlerinde hukuka uygun hareket eden devlet olarak tanımlanmaktadır.

Anayasanın 20. maddesi, hakim kararı ... da gecikmesinde sakınca bulunan hallerde yetkili kılınmış merciin yazılı emri olmadıkça kimsenin üstü, eşyası ve kağıtları aranamaz hükmünü amirdir.

Bu düzenlemelere nazaran kollukça yapılan aramada hukuka uygun hareket edilmediği aşikardır.

Anayasanın 38/6, CMK'nın 206/2-..., 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran, hukuka aykırı olarak elde edilen deliller hükme esas alınamazlar.

Yapılan arama hukuka aykırı şekilde icra edildiğinden arama sonucu elde edilen deliller de hukuka aykırı biçimde ele geçirilmiş deliller olup bunlara dayanılarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Bu düzenlemelere nazaran kollukça yapılan aramada hukuka uygun hareket edilmediği aşikardır.

Anayasanın 38/6, CMK'nın 206/2-..., 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran, hukuka aykırı olarak elde edilen deliller hükme esas alınamazlar.

Yapılan arama hukuka aykırı şekilde icra edildiğinden arama sonucu elde edilen deliller de hukuka aykırı biçimde ele geçirilmiş deliller olup bunlara dayanılarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Açıklanan nedenlerle, her aşamada suçlamayı reddeden ve mahkumiyeti için hakkında başka delil bulunmayan sanık hakkında yasaya aykırı biçimde ele geçen delillere dayanılarak hüküm kurma olanağı bulunmadığından hükmün sanık yönünden esastan bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bu husustaki kararına katılmıyorum.

...

... ...
Yargıtay — Esas No: 2015/3146, Karar No: 2017/1697, Tarih: 06.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/3146 E.  ,  2017/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mah. (Tüketici Mah.sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.05.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı ... vekili, davacı ile arsa sahibi olan davalının arasında bir sözleşme bulunmadığını, yüklenici edimini gereği gibi ifa etmediğinden davacının yükleniciyle yaptığı sözleşme uyarınca kendilerinden bir talepte bulunmayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar ... Ot. İnş. ve ... Tur. Ltd. Şti. ile ... Mot. Araçlar, Emlak, ... Tur. İnş. Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın atiye terk nedeniyle bu davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalılar ..., ..., ... ve ... hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı vekilinin tapu iptal ve tescile yönelik olan davasının reddine, alacak ile ilgili davanın kabulüne, 21.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yasal faiziyle birlikte davalı ... İnş. Ot. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şirketinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet

devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

I- 7201 sayılı Tebligat Kanununun;

1-"Bilinen Adreste Tebligat" kenar başlıklı 10. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır."

I- 7201 sayılı Tebligat Kanununun;

1-"Bilinen Adreste Tebligat" kenar başlıklı 10. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır."

2-"Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" kenar başlıklı 21. maddesinde, "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar."

3- "Yaş ve ehliyet şartı" kenar başlıklı 22. maddesinde, "Muhatap yerine kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görünüşüne nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması lazımdır."

4-Adres değiştirmenin bildirilmesi mecburiyeti" kenar başlıklı 35. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır."

35. maddenin dördüncü fıkrasında “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır” hükümlerine yer verilmiştir.

II- Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin;

35. maddenin dördüncü fıkrasında “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır” hükümlerine yer verilmiştir.

II- Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin;

"Muhatabın geçici olarak başka yere gitmesi" kenar başlıklı 29. maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında, "(1) 21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar.

(2) Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları ve tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır" hükümlerine yer verilmiştir.

Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için öncelikle, mahkemece aynı adrese usulüne uygun olarak en azından bir kere tebliğ yapılabilmiş olması gerekir. Bu şarta ilave olarak, muhatabın adres kayıt sisteminde herhangi bir adresinin de bulunmaması gerekir.

Somut olaya gelince;

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için öncelikle, mahkemece aynı adrese usulüne uygun olarak en azından bir kere tebliğ yapılabilmiş olması gerekir. Bu şarta ilave olarak, muhatabın adres kayıt sisteminde herhangi bir adresinin de bulunmaması gerekir.

Somut olaya gelince;

1- Davalılar ... ve ...'in "... Sitesi A/7 Blok K:5 D:23 ..., .../..." adresine çıkartılan dava dilekçesi tebligatlarının adresten ayrıldığı ve yeni adresi bilinmediğinden mahkemeye iade edildiği, MERNİS adresi olup olmadığı araştırılmadan "... ... sitesi, 8. Cad. ... İş Merkezi 75/290 .../..." adresine çıkartılan dava dilekçesinin Teb. Kan. 21/2 maddesine göre tebliğ edildiği,

2- Davalı ...'in "... Belediyesi Konutları, ... Mahallesi, C Blok, Daire: 39 .../..." adresine çıkartılan dava dilekçesi tebligatının adresten ayrıldığı ve yeni adresi bilinmediğinden mahkemeye iade edildiği, ... E Tipi Cezaevinden tahliye edilirken bildirdiği adresin aynı olduğu, davalının MERNİS adresi araştırılmadan aynı adrese dava dilekçesinin Teb. Kan. 35. maddesine göre tebliğ edildiği,

3-Davalı ... İnş. Ot. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin "... Sitesi A/7 Blok K:5 D:23 ..., .../..." adresine çıkartılan dava dilekçesi tebligatının adresten ayrıldığı ve yeni adresi bilinmediğinden mahkemeye iade edildiği, davalı şirketin ticaret sicilinden adresi araştırılmadan dava dilekçesinin aynı adreste Teb. Kan. 35. maddesine göre tebliğ edildiği görülmekle, bu haliyle adı geçen davalılara dava dilekçesi tebligatlarının 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapılmadığı ve usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davalılar ... ve ..., ... ve ... İnş. Ot. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye 7201 sayılı Tebligat Kanunundaki düzenlemeler gözetilmek suretiyle dava dilekçesinin usulune uygun şekilde tebliğ edilerek savunma ve delilleri toplandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmaksızın ve 6100 sayılı HMK'nın 27. Maddesi uyarınca hukuki dinlenme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9040, Karar No: 2016/816, Tarih: 25.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/9040 E.  ,  2016/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... ile müvekkilinin eşi dava dışı ...'un müvekkilinin eşi adına kayıtlı taşınmazın davalı derneğe satışı hususunda anlaştıkları ve taşınmazın 02.10.2010 tarihinde davalı dernek adına tapuya kayıt ve tescil edildiğini, davalı dernek adına dernek başkanı sıfatı ile diğer davalı ...'ın satış sözleşmelerini imzaladığını, satış aşamasında müvekkilinin eşi tarafından ödenmesi gerekirken davalı dernek tarafından ödendiği iddia edilen tapu harç ve döner sermaye bedeli olan 37.260 TL'nin ödenmesinde dernek başkanı davalının sorumlu tutulduğu, davalının, müvekkilinin eşine kendisi hakkında ceza davası açıldığını, davada kendini savunmak için senet vermesini istediği, bu nedenle müvekkili tarafından dava konusu senedin davalıya hatır senedi olarak verildiğini, senedin bedelsiz olduğunu, bu durumun diğer davalı dernek tarafından da bilindiğini ileri sürerek, 30.04.2014 vade tarihli, 09.10.2013 keşide tarihli, 37.260 TL bedelli senetten dolayı borçlu olmadıklarının tespitine, senedin iptaline, kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Derneği vekili, davalı ... ile davacının aralarında düzenledikleri 09.10.2013 tarihli belgenin müvekkili derneği bağlamayacağını, 09.10.2013 tarihinde davalının müvekkili dernekte herhangi bir idari görevi bulunmadığını, davacının eşinin tapu harcı nedeniyle müvekkil derneğe olan borcunu kabul ettiğini ve söz konusu senedi düzenlediğini, dava konusu senet bedelini müvekkil derneğe ödemekle yükümlü olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., cevap dilekçesi sunmamış, duruşmadaki beyanında 2010 yılında davalı derneğin yetkilisi olduğunu, davacının eşinin tapu harcını yanlarında para olmadığı için davalı derneğin ödediğini, şahsının sorumluluğunun doğmaması için davacının eşi tarafından kendisi lehine bono düzenlendiğini, bono nedeniyle davacıdan mal almadığını, davacıya mal satmadığını belirtmiştir.

Davalı ..., cevap dilekçesi sunmamış, duruşmadaki beyanında 2010 yılında davalı derneğin yetkilisi olduğunu, davacının eşinin tapu harcını yanlarında para olmadığı için davalı derneğin ödediğini, şahsının sorumluluğunun doğmaması için davacının eşi tarafından kendisi lehine bono düzenlendiğini, bono nedeniyle davacıdan mal almadığını, davacıya mal satmadığını belirtmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davacının bonoda belirtilen malen kaydını talil ederek, bononun mal karşılığı olmadığını belirttiği, bu husus davalı ...'ın beyanı ile sabit olduğu gibi davalı dernek temsilcisinin 24.02.2015 tarihli duruşmasındaki açık ikrarı ile de ispatlandığını, davalı derneğin beyanlarında geçen gayrimenkul satışı nedeni ile ödenmesi gerektiğini savundukları tapu harcını ancak derneğin akidi durumunda olan, dava dışı satıcı ...'tan talep etme şartları oluştuğu takdirde tahsil etmelerinin mümkün olduğu, bu noktada davalı derneğin, satış sözleşmesinin tarafı olmayan davacıyı bizzat sorumlu tutması mümkün olmadığı gibi, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde derdest olan ve halen temyiz aşamasında bulunan dosya içeriğine göre de davalı derneğin bu harçtan dolayı dava dışı ...'u sorumlu tuttuğu, hal böyle iken adı geçen bonodan dolayı davacının, davalılara karşı borcu ve sorumluluğunun bulunmadığı, davalı derneğin kayden iyiniyetli hamil olmadığı gerekçeleriyle davacının davaya konu olan bonodan dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine, bononun taraflarla sınırlı olmak üzere iptaline, davacının ve davalı derneğin tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.