muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9616, Karar No: 2016/9820, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9616 E.  ,  2016/9820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın son yerleşim yeri adresinin MERNİS kayıtlarına göre "... Mah. ... Cad. No: 45 İç Kapı No: 3 ... ..." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise Kolluk marifetiyle yapılan araştırmada müteveffanın son yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi ... Sokak No: 3 Merkez/..." olduğu gerekçesi ile karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesine göre, "Miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." 19/1. maddesi uyarınca da; “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Tüm dosya kapsamından, kolluk marifeti ile yapılan araştırmadan, müteveffa ...'in son yerleşim yeri son adresinin "... Mahallesi ... Sokak No: 3 Merkez/..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/114, Karar No: 2004/139, Tarih: 15.06.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/8-114 E., 2004/139 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/8-114 E., 2004/139 K.**- 298 S. SEÇİMLERİN TEMEL HÜKÜMLERİ VE SEÇMEN KÜTÜKLERİ ... [ Madde 180 ]

**"İçtihat Metni"**

Seçimli ilgili görevi kötüye kullanmak suçundan sanık Arif ile adı geçen sanığı bu suça azmettirmekten sanıklar Arif, Keziban, Gülsüm, İbrahim, Fatma ve Abdullah'ın beraatlarına ilişkin (Antalya Üçüncü Asliye Ceza Mahkemesi)nce 18.9.2001 gün ve 1483-1325 sayı ile verilen kararın katılan vekili ile o yer C. Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay Sekizinci Ceza Dairesince 8.4.2004 gün ve 8167-3094 sayı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 28.5.2004 gün ve 154021 sayı ile;

"Sanıklar hakkında düzenlenen 26.10.2000 tarihli iddianamede eylem "seçimle ilgili görevi kötüye kullanmak ve bu suça azmettirmek" olarak tanımlanmış ve anlatılmıştır. Anlatım, CMUK. 150. ve 257. maddeleri çerçevesinde değerlendirildiğinde, iddianameye konu edilen suçun, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkındaki Yasanın 179. maddesi uyarınca, "seçim suçu" niteliğinde olduğu tartışmasızdır.

298 sayılı Yasanın 180/1. maddesinde "seçim suçlarına ilişkin kamu davaları, seçimin bittiği tarihten itibaren iki yıl içerisinde açılmadığı takdirde, kovuşturma yapılamaz" hükmü bulunmaktadır. Anılan kural yargılama koşulu olup, bulunmaması hali CMUK.nun 253/5. maddesi uyarınca, kamu davasının "düşmesi" sonucunu doğurmaktadır.

298 sayılı Yasanın 180/1. maddesi yürürlükte iken, 21.11.1995 tarih ve 22470 mükerrer sayılı resmi Gazetede, Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Yasa ile Siyasi Partiler Yasası ve Milletvekilleri Seçim Yasasında Değişiklik Yapılmasına ilişkin 27.10.1995 tarih ve 4125 sayılı Yasa yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu Yasa ile yapılan düzenlemeler, sadece XX. dönem milletvekili genel seçimlerine yönelik değildir.

Anılan Yasa incelendiğinde, 1 ila 7. maddeleri ile 298 sayılı, 8 ila 21/a maddeleri ile 2839 sayılı, 21/b maddesi ile 2820 sayılı Yasada değişiklik yapılmıştır. Anılan Yasanın 22. maddesiyle ise, sadece 24.12.1995 tarihinde yapılan XX. dönem milletvekili genel seçimlerine özgü olmak üzere 2839 sayılı Yasanın 63. maddesinde değişiklik yapılmış, bu değişikliğin XX. dönem milletvekili genel seçimlerine özgülendiği de maddede açıkça ifade edilmiştir.

4125 sayılı Yasada ayrıca yedi geçici madde bulunmakta olup, bu geçici maddelerden 1, 2, 3, 4, 5 ve 7 numaralı geçici maddelerin; uygulanma dönemleri tarih de belirtilmek üzere bu maddelerde açıklanmış; böylece madde metinlerinde, "geçicilik" niteliğine uygun düzenlemelerde bulunulmuştur. Belirtilen geçici maddeler, anılan 4125 sayılı Yasaya ilişkin teklifte de aynen yer almaktadır.

4125 sayılı Yasada ayrıca yedi geçici madde bulunmakta olup, bu geçici maddelerden 1, 2, 3, 4, 5 ve 7 numaralı geçici maddelerin; uygulanma dönemleri tarih de belirtilmek üzere bu maddelerde açıklanmış; böylece madde metinlerinde, "geçicilik" niteliğine uygun düzenlemelerde bulunulmuştur. Belirtilen geçici maddeler, anılan 4125 sayılı Yasaya ilişkin teklifte de aynen yer almaktadır.

4125 sayılı Yasanın geçici 6. maddesinde ise "seçim suçlarından doğan kamu davası, seçimin bittiği tarihten itibaren üç ay içinde açılmadığı takdirde kovuşturma yapılamaz" hükmü bulunmaktadır. Bu maddeye ilişkin herhangi bir başlık metni bulunmamakta olup, matlabında ise "geçici madde 6" ibaresi yer almaktadır. Bu madde, yasa teklifi hakkındaki TBMM.nde yapılan görüşmeler sırasında verilen bir teklifle, anılan "yasa teklifi metnine" eklenmiş olup, üzerinde herhangi bir görüşme yapılmadan ve gerekçesi de belirtilmeden, yapılan oylamada kabul edilmiştir. (TBMM Tutanak Dergisi, Cilt: 95, B: 15, 26.10.1995, O: 2, sh. 136)

Anayasanın 176/2. maddesinde, "madde kenar başlıklarının, sadece ilgili oldukları maddelerin konusunu, maddeler arasındaki sıralama ve bağlantıyı gösterip, metne dahil olmadığı" açıkça ifade edilmiştir. Diğer yasalarda yer alan madde başlıkları ya da madde matlablarının yasa metnine dahil olup olmadığı konusunda ise, açıkça bir düzenleme bulunmamasına rağmen, Anayasada yer alan düzenlemeden kıyasen hareketle, bu ibarelerin yasa metnine dahil olmayıp, maddelerin konusunu ve maddeler arasındaki bağlantı ile sıralamayı gösterdiği doktrinde de benimsenmektedir.

Memurin Muhakematı Hakkında Kanunu Muakkat ve bu şekilde bazı "geçici yasaların", adlarına bakılmaksızın içerikleri nedeniyle ülkemizde yıllarca yürürlükte kalarak uygulandıkları da unutulmamalıdır.

4125 sayılı Yasanın geçici 6. maddesinin, madde konusunu gösteren bir başlığı bulunmamaktadır. "Geçici" ibaresi ise, konuyu gösteren bir kavram olmayıp; "geçici 6" ibaresi, sıralama ve bağlantıyı göstermektedir ve madde metnine dahil değildir.

4125 sayılı Yasanın geçici 6. maddesi incelendiğinde, bu madde ile açıkça 298 sayılı Yasanın 180/1. maddesi değiştirilmiş değildir. Geçici 6. madde, açıkça belli bir döneme veya belli bir seçime hasren yürürlüğe konulmuş da değildir. Gerek 4125 sayılı Yasa metninde (örneğin 22. maddede), gerekse bu Yasanın diğer geçici maddelerinde; yasa koyucu iradesini belirli bir döneme özgülemek gereğini duyduğunda, bu iradeyi metne açıkça yansıtmasına rağmen, bu (geçici 6.) maddede "geçiciliğin" süresi açıkça yasa metnine dahil edilmemiş, bu konuda geçiciliğin süresini göstermesi yönünden "yoruma" elverişli bir ibare ya da gerekçe serdedilmemiştir.

Geçici 6. maddede "seçimin bittiği tarihten itibaren", ibaresinin yer alması, bu maddede yer alan "seçim" kelimesi ile kastedilenin XX. dönem seçimleri olduğu anlamını da taşımamaktadır. Çünkü tekil olarak kullanılan "seçim" ibaresi, bir seçimi değil, bütün seçimleri kapsar niteliktedir. 298 sayılı Yasadaki düzenlemeler de bu doğrultuda olduğu gibi, 298 sayılı Yasanın 180/1. maddesinde de (bütün seçimler yönünden) kullanılan "seçim" kelimesi tekil olarak madde metninde yer almıştır.

"Seçimin bitmesi" kavramı ile ifade edilen ise 298 sayılı Yasa hükümleri (özellikle de bu Yasanın beşinci bölümü) gözetildiğinde, oy verme işleminin bitmesidir. Sayım işlemleri ile, seçim sonrasındaki iş ve işlemler başladığından; seçimin (oy vermenin) bitmesinden itibaren, seçim suçlarına ilişkin kamu davalarının öngörülen süre içerisinde açılması gerekmektedir.

Geçici 6. maddenin metninde açıkça geçicilik niteliği ortaya konulmadığına, yasama çalışmalarında bu yön açıkça ifade edilmediğine, gerekçesinde de gösterilmediğine göre, geçici 6. maddenin metni süre yönünden geçicilik niteliği taşımamaktadır. Bu maddenin metni, belirli bir seçime veya döneme özgülenmediğinden, yürürlüğünden sonraki, kapsamı içerisinde kalan bütün davalarda uygulanırlığı söz konusudur. Bu nedenle, anılan madde "geçici bir madde" değil, sonuçta "ek bir madde" niteliğindedir.

O halde aynı konuda halen, hem 298 sayılı Yasanın 180/1. maddesi, hem de 4125 sayılı Yasanın geçici 6. maddesi yürürlükte bulunmaktadır. Sonraki yasa ile aynı konuyu düzenlediğinden, yasama organının bu konudaki sonraki iradesine üstünlük tanınıp, önceki yasanın ihmal edilmesi gerekmektedir.

Bu durumda 4125 sayılı Yasanın yürürlüğünden sonraki, bütün "seçim suçlarına ilişkin kamu davalarının", 298 sayılı Yasanın değişik 180/1. maddesinde belirtildiği gibi iki yıl içerisinde değil, (298 sayılı Yasanın 2.5.1961 tarihinde yürürlüğe giren 180/1. maddesinin ilk şekline paralel düzenleme getiren) 4125 sayılı Yasanın geçici 6. maddesinde belirtildiği üzere "seçimin bittiği tarihten itibaren üç ay" içerisinde açılması gerekmektedir.

6.5.2000 tarihinde işlendiği ileri sürülen seçim suçuna ilişkin kamu davası, 26.10.2000 tarihinde açılmıştır, itiraza konu edilen bu davada, oy verme günü (yani seçimin bittiği gün) 4.6.2000 tarihidir.

4125 sayılı Yasanın geçici 6. maddesinin, 28.10.1995 tarihinden sonraki tüm seçim suçlarına ilişkin kamu davaları yönünden uygulanırlığı söz konusudur.

Kamu davası, 4125 sayılı Yasanın (içerik yönünden süreklilik arzeden) geçici 6. maddesinde belirtilen üç ay içerisinde açılmadığından, CMUK.nun 253/5. maddesinde belirtilen yargılama koşulu bulunmamaktadır.

Her ne kadar yargılanmak ve beraat etmek sanıkların lehine ise de, beraat edebilmek için yargılanmak, yargılanabilmek için ise yargılama koşullarının bulunması gerekmektedir.

Kamu davası, 4125 sayılı Yasanın (içerik yönünden süreklilik arzeden) geçici 6. maddesinde belirtilen üç ay içerisinde açılmadığından, CMUK.nun 253/5. maddesinde belirtilen yargılama koşulu bulunmamaktadır.

Her ne kadar yargılanmak ve beraat etmek sanıkların lehine ise de, beraat edebilmek için yargılanmak, yargılanabilmek için ise yargılama koşullarının bulunması gerekmektedir.

Bu nedenle olayda yargılama koşulu bulunmadığından açılan davaya devamla beraat hükmü kurulmuş olduğundan, Yerel Mahkeme kararının Özel Daire tarafından bozularak, yargılama koşulunun bulunmaması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, kararın onanması yasaya aykırıdır." görüşüyle itiraz yoluna başvurarak Özel Daire kararının kaldırılmasına, kamu davasının CYUY.nın 253/5.maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

Antalya C. Başsavcılığınca 26.10.2000 günlü iddianame ile; sanık Arif dışındaki diğer altı sanığın akrabaları olan Halil'in, Ç........ köyünün belde olmasıyla kurulan Ayanlar mahallesinden muhtar adayı olması üzerine, aynı beldede Orta mahallede oturmakta olan bu sanıkların, Ç......... beldesi Belediye Başkanı sanık Arife başvurarak "seçimle ilgili işlerde kullanılacak özel ikametgah ilmühaberi" düzenlettirerek, Ayanlar mahallesinde oturuyormuş gibi 473 nolu sandık seçmen listesine kayıtlarını yaptırıp, bu mahallede oy kullandıkları, böylece sanık Arifin, belediye başkanı olarak seçimle ilgili görevini kötüye kullandığı diğer sanıkların da bu suça azmettirdikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece, sanıkların suç kastı ile hareket ettiklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli kanıt elde edilemediği kabul edilerek beraatlarına karar verilmiştir. Bu hüküm Özel dairece onanmıştır.

Ayrıntıları yukarıda açıklanan somut olayda Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, 4125 sayılı Yasanın geçici 6. maddesinin uygulanma olanağı bulunup bulunmadığının belirlenmesi, dolayısıyla da sanıklar haklarındaki davanın düşürülmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuk çözüme ulaşılabilmesi için, konuya ilişkin yasal düzenlemenin incelenmesinde yarar vardır.

2.5.1961 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Yasanın "Dava Süresi" başlıklı 180. maddesi, "Seçim suçlarından doğan kamu davası, seçimin bittiği tarihten itibaren üç ay içinde açılmadığı takdirde kovuşturma yapılamaz" hükmünü taşımaktadır.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuk çözüme ulaşılabilmesi için, konuya ilişkin yasal düzenlemenin incelenmesinde yarar vardır.

2.5.1961 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Yasanın "Dava Süresi" başlıklı 180. maddesi, "Seçim suçlarından doğan kamu davası, seçimin bittiği tarihten itibaren üç ay içinde açılmadığı takdirde kovuşturma yapılamaz" hükmünü taşımaktadır.

Anılan madde hükmü, 30.5.1979 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2234 sayılı Yasa ile değiştirilerek kovuşturma yapılması için öngörülen süre 1 yıla çıkartılmıştır. Bu değişikliğin nedenleri Yasanın genel gerekçesinde; "Seçim suçları ve cezalarla ilgili bölümlere işlerlik ve müessiriyet kazandırılmış, milli iradenin hür ve dürüst şekilde belirlemesine engel olabilecek her türlü seçim suçlarını daha etkili şekilde kovuşturup cezalandırmayı mümkün kılan değişiklikler getirilmiştir"; madde gerekçesinde ise, "Bu maddede yapılan değişiklikle seçim suçlarından doğan kamu davasının açılması için öngörülen üç aylık süre bir yıla çıkartılmak suretiyle çok sayıda seçim suçunun dava zamanaşımı nedeni ile takipsiz bırakılmasının önlenmesi düşünülmüştür" şeklinde açıklanmıştır.

Daha sonra 13.6.1983 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2839 sayılı Yasa ile anılan maddede yeniden değişiklik yapılmış ve kovuşturma yapılması için öngörülen süre 2 yıla çıkartılmıştır.

28.10.1995 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4125 sayılı Yasa ile, Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Yasada, Siyasi Partiler Yasasında ve Milletvekili Seçimi Yasasında değişiklikler yapılmıştır. Toplam 24 madde ile 7 geçici maddeden oluşan bu Yasanın ilk 7 maddesi ile 298 sayılı Yasanın 6, 7, 34, 52, 61 ve 125. maddelerinde değişiklik yapılmış ve Yasaya 85/A maddesi eklenmiştir. Geçici maddeler ise 24 Aralık 1995 tarihinde yapılan 20. dönem milletvekili genel seçimine ilişkin olup, uyuşmazlık konumuzu ilgilendiren geçici 6. madde, Yasa teklifinde ve komisyon raporunda yer almaktadır. Söz konusu madde, Yasanın TBMM Genel Kurulunda görüşüldüğü esnada, geçici maddelerin görüşülmesi sırasında verilen bir önerge ile Yasaya dahil edilmiştir.

Yasalarda yapılan bu değişiklikler bir bütün halinde değerlendirildiğinde;

Yasalarda yapılan bu değişiklikler bir bütün halinde değerlendirildiğinde;

Görüldüğü gibi 298 sayılı Yasanın 180. maddesinde yapılan değişiklikler ile seçim suçlarından dolayı kovuşturma yapılması için öngörülen 3 aylık süre, zaman içerisinde 2 yıla kadar artırılmıştır. Bu durum, yasa koyucunun kovuşturma için daha uzun bir süreç öngörülmesi eğilimi içerisine girdiğini açıkça göstermektedir. 298 sayılı Yasada 4125 sayılı Yasa ile de değişiklikler yapılmış, ancak 180. maddede herhangi bir değişiklik öngörülmemiştir. Buna rağmen, 4125 sayılı Yasanın geçici 6. maddesi ile seçim suçlarının kovuşturulması 3 aylık bir süre ile sınırlandırılmıştır. Anılan maddenin 4125 sayılı Yasaya ekleniş şekli ve bu Yasa ile 298 sayılı Yasanın bazı maddelerinin değiştirilmiş olmasına rağmen 180. maddenin değiştirilmeyerek aynen korunmuş bulunması olguları da gözetildiğinde, artık geçici 6. maddenin tüm seçim suçlarında uygulanabilecek temel bir yasa hükmü olduğunu kabul etmek olanaksızdır. 4125 sayılı Yasanın geçici maddelerinin, 20. dönem milletvekilliği genel seçimlerine ilişkin düzenlemeler içerdiği nazara alındığında, her ne kadar geçici 6. madde metninde bu konuda bir açıklama yer almasa da, anılan maddenin de yalnızca 20. dönem milletvekilliği genel seçimlerinde geçici olarak uygulanmak üzere getirilmiş bir hüküm olduğunun kabulünde zorunluluk vardır.

Kaldı ki sanıklardan Arif olay tarihinde Belediye Başkanı olup, 298 sayılı Yasada seçmen kütüklerinin düzenlenmesi hususunda kendisine verilmiş bir görev bulunduğundan da söz etmeye olanak yoktur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanıklar hakkında, 15.4.2000-6.5.2000 tarihleri arasında seçim suçu işledikleri iddiasıyla, 26.10.2000 tarihinde, 298 sayılı Yasanın 180. maddesinde öngörülen 2 yıllık süre içerisinde kamu davası açıldığından, Yerel Mahkemece yargılama yapılarak dosya kapsamına uygun şekilde beraat kararı verilmesinde ve özel Dairece yapılan temyiz incelemesinde de bu hükmün yasaya uygun görülerek onanmasında yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Bu itibarla Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Sonuç : Açıklanan nedenlerle, Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının (REDDİNE) dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, 15.6.2004 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4932, Karar No: 2014/3436, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4932 E.  ,  2014/3436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenrek gereği düşünüldü:

Her ne kadar mağdure zorunlu vekilini talebi üzerine katılma kararı verilmiş ise de, 17.06.1997 doğumlu mağdurenin anne ve babasının sanıktan şikÂyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, mağdureye baroca atanan zorunlu vekilin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.03.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

CMK.nın “Mağdur İle Şikâyetçinin Hakları” başlıklı 234. maddesinin 2. fıkrasında “Mağdur, on sekiz yaşını doldurmamış, sağır veya dilsiz ya da meramını ifade edemeyecek derecede malul olur ve bir vekili de bulunmazsa,

istemi aranmaksızın bir vekil görevlendirilir.” hükmüne yer verilmiştir. Yine aynı maddenin 1-b/5. maddesinde “vekili bulunmaması halinde, cinsel saldırı suçu ile alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteme” hakkının da bulunduğu vurgulanmıştır.

Bu düzenleme ile ceza yargılamasında, CMK.nın 234/3 maddesindeki şartlarda istem halinde ya da zorunlu olarak bir vekil görevlendirileceği emredici bir norm haline getirilmiştir.

CMK 150/2 'ye göre sanığa atanan zorunlu müdafii ile sanık arasında yasa yollarına başvurma konusunda irade çelişmesi olması halinde CMK.nın 266. maddesinde bir düzenleme bulunmaktadır. CMK.nın 266/3 maddesine göre, sanıklara atanan zorunlu müdafiler, müvekkilleri lehine yasa yollarına başvurur ve bu konuda sanık ile iradeleri çelişirse, yasa yollarına başvurma yönünden müdafiin iradesine üstünlük tanınmaktadır. Ancak, yasa yollarına başvurma konusunda, mağdurlara atanan zorunlu vekillerle mağdurların iradelerinin çelişmesi halinde hangisinin iradesine üstünlük tanınacağına ilişkin yasada herhangi bir düzenleme yoktur. Bu nedenle sorunun halli için kıyas yoluna başvurmakta hiçbir sakınca bulunmamaktadır. Zira kıyas yapılacak konu maddi ceza hukukuna ait bir konu olmayıp usul hukukuna ait bir konudur. Usul hukukunda ise kıyas mümkündür. Bu nedenle nasıl ki sanığa zorunlu müdafii ataması gerekli olan durumlarda zorunlu müdafiin temyizi sanığa rağmen geçerli ise, sanık haklarına kıyasen CMK.nın 234/2 maddesine göre çocuk mağdurelere atanan zorunlu vekilin temyizi de küçük mağdureye rağmen geçerli sayılmalıdır. Esasen bu pozitif bir koruyuculuk sağlaması nedeniyle hükmün düzenleniş amacına da uygundur. Kaldı ki korunmanın ihtiyaç ve derecesine göre rızasının geçerli olmadığı 15 yaşından küçük mağdureler ve şikayete tabi olmayan suçlar için zorunlu vekilin temyizini geçerli saymanın gerekliliği daha fazladır.

Somut olayda, 12 yaş 10 aylık olan mağdure, sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen, mağdurenin yasal temsilcisi olan anne ve baba sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmişlerdir. Sayın çoğunluk görüşü küçük çocuğun yasal temsilcisi anne ve babası olduğu için, ana-babada katılma ve temyiz haklarını kullanmadıkları için davaya katılma ve temyiz hakları bulunmadığını, bu nedenle zorunlu vekilin de davaya katılma ve temyiz hakkının bulunmadığını kabul etmektedirler. Ancak, bu isabetli bir görüş değildir. Çünkü, çocuk mağdurelerin yasal temsilcilerinin katılma hakkını kullanmamaları veya çıkan kararı temyiz etmemeleri kendileri için bağlayıcıdır. Yasa gereği CMK.nın 234 maddesine göre atanan zorunlu vekiller ana ve babanın değil korunmaya muhtaç çocukların zorunlu vekilleridir. CMK 266/3'de, CMK 150/2 'ye göre atanan zorunlu sanık müdafiin temyiz iradesinin üstünlüğüne kıyasen, mağdureler için

atanan zorunlu vekillerde, yasa yollarına başvurmayı temin edecek kadar ve bununla sınırlı olmak üzere davaya katılma ve çıkan kararı temyiz hakkını kullanabilirler. Zorunlu vekillerin bu hakkı küçük mağdurenin yanında ve onlara paralel olarak mevcuttur. Bu durum mümeyyiz küçüklerin veya yasal temsilcilerinin şahsa bağlı haklarının ve şikayet haklarının ellerinden alınması değildir. Zorunlu vekile tanınan yetki, şikayetin sonuç doğurduğu hakları kullanmak olmayıp sadece çıkan kararları, küçükler yararına temyiz merciin yargısal denetimine taşımaktır. Küçük veya akıl hastası mağdurelerin veya yasal temsilcilerinin, hukuku bilmemek veya değişik sosyal saik ve etkilerle katılma ve temyiz hakkını kullanmadığı durumlarda, çocukları korumak için atanan zorunlu vekillerin, çocuklar aleyhine çıkacak kararları, onların menfaatine olarak temyiz merciin önüne getiremeyeceklerini kabul edilirse, atanmalarının pratik bir faydası olmayacaktır. Nitekim olayımızda 12 yaşında olan mağdurenin cinsel istismara maruz kaldığı iddiası ile ilgili sanık beraat etmiş, ancak zorunlu vekilin temyizi kabul edilmediği için, kararın doğru olup olmadığı üst yargı mercii önüne getirilememektedir. Yasanın zorunlu vekilliği getirmesindeki amaç bu olmasa gerektir.

Öte yandan, sezgin olan küçüğün dosyamızda şikayetçi olduğu, bu hakkın şahsına bağlı bir hak olduğu, atanan zorunlu vekilin de mağdurenin vekili olduğu dikkate alınırsa, zorunlu vekilin küçük adına yaptığı temyiz, bu yönden de geçerli bir temyizdir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle zorunlu vekilin bu durumlarda katılma ve temyiz yetkilerinin bulunduğu kanaatinde olduğumdan, zorunlu vekilin temyiz isteminin reddine ilişkin dairemiz sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.