muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10403, Karar No: 2008/340, Tarih: 17.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/10403 E.  ,  2008/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇANAKKALE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden maliki olduğu 683,684 ve 685 parsel sayılı taşınmazlarından 683 sayılı parseli aleyhine ve davalının 694 sayılı parseli lehine geçit hakkı tesis edildiğini, ancak davalının yol yapımı yerine tarlasındaki suları dejaz.etmek üzere kanal açtığını ve bu kanaldan akan suların anılan taşınmazlarını kapladığından zarar gördüğünü ileri sürüp; elatmanın önlenmesi ve tazminat isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, lehine tesis edilen geçit hakkının drenaj kanalı yapımını da içerdiğini, dava konusu taşınmazların taban sularının yüksel olduğu ve davacının 9-10 yıldır zirai faaliyette bulunmadığını belirtip; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; geçit hakkının drenaj sağlayacak şekilde tesis edildiği ve davlaının bu nedenle çalışma yaptığı gerekçesiyle, elatmanın önlenmesi talebinin reddine; drenaj kanalının yargılama sırasında kapatılmış olması nedeniyle bu yöndeki tazminat isteminin konusu kalmadığından hukuken kurulmasına yer olmadığına, kanaldan gelen su nedeniyle oluşan zarar bakımından ise tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve tazminat isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının çekişme konusu 683,684 ve 685 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğu 683 sayılı parsele komşu 694 parsel sayılı taşınmazın ise davalı adına kayıtlı bulunduğu davacının 683 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalı lehine 254 m2 lik yeri çam geçit hakkı tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Gerçektende dosyada bulunan Çanakkale 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.12.2004 tarih ve 201-621 sayılı dosyada davalı tarafından davacı aleyhine açılan geçit hakkı tesisine ilişkin dava sonucunda, davalının geçit hakkı isteminin kabul edilerek "683 sayılı parselin fen bilirkişi tarafından çizilmiş krokisinde 2 m genişliğindeki ve toplam 254 m2 yözölçümündeki işaretli yolun 694 sayılı parsel lehine geçit hakkı tesisine" dair verilen kararın derecattan geçerek kesinleştiği görülmektedir.

O halde; eldeki davanın kesinleşen ilama bağlanan geçit hakkı tesisine ilişkin karar ve bunun eki niteliğindeki krokiye değer verilmek suretiyle taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği tartışmasızdır.

Dosya kapsamına göre, davalının geçit hakkı tesisine karar verilen yerde geçit hakkı ile bağdaşmayacak şekilde davalının drenaj kanalı yaptığı anlaşılmaktadır.Bu durumda, davalının yapmış olduğu drenaj kanalının geçit hakkına aykırı olduğu ve yasal bir dayanağı bulunmadığı açıktır.

Dosya kapsamına göre, davalının geçit hakkı tesisine karar verilen yerde geçit hakkı ile bağdaşmayacak şekilde davalının drenaj kanalı yaptığı anlaşılmaktadır.Bu durumda, davalının yapmış olduğu drenaj kanalının geçit hakkına aykırı olduğu ve yasal bir dayanağı bulunmadığı açıktır.

Hal böyle olunca mahkeme ilamıyla saptanan geçit hakkı gözetilmek ve bu çerçevede araştırma ve soruşturmanın yapılarak varılacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7768, Karar No: 2010/5760, Tarih: 13.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7768 E.  ,  2010/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 106 ada 7 parsel sayılı 9700,84 m² yüzölçümündeki taşınmaz bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı hazine 4753 sayılı Yasa hükümlerine göre oluşan tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 4753 sayılı Yasa uyarınca davacı hazine adına oluşturulan 08.11.1963 tarih ve 406 sayılı tapu kaydının taşınmazı kapsadığı ancak, taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan yerlerden olmadığı, tapunun tesisinden geriye doğru davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 46. maddesinde öngörülen zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Tapu ve vergi kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri soyut ve gerekçesiz uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir.

O halde, davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı hazinenin tutunduğu 08.11.1963 tarih ve 406 sayılı tapu kaydının varsa haritası, tapu kaydı revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanak örnekleri ile hazine taşınmazının ayrıldığı belirtme parseli olan 26 parselin belirtme tutanağında uygulanan Ekim 1954 tarih 272 ve 287 sayılı tescil ilamı ile oluştuğu anlaşılan tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile 1937 tarih 21, 22, 23 ve 24 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığının, özellikle 53 sayılı Toprak Tevzi Komisyonunun 29-K paftası ve 26 sayılı parselinden ifrazen oluşan 89-102 sayılı komisyon parsellerine ait dağıtım cetvelleri ile dağıtım haritasının, oluşmuş ise tapu kayıtlarının, fen bilirkişi rapor ve krokisine göre davacı hazinenin dayanağını oluşturan 08.11.1963 tarih ve 406 sayılı tapu kaydı kapsamında kalan ve krokisinde (p-89) olarak etrafı kırmızı kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ile bu parselleri dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tespit tutanak örnekleri ile dayanağı kayıtlar, varsa haritaları ile birlikte getirtilmeli, belirtmelik tutanak bilirkişilerinin ölü olmaları nedeniyle belirtmelik tutanağında imzası bulunan muhtar ve azaların nüfus kayıt örnekleri getirtilmeli, dosyada tüm deliller toplandıktan sonra taşınmaz başında elverdiğince yaşlı, taraflarla akrabalığı olmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi ve tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü belirtme tutanağında imzası bulunan muhtar ve azalar hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, keşifte yerel bilirkişiler yardımı ile 08.11.1963 tarih ve 406, Ekim 1954 tarih 272 ve 287 sayılı tapu kayıtları ile 1937 tarih 21, 22, 23 ve 24 tahrir numaralı vergi kayıtları uygulanarak, hudutları zeminde tek tek göstertilmeli, gösterilen hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların haritaları varsa kapsamları haritalarına göre, aksi halde gayri sabit sınırlı kayıtlar olmaları nedeniyle miktarlarına göre belirlenmeli, tapu kaydı kapsamları belirlenirken söz konusu kayıtların revizyon gördüğü parseller de nazara alınmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden, tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kayıtların kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 46. maddesi hükmünde taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/365, Karar No: 2021/2960, Tarih: 15.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/365 E.  ,  2021/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/01/2020 tarihli ve 2020/864 soruşturma, 2020/864 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/02/2020 tarihli ve 20630 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan soruşturma evresi sonunda Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/05/2020 tarihli ve 2020/2988 soruşturma, 2020/3468 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/07/2020 tarihli ve 2020/1945 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/11/2020 gün ve 94660652-105-03-16252-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2020 gün ve 2019/105548 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1- Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/02/2020 tarihli ve 2020/630 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hâkimliğince, soruşturma konusu olaya ilişkin şüpheli ifadeleri alınmadan, tapu kayıtlarının tespiti yapılmadan ve satış işlemlerinin ne şekildiği araştırılmadan etkin soruşturma yapılmadığından bahisle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

2- Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/07/2020 tarihli ve 2020/1945 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2- Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/07/2020 tarihli ve 2020/1945 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/02/2020 tarihli ve 2020/630 değişik iş sayılı kararının yukarıda alınan gerekçe dikkate alındığında soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği cihetle, Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden yapılan soruşturma sonunda 12/05/2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Cumhuriyet savcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği, kesin nitelikteki Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/02/2020 tarihli ve 2020/630 değişik iş kararının olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yolu ile bozulmadan yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinin hukuka uygun olmadığı anlaşıldığından, anılan gerekçe ile itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/02/2020 tarihli ve 2020/630 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hâkimliğince, soruşturma konusu olaya ilişkin şüpheli ifadeleri alınmadan, tapu kayıtlarının tespiti yapılmadan ve satış işlemlerinin ne şekildiği araştırılmadan etkin soruşturma yapılmadığından bahisle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinin,

2- Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/07/2020 tarihli ve 2020/1945 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2- Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/07/2020 tarihli ve 2020/1945 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/02/2020 tarihli ve 2020/630 değişik iş sayılı kararının yukarıda alınan gerekçe dikkate alındığında soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği cihetle, Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden yapılan soruşturma sonunda 12/05/2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Cumhuriyet savcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği, kesin nitelikteki Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/02/2020 tarihli ve 2020/630 değişik iş kararının olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yolu ile bozulmadan yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinin hukuka uygun olmadığı anlaşıldığından, anılan gerekçe ile itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedenleriyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/02/2020 tarihli ve 20630 değişik iş sayılı kararının ve Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/07/2020 tarihli ve 2020/1945 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 15/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/852, Karar No: 2016/10152, Tarih: 21.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/852 E.  ,  2016/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücretli izin alacağı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan Havran Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 01/05/2004-31/08/2010 tarihleri arasında davalı işverenlikte aralıksız çalıştığını, davalı tarafından haksız olarak işten çıkarıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı Belediye vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacının müvekkili nezdinde sigortasız çalışmasının söz konusu olmadığını, belirli süreli iş akti ile çalıştığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı Belediye başkanlığının temizlik hizmeti işleri 5393 Sayılı kanunun 67. maddesi gereğince alt işverene verilebilecek işlerden olduğu, ... Belediye başkanlığının temizlik işine ait hizmet alımı işlerini ihale ile çeşitli firmalara verdiği, alt işveren firmalar değişse de genel olarak işçilerin Belediye de çalışmaya devam ettikleri ve davacının da bu şekilde işe başlayarak ara vermeksizin ve sor olarak davalı ...'nin işçisi olarak çalıştığı, böylece davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğu, iş akdinin davalı ... tarafından ihbar sürelerine uyulmaksızın ve haklı bir fesih nedeni olmadığından sona erdirildiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Belediye'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Çalışma olgusunu ve hizmet süresini ispat külfeti işçiye düşer.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Belediye'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Çalışma olgusunu ve hizmet süresini ispat külfeti işçiye düşer.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı asıl işveren Belediye işyerinde aralıksız çalıştığı kabul edilerek tazminat ve alacakları hesaplanmıştır. Oysa SGK kayıtları ve davacının şikayeti üzerine Bölge Çalışma Müdürlüğü İş Müfettişi raporunda açıkça davacının aralıklı olarak çalıştığı tespit edilmiştir. Bölge Çalışma Müdürlüğü İş Müfettişi raporları 4857 sayılı Yasa'nın 92/3 maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Bu konuda dinlenen tanıklardan sadece davacı tanığı ... davacının aralıksız çalıştığını belirtmiştir. Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunun aksi sabit olana kadar geçerli olması nedeni ile hizmet süresinin yeterince değerlendirilmemesi, davacının aralıklı yani SGK kayıtlarına göre davalı nezdinde çalışması görünmeyen dönemlerde işyerinde fiilen çalışıp çalışmadığının somut deliller açısından değerlendirilmemesi hatalıdır.

Mahkeme tarafından yapılacak iş, Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunda davacının çalışmasındaki aralık olarak tespit edilen dönemleri davacı asıldan duruşmada detaylı şekilde sormak, davalı asıllardan yazı ile sormak ve taraf vekillerinin bu konuda beyanları alındıktan sonra varsa toplanması gereken delilleri toplayarak tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Eksik araştırma ve inceleme ile davacının aralıksız çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Belirsiz alacak davası olarak açılmayan davada ıslah dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen ıslah ile artırılan kısımlar için faize hükmedilmesi HMK.nun 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralının ihlali olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/04/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42905, Karar No: 2015/25226, Tarih: 15.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/42905 E.  ,  2015/25226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 09/07/2015

Numarası : 2014/355-2015/440

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Temizlik Hizmetleri Bilgisayar Turizm Yemekçilik Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

6100 sayılı HMK'nun geçici 3.madde 1.fıkrasına göre; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2.fıkrasına göre; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK'nun 427/2.maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra(inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.

İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.

Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir.

Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında “5521 sayılı Yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15.maddesindeki düzenleme gereği HUMK'nun 427.maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir.

2015 yılında mahkemelerce verilen kararların temyiz edilebilmesi için temyize konu dava değerinin 2.080,00 TL'sını geçmesi gerekir.

2015 yılında mahkemelerce verilen kararların temyiz edilebilmesi için temyize konu dava değerinin 2.080,00 TL'sını geçmesi gerekir.

Somut olayda temyize konu edilen miktar 1.226,22TL olup karar tarihi itibariyle hüküm kesin nitelik taşıdığından davalı ... Temizlik Hizmetleri Bilgisayar Turizm Yemekçilik Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı SFK...Temizlik Hizmetleri Bilgisayar Turizm Yemekçilik Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalı ... Temizlik Hizmetleri Bilgisayar Turizm Yemekçilik Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti'ne iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.