muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21928, Karar No: 2016/2742, Tarih: 24.02.2016

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması ve inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda, davacı işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir. Ayrı bir çıraklık sözleşmesi bulunmadan ve akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanat kazandırmak olduğu saptanmadan davacının çırak olduğuna karar verilemez. Dosyada davacının çırak olup olmadığı yeterince araştırılmamıştır.

Yapılacak iş; davacının işyeri özlük dosyası ile sigortalı sicil dosyasını getirterek davacı ile davalı işveren arasında çıraklık sözleşmesi bulunup bulunmadığını araştırmak, davacının 28.01.1982 tarihinde başlayan çalışmasında üstün tutulan yönün sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesi olup olmadığını yada davacının işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıp katılmadığının ve meslek ve sanat eğitiminin arka planda tutulup tutulmadığını, özellikle çıraklık ilişkisini netleştirmek için davacının ücret alıp almadığını sormak bordro tanıklarına veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanlarına sorarak araştırmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ....'ne iadesine 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4033, Karar No: 2022/17612, Tarih: 06.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4033 E.  ,  2022/17612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 06.12.2022 günü temyiz eden davalı ... vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tararfından yapılan istinaf başvurularının Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/279 Esas, 2021/252 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; dava konusu Sakarya İli, Kocaali İlçesi, Caferiye Mahallesi, 132 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına 06.05.2013 tarihinde kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına dair şerh düşüldüğü; davacının taşınmazın 1/2 payını 23.05.2019 tarihli 3990 yevmiye sayılı işlemle, 1/2 payının 19.09.2019 tarihinde 6659 yevmiye sayılı işlem ile üzerindeki şerhin getirdiği yükümlülük ile birlikte satın aldığı anlaşılmıştır.

Buna göre Devlet tapu sicil kaydındaki şerhin tesisini sağlayarak kaydın bu hali ile değerlendirilmesi gerektiği hususunu aleniyete intikal ettirmiştir.

Buna göre Devlet tapu sicil kaydındaki şerhin tesisini sağlayarak kaydın bu hali ile değerlendirilmesi gerektiği hususunu aleniyete intikal ettirmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 1020 nci maddesinin: "Tapu sicili herkese açıktır. İlgisini inanılır kılan herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfanın ve belgelerin tapu memuru önünde kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini isteyebilir. Kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez.'' hükmü nazara alındığında tapunun beyanlar hanesine şerh işlendikten sonra bu şerhi tapuda görmesine rağmen taşınmazı devir alan davacının iyi niyetli olduğundan ve TMK’nın 2 nci maddesi uyarınca dürüst davrandığından söz edilemez. Hal böyle olunca, davacının tapusunun iptali sebebiyle bir zararının oluştuğu kabul edilse bile bu zararın tapu sicil kayıtlarının doğru tutulmamasından kaynaklandığı söylenemeyeceği gibi zarar ile tapu işlemleri arasında nedensellik bağının varlığından da bahsetmek mümkün olmayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/318 Esas, 2021/2309 Karar sayılı hükmünün HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1 inci maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10390, Karar No: 2009/1796, Tarih: 20.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/10390 E.  ,  2009/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 107 parsel sayılı 6.568 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz paylı tapu kayıtları, irsen intikal, taksim nedeniyle eşit paylarla davacı-davalı ..., ..., ... ile davalı ... adına 118, 159, 297, 307 ve 308 parsel sayılı 6.051, 1.409, 10.683, 6.007 ve 5.470 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar paylı tapu kayıtları, irsen intikal ve taksim nedeniyle davacı-davalı ... adına tesbit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı-davalı ..., irsen intikal ve taksime dayanarak 107 sayılı parselin tamamının adına tescili istemi ile davacı-davalı ... ve ... intikal ve taksim yapılmadığı iddiasına dayanarak 118, 159, 297, 307 ve 308 sayılı parsellerin muris ... mirasçıları adına tescili istemi ile ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davaların reddine ve çekişmeli 107, 118, 159, 297, 307 ve 308 sayılı parsellerin tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçıları vekili ve davacı ... ve ... ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli parsellerin tarafların ortak murisi ...’den kaldığı ve terekesinin paylaşıldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli değildir. Davacı-davalı ..., taşınmazların kök muris ...’den kaldığı ve 50 yıl önce yapılan taksim sonucu 107 sayılı parselin tamamının kendisine düştüğü iddiasına, davalı-davacı ... ve arkadaşları ise, 118, 159, 297, 307 ve 308 sayılı parsellerin muris ...’den kaldığı ve miras payları bulunduğu iddiasına dayanmışlardır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık ortak muris ... terekesinin tüm mirasçıların katılımı ile paylaşılıp paylaşılmadığı hususundadır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tespit bilirkişi beyanlarından kök murise ait terekenin usule uygun şekilde taksim edilip edilmediği anlaşılamadığı gibi ortak kök muris ...’in ölüm gününde terekesine dahil olan taşınmazların hangileri olduğu ve akibetlerinin ne olduğu da araştırılmamıştır. Paylaşmaya dayanan taraf paylaşmanın varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Doğru sonuca varılabilmesi için ortak kök muris ...’in ölüm gününde terekesine dahil olan tüm taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri dosya içine getirtildikten sonra mahallinde yeniden keşif yapılmalı, keşifte kök muris ...’in terekesine dahil olan taşınmazların hangileri olduğu, akibetlerinin ne olduğu, kimlerin adına tespit edildikleri, ... mirasçıları arasında usulen paylaşma olup olmadığı, varsa kimlerin payına hangi taşınmazların düştüğü, taşınmaz almayan mirasçısı varsa hissesine karşılık ne aldığı,

paylaşmadan önce veya sonra mirasçılar tarafından kendi aralarında veya 3. şahıslara pay satışı veya bağış olup olmadığı, çekişmeli taşınmazların paylaşma dışı bırakılıp bırakılmadığı, diğer mirasçıların davacı-davalı ...’ın kullanımına itiraz edip etmedikleri, müstakilen diğer paydaşlar adına ortak kök muristen intikalen gelen taşınmaz tespit edilip edilmediği gibi hususlar tek tek sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri gerektiğinde komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri de tanık sıfatıyla dinlenilmek suretiyle çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, uzun süreli kullanımın harici paylaşmanın karinesi olabileceği ve paylaşmada pay eşitliğinin zorunlu olmadığı da gözönünde bulundurularak toplanacak tüm deliller değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, taraf vekillerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10932, Karar No: 2018/3968, Tarih: 29.05.2018

**5. Ceza Dairesi         2014/10932 E.  ,  2018/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Atılı suçtan müdahil sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, köy halkından olmak dışında bir sıfatı bulunmayan ve Köy Kanununun 33/b maddesi uyarınca köy derneğince seçilerek köy tüzel kişiliğini de temsile yetkili kılınmayan katılan ...’in usulsüz olarak müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan ve davadan haberdar edilmeyen Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve vekili tarafından hükümlerin süresinde temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin katılma isteminin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Orta İlçesi Hasanhacı Köyü muhtarı olan sanığın köye ait meradan çayır, ot ve söğüt ağaçlarını mera biriminden izin almadan satarak zimmetine geçirdiği iddia edilen olayda; 442 sayılı Köy Kanunu ve 4342 sayılı Mera Kanununun 4, 6, 12, 13 ve 30. maddeleri ile ilgili Yönetmelik hükümlerine göre meraları kiralama yetkisinin İl Mera Komisyonuna ait olduğu, köy muhtarının yetkisinde ve zilyetliğine devredilmiş koruma ve gözetim yükümlülüğünde bulunmayan mallara yönelik eylemlerin zimmet suçunu oluşturmayacağı, İl Mera Komisyonu'nun yetkisinin dışında kalan ve Köy Kanununun 6, 8 ve 17. maddelerinde “köy parası” içerisinde sayılan “köy namına yazılı emlak ve araziler ile köy sınırı içindeki otlakların” kiralanmasından elde edilen gelirlerin mal edinilmesi eylemlerinin ise “zimmet” suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, öncelikle taşınmazların 4342 sayılı Kanuna tabi Mera vasfında olup olmadığı İl Mera Komisyonundan sorulup varsa tapu kayıtları getirtilerek, gerektiğinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılmasından ve merayı kiraladıkları iddia edilen....n tanık sıfatıyla dinlenmesinden ve sanık savunmasında beyan ettiği dava konusu kiralamalar sonucu elde edilen gelirlerle köye yapılan harcamaların belirlenmesinden sonra aldırılacak bilirkişi raporu sonrasında sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden ve eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1778, Karar No: 2019/1419, Tarih: 07.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1778 E.  ,  2019/1419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1)Mahkûmiyet; Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27/07/2016 tarihli, 2016/116 esas ve 2016/248 karar sayılı kararı ile

2)İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 07/10/2016 tarihli, 2016/7 esas ve 2016/8 karar sayılı kararı ile

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar müdafilerinin süresinde verdikleri temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri temyiz nedenlerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlendiğinden, temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddedilmesi gerektiğine yönelik tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eylemin sabit olmadığını, teşhis tutanağının 2559 sayılı kanuna aykırı düzenlendiğini, “şüpheden sanık yararlanır.” ilkesinin ihlal edildiğini; sanık ... müdafiinin ise, eylemin sabit olmadığını, sanıklar arasında uyuşturucu madde alışverişinin tespit edilemediğini, sanık ...’nın ikametini gören mobese kameraları bulunduğu halde, olaya ilişkin görüntü kayıtlarına rastlanamadığını, arama sonucu uyuşturucu ele geçen evde, sanığın ikamet etmediğini, teşhis işleminin usulüne uygun yapılmadığını belirtmeleri karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede, sanıklar hakkında Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi’ne; kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 07/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14314, Karar No: 2013/1502, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14314 E.  ,  2013/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ...'ya tebliğe çıkarılan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebligat mazbatasına "aynı adreste ikamet etmekte olan yeğeni ..." yazılarak tebliğ edilmiştir.

Tebligat Yasası'nın 16. maddesine göre kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan ehil ve reşit kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır. Bu yasa hükmüne göre adı geçen kişinin tebligatı almaya ehil ve reşit olup olmadığı tebligat mazbatasında yazılmadığı için yapılan tebligat geçerli değildir. Bu nedenle yukarıda adı geçen davalıya gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-01.11.2012 tarihli temyiz dilekçesinin davalılar ..., ..., ..., ... ve ...'ya tebliğine ilişkin bilgi ve belgeye dosyada rastlanılmamıştır. Temyiz dilekçesi adı geçen davalılara tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyaya konulmasından veya kayıtlara dayanılarak tarihlerinin bildirilmesinden, tebligat işlemi yapılmamışsa adı geçen davalılara, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesi tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan domatesin 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/791, Karar No: 2012/1847, Tarih: 12.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/791 E.  ,  2012/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 20.09.2011 tarih ve 2001/ 287 esas, 2011/454 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin 20.04.2005 tarihli hisse devir sözleşmesiyle dava dışı ...’in hissesini devraldığını, müvekkilinin aidatlara mahsuben davalı kooperatifin asansör işini yüklenen dava dışı ... Asansör Ltd. Şti.’ne 31.05.2007 tarihli belge ile 40.000,00 TL, yine davalının dava dışı ... Tecrit Maddeleri A.Ş.’nden satın aldığı izolasyon malzeme bedelinin 41.448,00 TL’lık kısmını 14.04.2005 tarihli barter işlem protokolü uyarınca ödediğini, hissesini satın aldığı ...in davalıya ödediği 8.000,00 TL üye aidatının da lehtarı olduğunu, böylece müvekkilinin toplam ödeme miktarının 89.448,00 TL olduğunu, davacıya ait dairenin mutfak dolaplarının kooperatif tarafından yapılacağının kararlaştırıldığını, buna rağmen davalı kooperatifin üyelik aidatı olarak davacıdan 64.669,54 TL talep ederek ihtarnameler keşide ettiğini, sonrasında da 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 16 ve 27. maddelerine aykırı olarak ihraç kararı verdiğini ileri sürerek, haksız ihraç kararının iptaline, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının davalı kooperatiften alacaklı olduğu 24.748,46 TL’nın ve davacıya ait dairenin mutfak dolaplarının bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ihraç kararının iptaline, davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile fazladan ödediği 15.658,46 TL'nın tahsiline, mutfak dolabı bedeli ve devredenin yaptığı ödemelere ilişkin alacak istemi atiye terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 20.09.2011 tarih, 2011/287 E. 454 K, sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. Maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,70 TL harç ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 12.03. 2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/40, Karar No: 2011/174, Tarih: 15.04.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2011/4-40 E.  ,  2011/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

Taraflar arasındaki “ Manevi tazminat ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 7.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın yetki nedeniyle reddine dair verilen 06.05.2010 gün ve 2009/451 E., 2010/180 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 14.07.2010 gün ve 7812-8650 sayılı ilamı ile;

(... Dava, kasıtlı ve yanlı doldurulan olumsuz sicil nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 187/2. maddesi gereğince yetki itirazı ilk itirazlardan olup esasa yanıt süresi içinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazının süresi içinde ileri sürülüp sürülmediğini kendiliğinden denetlemekle görevli olan yargıç, bu denetimi yaparak sonucuna göre işlem yapmak zorundadır.

Eldeki davada, dava dilekçesi davalının merkez valisi olarak görev yaptığı İstanbul Valiliği Daimi Evrak Memuru’na 05.1.2010 günü tebliğ edilmiş, yetki itirazı ise Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 187. maddesinde öngörülen 10 günlük esasa yanıt süresi geçtikten sonra, 29.01.2010 günü ileri sürülmüştür.

Yerel mahkemece, dava dilekçesinin tebliğinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetilerek, süresi içinde ileri sürülmeyen yetki itirazının reddiyle işin esasının incelenmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yerel mahkemenin yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine ilişkin kararı, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçe ile bozulmuş; yerel mahkeme davalıya yapılan tebligatın usulüne uygun yapılmadığı bu nedenle davalının yetki itirazının süresinde olduğu gerekçesi ile önceki kararında direnmiştir. Hükmü temyize davacı vekili getirmiştir.

Yerel Mahkeme ile özel Daire arasındaki uyuşmazlık, dava dilekçesinin davalıya usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği, buna bağlı olarak da yetki itirazının süresinde yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.