muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4162, Karar No: 2014/19132, Tarih: 30.09.2014

Teorik olarak hiç bir parasal miktar, kişinin yaşadığı manevi olumsuzlukları tam olarak giderme imkanına sahip olmadığı gibi bunları net olarak ölçme imkanı da bulunmamaktadır. Ancak tazminat kurumunun düzenlenme amacı, oluşan manevi zarar tam olarak giderilmese de bir ölçüde bunu giderme ve tatmin olmakla birlikte kişinin haksız zenginleşmesinin önüne geçme amacı da gözetilmelidir.

Nitekim bu husus Yargıtay CGK’nun 11.05.2009 gün ve 9-102/115 sayılı kararında, manevi zarar; tutuklanan şahsın sosyal çevresinde itibarının sarsılması, hürriyetinden yoksun kalınması nedeniyle duyulan elem ve ızdırap ve ruhi sıkıntıların bir nebzede olsa giderilmesi amacına yöneliktir. Manevi zararın tümüyle giderilmesi olanaksız ise de, tayin edilecek manevi tazminat kişinin acı ve ıstıraplarının dindirilmesinde, sıkıntılarının azaltılmasında etken olacaktır. Bu nedenle manevi tazminata hükmedilirken kişinin cezaevinde kaldığı süre, sosyal ve ekonomik durumu, toplumsal konumu, atılı suçun niteliği, tutuklamanın şahıs üzerinde bıraktığı olumsuz etkiler dikkate alınarak, zenginleşme sonucu doğurmayacak, adalet ve hakkaniyet ilkeleriyle bağdaşır bir miktar olmasına özen gösterilmelidir şeklinde belirtilmiştir.

Tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde; işkence suçundan hapis cezasına mahkum edilen ve cezası kesinleşen sanık ...'un olay tarihinde Hava Kuvvetleri Askeri Mahkemesi’nde askeri savcı olarak görev yaptığı ve Kayseri ilinde meydana gelen bir olaya ilişkin olarak mahallinde yürüttüğü soruşturmada, 07.03.2009 tarihinde davacıyı gözaltına aldırdığı, davacının önce Kocasinan ardından Melikgazi İlçe Jandarma Komutanlığı nezarethanelerinde tutulduğu, sanık ... ve kimliği belirlenemeyen kişilerce sorgulandığı, sanık ...'un davacıyı isteği doğrultusunda ifade vermeye zorladığı, bunu temin etmek için çeşitli vaatlerde bulunduğu, istediği ifadeyi vermemesi halinde ise meslekten attıracağını söylediği, davacının istediği yönde ifade vermemesi üzerine bunu sağlamak amacıyla dosya kapsamındaki beyanına göre hipnoz ve zihin kontrolü konusunda çalışmaları olan

emekli subay sanık ...'ı tüm yol ve konaklama masrafları Hava Kuvvetleri Komutanlığı'nca karşılanmak üzere ...'den çağırdığı,...ye gelen sanık ...'ın davacının sorgulanmasına ilişkin hiç bir resmi görevi olmamasına rağmen geceleri sabaha kadar süren zaman dilimi içinde yakın mesafeden gözüne bakmasını isteyerek davacıya sorular sorduğu, ayakta tutarak ve uyutmayarak iradesini zayıflatmak suretiyle üzerine atılı suçu ikrara zorladığı, davacının 04.03.2009 tarihine kadar gözaltında, bu tarihten sonra da 17.03.2009 tarihine kadar disiplin cezası gerekçesiyle oda hapsinde tutulduğu, 17.03.2009 tarihinde ilk kez Hava Kuvvetleri Askeri Mahkemesinin huzuruna çıkarıldığı, davacının gözaltında kaldığı süre içerisinde geceleri sanık ..., gündüzleri de sanık ... ve kimliği belirlenemeyen kişiler tarafından sorgulandığı, geceleri uyumasına izin verilmediği, uzun süre uykusuz bırakıldığı, uyuduğunda ise kısa sürede tekrar uyandırıldığı, düzenli yemek verilmeyerek aç bırakıldığı, kendisine ve ailesine yönelik tehdit ve hakaret sözlerine maruz bırakıldığı, asgari koşullara sahip olmayan nezarethanelerde tutulduğu, hipnoz yöntemiyle iradesinin etki altına alınmaya çalışıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 91. vd. maddeleri ile benzer düzenleme içeren 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu’nun 80. maddesine aykırı olarak gözaltı süresinin uzatılmasına ilişkin kararların davacıya tebliğ edilmediği ve gözaltına alındığının yakınlarına bildirilmediği, soruşturma kapsamında davacıya suç yeri itibariyle Kayseri Barosu tarafından müdafi atanması gerekirken sanık ... tarafından davacıya bu konuda talebi de sorulmadan Ankara Barosuna kayıtlı iki avukat çağrıldığı, böylece davacının insan onuruyla bağdaşmayan bedensel ve özellikle ruhsal yönden acı çekmesine, algılama ve irade yeteneğinin etkilenmesine, aşağılanmasına yol açan davranışlara maruz kaldığı, bunun sonucunda davacı hakkında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun verdiği raporda, korku duyma, uykudan uyanma, kâbus görme, geleceğinin kalmadığını düşünme gibi ruhsal etkilenme bulgularının belirlenmesi ile ruhsal travmanın oluştuğu tespit edilen davacı hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 141. ve devamı maddelerine göre öngörülen manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına ve tutuklanmasına neden olan olayların cereyan tarzı, tutuklulukta geçirdiği süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı için öngörülen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayacak şekilde eksik tayini, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

29.05.1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup bu hak asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağından ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği ve beraate ilişkin davada davacı lehine 825 TL vekalet ücretine de hükmedildiği gözetilmeden, davacı lehine beraat kararının verildiği tarihte geçerli Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince, hükmedilmesi gereken vekalet ücretinin maddi tazminat hesabına dahil edilmesi suretiyle fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. bendindeki "825 TL maddi" ibarelerinin çıkartılıp yerine "maddi tazminat isteminin reddine" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30313, Karar No: 2014/32726, Tarih: 05.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/30313 E.  ,  2014/32726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... Belediye Başkanlığı'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 05.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3765, Karar No: 2023/3885, Tarih: 15.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3765 E.  ,  2023/3885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.09.2023

SAYISI : 2023/1610 E., 2023/1459 K.

KARAR

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın ayrı ayrı feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı ... tarafından kendisi karşı davasından feragat etmediği halde karşı davanın da reddine karar verilmesinin doğru olmaması sebebiyle istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davalı-karşı davacı ...'ın karşı davasından feragat etmemesi nedeniyle, yargılamanın karşı dava yönünden devam edilmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi, ilk kararında davacılar-karşı davalılar lehine 8.050,00 TL nispi vekalet ücretine, davalı-karşı davacı lehine 1.000,00 TL nispi vekalet ücretine hükmetmiştir. Dosya İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden ele alındığında 19.04.2023 tarihinde davalı-karşı davacı ... davasından feragat etmiş; İlk Derece Mahkemesi davacılar-karşı davalılar lehine karşı dava değeri üzerinden bu kez 187.643,75 TL nispi vekalet ücretine hükmetmiştir.

I. DAVA

Davacı-karşı davalılar dava dilekçelerinde davalı-karşı davacıdan aralarındaki inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tahsilini, karşı davada ise davacı ... yapmış olduğu sözleşme kapsamındaki masraflar bedeli olan toplam 1.772.875,21 TL alacağının davacı-karşı davalılardan alınmasını talep etmiştir.

Davacı-karşı davalılar ilk duruşma öncesinde davalarından feragat ettiklerini 19.11.2018 tarihli dilekçeleri ile mahkemeye bildirmişler, sonrasında, davalı-karşı davacı ... 19.04.2023 tarihli dilekçesi ile karşı davasından feragat ettiğini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Taraflar davanın reddini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.05.2023 tarih ve 2020/66-2023/210 sayılı kararı ile asıl ve karşı davaların feragat sebebiyle ayrı ayrı reddine; asıl dava bakımından feragat sebebiyle karar tarihine göre davalı-karşı davacı yararına 1.000,00 TL nispi vekalet ücretinin davacı-karşı davalılardan tahsiline, aynı şekilde davacı-karşı davalılar yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre 187.643,75 TL nispi vekalet ücretinin davalı-karşı davacıdan tahsili ile davacı-karşı davalılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf isteminde bulunan davalı-karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesinin 24.12.2018 tarihli kararını davacı-karşı davalıların lehlerine hükmolunan 8.050,00 TL nispi vekalet ücreti yönünden istinaf etmediklerini ve bu hususta lehlerine usuli kazanılmış hak oluştuğunu, artık bu miktardan fazlaya hükmedilemeyeceğini bu nedenle kendi aleyhlerine hükmedilen 187.643,75 TL'lik vekalet ücretinin haksız olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde belirttiği itirazlarını temyiz dilekçesinde tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşı davadan feragat sebebiyle İlk Derece Mahkemesince davacı-karşı davalı yararına hükmedilen nispi vekalet ücretinin hatalı hesaplandığı ve kaldırılması istemine ilişkindir.

1)İddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine (diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakka, usule ilişkin kazanılmış hak denir. Usuli kazanılmış hak kavramı usul hukukunun temel prensiplerinden olup, gerek HUMK, gerekse HMK’da bu yönde bir düzenleme bulunmamakla birlikte gerek doktrinde gerekse uygulamada kabul edilmiş ve uygulanagelmiştir. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı kararında vurgulandığı üzere, “Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunumuzda bu şekildeki usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de, Yargıtay’ın bozma kararında hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadı ile kabul edilmiş olması yanında, hukuki alanda istikrar gayesine ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi, usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir. Esasen, hukukun kaynağı sadece kanun olmayıp, mahkeme içtihatları dahi hukukun kaynaklarından oldukları cihetle, söz konusu usuli müktesep hak için kanunda açık hüküm bulunmaması, onun kabul edilmemesini gerektirmez.”

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince davacı-karşı davalıların açtıkları davadan 19.11.2018 havale tarihli dilekçeleri ile feragat ettikleri belirtilerek davalı-karşı davacı karşı davasından feragat etmediği halde, o da feragat etmiş gibi, asıl ve karşı davaların feragat sebebiyle ayrı ayrı reddine, asıl davada karar tarihine göre davalı-karşı davacı yararına 1.000,00 TL nispi vekalet ücretine; davalı-karşı davacı yararına da 8.050,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiş; bu karara karşı davacı-karşı davalılar tarafından kendileri lehine mahkemece hükmolunan 8.050,00 TL nispi vekalet ücreti yönünden istinaf kanun yoluna başvurmamaları nedeniyle vekalet ücreti bakımından, davalı-karşı davacı yüklenici ... yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Davalı-karşı davacının İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmesi üzerine bu kez istinaf istemi kabul edildiğinden, İlk Derece Mahkemesinin Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda, yargılamaya devam edilmiş, davalı-karşı davacının da 19.04.2023 tarihinde karşı davasından feragat etmesi sebebiyle karşı davanın reddine; karşı dava yönünden dava değeri olan 1.772.875,00 TL üzerinden davacı-karşı davalılar yararına karar tarihindeki AAÜT'ye göre 187.643,75 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir. Davalı-karşı davacının bu karara karşı istinaf istemi Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca kesin olarak esastan reddedilmiş, sonrasında da bu red kararına karşı davalı-karşı davacının temyiz istemi kararın miktar bakımından kesin olduğu belirtilerek reddine karar verilmişse de; faiz, yargılama giderleri gibi fer'i alacaklara ilişkin temyizlerde asıl alacağın esas alınması gerekip, asıl alacağın miktarı hesaplandığında HMK 362/1-a maddesindeki 2023 yılındaki temyiz kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin çok üzerinde olduğu görülmekle, bu şekilde miktar bakımından temyiz isteminin reddi de doğru olmamış kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

Ne var ki düşülen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunun 370. Maddesinin 2. Fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2023 tarihli temyiz isteminin miktardan reddine dair ek kararının da kaldırılarak temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin 03.10.2023 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı-karşı davacı ...'ın temyiz itirazının kabulü ile ilk kararda hüküm altına alınan 8.050,00 TL'lik vekalet ücreti istinaf edilmemekle usulü kazanılmış hak ilkesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde yer alan "187.643,75 TL" ibaresinin karardan çıkartılarak yerine "8.050,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/5476, Karar No: 2019/3209, Tarih: 07.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5476 E.  ,  2019/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ..., ..., ..., ...,.......ve ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 07/05/2019 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve davalı .....vekili ......geldi, diğer taraftan davacılar ... ve ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

KARAR

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan 1939 ve 1954 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/05/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7294, Karar No: 2022/222, Tarih: 13.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7294 E.  ,  2022/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 2. Tüketici Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.09.2020 tarih ve 2020/45 E. - 2020/381 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıların 03/08/2015 tarihinde Anadolu Jet ile Gaziantep'ten Ankara'ya seyahat ettiklerini, uçuş sonunda bagajlarını bulamadıklarını, kayıp bagaj formu doldurup davalı firmaya ilettiklerini, kaybolan bagajlar içerisinde kişisel eşyaların yanı sıra tatil, bebek bakım ve takı gibi eşyaların bulunduğunu, davacıların tatil için seyahat ettiklerinden eşyaları yeniden satın almak zorunda kaldıklarını, kaybolan bagajlardan ötürü maddi zarara uğradıklarını, Gaziantep 13. İcra Müdürlüğünün 2015/172058 sayılı dosyasından başlatılan takibe haksız itiraz edilerek takibin durdurulduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalının Montreal Konvensiyonu ile belirlenen limitle sınırlı olarak sorumlu olduğunu ve Konvensiyonun 22/2 maddesine göre üst limitin ...olduğunu, ancak gerçek zararın ispat edilmesi halinde bu limit dahilinde ödeneceğini, davacıya ...ödeme teklif edildiği halde bu teklifin kabul edilmediğini, alacağın likit olmadığından icra inkar tazminatı şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, daha önce davacı ... yönünden verilen karar esas alınrak davanın davacı ... yönünden kabulü ile 4.783,00 TL'nin yasal faizin tahsili ile 956,60 TL'nin icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacı ... ‘a ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı ... bakımından 17.10.2018 tarihinde verilen hükmün kesinleşmiş olmasına ve bu kararın infazının mümkün bulunmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 245,03 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8457, Karar No: 2021/812, Tarih: 28.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8457 E.  ,  2021/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 08.01.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 28.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.