muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4311, Karar No: 2011/5385, Tarih: 27.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4311 E.  ,  2011/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Adana 1.Sulh Hukuk ve Hatay 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, Adana 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararının dayanağı olan nüfus kaydındaki adresin cezaevi adresi olduğunun anlaşılması ile Cezaevi Müdürlüğünün 01.11.2010 günlü yazısı ile mahkumiyet kararında gösterilen adrese göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin...adresi olduğu, Emniyet Müdürlüğü tarafından daha önceki adres araştırmasının, 421.Sokak yerine, 427. Sokakla ilgili olarak yapıldığı anlaşıldığından uyuşmazlığın Adana 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Adana 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6470, Karar No: 2016/9507, Tarih: 07.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6470 E.  ,  2016/9507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın K... Tekstil Mefruşat Manifatura Tuhafiye Konfeksiyon Kundura Gıda Maddeleri Taşımacılık Otomotiv İnş. Sağlık Temizlik Tıbbi Aletleri Mlz. ve Dişçilik Mlz. İmalat İth. İhr. Tic. ve San. A.Ş. yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum, K... Tekstil Mefruşat Manifatura Tuhafiye Konfeksiyon Kundura Gıda Maddeleri Taşımacılık Otomotiv İnş. Sağlık Temizlik Tıbbi Aletleri Mlz. ve Dişçilik Mlz. İmalat İth. İhr. Tic. ve San. A.Ş. ve ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22952, Karar No: 2013/19589, Tarih: 19.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/22952 E.  ,  2013/19589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 103 ada 4 ve 8 parsel sayılı sırasıyla 1.376,07 m2, 4.427,28 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve ... adlarına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 103 ada 4 ve 8 parsel sayılı taşınmazların davalıların tutunduğu Ağustos 1945 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtları kapsamında kalmadığı, taşınmazlar üzerinde tespit gününde zilyet davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi hükmünde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki; davalıların tutunduğu Ağustos 1945 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi, tutanak bilirkişisi ve tanık sözleri soyut ve gerekçesiz uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersiz olduğu gibi keşif tutanağında yazılı olan bilgilere göre yerel bilirkişi, tutanak bilirkişisi ve tanıkların dayanak tapu kayıtlarının uygulamasında 104 ada 4 ve 8 parsel sayılı taşınmazlardan bahsettiği, oysa somut

olayda dava konusu taşınmazların 103 ada 4 ve 8 parsel sayılı taşınmazlar olduğu, dava konusu taşınmazların güneyinde bulunan yoldan sonra ise 104 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu gözetildiğinde dayanak tapu kayıtlarının hangi taşınmaz için uygulandığı yönünde oluşan tereddüt dahi giderilmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

olayda dava konusu taşınmazların 103 ada 4 ve 8 parsel sayılı taşınmazlar olduğu, dava konusu taşınmazların güneyinde bulunan yoldan sonra ise 104 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu gözetildiğinde dayanak tapu kayıtlarının hangi taşınmaz için uygulandığı yönünde oluşan tereddüt dahi giderilmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davalı tarafın tutunduğu Ağustos 1945 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte varsa haritaları da Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazların davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtları kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, somut olayda davalıların tutunduğu tapu kayıt maliklerinin nüfus kayıtları getirtilerek davalılar ile aralarında ki akdi ya da ırsi ilişki saptanmalı ve böylelikle dayanak tapu kayıtlarının hukuki değerini yitirip yitirmediği karar yerinde tartışılmalı, dava konusu taşınmazların ya da taşınmazların bir bölümünün tutunulan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar da dikkate alınarak taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalılar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle

yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalılar ... ve ...'a iadesine, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/1639, Karar No: 2020/7628, Tarih: 23.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/1639 E.  ,  2020/7628 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20. ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile, Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ... ve ...’e doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi gerekmektedir.

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 23.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12924, Karar No: 2014/16256, Tarih: 01.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12924 E.  ,  2014/16256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır. İncelenen dosyada prime esas kazancın asgari ücretin üstünde olduğuna ilişkin yazılı delil mevcut olmamasına rağmen asgari ücretin üstünde ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkarsının üçüncü paragrafında yazılı bulunan, “40 TL yevmiye ücretle” sözcüklerinin silinerek, yerine, “asgari ücretle” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliye DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3297, Karar No: 2023/3610, Tarih: 01.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3297 E.  ,  2023/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2000/74 E., 2000/156 K.

DAVA TARİHİ : 12.05.2023

Taraflar arasındaki iflas şerhinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince talebin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava, 12.05. 2023 tarihinde açılmış olup, davacı vekili müvekkili kooperatif adın tescil kararı verilen taşınmazlar üzerindeki iflas şerhinin kaldırılmasını talep etmiştir. Bu dava iflas davasından ayrı bir dava olup ayrı esasa kaydedilmesi ayrı çözülmesi gereken bir yeni bir davadır. Mahkemece yeni esasa kaydedilmeden eski karar numarası ile iflas davası üzerinden karar verilmesi bu davanın müstakil bir dava olduğu ve ayrı karar verilmesi gerektiği gerçeğini değiştirmez.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup, bu tarihten sonra verilen kararlar istinaf incelemesine tabi olması kanun gereğidir.

Tüm bu hususlar nazara alındığında, 20.07.2016 tarihinden sonra verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında HMK hükümleri uygulanacağından karar tarihi itibariyle bu karar istinaf incelemesine tabidir. Bu gerekçelerle istinaf incelemesi yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstinaf incelemesi yapılması için dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece MAHKEMESİNE İADESİNE,

Temyiz peşin harcın talep halinde temyiz edene iadesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3323, Karar No: 2012/4475, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3323 E.  ,  2012/4475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ... ile davalılar Ergo İsviçre Sigorta A.Ş., ... ve ... arasındaki dava hakkında Nurdağı Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 5.02.2009 gün ve 2008/114 - 2010/51 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı Ergo İsviçre A.Ş. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 13.12.2011 gün ve 2010/11599 - 2011/12212 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içerisinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi,gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Davalıların sürücü işleten ve ZMSS sigortacısı oldukları aracın, davacılar desteği ...'ya çarparak ölümüne neden olması üzerine davacılar tarafından davalılar aleyhine destekten yoksun kalma ve manevi tazminat davası açılmış,

Davalılar davanın reddini savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davacı ... için 64.993,01 TL, çocuk Asiye için 9.452,28 TL, Durdu için 10.451,98 TL destekten yoksunluk tazminatı ile tedavi gideri ve manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş,

Kararın davalı ... şirketince yasal sürede temyizi üzerine Dairenin 13.12.2011 gün 2010/11599 esas 2011/12212 karar sayılı kararı ile "davacılara desteğin ölümü ile bağkur tarafından 1.6.2008 tarihinde ölüm aylığı bağlanmıştır. Kaza tarihi de dikkate alındığında 1479 sayılı yasanın 63.maddesi gereğince Bağ-Kur'a tanınan rücu hakkı gereği bağlanan ölüm aylığının peşin sermaye değerinin tavan destekten yoksun kalma tazminatından mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi isabetli değildir." gerekçesiyle karar bozulmuş,

Bu kez davacılar vekilince " Bağ-Kur tarafından bağlanan ölüm aylığının peşin sermaye değerinin tavan destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilemeyeceği" gerekçesiyle karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

25.5.2008 tarihinde vefat eden desteğin 10.10.1986-1.10.2002 tarihleri arasında Bağ-Kur'lu olduğu, bu dönemden 4.966,00 TL borcunun bulunduğu davacıların desteğin ölümünden sonra kendilerine aylık bağlanmasını talep etmeleri üzerine kurumca birikmiş borcun ödenmesinin istendiği, bunun üzerine davacıların desteğin birikmiş pirim borcunu ödedikleri, davacılara 01.06.2008 tarihinden geçerli olmak üzere aylık bağlandığı, kurumca peşin sermaye geliri ödemesi yapılmadığının bildirildiği kurum yazı cevaplarının bilirkişi incelemesinden önce dosyaya gelmesine, davalı ... vekilince "bağlanan ölüm aylığının peşin sermaye değerinin tavan destekten yoksun kalma tazminatından mahsubu gerektiğini" ileri sürmesine rağmen bu konuda bilirkişilerce inceleme yapılmadığı, mahkemece davacılara bağlanan ölüm aylığının peşin sermaye değerinin destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilmeden tazminata karar verildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere davacılara ölüm aylığı, desteğin ölümü üzerine değil desteğin birikmiş prim borçlarının davacılar tarafından kuruma ödenmesi üzerine bağlanmıştır. Dava dışı SGK tarafından da davacılara bağlanan aylığın peşin sermaye değerinin bulunmadığı bildirilmiştir.

Bu halde yerel mahkeme kararının " davacılara bağlanan ölüm aylığının peşin sermaye değerinin SGK'dan yeniden sorularak gelecek cevaba göre dosyanın yeniden aynı bilirkişiler kuruluna tevdii ile 1479 sayılı yasanın 63.maddesi gereğince davacılara bağlanan ölüm aylığının peşin sermaye değerinin destekten yoksun kalma tazminatından mahsubu gerekip gerekmediği yönünde ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi" gerektiğinden bahisle araştırmaya yönelik olarak bozulması gerekirken dairece "1479 sayılı yasanın 63.maddesi uyarınca Bağ-Kur'a tanınan rücu hakkı gereği, bağlanan ölüm aylığının peşin sermaye değerinin tavan destekten yoksun kalma tazminatından mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi" gerekçesiyle kesin bozma yapılması doğru görülmemiş,

Davacılar vekilinin karar düzeltme istekleri kabul edilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne,

Dairenin 13.12.2011 gün 2010/11599-2011/12212 sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına,

Yerel mahkeme hükmünün, davacılara bağlanan ölüm aylığının peşin sermaye değerinin SGK'dan yeniden sorularak gelecek cevaba göre dosyanın yeniden aynı bilirkişiler kuruluna tevdii ile 1479 sayılı yasanın 63.maddesi gereğince davacılara bağlanan ölüm aylığının peşin sermaye değerinin destekten yoksun kalma tazminatından mahsubu gerekip gerekmediği yönünde ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmek üzere BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 10.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3343, Karar No: 2021/8014, Tarih: 31.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3343 E.  ,  2021/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, Aksaray 1. Sulh Hukuk ile Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım tayini istenilen küçük ...'un UYAP ortamından alınan güncel nüfus ve adres kaydına göre; mernis adresinin de yerleşim yeri adresinin de ".. Mah. 3915 Sk. No:7 İç Kapı No:2 .../ ADANA" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Adana İl Emniyet Müdürlüğünce yapılan tahkikatta gelen cevabi yazıda küçüğün ikamet adresinin "... Beldesi ... Mah. ... Cad. No:5 .../AKSARAY" olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilenin dedesi ...'ın yanında "... Beldesi ... Mah. Güven Cad. No:5 .../AKSARAY" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.