muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/326, Karar No: 2021/304, Tarih: 18.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/326 E.  ,  2021/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme, Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Defter belge gizleme suçundan; Mahkumiyet, Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sahte fatura düzenleme suçundan; mahkumiyet

I- “Defter ve belge gizleme” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz kanun yoluna tabi olduğundan; sanık müdafinin temyiz isteminin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Galata Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 515 054 4036 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında, İstanbul Perşembe Pazarı’nda nalbur dükkanı açması ve işletmesi için ... isimli kişiye vekalet verdiğini, ancak işyerinin kendisinden habersiz açılışının yapıldığını ve işe başlama tutanağına adına sahte imza atıldığını, sahte fatura düzenlemediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi; dosya içerisinde bir sureti mevcut İstanbul 34. Noterliği’nin 14/02/2012 tarihli ve 04480 yevmiye sayılı vekaletnamesi ile sanığın ...’ı vekil tayin ettiğinin görülmesi ile 23/02/2012 tarihli işe başlama tutanağında sanığın imzasının bulunduğunun ve bu imzanın sanık tarafından kabul edilmediğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1- Sanığın savunmasında sözü edilen ve dosya içerisinde bir sureti mevcut bulunan İstanbul 34. Noterliği’nin 14/02/2012 tarihli ve 04480 yevmiye sayılı vekaletnamesinin gerçekliğinin ilgili noterlik nezdinde araştırılması,

1- Sanığın savunmasında sözü edilen ve dosya içerisinde bir sureti mevcut bulunan İstanbul 34. Noterliği’nin 14/02/2012 tarihli ve 04480 yevmiye sayılı vekaletnamesinin gerçekliğinin ilgili noterlik nezdinde araştırılması,

2- Sanığın savunmasında ismi geçen ... isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek duruşmaya celp edilmesi, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması; sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asılları ile 23/02/2012 tarihli işe başlama tutanağı aslının vergi dairesinde de sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilmesi, faturalar ve tutanak üzerindeki imza-yazıların, sanığın veya ...’ın eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın yada ...’ın eli ürünü olmadığının belirlenmesi halinde; özellikle faturaları kullanan kişi yada şirket yetkililerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle duruşmaya celp edilmeleri, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak sanığın savunması doğrultusunda tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, faturaları kullanan tanıklardan faturaları kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

4- Kabule göre de;

a) 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Boğaziçi Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’nın 23/05/2013 tarihli ve RDK-1-2013/60 sayılı komisyon mütalaasına uygun olarak sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/06/2013 tarihli 2013/83059 Soruşturma ve 2013/34964 Esas sayılı iddianamesi ile “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarının birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu cihetle; hükmün gerekçesinde “sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin açıklamalara yer verildikten sonra, hüküm fıkrasında “sahte belge düzenlemek, kullanmak” denilerek hükmün karıştırılması suretiyle her iki takvim yılından da tek hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

18/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3729, Karar No: 2018/1848, Tarih: 15.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/3729 E.  ,  2018/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Hazinenin müvekkili aleyhine açtığı davada..... Hukuk Mahkemesinin 2012/217 E. 2012/263 K. sayılı ilamı ile müvekkiline ait.... taşınmazın 184,24 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapusunun iptaline karar verilmiş bu kararın 09/09/2014 tarihinde kesinleştiğini, dava sırasında yatırılan kamulaştırma bedelinin dava sonunda Karayolları Müdürlüğüne iade edildiğini ve müvekkiline bu kısımla ilgili hiçbir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, mülkiyetin kaybedildiği 09/09/2014 tarihi itibariyle, müvekkilinin uğradığı 138.180,00 TL zararın iptal tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Hazineden alınarak müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu; davanın kısmen kabulü ile toplam 79.834,88 TL'nin 09/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile kısmen iptali nedeniyle 4721 sayılı Tük Medenî Kanununun 1007. maddesine göre açılan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından ...... mahallesi 136 parselin 1981 yılında yapılan tapulama çalışmalarında dava dışı gerçek kişiler adına tapu kaydı uygulanarak 1200 m2 ve fındık bahçesi niteliğiyle tespit ve tescil edildiği, 103,61 m2'sinin 1998 yılında kamulaştırma nedeniyle yol için terkin edildiği, davacının taşınmazı 1096,39 m2 yüzölçümü ile 30/06/2006 tarihinde satış yoluyla ile edindiği, 04/10/2006 tarihinde Hazine tarafından açılan dava sonucu ise ..... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09/09/2014 tarihinde kesinleşen 2012/217 E. - 2012/263 K. sayılı kararıyla taşınmazın 184,24 m2'lik kısmının tapu kaydının kıyı kenar çizgisinde kaldığından iptal edildiği, 19/12/2008 tarihinde ise taşınmazın tapu kaydının tamamı yola terk edilmek üzere kamulaştırıldığından kapatıldığı, iş bu davayı davacının 20/01/2015 tarihinde, taşınmazın kıyı kenar çizgisine kalan 184,24 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ve bu kısım yönünden kamulaştırma bedelinin de alınamaması sebebiyle uğradığı zararın tazmini için açtığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından Devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı). Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise, tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerledirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir.

.....

4721 sayılı TMK'nın 705/2. maddesi uyarınca tapu iptal ve tescil istekli davaların kesinleştiği tarih itibariyle mülkiyet hakkı sona ereceğinden bu tarih itibariyle tapusu iptal edilen gerçek ve tüzel kişilerin zararı oluşacaktır. Dolayısıyla bu tür bir dava, taşınmazların mülkiyetinin yitirilmesine ilişkin iptal ve tescil davasının kesinleştiği tarihten sonra açılabileceğinden, mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle de taşınmazların değerlerinin tespit edilmesi gerekmektedir.

Zararın meydana geldiği tarihe göre de tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Değerlendirme tarihi itibariyle taşınmazın niteliği arazi ise, net gelir metodu yöntemi ile, arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Somut olaya gelince kıyılar özel mülkiyete konu olamayacak ise de, genel arazi kadastrosu sırasında taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenerek tapu kütüğünün gerçek kişiler adlarına oluşturulduğu, daha sonra satış yoluyla davacıya geçtiği, bu şekilde tapu sicilinin hatalı olarak tutulduğundan, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının gerçek zararlarının karşılanması gerektiği kuşkusuzdur.

Ancak çekişmeli taşınmaz kamulaştırıldığı halde mahkemece taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığı için tapusu iptal edilen kısmı yönünden davacılara kamulaştırma bedeli ödenip ödenmediği yönünde araştırma yapılmadan bilirkişilerce belirlenen tazminatın tamamına hükmedilmiştir. Kıyıya terkin edilen taşınmazın tamamı kamulaştırılmış ve kamulaştırma bedeli ödenmiş ise davacıların zararından söz edilemeyecektir. Kamulaştırma bedeli ödenmemiş ise davacıların zararı, ................ Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/217 E. - 2012/263 K. sayılı kararının kesinleştiği 09/09/2014 tarihinde oluşmuş olup, mahkemece bu tarih itibariyle taşınmazın niteliğinin ve değerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda; çekişmeli taşınmaz arsa vasfında kabul edilip, 09/09/2014 tarihindeki değeri belirlenmişse de, çekişmeli taşınmazın ve hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen taşınmazların 09/09/2014 tarihinde ve emsal taşınmazların satış tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının, imar planı dışında iseler belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadıkları, belediye hizmetlerinden faydalanıp faydalanmadıkları, etraflarının meskun olup olmadığı, bulundukları cadde veya sokak itibariyle emlak vergisine esas asgari m² değerleri belediye başkanlığından sorulmadığından, emsal alınan taşınmazların resmi satış akit tabloları tapu müdürlüğünden getirtilmediğinden hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu da denetlenememektedir.

Bu durumda davaya konu taşınmazların niteliğinin ve değerinin yönetimine uygun şekilde tespit edildiği söylenemez.

Hal böyle olunca öncelikle tazminat istemine konu taşınmazın kamulaştırma bedelinin davacıya ödenip ödenmediği yönünde gerekli araştırmalar yapılmalı, kamulaştırma dosyası getirtilerek dosya arasına alınmalı, kamulaştırılmakla birlikte kamulaştırma bedelinin ödenmediğinin tespit edilmesi halinde, Bakanlar Kurulunun Yargıtay tarafından benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı çerçevesinde çekişmeli taşınmazın arsa vasfında olup olmadığı araştırılmalı, taşınmazın bu ilkelere göre arsa niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde emsal incelemesi ve kıyaslaması yöntemiyle, arazi niteliğinde olduğunun saptanması halinde ise tarımsal gelir metoduna göre 09/09/2014 tarihindeki gerçek değeri tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 15/03/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5009, Karar No: 2017/537, Tarih: 18.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/5009 E.  ,  2017/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 18/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2602, Karar No: 2013/7580, Tarih: 26.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/2602 E.  ,  2013/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

09.03.2010 günlü son oturumda sanığa kamuya yararlı bir işte çalışma ile ilgili gönüllü olup olmadığı sorulduğundan, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-(f) maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik sektöründe çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesi ile ilgili fıkradaki ''temizlik sektöründe çalıştırılmasına'' cümlesinin, ''kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına'' şeklinde düzeltilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6623, Karar No: 2011/8071, Tarih: 11.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6623 E.  ,  2011/8071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/09/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına tapulama tespiti yapılan 18 parsel sayılı taşınmazın miktar itibariyle davalıların dayanağı tapular ve vergi kayıtlarında yazılı miktarlardan fazla olduğunu, fazla miktarın hazine adına tespit görmesi gerektiğini, Kadastro Mahkemesince müdahale istekleri yönünden görevsizlik kararı verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek kadastro tespitinin iptaliyle hazine adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın dayanılan vergi kaydı kapsamında kaldığı ve Kadastro Mahkemesinde verilen kararın kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, kayıt miktar fazlasının iptali ile Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu, ifrazdan önceki, 18 parsel sayılı taşınmazın  kadastro  sırasında  vergi kaydı ve tapu kaydına istinaden davalılar adına tespitinin yapıldığı ve bu tespite karşı dava dışı gerçek kişiler tarafından değişik  tapu kaydına istinaden Şanlıurfa 1. Kadastro Mahkemesinin 1972/600 Esas sayılı dava dosyası ile tespite itiraz davasının açıldığı, belirtilen dava dosyasıyla görülen davaya o zaman yürürlükte bulunan 766 sayılı Tapulama Yasasının 48/C maddesi hükmü uyarınca, kayıt miktar fazlasının Hazineye ait olduğu gerekçesiyle, Hazine tarafından müdahale talebinde bulunulduğu ve Tapulama Hakimliğince muteriz gerçek kişilerin dayanağı gerek tapu, gerekse vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara aidiyetinin saptanamadığı, aksine tespit dayanağı kayıtların taşınmazı kapsadığı benimsenerek gerçek kişilerin davasının reddine, müdahil Hazine talebi yönünden ise 766 sayılı yasanın 47. maddesi hükmü uyarınca görev yönünden ret kararı verildiği, ittihaz edilen görevsizlik kararının Yüksek 16. Hukuk Dairesinin 06.12.1990 tarih ve 4712-17014 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, Hazine tarafından aynı iddia ile eldeki davanın açıldığı ve Mahkemece, Tapulama Mahkemesinde görülen davadaki tespit maliklerinin dayanağını teşkil eden kayıtların çekişmeli taşınmazı kapsadığı şeklindeki benimseme esas alınarak eldeki davanın reddi cihetine gidildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki 18 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine esas alınan ilk tesisi T. Evvel 314 Sani tarihli tapu kaydının gittilerinden Ağustos 1335 tarih 90 sıra nolu tapu kaydında yüz ölçüm miktarının 56 atik dönüm gösterildiği ve bunun da 5146 m2 miktarına tekabül etmesine karşın sonraki tedavül kayıtlarında, özellikle de 23.03.1955 tarih 109 sıra ve 27.01.1967 tarih 12 sıra numaralı tapu kayıtlarında yüzölçümün 51481 hektar olarak yazıldığı ve tapu kayıtlarından mesaha ile bir tashihat kaydına rastlanılmadığı, dolayısıyla anılan tapu kaydının yüzölçüm olarak doğruyu yansıtmadığı görülmektedir.

Öncelikle, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Daire Başkanlığından ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının getirtilmesi ve varsa miktar farklılığı nereden ileri geldiği üzerinde durulup saptanması ondan sonra tapu kaydının yerinde uygulanarak kapsamının belirlenmesi gerekmektedir.

Diğer taraftan tespite dayanak tapu kaydının sınırlarında; şarken nehri cari, şimalen mamuca kariyesi takımı, garben tarik, cenuben tepe, dayanak 1936 tarihli 3 tahrir numaralı (120 dönüm-12 hektar miktarlı) vergi kaydında ise sınırlar; doğusu ark, batısı yol, kuzeyi mamuca, güneyi tepe okumaktadır. Hemen belirtilmelidir Ki bu türlü sınırlar kural olarak gayri sabit yani genişletilmeye elverişli sınırlardandır.

Mahkemece mahallinde keşif yapılarak gerek tapu ve gerekse vergi kaydı uygulanarak kapsamları saptanmayıp, daha önce dava dışı kişiler arasında görülen ve kesinleşen Tapulama Mahkemesinin, kayıtların sınırı itibariyle bu yeri kapsadığına ilişkin, kabul kararı eldeki dava bakımından benimsenerek neticeye gidilmiştir.

Oysa daha önceki Tapulama Mahkemesi kararında kayıtların sınırlar itibariyle çekişmeli yere uyduğu kabul edilmekle beraber kayıtlarda görülen sınırlar tek tek irdelenerek sabit olup olmadığı konusunda bir belirleme yapılmış değildir.

O halde önceki mahkeme kararında belirlenen durumun eldeki dava bakımından hazineyi bağlamayacağı gözetilerek mahallinde keşfen, kayıtların kapsamlarının belirlenmesi gerekir. Ne var ki mahkemece bu konuda araştırma yapılmış değildir.

Oysa daha önceki Tapulama Mahkemesi kararında kayıtların sınırlar itibariyle çekişmeli yere uyduğu kabul edilmekle beraber kayıtlarda görülen sınırlar tek tek irdelenerek sabit olup olmadığı konusunda bir belirleme yapılmış değildir.

O halde önceki mahkeme kararında belirlenen durumun eldeki dava bakımından hazineyi bağlamayacağı gözetilerek mahallinde keşfen, kayıtların kapsamlarının belirlenmesi gerekir. Ne var ki mahkemece bu konuda araştırma yapılmış değildir.

Bilindiği üzere Harita ve krokisi  bulunan tapu kayıtlarına Medeni Kanunun 719, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur.Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesi,gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip,doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması,doğru esasa dayanmıyorsa,ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi,ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi,böylece yanların dayandığı,usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan,dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi;gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması,komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerekir.Öte yandan sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Yukarıda değinildiği şekilde yapılacak araştırma sonucunda gerek tapu kaydının ve gerekse vergi kaydının çekişmeli yere ait ve gayri sabit sınırlı olduğunun saptanması halinde miktarı fazla olan kayda göre kapsam tayin edilmesi ve kayıt miktar fazlası yönünden 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen şekilde iktisap koşullarının davalılar yararına gerçekleşip gerçekleşmediğinin yöntemince araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik tahkikatla yetinilerek neticeye gidilmiş olması isabetsizdir.