muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11400, Karar No: 2012/11993, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11400 E.  ,  2012/11993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2011 gün ve 2010/173 Esas, 2011/325 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden de re'sen temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 17.08.2009 tarihli mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin raporun, işin uzmanı olan çocuk psikiyatristinin bulunduğu heyetçe verildiği, ayrıca mahkemece gerekçede hükme esas alınan delillerin tartışıldığı ve hükmün gerekçelendirildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmamış olması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA,

Müstehcenlik suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

05.02.2008 tarihli bilirkişi raporunda ele geçirilen DVD’nin kanun ile koruma altına alınmış Türk veya yabancı film şirketleri tarafından hazırlanan ve televizyon yayını yapan şirketler tarafından ilgili kanun hükmünce yayınlanan sinema filmi olduğu belirtilerek, pornografik olmayan ancak müstehcen görüntülerin bulunduğu ifade edilmiş ise de, kanun hükmüne uygun yayımlandığı belirtilen sinema filmi niteliğindeki DVD'yi evinde seyreden sanığın bu eyleminin suç oluşturmadığı gözetilerek beraat karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19327, Karar No: 2015/2813, Tarih: 26.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19327 E.  ,  2015/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın bozulmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Hazine tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda .... Köyü çalışma alanında bulunan 201 ve 202 parsel sayılı 11.872 ve 33.504 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar 20 dönüm fazlası olarak davalı Hazine adına tespit ve hükmen tescil edilmiştir. Davacılar ..., ... ve ..., miras yolu ile gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Yargılama sırasında ......... ve ...... Vakfı vekili, taşınmazların Vakfa ait tapu kaydının kapsamında kaldığını ve vakfın zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, katılan Vakıf vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 17.04.2014 tarih, 2014/4737-4734 Esas-Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, davalı Hazine vekili karar düzeltme yoluna başvurmuştur.

Her ne kadar çekişmeli taşınmazların niteliği yönünden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılmasını engelleyici bir durumunun olmadığı ve mahkemece toplanan delillere göre katılan ......... ve ...... Vakfı’nın davasının kabulüne karar verilmesi gereği ile Dairemizce mahkemenin hükmü bozulmuş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Katılan davacı ......... ve ...... Vakfı vekili herhangi bir mazeret bildirmeksizin 24.11.2006, 13.02.2007, 07.06.2007 ve 02.10.2007 tarihli oturumlara katılmadığı gibi süresi içerisinde mahkemeye müracaat ederek yenileme talebinde bulunmamıştır. Mahkemece 27.03.2008 tarihli celsede durum farkedilmiş ancak usule aykırı olarak; katılan Vakfı temsile yetkili bulunmayan davacı şahıslar vekilinin "daha önceki celselerde müdahil vekilinin davayı takip etmemesi sonucu dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesin, ben o celselerde davayı takip ediyordum" şeklindeki beyanına dayanılarak hüküm kurulmuştur. Davalı Hazine'nin açıkça katılan davacının davasını davayı takip ettiğine dair beyanı bulunmadığına göre mahkemece, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150. maddesi uyarınca katılan davacı Vakıf yönünden "dosyanın işlemden kaldırılmasına" karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekirken, sehven açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar verilmiş olduğu anlaşılmakla, davalı Hazine vekilinin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin, 17.04.2014 tarih, 2014/4737-4734 Esas-Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12132, Karar No: 2022/321, Tarih: 13.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12132 E.  ,  2022/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararından sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip iş yerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde mahkemece yapılan araştırmanın yetersiz olduğu görülmektedir. Özellikle bozma kararı sonrası yeteri kadar tanık dinlenmediği ve dosya içindeki tanık ifadeleri incelendiğinde bir çoğunun soyut ifadeler taşıdığı, davacının hangi tarihte işe başladığı, hangi tarihlerde ara verdiği, hususunda yeterli somut beyanlara rastlanılmadığı görülmektedir. Bu sebeple mahkemece, re'sen araştırma ilkesi ışığında; öncelikle belirtilen dönem kapsamında davacının çalıştığı iş yerinde eğitim veren öğretmenler ve başta işyeri yöneticisi Sema Altıntaş ile işyerinde talebe konu dönemde çalışan diğer yöneticiler re'sen belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı; davacıya yapılan ödemelere ait kayıtlar ile çalışmaya ilişkin belgeler ve işyeri karar defteri araştırılarak celp edilmeli, bu sayede davacının çalışmasının süresi ve bu dönemde ki çalışmasının tam süreli mi kısmi süreli mi olduğu açıklığa kavuşturulmak suretiyle bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililerine iadesine, 13.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

G.D.

K.Şefi: S. ŞEKER
Yargıtay — Esas No: 2016/3868, Karar No: 2018/8163, Tarih: 18.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3868 E.  ,  2018/8163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçlarını işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açılan sanığın, savunmasında İbrahim Salmancı isimli kişinin yanına gelerek iş yeri açmak istediğini, iş yerinin kendisi adına açacağını ve maaş vereceğini söylediğini, fakat bir süre sonra kendisinin kaybolduğunu, bu kişiyi İbrahim Salmancı olarak tanıdığını ancak başka isimler de kullandığını belirtmesi karşısında; sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların ve Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2009 ve 2010 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenmesi, suça konu faturaları kullanan kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu kişi/şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları

getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanığın savunmasında belirttiği İbrahim Salmancı isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve bu kişi ile sanığın imza ve yazı örnekleri alınarak suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ve bu kişiye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturduğu ve aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Sahte fatura düzenleme suçunda 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde öngörülen cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak düzenlendiği gözetilmeksizin eksik ceza tayini,

4- Defter ve belge ibraz etmeme suçunda 03.07.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı yasa ile yapılan en son değişiklikle 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi gereğince temel cezanın alt sınırının 18 ay olarak düzenlendiği gözetilmeksizin, temel cezanın 6 ay hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4- Defter ve belge ibraz etmeme suçunda 03.07.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı yasa ile yapılan en son değişiklikle 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi gereğince temel cezanın alt sınırının 18 ay olarak düzenlendiği gözetilmeksizin, temel cezanın 6 ay hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

5- 5271 sayılı CMK'nin 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, sahte fatura düzenleme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunup bulunmadığı katılan kurumdan sorulmadan, bulunması halinde zararın giderilip giderilmediği araştırılmadan, defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu açısından ise bu suç neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı gözetilmeden sabıkası bulunmayan ve cezası ertelenen sanık hakkında zarar giderilmediğinden bahisle yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

6- Sanık hakkında uygulanan erteleme hükmünün hangi suça ilişkin olduğu belirtilmeyerek infazda tereddüte neden olacak şekilde hükümler kurulması,

7- 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın aynen infazına" karar verilerek infazın kısıtlanması,

Yasaya aykırı olup katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, incelenen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/42, Karar No: 2020/1361, Tarih: 26.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/42 E.  ,  2020/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ... kızı ...’ın paydaşı olduğu 244, 293, 364, 366, 386, 592 ve 593 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında sehven isminin " ... " olarak yazıldığını, köy yerinde miras bırakanın ismi " ... " olarak bilindiği için kadastro çalışmaları sırasında mirasbırakanının isminin bu şekilde yazıldığını ileri sürerek nüfus kayıtları ile tapu kayıtları uyumlu hale getirilerek dava konusu taşınmazların tapu kaydında malik isminin "... " olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, mülkiyet nakline sebep olunmaması için gerekli araştırılmanın yapılmasını ve davanın reddini savunmuştur.

Davalı, mülkiyet nakline sebep olunmaması için gerekli araştırılmanın yapılmasını ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; '' dava konusu taşınmazların 1972 yılında tapulama ile senetliden “ ... oğlu ..., karısı ..., çocukları ..., ..., ..., ... ve ... ( ... ) isimli kişilerin tasarrufunda olduğu, ...'nun 1965 yılında, ...'nin de 1967 yılında öldükleri” hususlarından bahsedilerek ... kızı ... ve kardeşleri adına tespit ve tescil edildiği, mahkemece tapulama tutanağında isimleri geçen ...'ın anne ve kardeşleri oldukları anlaşılan kişiler üzerinde durulmadığı gibi, malik olduğu iddia olunan ...'ın anne adı “...” olduğu halde kadastro tutanağında ... olarak yazılı olduğu, bu husustaki çelişkinin de giderilmediği görülmektedir. Hal böyle olunca, kadastro tutanağında ...'ın anne – baba ve kardeşleri olarak bildirilen kişilerin nüfus kayıtlarının getirtilmesi, tapulama tutanağındaki bilgilerle nüfus kayıtları arasında tutarlılığın sağlanması, tapu kayıtlarında olduğu şekliyle “... kızı ...” ve “ ... kızı ...” isminde kişi ya da kişilerin olup olmadığı hususunun Nüfus Müdürlüğü'ne tekrar sorularak var ise bu kişilerin nüfus kayıtları üzerinde de aynı inceleme ve araştırmanın yapılması, gerekirse sağ iseler bu kişilerin veya ölmüşlerse mirasçılarının davadan haberdar edilerek hak iddialarının olup olmadığının öğrenilmesi, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. '' gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece, “ Hemen belirtilmelidir ki, noksanın ikmali yoluyla getirtilen kayıtlardan, 19/01/2017 tarihinde nüfus kayıtlarında yapılan idari kayıt düzeltme ile " ... ve ... kızı 27/01/1926 doğumlu ... " kaydının " ... ve ... kızı 27/12/1926 doğumlu ... " şeklinde düzeltildiği, hükümden sonra yapılan anılan düzeltme ile talep edilen ve mahkemece hüküm altına alınan düzeltmenin birbiri ile uyumlu olmadığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece 19/01/2017 tarihinde nüfus kayıtlarında yapılan idari kayıt düzeltmenin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6861, Karar No: 2011/19421, Tarih: 15.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/6861 E.  ,  2011/19421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sağlığa Aykırı Gıda Maddeleri Satmak

HÜKÜM : Beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Kahramanmaraş İl Tarım Müdürlüğünün müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 15.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20946, Karar No: 2013/27485, Tarih: 11.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/20946 E.  ,  2013/27485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay tarihinde taraflar arasında televizyon kanalının değiştirilmesi nedeniyle tartışma çıktığının anlaşılması, mağdur ...'ın yargılama sırasında “olay tarihinde aynı koğuşta kaldığımız sanık, ben ve ... birlikte televizyon izlediğimiz sırada ... televizyon kanalını değiştirdi. ...l tekrar kanalı değiştirdi. Biz kendisini uyardık. Hep birlikte istediğimiz kanalı izleyelim dedik. Bu sırada ...l ile ... tartıştı” biçiminde beyanda bulunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.