muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6170, Karar No: 2021/1989, Tarih: 18.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/6170 E.  ,  2021/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10/06/2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 05/10/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, 13.06.2004 tarihinde vefat eden davacıların babası mirasbırakan ...’in terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen ilk kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 05.05.2014 tarih 2013/13005 Esas – 2014/ 8799 Karar sayılı ilamı ile “ ... mahkemece davanın reddine karar verilmesi nedeniyle davalı yararına maktu vekalet ücreti hükmedilmesi gerekir...” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davacıların duruşma gününden haberdar olmalarına rağmen herhangi bir mazeret bildirmeksizin 02/07/2015 tarihli celseye katılmadıkları, bu nedenle aynı tarihte HMK’nın 150.maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve üç aylık yasal süre içerisinde de yenilenmediği gerekçe gösterilerek HMK’nın 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı SGK vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Mahkemece, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğine göre, yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı SGK yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T’nin 7/1. maddesi uyarınca 1.100TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir. Bu husus kararın bozulmasını gerektirmekte ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı SGK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucuna 4. bent olarak “ Davalı SGK kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince 1.100 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı SGK’ya verilmesine” cümlesinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 18.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11379, Karar No: 2011/607, Tarih: 25.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11379 E.  ,  2011/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına Dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 1 parsel No’lu taşınmazın paydaşlığın giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, ortak sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre temyiz eden davalı vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece aynen bölünerek paylaşılamayacağı anlaşılan 1 parsel No’lu taşınmazın satışına karar verilirken hüküm kısmında 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden % 0 9.9 nispi karar harcı alınması gerekirken % 09 harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine “ satış bedeli üzerinden alınacak % 09.9 harcın payları oranında paydaşlardan alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün HMUK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 25.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13031, Karar No: 2016/4184, Tarih: 03.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/13031 E.  ,  2016/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından yararına hükmolunan nafakalar ile maddi tazminat miktarları ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi,.... adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre davalıya tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanununun 11.01.2011 tarihli 6099 sayılı Yasayla değişik 35. maddesine göre gerçek kişilere tebligat yapılabilmesi için, "kişinin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin tespit edilememiş olması" zorunludur. (6099 s. K. m. 9) Mahkemece davalının tespit edilecek adres kayıt sistemindeki (mernis) adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, şartları gerçekleşmediği halde gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi tebligatı geçersiz kılar. Açıklanan sebeple gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin davalıya tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği ile temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2016 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2018/5382, Karar No: 2019/794, Tarih: 13.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5382 E.  ,  2019/794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nin 81, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; maktul ...'ı kasten öldürme suçundan yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetine dair Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12/11/2015 gün ve 2015/188 esas, 2015/316 karar sayılı hükmün, katılanlar ve sanık müdafii, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 19/03/2018 gün ve 2017/2548 esas, 2018/1267 sayılı kararı ile " Aksi ispat edilemeyen sanık beyanına itibar edilmeyerek TCK'nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini," gerekçesiyle hükmün bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece “Sanık hakkında sanığın savunmasına itibar edilerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği kabul edilmesi halinde sokak ortasında öldürülen her kadın cinayetinde bu tip olayların genel olarak yakın mesafeden olayı gören tanığının bulunmaması nedeni ile sanık savunmasına itibar edilerek her sokak ortasındaki kadın cinayetinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması sonucunu doğuracağı, bu durumunda hak ve nefaset kurallarına da aykırı olacağından” bahisle eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede, tanığının bulunmaması nedeni ile sanık savunmasına itibar edilerek her sokak ortasındaki kadın cinayetinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması sonucunu doğuracağı, bu durumunda hak ve nefaset kurallarına da aykırı olacağından” bahisle eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7147, Karar No: 2009/8280, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7147 E.  ,  2009/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı tarafın dayanağını oluşturan Kanunuevvel 1328 tarih 70, 122, 133 ve 147 numaralı tapu kayıtlarının, tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilmesi,

2- Davalı tarafın dayanağını oluşturan Kanunuevvel 1328 tarihli tapu kayıtlarından malik olarak görünen ... oğulları ... ve ... ve ...'a ait veraset ilamları veya veraset ilamlarına esas nüfus kayıtlarının getirtilmesi,

3- Mahallinde yapılan keşif sonrasında dosyaya sunulan uzman fen bilirkişi raporunda davalı tarafın dayanağını oluşturan Kanunuevvel 1328 tarihli tapu kayıtlarının ve 1937 tarih 247 Tahrir numaralı mera vergi kaydının kapsamında kaldığı bildirilen tüm taşınmazlar ile bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin; varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile kadastro tespitlerinin dayanaklarını oluşturan kayıtlarının; kadastro tespitleri kesinleşmişse, kadastro sonucu oluşan tapu sicil veya ortamalları sicil kayıtlarının getirtilmesi,

4- Çekişmeli taşınmazlar ile ... İlçesi ... Köyü ile ... Beldesi ... Mahallesi çalışma alanında kalan taşınmazları birlikte gösteren birleşik ve çalışma alanları işaretlenmiş pafta örneğinin getirtilerek dosya içine konulması; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5851, Karar No: 2022/81, Tarih: 17.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/5851 E.  ,  2022/81 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacılar Hasan ve ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ...’nun dosya içerisinde bulunan vekâletnameleri genel vekâletnamedir. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). Soybağına ilişkin davalar kişiye sıkı sıkıya bağlı haklara ilişkin olduğu için bu tür davalarda vekâletnamede özel yetki bulunması gerekmektedir. Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74 üncü maddesi gereğince soybağının reddi davasını açabilmek için davacı, takip edebilmek için davalılar vekilinden özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi, bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde kararın asıllara tebliği ile, asıllar tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi.17.01.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/87, Karar No: 2018/383, Tarih: 31.01.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/87 E.  ,  2018/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... ve arkadaşları vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ...ve Tarım ve ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 679 ve 644 parsel sayılı 80.000,00 ve 115.300,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar mera niteliğiyle sınırlandırılmıştır. Davacılar ..., ve ... tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinin 1979/94 Esas sayılı dosyasıyla ... Köyü Tüzel Kişiliğini davalı göstermek suretiyle bölgede toprak tevzii komisyonunca yapılan çalışma sırasında Eylül 1950 tarih 11 sayılı tapu kaydı kapsamında kalan 204.000,00 metrekare yüzölçümündeki bölümünün mera olarak tespitinin yapıldığını komisyonca yapılan bu tespit ve tescilin iptali ile davalı Köyün el atmasının önlenmesi istemiyle dava açılmıştır. Yine davacılar ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ve ... oğlu ... tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/607 Esas sayılı dava dosyasıyla ve Hazineyi davalı olarak göstermek suretiyle Şubat 1322 tarih 1 sayılı tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazın haritaya bağlanarak ... tarafından müzayede ile murislerine satıldığını, taşınmazın bu hudutlar dahilinde kendilerinin zilyet ve tasarrufunda iken bölgede yapılan toprak tevzii komisyonu çalışmaları sırasında tapu kaydının gayri sabit hudutlu kabul edilerek tapu miktarı olan 1000 dönümünün ayrılıp geri kalan 1080 dönümünün Aralık 1962 tarih 98 sayılı tapu kaydı ile ... adına tapuya bağlandığını öne sürerek ... adına oluşan bu tapu kaydının iptali istemiyle dava açılmıştır. Her iki dava devam ederken bölgede kadastro çalışmalarının yapıldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece dava dosyalarının birleştirilerek yapılan yargılama sırasında ... Akif ve ..., 528 parsel sayılı taşınmazın güney istikametinde yan kanal tarafından 25.400,00 metekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün dava dışı kişilerden satın aldıklarını, eldeki davanın 528 parselle birlikte daha geniş bir alanı kapsadığını öne sürerek dava kapsamında kalan bu bölümün adlarına tescili istemiyle davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların ve müdahillerin davalarının reddine, 644 ve 679 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine (mera özel siciline tesciline) karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları vekili, davacı ..., davacı ..., davacı ... ve müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu olan 598, 599 ve 604 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin kesinleşerek mera niteliği ile sicillerinde kayıtlı olduğu yine 12 parsel sayılı taşınmazın ... adına yapılan tespitinin kesinleşerek tapu kaydının oluştuğu gerekçesiyle (bu taşınmazların tutanak asıllarınında dosya arasında bulunmadığından ve haklarında ayrıca hüküm kurulmayarak), 644 ve 679 parsel sayılı taşınmazların ise öncesinde mera olduğu ve müdahillerin hakkında dava açtığı taşınmazın da eldeki davanın konusunu oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun olmadığı gibi böylesine eksik araştırma ve inceleme sonucunda karar verilmesinde dahi isabet bulunmamamaktadır.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 26 ıncı maddesi hükmünde bir taşınmaz hakkında kadastro tutanağının düzenlenmesi ile Kadastro Mahkemesinin görevinin başlayacağı, 27'nci maddesi hükmünde de, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan veya henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevinin sona ereceği, dava dosyalarının resen kadastro mahkemesine devrolunacağı açıklanmış, müracaata kalmış davaların yenilenmesi halinde de bu hükmün uygulanacağı, kadastro hakiminin devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11'inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilanını yaptıracağı, ilan süresi bitmeden duruşmaya başlanamayacağı, henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu kanunda öngörülen esas ve usul dairesinde devam olunacağı belirtilmiştir. Bu olguların kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle istek olmasa bile mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerektiği tartışmasızdır. Eldeki dava açısından da taşınmazların bulunduğu bölgede kadastro çalışmalarının yapıdığı ve taşınmazlar hakkında tutanak düzenlendiği gerekçesiyle Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan davalar Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Ancak Kadastro Mahkemesince aktarılan davanın konusu tam olarak belirlenmeden, Kadastro Müdürlüğü tarafından 644 ve 679 parsel sayılı taşınmazlara ait tutanak asıllarının gönderilmesi nedeniyle davanın konusunu bu taşınmazların oluşturduğu düşünülerek hüküm kurulmuştur. Oysa ki; taşınmazlar başında keşif yapılarak ve dava dilekçeleri ile diğer belge ve kayıtlarda birlikte değerlendirilmek suretiyle davanın konusunun tereddütsüz olarak belirlenmesi, kapsam dahilinde kalan taşınmazların malik hanesinin doldurulması ve sehven kesinleştirilmesinin eldeki dava açısından bir önemi bulunmadığı, davanın kapsamı içinde kaldığı anlaşılan taşınmazların davalı hale getirilerek tutanak asıllarının Tapu Müdürlüğünden istenilmesi ve mahkemece bu taşınmazlar hakkında eldeki dava yönüyle yargılama yapılması ve sonucuna bir hüküm kurulması gerekir.

Diğer yandan; davacılar tarafından açılan ve Kadastro Mahkemesine aktarılmasından sonra başkaca taşınmazların dava konusu edildiği 1980/22 Esas sayılı dava dosyası üzerinde birleştirildiği, bu dosyada yapılan keşif sonucunda mahkemece 13.05.1988 tarihli celsede; fen bilirkişi raporuna göre ... ve arkadaşları tarafından açılan dava yönüyle (eldeki dosyamız kastedilerek) dava konusu edilen yerin ... Köyü 12 parsel sayılı taşınmazda kaldığının anlaşılmasına göre yanlışlıkla 1980/22 Esas sayılı dosya arasına birleştirildiği belirtilerek tefrikine karar verildiği ve davanın şimdiki 1988/290 Esasa kaydolunduğu anlaşılmaktadır. Yargılama sırasında 13.01.1995 tarihli celsede ... davayı yalnızca 12 parsel ile ilgili yürütmek istediğini, bir kısım davacılar vekili Avukat ...'da 30.12.2015 tarihli dilekçe ile dayandıkları tapu kaydının ... Köyü 12 parsel sayılı taşınmazı kapsadığını bildirmiştir.

Bundan başka; dosya arasında bulunan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1970/118 Esas sayılı dava dosyasının incelenmesinde dosyamız davacıları ... , ... ve arkadaşları tarafından ... Köyü (eski ismi Onan) Tüzel Kişiliğine karşı eldeki davanın konusunu oluşturan aktarılan 1972/607 Esas sayılı davadaki iddia ve sebeplerle dava açıldığı yargılama sonunda davacıların dayandıkları tapu kaydının gayri sabit sınırlı olması nedeniyle miktarıyla geçerli olduğu, tapu kayıt miktarının toprak komisyonunca şahıslara bırakıldığı, miktar fazlası yönüyle ... adına tapu kaydının oluşturulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin denetiminden geçerek kesinleştiği, yine dosyamız davacılarından ... tarafından Hazineye karşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 1966/961 Esas sayılı dava dosyasıyla kendi tapu kayıtları kapsamında kalan yer hakkında toprak tevzii komisyonunca ... adına oluşturulan 1962 tarih 98 nolu tapu kaydının iptali istemiyle dava açtıkları yapılan yargılama sonunda benzer sebeplerle davanın reddine karar verildiği ve Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin denetiminden geçerek kesinleştiği görülmektedir.

Davacılar tarafından dava konusunun kapsamında kaldığı belirtilen Sarıyazı Köyü 12 parsele ait tutanak suretinin incelenmesinde ise tespitinin 1979 yılında (aktarılan davaların açılma tarihinden sonra) ve diğer 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 16 parseller ile bir bütün halde iken ... adına 21.12.1962 tarih 98 nolu tapu ile kayıtlı olduğu, DSİ kanallarının geçmesi nedeniyle bölündüğü belirtilerek ... adına tespit edildiği ve askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle 1980 yılında kesinleştiği, bir kısım şahıslarca açılan davalar sonucunda Asliye Hukuk Mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 46/1. madesine davalı olarak kabulüne dair verilen kararlar sonucunda ifrazlar yapıldığı ve halen ifrazlar sonucunda farklı parsel numaraları almak suretiyle kısım taşınmazların yine ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacıların dayandığı kök 1322 tarih 1 sayılı tapu kaydının daha sonra malikleri arasında intikal gördüğü davacıların da bu intikaller sonucunda oluşan Eylül 1950 tarih 11 sayılı pay tapusuna dayandıkları, dava dilekçeleri ve yargılama sırasında verdikleri diğer dilekçe ve beyanlarda kök tapu kayıtlarının oluşmasından sonra tapu maliklerince kendi aralarında ifraz ve taksimler sonucunda maliklerin kendilerine düşen bölümleri zilyet ve tasarruf ettikleri, zaman içinde miras yoluyla kendi mirasçılarına intikal ettiği, harici satışlara konu edilerek zilyet ve tasarrufun devredildiği belirtilmektedir. Bu beyanlardan davacıların kullandıkları taşınmaz bölümleri yönüyle kendi aralarında bir ihtilaf olmadığı ve eldeki davanın da kendilerine ait bu taşınmaz bölümleri için açtıkları anlaşılmakta ise de mahkemece başta davanın kapsamı olmak üzere tüm bu hususlar saptanmamış, deliller tartışılmamış, aktarılan davanın kapsamı tüm bu deliller ışığında tereddütsüz olarak belirlenmemiştir.