muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14682, Karar No: 2025/5247, Tarih: 14.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14682 E.  ,  2025/5247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2691E., 2022/159 K

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulmasına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Meşru müdafaanın kabul edilebilmesi için saldırıya ve savunmaya ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

A- Saldırıya ilişkin koşullar;

a) Bir saldırı bulunmalıdır; burada somut bir saldırının varlığı gerekmekte ise de, başlayacağı muhakkak olan ve başladığı takdirde savunmayı olanaksız kılacak veya güç hale getirecek bir saldırıyı başlamış, keza bitmiş olmasına rağmen tekrarından korkulan bir saldırıyı da henüz sona ermemiş saymak zorunludur.

b) Saldırı haksız olmalıdır.

c) Saldırı 765 sayılı Yasaya göre, nefis ya da ırza; 5237 sayılı Yasaya göre ise herhangi bir hakka yönelik olmalıdır.

d) Saldırı ile savunma eşzamanlı bulunmalıdır.

B-Savunmaya ilişkin koşullar;

a) Savunma zorunlu olmalıdır,

b) Saldırı ile savunma arasında oran bulunmalıdır. CGK 2007/1-281-2008/37 5237 sayılı Yasanın 27/2. maddesinin uygulanabilmesi için;

1-Meşru savunma ile korunabilecek bir hakkın bulunması,

2-Saldırıya ilişkin koşulların var olması,

3-Savunmaya ilişkin koşullardan “ölçülülük” şartının, savunma lehine ihlal edilmesi suretiyle sınırın aşılması,

4-“Sınırın aşılmasının” mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaştan ileri gelmesi,

Gerekmekte olup, tüm bu şartların birlikte gerçekleşmesi halinde, meşru savunmada sınırı aşan faile ceza verilmeyecektir. CGK 2007/1-281 E, 2008/31 K

CGK 2015/6-1219 E, 2019/13 K; “...5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir...”şeklindedir.

Söz konusu şartlar;

- Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

- Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

Gerekmekte olup, tüm bu şartların birlikte gerçekleşmesi halinde, meşru savunmada sınırı aşan faile ceza verilmeyecektir. CGK 2007/1-281 E, 2008/31 K

CGK 2015/6-1219 E, 2019/13 K; “...5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir...”şeklindedir.

Söz konusu şartlar;

- Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

- Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

- Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

- Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

Daireminizin uygulamalarında da sıralamanın bu şekilde olması gerektiği, eylemin niteliği ve deliller birlikte değerlendirilip örnek, 6. CD 2022/4023 E, 2024/276 K sanığın savunmalarında üzerine atılı yağma suçuna ilişkin suçlamayı ısrarla kabul etmemesi, sanığın aşamalarda ''kaçmak için silah çektiğini ancak katılanı tehdit edip para istemediğini'' ifade etmesi, katılan ...'nin, şikâyetçiler ...., ...'nin beyanları, işyeri önündeki kamera kayıtları, dosyadaki bilgi ve belgeler karşısında; sanığın kaçmasını engellemeye çalışan şikâyetçiler ..., ...,. ...'ye karşı olay yerinden kaçıp kurtulmak için silah çekmesinin meşru müdafaa veya meşru müdafaa sınırlarını aşıp aşmadığı, meşru müdafa sınırlarında değil ise ağır tahrik altında silahla tehdit suçunun işlenip işlenmediği hususları tartışılmadan, yağma suçunu işlediğine ilişkin, katılanın soyut beyanı ve diğer katılan ....'nin mahkemede doğrulamadığı iddiası dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alınarak, sanığın nitelikli yağma suçundan beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi... Bozmayı gerektirmiş... BOZULMASINA...” şeklindeki kararlarında da görüldüğü üzere meşru müdafaanın şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği meşru müdafaa şartlarının oluşmadığına kanaat getirilmesi halinde meşru müdafaada sınırın aşılması hususunun tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği, olayın niteliği itibariyle bu kapsamda da kalmadığı değerlendirilmesi halinde bu kez tahriğe ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanmamasının tartışılması gerektiği açıktır.

Yukarıdaki açıklamalardan sonra somut olaya gelecek olursa karpuz satışı hususunda anlaşan taraflar arasında anlaşmanın bozulması üzerine katılan ...'un karpuzları dava dışı ...'a sattığı ve ...'nin karpuzların söktürdüğü esnada katılanlar ... ve ...'ın olay yerine geldiği, kapuzları yoldurtmayız sahibi arayın diyerek katılan ...'u çağırttığı, oğlu olan sanık ... ile katılan ...'in olay yerine gelmesi akabinde taraflar arasında çıkan tartışmada katılan sanık ...'un müşteki ...'e silah doğrultulması üzerine sanığın silahı eline aldığı ilk eli ateşledikten sonra şahısların olay yerinde bulunan araçlarına binerek uzaklaştıkları dikkate alındığında sanığın eyleminin meşru müdafaada kapsamında olup olmadığı veyahut meşru müdafaada sınırın aşılmasını düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 27. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının tartışılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,14.05.2025 tarihinde çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dosya kapsamı ve Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü nazara alındığında, sanık lehine Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının isabetli olduğu, meşru müdafaa veya meşru müdafaada sınırın aşılması hususlarının tartışılması gereken bir halin mevcut olmadığı, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin kararının onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun kararına iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/17520, Karar No: 2015/21730, Tarih: 08.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/17520 E.  ,  2015/21730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Giresun 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 01.07.2015

No : 2013/609-2015/577

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleri uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacının İ.. B..'na bağlı Giresun İl Emniyet Müdürlüğü lojmanlarında 01.06.2000-28.11.2008 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak hizmet akdi ile ve asgari ücretle haftada 4 gün çalıştığının tespitine karar verilmesinin istenildiği, mahkemece istem gibi davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, davacının 01.06.2000-28.11.2008 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak hizmet akdi ile ve asgari ücretle haftada 4 gün çalıştığının tespitinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacının haftada 4 gün çalışmakla birlikte bir günde kaç saat çalıştığı husususun araştırılmadığı görülmüştür.

Davacının; Giresun emniyet binasına ait tek blok 20 daireden oluşan lojmanda çalıştığı anlaşılmakla, mahkemece, davacının her gün çöp toplama, apartman sakinleri için alışveriş yapma, ekmek vesaire ihtiyaçlarının alımı gibi işlerini karşılama, apartmanda temizlik yapma gibi hizmetleri yerine getirip getirmediği, bahçe bakımı ve bunun gibi yaptığı işlerin gün içinde aldığı zaman dilimi belirlenmeli, başka yerlere temizlik vs. gibi işlere gidip gitmediği tespit edilmeli; buna göre tam zamanlı mı yoksa part time çalışma mı olup olmadığının tespiti ile, part-time çalışmanın kabulü halinde günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğu açıkça belirlenmeli, buna ilişkin olarak gerektiğinde uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde Kuruma bildirimi olmayan davacının çalışma süresi açıklığa kavuşturularak yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmelidir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.04.2011 gün, 21-130-256 sayılı kararı).

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10849, Karar No: 2017/11409, Tarih: 07.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/10849 E.  ,  2017/11409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9563, Karar No: 2010/186, Tarih: 18.01.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/9563 E.  ,  2010/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi

Hüküm : 2.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44-48 E.K. sayılı kararı da gözetilerek; tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten uzunca bir süre geçtikten sonra açıldığı; davacı asılın bu uzun süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olmayacağı ve davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı şekilde tazminata karar verilmesi,

Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20558, Karar No: 2014/26453, Tarih: 01.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/20558 E.  ,  2014/26453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/6773

MAHKEMESİ : Mersin 5. Ağır ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2013/193 (E) ve 2013/321 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

Bir olayda sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğunun kabulü için, suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet eden bölge, darbe adedi ve şiddeti, hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve özellikleri, sanığın kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı eylemine son verdiği gibi ölçütlere bakılması gerekir. Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın mağdur babasından para istediği, mağdurun sert tepki göstererek para vermeyeceğini söylemesi üzerine, olayın anlık kızgınlığıyla, sanığın tek bıçak darbesi ile mağduru hayati tehlike geçirecek, organlarından ve duyularından birinin işlevinini sürekli yitirilmesine sebebiyet verecek nitelikte yaralaması şeklinde geçen eylemde, taraflar arasında olaydan önce husumetin bulunmaması, darbenin tek oluşu, sanığın engel neden olmadığı halde eylemini devam ettirmeden olay yerinden kaçması karşısında, kastının yaralama suçuna yönelik olduğu halde, dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçeyle sanık hakkında nitelikli insan öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1559, Karar No: 2011/3381, Tarih: 21.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1559 E.  ,  2011/3381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkümiyetine, mala zarar verme suçundan beraetine dair, Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.03.2010 gün ve 2010/29 Esas, 2010/47 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 109. maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere kişinin kendi iradesi çerçevesinde hareket edebilme, bir yere gitmek veye bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılmasıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşmaktadır. Korunan hukuki yarar bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması, kısıtlanması, engellenmeye çalışılması olup sürenin her somut olaya göre belirleneceği nazara alındığında; dava konusu olayda mağdurenin geceleyin evinde yatmakta olduğu sırada sanığın pencereden içeri girerek mağdurenin kollarından tutup üzerine abandığı, mağdurenin sanıktan kurtulmak için direndiği, sanığın yüzünü tırmalayıp bağırarak yardım istediği, mağdurenin hareket etmesini ve bulunduğu yerden ayrılmasını engeleyen sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle mala zarar verme suçundan verilen beraet ile beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkümiyet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6, Karar No: 2014/2238, Tarih: 20.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6 E.  ,  2014/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2009/75 - 2013/16

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar H.. H.., Orman Yönetimi ve DSİ tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri .. Mahallesi .. Mevkiinde bulunan toplam üç parça taşınmazlarının tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Davalı H.. H.., 25.09.2006 tarihli cevap dilekçesi ile davanın reddine ve Medenî Kanunun 713/6 maddesi gereğince tescil talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, gerçek kişilerin davasının kesin hüküm nedeniyle reddine, H.. H..nin karşı tescil talebinin kabulüne ve fen bilirkişilerin 19.04.2007 tarihli krokili raporunda (A) işaretli 4359,75 m², (B) işaretli 914,28 m² yüzölçümlü bölümlerin H.. H.. adına, (C) işaretli 2907,56 m² yüzölçümlü bölümün orman niteliği ile H.. H.. adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacılar vekilinin eski hale getirme talebinin mahkemece kabul edilmesi nedeniyle davacı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmekle, hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08/03/2011 tarih 2011/1369-2341 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "İddia, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, dava tarihinden sonra, 2008 yılında arazi kadastrosu yapıldığı ve davalı taşınmazın bir kısmına 2089 ada 2 parsel numarası verilerek kadastro tutanağı düzenlendiği, 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince malik hanesi açık bırakılarak ve davalı olduğu belirtilerek kadastro mahkemesine devredildiği, kadastro mahkemesince 2008/498 Esas sırasına kaydedilerek yargılamaya başlanıldığı, 04.02.2009 gün 2008/498-6 sayılı karar ile dava konusu taşınmazın davalı olduğu temyize konu dosyada karar verilmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen kararın, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.09.2009 gün 2009/9900 - 13153 sayılı karar ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Zaman bakımından kadastro mahkemesinin görev ve yetkisini düzenleyen 3402 sayılı Kanunun 26. maddesine göre, mahkemenin yetki ve görevi, taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar. Kadastro mahkemesinin davayı görebilmesi için dava konusu taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlenmesi ve kanunî süre içerisinde dava açılmış olması veya taşınmaz hakkında hukuk mahkemelerinde davanın devam ediyor olması ve kesinleşmemiş olması gerekir. Yine aynı Kanunun 27. maddesine göre ise, mahallî hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar mahkemesine re'sen devrolunur.

Kadastro hâkimi, devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11 inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilânını yaptırır. İlân süresi bitmeden duruşmaya başlanamaz. Henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu Kanunda öngörülen esas ve usûl dairesinde devam olunur.

Görev kamu düzenine ilişkin olup, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmelidir.

O halde, bütün bu maddi ve hukukî olgulara göre, dava konusu taşınmazları bir bölümü hakkında 2089 ada 2 parsel sayısı verilerek tesbit tutanağı düzenlendiğinden 3402 sayılı Kanunun 26 ve 27. maddeleri gereğince, davaya bakma görevi kadastro mahkemesine aittir. Asliye hukuk mahkemesince yapılacak iş, görevsizlik kararı verilerek dava dosyasının kadastro mahkemesine aktarılmasıdır. Kadastro mahkemesince de, davaya konu (A), (B) ve (C) işaretli taşınmazlar hakkında 2008 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmalarında 2089 ada 2 sayılı parsel ile birlikte dava dışı hangi parsellere tesbit gördükleri belirlenmeli, 2089 ada 2 sayılı parsel dışında tesbit gördükleri parseller varsa, bu parsellerin kadastro tutanak asılları getirtilmeli, kesinleşme işlemi yapılarak tapuya tescili yapılan taşınmazlar varsa, 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddesi ile davalı taşınmaz mal tutanaklarının kadastro mahkemesine devri hakkında yönetmeliğin 7/e maddesi gereğince temyize konu dava nedeniyle kesinleşmedikleri düşünülmelidir. Bu hususlar gözönüne alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usûl ve kanunlara aykırı olduğu''na değinilmiştir.