muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14543, Karar No: 2023/3469, Tarih: 05.04.2023

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde; ilk davada ve tapu kaydında davacı ismi ... iken ... ... olarak dava açıldığını, öncelikle bu hususun düzeltilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmaza 18.11.1956 tarihinde el atıldığını, davanın reddine karar verilmesini, davanın kabulüne karar verilecekse karar harcı ve vekâlet ücretin maktu olarak hesaplanmasına karar verilmesini, dava konusu taşınmazın ilk geldisinin ifraz kayıtları incelendiğinde, dava konusu parselin diğer yeni oluşan parsellerin yolu olarak bırakıldığını, yol olarak bırakılmasaydı yol görmeyen diğer parsellerin ifrazen oluşması mümkün olamayacağını, davacının el atmadan yaklaşık 50 yıl sonra dava açtığını, bu taşınmazlarda imar düzenlemesi yapılmadığını, taşınmaza taraflarınca el atılmadığı gibi yolun mülkiyetinin de belediyeye ait olmadığını, dava konusu taşınmazın ... Devlet Hastanesi kavşağından şehir merkezine doğru giden ... ... ayrımına kadar devam eden yolun zemininde kaldığını ve bu yolun resmî kayıt olarak 06.06.1956 tarihinde açıldığını, kamulaştırma işlerine dayanmaksızın amme hizmetine fiilen tahsis edilmiş olan gayrimenkullerin tahsis tarihinde kamulaştırılmış sayılacağını, kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 sene sonra gayrimenkulün bedeline ilişkin dava açma hakkı düşeceğini, 2010/604 Esas sayılı ilk davanın sonucunun beklenmesine, aksi halde davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, taşınmaz bedelinin ilk dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın bedeli ödendiğinden davanın reddi gerektiğini, davacı maliklerin ifraz ve zeminde bıraktıkları yollar olduğundan imar planına işlendiğini, dava konusu taşınmazın düzenleme ortaklık payı olarak yola terk edildiğini, Karayoları Genel Müdürlüğü tarafından karayolu amaçlı olarak el atılmış olup taşınmazdan geçen yolun mülkiyetinin belediyeye ait olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkin olduğunu, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/605 Esas, 2011/55 Karar sayılı dosyasında davalı idarenin el attığı yerin davacı payına düşen toplam tazminat miktarının 338.640,00 TL olarak bulunduğunu; ancak taleple bağlı kalarak 1.000,00 TL'nin kabulüne karar verildiğini, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 28.05.2012 tarihli ve 2011/16368 Esas, 2012/1550 Karar sayılı ilâmı ile onandığı, eldeki dava ek dava olduğundan ve ilk davada hükmedilmeyen tazminat bedeli olan 337.640,00 TL’nin ilk dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesinin doğru olduğunu; ancak davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun vekâlet ücreti yönünden kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ek davada hükmedilen kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat bedeline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Kısmi Dava” kenar başlıklı 109 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir;“Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

4. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulü ile vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21945, Karar No: 2015/813, Tarih: 13.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/21945 E.  ,  2015/813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasa uyarınca Büyükşehir Belediye sınırları içinde kalan taşınmazla ilgili olarak verilen kararın, belde belediyelerinin kaldırılması nedeniyle yokluğunda verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan... mahalle olarak bağlı olduğu Belediye Başkanlıklarına tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak ilgili Belediye Başkanlıklarına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13135, Karar No: 2020/4239, Tarih: 01.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/13135 E.  ,  2020/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2012 tarihli, 2012/74 Esas ve 2012/136 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında müştekilere yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27/11/2014 tarihli, 2013/29578 Esas ve 2014/28281 Karar sayılı ilamı ile yapılması sebebiyle, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 01/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11419, Karar No: 2018/3530, Tarih: 14.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11419 E.  ,  2018/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06.04.2016 tarih ve 2016/68-2016/216 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait boru hatları ve tesislerin davalı ... tarafından düzenlenen Yangın All Risk ve Makine Kırılması Sigorta Poliçeleri ile teminat altına alındığını, müvekkili şirkete ait "ITP lrak-Türkiye 40" ham petrol boru hattının 373.750 km.'sinde elektriksel nedenle acil kapanma alarmı sonucunda dört vananın kapanarak basıncın artması neticesinde patlama meydana geldiğini, olayın davalı ... şirketine bildirilmesi üzerine hasar dosyası açılarak ekspertiz incelemesi yaptırıldığını, hasarın müvekkili şirket tarafından onarıldığını, ekspertiz incelemesi sonucunda zarar miktarının muafiyet hariç toplam 3.909.491,03 USD olduğunun belirlendiğini, sigorta sözleşmesinin 5/c maddesi uyarınca bedelin 15 gün içerisinde ödenmesi gerektiği halde davalı tarafından ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 3.909.491,03 USD'nin hasar tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından davacı tarafa verilen sigorta teminatının broker aracılığı ile çok sayıda yurt dışı reasüröre dağıtılmış olduğunu, bu hususun davacı şirketin bilgisi dahilinde olduğunu, bu nedenle gecikmeler yaşandığını, davacı şirkete 14.10.2010 tarihinde ödeme yapıldığını, temerrüt bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından davacı tarafa verilen sigorta teminatının broker aracılığı ile çok sayıda yurt dışı reasüröre dağıtılmış olduğunu, bu hususun davacı şirketin bilgisi dahilinde olduğunu, bu nedenle gecikmeler yaşandığını, davacı şirkete 14.10.2010 tarihinde ödeme yapıldığını, temerrüt bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; 17.01.2008 tarihinde düzenlenen sigorta sözleşmesine istinaden yangın all risk ve makine kırılma sigorta poliçeleri ile teminat altına alınmış olduğu, teminat süresi içerisinde 05.11.2008 tarihinde meydana gelen patlamanın ardından hasar meydana geldiği, hasar bedelinin davanın açılmasından sonra 14.10.2010 tarihinde davacıya ödenmiş olduğu, davaya konu hasarın 05.11.2008 tarihinde meydana geldiği, hasarın ihbarı üzerine 29.07.2009 tarihinde eksper raporu düzenlendiği, davacı Botaş tarafından sigorta tazminatı 23.10.2009 tarihinde davalıdan talep edildiği, bu talep yazısının 27.10.2009 tarihinde davalı ... şirketine tebliğ edildiği, bu durumda anılan sigorta sözleşmesi hükmü uyarınca, davalı ... şirketinin 27.10.2009 tarihinden itibaren 3 ay içerisinde sigorta teminatını ödemesi gerektiği halde bu süre içerisinde ödeme yapmamış olması nedeniyle bu davanın açılmasına sebep olduğu, davalı ..., 3 aylık sürenin dolduğu 28.01.2010 tarihinde temerrüde düşmüş olduğu, ödeme tarihi olan 14.10.2010 tarihine kadar işlemiş faizden ve

davanın açılmasına sebep olması nedeniyle yargılama gideri ve vekalet ücretinden de sorumlu olduğu gerekçesiyle asıl alacak miktarı olan 3.909.491,03 USD yargılama sırasında ödenmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, asıl alacak miktarı 3.909.491,03 USD'ye 28.01.2010 tarihinden 14.10.2010 tarihine kadar en yüksek reeskont faiz oranına göre faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8178, Karar No: 2015/8920, Tarih: 01.07.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8178 E.  ,  2015/8920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/09/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 30/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Sulh Hukuk Mahkemesi Hakiminin 2005/347 esas, 2005/1230 karar sayılı dosyasında verdiği 26/10/2005 günlü kusurlu ve hukuka aykırı "Veli Tayini" kararı ile veli tayin edilen ve hakkında tefrik kararı verilen ...'ün kötü niyetli ve tedbirsiz yönetimi nedeniyle kısıtlı ...'ün uğradığı zararın tazmini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, "Türk Medeni Kanunun 468/1 maddesi 'Devlet, vesayet dairelerinde görevli olanların hukuka aykırı olarak sebebiyet verdikleri zararlardan doğrudan doğruya sorumlu olduğu gibi; vasi, kayyım ve yasal danışmanlara tanzim etttirilemeyen zararlardan sorumludur.' şeklinde düzenlenmişse de hakimin hukuki sorumluğu özel olarak HMK'nun 47. maddesinde düzenlenmiş olup bu 47. maddeye göre 'Devlet aleyhine açılan tazminat davası ilk derece ve bölge adliye mahkemeleri hakimlerinin fiil ve kararlarından dolayı, Yargıtay'ın ilgili Hukuk Dairesinde....açılır ve ilk derece mahkemesi sıfatıyla görülür.'... İlk derece Mahkemesi Hakimlerinin yargısal faaliyetlerinden dolayı hukuksal sorumluluğuna karşı Devlet aleyhine açılarak tazminat davasının 6100 sayılı HMK'nun 47. maddesine göre Yargıtay'ın ilgili Hukuk Dairesi'nde, açılması gerektiğinden" şeklindeki gerekçe ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

TMK'nun 468. maddesi gereğince “Devlet, vesayet dairelerinde görevli olanların hukuka aykırı olarak sebebiyet verdikleri zararlardan doğrudan doğruya sorumlu olduğu gibi; vasi, kayyım ve yasal danışmanlara tazmin ettirilemeyen zararlardan da sorumludur. Zararı tazmin eden Devlet, zararın meydana gelmesinde kusurlu olanlara rücu eder.” Davacı, davalı hazinenin bu düzenleme gereğince sorumluluğuna dayanarak uğranılan zararın tazminini istediğine göre mahkemenin görevli olduğu anlaşılmakla görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş ve ayrıca dava dilekçesinden de anlaşılacağı üzere, davacının eski veli Melahat Akgül hakkında da TMK'nun aynı maddesi uyarınca sorumlu olduğunu belirterek tazminat isteminde bulunduğu dikkate alındığında eski veli hakkında tefrik kararı verilmesi ve ayrıca dosya kapsamı ile ilgili bulunmadığı halde dosyanın Hakem tarafından görülmesi şeklinde bir ibarenin kullanılması yerinde görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9802, Karar No: 2021/3668, Tarih: 22.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9802 E.  ,  2021/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanakları 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki davada; davacının, davalıya ait mermerit işyerinde 01.06.1998 – 30.09.1998 ve 02.01.2004 – 15.12.2013 tarihleri arasında hizmet tespiti ve prime esas kazanç tespiti talebinde bulunduğu; Mahkemece, yapılan yargılamada, talep konusu dönemde 3705 günün çalıştığının tespiti ve 1770 günün kuruma bildirildiği, 2535 gün hizmetinin ise kuruma bildirilmediğinden bahisle, prime esas kazanç yönünden ise talebin reddi ile kısmen kabule dair karar tesisi yoluna gidildiği anlaşılmaktadır.

Somut davada, davacının davalı işyerinde hizmette bulunmak üzere, 01.04.2007 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalaması, bu sözleşmede işe başlangıç tarihinin 01.04.2007 olması, 31.12.2009 tarihinde tanzim edilen ibranameye göre ise 31.12.2009’a kadar çalıştığının belirtilmesi; sonrasında imzalanan irsaliyeler kapsamında 31.05.2013 tarihine kadar hizmette bulunduğu hususu sübut bulmuş ise de; işaret edilen 31.05.2013 tarihinden sonra 15.12.2013 tarihine kadar olan çalışmalar ve de 02.01.2004 – 01.04.2007 tarih aralığında olan çalışmalar konusunda tam kanaat edinilememiş olup, yapılan araştırma yetersizdir. Önceki bozma ilamı doğrultusunda sözleşme öncesi dönem yönünden çalışmanın niteliği, davacının ortaklığının olup olmadığı, çalışmasının sürekli olup olmadığı noktalarında; bu dönemden sonra imzalanan sözleşme tarihi olan 01.04.2007 tarihi de dikkate alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken; bu hususları gözardı ederek hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Temyiz harcının istek halinde davalılardan Üç Yıldız Mermerit Sanayii. - Hüseyin Çömlekçi'ye iadesine, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/144, Karar No: 2011/192, Tarih: 27.09.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/5-144 E.  ,  2011/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2011/111560

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Basit cinsel istismar suçundan sanık A. . Ö..’in 5237 sayılı TCY’nın 103/1. maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.08.2008 gün ve 737-819 sayılı hükmün sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 08.06.2009 gün ve 4921-6857 sayı ile;

“Mağdurenin anlatımı dışında bunu doğrulayan bir beyan veya tıbbi delilin bulunmaması, ancak olayın oluş şekli ve şikayetin süresi, mağdurenin yaşı ile duruşmada dinlenen pedagog beyanı nazara alındığında, beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği ve ruhi durumunun raporla tespiti gerektiği gözetilip bu hususta tıbbi raporun alınması keza diğer mağdurelerin bu dosyanın tanığı konumunda olmaları nedeniyle dinlenmeleri gerektiği ve teşdit gerekçesi olarak gösterilen sanık hakkındaki ceza davasının ne olduğu, kesinleşip kesinleşmediğinin de tespiti gerektiği nazara alınarak, tanıklar A.., E..ve S..nin dinlenmesi ve teşdit nedeni olarak gösterilen kararın celbi ve sanık hakkındaki diğer davaların akıbetinin de araştırılması ve tanık anlatımlarıyla desteklenen sanık savunması ile iddiadan hangisine ne sebeple üstünlük tanındığı ve tercih nedenleri de karar yerinde gerekçeleriyle gösterilip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik tahkikatla yazılı şekilde hüküm kurulması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Özel Daire bozma ilamına uyan Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesince 09.12.2009 gün ve 1204-1379 sayı ile sanığın 5237 sayılı TCY’nın 103/1 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 04.10.2010 gün ve 6268-7101 sayı ile;

“Mağdure ve üç arkadaşının sanık hakkında benzer iddialarda bulunmaları üzerine başlatılan soruşturmada; şikâyetlerin şekli ve zamanı, mağdurelerin beyanları arasında uyumsuzluk ve çelişkiler bulunması, duruşmada tanık olarak dinlenmeleri sırasında beyanlarını değiştirmeleri ve dinlenen tanıkların sanık lehine ifadeleri ile getirtilen diğer dosyalardaki deliller nazara alındığında sanığın müsnet suçu işleyip işlemediği hususu şüpheli kaldığı ve eylemin sübutu veya cinsel amaçla yapıldığı hususlarında soyut kalan mağdure beyanı dışında mahkûmiyete yeter somut ve tarafsız kanıtın bulunmadığı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi yerine oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı biçimde mahkûmiyet hükmü tesisi” isabetsizliğinden bozulmasına, sanığın tahliyesine karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 17.12.2010 gün ve 807-943 sayı ile;