muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2638, Karar No: 2025/840, Tarih: 13.02.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekilin özen borcuna aykırılığı sebebiyle meydana gelen maddi manevi zararların tazmini istemine ilişkindir.

1. Davalıların temyiz itirazları yönünden dosyanın incelenmesi sonucu; bilirkişi raporlarında davacı küçük Zeynep'teki oksijensiz kalma ya da kalp durması nedeniyle beyinde hasar meydana gelmesi anlamına gelen hipoksik-iskemik ensefalopatinin (HİE) doğum öncesindeki, doğum sırasındaki ve doğum sonrasındaki faktörlere bağlı olarak gelişmiş olabileceği, asfiksinin (oksijensiz kalmanın) doğum sırasında geliştiğini söyleyebilmek için bebeğin doğumdan önceki sağlık durumunu ve özellikle kalp atışlarını değerlendiren test sonuçlarına diğer bir ifadeyle NST (nonstress test) çıktılarına ihtiyaç olduğu, hasta dosyasında kalp atışının pozitif olduğuna dair dört adet kaydın sayıca az olduğu ve kordon kan gazı örneğine, NTS çıktılarına ve travayla ilgili detaylı tıbbi belgelere rastlanmadığı için tıbbi yorum yapılamayacağının belirtildiği ve bu hususun kayıt tutma yükümlülüğü yönünden özen eksikliği olarak belirlendiği, davalı ...'nin muayenesi üzerine bebeğin doğum sonrasında iki saatliğine küveze alındığının ve aynı gün (12.08.2005) taburcu edildikten sonra konvülsiyon (havale) geçirdiğinin çekişmesiz olduğu, dosya içinde bulunan İzmir Tabip Odası Onur Kurulunun 24.01.2012 tarihli kararının gerekçesinde 12.08.2005 tarihinde Özel Buca Polikliniğine başvuran bebeğin davalı ... tarafından asfiksi ön tanısı ile sevk edildiğinin düzenlenen reçeteden anlaşıldığının belirtildiği, vekilin en hafif kusurundan dahi tam sorumlu olduğu, Mahkemece bozma kararı doğrultusunda işlem yapıldığı, bozma kapsamı dışında bırakılan konuların inceleme konusu yapılamayacağı anlaşılmakla, davalılar vekillerinin tüm davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

2. Mahkemece, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı mevcut olduğundan her biri lehine kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tamamı için tek vekalet ücretine hükmedilmesi; başlangıçta davacı tarafından yatırılan başvuru harcı ile peşin karar harcının davalılara yükletilmesi gerekirken, peşin harcın davacılar üzerinde bırakılması başvuru harcının ise kabul-red oranına göre taraflara yükletilmesine karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden temyiz olunan kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekillerinin tüm davacılar vekilinin sair temyiz taleplerinin reddine

2.Temyiz olunan kararın, 6, 9 ve 10 nolu bentlerinin metinden çıkartılarak yerlerine sırasıyla

"6.(a) Davacılar tarafından yatırılan 838,10 TL peşin harç ile 322,20 TL başvuru harcının davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacılara verilmesine

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekillerinin tüm davacılar vekilinin sair temyiz taleplerinin reddine

2.Temyiz olunan kararın, 6, 9 ve 10 nolu bentlerinin metinden çıkartılarak yerlerine sırasıyla

"6.(a) Davacılar tarafından yatırılan 838,10 TL peşin harç ile 322,20 TL başvuru harcının davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacılara verilmesine

(b) Davacı tarafça karşılanan 5.000,00 TL bilirkişi ücreti ile 956,30 TL talimat, posta ve tebligat masrafından oluşan toplam 5.956,30 TL yargılama giderinin kabul-red oranına göre 3.077,79 TL'sinin davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacılara verilmesine"

"9.(a) Davacı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden kabul edilen maddi tazminat miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT 'nin 13. maddesi uyarınca 1.077,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacıya verilmesine

(b) Davacı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden kabul edilen maddi tazminat miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT 'nin 13. maddesi uyarınca 1.000,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacıya verilmesine"

"10.(a) Davacı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden kabul edilen manevi tazminat miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT 'nin 10. ve 13. maddeleri uyarınca 15.000,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacıya verilmesine

(b) Davacı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden kabul edilen manevi tazminat miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT 'nin 10. ve 13. maddeleri uyarınca 15.000,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacıya verilmesine" ibarelerinin yazılması, sonraki bentlerin buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

1086 sayılı Kanun’un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Davanın temeli doktor sorumluluğuna ilişkin olup davacılar; davalı doktorların aşırı ağır kusurlu hareketleri ile yaptırılan doğum sırasında çocukları Zeynep'in Hipoksik kalması sonucunda beden tamlığının ciddi şekilde ihlal edildiğini, yaşamının ciddi tehlikeye atıldığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Mahkemece; maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 15.000'er TL'nin 11.08.2005 tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece; maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 15.000'er TL'nin 11.08.2005 tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

TBK.nun 56. maddesi(Bk.47.madde) hükmüne göre; Hakimin özel halleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, duyulan elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nisbetinde iadesini amaçladığından hakim, Türk Medeni Kanunun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir. Hakim, belirlemeyi yaparken saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davalı doktorların özen yükümlülüğüne aykırı davranışları nedeniyle davacıların çocuğunun engelli kaldığı, bu nedenle davacıların yoğun acılar yaşağıdı, mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarının, davacıların uğradığı zararı tatmin etmekten uzak kaldığı, manevi tazminat, duyulan elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nisbetinde iadesini amaçladığından, mahkemece; TMK'nun 4.maddesi gereğince hakkaniyete uygun (daha yüksek) bir miktara hükmedilmesi gerektiğinden karar bozulmalıdır.

Açıklanan nedenlerle kararın manevi tazminat yönünden bozulması düşüncesinde olduğumuzdan, Sayın çoğunluğun Düzelterek Onama kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/4295, Karar No: 2013/7524, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4295 E.  ,  2013/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın Milli Eğitim Müdürlüğü yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne, karar verilmiş, hüküm davalılar İl Özel İdaresi ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın Milli Eğitim Müdürlüğü yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmişse de, mahkemece esas alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 29.01.2009 gününde kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından araştırılarak, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten sonra, mahallinde yapılacak keşif sonucunda, taşınmaz arsa vasfında ise mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek uygun emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye

imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre, arazi vasfında ise gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin tespiti için alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazın niteliği denetlemeye elverişli şekilde belirlenmeden arsa olarak kabul edilerek, soyut ifadelerle değer biçen rapora göre eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru görülmemiştir.

imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre, arazi vasfında ise gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin tespiti için alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazın niteliği denetlemeye elverişli şekilde belirlenmeden arsa olarak kabul edilerek, soyut ifadelerle değer biçen rapora göre eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/72, Karar No: 2023/1362, Tarih: 25.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/72 E.  ,  2023/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1593 E., 2022/4187 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 42. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/948 E., 2022/36 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava konusu fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacaklarının 01.07.2014-29.12.2015 tarihleri arasındaki dönem için talep edildiği, 29.12.2015 tarihinden sonraki dönem yönünden uyuşmazlık bulunmadığı ve bu suretle hükmün ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; reddedilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13348, Karar No: 2012/14371, Tarih: 12.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/13348 E.  ,  2012/14371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.07.2011 gününde verilen dilekçe ile ... kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 559 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ... kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin ... kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de idari yoldan ... kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda ... malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Davaya konu olayda mevcut duruma göre ... maliki olarak görünen ve artık nüfus siciline tescili mümkün olmayan ve dolayısıyla ... kaydındaki kimlik bilgileri de nüfus kayıtlarına göre düzeltilemeyeceği anlaşılan... kızı... adına olan ... kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için mahkemece “dava konusu taşınmazın ... kaydında ... maliki olarak görünen... kızı... ile davacının murisi ... kızı...'nın aynı kişi olduğunun tespitine” şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken talebin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 12.12.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10278, Karar No: 2016/2409, Tarih: 14.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/10278 E.  ,  2016/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ..., ... ile suça sürüklenen çocuk), konut dokunulmazlığının ihlali, özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine, suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma, tehdit suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : İade, bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma ve tehdit suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesine göre, itirazı kabil olup temyiz yeteneği bulunmadığından, sanık ... müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının anılan hükümlere yönelik temyiz istemleri aynı Kanunun 264. maddesi gereğince itiraz niteliğinde kabul edilip bu hususta mahallinde itiraz merciince karar verileceği gözetilerek, incelemenin sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30240, Karar No: 2018/5412, Tarih: 17.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/30240 E.  ,  2018/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... ... ve ...’ın ... AVM’de bulunan ... ... mağazalarında gerçekleştirdikleri eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suç tarihinde güneşin saat 16.17’de battığı, 17.17’den sonrasının gece sayılan zaman dilimi olduğu, ... mağazasında 19.00, ... mağazasında 19.12 sıralarında sanıkların eylemlerini gerçekleştirdikleri bu nedenle sanıklar hakkında kurulan hükümlerde TCK’nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında BİMEKS isimli mağazada meydana gelen eylem nedeniyle hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde güneşin saat 16.17’de battığı, 17.17’den sonrasının gece sayılan zaman dilimi olduğu, sanık eylemini gece sayılan zaman dilimi olan saat 19.15 sıralarında gerçekleştirdiği, bu nedenle sanık hakkında kurulan hükümden TCK’nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın 29,90 TL değerindeki CD’yi çalması şeklindeki eylemi nedeniyle kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 saylı CMUK 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 17.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.