muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8390, Karar No: 2024/91, Tarih: 09.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2022/8390 E.  ,  2024/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1729 E., 2022/1680 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/127 E., 2021/115 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının annesinin gasp amaçlı olarak Türkiye'de öldürülmesi ile birlikte, kendisine annesinden miras olarak kalan bir takım menkul ve gayrımenkul malların kendisi adına intikallerinin yapılabilmesi için önce Antalya Barosu'na kayıtlı Av. ...'ı vekil olarak tayin etmiş ise de söz konusu avukatın vekillik görevini suistimal ettiğini, bu sebeple davacının ismi geçen avukatı azlederek bu kez davalıyı vekil tayin ettiğini, ancak davalının da davacıyı yanlış bilgilendirerek iki adet ücret sözleşmesi ve daha henüz işleri bitmeden kendisini garantiye almak için bir adet ibraname imzalattığını, bu sebeple davacının davalı avukatı da haklı olarak azlettiğini, ayrıca davalının davacıdan fazladan para talep ettiğini, görevinin gereklerini yerine getirmekte ihmal gösterdiğini, davacı ile davalı arasında avukat müvekkil ilişkisinin başlamasından sonra duygusal bir yakınlaşma da meydana geldiğini, davacının bu ilişkiyi bitirmek istemesinden sonra da davalının rahatsız etmeye başladığını, bu nedenlerle vekalet ilişkisinin devamının imkansız hale geldiğini ileri sürerek, taraflar arasında imzalanmış olan ceza dosyası yönünden 25.000 Euro tutarındaki sözleşme ve diğer işler için imzalanan 100.000 Euro tutarındaki sözleşmenin haklı sebepler nedeniyle feshedilmesine, davalının azil tarihine kadar gerçekleştirmiş olduğu davacının faydasına olan hizmetleri karşılığında uygun bir ücretin mahkemenin taktiri ile davalı uhtesinde bırakılarak, davacıdan fazladan tahsil etmiş olduğu miktarın davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, davacının kardeşi ile mecburi dava arkadaşlığı bulunduğu halde bu davada tek başına hareket ettiğini, bu eksikliğin giderilmesi gerektiğini, davalının davacıya vekil olarak gerekli bilgilendirmeleri yapıp, gerekli belgeleri teslim ettiğini, vekil olarak üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini, taraflar arasında anlaşılarak ve akit serbestisine uygun olarak ibraname imzalandığını, sözleşmenin feshi talebinin haksız olduğunu, davalı ile davacının bir süre birlikte olduklarının doğru olduğunu ancak davalının davacıya karşı güven ve sadakati zedeleyecek hiç bir davranışta bulunmadığını, bütün bunların davacının bakiye vekalet ücretini ödememek için kurguladığı bir komplo olduğunu belirterek, dosyada yetkisizlik kararı verilmesini, akabinde davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından 02.01.2013 tarih ve 60 nolu Antalya 15.Noterliğinin azilnamesi ile vekalet ilişkisinin güven sarsıcı sebepler nedeniyle azledildiğinin davalıya bildirildiği, Avukatlık Kanununun 174 üncü maddesi uyarınca avukatın azli halinde ücretin tamamına hak kazanacağı ancak azlin avukatın kusur ve ihmalinden dolayı azledilmiş ise ücret ödenmesinin gerekmediği, azil tarihinde azlin haklı olmasında dahi bu tarihe kadar sonuçlandırılıp bitirilen işlerden dolayı vekalet ücreti alabileceği, dosya kapsamında davacı ile davalı arasında duygusal bir ilişkinin bulunduğu davalının bizzat kendi beyanları ile de sabit olduğu, daha sonra bu ilişkinin sona ermesi sebebiyle müvekkil ve vekil arasında güven ilişkisinin sarsılacağı bu nedenle davacının davalıyı azletmesinin haklı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, taraflar arasında imzalanan 23.09.2010 tarihli Avukatlık Ücret Sözleşmesinin haklı nedenlerle fesh edildiğinin tespiti ile davalının uhdesinde kalan 50.190 Euro'nun karşılığı olan 120.792,27 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece 50.190 Euro'nun karşılığı olan 120.792,22 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verildiğini, taleple bağlılık ilkesi gereğince alacak Euro cinsinden talep edildiğinden davalının uhdesinde olan 50.190 Euro'nun tahsiline karar verilmesi gerektiğini, bu yönüyle Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, azlin haklı olduğunun davacı tarafından ispat edilmesinin gerektiğini, buna rağmen davacının iddiasının gerçeği yansıtmadığının ve davanın haksız olduğunun taraflarınca ispat edildiğini, Mahkemece savunmalarının hiçbirine değinilmediğini, delillerin değerlendirilmediğini, taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerli olduğunu ve ortadan kaldırılan bir hukuki durumun tekrar ortadan kaldırılmasının mümkün olmadığını, azlin haklı nedene dayanmadığını, ceza dosyası yönünden verilen görevin müdahillik işlemlerinin yapılmasından ibaret olduğunu, bu işlemin yapıldığını, daha sonra dosyanın özel yetkili İzmir Mahkemelerine gönderildiğini, diğer sözleşmedeki işlemlerin de tamamlanıp yerine getirildiğini, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 23.09.2010 tarihli ücret sözleşmesinde; " üzerine aldığı işten ötürü 100.000 Euro'dan az olmamak üzere işin konusunda belirtilen murisin intikal eden taşınmazların piyasa değerinin ve banka hesaplarını ve avukata çıkarılan zimmetin toplamının %10'u vekalet ücreti olarak belirlenmiştir" şeklindeki ibarelerin Avukatlık Kanunu'nun 164/4 üncü maddesi gereğince belirgin olmadığı, tartışmalı olduğu ve bu nedenle ücrete ilişkin hükmün geçersiz olduğu, yine buna bağlı olarak düzenlenen ibranamede belirlenen 125.965 Euro vekalet ücreti ödeneceğine ilişkin hükmün de geçersiz olduğu, Mahkeme kararında da belirtildiği gibi davacı ile davalı arasında duygusal bir ilişki başladığı, daha sonra bu ilişkinin sona erdiği, vekalet ilişkisinin güvene dayandığı, tarafların ayrılmasından sonra davacının davalıyı azletmesinin haklı olduğu, azil haklı olduğundan davalının ancak azil tarihine kadar bitip kesinleşen işlerin ücretini talep edebileceği, 23.09.2010 tarihli ücret sözleşmesine konu Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/326 Esas sayılı dosyasının azil tarihinde henüz sonuçlanmadığı ve bitmiş iş kabul edilemeyeceği, bu iş için verilen 25.000 Euro'nun davacıya iade edilmesi gerektiği, 23.09.2010 tarihli ikinci ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmü geçersiz olup konu işler nedeniyle davalı avukatın hizmet verdiğini ispat etmesi gerektiği, Mahkemece alınan bilirkişi raporunda açıklandığı üzere bu işler için davacı tarafından davalıya toplam 70.667 Euro ödeme yapıldığı, davalının ... ilçesinde bulunan 329 ada, 10 parsel ve Konyaaltı İlçesi, Arapsuyu Mahallesinde bulunan 4150 ada, 6 parselde bulunan taşınmazların satışını sağladığı, sözleşme gereği bu işlerden dolayı hak ettiği vekalet ücretinin 45.477 Euro olduğu, diğer gayrimenkullerin satışının davacının azlettiği önceki avukatı Av.... tarafından yapıldığı, davalının söz konusu sözleşmede öngörülen diğer işleri yaptığını ispat edemediği, bu durumda davacı tarafından ödenen 70.667 Euro'dan 45.477 Euro düşüldüğünde 25.190 Euro'nun davacıya iade edilmesi gerektiği, iki sözleşme nedeniyle davalının iade etmesi gereken toplam paranın 50.190 Euro olduğu; davacının ödemeleri Euro cinsinden yaptığı, talebinin de bu yönde olduğu, Mahkemece 50.190 Euro'nun dava tarihinden itibaren devlet bankalarının Euro ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden belirlenecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın kabulü ile, 50.190 Euro'nun dava tarihinden itibaren devlet bankalarının Euro ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden belirlenecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekileri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava tarihinden itibaren devlet bankalarının Euro ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden belirlenecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilen 50.190 Euro asıl alacağın karar tarihinde kadar işlemiş olan faizinin 14.221,42 Euro olduğu ve toplamda 64.411,42 Euro tutarında tahsiline karar verilen yabancı para cinsinden alacağın karar tarihindeki efektif satış kuru olan 18.0642 ile çarpılması ile elde edilen Türk Lirası karşılığının 1.163.540,77 TL olduğunu, bu tutar üzerinden hükmedilmesi gereken nispi vekalet ücreti yaklaşık 141.083,26 TL tutarında olması gerekirken, 18.587,33 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalının uhdesinde kalan fazla vekalet ücretine ilişkin tespit ve bu meblağın davacıya ödenmesine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2 adet gayrimenkul satışında hak edilecek vekalet ücretinin 45.477 Euro olmasının hayatın olağan akışına aykırı derecede fahiş olduğunu, bütün bu fahiş fiyat farkıyla beraber, davalının satış bedelinin %10'u kadar vekalet ücretine hak kazanacağı düşünülse dahi, Arapsuyu mahallesinde bulunan taşınmazın satış bedeli 160.000,00 TL olup davalının hak edeceği değer 16.000,00 TL olması gerekirken bilirkişi raporunda bu miktar satış tarihindeki kur üzerinden Euro'ya çevrilerek 6.477 Euro vekalet ücreti ödenmesi gerektiğinin bildirildiğini, bedelin satış tarihindeki kur üzerinden Euro'ya çevrilmesinin hiçbir hukuki dayanağının bulunmadığını, sözleşmede satış bedelinin %10'u olarak belirlenen vekalet ücretinin, satış Türk Lirası ile gerçekleştiğinden Türk Lirası üzerinden belirlenmesi gerektiğini, davacı alacağının 50.190 Euro'un çok üzerinde olduğunu, hükmedilen 50.190 Euro harici, fazladan ödenmiş olan vekalet ücreti belirlenmeksizin karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, avukatlık vekalet ücretinden kaynaklanan haklı azil iddiasına dayalı menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 502 inci ve devamı maddeleri.

2. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 Sayılı Kanun) 163 üncü ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, avukatlık vekalet ücretinden kaynaklanan haklı azil iddiasına dayalı menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 502 inci ve devamı maddeleri.

2. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 Sayılı Kanun) 163 üncü ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesinden kaynaklanmakta olup dosyanın incelenmesinde; taraflar arasında düzenlenen 16.01.2012 tarihli ibranamede "...Avukat imza tarihi itibari ile tüm verilen işlerden görevlerden ve talimatlardan men edilmiştir ve bugüne kadar yapılan tüm işlerden aklanmıştır..." ifadesi bulunmakla, bu ibraname sadece taraflar arasında alacak borç tasfiyesine yönelik irade içermeyip davalı avukat işlerden men edildiği için vekalet ilişkisini sona erdirir nitelik taşımaktadır. Söz konusu ibraname geçerli olmakla bundan sonraki azlin sonuca etkisi bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1- Davacının temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17810, Karar No: 2008/21363, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17810 E.  ,  2008/21363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.05.2000-31.12.2000 ile 01.05.2004-31.12.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 01.05.2000-31.12.2000 ve 01.05.2004-31.12.2005 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 01.05.2000-31.12.2000 ve 01.05.2004-31.12.2005 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36. maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır. Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 2000 yılı Mayıs ayında yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacıyla ilgili olarak ilk ... prim tevkifatı yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.06.2000 tarihinden itibaren davacının tarım ... sigortalılığının başlatılması gerekirken, mahkemece, 01.05.2000 tarihinden itibaren tarım ... sigortalılığının başlatılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinmesine, yerine,

“1-Davacının 01.06.2000-31.12.2000 ve 01.05.2004-31.12.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 25.12.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18943, Karar No: 2018/7979, Tarih: 25.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18943 E.  ,  2018/7979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.06.2018 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesinin 20.04.2015 tarihinde mahkeme kaleminde davalı kadına bizzat tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, söz konusu tebliğ mazbatasında tebliğ eden ile tebliğ alanın kimlik bilgilerinin bulunmadığı anlaşılmakla dava dilekçesinin bu tarihte davalıya tebliğinin usulüne uygun şekilde yapıldığından söz edilemez. Davalı kadın davadan 05.05.2015 tarihinde haberdar olduğunu bildirdiğine göre 14.05.2015 tarihinde sunduğu cevap dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü gerekli olup, davalı kadın cevap dilekçesinde vakıalarını bildirdiği gibi tanık deliline de dayanmış, 30.06.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında verilen süre içerisinde sunduğu 07.07.2015 tarihli delil listesinde tanıklarını bildirmiş, bu tanıklardan ..., .. ..., ... ve ... dinlendikten sonra mahkemece 31.05.2016 tarihli duruşmada davalı tarafca ispat edilmek istenen hususlar hakkında yeter derecede kanaat elde edinildiğinden HMK m.241 gereğince dinlenilmeyen diğer davalı tanıklarının dinlenilmesine yer olmadığına karar verilerek, davalı kadının tanık listesinde yer alan ..., ... ve ... dinlenilmeden davanın kabulü ile tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi uyarınca boşanmalarına, boşanmaya sebep olan olaylarda eşine ve onun annesine ağır hakaretler eden davalı kadının eşini eve almayan davacı erkeğe nazaran boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m.174/1-2) ile yoksulluk nafakası (TMK m.175) taleplerinin reddine, ortak çocukların velayetlerinin davalı anneye bırakılmasına, ortak çocuklar yararına tedbir ve iştirak nafakasına ve davalı kadın yararına tedbir (TMK m.169) nafakasına karar verilmiştir.

Yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanığın dinlenmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır (HMK m.27). Mahkemece, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edinildiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verilebilir (HMK m. 241).

Yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanığın dinlenmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır (HMK m.27). Mahkemece, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edinildiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verilebilir (HMK m. 241).

Davalı kadın cevap dilekçesinde; kusurunun bulunmadığını, kusuru olsa dahi davacı erkeğin kendisini affettiğini savunmuş ve davacı eşinin kendisine yönelik kusurlu davranışlarını fiziksel şiddet, hakaret, evden kovma ve ortak konuta almama olarak bildirmiştir. Mahkemece bildirilen bu vakıalardan yalnızca ''davacının davalı eşini ortak konuta almadığı'' vakıası davacı erkeğin kusurunun belirlenmesinde dikkate alınmış, kadının af savunması ile dayandığı diğer vakıalar yönünden bir değerlendirme yapılmamıştır. Davalı kadının cevap dilekçesinde yer alan af savunması ile diğer vakıaların ispatı bakımından dinlenilmesinden açıkca vazgeçmediği tanıkları ..., ... ve ... yönünden Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşullarının oluştuğundan söz edilemez. O halde mahkemece, davalı kadın tanıkları ..., ..., ... ve ...'in Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243. ve devamı maddeleri uyarınca dinlenilerek, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.06.2018 (Pzt)