muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1128, Karar No: 2017/5465, Tarih: 06.07.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/1128 E.  ,  2017/5465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut davada, davacı 2006/Haziran-2007/Mart döneminde davalı iş yerinde çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece, davacının davalı işyerinde 19/06/2006 tarihinden 21/07/2014 tarihine kadar aralıksız olarak hizmet akdine bağlı olmak suretiyle bir süre sigortalı ve bir süre de sigortasız olarak çalıştığı, bu nedenle davacının fiili çalışmasına rağmen sigorta primi ödenmeyen 01/07/2006-13/03/2007 tarihleri arasında geçen 253 günlük çalışma süresinin tespitine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi, belge ve beyanlardan; davacının 19/06/2006-30/06/2006 tarihleri arasında 12 gün ve 14/03/2007-21/07/2014 tarihleri arasında 2637 gün olmak üzere toplam 2649 gün 4/1-a kapsamında davalı işverene ait 1023010 sicil numaralı işyerinde geçen çalışmaya ait prim ödeme gün sayısının bulunduğu, 19/06/2006 ve 14/03/2007 tarihlerinde davalı işverene ait iş yerinde çalışacağına dair işe giriş bildirgelerinin verilmiş olduğu, davacının 28/06/2006 tarihli imzalı dilekçesiyle 19/06/2006 tarihinde başladığı görevinden 30/06/2006 tarihi itibariyle istifa etmek istediğini belirtmiş olması karşısında, davacının istifa dilekçesindeki imzaya karşı imza inkarı olup olmadığına veya baskı altında imzalatılıp imzalatılmadığına dair beyanı alınmalı, ayrıca davacının muhasebe elemanı olarak çalıştığı anlaşılmakla, talep konusu dönemde düzenlediği herhangi bir belge olup olmadığı hususları da araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 06.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9181, Karar No: 2025/2974, Tarih: 05.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9181 E.  ,  2025/2974 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/55 Esas, 2024/282 Karar

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili, tapudan yol olarak terkini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Çanakkale ili, ..., ... Mahallesi, 76 ada 164 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini, tapudan yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın gerçek değerinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli ve 2022/60 Esas, 2022/538 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/3668 Esas, 2022/2994 Karar sayılı kararıyla; davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; tespit edilen kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idare vekiline verilen süreler içerisinde kamulaştırma bedelinin depo edilmediği, sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinden sonra 13.01.2023 tarihinde bedeli depo ettiği anlaşıldığından, usul ekonomisi gözetilerek davalı tarafın işin esasına girilerek karar verilmesini isteyip istemediği yönünde beyanı da alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden, bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin işin esasına girilmesini istemediği beyanı esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesinin tarafların menfaatine uygun olmadığını, objektif değer artışı ve kapitalizasyon faizi oranının hatalı uygulandığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371 inci maddesine yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesi hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı idare vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6894, Karar No: 2009/12615, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6894 E.  ,  2009/12615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davada Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 27.05.2008 günlü ve 2008/110-214 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2009 gün ve Hukuk-2009/130084 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Nüfus Hizmetleri Yasasının 36.maddesi hükmüne göre, nüfus kayıtlarının düzeltilmesine (ad ve soyadı değişikliği davaları dahil) ilişkin davalarda Cumhuriyet Savcısı ile Nüfus Müdürü veya Memurunun bulunması ve kararın onların önünde verilmesi zorunludur.

Mahkemenin oluşumuna ilişkin bu yasa hükmü dikkate alınmadan Nüfus İdaresi Temsilcisinin yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması,

2- Dava, kişiye bağlı haklardan olan adın değiştirilmesi istemine ilişkindir. Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden davacı ... kaydındaki "..." adının "..." olarak değiştirilmesi konusunda özel bir yetkiyi içermemektedir. Vekilin, kişiye sıkı sıkıya bağlı kişilik hakları ile ilgili böyle bir davayı açabilmesi için vekaletnamesinde özel bir yetkinin bulunması gerekir.

Bu durumda mahkemece, genel vekaletname ile dava açan avukata dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde vekil vekaletnamesini getirmediği ya da asil bir dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hakkında hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11951, Karar No: 2011/20745, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/11951 E.  ,  2011/20745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalının murisi ... Sözeri'nin, şirketin sahibi olduğu ... Hastanesinde tedavi gördüğünü, tedavi giderinin ödenmemesi üzerine, davalı ve diğer mirasçısı ... Sözeri hakkında ... 6 İcra Müdürlüğünün 2009/27094 E.Sayılı dosyasıyla icra takibi yapıldığını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, takibin yapıldığı sırada ikametgah adresinin ... olması nedeniyle davada yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu savunarak, davanın öncelikle yetkisizlik, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davada yetkili mahkemenin davalının ikametgahı mahkemesi olan ... mahkemesi olduğu kabul edilerek, yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Davacı, davasını özel veya genel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir. Borçlar Kanununun 73. maddesine göre, sözleşmeden doğan para borcu, sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödeneceğinden alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için yetkili olan kendi ikametgahında

2011/11951-20745

da takip ve dava açabilir. Öte yandan yine HUMK.nun 22. maddesinde, tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri de belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9. maddesi gereğince genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede, ya da yetki sözleşmesi ile yetkili kılınan mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Bu açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; davacı şirket, davalının murisinin, şirketin sahibi olduğu hastanede görmüş olduğu tedavi giderlerinden doğan alacağının tahsili için takip başlatmış olup, taraflar arasındaki ilişki, davalının murisine halefiyeten sorumlu olduğu, davacı şirkete ait Hastane tarafından sunulan tedavi hizmeti nedeniyle sözleşmeden kaynaklanmaktadır. Dolayısıyla ... bu davada sözleşmeye ilişkin yetki kurallarının uygulanması gerektiği açıktır. Sözleşmenin yapıldığı ve icra edileceği yer ... olduğu gibi, dava konusu talep de, sözleşmeye dayalı para alacağının tahsili istemine ilişkin olup, Borçlar Kanununun 73. maddesi gereğince, alacaklı bu para borcunun ödenmesi için, kendi ikametgahında dava açabileceğinden, davacı şirketin merkezinin bulunduğu ... Mahkemeleri davaya bakmaya yetkilidir. O halde dava, yetkili mahkemede açılmış olduğundan, mahkemece yetki itirazı reddedilerek, işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir..

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1137, Karar No: 2015/7924, Tarih: 08.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1137 E.  ,  2015/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERMENEK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2012/36-2014/638

Taraflar arasında görülen davada Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/10/2014 tarih ve 2012/36-2014/638 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı karşı davalı vekili ile davalı karşı davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, asıl davada, müvekkili şirketin ortağı olan davalıların sermaye borçlarını ödemediklerini, yazdıkları mektuplar ile şirket ortaklarını tehdit ettiklerini ve ortaklara karşı huzur bozucu davranışlarda bulunduklarını ileri sürerek, davalıların şirket ortaklığından çıkarılmalarını dava ve talep etmiştir. Davacı vekili, birleşen davada, davalıların müvekkili şirkete taahhüt etmiş oldukları sermaye borçlarını ödemeleri konusunda ihtarname gönderildiğini, verilen süre içinde davalıların sermaye borçlarını ödemediklerini, bu nedenle 21.10.2008 tarihinde yapılan ortaklar kurulunda davalıların şirket ortaklığından çıkarılmalarına karar verildiğini ileri sürerek, davalıların şirket ortaklığından çıkarılmasını ve hisselerinin şirkete devrini talep ve dava etmiştir.

Davalı - karşı davacılar, asıl ve birleşen davada davacı şirkete sermaye borcunun bulunmadığını savunarak, asıl davanın reddini savunmuşlar, karşı dava davada ise, sermaye borçları olmadığı halde davalı şirket tarafından usulsüz olarak ihracına karar verildiğini ileri sürerek ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılamada, taraflar arasında davacı limited şirket kurulmadan önce adi ortaklık ilişkisi bulunduğu, davacı şirket ortakları ile davalı-karşı davacılar arasında davalı-karşı davacıların limited şirket kurulmadan önce yaptıkarı ödemelerin şirket için sermaye borcuna mahsup edileceği yönünde herhangi bir anlaşma bulunmadığı, davacı şirket ana sözleşmesinde de bu yönde hüküm bulunmadığı, davacıların şirket borcunu ihtarata rağmen ifa etmedikleri gerekçesiyle davanın kabulüne,

Davalı-karşı davacıların şirketten çıkartılmalarına, davalıların şirket ile ilgili çeşitli kurum ve kuruluşlardan bilgi sorup araştırma yapmalarının şirket ortaklığından çıkarılma için yeterli olmadığı gerekçesiyle bu talebin reddine karar verilmiştir. Birleşen dava bakımından asıl dava ile birleşen davanın tarafları ve konusu aynı olduğu, bu nedenle derdestlik dava şartının bulunmadığı gerekçesiyle birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Karşı dava bakımından ise, davalı-karşı davacıların şirkete sermaye borçlarını ödemediklerinden şirketen çıkartılmalarına dair genel kurul kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacılar temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı karşı davalı vekili ile davalı karşı davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı karşı davalı vekili ile davalı karşı davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 27,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacı A.. G..'ten alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 30,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacı T.. G..'ten ve davacı-karşı davalı A.. G..'ten ayrı ayrı alınmasına, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10749, Karar No: 2022/1641, Tarih: 03.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/10749 E.  ,  2022/1641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/4, TCK’nın 62/1, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “16/07/2010” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “16/07/2010” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın, İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 07/07/1993 tarih ve 4720 sayılı kararı ile belirlenen kentsel sit alanı içerisinde yer alıp, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 13/06/1971 tarih ve 5899 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen zemin + dört normal katlı taşınmazın zemin katında restoran işletmeciliği yaptığı, anılan restoranın içerisinde sanık tarafından zemin katta bazı duvarların kazıldığı, bazılarının fayans ile kaplandığı, bazı kapıların gaz beton malzemesiyle kapatıldığı, zemin kaplamaların değiştirildiği, tesisatların yenilendiği, boya badana gibi bakım onarım çalışması yapıldığı iddiasıyla inceleme konusu davanın açıldığı, suça konu taşınmazın korunması gerekli kültür varlığı olarak tesciline ilişkin 13/06/1971 tarih ve 5899 sayılı kurul kararı, 07/09/1977 tarih ve 16050 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmak suretiyle ilan edildiğinden, taşınmazın niteliğinin sanık tarafından bilindiğinin kabulunde zorunluluk bulunduğu, sanığın aşamalardaki savunmalarında, yaklaşık üç yıldır işletmekte olduğu restoranda onarım öncesi sık aralıklarla tesisat arızaları meydana geldiğini, İSKİ görevlilerince yapılan incelemelerde, arızanın sokaktaki borulardan değil, restoranın mutfak bölümünden kaynaklandığının belirlendiğini, daha sonra mutfağı su basması üzerine ustalardan konuya ilişkin bilgi aldığını, arızanın mutfağı kullanılamaz hale getirip, giderek komşu binaların zeminine de zarar vermeye başladığını, derhal müdahale edilmezse hem kullanılan binanın hem de komşu binaların zarar göreceğini öğrenmesi ile ustaların tespitleri doğrultusunda zorunlu olarak onarım çalışması yaptırdığını, sözü edilen çalışmanın 2863 sayılı Kanuna aykırılık oluşturduğunu bilmediğini belirttiği, bu kapsamda İSKİ çalışanı ... ile tesisatçı ...’ın tanık sıfatıyla alınan beyanlarında kanalın tıkalı olduğunu, boruların patlaması sonucunda dava konusu zemin katta kanal pisliği birikmesi nedeniyle zorunlu olarak tadilat yapıldığını beyan ettikleri, olay yerinde inşaat mühendisi refakatinde yeniden yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre; bina kanalına yapılan müdahalenin, bina sağlığı, çevre sağlığı ve binanın kullanımına devam edebilmesi için gerekli ve acil onarım olduğu, kanal müdahalesi ve onarımı kapsamında yer kaplamasının yenilenmesi gerekliliğinin de doğduğu, kanal taşması sonrası zemin katta biriken su ve kanal pisliği duvar ve duvar kaplamalarına zarar verdiğinden onarımının gerektiği, böylelikle kanal ve tesisat onarımının acil ve zorunlu nitelik taşıdığı, suça konu yerde bazı kapıların kapatılması iddiasını destekleyen kanıt bulunamadığı, ancak; duvarlara fayans, dekoratif tuğla kaplama yapılması ve boya badana işlerinin ise 2863 sayılı Kanunun 65/4. maddesi uyarınca basit onarım kapsamında kaldığı anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilirkişi raporunun çelişkili olduğuna, sanığın taşınmazın hukuki rejimini bilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20334, Karar No: 2014/5383, Tarih: 06.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/20334 E.  ,  2014/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 27/09/2012

Numarası : 2011/433-2012/486

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından Yargıtay'ca incelemenin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; HUMK'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin bozma isteğinin reddine,

2-Davacı, işverenin uyguladığı kötü muameleye maruz kaldığı için iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının dava dilekçesinde tanık deliline dayanmamış olması nedeniyle, davacının tanık dinletme talebi red edilerek, davacının haklı fesih nedenini ispat edemediği gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin reddine, bilirkişi raporu doğrultusunda fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 176 ve devamı maddelerinde ıslah konusu düzenlenmiştir. Yasanın 176/1. maddesinde, tarafların herbirinin yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilecekleri açıkça belirtilmiştir. Yine yasanın 180. maddesinde davanın tamamen ıslahı düzenlenmiştir.