muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2301, Karar No: 2014/18870, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2301 E.  ,  2014/18870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/286147

MAHKEMESİ : Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2009/78 (E) ve 2011/325 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan ile sanık M.. E..'in asker arkadaşı oldukları, suç tarihinden dört gün önce 15.3.2008 günü sanık Muharrem'in kullanmış olduğu cep telefonundan katılan Halil'i arayarak çok karlı bir iş çıktığını belirtip, parası olup olmadığını sorduğu, akabinde işin detaylarını söylemeden katılandan para ayarlayıp Denizli'ye gelmesini istediği, bu teklifi kabul eden katılanın da para temin edip 19.3.2008 tarihinde tanık olan kardeşi İ.. S.. ile birlikte ... plakalı araçla Denizli'ye gelmek için Bursa İlinden yola çıktıkları, yolda sanık Muharrem ile telefonla görüşen katılanın ayrıca sanık Muharrem'in kayınbiraderi olduğunu söylediği ve A. S. sahte ismiyle tanıttığı diğer sanık R.. A.. ile de telefonla görüştüğü, daha sonra sanık Ramazan'ın cep telefonundan katılanı arayarak Denizliye geldiklerinde Fatih Mahallesi YSE kavşağında buluşmalarını istediği, katılan ve tanık İzzet'in de belirtilen yere giderek kendisini A. S. olarak tanıtan sanık Ramazan ile buluştukları, araca binen sanık Ramazan'ın katılan ve tanığa “ karlı bir iş var, hep beraber kazanacağız, arabayı Fatih Mahallesi ara sokağa çekelim” dediği, 1904 numaralı sokağa geldiklerinde ise içinde 3750 ABD Doları, 4 adet Adana Burması Bilezik, 21000 TL para ve İş Bankasına ait 29000 TL değerinde hamiline yazılı ... seri nolu çek olan siyah poşeti katılan ve tanıktan alan sanık Ramazan'ın onlara kendisini burada beklemelerini söyleyerek araçtan indikten sonra izini kaybettirdiği, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek katılanı dolandırmak suretiyle üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

Sanık M.. E..'in aşamalarda değişmeyen ifadesinde, halı sahada maç yaparken tanıştığı, isimlerini A. Ç. ve Ali olarak bildiği ve katılana altın satmak isteyen şahısların katılan tarafından teşhis edilen sanıklar R.. A.. ve B.. A.. isimli şahıslar olmadığını belirtmesi, sanık R.. A..'ın savunmasında, katılanı ve diğer sanıkları tanımadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi, katılanın ise ifadesinde, sanıkların kendisini dolandırdığını belirtip fotoğraftan teşhis işleminde bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanık M.. E..'in tekrar duruşmaya çağrılarak katılana altın satmak isteyen ve kendisiyle irtibat kuran kişilerin kim olduğunun sorulması, bu kişilerin tespit edilmesi halinde beyanlarının alınması, katılanın gerek soruşturmada gerekse kovuşturma aşamasında farklı beyanlarda bulunduğu anlaşıldığından ifadelerindeki çelişkinin giderilmesi, katılan ve tanık İ.. S.. ile sanıklar Muharrem ve Ramazan'ın mahkemede yüzleştirilerek katılanı dolandıran şahısların sanıklar olup olmadığının kesin olarak belirlenmesi, bu mümkün olmadığı taktirde sanıklar Muharrem ve Ramazan'ın teşhise elverişli yandan ve cepheden yeni çekilmiş fotoğraflarının temin edilerek katılan ve tanığın kesin teşhisinin sağlanmasından sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiren, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. A.. müdafii ve sanık M.. E..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23052, Karar No: 2016/500, Tarih: 21.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23052 E.  ,  2016/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet sürelerinin tespiti ile sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 24.10.2011-12.03.2012 tarihleri arasında aylık 5.000 TL ücretle davalı ... nezdinde hizmet akdine tabi olarak geçen sürekli çalışması nedeniyle gerçek prime esas kazanç tutarının tespiti ile 24.10.2011-25.11.2011 tarihleri arasında davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitini talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, kanıtlanamadığı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle davacının ücret iddiasına ilişkin yazılı delil veya yazılı delil başlangıcı teşkil edecek bir delil sunamamış olmasına göre, davacının sigorta primine esas kazanca ilişkin hüküm yönünden ileri sürdüğü temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Hizmet tespitine ilişkin istem yönünden ileri sürülen temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede ise,

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan

sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Somut olayda; davacı tarafından sunulan ve içeriği davalı işyerinde görülen işle ilgili olup, adresinde davalı şirketin uzantısını içeren, 11.10.2011-18.11.2011 tarihleri arasındaki döneme ilişkin e-mail kayıtlarına göre, davacının 11.10.2011 tarihinden itibaren bu işyerinde çalışmaya başladığı belirgin olup, davacının talebi de gözetilerek dava konusu 24.10.2011-25.11.2011 tarihleri arasındaki dönemde kesintisiz çalışma iddiasının kanıtlandığı anlaşılmaktadır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece hizmet tespiti istemine ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece hizmet tespiti istemine ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3448, Karar No: 2019/4299, Tarih: 13.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3448 E.  ,  2019/4299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 01.10.2009-24.12.2011 tarihleri arasında sürekli olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 01/10/2009-24/12/2011 tarihleri arasında 1.500,00 TL ücretle çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence davalı adına düzenlenen 08/10/2009 tarihli işe giriş bildirgesi ve 08/10/2009-24/12/2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının Kuruma bildirildiği, bordro tanıklarının dinlenildiği ve emsal ücret araştırması yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın geçici 7.maddesi uyarınca 506 sayılı yasanın 77 ve 5510 sayılı Yasanın 80. maddeleridir.

Hizmet tespitine yönelik davalarda, davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Kuruma davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık, ücretin ispatında bu denli serbestlik söz konusu değildir. Ücretin ispatında HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı HMK m. 200) yazılı sınırları aşan, ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. ( Hukuk Genel Kurulunun 25.04.2018 gün 2015/21-1656 E., 2018/944 K.; 22.03.2017 gün ve 2014/10-2384 E. 2017/522 K.21.05.2019 gün 2016/10-2554 E. sayılı sayılı kararları da aynı doğrultudadır.)

Ücret miktarı HUMK’nın 288. (HMK m.200) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için veya bu miktar üzerinde olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgelerin bulunması hâlinde tanık dinletilmesi mümkündür

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için veya bu miktar üzerinde olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgelerin bulunması hâlinde tanık dinletilmesi mümkündür

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HMK m. 200 maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “...günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması hâlinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Hâl böyle olunca, ücret miktarı HMK’nın Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmak kaydıyla işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkün olduğundan, buna göre araştırma yapılması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tanık beyanları ve emsal ücret araştırmasında belirtilen miktara göre, Kurum kayıtlarında gözüken ücretini aksinin eşdeğer yazılı delille ispatlanamaması nedeniyle ücret yönünden davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'a iadesine, 13/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4305, Karar No: 2018/10958, Tarih: 20.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4305 E.  ,  2018/10958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kovuşturma aşamasında asker olduğu anlaşılmakla, 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun 5530 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 20/1. maddesinde yer alan "Er ve erbaşlar ile yedek subayların askere girmeden veya silah altına çağrılmadan önce işledikleri yukarı haddi iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ait davalarda soruşturma ve kovuşturma işlemleri askerliklerini bitirmelerine kadar geri bırakılır." hükmü uyarınca, sanık hakkındaki kovuşturma işlemlerinin askerliğinin bitimine kadar geri bırakılması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 20/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36488, Karar No: 2014/28630, Tarih: 02.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36488 E.  ,  2014/28630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaşının küçüklüğü nedeniyle dosyası tefrik edilen, suça sürüklenen çocuk ...'nün sorgusundaki beyanında, atılı suçları gece saat 02.00 sıralarında işlediklerini beyan ettiği anlaşılmakla sanığın atılı suçları gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18286, Karar No: 2011/21816, Tarih: 17.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/18286 E.  ,  2011/21816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte özel evrak tanzimi

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen “Gerçeğe aykırı belge düzenlemek” suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen ...'nün kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden şikâyetçi idare vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20335, Karar No: 2021/16227, Tarih: 01.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20335 E.  ,  2021/16227 K.**

**"İçtihat Metni"**

5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun'a muhalefet eyleminden kabahatli Şehmus Borçlu hakkında, anılan Kanun'un 16/2. maddesi gereğince Ticaret Bakanlığı Kapıkule Gümrük Müdürlüğünün 04/08/2020 tarihli ve 92197804-102.03- E-00056318356 sayılı kararı ile uygulanan 180.456,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Edirne 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/11/2020 tarihli ve 2020/3410 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın, kararına itiraz edilen kurum vekili tarafından yapılan vekalet ücreti yönünden kabulüne, muteriz vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii EDİRNE 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/11/2020 tarihli ve 2020/4674 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.04.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2021 tarihli ve KYB. 2021-48864 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun’un 16. maddesinde yer alan, “(1) Türk parası, döviz veya bunlarla ödemeyi sağlayan belgeleri yurt dışına çıkaran veya yurda getiren yolcular, gümrük idaresinin talebi üzerine bunlarla ilgili olarak tam ve doğru açıklama yapmakla mükelleftir. (2) Yetkililerce talep edildiği halde herhangi bir açıklama yapılmaması veya yanlış ya da yanıltıcı açıklama yapılması halinde, yolcu beraberindeki değerler gümrük idaresi tarafından muhafaza altına alınır. Gümrük idaresince, açıklamada bulunmayan yolculara taşıdıkları değerin, tutar konusunda gerçeğe aykırı açıklamada bulunan yolculara ise taşıdıkları değer ile açıkladıkları değer arasındaki farkın onda biri kadar idarî para cezası kesilir. Ayrıca durum şüpheli sayılarak Başkanlığa bildirilmekle birlikte ilgili diğer mercilere de intikal ettirilir. Binbeşyüz Yeni Türk Lirasına kadar olan farklar için bu fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki,

Gümrük ve Ticaret Bakanlığı'nın 'Nakit Kontrolleri' başlıklı 2016/1 sayılı genelgesinin Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun ve İlgili Mevzuat Kapsamında Uyulması Gereken Hususlar bölümünde yer alan, "..2)Yolcu tarafından yapılan açıklamanın doğru olup olmadığı gümrük idaresince gerçekleştirilecek kontrol suretiyle tespit edilir. Gerekli kolaylığı sağlamayan yolcuların üst eşya ve araçları Adli Önleme ve Arama Yönetmeliğine göre aranır. 3)Gümrük idaresinin yolcudan açıklama talep etmesini müteakip, EK-2’de yer alan “Nakit Açıklama Tutanağı” yolcunun sözlü açıklaması ve gümrük personelinin tespitlerine istinaden elektronik ortamda doldurulur ve dört nüsha olarak yazdırılır. Tutanaklar en az bir gümrük personeli ile açıklamada bulunan yolcu tarafından imzalanır. Talep edilmesi halinde bir nüshası yolcuya verilir. 4)Gümrük idaresince açıklama istenildiği halde, herhangi bir açıklama yapılmaması veya yanlış ya da yanıltıcı açıklama yapıldığının anlaşılması halinde, Nakit Açıklama Tutanağı düzenlenir. Nakit Açıklama Tutanağı en az iki memur ile açıklamada bulunan yolcu tarafından imzalanır. Tutanakların bir örneği Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığı’na gönderilir. Ayrıca gümrük idaresi tarafından 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanunun 16 ncı maddesi gereğince; açıklanmayan miktarın %10’u tutarında idari para cezası uygulanarak yolcu beraberindeki tüm nakit muhafaza altına alınır. 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanunun 3üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cumhuriyet Savcılığına bildirilir ve alınacak talimata göre hareket edilir. 3.000 TL’ye kadar olan farklar için bu fıkra hükmü uygulanmaz.." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Somut olayda, yurt dışından ülkeye giriş yapan kabahatlinin sürücülüğünü yaptığı 33 TE 863 plakalı tır ve 33 TE 864 plakalı dorsenin kabin araç kontrol noktasında yapılan incelemesinde, 34 TE 864 plakalı dorsenin sol yan tarafında bulunan dolapta gizlenmiş vaziyette dört adet naylon torba içerisinde desteler halinde 200.000,00 İngiliz poundu cinsi efektif döviz ele geçirildiği, yapılan bu tespit üzerine kabahatli hakkında 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanununun 16/2. maddesine muhalefet ettiğinden bahisle anılan maddeye göre 180.456,00 Türk lirası tutarında idari yaptırım uygulanmış ise de;

07/08/1989 tarihli ve 89/14391 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına istinaden, 11/08/1989 tarihli ve 20249 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 sayılı Karar’ın “Döviz” başlıklı 4. maddesinin (a) bendi uyarınca, Türkiye’ye döviz ithalinin serbest olduğu, kabahatlinin 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun'un 16. maddesi kapsamında beyanının alınması gerektiği ancak beyanı alınmadan hakkında idarî para cezası düzenlendiği gibi 04/08/2020 tarihli nakit açıklama tutanağında da muterizin herhangi bir açıklama yapmadığının belirtildiği, idarî para cezası olarak uygulanan 180.456,00 Türk lirasının, niçin bu miktar üzerinden belirlendiği hususunda söz konusu tutanakta hiçbir açıklamanın yer almadığı anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma ihbarnamesinde kabahatlinin isminin, “...” yerine “Şehmus Borçlu” olarak yazılmasının maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;