muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3036, Karar No: 2012/2580, Tarih: 23.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/3036 E.  ,  2012/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : Av. G..............a

DAVALILAR :1-...

VEKİLİ : Av. ...

2-...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.09.2009 tarih ve 2007/580-2009/526 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.02.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. M.T........l ile davalı .... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan müvekkilinin eski eşi ...'ın diğer davalı bankanın merkez şubesine 17.07.1998 tarihinde müşterek hesap açtıklarını, paranın 10.11.1998 tarihinde 15.200.970.197. TL.'ye ulaştığını, bu paranın daha sonra diğer hesap sahibi davalı eşin hesabına virmanla aktarıldığını, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını ve davalıların bundan sorumlu olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.000.000.000. TL.'nin temerrüt faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 20.04.2005 tarihli ilk ıslah dilekçesi ile istemini 36.256.636.288 TL.'na 21.04.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile de 115.169,43 -YTL'na yükseltmiştir.

Davalı banka vekili, açılan hesabın münferit yetkili hesap olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... vekili, davacının kötü niyetli olduğunu, boşanmadan ve hesabın aktarılmasından beş yıl sonra kötü Niyetle bu davanın açıldığını, hesabın teselsüllü müşterek hesap olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 7.000.000.000. TL.'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsiline dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, davaya konu olan müşterek hesabın repo türünde olduğu, 06.01.2004 tarihli ihtarnamenin tebliği ve ödeme için verilen süre nazara alınarak temerrüdün 09.01.2004 tarihinde oluştuğu, ikinci kez ıslahın mümkün olmadığı, ilk ıslah dilekçesi ile taleple bağlılık ilkesi de nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

./...

2010/3036

2012/2580

S-2

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalılardan Banka vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

./...

2010/3036

2012/2580

S-2

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalılardan Banka vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilince 21.04.2008 tarihli 2' nci ıslah dilekçesi ile harcı da yatırılmak suretiyle dava konusu miktar toplam 115.169,43-YTL.'na yükseltilmiş, mahkemece, davada ikinci kez ıslahın mümkün olmadığı gerekçesiyle bu istemin reddine karar verilmiş olmasına rağmen kendisini vekile temsil ettiren bu davalı lehine bu kalem isteme bağlı olarak vekalet ücreti konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

3- Davalılardan ... vekilinin temyizine gelince; mahkeme ilamı, bu davalı vekiline 13.01.2010 günü tebliğ edilmiş ve hüküm, HUMK.'nun 432' nci maddesinde öngörülen 15 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 02.02.2010 tarihinde temyiz edilmiştir. 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı'nda, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden, davalılardan ... vekilinin HUMK.'nun 432/4' ncü maddesi uyarınca, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalılardan Banka vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı banka yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan ... vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan ....'ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı ...'dan ayrı ayrı alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davacıdan ve Davalı ...'dan

Ayrı ayrı

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

07.03.2012-RK
Yargıtay — Esas No: 2011/13693, Karar No: 2011/352, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13693 E.  ,  2011/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma suçlarından sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.09.2010 gün ve 2008/140 Esas, 2010/366 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Tayin edilen cezaların miktarına göre sanık ... müdafiin duruşma isteğinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkemenin gerekçesinde belirttiği “iddianameyle bağlılık” kuralı da gözetilerek, sanık ... hakkında mağdure Manzura’ya, sanık ... hakkında ise mağdure ...’a yönelik eylemleri nedeniyle cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından zamanaşımı süresi içinde dava açılabileceği anlaşılmıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında mağdure ...’e, sanık ... hakkında ise mağdure ....’ya yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli cinsel saldırı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanıkların herhangi bir kamu görevine ait resmi kıyafeti alenen giydikleri veya madalya ve nişan taktıklarına ilişkin delil bulunmadığı, güvenlik görevlisi olarak çalışan sanıklardan birinin cüzdanının içinde bez şeklinde polis arması, kurusıkı tabanca ve kelepçe taşıması şeklindeki eylemlerinin TCK.nun 264. maddesinde tanımlanan suça uymadığı, eylemlerin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun gerçekleştirilmesine dönük hile olarak nitelenebileceği gözetilmeden, atılı suçdan beraatleri yerine mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13952, Karar No: 2018/1772, Tarih: 21.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/13952 E.  ,  2018/1772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza Hukukunda, kanundaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı ... ve ... tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nın 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle, 04/08/2012 tarihinde sanığın koli içerisinde bulunan kitapları aracından indirip iş yerine götüreceği sırada koliler üzerinde yapılan denetimde 430 adet bandrolsüz kitap, 17/09/2012 tarihinde ise iş yerinde yapılan aramada 328 adet bandrolsüz kitabın ele geçirildiği, sanığın 04/08/2012 tarihli eylemi hakkında 05/12/2012, 17/09/2012 tarihli eylemi hakkında 02/01/2013 tarihli iki ayrı iddianame düzenlenmesi karşısında; iddianame tarihlerine kadar tespit edilen eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek suç oluşturduğu gözetilerek, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken, sanık hakkında iki ayrı cezaya hükmolunması,

Kabule göre;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7772, Karar No: 2024/983, Tarih: 23.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/7772 E.  ,  2024/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/881 E., 2018/1049K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarih ve 2016/32 Esas - 2017/274 sayılı Kararı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 1 - Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 221/4-son, 62, 53, 58/9 ve 63 üncü maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi,

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 221/4-son, 62, 53, 58/9 ve 63 üncü maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

3- Sanık ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 53, 58/9 ve 63 üncü maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi,

4- Sanık ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63 üncü maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi,

5- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 53, 58/9 ve 63 üncü maddeleri gereğince mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddi,

6- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63 üncü maddeleri gereğince mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddi,

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı sanık ... müdafiinin gerekçesiz temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakta ise de; gerekçeli kararın tebliğine dair tebligat mazbatasında CMK'nın 295/1 inci hükmü uyarınca "temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirtilen sürenin bitmesinden itibaren yedi günlük yasal süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmediği takdirde hükmün temyiz edilmemiş sayılacağına" dair meşruhatın bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ... tarafından 02.06.2021 tarihinde verilen ve gerekçe içeren temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilmekle; sanık ... yönünden temyiz talebinin reddine dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ..., ... ve ... yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu görülmekle;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... yönünden yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'in ByLock kullanıcısı olduğuna dair ayrıntılı ByLock tespit değerlendirme tutanakları beklenmeden hüküm kurulması, sanıklar ... ve ...'nin iltisaklı dershanede eğitim görmeleri ile sanıklar ... ve ...'nin Bankasya'da hesaplarının bulunmasının başlı başına örgütsel faaliyet olarak değerlendirilmesi dosyadaki diğer deliller nazara alındığında sonuca etkili görülmemiştir.

Sanık ..., ... ve ...'in etkin pişmanlıkta bulunma taleplerine yönelik olarak sanıkların duruşmada etraflıca beyanlarının alınıp, gerekirse kollukta teşhis işlemi de yaptırılmak suretiyle verdikleri bilgilerin örgütte geçirdikleri süre, konum ve faaliyetleri itibariyle yeterli ve faydalı olup olmadığı değerlendirilmeden ve eldeki mevcut bilgiler ile örtüşüp örtüşmediği ilgili birimlerden sorulmadan haklarında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle ceza sürelerinde indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ..., sanıklar ..., ... ve müdafiileri ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

II) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

A) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

1. Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun’un 156 ncı maddesi uyarınca da resen müdafi görevlendirilmeyen sanığa, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak 5271 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasına netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkûmiyet hükmü kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 197 nci maddesinin birinci fıkrası ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (e) bentlerine muhalefet edilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararı ile Anayasa Mahkemesinin ... başvurusuna ilişkin 04.06.2020 tarihli ve 2018/15231 başvuru numaralı kararında belirtildiği üzere; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağında şüphe bulunmamakla birlikte, savunmasında ByLock kullanıcısı olmadığını bildiren sanığın savunmasının denetlenmesi bakımından ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında ekleyen, eklenen ve irtibatlı bulunduğu kişiler olarak gözüken şahıslar hakkında soruşturma yahut kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa sanık ile ilgili aşama beyanları dosyaya getirtilip, tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulması; ayrıca UYAP sisteminde bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak sanık hakkında bilgi ve beyana rastlanması halinde söz konusu delillerin ve ifade tutanaklarının dosyaya getirtilmesi, gerektiğinde tanık olarak beyanlarının alınması, toplanacak tüm bu delillerin CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafiine duruşmada okunması ve tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve yetersiz belgelere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

B) Sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden yapılan incelemede;