muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14922, Karar No: 2017/16721, Tarih: 29.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14922 E.  ,  2017/16721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 2754 adet konuta ilişkin 18/08/1991 tarih ve 229 sayı ile tülani kanal yapılması şartı ile davalı tarafından tasdik edilen atık su projesinin uzman bir firmaya ihale edilip imar yollarının ve içme suyu şebekelerinin kooperatif olanakları ile yaptırıldığını, içme suyu şebekesinin 09/11/2001 tarihli protokol ile davalı tarafından devir alınarak işletmeye açıldığını, davalı tarafın 01/02/2002 tarihinde kanal katılım bedellerinin ödenmesinin davacıdan talep ettiğini ve 440.180,00 TL kanal katılım bedelinin davalı tarafa ödendiğini ve atık su şebekesi projelerinin onaylandığını, yasal mevzuat uyarınca atık su ve içme suyu şebekesi davacı kooperatif tarafından yapıldığı halde davalı kurumun talebi ve dayatması sonucunda haksız ve hukuka aykırı olarak ödenen 440.180,00 TL kanal katılım bedelinden, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla şimdilik 300.000,00 TL sinin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, zaman aşımı süresinin geçtiğini, dava konusu kanal katılım bedellerinin su aboneliği sırasında davacı taraftan ... Tarifeler Yönetmeliğine göre tahsil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının da bir kısım ödemeleri yaptıktan ve taksit yolu ile vadeye yaydıktan sonra son ödemesini 2003 yılı Haziran ayında yaptığı, davanın sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayandığı, buna göre davacının verdiğini iade almaya hakkı olduğunu öğrendiği andan itibaren 1 yıl içinde bu davayı açması gerektiği, davayı Haziran 2004 tarihine kadar açması gerekir iken zaman aşımını geçirdikten sonra bu davanın açıldığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı defi nedeniyle reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davalı tarafından davacıdan alınan kanal katılım bedellerinin istirdatına ilişkindir.

Bir hukuki işlemin borç doğurmasının nedeni irade açıklamasıdır. Sebepsiz zenginleşmenin borç doğurmasının nedeni ise kişinin iradesi dışında malvarlığında bir eksilmenin meydana gelmesidir. Taraflar arasında malvarlıklarının değişimi bir sözleşmeye dayanır ise sebepsiz zenginleşmeden sözedilemez. Hukuki işlemlerden ve bunun en yaygın

türü olan sözleşmeden doğan borçlarda borçlunun borcunu anlaşmaya uygun bir şekilde yerine getirmesi gerekir. Borçlu anlaşmaya uygun davranmazsa alacaklı borca aykırılık hükümlerini işletir ve mümkün ise borcun aynen ifasını, değilse doğan zararının giderilmesini talep eder.

türü olan sözleşmeden doğan borçlarda borçlunun borcunu anlaşmaya uygun bir şekilde yerine getirmesi gerekir. Borçlu anlaşmaya uygun davranmazsa alacaklı borca aykırılık hükümlerini işletir ve mümkün ise borcun aynen ifasını, değilse doğan zararının giderilmesini talep eder.

Sebepsiz zenginleşmede ise; sadece mal varlığındaki eksilmenin giderilmesinin talep edilmesi sözkonusudur. Sebepsiz zenginleşme alacaklıya 2.derecede (tali nitelikte) bir dava hakkı temin eder. Malvarlığındaki azalmanın başka asli nitelikteki davalarla önlenmesi mümkün ise, sebepsiz zenginleşme davası gündeme gelemez. Bunun bir sonucu olarak da, sözleşmeden doğan bir hukuki ilişkinin bulunduğu hallerde tarafların sebepsiz zenginleşmeye dayanan bir talepte bulunması olanaklı değildir. Nitekim, aynı ilkeler HGK. 13.06.2007 tarih, 2007/18-330 E. 2007/350 K.ve 17.02.2010 tarih, 2010/13-93 E. 2010/88 K.sayılı kararlarında da benimsenilmiştir.

TBK.nun 146.maddesinde ( 818 sayılı BK md.125) sözleşmeye dayanan alacakların, başka türlü hüküm mevcut olmadığı takdirde 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinde; taraflar arasında düzenlenen 09/11/2001 tarihli “...-2 sitesine ait içme suyu tesisinin ...’ye devir ve ferdi aboneliğe geçiş” protokolünün 6. maddesinde; “protokol çerçevesi içinde ...’ye devir edilen içme suyu tesisleri kooperatifçe yapılmış olması sebebi ile kooperatif içinde bulunan 2973 adet konut ... su katılım, şube yolu ve kazı ruhsat bedellerinden muaf tutulacaktır. Kanal hizmet bedelleri mevzuat çerçevesi için ... ve ilgili dairesinin görüşü altında tahsil edilecek veya edilmeyecektir.” hükmünün yer aldığı, daha sonra davalı tarafından 1/2/2002 tarihli yazıyla ipoteğin çözülmesi ve su sayaçlarının ayrılarak bireysel su müşteri olunabilmesi için 2753 adet konuta ait kanal katılım bedellerinin talep edildiği, bu kapsamda davacı tarafından bedellerin ödendiği, 02/03/2011 tarihinde ihtar çekilerek bedellerin iadesinin talep edildiği görülmektedir.

Dava konusu ihtilafta uygulanacak zamanaşımı süresi, taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunması nedeniyle TBK'nun 146. maddesi gereğince 10 yıl olup, dava tarihine kadar geçen sürede zamanaşımı süresi dolmamıştır.

Bu nedenle davanın esasına girilip, taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12366, Karar No: 2016/4828, Tarih: 11.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/12366 E.  ,  2016/4828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği taksirle tehlikeye sokacak şekilde yangına neden olma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın kiracı olduğu evde ısınmak için kullandığı sobanın bina bacasını tıtuşturması ve dökülen yanık haldeki kurum kıvılcımlarının mağdurun evine ait bacadaki kurumları tutuşturması nedeniyle meydana gelen yangında, sanığın 3 ay önce bina yönetiminin değiştiğini, yönetim tarafından soba yakılmayacağına dair bir karar alınmadığını ve baca temizliğinin bina yönetimine ait olduğunu, aidatını düzenli olarak ödediğini savunması ve Binaların Yangından Korunması Hakkındaki Yönetmeliğin 58/5. madde ve fıkrasındaki "bacaların temizliğinden bina sahibi ve yöneticisi sorumludur." hükmü de dikkate alınmak suretiyle; bina sahibi ile yönetici tanık sıfatıyla dinlenip sanığın savunmasında geçen yönetim toplantı tutanağı temin edilip, dosya yeniden bilirkişiye tevdi edilerek sanığın kusur durumuna dair ek rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16301, Karar No: 2022/16593, Tarih: 14.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/16301 E.  ,  2022/16593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini, açtığı sendikal talepli işe iade davasının lehine sonuçlanarak kesinleşmesi üzerine işe iade talebinde bulunduğu hâlde işe iade edilmediğini ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fark kıdem ve ihbar tazminatları, sendikal tazminat ile boşta geçen süre ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının işe iade davasında verilen tespit kararı uyarınca alacak miktarının tespiti için ayrı bir dava açması ve alacak miktarı belli olduktan sonra alacak talebinde bulunması gerektiğini, doğrudan alacak davası açılamayacağını, işe iade davasında tespit edilmeyen alacakların talep edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacının, çalıştığı süre içerisinde hak etmiş olduğu tüm işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini, banka kayıtları ve işyeri dosyası kapsamından bu ödemelerin yapıldığının anlaşılacağını, bu nedenle davacı işçinin sendikal tazminat ve boşta geçen süre ücreti dışında ikramiye, tazminat farkı, yol ve yemek ücreti, prim ve hediye çeki alacağı olduğu gibi farazi alacak taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 25.....2019 tarihli ve 2018/268 Esas, 2019/408 Karar sayılı kararı ile davacının ... 1. ... Mahkemesinin 2017/290 Esas ve 2018/111 Karar sayılı işe iade kararının, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 12.....2018 tarihli ve 2018/2043 Esas, 2018/1601 Karar sayılı ilâmı ile onandığı, kesinleşen kararın davacı vekiline 11.07.2018 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin süresi içinde işe başlamak isteği ile işe başlatılmaması durumunda yasal tazminatlarının ödenmesi talebinde bulunduğu, davacı işçinin süresi içinde işe iade yönünde başvurusuna rağmen işe başlatılmadığı gerekçesiyle davacının fark kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, sendikal tazminat ile boşta geçen süre ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 30.12.2021 tarihli ve 2020/1425 Esas, 2021/3592 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince davalı tarafça sunulan bir kısım emsal ücret bordrolarından dosya kapsamına uygun bir emsal belirlenmek suretiyle doğru yöntemle hesaplamaya esas ücretlerin belirlendiği, kıdem ve ihbar tazminatına esas giydirilmiş brüt ücretin tespitinde esas alınan yol ve yemek yardımlarına ilişkin belirlemelerin dosya kapsamına uygun olduğu, gerekçe belirtilmeyen istinaf nedenlerinin dikkate alınamayacağı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.05.2022 tarihli ve 2022/4307 Esas, 2022/5784 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hak kazandığı sendikal tazminat alacağının geçersiz olduğu belirlenen fesih tarihindeki (02.....2017) ücreti esas alınarak hesaplanması gerekirken davacının işverence işe başlatılmadığı tarih olan 13.08.2018 tarihindeki ücreti esas alınarak hesaplanmasının hatalı olduğu, işverence sağlanan servis yardımının parasal karşılığının boşta geçen süre ücretine ilave edilmesinin de isabetli olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının sendikal tazminat alacağının bozma kapsamında geçersiz olduğu belirlenen fesih tarihindeki (02.....2017) ücrete göre yeniden değerlendirilerek bilirkişi raporundaki verilerden hareketle usul ekonomisi gözetilerek resen yapılan hesaba göre tespit edildiği, davacının boşta geçen 4 aylık süre ücret alacağının da bozma kapsamında yeniden değerlendirilerek bilirkişi raporundaki verilerden hareketle usul ekonomisi gözetilerek resen yapılan hesaba göre tespit edildiği gerekçesiyle davacının bu alacakları hüküm altına alınmış, bozma dışı kalan alacaklar yönünden de bozmadan önceki gibi hüküm kurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; İlk Derece Mahkemesine bilirkişi raporu alınması gerekirken resen hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, önceki kararda hatalı olarak alınan bilirkişi raporunda, davacının ücretinin hatalı belirlendiği ve sonrasında da diğer alacak kalemlerinin hesaplanmasında bu ücretinin esas alındığı, hesaplamaların eksik ve afaki olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili; İlk Derece Mahkemesine bilirkişi raporu alınması gerekirken resen hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, önceki kararda hatalı olarak alınan bilirkişi raporunda, davacının ücretinin hatalı belirlendiği ve sonrasında da diğer alacak kalemlerinin hesaplanmasında bu ücretinin esas alındığı, hesaplamaların eksik ve afaki olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasında davacının sendikal tazminat ve boşta geçen süre ücreti alacağının hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 25 inci maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 21 inci maddesi.

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15675, Karar No: 2016/23261, Tarih: 14.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/15675 E.  ,  2016/23261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, yabancı otları engellenek için davalıdan aldığı ilacı, davalının tarif ettiği şekilde uyguladığını ancak cin mısır ekili olan tarlasının olumsuz etkilendiğini ileri sürerek, zararının tespiti ile fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 12.662,00TL'nin, davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 7.214,93TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazla ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılardan Halil tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki dava, davacı üreticinin, davalıdan aldığı tarım ilacını tarlasına uygulaması sonucu zarara uğradığı iddiasına ilişkindir. Dosya kapsamı incelendiğinde; davacının 15.07.2013 tarihinde tespit talebinde bulunduğu, buna göre alınan 18.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda, "davacının mısır tarlasına atmış olduğu tarım ilaçlarının etiket bilgilerini okumadan bilinçsiz olarak hem yanlış tarım ilacı kullanması, hem de ilacın dozunu gereğinden çok fazla atmış olması nedeniyle birinci derece kusurlu olduğu; İlaç bayii satmış olduğu tarım ilaçlarının nerede ve hangi dozda kullanacağı hakkında çiftçiyi yeterince aydınlatmadığından bayiinin de kusurlu olduğu" kanaati bildirilmiş; mahkemece dosyaya kazandırılan 09.01.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda ise, dava konusu taşınmaz üzerinde meydana gelen zarar miktarının hesabı yapılmış, toplam zararın 7.214,93TL olduğu bildirilmiş; mahkemece, ek raporda tespit edilen tüm zarar davalıya yüklenmek suretiyle hüküm tesis edilmiştir. Oysa, dosyaya kazandırılan bilirkişi raporuna göre, davalıya kısmi kusur atfında bulunulmuştur. Hal böyle olunca, mahkemece tarafların kusur durumunun tespiti yönünden gerektiğinde yeniden bilirkişi raporu alınmak suretiyle bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar tesisi gerekirken, davalılara tam kusur yüklemenin dosyada gerekçesinin bulunmadığı, ayrıca tespit dosyasındaki kısmi kusur sonucunun da davalılarca kabul edilmediği gözönünde bulundurulmaksızın, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalılardan Halil lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'a iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16320, Karar No: 2014/6829, Tarih: 25.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/16320 E.  ,  2014/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.04.2013

NUMARASI :Esas no:2012/916 Karar no:2013/574

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.03.2014 günü temyiz eden davalı E.. B.. vekili Av..B.. ve karşı taraf davacı T.. B.. vekili Av.H. A.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1100 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.03.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/2736, Karar No: 2010/3905, Tarih: 07.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2736 E.  ,  2010/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı ve birleştirilen davanın davacısı Hazine, 40 sayılı parselin kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapusunun iptalini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava ve birleştirilerek görülen dava, 3621 Sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine, yargılama masraflarının Hazine üzerinde bırakılmasına ve davalı taraf yararına avukatlık ücretine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Öte yandan, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleştiği 03.02.1958 tarihten itibaren davanın açıldığı 07.01.2008 ve birleştirilen davanın açıldığı 05.06.2008 tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiğine göre, davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak hemen belirtilmelidir ki, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuat ve içtihat karşısında davasında haklı bulunduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı nedeniyle davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yargısal uygulamada da kararlılık kazanmıştır (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297). Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır (04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca, uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak taşınmazın 28.11.1997 gün, 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenecek kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanması ve tarafların haklılık durumları dikkate alınarak yargılama giderleri ile avukatlık ücreti ile harcın hüküm altına alınması gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Hazinenin, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.