muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20881, Karar No: 2015/17392, Tarih: 05.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20881 E.  ,  2015/17392 K.**

* TAZMİNAT SORUMLULUĞU YÖNÜNDEN YANGINDA ORTA GERİLİM HATTINDAKİ ELEKTRİĞİN KESİLMEMESİ

* ALÇAK GERİLİM HATTI

* ORTA GERİLİM HATTI

* ELEKTRİK YANIKLARI SEBEBİYLE EŞİN MANEVİ TAZMİNAT TALEBİ

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 51

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 56

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili Turan'ın, Göle Belediyesinde itfaiye eri olarak (kadrolu memur) çalıştığını, müvekkili Sinemgül'ün Turan'ın eşi olduğunu, müvekkili Turan'ın, 20.01.2009 tarihinde bir evin çatısında çıkan yangına müdahale etmek için görevlendirildiğini, evin yakınından alçak ve orta gerilim iletkenlerinin geçtiğini, davalı çalışanlarının hatlardaki elektriğin kesildiğini beyan etmeleri üzerine Turan'ın, itfaiye aracının merdiven ucunda bulunan kafese binerek çatıdaki yangına müdahale etmek için yükseldiği sırada elektrik akımına kapılarak yaralandığını, sonradan davalı çalışanlarının orta gerilim hattındaki elektriği kesmediklerinin ortaya çıktığını, bu olay nedeniyle müvekkilinin vücudunun yaklaşık %80'nin yandığını, müvekkili Turan'ın çok sayıda cerrahi operasyon geçirmek zorunda kaldığını, yanıklar nedeniyle cinsel hayatını yitirdiğini belirterek; müvekkili Turan için 200.000,00 TL, müvekkili Sinemgül için 50.000,00 TL manevi tazminatın ve müvekkili Turan için 5.000,00 TL maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini 92.882,21 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın idare mahkemesinde görülmesi gerektiğini, Asliye Hukuk Mahkemesinin bu davaya bakmaya yetkili olmadığını, olayın iş kazası niteliğinde olduğunu, davanın belediyeye karşı açılması gerektiğini, husumetin yanlış yöneltildiğini, yangın nedeniyle alçak gerilim hattındaki elektriğin kesildiğini, orta gerilim hattının ilçenin yarısını beslemekte olup, bu hat üzerinde hastahane ve devlet kurumları bulunduğunu, bu hattaki elektriğin kesilebilmesi için mutlaka talepte bulunulması ve hattan beslenen abonelere önceden bildirim yapılması gerektiğini, davaya konu olayda müvekkilinin kusurlu ya da kusursuz sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davacı Turan'ın maddi tazminat isteminin kabulü ile 92.882,21 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 20.01.2009 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, Turan'ın manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20.01.2009 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacı Turan'ın cinsel hayatı ile ilgili bir bozukluğun oluşmadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Sinemgül'ün manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacı vekilinin kabul gören temyiz itirazına gelince;

Davada; elektrik akımına kapılarak yararlanan itfaiye eri Turan ve eşi Sinemgül için ayrı ayrı manevi tazminat isteminde bulunulmuş, mahkemece, davacı Turan'ın yaralanmasından dolayı cinsel işlevi ile ilgili bir bozukluğun oluşmadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Sinemgül'ün manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Bu bağlamda temyize konu uyuşmazlık; davacı Sinemgül lehine manevi tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi zarar, malvarlığı dışında kalan değerlerin yani kişi varlığı değerlerinin zedelenmesi sonucu doğan rahatsızlık, duyulan elem ve acıdır. Manevi tazminat, manevi zararın bir giderim biçimidir. Bir kimsenin cismani zarara maruz kalması sonucunda onun ana, baba, karı, koca gibi çok yakınlarından birinin de (aynı eylem nedeniyle) hukuken korunan ruhi ve asabi bütünlüğü ağır bir şekilde haleldar olmuşsa, olayda uygun illiyet bağı ile hukuka aykırılık bağı koşullarının gerçekleştiği ve onların doğrudan doğruya manevi zarara maruz kaldıkları, onların da manevi tazminat talep edebileceklerinin kabulü gerekir.

Somut olayda; davacılar vekili dava dilekçesinde; yanıklar nedeniyle davacı Turan'ın ailesinin perişan olduğunu, müvekkillerinin, Turan'ın vücudunda oluşan tahribat ve şekil bozukluğu nedeniyle her gün o anı yeniden yaşayacaklarını, olayın ağır etkisi karşısında ölene dek psikolojik destek almak zorunda kalacaklarını, Turan'ın cinsel hayatının genç yaşta bitmesi nedeniyle eşinin ciddi şekilde mağdur olduğunu, Turan'ın bu durumu önemli bir eksiklik olarak göreceğini ve özgüveninin azalacağını, Sinemgül'ün de cinsel hayatının bitmesi nedeniyle bunalıma düşeceğini ifade etmiş, müvekkillerinin manevi zararının tazminini talep etmiştir.

Görüldüğü üzere davacı vekili, davacı Sinemgül'ün eşi davacı Turan'ın yaralanmasından dolayı uğradığı manevi zararın tazmini için tazminat talep etmiş olup, mahkemenin, davacı Sinemgül'ün manevi zararını, sırf cinsel ihtiyaçların karşılanmaması olarak değerlendirip, yazılı gerekçeyle davacı Sinemgül'ün manevi tazminat istemini reddetmesi doğru görülmemiştir.

Görüldüğü üzere davacı vekili, davacı Sinemgül'ün eşi davacı Turan'ın yaralanmasından dolayı uğradığı manevi zararın tazmini için tazminat talep etmiş olup, mahkemenin, davacı Sinemgül'ün manevi zararını, sırf cinsel ihtiyaçların karşılanmaması olarak değerlendirip, yazılı gerekçeyle davacı Sinemgül'ün manevi tazminat istemini reddetmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacı Turan ile davacı Sinemgül arasındaki evlilik bağının, cinsel hayat dışında duygusal bağlılığı da somutlaştıran önemli bir karine olduğu, cinsel hayatlarını etkilemese dahi, eşinin yaralanması ve vücudunda yanıklar oluşmasından dolayı, davacı Sinemgül'ün de manevi olarak zarara uğradığı göz önünde bulundurularak, davacı Sinemgül için uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bu husus hükmün davacı Sinemgül lehine bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10576, Karar No: 2009/12275, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10576 E.  ,  2009/12275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Birinci ve ikinci ürün taze fasulye ve buğday ürünleri ile kayısı ürününün 2009 yılı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6020, Karar No: 2010/2324, Tarih: 04.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6020 E.  ,  2010/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gazetecilik San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... aleyhine 21/07/2008 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... Gazetecilik San ve Tic. Ltd. Şti vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... Gazetecilik Sanayi ve Ticaret Ltd Şti tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu yazının içeriği, davacıya ait fotoğrafın da yayımlanmış olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan 4.000,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir olunmak üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 8.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "…4.000,00…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…8.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "…216,00…” ve "…324,00…" biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…432,00…” ve “…108,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…216,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…432,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 7 nolu bendinde yer alan “…575,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…960,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davalılardan ... Gazetecilik Sanayi ve Ticaret Ltd Şti yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 9 nolu bendinde yer alan “…575,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…960,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ... Gaz. San. ve Tic. Ltd. Şti'ne yükletilmesine, temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/03/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 04/03/2010
Yargıtay — Esas No: 2020/12530, Karar No: 2020/8405, Tarih: 08.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12530 E.  ,  2020/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1685, Karar No: 2013/18773, Tarih: 24.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1685 E.  ,  2013/18773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk (Kadıköy 2. Asliye Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 26.06.2012 tarih ve 2009/607-2012/365 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili Av.... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, 20/06/2006 tarihinde ... adresinde davalıların kullanımındaki pis su borusunun geri basmasından kaynaklanan dahili su akıntısı sebebi ile müvekkili şirkete Yangın Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi ile sigortalı olan ... Market Ürünleri Üretim ve Paz. Tic. Ltd. Şti.'ne ait olan aynı adresteki iş yerinin hasar gördüğünü, hasar müteakip yaptırılan ekspertiz incelemesinde müvekkili şirketin sigortalısına 10/08/2006 tarihinde 19.474,12 TL ödediğini, bu nedenle TTK 1301 maddesi gereği sigortalısının haklarına halef olduğunu ve rücu hakkı doğduğunu, davalıların kusurları nedeni ile ödenen hasar tazminatından sorumlu bulunduklarını ileri sürerek ödenen 19.474,12 TL hasar tazminatının ödeme tarihi olan 10/08/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, hasarın 20/06/2006 tarihinde oluştuğu, davacı ... şirketi tarafından ödemenin 10/08/2006 tarihinde yapıldığı, eldeki davanın 10/03/2009 tarihinde açılmış bulunduğu gözetildiğinde, davacının davalı tapu maliklerini tapu müdürlüğünden öğrenmesinin mümkün bulunduğu, buna göre ödeme tarihinden itibaren 2 yıldan fazla zaman geçmiş olduğundan, asıl davanın zaman aşımı nedeni ile reddine; birleşen davanın davalısı olaydan sonra taşınmaza malik olduğundan ve sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili Av. ... temyiz etmişlerdir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili Av. ... temyiz etmişlerdir.

1- Dava, yangın mali mesuliyet sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece ödeme tarihinden itibaren iki yıllık zamanaşımı dolduğundan davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı ... şirketi ile davalılar arasında sigorta ilişkisi olmadığından, sigorta ilişkisine uygulanan ve TTK’nın 1268. maddesinde düzenlenen iki yıllık zamanaşımı süresinin bu davada uygulanması mümkün değildir. Sigortacının halefi olduğu sigortalı ile davalılar arasındaki ilişkiye uygulanacak zamanaşımı süresi ne kadar ise, işbu davada bu zamanaşımı uygulanacaktır. Rücuan tazminat talebine konu olaya uygulanacak zamanaşımı, mülga 818 sayılı BK’nın 60. maddesinde düzenlenen haksız fiillere ilişkin zamanaşımı olup, buna göre zamanaşımı süresi haksız fiilin meydana geldiği tarihten itibaren bir yıldır. Ancak davacı vekili davalılar hakkında icra takibi yaptıklarını ve zamanaşımının kesildiğini işbu davayı da süresi içerisinde açtıklarını iddia ettiğine göre, ilgili icra takip dosyası getirtilerek mülga 818 sayılı BK’nın 133. maddesi uyarınca zamanaşımının kesilip kesilmediği, davanın süresi içerisinde açılıp açılmadığının belirlenmesi gerekirken, davanın zamanaşımından reddi doğru olmamış, davacı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25279, Karar No: 2014/6934, Tarih: 27.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25279 E.  ,  2014/6934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 09.10.2013

No : 2011/829-2013/587

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.01.2002 – 01.01.2007 tarihleri arasında davalı işveren serbest muhasebeci mali müşavire ait büroda hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespitine ilişkin davada herhangi bir yazılı belge bulunmamakta olup mahkemece yapılan yargılama sonunda bir kısım tanıkların anlatımlarına dayanılarak istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu davada öncelikle belirtilmelidir ki 21.04.2006 gününden itibaren davalı işverene ait işyerinde çalışmaya başlayarak bildirimleri gerçekleştirilen tanık sigortalı D.K.’nın davacıyı, davacının da anılan tanığı tanımadığını belirtmesi karşısında, söz konusu tarih sonrasına ilişkin olarak çalışma iddiasına geçerlik tanınamayacağı belirgindir. 21.01.2002 – 21.04.2006 dönemi yönünden ise aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve çalıştırdıkları kişiler yöntemince belirlenerek dinlenilmeli, tanık anlatımları arasındaki belirsizlik ve çelişkiler giderilmeli, toplanan kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, yukarıda belirtilen niteliklere sahip olmayan tanıkların aydınlatıcı olmayan anlatımlarına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalı M.. A..’a geri verilmesine, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10210, Karar No: 2019/7352, Tarih: 22.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/10210 E.  ,  2019/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanık ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., (...), ..., (... -...) ... (...), ... (...-...), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... 'un ilk savunma tarihleri olan 31.07.2008 tarihinden sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'un zamanaşımını kesen son işlem olan ilk savunma tarihleri 30.10.2008 tarihinden, sanık ..., ... (...)'un zamanaşımını kesen son işlem olan ilk savunma tarihleri olan 25.12.2008 tarihinden, ...'un, zamanaşımını kesen son işlem olan ilk savunma tarihi 07.12.2009 tarihinden, ...'un zamanaşımını kesen son işlem olan ilk savunma tarih 04.04.2009 tarihinden, ..., ..., ..., ..., ...'un zamanaşımını kesen son işlem olan ilk savunma tarihleri 19.02.2009 tarihinden, ...'un zamanaşımını kesen son işlem olan ilk savunma tarih 07.03.2009 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- ..., ..., ... ve ..., hakkında verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'un hükümden sonra 22.05.2018 tarihinde, sanık ...'nun 09.11.2017 tarihinde, sanık ...'un 21.11.2018 tarihinde, sanık ...'nın 20.05.2018 tarihinde, vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu hususlar araştırılarak, 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi gereğince sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.