muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6880, Karar No: 2023/8110, Tarih: 13.09.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesidir. 506 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanması gerektiği özellikle göz önünde bulundurulmalıdır.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, davacı 21.05.2008 - 05.11.2011 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını ileri sürmüş, Mahkemece, talep edilen tarihlerde davacının kesintisiz çalıştığı hüküm altına almışsa da, Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davacının, davalı işyerinde, 2011 yılında 1, 2, 3, 4, 9 ve 10. aylarda 15'er gün bildirimleri bulunduğu, dinlenen bordro tanıklarından ...'in işyerinde 'bir dönem kış aylarında ekip olarak ayda 15'er gün çalıştıklarını, ...'in davacının '6 aylık bir süreçte part time sözleşmesi' olduğunu beyan etmesi karşısında, Mahkemece gerektiğinde eski tanıklara başvurmak veya bu hususta yeniden tanık araştırması yapmak suretiyle çalışmanın kapsam ve süresi belirlenmeli, dinlenen tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeli ve tüm deliller toplandıktan elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8076, Karar No: 2019/8069, Tarih: 18.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/8076 E.  ,  2019/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 16.10.2019 tarih ve 2019/13445 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.10.2019 tarih ve KYB-2019/101445 sayılı ihbarname ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/02/2019 tarihli ve 2018/10925 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair mercii Sakarya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/05/2019 tarihli ve 2019/1028 değişik iş sayılı kararının "Dosya kapsamına göre, sahte olarak müşteki adına düzenlenen ... abonelik sözleşmesindeki imzanın şüpheliye ait olmadığı gerekçesiyle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, abonelik sözleşmesi imzalandıktan sonra hizmet alan kişinin kimlik ve adres bilgilerinin araştırılması, şüphelinin sözleşmenin düzenlendiği yerde hazır bulunup bulunmadığının tanık beyanı ve HTS kayıtları gibi soruşturma araçları ile araştırılması, sözleşmeyi düzenleyen kişinin beyanına vurulması amacıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi, sonucuna göre kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın esası hakkında bir değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.02.2019 tarihli 2018/10925 Soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Sakarya 3. Sulh Ceza Hakimliği’nin 10.05.2019 tarihli 2019/1028 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 18.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26602, Karar No: 2016/12434, Tarih: 22.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26602 E.  ,  2016/12434 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2012/624-2013/684

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4540, Karar No: 2020/3, Tarih: 13.01.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/4540 E.  ,  2020/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... Mimarlık Dan. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı ... Mimarlık Ve Danışmanlık Ltd. Şti vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu sigortalının vefatı nedeniyle hak sahibi eş ve çocukların maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eşin 143.446,67 TL maddi tazminat alacağı olmakla beraber taleple bağlı 46.080,42 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminat, çocuk ...’nin 12.161,28 TL maddi tazminat alacağı olmakla beraber taleple bağlı 3.801,13 TL maddi ve 18.750,00 TL manevi tazminat, çocuk ... lehine 94,09 TL maddi ve 18.750,00 TL manevi tazminat ve çocuk ... lehine talep olunan maddi tazminatın reddi ile 18.750,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, mahkemece verilen 10/06/2015 tarihli bir önceki kararın, taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20/06/2016 tarih ve 2015/16430 Esas – 2016/10195 Karar sayılı ilamıyla, davalıların tüm temyiz itirazları reddedilirken davacı taraf temyiz itirazının, mahkemece hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunda; davacı ... için tazminat hesabı yapılırken, destek sigortalının bakiye ömrü her ne kadar PMF yaşam tablosuna göre hesap edilmiş ise de; nüfus kayıt örneğine göre sigortalının doğum yılının 1968 olmasına karşın, 1958 olarak tespiti ile bakiye ömrün eksik hesabı, aynı zamanda davacı ...'nın öğretim durumunun devam ettiği dikkate alınarak, destekten yararlanma süresinde hata yapıldığı belirtilerek bozulduğu, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde yukarıda belirtilen şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.3.2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke Usul Kanunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtayın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.3.2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke Usul Kanunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtayın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardır.

Aynı zamanda mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasanın 2.maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Bu açıklamalardan olarak, Yerel Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma kararı doğrultusunda hesap bilirkişiden alınan 31/07/2017 havale tarihli raporda, davacı ...’nın tazminat alacağının doğru olarak belirlendiği ve SGK’dan bağlanan gelirin tazminat alacağından tenzili ile beraber tazminat alacağının karşılandığının anlaşıldığı, bu yönüyle davacı ...’nın maddi tazminat talebinin reddi yönündeki yerel mahkeme kararının yerinde olduğu açıktır; öte yandan aynı hesap raporunda bozma kapsamı dışına çıkılmak ve usuli kazanılmış haklar da ihlal edilmek suretiyle, diğer davacılar yönünden de tazminat alacaklarının tekrar hesap edilmesi ve hesap edilen bu tazminat alacaklarına itibar edilerek yeniden karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde mahkemece yapılacak iş, uyulan bozma kararı doğrultusunda alınan hesap raporuna göre davacı çocuk ...’nın maddi tazminat alacağını şimdiki gibi reddetmek; bu husus dışında 10/06/2015 tarihli yerel mahkeme kararında hükme bağlanan davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin önceki bozma kararı kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olması nedeniyle bu talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... Mimarlık Ve Danışmanlık Ltd. Şti vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... Mimarlık Ve Danışmanlık Ltd. Şti vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5511, Karar No: 2019/9576, Tarih: 23.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5511 E.  ,  2019/9576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2091, Karar No: 2011/2551, Tarih: 07.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2091 E.  ,  2011/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUZLA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 3954 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptal, terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 19.10.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat A.A.ile  temyiz edilen vd. Vekili Avukat S.T.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, kadastro tespit tarihi ile dava tarihi arasında 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa'nın 12/3.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği saptanarak davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacı Hazinenin öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Diğer taraftan, karardan sonra yürürlüğe giren 11.01.2011 tarih ve 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasaya ilave edilen 36/A maddesinde; “... yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği...” hükmünün getirilmiş olması karşısında, yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılması da doğrudur.

Öte yandan; kural olarak davacının davasında haksız çıkmış olması halinde, davalı lehine yargılama gideri ve avukatlık ücreti tayini gerekeceği açıktır.

Ne var ki, genel kuralın istisnası olarak hak düşürücü sürenin hukuki niteliği, yerleşik Yargıtay kararları ve yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği hususları birlikte gözetilerek, davada kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine avukatlık ücreti tayin edilip edilemeyeceğinin değerlendirilerek gerekçelendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, genel kuralın istisnası olarak hak düşürücü sürenin hukuki niteliği, yerleşik Yargıtay kararları ve yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği hususları birlikte gözetilerek, davada kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine avukatlık ücreti tayin edilip edilemeyeceğinin değerlendirilerek gerekçelendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9615, Karar No: 2017/6270, Tarih: 21.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9615 E.  ,  2017/6270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 237 sayılı TCK'nın 106/2-a, 62, 53/1, 63. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 19.02.2013 tarihinde geceden sayılan saat 19:00 sıralarında, sanık ...’un mağdur ...’ı internet kafede bulunduğu sırada arayarak, konuşmak için internet kafenin yan tarafında bulunan ara sokağa çağırdığı, konuşmanın tartışmaya dönüşmesi üzerine yanında bulunan oyuncak olduğunu iddia ettiği tabancayı, mağdura doğrultarak kimliğini isteyip, aldığı olumsuz yanıt üzerine mağdura vurmaya devam ederek, elleri ile üzerini aradığı, cebindeki cüzdanı ve içerisinde bulunan 85-90 lira ile açıköğretim kimliğini zorla aldığı ve "şimdi git sana bir saat müsade, ya uyuşturucu bul ya da sana sıkarım uzanıp istirahat edersin’’ diyerek, olay yerinden tehditlerini sürdürerek ayrıldığı, bu haliyle eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, suç vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,

2) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde yazılı, “seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2312, Karar No: 2016/14269, Tarih: 10.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/2312 E.  ,  2016/14269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, ikramiye, ilave tediye, sair sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı ile yol ve yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 10.05.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, davalı ... uhdesinde olan Eynez yer altı sahasında kömür üretim işinin 2006 yılında davalı kurum tarafından hizmet alım sözleşmesi ile ..... Enerji A.Ş.'ye ihale edildiğini, ancak 30.10.2009 tarihinde davalı kurumun onayı ile kömür üretim işinin ..... A.Ş.'ye devredildiğini, davalının asıl işi olan kömür üretim işini hizmet alım sözleşmesi ile kanuna aykırı olarak alt işverene yaptırdığını, ancak alt işverenlik ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi gereğince iş yerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde söz konusu olabileceğini, bu hususa Alt İşverenlik Yönetmeliğinin "Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinin Kurulma Şartları" başlıklı 4. maddesinde de değinildiğini, aynı şekilde Sayıştay Başkanlığınca hazırlanan ............ Kurumu 2012 raporunda da söz konusu hususa dikkat çekildiğini, bu sebeplerle ............ ile ..... A.Ş. arasında hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesi gereğince alt işveren işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılması gerektiğini, bu sebeple müvekkilinin gerçek işvereninin ............ Genel Müdürlüğü Ege Linyit İşletmesi Müessese Müdürlüğü olduğunu, ........... Genel Müdürlüğü ile ..... A.Ş. arasındaki muvazaalı hizmet alım sözleşmesi sebebiyle ve eşit işe eşit ücret ilkesi gereğince müvekkilinin işçilik ücret ve ekleri fark alacağı doğduğunu belirterek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.