muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2880, Karar No: 2023/4208, Tarih: 13.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2880 E.  ,  2023/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/500 E., 2022/1073 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 22.12.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu malul kalan davacı kurum sigortalısı ...'e davacı kurum tarafından bağlanan gelirler ile yapılan diğer masraf ve ödemelerin davalıdan tahsil edilerek müvekkili kuruma ödenmesini, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazasının vuku bulmasında müvekkili şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, kazalı işçinin iş kazasının vuku bulduğu tarihte 32 yaşında olduğu, aklı başında bir kişi olduğunu, buna rağmen müvekkilli şirket yetkililerine hiçbir haber vermeden, bulduğu bir teneke üzerine çıktığını ve bu şekilde kapı montajı yaparken düşerek yaralandığını, ayağının kırılmasına sebebiyet verdiğini, aklı başında bir kişinin bu şekilde kapı montajına kalkışmasının affedilir bir hareket olmadığını, bu sebeple iş kazasının oluşunda müvekkili şirketin herhangi bir kusuru olmadığını, kusurun tamamının kazalı işçide olduğunu beyanla davanın reddini gerektiğini savunmuştur. Davalı vekili ayrıca, 16.12.2011 tarihli duruşmada kazalının maluliyet oranın % 2 oranında belirlendiği, kazalıya gelir bağlanmasının bu haliyle mümkün olmadığı, bu nedenle kendilerine bağlanan gelir nedeniyle rücu davasının açılmasının mümkün olmadığını savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “Açılmış bulunan davanın kabulü ile

Hesaplanan 12.758,20 TL kurum alacağının;

10.942,71 TL peşin sermayeli gelir ve sosyal yardım zammının 21.03.2008 onay,

463,37 TL geçici iş görmezlik ödeneğinin 10.04.2006 tediye

1.352,12 TL toplam tedavi giderinin; 849.47 TL sinin 30.12.2005, 13.87 TL sinin 15.02.2008, 488,78 TL sinin 10.03.2008 sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ”dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

1.352,12 TL toplam tedavi giderinin; 849.47 TL sinin 30.12.2005, 13.87 TL sinin 15.02.2008, 488,78 TL sinin 10.03.2008 sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ”dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece özetle; “…mahkemece, Kurum sigortalısının sürekli iş göremezlik oranına ilişkin Yüksek Sağlık Kurulu'nun anılan raporları arasındaki çelişkiler giderilmeli ve sonucuna göre fiili ödeme olup olmadığı ve yahut tespit edilen sürekli iş göremezlik oranına göre ilk peşin değerli gelir belirlenmeli, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.” gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; “Hesaplanan 12.758,20 TL kurum alacağının;

10.942,71 TL peşin sermayeli gelir ve sosyal yardım zammının 21.03.2008 onay,

463,37 TL geçici iş görmezlik ödeneğinin 10.04.2006 tediye

1.352,12 TL toplam tedavi giderinin; 849.47 TL sinin 30.12.2005, 13.87 TL sinin 15.02.2008, 488,78 TL sinin 10.03.2008 sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kurum vekili dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının müvekkili Kurum yararına bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili dilekçesinde özetle; kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanunun 26. maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin kararı temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6994, Karar No: 2010/18367, Tarih: 10.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/6994 E.  ,  2010/18367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... savunmanı Av. ..., 06/07/2009 tarihli dilekçesi ile temyiz başvurusunda bulunmuş ise de; adı geçen sanığın, tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu müdürlüğü aracılığıyla Dairemize gönderdiği 30/06/2010 günlü dilekçesiyle temyiz hakkından feragat ettiğini bildirdiğinin anlaşılması karşısında; ceza süresine göre de adı geçen sanık hakkındaki hüküm kendiliğinden temyiz incelemesine tabi olmadığından, sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2548, Karar No: 2012/5234, Tarih: 20.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2548 E.  ,  2012/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılarak yoncalık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedeli ile 2007,2008,2009 ve 2010 yıllarına ait ecrimisil karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dava tarihi itibariyle 2011 yılında ot geliri el edilemeyeceği dikkate alındığında 2011 yılı için ecrimisil hesaplanması doğru değilse de, taleple kalınarak hüküm kurulduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

Davacı tarafça yatırılan 18,40-TL başvuru harcının iade edilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 3 nolu bendindeki (18,40-TL başvuru) ibaresinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5108, Karar No: 2020/2422, Tarih: 05.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5108 E.  ,  2020/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16/05/2017 tarih ve 2014/307 E- 2017/408 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 07/06/2018 tarih ve 2017/825 E- 2018/685 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 03/03/2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile imzalanan müşteri temsilciliği sözleşmesi uyarınca davacı bünyesinde bağımsız emlak danışmanı iken davalının 10/08/2009 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğini, iki ay sonra 15/10/2009 tarihinde davacı ile aynı faaliyet konusunda davalı şirketi kurup davacının yakınında bir adreste yoğun rekabet oluşturacak şekilde ticari faaliyete başladığını, davalının eyleminin sözleşme ve TTK hükümleri uyarınca haksız rekabet oluşturduğunu, sözleşmenin 4/9. maddesi hükmüne göre sözleşmenin sona ermesinden itibaren 2 yıl içinde davacının yürüttüğü işe benzer ya da davacının işi ile bir başka şekilde bağlantılı işi, sözleşmenin geçerli olduğu ilçe sınırları dahilinde yapmayacağı, aksi halde 20.000 USD cezai şart ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, buna rağmen davalının 15/10/2009 tarihinde diğer davalı şirketi kurarak, henüz iki yıllık süre dolmadan aynı faaliyetlere başladığını; elde ettiği müşteri portföyünü kullanarak haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek haksız rekabetin men'ine, fiili durumun ortadan kaldırılmasına, rekabet yasağını ihlali nedeniyle şimdilik 2.500 USD cezai şart ile haksız portföy transferi nedeniyle şimdilik 2500 USD maddi tazminatın 3095 sayılı Kanun 4.a maddesi uyarınca işleyecek faizle ve 1.000 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte, davalılardan müteselsilen tahsiline; hükmün gazetede yayınlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalının davacı şirketin iş yerinde 02/01/2009 tarihinden 07/08/2009 tarihinde kadar çalıştığını, onun personeli olarak işlerini sürdürdüğünü, sözleşme yapılırken imzalatılan borcun tahsili amacı ile icra takibine konu senetlerden dolayı İstanbul 7. İş Mahkemesinin 2009/975 esas sayılı dosyasında görülmekte olan davanın beklenilmesi gerektiğini, rekabet etmeme yasağına ilişkin hükmün BK'nın 348. madde karşısında geçersiz olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının rekabet yasağı ihlali nedeniyle cezai şart isteminin kabulüne, 2.500 USD'nin 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca faiziyle davalılardan tahsiliyle davacıya verilmesine, haksız rekabetin önlenmesine dair istemi yönünden hüküm tesisine mahal bulunmadığına, davacının haksız rekabet nedeniyle tazminat ve koşulları bulunmayan manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; bu karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili ile katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince haksız portföy transferine dayalı cezai şart ve manevi tazminat talebinin reddine ilişkin verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre bu red kararına yönelik istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından bu karara yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, taraflar arasında yapılan müşteri temsilciliği sözleşmesinde yer alan rekabet yasağına ilişkin hükmün ihlal edildiği iddiasına dayalı cezai şart istemine ilişkindir.

Taraflar arasında imzalanan 2009 tarihli sözleşmenin 4.9 maddesinde, davalının sözleşmenin geçerli olduğu süre ile, sözleşmenin sona erdirilmesinden itibaren iki yıl içerisinde sözleşme çerçevesinde yürüttüğü işe benzer ya da rekabet halinde Remax franchise alanının işi ile bir başka şekilde bağlı işi sözleşmenin geçerli olduğu ilçe sınırları dahilinde yapmayacağını taahhüt ettiği düzenlenmiş olup, davacı tarafından dava dilekçesinde davalının anılan maddede yasaklanan işi yaptığı ileri sürülerek işbu dava açılmış olup, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın Çalışma ve Sözleşme Hürriyeti başlıklı 48 ve devamı maddelerinde, herkesin dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetine sahip olduğu bildirilmiş, BK.'nun 19. maddesinin ilk fıkrasında, bir akdin mevzuunun kanunun gösterdiği sınır dairesinde serbestçe tayin olunacağı belirtildikten sonra, 2. fıkrasında bu serbestinin sınırları gösterilmiş, 20. maddesinde ise bir akdin mevzuunun gayri mümkün veya gayri muhik yahut ahlaka (adaba) mugayir olması halinde o akdin batıl olacağı düzenlenmiştir. Dolayısıyla sözleşmenin tarafları, sözleşme özgürlüğü ilkesi çerçevesinde sözleşmenin konusunu belirlemekte özgür iseler de bu özgürlüğün sınırsız ve sonsuz olduğu söylenemez. Diğer bir ifade ile Anayasa'nın ve BK.'nun anılan hükümleri sözleşme özgürlüğünün sınırlarını çizmiştir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönülecek olursa, taraflar arasındaki sözleşmede rekabet yasağının geçerli olacağı ilçe sınırlarının belirtilmediği gibi, maddede belirlenen iki yıl da Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile güvence altına alınan çalışma hürriyeti ilkesine aykırı olup; tarafların aralarında imzalayacakları bir sözleşme hükmü ile bu özgürlüğü ihlal anlamına gelecek herhangi bir düzenleme yapmaları mümkün olmayıp, buna göre cezai şart talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü doğru olmadığından hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen haksız portföy transferine dayalı cezai şart ve manevi tazminat talebinin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, (3) Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 18,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 05/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15727, Karar No: 2012/5792, Tarih: 11.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15727 E.  ,  2012/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kartal 2.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.06.2010 tarih ve 2007/659 - 2010/775 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı bankanın Kartal/Çarşı şubesinde bulunan hesabından 09.04.2007 tarihinde ATM makinesinden para çektiğini, bu işlemin sonucunda uzun süre beklemesine rağmen makineden kartını alamadığını, bankaya yaptığı başvuru sonrasında davalı tarafından kartın iptal edildiğinin bildirildiğini, 04.05.2007 tarihinde bankaya gittiğinde hesabında para bulunmadığını, 10.04.2007 tarihinde 2.440,71 TL paranın internet bankacılığı yoluyla aktarıldığını, kayıp kartının ise iki gün sonra 11.04.2007 tarihinde iptal edildiğini öğrendiğini ileri sürerek, davacı hesabından haksız şekilde çekilen 2.440,71 TL.nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davası olması nedeniyle, husumetin davalı bankaya yöneltilemeyeceğini, davacının kendisinin kusurlu olduğunu, davalıya kusur izafe edilemeyeceğini, Teleweb sitesinin güvenliğini sağlamak için gerekli tüm önlemlerin aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının ATM cihazında bıraktığı banka kartı ile dava konusu edilen dolandırıcılığın ilgisi olmadığı, olayda internet bankacılığı yolu ile iki kez para havalesinin olduğu, davacının içinde bulunduğu anlaşmalı bir dolandırıcılık ihtimalinden bahsedilemeyeceği, internet bankacılığı yoluyla oluşan zararlardan bankaların kusursuz sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 2.440,71 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34037, Karar No: 2017/13347, Tarih: 05.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34037 E.  ,  2017/13347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin 20.10.2015 tarihinde feshedileceğinin fesih yazısı ile müvekkiline bildirildiğini, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshine sebep olabilecek davranışının olmadığını, iş sözleşmesinin fesih nedeni olarak işletmenin kapandığı gerekçe gösterilmiş ise de davalının iş alanlarının bu işletme ile sınırlı olmadığını, feshin son çare olma ilkesine uyulmadığını belirterek müvekkilinin işe iadesi ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, müvekkili Bakanlık ile diğer davalılar arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinin bulunmadığını, huzurdaki davanın ... A.ş tarafından tesis edilen işlem nedeni ile açıldığını savunarak, husumet itirazında bulunmuş, hak düşürücü süre ve zamanaşımı yönünden de davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın süresinde açılmadığını, işçilerin işten çıkartılma nedeninin çay ocaklarının kapatılması ve bu işçilerin çay ocakları dışında şirketin herhangi bir tesisinde çalışabilecekleri bir kadro veya birimin bulunmaması olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Döner Sermaye İşletme Merkez Müdürlüğü (Dösimm) vekili, davacının Dösimm personeli olmadığından taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece; davacı işçinin asıl işveren olan Kültür ve Turizm Bakanlığı ile Bakanlık bünyesindeki DÖSİMM bünyesinde alt işveren olan ... Turizm ve Tic. A.Ş. işçisi olarak çalıştığı ve iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından 09.09.2015 tarihli yazı ile feshedileceğinin bildirildiği, fesih gerekçesinin çay ocakları işletmelerinin kapanışı olduğu ancak davacı vekilinin yargılama aşamasında dosyaya sunduğu evraklardan işten çıkartılan 44 kişiden 25'inin işe geri alındığının anlaşıldığı, bu durumda davalı şirketçe yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve davacının davalı ...Ş. de işe iadesine, mali sonuçlarından aralarından asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğunu kabul ettiği tüm davalıların müteselsilen sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu: