muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2679, Karar No: 2021/5354, Tarih: 15.04.2021

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Yerel mahkemece davacının tespite karar verilen sürede aldığı aylığın tespitinde, emsal ücret araştırması, muavin defteri ve tanık ifadeleri yoluyla hüküm kurulmuşsa da, bu hususta yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, bilhassa davalı işverence banka yoluyla davacının hesabına yatırılan ödemeler değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Kabule göre de, hizmet tespiti istemine göre ilk bozma kararı kapsamında mahkeme kabulünün yerinde görülmesine karşın bu hususta ayrıca bir hüküm tesis edilmemesi de bozmayı gerektirir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... İnş. Müh.Madencilik San. ve Tic. A.Ş. 'ye iadesine, 15.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/13784, Karar No: 2014/3066, Tarih: 21.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13784 E.  ,  2014/3066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2009/541-2013/88

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar; kayden maliki oldukları 41 ada 94 parsel sayılı taşınmazda Kartal Belediye Encümeninin 24.08.1992 tarih ve 1697 sayılı kararına göre düzenlenen tescil bildirimine göre 19 metrekarelik kısmının belediye lehine bedelsiz olarak sicilden terkin edildiğini, ancak anılan Encümen Kararının yok hükmünde olduğunu, zira, oybirliği ile alındığı belirtilen bu kararın sadece o tarihte görevli imar müdürü tarafından imzalandığını ileri sürerek; 24.08.1992 tarih ve 1697 sayılı Kartal Belediye Encümen kararının yokluğunun tespiti ile ona müsteniden yapılmış olan terkinin-tescilin yolsuz olduğunun tespiti istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda “Kartal Belediye Encümeninin 24.08.1992 tarih, 1697 sayılı kararının yokluğunun tespiti ile ona müsteriden yapılmış Maltepe 1. bölge, 22. pafta, 41. ada, 94 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak 19 metrekarelik bölümün yola terkin işleminin yolsuz olduğunun tespitine” karar verilmiş; hüküm, davalı K.. B.. vekili ile davalı M.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Belediye Encümen Kararının yok hükmünde olduğunun tespiti ile bu karar uyarınca yapılmış olan yola terk işleminin yolsuz olduğunun tespiti isteklerine ilişkindir. Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki, Belediye Encümen kararının idari bir işlem olduğu tartışmasızdır. Bilindiği üzere; idari işlemlere yönelik davaların görülme yeri idari yargıdır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-a maddesinde “idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan iptal davaları” idari dava türü olarak açıkça vurgulanmıştır. O halde, Belediye Encümen kararının yok hükmünde olduğunun tespitine ilişkin istek bakımından davaya bakma görevinin İdare Mahkemesi’ne ait olduğu kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; HMK'nın 114/1-b. maddesinde öngörülen ve “yargı yolunun caiz olması” şeklinde ifade edilen dava şartının eldeki davada bulunmadığı gözetilerek, aynı Yasa'nın 115/2. maddesi uyarınca dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Öte yandan; anılan idare işlem gereğince yapılan yola terk işleminin yolsuzluğunun tespiti istemiyle açılan dava, eda davası olmayıp, tespit davasıdır. Bilindiği gibi, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 106. maddesinde "Tespit davası yoluyla, mahkemeden, bir hakkın veya hukuki ilişkinin varlığının ya da yokluğunun yahut bir belgenin sahte olup olmadığının belirlenmesi talep edilir. Tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında, bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı bulunmalıdır. Maddi vakıalar, tek başlarına tespit davasının konusunu oluşturamaz” şeklinde tespit davası düzenlenmiştir. 1086 sayılı HUMK döneminde ise her ne kadar tespit davası kanunda düzenlenmemiş ise de, gerek Yargıtay uygulamalarında gerekse doktrinde ittifak halinde tespit davasının açılabilmesi için, hukuki yarar, bulunması öncelikli olarak aranan şarttır. Tespit davasının konusu ancak hukuki ilişkiler olabilir. Maddi vakıalar tespit davasının konusu olamaz. Ancak delil tespiti yoluyla bunların tespiti yapılabilir. Görülmekte olan veya açılacak bir davada iddia ve savunma olarak ileri sürülebilecek konular için müstakil bir tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmamaktadır. Somut olaya gelince; davacılar, Belediye Encümen Kararına göre düzenlenen tescil bildirimi ile maliki oldukları taşınmazdan 19 metrekarelik kısmın Belediye lehine sicilden terkin edildiğini belirterek, anılan yola terk işleminin yolsuz olduğunun tespiti isteğinde bulunmuşlar; yola terk edilen kısmın tescili yönünde bir talepte bulunmamışlardır

. Somut olaya gelince; davacılar, Belediye Encümen Kararına göre düzenlenen tescil bildirimi ile maliki oldukları taşınmazdan 19 metrekarelik kısmın Belediye lehine sicilden terkin edildiğini belirterek, anılan yola terk işleminin yolsuz olduğunun tespiti isteğinde bulunmuşlar; yola terk edilen kısmın tescili yönünde bir talepte bulunmamışlardır. O halde, davacıların tespit davası açmakta hukuki yararlarının bulunmadığı, açılacak eda davası ile birlikte tespit isteğinin değerlendirilebileceği; eda davası açılabilecek hallerde tespit davası açılamayacağı gözetilerek, anılan istek bakımından “hukuki yarar yokluğundan davanın reddine” karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 21.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26328, Karar No: 2014/22636, Tarih: 18.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/26328 E.  ,  2014/22636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/289662

MAHKEMESİ : Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

NUMARASI : 2009/420 (E) ve 2010/231 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanların yüzme amacıyla Ödemiş Belediyesine ait tesise geldikleri, eşyalarını burada bulunan aynı dolaba koyarak kilitledikleri, sanığın dolabın kilidini açarak katılanlara ait iki cep telefonu ve 5 TL parayı aldığı hırsızlık eyleminde birden fazla kişiye ait eşyadan hırsızlık yaptığını açıkça bilebilecek durumda olmadığı, ayrıca katılanların aşamalarda anlatımlarında dolabı kilitleyerek ayrıldıklarını, döndüklerinde yine anahtarla açtıklarında eşyalarının çalındığını fark ettiklerini, dolap kapağında zorlama izi olmadığını belirttikleri,bu haliyle eylemin TCK'nun 142/2-d maddesinde tanımlanan tek bir hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. T.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 18.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1859, Karar No: 2013/26869, Tarih: 19.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1859 E.  ,  2013/26869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.11.2013 günü temyiz eden davalı C. Ö. vekili Av. .... ve karşı taraf davacı M. Ö.vekili Av..... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple tazminatların miktarları yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.11.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/2315, Karar No: 2015/9270, Tarih: 29.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2315 E.  ,  2015/9270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacılar ... ve ...'in çocuğu, ...'ün kardeşi olan ...'ün, davalıların maliki sürücüsü, maliki ve trafik sigortacısı bulunduğu aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacılar için toplam 1.000,00-TL maddi tazminatın, her bir davacı için 50.000,00-TL olmak üzere toplam 150.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili,07/05/2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat alacaklarını 7.126,56 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ..., ... vekili, davacıların maddi kayıplarının bulunmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının ... olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile; maddi tazminat alacağının davalı ... şirketi tarafından ödendiğinden davanın konusuz kalması nedeniyle bu yönde karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... ve ... için ayrı ayrı 10.000,00-TL manevi tazminat ile davacı.... için 5.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 25.000,00-TL'nin davalılar ... ve ...'dan kaza tarihi olan 06/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davalı ... Şirketi yönünden açılan manevi tazminat talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, Borçlar Kanunu’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1365, Karar No: 2015/5139, Tarih: 19.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1365 E.  ,  2015/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 29. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Karar gerekçesinde de belirtildiği üzere dosya içerisindeki bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağı brüt 11.339,10 TL olarak hesaplanmıştır. Rapor içeriğine göre bu brüt tutardan yasal kesintiler yapılması sonucu fazla çalışma ücreti net 8.119,35 TL ve %30 hakkaniyet indirimli olarak ise net 5.683,55 TL olarak hesaplandığı görülmüştür. Mahkemece %30 hakkaniyet indirimi yapıldığı belirtilerek 6.601,33 TL fazla çalışma ücretine hükmedilmiştir. Söz konusu tutar bilirkişi raporunda belirlenen brüt alacağın %70'ine tekabül etmediği gibi bilirkişinin hesapladığı %30 indirimli net tutarın da üzerindedir. Mahkemece hüküm altına alınan tutarın ne surette belirlendiği anlaşılamamıştır. Denetime elverişsiz olarak fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozma sebebidir.

Ayrıca kabule göre de hüküm altına alınan tutarın net ya da brüt olduğunun belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması da isabetsiz olmuştur.

3-Davacı tarafça HMK'nun 109. maddesine göre kısmi dava açıldığı, yargılama aşamasında ıslah dilekçesiyle davanın ıslah edildiği ancak ıslaha konu edilen tutarlar bakımından faiz talebinde bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ıslaha konu edilen tutarlar bakımından faiz talebi bulunmamasına karşın faiz yürütülmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18976, Karar No: 2016/15480, Tarih: 28.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/18976 E.  ,  2016/15480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, bozmaya uyarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Taşımacılık Paketleme Temizlik Hizmetleri San ve Tic Ltd Şti, ... Ticaret A.Ş. ve ... Marketler Ticaret A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Karar başlığında dava tarihinin 04/10/2012 yerine 29/01/2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan ... Taşımacılık Paketleme Temizlik Hizmetleri San ve Tic Ltd Şti, ... Ticaret A.Ş. ve ...ye yükletilmesine, 28/06/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6800, Karar No: 2013/1965, Tarih: 28.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6800 E.  ,  2013/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili Av. ... gelmiş, diğer taraflardan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinden ... ile davalı yüklenici ... arasında ....07.1998 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye göre 446 ada ... parsel sayılı arsa üzerinde bodrum-zemin ve ... normal katlı her katta ... daireli bir bina yapıldığını, kat irtifakı kurulmadığını, sözleşmenin .... maddesinde her bağımsız bölüme ne kadar arsa hissesi verileceğinin belirtildiğini, arsanın toplam 320 hisse kabul edildiğini, binanın ....07.1999 tarihinde bitirildiğini, zemin kattaki bir dairenin müvekkili ... üzerinde kaldığını, diğer dört daireyi...'in, yüklenicinin ise yedi dairesini müvekkillerine sattığını, yüklenicinin daireleri satarken sözleşmenin .... maddesine uymayıp .../309 hisse eksik satarak bu hisseyi teras katı için kendisine ayırdığını, sözleşmenin .... maddesinde teras kat yapılırsa % 50 hissedar olunacağının kararlaştırıldığını, ancak bu katın yapılmadığını, yüklenicinin 2005 tarihinde .../309 hisseyi diğer davalıya sattığını, bu satışın sözleşmeye aykırı ve muvazaalı olduğunu, müvekkilleri aleyhine davalı ... tarafından açılan izaleyi şuyu davasının devam ettiğini ileri sürerek, davalılar arasında yapılan .../309 arsa payı satışının muvazaalı olması nedeniyle iptaline, hissenin yüklenici adına tesciline, bu kaydın dahi iptali ile sözleşmedeki oranlara uygun olarak müvekkilleri adına tesciline, aksi halde arsa üzerindeki binanın mevcut tüm bağımsız bölümleriyle birlikte müvekkillerine aidiyetinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin davacılardan... ile davalı yüklenici ... arasında yapılmış olan sözleşme hükümlerini bilmesinin mümkün olmadığını, binada kat irtifakı ve kat mülkiyetinin kurulmadığını, imara aykırı olduğunu bu nedenle ekonomik değerinin bulunmadığını,muvazaalı bir satışın olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...,davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.