muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2080, Karar No: 2021/6164, Tarih: 29.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2080 E.  ,  2021/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2017/329-2020/198

Dava, hizmet süreleri ile prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve dahili davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.09.2001-17.12.2008 tarihleri arasında 1.350,00 TL ücretle çalıştığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile davacının 01.09.2001-13.09.2007 tarihleri arasında tescilsiz ... Kafe İnternet Turz. Gıda Bilgisayar Ltd. Şti. işyerinde dahili davalı işveren ...’a bağlı olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine, 14.09.2007-16.12.2008 tarihleri arasında ... Kafe İnternet Turz. Gıda Bilgisayar Ltd. Şti.’nden tam bildirildiğinden davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir.

Eldeki davada, Mahkemece davacının dönemler itibariyle işverenleri belirlenerek, bu işverenler yanındaki çalışma sürelerinin tespit edilebilmesi için öncelikle talebi somutlaştırılmalı, hangi işverenler yanında, hangi sürelerde çalıştığı, işyerinin hangi tarihte, kime devredildiği açıklattırılmalıdır. Bu anlatılanlar ışığında, dahili davalı ...’ın hangi tarihler aralığında çalışmanın geçtiği işyerini işlettiği, hangi tarihte, kime devrettiği araştırılmalı, vergi kaydı olup olmadığı, kimin adına kayıtlı olduğu sorularak, vergi kayıtları getirtilmeli, ticaret sicilinden davalı şirketin ortakları ve kuruluş tarihi getirtilerek davalılar arasındaki hukuki ilişki irdelenmeli, ayrıca komşu işyeri çalışanları tespit edilerek beyanlarına başvurularak, tüm kanıtlar değerlendirilip elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum ve dahili davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum ve dahili davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde dahili davalı ...'a iadesine, 29.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9003, Karar No: 2014/11527, Tarih: 16.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9003 E.  ,  2014/11527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.11.2013 tarih ve 2013/125-2013/472 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortakları olduğunu, sermaye artırımını gerektiren bir mecburiyet bulunmamasına rağmen davalı şirketin 29.01.2013 tarihli genel kurul toplantısında sermaye arttırım kararı alındığını, asıl amacın müvekkillerinin hisse oranlarının düşürülmesi olduğunu belirterek 29.01.2013 tarihli sermaye artırımına dair genel kurul kararının iptaline, sair sebeplerle davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, davacıların hisselerinin karşılığının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama aşamasında fesih ve tasfiye taleplerinin tefrikine karar verilmiştir.

Davalı vekili, genel kurul karar iptaline ilişkin olarak TTK'nın 446. maddesi kapsamında iptal davası açabilmek için toplantıda hazır bulunup, karara olumsuz oy kullanmak gerektiğini, oysa dava konusu genel kurul toplantısına davacıların katılarak olumlu oy kullandıklarını ve sermaye arttırımına ilişkin maddenin oybirliğiyle kabul edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davacılarca davalı şirketin 29/01/2013 tarihli genel kurul toplantısında alınan sermaye arttırım kararının iptali talep edilmişse de, her iki davacının da toplantıya katıldığı ve sermaye arttırımına ilişkin kararın oybirliğiyle alındığı, TTK'nın 446. maddesi kapsamında dava açma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve iptali istenilen genel kurul kararının oybirliği ile alınmış olması nedeniyle davacıların dava hakkının olmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12765, Karar No: 2012/734, Tarih: 24.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/12765 E.  ,  2012/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I- Yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “ Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCY’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendine göre eylemin konutta işlenmiş olması, yağma suçunun nitelikli halini oluşturduğu ve anılan suçun ögesi olduğu halde, ayrıca bu suçtan da hükümlülük kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5074, Karar No: 2009/4922, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5074 E.  ,  2009/4922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalı tarafından temizlik kamyonlarının bakım ve onarım işlerinin davacıya yaptırılmış olduğu ve bu işin yapılmasına yönelik olarak yanlar arasında sözlü sözleşme yapıldığı iddiasıyla açılmış olup; ödenmediği ileri sürülen iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı tarafın, yanlar arasında akdî ilişkinin kurulduğunu yasal delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının, mülkiyeti İzmir Büyükşehir Belediyesine ait temizlik kamyonlarının pompa ve sair aksanlarının bakım ve onarımı işlerini müvekkile yaptırdığını ve bu işe ilişkin yanlar arasında “sözlü” anlaşma yapıldığını ve toplam 7.409,61 YTL (TL) tutarındaki iş bedelinin ödenmediğini ileri sürmektedir. Davalı taraf ise, yanlar arasında kurulduğu ileri sürülen akdî ilişkiyi inkâr etmektedir.

Davacı vekili, davalının, mülkiyeti İzmir Büyükşehir Belediyesine ait temizlik kamyonlarının pompa ve sair aksanlarının bakım ve onarımı işlerini müvekkile yaptırdığını ve bu işe ilişkin yanlar arasında “sözlü” anlaşma yapıldığını ve toplam 7.409,61 YTL (TL) tutarındaki iş bedelinin ödenmediğini ileri sürmektedir. Davalı taraf ise, yanlar arasında kurulduğu ileri sürülen akdî ilişkiyi inkâr etmektedir.

HUMK’nın 288 ve izleyen maddeleri hükümleri gereğince ve dava değerine göre, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi uyarınca, bir eser sözleşmesi niteliğinde olan yanlar arasındaki akdî ilişkinin kurulmuş olduğu, davacı tarafça yasal ve yazılı delillerle kanıtlanması gereklidir. HUMK’nın 289. maddesi gereğince karşı tarafın açık onayı bulunmadığından; aynı Kanun’un 292. maddesi uyarınca da “yazıl delil başlangıcı niteliğinde bir delile dayanılmadığından, taraflar arasında sözlü olarak eser sözleşmesinin yapıldığı tanık deliliyle kanıtlanamaz. Ancak, davacı, dava dilekçesinde yasal delil kapsamında “yemin” deliline dayanmış olduğundan kural olarak, akdî ilişkinin varlığının kanıtlanabilmesi için yemin deliline dayanabilir. Nevar ki, davacı vekili 12.09.2007 günlü delil listesinde gösterdiği delillerden vazgeçtiğini ve “tek delil” olarak davalı şirketin ticari defterlerine dayandığını 26.02.2008 günlü ıslah dilekçesi ile bildirmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.03.1974 gün ve 1972/4-1240 E. 1974/220 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere, deliller hasredilmedikçe veya delillerin bildirilmesi için mahkemece kesin süre verilmedikçe taraflar her zaman yeni delil getirebilir. Somut olayda da, davacı tarafından deliller hasredilmediği gibi mahkemece de, davacı tarafa tüm delillerini hasren sunabilmesi için kesin süre verilmemiştir. Davacı vekili davalı ticaret şirketinin ticari defterlerini tek delil olarak dayandığını bildirdiğine göre; mahkemece, Türk Ticaret Kanunu’nun 83/II. maddesi hükmüne uygun şekilde inceleme yapılması gerekmektedir. Bu hususlar gözden kaçırılarak yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; az yukarıda açıklandığı üzere davalının ticari defterleri üzerinde usulüne uygun şekilde bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılması ve davalı yanca usulünce yapılan tebligata karşın ticari defterlerin sunulmaması durumunda ise Türk Ticaret Kanunu’nun 83/II. maddesinde öngörülen şekilde “yemin” işlemi yaptırılarak akdî ilişkinin kurulmuş olduğunun saptanması durumunda uyuşmazlığın esası incelenerek bir karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, kararın davacı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 29.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12026, Karar No: 2015/39, Tarih: 05.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/12026 E.  ,  2015/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/225309

Kamu malına zarar verme, 2911 sayılı Yasaya muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme ve 3713 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından suça sürüklenen çocuklar A.. Y.. ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Şırnak Çocuk Mahkemesiyle Şırnak Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 03/04/2014 gün ve 2014/393 Değişik İş sayılı Kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Şırnak Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2014 gün ve 2014/393 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1457, Karar No: 2017/6967, Tarih: 03.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1457 E.  ,  2017/6967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'n 89/1, 89/2-e, 62, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü katılanın, sanığın sevk ve idaresindeki 16 M 00153 plakalı halk otobüsü içinde seyir halinde olduğu, otobüsün yolcu indirmek için Çetinkaya Düğün Salonu yakınındaki durağa yanaşmasını takiben katılanın elindeki alışveriş poşetleri ile otobüsün arka kapısından doğru inmek için hamle yaptığı, otobüsten inmesi esnasında dengesini kaybederek yere düştüğü ve alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre 4. Dereceden ağır kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; her ne kadar Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim ettirilen 31/07/2013 tarihli ve Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nce tanzim ettirilen 05/12/2013 havale tarihli raporlarda, katılanın düşmesi esnasında içinde bulunulan otobüsün sanık tarafından hareket ettirildiği kabulü ile sanığın tamamen kusurlu olduğu belirtilmişse de, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi'nce tanzim edilen 11/04/2014 tarihli raporda, katılanın düşmesi esnasında otobüsün hareket etmiyor olması ihtimalinde sanığa yüklenebilecek bir kusurun da bulunamayacağının belirtildiği, meydana gelen olaya ilişkin mahkemece usulüne uygun olarak yemin ettirilerek dinlenen tanıklar Erol Nevşat ve İbrahim Karadoğan'ın kaza esnasında sanığın kullandığı otobüs içinde olduklarını ve katılanın düşmesi esnasında otobüsün hareket halinde olmadığını belirttikleri, mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilirken katılanın tüm yargılama boyunca devam eden ısrar ve iddiasının göz önünde bulundurulduğunun belirtildiği anlaşılmışsa da, atılı suçtan dolayı sanığın cezalandırılıbilmesi için kesin ve şüpheye yer bırakmayacak şekilde delillerin tespit edilmesinin gerektiği, sadece katılan anlatımları doğrultusunda sanığın mahkumiyetine karar verilemeyeceği göz önünde bulundurularak sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. Maddesinin (g) bendinde yer alan "kastın yoğunluğu, sanığın amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2)Sanık hakkında hükmolunan temel cezada katılanın vücudundaki kemik kırığı göz önünde bulundurularak TCK'nın 89/2-b uyarınca arttırım yapılması gerekirken, bu yönde bir tespit ya da rapor olmamasına rağmen katılanın hayati tehlike geçirdiği geçirdiği belirtilerek yazılı şekilde 89/2-e maddesi uyarınca arttırım yapılması,

3) Mahkemece sanık hakkında cezaya hükmolunurken TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra, belirlenen nihai hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi uyarınca paraya çevrilerek aynı kanunun 50/2. maddesine aykırı şekilde karar verilmesi,

3) Mahkemece sanık hakkında cezaya hükmolunurken TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra, belirlenen nihai hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi uyarınca paraya çevrilerek aynı kanunun 50/2. maddesine aykırı şekilde karar verilmesi,

4) TCK'nın 50/6. Maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmeye başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlendiği, somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir gerektiğini haiz olmayan hapis cezasının para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar şekilde karar tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3679, Karar No: 2012/6519, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3679 E.  ,  2012/6519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve basit kasten yaralama suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2011 gün ve 2010/311 Esas, 2011/473 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Basit kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne, hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiin temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5107, Karar No: 2009/12244, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5107 E.  ,  2009/12244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının, Bakanlığa bağlı İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin temizlik işlerini üstlendiğini, davalıya ait temizlik şirketinde çalışan dava dışı ...'nun haksız olarak işine son verildiği gerekçesiyle kıdem, ihbar ve diğer işçi alacakları için ... mahkemesinde Bakanlık ve davalı hakkında açmış olduğu davanın kabul edildiğini, mahkemece hükmedilen miktarı Bakanlığın ödemek zorunda kaldığını, oysa ki taraflar arasındaki sözleşme gereğince işçilerin tüm hak ve alacaklarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, Bakanlıkça ödenen 10.254,00 YTL’nin rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, açılan ihaleyi 6.10.2003 gününde kazandığını ve adı geçen işçinin kendi firmasında 9. ay on gün çalıştıktan sonra yeniden açılan ihaleyi 18.7.2004 tarihine kazanan firmanın ve davacının işten çıkardığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.