muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/37307, Karar No: 2018/21875, Tarih: 11.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/37307 E.  ,  2018/21875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların oluşturduğu adi ortaklık bünyesinde çalıştığını, haklı sebep olmadan sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliler ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 46'ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63'üncü maddesine göre belirlenmiş olan ... günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46'ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

Somut olayda, dosya içerisinde bulunan davacı imzasını taşıyan bazı izin formlarına göre davacının hafta tatili adı altında birer gün izin aldığı anlaşılmakta olup, hafta tatili hesabında kullanılan bu izinlerin mazeret izni niteliğinde olduğu gerekçesiyle değerlendirme dışı bırakılması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 11.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7453, Karar No: 2011/9630, Tarih: 29.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7453 E.  ,  2011/9630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... Mevkiinde bulunan .... Sitesinin, batı ve doğu plajında kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısımları kayrak kaplama, yeşil alan, şezlong ve duş alanı yapılmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu yer için ecrimisil ödediklerini, elatmalarının sözkonusu olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 29.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17114, Karar No: 2018/5682, Tarih: 07.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/17114 E.  ,  2018/5682 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... 2-... adlarına Av. ... 3-... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 15.06.2016 günlü ve 2013/139-2016/587 sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalılar ... ile ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi davacı tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, tebligat, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2. maddeye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. Somut davada; davalılardan ... adına gerekçeli karar tebligatının yukarıda belirtilen usüllere aykırı olarak öncesinde normal tebligat çıkartılmadan doğrudan mernis adresi yazılmak suretiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi çerçevesinde mahalle azasına tebliğ edilmek suretiyle usulsüz tebliğinin söz konusu olduğu anlaşılmakla; öncelikle; anılan davalıya yukarıda belirtilen hususlar çerçevesinde usulüne uygun olarak yeniden gerekçeli karar tebligatı çıkartılması gerekmektedir.

Yukarıda anlatılanlar çerçevesinde, davalı ...’in Mernis adresi tespit edilerek, gıyabi hükmün şahsın Mernis sisteminde kayıtlı görünen adresine ilgili mevzuat hükümleri uyarınca usule uygun bir şekilde tebliği sağlanıp temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1232, Karar No: 2018/7666, Tarih: 12.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/1232 E.  ,  2018/7666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı birleştirilen davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.09.2006 gününde, birleştirilen davalarda davalılar aleyhine 14.04.2007 ve 30.10.2007 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı ... iptali ve tescil mümkün olmazsa tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen ... 6. Tüketici Mahkemesinin 2007/768 Esas sayılı davanın kabulüne, birleştirilen 2007/323 sayılı davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen 16.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, yükleniciden temlik alınan şahsi hakka dayalı ... iptali ve tescil mümkün olmazsa tazminat istemine ilişkindir.

Asıl davada davacı vekili, davalı şirket ile arsa sahipleri arasında, 16.02.2000 tarihli ve 5161 yevmiye numaralı kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, davacının bu sözleşme uyarınca yükleniciye düşen 9 No'lu daireyi noterde düzenlenmiş satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını, ancak ... devrinin yapılmadığını beyan ederek, davaya konu taşınmazın ... kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya tescilini talep etmiştir.

Davacı vekili, birleştirilen ... 6. Tüketici Mahkemesinin 2007/768 esas sayılı ve ... 4. Tüketici Mahkemesinin 2007/323 esas sayılı dosyalarında davalı yüklenici aleyhine açtığı asıl davadaki ... iptal ve tescil talebine ek olarak birleştirilen davalılar arsa sahipleri ve davaya konu 9 numaralı bağımsız bölümün ... kayıt malikleri aleyhine, ... iptal ve tescilin mümkün olmaması halinde şimdilik 45.000,00TL'nin davalılardan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece;

Birleştirilen 2007/323 esas sayılı dosya yönünden davanın feragat nedeni ile reddine,

Asıl ve Birleştirilen 2007/768 Esas sayılı dosya yönünden davacının ... iptali ve tescil davasının kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan ... iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay ... Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163. maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Bu tür davalarda mahkemece, öncelikle yüklenicinin edimini (Eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (Oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (Yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (Temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (Davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (Davacı) Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; mahkemece 02.11.2012 tarihinde yapılan keşif sonucu alınan 12.04.2013 tarihli bilirkişi heyet raporunda "... Davalı ... İnşaat Sanayi Tic. Ltd. Şti ile arsa sahipleri arasında 16.02.2000 tarih ve 5161 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile 27542 ada 3 parselde yapılacak binanın yapımı için sözleşme düzenlendiği, davacı ile davalı şirket arasında 13.10.2005 tarih ve 28451 yevmiye nolu satış vaadi sözleşmesi ile 27542 ada 3 parseldeki binanın 3. Kat 9 nolu dairesinin satış vaadinin yapıldığı, davaya konu 9 nolu dairenin tapuda arsa sahipleri , ..., ... adına kayıtlı olduğu, ... Belediyesi İmar Müdürlüğünün 06.12.2006 tarihli yazısında binanın iskanının alınmamış olduğunun bildirildiği, davaya konu dairenin dava tarihi itibariyle rayiç değerinin 385.000,00TL olduğu, binanın inşaat tamamlanma oranının %99 olduğu, ... kayıt maliki davalıların ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/290 ve ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/84 esas sayılı dosyalarında lehlerine hükmedilen tazminat miktarları hesaplanarak davacının 259.851,57TL yi mahkeme veznesine depo etmesi halinde ... iptali ve tescil kararı verileceği..." bildirilmekle 15.04.2014 tarihli makbuz ile toplam 259.851,57TL davacı tarafından depo edilmiştir. Ancak, bilirkişi kurulu tarafından dava konusu taşınmazda eksik işler adı altında; davaya konu 9 numaralı bağımsız bölüm malikleri olan davalı arsa sahiplerinin yanısıra kat karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan ancak davaya konu taşınmazda paydaş olmayan tüm arsa sahiplerinin yüklenici ile aralarında devam eden veya kesinleşmiş davalarda yükleniciden tahsiline karar verilen eksik iş bedeli, kira kaybı tazminatları, işlemiş faizler, yüklenicinin sorumlu olduğu yargılama giderleri ve vekalet ücretleri, iskanın alınması için ödenmesi gereken harçlar bir bütün olarak hesaplanmış, davacının yükleniciden temlik aldığı davaya konu bağımsız bölüme dair kişisel hakkı sebebiyle üzerine düşen eksik işlerin nelerden ibaret olduğu araştırılmamıştır.

Bu durumda mahkemece; yeniden keşif yapılarak teknik bilirkişilerden dava konusu binanın eksik işlerinin tek tek hesaplanması suretiyle denetime elverişli rapor alınmalı, inşaatın hali hazırdaki fiziki seviyesi ve yargılama devam ederken davacı tarafından 19.04.2013 tarihinde binanın yapı kullanım belgesinin alındığı da göz önüne alınarak eksik iş varsa bu işlerin bedeli ve ayrıca sözleşme uyarınca yüklenicinin yükümlülükleri saptanmalı, bu bedelin depo edilmesi için davacıya süre verilmeli, ödemede tekerrüre yol açmamak kaydıyla usulüne uygun hesaplanan eksik iş bedeli depo edildiğinde sözleşme ifa ile sonuçlanmış olacağından davanın kabulüne karar verilmelidir. Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10867, Karar No: 2014/12739, Tarih: 26.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10867 E.  ,  2014/12739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/89512

Mahkemesi : Ezine Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 01/12/2011

Numarası : 2011/5 - 2011/206

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 01.12.1995 tarih ve 2851 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen Ezine ilçesi, Akçakeçili köyü, 39 sayılı parselde sanıkların kültür varlığı bulabilmek için kaçak kazı yaptıkları ve 1 adet bronz ok ucu, 3 adet sikke, 1 adet mermer heykel parçası ve 1 adet mermer sandalet uçu olmak üzere 6 adet taşınır kültür varlığı buldukları, bu kültür varlıklarının sanık S.. D..'in ikametinde saklandığı, yapılan ihbar üzerine alınan arama kararı üzerine sanık S.. D..'in ikametinde yapılan aramada suça konu eserlerin ele geçirildiği ve el koyma işlemlerinin yapıldığı, sanık Serdar ifadelerinde, eserleri traktörün pulluğuna takılmasıyla bulduklarını beyan etmiş ise de, sanığın yer gösterme işleminde gösterdiği yerde 4 metre derinliğinde, 2,5 metre genişliğinde kazı yerinin tespit edildiği, böylece sanıkların temyiz incelemesine konu olmayan korunması gerekli alan içinde izinsiz kazı yapma suçlarının sabit olduğu ve yapılan yargılama neticesinde bu suçtan mahkumiyetlerine karar verildiği, her ne kadar sanıklar hakkında ayrıca kültür varlığı ticareti suçundan da dava açılmış ise de, sanıkların buldukları taşınır kültür varlıklarını satışa arz ettiklerine dair delillerin bulunmadığı, sanıkların henüz satışa arz etmedikleri eserleri muhafaza etmelerinin başlı başına kültür varlığı ticareti suçunu oluşturmayacağı, ancak sanıkların izinsiz kazı yaparak buldukları kültür varlıklarını 6 aya yakın süre muhafaza etmeleri, böylece yasada belirtilen üç günlük bildirim süresine uymamaları nedeniyle, eylemlerinin 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesine temas eden suçu oluşturduğu, bu nedenle sanıklara ek savunma verilerek bu suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanıkların beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10222, Karar No: 2012/4197, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/10222 E.  ,  2012/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın ve usule aykırı olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının davalı şirkette işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir. 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. maddesinde öngörülen, işverenin haklı sebeple derhal feshinde ise yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

Davalı iş yerinde metin yazarı olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, şirket çalışanlarına gönderdiği e-mail ile davalı şirketin müşterilerinden olan ...'in imajını bozduğu ve bu mailden sonra internet ortamında ... şirketinin güvenirliğini zedeleyici ifadeler içeren e-maillerin dolaştığının tespit edilmesi üzerine, haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.