muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2645, Karar No: 2025/584, Tarih: 15.01.2025

Dosya kapsamında mevcut bulunan, mahkemenin hükme esas aldığı ve oluşa uygun düşen, kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 26/06/2015 tarihli, makine mühendisi iş güvenliği uzmanı, kimya yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanı ve yüksek mühendis iş güvenliği uzmanından oluşan üç kişilik heyet raporunda, kazanın, CAT 980 H modül kepçenin lastiklerinin değiştirilirken daha önce bu işi yapmamış tecrübesiz işçilere yaptırılması, lastik değişimi sırasında iş sağlığı ve güvenlik önlemlerinin alınmaması, lastik çemberi tespit parçası takılmadan hava basılmaya başlanması, bu işlemin demir kafes içerisinde yapılmaması, hava kompresörünün ucunda basınç göstergesinin bulunmaması nedeni ile basılan havanın bilinememesi nedenleri ile meydana geldiği ve bu hususta lastik değişimi konusunda herhangi bir eğitim vermeyen, işçilerini çalışma sırasında denetlemeyerek geniş anlamda iş sağlığı ve güvenliği mekanizması oluşturmayan, işçilerin emniyetsiz çalışmalarını engellemeyen, uygun iş ekipmanını sağlamayan, işin risk analizine uygun koruyucu ekipman vermeyen işveren adına hareket eden sevk ve idareden sorumlu teknik nezaretçi sanık ...'in asli kusurlu olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ortaköy(Aksaray) Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14299, Karar No: 2013/1118, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14299 E.  ,  2013/1118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığının bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj ve tehdit suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.04.2012 gün ve 2009/231 Esas, 2012/169 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafi ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığının bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Kararı temyiz etmeyen sanık ... duruşmadaki savunmasında, sanık ... ile mağdurenin olay günü kendi evine geldiklerinde evde ablasının da olduğunu beyan etmesi ve mağdurenin aşamalardaki beyanlarında, sanık ...'ın iş yerine gelerek kafeye gitmek için patronundan izin istediğini belirtmesi karşısında ...'in ablası ve mağdurenin patronunun tanık olarak bilgi ve görülerini tespit etmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere, ruh sağlığını bozacak şekilde ve zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemler nedeniyle uygulamanın TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak, aynı Kanunun 103/1. maddesi ile belirlenen ceza üzerinden 43/1. madde uygulanarak bulunacak artırım miktarının 103/6. madde ile tayin edilen ceza süresine eklenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunun teşekkülüne göre oluşturulmuş bir heyet tarafından düzenlenecek rapora göre belirenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Hürriyetten yoksun kılma suçunda, TCK.nın 109/2-3.f-5 maddesinden sonra 43. maddenin uygulanması gerekirken, TCK.nın 61/5. maddesinde öngörülen sıralamaya aykırı olarak 43. maddenin 109/3.f-5 fıkradan önce uygulanarak fazla ceza tayini,

Hürriyetten yoksun kılma suçunda, TCK.nın 109/2-3.f-5 maddesinden sonra 43. maddenin uygulanması gerekirken, TCK.nın 61/5. maddesinde öngörülen sıralamaya aykırı olarak 43. maddenin 109/3.f-5 fıkradan önce uygulanarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17543, Karar No: 2011/18934, Tarih: 17.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/17543 E.  ,  2011/18934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Polatlı 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :27.7.2011
Yargıtay — Esas No: 2024/1807, Karar No: 2024/4313, Tarih: 24.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1807 E.  ,  2024/4313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/46 E., 2023/248 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen maluliyet oranı tespit ve tahsis istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, 5510 sayılı Kanunun 25’inci maddesi kapsamında malul sayılması, maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli ve 2016/221-2019/170 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli ve 2019/1590-2021/1732 Karar sayılı kararıyla; istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "...Yargılama safhasında yürürlüğe giren söz konusu mevzuat kapsamında da değerlendirme yapılması gerektiğinden, mahkemece 28.09.2021 tarihli Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği kapsamında, maluliyetin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’ndan rapor alınıp (maluliyetin varlığına dair tespit yapıldığı takdirde, daha sonraki bir tarih belirtilmediği sürece, maluliyet başlangıcının yönetmeliğin yürürlük tarihi olduğu gözetilmek kaydıyla) sonucuna göre karar verilmelidir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " ...Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 23.12.2022 tarih ve 26488 karar sayılı raporunda...........’in mevcut hastalık ve arızaları, 28.09.2021 tarih ve 31612 sayılı Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında değerlendirildiğinde çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılamayacağı,

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " ...Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 23.12.2022 tarih ve 26488 karar sayılı raporunda...........’in mevcut hastalık ve arızaları, 28.09.2021 tarih ve 31612 sayılı Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında değerlendirildiğinde çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılamayacağı,

2-) Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi 16.04.2015 tarih 4379 nolu Engelli Sağlık Kurulu Raporunun Özürlülük Yönetmeliğine göre düzenlendiği anlaşılmakla, Özürlülük (engellilik) oranı kavramıyla, çalışma gücü kaybı (malulen emeklilik) kavramının farklı kavramlar oldukları, farklı tüzük ve yönetmeliklerin farklı bölümlerinde değerlendirildikleri, aralarında bağlantı bulunmadığı ve çelişkiden bahsedilemeyeceği... mütalaa edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamı, toplanan deliller, Yargıtay Bozma ilamı içeriği ve aldırılan ATK raporları hep birlikte değerlendirildiğinde; Sosyal Sigorta yüksek Sağlık kurulu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporlarının birbirini teyit etmesi karşısında davacının yukarıda açıklanan yasal mevzuat hükümleri karşısında çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılamayacağı ve aylık bağlanma koşulları oluşmayacağı, kurum işleminin yerinde olduğu kanaatine varılmakla sübut bulmayan davanın reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir. " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, Adli Tıp raporunun eksiklikler ve usulsüzlükler içerdiğini belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının maluliyetinin bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 25 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3236, Karar No: 2023/6196, Tarih: 26.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3236 E.  ,  2023/6196 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Kısmen kabul

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı vekili

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında 25.10.2007 başlangıç tarihli bayilik sözleşmesi imzalandığını, davalı tarafın sözleşmeyi hiçbir haklı gerekçe göstermeden ve süresi bitmeden sona erdirerek akdin ifasını imkansız hale getirdiğini, müvekkili şirketin bu sözleşmenin uygulanması halinde elde edeceği gelirleri ve doğacak kârları elde edemediğini, Rekabet Kurumu tarafından dava konusu Bayilik Sözleşmesinin 25.10.2012 tarihine kadar grup muafiyetinden yararlandığını, bu tarihe kadar geçerli olduğunun açıkça ve yazılı olarak belirtildiğini, davaya konu bayilik sözleşmesi ve intifa hakkının 25.10.2007 tarihinden itibaren 5 yıllık süre için grup muafiyeti kapsamına girdiğini, bu nedenle de bayilik sözleşmesinin 25.10.2012 tarihine kadar geçerli olduğunu ileri sürerek Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası döviz satış kuru üzerinden hesaplanacak 50.000,00 Amerikan Doları karşılığı Türk Lirası cezai şartın ve dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, 20.000,00 TL mahrum kalınan kârın bayilik sözleşmesi'nin fesih tarihi olan 18.09.2010 tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesi ile kâr mahrumiyeti talebini 1.008.651,75 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin akaryakıt istasyonuna bayilik alabilmek için taşınmaz üzerine davalı şirket lehine bayilik sözleşmesinin teminatı olarak 25.10.2007 tarihinde 15 yıl müddetle yeniden intifa sözleşmesi ve şerhi tesis edildiğini, bayilik ve bayiliğe bağlı intifanın geçersiz olduğunu, buna göre intifanın da tapudan fekki gerekeceğini, müvekkilinin davacının haksız ve hukuksuz tutum ve davranışları sebebi ile akaryakıt ve LPG istasyon işletmeciliği yapamayacak duruma düştüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile cezai şartın davalının iktisaden mahvına yol açıp açmadığının tespiti açısından davalının ticari defterleri üzerinde talimat yolu ile inceleme yapılmasına karar verildiği, inceleme gün ve saatinde ticari defterler hazır edilmediği için inceleme yapılamadığı, bozmadan önce aldırılan bilirkişi raporunda da takdir edilecek cezai şartın davalının iktisaden mahvına sebep olacağı belirlenmediğinden cezai şart alacağı yönünden tenkis yapılmasına gerek bulunmadığı, taraflar arasında düzenlenen bayilik sözleşmesi ve eki protokolde sözleşmenin süresinden önce feshedilmesi halinde kâr mahrumiyeti istenebileceğine dair bir hüküm bulunmadığı, kâr mahrumiyeti müspet zarar kapsamında olmakla sözleşmede aksine hüküm bulunmaması halinde aktin feshinden sonra talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kâr mahrumiyeti talebinin reddine, 50.000,00 USD cezai şart tazminatının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’un (3095 sayılı Kanun) 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 14.12.2022 tarih, 2021/8080 E. ve 2022/9020 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 14.12.2022 tarih, 2021/8080 E. ve 2022/9020 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; alacak talebinin zamanaşımına uğradığını, davacının intifa hakkının sona erdiğini ikrarına rağmen geçersiz intifa şerhini tapudan fekketmediğini, davacının hukuksuz davranışları sebebiyle akaryakıt ve LPG istasyon işletmeciliğini yapamayacak duruma düştüğünden taşınmazı dava dışı firmaya 8 yıl süre ile kiraladığını, davacının haksız talepleri ile kiracı ile bayilik sözleşmesi yapılamadığını, kiracının da gerekli prosedürü tamamlayarak başka şirketin bayiliğini yapmaya başladığını, Rekabet Kurumu'nun tebliğlerine göre bayilik sözleşmeleri ile bunlara bağlı teminat nitelikle intifa sözleşmelerinin 5 yıldan fazla süreli yapılamayacağını, 15 yıl süreli olarak yapılan davaya konu intifa sözleşmesinin kuruluşundan itibaren geçersiz olduğunu, adi intifa sözleşmesi göründüğü halde sözleşmenin kefalet/teminat amacıyla akdedildiğini, muvazaa içerdiğinden bu yönüyle de geçerlilik taşımadığını, tapudan fekkinin gerektiğini, bayilik lisansı olmayan davacının istasyon bayiliği yapamayacağını, sözde intifa hakkını kullanamayacağını, fiili ve hukuki imkansızlık sebebiyle de sözleşmenin geçersiz olduğunu, asıl borç olan bayilik sözleşmesi sona erdiğinden teminat niteliğindeki intifa sözleşmesinin de sona ereceğini, davacının yükümlülüklerini yerine getirmediğini, hakim durumunu kötüye kullandığını, intifanın fekki davalarının beklenmesi gerektiğini, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 253 üncü maddesine göre ticari defterlerin 5 yıl süre ile saklama yükümünün bulunduğunu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 82 nci maddesinde ise saklama yükümünün 10 yıl olduğunun ifade edildiğini, Mahkeme tarafından 2021 yılında defterlerin celbinin istendiğini, 2010 yılı defterlerin saklama yükümünün sona erdiğini, bu hususun nazara alınması gerektiğini, önceki kararda cezai şart tenkis edildiği, bozma ilamının da müvekkili lehine olduğu halde aleyhe bozma yasağına aykırı karar verildiğini ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının kabul yönelik kısmının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

2. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 158 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

2. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 158 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 187,55 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19098, Karar No: 2018/27658, Tarih: 18.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/19098 E.  ,  2018/27658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde en son insan kaynakları şefi olarak 17.02.2003-24.07.2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesini 15 yıl ve 3600 gün prim şartını sağladığından emeklilik nedeniyle feshettiğini, işyerinde normal mesai 08:00-18:00 arası olmasına rağmen hergün 20:00 a kadar çalıştığını, bilgisayar sistemindeki sorunlar nedeniyle hafta sonu da çalıştığını beyanla fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, cumartesi ve hafta sonu çalışmadığını çalışmasının 08:00-18:00 saatleri arasında olup haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Safahatı:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, fazla çalışma ücreti talebinin reddine, hafta tatili talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.