muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/266, Karar No: 2024/1772, Tarih: 26.02.2024

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının yetim aylığının 01.10.2008 tarihinden itibaren kesildiği, Kurum denetmenlerince düzenlenen denetmen raporu ile davacı ve eski eşinin fiilen birlikte yaşadığının tespit edildiği, Kurum kayıtlarının yazılı belge niteliğinde olduğu, aksinin ispatının aynı nitelikteki kanıtlar ile mümkün olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre Kurum denetmen raporunun inceleme döneminin 2002-2020 tarihleri arasını kapsadığı, tarafların nüfus kayıtları uyarınca 2007-2011 tarihleri arası aynı adreste "Orta Mah. ... Bulv. No:158/12 ...../Aydın" kayıtlı oldukları ve 14.02.2017 tarihinde tarihinde Aydın Atatürk Devlet Hastanesi Acil Tıp bölümünde tedavi gördükleri tespiti dışında 2002 ve 2020 yılları arası tüm sürede birlikte ve fiilen yaşadıklarına ilişkin başkaca delilin bulunmadığı, emniyet araştırması ve tüm tanık anlatımları ile davacı ve eski eşinin birlikte yaşamadığının tespit edildiği, dosyanın mevcut delil durumundan davacı ve eski eşinin 2002 ve 2020 yılları arası tüm dönem bakımından fiilen birlikte yaşadığı sonucuna varılamayacağı, nitekim davacının 2008 yılında eski eşinin evini satın aldığını ikrar ettiği, tarafların müşterek çocuklarının olduğu ve tanık anlatımları ile çocuklar vesilesi ile biraraya geldiklerinin anlaşıldığı hususları birarada değerlendirildiğinde, ağırlıklı deliller uyarınca davacının 2007-2011 yılları dönem dışında inceleme dönemi olan 2002-2020 yılları arası tüm dönem bakımından davacının eski eşi ile birlikte yaşamadığını ispat ettiği kanaatine varıldığı, bu hali ile tarafların 2002 tarihinden itibaren birarada yaşadığı tespitini içeren Kurum denetmen raporunun gerçeğe uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı kurumun 11.12.2020 tarih ve 15617744 sayılı işlemin iptali ile kesilen yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum tarafından düzenlenen denetmen raporunda ismi geçen ve 09.04.2021 tarihli delil dilekçelerindeki tanıklardan ...'nın dinlenilmediği, Kurum Sosyal Güvenlik Denetmenlerince yapılan araştırma sonucu davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiği, davacıdan Kurum alacağının henüz tahsil edilmediği, Kurum işleminde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, Kurum kayıtları resmi ve yazılı belge niteliğinde olup aksinin aynı nitelikte yazılı delillerle olması gerektiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Alacakların yersiz ödemelere mahsubu, en eski borçtan başlanarak borç aslına yapılır, kanunî faiz kalan borca uygulanır. Bu hüküm ilgili hak sahiplerinin muvafakat etmeleri kaydıyla, aynı dosyadan diğer bir hak sahibine yapılan yersiz ödemelere mahsubunda da uygulanır.

Yersiz ödemenin gelir ve aylıklardan kesilmesinde, kesintinin başlayacağı ödeme dönemi başı itibarıyla kanunî faizi ile birlikte hesaplanan borç tutarı, gelir ve aylıktan % 25 oranında kesilmek suretiyle uygulanır...

"

3. 5510 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinin ilk iki fıkrasının ilgili kısımları şöyledir:

"Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin işlemlerin denetimi, Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları eliyle yürütülür...

Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir..."

4. 5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin ilk iki fıkrasının ilgili kısımları şöyledir:

"5411 sayılı Bankacılık Kanunu kapsamındaki kuruluşlar, döner sermayeli kuruluşlar ile diğer gerçek ve tüzel kişiler doğrudan, münferit olarak bilgi ve belge istenmesi hariç olmak üzere kamu idareleri ile kanunla kurulan kurum ve kuruluşlar ise Kurumla yapılacak protokoller çerçevesinde, Devletin güvenliği ve temel dış yararlarına karşı ağır sonuçlar doğuracak hâller ile özel hayat ve aile hayatının gizliliği ve savunma hakkına ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla özel kanunlardaki yasaklayıcı ve sınırlayıcı hükümler dikkate alınmaksızın gizli dahi olsa Kurum tarafından kişilerin sosyal güvenliğinin sağlanması, 6183 sayılı Kanuna göre Kurum alacaklarının takip ve tahsili ile bu Kanun kapsamında verilen diğer görevler ile sınırlı olmak üzere istenecek her türlü bilgi ve belgeyi sürekli ve/veya belli aralıklarla vermeye, bilgilerin elektronik ortamda görüntülenmesini sağlamaya, görüntülenen bu bilgilerin güvenliğini sağlamaya, muhafaza etmek zorunda oldukları her türlü belge ile vermek zorunda oldukları bilgilere ilişkin mikrofiş, mikrofilm, manyetik teyp, disket ve benzeri ortamlardaki kayıtlarını ve bu kayıtlara erişim veya kayıtları okunabilir hale getirmek için gerekli tüm sistem ve şifreleri incelemek için ibraz etmeye mecburdurlar.

Bu madde kapsamında ilgili kişi, kurum ve kuruluşlar Kurumun belirleyeceği süre içerisinde söz konusu talebe cevap vermek ve gereken kolaylığı göstermekle yükümlüdürler..."

3. Değerlendirme
Yargıtay — Esas No: 2023/3063, Karar No: 2024/999, Tarih: 20.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3063 E.  ,  2024/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

HÜKÜM : Davanın Kabulüne

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen uygulama kadastrosuna itiraz davasında verilen kararın yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, Kahramanmaraş ili Onikişubat ilçesi Dereboğazı Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapu da ... Seçkin adına kayıtlı bulunan eski 1098 parsel ... 356,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 179 ada 14 parsel numarasıyla ve 186,27 metrekare yüzölçümlü olarak ve Hasan Seçkin adına tapuda kayıtlı bulunan eski 1093 parsel ... 448,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 179 ada 13 parsel numarasıyla ve 346,06 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiş ardından 179 ada 13 parsel ... taşınmaz 506,52 metrekare yüzölçümlü olarak Kadastro Komisyon kararı uyarınca tespit edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde, uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait 179 ada 14 parsel ... taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve sınırın yanlış belirlendiğini ve eksiklik ile yanlışlığın davalılara ait 179 ada 13 parsel ... taşınmazdan kaynaklandığını belirterek 179 ada 13 parsel ... taşınmazın 13,00 metrekarelik kısmının iptal edilerek 179 ada 14 parsel ... taşınmaza eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve ..., davacıların murisinin, 179 ada 14 parsel ... taşınmazı da içine alacak şekilde ve rızaları dışında duvar yaptırdığını ve İlk Derece Mahkemesince taşınmazların tesis kadastro sınırları esas alınması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın reddine, çekişmeli eski 1098 yeni 179 ada 14 parsel ... davacı taşınmaz ve eski 1093 parsel yeni 179 ada 13 parsel ... davalı taşınmazın 22/2-a uygulama kadastro tespiti gibi tapu kütüğüne aynen aktarılmasına karar verilmiş; hükmün davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın reddine, çekişmeli eski 1098 yeni 179 ada 14 parsel ... davacı taşınmaz ve eski 1093 parsel yeni 179 ada 13 parsel ... davalı taşınmazın 22/2-a uygulama kadastro tespiti gibi tapu kütüğüne aynen aktarılmasına karar verilmiş; hükmün davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi neticesinde, Dairenin 06.12.2022 tarihli ve 2022/2217 Esas, 2022/9870 Karar ... kararıyla; "ilk derece mahkemesi tarafından eksik araştırma ve inceleme yapılarak karar verildiği ve ilk derece mahkemesi tarafından yöntemine uygun bir şekilde araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyulduktan sonra, İlk Derece Adliye Mahkemesince, "bilirkişi raporunda, taşınmazların tesis kadastro paftasında ilk olarak tersimat ve yüz ölçümüne ilişkin hesap hatası yapıldığı ve uygulama kadastrosu ile bu hataların giderildiği, taşınmazlar arasındaki sınırın geçerli sınır olarak alınması gerektiği, iki taşınmaz arasındaki ihtilaflı duvarın tesis kadastrosu sırasında sabit sınır olarak bulunduğu, ancak tesis kadastrosunda sınırlandırma hatası yapılarak yanlış sınırın belirlendiği, sınırlandırma hatasının uygulama kadastrosu ile düzeltilmemiş olduğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, 179 ada 13 ve 14 parsel ... taşınmazların uygulama kadastro tespitinin iptaline, bilirkişi kurulunun 06.12.2022 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (19. sayfa) (A) ve (B) harfi ile gösterilen alanların 179 ada 13 parselden alınarak 179 ada 14 parsele eklenmesi suretiyle, 179 ada 13 parselin yüz ölçümünün (506,52-4,72-9,38) 492,42 metrekare, 179 ada 14 parselin yüz ölçümünün (186,26+4,72+9,38) 200,36 metrekare olarak tapuya tesciline, 06.12.2022 tarihli bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9042, Karar No: 2018/678, Tarih: 07.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9042 E.  ,  2018/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili; davalının sorumluluğundaki kanalizasyon sularının müvekkilinin sigortalısına ait işyerinin bodrum katına dolması sonucunda burada bulunan eşyaların hasar gördüğünü ve sigortalıya tazminat ödediklerinden bahisle söz konusu hasar bedeli olan 8.605,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili özetle; iddia edilen olayın hizmet kusuru olduğundan idare mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle yargı yolu itirazında bulunmuş, esasa ilişkin olarak da müvekkilinin herhangi bir ihmal ve sorumluluğunun bulunmadığından bahisle davanın reddini savunmuştur.Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu binanın imar mevzuatına proje ruhsat ve eklerine inşaat tekniğine aykırı olarak yapıldığı, kod-meyil itibariyle ...ın çok aşağıda olduğu, en basit bir yağışlı havada dahi söz konusu binanın bodrum katının su basmasına müsait olduğu, olayda hasarın davalının sorumluluğu altındaki rögar ve kanalizasyon bağlantısı ile ilgisinin bulunmadığı, bu haliyle davalı idarenin ortak kusurunun varlığından dahi bahsedilemeyeceği, esasen davacı ... şirketinin bu gibi inşaat tekniğine ve mevzuata aykırı binalara sigorta poliçesi

düzenlemekle zarara katlanmak zorunda oldukları kanaatiyle davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, iş yeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine dayalı tazminat davasıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; “Bina imar mevzuatına, proje, ruhsat ve eklerine, inşaat tekniğine aykırı olarak yapıldığı, bodrum katını su basması için... rögarının tıkanmasına ihtiyaç olmadığı, tekniğe uygun olarak yapılmayan bina, rögar ve kanalizasyon bağlantısı nedeni ile davalı ...'nin veya binadaki diğer bağımsız bölüm maliklerinin sorumlu tutulamayacağı belirtilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; “Bina imar mevzuatına, proje, ruhsat ve eklerine, inşaat tekniğine aykırı olarak yapıldığı, bodrum katını su basması için... rögarının tıkanmasına ihtiyaç olmadığı, tekniğe uygun olarak yapılmayan bina, rögar ve kanalizasyon bağlantısı nedeni ile davalı ...'nin veya binadaki diğer bağımsız bölüm maliklerinin sorumlu tutulamayacağı belirtilmiştir.

2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanununun 17. maddesinde kanalizasyon şebekesi bulunan cadde ve sokaklardaki her taşınmazın kanalizasyona bağlanmasının zorunlu olduğu, bu bağlantıların, bedeli taşınmazın sahibinden alınmak suretiyle ... tarafından yapılacağı veya projesine uygun olarak yaptırılacağı hüküm altına alınmıştır. Kanunun 18. maddesinde ise yapı için belediyeden ruhsat isteyen gerçek ve tüzel kişilerin, daha önce ...'den su ve kanalizasyon durumu hakkında belge almak zorunda oldukları, ...'nin o yerdeki su ve kanalizasyon şebekesine göre su ve kanalizasyon durum belgesi vereceği, yapıların durum belgesi alınmadan veya tesisatın durum belgesine aykırı olarak yapılması hallerinde imar mevzuatının ruhsatsız yapılar hakkındaki hükümleri uygulanacağı belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere davalı idarenin kanalizasyon hattının yapım, bakım, onarım görevlerinin yanı sıra denetim yükümlülüğü de bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere davalı idarenin kanalizasyon hattının yapım, bakım, onarım görevlerinin yanı sıra denetim yükümlülüğü de bulunmaktadır.

Yönetmeliğe göre mal sahibi, müteahhit veya apartman yöneticisi parsel çıkış bacasına atıksuyun geri gelmesini önleyecek tedbirleri almak zorundadır. Ancak bu önlemlerin alınmamış olması davalının denetim yükümlülüğü nedeniyle olan sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Kaldı ki, BK. hükümlerine göre davalının kanalizasyon sisteminden doğan zararlardan yapı sahibi olarak da sorumluluğu vardır. Nitekim davalı kanalizasyon sisteminin sorunsuz bir şekilde çalışmasını sağlamakla yükümlüdür.Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgulara göre sigortalının binası ile ilgili uygun imalatları yapması gerektiği görüşü davacı yönünden müterafik kusur teşkil edip BK'nın 58'inci maddesi uyarınca objektif özen sorumluluğu bulunan davalının sorumsuzluğu sonucunu doğurmaz. Sigortalı dairenin bulunduğu apartmana ait atık suların, davalı kurumun izni ve bilgisi olmadan, genel şehir tesisatına bağlanması mümkün değildir. İşbu bağlamanın fen ve teknik kurallarına uygun olarak yapılmasının denetlenmesi, uygun yapılmamış olduğu takdirde uygun hale getirilmesi de davalı kurumun görev ve sorumluluğu altındadır. Ayrıca Mahkemece, bu hususlar nazara alınmadan, dava konusu hasarın meydana geldiği binaya ilişkin imar durumunun, kat irtifakı kurulup kurulmadığının ilgili belediyeden öğrenilmeden, ...'nin sorumluluğunun açıklandığı gibi tartışılmadan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4250, Karar No: 2025/130, Tarih: 14.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/4250 E.  ,  2025/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/471 E., 2023/195 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/578 E., 2022/37 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tamamı yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen tarafların gelmediği ve mazeret bildirmedikleri anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince erkeğe kusur olarak yüklenen hakaret vakıasının ispatlanamadığından bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, yine de kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/251, Karar No: 2020/1421, Tarih: 23.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/251 E.  ,  2020/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğunu nitelikli şekilde kasten öldürmek.

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-d-e, 53, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan kurum vekilinin karar tebliğini müteakip süresinde temyiz talebinde bulunduğu; ancak CMK 294. maddesinde belirtildiği şekilde temyiz sebebi bildirilmediğinden CMK'nin 295/1 maddeleri uyarınca katılan kurum vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK.nin 298. maddesi uyarınca Üye ...'in temyizen inceleme yapılması gerektiğine ilişkin karşı oyu ve oy çokluğu ile REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan dolayı yerel mahkemece kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri üzerine incelenerek bozulması nedeniyle bozmaya uyularak ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmak suretiyle verilen karara karşı sanık müdafinin temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2019 gün ve 2018/2830 esas, 2019/1767 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin delillerin hatalı değerlendirildiğine, öldürme kastının bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ile eşi ...'ın evli ve 3 tane müşterek çocukları olduğu, aralarında ...'ın ailevi yükümlülüklerini ihmal etmesi nedeniyle uyuşmazlık bulunduğu, ailenin bakım ve ihtiyaçlarını komşular tarafından karşılandığı gibi ...'ın müşterek ikamete uğramadığı, sanığın bu dönem zarfında, sanığın maktulü altına tuvaletini yapması nedeniyle dövmeye başladığı, maktulün almış olduğu darbeler neticesi kendisinden geçmesi üzerine sanığın maktulü kucağına alarak kapı önünde yardım istediği, olay yerine gelen acil servis tarafından maktulün hastaneye kaldırıldığı fakat yapılan müdahalelere rağmen maktulün göğüse künt travma ile meydana gelmesi mümkün myokard rüptürüne bağlı kalp tamponadı sonucu hayatını kaybettiği anlaşılan olayda; hedef alınan vücut bölgesi, darbenin sayısı ve engel bir durum bulunmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında, eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu ve hakkında 5237 sayılı TCK'nin 87/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,