muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2085, Karar No: 2022/1023, Tarih: 08.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2085 E.  ,  2022/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı , kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Oluşa uygun kabule göre olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun 5237 sayılı TCK'nın 109/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zaman aşımını en son kesen işlem olan 10.04.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5611, Karar No: 2012/10230, Tarih: 02.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/5611 E.  ,  2012/10230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi ihmal

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa usule aykırı olarak tebligatları yapmak suretiyle görevi ihmal suçundan kamu davası açılmış olması ve yakınan ...'nün suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi karşısında; davaya katılma ... bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, yakınana bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 ... Yasanın 8/1 ve 1412 ... CYY'nın 317.maddesi uyarınca ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 02/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2338, Karar No: 2019/4428, Tarih: 21.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2338 E.  ,  2019/4428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça azmettirme

HÜKÜM : Manisa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2018 tarih ve 2017/805 esas ve 2018/263 sayılı kararıyla;

1- Sanıklar ..., ...,... ve ... hakkında;

... ve ...'e karşı olası kastla yaralama suçlarından ayrı ayrı beraatlerine,

2- Sanık ... hakkında;

...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK.nin 81/1, 35/1-2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

3- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında;

...'ı öldürmeye azmettirmeye teşebbüsten; TCK.nin 38, 81/1, 35/2, 29, 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin kararın Aile ve Sosyal Politikalar

Bakanlığı, ... müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/07/2015 gün ve 2018/1722 E. 2018/1655 K. sayılı kararının katılan ... ... vekili tarafından, 5271 sayılı CMK'nin 294/1 ve 295/1. maddelerine aykırı olarak, temyiz sebebi bildirilmeden gerekçesiz olarak temyiz edildiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, sanık ... müdafiinin, sanıklar... müdafilerinin, katılan bakanlık vekilinin temyiz istemleri ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme isteklerinin 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında mağdur ... ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanıklar Kadir, Volkan ve Erhan haklarında mağdur ... ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme, sanık ...’ın mağdur ... ...’ı olası kastla öldürmeye teşebbüs, sanıklar ..,.., haklarında mağdur ... ...’ı olası kastla öldürmeye teşebbüş suçuna azmettirme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin sanıklar müdafii, katılan bakanlık vekili ve katılan bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 06/07/2015 gün ve 2018/1722 E. 2018/1655 K. sayılı kararıyla istinaf taleplerinin esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı sanıklar müdafii, katılan bakanlık vekili ve katılan bakanlık vekili tarafından temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin istinaf istemlerinin esastan reddine ilişkin kararı yerinde olduğundan sanık ... müdafiinin; vasfa, sanığın mağdur ...’e karşı öldürme kastının olmadığına, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarının fazla oluşuna, haksız tahrikin varlığına, sanıklar ..,.., müdafilerinin; sanıklar hakkında diğer sanıklar ...’ı azmettirdikleri gerekçeleri ile verilen mahkumiyet kararlarının hatalı olduğuna, azmettirmenin unsurlarını oluşmadığına, eksik incelemeye, sanıkların savunma haklarının kısıtlandığına, katılan bakanlık vekilinin; haklarında beraat kararı verilen sanıklar ..,.., hakkında olası kastla tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçlarından ceza verilmesi gerektiğine ve eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 301/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığına TEVDİİNE, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süreler dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 21/10/2019 gününde heyetimizden sayın ...’in temyiz neden olmaksızın inceleme yapılabileceğine ilişkin karşı oyu ve oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ...'ın mağdur katılan ...'nu öldürmeye teşebbüs etmesine, diğer sanıklar..,..,'ı azmettirmekten açılan kamu davasında mağdur katılan ... vekilince yapılan temyizin sebep içermediğinden bahisle reddine dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

5271 sayılı CMK'da olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. Md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyetbaşsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyetbaşsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını resen

inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10,11,36,90 md. Ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik,yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK da sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim.Saygılarımla.

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2016/2120, Karar No: 2018/347, Tarih: 17.01.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/2120 E.  ,  2018/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17.01.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13269, Karar No: 2016/11837, Tarih: 01.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13269 E.  ,  2016/11837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu 104 ada 35 parsel sayılı taşınmazın 15.07.2014 tarihi itibariyle kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından araştırılarak, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten sonra, mahallinde yapılacak keşif sonucunda, taşınmaz arsa vasfında ise mahkemece tarafların vereceği ya da re’sen getirtilecek uygun emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre, arazi vasfında ise gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin tespiti için alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüştür. Somut olayda kamulaştırma belgeleri 15.07.2014 tarihinde mahkemeye verilmiş olduğundan değerlendirmenin 2014 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca 2013 yılı verilerinin esas alınması suretiyle bedel belirlenmiş olması,

3-Dava konusu 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasından artan 14.614,42 m²'lik ve dava konusu 104 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasından artan 19.195,53 m²'lik bölümün konumu, yüzölçümü, geometrik şekli ve tarımsal bütünlüğü dikkate alındığında herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda değer kaybı verilerek bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9601, Karar No: 2011/12744, Tarih: 30.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9601 E.  ,  2011/12744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Başkent Elektrik Dağıtım AŞ aleyhine 22/10/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/03/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ve davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, elektrik çarpması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece manevi tazminat istemi yönünden kısmen kabul kararı verilmiş, reddedilen manevi tazminat bölümü için davalı tarafa davacıya verilen vekalet ücretinden fazla vekalet ücreti takdir edilmiştir. Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10.maddesi dikkate alınarak; reddedilen manevi tazminat bölümü yönünden davacı taraf yararına takdir olunan vekalet ücretinden fazla olmamak üzere davalı taraf yararına vekalet ücretine karar verilmelidir. Açıklanan hususa aykırı olarak karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olay tarihinde 9 yaşında olan davacıların desteği, hayvan otlatmaktayken etrafında koruma ve uyarı bulunmayan davalıya ait elektrik direğine tırmanmak istediği sırada elektrik akımına kapılarak ölmüştür. Olay nedeniyle gerekli güvenlik önlemini almayan davalının 3/8, denetim ve gözetim görevini gereği gibi yapmayan destek ile anne ve babanın müşterek kusurunun 5/8 olduğu anlaşılmaktadır.

Olayın gelişim biçimi, kusur durumu, olay tarihi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde asıl davanın davacıları anne ..., baba ... ile ölenin kardeşleri ..., ... ve ... yararına hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları fazladır. Anılan davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.

4-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince; yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanununda, mahkemelerce ne şekilde karar verileceği, verilen kararda hangi hususların bulunması gerektiği açıklanmıştır.

Asıl dava ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı bentlerde hüküm oluşturularak asıl ve birleşen dava konusu edimler ile her bir dava için belirlenen vekalet ücreti, harç ve diğer yargılama giderleri infazda tereddüt oluşturmayacak biçimde açık ve net şekilde belirtilmelidir. Yerel Mahkemece açıklanan hususlara uyulmadan karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle de karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (4) sayılı bentte gösterilen nedenle taraflar yararına, (3) sayılı bentte açıklanan nedenle davalı yararına (2) sayılı bentte açıklanan nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcların istekleri halinde geri verilmesine 30/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12259, Karar No: 2019/2502, Tarih: 09.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12259 E.  ,  2019/2502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1987-1992 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 09/04/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.