muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/71, Karar No: 2022/364, Tarih: 18.05.2022

Yerel Mahkemenin 02.01.2020 tarihli ve 122 sayılı cevabi yazısı ile; sanık ...'e gerekçeli karar tebliğ edilmesi amacıyla ....

45 barkod numaralı tebligat evrakının 30.12.2013 tarihinde oluşturulduğu, tebligatın hazırlandığı tarihte gerekçeli kararın henüz onaylanmamış olması nedeniyle tebligata, tebliğ edilecek evrak eklenmesi zorunlu olduğundan onaylanmadığı için seçilemeyen gerekçeli karar yerine rastgele 20.06.2013 ve 27.05.2013 tarihli genel karar/müzekkerenin eklendiği, gerekçeli kararın ise 06.01.2014 tarihinde onaylandığı, Mahkeme eski yazı işleri müdürü olup emekliliğe ayrılmış olan (83768) sicil numaralı ... ...'un, "Sanık ...'e gerekçeli kararın tebliğ edilmesi amacıyla 06.01.2014 tarihinde tebliğ edilen tebligat evrakını kendisinin hazırladığını, tebligatı hazırladığı tarihte gerekçeli kararın onaylanmamış olması nedeniyle tebligat evrakına eklenecek evrak olarak gerekçeli kararın seçilemediğini, tebligata evrak eklenmesi zorunlu olduğundan genel karar müzekkere evrakını eklemek zorunda kaldığını, ancak fiziki olarak tebligat içerisine genel karar müzekkere değil gerekçeli karar evrakını eklediğini ve bu hâliyle tebliğe çıkardığını," şifahen beyan ettiğinin belirtildiği,

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, dosya içerisinde ve UYAP sisteminde kayıtlı olarak 06.01.2014 tarihinde sanığa bizzat teslim edildiği belirtilen PTT sorgu evrakının bulunduğu, sanık müdafisinin itirazı üzerine bahsi geçen belgenin içeriğinin ne olduğunun mahkemesinden sorulduğu, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.01.2019 tarihli yazısı ile eski yazı işleri müdürü olup emekliliğe ayrılmış olan ve PTT sorgu evrakında sicil bilgileri yazılı olan ... ...'un, tebligata gerekçeli kararı eklediğini beyan etmesi karşısında; yasal gereği olmaksızın sonradan yapılan tebligatın yeni bir hak kazandırmasının mümkün bulunmamasına göre, sanığın 20.01.2014 tarihli temyiz inceleme başvurusunun yasal süresi geçtikten sonra yapıldığı gerekçesiyle itirazın yerinde görülmediği,

UYAP Bilişim Sisteminde 15.01.2014 tarihinde "MHKYIM 83768" sicil numaralı görevli tarafından yapılan PTT veritabanı sorgulamasında sanığa 06.01.2014 tarihinde saat 16.56.42'de bizzat tebliğ edilen bir tebligatın olduğu ve işlem yerinin ... olarak gösterildiği, aynı tarihte katılanlar ... ve ..., inceleme dışı sanık ... ve müdafisi Av. ... ile tanık ... adına da yapılan sorgulama belgelerinde de 06.01.2014 tarihinde saat 16.56.42'de adı geçenlere bizzat tebliğ edilen bir tebligatın olduğu ve işlem yerinin ... olarak gösterildiği, ancak sorgu belgelerinde hangi barkod numaralı tebligatın tebliğ edildiğine ve tebligat içeriğinde hangi evrakın bulunduğuna dair herhangi bir bilginin yer almadığı,

UYAP Bilişim Sistemi kayıtlarının incelenmesinde; sanığın 26.11.2013 ila 20.01.2014 tarihleri arasında cezaevinde olmadığı,

Anlaşılmaktadır.

UYAP Bilişim Sistemi kayıtlarının incelenmesinde; sanığın 26.11.2013 ila 20.01.2014 tarihleri arasında cezaevinde olmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi için öncelikle bu konudaki Anayasal ve kanuni düzenlemelerin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Anayasanın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrası;

"Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir...",

"Temel hak ve hürriyetlerin korunması" başlıklı 40. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ise;

"Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkes, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkanının sağlanmasını isteme hakkına sahiptir.

Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır..." şeklinde düzenlenmiş olup Anayasa'nın 36. maddesinde, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu, 40. maddesinde ise Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlâl edilen herkesin, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkânının sağlanmasını isteme hakkının bulunduğu belirtilmiştir.

CMK'nın "Tebligat usulleri" başlıklı 37. maddesi;

"(1) Tebligat, bu Kanunda belirtilen özel hükümler saklı kalmak koşuluyla, ilgili kanunda belirtilen hükümlere göre yapılır.

(2) Uluslararası andlaşmalar, yazılı belgelerin doğrudan doğruya postayla veya diğer iletişim araçlarıyla gönderilmesini kabul ettiğinde; yurt dışına yapılan tebligat, iadeli taahhütlü posta veya diğer iletişim araçları ile gerçekleştirilir." şeklinde düzenlenmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Bilinen adreste tebligat" başlıklı 10. maddesi;

"Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır..." biçiminde düzenlenmiştir.

Buna göre tebligat, öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Adres, muhatabın konut veya ... yeri adresi olabilir. Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır. Ancak, tebligatı çıkaran makama bildirilen adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması hâllerinde, muhatabın 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'na göre adres kayıt sistemindeki adresi (MERNİS) bilinen son adresi olarak kabul edilerek tebligat buraya yapılacaktır (Canan Ruhi, ... Cemal Ruhi, Tebligat Hukuku, Seçkin Yayınevi, .... 82.).

Adres kayıt sistemindeki adresine (MERNİS) tebligatın yapılma şekli ise anılan Kanun'un "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21. maddesinin 2. fıkrasında;

"Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." biçiminde açıklanmıştır.

Konumuzla ilgisi bakımından usulüne aykırı tebliğin hangi hâllerde geçerli olacağına da değinilmesi gerekmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Usulüne aykırı tebliğin hükmü" başlıklı 32. maddesi;

"Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır.

Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur.",

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in "Usulüne aykırı Tebliğin Hükmü" başlıklı 53. maddesi ise;

"(1) Tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliği öğrenmiş ise geçerlidir. Aksi takdirde tebligat yapılmamış sayılır. Muhatap, her ne şekilde olursa olsun tebliğ evrakını veya davetiyeyi alırsa ya da bunların içeriğini öğrenirse tebliği öğrenmiş sayılır.

(2) Muhatabın tebliği öğrendiğini beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

(3) Tebliğin usulüne aykırı yapılmış olması halinde, muhatabın tebliği öğrendiğinin ve bunun tarihinin iddia ve ispatı mümkün değildir." şeklinde düzenlenmek suretiyle sanığın tebliği öğrendiğini beyan ettiği veya hâl ve hareketleri ile bunu ortaya koyduğu tarihte tebliğin geçerli olacağı kabul edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Ceza Dairelerince tereddüde mahal bırakmayacak şekilde sürdürülen uygulamalara göre de; yoklukta kurulan hükmün temyiz hakkı olanlara usulüne uygun tebliğ edilmediği hâllerde temyiz süresi işlemeye başlamayacağından, öğrenme üzerine verilen temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu kabul edilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkemece sanık ...'in nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmî belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyetine ilişkin verilen gerekçeli kararın sanığın 22.07.2011 tarihinde istinabe olunan Mahkemede beyan ettiği "Okmeydanı Mah. Sancaktar Sok. No: 10, İç Kapı No: 2 Merkez / ..." adresine tebliğ edilmek üzere 30.12.2013 tarihinde ... barkod numaralı tebligatın düzenlendiği, tebligat zarfına "BU ZARFTA Genel Karar/Müzekkere – 20/06/2013, Genel Karar/Müzekkere – 30/12/2013 VARDIR." şerhinin konulduğu, yine Yerel Mahkemece sanığın "Bahçelievler Mah. 2. Ferah Sk. No: 20, İç Kapı No: 5 Merkez/..." olan MERNİS adresine gerekçeli kararın tebliğ edilmek üzere 16.01.2014 tarihinde 4000796529910 barkod numaralı tebligatın düzenlendiği, tebligat zarfına "BU ZARFTA Gerekçeli Karar – Karar No: 2013/296 - 02/12/2013 VARDIR." şerhinin konulduğu, ancak söz konusu tebligatların sanığa tebliğ edilip edilemediğine dair tebligat parçalarının dosyada ve UYAP sisteminde bulunmadığı, sanığın ise 20.01.2014 tarihli dilekçesi ile hakkındaki mahkûmiyet hükümlerini temyiz etmesi üzerine Özel Dairece gerekçeli kararın sanığa 06.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği kabul edilerek sanığın süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin reddine karar verildiği, Yerel Mahkeme karar tarihinden sonra atanan sanık müdafisinin gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilip edilmediğinin belirsiz olduğundan bahisle itiraz kanun yoluna başvurulmasını talep ettiği ve Yerel Mahkemece yapılan araştırma neticesinde PTT ... Dağıtım ve Toplama Merkezi Müdürlüğü cevabi yazısında ... barkod numaralı tebligatın 10.01.2014 tarihinde tebliğ yapılamadan iade edildiğinin, 4000796529910 barkod numaralı tebligatın ise 30.01.2014 tarihinde aynı konutta sanığın yakınına teslim edildiğinin bildirildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık lehine itiraz kanun yoluna başvurulduğu ve bu defa Özel Dairenin istemi üzerine Yerel Mahkemece yapılan araştırma sonucunda sanığa gerekçeli karar tebliğ edilmesi amacıyla ... barkod numaralı tebligat evrakının 30.12.2013 tarihinde oluşturulduğu, tebligatın hazırlandığı tarihte gerekçeli kararın henüz onaylanmamış olması nedeniyle tebligata, tebliğ edilecek evrak eklenmesi zorunlu olduğundan onaylanmadığı için seçilemeyen gerekçeli karar yerine rastgele 20.06.2013 ve 27.05.2013 tarihli genel karar/müzekkerenin eklendiği, gerekçeli kararın ise 06.01.2014 tarihinde onaylandığı, Mahkeme eski yazı işleri müdürü olup emekliliğe ayrılmış olan (83768) sicil numaralı ... ...'un, "Sanık ...'e gerekçeli kararın tebliğ edilmesi amacıyla 06.01

.06.2013 ve 27.05.2013 tarihli genel karar/müzekkerenin eklendiği, gerekçeli kararın ise 06.01.2014 tarihinde onaylandığı, Mahkeme eski yazı işleri müdürü olup emekliliğe ayrılmış olan (83768) sicil numaralı ... ...'un, "Sanık ...'e gerekçeli kararın tebliğ edilmesi amacıyla 06.01.2014 tarihinde tebliğ edilen tebligat evrakını kendisinin hazırladığını, tebligatı hazırladığı tarihte gerekçeli kararın onaylanmamış olması nedeniyle tebligat evrakına eklenecek evrak olarak gerekçeli kararın seçilemediğini, tebligata evrak eklenmesi zorunlu olduğundan genel karar müzekkere evrakını eklemek zorunda kaldığını, ancak fiziki olarak tebligat içerisine genel karar müzekkere değil gerekçeli karar evrakını eklediğini ve bu hâliyle tebliğe çıkardığını," beyan ettiği olayda;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün ilk önce sanığın en son bildirdiği adresine ve ardından MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak her iki tebligatın sanığa tebliğ edildiğine veya iade edildiğine dair tebligat parçalarının denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulunmadığı, 15.01.2014 tarihli PTT veritabanı sorgulamasına göre sanığa 06.01.2014 tarihinde bizzat teslim edilen bir tebligat evrakının olduğu belirlenmiş ise de sanığa hangi evrakın ve barkod numaralı tebligatın tebliğ edildiğinin sorgu evrakında gösterilmediği, dosyada aynı tarih-saat-..., işlem yeri ve açıklamanın yer aldığı ve katılanlar, inceleme dışı sanık ve müdafisi ile tanığa yapılmış görünen birden fazla PTT sorgu evrakının mevcut olduğu, ayrıca sanığın en son bildirdiği adresine 30.12.2013 tarihinde düzenlenen tebligatta adresin ... olmasına rağmen PTT sorgu evrakında işlem yerinin ... olduğu, PTT cevabi yazısında 30.12.2013 tarihinde düzenlenen tebligatın 10.01.2014 tarihinde tebliğ yapılamadan iade edildiğinin bildirildiği, söz konusu sorgulamaları yapan Mahkeme eski yazı işleri müdürünün beyanının sanığa tebligatın hangi tarihte yapılmış olduğuna değil tebligat zarfının içerisine gerekçeli karar konulup konulmadığına ilişkin olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın sanığa 06.01.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinin ispat edilemediği, sanığın 20.01.2014 tarihli temyiz nedenlerini bildirir dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin ret kararının kaldırılmasına ve sanık ...'in temyiz talepleri de incelenmek üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 19.03.2019 tarihli ve 5526-2380 sayılı ret kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına ve arşivinde bulunan dosyaların Yargıtay 11. Ceza Dairesine devredilmesine karar verildiğinden, temyiz incelemesinin yapılması amacıyla Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.05.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17024, Karar No: 2014/674, Tarih: 07.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17024 E.  ,  2014/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2013/308-2013/113

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müteahhitliğini müvekkilinin yaptığı inşaatın ruhsat harçlarının karşılığı olarak Yenidoğan Belediyesi' ne toplam 120.000-TL tutarındaki 6 adet çekin teslim tutanağı ile verildiğini, çeklerin birkısmının belediye tarafından cirolanarak 3. şahıslara verilmiş olduğunu, sözkonusu belediyenin seçimlerden önce davalı belediye bünyesinde birleştirildiğini, toplam 60.000-TL çek bedelinin ödenmiş olduğunu, buna rağmen çeklerin ve müvekkilinin belediyeye ödediği 60.000-TL' nin kayıtlarda gözükmediğini belirterek, 6 adet çekin belediyeye teslim edildiğinin, bir adedinin belediye kasasında bulunduğunun ve müvekkilinin davalıya ödenen 60.000-TL bedelli 3 çek nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ruhsat harcının peşin ödenmesi gerekip vadeye bağlanamayacağını, basiretli davranması icap eden davacının da bunu bilmesi gerektiğini, müvekkili belediye kayıtlarında sözkonusu çek ve tahsilatların olmadığını, çeklerle bir ilgilerinin bulunmadığını, davanın Yenidoğan Belediyesi eski başkan ve yardımcılarına karşı yöneltilmesi gerektiğinden öncelikle husumetten reddine, aksi halde ise müvekkilinin çeklerden dolayı herhangi bir sorumluluğu olmadığından esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın değer itibariyle senetle ispatlanması gerektiği, davacının sadece 20.08.2007 tarihli bir tutanak sunmuş olduğu, bu tutanakta teslim alan olarak gözüken şahsın davalı belediyede işçi olduğunun ve belediyeyi temsil yetkisinin olmadığının anlaşıldığı ve açılan davada taraf sıfatının bulunmadığı, davacının davaya konu çekleri davalı belediye başkanlığına verdiğini ispatlayamadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çeklere dayalı menfi tespit istemine ilişkindir. Dava konusu çeklerde davacı H.. K.. keşideci, Yenidoğan Belediyesi lehtar durumunda olup, çeklerin arkasında ilk cironun İstanbul ili Yenidoğan Belediye Başkanlığı kaşesi üzerine atılan imza ile gerçekleştiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece belirtilen bu yönler üzerinde durulup araştırma ve inceleme yapılarak deliller eksiksiz toplandıktan sonra, iddia ve savunma çerçevesinde hepbirlikte değerlendirilip varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2892, Karar No: 2012/10299, Tarih: 19.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/2892 E.  ,  2012/10299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki beyanlarında “eşim eve geri gelmeyince moralim bozuldu,dönerken yolda içtiğim sigaraları söndürmeden yol kenarına atmışım,bunun üzerine kuru otlar tutuşmuş,yangın çıkmış dediği,sanığın savunmasının aksine sanığın kasten orman yaktığına dair görgüye dayanmayan,taraflı olma ihtimali bulunan, yorumlara dayalı mücerret beyanlardan başkaca sanığın kasten orman yakmak suçundan cezalandırılmasına yeter nitelikte ve derecede delil elde edilemediği ve sanığın eşine kızgınlığı nedeni ile yol boyuna mola vererek içtiği sigaraların atılması neticesinde yangının çıkmış olduğuna dair savunmasının aksininde ispat edilememiş olduğu ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alınarak sanık lehine kabulü ile sanığın eyleminin taksirle orman yangınına sebebiyet verme suçu olarak kabul edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın yanan sigaralarını ormana atması neticesinde yangın çıkabileceğini öngörmesine rağmen içtiği sigaraları atması ve bunun sonucunda yangın çıkması karşısında eyleminde TCK 21/2.maddesinde düzenlenen olası kast bulunup bulunmadığı tartışılmadan hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4288, Karar No: 2020/1651, Tarih: 08.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/4288 E.  ,  2020/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı kooperatif tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dairenin 02/04/2019 tarihli iade kararı gereği yerine getirilmemiştir. Yargıtay iade kararlarının gereğinin yerine getirilmesi zorunludur. Bu nedenle çekişmeli Tavşanlı köyü 654 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yeri gösterir en eski tarihli hava fotoğrafı getirtildikten sonra dava dosyasının keşfe katılan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, hava fotoğrafı ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, tarihi belirtilmek suretiyle çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün varsa ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı, önceki raporları eklenmeden sadece rapor içeriğinde hava fotoğrafının ayrıntılı olarak yorumlanacağı müşterek imzalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 08/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8811, Karar No: 2014/14588, Tarih: 22.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8811 E.  ,  2014/14588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet, uyarlama yapılmasına yer olmadığı

Mahalli mahkemece verilen 10.07.2014 tarihli Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; lehe kanunun belirlenmesine ilişkin verilen kararlar Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün ve 66-96 sayılı ilamında da açıklandığı üzere 5275 sayılı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından hükümlünün temyiz istemi, 5271 sayılı CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip, gerekli karar mahallinde merciince verilmek üzere, inceleme yapılmaksızın dosyanın mahalline iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.