muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4683, Karar No: 2008/9974, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4683 E.  ,  2008/9974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ... ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme, sonuçlandırma, sonuçların ilanına dair askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri ilgili orman sınır noktalarıyla birlikte gösterir orjinalinden çekilmiş onaylı ve denetime elverişli orman tahdit harita örneğinin,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07/07/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6241, Karar No: 2024/5976, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6241 E.  ,  2024/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/8 E., 2021/117 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığı

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı erkek mirasçıları vekili

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece davacı yargılama sırasında vefat ettiğinden boşanma hususunda karar verilmesine yer olmadığına, davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusuru bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek mirasçılarının vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme Kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı erkek mirasçılarının vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı erkek dava dilekçesinde özetle; davalı kadın ile üç ay önce evlendiklerini, ancak aralarındaki yaş farkı ile ruhi ve fikri anlaşmazlıkların bir arada yaşamalarını imkansız hale getirdiğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Dava devam ederken davacı erkek 06.09.2015 tarihinde vefat etmiş, boşanma davası devam ederken ölen davacının mirasçıları davaya 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 181 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kusur tespiti yönünden devam etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ısrarı ile evlendiklerini, kadının, davacının kiracısı olduğunu, evlendikten sonra davacının tamamen değiştiğini, eve ekmek getirmemeye ve sofra kurulmasına karşı çıkmaya başladığını, davacının bir lokantada hazır yemek yiyerek eve geldiğini, evde yemek yapılmasına karşı geldiğini, eve para bırakmadığını, müvekkilinin kızının yardımıyla geçindiğini, küfür, tehdit ve hakaretler ettiğini, davacının kendisine saldırması nedeniyle müvekkilinin polis çağırdığını, polis nezaretinde kendisine ait eşyalarını aldığını, davacının 3 aylık evliliklerinde müvekkiline eziyet ve hakaretler ettiğini belirterek davanın reddine, boşanmalarına karar verilmesi halinde kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.10.2015 tarihli ve 2014/865 Esas, 2015/775 Karar sayılı kararıyla; davanın taraflarca takip edilmeyip, dosyanın işlemden kaldırılması tarihinden 3 ay geçmesine karşın yenilenmemesi nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.10.2015 tarihli ve 2014/865 Esas, 2015/775 Karar sayılı kararıyla; davanın taraflarca takip edilmeyip, dosyanın işlemden kaldırılması tarihinden 3 ay geçmesine karşın yenilenmemesi nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı erkek mirasçılarının vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 14.09.2017 tarihli ve 2016/3565 Esas, 2017/9426 Karar sayılı kararı ile; davacının mirasçılarının 07.09.2015 tarihinde yenileme talebinde bulunduğu, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Mahkemenin 06.02.2020 tarihli ve 2018/61 Esas, 2020/104 Karar sayılı kararıyla; davacı erkeğin evlendiği ve dava açtığı tarihlerde fiil ehliyetine haiz olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumundan alınan rapor da göz önünde bulundurulmuş, her ne kadar mirasçılar vekilinin sunduğu 05.04.2018 tarihli dilekçesiyle kusur yüklenmesi için delillerini ve tanıklarını bildirmişse de müteveffa/davacının dava dilekçesinde tanık deliline dayanmadığı anlaşılmakla 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kusur belirlenmesi talebinin kusurun ispat edilememesi nedeniyle reddedilmesi gerektiği, taraflar arasındaki evliliğin davacı tarafın yargılamanın devamı sırasında vefat etmiş olması nedeniyle sona ermiş olduğundan dolayı boşanma hususunda karar verilmesine yer olmadığına, davalı tarafın yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

4.Dairemizin 22.09.2020 tarihli ve 2020/3313 Esas, 2020/3989 Karar sayılı kararı ile; dava devam ederken davacı erkeğin 06.09.2015 tarihinde vefat ettiği, boşanma davası devam ederken ölen davacının mirasçılarının davaya 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kusur tespiti yönünden devam ettikleri, mirasçılar vekilinin Mahkemeye sunduğu 05.04.2018 tarihli dilekçe ile davalı kadına kusur yüklenmesi için delillerini ve tanıklarını bildirdiği, Mahkemece kusur belirlenmesi talebinin davacının dava dilekçesinde tanık deliline dayanmadığı ve kusurun ispat edilememesi nedeniyle reddedildiği ve evlilik davacının ölümüyle sona erdiğinden boşanma hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, Mahkemece kararın gerekçe kısmında kadının kusursuz olduğu belirtilmiş ise de, hüküm kısmında bu hususta sağ kalan eşin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulup bulunmadığı yönünden bir hüküm kurulmaması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı erkek mirasçılarının vekili karar düzeltme talebinde bulunmuş, Dairemizin 25.02.2021 karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

5.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı erkek mirasçılarının vekili karar düzeltme talebinde bulunmuş, Dairemizin 25.02.2021 karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mirasçılar vekili Mahkememize sunduğu 05.04.2018 tarihli dilekçesiyle kusur yüklenmesi için delillerini ve tanıklarını bildirmişse de müteveffa/davacının dava dilekçesinde tanık deliline dayanmadığı anlaşılmakla 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kusur belirlenmesi talebinin kusurun ispat edilememesi nedeniyle reddedilmesi gerektiği, yine her ne kadar mirasçılar vekili aşamalardaki dilekçe ve beyanlarında kendisinin daha sonra tanık bildirmiş olmasına karşı tarafın bir itirazının bulunmadığını belirtmiş ise de, bu yöndeki savunmasının 6100 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesi uyarınca yerinde olmadığı, yine mirasçıların davacı asilin yerine davaya katılmış olmaları ve vefat üzerine usuli işlemlerin kaldığı yerden devam olacağı gerçeği karşısında mirasçılar vekilinin sair talep ve itirazlarının da yerinde görülmediği, taraflar arasındaki evliliğin davacı tarafın yargılamanın devamı sırasında vefat etmiş olması nedeniyle sona ermiş olduğundan dolayı boşanma hususunda karar verilmesine yer olmadığına, davalı tarafın yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı tarafın herhangi bir kusurunun tespit edilmemesi nedeniyle davalının boşanmaya sebebiyet verecek derece kusuru bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 27.02.2024 tarihli ve 2022/10396 Esas, 2024/1268 Karar sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı erkek mirasçıları vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı erkek mirasçıları vekili; davalının tanık dinlenilmesine itiraz etmediğini, davalının kusurlu olduğunu her yönüyle ispatladıklarını, onama kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen, erkeğin ölümü ile konusuz kalan ve mirasçılar tarafından kusur tespiti yönünden devam eden boşanma davasında sağ kalan kadın eşin boşanmaya sebebiyet verecek kusurunun ispat edilip edilmediği, eksik inceleme bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen, erkeğin ölümü ile konusuz kalan ve mirasçılar tarafından kusur tespiti yönünden devam eden boşanma davasında sağ kalan kadın eşin boşanmaya sebebiyet verecek kusurunun ispat edilip edilmediği, eksik inceleme bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 181 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin son fıkrası ve 4421 sayılı Kanun'un 2 nci ve 4 üncü maddesinin (b) bendinin (1) inci alt bendi delaletiyle takdiren 2.320,00 TL para ceza ile 891,50 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5827, Karar No: 2013/10255, Tarih: 22.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5827 E.  ,  2013/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın mahiyeti ve hükmedilen bedel nazara alındığında, taraflara fazla vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 5. ve 6. bentlerinden (1.200,00) rakamlarının çıkarılmasına, yerlerine (662,00-TL) rakamlarının yazılmasına,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/557, Karar No: 2018/124, Tarih: 27.03.2018

**Ceza Genel Kurulu         2016/557 E.  ,  2018/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 171-170

Sanıklar ... ve ...'nın zimmet suçundan 765 sayılı TCK'nun 202/2, 80 ve 33. maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis ve 654.402 TL ağır para cezası ile cezalandırılmalarına ve kısıtlılık altında bulundurulmalarına ilişkin Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.10.2001 tarihli ve 243-320 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafileri ve katılan S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 07.05.2002 tarih ve 817-3270 sayı ile;

"...Birleştirilen Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/122 Esas sayılı dosyasındaki iddianame ile sanıklar hakkında zimmet ve sahtecilik suçundan açılan kamu davasına 8.7.1999 günlü dilekçesi ile katılma talebinde bulunan SS Umutpark Konut Yapı Kooperatifi vekilinin bu istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Birleştirilen Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/216 Esas sayılı dosyasındaki iddianame ile sanıklar hakkında zimmet ve görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasına 28.9.1999 tarihli dilekçesi ile katılma talebinde bulunan SS Umutpark Konut Yapı Kooperatifi yerine aynı günlü oturumda kooperatif başkanı Onural Şeref Bozkurt'un davaya katılmasına karar verilmesi..." isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiş,

Bozma kararına uyan yerel mahkemece 20.09.2002 tarih ve 180-299 sayı ile; sanıkların zimmet suçundan 765 sayılı TCK'nun 202/2, 80, 219/son ve 33. maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis ve 654.402 TL ağır para cezası ile cezalandırılmalarına, memuriyetten müebbeten mahrumiyetlerine ve kısıtlılık altında bulundurulmalarına karar verilmiş, resen temyize tabi bu hükümlerin sanıklar ve katılanlar S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 05.06.2003 tarih ve 8917-3564 sayı ile;

"...Kooperatif arsalarının alımı nedeniyle sanıkların 23.140.000.000 TL'yi zimmetlerine geçirdikleri kabul edilmiş ise de; gerek tapuda gerekse kooperatifin muhasebe kayıtlarında arsaların toplam alım tutarlarının 54.920.000.000 TL olarak gösterilip belirtilmesi, ayrıntıların 24.3.1989 gün ve 1/2 sayılı içtihadı birleştirme kararında açıklandığı gibi bu yazılı kanıtların aksinin tanık dinlenerek ispatının mümkün bulunmamasına bu konudaki sanıkların savunmalarının aksinin de kanıtlanamaması karşısında bu iddia ve eylemin zimmete esas alınamayacağı,

Öte yandan....Ticarete 21.12.1997 tarihli 2 fatura karşılığında 5.060.998.200 TL ile ilgili olarak bu firmanın yetkili temsilcisi tanık olarak dinlenip ticari defter ve belgeleri üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılarak bu faturaların, kesilip kayıtlara işlenip işlenmediğinin, keza Sabanca İnşaat Malz. Tic. San. Firmasına 3 ayrı fatura ile ödenmiş gösterilen 3.471.797.500 TL ile ilgili olarak Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/50 esas, 2001/255 karar ve 13.6.2001 tarihli kararının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması daha sonra arsa ve inşaat konusunda uzman mülk ve inşaatçı bilirkişilerin iştiraki ile mahallinde keşif yapılıp kooperatif inşaatlarına ait plan proje metraj cetvelleri ve hak ediş raporları ve sanıkların Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesine yaptırdıkları tespit dosyaları da incelenerek, sanıkların yönetimden ayrıldıkları 4.7.1998 günü itibarı ile kooperatif arsası ve inşaatları ile dikilen ağaçlar ve yapılan tüm yapılanmaların Bayındırlık rayiçlerine göre toplam maliyetlerinin saptanması, Akbay Şirketinin hak ediş raporlarında belirtildiği gibi 38.001.818.523 TL tutarında imalat yapıp yapmadığının tespit edilmesi yine aynı tarih itibarı ile kooperatifin üyelerinden topladığı paralar aldığı krediler ve sağladığı diğer gelirlerin toplam tutarının belirlenmesi için oluşturulacak ayrı hesap bilirkişilerinden rapor alınması, bu şekilde bulunulacak toplam gelirlerin kooperatif inşaat maliyetlerini ve arsa giderlerini karşılayıp karşılamadığı, giderlere esas tutulan gerçek dışı fatura, hak ediş ve tahsil makbuzlarının kooperatif parasının zimmete geçirilmesi için mi yoksa yapılan giderlerin harcama yerlerini gösterebilmek amacıyla düzenlenmiş veya temin edilmiş belgeler mi olup olmadığı hususları üzerinde durulması, tüm bu kanıtlar toplandıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının takdiri ve suç niteliğinin belirlenmesinin gerekeceği, gözetilmeden müşteki kooperatifçe görevlendirilmiş ve daha sonra Yönetime de seçilmiş bir inşaatçı bilirkişi raporu ile yeminli mali müşavir ve bunların saptamalarını esas alan/müfettiş raporları ile yargılamadaki bilirkişi raporlarına itibar edilerek noksan soruşturma ile hüküm kurulması;

Kabule göre de;

1- Kooperatif kayıtları ile saptanması olanaklı bulunan Kumsal Şirketine ödeme gösterilen 2.221.800.000 TL; kooperatifin Vakıfbank Maltepe Şubesindeki muhasebe kayıtlarına intikal ettirilmeyen 6,5 milyar TL ve SSK primi ile muhtasar vergi ödemesi olarak gösterilen 472.443.095 TL'nin basit zimmet niteliğinde olduğunun gözetilmemesi.

2- Eski hükümlülüğü bulunduğu anlaşılan sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

3- Nisbi harçta 10 bin TL küsürlerinin nazara alınamayacağının düşünülmemesi,

4- Hükümden sonra değişikliğe uğrayan TCK.nun 30/2 maddesi uyarınca ‘bin’ TL küsürlerinin hesaba katılamayacağının gözetilememesi..." isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiş,

2- Eski hükümlülüğü bulunduğu anlaşılan sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

3- Nisbi harçta 10 bin TL küsürlerinin nazara alınamayacağının düşünülmemesi,

4- Hükümden sonra değişikliğe uğrayan TCK.nun 30/2 maddesi uyarınca ‘bin’ TL küsürlerinin hesaba katılamayacağının gözetilememesi..." isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiş,

Bozma ilamına uyan yerel mahkemece, 19.12.2006 tarih ve 367-568 sayı ile sanıkların zimmet suçundan 5237 sayılı TCK'nun 247/1, 247/2, 43 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, bu hükümlerin sanıklar müdafileri ve katılan S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 15.11.2007 tarih ve 4008-8809 sayı ile;

"...Mahkemece Dairemizin 05.06.2003 gün ve 2002/8917 Esas, 2003/3564 sayılı bozma kararına uyulduğu halde; bozma kararı doğrultusunda, arsa ve inşaat konusunda uzman mülk ve inşaatçı bilirkişilerin iştiraki ile mahallinde keşif yapılıp kooperatif inşaatlarına ait plan, proje, metraj cetvelleri, hak ediş raporları ve sanıkların Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesine yaptırdıkları tespit dosyaları da incelenerek, sanıkların yönetimden ayrıldıkları 4.7.1998 günü itibarı ile kooperatif arsası ve inşaatları ile dikilen ağaçlar ve tüm yapılanmaların Bayındırlık rayiçlerine göre toplam maliyetinin saptanması yine aynı tarih itibarı ile kooperatifin üyelerinden topladığı paralar, aldığı krediler ve sağladığı diğer gelirlerin toplam tutarının belirlenmesi için oluşturulacak ayrı hesap bilirkişilerinden rapor alınması, bu şekilde bulunacak toplam gelirlerin kooperatif inşaat maliyetlerini ve arsa giderlerini karşılayıp karşılamadığı, giderlere esas tutulan gerçek dışı- fatura, hak ediş ve tahsil makbuzlarının kooperatif parasının zimmete geçirilmesi için mi yoksa yapılan giderlerin harcama yerlerini gösterebilmek amacıyla düzenlenmiş veya temin edilmiş belgeler mi olup olmadığı hususları üzerinde durulması, tüm bu kanıtlar toplandıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının taktiri ve suç niteliğinin belirlenmesinin gerekeceği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması..." isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiş,

Yerel mahkemece bozma kararına uyularak, 25.12.2009 tarih ve 20-410 sayı ile sanıkların zimmet suçundan 5237 sayılı TCK'nun 247/1, 43 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, bu hükümlerin sanıklar müdafileri ve katılan S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 01.03.2012 tarih ve 5258-1384 sayı ile;

"...Hükmün tefhim edildiği celsede duruşmada hazır bulunan sanık ... yerine müdafiinden son sözü sorulduğu halde sanık ... yerine müdafiinden son sözü sorulmaması suretiyle CMK'nın 216/3. maddesi ihlal edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;