muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17425, Karar No: 2014/1981, Tarih: 31.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17425 E.  ,  2014/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Turhal 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 14.05.2013

No : 2011/610-2013/363

Dava, 13.09.2008-01.04.2009 tarihleri arasındaki hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosyanın tetkikinde; Mahkemece dinlenen bordrolu tanıkların ihtilaflı dönemde çalışmadıkları, işyerinin 08.10.2008 den itibaren faaliyete başladığı, 26.05.2009 tarihinde kapsama alındığı, işyerinde 7 adet çalışır vaziyette sanayi tipi dikiş makinesinin bulunduğu, komşu işyeri tanığı olarak dinlenen tanıklardan H.. B..’nin beyanında, 2008 yılında davalı işyerinde çalışan bayanların olduğunu, davalı işyerindeki Ayşe isimli işverenin ölçü alması için birilerini kendi işyerine gönderdiğini belirttiği, diğer komşu işyeri tanıklarının ihtilaflı döneme ait bir bilgilerinin bulunmadığı anlaşılmakla, davaya konu dönemde davalı işyerinde çalışanların tespitinin gerektiği, bunun mümkün olmaması halinde, komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, sonradan dinlenen tanık beyanları ile daha önce dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde, bu çelişki giderilmeye çalışılmalı, böylece, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 31.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4471, Karar No: 2011/42335, Tarih: 22.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/4471 E.  ,  2011/42335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/132085

MAHKEMESİ : Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2008

NUMARASI : 2006/243

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Kaçak tespit tutanağında sayaç arkasından çekilen harici kablo ile beslenen prizde kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmesi, sanığın savunmasında tutanak tutulan adreste oturmadığını ileri sürmesi, kaçak tespit tutanağının Bayrampaşa mahallesi Mülazimbey Sokakta bulunun 17 nolu meskende bulunan 13696 nolu abone için tutulduğu, katılan kurumun 13.03.2007 tarih ve 579 sayılı yazısında, bu abonenin sanığın eski kocası olan Y..Y.. adına ve Kaleiçi Mahallesi Aykut Sokak No:.. da bulunduğunu belirtmesi, kolluk araştırmasında da sanığın Bayrampaşa Mahallesi Aykut Sokak No:..da ikamet ettiğinin anlaşılması, tutanak tanığı A... Ç..’nın tutanaktaki adres bilgilerinin doğru olduğunu ısrarla ileri sürmesi, tutanakta belirtilen adreste yapılan keşifte bilirkişinin tutanakta belirtilen abone ve sayacı tespit etmesi karşısında; öncelikle kaçak tespit tutanağında belirtilen adreste sanığın oturup oturmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulup, belirtilen çelişkiler giderildikten sonra, diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca mahkum olunan hapis cezasının ertelenmesi durumunda, hükümlünün kendi altsoyu üzerendeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına dair güvenlik tedbirinin uygulanmayacağının, aynı yasanın 53/1-e bendindeki hak yoksunluğunun uygulanmamasına da karar verilebileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16250, Karar No: 2014/3678, Tarih: 25.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/16250 E.  ,  2014/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ceylanpınar Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahk.sıfatıyla)

TARİHİ : 25/01/2013

NUMARASI : 2010/216-2013/26

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat ve alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. M.. R.. ve davalı vekili Av. S. B.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davalı tarafından depodan çıkışına izin verilmeyen ve bu nedenle bozulan ürün bedelinin tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile müvekkili arasında 06.12.2001 tarihli mandıra kiralama ve koyun sütü satış sözleşmesi yaptıklarını, müvekkilinin davalıya olan borçları ödemesinde bazı gecikmeler yaşanması sebebiyle davalı kurumun Ceylanpınar İşletmesindeki soğuk hava deposunda bulunan 300 ton tulum peynirinin çıkışına davalı tarafından izin verilmediğini, bu süreçte depolarda bulunan ürünün bozulduğunu belirterek 3.900.000 TL zarardan şimdilik 10.000 TL sının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, davasını 07.01.2013 tarihli dilekçe ile ıslah etmiş olup, ıslah ile birlikte toplam 2.773.200 TL alacağın davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı ise depoda yer alan ürünlerin sorunlu ve iade gelen ürünler olduğunu, deponun anahtarının ve kontrolünün davacıda olup bozulmanın müvekkili idareden kaynaklanmadığını, malların çıkışına izin verilmediği iddiasından önce bozulmanın gerçekleştiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 2.993.887 TL alacağın tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında 06.12.2001 başlangıç tarihli 10 yıl süreli mandıra kiralama ve koyun sütü satış sözleşmesi imzalanmıştır. Sözleşmenin konusu T.. T.. Ceylanpınar İşletme Müdürlüğüne ait günlük 20 ton süt işleme kapasiteli mandıra ile iki adet soğuk hava deposunun 10 yıl süre ile kiralanması ve davalı işletme tarafından davacıya yıllık 2.000 ton süt satışı yapılmasıdır. Kira parası her ay mandırada işlenen sütün fatura bedelinin %2’si olarak kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 13.maddesinde kiracının taahhüdünden kısmen veya tamamen vazgeçmesi veya taahhüdünü sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi ve en fazla üç gün süreli ihtarın tebliğine rağmen bu durumun devam etmesi halinde sözleşmenin feshedilerek kesin teminatın irat kaydedileceği kararlaştırılmıştır. Kira ilişkisinin devamı sırasında davacının teminat ve ödeme yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle davacıya ait 100 ton tulum peynirinin bozulma riski davacıya ait olmak üzere 24.02.2009 tarihinde davalı kiralayanın emanetine alınması kararlaştırılmıştır. Davalının emanetinde bulunan ürünlere yönelik olarak davacı 04.08.2010 tarihli ihtarname ile malların çıkışına izin verilmesini talep etmiş olmasına karşın davalı ödeme taahhüdünün yerine getirilmesi koşulu ile malların çıkışına izin verilmediği bildirilmiştir. Davacı, 19.08.2010 tarihinde iki adet depoda yaptırdığı tespitte davalı idareye ait yemekhane binası altındaki depoda bulunan ürünlerin küflenmiş ve bozulmuş olduğu, ürünlerin üzerindeki etiket bilgilerinden bir kısmının 2008 yılı itibariyle, bir kısmının da 2009 yılı itibariyle raf ömürlerinin dolduğu, diğer depoda bulunan ürünlerde ise gözle görülür bir bozulma tespit edilmediği etiket bilgilerine göre ürünlerin raf ömürlerinin 2011 yılının değişik aylarında dolacağı belirtilmiştir. Davacı 31.08.2010 tarihinde açtığı işbu dava ile davalı idare tarafından çıkışına izin verilmeyen ve bozulan ürünler nedeniyle tazminat isteminde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda her iki depoda bulunan ürün miktarının 231.100 kg olup piyasa satış fiyatı olarak kg başına 12 TL üzerinden ürün bedelinin 2.773.200 TL olduğu hesaplanmıştır. Ne var ki zarar ile davalının eylemi arasında sebep sonuç ilişkisi bulunup bulunmadığı yönünde yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Tespit raporuna göre 1 nolu depoda bulunan ürünlerin bir kısmının 2008 yılında bir kısmının 2009 yılında raf ömürlerinin bittiği bildirilmiş olmasına karşın duruşmada dinlenen davacı tanıkları; depolardaki sevkiyatın 2010/Mayıs ayından itibaren yapılamadığını belirtmişler, keza 24.08.2010 tarihli haciz tutanağında davacı şirket yönetim kurulu üyesi olarak beyanı alınan Yusuf Ulukaya da tanık beyanlarına paralel olarak ürünlerin 15 Mayıs 2010 tarihinden itibaren çıkışına izin verilmediğini belirtmiştir

.08.2010 tarihli haciz tutanağında davacı şirket yönetim kurulu üyesi olarak beyanı alınan Yusuf Ulukaya da tanık beyanlarına paralel olarak ürünlerin 15 Mayıs 2010 tarihinden itibaren çıkışına izin verilmediğini belirtmiştir. Şu durumda davalının malın çıkışına izin verilmediği iddiasının ortaya atıldığı aşama itibariyle 1 nolu depoda bulunan peynirin raf ömrünün sona erip ermediği ve ekonomik değerini yitirip yitirmediği dolayısıyla davalının eylemi ile zarar arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı mahkemece tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10771, Karar No: 2022/12332, Tarih: 24.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10771 E.  ,  2022/12332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Adi kira ve hasılat kiralarına ilişkin icra takibinde, alacaklının icra mahkemesine başvurusunda; örnek 13 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal süresi içerisinde icra müdürlüğüne yaptığı itiraz ile duran takipte itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesinin talep edildiği, ilk derece mahkemesince, borçlunun kira ilişkisini kabul ettiği, ödeme iddiasının da ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına ve kiracının taşınmazdan tahliyesine karar verildiği, karara karşı borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

İcra ve İflas Kanunu'nun 269/2. maddesi hükmü gereğince ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini aynı yasanın 62. maddesi hükümleri dâhilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmez ise, akdi kabul etmiş sayılır. Borçlunun kira ilişkisine açıkça karşı çıkmaması karşısında İİK'nin 269/2. maddesi gereğince kira ilişkisinin kesinleştiğinin kabulü gerekir. Kira akdini, kira bedelini ve ödeme zamanı ile şeklini kanıtlama yükümlülüğü davacı alacaklıya, kira paralarının ödendiğini ispat külfeti de davalı borçluya aittir.

Öte yandan 12.09.2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Cumhurbaşkanı Kararı, 06.10.2018 tarihli Resmi Gazete'de Yayınlanan Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karara İlişkin Tebliğ'de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ, 16.11.2018 tarihli Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karara İlişkin Tebliğ'de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ, Hazine ve Maliye Bakanlığı'nın 13.10.2020 tarihli Duyurusu ve meri yasal mevzuat karşısında döviz cinsinden sözleşme bedelinin ne şekilde belirleneceği açıklanmıştır.

Sözleşme bedeli ve bu sözleşmelerden kaynaklanan diğer ödeme yükümlülükleri, döviz cinsinden ve dövize endeksli olarak kararlaştırılması mümkün olmayan sözleşmelerin 32 Sayılı Karara İlişkin 2008-32/34 Sayılı Tebliğin 27. Maddesinde; ”Bu madde uyarınca sözleşme bedeli ve bu sözleşmelerden kaynaklanan diğer ödeme yükümlülükleri döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak kararlaştırılması mümkün olmayan sözleşmelerde yer alan bedellerin 32

Sözleşme bedeli ve bu sözleşmelerden kaynaklanan diğer ödeme yükümlülükleri, döviz cinsinden ve dövize endeksli olarak kararlaştırılması mümkün olmayan sözleşmelerin 32 Sayılı Karara İlişkin 2008-32/34 Sayılı Tebliğin 27. Maddesinde; ”Bu madde uyarınca sözleşme bedeli ve bu sözleşmelerden kaynaklanan diğer ödeme yükümlülükleri döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak kararlaştırılması mümkün olmayan sözleşmelerde yer alan bedellerin 32

sayılı Kararın Geçici 8 inci maddesi kapsamında Türk parası olarak taraflarca yeniden belirlenmesi zorunludur. ”hükmüne yer verilmiştir.Devamında aynı kanunun 28.maddesinde; “Bu madde uyarınca sözleşme bedeli ve bu sözleşmelerden kaynaklanan diğer ödeme yükümlülükleri döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak kararlaştırılması mümkün olmayan sözleşmelerde yer alan bedeller 32 sayılı Kararın Geçici 8 inci maddesi kapsamında Türk parası olarak taraflarca yeniden belirlenirken mutabakata varılamazsa; akdedilen sözleşmelerde döviz veya dövize endeksli olarak belirlenen bedeller, söz konusu bedellerin 2/1/2018 tarihinde belirlenen gösterge niteliğindeki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası efektif satış kuru kullanılarak hesaplanan Türk parası cinsinden karşılığının 2/1/2018 tarihinden bedellerin yeniden belirlendiği tarihe kadar Türkiye İstatistik Kurumunun her ay için belirlediği tüketici fiyat endeksi (TÜFE) aylık değişim oranları esas alınarak artırılması suretiyle belirlenir.

32 sayılı Kararın Geçici 8 inci maddesinin yürürlüğe girdiği tarihten önce akdedilen konut ve çatılı iş yeri kira sözleşmelerinde döviz veya dövize endeksli olarak belirlenen bedeller bu fıkranın ilk paragrafına göre iki yıllık süre için Türk parası olarak belirlenir. Ancak, Türk parası olarak belirlemenin yapıldığı kira yılının sonundan itibaren bir yıl geçerli olmak üzere; anılan paragraf uyarınca Türk parası olarak belirlenen kira bedeli, taraflarca belirlenirken mutabakata varılamazsa, belirleme tarihinden belirlemenin yapıldığı kira yılının sonuna kadar Türkiye İstatistik Kurumunun her ay için belirlediği tüketici fiyat endeksi (TÜFE) aylık değişim oranları esas alınarak artırılması yoluyla belirlenir. Bir sonraki kira yılı Türk parası cinsinden kira bedeli ise, taraflarca belirlenirken mutabakata varılamazsa, önceki kira yılında geçerli olan kira bedelinin Türkiye İstatistik Kurumunun belirlediği tüketici fiyat endeksi (TÜFE) aylık değişim oranları esas alınarak artırılması yoluyla belirlenir ve belirlenen Türk parası cinsinden kira bedeli bu fıkrada belirtilen iki yıllık sürenin sonuna kadar geçerli olur.

Bu madde uyarınca sözleşme bedeli ve bu sözleşmelerden kaynaklanan diğer ödeme yükümlülükleri döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak kararlaştırılması mümkün olmayan sözleşmelerde tahsili yapılmış veya gecikmiş alacaklar ile gayrimenkul kira sözleşmeleri kapsamında verilen depozitolar ve sözleşmelerin ifası kapsamında dolaşıma girmiş kıymetli evraklar için bu fıkra hükmü uygulanmaz.” hükmü düzenlenmiştir.

Bu madde uyarınca sözleşme bedeli ve bu sözleşmelerden kaynaklanan diğer ödeme yükümlülükleri döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak kararlaştırılması mümkün olmayan sözleşmelerde tahsili yapılmış veya gecikmiş alacaklar ile gayrimenkul kira sözleşmeleri kapsamında verilen depozitolar ve sözleşmelerin ifası kapsamında dolaşıma girmiş kıymetli evraklar için bu fıkra hükmü uygulanmaz.” hükmü düzenlenmiştir.

Bu maddeler uyarınca işbu kararın yürürlük tarihinden önce taraflar arasında akdedilen sözleşmelerdeki döviz cinsinden kararlaştırılmış bulunan bedeller belirtilen istisnalar dışında taraflarca yeniden belirleneceği, yeniden belirleme konusunda taraflar arasında mutabakata varılmazsa yukarıda yer alan düzenlemeye göre kira bedelinin tespit edilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Yine TBK'nın 26’ncı maddesinde; "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler." hükmüne yer verilmekle aynı kanunun 27/1. maddesinde ise; kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı veya konusu imkansız olan sözleşmelerin kesin hükümsüz olacağı düzenlenmiştir. Türk parasının kıymetinin korunması amacıyla yürürlülüğe konulan mevzuatta 2018 yılında yapılan değişiklik ile döviz cinsinden ve dövize endeksli olarak sözleşme yapma özgürlüğüne sınırlama getirilmekle ekonomik kamu düzeninin korunması amaçlanmış olup bu durumun mahkemelerce resen dikkate alınması gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta; takip dayanağının 03.4.2019 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi olduğu, aylık kira bedelinin 3000USD olarak talep edildiği, ödeme emrinin borçluya 03.03.2020 tarihinde tebliğ edildiği, borçlu tarafından icra müdürlüğüne sunulan 09.03.2020 tarihli itiraz dilekçesi ile; aylık kira bedelinin 3.500TL olarak kararlaştırıldığını bu suretle takibe konu borcun 73.100TL’lik kısmına itiraz edildiğinin belirtildiği, alacaklı

tarafından yargılama aşamasında 03.04.2019 tarihli 3.000USD aylık kira bedelli ek sözleşme ibraz edildiği, borçlunun cevap dilekçesinde ek sözleşmeyi kabul etmediğini belirterek Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Cumhurbaşkanı Kararına göre kira bedelinin döviz cinsinden belirlenemeyeceğini ileri sürdüğü, taraflar arasında kira bedeli konusunda mutabakata varılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde yukarıda bahsedilen yasal düzenlemeler bütün olarak değerlendirildiğinde, kamu düzeni ile ilgili bu değişikliğin değerlendirilmesi ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

O halde yukarıda bahsedilen yasal düzenlemeler bütün olarak değerlendirildiğinde, kamu düzeni ile ilgili bu değişikliğin değerlendirilmesi ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesinin 30.06.2022 tarih ve 2021/117 E. 2022/1588 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), ... İcra Hukuk Mahkemesinin 20.10.2020 tarih ve 2020/264 E. - 2020/349 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24927, Karar No: 2014/12457, Tarih: 05.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/24927 E.  ,  2014/12457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Somut olayda, davacı davalı aleyhine ödenmeyen boşta geçen süre alacağı ve işe başlatmama tazminatına ilişin olarak icra takibi başlatmış, davalı takibe dayanak herhangi bir kesinleşmiş mahkeme kararı olmadığından dolayı itiraz etmiştir. Mahkemece açılan itirazın iptali davası kabul edilmiş ve davalı aleyhine takibin ilama dayalı olması nedeniyle alacağın likit olduğu kabul edilmiş ve %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiştir. Her ne kadar davacı yaptığı icra takibine Yargıtay denetiminden geçen işe iade kararının suretini koymuşsa da, bu kararda işe iade ve boşta geçen süre alacaklarının miktarları belirtilmediğinden hesaplamayı gerektirmektedir. Bu nedenle alacağın hesabı yargılamayı gerektireceğinden likit olmadığının kabulü gerekirken mahkemece likit olduğunun kabulüne karar verilmiş olması ayrıca 6001 sayılı Kanunun 12. maddesinde; Genel Müdürlüğün bu Kanun kapsamındaki görevleri dolayısıyla yapacağı işlemler yönünden, katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç, her türlü vergi, resim, harç ve paydan, tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan her türlü döner sermaye ücretinden muaf olduğu, ancak, yargı harçlarının Genel Müdürlüğün haklılığı nispetinde karşı taraftan tahsiline ilgili merciince karar verileceği bildirildiği halde mahkemece davalı ... yargılama harcından sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın 2. bendin de yer alan “-Asıl alacağın % 40’’ı olan icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin çıkartılarak yerine “-Davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine” sözcüklerinin yazılmasına, ve hükmün 4. bendinde yer alan “Kabul edilen miktar üzeriden alınması gereken 401.51. TL karar ilam harcından peşin alınan 87.29 TL’nin mahsubu ile eksik kalan 314.22.TL’nin davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına“ rakam ve sözcüklerinin çıkartılarak yerine “Harçlar Yasası uyarınca davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına ve davacı tarafça peşin yatırılan harcın isteği halinde davacıya iadesine,”rakam ve sözcüklerinin yazılmasına kararın bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.