muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13310, Karar No: 2011/12162, Tarih: 06.07.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/13310 E.  ,  2011/12162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silâhlı tehdit suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a, 62, 51/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 53/1-a-b-d-e. bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya, 53/1-c. bendindeki haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına dair Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2010 tarihli ve 2010/240-714 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 18.04.2011 gün ve 20236 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2011 gün ve 184191 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/3. maddesinde yer alan "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz. Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." hükmüne aykırı olarak, hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/3. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı T.C.Y.'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında, "Kişi, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak; a) Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekte b)Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan, c)Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan, d)Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, e)Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, yoksun bırakılır." 2. fıkrasında, "Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz." 3. fıkrasında ise, "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz. Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." hükümleri yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, mahkemece hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenmesine karşın, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrasındaki sınırlandırıcı hüküm gözetilmeden, sanığın aynı yasa maddesinin 1-c fıkrasında belirtilen "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" ve anılan yasa maddesinin 1-e fıkrasında öngörülen "bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten" yoksunluğuna karar verildiği görülmektedir. T.C.Y.'nın 53/1-e maddesindeki hak yoksunluğu uygulaması yasa koyucu tarafından yargıcın takdirine bırakılmıştır. Somut olayda mahkeme yargıcı takdir hakkını sanık lehine kullanmamıştır. Takdir hakkına ilişkin değerlendirmelerin yasa yararına bozmaya konu yapılamayacağı açıktır. Ancak mahkemenin T.C.Y.'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğuyla ilgili aynı yasa maddesinin 3. fıkrasındaki sınırlandırıcı hükmü dikkate almayan uygulamasının hukuka aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, tehdit suçundan sanık ... hakkında, Kayseri 1.Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 27.10.2010 gün ve 2010/240-714 sayılı kararın, 5271 sayılı CYY.nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, belirtilen hukuka aykırılığın anılan Yasa maddesinin 4/d fıkrasına göre Yargıtay tarafından giderilmesi gerekmekle; sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1-c maddesi uyarınca hükmedilen hak yoksunluğunun başına kendi alt soyu üzerindekiler hariç olmak üzere ibaresinin eklenmesine, kararın öbür yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 6.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8339, Karar No: 2023/199, Tarih: 22.02.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8339 E.  ,  2023/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/623 E., 2021/706 K.

HÜKÜM : Davanın Kısmen Kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıkları kredi sözleşmesindeki borcun ödenmediği, ihtar çekildiğini, hesap kat edilerek icra takibi başlatıldığını, itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, icra inkar tazminatı ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar usule uygun biçimde temerrüt ihtarı gönderilmediğini davanın zaman aşımına uğradığını, kötü niyetli olmadıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2014 tarihli ve 2014/190 Esas, 2014/238 Karar sayılı kararıyla; kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1-İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

2-Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi'nin 30.01.2018 tarihli 2015/23345 Esas, 2018/956 Karar sayılı ilamı ile muacceliyet şartı gerçekleşmediği, icra takip tarihine kadar ödenmeyen taksitler istenebileceği, belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı, vekili temerrüt gerçekleştiğini, adres değişikliğinin bildirilmesi gerektiğini, ihtarnamenin geçerli olduğunu, davanın tümden kabulü gerektiğini bildirerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kredi borcundan dolayı başlatılan icra takibine itirazın iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ve 4077 sayılı kanunun 10 uncu maddesi, İİK 67 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kredi borcundan dolayı başlatılan icra takibine itirazın iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ve 4077 sayılı kanunun 10 uncu maddesi, İİK 67 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen ilk derece mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25869, Karar No: 2012/1935, Tarih: 06.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2009/25869 E.  ,  2012/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tehdit suçunda mağdurun sadece gerçek kişiler olabileceği ve bir tüzel kişilik olan Ziraat Bankası A.Ş.'nin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği, bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca şikayetçi Ziraat Bankası A.Ş. vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6947, Karar No: 2016/8139, Tarih: 29.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6947 E.  ,  2016/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 24.04.2013 tarihli raporda, mağdurede Subklinik belirtilerle seyreden travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiğinin belirtilmesi ve aynı raporun sonuç bölümünde ruh sağlığını etkileyecek mahiyet ve derecede olan bu tablonun iddia edildiği gibi cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği; ancak bu psikiyatrik tablonun yaş farkı fazla olmayan mağdur ile suça sürüklenen çocuğun hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının mütalaa olunması karşısında, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuğun işlediği nitelikli cinsel istismar eyleminden mi yoksa sonraki süreçte gelişen psikososyal stres ve çatışmalardan mı kaynaklandığı hususunda şüphe oluştuğu ve şüphenin de suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4783, Karar No: 2014/20916, Tarih: 10.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4783 E.  ,  2014/20916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, 28.05.2008 tarihinde katılan ...'e ait işyerine gelerek aynı sokakta bulunan ... adlı işyerinin ortağı olduğunu söyleyip bozuk para ihtiyacı olup olmadığını sorduğu, katılanın da 600 TL'lik bozuk para alabileceklerini söylediği, işyerinde çalışan tanık ...'i sanıkla paraları alması için gönderdiği, sanığın yolda telefonla konuşuyor gibi yaparak "tamam, elemana paraları verin, gönderiyorum" deyip telefonu kapattıktan sonra tanıktan bütün olan 600 TL'yi alıp bozuk paraları alması için bir dükkana gönderdiği, kendisinin de hemen geleceğini söyledikten sonra ortadan kaybolduğu, 01.01.2009 tarihinde katılan ...'e ait işyerine gelerek aynı sokakta bulunan... fırında çalıştığını söyleyip bozuk para ihtiyacı olup olmadığını sorduğu, katılanın da 500 TL'lik bozuk para alabileceklerini söylediği, birlikte dükkandan çıktıkları, sanığın yolda telefonla konuşuyor gibi yaparak "şu an birini gönderiyorum, 500 TL bozuk para hazırlayın" deyip telefonu kapattıktan sonra katılandan bütün olan 500 TL'yi alıp bozuk paraları alması için bir dükkana gönderdiği, kendisinin de hemen geleceğini söyledikten sonra ortadan kaybolduğu, 21.01.2009 tarihinde katılan ...'e ait işyerine gelerek aynı sokakta bulunan ... fırında çalıştığını söyleyip patronunun 1.000 TL bozuk parayı bütünleyip bütünleyemeyeceklerini sorduğunu söylemesi üzerine katılanın elemanla 1.000 TL göndereceğini söylediği, sanığın dükkandan çıktığı, katılanın da işyerindeki çalışanı ...'ye 1.000 TL verip gönderdiği, sanığın yolda tanık ...'un yanına gelerek 1.000 TL'yi aldıktan sonra ortadan kaybolduğu, 05.01.2009 tarihinde katılan ...'e ait işyerine gelerek aynı sokakta bulunan ... adlı işyerinin ortağı olduğunu söyleyip patronunun 400 TL bozuk parayı bütünleyip bütünleyemeyeceklerini sorduğunu söylemesi üzerine katılanın kasadan 400 TL alıp dükkandan çıktığı, sanığın yolda yanına gelerek elini beline atıp "çok kilolusun koçum, zayıfla biraz" diyerek şakalaştığı sırada katılanın cebinde bulunan 400 TL'yi alıp ortadan kaybolduğu, 27.12.2009 tarihinde katılan ...'na ait işyerine gelerek aynı sokakta bulunan ... fırınında çalıştığını söyleyip bozuk para ihtiyacı olup olmadığını sorduğu, katılanın da 500 TL'lik bozuk para alabileceklerini söylediği, işyerinde çalışan ...'yi sanıkla paraları alması için gönderdiği, sanığın yolda telefonla konuşuyor gibi yaparak "tamam, elemana paraları verin, gönderiyorum" deyip telefonu kapattıktan sonra tanıktan bütün olan 500 TL'yi alıp bozuk paraları alması için bir dükkana gönderdiği, kendisinin de hemen geleceğini söyledikten sonra ortadan kaybolduğunun anlaşıldığı olayda, her bir katılana yönelik eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9588, Karar No: 2018/6227, Tarih: 02.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/9588 E.  ,  2018/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Mahkemece en eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve ... bilirkişilerine verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterilmedir. Ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunu belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması, Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/10/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5602, Karar No: 2012/7357, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5602 E.  ,  2012/7357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kadirli Belediye Başkanlığı'ndan gelen 14.06.2010 tarihli cevap yazılarında, dava konusu taşınmazın imar planında, muhtemel heyelan bölgesinde kalmakta olduğu, belediye hizmetlerinden (yol, su, kanalizasyon) yararlandığı belirtilmiş olup, bu durum taşınmazın vasfını açıklamaya yeterli değildir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın 13.05.2010 olan dava tarihinden önce imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içinde ise bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskân amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, beldenin, gelişme yönünde bulunup bulunmadığı hususlarına ait yazı cevabının Kadirli Belediye Başkanlığı'ndan,

2-Dava konusu 314 ada 75 parsel sayılı taşınmazın 13.05.2010 olan dava, emsal alınarak incelenen 1838 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 28.01.2008 olan satış tarihleri itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz (314/75 parsel) ile somut emsal alınan (1838/2 parsel) taşınmazın bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin Kadirli Belediye Başkanlığı'ndan,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1838 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmede esas alınan 28.01.2008 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ile birlikte onaylı örneğinin ve bu taşınmazın son malikini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinsleri itibariyle rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19006, Karar No: 2015/1381, Tarih: 27.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19006 E.  ,  2015/1381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle her ne kadar maddi tazminat hesabında Dairemiz İçtihatlarına aykırı ve kabul görmeyen yaşam tablosuna göre hesaplama yapılmış ise de, bu yönde temyiz olmadığından sonucu itibariyle davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/507, Karar No: 2021/572, Tarih: 18.05.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/507 E.  ,  2021/572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 12. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 12. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi: