muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3388, Karar No: 2024/6946, Tarih: 02.12.2024

3.Davacı vekilinin dava dilekçesinde davacı hakkında tutuklama kararı verildikten sonra tutukluluk incelemesinin 5271 sayılı kanun 108. maddeye aykırı olarak otuz gün sonra yapıldığında bahisle tazminat talep ettiği, bu talebine ilişkin dosya evraklarının alınarak, tazminat isteme şartlarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/96, Karar No: 2021/3781, Tarih: 28.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/96 E.  ,  2021/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi: KARAR

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgililerinin, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları, bu hakkın; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içermekte olduğuna ve davacı vekilinin ilk kez verdiği mazeretin reddi ile dosyanın işlemden kaldırılmasının davacının hukuki dinlenilme hakkını kısıtlar mahiyette olduğundan, bozmayı gerektirdiğine değinilmiştir.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Ancak davalı ...’ın eşi olduğunu ve ...’ın vefat ettiğini belirten ... davayı kabul ettiğine dair 26/01/2021 tarihli dilekçesini Dairemize göndermiştir. Dosyanın UYAP sistemi üzerinde yapılan incelemesinde, davalı ...’ın dosya temyiz aşamasında iken 04/12/2020 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla birlikte nüfus kaydına göre eşi dışında geriye üçü reşit dört çocuğunun kaldığı anlaşılmıştır. 6100 sayılı HMK’nun 308. maddesine göre, kabul, davacının talep sonucuna, davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesi olup öncelikle mahal mahkemesinde davalı Zinni Korkmaz’ın eşi olduğunu belirten ...’ın mirasçılık sıfatı ve kabule yetkili olup olmadığının da incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

28/07/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile HMK’nun 310. maddesine eklenen 3. fıkrası ‘‘Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir'' hükmünü getirmiştir.

Bu itibarla, müteveffa davalı ...’ın eşi olduğunu bildiren dava dışı ...’ın kabul beyanı ile ilgili yukarıda belirtilen şekilde inceleme yapılıp ek karar verilmesinin ardından, kararı temyiz eden davacı vekilinin temyizinin Dairemizce incelenerek karara bağlanabilmesi için tekrar Dairemize iade edilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapıldıktan sonra, davacı vekilinin temyiz talebinin incelenmesi için Dairemize iade edilmek üzere, ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 28/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12216, Karar No: 2012/11708, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12216 E.  ,  2012/11708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2012 gün ve 2010/132 Esas, 2012/117 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin, süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/217, Karar No: 2012/3202, Tarih: 22.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/217 E.  ,  2012/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYNARCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait ..  parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptal ve  tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini  istemiştir.

Davalı, savunma getirmemiştir.

Mahkemece, 5841 sayılı Yasada düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı temsilcisi  tarafından süresinde   temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir. Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12/3. maddesi hükmüne ilave düzenlemeler getiren 5841 Sayılı Yasa gereğince davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir. Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.07.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir. Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse  ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.  Bu durum karşısında; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır.  Öte yandan; çekişme konusu taşınmazın .. parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluştuğu ve 605 sayılı  parsele kadastro tespiti sırasında 06.10.1969 tarih ve 13 sıra nolu tapu kaydının uygulandığı kayden  sabittir. Hal böyle olunca anılan tapu kaydının tüm geldileri ile birlikte getirtilerek mahkeme ilamı ile oluşup oluşmadığının, mahkeme ilamı ile oluşmuş ise Hazine'nin taraf olup olmadığının saptanması, Hazine'nin taraf olduğunun belirlenmesi halinde   öncelikle tescil ilamının dayanağı harita   uygulanmak suretiyle kapsamı belirlenerek krokiye yansıtılması, çekişmeli  taşınmazın  kroki  kapsamında  kalması  halinde  tescil  ilamının  tarafı  olan Hazineyi bağlayacağının düşünülmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümlerinin gözetilmesi suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.  Davacı temsilcisinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.3.2012  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5901, Karar No: 2017/4699, Tarih: 01.06.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/5901 E.  ,  2017/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylıkların faiziyle tahsiline, yeniden aylık bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı tespit edilen davacının, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve kesilen ,ödenmeyen aylıkların geçmişe etkili olarak davacıya faiziyle ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Davacı ...'ün eşi ...'dan 2003 yılında boşandığı, 1996 yılında vefat eden babasından dolayı SSK yetim aylığı aldığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen 06.09.2012 tarih 2012/78 sayılı rapora göre; davacının ... adresine 18/04/2012 tarihinde gidildiği, ..., köy bekçisi ..., aza ... ile görüşüldüğü, imzalı ifadelerinde ...'ın eşi ... ile birlikte ikamet ettiğini, arada ...’e çocuklarının yanına gittiklerini, evin ...’a ait olduğunu, boşandıkları konusunda bilgilerinin olmadığını, beyan ettikleri, aynı sokakta oturan... ve ...’ın akraba olduklarını, aralarının iyi olmadığını, yazılı ve imzalı beyan vermeyeceklerini, çiftin aynı evde birlikte yaşadıklarını, boşandıklarını duymadıklarını beyan ettikleri, davacının aynı adreste imzalı ifadesinin alındığı, eşinin bu evde kalmadığını, akrabalarının yanında kaldığını, kendisininde çoğu zaman ...’de kızında kaldığını, adresinin orada olduğunu, torununa baktığını, boşandığını köyde kimsenin bilmediğini beyan ettiği, raporun sonucunda davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşamaya devam ettiğinin tespit edildiği, tutanak tanıklarının Mahkemede tanık olarak dinlendikleri, ve ifade değiştirdikleri, bu rapora dayanılarak Kurumca 26.10.2008-25.01.2014 arası 41.433,76 TL yersiz aylık ödemesi ve 457,80 TL yersiz sağlık gideri ve faizinin borç çıkarıldığı, anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda hak sahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Tüm bu hususlar ile Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen 06.09.2012 tarih 2012/78 sayılı rapora ilişkin alınan tanık ifadeleri tanıkların denetmene verdikleri samimi, birbirleriyle tutarlı, yazılı ve imzalı ifadelerini, değiştirmesinin haklı gerekçesinin olmaması, davacının denetim esnasında eşinin mernis adresi olan ...adresinde bulunması ve denetmen tarafından imzalı ifadesinin alınması, ifadesinde eşinin bu adreste kalmadığını, akrabalarında kaldığını ifade etmesi, oysa değiştirilen tanık beyanlarında bile eşinin bu adreste yaşadığının ifade edilmesi, davacının ...’deki mernis adresinin kızının adresi olması birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eski eşinin aynı adreste birlikte yaşadıkları sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13575, Karar No: 2020/14727, Tarih: 08.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13575 E.  ,  2020/14727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Tüm dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuk ile hakkında ayrı yargılama yürütülen sanık Yakup Kurnaz’ın, kollukça devriye görevi ifa edilirken saat 23:15 sıralarında müştekinin ikametinden hırsızlık yaptıklarına ilişkin ihbar üzerine çevrede yapılan araştırma sonucu saat 00:15’te yakalandıkları somut olayda; hırsızlığın 17.08.2011 tarihinde saat 23:15 sıralarında gerçekleştiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 20:13'de başladığı, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2911, Karar No: 2014/3759, Tarih: 05.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2911 E.  ,  2014/3759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekman Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/08/2013

NUMARASI : 2008/72-2013/40

Davacı A.. Y.. tarafından, davalılar R.. E.. vdl. aleyhine 29/07/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 01/08/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına hükmedilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların tarladaki otlarını alıp götürmek suretiyle zarar verdiklerini iddia ederek maddi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, işlemden kaldırılan dosyanın süresinde yenilenmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davalılar, kararı vekalet ücreti verilmesi gerektiğinden bahisle temyiz etmişlerdir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/1. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinden dolayı davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücreti verilmemesi doğru görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HUMK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle hüküm bölümünde birinci paragraftan sonra gelmek üzere "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 440,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine." cümlesinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 05/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5380, Karar No: 2006/8667, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5380 E.  ,  2006/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı ile davalılardan Belediye Başkanlığı tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 625 ada 61 ve 65, 633 ada 10, 717 ada 36, 722 ada 5, 723 ada 2, 726 ada 11, 765 ada 71, 767 ada ve 768 ada 2 ve 8 parsel sayılı değişik yüzölçümlerdeki taşınmazlar davacı ile ... ve paydaşları adlarına tesbit edilmişlerdir. Askı ilan süresi içinde ..., vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu sicil müdürlüğü ve belediye başkanlığı aleyhine dava açmıştır. Mahkemece davanın husumet yönünden reddine ve dava konusu parsellerin tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ile davalılardan belediye başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Kadastro davalarının, tesbit maliki yada komisyonca malik kılınan gerçek ve tüzel kişiler hasım gösterilmek suretiyle açılması gerekir. Kadastroca belediye adına yapılmış bir tesbit bulunmadığına göre aleyhine açılan davanın dinlenme kabiliyeti yoktur. ... davanın görülebilme koşullarından olup mahkemece resen nazara alınması gerekir. Bu nedenlere ve kararda yazılı gerekçelere göre davacı ... yerinde görülmeyen temyiz itirazların reddi ile usul ve yasaya uygun aleyhindeki hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 12.20YTL onama harcın peşin harca mahsubuna,

2- Davalı belediyenin temyizine gelince; temyiz vekalet ücretine ilişkin bulunmaktadır. Mahkemece belediyeye yönelik davanın husumet yönünden reddine karar verildiğine göre 3402

Kadastro Yasasının 31 ve Avukatlık asgari ücret tarifesinin 7 ve 12 maddeleri uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren belediye yararına vekalet ücreti takdiri gerekirken bu yönün göz ardı edilmiş olması doğru değildir.

Davalı belediyenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı belediyeye geri verilmesine 27.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.