muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8291, Karar No: 2013/8273, Tarih: 17.09.2013

3- Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/11 esas sayılı dosyasında yapılan tapu kaydı kapsamının belirlenmesi işleminin davacıyı bağlayıp bağlamayacağı: Söz konusu dosyada davacının taraf olmaması ve kapsam belirleme işleminin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesinde yazılı ilkelere uyularak yapılmamış bulunması nedeniyle davacıyı bağlamayacağı açıktır.

4- Dayanılan kayıtların kapsamının nasıl belirleneceği: Belirtildiği üzere davalılar tapu kayıtlarına dayanmıştır. Dayanılan kayıtlardaki hudutların arazinin tamamının etrafını kapatır şekilde çevrelememesi bazı hudutların nokta hudutlar olması, hudutların birbiri ile düz hatlarla birleştirilmesi suretiyle meydana gelen geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan deniz, dağ, dere, orman, ırmak, tepe gibi yerlerin bulunması nedeniyle dayanılan kayıtlar hudutları ile değil miktarı ile geçerli olan tapu kayıtlarıdır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/B. maddesinde yazılı "Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tesbit yapılır." hükmü karşısında; arazinin ve sınırlarının yukarıda belirtilen özelliği nazara alındığında kayıtların sınırlarını sabit kabul edip buna göre hüküm kurmak mümkün bulunmamaktadır. Davalıların anılan dosyada yapılan kapsam belirlemesinin doğru ve tarafları bağlayıcı olduğu yolundaki iddiası yasaya uygun bulunmamaktadır.

5- Taşınmaz üzerindeki davacı taraf zilyetliğinin niteliği ile dayanılan kaydın hukuki kıymetinin kaybı için yeterli olup olmadığı: : Davacı çekişmeli taşınmaza malik sıfatıyla zilyet olduğunu iddia etmiş; davalılar ise çekişmeli taşınmaz üzerindeki davacının zilyetliğinin kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu, malik sıfatıyla kullanmanın söz konusu olmadığını iddia etmişlerdir. Arazi başında dinlenen bazı yerel bilirkişi ve zilyet tanıkları davacının taşınmaz üzerinde malik sıfatıyla zilyet olduğunu bildiklerini beyan etmişlerdir. Diğer bazı yerel bilirkişi ve zilyet tanıkları ise aksi yönde beyanda bulunmuşlardır. Mahkemece bu yönden hüküm vermeye yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan ve özellikle bu hususta yerel bilirkişi ve tanıklar ile tespit bilirkişilerin sözleri arasında doğan çelişkiler giderilmeden karar verilmiştir.

6- Tapu kayıtlarının kapsamının belirlenmesine gerek olup olmadığı: Yukarıda da belirtildiği üzere tapu kayıtlarının uygulanması ve kapsamlarının belirlenmesi yeterli ve yasaya uygun bulunmadığı gibi çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresi, davacı tarafından sürdürülen zilyetliğin tapu kaydının hukuki değerinin kaybı için yeterli olup olmadığı hususlarında yapılan araştırma ve inceleme de karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taraflar arasandaki uyuşmazlığın çözümü için; çekişmeli taşınmaz üzerinde kimin, hangi tarihten beri ve ne sıfatla zilyet olduğunun belirlenmesi, dayanılan tapu kayıtlarının kapsamının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesindeki ilkeler doğrultusunda tesbit edildikten sonra bir değerlendirme yapılması zorunludur. Dosyanın arzettiği özelliğe uygun araştırma, inceleme ve uygulama yapılmadan karar verilmesi doğru değildir.

Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; mahallinde yöntemince keşif ve uygulama yapılarak, davalıların dayanaklarını oluşturan tapu kayıtlarının ve Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 1960/104 esas 1961/25 karar sayılı ilamının kapsamı ile çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresi belirlenmeye çalışılmalıdır. Ayrıca, mahkeme Kararında belirtildiği ve Dairemize gelen dosyalardan da anlaşıldığı üzere davalılar ile onlara ait tapu kayıtlarından pay alanlar tarafından aynı tapu kaydına dayanılarak Çamlı, İçmeler, Karaca ve Hisarönü Köylerinde tesbit gören çok sayıda parsele itiraz edilip dava açıldığı anlaşılmaktadır. Dayanılan tapu kayıtlarının kapsamlarının sağlıklı olarak saptanması, yargılamanın kısa zamanda en az masrafla ve en doğru şekilde sonuçlandırılması ve bir parsel için verilecek kararın diğerini etkiler durumda bulunması nedeniyle bu davaların en azından köy (veya tapu kayıtlarında yazılı çiftlik) bazında birleştirilerek yürütülmesi zorunluluğu gözetilmelidir. Mahkemece bu zorunluluğa riayet edilmeden yargılamanın ayrı ayrı yürütülüp sonuçlandırılmaya çalışılması da doğru değildir. Yukarda da belirtildiği üzere dayanılan kayıtlardaki hudutların arazinin tamamının etrafını çevrelememesi bazı hudutların nokta hudutları olması, hudutların birbirini düz hatlarla birleştirilmesiyle meydana gelen geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan arazi bölümlerinin bulunması nedeniyle tapu kayıtları gayrisabit hudutludur. Bir diğer ifadeyle bu kayıtlar hudutlarıyla değil miktarıyla geçerli tapu kayıtlarıdır. Bu itibarla tapu kayıtlarının kapsamı belirlenirken yukarda belirtilen ilkenin gözden uzak tutulmaması gerekir. Mahkemece öncelikle yapılması gereken iş aynı çalışma alanında (veya çiftlik hudutları içerisinde) yer alan taşınmazlarla ilgili dava dosyaları birleştirilmeli, aynı tapu kayıtlarına dayanılarak tapu malikleri veya onların halefleri adına tescil edilen, bedeli davacılara ödenmek suretiyle kamulaştırılan veya herhangi bir nedenle bu kayıtların kapsamında kaldığı kabul edilip tescil edilen tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri getirtilip dosyaya konulduktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada menfaati bulunmayan şahıslar arasında seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları ve teknik bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir

. Keşif sırasında tapu kayıtlarının miktarıyla geçerli olduğu ve davalı tarafın yokluğunda 1996/11 esas sayılı dosya üzerinden yapılan kapsam tayininin bağlayıcı olmayacağı nazara alınarak tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup kayıtta yazılı hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklarca gösterilen hudutlar teknik bilirkişilere haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların hudutlarının taşıdığı özellikler ve intikallerdeki değişiklikler konusunda yerel bilirkişi ve tanıklardan bilgi alınmalı, Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 1960/104 esas 1961/25 karar sayılı ilamına konu olan ikinci taşınmazın çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı da yöntemince belirlenmeye çalışılmalı, dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın niteliği, intikali ve tasarrufu sorulup saptanmalı, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile mahallinde yapılmış önceki keşiflerde dinlenmiş yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalı, tesbite aykırı sonuca varıldığı takdirde tüm tesbit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, teknik bilirkişilere tapu kayıtlarının miktarlarıyla geçerli olduğu nazara alınarak sabit hudutlardan başlamak üzere her tapu kaydının miktarı kadar araziyi ve dayanak ilamın kapsamını gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, tapu kayıtları sabit hudutlardan başlamak üzere miktarı kadar yer ayırırken davacılar adına tesbit edilip kesinleşen taşınmazlarla kamulaştırılan arazi bölümleri dikkate alınmalı, dayanılan ilam ile tapu kayıtlarının miktar itibariyle davaya konu parseli kapsayıp kapsamadığı kesin olarak belirlendikten ve çekişmeli taşınmaza kim veya kimler tarafınadan hangi tarihten beri ve hangi sıfatla zilyet olunduğu saptandıktan sonra karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 900.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davacıya iadesine, 17.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/7831, Karar No: 2007/2243, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/7831 E.  ,  2007/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekilleri avukat ... ve avukat .... Davalı-k.davacı avukatı gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı-k.davalı avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle ifa için yetki verilmesi, gecikilen sürelerin sözleşme süresine eklenmesi, tapu iptâli-tescil istemlerine; birleştirilen dava da sözleşmenin feshi talebine ilişkindir.

Taraflar arasında yapılan 04.12.1997 tarihli düzenleme şeklindeki kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca; işin süresi, sözleşmeden itibaren 30 ay olup, bu süre 04.06.2000 tarihinde bitmiştir.

Sözleşmeye göre, davalı-karşı davacı arsa sahibine ait olması gereken (A) parselde inşa edilecek bina ile ilgili projesinin, yüklenici tarafından sözleşmeye uygun olarak yapılıp, arsa sahibinin muvafakatına sunulması zorunludur. Yüklenici tarafından sunulduğu iddia olunan ve dosyada bulunan proje ise, sözleşmeye uygun olarak yapılmamıştır. Öte yandan, sözleşmeye uygun proje yapıldığı ve bu konuda muvafakat verilmesi gerektiğinden bahisle

üklenici tarafından arsa sahibini temerrüde düşürücü bir ihtarın gönderildiği de iddia ve kanıtlanmış değildir. Bu durumda, yüklenici BK’nın 81. maddesi uyarınca, sözleşmedeki öncelikli edimini yerine getirmediğinden, bu konuda arsa sahibini temerrüde düşürdüğünü kanıtlayamadığından ve bütün bunlardan dolayı arsa sahibinin de güveni sarsıldığından, yüklenici tarafından açılan asıl davanın reddine ve arsa sahibinin açtığı sözleşmeden dönme davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin yanlış takdiri sonucu yazılı şekilde karar tesisi doğru olmamış, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... birleştirilen davanın davacısı olan arsa sahibi yararına BOZULMASINA, arsa sahibi kendisini Yargıtay duruşmasında vekille temsil ettirmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya geri verilmesine, 09.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/162, Karar No: 2025/3629, Tarih: 30.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/162 E.  ,  2025/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/381 E., 2024/1788 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/422 E., 2023/856 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin ... ilçesi sınırları içerisinde yer alan çiftlikte civciv büyütme bakımı ve tavuk yumurtası üretimi yaptığını, 02.01.2022 tarihinde çiftliğin bulunduğu yer ve etrafında 22.00 ila 14.00 saatleri arısında elektrik kesintisi meydana geldiğini, akabinde şirket bünyesinde bulunan jenaratörün çalışmaya başladığını ve kümes içindeki hava sirkülasyonunun sağlandığını, ancak düzensiz elektrik kesintisi olması nedeniyle jenaratörde arıza meydana geldiğini ve 71.800 adet 96 günlük civcivin telef olduğunu, müvekkili şirketin zarara uğradığını belirterek; şimdilik 9.000,00 TL'nin 02.01.2022 tarihinden, yoksun kalınan kâr sebebiyle 1.000,00 TL'nin reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş; yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile zarara ilişkin 9.000,00 TL tazminat talebini 1.457.540,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

1. Davalı şirket vekili; husumet itirazında bulunarak, zararın jeneratörden kaynaklandığını, olayın davacının iç tesisatında meydana geldiğini, jeneratör arızasının illiyet bağını kestiğini, müvekkili şirketin bakım ve onarım işini devrettiği dava dışı ... Enerji Hizmetleri Limited Şirketinin hattın bakım ve onarım sorumluluğunu tam olarak yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. İhbar olunan Jeneratör firması vekili; davacı şirket ile jeneratör satışına ilişkin bir sözleşme veya fatura bulunmadığını, jeneratörün 2005 yılında dava dışı başka bir firmaya satılan ürün olduğu ve garanti süresinin sona erdiğini, jeneratörün bakımının yetkili servis tarafından yapıldığına dair delil bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. İhbar olunan Jeneratör firması vekili; davacı şirket ile jeneratör satışına ilişkin bir sözleşme veya fatura bulunmadığını, jeneratörün 2005 yılında dava dışı başka bir firmaya satılan ürün olduğu ve garanti süresinin sona erdiğini, jeneratörün bakımının yetkili servis tarafından yapıldığına dair delil bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının sözleşme kapsamında bakımını üstlendiği civcivlerin ölmesi nedeniyle sözleşme ilişkisi içerisindeki dava dışı şirketlere karşı sorumluluğunun bulunduğu, civcivlerin mülkiyetinin dava dışı şirketlere, bakım yükümlülüğünün ise davacıya ait olmasının davacının uğradığı zararı sorumlulardan istemesine engel teşkil etmeyeceği, davacıya ait kümes ve işletmenin elektriğini temin etme yetki ve sorumluluğunun davalıya ait olduğu, davacının uğradığı zararın kusur oranına göre 1.457.540,00 TL'lik kısmından davalının sorumlu olduğu, yoksun kalınan kâr yönünden; davacının sunduğu sözleşmeler göre davacının her bir civcivden dolayı 120 günlük bakım süresinin sonunda KDV dahil 1,77 TL kazanacağı, 120 günün sonunda 71.800 adet civcivden dolayı 127.086,00 TL kazanacağı, 96 günlük süre için bu olması gereken bu kazancın 101.668,80 TL olduğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile 1.457.540,00 TL zararın ve 1.000,00 TL yoksun kalınan kârın, zararın meydana geldiği 02.01.2022 tarihinden itibaren ticari avans faizini geçmemek kaydıyla reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili; zararın davacının aktifinde meydana gelmediğini, civcivlerin maliki olmadığını, hayvan bakım sözleşmesi ve ibranamesi delil dilekçesi ile sunduğunu, telef olan hayvanlarının sahibinin dava dışı ... Tavukçuluk Limited Şirketi ve ... Yumurta Limited Şirketi olduğunu, davacının bizzat zarara uğrayan kişi olmadığını, davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesinin hatalı olduğunu, reeskont faizine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, müvekkili şirketin temerrüde düşmediğini, zarara müvekkili şirketin dağıtım faaliyetlerinin değil davacının sebebiyet verdiğini, yemin deliline başvurup başvurmayacakları sorulmadan karar verildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ürünün telef olmasından kaynaklanan zarar ve kar kaybının tazmini istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ürünün telef olmasından kaynaklanan zarar ve kar kaybının tazmini istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle davalı şirkete ait elektrik dağıtım hattındaki elektrik kesintisi ve davacıya ait jeneratörün arızalanması sonucunda zararın oluşmasına, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18186, Karar No: 2011/7142, Tarih: 04.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18186 E.  ,  2011/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının taşınmazının satışına aracılık ettiğini, aralarında 11.10.2007 tarihli sözleşme imzalandığını, tapuda satış işleminin gerçekleştiğini, ancak komisyon ücretinin ödenmediğini ileri sürerek 20.000 TL nin davalıdan temerrüt tarihi olan 20.10.2007 tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ikametgahının ... olduğunu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunu savunarak yetkisizlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekesiyle yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden ... davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Ayrıca BK 73.maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Tarafların sözleşmede yetkili 2010/18186-2011/7142

mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9.maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Somut olayda, davacı ile davalı arasındaki 11.10.2007 tarihli sözleşme uyarınca Kocaeli Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu kararlaştırılmıştır. Bu yetki sözleşmesi ve HUMK 10 BK 73 maddesi uyarınca davanın konusu para alacağına ilişkin olduğundan alacaklının bulunduğu yer mahkemesi olan Kocaeli Asliye Hukuk mahkemeleri davaya bakmaya yetkilidir. O halde Mahkemece işin esasına girilip sonucu hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 4.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15424, Karar No: 2016/5141, Tarih: 25.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15424 E.  ,  2016/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 125/1, 62, 51/1 maddeleri gereğince 2 ay 15 gün erteli hapis cezası, TCK'nın 151/1, 62, 51/1 maddeleri gereğince 3 ay 10 gün erteli hapis cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üvey annesi katılan ... ile kız kardeşi ...’nin ikamet etmekte oldukları evin önüne giderek ...’ye hitaben sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, ayrıca katılanların ikamet etmekte olduğu evin kapısına tekme atarak zarar görmesine sebep olduğu iddia ve kabul olunan olayda;

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararının temyizen incelenmesinde;

Sanığın eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;

Sanığın eyleminin hakaret suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-13 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin CMK’nın 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının, basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerekmekte olup, hakaret suçunun işlenmesi ile oluşmuş somut bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilmeden ve suç tarihi itibariyle kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunmayan ve yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dikkate alınarak aynı zamanda mahkumiyet hükmünün ertelenmesine karar verilen sanık hakkında “katılanın olay nedeni ile uğradığı zararı karşılamadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.