muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/820, Karar No: 2023/1359, Tarih: 21.12.2023

d-Aynı haksız saldırı sonucu aynı davalıya karşı aynı dilekçe ile birlikte dava açan mağdurlardan biri “fazlaya ilişkin haklarım saklı kalmak kaydıyla maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminat talep ediyorum” dese, diğeri de maddi tazminattan bahsetmeyerek “50.000,00 TL manevi tazminat istiyorum” dese, her iki davacının da davalarının reddi hâlinde Hukuk Genel Kurulunun bu uygulaması karşısında ilk davalının temyiz talebi kabul edilerek incelenecek, ikinci davacının ise temyiz talebi kesinlik nedeniyle reddedilecektir. Zira davacılar arasında ihtiyarî dava arkadaşlığı vardır. Hele hele temyiz incelemesi hâlinde bir de “ manevi tazminatın kabulü gerekirken” diye bozma yapılması hâlinde davacılar açısından bu çelişkiyi anlatmak hiç mümkün olmayacaktır. Böyle bir durumda olması gereken manevi tazminat açısından her iki davacının talebinin de miktarın temyiz sınırı altında kalması nedeniyle reddi olmalıdır.

Bu örneklerde de görüldüğü üzere yasal düzenlemelerden uzaklaşarak takdiri değerlendirmelerle, temyiz sınırın belirlenmesinde maddi ve manevi taleplerin toplamı esas alınarak temyiz incelemesi yapmak vatandaşların yargı önünde eşitliği ilkesini bozacak yargıya olan güvenini de sarsacaktır.

Taleplerin birlikte değerlendirilmesinin Yargı yolu bakımından güvence olduğu, bu nedenle lehe değerlendirme yapılması gerektiği yönündeki görüşe gelince, bilindiği üzere temel hak ve hürriyetler kanunla sınırlandırılırlar. HMK'nın 341 inci maddesi istinaf kanun yolu bakımından, 362 nci maddesi ise temyiz kanun yolu bakımından sınırlama getirmiştir. Bu yasa maddelerinin Anayasaya aykırılığı da ileri sürülmemiştir. Bir kanun hükmü Anayasa Mahkemesince iptal edilmediği sürece herkese eşit olarak uygulanmalı, davacılar açısından, özellikle kanun yolu denetiminde, kesinlik sınırı açısından takdiri bir uygulama ile eşitsizlik yaratılmamalı, vatandaşın yargıya ve adalete olan ... duygusu sarsılmamalıdır.

Açıklanan bu nedenlerle maddi ve manevi tazminat taleplerinin davaların yığılması kurumu çerçevesinde birlikte ileri sürülmesi hâlinde dahi ayrı ayrı davalar olmaları nedeniyle temyiz kesinlik sınırı bakımından da ayrı ayrı değerlendirilerek manevi tazminata ilişkin temyiz talebinin kesinlik nedeniyle reddedilmesi düşüncesinde olduğumdan Sayın Çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/23027, Karar No: 2013/2652, Tarih: 20.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23027 E.  ,  2013/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, beyaz lahana ve mısırın dekar başına verim miktarlarının İl Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4620, Karar No: 2023/21587, Tarih: 26.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/4620 E.  ,  2023/21587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1492 E., 2023/289 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2020 tarihli 2017/260 Esas 2020/422 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2021/1492 Esas, 2023/289 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sözlerin eleştiri sınırlarını aştığı, iddia ve savunma hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2021/1492 Esas, 2023/289 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sözlerin eleştiri sınırlarını aştığı, iddia ve savunma hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Avukat olan katılan hakkında sanıklar tarafından ... Barosu Başkanlığına verilen şikâyet dilekçesinde "Ancak mesleğinizin adını kötüye çıkaran ve avukatlığı bir nevi yalan söyleme ustalığı ve dolandırıcılık gibi gösteren, hukuku müvekkilleri ve toplum yararı için değil kendi yararına kullanan avukatlara karşı da gerekli cezayı vereceğinize yaşadığım tüm bu gelişmelerden sonra her ne kadar sarsılmış olsa da inanıyorum", "Yoksa üzerine bir cübbe geçiren hak ile hukuk ile doğruyla yanlışla ilgilenmeden, hakimlerin her söylediğini onaylayan belgeleri incelemeden emme basma bir tulumba gibi bir diyeceğimiz yoktur, eksiklikler giderilsin demekle yetinilen her insanın yapabileceği bir meslek midir, şikayet olunan avukatlar sorumluluk ve bilinçten uzak hareketleri ile hak kaybına uğramamı sebebiyet vermişlerdir", "Avukatımın yetersizliği neticesinde", "Mafyavari tavırlar sergileyen, hukuk ve hak kavramlarını bilmeyen, hakkımızı araması için davalarımızı kendilerine emanet etmemize rağmen haklarımızı zayi eden" şeklindeki ifadelerle hakaret ettikleri iddiasıyla açılan davada sanıkların suça konu dilekçeyi iddia kapsamında idari makam nezdinde yaptıkları yazılı başvuru nedeniyle verdikleri, iddia ve savunma kapsamında kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması halinde ceza verilemeyeceği gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların hukuk mahkemelerinde görülen davalarında kendilerini vekil olarak temsil eden ve aralarında davanın ıslahı konusunda ihtilaf çıkan avukatları katılan hakkında Baro Başkanlığı'na hitaben yazdıkları dilekçelerde kullandıkları ifadelerin rahatsız edici nitelikte olduğu anlaşılmakla birlikte, bu sözlerin Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatlarına göre iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı bulunmuş ancak olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeyip, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılık, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilebilir nitelikte olduğundan sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendi ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesi uyarınca, başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10366, Karar No: 2014/18344, Tarih: 15.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10366 E.  ,  2014/18344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (... imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın ... planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen Oba Beldesi 271 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Davacının davasını ıslah etmiş olduğuna dair dilekçesini mahkemeye ibraz ettiği, ancak dosya içerisinde ıslah harcının yatırıldığına dair bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşılmıştır. Davacının varsa ıslah harç makbuzunu gösterir bilgi ve belgelerin davacıdan,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8527, Karar No: 2013/10574, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8527 E.  ,  2013/10574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin düzenlenecek tutanağın dosyaya konulmasından,

2-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.01.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı İçinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları İçinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde İse Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı Kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu Hayrullah Mahallesi 252 ada 16 parsel ve emsal alınan aynı mahalle 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2012 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili belediye başkanlıklarından,

4-Dava konusu taşınmazın 17.01.2012 tarih ve emsal alınan 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 19.04.2010 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 19.04.2010 tarihli satışa ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ile resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazın 17.01.2012 tarihi ve emsalin satış tarihi olan 19.04.2010 tarihindeki emlak vergisi bildirim beyannamesinin ilgili belediyeden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11408, Karar No: 2008/917, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11408 E.  ,  2008/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ...vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurum abonesi olup, serası bulunduğunu 28.11.2004 tarihinde saat 23.00 sıralarında elektriğin kesilip kesintinin 29.11.2004 günü saat 7.30’a kadar sürdüğünü, meydana gelen elektrik kesintisi sonunda kalorifer kazanının brolür ve sirkülasyon pompalarının çalışmamasından ötürü 5000m² alandaki sera içinde bulunan salatalık bitkilerinin donup, heder olduğunu, meydana gelen zarar tutarının tespit bilirkişi raporunda 89.400.00 YTL olarak belirtildiğini, oysa zararın çok daha fazla olduğunu, davalıların meydana gelen zarardan birlikte sorumlu tutulmaları gerektiğini, belirterek fazlaya dair haklar saklı kalarak 89.400.00 YTL zararın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Teiaş vekili, elektrik kesintisinden kaynaklanan bir sorumluluk varsa bunun müvekkiline değil diğer davalıya ait olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuş, diğer davalı vekili sorumluluk varsa diğer davalıya ait olduğu gibi aksi düşünülürse gerekli önlemleri almayan davacının BK'nun 44.maddesi uyarınca birlikte kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma , arıza ve elektrik kesintisi nedeniyle düzenlenen tutanaklar tespit dosyası ve bu dosyadan keşfen alınan bilirkişi raporu, elektrik bilirkişisinin olayda Teiaş’ın sorumluluğu bulunmadığı, davalı ...’ın %80 oranında kusurlu olduğuna ilişkin raporu, ziraat bilirkişisinden alınan zararın 89.400.00 YTl olduğuna ilişkin rapora göre arızalı hatta sorumluluğu bulunmamasına göre davalılardan Teiaş’ın bu davalı yönünden açılan davanın reddine, zarardan davalı ...’ın sorumlu olduğu ve BK'nun 43-44.maddeleri gereğince oluşan zarardan % 20 oranında daha indirim yapılarak 57.216.00 YTL’nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2560, Karar No: 2020/6098, Tarih: 21.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2560 E.  ,  2020/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, tefecilik yapma

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen “2005, 2006, 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar, “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ve “ tefecilik yapma” suçlarının ise Kanundaki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının ise son kesici işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 22/04/2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3010, Karar No: 2024/4256, Tarih: 03.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/3010 E.  ,  2024/4256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1750 E., 2024/500 K.

DAVA TARİHİ : 16.10.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/620 E., 2022/319 K.

Taraflar arasındaki zilyetliğin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu...Mahallesi 10671 ada 4 parsel ve 13374 ada 2 parsel No.lu taşınmazların yıllardır müvekkilinin kullanımında olduğunu, 4 parsel sayılı taşınmaza su basmanı yaptığını, 2 parsel sayılı taşınmazı ise zeytinlik yaparak ihya ettiğini belirterek, müvekkilinin her iki yer üzerindeki zilyetliğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 10671 ada 4 parselin malikinin Hazine olmadığını, diğer parselin ise Hazineye ait olup, taşınmaz üzerinde davacının 6292 sayılı Yasa'da aranan şekil ve sürede bir zilyetliği bulunmadığını, bu taşınmazın tapu kaydının incelenmesinde, geldisinin eski 493 parsel olduğu ve halen Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/7 Esas No.lu dosyasında davalı gözüktüğünün tespit edildiğini, bu sebeple, söz konusu dava dosyasının bir bağlantı bulunması halinde birleştirilmesini taleple açılan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı taraf açacağı bir eda davasıyla veya görülmekte olan eda davasına müdahil olmak suretiyle taşınmazda hak sahipliği iddiasında bulunabileceğinden zilyetliğin tespitine ilişkin açılan işbu dava yönünden davacının hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri ve İstinaf Aşamasındaki Süreç

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu parseller üzerindeki iyileştirmelerinin, ihyalarının ve en önemlisi de varlığının tespitini yaptırabilmenin ve varlığını hukuki güvenceye almanın müvekkilinin en doğal hakkı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç