muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2275, Karar No: 2022/3830, Tarih: 23.05.2022

... hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 39/2-a-c, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 39/2-c, 62, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 62, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, ‘’dair verilen kararın, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 20/12/2021 tarih ve 2021/6968 Esas 2021/15135 Karar sayılı ilamıyla "Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlere yönelik, temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca esastan reddi ile hükümlerin onanmasına, Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren inceleme dışı sanık ... lehine, maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiği yönünden 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin düzeltilerek, esastan reddi ile hükmün onanmasına," karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/02/2022 tarihinde; " sanıklar ... ve ...’in kanıtlandığı kabul edilen eylemlerinin “olası kastla öldürme” ve diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nun eylemlerinin ise “olası kastla öldürmeye yardım etme” suçunu oluşturacağının gözetilmemesi" gerekçe gösterilerek itirazda bulunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/07/2012 tarih ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasa'nın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nun 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı yasaya eklenen geçiçi 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 308. maddesinin 6352 sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemizce verilen onama ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE; dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Üye ... ve Üye ...’in farklı gerekçeyle karşı oyları ve oy çokluğu ile 23/05/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Tüm dosya kapsamına göre;

Sanıklardan ...’in olaydan bir gün önce arkadaşları ile Passage Bar isimli işyerine eğlenmek amacıyla gittikleri burada başka müşterilerle kavga ettikleri ve barın güvenlik görevlileri tarafından uzaklaştırıldıkları, sanığın barın güvenlik görevlilerinin karşı tarafı tuttuğunu düşünerek husumet beslediği ve onlara bir ders vermek istediği bu amaçla arkadaşı Çağlar’dan yardım istediği, ...ın da "köpekçi" lakaplı sanık ... ile ...’yı buluşturduğu, diğer sanıkların barıştırma teklifinin ... tarafından kabul görmemesi üzerine olay günü önce sanık ...’nın bürosunda daha sonrada Bekri isimli lokantada bira raya geldikleri, buraya sanık

...’in adamları olduğu anlaşılan diğer sanıklarında geldiği, burada konuşup Passage isimli Barı basmaya karar verdikleri 8-10 kişilik bir grubun araçlara binerek barın yakınına araçlarını park ettikleri iki kişinin araçların başında beklediği diğerlerinin ise bara doğru yaya olarak yürüdüğü barın önüne gelince sanık ...'nın güvenlik görevlisine yumruk attığı, sanık ...’un elinde silahla barın karşı çaprazında beklediği, diğerlerinin de barın girişine doğru yöneldiği sanıklar ... ve ...’ın üzerindeki silahlarla barın önünde yere ve havaya doğru ateş etmeye başladıkları barın zarar gördüğü, bar çalışanlarının ve müşterilerin barın içine doğru kaçtığı, barda barmen olarak çalışan maktulün de önce kaçtığı ancak daha sonra geri dönüp kapıyı görecek şekilde barın içinde ayakta dikildiği (muhtemelen kendilerine yönelik doğrudan bir saldırı olmadığını veya saldırının sona erdiğini düşünerek) bu arada barın önünden 5-10 metre uzaklaşan sanık ...’ın maktulü görünce dönüp maktule bir el ateş ederek öldürdüğü subüt bulmuştur.

Maktulün sanık ... tarafından kasten öldürüldüğü hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Olayda tartışılması gereken diğer sanıkların ...’ın bu suçuna iştiraklerinin olup olmadığıdır. Sanıkların olay günü maktulü veya başka birilerini öldürmek amacıyla oraya gittiklerine ilişkin bir delil bulunmamaktadır. Müşterek faillik için suç işleme kararının birlikte alınması işlenecek suç bakımından tüm faillerin fikir ve irade birliğinin olmasının gerektiği, ayrıca suçun işlenişi sırasında fiilin icrası ile ilgili ortak hakimiyet kurulması gereklidir. Burada tüm sanıkların fikir ve irade birliği yaptığı suçlar, silahlı tehdit, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarıdır. Aynı şekilde suça yardım eden olarak katılan fail bakımından da sorumluluktan bahsedilebilmesi için kararlaştırılan suç dışında başka suç işlenmemesi gerekir. Asıl failin kararlaştırılan suç dışında kendi iradesiyle ani olarak başka suç işlemesi halinde yardım eden veya müşterek fail durumundaki diğer faillerin sorumluluğundan bahsedilemez. Ancak kararlaştırılan asıl suça bağlı olarak ortaya çıkan daha ağır netice öngörülebiliyorsa ve diğer sanıklar bunu kabullenerek fiile yardım veya iştirak etmişler ise neticeden sorumlu tutulmaları gerekebilir. Somut olayda gerek sanıkların savunmalarından ve gerekse tape kayıtlarından maktulün ölümünün beklenmeyen ve hedeflenmeyen bir netice olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim sanık ... ve adamlarının beklenmeyen bu sonuç nedeniyle sanık ...’dan ilave para istedikleri anlaşılmaktadır. Zira sanık ...’in ifadesinde “olaydan sonra maktulün

öldüğünü öğrenince ... ...’ya kan döküldü, bunun bedeli 2 trilyon” dediği ...’nın da “tamam cezamız neyse çekeriz’’ dediği şeklindeki beyanı karşısında sanıkların olay yerine birisini öldürmek veya silahla yaralamak amacıyla gitmedikleri olay sırasında sanık ...’ın ani bir kararla ve diğer sanıklardan herhangi bir yardım almaksızın maktulün göğsüne bir el ateş ederek öldürdüğü, oysa sanıkların olay yerine bir önceki gün yaşanan kavga olayı nedeniyle göz dağı vermek amacıyla oraya gittikleri, bir önceki gün yaşanan olayda maktulün yer almadığı, maktule yönelik özellikle bir husumetlerinin olmadığı, olayın gelişimi ve başlangıcı itibariyle de sanıkların tehdit amacı taşıdıklarının anlaşıldığı, bu kadar kalabalık bir grubun çok kalabalık ve kameraların olduğu bir bölgede adam öldürmeye gitmelerinin hayatın olağan akışı ile bağdaşmadığı, asıl husumet besledikleri güvenlik görevlilerine yönelik bir eylemde bulunmayıp olayla ilgisi olmayan birini öldürmeleri için bir neden bulunmadığı, en az üç sanıkta silah bulunduğu, çalışanların sayısı ve müşteri kalabalığı dikkate alındığında sanıkların baştan itibaren yaralama veya öldürme kastı ile hareket etmeleri halinde daha çok kişiyi vurabileceklerinin aşikar olduğu bu nedenlerle sanık ... dışındaki diğer sanıkların silahla tehdit, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılmaları gerektiğini düşündüğümüzden itirazın farklı gerekçelerle kabulü gerektiği nedeniyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/18198, Karar No: 2012/20571, Tarih: 28.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/18198 E.  ,  2012/20571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Beraat ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Beraat kararı yerinde ise de;

Taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddeleri hakkında 4703 sayılı kanunun 10 ve 11.maddesi uyarınca işlem yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılmayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, ek karar hüküm fıkrasından eşyanın iadesi ibaresi çıkartılıp, yerine “taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddeleri hakkında 4703 sayılı kanunun 10 ve 11.maddesi uyarınca işlem yapılmasına” ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6246, Karar No: 2020/1843, Tarih: 24.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/6246 E.  ,  2020/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve bulunan, CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen, 02/04/2015 tarihli celsede sanığın cezalandırılması isteminde bulunduğu anlaşılan katılma hakkı sorulmayan Orman İdaresi temsilcisinin temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca Orman İdaresinin davaya katılmasına karar verilerek, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça konu orman emvalinin dosyaya ibraz edilen nakliye tezkeresindeki orman emval ile cinsi ve miktarı itibariyle uygun olduğunun anlaşılması nedeniyle, sanığın nakliye tezkeresi değiştirmeden orman emvali nakletmekten ibaret eyleminin 6831 sayılı Kanunun 100/son maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanunun 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi,

Kanuna aykırı ve katılan temsilcisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan emvalin ve nakil aracının sahibine iadesine, 24/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3392, Karar No: 2013/9686, Tarih: 24.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3392 E.  ,  2013/9686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Hüküm : TCK'nın 267/1, 269/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Gerekçeli karar başlığında suç adının "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" yerine "iftira" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK'nın 268. maddesinde öngörülen, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanarak başkası hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlaması gerektiği;

Sanığın, mağdur ... adına sahte belgeler ile kurduğu şirkete ait banka hesabından para çekmek isterken ... adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanı fotokopisi ile yakalanması eyleminin herhangi bir soruşturma ve kovuşturmadan kurtulmak amacıyla yapılmadığı anlaşıldığından atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11524, Karar No: 2011/15751, Tarih: 27.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/11524 E.  ,  2011/15751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davaya konu taşınmazlarda ... oğlu ... ile ... oğlu ... paydaş olarak görülmektedir. Dosyadaki mirasçılık belgesi ölü ... oğlu ...'e ait olup, diğer paydaş davada yer almamıştır. Tapu paydaşları ...'lerin aynı kişi olup olmadığı dosyadaki belgelerden anlaşılmadığından ve tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olması gerektiğinden, öncelikle nüfus kayıtlarının getirtilerek paydaşların aynı kişi olup olmadığının belirlenmesi ve gerektiğinde taraflardan nüfus kayıtlarına uygun düzeltilmiş tapu kayıtlarının istenerek evraka eklenip gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12053, Karar No: 2022/7669, Tarih: 24.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/12053 E.  ,  2022/7669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık yapmak amacıyla müştekinin ikamet ettiği binaya girilmesi şeklinde gerçekleşen eylem için sanıklar hakkında zamanaşımı süresi içinde konut dokunulmazlığını ihlal suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13254, Karar No: 2018/1170, Tarih: 19.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13254 E.  ,  2018/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davad....Mahkemesi’nce verilen 22.03.2016 tarih ve 2015/896-2016/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sermaye arttırımı kararı aldığını, ortağı olan davalının payına düşen miktarı ödemediğini, sermaye borcunun tahsili için başlatılan icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tüm sermaye borcunu ödediğini, davacıya hiçbir borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini ve kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin 01.06.2004 tarihli genel kurulunda 905.000 TL olan sermayesinin 1.500.000 TL'ye çıkarıldığı, davalının sermaye artırımı nedeni ile ödemesi gereken tutarın 129.300 TL olduğu, davalı tarafından 2004 yılında 27.750 TL, 2005 yılında 84.326 TL ödediği, takip tarihi itibarıyla davalının ödenmemiş sermaye borcunun 17.224 TL olduğu, davalının bu tutara yönelik itirazının yerinde görülmediği, taraflar arasında görülen .... 2006/231 esas, 2009/127 karar sayılı ilamında, davalının sermaye borcunun 129.300 TL olduğu, 08.05.2006 olan dava tarihine kadar yatırması gereken 32.325 TL sermaye borcundan fazlasını yatırdığı kabul edilerek davanın reddine karar verildiği, davacının bu karardan sonra ödenmemiş sermaye borcu nedeniyle 129.300 TL alacağın tahsili için takip başlattığı, 32.325 TL sermaye borcunun davalı tarafça ödendiği mahkemece kabul edildiği halde kötüniyetli olarak kararda ödendiği kabul edilen tutar mahsup edilmeden takip başlatıldığı, 32.325 TL tutar için davacının takipte bulunmakta kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının takibe itirazının kısmen iptaline, 17.224 TL asıl alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili için takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, %40 oranında hesaplanan 6.899,60 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya, 12.930 TL kötüniyet tazminatının ise davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Dava, sermaye borcunun tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Sermaye arttırımı kararı sonrası davalının 129.300 TL sermaye borcunun doğduğu taraflar arasında uyuşmalık dışı olup, davacı şirketin kendi ticari defter ve kayıtlarına göre davalı 2004 yılında 27.750 TL, 2005 yılında 84.326 TL olmak üzere toplam 112.076 TL sermaye ödemesi yapmasına rağmen davacı şirket tarafından 2011 yılında 129.300 TL asıl alacak üzerinden icra takibi başlatılmıştır. Davacının kendi kayıtları ile dahi takip tarihi itibariyle davalının borcu 17.224 TL olduğu halde takipten önce yapılan ödemeler düşülmeksizin tüm sermaye borcu üzerinden takip başlatmasında davacı şirket kötüniyetli olup takipten önce yapılan ödemelerin toplamı üzerinden davalı lehine kötüniyet tazminatına hükmolunması gerekirken davacının sadece 32.325 TL tutarındaki takip için kötüniyetli olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/10958, Karar No: 2016/3398, Tarih: 02.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/10958 E.  ,  2016/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

ASIL ve BİR. DAVADA

ASIL ve BİR. DAVADA

Taraflar arasındaki tazminata ilişkin asıl ve birleşen davanın yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin de aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile davalı yüklenici şirket arasında 13.06.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve daire paylaşımına ilişkin 06.03.2009 tarihli ek sözleşme imzalandığını, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, işin sözleşme tarihinden itibaren 18 ay içerisinde teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, buna göre teslim tarihinin 13.12.2008 tarihi olduğunu, davalı yüklenicinin halen teslimi gerçekleştirmediğini ileri sürerek, müvekkilinin payına düşen 1.848,00 TL cezai şart bedeli ile aylık 600,00 TL üzerinden hesaplanan toplam 15.840,00 TL kira bedeli olmak üzere toplam 17.688,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davada 16.07.2010 tarihine kadar olan kira bedelinin talep edildiğini, teslim halen gerçekleşmemesine rağmen arsa sahiplerinden dava dışı ...endisine düşen dairelerden bir tanesini 20.09.2010 tarihinde kiraya vermiş olması nedeniyle asıl dava tarihinden sonra oluşan iki aylık kira bedeli alacakları bulunduğunu, ayrıca, asıl davada alınan bilirkişi raporunda eksik ve hatalı imalatlardan müvekkilinin payına düşen bedelin 8.158,00 TL olarak hesaplandığını, genel iskân alınması için gerekli bedelden müvekkilinin payına düşen miktarın da 5.000,00 TL olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.584,00 TL kira bedeli, 8.158,00 TL eksik ve ayıplı imalat bedeli ve 5.000,00 TL genel iskân giderinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, müvekkili yüklenicinin genel iskân için başvuruda bulunduğunu, gelinen seviye itibariyle davacı arsa sahiplerinin devretmeleri gereken bağımsız bölüm tapularını devretmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, davalı yükleniciye düşen bağımsız bölümlerin kademeli olarak ferağının öngörüldüğü, işin geldiği seviye itibariyle davalı yükleniciye hak ettiği halde 5 adet bağımsız bölümün tapusunun devredilmediği, BK'nın 81. maddesi uyarınca, tapu devrine ilişkin edimlerini yerine getirmeyen davacı arsa sahibinin karşı taraftan edimini yerine getirmesini isteyemeyeceği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

.../...

S.2

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

.../...

S.2

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Asıl ve birleşen dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı, gecikme tazminatı, cezai şart, eksik ve ayıplı iş bedeli ile iskân bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 24.02.2016 tarih v..... sayılı ilamında da belirtildiği üzere, eser sözleşmesi, uyuşmazlığın çözümünde uygulanması gereken asıl ve birleşen dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)'nun 355 (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)'nun 470.) maddesinde, "İstisna, bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibi) vermeği taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder.” şeklinde tanımlanmıştır.

“Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmeleri” ise, arsa sahibi veya sahipleri ile yüklenici arasında yapılan ve eser sözleşmelerinin bir türü olan sözleşme tipidir.

Bir tanım yapmak gerekirse; arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri; yüklenicinin finansı kendisi tarafından sağlanarak arsa malikinin arsası üzerine bina yapım işini üstlendiği, arsa malikinin ise, bedel olarak binadaki bir kısım bağımsız bölüm mülkiyetini yükleniciye geçirmeyi vaat ettiği sözleşmelerdir. Bu sözleşmelerin konusu, arsa sahibinin maliki olduğu arsa üzerine yapılacak bina inşaatıdır. İnşaat; maddi nitelikte eseri ifade eder.

İnşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin ana borçları; bir inşaat (eser) meydana getirme ve bu eseri iş sahibine teslim etme borçlarıdır. Bu iki ana borçtan doğan ve bu borçların akde uygun surette ifasını sağlayan diğer birtakım yan borçlar da iş görme ediminin iyi surette ifası, eserin akde uygun olarak hazırlanması ile ilgili olarak işi sadakat ve özenle yapma borcu, araç ve gereçlerle malzemeye ilişkin borçlar, genel ihbar yükümlülüğü, işe zamanında başlamak ve devam etmek borcu ile teslim borcuna bağlı olan, ondan çıkan önemli bir borç olan ayıba karşı takeffül borcudur (....).