muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8732, Karar No: 2013/7361, Tarih: 16.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8732 E.  ,  2013/7361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/03/2012 tarih ve 2011/140-2012/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortakları olduğunu, yönetim kurulunun ....08.2006 tarihinde olağanüstü genel kurul yapılmasına karar verdiğini, müvekkili ...'nin yönetim kurulu üyesi olmasına rağmen olağanüstü genel kurul toplantısı yapılması kararının alındığı toplantıya çağrılmadığını, genel kurulda oybirliği gerektiren divana, toplantı tutatanağının imzalama yetkisinin oybirliğiyle verilmediği halde genel kurula katılanların imzalarının zapta alınmadığını, bu nedenle genel kurul ve alınan kararların geçersiz olduğunu, gündemde bulunmamasına rağmen yeni yönetim kurulunun seçildiğini, davalı şirketin diğer ortaklarının 2004 yılında yapılan sermaye artırım bedellerini ödenmiş gibi gösterip gerçekte ödemediklerini, dolayısıyla ....08.2006 tarihinde sermaye artırımı yönündeki kararın geçersiz olup iptal edilmesi gerektiğini, özel denetçi atanması istemi kabul edilmeyip şirkete denetçi olarak yönetim kurulu üyesinin kardeşinin atandığını, 07.07.2006 tarihli genel kurulun iptali için ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açtıklarını, ....08.2006 tarihli olağanüstü genel kurulun dayanağı olan 07.07.2006 tarihli genel kurulun iptali halinde ....08.2006 tarihli genel kurulun da iptalinin gerekeceğini ileri sürerek ....08.2006 tarihli olağanüstü genel kurul ve alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, .... 370. maddesine göre bütün pay sahiplerinin hazır olması halinde genel kurul toplantısının yapılabileceğini, bu nedenle davacı yönetim kurulu üyesinini toplantıya çağrılmadığı iddiasının yasaya aykırı olduğunu, divana genel kurul toplantı tutanağını imzalama yetkisinin oybirliği ile verildiğini, ayrıca davacıların itirazlarının tutatanağa geçirildiğini, davanın temelinde, şirket sermayesinin 250.000 TL'den 400.000 TL.'ye çıkarılması kararının olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 2009/8727 E. 2011/1650 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, ... başkanlığına genel kurul tutanağını imzalama yetkisi verilmesinin oy birliğini gerektirmeyeceği, bu kararın iptaline yönelik talebin reddedilmesi gerektiği, yönetim kurulu başkanının şirket hesaplarından menfaat sağladığı yönündeki iddiaların sorumluluk esasına dayanan tazminat davasına konu olduğu, genel kurulda alınan kararlarla doğrudan ilgisinin bulunmadığı, davacılar dışındaki diğer hissedarların sermaye koyma borcunun kayden de olsa yerine getirildiği, davacıların da sermaye taahhütlerini .../07/2006 tarihinde geç de olsa yerine getirmiş oldukları, dolayısıyla sermaye arttırım kararının verildiği .../08/2006 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısından önceki sermaye arttırımına yönelik taahhütlerin yerine getirildiği, dava konusu olağanüstü genel kurul kararlarının daha önce yapılan 07/07/2006 tarihli olağan genel kurul kararının iptalinden etkilenmeyeceği gerekçesiyle sermaye arttırımı ile ilgili genel kurul kararına münhasır olmak üzere sermaye artırımına ilişkin .../08/2006 tarihli olağanüstü genel kurul kararının iptali talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2688, Karar No: 2012/4766, Tarih: 10.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2688 E.  ,  2012/4766 K.**

* KAT KARŞILIĞI İNŞAAT SÖZLEŞMESİ

* GEÇ TESLİM SEBEBİYLE KİRA TAZMİNATI

* YÜKLENİCİNİN YAPI RUHSATI TALEBİ

* ARSA SAHİBİNİN PROJE İYİLEŞTİRMELERİNDEN YARARLANMASI

* İMAR KANUNU (3194) Madde 22

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 355

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 356

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 357

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tazminat-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı, birleşen davada davalı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında, müvekkiline ait taşınmaz üzerinde davalı yüklenici tarafından yapılacak konutlardan üç tanesinin müvekkiline verilmesi konusunda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme uyarınca konutların yapı ruhsatı tarihinden itibaren iki yıl içinde teslimi gerekirken, yüklenicinin sözleşmeden 35 ay sonra yapı ruhsatı için başvurduğunu, müvekkilinin sözleşme tarihinde arsa mülkiyetini yüklenicinin müdürü olan diğer davalıya vererek edimini yerine getirdiğini, iki yıllık sürenin ruhsatın alınması için gereken makul süreden başlatılması gerektiğini ve müvekkiline ait dairelerin henüz teslim edilmediğini ileri sürerek, 24.000 TL kira tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla alacak miktarını 42.660,00 TL’sına yükseltmiştir.

Asıl davada davalılar, birleşen davada davacılar vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa maliki davacıya 133 er m2 alanlı üç daire verilmesinin kararlaştırılmasına rağmen imar durumu nedeniyle yapılan tevhit ve yola terk işlemleri sonucu arsa malikine verilen dairelerin 25' er m2 büyüdüğünü ileri sürerek, 37.500,00 TL’nin asıl davadaki davacı arsa sahibinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, asıl davaya cevabında ise, yapı ruhsatının 09.09.2008 tarihinde alınabildiğini, kira tazminatının bu tarihten itibaren iki yıl içinde konutların teslim edilmemesi halinde verilebileceğini savunarak, asıl davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sözleşme uyarınca inşaatın ruhsat tarihinden başlayarak iki yıl içinde bitirilmesi nedeniyle asıl davadaki davacı arsa sahibinin kira alacağının doğmadığı, birleşen davada ise, daire alanında meydana gelen artışın paylaşım oranına uygun olduğu, aynı artıştan yükleniciye isabet eden dairelerin de yararlandığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Karar, taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davadaki davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer, davalı-birleşen dosya davacısı yüklenici şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca süresinde teslim edilmeyen bağımsız bölümler nedeniyle davacı arsa malikinin uğradığı kira kaybının tazmini istemine ilişkindir. Eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin edimi, inşaatı sözleşmeye uygun şekilde yaparak teslim etmektir. Sözleşme uyarınca işe zamanında başlama ve sürdürme borcu yüklenicinin eseri sadakat ve özenle meydana getirme borcunun sonucudur. Sözleşmede, inşaata başlama tarihinin gösterilmemesi, yükleniciye işe başlamak üzere dilediğince süre tanındığı anlamına gelmez. Sözleşmedeki teslim süresiyle ilgili hüküm makul bir süre olarak yorumlanmalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşaatın ruhsat tarihinden itibaren iki yıl içinde tamamlanacağı belirtildiğinden yüklenici inşaat ruhsatını almak için makul sürede merciine başvurmalıdır. Somut olayda olduğu gibi sözleşme tarihinden yaklaşık 35 ay sonra yapılan başvurunun makul sürede yapıldığını kabul etmek olanaklı değildir. Diğer yandan sözleşmede, yüklenicinin arsa üzerinde yapacağı üç katlı inşaattan üç daireyi arsa malikine vermesi, üç kattan fazla inşaat yapılması halinde ise arsa sahibinin dairelerinde belirlenen imalatların yapılması kararlaştırılmıştır. Taraflarca belirlenen iki yıllık teslim süresinin üç katlı inşaata göre belirlendiği, ancak yüklenicinin 09.09.2008 tarihinde merciinden beş katlı inşaat için yapı ruhsatı aldığı anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece İmar Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca, yüklenicinin yapı ruhsatını alabileceği makul süre belirlenerek, belirlenen bu süreye ilave iki katın yapımı için gereken sürenin de eklenmesi suretiyle yüklenicinin teslimde temerrüde düştüğü tarih belirlenerek, bu tarihten teslim tarihine kadar arsa maliki davacının istemi göz önüne alınarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3- Asıl davada davalı, birleşen davada davacı A.. A..’ın temyiz isteminin incelenmesinde, anılan kişinin sözleşmede taraf olmaması, sözleşmenin arsa maliki ile davalı/davacı şirket arasında imzalanması, A.. A..’ın sözleşmede garantör veya başka bir şekilde sorumluluğuna ilişkin hüküm bulunmaması nedeniyle anılan davalı hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

3- Asıl davada davalı, birleşen davada davacı A.. A..’ın temyiz isteminin incelenmesinde, anılan kişinin sözleşmede taraf olmaması, sözleşmenin arsa maliki ile davalı/davacı şirket arasında imzalanması, A.. A..’ın sözleşmede garantör veya başka bir şekilde sorumluluğuna ilişkin hüküm bulunmaması nedeniyle anılan davalı hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı, birleşen davada davalı A.. G.. vekilinin diğer, asıl davada davalı, birleşen davada davacı şirket vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı, birleşen davada davalı A.. G.. vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı, birleşen davada davacı A.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan kişiler yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalı-karşı davacı şirketten alınmasına, peşin alınan harçların istek halinde davacı-karşı davalıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16207, Karar No: 2015/4860, Tarih: 31.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16207 E.  ,  2015/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... ...Mahallesi 1366 ada 1 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza el atma tarihinin (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-Fiili el atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın fiili el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2314, Karar No: 2025/2559, Tarih: 14.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2314 E.  ,  2025/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/228 E., 2024/47 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1- Dava konusu ... ada 8 parsel sayılı taşınmaz maliklerinden .... oğlu ... ile ... oğlu ... ... oğlu .... ve ...l oğlu ...’in ölüp ölmediğinin, mirasçılarının bulunup bulunmadığının İlçe Nüfus Müdürlüğünden ve Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden sorulması, özellikle tapu kaydına ekli evraklarda yer alan “Beşiktaş Nüfus Müdürlüğünden verilen 25.09.1934 tarihli nüfus kaydına göre İstanbul Beşiktaş Bebek İnşirah sokak 26 hane, 54 cilt, 105 sahifede kayıtlı 1310-1312 doğumlu ... oğlu ...” ve “Arnavutköy Nüfus Müdürlüğünden verilen 16.01.1939 tarihli nüfus kaydına göre İstanbul Beşiktaş Bebek İnşirah sokak 26 hane, 65 cilt ve 91 sayfa da kayıtlı 1337 doğumlu ... oğlu ...” kayıtlarının araştırılması suretiyle evrakların dosya arasına alınması,

2- İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi 2010/30 Esas sayılı dosyanın akıbetinin tespiti ile kesinleşmiş ise kesinleşme şerhli karar örneği de eklenmek suretiyle temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/6129, Karar No: 2022/6112, Tarih: 27.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6129 E.  ,  2022/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı dava dilekçesinde özetle, davalı şirket bünyesinde çalışan işçilerin konaklama ve yemek hizmeti için davalı şirketle anlaştıklarını, anlaşılan süre içerisinde otelde kalan işçilerin otel eşyalarına zarar verdiğini belirterek verilen zararın tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde özetle, işçilerin kendi çalışanları olmadığını, çalışanı olsa bile burada kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, otelde konaklayan işçilere dava açılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın pasif husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasıdır.

Adam çalıştıranın sorumluluğu 6098 sayılı TBK’nın 66. maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde gereğince, adam çalıştıranlara genel nitelikte objektif bir özen yükümlülüğü yüklenmiş ve adam çalıştıranın bir özel hukuk ve bağımlılık ilişkisi içerisinde çalışanlarının kendilerine bırakılan işleri gördükleri sırada hukuka aykırı bir fiille üçüncü kişilere vermiş oldukları zarardan sorumluluğu düzenlenmiştir. Buna göre adam çalıştıranın sorumluluğu, kusursuz sorumluluk türlerinden özen sorumluluğudur. Başka bir deyişle adam çalıştıranın sorumluluğunun kaynağı, adam çalıştıranın çalışanlarını seçerken ve onları çalıştırırken çalışanlar üzerindeki denetim ve gözetim ödevini yerine getirmemesine, kanun tarafından kendisine yükletilen bu tür objektif bir ödevi ihlal etmesine dayanmaktadır (Eren, Fikret; Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Ankara, 2017, s. 643).

Adam çalıştıranın sorumluluğu bir kusur sorumluluğu olmadığı için sorumluluk, kendisinin veya emrinde çalışan yardımcı kişinin kusurlu olup olmamasına bakılmaksızın, kusurdan bağımsız olarak doğmaktadır. Sorumluluğun doğması için objektif özen yükümlülüğünün ihlâliyle meydana gelen zarar arasında, uygun illiyet bağının bulunması yeterlidir (Eren, s. 644).

6098 sayılı TBK’nın 66. maddesinde ayrıca adam çalıştırana sorumluluğu kaldıracak nitelikte bir kurtuluş kanıtı getirme imkânı tanınmıştır. Buradaki kurtuluş kanıtı, niteliği itibariyle bir kusursuzluk kanıtı olmayıp, sorumluluktan kurtulma kanıtıdır. Bu nedenle, adam çalıştıran; zararın meydana gelmemesi için somut durumun gerektirdiği her türlü objektif dikkat ve özeni göstermiş olduğunu ispat ederse, sorumluluktan kurtulacaktır.

6098 sayılı TBK’nın 66. maddesinde ayrıca adam çalıştırana sorumluluğu kaldıracak nitelikte bir kurtuluş kanıtı getirme imkânı tanınmıştır. Buradaki kurtuluş kanıtı, niteliği itibariyle bir kusursuzluk kanıtı olmayıp, sorumluluktan kurtulma kanıtıdır. Bu nedenle, adam çalıştıran; zararın meydana gelmemesi için somut durumun gerektirdiği her türlü objektif dikkat ve özeni göstermiş olduğunu ispat ederse, sorumluluktan kurtulacaktır.

Sorumluluk şartları gerçekleştiği takdirde, zarar veren, zarar görenin mal varlığında meydana gelen eksilmeyi gidermek zorundadır. Maddi tazminatın amacı, zarar verici olay meydana gelmese idi, zarar gören hangi durumda bulunacak idiyse o durumun yeniden kurulmasıdır. Başka bir deyişle maddi tazminat zarar görenin mal varlığında meydana gelen eksilmeyi karşılamalı ve zararın tamamını gidermelidir.

Somut olaya bakıldığında, her ne kadar davalı konaklama sırasında zarar veren işçilerin kendisinin bordrolu çalışanı olmadığını iddia etmiş ise de tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre işçilerin davalının şirketindeki iş bünyesinde çalışırken davacı şirket ile davalı şirket arasında yapılan konaklama sözleşmesi çerçevesinde davacı şirketin otelinde konaklama yaptığı hususu sabittir. Davalı-çalıştıran şirket, zarar veren işçileri seçerken, işi yapabilmeleri için otelde barındırırken özen, gözetleme ve denetleme yükümlülüğü vardır. Davalı, çalışanları seçerken ve barındırırken zararın doğmasını engellemek için gerekli özeni gösterdiğini, ispat edemediğine göre çalışanların barınma yerinde de davalının etki alanında, denetimi ve gözetiminde olduğu kabul edilerek zarardan, çalışanlarla birlikte müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Bu durumda davalı şirketin, bünyesinde çalışan işçilerin konaklama sırasında verdikleri zarardan TBK 66. maddesi gereğince adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu olduğundan, işin esasına girilerek inceleme yapılması gerekirken mahkemece pasif husumetten ret kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi’nin 25/03/2021 tarihli, 2021/294 Esas ve 2021/428 Karar sayılı kararın kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HMK 373/1 maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.12.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ile davalı arasında otel konaklama sözleşmesi bulunmakta olup, davacı davalının çalışanlarının konaklama sırasında otel odasında meydana getirdiği iddia olunan zararın tazminini talep etmektedir.

Uyuşmazlık konusu dikkate alındığında, davalının çalışanlarının verdiği iddia olunan zarardan sorumlu olup olmadıklarının TBK'nın 66. maddesinde düzenlenen adam çalıştıranın sorumluluğuna göre değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacı ile davalı arasında otel konaklama sözleşmesi bulunmakta olup, davacı davalının çalışanlarının konaklama sırasında otel odasında meydana getirdiği iddia olunan zararın tazminini talep etmektedir.

Uyuşmazlık konusu dikkate alındığında, davalının çalışanlarının verdiği iddia olunan zarardan sorumlu olup olmadıklarının TBK'nın 66. maddesinde düzenlenen adam çalıştıranın sorumluluğuna göre değerlendirilmesi gerekmektedir.

TBK'nın 66/e maddesi gereğince, adam çalıştıranın sorumluluğuna gidilmesi için, çalışanın, kendisine verilen işin yapılması sırasında başkalarına bir zarar vermesi gerekmektedir. Çalışanın kendisine verilen işin yapılması dışında, diğer bir değişle, verilen işle bir ilgisi bulunmayan zararının giderilmesi konusunda adam çalıştıranın sorumluluğu doğmayacaktır. İşin yapılması ile ilgisi bulunmayan bir alanda veya verilen işle ilgisi bulunmayan bir eylemden doğan zarar nedeniyle adam çalıştıranın sorumluluğu doğmayacaktır. Örneğin, çalışma alanında olmakla birlikte, verilen işle ilgisi bulunmayan haksız fiil niteliğindeki bir faaliyetten zarar doğması halinde adam çalıştıran sorumlu tutulamaz. Doğan zararın yapılan işle bir ilgisi bulunmamakta, illiyet bağı kesilmektedir.

Davaya konu olayda da, iş sahası dışında ve işin yapılması ile ilgisi bulunmayan ve niteliği itibariyle de haksız fiilden kaynaklanan bir zarar bulunmaktadır. Haksız fiilden doğan bu zararın, TBK'nın 66. maddesi gereğince adam çalıştırmanın sorumluluğuna dayanarak davacıdan talep edilmesi mümkün olmadığından kararın onanması gerektiği düşüncemle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım.