muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6127, Karar No: 2023/6908, Tarih: 15.06.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile"...Tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, İstinaf ve Yargıtay kararındaki gerekçeler, dinlenen tanık beyanları, konu ile ilgili yasal mevzuat, emsal Yargıtay kararları hep birlikte değerlendirildiğinde; davacı vekilinin dava dilekçesinde davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 10.04.1985 olduğunun ve 10.04.1985 tarihinde 1 gün süreyle hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ettiği, Sıhhiye SGM’nin 10.10.2015 tarihli yazısı ekinde gönderilen SGK hizmet kaydına göre davacının talep konusu tarihte Kuruma bildirilen hizmetinin bulunmadığı görülmesine rağmen, 23.07.2019 tarihli yazısı ekinde gönderilen SGK hizmet kaydına göre davacının talep konusu 10.04.1985 tarihinde 138918.06 sicil sayılı işyerinde bir gün çalışma kaydı olduğunun bildirildiği, davacının “Tepe Ticaret ve Müşavirlik Ltd. Şti.” unvanlı 138918.06 sicil sayılı işyerinde 10.04.1985 tarihinde bir gün süreyle günlük brüt asgari ücretle 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı olarak çalışmasına ilişkin davalı Kurum tarafından yargılama sürecinde davacı için ek bildirim yapılarak talep konusu tarihteki hizmetinin tescilinin sağlandığı görülmüş ise de, dava açılmasına sebebiyet verildiğinden dolayı davalı Kurum aleyhine yargılama ücreti ve davacı taraf lehine ücreti vekalete hükmedilmesi gerektiği kanaatine varılmış ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. "gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, aleyhe yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın konusuz kalıp kalmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 ncu maddesi,

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesince her ne kadar yazılı şekilde karar verilmiş ise de, Dairemiz geri çevirme kararı sonrası, daha önce bozulmasına karar verilen Mahkemenin 27.12.2016 tarih ve 2016/781-2016/707 K sayılı ilamı gereğince davalı Kurumun söz konusu süreyi davacıya mal ettiği anlaşılmıştır.

2.İlgili Mahkeme hükmü Dairece bozularak ortadan kaldırıldığından, Mahkemece davanın esasına girilerek ve bozma kararındaki hususlar dikkate alınarak elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.İlgili Mahkeme hükmü Dairece bozularak ortadan kaldırıldığından, Mahkemece davanın esasına girilerek ve bozma kararındaki hususlar dikkate alınarak elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5242, Karar No: 2019/7988, Tarih: 04.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5242 E.  ,  2019/7988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacının 05.09.2008 - 04.04.2010 ve 12.04.2011 - 01.06.2011 tarihleri arasında, davalı işveren yanında hizmet akdine tabi, sürekli ve kesintisiz olarak geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüyle davacının davalı işyerinde 05.09.2008 - 04.04.2010 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine, 12.04.2011 - 01.06.2011 arasındaki döneme ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10 ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9 maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, sunulan ve toplanan delillerle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmişse de bordrolarda bulunan Birkan Kekilli isimli tanık dinlenmeden, komşu işyeri...’ta çalıştıklarını beyan eden tanıkların çalışma durumları belirlenmeden, davacının işe giriş çıkış tarihleri konusu açıklığa kavuşturulmadan karar verilmiştir

Davaya konu dönem yönünden mahkemece re'sen araştırma ilkesi çerçevesinde; öncelikle dönem bordrolarında ismi yazılı Birkan Kekilli’nin beyanları alınmalı, komşu işyeri olduğu anlaşılan...’ta dava konusu dönemde çalışan ve davacının durumunu bilebilecek durumda olan tanıklar resen tespit edilerek kanaat oluşturmaya yetecek miktarda tanığın beyanına başvurulmalı, tanık olarak dinlenen... çalışanlarının hizmet cetvelleri temin edilerek çalışma durumları belirlenmeli, gerekirse bu tanıklar yeniden celbedilerek nizalı döneme ilişkin açık ve net beyanları tespit edilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Pet. İnş. Tur. Sey. Taş. Yed. Par. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 04/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1468, Karar No: 2018/1785, Tarih: 27.11.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1468 E.  ,  2018/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 30.09.2014 tarihli ve 2014/61 E. 2014/887 K. sayılı karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 15.12.2015 tarihli ve 2014/17847 E., 2015/14717 K. sayılı kararı ile;

(...Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisi ile evli olduğunu bildiği halde dava dışı eşi ile birlikte olduğunu, eyleminin kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğunu iddia ederek, uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının iddialarını kabul etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davalının, davacının eşi ile evli olduğunu bilerek birlikte olduğu hususu sabit görülerek davanın kabulü ile davacı eş yararına manevi tazminata hükmedilmiştir.

TMK'nın 185. maddesine göre, “Evlenmeyle eşler arasında evlilik birliği kurulmuş olur. Eşler birlikte yaşamak, birbirlerine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar.” Aynı Kanun'un 174. maddesine göre de, “Mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebilir. Boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir.”

Evlenmeyle eşler arasında kurulan aile birliğinin taraflara yüklediği ödevlerin ihlali veya yerine getirilmemesi durumunda bu yükümlülüğü yerine getirmeyen eş yönünden Türk Medeni Kanunu'ndaki sonuçları, boşanma ve boşanma sebebi olması durumunda, bu olaylar yüzünden kişilik haklarının saldırıya uğraması halinde manevi tazminat talep edilebileceğidir.

BK'nın 41 (TBK 49). maddesine göre, kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Yine BK'nın 49 (TBK.58) maddesinde "Şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir." Haksız fiile dayalı bir borcun doğabilmesi için, hukuka aykırı bir fiil bulunmalı, fiili işleyenin kusuru olmalı, sonuçta bir zarar doğmalı, zarar ile işlenen fiil arasında da uygun nedensellik bağı bulunması gerekir.

Somut olaya gelince, davalının ve dava dışı eşin davacıya yönelik ve bütün olarak aldatma mahiyetindeki davranışlarının manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceğinin tartışılması gereklidir.

Somut olaya gelince, davalının ve dava dışı eşin davacıya yönelik ve bütün olarak aldatma mahiyetindeki davranışlarının manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceğinin tartışılması gereklidir.

Yukarıda incelenen yasa maddeleri uyarınca, davacının dava dışı eşinin TMK'nın evlenmeyle eşe yüklediği ödevler arasında bulunan sadakat yükümlülüğünü ihlali nedeniyle, Kanun'un 185. ve 174. maddeleri uyarınca boşanma sebebi ve istek halinde manevi tazminatı gerektirir nitelikte olduğu kuşkusuzdur. TMK'daki düzenleme, dava dışı eşin evlenme ile kurulan aile birliğinin tarafı olması sıfatından kaynaklanmaktadır. Zira dava dışı eş kendi iradesi ile bu birliğin tarafı olmayı kabul etmiş ve yasanın kendisine tanıdığı hak ve yükümlülükler altına girmiştir.

Davalının eyleminin manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceğine gelince, davalının doğrudan davacının bedensel veya ruhsal bütünlüğüne yönelik hukuka aykırı bir fiilde bulunduğundan söz edilemez. Söz konusu Kanun da yükümlülüğünü ihlal eden eşin eylemini birlikte gerçekleştirdiği kişiler yönünden herhangi bir düzenleme getirilmemiştir.

Dava konusu eylemin gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerinin de uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Zira, sözkonusu Kanun'un 50. maddesinde haksız fiil nedeniyle müteselsilen sorumluluğuna gidilebilecekler gösterilmiştir. Yukarıda açıklanan yasal duruma göre, davalı zararın meydana gelmesinden asli olarak sorumlu tutulamaz. Yine Kanun hükmünün aradığı anlamda iştirak hali de söz konusu olamaz. Zira iştiraken işlenebilir bir eylemin varlığının kabul edilebilmesi için, eylemin müstakilen ve asli olarak da işlenebilir olması gerekir. Ayrıca haksız fiil sorumluluğunu, geniş ve belirsiz bir kavram olan sadakat yükümlülüğünü ihlal etmeye iştirak çerçevesinde değerlendirmek, bu sorumluluğu belirsiz hale getirecektir.

Açıklanan nedenlerle, BK'nın 49 (TBK.58) maddesine göre, davalının eylemi, davacının kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte bir eylem olarak kabul edilemez. Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle oy çokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

gerekçesiyle oy çokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı eşi Filiz Değirmencioğlu’ndan davalı ile ilişkisi nedeniyle boşandığını, davalının müvekkilinin dava dışı eşi ile evli olduğunu bildiği hâlde ilişki kurmasının müvekkilinin 19 yıllık evliğinin bitmesine sebep olduğunu, davalının sosyal kişilik haklarına saldırı teşkil eden kusurlu eylemi nedeniyle Borçlar Kanunu’nun 49. maddesi gereğince sorumlu olması gerektiğini ileri sürerek 10.000,00TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının soyut ve gerçek dışı iddialar ile haksız kazanç sağlama amacı taşıdığını, davacının eşi ile yaşadığı problemler ile bu davanın illiyet bağı bulunmadığını, boşanma davasında davacının kusurlu olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin haksız fiiline ilişkin hiçbir tespit bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; TMK’nın 185. maddesi gereğince evli bir kimsenin evlilik dışı birlikteliğinin diğer eşin sosyal ve duygusal kişilik değerlerine saldırı niteliğinde olduğu, bu eyleme evliliği bilerek katılan kişinin de diğer eşin uğradığı zarardan sorumlu olduğu, davalının davacının eşi ile evli olduğunu bilerek duygusal ilişkiye girdiği, BK'nın 49. maddesi gereğince sorumlu olduğu, davalının haksız eylemi sonucunda davacının zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.000,00TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle oy çokluğuyla bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki karardaki gerekçeler tekrar edilerek direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, evlilik birliği devam ederken, davacının eşi ile evli olduğunu bilerek birlikte olan davalının bu eylemi nedeniyle davacının manevi tazminat isteminde bulunup bulunamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Direnme kararının temyiz incelemesi aşamasında Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca verilen 06.07.2018 tarihli ve 2015/5 E., 2018/7 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı ile "Evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiye karşı diğer eşin manevi tazminat isteminde bulunamayacağına" karar verilmiştir.

Bu nedenle Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmede, anılan içtihadı birleştirme kararının eldeki uyuşmazlığa etkisi tartışılıp değerlendirilmiştir.

Bu nedenle Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmede, anılan içtihadı birleştirme kararının eldeki uyuşmazlığa etkisi tartışılıp değerlendirilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun “İçtihadların birleştirilmesini istemek yetkisi ve bağlayıcılığı” başlıklı 45. maddesinde;

“İçtihadların birleştirilmesini Birinci Başkan, doğrudan doğruya veya Yargıtay dairelerinin veya genel kurulların verdikleri karar sonucunda veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının bizzat yazı ile başvurması hâlinde, ilgili kuruldan ister. Bu istemlerin gerekçeli olması zorunludur.

Diğer merci veya kişilerin gerekçe göstererek yazılı başvurmaları hâlinde, içtihadı birleştirme yoluna gitmenin gerekip gerekmediğine Birinci Başkanlık Kurulu karar verir. Bu karar kesindir.

İçtihadı birleştirme kararlarının değiştirilmesi veya kaldırılmasının istenmesi de yukarıdaki usule bağlıdır.

İçtihadı birleştirme görüşmeleri, alınmış olan ilke kararları çerçevesinde yürütülür ve kararları yazılır.

İçtihadı birleştirme kararları benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, dairelerini ve adliye mahkemelerini bağlar.

İçtihadı birleştirme kararlarının niteliğini açıkça belirten özeti, kararın verilmesini izleyen en kısa zamanda Adalet Bakanlığına bildirilir. Adalet Bakanlığı bütün adliye mahkemelerine ve Cumhuriyet savcılıklarına bu kararları gecikmeksizin duyurur.

İçtihadı Birleştirme Kurulları, genel kurulların veya dairelerin kararlarındaki gerekçe ve görüşlerle bağlı olmaksızın sorunu başka bir görüşle karara bağlayabilirler.”

Hükmü yer almaktadır.

Anılan yasal düzenleme gereğince, içtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay genel kurulları, daireleri ve adliye mahkemeleri için gerekçeleri ile açıklayıcı, sonucu ile bağlayıcı olduğunda kuşku bulunmamaktadır.

Tüm bu açıklamalar, yasal düzenlemeler ve 06.07.2018 tarihli ve 2015/5 E., 2018/7 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı ışığında somut olay incelendiğinde;

Davacının dava dışı eşi ile evli olduğunu bilerek birlikte olan davalının bu eyleminin, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu iddiasıyla manevi tazminat talep edildiği anlaşılmaktadır.

Davacının dava dilekçesinde manevi tazminat istemine dayanak olarak gösterdiği maddi olgular; evlilik birliğinin devamı sırasında davacının dava dışı eşi tarafından sadakat yükümlülüğünün ihlali niteliğindeki eylemini birlikte gerçekleştirdiği kişi olan ve evlilik birliğinin tarafı olmaması nedeniyle üçüncü kişi konumunda bulunan davalının salt evli bir kişiyle birlikte olmak şeklindeki eylemine ilişkindir. Davalının, dava dışı eş ile evli olduğunu bilerek birlikte olmaktan ibaret olduğu anlaşılan eyleminden başka doğrudan doğruya davacıya yönelik olarak bağımsız, özel ve nitelikli bir kişilik hakkı ihlalinde bulunduğuna dair bir iddia da bulunmamaktadır. Bu nedenlerle eldeki davanın konusu itibariyle 06.07.2018 tarihli ve 2015/5 E., 2018/7 K. sayılı Yargıtay içtihadı birleştirme kararı kapsamında değerlendirilmesi gereklidir.

Hâl böyle olunca; yerel mahkemece eldeki dava ile ilgili olarak, yukarıda açıklanan ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 45/5 maddesi gereğince bağlayıcı olan, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 06.07.2018 tarihli ve 2015/5 E., 2018/7 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı tartışılıp değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekmektedir.

Şu hâlde direnme kararı yukarıda açıklanan bu değişik nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 27.11.2018 gününde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2717, Karar No: 2019/10619, Tarih: 19.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/2717 E.  ,  2019/10619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde gece vakti saat 23.30 sıralarında 1309. sokak ile 1037. sokağın kesiştiği köşede Tedaş'a ait şebeke direklerinde çekili bulunan bakır kabloları evrakı tefrik edilen yeğeni olan diğer sanık da yanında bulunduğu halde kesip alarak getirdiği üç tekerlekli bisiklete yükleyip üzerini de tahta ile örtüp götürdüğü esnada devriye görevi yapan güvenlik görevlilerini görmesiyle kaçmaya başlaması ve girdiği yıkık bir evde yakalanması suretiyle işlediği hırsızlık suçunun TCK’nın 142/1-a, 143/1 maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu, bu suça ilişkin TCK’nın 66/1-d ve 67/4 maddelerine göre 15 yıllık olağan zamanaşımı süresine, 22 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımı süresine tabi olduğu, ayrıca dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.01.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımı süresinin kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 09.11.2017 tarihinde yeniden işlemeye başladığı da gözetildiğinde, zamanaşımı süresi dolmadığı halde zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnemeye uygun olarak BOZULMASINA, 19/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6464, Karar No: 2018/2210, Tarih: 22.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/6464 E.  ,  2018/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 15/08/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ilamsız icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkiline ait...ilçesi ... köyü 966 parsel 129 ada 13 pafta'da kayıtlı, niteliği narenciye bahçesi olan taşınmazın sınırları içerisinde bulunan su kanalından dolayı müvekkilinin taşınmazını kullanamadığını,...Noterliğinin 23/01/2014 tarihli 2669 yevmiye numaralı ihtarı ile davalılardan su kanalının yıktırılması istendiği halde davalıların ihtarın gereğini yerine getirmediğini, ihtilaf konusu sulama kanalının müvekkili tarafından yıktırıldığını, yıkım bedeli nedeniyle davalılar aleyhine icra takibinde bulunduklarını, davalı borçluların itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, davalıların % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; taşınmazın satın alındığı 11/09/2013 tarihinde dava konusu sulama kanalının mevcut olduğu, davacının taşınmazı bu haliyle görerek ve bilerek satın aldığı sabittir. TMK'nın 686 maddesi kapsamında eklenti niteliğinde olan su kanalının yarar sağlaması için asıl taşınmaza sürekli olarak özgülendiği anlaşılmaktadır. TMK'nın 686/1. maddesine göre bir şeye ilişkin tasarruf aksi belirtilmedikçe onun eklentisini de kapsar. Şu durumda davacı, sulama kanalının kaldırılması için harcadığı bedeli isteyemez. Mahkemece, açıklanan yön gözetilerek eldeki itirazın iptali davasının reddi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.