muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/707, Karar No: 2025/274, Tarih: 15.01.2025

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 05.12.2011 tarihli sözleşmenin taraflarının dava dışı C.T. ve davalı şirket olduğu, davanın tarafları arasında doğrudan bir sözleşme ilişkisi bulunmadığı gibi davacıya sözleşmeden doğan borcun ifasını talep etme konusunda bir yetki verilmediği gerekçesiyle, davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; protokolde davacı şirket yararına hükümler bulunduğunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun)129. maddesi hükmüne göre de davacının adına dava açabileceğini, bundan ayrı protokolde imzası bulunan C.T'nin davacı şirketin müdürü olup şirketi temsil etmeye yetkili olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, maden ruhsatının iadesi ve rödevans bedeli istemine ilişkindir.

1. Bir sözleşmede, ifanın taraflarca üçüncü kişiye yapılmasının kararlaştırılmasına, üçüncü kişi yararına sözleşme denir. Burada sözleşmenin alacaklı ve borçlu tarafı, sözleşmede taraf olmayan üçüncü bir kişi yararına bir edim kararlaştırmaktadır. Üçüncü kişi yararına sözleşmede, sözleşmenin tarafı olan borçlu, diğer taraf olan alacaklıya, üçüncü kişi yararına bir edimde bulunmayı kararlaştırmaktadır (Prof. Dr. Fikret Eren, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununa Göre Hazırlanmış Borçlar Hukuku Genel Hükümler 2012, 14. Baskı, sf 1141).

2. Üçüncü kişi yararına sözleşme, 6098 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenmiştir. Bu türden sözleşmeler, eksik üçüncü kişi yararına sözleşme (md. 129/1) ve tam üçüncü kişi yararına sözleşme (md.129/2) olarak ikiye ayrılır. Eksik üçüncü kişi yararına sözleşmelerde, üçüncü kişi yararına doğrudan doğruya bir alacak hakkı doğmaz. Tam üçüncü kişi yararına sözleşmelerde ise, üçüncü kişinin kendisi adına talepte bulunabilmesi mümkündür. Bir sözleşmenin ne zaman eksik ne zaman tam üçüncü kişi yararına sözleşme olduğu 6098 sayılı Kanun'un 129/2 maddesi ile öngörülen hükme göre belirlenir. Bu hükme göre, üçüncü kişinin kendisi adına talepte bulunabileceği ya sözleşmede açıkça yazılı olmalıdır, ya tarafların sözleşmede açıklanan iradelerinden bu durum tespit edilebilmelidir, ya da bu konuda bir örf veya adet bulunmalıdır.

3. Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde; 05.12.2011 tarihli sözleşme, davalı ile dava dışı C.T. tarafından imzalanmış olup davacı şirket bu sözleşmenin tarafı değildir. Davacı tarafça, sözleşmenin (3.) maddesindeki; "... rödevansa verdiği firmadan elde edeceği edinimlerinin 1/2'sini (yarısını) C.K.B. Enerji Müh. İnş. Taah. Mad. Ltd.Şti.'ye ödeyecektir. Bu ödemeler ...'a sözleşmeye istinaden rödevans ödemesi yapılması akabinde C.K.B. Enerji Müh. İnş. Taah. Mad. Ltd.Şti. tarafından kesilecek fatura karşılığında ödenecektir.", (7.) maddesindeki; "İş bu sözleşmenin süresi imza tarihinden itibaren 5 yıldır. Bu süre bitimine kadar sahanın üçüncü kişilere satışının gerçekleşmemesi veya rödevansçı ile yapılan sözleşme süresi bitmeden rödevansçının rödevansından vazgeçmesi ve üçüncü bir şahısla tekrar sözleşme yapılabilmesi icabında, C.T. ve ...'ın ortak karar alması şart kabul edilmiştir. Ortak bir karar alınmaması halinde ... bahse konu maden sahasını sözleşme süresi bekletilmeden hiçbir kayıt, şart ve bedel öne sürmeyerek sahanın devrini Maden İşleri Genel Müdürlüğü nezdindeki tüm yükümlülüklerini yerine getirerek C.K.B. Enerji Müh. İnş. Taah. Mad. Ltd.Şti. ne devredecektir." düzenlemelere dayanarak, yararına kararlaştırılan edimlerin ifasını talep ettiği anlaşılmaktadır. Söz konusu düzenlemelerin, 6098 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde hüküm altına alınan üçüncü kişi yararına sözleşme niteliğinde olduğu hususu tartışmasız olup, sözleşmenin ilgili maddelerinde bahsi geçen belirlemeler nazara alındığında, somut olayda tam üçüncü kişi lehine sözleşme şartlarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

5. Bu itibarla, İlk Derece Mahkemesince 05.12.2011 tarihli sözleşmede üçüncü kişi olan davacı yararına bir edim yükümlülüğü konulduğunun değerlendirilmesi ve davacının talebi bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle davanın taraf sıfatı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12316, Karar No: 2014/14668, Tarih: 16.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/12316 E.  ,  2014/14668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.- 2014/98643

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesine aykırılıktan A.. Y.. hakkında Mersin İl Emniyet Müdürlüğü Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 06/12/2005 tarihli ve DZ ....... sayılı trafik ceza tutanağı ile uygulanan 379,00 Türk lirası İdarî para cezasına yönelik başvurunun süre yönünden reddine dair Mersin 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/12/2013 tarihli ve 2013/1023 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06.03.2014 gün ve 16925 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2014 gün ve KYB. 2014-98643 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mersin 4. Sulh Ceza Mahkemesince, itiraz edenin herhangi bir mücbir sebep bildirmeksizin 15 günlük itiraz süresi geçtikten sonra başvuruda bulunduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş ise de, muterizin 17/07/2013 tarihli itiraz dilekçesinde belirttiği ve dilekçesine eklediği belgelerden de anlaşılacağı üzere, kendi adına olan.... sınıfı......numaralı sürücü belgesini, başka şahsi eşyaları ile birlikte kaybettiğine dair Altındağ İlçe Emniyet Müdürlüğüne yaptığı 28/06/2005 tarihli müracaat, 29/06/2005 tarihinde Milliyet Gazetesine verdiği kayıp ilanı, kaybolan nüfus cüzdanı ve ehliyetinin başkaları tarafından kullanılması neticesinde çeşitli mahkemelerce yargılanıp, bu durumun anlaşılması nedeniyle beraat ettiğine ilişkin mahkeme ilamları, vergi dairesine gittiğinde hakkında idari para cezasını tesadüfen öğrendiğini beyan etmiş olması karşısında, itirazın süresinde yapıldığının kabulü ile olayın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı gerekçeyle süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Mersin 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 10.12.2013 gün ve 2013/1023 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 16.07.20142 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27271, Karar No: 2017/29278, Tarih: 26.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/27271 E.  ,  2017/29278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuk ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesinin, “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır” amir hükmünün, yokluğunda tayin edilen müdafiiden haberdar edilmeyen suça sürüklenen çocuk ... bakımından uygulanma imkanı bulunmadığından suça sürüklenen çocuğun 12.06.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü 13.06.2014 tarihinde temyiz ettiğinin belirlenmiş olması karşısında, temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen dolandırıcılık suçu hakkında, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuk ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 26/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16591, Karar No: 2024/22048, Tarih: 31.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/16591 E.  ,  2024/22048 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/105 E., 2021/611 K.

ŞİKÂYETÇİ : Efendi Karaaslan

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

İNCELEME KONUSU

KARARLAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN:Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108953 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 1- 03.07.2013 tarihli tutanağa göre olayın anonsu üzerine polisin olay yerine gittiği, olay yerinde inceleme konusu sanık ile diğer sanığın olduğu ve polisi görünce kaçmaya başladıkları, ara sokaklarda devam eden kovalamaca da sanıkların ara ara görülmelerine rağmen kaçmaya devam ettikleri, daha sonra inceleme konusu sanığın yakalandığı ve beyanında kaçan diğer sanığın adını ve adresini verdiği, polisin denilen adrese gidip diğer sanığı yakaladığı ve bu sanığın üstünde şikâyetçinin iş yerinden çalınan suça konu balinin ele geçtiğinin anlaşılması karşısında; diğer sanığın kesintili takip sonucu yakalanıp, suça konu malı hakimiyet alanına geçirdiği ve bu şekilde eylemin tamamlandığının anlaşılmasına rağmen hırsızlık suçu için teşebbüs hükümlerinin uygulanmasında,

2-Sanık hakkında gece vakti birden fazla kişi tarafından müştekiye ait alışveriş merkezine girerek gerçekleştirdiği eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen gece vakti birden fazla kişi tarafından iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinde,

2-Sanık hakkında gece vakti birden fazla kişi tarafından müştekiye ait alışveriş merkezine girerek gerçekleştirdiği eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen gece vakti birden fazla kişi tarafından iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinde,

3-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26/03/2019 tarihli ve 2017/1760 esas, 2019/5880 karar sayılı ilâmında yer alan " ... 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır ... " şeklinde yer alan açıklamalar nazara alındığında, somut olayda suça konu 1 adet balinin değerinin ne olduğuna ilişkin değer tespiti yaptırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmasında, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma; kesinleşmiş hakimlik veya mahkeme kararlarına karşı başvurulan olağanüstü bir yasa yoludur. Bu yasa yolu ile kanunların aynı (tek) biçimde uygulanması, Yargıtay/istinaf denetiminden geçmeksizin kesinleşen kararlardaki hukuka aykırılıkların giderilmesinin sağlanması amaçlanmaktadır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma; kesinleşmiş hakimlik veya mahkeme kararlarına karşı başvurulan olağanüstü bir yasa yoludur. Bu yasa yolu ile kanunların aynı (tek) biçimde uygulanması, Yargıtay/istinaf denetiminden geçmeksizin kesinleşen kararlardaki hukuka aykırılıkların giderilmesinin sağlanması amaçlanmaktadır.

2. Kanun yararına bozmanın konusu hukuka aykırılıkların giderilmesi olunca, ayrıntıları 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı içtihadı birleştirme kararında açıklandığı üzere, yasaya aykırılık halleri uygulamadaki yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarından ibarettir.

3. Kanun yararına bozma yasa yoluna, temyiz/istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı başvurulabilmesi mümkün olup, kesin hükmün otoritesinin zedelenmemesi gerektiğinden, hukuka aykırılıkların ciddi boyutlara ulaşması yanında, maddi meseleye ilişkin kanıtların takdirinde yanılgıya düşüldüğünden bahisle kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağı gibi hakimin takdir yetkisi kapsamına giren hususlar ile takdirin hatalı kullanılması ile ilgili hukuka aykırılıklar yönünden de kanun yararına bozma yasa yoluna gidilmesi olanaklı bulunmamaktadır. Yasa yolunun bu özelliği nedeniyle, hakimin takdirini hatalı kullanmasına ilişkin hususlardaki hukuka aykırılıklar, sadece olağan denetim yolu olan temyiz/istinaf incelemeleri sırasında dikkate alınabilecektir.

4. İnceleme konusunu oluşturan davada olduğu gibi kanıtların takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin tartışılması gerektiğinden bahisle kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı bulunmadığından (3) numaralı kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

5. 03.07.2013 tarihli tutanağa göre olayın anonsu üzerine polisin olay yerine gittiği, olay yerinde inceleme konusu sanık ile inceleme dışı sanığın olduğu ve polisi görünce kaçmaya başladıkları, ara sokaklarda devam eden kovalamaca da sanıkların ara ara görülmelerine rağmen kaçmaya devam ettikleri, daha sonra inceleme konusu sanığın yakalandığı ve beyanında kaçan inceleme dışı sanığın adını ve adresini verdiği, polisin denilen adrese gidip inceleme dışı sanığı yakaladığı ve bu sanığın üstünde şikâyetçinin iş yerinden çalınan suça konu balinin ele geçtiğinin anlaşılması karşısında; diğer sanığın kesintili takip sonucu yakalanıp, suça konu malı hakimiyet alanına geçirdiği ve bu şekilde eylemin tamamlandığının anlaşılmasına rağmen hırsızlık suçu için teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

6. Hükümlü hakkında gece vakti birden fazla kişi tarafından şikâyetçiye ait iş yerine girerek gerçekleştirdiği eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen gece vakti birden fazla kişi tarafından iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu gözetilmeden konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup (1) ve (2) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, (3) numaralı kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1) ve (2) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/105 Esas, 2021/611 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği aleyhe sonuç doğurmamak üzere ve yeniden yargılama yapılmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22295, Karar No: 2023/1477, Tarih: 09.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/22295 E.  ,  2023/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1341 E. - 2021/1216 K.

HÜKÜM/KARAR : Davalı İstinaf İsteminin Kabulü ile Davanın Kısmen Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/491 E., 2019/495 K.

Taraflar arasındaki arsa tahsis bedeli ve değer kaybı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 25.10.2022 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldiler. Tarafların vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 09.02.2023 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Ankara Sanayi Odası 2. ve 3. Organize Sanayi Bölgesi sınırları içerisinde bulunan 100511 ada 17 parselin tahsisinin davacı adına 06.10.2006 tarihinde yapıldığını, davalı OSB tarafından gönderilen 15.02.2018 tarihli yazı ile davacı adına yapılan tahsisin iptal edildiğinin bildirildiğini, davacıya iptal edilen tahsis nedeniyle 24.09.2018 ve 01.10.2018 tarihlerinde iki parça olmak üzere toplam 425.606.50 TL ödeme yapıldığını, iptal edilen tahsis bedelinin tamamının davacıya iade edilmediğini, iptal edilen tahsisin bugünkü değeri ile 2010 yılındaki değeri arasındaki değer artışı nedeniyle davacının uğradığı değer kaybının da tazmin edilmesi gerektiğini belirterek dava konusu yerin tahsis işleminin iptali nedeniyle eksik iade edilen arsa tahsis bedeli olarak şimdilik 500,00 TL, davacının uğradığı değer kaybı olarak şimdilik 1.000,00 TL’nin tahsisin iptal tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 07.11.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile değer kaybı talebini 1.156.931,41 TL’ye, eksik iade edilen arsa tahsis bedeli talebini 84.840,52 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili beyan dilekçesinde; mahkemenin görevsiz olduğunu, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, davacıya bölgedeki arsa tahsis işleminin 06.10.2006 tarihinde yapıldığını, davacı tarafından ödemelerin süresinde yapılmadığını, zaman zaman ara ödemelerle faiz farklarının kapatıldığını, davacı tarafından yapılan yönetim aidatı ve altyapı katılım payı ödemelerinin davacı tarafa ödenecek arsa tahsis iade bedelinden mahsup edildiğini, davacı katılımcının arsa tahsis talebinin OSB mevzuatında öngörülen yükümlülüklerini yerine getirmemesi dolayısıyla iptal edildiğini, bu iptal dolayısıyla ödenecek arsa tahsis iade bedelinin de yine iptal tarihinde yürürlükte olan mevzuatın 110. maddesi ile tespit edildiğini, buna göre OSB’nin katılımcıya ödediği bedeli aynen iade etmek dışında faiz ve sair tazminat ödeme gibi bir yükümlülüğünün bulunmadığını, davacının gerçek kişi olması ve KDV mükellefi olmaması nedeniyle kendisine ayrıca KDV ödemesi yapılmadığını, arsa tahsisinin iptali nedeni ile hesaplanan bedelin 21.09.2018 ve 28.09.2018 tarihlerinde iki etapta davacıya iade edildiğini belirterek belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davacının 100511 Ada 17 Parsel tahsisinin davalı tarafından 15.02.2018 tarihinde iptal edildiği, davacı tarafından taşınmaz tahsis bedeli olarak toplam 510.477,02 TL'nin ödendiği, ödemeye ilişkin 25.06.2010 tarihli fatura tanzim edildiği, davalı tarafından toplam geri iade edilen bedelin 425.606,50 TL olduğu, ödenmesi gereken eksik bedelin iadesinin 84.840,52 TL olarak hesaplandığı, davacı tarafından ödenen bedelin ifanın imkansız hale geldiği 15.02.2018 tarihi itibariyle çeşitli ekonomik etkenler ile güncel hesabının yapılarak ulaşabileceği alım gücünün toplam net 1.582.537,91 TL olarak hesaplandığı, ödemesi yapılan 425.606,50 TL'nin mahsubu halinde bakiye tutarın 1.156.931,41 TL olduğu, dava konusu Sincan İlçesi Temelli ... Mah. 100511 ada 17 parseldeki tahsis işleminin iptali nedeni ile eksik iade edilen arsa tahsis bedeline ilişkin 84.840,52 TL ödenmesi gerektiği" gerekçesiyle davanın kabulü ile, dava konusu Sincan ilçesi Temelli ... Mah. 100511 ada 17 parseldeki tahsis işleminin iptali nedeni ile eksik iade edilen arsa tahsis bedeline ilişkin 84.840,52 TL'nin tahsis iptal tarihi olan 15.02.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödemesine, değer kaybına ilişkin olarak 1.156.931,41TL’nin tahsis iptal tarihi olan 15/02/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödemesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri