muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/799, Karar No: 2021/120, Tarih: 18.03.2021

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2008 tarihli ve 18844-3566 sayılı iddianamesi ile annesi ...’ı 03.08.2007 tarihinde darbederek basit bir tibbi müdahale ile giderilebilecek şekilde hafif nitelikte yaraladığı iddiasıyla hakkında kamu davası açılan sanık ...’ın sorgusunun, yargılamanın yürütüldüğü Bakırköy (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince 20.10.2008 tarihinde yapıldığı, 05.03.2009 tarihli sanığın katılmadığı oturumda sanığın TCK'nın 86/2, 86/3-a ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, sanığa tebliğ edilmeyen bu kararın, karara itiraz edilmediği gerekçesiyle 13.03.2009 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın 15.11.2010 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan Selendi Asliye Ceza Mahkemesince 02.10.2014 tarih ve 144-166 sayı ile kesin nitelikte 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dosya için Mahkemesine ihbarda bulunulduğu, bu ihbar üzerine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını ele alan Yerel Mahkemece 18.02.2015 tarih ve 931-76 sayı ile; hükmün açıklanmasına karar verilerek sanığın TCK'nın 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna hükmedildiği anlaşılan dosyada; sanığın yokluğunda verilen ve sanığa tebliğ edilmemesi nedeniyle 05.03.2009 tarihli ve 341-57 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usulüne uygun olarak kesinleşmemesi karşısında; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda zamanaşımı süresinin, kararın usulüne uygun şekilde tebliği sonrasında itiraz edilmeksizin veya itirazın reddine karar verilerek kesinleştiği yani uygulama kabiliyeti kazanıp denetim süresinin başladığı tarihten itibaren durmaya başlayacağı da gözetildiğinde, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesinden kaynaklı olarak kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmadığı ve denetim süresinin başlamadığı, denetim süresi başlamadığı için de denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının bulunmadığı cihetle, Bakırköy (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 05.03.2009 tarihli ve 341-57 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın açıklanmasına ilişkin dosyanın devredildiği Bakırköy 35. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.02.2015 tarihli ve 931-76 sayılı kararın hukuki değerden yoksun olduğu, hukuki değerden yoksun olan mahkûmiyet kararlarının dava zamanaşımını kestiğinden söz edilemeyeceği, dava zamanaşımını kesen son işlemin ise sanığın 20.10.2008 tarihli sorgusu olduğu kabul edilmelidir.

Sanığa atılı basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte kasten yaralama suçunun yaptırımı, TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası, anneye yönelik olarak işlenen suçun nitelikli hâlinin düzenlendiği 86/3-a maddesi uyarınca ise verilecek cezanın yarı oranında artırılması öngörülmüş olup buna göre suçun tabi olduğu asli dava zamanaşımı süresi TCK'nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca sekiz yıldır.

Daha ağır cezayı gerektiren başka bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ve 03.08.2007 tarihinde gerçekleştirildiği iddia olunan eylemle ilgili olarak, zamanaşımını kesen en son işlem 20.10.2008 tarihli sanığın sorgusu olup anılan tarihten sonra zamanaşımını kesen veya durduran hiçbir sebebin gerçekleşmediği gözetildiğinde, TCK'nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendindeki sekiz yıllık dava zamanaşımı süresinin, Ceza Genel Kurulu inceleme tarihinden önce 20.10.2016 tarihinde dolduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Bakırköy (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 05.03.2009 tarihli ve 341-57 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın açıklanmasına ilişkin dosyanın devredildiği Bakırköy 35. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.02.2015 tarihli ve 931-76 sayılı hukuki değerden yoksun bulunan kararın kaldırılmasına, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08.03.2016 tarihli ve 25864-6052 sayılı iade kararının KALDIRILMASINA,

3- Bakırköy (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 05.03.2009 tarihli ve 341-57 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın açıklanmasına ilişkin dosyanın devredildiği Bakırköy 35. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.02.2015 tarihli ve 931-76 sayılı kararın hukuki değerden yoksun olması nedeniyle, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.03.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5891, Karar No: 2015/10691, Tarih: 18.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/5891 E.  ,  2015/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, verimliliği teşvik ile idareci primi alacaklarının ödetilmesnie karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 5. Ana Bakım Merkezi Komutanlığında mühendis olarak çalışmakta olduğunu, üyesi olduğunu, işveren ile imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 40, 60/c ve ç maddelerinde düzenlenen zamlı ücretlerin eki niteliğinde olmayıp ücretin temeli niteliğinde olduğunu, ücretinin 60/d maddesindeki verimliliği teşvik primlerinin, 67-69. maddelerde düzenlenen idareci primlerinin, toplu iş sözleşmesinin 59. maddesi gereğince ulusal bayram, genel, hafta ve akdi tatil ücretlerinin, yıllık, günlük ve ücretli mazeret izni gibi tüm izin ücretlerinin cetveldeki saat ücretinin anılan maddelerdeki oranlar kadar ayrı ayrı bulunacak artırılmış saat ücreti esas alınarak hesaplanması gerekmekte iken sadece saat ücret cetvelindeki miktarlar esas alınarak zamsız saat ücreti üzerinden ödendiğini belirterek verimliliği teşvik primi ve idareci primi alacağının davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı verimliliği teşvik primi, idareci priminin, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesinin 60. maddesinin öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliliği teşvik primi ve idareci primi alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır. " düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliliği teşvik primi ve idareci primi hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 18.03.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(M)

MUHALEFET ŞERHİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinin 40 ıncı maddesi uyarınca hak kazandığı mühendis ve mimar zammı ile yabancı dil zammının çıplak ücrete dahil olup olmadığı ve bunun sonucu olarak, teşvik primi fark alacaklarının doğup doğmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının çalıştığı işyerinde bağıtlanan TİS’in 39 uncu maddesinde, 22. Sıralı cetvele göre işe alınacak personel açıklanmış, mühendis ve mimarlar başlıklı 40 ıncı maddede ise, madde 39’a göre işe alınan mühendislerin uzmanlık alanlarında çalıştırılmaları halinde ücretlerinin % 25 zamlı ödeneceği kararlaştırılmış, maddenin devamında, bu zamlı ücretin bayram, genel tatil, akdi tatil, ücretli izin, ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınacağı Belirtilmiştir.

TİS 60/c maddesinde, yabancı dil bilgisine ihtiyaç duyulan işlerde çalışan işçilerden, ihtiyaç duyulan dil için yapılacak Kamu Personeli Dil Sınavında 70 ve daha fazla not alanların ücretlerinin % 15 zamlı ödeneceği hükme bağlanmış, yine aynı maddenin (d) bendinde, 8,5 saat ve üzeri çalışanlara saat ücretlerinin % 15’i, 7,5 saat ve altında çalışanlara ise % 10’u tutarında verimliliği teşvik primi ödeneceği kararlaştırılmıştır. Diğer yandan 67/b ve 69/c maddeleri uyarınca da kısım şeflerine, görevde ve iş başında kaldıkları saatler için saat ücretlerinin % 6’sı kadar İdarecilik primi verileceği öngörülmüştür.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 59/c maddesinde ise, birden fazla farklı ücrete ve prime hak kazanan işçilere yapılacak ödemelerin, ücret cetvelindeki esas ücret üzerinden ayrı ayrı hesaplanarak ücrete ekleneceği belirtilmiştir.

Somut olayda davacı, işyerinde TİS’e bağlı şekilde mühendis olarak çalışmaktadır. TİS 40 ve 60 ıncı maddelerindeki hükümler temel ücrete eklenecek unsurlara ilişkin olup, 39. madde ise kök ücrete dairdir. TİS’in 59 uncu maddesi, farklı ücretlerin temel ücretin belirlenmesinde ne şekilde göz önünde bulundurulacağını düzenlemektedir. Yabancı dil zammı ve teşvik priminin düzenlendiği 60 ıncı maddenin başlığından da açıkça anlaşıldığı üzere, bu kalemler ‘farklı ücret’ olarak öngörüldüğünden, bu iki unsurun 59/c maddesinin hükmü uyarınca kök ücrete eklenmesi gerekir. 59/ç maddesinde sayılan, ‘farklı ücret’ kavramı içindeki ücretlerin dikkate alınacağı alacak kalemleri tahdidi olmayıp örnekleme amaçlıdır.

Açıklanan nedenlerle; söz konusu zam ve primin, kök (asıl) ücretin bir parçası olduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin bu yöndeki kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, Dairenin bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum. 18.03.2015
Yargıtay — Esas No: 2016/15975, Karar No: 2016/14000, Tarih: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15975 E.  ,  2016/14000 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : .... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve SSK primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/3205, Karar No: 2010/5686, Tarih: 01.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/3205 E.  ,  2010/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde itirazın iptali icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalı kiracının 2006 yılında 4 aylık kirayı, 2007 ve 2008 yıllarında 12'şer aylık kirayı ödemediği, icra takibine itiraz edildiği ileri sürülerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsili istenilmiştir. Mahkemece, dosyada fotokopisi mevcut 01.07.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesi esas alınarak, ödeme ve (Temmuz 2008 tarihinde) anahtar teslimine ilişkin savunmaların ispat edilemediği gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, taraflardan herbiri iddia ve savunmasını dayandırdığı olguların varlığını usule uygun şekilde ispatla yükümlüdür (TMK. md. 6).

Somut olayda kira sözleşmesinin başlangıç ve süresi ile dönem (aylık-yıllık) kira parası tutarının davacı, ödeme ve anahtar teslim savunmasının ise davalı (kiracı) tarafından ispat edilmesi gerekir. Davacı taraf icra takibinde "sözlü" kira sözleşmesine dayanmış, yargılama aşamasında 09.02.2009 tarihli duruşmada taraflar arasında "sözlü" kira akti bulunduğunu beyan etmiş, buna karşın vergi dairesine yapılan bildirimde 01.07.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğu anlaşılmıştır. Ne var ki yazılı kira sözleşmesinde kiracı olarak 3. şahsın adına yer verilmiş daha sonra parantez içinde daksille davalının adı yazılmıştır. Bunun yanı sıra sözleşmede kiracının imzasına rastlanılmamıştır. Bu durumda 01.07.2005 başlangıç tarihli (fotokopi) kira sözleşmesinin geçerli olduğu ve tarafları bağlayıcı olduğu kabul edilemez. Nitekim davacı beyanı ve davalının açıklamaları da (sözlü kira sözleşmesi yapıldığına dair) yazılı sözleşmenin aksini göstermektedir. Buna rağmen yazılı sözleşmenin varlığı ve geçerli olduğu kabul edilerek delillerin yanılgılı değerlendirmesi sonucu uygulama yapılması bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, davalı Ekim 2006 yılından 2008 yılı Temmuz ayına kadar kiracı olduğunu ve bu tarih itibariyle kiralanan işyerinden en son makinasını çıkardığını ve de anahtarı teslim ettiğini beyan ettiğine göre, kiranın başlangıç tarihinin davacı tarafça ispatı aranıp davacı delilleri toplanmalı, böylece dönem başlangıç ve bitişleri saptanıp Temmuz 2008 tarihinden sonraya uzayan kira dönemi bulunduğundan (anahtar teslimi usulünce ispat edilemediğinden) taşınmazın ne kadar sürede kiraya verilebileceği bilirkişilerce belirlenip buna göre davalı kiracının 2006 ve 2008 yıllarında sorumlu olduğu aylara ilişkin kira parası saptanarak sonucuna göre itirazın iptaline karar verilmelidir.

Ayrıca, yukarıda açıklanan belirlemeler yargılamayı gerektirmekle borcun likit olarak kabulü mümkün olmadığı da gözetilip icra inkar tazminatı istemi reddedilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5959, Karar No: 2011/16675, Tarih: 08.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5959 E.  ,  2011/16675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/12/2009 tarih ve 2008/63-2009/367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı iken sermaye borcunu ödemediği gerekçesiyle ihraç edildiğinin öğrenildiğini, oysa müvekkilinin sermaye borcunun bulunmadığını ileri sürerek, davalı şirkete borçlu olmadığının ve diğer ortakların sermaye borçlarını ödeyip ödemediklerinin tesbitini, müvekkili hakkında alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sermaye borcunu ödememesi nedeniyle ihraç edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı hakkında sermaye borcunun ödenmesine yönelik bir alacak davasının olmaması nedeniyle borçlu olunmadığının tesbiti isteminde hukuki yararın bulunmadığı, diğer ortakların davada taraf olmamaları nedeniyle sermaye borçlarını ödeyip ödemediklerinin tesbiti isteminin de yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,08/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5468, Karar No: 2011/5498, Tarih: 11.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5468 E.  ,  2011/5498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/08/2001 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat, dava ve karşı dava ile istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 03/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı-karşılık davalının diğer temyiz itirazına gelince; asıl dava, hakaret niteliğindeki haksız eylem nedeniyle; karşılık dava ise, davacının davalıyı hortumla ıslatması ve dava dilekçesi içeriğindeki sözler ile hakaret etmesi suretiyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararların ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece asıl davadaki istemin bir bölümü kabul edilmiş; karşılık davadaki istem ise reddedilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 5. maddesi gereğince "Hangi aşamada olursa olsun, dava ve icra takibini kabul eden avukat, Tarife hükümleri ile belirlenen ücretin tamamına hak kazanır."

Dosya içeriğinden, davacı-karşılık davalının savunmanı olan Av. ... ...'in, 10.06.2008 günü duruşmaya gelip aynı günlü dilekçesini sunduğu, yerel mahkemece de davacı vekili olarak duruşmalara kabulüne karar verildiği anlaşıldığına göre, asıl ve karşılık davada avukatı aracılığı ile temsil edilen davacı-karşılık davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, davacı-karşılık davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilmemiş olması ve karar başlığında davacı avukatının adının yazılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.