muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1155, Karar No: 2019/454, Tarih: 21.05.2019

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;

"Sanık ...’ın, katılan ...’dan alacaklı olduğu meblağın ödenmesi ve uyguladığı faiz oranının artırılması hususunda konuşmak için katılan ...’ı işyerine çağırması üzerine katılanın bahse konu işyerine gittiğinin, sanık ...’ın işyerinde yanında kardeşi sanık ... da bulunmaktayken katılan ...’e 'ya paramı getirin, ya da kardeşim sizin bacağınıza sıkar, bu borç ödenmezse, ben ve kardeşim senin ayağına sıkarız' diyerek tehdit ettiğinin, bu sırada sanık ...’ın sık sık elini beline atarak silahı ve kabzesini katılana gösterdiğinin iddia edildiği olayda; sanıkların suçu kabul etmemeleri, olay yerinde herhangi bir tanığın bulunmaması, katılan ...’in soruşturma aşamasındaki ifadesinden farklı olarak kovuşturma aşamasında, sanıklardan ...’ın kendisini doğrudan tehdit etmediğini beyan etmesi ve katılanın aşamalardaki kısmen çelişki taşıyan beyanlarının başkaca delille de desteklenmemesi karşısında; sanıkların katılan ...’ı silahla tehdit ettiklerine ilişkin, katılanın aşamalarda kısmen değişiklikler gösteren soyut iddiasından başka, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmesi isabetsizdir. Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

A-3-b) Sanıklar ... ve ...'ın katılan ...’a yönelik silahla tehdit suçunun sabit olduğu sonucuna ulaşılmakla, bu suçta temel cezanın 4 yıl hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı;

(A-3-a) numaralı uyuşmazlıkta belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda; sanıkların, kendilerine ait iş yerine gelmeden önce şikâyetçinin üzerinde oluşturdukları yoğun baskı nedeniyle kasta dayalı kusurlarının ağır olması ve birlikte suç işleme kararı altında ortak hareket eden sanıklardan ...'ın, diğer sanık ...'la birlikte katılanı silahla yaralayacaklarını söylediği sırada bu sözlerin inandırıcı etkisini artırmaya yönelik olarak katılana sık sık silahını göstermesi ile sanıkların, şikâyetçiyi hem silahla ve hem de birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit etmeleri, böylelikle suçun birden fazla nitelikli hâlini gerçekleştirmeleri karşısında suçun işleniş biçimi de dikkate alındığında; Yerel Mahkemece temel cezanın 4 yıl hapis olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmamakta olup bu uygulama TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasındaki ölçütler ile aynı Kanun'un 3. maddesinde yer alan "orantılılık" ilkesine aykırılık oluşturmaktadır.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;

"Ceza Genel Kurulu çoğunluğunca (A-2-a) numaralı uyuşmazlıkta gerçekleştiği kabul edilen olayda; Yerel Mahkemece sanıkların tehdit eylemini silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işledikleri kabul edilip nitelikli hâlin birden fazla oluşu teşdit gerekçesi olarak gösterilerek 5237 sayılı TCK'nın 106. maddesinin ikinci fıkrasında 2 yıldan 5 yıla kadar hükmolunabileceği belirtilen temel hapis cezası, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle 4 yıl olarak belirlenmiş ise de; bu suçun her bir nitelikli hâli yönünden ayrı ayrı temel cezanın alt sınırı olan 2'şer yıl hapis cezasına hükmolunması hâlinde dahi sanıklar hakkında toplamda 4 yıl hapis cezasına hükmolunabileceği, yine söz konusu silahla tehdit suçunun sanıkların iş yerinde gündüz vakti işlenmiş olması karşısında; somut olayda temel cezanın alt sınırının bu denli aşılabilmesi bakımından Yerel Mahkemece teşdit gerekçesinde yer verilen 'suçun işlendiği yer ve zaman' koşulunun da sağlanmadığı anlaşıldığından, TCK'nın 3 ve 61. maddeleri uyarınca temel cezanın, üst sınıra yakın bir biçimde 4 yıl olarak belirlenmesi, adalet, hak ve nasafet kuralları ile orantılılık ilkesine uygun bulunmamaktadır. Dolayısıyla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının bu uyuşmazlık konusu bakımından kabulüne karar verilmelidir." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

A-4) Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan tayin olunan adli para cezası yönünden bir gün karşılığı adli para cezasının 50 TL olarak belirlenmesinin isabetli olup olmadığı;

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

A-4) Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan tayin olunan adli para cezası yönünden bir gün karşılığı adli para cezasının 50 TL olarak belirlenmesinin isabetli olup olmadığı;

Yerel Mahkemece 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işledikleri kabul edilen sanıklar hakkında bu suçtan hüküm kurulurken, temel ceza “1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezası” olarak belirlendikten sonra ulaşılan 30 gün adli para cezasının “5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddesi uyarınca sanıkların ekonomik ve sosyal durumları göz önünde bulundurulduğunda” şeklindeki gerekçeyle bir günü 50 TL'den paraya çevrilip sonuç olarak sanıkların 1 yıl hapis ve 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği olayda; kanun koyucu tarafından adli para cezasının belirlenmesine ilişkin ayrıca bir düzenlemenin öngörülmediği suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesi hâlinde bir gün karşılığı adli para cezasının miktarının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmadığı gibi, sanık ...'ın kovuşturmada aylık gelirinin 5.000 ila 10.000 TL arasında değiştiğine ve diğer sanık ...'ın da iş ve gelir sahibi olmadığına dair beyanlarına karşı, Yerel Mahkemece sanıkların emlakçılık ve araç kiralama işlerini ortak olarak yaptıklarının ve tefecilik eylemlerini birlikte işlediklerinin kabul edildiği, yine Yerel Mahkemece TCK’nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenlerinin bu suç yönünden uygulanmamasına ilişkin gösterilen; “Sanıkların geçmişleri, sosyal ilişkileri, kişilik olarak suç işlemeye meyilli birer kişiliğe sahip oldukları, sanıkların sosyal ilişkiler bakımından zayıf birer kişiliğe sahip oldukları, toplum için konulan kurallara uymadıkları” şeklindeki gerekçenin, sanıkların TCK'nın 52. maddesinin ikinci fıkrası gereğince "şahsî halleri"nin de olumsuz olarak değerlendirildiğine ilişkin kabulle uyumlu olduğu, böylelikle Yerel Mahkemece adli para cezası hesaplanırken TCK’nın 52. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanıkların ekonomik ve diğer şahsi hâllerinin isabetli biçimde göz önünde bulundurulduğu anlaşıldığından; adli para cezasının hesaplanması sırasında bir gün karşılığının 50 TL olarak belirlenmesinin usul ve kanuna uygun olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

B-1-a) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik silahla tehdit suçunun sabit olup olmadığı;

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

B-1-a) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik silahla tehdit suçunun sabit olup olmadığı;

Katılan ... ile tanık ...'ın beyanlarının kendi içlerinde ve birbirleriyle örtüştüğü gibi katılanın bu olaya ilişkin aşamalardaki beyanlarının da istikrarlı olup süreklilik göstermesi, olay günü katılan ...'ın kullandığı aracın sanık ...'ın sevk ve idaresindeki araçla önünün kesilmiş olması, sanık ...’ın katılana karşı kasten yaralama fiilini işlediği sırada sanık ...’ın eline aldığı silahla katılanın yanına gelerek “ayağına sıkarım” şeklinde sözler söylemesi, sanıkların kardeş olup karşı tarafın da iki kişi olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların suçun planlanması aşamasından neticenin gerçekleşmesine kadar birlikte hareket ettikleri, olayın başlangıç ve gelişimine göre birlikte suç işleme kararlarının olduğu, sanık ...’ın, suçun işlenişi üzerinde diğer sanık ...’la birlikte hâkimiyet kurduğu anlaşıldığından; katılan ...'ın, Malatya'da bulunan petrol istasyonunu satıp karşılığında sanıklar ... ve ...'a olan faizli borcunu ödemesi ve bu satış işlemi için Malatya'da buluşulması hususunda tarafların aralarında anlaştıkları, bunun üzerine katılan ...'ın, eniştesi olan tanık ... ile birlikte araçla yolda gittikleri sırada sanık ...’ın kullandığı ve içinde sanık ...'ın da bulunduğu araçla önlerinin kesildiği, belinde silah bulunan sanık ...’ın araçtan inen katılan ...’ı darp ettiği sırada yanlarına gelen sanık ...’ın, elinde silah da bulunmaktayken katılan ...’a “ayağına sıkarım” dediği ve sanık ...’ın silahını eline aldığı, böylelikle, sanık ...’ın, diğer sanık ...’ın silahla tehdit suçuna TCK’nın 37. maddesi kapsamında müşterek fail olarak katıldığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

B-1-b) Sanık ...'ın katılan ...’a yönelik silahla tehdit suçunun sabit olduğu sonucuna ulaşılmakla, bu suçta temel cezanın 4 yıl hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı;

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

B-1-b) Sanık ...'ın katılan ...’a yönelik silahla tehdit suçunun sabit olduğu sonucuna ulaşılmakla, bu suçta temel cezanın 4 yıl hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı;

(B-1-a) numaralı uyuşmazlıkta anlatıldığı şekilde gerçekleşen olayda; sanık ...'ın, katılanın kendilerine olan borcunu ödemek için uğraşmasına karşın, bu suçu tereddüt etmeden işlemiş olması sebebiyle kasta dayalı kusurunun ağır olması, yine bu suçun müşterek faili konumudaki sanık ...'ın, yolda giderken önünü kestikleri katılana yönelik silahla tehdit suçunu bu ortamın sağladığı kolaylıktan faydalanarak işlemiş olması nedeniyle suçun işlendiği yerin önem arz etmesi ve katılanın hem silahla ve hem de birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit edilmesi, böylelikle sanık ...'ın, suçun birden fazla nitelikli hâlini gerçekleştirmesi karşısında suçun işleniş biçimi de dikkate alındığında; TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasındaki ölçütler ile aynı Kanun'un 3. maddesinde yer alan "orantılılık" ilkesine uygun biçimde temel cezanın 4 yıl hapis olarak belirlenmesinin adalet ve nasafet kurallarıyla uyumlu olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;

"(B-1-a) numaralı uyuşmazlıkta anlatıldığı şekilde gerçekleşen olayda; Yerel Mahkemece sanık ...'ın tehdit eyleminin silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği kabul edilip nitelikli hâlin birden fazla oluşu teşdit gerekçesi olarak gösterilerek 5237 sayılı TCK'nın 106. maddesinin ikinci fıkrasında 2 yıldan 5 yıla kadar hükmolunabileceği belirtilen temel hapis cezası, alt sınırdan uzaklaşılarak 4 yıl olarak belirlenmiş ise de; bu suçun her bir nitelikli hâli yönünden ayrı ayrı temel cezanın alt sınırı olan 2'şer yıl hapis cezasına hükmolunması hâlinde dahi sanık hakkında toplamda 4 yıl hapis cezasına hükmolunabileceğinden; TCK'nın 3 ve 61. maddeleri uyarınca temel cezanın, üst sınıra yakın bir biçimde 4 yıl olarak belirlenmesi adalet, hak ve nasafet kuralları ile orantılılık ilkesine uygun bulunmamaktadır. Dolayısıyla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının bu uyuşmazlık konusu bakımından kabulüne karar verilmelidir." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

B-2) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan, TCK’nın 86. maddesinin ikinci fıkrası gereğince temel cezanın 10 ay hapis cezası olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı;

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

B-2) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan, TCK’nın 86. maddesinin ikinci fıkrası gereğince temel cezanın 10 ay hapis cezası olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı;

Faizle ödünç para aldığı sanıklar ... ve ...'a bu borcunu Malatya'da bulunan petrol istasyonunu satarak ödemek için yanında eniştesi olan tanık ...'la birlikte yola çıkan katılan ...'ın araçla seyir hâlinde olduğu sırada, sanık ...'ın kullandığı ve içinde sanık ...'ın da bulunduğu araçla önünün kesildiği, akabinde sanık ...’ın araçtan aşağıya katılan ...’ın yüzüne kafa ve yumrukla vurması neticesinde katılanın gözünün alt kısmından kan gelmeye başladığı, tanık ...’nın araya girmesiyle aracına binerek hastaneye giden katılanın oradaki görevlilere düştüğünü söyleyerek yeğeninin sağlık karnesi ile kesi süturasyonu tedavisi olduğu ve sol gözünün altına sekiz dikiş atıldığı, bu tedaviden yaklaşık üç ay sonra katılan hakkında düzenlenen raporda ise üç cm’lik yara nedbesi oluşturacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının belirtildiği olayda; katılandaki yaralanmanın gerçekleştiği vücut bölgesi, boyutu, uygulanan tedavi ve bu yaralı bölgenin olaydan üç ay sonra dahi iyileşmemiş olması değerlendirildiğinde, sonucu itibarıyla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olsa dahi meydana gelen zararın ağır olması, sanık ...'ın sevk ve idaresindeki araçla katılanın önünü kesmesi sonucunda bu ortamdan yararlanarak kasten yaralama suçunu işlemiş olması nedeniyle suçun işlendiği yerin önem arz etmesi, sanığın borcunu ödemeye çalışan katılana yönelik bu eylemi gerçekleştirmiş olması nedeniyle kasta dayalı kusurunun ağır olması birlikte gözetildiğinde; TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasındaki ölçütler ile aynı Kanun'un 3. maddesinde yer alan "orantılılık" ilkesine uygun biçimde temel cezanın 10 ay hapis olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmamakta olup bu uygulama TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasındaki ölçütler ile aynı Kanun'un 3. maddesinde yer alan "orantılılık" ilkesine aykırılık oluşturmamaktadır.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

C-1-a-1) Sanık ... hakkında şikâyetçi...’na yönelik kasten yaralama suçundan mükerrer dava bulunup bulunmadığı hususunda eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı;

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

C-1-a-1) Sanık ... hakkında şikâyetçi...’na yönelik kasten yaralama suçundan mükerrer dava bulunup bulunmadığı hususunda eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı;

Sanıklar ... ve ...’tan faizle ödünç aldığı borcu ödemede zorluk çekmesi nedeniyle bu kişilerin devamlı baskılarına muhatap olan ve kolundan gelişimsel sorun ile atrofi mevcut olup bu kolu aktif olarak kullanamayan şikâyetçi...’nun, 19.01.2010 tarihinde sanıkların işyerine giderek Ford Mondeo marka aracını devredip borcunu ödemeye çalıştığı, ancak sanık ...'ın, söz konusu aracı düşük bedelle almak isteklerini söyleyip teklifi geri çevirmesi üzerine şikâyetçi...’ya tekme atmak suretiyle 6x7 cm’lik ekimoz oluşturacak şekilde basit tıbbi müdale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda; sanık ...’ın suç tarihinde şikâyetçi...’ya yönelik kasten yaralamaya ilişkin soruşturma evrakının, Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/593 sırasına kaydedildiği ve işbu incelemeye konu dava dosyasının soruşturma numarası olan 2009/6752 soruşturma sayılı dosya ile arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan bahisle her iki soruşturma dosyasının birleştirilmesine karar verildiği dikkate alındığında; sanık ... hakkında bu olay nedeniyle mükerrer soruşturma bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

C-1-a-2) Sanık ... hakkında şikâyetçi...’na yönelik kasten yaralama suçunda, şikâyetçinin beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığına ilişkin olarak Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması hususunda eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesi gerekmekte ise de; Ceza Genel Kurulundaki müzakere sırasında öncelikle, somut olayda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılmasına gerek olmaksızın sanığa atılı kasten yaralama suçunun niteliğinin belirlenip belirlenemeyeceğinin, belirlenebileceğinin kabulü hâlinde sanığa atılı eylemin TCK’nın 86/2. maddesindeki suçu mu yoksa aynı Kanun’un 86/3-b maddesinde yer alan suçu mu oluşturduğunun belirlenmesi gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine, Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ele alınan bu hususa ilişkin değerlendirmesinde;

Kasten yaralama suçu açısından “beden bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişi” kavramından anlaşılması gerekenin “kişinin kendini koruma gücüne sahip olmama” durumunu ifade etmesi, (C-1-a-1) numaralı uyuşmazlıkta anlatıldığı şekilde gerçekleşen olayda; sanığın, tartışma esnasında şikâyetçiye anlık tekme atmaktan ibaret eyleminde “kişinin kendini koruma gücüne sahip olmadığından” bahsedilemeyeceği, dolayısıyla şikâyetçinin kolundaki gelişimsel sorun ve atrofi, bu olay bakımından herhangi bir malullük veya acziyet yaratmadığından, olayın koşulları itibarıyla şikâyetçinin beden bakımından kendisini savunabilecek durumda olduğu ve bu hâliyle somut olaya konu uyuşmazlığın hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün görüldüğünden, eylemin niteliğinin belirlenebilmesi açısından şikâyetçinin kolunda mevcut gelişimsel sorun ve atrofiyle ilgili Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasının gerekli ve sonuca etkili olmadığı anlaşılmaktadır.

Ön sorunla ilgili olarak ulaşılan sonuç karşısında, şikâyetçinin kolundaki gelişimsel sorunun ve atrofinin somut olayda kendisini savunabilmesi açısından malullük ve acziyet yaratmaması ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olması karşısında; ...'ın şikâyetçi...'na yönelik eyleminin TCK’nın 86. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçunun oluşturduğunun kabulü gerekmektedir

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Dairenin, sanık ... hakkında şikâyetçi...'na yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemece, sanık ... hakkında şikâyetçi...'na yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanık ...’ın eyleminin TCK’nın 86. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Ön sorunla ve uyuşmazlıkla ilgili olarak çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

C-1-b) Sanık ... hakkında şikâyetçi...’na yönelik kasten yaralama suçundan eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı sonucuna ulaşılmakla, temel cezanın 10 ay hapis cezası olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı;

Ön sorunla ve uyuşmazlıkla ilgili olarak çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

C-1-b) Sanık ... hakkında şikâyetçi...’na yönelik kasten yaralama suçundan eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı sonucuna ulaşılmakla, temel cezanın 10 ay hapis cezası olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı;

(C-1-a-1) numaralı uyuşmazlıkta anlatıldığı şekilde gerçekleşen olayda; sanığın, borcunu ödemesi konusunda üzerinde baskı oluşturulan şikâyetçinin bu meblağı ödemeye çalışmasına karşın kasten yaralama eylemini gerçekleştirmiş olması nedeniyle kasta dayalı kusurunun ağır olması ve şikâyetçinin aracını bedelinden düşük devretmek istememesi üzerine darp fiilini gerçekleştirmesi nedeniyle suçun işleniş biçimi birlikte değerlendirildiğinde; TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasındaki ölçütler ile aynı Kanun'un 3. maddesinde yer alan "orantılılık" ilkesine uygun biçimde temel cezanın 10 ay hapis olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmamakta olup bu uygulama TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasındaki ölçütler ile aynı Kanun'un 3. maddesinde yer alan "orantılılık" ilkesine aykırılık oluşturmamaktadır.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

C-2) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik silahla tehdit suçundan, temel cezanın 4 yıl hapis olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı;

(B-1-a) numaralı uyuşmazlıkta anlatıldığı şekilde gerçekleşen olayda; müşterek fail sıfatındaki sanık ...'ın, yolda giderken önünü kestikleri katılana yönelik silahla tehdit suçunu bu ortamın sağladığı imkândan yararlanarak işlemiş olması nedeniyle suçun işlendiği yerin önem arz etmesi, sanık ...'ın silahla tehdit suçunu, katılan borcunu ödemek için hareket ettiği hâlde duraksamadan işlemiş olması sebebiyle kastının yoğun olması ve eylemin silahla işlenmesi nedeniyle TCK'nın 106. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen nitelikli hâlin yanı sıra, birden fazla kişi tarafından birlikte işlemesi sebebiyle (d) bendinde yer alan nitelikli hâli de gerçekleştiren sanığın, bu suçu işleyiş biçimi ve şekli birlikte dikkate alındığında; TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasındaki ölçütler ile aynı Kanun'un 3. maddesinde yer alan "orantılılık" ilkesine uygun biçimde temel cezanın 4 yıl hapis olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmamakta olup bu uygulama TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasındaki ölçütler ile aynı Kanun'un 3. maddesinde yer alan "orantılılık" ilkesine aykırılık oluşturmaktadır.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;