muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9753, Karar No: 2024/7689, Tarih: 22.10.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kadın lehine maddi-manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği, hükmedilen nafaka miktarının yetersiz olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğu, erkeğin kusurunun bulunmadığı, kadının tam kusurlu olduğu, kadının erkeği aldattığını itiraf ederek evi terk ettiği, erkeğin soy bağının reddi davası açtığı, iki tarafında emekli olması nedeniyle kadın lehine nafakaya hükmedilemeyeceğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda kusur durumlarına ilişkin yapılan değerlendirmede, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının kusurlu olmadığının tespit edildiği; davalı erkeğe şiddet uygulaması kusur olarak yüklenmiş ise de; davacı tanıklarının beyanlarında bahsettikleri şiddet olaylarının çok eski tarihli olduğu, sonrasında evliliğin uzunca bir süre devam ettiği gözetildiğinde erkeğe yüklenen bu kusurun gerekçeden çıkarılması gerektiği; ayrıca erkeğe yüklenen "tehdit" vakıasına ilişkin tanık Mehmet A'nın beyanının duyuma dayalı olması nedeniyle erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, "çocuklarını tehdit vakıasının" gerçekleşmediği, eşini ve çocuklarını tehdit etmesinin " de erkeğin kusurlarından çıkarılması gerektiği gerekçesi ile erkeğin kusur değerlendirmesine ilişkin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Mahkemenin kusur değerlendirmesine yönelik gerekçesinin belirtilen şekilde düzeltilmesine; erkeğin nafaka yönünden istinaf başvurusu değerlendirmesinde ise; erkeğin ve kadının emekli oldukları ve yaşlılık aylığı aldıklarının anlaşıldığı; bu durumda, davacı kadın ve davalı erkeğin gelirlerinin denk düzeyde olduğu, kadın yarına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle erkeğin bu yöndeki istinaf başvurusunun kabulü ile kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine davalı erkeğin diğer, davacı kadının tüm istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili; reddedilen nafaka talebi ile kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, nafaka ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili; reddedilen nafaka talebi ile kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, nafaka ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci ve 176 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2200, Karar No: 2012/8408, Tarih: 29.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2200 E.  ,  2012/8408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taşınmaz hukukuna ilişkin davada Bandırma 2. Asliye Hukuk ve Bandırma Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, meraya el atmanın önlenmesi, ot bedeli ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

1086 Sayılı HUMK.’nun 25/III. Maddesinde; “Yargıtay’ca verilen merci tayini kararları ile temyiz incelemesi sonucu kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar” hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ret kararı, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 24.05.2010 gün, 2010/5059 Esas, 2010/5786 Karar sayılı ilamı ile davanın Hazine tarafından açılabileceği, bu nedenle işin esası hakkında araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, dolayısıyla Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu özel dairece kabul edilmiştir. Bu karar mahkemeleri bağlayıcı niteliktedir. Bu durumda, uyuşmazlığın Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3400, Karar No: 2014/5515, Tarih: 13.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3400 E.  ,  2014/5515 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2014/3400

KARAR NO : 2014/5515

MAHKEMESİ : ANKARA 10. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/1149-2013/168

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .....'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, miras bırakanı "Kadir kızı K.. T.." ile çekişmeli 7 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan "Kadir kızı Kadriye"'nin aynı kişi olduğunu ileri sürerek, murisinin soyadının nüfus kaydında olduğu gibi "Tezcan" olarak tapu kaydına ilave edilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Dosya içeriğinden tüm delillerden ve noksanın tamamlatılması yolu ile getirtilen belgelerden davacının murisi olduğunu iddia ettiği kişinin kadastro tespit çalışmaları sırasında 7 parsel sayılı taşınmazda paydaş kılındığı, bilahare Altındağ Belediyesi tarafından anılan paydaşın payını da kapsayacak şekilde taşınmazın kamulaştırıldığı 21.08.2013 tarihinde de belediye adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, artık tapu maliki olmayan kişinin adının tapu kaydında düzeltilmesine olanak yoktur.

Hal böyle olunca; “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince paydaş "Kadir kızı Kadriye"''nin hissesinin kamulaştırıldığı gözetilerek, “tespit kararı” verilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Davalı vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/200, Karar No: 2023/6304, Tarih: 14.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/200 E.  ,  2023/6304 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 120 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitini ve Hazine adına tescili ile lisans süresince ... Elektrik A.Ş adına kullanım hakkı tesisini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... vd. vekili cevap dilekçesinde, 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde belirtildiği şekilde taraflara maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin davacı idare üzerinde bırakılması gerektiğini, acele kamulaştırma dosyasında tespit edilen bedelin taşınmazın gerçek değeri olmadığını, taşınmazın vasfı belirlenerek ona göre değerinin tespit edilmesini, arazi niteliğinde ise sulu vasfının dikkate alınmasını, kapitalizasyon faiz oranının %4 alınarak dava konusu taşınmazın değerinin tespit edilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza fiili el atma nedeniyle ecrimisil bedeline hükmedilmesi gerektiğini, Danıştay İdari Davalar Genel Kurulunun 08.10.2015 tarihli ilamı ile davalı kurum tarafından yapılan acele kamulaştırma işlemlerinin hukuka aykırı olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle dava konusu taşınmazın baraj sularının bırakılması üzerine nehir suyunun altında kalması sebebiyle taşınmazın eski hale iade edilmesi bedelinin de tazminat olarak davalılara verilmesi gerektiğini, acele kamulaştırma ve esas dosyalarda aynı bilirkişiler ile keşif yapıldığını, ... ili, ... ilçesi, ... köyünde nehir kenarında kain taşınmazların sulu arazi olarak nitelendirildiğini ve sulu arazinin metre birim fiyatının 10-TL’nin üzerinde olduğunu, ilçe tarım müdürlüğünün verilerinin düşük gösterildiğini, son 5 yılın ilçe tarım müdürlüğü verileri, yakın çevredeki il ve ilçe tarım müdürlüğü münavebe değerleri dikkate alınarak sonuca gidilmesi gerektiğini, ... ili, ... ilçesinde ceviz ağaçlarının sıklıkla yetiştirildiğini, kış armutu, elma, kayısı ve üzüm bağlarının bulunduğunu, bu sebeple ceviz ağaçların yetiştirildiği bölgede taze fasulye münavebesinin dikkate alınması gerektiğini, ağaç sayı ve değerlerinin tespitine ilişkin itirazlar ile objektif değer artışı uygulanarak, kısmi kamulaştırmalarda değer azalışı verilmesi gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının sulu da %4 alınması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanunun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü 120 ada 6 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü 120 ada 6 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4.Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti bozmayı gerektirir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1812, Karar No: 2020/4793, Tarih: 10.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/1812 E.  ,  2020/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

Davacı tarafından, davalı aleyhine 09/11/2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, aynı zamanda arsa sahibi konumundaki yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı şirket tarafından yapılmakta olan 7 katlı binanın 7. katındaki 25 No’lu daireyi davalı şirketten satın aldığını, parasını ödediği halde tapusunu alamadığını ileri sürerek söz konusu dairenin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kendi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici, cevap vermemiştir.

Mahkemece, taşınmazların alım ve satımının tapu dairesinde yapılacağı, tapu dairesi dışında yapılan alım satımların hukuken yok hükmünde olduğu, davacının alacak davası hakkının baki olduğu ancak huzurdaki davada hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemektedir. Yüklenici, finansman sağlayarak arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binaya karşılık, bu binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardandan bağımsız bölüm satın alınması halinde Türk Borçlar Kanununun 184. maddesi gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; dosya arasında mevcut 15.10.2008 tarihli adi yazılı sözleşmeye göre davalı ... İnşaat Petrol Kömür Giyim Taş. San. Ve Tic. Ltd. Şti’nin 1953-12954 ada 1-6 parsellerde yapmakta olduğu binanın 7. katındaki 25 No’lu daireyi 75.000,00TL karşılığında davacı ...’a satışını yaptığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece, tapu dairesi dışında yapılan satımların yok hükmünde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı gereğince davacı ile yüklenici arasındaki temlikin yazılı olması yeterli olduğundan davacıya yapılan daire satışı geçerlidir.

Mahkemece, değinilen hususlar gözetilmeksizin yanılgılı gerekçe ve eksik incelemeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, değinilen hususlar gözetilmeksizin yanılgılı gerekçe ve eksik incelemeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13401, Karar No: 2018/9529, Tarih: 19.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/13401 E.  ,  2018/9529 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2003/21 - 43 Esas, 2003/97 Karar ve 26.02.2003 tarihli kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; kural olarak işe giriş bildirgeleri ve ücret ödeme bordroları sigortalının imzasını içermelidir. Sigortalı, anılan belgeleri hile, hata veya manevi baskı altında imzaladığını ileri sürmemiş veya imzanın kendisine ait olmadığını ya da kesintisiz çalıştığını söylememiş ise, birden fazla işe giriş bildirgesinin varlığı ve işyerinden yapılan kısmi bildirimler, sigortalının o işyerinde kesintili çalıştığına karine oluşturur. Bu karinenin, aksinin, ancak, eş değer de delillerle kanıtlanması gerekmekte olup tanık sözlerine değer verilemez.

Belirtilen açıklama nazarında somut olaya dönüldüğünde, davacının kesintisiz çalıştığı kamu işyeri olduğu da gözetilerek çalıştığı her birimde beraber çalıştığı amir ve işçiler araştırılarak tespit edilip görev değişikliklerinde ara verilip verilmediği, davacının raporlu olduğu günler, işyerinden uzaklaştırma aldığı gün ile eksik gün çalıştığı süreler tespit edilmeli, diğer işçilerin de eksik bildirimlerinin olup olmadığı gözetilmelidir. Davacının kesintisiz bir şekilde çalıştığı ortaya konulmadan kurulan hüküm eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine, 19.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......