muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/726, Karar No: 2020/328, Tarih: 30.06.2020

Tanık İbrahim Bacaksız; mobilyacı olduğunu, her üç inşaatın kapı ve mutfak dolapları ile vestiyerleri yaptığını, malzemeleri katılan ...'un aldığını, kendisinin sadece işçiliğini yaptığını, parasını da katılan ...'tan aldığını,

Tanık Murat Kılcı; demir, çimento ve kum, çakıl ticareti yaptığını, dava konusu olan üç inşaat için ben sanığa demir ve malzeme, biraz da kum ve çakıl verdiğini, betonun ise hazır beton olarak sanık tarafından döktürüldüğünü bildiğini, 6-7 tona yakın demir ve yaklaşık 15 m3 kadar çakıl verdiğini hatırladığını, 50-60 torbaya yakın çimento, 100 kg kadar da tel çivi verdiğini, inşaatın olduğu yere bu malzemeleri indirdiğini, yine 1676 ada 480 parselde ise ikinci kata kadar inşaatın tablasının sanık tarafından yapıldığını ve bunun 10.000 adet tuğlasını, kumunu, çimentosunu, demirini kendisinin verdiğini,

Tanık... Kayaçam; daha önce araba kiralama şirketi olan Kayteks Ltd. Şti'de çalıştığını, 2006 yılının 7 ya da 8. aylarında sanık ile katılanlar ... ve ...'ın sanığın evinde bir araya geldiklerini, kendisinin de orada olduğunu, sanığın katılanlara, "Ben sizden kalan parayı istemiyorum, bundan sonra inşaata siz devam edin, inşaat bitiminde oturur, hesaplaşırız" dediğini, bunun dışında dava konusu ile ilgili herhangi bir bilgisinin olmadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... kovuşturma evresinde görevsiz mahkemede; katılanlar ..., ... ve...'e daha önce 3 adet inşaat yaptığını ve bu inşaatlardan kalan ödemelerini aldığını, 92.000 TL'lik işi de yaptığını, katılanların ellerindeki makbuzlarla kendi yaptığı işlerin karşılaştırılması hâlinde kendisinin 200.000 TL civarında alacaklı olduğunu, toplam 5 adet inşaatın mimari, betonarme, makine ve elektrik projeleri ile inşaat ruhsatları masraflarının tamamını kendisinin yatırdığını, katılanların daha önce yaptığı inşaatları gözönüne almadan hareket ettiklerini,

Kovuşturma evresinde görevli mahkemede; katılanlar adına daha önce 4 daire ve bir de villa inşaatını yapıp teslim ettiğini, 4 daireyi 67.000 TL, bir villayı da 76.000 TL'ye yaptığını, üçüncü iş olarak da 4 dükkan ve 6 daire için 180.000 TL'ye anlaştıklarını, aralarındaki toplam iş anlaşmasının 323.000 TL olduğunu, bu işler için kendisine ödenen 230.00TL civarında ödeme yapıldığını, daha önce yapıp teslim ettiği işlerden alacağı bulunduğunu, 2006 yılının 8. ve 10. aylarında inşaatların kabasını bitirdiğini, sorunları giderdikten sonra katılan ...'tan 200 TL alarak İstanbul'a gittiğini, katılan ... ile tamamlanan veya tamamlanamayan işler ile ilgili olarak fesih sözleşmesi yaptıklarını ve ibralaştıklarını, daha ancak buna ilişkin elinde yazılı belge olmadığını,

Kovuşturma evresinde 29.09.2009 tarihinde yapılan keşifte; 1380 ada 25 parseldeki binanın projelerini kendisinin yaparak belediyeden onaylattığını, ancak yanlardaki pencereler hususunda belediyeden sıkıntı çıktığını, projede tadilat yapıp yeniden onaya sunduğunu, bu inşaatta sadece temel açmak için hafriyat yaptığını, bunun dışında hiçbir işlem yapmadığını, 3180 ada 22 parseldeki inşaatın kabasını yapıp duvarlarını ördüğünü, bunun dışında pencere, kapı, sıhhi tesisat, yer döşemeleri ve diğer hiçbir işlemi yapmadığını, 1676 ada 480 parseldeki iki katlı ve 4 daireden müteşekkil yerin tüm kaba inşaatını kendisinin yaptığını, elektrik, sıhhi tesisat ve mermer ile mutfak dolapları, kapı ve diğer tüm giderlerin kendi adamları tarafından yapıldığını, ancak paralarını alacağı olan 88.000 TL içinden katılan ...'un verdiğini, bunlara karşılık da makbuzları kesip katılan ...'a verdiğini,

Kovuşturma evresinde mahkemeye sunduğu 07.02.2011 tarihli yazılı savunmasında; sözleşmeye göre inşaat malzemelerine gelecek olan zamlardan kendisi sorumlu olduğundan katılanların iddialarının hem sözleşme hem de hayatın doğal akışı ile çeliştiğini, peşinatı aldıktan sonra hemen inşaatların projelerine başladığını, her 3 parsele ait mimari projeleri çizdiğini, betonarme, ısı yalıtım ve elektrik projelerini ise işin ehli kişilere çizdirip ücretlerini ödediğini, projeler için harçları ile birlikte 30.000 TL harcadığını, 3180 ada, 22 ve 25 parsellerde mimari projeleri ve sair projeleri hazırladıktan sonra yan parsele pencere açılamaması nedeni ile yan parselden 20 m2 yer satın alındığını ve bu nedenle yeni proje yapılması gerektiğini, bu iki parsele ilişkin ruhsatların alınmasının 4 ay sürdüğünü, 1676 ada, 480 parseldeki inşaatın tamamını yaptığını, 3180 ada, 22 parseldeki inşaatı % 50 seviyesinde yaptığı sırada katılanların müteahhit değişikliği yapmak istediklerini söylediklerini, aralarında anlaştıklarını ve 08.02.2007 tarihinde müteahhit değişikliği yapıldığını, 3180 ada, 25 parsele ilişkin olarak da mimari projeyi ve diğer projeleri hazırladığını, inşaat ruhsatı çıkardığını, ancak katılanların geri kalan ödemeyi yapmak istemediklerini, borsada para batırdıklarını, bu nedenle paralarının olmadığını ileri sürmeye başladıklarını, katılanlar... ve ...'un evine gelerek 3180 ada, 25 parseldeki inşaatı yapmamasını, artık ödeme yapmalarının mümkün olmayacağını, fesih sözleşmesi düzenleyeceklerini, feshin en iyisi olacağını söylediklerini, bu nedenle 3180 ada, 25 parsele ilişkin ruhsat alınmasına rağmen hiçbir iş yapılmadığını, katılanlardan 92.000 TL peşinat dışında başka ücret almadığını, aldığı peşinatı da inşaatlara harcadığını,

Savunmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için dolandırıcılık suçunun unsurlarının açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Dolandırıcılık suçu 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde;

Savunmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için dolandırıcılık suçunun unsurlarının açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Dolandırıcılık suçu 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde;

"Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir." şeklinde düzenlenmiş, 158. maddesinde ise suçun nitelikli hâlleri sayılmıştır.

Mal varlığının yanında irade özgürlüğünün de korunduğu dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

a) Failin bir takım hileli davranışlarda bulunması,

b) Hileli davranışların mağduru aldatabilecek nitelikte olması,

c) Failin hileli davranışlar sonucunda mağdurun veya başkasının aleyhine, kendisi veya başkası lehine haksız bir yarar sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Fail kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bilerek ve isteyerek hileli davranışlar yapmalı, bu davranışlarla bir başkasına zarar vermeli, verilen zarar ile eylem arasında uygun nedensellik bağı bulunmalı ve zarar da, nesnel ölçüler göz önünde bulundurularak belirlenecek ekonomik bir zarar olmalıdır.

Görüldüğü gibi, dolandırıcılık suçunu diğer mal varlığına karşı işlenen suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden çok hukuki konusu olan bu suç işlenirken, sadece mal varlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilendiği ve irade özgürlüğünün ihlâl edildiği vurgulanmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde yalnızca hileli davranıştan söz edilmiş olmasına göre, her türlü hileli davranışın dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Kanun koyucu anılan maddede hilenin tanımını yapmayarak suçun maddi konusunun hareket kısmını oluşturan hileli davranışların nelerden ibaret olduğunu belirtmemiş, bilinçli olarak bu hususu öğreti ve uygulamaya bırakmıştır.

"Hile", Türk Dili Kurumu sözlüğünde; "Birini aldatmak, yanıltmak için yapılan düzen, dolap, oyun, desise, entrika" (Türk Dil Kurumu, Türkçe Sözlük, s. 891) şeklinde, uygulamadaki yerleşmiş kabule göre ise; "Hile nitelikli yalandır. Yalan belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun denetleme olanağını ortadan kaldırmalıdır. Kullanılan hile ile mağdur yanılgıya düşürülmeli ve yanıltma sonucu kandırıcı davranışlarla yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hileli davranışın aldatacak nitelikte olması gerekir. Basit bir yalan hileli hareket olarak kabul edilemez." biçiminde tanımlanmıştır.

Öğretide de hile ile ilgili olarak; "Olaylara ilişkin yalan açıklamaların ve sarf edilen sözlerin doğruluğunu kuvvetlendirecek ve böylece muhatabın inceleme eğilimini etkileyebilecek yoğunluk ve güçte olması ve bu bakımdan gerektiğinde bir takım dış hareketler ekleyerek veya böylece var olan halden ve koşullardan yararlanarak, almayacağı bir kararı bir kimseye verdirtmek suretiyle onu aldatması, bu suretle başkasının zihin, fikir ve eylemlerinde bir hata meydana getirmesidir" (Sulhi Dönmezer, Kişilere ve Mala Karşı Cürümler 2004, s. 453), "Hile, oyun, aldatma, düzen demektir. Objektif olarak hataya düşürücü ve başkasının tasavvuru üzerinde etki doğurucu her davranış hiledir" (Nur Centel, Hamide Zafer, Özlem Çakmut, Kişilere Karşı Suçlar, İstanbul 2011, Beta Yayınevi, 2. Baskı, Cilt I, s. 456) biçiminde tanımlara yer verilmiştir.

Yerleşmiş uygulamalar ve öğretideki baskın görüşlere göre ortaya konulan ilkeler göz önünde bulundurulduğunda; hile, maddi olmayan yollarla karşısındakini aldatan, hataya düşüren, düzen, dolap, oyun, entrika ve bunun gibi her türlü eylem olarak kabul edilebilir. Bu eylemler bir gösteriş biçiminde olabileceği gibi, gizli davranışlar olarak da ortaya çıkabilir. Gösterişte, fail sahip bulunmadığı imkânlara ve sıfata sahip olduğunu bildirmekte, gizli davranışta ise kendi durum veya sıfatını gizlemektedir. Ancak sadece yalan söylemek, dolandırıcılık suçunun hile unsurunun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir. Kanun koyucu yalanı belirli bir takım şekiller altında yapıldığı ve kamu düzenini bozacak nitelikte bulunduğu hallerde cezalandırmaktadır. Böyle olunca hukuki işlemlerde, sözleşmelerde bir kişi mücerret yalan söyleyerek diğerini aldatmış bulunuyorsa bu basit şekildeki aldatma, dolandırıcılık suçunun oluşumuna yetmeyecektir. Yapılan yalan açıklamaların dolandırıcılık suçunun hileli davranış unsurunu oluşturabilmesi için, bu açıklamaların doğruluğunu kabul ettirebilecek, böylece muhatabın inceleme eğilimini etkisiz bırakabilecek yoğunluk ve güçte olması ve gerektiğinde yalana bir takım dış hareketlerin eklenmiş bulunması gerekir.

Failin davranışlarının hileli olup olmadığının belirlenmesi noktasında öğretide şu görüşlere de yer verilmiştir: "Hangi hareketin aldatmaya elverişli olduğu somut olaya göre ve mağdurun içinde bulunduğu duruma göre belirlenmelidir. Bu konuda önceden bir kriter oluşturmak olanaklı değildir" (Veli Özer Özbek, Koray Doğan, Pınar Bacaksız, İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ankara 2012, Seçkin Yayınevi, 4. Baskı, s. 650), "Hileli davranışın anlamı birtakım sahte, suni hareketler ile gerçeğin çarpıtılması, gizlenmesi ve saklanmasıdır" (Doğan Soyaslan, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 6. Baskı, s. 343), "Hilenin, mağduru hataya sürükleyecek nitelikte olması yeterlidir; ortalama bir insanı hataya sürükleyecek nitelikte olması aranmaz. Bu nedenle, davranışın hile teşkil edip etmediği muhataba ve olaya göre değerlendirilmelidir" (Centel, Zafer, Çakmut, s. 462).

Esasen, hangi davranışların hileli olup olmadığı konusunda genel bir kural koymak oldukça zor olmakla birlikte, bu konuda olaysal olarak değerlendirme yapılmalı, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Uyuşmazlık konusunu ilgilendiren "serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçu ise suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının (i) bendinde; "(1) Dolandırıcılık suçunun; ...i- Serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle, işlenmesi hâlinde, iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde iken, suç ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile birinci fıkrada yer alan "iki yıldan yedi yıla" ibaresi "üç yıldan on yıla" şeklinde değiştirilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Öz Tasarı Mimarlık ve Mühendislik İnşaat ve Taahhüt Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin yetkili müdürü olan sanık ...'ın, katılanlar ..., ... ve ... ile ev inşaatı yapımı hususunda yaptığı anlaşma doğrultusunda adı geçen katılanlardan 92.000 TL peşin para aldığı, daha sonra inşaat malzemelerine zam geleceğini söyleyerek katılanlardan kalan 88.000 TL'yi de aldığı, ancak inşaatı tamamlamadan ortadan kaybolduğunun iddia ve kabul edildiği olayda;

Sanığın, temsile yetkili müdürü olduğu Öz Tasarı Mimarlık Mühendislik İnşaat ve Taahhüt Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. ile katılanlar arasında katılanlara ait olan üç farklı arsada iş yeri ve ev yapılması amacıyla imzalanan sözleşmede, inşaatların tamamı için proje ücreti ve belediye harçları dahil 180.000 TL ödeneceği, 92.000 TL'nin peşin verileceği, birinci tabla döküldüğünde 20.000 TL, ikinci tabla döküldüğünde 20.000 TL ve geriye kalan paranın da inşaatın akışına göre ve anahtar tesliminde ödeneceği, kullanılacak malzemelere gelecek zamlardan şirketin sorumlu olduğu, inşaatların süresinde bitirilememesi hâlinde her ay için 2.000 TL ödeneceği hususlarının kararlaştırıldığı, bu sözleşme haricinde aynı konuda sanığın yetkilisi olduğu şirket ile katılanlar... ve ... arasında ayrı sözleşmelerin de imzalandığı,

Sanığın, sözleşme imzalanmasından sonra her üç arsadaki inşaatlara başlamak üzere mimarlar odasından yazı aldığı, ticaret odasından sicil kayıtlarını çıkarttığı, inşaatlara ait projeleri hazırlayarak KDV tutarı hariç toplam 6.610 TL fatura bedeli ödeyip projeleri onaylattığı, inşaatların yapı ruhsatlarını düzenlettiği, Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca düzenlenen "Yapıya İlişkin Bilgi Formu"nda mimari proje müellifinin sanık, müteahhidin ise sanığın yetkilisi olduğu şirket olduğu,

Sanığın, sözleşme imzalanmasından sonra her üç arsadaki inşaatlara başlamak üzere mimarlar odasından yazı aldığı, ticaret odasından sicil kayıtlarını çıkarttığı, inşaatlara ait projeleri hazırlayarak KDV tutarı hariç toplam 6.610 TL fatura bedeli ödeyip projeleri onaylattığı, inşaatların yapı ruhsatlarını düzenlettiği, Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca düzenlenen "Yapıya İlişkin Bilgi Formu"nda mimari proje müellifinin sanık, müteahhidin ise sanığın yetkilisi olduğu şirket olduğu,

Sanığın, katılan ...'e ait inşaatın tamamını kendisinin yaptığını savunduğu, dosyada mevcut belgelere göre temel betonu, zemin ve birinci kat betonlarını sanığın döktüğü, temel kalıp ve demir imalatı kontrol tutanakları ile temel beton döküm tutanağında sanığın yetkilisi olduğu şirketin müteahhit olarak gösterildiği, bilirkişi raporunda temel betonu, zemin kat tabliye betonu ile zemin katın duvarlarının tamamını sanığın, zemin katın ince işleri ile birinci katın kaba ve ince işlerini ve avlu duvarını ise katılanların yaptığı belirtilerek sanığın yaptığı işlerin değerinin 31.062 TL olarak hesaplandığı, diğer iki inşaatın aksine katılan ...'e ait inşaatın tamamlanmasına kadar müteahhit değişikliği olduğuna dair herhangi bir bildirimde bulunulmadığı,

Sanığın, katılan ...'a ait inşaatın % 50'sini yaptığını savunduğu, dosyada mevcut belgelere göre inşaatın temel betonunu sanığın döktüğü, bilirkişi raporunda sanığın temel kazısı ile temele grabeton dökülmesi işlerini yaptığı ve bu işlerin değerinin 1.500 TL olarak hesaplandığı, ancak inşaat devam ederken 24.01.2007 tarihinde müteahhit değişikliği bildiriminde bulunulduğu, katılan ...'ın sanıktan müteahhitliği devraldığı ve bildirimde inşaatın seviyesinin % 50 olduğunun belirtildiği,

Sanığın, katılanlar... ve ...'un artık kendisine ödeme yapmayacaklarını ve sözleşmeyi feshedeceklerini söylemeleri nedeniyle katılan ...'a ait inşaata başlamadığını savunduğu, katılanlar ... ve...'in kovuşturma evresinde sanığın aralarındaki sözleşmeyi feshettiğini ifade ettikleri, tanık... Kayaçam'ın da 2006 yılı Temmuz veya Ağustos ayında sanığın katılanlar ... ve ...'a inşaata devam etmeyeceğini söylediğini beyan ettiği, sanığın işi bıraktığı aşamaya ilişkin katılanlarca herhangi bir tespit yaptırılmadığı,

Katılanlar 20.11.2006 havale tarihli ve birlikte imzaladıkları şikâyet dilekçesinde her ne kadar sanık ile bir arkadaş vasıtası ile tanıştıklarını, sanığın peşinat dışında kalan parayı da aldıktan sonra inşaatları temel atmadan bıraktığını belirtmiş iseler de; suça konu inşaatlara ilişkin sözleşmenin imzalanmasından önce sanığın yetkilisi olduğu şirketin katılan ... ile 29.05.2005 tarihinde 67.000 TL karşılığında 4 adet daire, katılan ... ile 76.000 TL karşılığında bir adet daire yapılmasına ilişkin başka inşaat yapma sözleşmeleri de imzaladığı ve katılanların aşamalarda bu hususu doğruladıkları, katılan ...'in oğlu olan tanık Yunus'un suça konu inşaatlara ilişkin sözleşmenin yapıldığı tarihte sanığın şoförü olarak çalıştığını beyan ettiği, dolayısıyla daha önceden tarafların birbirlerini tanıdıkları, katılanların peşin olarak sanığa verdikleri 92.000 TL dışında kalan 88.000 TL'yi de verdiklerine dair herhangi bir belge bulunmadığı gibi sözleşmede kalan paranın anahtar teslimine kadar peyderpey ödeneceğinin ve inşaat malzemelerinin fiyatlarında olabilecek artışlardan sanığın yetkilisi olduğu şirketin sorumlu olduğunun kararlaştırıldığı,

Hususları birlikte nazara alındığında; katılanlar... ve ...'a daha önce başka inşaat işleri yapıp teslim eden sanığın yapımını üstlendiği her üç inşaatın proje aşamasını tamamen bitirip yapı ruhsatlarını aldığı, inşaat aşamasındaki işleri ise kısmen yaptığı, sözleşme ile işin zamanında teslim edilmemesinin cezai şarta bağlandığı, sanığın savunması, katılanlar ... ve... ile tanık...'nın beyanlarına göre, tarafların sözleşmeye devam etmeme iradelerini ortaya koydukları ve katılanlar ... ve ...'a ait inşaatlara ilişkin müteahhit değişikliği bildiriminde bulunulduğu anlaşıldığından; sanığın katılanlara yönelik hileli herhangi bir davranışının bulunmadığı, sanık ile katılanlar arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu ve sanığa atılı dolandırıcılık suçunun unsurları itibarıyla sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 74-153 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, taraflar arasındaki çekişme hukuk mahkemelerinde dava konusu olabilecek hukuki uyuşmazlık niteliğinde olup ayrıca sanığa atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 30.06.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14534, Karar No: 2010/10847, Tarih: 25.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14534 E.  ,  2010/10847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve Finans Finansal Kiralama AŞ aleyhine 01/09/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; a) Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalılardan Finans Finansal Kiralama AŞ hakkındaki istem husumet yokluğu nedeniyle reddedilmiş; diğer davalı ... hakkındaki istemin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayın gelişim biçimi ile gösterdiği tüm özellikler, davacı eş ...'un ölene olan yakınlık derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı eş ... yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Yerel mahkemece adı geçen davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;