muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3679, Karar No: 2024/3309, Tarih: 17.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/3679 E.  ,  2024/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/205 E., 2014/214 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii, katılan suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî iade, kısmî onama

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar ve katılan suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

A. Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu, katılan suça sürüklenen çocuk hakkında ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2014 tarihli, 2012/205 Esas, 2014/214 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, beşinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmalarına, katılan suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdur ...'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesi gereğince söz konusu cezasının ertelenmesine; mağdur ...'a karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birincı fıkrası uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdur ...'a karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî iade, kısmî onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteği

Söz konusu kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

B. Katılan Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Müvekkilinin üzerine atılı suçlamaları işlemediğine, sanıklar hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteği

Söz konusu kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

B. Katılan Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Müvekkilinin üzerine atılı suçlamaları işlemediğine, sanıklar hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanıklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerde koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrike ilişkin hükümlerin uygulanarak cezalarında indirim yapılması suretiyle sonuç cezaların eksik tayini hukuka aykırı görülmüştür.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

C. Katılan Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan mağdurların aşamalardaki anlatımları, savunma, katılan mağdurlarda fiili livata bulgusu olmadığına dair 25.09.2012 tarihli doktor raporları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, katılan suça sürüklenen çocuğun katılan mağdurlara yönelik cinsel istismar eylemlerinin organ sokmak veya teşebbüs etmek suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eylemlerin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek lehe aleyhe kanun değerlendirmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerekirken suç vasıflarının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle, dava dosyasının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ve Katılan Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2014 tarihli, 2012/205 Esas, 2014/214 Karar sayılı kararına yönelik katılan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğunca sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, katılan SSÇ ...'ın kardeş olan sanıklar ..., ... ve ...'ın yanlarında çırak olarak çalıştığı, katılan SSÇ Medet'in bu dönemde sanık ...'in oğlu olan ...'a yönelik tehditle birden fazla kez organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği, yine katılan SSÇ Medet'in diğer sanık ...'in oğlu olan ...'ın tehdit ile bir kez vücuduna organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği, yine katılan SSÇ Medet'in sanık ...'in diğer oğlu ...'a tuvalette iç çamaşırı inik vaziyette iken cinsel organını arka tarafına sürterek cinsel istismarda bulunduğu, durumu öğrenen sanıklar ..., ... ve ...'ın katılan SSÇ Medet'i bağlayarak anüsüne sopa sokmak suretiyle cinsel istismar ve hürriyeti tahdit suçlarını işledikleri anlaşılmaktadır.

Mahkemece sanıkların katılan SSÇ Medet'e yönelik eylemleri nedeniyle TCK'nın 103/2 maddesinden mahkumiyet hükmü kurulurken, olay öncesi kendi çocuklarına katılan SSÇ tarafından yapılan cinsel istismar eylemleri en ağır şekilde haksız tahrik olarak değerlendirilmiş ve cezalarından 5237 sayılı TCK'nun 29. Maddesi uygulanarak indirim yapılmıştır.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf cinsel suçlarda haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağına ilişkindir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2017/14-110 Esas 2018/557 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere,

Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf cinsel suçlarda haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağına ilişkindir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2017/14-110 Esas 2018/557 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere,

"...Haksız tahrik 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde; “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenmek suretiyle, kişiye haksız fiilin etkisi altında işlediği suçtan ötürü verilecek cezadan belli bir oranda indirim yapılması öngörülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin, ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Uyuşmazlığın isabetli bir şekilde çözümlenebilmesi için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları bakımından yukarıda sayılan şartlar oluştuğu takdirde uygulanmasında bir şüphe bulunmayan haksız tahrik kurumunun, somut olayda gerçekleşen nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden ayrıca değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

765 sayılı TCK'ya benzer şekilde 5237 sayılı TCK'da da haksız tahrik hükmünün ancak bazı failler ya da belli nitelikteki birtakım suçlarda uygulanabileceğine yönelik bir sınırlandırma mevcut değildir. Bununla birlikte 5237 sayılı TCK'nın 102/2. maddesinde düzenlenen nitelikli cinsel saldırı suçunun karşılığını oluşturan 765 sayılı TCK'nın 416/1. maddesinde düzenlenen ırza geçme suçunun oluşabilmesi için, nitelikli cinsel saldırı suçundan farklı olarak failin şehevi bir kast ile hareket etme zorunluluğu bulunmaktadır. Bu nedenle 765 sayılı TCK döneminde oluşan "Şehevi haz ve öfke birleşmez" kuralı gereğince uygulamada, ırza geçme suçunda haksız tahrik hükmünün tatbik edilemeyeceği görüşü benimsenmiştir. Fakat 765 sayılı TCK döneminde ırza geçmenin "Bir erkeğin bir kadınla veya bir erkekle cebren cinsel ilişkiye girmesi" olarak kabul edilmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 102/2. maddesinden farklı olarak, cinsel organa penis dışında sair bir cisim sokulması durumunda ırza geçme suçunun oluşmayacağı da dikkatten kaçmamalıdır.

Buna göre; 5237 sayılı TCK'nın 102/2. maddesinde düzenlenen nitelikli cinsel saldırı suçunun oluşabilmesi için organ yahut sair bir cismin vücuda vajinal, anal veya oral yoldan sokulmasının yeterli olması ve gerçekleştirilen davranışta cinsel arzuları tatmin amacının şart koşulmaması karşısında; 765 sayılı TCK döneminde oluşan "Şehevi haz ve öfke birleşmez" kuralının 5237 sayılı TCK döneminde uygulama yeri bulunmamaktadır. O hâlde somut olayda gerçekleştirilen nitelikli cinsel saldırı suçunda haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkin değerlendirme haksız tahrikin genel şartlarına göre ele alınmalıdır...."

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanıklar ..., ... ve ...'ın katılan SSÇ Medet'in sanıklardan Mehmet ve Muharrem'in küçük yaştaki erkek çocuklarına yapılan cinsel istismarı öğrenmeleri üzerine ağır haksız tahrik altında katılan SSÇ'yi bağlayarak anüsüne sopa sokmak suretiyle eylemlerini gerçekleştirdikleri, şehvet hissiyle değil katılan SSÇ'nin kendi çocuklarına (sanık ... yönünden yeğenlerine) karşı işlediği cinsel istismar suçunun doğurduğu elem ve öfke ile atılı suçu işledikleri anlaşıldığından, olayda TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması için gerekli tüm şartlar gerçekleşmiş olup ilk derece mahkemesinin uygulaması bu yönüyle yerinde olduğundan sanıklar hakkındaki hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/1512, Karar No: 2012/8054, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1512 E.  ,  2012/8054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 1039 parsel sayılı 44,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadimden beri ... Köyü Tüzel Kişiliğinin nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla çeşme ve arsa olarak zilyet ve tasarrufunda bulundurduğu ve halen bu amaçla kullandığı belirtilerek ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ... Köyü hakkında dava açmış, tespitin iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama aşamasında Hazineyi davaya dahil etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmaz üzerinde davacının herhangi bir hakkının bulunmadığı sonucuna varılarak hüküm tesis edilmiş ise de mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmak için yeterli olmadığı gibi dosya kapsamı ile de uyumlu değildir. Davacı taraf delil olarak tapu kaydına dayanmış olup, mahkemece dayanak tapu kaydı tesisinden itibaren getirtilmemiş, davacı ile tapu kaydı malikleri arasında miras ilişkisi, veraset ilamı ya da nüfus kayıtları ile ortaya konulmamış, dayanak tapu kaydının revizyon görüp görmediği hususları araştırılmamış, yöntemine uygun şekilde tapu kaydı uygulaması yapılmamıştır. O halde mahkemece dayanak tapu kaydı tesisinden itibaren varsa dayanakları ile birlikte getirtilmeli, revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüşse revizyon gördüğü parsellerin onaylı kadastro tespit tutanak suretleri celbedilmeli, davacı ile tapu kayıt malikleri arasındaki miras ilişkisi, nüfus kayıtları veya veraset ilamları ile ortaya konulmalı, çekişmeli taşınmazı ve çevreyi iyi bilen yaşlı, yansız mahalli bilirkişiler, taraf tanıkları uzman fen bilirkişisi ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dayanak tapu kaydı okunarak sınırları yerel bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmeli, yerel bilirkişilerce gösterilmeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdikleri sınırlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, tapu kaydının dayanağı haritasının bulunması halinde 3402 sayılı Yasa'nın 20/ A fıkrası gereğince uzman bilirkişi aracılığıyla zemine uygulanarak kaydın kapsamı haritasına göre belirlenmeli, bilirkişi ve tanıkların kayıt uygulaması ile ilgili beyanları komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir krokili ve ayrıntılı rapor tanzim ettirilmeli, taşınmazın tümünün ya da bir kısmının tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız tespit edilmeli, taşınmazın ne zamandan beri kim tarafından ne şekilde kullanıldığı olaylara dayalı olarak tanık ve mahalli bilirkişi beyanları ile belirlenmeli, tespite aykırı sonuca varılması halinde 3402 sayılı Yasa'nın 30/1. fıkrası gereğince çelişkinin giderilmesi bakımından tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenmeli, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Belirtilen yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11029, Karar No: 2018/2335, Tarih: 22.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11029 E.  ,  2018/2335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından asıl davanın reddi kadının karşı boşanma davasında kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminata yönelik olarak; davalı-davacı kadın tarafından ise yoksulluk nafakasına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Beyhan'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Sedat'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/933, Karar No: 2018/8752, Tarih: 18.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/933 E.  ,  2018/8752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, kız arkadaşı ... ile birlikte yürüdükleri sırada bir erkek şahsın gelerek elinde bulunan telefonu alarak hızlıca ... Caddesi ara sokaklarına yanında bir erkek şahıs ile birlikte kaçtıklarını, arkalarından takip ettiğini, ancak yakalayamadığını, daha sonra şikayet için Yenişehir Polis Merkezi'ne geldiğini, telefonu çalan şahsın üzerinde siyah tişört, siyah pantolon ve fileli ayakkabı, yanında bulunan şahsın üzerinde ise beyaz tişört, spor ayakkabı ve mavi kot pantolon oduğunu, eşgallerin anonsu üzerine telefonu çalan şahsın yanında bulunan şahsı getirdiklerini, ... isimli şahsın telefonumu çalan şahsın yanında gördüğü şahsa benzemekte olduğunu, telefonunu çalan şahsı ise görse tanıyabileceğini belirttiği, soruşturma aşamasında dinlenen müştekinin yanında bulunan arkadaşı ... beyanında, kaçan şahısların yüzünü görmediği için şahsı teşhis edemediğini ifade ettiği, müştekinin kovuşturma aşamasında alınan beyanında ise, çocuğun yüzünü görmediğini, alıp kaçarken arkadan gördüğünü, çalan kişi olup olmadığını bilmediği için vebalini almak istemediğini, cep telefonunun iade edilmediğini, çocuktan şikayetçi olmadığını belirttiği, soruşturma aşamasındaki ifadesi okununca, boy pos olarak ve elbiseleri kapkaç yapan çocuğa birebir benzediğini, hatta elbisesinin birebir aynı olduğunu, saç traşı itibarıyla benzediğini, tanımladığını kişinin bizzat telefonu alan kişi olduğunu ifade ettiği, müştekinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanları arasında çelişki olduğu, dosya içerisinde canlı teşhis tutanağı bulunmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine ilişkin hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.