muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13876, Karar No: 2019/9145, Tarih: 30.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/13876 E.  ,  2019/9145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı ve Üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Hacıbektaş Kaymakamlığı .... Huzurevi’nde aşçı olarak çalıştığı, olay günü mutfaktan aldığı 260 gram ağırlığındaki, 9.10 TL değerinde olduğu belirlenen kuşbaşı doğranmış eti, o gün izinli olduğundan işe gelmeyen tanık ... ile birlikte kullandıkları dolaba koyduğu, mutfakta görevli tanık ...'ın, şüphelinin yemeğe koymak için ayırdığı etin bir kısmını dolapta bulumayınca kuşkulanarak durumu huzurevinde hizmet alım personeli olarak görevli tanık ...'e söylediği, ardından sanığın kullandığı dolapta yapılan kontrolde söz konusu etin bulunduğu, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine dair savunmaları, tanıkların anlatımları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sanığın çalıştığı huzurevine ait etleri alarak, uhdesinde tuttuğuna ilişkin mahkumiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı herhangi bir delilin elde edilemediği, dinlenen tanıkların ise suçun işlendiğine dair görgü ve bilgisinin bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedki bozma yönündeki görüşe iştirak edilmeksizin, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısı ve Üst Cumhuriyet savcısının sanığın suç işlediğinin sabit olduğu ve hakkında mahkumiyet hükmü tesisi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5955, Karar No: 2006/7000, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5955 E.  ,  2006/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, kira ve eksik iş bedellerinin tahsili istemi ile açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kararın başlık kısmına “İş Mahkemesi Sıfatı ile” yazılmış olması maddi hata niteliğinde olup mahkemesince her zaman düzeltilebileceğinden davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki 09.12.1998 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi yoluyla inşaat sözleşmesinin 2.maddesinde 6 blok halinde 45 daire ve 7 dükkanın yapılacağı, sözleşmenin 14.maddesinde 6 bloktan oluşacak inşaat ile üzerinde inşaatın yapıldığı arsanın taraflar arasında %43 arsa sahiplerine, %57 müteahhide ait olmak üzere paylaşılacağı belirtilmiş, aynı maddede davacı arsa sahibi ... ile dava dışı diğer arsa sahiplerine ait olacak 20 adet bağımsız bölümün blok ve daire numaraları belirtilmek suretiyle kararlaştırılmıştır. Sözleşmede yapılacak bağımsız bölümlerin belli bir metrekareden küçük yapılamayacağına dair bir düzenleme yer almamıştır. Dosyadaki bilirkişi raporlarından da 6 blok halinde yapılan dairelerde, her bloktaki daireler dikkate alındığında yüzölçümü farklılığı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Sözleşmede bağımsız bölümlerin belli bir metrekareden küçük yapılamayacağına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı ve arsa sahiplerinin alacakları daire ve dükkanlar sözleşmenin 14.maddesi ile belirlendiğine ve 14 maddede belirtilen bağımsız bölümlerin arsa sahiplerine ait olduğunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığına, davalı yüklenicinin kooperatifin kendisine ait olan daireleri arsa sahiplerine ait dairelerden daha büyük yüzölçümlü yapmadığının anlaşılmasına göre, davacı arsa sahiplerine eksik alanlı bağımsız bölümler teslim edildiğinden sözedilmesi mümkün değildir. Bu durumda arsa sahiplerine eksik alanlı bağımız bölüm verilmesinden dolayı 53.799,00 YTL.lik istemin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı sebeplerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7129, Karar No: 2011/16994, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/7129 E.  ,  2011/16994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, kararın niteliğine göre duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, ... mevkinde yapılması planlanan "Dünya Ticaret Merkezi" olarak anılan projenin hayata geçirilmesi için, davalılardan ... Gayrimenkul A. Ş. ile birlikte geliştirici sıfatına sahip oldukları 02.07.2008 tarihli prensip anlaşmasının imzalandığını, ayrıca davalılardan ... A.Ş. ile de, 08.08.2008 tarihli menkul kıymet rehin sözleşmesi ve 12.09.2008 tarihli intifa hakkı sözleşmesinin de yapıldığını, prensip anlaşmasının 9.maddesinde, geliştiricilerin satıcılara 5.000.000 Dolar tutarında avans ödemesi yapacaklarının belirtildiğini, ilk avans diliminin kendileri tarafından ödendiğini, ikinci dilim ödemenin ise davalılar tarafından yapılması gerekirken yapılmadığını, davalıların 09.01.2009 tarihli ihtarla anlaşmayı feshettiklerini, ortaklık gereğince ödemeleri gereken 5.000.000 Doların yarısı olan 2.500.000 Doları da ödemediklerini, ayrıca Borçlar Kanununun 83.maddesi gereğince 50.000 TL de zarara uğradıklarını ileri sürerek, anılan miktarların davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; her iki davalı şirketin merkezinin ... olması nedeni ile genel yetki kuralına göre, davada ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu, 02.07.2008 tarihli prensip anlaşmasının bağlayıcı olmadığını, tarafların yükümlülüklerini belirleyecek olan asıl bağlayıcı sözleşmenin ise yapılmadığını savunarak, davanın öncelikle yetkisizlik, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, "davalılar tarafından 2.7.2008 tarihli prensip anlaşmasının bir sözleşme olmadığının savunulması nedeniyle, mahkemenin yetkili olup olmadığının tespiti bakımından öncelikle bu hususun irdelenmesi gerektiği, zira akdi ilişkinin inkar edilmesi halinde, HUMK'nun genel yetkiye ilişkin hükümlerinin esas alınacağı, somut olayda ise söz konusu anlaşmanın, ilerde yapılacak olan bağlayıcı sözleşmenin bir ön hazırlığı niteliğinde olduğu, taraflar yönünden bağlayıcılığı bulunmadığı, bu durumda, HUMK 9.maddesine göre, her iki davalı şirketin merkezinin bulunduğu ... Mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili olduğu, kaldı ki bir an için taraflar arasında adi ortaklığın tesis edildiği veya sözleşmenin kurulduğu düşünülse dahi, 02.07.2008 tarihli prensip anlaşmasının 14.maddesinde, tüm ihtilaflar için ... Mahkemelerinin yetkili kılındığı belirtilmiş olmakla, davada yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğu" kabul edilerek, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun ıo. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Davacı, davasını özel veya genel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir. Borçlar Kanununun 73. maddesine göre, sözleşmeden doğan para borcu, sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödeneceğinden alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için yetkili olan kendi ikametgahında da takip ve dava açabilir. Öte yandan yine HUMK.nun 22. maddesinde, tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri de belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9. maddesi gereğince genel yetkili olan ve ıo. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede, ya da yetki sözleşmesi ile yetkili kılınan mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Bu açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; davacı, davalılardan ... Gayrimenkul A.Ş. ile imzalanan 02.07.2008 tarihli prensip anlaşması ile ... A.Ş. ile yapılan 08.08.2008 tarihli menkul kıymet rehin sözleşmesi ve 12.09.2008 tarihli intifa hakkı sözleşmesine dayanmış, davalılar ise, söz konusu anlaşmaların, taraflar yönünden hiçbir bağlayıcılık içermediğini, tarafların yükümlülüklerini

2011/7129-16994

Bu açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; davacı, davalılardan ... Gayrimenkul A.Ş. ile imzalanan 02.07.2008 tarihli prensip anlaşması ile ... A.Ş. ile yapılan 08.08.2008 tarihli menkul kıymet rehin sözleşmesi ve 12.09.2008 tarihli intifa hakkı sözleşmesine dayanmış, davalılar ise, söz konusu anlaşmaların, taraflar yönünden hiçbir bağlayıcılık içermediğini, tarafların yükümlülüklerini

2011/7129-16994

belirleyecek olan asıl bağlayıcı sözleşmenin ise kurulmadığını savunarak, davada genel yetki kurallarının uygulanması gerektiğini, dolayısıyla davada yetkili mahkemenin, her iki davalı şirketin merkezinin bulunduğu ... Mahkemeleri olduğunu bildirmiş, mahkemece de sözleşme hükümleri değerlendirilerek, "taraflar arasında bağlayıcı bir sözleşmenin kurulmadığından bahisle ve HUMK'nun 9. maddesi gereğince yetkili mahkemenin davalının ikametgahı mahkemesi olduğu belirtilerek, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiştir. Her ne kadar davada dayanılan 2.7.2008 tarihli prensip anlaşmasının, tarafların bilahare düzenleyecekleri asıl sözleşmeye hazırlık amacıyla yapıldığı ve genel olarak "bağlayıcılığı bulunmadığına ilişkinu hükümler taşıdığı anlaşılmakta ise de, davacı, bu anlaşma gereğince yapmış olduğu masraflar ve uğradığı zararların tazminini talep etmiş olup, daha sonra yapılacağı kararlaştırılan nihai sözleşmeye hazırlık amacıyla da olsa, yapıldığı inkar edilmeyen ve tarafların imzasını taşıyan söz konusu bu anlaşma gereğince, taraflar arasında sözleşme ilişkisinin bulunduğu ve dolayısıyla ... bu davada sözleşmeye ilişkin yetki kurallarının uygulanması gerektiği açıktır. Sözleşmenin yapıldığı ve icra edileceği yer İzmir olduğu gibi, dava konusu talep de, sözleşmeye dayalı para alacağının tahsili istemine ilişkin olup, Borçlar Kanununun 73. maddesi gereğince, alacaklı bu para borcunun ödenmesi için, kendi ikametgahında dava açabileceğinden, davacı şirketin merkezinin bulunduğu İzmir Mahkemeleri davaya bakmaya yetkilidir. O halde dava, yetkili mahkemede açılmış olduğundan, mahkemece yetki itirazı reddedilerek, işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12295, Karar No: 2014/881, Tarih: 21.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12295 E.  ,  2014/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, bu tarih itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Somut emsal olarak incelenen ....Mahallesi 4158 ada 3 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 06.07.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 4158 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Somut emsal alınarak incelenen .... Mahallesi 4158 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 06.07.2005 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2230, Karar No: 2008/1761, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2230 E.  ,  2008/1761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 146 ada 2 parsel sayılı 800 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle çalılık vasfı ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli 146 ada 2 parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu, zilyetlikle mülk edinme şartlarının davacı yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın kuzey ve güney sınırı ormana bitişik olduğu halde, yöntemince orman araştırması yapılmadığı gibi, keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ... teknikerinin raporunda taşınmaz üzerindeki ağaçlar belirtildikten sonra arazinin % 70-80 meyilli bulunduğu, 10-15 yıldır ekilmediğinden üzerinde ... formunda bitki ve yabancı otlarla kaplı ise de tarım arazisi vasfında olduğu bildirilmiştir. Zirai bilirkişi raporu hüküm vermek için yeterli bulunmadığı halde bu rapora itibar edilmiş olması doğru değildir. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için öncelikle taşınmazın bulunduğu bölgede orman kadastrosunun yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, orman kadastrosu yapılmış ise buna ilişkin kadastro harita ve tutanağı, yapılmamış ise taşınmazın bulunduğu bölgeye ait memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra taşınmaz başında uzman orman mühendisi ve ... mühendisinin katılımı ile keşif yapılmalı, orman kadastrosu yapılmış ise orman kadastro haritası ve tutanağı ormancı bilirkişi aracılığıyla usulen mahallinde uygulanmalı ve kapsamları belirlenmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede orman kadastrosu yapılmamış ise 1/25.000 ölçekli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları uygulanarak 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 1.maddesi uyarınca orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde ormancı bilirkişiden düşünce alınmalı, ... mühendisinden taşınmazın ... yapısı, bitki örtüsü, eğimi, niteliği ve zilyetlikle mülk edinmeye elverişli yerlerden olup olmadığı hususunda ayrıntılı rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24.3.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5246, Karar No: 2007/7683, Tarih: 17.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/5246 E.  ,  2007/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 65.maddesine dayanan gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması halinde gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde İcra Mahkemesine bildirmesi gerekir.

Somut olayda İİK'nun 89.maddesine göre çıkarılan 1.haciz ihbarnamesinin şikayetçi Kırıkkale Üniversitesi Vakfı'na 13.04.2006 tarihinde, (adreste bulunan muhatabın muhasebecisi Resul Doluca imzasına) açıklaması ile yapıldığı görülmektedir. Bu tebliğ işlemi 7201 sayılı Kanun'un 12-13 ve Tebligat Tüzüğü'nün 17 ve 18. maddelerine aykırıdır. Zira, anılan maddelerde tebliğ işleminin hükmi şahsın selahiyetli mümessiline, bunlar herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ orada hazır bulunan memur ve müstahdemlerinden birine yapılabilir. Tebligat Tüzüğü'nün 18. maddesine göre selahiyetli kişilerin bulunmadığının tebliğ belgesinde gösterilmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır. Görülmekte olan şikayet konusu işlemde bu hükme uyulmadığından tebliğ işlemi usulsüzdür (HGK'nun 22.06.1988 tarih 1988/12-266 s.K.).

Borçlu vekilinin mahkemeye verdiği dilekçede gecikmiş itiraz deyimini kullanması, H.U.M.K.’nun 76.maddesi uyarınca hukuki tavsifin hakime ait olması nedeniyle sonuca etkili olmayıp, başvuru bu hali ile 7201 Sayılı Yasanın 32.maddesine dayalı tebligat usulsüzlüğü şikayetidir (Hukuk Genel Kurulu’nun 5.6.2001 tarih, 2001/12-258 esas, 2001/344 karar sayılı kararı).

O halde, mahkemece tebligatın usulsüzlüğüne yönelik şikayetin kabulü ile Tebligat Kanunu’nun 32.maddesi uyarınca şikayetçinin usulsüz tebligatı öğrendiği tarihin tespiti ve bu tarihin tebliğ tarihi olarak kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçelerle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24861, Karar No: 2016/5517, Tarih: 24.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/24861 E.  ,  2016/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma aşamasında, katılanın evin boya işleri için anlaştığı sanığa olan 300 TL borcuna karşılık sanığın mutfak dolabı kapakları ve mobilya çekmecelerinin yanı sıra 2 el dokuması halı, klima, banyo bataryaları ve açılmamış fayans kutularını da götürdüğünü beyan etmesi; buna karşılık sanığın ise yalnızca ve boyama amacıyla mutfak dolabı kapakları ve mobilya çekmecelerini götürdüğünü beyan etmesi karşısında, katılan ve tanıklar ....'nın beyanlarına göre sanığın 300 TL'lik alacağına karşılık 5000 TL değerindeki eşyaları alacağıyla orantılı olmayacak bir şekilde aldığının anlaşılması karşısında koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 144/1-b maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanığın tüm aşamalarda katılana ait mutfak dolabı kapakları ve mobilya çekmecelerinin kendisinde olduğunu ve iade edebileceğini belirtmesi; ancak katılana herhangi bir ödeme yapamayacağını belirtmesi, 13.06.2011 tarihli kolluk tutanağına göre ise, katılanın bahse konu kapak ve çekmecelerin yerine yenisini taktırdığını ve ihtiyacı olmadığını belirterek iadeyi kabul etmediğini belirtmesi karşısında, etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/678, Karar No: 2013/7486, Tarih: 24.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/678 E.  ,  2013/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın motosiklet hırsızlığı suçundan yakalandığı, soruşturma işlemleri esnasında Asayiş Büro Amirliğine ait kapının camını eliyle vurmak suretiyle kırdığı, göz altı için polis merkezine teslim edildikten sonra polis merkezinin alt katında bulunan nezarethaneye alınacağı esnada nezerethanede bulunan kapı camına eliyle vurarak kırdığı anlaşılmakla mala zarar verme suçunun sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.