muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10449, Karar No: 2021/14003, Tarih: 29.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/10449 E.  ,  2021/14003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada, Antalya 6. Sulh Hukuk ile Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sistemi üzerinden çıkartılarak dosya içerisine alınan, miras bırakana ait adres araştırma formu incelendiğinde; miras bırakan ...'ın son yerleşim yeri adresinin "Sağlık Mahallesi, İlknur Sokak, No:19/7 Merkez/Bolu" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, miras bırakanın son yerleşim yeri adresinin, "... Mahallesi, ... Sokak, ... Apartmanı Sitesi No:5 İç Kapı No: ... Antalya" olduğu gerekçesiyle yetksizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 609. maddesinin dördüncü fıkrasında "Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeye göre mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir.

Dosya kapsamındaki Bahçelievler ... Polis Merkezi Amirliği tarafından yapılan kolluk araştırması sonucunda; müteveffa ... isimli şahsın ölmeden önce "... Mahallesi, ... sokak, ... apartmanı Sitesi Blok No:5 İç Kapı No:6 .../Antalya" adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6265, Karar No: 2019/10405, Tarih: 27.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/6265 E.  ,  2019/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuklar ... ve ...); çocuğun basit cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve ... ile ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine; suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı, ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, ... hakkında ise çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan kararlara yönelik temyiz istemleri CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının anılan kararlara yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, ... hakkında ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin 16.01.2011 tarihli kolluk beyanında özetle; ...'ın kendisiyle bir binanın çatı katında bıçak tehdidiyle ilişkiye girdiğini ve ...'ın ilişkiden sonra ilerleyen saatlerde yanlarına geldiğini, sonraki gün gece vakti ...'la aynı yerde ilişkiye girdiklerini ve farklı bir tarihte ... ile yine bir gecekonduda ilişkiye girdiklerini belirtmesine karşın, 17.01.2011 tarihli savcılık beyanında, suça sürüklenen çocukların kendisine yönelik cinsel

Mağdurenin 16.01.2011 tarihli kolluk beyanında özetle; ...'ın kendisiyle bir binanın çatı katında bıçak tehdidiyle ilişkiye girdiğini ve ...'ın ilişkiden sonra ilerleyen saatlerde yanlarına geldiğini, sonraki gün gece vakti ...'la aynı yerde ilişkiye girdiklerini ve farklı bir tarihte ... ile yine bir gecekonduda ilişkiye girdiklerini belirtmesine karşın, 17.01.2011 tarihli savcılık beyanında, suça sürüklenen çocukların kendisine yönelik cinsel

eylemde bulunmadıklarına dair anlatımı ile pisikoloğun emniyet ifadesine değil şu an huzurda verdiği ifadesine itibar edilmesi gerektiği kanaatinde olduğuna dair beyanı, yine 17.01.2011 tarihli suça sürüklenen çocukların kendisine yönelik cinsel eylemde bulunmadıklarına dair kolluk anlatımı ile mahkemede ...'ın eylemi sırasında ...'ın da bulunduğu, ... ile bir arkadaşının evinde bir kez ilişkiye girdiklerine dair değişen anlatımları, savunma, mağdurenin sık sık evden kaçması ve başka cinsel istismar eylemlerinden de bahsetmesi, evden kaçıp parkta tanık Tolga tarafından görülmesi üzerine kolluğa götürülmesi nedeniyle yaklaşık iki yıl önce gerçekleştiğini iddia ettiği eylemleri anlatması üzerine soruşturmaya başlanılması, olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya içeriği nazara alındığında suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçları işledikleri hususunda cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/204, Karar No: 2024/6895, Tarih: 07.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/204 E.  ,  2024/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1077 E., 2023/1501 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/309 E., 2022/239 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşı davanın reddi, asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı-davacı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin evlendikleri günden beri sürekli hakaret ettiğini, ilgisiz ve iletişimsiz davranışlar sergilediğini, kadının evliliği için erkeğin şiddetine, hakaretlerine ve aşağılamalarına katlandığını, uzun süredir odalarının ayrı olduğunu, babalık ve eşlik görevini yerine getirmediğini, kadının ve çocuklarının temel ihtiyaçlarını karşılamadığını, kadını tehdit ettiğini, ayrılıktan önceki son olayda büyük kavga çıkartıp kadına şiddet uyguladığını, bu nedenle ayrılık davası açtıklarını, ancak süre bitmesine rağmen ortak hayatın kurulamadığını iddia ederek davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, ortak çocuklar ... ve ...'nın velâyetinin anneye verilmesine, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, çocuklar ... ve ... için 1.000,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, ortak konutun anne ve çocuklara tahsisine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, aksine kadının erkeğe psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, eline bıçak alarak öldürmekle tehdit ettiğini, bir çok kez hakaret ettiğini, yanına yakışmadığını söyleyerek hor gördüğünü, çocuklara babalarını kötülediğini, 2018 yılında konuşmak için kadının yanına gittiğinde, kadının hayatında biri olduğunu söylediğini iddia ederek asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... Asıl dava, TMK'nın 172/2.maddesinde düzenlenen ayrılık kararına dayanılarak ortak hayatın yeniden kurulamaması sebebiyle açılan boşanma karşı dava,TMK'nın 166/1.maddesinde düzenlenen boşanma istemine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 172. maddesine göre “ayrılık süresi bitince, ayrılık durumu kendiliğinden sona erer. Ortak hayat yeniden kurulmamışsa, eşlerden her biri boşanma davası açabilir. Bu sebebe dayanan boşanma davalarında da boşanma kararı vereilebilmesi için ayrılık süresi içinde ortak hayatın yeniden kurulmadığının ispatlanmış olması yeterlidir. Dosya kapsamı ve toplanan delillerden davacı kadının Ankara 3.Aile Mahkemesi'nin 2018/451 esas ,2019/856 karar sayılı dosyasıyla TMK'nın 171.maddesi uyarınca ayrılık davası açtığı,yapılan yargılama sonucunda''... tarafların arasında uzun süredir ilgisizlik, soğukluk olduğu, aile içerisinde huzursuzluk ve tartışmaların müşterek çocuklara da yansıdığı zaman zaman küsüp ayrı odalarda yattıkları, tarafların birlikte pek sosyal ortamlarda bulunmadıkları, bu ortamda dava öncesi 3 aylık dönemde evde kombinin bozulması ,soğuk bur dönemde davalının ilgilenmeyip tamir ettirmemesi, değiştirmemesi, davacı değiştirmeye kalkınca tartışma çıkarması sonucu öncesinde de eşler arasında sevgi, saygı, güven duygularının kaybolması nedeniyle hoşgörülü davranılmadığı tarafların ayrı yaşamaya başladıkları ,ayrılığa neden olan olaylarda davalı kocanın kusurlu olduğu anlaşıldığı...'' gerekçesiyle tarafların 1 yıl süre ile ayrılığına karar verildiği, söz konusu kararın 05.03.2020 tarihinde kesinleştiği, eldeki asıl boşanma davasının ortak hayatın yeniden kurulamadığı gerekçesiyle 12.03.2021 tarihinde açıldığı, karşı davanın TMK'nın 166/1.maddesi uyarınca 02.04.2021 tarihinde açıldığı sabit olup tarafların ayrı yaşamasının nedeninin davalı erkeğin Ankara 3.Aile Mahkemesi'nin kesinleşen kusur belirlemesine göre davalı erkekten kaynaklandığının ,davacı kadına atfedilecek bir kusurun olmadığının, ayrılık kararının kesinleşmesinden itibaren bir yıldır tarafların ve ayrı yaşadıkları ortak hayatın yeniden kurulamadığının anlaşılmasına göre; asıl davanın TMK'nın 172/2.maddesi uyarınca kabulüne, tarafların boşanmalarına, karşı davanın ise reddine karar vermek gerekmiştir..." şeklindeki gerekçe ile asıl davanın TMK'nın 172/2 inci maddesi uyarınca kabulüne, tarafların boşanmalarına, karşı davanın reddine, Ankara 3. Aile Mahkemesi'nin 2018/451 Esas ve 2019/856 Karar sayılı kararı ile kabul edilen ve kesinleşen kusur durumuna göre, davacı- davalı kadının, boşanma ile mevcut veya beklenen menfaatlerinin zedelenmesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik haklarının da saldırıya uğramış bulunması nazara alınarak, evlilik süresi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile kusur oranları nazara alınarak kadın yarınara 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, ortak çocuk ..

. Aile Mahkemesi'nin 2018/451 Esas ve 2019/856 Karar sayılı kararı ile kabul edilen ve kesinleşen kusur durumuna göre, davacı- davalı kadının, boşanma ile mevcut veya beklenen menfaatlerinin zedelenmesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik haklarının da saldırıya uğramış bulunması nazara alınarak, evlilik süresi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile kusur oranları nazara alınarak kadın yarınara 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, ortak çocuk ...'nın velâyetinin davacı anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, müşterek çocuk ...'nın ihtiyaçları gözetilerek ortak çocuk ... için aylık 700,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına aylık 450,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesi ile davalı-davacı erkeğin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadının boşanma davasının kabulü, erkeğin boşanma davasının reddi şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar ve nafakalar ile miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 172 nci maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 176 ncı, 182 nci ve 330 uncu maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (4721 sayılı Kanun md.175). Mahkemece kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de; toplanan delillerden kadının emekli olduğu, ayrıca bir adet dükkana sahip olup terzilik yaptığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında kadının kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi koşulları somut olayda kadın yararına gerçekleşmemiştir. Hal böyle olunca kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına BOZULMASINA,

3.Davalı-davacı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2066, Karar No: 2020/136, Tarih: 07.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2066 E.  ,  2020/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 27.Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine",

Karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3080, Karar No: 2017/6743, Tarih: 25.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3080 E.  ,  2017/6743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile usule, kanuna ve yönetim planı hükümlerine aykırı olarak yapılan 10.10.2013 tarihli toplantının iptalini talep ve dava etmiş, mahkemece taşınmazın yönetimine ilişkin karar defteri ve iptali istenen 10.10.2013 tarihli toplantı tutanağı incelendiğinde, davacının toplantıda hazır bulunduğu, bazı kararların oy birliği ile alındığı, bununla birlikte toplantıda alınan kararlara karşı davacının KMK'nın 32.maddesi uyarınca, aykırılığın sebebini belirtmek suretiyle tutanağa şerh düşmemiş olduğu, toplantı tutanağından davacının, bazı kararlara karşı aykırı oy mu kullandığı, yoksa çekimser mi kaldığı hususunun belirlenemediği ayrıca toplantıda herhangi bir usulsüzlüğün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinden; anataşınmaza ait yönetim planının 8. maddesinde kat malikleri kurulu toplantısının her takvim yılının k aylarının ilk on beş günü içinde yapılacağı belirtildiğinden 10.10.2013 tarihinde yapılan toplantının olağanüstü kat malikleri kurulu toplantısı olduğu, 28 bağımsız bölümden ibaret anataşınmazda gerçekleşen toplantıya 14 asaleten 6 vekaleten olmak üzere 20 kişinin katıldığı anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 29. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri kurulunun yılda bir defadan az olmamak üzere yönetim planında gösterilen zamanlarda eğer böyle bir zaman gösterilmemişse her takvim yılının ilk ayı içinde toplanacağı; 2. fıkrasında ise önemli bir sebebin çıkması halinde yöneticinin veya denetçinin veya kat maliklerinden üçte birinin istemi üzerine ve toplantı için istenilen tarihten en az 15 gün önce bütün kat maliklerine imzalattırılacak bir çağrı veya taahhütlü mektupla, toplantı sebebi de bildirilmek şartıyla kat malikleri kurulunun her zaman toplanabileceği hükme bağlandığı, anataşınmaza ait yönetim planında toplantı zamanının her takvim yılının Mayıs, Eylül ve Ocak aylarının ilk on beş günü olarak belirlendiğinden iptali istenen 10.10.2013 tarihli toplantının olağanüstü toplantı olduğu konusunda bir şüphe olmayıp davacılara usulüne uygun toplantı çağrı belgesi tebliğ edilmemiş olsa bile toplantıya katılmış olmaları ve toplantı tutanağında muhalefet şerhi bulunmaması nedeniyle 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükümlerine uygun bir dava açılmadığı anlaşıldığından usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/09/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6908, Karar No: 2015/12066, Tarih: 02.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6908 E.  ,  2015/12066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminata ilişkin davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi ile ... 1. ... ... Haklar Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasında akdedilen sözleşmeye uygun şekilde edimin ifa edilmediği iddiasına dayalı, sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tahsili istemine ilişkindir.

... 7. Asliye Ticaret Mahkemesince, açılan dava ve sözleşmenin mimari projeye yönelik olması nedeniyle,... ... Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1.... ... Hukuk Mahkemesi tarafından ise, uyuşmazlığın ticari nitelikli sözleşmeden kaynaklandığı, gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.