muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2588, Karar No: 2015/17013, Tarih: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2588 E.  ,  2015/17013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2011/379-2013/549

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 16.09.2011 gününden önce; dava konusu taşınmaz ile emsal alınan sayılı taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu Keşirler Mahallesi 2314 ve 2316 parsel sayılı taşınmazın 16.09.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen alan mahallesi 577 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 29.11.2007 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranlarının belediye imar ve şehircilik müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu Keşirler Mahallesi 2314 ve 2316 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak incelenen sayılı taşınmazların ilk tesislerinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu Keşirler Mahallesi 2314 ve 2136 parsel sayıllı taşınmaz ile bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen Alan Mahallesi 577 ada 8 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

-2-

5-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2011 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ve getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19285, Karar No: 2012/11990, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/19285 E.  ,  2012/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-16/03/2006 tarihli olay yeri inceleme raporunda, suça konu otomobilin sol ön kapı camına ait fitilin yerinden çıkarılmış olduğu belirtildiğine göre, sanığın atılı suçu kilit açmak suretiyle işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip, açıklanmadan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine, aynı yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,

2-Katılanın, suç konu otomobilin olay günü 02:00-11:00 saatleri arasında çalındığını beyan etmesi karşısında; suçun geceden sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip, açıklanmadan 5237 sayılı TCK'nın 143 maddesi ile uygulama yapılması,

3-5237 sayılı TCK' nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

4-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi ile sanığın göz altında ve tutuklu kaldığı sürenin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23/05/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10665, Karar No: 2010/2310, Tarih: 10.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/10665 E.  ,  2010/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Hükümlünün, aynı otel odasında birlikte kaldığı yakınanın cep telefonunu hırsızlama eyleminin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b. maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve hükümlünün kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

3- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 491/3, 522. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b. maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, anılan yasanın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 765 sayılı Yasa hükümlerinin hükümlü yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 10.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6431, Karar No: 2021/10996, Tarih: 29.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6431 E.  ,  2021/10996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

“2007 takvim yılı sahte belge düzenleme” suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan kurum vekilinin, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2007 takvim yılı sahte belge düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisinin ve katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2173, Karar No: 2019/2649, Tarih: 13.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/2173 E.  ,  2019/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu taşınmaz üzerindeki evin müvekkili tarafından yapıldığını belirterek muhdesatın vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu olan arsa niteliğindeki taşınmazın tarafların murisi ... adına tescilli bulunduğu, bu parsel üzerinde bulunan dava konusu binada, proje ve yapı kullanma izninin ... adına düzenlendiği, vergi ödemelerinin ... adına yapıldığı, davacı tanığının dava konusu binanın ... tarafından yapıldığını ifade ettiği anlaşılmış ve ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin yemin deliline ilişkin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 18065 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan ... Oğlu ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Yemin; bir tarafın mahkeme önünde belirli bir vakıanın doğruluğu konusunda yasanın öngördüğü şekilde yaptığı beyandır. İspat yükü altında bulunan taraf delil listesinde bulunması koşuluyla uyuşmazlığı çözüme bağlayıcı bir vakıa hakkında hasmına yemin teklifinde bulunabilir. (HMK mad. 225 vd.).

Somut olayda, davacı vekili 27/12/2013 tarihli dava dilekçesinde yemin deliline açıkça dayanmıştır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 36. maddesine göre, herkes meşru vasıta ve yollarla mahkemelerde iddia ve savunma hakkına sahiptir. Yine TMK’nin 6. maddesine göre iddia eden iddiasını ispatla mükelleftir. Davacının dava konusu taşınmazdaki muhdesatın kendisine ait bulunduğu iddiasının ispatı bakımından yemin deliline dayandığı ve yemin hakkının mahkemece hatırlatılmamış olması temyiz konusu yapıldığına göre, öncelikle davacı tarafa yemin teklif hakkı bulunduğu hatırlatılarak yemin teklifi hakkını kullanmak isteyip istemediğinin sorulması, kullanmak istediği takdirde usulüne uygun bir biçimde davalının 6100 sayılı HMK'nin 228 ve devamı maddeleri gereğince davet edilip yeminli beyana başvurulması ve toplanmış ve toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5250, Karar No: 2018/769, Tarih: 05.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/5250 E.  ,  2018/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada .....(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/12/2016 tarih ve 2016/159-2016/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili...'nın varisiyle yapılan sözleşme ile ....ya ait eserlerin mali ve manevi haklarının davacıya devredildiğini, davalının ise ihtara rağmen .... eserlerini basmaya devam ettiğini ileri sürerek; tecavüzün men'ini, davalı tarafından basılan kitapların .... 79. maddesi uyarınca yayınının durdurulmasını, basılan tüm baskıların toplatılmasını ve imhasını, ..... 68. maddesi uyarınca, talep edilebilecek bedelin ve uğranılan zararın üç katı fazlasının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL'sinin, eserlerin piyasaya sürüldüğü tarihten itibaren temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle tazminat talebini 356.135,52 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacı yana hak devrinde buluna.....n mirasını reddettiğini, ayrıca ...n tek mirasçısı olmadığını, ....ın mirasçısı olduğunu, veraset ilamının iptali için dava açtığını, .... ile davacının yaptığı sözleşmenin geçersiz olduğunu, müvekkilinin.....mirasçıları ile yapmış olduğu sözleşmeler kapsamında kitapları yayınladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına direnilerek, tüm dosya kapsamına göre; 1961 yılına ait kararların bulunduğu kartonlara ulaşıldığı, bu kartonda yer alan 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1961/46 E. sayılı dosyası ile karar numaraları baz alınarak yapılan araştırmaya göre 1961/108 K. sayılı dosyanın dosyaya sunulan reddi miras kararı ile hiçbir ilgisinin bulunmadığı, keza dosya davacısının aynı sebebe dayalı olarak davalı .... Yayınevi hakkında açtığı ve devam etmekte olan .... 2. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2012/70 E. sayılı dosyasında da redd-i miras kararının geçerliliği konusunda aynı sonuca ulaştıran 1961 yılına ait karar örneklerinin bulunduğu, ayrıca ...... mirasçılığını sona erdiren veraset ilamının iptaline karar verildiği, ancak görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemeleri olduğundan bu karara itibar edilmediği gerekçesiyle, davacının haklarını devraldığı yazar Peyami Safa’nın yeğeni.....n miras payı oranı dikkate alınarak, davanın kısmen kabulüne, davacının mali hak sahibi

-/-

-/-

olduğu eserlerin davacının hak sahibi olduğu oranda telif bedeli ödenmeksizin ve izinsiz olarak davalı tarafça basıldığı anlaşılmakla, ...... 68. maddesi de nazara alınarak, 422.372,46 TL'den davada talep edilen ve ıslah edilen miktar itibariyle, 356.135,52 TL'nin, dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, dava tarihi itibariyle davalı tarafından basılarak piyasaya sürülen eserler yönünden tecavüzün men'i ve kitapların toplatılmasına yönelik talebin reddine, ancak davalının bu eserlere yönelik muhtemel tecavüzünün önlenilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiş, Hukuk Genel Kurulu’nun 2017/11-2226 E., 2017/302 K. sayılı ilamı ile mahkemece verilen karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan Dairemize gönderilmiştir.

1-Davacı şirkete 10.08.2004 tarihli sözleşme ile mali haklarını devreden dava dışı Behçet Safa’nın mirasçılığına ilişkin .... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.12.2008 tarihli veraset ilamının iptali için adı geçen hasım gösterilerek açılan dava .... Hukuk Mahkemesinin 2009/1375 E. ve 2011/288 K. sayılı kararı ile reddedilmiştir. Bu kez, bahsedilen dosyanın davacısı ..... tarafından ....mirası reddettiğine dair elde ettiği yeni belgeye dayalı olarak aynı mahkemeden yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulmuş olup, davalı ...... aleyhine yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile mahkemenin 08.03.2016 tarih, 2015/1342 E. ve 2016/195 K. sayılı kararı ile davalı ..... amcası ....mirasını reddetmesi nedeniyle mirasçılık sıfatını kaybettiğinden mirasçılık belgesinin iptali ile murisin mirasının tamamının TMK m. 501 gereğince hazineye aidiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nin 378. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi talebinin incelenmesinde ilk kararı veren mahkeme görevlidir. Bu mahkeme tarafından verilen karar taraf olan .....’ya da tebliğ olunmak suretiyle kesinleşmiştir. Öte yandan, mahkemece belirlenen bu husus itibariyle, esasen davalı Behçet Sefa’nın mirasın reddine dair irade beyanının....Sulh Hukuk Mahkemesince onaylanmak suretiyle de adı geçen mirasçılık sıfatını yitirdiğinden; 5846 sayılı FSEK m. 54 uyarınca, salahiyetli olmıyan kimseden hak devralan davacı şirketin, iyi niyetli olsa dahi, himaye görmesi mümkün değildir. Bu durumda, davacının aktif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulü doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2018/2360, Karar No: 2020/2351, Tarih: 14.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/2360 E.  ,  2020/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2017 tarih 2016/79 Esas, 2017/138 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün CMK'nin 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına,

Sanıklar ..., ... hakkında; ...'yı öldürmek suçundan TCK'nin 37/1, 81/1, 29, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan Şahide vekilinin, yasal süresinden sonra bulunduğu duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, sanıklar müdafilerinin süresinde yapmış oldukları talepleri dikkate alınarak duruşmalı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından 12.07.2017 tarihinde sanıklar, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin yüzüne verilen karara karşı, sanık ... müdafi tarafından 14.07.2017 tarihinde hiç bir gerekçe içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği, akabinde karar sanık ... müdafiine 24.07.2017 tarihinde usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin anılan kararı 10.08.2017 tarihli dilekçesiyle süresinden sonra temyiz ettiği, bu bağlamda ayrıntılı sebebe bağlı temyiz isteminin yasal süresinde olmadığı anlaşılmakla yapılan temyiz isteminin CMK’nin 295. ve 298. maddeleri gereğince REDDİNE heyetimizden sayın ... ve ...'in sebebe bağlı olmaksızın temyiz inceleme talebinin sanık ... yönünden de yapılması gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verilerek, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin dilekçelerinde belirttiği temyiz sebepleri ile bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... hakkında, maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan verilen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.07.2017 tarih 2017/1306 E- 2017/1316 Karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü sübuta, aksi kanaat halinde sanık hakkında meşru müdafaa, azami oranda haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Iğdır Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/10/2020 gününde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY;

KARŞI OY;

Sanık ... müdafiinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararına karşı yasal süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde ve geçerli bir temyiz iradesini içerdiğini ve dosyanın bu temyiz dilekçesi doğrultusunda da incelenmesi gerektiği düşüncesi ile sanık müdafiinin temyiz sebebi bildirmediğinden temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.