muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20295, Karar No: 2013/8125, Tarih: 18.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/20295 E.  ,  2013/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı şirketin Irak Süleymaniye Üniversitesi Kampüs inşaatında 26.08.2005-04.09.2007 tarihleri arasında aşçıbaşı olarak çalıştığını, haklı bir gerekçe gösterilmeden iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalışmakta olduğu şantiye kurallarına aykırı davranarak işyerine alkollü içki soktuğunu ve mesai saatleri içerisinde alkollü içki kullandığını, uyarılara rağmen bu hareketlerine devam ettiğini ve iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-d. ve 84. maddesine dayanarak haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, her ne kadar davalı işveren tarafından işyerinde alkol bulundurması ve mesai saatlerinde alkol alması sebebiyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-d. ve 84. maddeleri gereğince feshedildiği belirtilmiş ise de davacının mesai saatlerinde alkol aldığına dair soruşturma raporunu düzenleyen kişinin davacının sarhoş olduğu yolundaki tek taraflı beyanı ile davalı şahitlerinin de çelişkili beyanları dışında feshin haklılığına ilişkin kanaat oluşturacak delil bulunmadığı gerekçesiyle ihbar ve kıdem tazminatları hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur. 4857 sayılı Kanun’un 25. maddesinin II. bendinin d. fıkrası uyarınca, işçinin işyerine sarhoş veya uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ve işyerinde maddeleri kullanması haklı sebeple derhal fesih sebebidir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur. 4857 sayılı Kanun’un 25. maddesinin II. bendinin d. fıkrası uyarınca, işçinin işyerine sarhoş veya uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ve işyerinde maddeleri kullanması haklı sebeple derhal fesih sebebidir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesi, şantiye işyerine dışarıdan ekmek tedarik eden kişinin davacıya alkollü içki getirmesi ve davacının da işyerinde bunu tüketmesi sebebine dayalı olarak işverence feshedilmiştir. Davalı taraf iç soruşturma raporu ve yazışmalara dayanmıştır. Davacı, soruşturma sırasında alınan savunmasında, tatile çıkma niyetinde olduğundan ekmek dağıtıcısından alkollü içki getirmesini kendisinin istediğini ve parasını kendisinin verdiğini beyan etmiştir. Yargılama sırasına dinlenen davalı şahitleri de bu durumu doğrulamıştır. İş sözleşmesinin feshi haklı sebebe dayanmaktadır, ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hatalı gerekçeyle kabul edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11939, Karar No: 2012/451, Tarih: 25.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/11939 E.  ,  2012/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalan yere davalının soyunma kabini, beton dolgu, merdiven ve yeşil ala yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı site yönetiminin tüzel kişiliği bulunmadığı gerekçesi ile davalı taraf ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3/2. maddesi yollamasıyla) ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 25.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8167, Karar No: 2009/10203, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8167 E.  ,  2009/10203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 15.04.2009

Nosu : 612-137

Müdahiller : 1-Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.vek.Av.... 2-T.Halk Bankası

A.Ş.vek.Av.... 3-TEB A.Ş.vek.Av....

Davacı tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahillerden T.Halk Bankası A.Ş.ve TEB A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 1997 yılında kendi tesislerinde faaliyet ve üretime başladığını, kısa zamanda geniş bir müşteri potansiyeline sahip hale geldiğini, ancak son gelişmeler nedeniyle ekonomik krizden etkilendiğini, rahat çalışabilecek bir ortam yaratılırsa iyileştirme projesinde belirtildiği üzere tüm borçlarını ödeyebilecek kapasiteye sahip olduğunu, bu nedenle İİK.nun 179.maddesi gereği iflasın ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece sunulan iyileştirme projesinin gerçek ve uygulanabilir, ciddi ve inandırıcı nitelikte bulunduğundan iflasın bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiş, hüküm müdahiller Halk Bankası A.Ş.ve TEB vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, iyileştirme projesinde beklenen gelirin gerçekleşmemesi durumunda dışarıdan sermaye ortağı alınabileceği gibi mevcut ortaklar tarafından da gerektiğinde sermaye artışına gidilebileceğini belirtmiştir. ..., ..., ... ve ...’den alınan 28.11.2008 tarihli raporun karşı oy yazısında “davacı şirket kanıtlarına göre şirketin sermayesinin tamamının ortaklar tarafından ödenmediği, 2.600.000.00.-YTL.kayıtlı sermayesi bulunan davacı şirketin ödenmemiş sermayesinin 1.943.000.00.-YTL.olduğu, iyileştirme projesinde ortakların sermaye borçlarının ödenmesine değinilmemesi, buna karşılık gerekirse sermaye artırımı yoluna gidilebilir denilmesi iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmadığını göstermektedir” şeklinde görüş belirtilmiştir.

Anılan rapora itiraz üzerine alınan 07.04.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ortakların sermaye borçlarının ödenip ödenmediği konusunda bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Davacı şirket ortaklarının sermaye borçlarını ödeyip ödemediği konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak uygun sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden müdahiller yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19263, Karar No: 2015/19130, Tarih: 22.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/19263 E.  ,  2015/19130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca kendi davalarının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece tarafların barışma ve yeniden birlikte yaşama ihtimalleri bulunduğundan bahisle davacı-karşı davalı erkeğin ve davalı-karşı davacı kadının davalarının reddine karar verilmiştir. Oysa yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-davalı erkeğin tam bağımsız konut temin etmediği, eşine hakaret ederek kovduğu, davalı-karşı davacı kadının ise eşini istemediğini söyleyerek sık sık evi terk ederek birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre her iki davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasa aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.10.2015 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2013/2889, Karar No: 2015/704, Tarih: 19.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/2889 E.  ,  2015/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Kendi beyanına göre de, sanıklara yüklenen "dolandırıcılık" ve "resmi belgede sahtecilik" suçlarından doğrudan doğruya bir zararı bulunmayan şikayetçi ...'ın kamu davasına katılma hakkı olmadığı gibi katılma talebi de mahkemece usulüne uygun olarak reddedilmiş bulunduğundan, şikayetçi adına vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 19.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13104, Karar No: 2025/4399, Tarih: 07.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13104 E.  ,  2025/4399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/3 Esas, 2024/3 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.02.2024 Tarihli ve 2024/1 Tereke, 2024/4 Karar Sayılı Kararı

Miras bırakanın Koyulhisar/Sivar nüfusuna kayıtlı olduğu, nüfusa kayıtlı olunan yerin karine olarak ikametgah olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Koyulhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.08.2024 Tarihli ve 2024/3 Tereke, 2024/3 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda miras bırakanın Sivas Koyulhisar'da ikamet etmediği, ikamet adresinin ... Merkez Mahallesi ... Sokak No:10 İç Kapı No:3 .../İstanbul olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, murisin son yerleşim yeri adresinin Bağcılar/İstanbul olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36484, Karar No: 2014/702, Tarih: 16.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36484 E.  ,  2014/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Yasanın 23. maddesi ile CMK'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir. Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan ve hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri elinde olmayan nedenlerden dolayı yerine getiremediği tespit edilen sanık bakımından ise, yerine getirememe nedeni başta olmak üzere durumu değerlendirilip, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

Yapılan açıklamalar karşısında somut olay değerlendirildiğinde, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CMK’nın 231. maddesinin 11. fıkrasının 2. cümlesindeki hükme aykırı olarak, yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde, hükmolunan hapis cezasının bu kez adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13130, Karar No: 2007/15128, Tarih: 29.11.2007

14. Hukuk Dairesi 2007/13130 E., 2007/15128 K.

**14. Hukuk Dairesi 2007/13130 E., 2007/15128 K.**

**- ALACAĞIN TEMLİKİ

- TAŞINMAZ SATIŞ VAADİ SÖZLEŞMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 162 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 163 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 167 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 364 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.03.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.06.2007 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Gürsel vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, yüklenicinin temliki ile kazanılan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri yüklenicinin edinimi yerine getirmediğini belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapının getirildiği fiziki seviye tamamlanmış kabul edilerek istem hüküm altına alınmış, binadaki 11 numaralı bağımsız bölümün davacı adına tesciline kayıt üzerindeki hak ve mükellefiyet beyanlarının terkinine karar verilmiştir.

Hükmü davalılardan Gürsel temyiz etmiştir.

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının da açılmasını zorunlu kılmıştır. Görülüyor ki, alacağın temliki hayatın ihtiyaçlarından ortaya çıkan bir hukuk kurumudur. Örneğin, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici finans ihtiyacı duyar. Bu ihtiyacın kısmen veya tamamen yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere bağımsız bölüm satılarak veya satış vaadinde bulunularak karşılanması mümkündür. Aslında arsa sahibinin Borçlar Kanununun 364. maddesi uyarınca kural olarak eserin tesliminde devri gereken arsa payını inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi yüklenicinin de bunu üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırmasıdır.

Bir tanımlama yapmak gerekirse; alacağın temliki alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir akiddir. Borçlar Kanununun 163. maddesi hükmüne göre temlik sözleşmesi temlik edenle temlik alan arasındaki yazılı sözleşme ile kurulabilir. Ne var ki alacağın temlikinde aranan yazılı şekil temlik sözleşmesinin resmi şekilde yapılmasına engel değildir. Nitekim uygulamada yükleniciden şahsi hakkını temlik alan üçüncü kişilerin temlik sözleşmesini adi yazılı satış sözleşmesi veya noterde düzenleme şekilde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi olarak yaptıkları görülmektedir.

Bütün bu açıklamalardan görüleceği üzere, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin yüklenicisi olan taraf, sözleşmede yasaklanmamış ise teslim borcunu (BK. m. 364) yerine getirdiğinde arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hakkını (bağımsız bölüm tapusunun devrini) arsa sahibi ile mevcut sözleşmesine dayanarak doğrudan ondan isteyebileceği gibi Borçlar Kanununun 162. maddesi hükmünden yararlanarak arsa sahibinin rızası da gerekmeden üçüncü kişilere yazılı olmak koşuluyla (BK. m. 163) devir ve temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişide alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı ileri sürebilir. Zira, alacağı devralan kişi evvelki alacaklının yerine geçer. Borçludan ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur.

Görülüyor ki; davada dayanılan 02.10.1992 tarihli temlik sözleşmesi hüküm ve sonuç meydana getirir.

Fakat temlik alanın ifa talebine muhatap olan borçlu (arsa sahibi) bu talebe hemen uymak zorunda değildir. Devralan kimse temlik işlemini ve kendisinin yeni alacaklı sıfatını ispat etmiş olsa bile borçlu (arsa sahibi) ona karşı bir takım itiraz ve defilerde bulunmak imkanına sahiptir. Gerçekten BK m. 167'ye göre "Borçlu temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir". Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defıler yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürülebilir hale gelir. Bir bakıma denilebilir ki, temlik işleminin öğrenildiği ana kadar temlik sözleşmesinin dışında olan ve işlemin tarafı olmayan arsa sahibi temlik işleminden haberdar olunca temlik işleminin tarafı olur ve arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan haklarını ona karşı (üçüncü kişiye) ileri sürer hale gelir ve ifa isteğini reddedebilir. Örneğin, karşılıklı borç yükleyen eser sözleşmesinden kaynaklanan borç kısmen veya tamamen yüklenici tarafından yerine getirilmeden yüklenici şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmiş ve üçüncü kişi ifa istemişse arsa sahibi yüklenicinin öncelikli borcunun varlığını bildirerek temlik yoluyla kazanılan borcunu ifadan kaçınabilir.

Eldeki davada; davacı vekili mahkemenin 2003/1154 sayılı dosyasının 24.05.1999 günlü oturumunda inşaatın %90'nın yüklenici tarafından gerçekleştirildiğini kalan kısımların ise, temliken hak sahibi olanlar tarafından yapıldığını kabul etmiştir. Yüklenicinin inşaatı terk ettiği tarihteki inşaatın getirildiği fiziki seviye ve yapıdaki yüklenicinin yerine getirmesi gereken eksik işlerin ne olduğu ise İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/148 D. İşler sayılı dosyasına verilen bilirkişinin 28.05.1994 günlü raporunda saptanmıştır. Az yukarıda sözü edildiği üzere yüklenicinin temlikine dayanan ve arsa sahibine karşı ifa tale-binde bulunan üçüncü kişiye karşı arsa sahibi Borçlar Kanununun 167. maddesine dayanarak temlik işlemi olmasaydı yükleniciye ileri sürebileceği her türlü defiyi temlik alan üçüncü kişiye de ileri sürebilir. Başka bir anlatımla söylemek gerekirse yüklenicinin yapıdan el çektiği tarihten sonra yüklenicinin yapması gereken işler temlik alan üçüncü kişi tarafından yerine getirilmeden veya o işlerin bedeli arsa sahibine ödenmeden temlik alan üçüncü kişinin ifa talebinde bulunmasına olanak yoktur. Diğer yandan, temlik alan üçüncü kişi ifa talebinde bulunmuşsa yüklenicinin bütün borçlarından sorumlu olacağından, burada arsa payı oranında değil, yüklenicinin bütün borçlarından dolayı sorumludur.

Bütün bu anlatımlardan sonra mahkemece yapılması gereken iş; gerek duyulursa yeniden keşif suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılarak 28.05.1994 günlü tespit bilirkişisi raporunda saptanan eksik ve ayıplı işler bedelini davanın açıldığı 05.03.2004 tarihine göre güncellemek bulunacak bedeli davacıya depo ettirerek istemi birlikte ifa kuralları hükümleri doğrultusunda kabul etmek olmalıdır. Bu yönünün gözetilmemiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; HUMK.nun 74. maddesinde hükme bağlanan taleple bağlılık kuralı hilafına davacının istemi olmaksızın 11 numaralı bağımsız bölümdeki hak ve mükellefiyetler kaydının yararına hak sahibi Ali davada taraf durumunu almadan iptal edilmesi yanlıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 29.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.