muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/437, Karar No: 2022/650, Tarih: 20.10.2022

(2) Ağır ceza mahkemelerinde bulunan Cumhuriyet savcıları, ağır ceza mahkemesinin yargı çevresindeki asliye ceza mahkemelerinin; bölge adliye mahkemesinde bulunan Cumhuriyet savcıları, bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı kanun yollarına başvurabilirler.

(3) Cumhuriyet savcısı, sanık lehine olarak da kanun yollarına başvurabilir.",

CMK’nın "Temyiz istemi ve süresi" başlıklı 7035 sayılı Kanun’un 21. maddesiyle değişik 291. maddesi;

"(1) Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılır; beyan tutanağa geçirilir ve tutanak hâkime onaylattırılır. Tutuklu bulunan sanık hakkında 263 üncü madde hükmü saklıdır. (2) Hüküm, temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa, süre tebliğ tarihinden başlar.",

"Temyiz başvurusunun içeriği" başlıklı 294. maddesi;

"(1) Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

(2) Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.",

"Temyiz gerekçesi" başlıklı 295. maddesi;

"(1) Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir.

(2) Temyiz, sanık tarafından yapılmış ise, ek dilekçe kendisi veya müdafii tarafından imza edilerek verilir.

(3) Müdafii yoksa sanık, tutanağa bağlanmak üzere zabıt kâtibine yapacağı bir beyanla gerekçesini açıklayabilir; tutanak hâkime onaylatılır. Sanığın yasal temsilcisi ve eşi hakkında 262 nci madde, tutuklu sanık hakkında ise 263 üncü madde hükümleri saklıdır.",

"Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı hükmü veren mahkemece reddi" başlıklı 296. maddesi;

"(1) Temyiz istemi, kanunî sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.

(2) Temyiz eden, ret kararının kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde Yargıtaydan bu hususta bir karar vermesini isteyebilir. Bu takdirde dosya Yargıtaya gönderilir. Ancak, bu nedenden dolayı hükmün infazı ertelenemez.",

"Temyiz isteminin reddi" başlıklı 298. maddesi;

"Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.",

"Temyiz isteminin reddi" başlıklı 298. maddesi;

"Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.",

Hükümlerini içermektedir. Temyiz, kural olarak bölge adliye mahkemesi ceza daireleri tarafından verilen hükümlerle, bu dairelerin hükme esas teşkil eden ara kararlarına ve 6706 sayılı Cezai Konularda Uluslararası Adli İşbirliği Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca iade taleplerine ilişkin ağır ceza mahkemeleri tarafından verilen kararlara karşı başvurulan bir olağan kanun yoludur.

"Davasız yargılama olmaz" ilkesi ve CMK’nın 296. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz incelemesi yapılabilmesi için aleyhine temyiz yoluna başvurulabilecek bir hükme karşı, hak sahibi tarafından, süresi içerisinde, temyiz davası açılması yani temyiz isteminde bulunulmuş olması gerekir.

CMK’nın 296. maddesinin birinci fıkrasında, temyiz isteminin kabule değer sayılıp sayılmadığı ön incelemesinin bölge adliye veya ilk derece mahkemesince yapılması öngörüldüğü hâlde, aynı Kanun’un 298. maddesi ile benzer incelemenin Yargıtayca da yapılması hüküm altına alınmıştır. Buna göre temyiz başvurusunda bulunulması hâlinde hükmü veren mahkemece, öncelikle temyiz başvurusunun kabul edilebilir olup olmadığı araştırılacak, bu bağlamda da temyiz talebinin süresinde yapılıp yapılmadığı, kararın temyiz edilebilir nitelikte olup olmadığı ve başvuruda bulunanın hükmü temyiz etmeye hakkı bulunup bulunmadığı incelenecektir. Temyiz başvurusu kanuni süre geçtikten sonra yapılmışsa ya da karar temyiz edilebilir nitelikte değilse veya başvuruda bulunanın temyiz etme hakkı bulunmuyor ise temyiz talebi mahkemesince CMK'nın 296. maddesi uyarınca reddedilecektir. Temyiz eden de ret kararının kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde Yargıtaydan bu hususta bir karar vermesini isteyebilecek ve bu durumda da dosya Yargıtaya gönderilecektir.

Mahkemece temyiz isteminin kabule değer sayılması hâlinde, herhangi bir karar verilmeden aynı Kanun'un 297. maddesi uyarınca tebligat işlemleri tamamlandıktan sonra dosya temyiz incelemesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilecektir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesiyle daireye gönderilen dosyanın esasına girilmeden önce, Yargıtay ilgili Dairesince, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulup bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olup olmadığını, temyiz edenin buna hakkı olup olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içerip içermediğini belirleyecektir. Temyiz başvurusunun kanuni süre geçtikten sonra yapılması, kararın temyiz edilebilir nitelikte bulunmaması, temyiz edenin temyiz etme hakkı olmaması ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi hâllerinde ise ilgili Dairece temyiz talebi CMK’nın 298. maddesi uyarınca reddedilecek, temyiz talebinin reddi nedenlerinin bulunmaması durumunda da esas yönünden temyiz incelemesi yapılacaktır. CMK'da istinaf yoluna başvurabilecek kişiler açıkça ve ayrıca düzenlenmiş olmasına karşın, temyiz yoluna başvurabilecek kişilere ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Ancak temyiz de olağan bir kanun yolu olup kanun yollarına ilişkin genel hükümlere göre başvurma hakkına sahip olanlar temyize de başvurabilirler. Buna göre; Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık, katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar, verilen hüküm veya karar nedeniyle hukuki hakları zarar gören üçüncü kişiler, şüpheli veya sanığın yasal temsilcisi ve eşinin temyiz yoluna başvuru hakkı bulunmaktadır.

CMK’nın 291. maddesine göre; temyiz davası açılması için on beş günlük bir süre öngörülmüştür. Hükmün yüze karşı açıklanmasından itibaren on beş gün içinde temyiz yoluna başvurulması şarttır. Hüküm, temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmış ise on beş günlük süre tebliğ tarihinden itibaren başlayacaktır. Kural olarak temyiz başvurusunun yazılı şekilde olması yani hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile yapılması gerekir. Ancak, zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle sözlü başvuruda bulunmak da mümkündür. Bu durumda beyan tutanağa geçirilir ve tutanak hâkim tarafından onaylanır. CMK’nın 294. maddesine göre; temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olup temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir. Aynı Kanun'un 295. maddesi uyarınca, temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse başvuru için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı ise temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtecektir. Temyiz, sanık tarafından yapılmış ise, ek dilekçe kendisi veya müdafisi tarafından imza edilerek verilecektir. Müdafisi yoksa sanık, tutanağa bağlanmak üzere zabıt kâtibine yapacağı bir beyanla gerekçesini açıklayabilecek, düzenlenen tutanak ise hâkime onaylatılacaktır. Sanığın yasal temsilcisi ve eşi, CMK’nın 262. madde; tutuklu sanık ise aynı Kanun’un 263. madde hükümlerinde belirtilen şartlara göre ek dilekçe verebilecektir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK’dan farklı şekilde, resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde, temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse başvuru için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür.

Gerekçeli temyiz dilekçesi (ek dilekçe, temyiz layihası), temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından dayandığı hukuka aykırılıkların gösterilmesi gerekir.

Gerekçeli temyiz dilekçesi (ek dilekçe, temyiz layihası), temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından dayandığı hukuka aykırılıkların gösterilmesi gerekir.

Süresi içinde vermiş olduğu dilekçeyle sebep göstermeksizin hükmü temyiz eden tarafın, kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 gün içinde sunacağı dilekçeyle sebep bildirmesi gerekmektedir. Bu sürenin "hak düşürücü" veya "düzenleyici" nitelikte olduğu uygulamada ve doktrinde tartışmalıdır. Hukuki bir konuda kesin çizgilerle ayrışmış bir tartışma varsa ve yargı organları aynı konuda farklı sonuçlara varıyorlarsa taraflar açısından yasanın öngörülebilirliği ilkesinde sorun olduğu sonucuna ulaşılabilecektir. Nitekim 1412 sayılı CMUK'nın yürürlükte olduğu dönemde Yargıtay tarafından sebep içermeyen temyiz taleplerinin incelenmesine ilişkin yerleşik uygulama, sistemde değişiklik yapan ve istinaf mahkemelerini faaliyete geçiren 5271 sayılı CMK'nın uygulandığı ilk dönemlerde yanılgı hâli olarak makul görülebilecektir.

Hukuk devleti olmanın sorumluluğu bağlamında verilen kararlar ile kurulan hükümlere karşı yasa yolları, şekli, süreleri ve sonuçlarının ilgililere açıkça bildirilmemesi veya eksik bildirilmesi hâlinde, yasal sürelerin tebligat tarihinden itibaren değil ancak öğrenme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı, öğrenme tarihi kesin olarak belirlenebilen hâller dışında taraf beyanının esas alınması gerekliliğinden hareketle, usulüne uygun sebep içeren dilekçe var ise bu kapsamda temyiz incelemesinin yapılması, aksi hâlde ilgiliye yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan dolayı temyiz talebinin reddedileceği ihtar edilmeli, sonucuna göre esasa ilişkin temyiz incelemesi yapılıp yapılmayacağına karar verilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yargıtay 5. Ceza Dairesince 15.06.2022 tarihli karar ile sanık ...’ın yüzüne karşı ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi üzerine sanığın 22.06.2022 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile söz konusu kararı temyiz edeceğinden gerekçeli kararın bir suretinin tarafına gönderilmesini talep ettiği, gerekçeli kararın sanığa tebliğine ilişkin tebligat evrakının incelenmesinde, posta dağıtıcısı tarafından 22.07.2022 tarihinde “Muhatabın geçici olarak çarşıya gittiği, muhatapla aynı konutta ikamet ettiğini beyan eden görünüşe göre 18 yaşını bitirmiş ve ehliyetli olan daimi işçisi ...tarafından bildirilmiş olup tebliğ evrakı imzasına 22.07.2022 tarihinde tebliğ edilmiştir.” şeklinde açıklama yapılarak sanığın MERNİS adresi olan ... Mah. .. Sok. ./... adresine tebliğ edildiği, sanığın gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı dosya kapsamında;

Her ne kadar posta dağıtıcısı tarafından, gerekçeli kararın sanığın geçici olarak çarşıya gittiği belirtilerek sanık ile aynı konutta ikamet ettiğini beyan eden daimi işçisi .’na yapıldığı belirtilip imzası alınmış ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 16. maddesi uyarınca sanık ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine tebligat yapılabileceğinin düzenlenmesi, Aynı Kanun'un 20. maddesinde; kendisine tebliğ yapılacak kimsenin geçici olarak başka yere gittiğinin belirtilmesi hâlinde keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altının beyanda bulunan tarafından imzalanıp tebliğ memurunun tebliğ evrakını bu kişilere vereceğinin, bu kişilerin tebliğ evrakını kabule mecbur olup imza karşılığında tebliğ memuru tarafından teslim edileceğinin düzenlenmesi, dosya kapsamında aynı posta dağıtıcısının, sanığın aynı MERNİS adresine sanık hakkında düzenlenen iddianamenin tebliğ işlemini gerçekleştirirken muhatabın geçici olarak çarşıya gittiği belirtilerek muhatapla aynı konutta ikamet ettiğini beyan eden görünüşe göre 18 yaşını bitirmiş ve ehliyetli olan daimi işçisi ... ... tarafından bildirildiğinden bahisle imzasına tebliğ edildiğini belirtmesine rağmen, sanık hakkındaki SEGBİS kaydı çözümleme tutanağının tebliğ işleminin aynı posta dağıtıcısı tarafından muhatabın gösterilen adreste tanınmadığı, kapıcı ... ... tarafından beyan edildiği belirtilerek mahalle muhtarının onayı ile iade edildiği göz önünde bulundurulduğunda, aynı posta dağıtıcısının sanığın aynı adresine yaptığı farklı tebligat işlemlerinde “... ...” isimli şahsın sanıkla aynı konutta oturan işçisi olduğunu belirtmişken, bir sonraki tebligatta ... ...’ın kapıcı olduğunu belirterek çelişkili bir duruma neden olması; aynı posta dağıtıcısı tarafından gerekçeli kararın sanıkla aynı konutta oturan işçisi olan Kayhan Karahasanoğlu’na yapıldığı belirtilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 16. maddesine muhalefet edilmesi, “aynı konutta oturan işçi” ibaresinin kullanıldığından muhatabın sanıkla aynı konutta oturan bir kişi yahut hizmetçisi olup olmadığının tebligat parçasından anlaşılamayıp söz konusu adresin MERNİS adresi olması birlikte değerlendirdiğinde; gerekçeli kararın CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan dolayı temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile ve usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, sanık tarafından gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği kabul edilmelidir.Bu itibarla, gerekçeli kararın CMK'nın 295/1

.Bu itibarla, gerekçeli kararın CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan dolayı temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile ve usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, sanık tarafından gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Özel Daireye gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle; Dosyanın, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 24-27 sayılı gerekçeli kararının CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan dolayı temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile ve usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, sanık tarafından gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14641, Karar No: 2016/11666, Tarih: 29.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/14641 E.  ,  2016/11666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İhtiyati haciz isteyen ... vekili Avukat ... tarafından, karşı taraf ... aleyhine 15/06/2016 gününde verilen dilekçe ile ihtiyati haciz istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; talebin reddine dair verilen 20/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kamu zararı nedeniyle ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

İhtiyati haciz talebinin aleyhine ihtiyati haciz istenen hakkında .... Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığında muhasebe yetkilisi olarak görev yaptığı dönemde Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanı ve Döner Sermaye Genel Müdürü Tümgeneral ....'nün imzasını taklit etmek suretiyle yedine 1.574.871,52 TL para geçirdiği, Askeri Savcılıkta davalı aleyhine soruşturma başlatıldığı, aleyhine ihtiyati haciz istenenin asker kişi olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği ve dosyanın .... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, hazinenin zarar miktarının çokluğu da dikkate alınarak aleyhine ihtiyati haciz istenenin mallarını kaçırma ve adres değiştirme ihtimali bulunduğu belirtilerek borçlunun menkul ve gayrimenkul malları üzerine ihtiyati haciz konulmasından ibaret olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, talebe konu alacağın mevcut olup olmadığı hususu yargılamayı gerektirir nitelikte olduğundan talebin reddine karar verilmiştir.

İcra İflas Kanunu'nun 257/1. maddesi gereğince, rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.

İcra İflas Kanunu'nun 264/1. maddesi gereğince, dava açılmadan veya icra takibine başlanmadan evvel ihtiyati haciz yaptırmış olan alacaklı; haczin tatbikinden, haciz gıyabında yapılmışsa haciz zabıt varakasının kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde ya takip talebinde (haciz veya iflas) bulunmaya veya dava açmaya mecburdur.

Dava dilekçesine ekli, ..... Askeri Savcılığının görevsizlik kararı ile idari inceleme raporu nazara alındığında İİK. 257. ve 264. maddelerindeki koşulların oluştuğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen iddialar ve tüm dosya kapsamındaki belgeler dikkate alındığında ihtiyati haciz isteyenin maddi zararlarının olabileceği kuvvetle muhtemeldir. Alacağın kesin olarak kanıtlanması gerekmez.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ihtiyati haciz isteminin uyuşmazlığın mahiyeti de değerlendirilerek uygun ve makul miktarda kabulü yönünde karar verilmesi gerekirken istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Yukarıda belirtilen iddialar ve tüm dosya kapsamındaki belgeler dikkate alındığında ihtiyati haciz isteyenin maddi zararlarının olabileceği kuvvetle muhtemeldir. Alacağın kesin olarak kanıtlanması gerekmez.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ihtiyati haciz isteminin uyuşmazlığın mahiyeti de değerlendirilerek uygun ve makul miktarda kabulü yönünde karar verilmesi gerekirken istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan ihtiyati haciz isteminin reddine ilişkin kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 29/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3092, Karar No: 2022/5667, Tarih: 08.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3092 E.  ,  2022/5667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.02.2021 tarih ve 2019/224 E. - 2021/188 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Şirket nezdinde sigortalı bulunan davalı Şirket'e ait emtianın Almanya'dan Türkiye'ye Balnak Nak. A.Ş. sorumluluğunda taşındığını, taşıma sonrasında sigortalı olan davalı Firma tarafından yapılan hasar kayıp ihbarına müteakip müvekkili tarafından yaptırılan ekspertiz raporuna istinaden 19/07/2010 tarihinde 13.929,00 TL hasar miktarının davalı Şirket'e ödendiğini, davalı Firma'nın almış olduğu işbu bedelin haksız zenginleşmeye sebep olduğunu bunun üzerine İstanbul Anadolu 19. İcra Müdürlüğü'nün 2014/2787 E. no'lu dosyası ile icra takibi başlatıldığını, fakat davalı Şirket'in yaptığı itiraz neticesinde takibin durduğunu beyan ederek, yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı nedeniyle reddinin gerektiğini, taşınan emtianın kaybolmasının sorumluluğunun doğrudan dava dışı Balnak AŞ.' ye ait olduğunu ve kaybolan emtia bedelinin müvekkiline ödendiğini beyan ederek, işbu davanın reddini, %20'den aşağı olmamak üzere davacı tarafın tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, emtianın taşıyıcı firmaya teslim edildiği ve emtianın taşıyıcı sorumluluğunda iken kaybolduğu, emtianın bulunmuş olduğuna veya davalı elinde olduğuna dair davacı ... tarafından herhangi bir delilin dosyaya ibraz edilmediği, davacının ödediği hasar bedelini sigortalısından talep edebilmesi için gerekli koşulların oluşmadığıgerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.