muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2346, Karar No: 2016/14303, Tarih: 10.05.2016

Dosya içerisinde yer alan ....... 9. Noterliğine ait 30.10.2009 tarihli ve 24045 yevmiye sayılı "....... Genel Müdürlüğü Ege Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü Eynez Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Devir Protokolü"nde özetle, “Ege Linyitleri Müessese Müdürlüğü, Eynez Yeraltı sahalarından Hukuku İdarenin Uhdesinde Kalmak Kaydıyla IR 4009 Ruhsat Sahası İçerisinde Mevkii ve Sınırları Teknik Şartnamede Belirtilmiş Sahalardan termin programına bağlı olarak 3.860 günde toplam 15.000.000 ton Tüvenan Kömürün Üretimi ve üretilen tüvenan kömürün Teknik Şartnamede tanımlanan yerlere teslim edilmesi işine” dair 27.07.2006 tarihli (....... 32. Noterliği 21714 No) sözleşmesinin ....... Teknik Elektrik Mad. Turz. ve Tic. A.Ş. tarafından ....... A.Ş.'ye devredildiği ve iş bu devre ....... Genel Müdürlüğünce muvafakat verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından, dosya içerisinde yer alan davaya konu teşkil eden hizmet alım sözleşmesi ve eklerinden, ........ işçilerinin, ....... A.Ş.'de çalıştırılmadıkları, davalı ... Müdürlüğünün işçiyi işe alma ve değiştirmede yetkili olmadığı, şirket işçileri üzerindeki yönetim hakkının ........ tarafından kullanılmadığı, şirket işçilerinin sözleşmede belirtilen işler dışında çalıştırılmadığı, araç ve gereçlerin bir kısmı ....... tarafından karşılanmış olsa da, asıl gerekli araç ve gereçlerin şirket tarafından karşılandığı ve toplu iş sözleşmesi yapılması esnasında işin alt işverene verilmediği, zaten davacı tarafın bu yönde de bir iddiasının bulunmadığı, davacı tanıkları beyanlarında davalı ........ yetkililerinin kendilerine emir ve talimat vermediğini, kendileriyle muhatap olmadıklarını, ocak içinde ........ personelinin bulunmadığını, sadece ocak dışında 3 ........ mühendisi bulunduğunu, bunların da denetim ve kontrolleri yaptıklarını, ocağa inmediklerini, emir ve talimatları dava dışı olan ....... A.Ş. yetkililerinden aldıklarını, ....... A.Ş.'nin Eynez Ocağı dışında, Işıklar ve Atabacası Ocaklarının da bulunduğunu, hatta daha önce Geventepe Ocağının da bulunduğunu, ancak Geventepe'de üretimin sona ermesi sebebiyle kapatıldığını, orada çalışan işçilerin iş bu üç ocağa aktarıldığını, yine söz konusu üç ocakta çalışan işçilerin geçici görevlendirmeler ve nakillerle yer değişikliğine tabi tutulabildiğini, işe başlarlarken ....... A.Ş.'ye ait hangi ocakta çalışacaklarının belli olmadığını, hangi işçinin nerede çalışacağına ....... A.Ş.'nin bizzat kendisinin karar verdiğini söyledikleri, ....... A.Ş.'nin hangi işçi ile çalışacağını seçme konusunda ........'nin herhangi bir yetkisinin bulunmadığı, ........'ye tanınan yetkilerin denetim ve koordinasyon sınırlarını aşmadığı anlaşılmaktadır.

Dairemizce daha önce taraflar arasında alt işverenlik ilişkisi olduğuna hükmedilmiş ise de hukuki nitelemede maddi hata yapıldığı ve söz konusu ilişkinin rödövans sözleşmesi olduğu, maddi hataya dayalı hukuki nitelemenin de taraflar açısından kazanılmış hak oluşturmayacağı göz önünde tutulmalıdır.

Dairemizce daha önce taraflar arasında alt işverenlik ilişkisi olduğuna hükmedilmiş ise de hukuki nitelemede maddi hata yapıldığı ve söz konusu ilişkinin rödövans sözleşmesi olduğu, maddi hataya dayalı hukuki nitelemenin de taraflar açısından kazanılmış hak oluşturmayacağı göz önünde tutulmalıdır.

Sözleşmeye taraflarca konulan ad önemli değildir. Sözleşmenin içeriğine ve uygulamasına bakılarak hukuki niteliği belirlenmelidir. “....... Genel Müdürlüğü Ege Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü Eynez Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Hizmet Alım Sözleşmesi”nin yukarıda yapılan açıklamalar karşısında rödövans sözleşmesi olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekmektedir. Mahkemece verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 10.05.2016
Yargıtay — Esas No: 2016/18836, Karar No: 2019/3116, Tarih: 03.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18836 E.  ,  2019/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; davacı, davalı işveren işyerinde 05.04.2014-04.09.2014 tarihleri arasında aylık ücretinin 1.500,00 TL olduğunu belirterek dava konusu döneme ait sigorta primlerinin tahsili ile sigortalılık hizmet süresinin tespiti isteminde bulunmuş, Mahkemece, davacının, 02/05/2014-06/09/2014 arası 128 gün, asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemenin, talepte olmamasına rağmen, 05/09/2014-06/09/2014 tarihleri arasındaki 2 günlük dönemin de kabulüne karar verilmesi, talepten fazlaya karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : 1- Hükmün 1 no.lu bendinin silinerek yerine, “Davacının, davalı ...'a ait işyerinde; 02.05.2014-04.09.2014 tarihleri arasında asgari ücretle sigortalı çalıştığının tespitine” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16917, Karar No: 2017/7191, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16917 E.  ,  2017/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan ... Köyü ... parseldeki taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazda bulunan meyve ağaçlarının sayısı cinsi ve taşınmazın yüzölçümüne göre taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ve üzerindeki ağaçlara ayrı ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi olarak değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse; yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3893, Karar No: 2014/10440, Tarih: 03.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/3893 E.  ,  2014/10440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2012 tarih ve 2011/432-2012/509 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/06/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. Itır Karaca dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Manisa Merkez'deki bağ bulunan taşınmazlarını bitkisel ürün sigortaları poliçesiyle davalıya sigorta ettirdiğini,meydana gelen don olayından dolayı taşınmazlardaki bağların zarar gördüğünü, davalının muafiyet oranı ve diğer poliçe şartlarına göre ödemesi gereken gerçek zararı ödemekten kaçındığını ileri sürerek şimdilik 5.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile istemini 22.446,24 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, sigortalanmış bağ alanlarına ilişkin don - hasar ihbarından sonra yapılan ekspertiz incelemesinde sigortalı bağlarda ölükol hastalığı ve yetersiz bakım şartları nedeniyle verim düşüklüğü tespit edildiğini, tespit edilen verim değeri üzerinden poliçeler zeyil edildikten sonra belirlenen hasar oranı üzerinden tazminat hesabı yapıldığını ve ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, sigortalı bağlarda meydana gelen don olayı nedeniyle, don olayıyla bağlantılı olarak %10 oranındaki muafiyet üzerinde verim düşüklüğü ve buna bağlı olarak zarar meydana geldiği, 5363 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca davalının sigorta poliçe hükümleri doğrultusunda poliçe teminatı kapsamında kalan toplam 22.446,00 TL davacı zararını karşılamakla yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,195,35 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10343, Karar No: 2012/11446, Tarih: 09.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/10343 E.  ,  2012/11446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 28.03.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı;... Köyü, 64 parsel nolu taşınmazda hissesinin mevcut olduğunu, fakat baba adının yazılmamış olduğunu, soyadının ise ... olarak yazıldığını belirterek tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin Sait oğlu ... olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; dava konusu taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde, edinme sebebinin 02.10.1986 tarihli mahkeme kararı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu kararın getirtilmediği görülmüştür. Ayrıca nüfus araştırmasının da yukarıda açıklanan ilkelere uygun yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda Mahkemece, Tapu Müdürlüğü'nden dava konusu taşınmazın tespit ve tesciline esas tüm dayanak belgeleri istenmeli, nüfus araştırması konusunda ise Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda:

a) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki nüfus müdürlüğünden “Dava konusu 64 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında malik olarak görünen Ahmet Akgeli ile aynı kimlik bilgilerine sahip başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadığı” sorulmalı,

b)Aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının gönderilmesi halinde bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu

taşınmazda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişinin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile mülkiyet aktarımına neden olacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9559, Karar No: 2017/10511, Tarih: 13.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/9559 E.  ,  2017/10511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri ... mahallesi, ... mevkiinde bulunan toplam üç parça taşınmazlarının tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Davalı ..., 25.09.2006 tarihli cevap dilekçesi ile davanın reddine ve Medenî Kanunun 713/6 maddesi gereğince tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı ..., 25.09.2006 tarihli cevap dilekçesi ile davanın reddine ve Medenî Kanunun 713/6 maddesi gereğince tescil talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, gerçek kişilerin davasının kesin hüküm nedeniyle reddine, Hazinenin karşı tescil talebinin kabulüne ve fen bilirkişilerin 19.04.2007 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile işaretli 4359,75 m², (B) işaretli 914,28 m² yüzölçümlü bölümlerin ... adına, (C) harfi ile işaretli 2907,56 m² yüzölçümlü bölümün orman niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacılar vekilinin eski hale getirme talebinin mahkemece kabul edilmesi nedeniyle davacı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08/03/2011 tarih 2011/1369-2341 sayılı kararı ile bozulmuştur.Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "İddia, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, dava tarihinden sonra, 2008 yılında arazi kadastrosu yapıldığı ve davalı taşınmazın bir kısmına 2089 ada 2 parsel numarası verilerek kadastro tutanağı düzenlendiği, 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince malik hanesi açık bırakılarak ve davalı olduğu belirtilerek kadastro mahkemesine devredildiği, kadastro mahkemesince 2008/498 Esas sırasına kaydedilerek yargılamaya başlanıldığı, 04.02.2009 gün 2008/498-6 sayılı karar ile dava konusu taşınmazın davalı olduğu temyize konu dosyada karar verilmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen kararın, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.09.2009 gün 2009/9900 - 13153 sayılı karar ile bozulduğu anlaşılmıştır.Zaman bakımından kadastro mahkemesinin görev ve yetkisini düzenleyen 3402 sayılı Kanunun 26. maddesine göre, mahkemenin yetki ve görevi, taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar. Kadastro mahkemesinin davayı görebilmesi için dava konusu taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlenmesi ve kanunî süre içerisinde dava açılmış olması veya taşınmaz hakkında hukuk mahkemelerinde davanın devam ediyor olması ve kesinleşmemiş olması gerekir. Yine aynı Kanunun 27. maddesine göre ise, mahallî hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar mahkemesine re'sen devrolunur. Kadastro hâkimi, devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11. maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilânını yaptırır. İlân süresi bitmeden duruşmaya başlanamaz. Henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu Kanunda öngörülen esas ve usûl dairesinde devam olunur. Görev kamu düzenine ilişkin olup, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmelidir.

O halde, bütün bu maddi ve hukukî olgulara göre, dava konusu taşınmazları bir bölümü hakkında 2089 ada 2 parsel sayısı verilerek tespit tutanağı düzenlendiğinden 3402 sayılı Kanunun 26 ve 27. maddeleri gereğince, davaya bakma görevi kadastro mahkemesine aittir. Asliye hukuk mahkemesince yapılacak iş, görevsizlik kararı verilerek dava dosyasının kadastro mahkemesine aktarılmasıdır. Kadastro mahkemesince de, davaya konu (A), (B) ve (C) işaretli taşınmazlar hakkında 2008 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmalarında 2089 ada 2 sayılı parsel ile birlikte dava dışı hangi parsellere tespit gördükleri belirlenmeli, 2089 ada 2 sayılı parsel dışında tespit gördükleri parseller varsa, bu parsellerin kadastro tutanak asılları getirtilmeli, kesinleşme işlemi yapılarak tapuya tescili yapılan taşınmazlar varsa, 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddesi ile davalı taşınmaz mal tutanaklarının kadastro mahkemesine devri hakkında yönetmeliğin 7/e maddesi gereğince temyize konu dava nedeniyle kesinleşmedikleri düşünülmelidir. Bu hususlar gözönüne alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usûl ve kanunlara aykırı olduğu''na değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Kadastro mahkemesince, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile ... İli, ... İlçesi, ...Mahallesi 2089 ada 2 parsel nolu taşınmazın tespitinin iptaline, 13/03/2013 hâkim havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) ve (F) harfi ile gösterilen 5650.13 m2'lik kısmının bahçe vasfıyla davacı karşı davalılar...ve ...'nin her biri adına ayrı ayrı olmak üzere 1/2 hisse düşecek şekilde kayıt ve tesciline, (D) harfi ile gösterili 196.95 m2'lik kısmın olduğu gibi yol olarak bırakılmasına, (B) ve (E) harfi ile gösterilen 1095,06 m² alanın kısımlarının geniş orman parseli olan ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 2089 ada 8 nolu parsele eklenerek orman vasfı ile ... adına kayıt ve tesciline, (C) harfi ile gösterilen ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 2089 ada 8 nolu taşınmazın içerisinde kalan bölümün orman vasfı ile ... adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davalılar ..., Orman Yönetimi ve DSİ tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 20/02/2014 gün 2014/6-2238 sayılı kararı ile bozulmuştur.Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Davacılar tarafından daha önce ..., Belediye Başkanlığı, Orman Yönetimi ve DSİ'ye karşı açılan tescil davasının, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/101- 2001/410 sayılı kararı ile feragat nedeniyle reddedilerek kararın kesinleştiği, daha sonra 2006 yılında davacıların yine aynı yer hakkında tescil davası açtıkları, feragat nedeniyle reddedilen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/101- 2001/410 sayılı dosyasını da delil olarak gösterdikleri, yargılama sırasında yörede kadastro çalışmalarının başlaması üzerine taşınmaz hakkında davalı olması nedeniyle malik hanesi açık bırakılarak 2089 ada 2 parsel numarası ile tanzim edilen tutanağın kadastro mahkemesine gönderildiği, kadastro mahkemesince tutanak ile asliye hukuk mahkemesinden görevsizlikle gelen dava dosyası birleştirilerek yargılamaya devamla hüküm kurulduğu görülmektedir. Ne var ki; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki, davacılar ikinci kez açtıkları tescil davasında daha önce feragatla sonuçlanan dava dosyasını delil göstermelerine ve dosyadaki diğer bilgilerden de tescile konu yerin her iki dosyada da aynı yer olması muhtemel olmasına rağmen, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/101- 2001/410 sayılı dosyası keşif sırasında uzman ve yerel bilirkişiler marifetiyle uygulanmak suretiyle aynı yer olup olmadığı belirlenmemiştir. Dava konusu yerin her iki dosyada da aynı olması durumunda tarafları, dava konusu ve dava sebebi aynı olan önceki kararın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 303. maddesi gereğince kesin hüküm oluşturacağı açıktır.O halde; mahkemece, ... 2