muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4371, Karar No: 2010/5587, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4371 E.  ,  2010/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mutfak dolabının ayıplı imâl edildiğinden bahisle reddine, iş bedeli olarak verilen çekler nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine, ödenmesi halinde bedelin tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Davalılar, ayıplı ve eksik imalât bulunmadığını ve ...'ın sözleşmenin tarafı olmadığını, belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... ile davacıya ait evin mutfak dolaplarının yapımı konusunda sözlü anlaşmanın varlığı ve dolapların Temmuz 2009 tarihinde montajının yapıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Davacı dolaplarının ayıplı imâli nedeniyle kullanılamayacak durumda bulunduğunu iddia etmiştir. Her ne kadar mahkemece süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığı belirtilmişse de yargılamanın 30.03.2010 tarihli celsesinde dinlenilen davalı tanığı ..., dolapların montajı sırasında kapağın büyük yapıldığının anlaşıldığını, değiştirmek için geri aldıklarını, daha sonra götürdüklerinde davacının kabul etmediğini bildirmiştir. Bu haliyle, ayıbın davalı tarafından kabul edilerek düzeltilmeye çalışıldığı ve ayıp ihbarının yapıldığı tanık anlatımıyla kanıtlanmıştır. Kaldı ki davacının 28.08.2009 tarihinde Tüketici Hakem Heyeti'ne başvurarak ayıbın varlığını tespit ettirdiği anlaşıldığından süresinde ihbar yapıldığı kabul edilmelidir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, dolap kasasındaki ölçü hatasının tamir yoluyla giderilemeyeceği, sökülüp yeniden yapılması gerektiği hali hazır durumu ile kullanılamayacağı saptanmıştır. BK'nın md. 360. uyarınca eserin reddi ile ödenen iş bedelinin iadesini istemekte davacının haklı olduğu bu rapordan anlaşılmaktadır. O halde mahkemece yapılacak iş; çekler nedeniyle davacının borçlu olmadığının tesbitine, ödeme varsa ödenenin istirdadına ve mutfak dolabının davalıya iadesine karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle ve hukukî değerlendirmede yanılgıya düşülerek davanın kısmen kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davanın davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün yararına, BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18703, Karar No: 2018/12014, Tarih: 11.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18703 E.  ,  2018/12014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Temyiz eden davalılardan ... Güvenlik Tarım Akaryakıt Medikal Temizlik Tic.ve San.Ltd.Şti. ve ... mirasçıları temyiz harcı yatırmayarak Adli yardım talebinde bulunmuşlardır.

Davalı ... Güvenlik Tarım Akaryakıt Medikal Temizlik Tic. ve San. Ltd. Şti. adli yardıma ihtiyaçları olduklarına ilişkin herhangi bir belge sunmamış olmaları nedeni ile bu taleplerinin reddine,

Bu durumda anılan davalıya eksik harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434.maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harcın ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına,

2-İncelenmesine gerek duyulan, davanın konusu olan ... 4.İcra Müdürlüğü'nün 2011/8329 sayılı takip dosyasının aslının veya eksiksiz onaylı örneğinin ilgili icra müdürlüğünden istenilerek fiziki olarak eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 11/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5235, Karar No: 2024/3728, Tarih: 19.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5235 E.  ,  2024/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/196 E., 2022/1973 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa (Kapatılan)6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/80 E., 2020/73 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının sevk ve idaresindeki motosikleti ile ilerlerken yola yan yatmış olan Türk Telekom direğine çarpması sonucu yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, davacının şu anda hiçbir iş yapamaz olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 10,000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 22.09.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 281.917,35 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; yol aydınlatmalarının sürekli olarak çalışmasını sağlayamayan ... EDAŞ'ın dava konusu kazanın meydana gelmesinde aracını trafik kurallarına, yol ve hava koşullarına aykırı olarak kullanan davacı ile birlikte ortak kusurlu olduğunu, dava konusu olayda şirketleri açısından illiyet bağının kesildiğini, müvekkili şirketin kusurunun da olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mevcut kazanın davalı şirkete ait direğin bakım eksikliğinden kaynaklandığı, davalı şirketin illiyet bağının kesildiği hususunu ispatlayamadığı, davalının kusursuz sorumluluğu kapsamında davacının zararını gidermekle yükümlü olduğu, hükme esas alınan 12.07.2017 tarihli Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim olunan maluliyet raporu ve bu rapora istinaden tanzim olunan 24.08.2020 tarihli hesap bilirkişi raporunda belirlenen tazminat miktarından, yapılan %20 oranındaki hakkaniyet indirimi kapsamında oluşan zararı tazminle yükümlü olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 225.533,88 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; dava dilekçesinin sonuç ve talep kısmında tazminatın hangi kalemlere dayandırıldığı belirtilmediğinden davanın belirsiz alacak davası olarak açılması mümkün olmadığını, davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini, davaya konu kazaya ilişkin olarak düzenlenen 24.01.2015 tarihli tutanakta kaza mahallindeki aydınlatma direklerinin bozuk olduğunun ve yolda aydınlatma bulunmadığının belirtildiğini, ihbar olunan ... EDAŞ'ın dava konusu kazanın meydana gelmesinde davacı ile birlikte ortak kusurlu olduğunu, kaldı ki davacının aracı ile seyir halinde iken gerekli önlemleri almayarak kazanın meydana gelmesine sebep olduğunu, eksik inceleme ile tanzim edilen bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, zamanaşımı itirazlarının dikkate alınmadığını, ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, telefonla iletişim hatlarının yapı eseri niteliğinde olup, davacının zararından davalının yapı maliki olarak kusursuz sorumlu olduğu, illiyet bağını kesen sebeplerin varlığının kanıtlanmadığı, davacının yüzde otuz kusuru ile zararın artmasında bölüşük kusuru bulunduğundan; İlk Derece Mahkemesince tazminatlardan indirim yapılarak davalının sorumlu tutulmasında istinaf başvurusunda bulunanın sıfatına göre hukuka aykırılık bulunmadığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 168 inci maddesi uyarınca, diğerlerine rücu hakkına sahip olan borçlulardan her biri, ifa ettiği miktar oranında alacaklının haklarına halef olacağından bu yöne ilişkin istinaf isteminin yerinde olmadığı, hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıya ait iletim hattı direğinin yola devrilmesi nedeniyle meydana gelen trafik kazasından kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 54, 56 ve 69 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıya ait iletim hattı direğinin yola devrilmesi nedeniyle meydana gelen trafik kazasından kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 54, 56 ve 69 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, hükme esas alınan raporların denetime elverişli bulunmasına, 24.01.2015 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle zamanaşımı süresi dolmadan 02.04.2015 tarihinde eldeki belirsiz alacak davasının açılmış olmasına, olay nedeniyle aynı zamanda ceza yargılaması da yapılmış olup dava ve ıslah tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6286, Karar No: 2019/1604, Tarih: 13.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6286 E.  ,  2019/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi uyarınca hükmün aynen açıklanması yerine yeniden değerlendirme yapılarak hırsızlık suçundan hükmedilen hapis cezasının TCK'nun 50/3 ve 50/1-c maddeleri uyarınca eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırımına çevrilmesi ile 5237 sayılı TCK’nun 168/2-4. maddesinin uygulanması suretiyle hükmün değiştirilmesi ve suça sürüklenen çocuk hakkında yasal şartları oluşmayan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden hükmedilen 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 50/1-c maddesi gereğince bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacı ile gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilirken yaptırım uygulanma süresine, infazda tereddüte yol açacak biçimde "En az iki yıl süre ile" olarak karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkındaki 20,00 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkındaki 20,00 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca hapis cezasının eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırıma çevrilmesine ilişkin bölümde belirlenen 2 yıl süreden önce yer alan "En az" ibaresinin çıkarılması ve hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkarılarak yerine, "Suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine" cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

1)Suçun işlendiği yerin depo vasfında olduğunun anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 116/2. maddesine göre belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi ile bir kat artırılması ile cezanın 12 ay yerine, 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3)Suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi uyarınca hükmün aynen açıklanması yerine yeniden değerlendirme yapılarak hapis cezasının TCK'nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4075, Karar No: 2020/7555, Tarih: 07.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/4075 E.  ,  2020/7555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62/1, 51, 52/2-4 maddeleri gereği mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 15/06/2012 tarihli Demirözü Belediye Meclis Kararıyla Çiftçi Malları Koruma Birliğine üye olarak seçildiği, üyeler tarafından yapılan seçimle birlik başkanlığına seçildiği, sanığın sulama işleri dahil Çiftçi Malları Koruma Birliği adına yapılacak tahsil ve gider işlerinin yetkilisi ve sorumlusu olduğu, başkanlık yaptığı 2012 - 2013 yıllarında sulama suyu, kanal temizliği adı altında veya başkaca tahsil ettiği paralar için makbuz düzenlemediği, yaptığı harcamaları gelir gider defterine kaydetmediği, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanığa isnat edilen eylemin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/09/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy:

Sanık ... hakkında düzenlenen 29.04.2015 tarih 2015/273 sayılı iddianamede fiilinin "... şüphelinin Çiftçi Malları Koruma Birliği Başkanlığı yaptığı 2012, 2013 yıllarında yaptığı harcamaları ve sulama parası v.b. tahsil ettiği paraları gelir gider defterine kayıt etmeme suretiyle üzerine atılı suçu işlediği..." şeklinde tarif edilerek açılan kamu davası neticesinde, 07.07.2015 tarih 2015/346 Esas 2015/584 sayılı kararıyla hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanması geri bırakılmış, katılanın itirazı üzerine Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2015 tarih 2015/147 değişik iş sayılı karında, itirazın kabulüne karar verilerek sanık hakkında eyleminin zimmet suçunu da oluşturabileceği bu nedenle yeni bir soruşturma yapılarak her iki davanın birlikte görülmesi gerektiğinden bahisle Bayburt Asliye Ceza Mahkemesine dosyanın gönderilmesine karar verilmiştir.

Ağır Ceza Mahkemesinin değerlendirmesi yönünde Bayburt Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında zimmet suçundan yapılan soruşturma neticesinde 07.01.2016 tarih 2015/2771 soruşturma nolu dosyası kovuşturmaya yer olmadığı şeklinde sonuçlandırılmıştır. Ancak mezkur karar da kararın tebliğine yer olmadığına ve suçtan zarar görene tebliğine şeklinde yazıldığı halde, söz konusu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın şikayetçilere usulüne uygun biçimde tebliğ edildiğine dair bir belgeye rastlanılmamıştır. Diğer taraftan zimmet suçu kamu idaresine karşı işlenen suçlardan olması nedeniyle ayrıca Hazineye de tebliğ edilmesi gerekmekteyken bu yönde yapılan bir tebligatada rastlanılmamıştır. Yerel mahkeme, bu yöndeki eksik hususları araştırmadan 11.03.2016 tarihinde " .... sanığın sulama işleri dahil Çiftçi Malları Koruma Birliği adına yapılacak tüm tahsil ve gider işlerinden tek yetkili ve sorumlu olduğu, sanığın Çiftçi Malları Koruma Birliği Başkanlığı yaptığı 2012, 2013 yıllarında yaptığı harcamaları ve sulama parası gibi tahsil ettiği paraları gelir gider defterine kaydetmediği, sanığın kamu görevlisi olmadığı, eylem nedeniyle 5253 sayılı Dernekler Kanununun 32/f maddesi yollamasıyla eylemine uyan TCK'nın 155/2 maddesi gereği...." şeklindeki gerekçeyle TCK 155/2 maddesinde belirtilen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun sübuta erdiğini kabul ederek mahkumiyetine karar vermiştir.

Önelikle Çiftçi Malları Koruma Başkanı olan sanık, 4081 sayılı Yasaya göre kamu kurumu olan Çiftçi Malları Koruma Başkanlığının mal ve parasına karşı işlemiş olduğu fiillerinin sübuta ermesi halinde zimmet suçunun faili olabilecektir.

Sanık hakkında öncelikle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın şikayetçilere ve Hazineye tebliğ edilip edilmediği, edilmemişse tebliğ edilmesini sağlayıp söz konusu soruşturmanın usulünce kesinleşip kesinleşmediği belirlenerek sanığın üzerine atılı fiilin tek bir eylemden ibaret olduğu ve hukuki nitelendirme ile görev husunun buna göre düşünülmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ve hatalı gerekçeyle yazılı şekilde sanığın eyleminin görevi kötüye kullanma olarak nitelendiren daire bozması ile aynı görüşte olmadığım için sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2011/1735, Karar No: 2012/3985, Tarih: 13.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1735 E.  ,  2012/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Yargıtay Başkanlığı adına ... Muhakemat Müdürlüğü Hazine vekili Avukat ... ve Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 09/07/2008-21/04/2009 gününde verilen dilekçe ile asıl ve birleşen davada basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili; duruşmasız olarak incelenmesi de bir kısım davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/03/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraf davalılardan ... vdl. ve davalı .... vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; kararı, davacı ile davalılardan ..., A. ... ve İhlas Gazetecilik AŞ. temyiz etmiştir.

Davacı, Türkiye Gazetesinin 25/5/2008 günlü sayısında “Meclis Araştırması yapılsın, Yargıtay’da kaç dosya kaç yıldır bekliyor ?” başlıklı köşe yazısında Yargıtay Başkanlığı hedef alınarak bu başkanlığın manevi şahsiyetini alenen tahkir ve tezyif eden yazılı, gerçek dışı ve gündem yaratmaya yönelik ifadelere yer verilerek davacının şeref, onur ve kamuoyu nezdindeki itibarının önemli ölçüde zedelendiği iddiasına dayalı manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar cevaplarında, eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırları içinde gerçeklere dayalı yorumlar olduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, yazıdaki ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Davaya konu yayında, Yargıtay’daki dosya sayısının çokluğu, davaların zamanaşımına uğraması gibi sorunlar eleştirilerek reformun şart olduğu belirtilmiş; ayrıca kendisini putlaştıran yargıçlardan bahsedilmiştir. Yazıdaki Yargıtay’a yönelik ifadeler eleştiri niteliğinde olup; diğer kısımlarda ise Yargıtay tüzel kişiliğine yönelik bir ifade ve yorum bulunmamakta, hakimlerle ilgili nitelendirmelere yer verilmektedir. Şu durumda, davanın reddine karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönü gözetmeden istemin kısmen kabulüne dair verdiği karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.