muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15027, Karar No: 2024/3937, Tarih: 28.05.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum Vekilinin temyiz istemi özetle, eksik incelemeye, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya içeriğine göre; sanık ile mağdur ... arasında müşterek çocuklarının mağdurun eski eşi ...'nin üzerine nüfusa kaydettirilmesi nedeni ile olaydan önceki günlerde tartışma yaşanması üzerine sanığın müşterek çocukları olan ...'ı Çorlu'da akrabalarının yanına bıraktığı, olay günü mağdur ...'in gelmesi halinde ...'ı verebileceğini söylemesi üzerine mağdur ile sanığın Çorlu otobüsüne bindikleri, Kepirtepe mevkiine geldiklerinde sanığın " inelim çocuk burada" demesi ile araçtan indikleri, araç hareket edince sanığın mağdur ...'i kolundan çekerek zorla yol kenarındaki tarlaya çekmeye çalıştığı, mağdurun sanığın elinden kurtulmaya çalıştığı, sanığın yanında getirmiş olduğu bıçağı göstererek "seni kesmeye getirdim buraya " dediği, tartışma sırasında mağduru önce kolundan ve bacağından ısırdığı, sonrasında ise vücudunun boyun, göğüs, batın ve bacak bölgelerinden olacak şekilde hayati tehlike geçirmesine ve yüzünde sabit iz oluşmasına sebebiyet verecek şekilde bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının bozma nedeni dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Tasarlamanın oluşabilmesi için sanığın koşulsuz olarak önceden öldürme kararı alması, ruhi dinginliğe ulaşmasına rağmen almış olduğu öldürme kararınca sebat etmesi ve öldürme eylemini gerçekleştirmesi gerekmekte olup, somut olayda sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının, kararın koşula bağlı olup olmadığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, kasten adam öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/2, 62/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulamasına karar verilmiş ise de tekerrüre esas alınan ilk hükmün kesin olması nedeni ile ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluşmadığı, sanığın birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi tasarlamanın koşullarının oluşmaması ve ikinci kez tekerrür uygulanması nedenleriyle yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/2010 Esas, 2021/2760 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, kısmen Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26438, Karar No: 2019/23602, Tarih: 18.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26438 E.  ,  2019/23602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket nezdinde 20.02.2009-08.06.2015 tarihleri arasında çalıştığını, emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını, çalışma süresi boyunca 08.30-22.00 saatleri arasında çalıştığını, karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını müvekkili işverene bildirmediğini, davacının kıdem tazminatına hak kazanamadığını, fazla çalışma ücretinin bordrolarda ödendiğini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücret alacağının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık mevcuttur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücret alacağının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık mevcuttur.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kış döneminde yani Eylül –Mayıs arasını kapsayan dönemde mesaiye sabah saat 08:30 da başlayıp, akşam 18:00’da işten ayrıldığı, günde 9,5 saat mesainin olduğu, Yargıtay emsal içtihatları gereği 1 saatlik ara dinlenmesi düşüldüğünde 8,5 saat mesainin olduğu, haftada 6 gün çalışılmakla haftalık mesai saatinin 51 saat olduğu ve yasal sınırdan fazla olarak haftada 6 saat günde ise 1 saat fazla mesai yapıldığı, yaz dönemini kapsayan Haziran Temmuz ve Ağustos aylarında ise mesaiye sabah saat 08:30 da başlanıp,akşam saat 20:00’a kadar çalışıldığı,bu dönemde günde 11,5 saat çalışıldığı, 1,5 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde günde 10 saat mesainin olduğu, haftada 6 gün çalışılmakla 60 saat mesai yapıldığı, yasal sınırdan fazla olarak haftada 15 saat günde ise 2,5 saat fazla mesai yapıldığı tespit edilmiştir. Ancak raporda yer alan hesaplama tablosunda, “Gün a” yazan sütunda davacının fiilen çalıştığı gün sayısı tespit edilmiş, “Faz. Mes. Sa. b=a\*1,5” yazan sütunda ise gün sayısının farklı oranlarda çarpılmak suretiyle küsuratlı hesaplama yapılmıştır. Gün sayısının hangi oranlarda ve neye dayanılarak çarpıldığı ve fazla mesai saatinin ne şekilde küsuratlı olarak hesaplandığı bilirkişi raporundan anlaşılamamaktadır. Her ne kadar, kabul edilen çalışma saatleri işin niteliği ve dosya kapsamına uygun ise de, günlük ve küsuratlı hesaplama tarzı genel uygulamaya aykırı nitelikte ve hatalı bir yöntem olup, fazla çalışma süresinin haftalık 45 saati aşan çalışmalar yönünden haftalık olarak hesaplanması gerekmektedir. Buna göre yeniden yapılacak değerlendirmeyle ve davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilmemek suretiyle davacının fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, emeklilik sebebiyle iş sözleşmesinin sona ermesi durumunda kıdem tazminatına uygulanacak faizin hangi tarihten itibaren başlayacağı ile ilgilidir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, emeklilik sebebiyle iş sözleşmesinin sona ermesi durumunda kıdem tazminatına uygulanacak faizin hangi tarihten itibaren başlayacağı ile ilgilidir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 120’nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı Yasanın 14’üncü maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini bildirmiş, Mahkemece hükmedilen kıdem tazminatına iş sözleşmesinin fesih tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmiş ise de, dosya içinde davacının emekliliğe hak kazandığına ilişkin Kurum yazısını işverene sunduğuna ilişkin herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır. İşverene Kurum yazısının tebliğ edilip edilmediği hususu taraflardan sorularak tebliğ edilmediğinin sabit olması halinde, kıdem tazminatı alacağına dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23197, Karar No: 2011/25442, Tarih: 28.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/23197 E.  ,  2011/25442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve hakaret suçlarından hükümlü ...'un, 765 sayılı TCK'nın 191/2, 482/3, 72, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri uyarınca 3.009 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı kanunun 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.02.2007 gün ve 351/55 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip deneme süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden ertelenen cezanın aynen infazına ilişkin aynı Mahkemenin 09.06.2010 tarihli ve 351/55 sayılı ek kararının Adalet Bakanlığı'nca 03.10.2011 gün ve 50276 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2011 gün ve 2011/345995 sayılı istem yazısı ile dava dosyası daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında "Sanığın mahkumiyetine konu suçun tarihinin 10.03.2005 olduğu, mülga 765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesinin karşılığının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde düzenlendiği, anılan maddede ise erteli para cezalarının infazı konusunda bir hüküm bulunmaması karşısında, sanığın önceden işlemiş bulunduğu suç sebebiyle hükmedilen 3.009 TL erteli para cezası konusunda aleyhine olacak biçimde aynen infazına karar verilmeyeceği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir" denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Gereği görüşüldü;

İncelenen dosyada, hükümlü hakkında Kayseri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.02.2007 tarih ve 351/55 sayılı kararıyla lehe kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 191/2, 647 sayılı kanunun 4, 765 sayılı TCK'nın 482/3, 647 sayılı kanunun 4 ve 765 sayılı TCK'nın 72. maddeleri uyarınca toplam 3.009 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cerilen cezanın 647 sayılı kanunun 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, hükümlünün deneme süresi içerisinde 06.07.2008 tarihinde işlediği hakaret, tehdit ve yaralama suçları nedeniyle Kayseri 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.02.2010 tarih ve 851/125 sayılı kararıyla sırasıyla 3 ay, 7 ay 15 gün ve 4 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalanrdırılmasına, karar kesinleştiğinde hükümlü hakkında önceden verilen erteli 3.009 TL para cezasıyla ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca gereğinin yapılması için mahkemesine yazı yazılmasına karar verildiği, Kayseri 2. Asliye Cza Mahkemisi'nin 09.06.2010 tarih ve 351/55 sayılı kararıyla 3.009 TL para cezasının 765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesi uyarınca yerine getirilmesine karar verildiği, karara karşı hükümlünün itiraz ettiği, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2001 tarih ve 2011/738 sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği, erteli para cezasının yapılan karşılaştırma sonucunda lehe kabul eden 765 sayılı TCK'ya göre verilmiş olması ve aynen infazın da erteli cezaya hükmeden mahkeme tarafından ek bir karar ile verilmiş bulunması karşısında, itirazın reddine ilişkin kararının yasa yararına bozmaya konu olabilecek nitelikte hukuken geçersiz bir karar olmadığı açıktır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği istem yazısındaki düşünce yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görülmediğinden, Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteğinin REDDİNE, 28.12.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY: 765 Sayılı TCY'nın 95/2 nci maddesi ile 5237 sayılı TCY'nın 51/7 nci maddesinin birlikte değerlendirilmesi halinde, 5237 sayılı TCY.nın 7/2 nci maddesindeki düzenleme gereğince, önceki ve sonraki yasalardan failin lehine olan yasanın uygulanıp infazın buna göre yapılacak olması karşısında 51/7 nci maddeki düzenlemenin daha lehe olması söz konusudur.

Şöyle ki; 765 sayılı TCY'nın 95/2 nci maddelerindeki düzenlemede, yargıca takdir yetkisi bırakılmaksızın "her iki ceza ayrı ayrı tenfiz olunur" denirken; 5237 sayılı TCY'nın 51/7 nci maddesinde, "ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir" denmektedir. Yeni yasadaki bu düzenleme yargıcın "kısmen" de karar verebilecek olması nedeniyle sanığın/hükümlünün daha lehine olduğundan, Adalet Bakanlığının Yasa Yararına Bozma isteğinin kabulüne karar verilmesi gerektiğinden, yüksek çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/23002, Karar No: 2023/1487, Tarih: 09.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23002 E.  ,  2023/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/627 Değişik İş, 2021/552 Karar

SAYISI : İHK-2021/25425

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü/ İtirazın Reddi

SAYISI : K-2021/51199

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, 27.01.2018 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucunda araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralanarak %5 oranında malul kaldığını belirtmiş, sürekli iş göremezlik tazminatı olarak şimdilik kaydı ile 10,00 TL talep etmiş, yargılama sırasında talebini 59.462,19 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı yana ödeme yapıldığını, kusur raporu alınması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılmasını, aleyhlerine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu, başvuru sahibinin maluliyet oranının %5 olduğu, sürücünün ehliyetsiz olduğu ve davacının bunu bilerek ve emniyet kemeri takmadan araca binmesi nedeni ile %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği" gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulüne, sürekli iş göremezlik tazminatı olarak 51.885,40 TL'nin 12.11.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

B.İtiraz sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyetin hatalı oluğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz oranına göre hesaplama yapılması ve kusur raporu alınması gerektiğini ve tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek ... kararına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

B.İtiraz sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyetin hatalı oluğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz oranına göre hesaplama yapılması ve kusur raporu alınması gerektiğini ve tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek ... kararına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,"...Uyuşmazlık Hakem Heyetince esas alınan maluliyet durumunun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olduğu, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin esas alınmasının uygun olduğu, davacının tek taraflı trafik kazasında yolcu olarak araçta bulunması nedeni ile kusur itirazının yerinde olmadığı, Uyuşmazlık Hakem Heyetince müterafik kusur indiriminin yapılmış olduğu ve başvuran lehine Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca tam vekalet ücretine hükmedilmesinin uygun olduğu" gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava şartı eksikliğinden başvurunun usulden reddi gerektiğini, maluliyet oranının hatalı olduğunu, tazminat hesabının TRH-2010 Yaşam Tablosu ve yüzde 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, müvekkili tarafından yapılan ödeme nedeniyle bakiye zarar kalmadığını, kusurun fahiş olduğunu, müterafik kusur ve hatır taşıması bulunduğunu, avans faizine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek ... kararının bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51,52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 111 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıda yer alan bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıda yer alan bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının usulüne uygun şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise kaza tarihi 11.10.2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013-01.06.2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015-20.02.2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda dosya kapsamında davacıda oluşan maluliyet oranının tespitine yönelik olarak alınmış olan Balıkesir Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın 30.01.2020 tarihli raporu Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkındaki Yönetmeliğe göre düzenlenmiş olup bu rapor karar vermeye elverişli değildir.

Davaya konu kaza tarihi 27.01.2018 olup, kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan yönetmelik, Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik'tir.

Buna göre, İtiraz Hakem Heyetince kaza tarihi itibari ile yürürlükteki Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca, usulüne uygun, denetime ve karar vermeye elverişli olacak şekilde başvuranın(davacının) maluliyet derecesi ve oranının belirlenmesi amacıyla önceki raporun da irdelendiği yeni bir rapor alınarak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3.Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrasında "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.