muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9030, Karar No: 2024/9778, Tarih: 09.10.2024

2.Daire kararında; şarta bağlı hüküm kurulamayacağını, ne var ki davacının, iptal edilen 39 günlük sürede fiilen çalışmasının olmadığı dikkate alınarak kısmi yaşlılık aylığı bağlanmasına yönelik tahsis istemi yönünden mevcut hizmetleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/29-2023/359 sayılı kararıyla davanın kabulü ile davalı Kurumun 12.02.2018 tarihli aylık kesme işleminin iptaline, davacıya 01.03.2014 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiğinin ve davacıya aylık kesme işlemi nedeniyle ödenmemiş olan aylıklarının ödenmesi gerektiğinin tespitine, davalı Kurumun aylık işleminin iptali nedeniyle yapmış olduğu tahakkuk işleminin iptaline dair karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; davacı 01.03.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığını hak ettiğinden, davalı Kurumun tahakkuk işlemi dikkate alındığında, 2008/10-01.03.2014 tarihleri arasındaki aylıkların yersiz olduğu, bu tarih sonrasına ilişkin tahakkuk işleminin ise yerinde olmadığı belirgindir. Mahkemece yukarıda belirtilen hususlar nazarında davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ve alacakların buna göre hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur, gerekçesi ile karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı verilen kararıyla; bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulü ile davalı Kurumun 12.02.2018 tarihli aylık kesme işleminin iptaline, davacıya 01.03.2014 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiğinin ve davacıya aylık kesme işlemi nedeniyle ödenmemiş olan aylıklarının ödenmesi gerektiğinin tespitine, davalı Kurumun aylık işleminin iptali sonucu yersiz ödeme nedeniyle yapmış olduğu 2008/10-01.03.2014 dönemlerine ilişkin tahakkuk işlemi hukuka uygun olduğundan bu tahakkuk işleminin iptali isteminin reddine, 01.03.2014 tarihi sonrası aylıklara ilişkin tahakkuk işleminin ise iptaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; usuli kazanılmış hak olmayacağının gözetilerek davanın tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bu yönü ile bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanamadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; usuli kazanılmış hak olmayacağının gözetilerek davanın tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bu yönü ile bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanamadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 506 sayılı Kanun'un Geçici 81 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, karar defteri ve içeriği, kamu tanıkların beyanlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1574, Karar No: 2020/5324, Tarih: 01.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/1574 E.  ,  2020/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili ile davalılar ... Ltd. Şti. ve ... Grup Temizlik Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Sağlık Bakanlığına bağlı ... Devlet Hastanesinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, 07/07/2010 tarihinde emekliliğe hak kazanması sebebi ile iş sözleşmesinin sona erdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine bozmaya uyma kararı sonrası alınan ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... vekili ile davalılar ... Ltd. Şti. ve ... Grup Temizlik Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davalı ... Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın Mahkemece davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalıdır.

Öte yandan mahkeme hükmünde bozma öncesi 2.282,43 TL fazla çalışma ücret alacağından sorumlu tutulan davalı şirketin bozma sonrası 155,43 TL'den sorumlu tutulduğu, bakiye kısmın reddedildiği anlaşıldığından, Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi uyarınca reddedilen 2.127,00 TL vekalet ücretinin davalı lehine hükmedilmesi gerekirken bu yönün gözetilmemesi hatalı olmuştur. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 436/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının “ 6. "Bu dava nedeni ile alınması gerekli 1.437,70 TL harçtan peşin alınan ve ıslah yoluyla alınan 317,90 TL harcın mahsubu ile 1.119,80 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye GELİR KAYDINA", bendinin çıkarılarak yerine "6. Bu dava nedeni ile alınması gerekli 1.437,70 TL harçtan peşin alınan ve ıslah yoluyla alınan 317,90 TL harcın mahsubu ile 1.119,80 TL harcın davalı ... harçtan muaf olduğundan diğer davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye GELİR KAYDINA" bendinin eklenmesine ayrıca hükmün 7. maddesinde Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi md.13'a göre belirlenen 2.725,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili davacı tarafa VERİLMESİNE şeklindeki rakam ve cümlelerin "a" bendi olarak nitelendirilmesine, 7. maddeye " Davalı ... Ltd. Şti. kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi md.13'a göre belirlenen 2.127,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine" şeklinde b bendi eklenerek kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılar ... Ltd. Şti. ile ... Grup Temizlik Ltd. Şti'ye iadesine, 01.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19116, Karar No: 2014/8845, Tarih: 13.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19116 E.  ,  2014/8845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedeniyle müdahalenin men'i ve taşınmazın eski hale getirme masraflarının tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakın davalı idareden,

2-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve ... idaresinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2012 ve 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin ..., ... İlçe Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre dava tarihi itibariyle rayiç değerlerini gösterir cetvelin ..., ... ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

5-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17095, Karar No: 2018/4762, Tarih: 21.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17095 E.  ,  2018/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan açılan kamu davasında; sahte faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları ve son faturanın 31.03.2006 tarihli olması nedeniyle, suç tarihinin “21.04.2006“ olacağı cihetle, gerekçeli karar başlığında “2006“ olarak eksik yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihi olan 21.04.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6936, Karar No: 2018/2044, Tarih: 24.04.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6936 E.  ,  2018/2044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, sanıklar ... müdafinin süresindeki isteği nedeniyle bu sanıklar hakkında duruşmalı, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle sanık ... hakkında duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Diyarbakır Polis Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile sanıklar ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-)Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında “...uyuşturucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunenin” ibaresinin eklenmesi,

2-)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3.fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süreler gözönüne alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin ve sanık ... hakkında Bitlis Ağır Ceza Mahkemesi 2014/438 esas ve 2015/307 karar sayılı kararı ile verilen tutuklanmasına yönelik yakalama kararının kaldırılması talebinin reddine, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 24.04.2018 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ün katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... ve ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 26.04.2018 tarihinde, açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/13532, Karar No: 2012/17089, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13532 E.  ,  2012/17089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı aleyhine açılan Çine Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/170 ve 2005/336 esas sayılı dosyalarında vekil olarak davalıyı temsil ettiğini, ancak davalı tarafından kendisinin sebebsiz olarak azledildiğini ve vekalet ücretine mahsuben 5.000 TL dışında bir ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 45.000 TL'nin davalıdan azil tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kendisinden ek ücret ve masraf talep etmesi üzerine davacının bürosuna gittiğini, davacının hakaretine maruz kalarak kovulduğunu ,bu konuşmalar sırasında davacının davayı takip etmeyeceğini söylemesi üzerine azlettiğin i, ayrıca davacının dava dosyalarını gerektiği şekilde takip etmediğini, 10.07.2007 tarihli duruşmaya katılmadığını ve mazerette bildirmediğini,vergi mahkemesinde açılan davada yürütmenin durdurulmasını talep etmediğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, vekil olarak temsil ettiği davalı tarafından 2012/13532-17089 haksız azledilmesine dayalı olarak ödenmeyen vekalet ücretinin tahsilini talep etmiştir. Davalı savunmasında davacının kendisinden ek ücret ve masraf talep etmesi üzerine konuşmak için davacının bürosuna gittiğini, davacının hakaretine maruz kalarak kovulması nedeniyle azlettiğini belirterek,azlin haklı sebebe dayandığını savunmuştur. Davacı ile davalı arasındaki ilişki vekalet sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Vekil müvekkiline karşı vekalet görevini sadakat ve özenle ifa etmekle yükümlü olduğu gibi, vekil eden vekilinden her zaman bilgi almak hakkına sahiptir. Vekil müvekkilinin talebi halinde yaptığı işin hesabını vermek zorundadır ( BK'nun 390/2, 392. maddeleri ). Avukatın sahip olduğu hak ve ödevleri Avukatlık Kanunu'nun 34. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre avukatlar yüklendikleri görevleri, bu görevlerin kutsallığına yakışır bir şekilde özen, doğruluk ve onur içinde yerine getirmek ve avukatlık unvanının gerektirdiği saygı ve güvene uygun bir biçimde davranmak ve meslek kurallarına uymak zorundadırlar. Bu yasal düzenlemelerden anlaşılacağı üzere temelde vekil-müvekkil ilişkisi karşılıklı güven ve saygıya dayanır. Bu ilişkiyi taraflardan birisi ihlal ederse, karşı taraf vekil-avukat ise ... bırakma, vekil eden ise vekilini azletme hakkına sahiptir. Davalı,davacı vekilin hakaretine maruz kaldığını ve bürosundan kovulması nedeniyle davacı vekili azlettiğini savunmuş olup,bu olgular maddi bir vakıaya ilişkin olmakla, maddi vakıaların tanıkla ispat edilebileceği bilinen gerçeklerdendir. Davalı bu hususun ispatına yönelik tanık beyanına dayanmıştır. Mahkemece davalının gösterdiği tanıkların dinlenerek azlin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, iki nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 670,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10137, Karar No: 2017/10757, Tarih: 09.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/10137 E.  ,  2017/10757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı erkek vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asil yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davacıya tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7517, Karar No: 2022/873, Tarih: 08.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/7517 E.  ,  2022/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki kamyonet ile olay günü, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, meskun mahalde, bölünmemiş iki yönlü tali yolda seyir halindeyken, olay yeri bağlantı yoluna çıkış yaptıktan sonra mecburi yön olan sağa dönüş yaparak Mevlana Kavşağı alt geçidine girmesi gerekirken trafik dubalarıyla üst geçit yönüne geçiş kapatılmış olmasına rağmen bulvar üzerinde araç trafiğini tehlikeye düşürecek şekilde dubaların üzerinden sağa üst geçide dönüş yapmaya çalıştığı esnada, seyrine göre solundan bölünmüş yoldan düz seyirle gelen motosiklet ile çarpışması sonucu iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak neden olduğu olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına, haksız ceza verildiğine, para cezasını ödeyecek durumu olmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

2-Trafik dubalarıyla üst geçit yönüne geçiş kapatılmış olmasına rağmen dubaların üzerinden üst geçide geçmeye çalıştığı esnada kazaya sebebiyet veren sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

3-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması;

3-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08.02.2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.