muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/167, Karar No: 2021/2395, Tarih: 26.01.2021

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı işçinin kusuru ile davacı işverene zarar verip vermediği, varsa bu kusurun derecesi uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, davalı işçinin işini ifa ettiği baskı makinesinin davalının vardiyası sırasında bozulduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Davacı işveren makinenin davalının kusuru sebebiyle bozulduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı işçi ise makinenin kendi kusuru ile bozulmadığını, gerekli bakımlar yapılmadığı için bozulduğunu savunmuştur. Bozma kararı öncesindeki yargılama sırasında, makinenin başında keşif yapılmış, makine mühendisi ve tekstil mühendisi bilirkişilerce düzenlenen raporda “...hasarlı parçanın hasar görmesindeki temel sebeplerin dikkate alığında makine operatörü ...' ın tam kusurlu olduğunun söylemenin mümkün olmadığı ... davalının kısmen görev ihmalinin bulunduğu” sonucuna varılmıştır. Mahkemece anılan rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş ise de, bu karar Kapatılan 22. Hukuk Dairesi’nin 12.03.2019 tarihli kararı ile, davalının arızanın meydana gelmesinde kusuru bulunup bulunmadığı, şayet kusuru bulunmakta ise kusur oranının şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.Dosya kapsamından mahkemece bozma kararına uyulduğu, ancak bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Yargılama sırasında üç kişiden oluşan bir başka bilirkişi heyetinden rapor alındığı, uyuşmazlık konusu ile ilgili özel herhangi bir uzmanlığı bulunmayan bilirkişilerin, bu defa davalı işçinin yüzde yüz kusurlu olduğu sonucuna vardıkları görülmektedir. Oysa bozma kararında da işaret edildiği gibi, davalının vardiyası sırasında, davalının çalıştığı makinenin bozulduğu ve ortada bir zararın bulunduğu açık olup, bu zararın oluşunda, hangi unsurların etkili olduğunun belirlenmesi ve buna göre varsa davalının kusurunun derecesinin takdiri gerekmektedir. Bozma öncesinde düzenlenen bilirkişi raporunda zararın oluşumunda birden fazla etkenin söz konusu olabileceği, davalının tam kusurlu olduğunun söylenemeyeceği, kısmen görev ihmali bulunduğu ifade edilmiş, ancak bu rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir. Bozma sonrasında başka bir heyet tarafından düzenlenen raporda ise davacının makinenin başında durması gerekirken durmadığı ve böylece zararın ortaya çıkmasında tam kusurlu olduğunun belirtilmesi ile yetinilmiştir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, kusurun takdiri davaya bakan hakime aittir. Buna göre mahkemece dijital baskı makinesinin ne şekilde hasarlandığı ve bu hasarın meydana gelmesinde hangi unsurların, hangi ölçüde etkili olduğu konusunda gerekirse alanında uzman bilirkişilerden rapor alınmalı, oluşacak sonuca göre davalı işçinin kusurunun bulunup bulunmadığı ve kusurun oranı belirlenmelidir. Belirtilen yönler gözetilmeden, alanında uzman olmayan bilirkişilerce hazırlanan rapor doğrultusunda yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14367, Karar No: 2012/13769, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14367 E.  ,  2012/13769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan ... Yönetimi ile davalı Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasa ile eklenen Ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, Çınarcık İlçesi, Teşvikiye Beldesi, 141 ada 1 parsel sayılı 1324,15 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu, ancak parselin orman vasfıyla devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu, halen de zeminde orman vasfını koruduğu belirtilerek, tutanağın beyanlar hanesine 2/B madde ve kullanıcı şerhi verilmeksizin Hazine adına tarla niteliğiyle tespit edilmiştir.

Davacılar 07.07.2010 havale tarihli dilekçeleriyle, dava konusu taşınmazın kendilerinin fiili kullanımında olduğu iddiasıyla, taşınmazın beyanlar hanesine lehlerine kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Orman Yönetimi ise, 06.07.2011 tarihli harçlı dilekçesiyle taşınmazın eylemli orman olduğu, tutanağın edinme sütununda da bu hususun belirtildiğini ileri sürerek, taşınmazın orman niteliğiyle tescili ve 2/B madde şerhinin silinmesi istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece, davacıların keşif giderini yatırmadıkları ve mevcut delillerle davacıların davalarını ispat edemedikleri gerekçesiyle davacıların yenilemeye itiraz davasının reddine karar verilmiş, hüküm katılan ... Yönetimi ile davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece, 27.02.2012 günlü celsede, ikinci kez ... verilmesine rağmen keşif talebi hususunda yazılı beyanda bulunmadığı gerekçesiyle katılan ... Yönetiminin davasının reddine karar verilmişse de, davanın reddine dayanak yapılan iki kez süre verilmesine dair 03.10.2011 ve 12.12.2011 tarihli celselerde “Müdahil Orman vekiline keşif konusunda yazılı beyanda bulunması için ikinci kez ... verilmesine” ve 12.12.2011 tarihli celsede ayrıca sürenin kesin süre olduğu ihtar yapılmasına karar verilmiş ise de, her iki celsede de keşif için gün tayin edilmemiş ve keşif masrafları ara kararında belirtilmemiştir. Bu nedenle, mahkemenin keşif giderlerinin ödenmesi için kurduğu ara kararı ve uygulaması usule uygun değildir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir. (H.Y.Y. m. 288 vd.) Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda; keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin, avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi, bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının, keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Yönetmeliğinin gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.Y. m.323, 324 ve 94 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Yukarıda belirtilen genel hükümler, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 29’ncı maddesi aracılığıyla, aynı Yasanın 36’ncı maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır.

Yukarıda açıklanan yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

Yukarıda belirtilen genel hükümler, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 29’ncı maddesi aracılığıyla, aynı Yasanın 36’ncı maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır.

Yukarıda açıklanan yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

Kabule göre ise, kadastro hâkimleri infaza elverişli doğru sicil oluşturmakla görevli ve yetkili bulunduğundan, tutanak aslı dosyaya davalı olarak getirtilen çekişmeli 141 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davalar reddedildiğine göre tespit gibi tescile karar verilmesi gerekirken sicil oluşturulmaması, ayrıca davada Hazine davalı sıfatına sahip olması ve davacı gerçek kişiler ve katılan ... Yönetiminin davası reddedildiğine göre, Hazine lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerekirken, somut davada tarafların sıfatları bakımından 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesinin uygulanma imkanı olmadığı halde bu yasa gerekçe gösterilerek Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 03/12/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20368, Karar No: 2024/74, Tarih: 09.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/20368 E.  ,  2024/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/106 E., 2023/723 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçtiğini ve 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 ... KHK) geçici 23 üncü maddesi uyarınca Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilere de uygulanacağının hüküm altına alındığını, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinde her ay brüt asgari ücretin belirli bir oran fazlası üzerinden günlük olarak ödeme yapılması gerektiğinin düzenlendiğini, İdare tarafından gerçekleştirilen hatalı uygulama sonucunda fark alacaklarının doğduğunu ve daha önce açılan dava ile bir kısım fark ücret alacağının hüküm altına alındığını, şimdi ise hesaplanmayan dönemler yönünden ücret fark alacağı ile ilk açtığı davada talep etmediği ikramiye farkı, ilave tediye farkı ve fazla çalışma fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının davalı nezdinde sürekli işçi kadrosuna 696 ... KHK ile değişik 375 ... KHK'nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca geçirildiğini, toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre her altı aylık dönem için ayrı ayrı %4 zam belirlendiğini ve buna göre davacıya yapılan ödemelerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.07.2022 tarihli ve 2022/215 Esas, 2022/671 Karar ... kararı ile; taraflar arasında kadroya geçiş sırasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak belirlendiğin tespit edildiği gerekçesiyle bilirkişi raporundaki hesaplamalara itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/2143 Esas, 2022/1601 Karar ... kararı ile; davacı işçinin sürekli işçi kadrosuna geçtiği aşamada taraflar arasında imzalanan 02.04.2018 tarihli belirsiz süreli ... sözleşmesinde ücretinin sözleşme süresince asgari ücretin belli oranda fazlası üzerinden ödeneceğinin kararlaştırıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.12.2022 tarihli ve 2022/16168 Esas, 2022/16529 Karar ... ilâmı ile; 31.10.2020 tarihinde sona ... toplu ... sözleşmesinin art etkisinin bulunmaması karşısında, 31.10.2020 tarihinden sonraki dönem için bu toplu ... sözleşmesinde mevcut ikramiyeye ilişkin düzenlemeler göz önüne alınarak fark ikramiye alacağının hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyulduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçmiş olduğunu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca kadroya geçen işçilerin kadroya geçmeden önce ihale sözleşmelerinde asgari ücretin katları oranındaki ücretlerine yönelik hükümlerin, kadroya geçtikten sonra da devam edip etmeyeceğinin İdarenin takdir yetkisinde olduğu cevabının verildiğini; davacıya toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre ücret artışı yapıldığını, Asgari Ücret Yönetmeliği'nin ilgili maddelerine göre işçilere Komisyonca belirlenen ücretten düşük ücret ödenmeyeceğini ve ... sözleşmesi ile toplu ... sözleşmelerine buna aykırı hüküm konulamayacağını, konuya ilişkin olarak davalının, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığından talep etmiş olduğu görüş talebine istinaden verilen 28.01.2019 tarihli mütalaaya uygun olarak davacının ücretinin usulüne uygun olarak ödendiğini ve davacı tarafça istenen faiz oran ve faiz başlangıç tarihlerine de itiraz ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 ... KHK ile 375 ... KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9623, Karar No: 2016/11785, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9623 E.  ,  2016/11785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin, ...'na bağlı ... Devlet Hastanesi'nde alt işveren firmaların sigortalısı olarak ve temizlik ihalesi kapsamında halen çalışmasına devam ettiğini, çalışması boyunca temizlik işinden ziyade, hastanenin her bölümünde ve asıl işte çalıştırıldığını, emir ve talimatları hastane yetkililerinden aldığını, çalışma düzeninin yine hastane yönetimi tarafından belirlendiğini, hastaların altlarını temizleme, pozisyon verme, lavman, yara pansumanı, hastaların taşınması gibi asıl işin bir parçası olan ve davalının kadrolu elemanlarının yapması gereken işlerin yaptırıldığını, temizlik işçisi olmasına rağmen temizlik için zamanının kısa bir süresini ayırdığını, geri kalan sürede hastabakıcı gibi çalıştığını, şirketlerin kağıt üstünde değiştiğini, bu değişiklikten işçilerin haberinin dahi olmadığını, şirketlerin değişmesine rağmen çalışanların aynı kaldığını, bu şirketlerin bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını, asıl-alt işveren ilişkisinin ucuz işçi çalıştırma ve bazı kanuni yükümlülüklerden kaçma amacı taşıdığını, bu nedenlerle davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının baştan beri davalı Bakanlığın işçisi sayılması gerektiğini, bu durumda da ilave tediyeye hak kazandığını, davalı Bakanlığın en düşük işçisinden bile az ücret aldığını, bu nedenle fark ücret talebinde bulunduklarını, davacının fazla mesai yaptığını, ancak ücretinin ödenmediğini iddia ederek fark ücret, ilave tediye, fazla mesai ve farklı işlem tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, esas açısından, davacı işçi ile idare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, idarenin ihale makamı olduğunu, davacı işçinin davalı idareden ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, davacıyla yapılan sözleşmelerin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının hür iradesiyle belirlenen ücretle çalışmayı kabul ettiğini ve her ay ihtirazı kayıtsız ücretini aldığını, hastanenin asıl işinin muayene, hemşirelik işleri, laboratuar, röntgen, odyoloji gibi işlerden oluştuğunu, bu işlemlerin tamamlanması için arada yapılan tüm işlerin yardımcı iş niteliğinde olduğunu, bu sebeple muvazaa iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının normal mesai saatleri içinde çalıştırıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının hizmet alım sözleşmesinin konusu dışındaki işlerde yani hastabakıcı olarak çalıştırıldığı, bu nedenle asıl alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, davacının davalının işçisi sayılması gerektiği, bu nedenle ilave tediye ve fark ücret alacak taleplerinin aynı şekilde tanık beyanlarına göre fazla mesai yaptığından fazla mesai ücretinin bulunduğu, farklı muamele tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının tespit edilen dönemsel ücretlerinin yerinde olup olmadığı ve buna bağlı olarak fark ücret talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemenin dosya içeriğinde delillere göre asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğuna ilişkin kabulü yerindedir. Ancak yazılan yazılara verilen cevaplardan davalının davacı ile aynı işi yapan kadrolu işçisinin bulunmadığı açıktır. Bu durumda, davacının bordrolarda yazılı ücretle çalıştığının kabul edilmesi ve alacaklarının da buna göre hesap edilmesi gerekirken, davacı ile aynı işi yapmayan 6111 sayılı Kanun kapsamında başka bir kamu kurumundan devren geçen üstelik belli bir tarihten sonra sendikalı olup Toplu İş Sözleşmesindeki zamlara göre ücreti belirlenen işçinin ücreti emsal kabul edilerek dönemsel ücretlerinin belirlenmesi ve buna göre hesap edilen alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

O halde davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6112, Karar No: 2024/17595, Tarih: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6112 E.  ,  2024/17595 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2023/5566 D.İş

ŞİKÂYETÇİLER : ........

ŞÜPHELİ : ...

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

İNCELEME KONUSU KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31826 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, inceleme dışı Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/325 esas sayılı dosyası ile görülen ve ceza yargılamasının konusu olan hırsızlık mallarının şüpheli ... tarafından bilerek satın alındığından bahisle başlatılan soruşturma sonunda, delil yetersizliği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de, somut olayda, inceleme dışı hırsızlık suçunun şüphelileri ...ve ... tarafından müştekiye ait araç içerisinden pırlanta ve altın takıların hırsızlandığı, şüphelilerin yakalanması üzerine yapılan soruşturma aşamasında şüpheli...'nın 05/05/2023 tarihli ifadesi ile hakkında hırsızlık suçundan Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/325 esas sayılı dosyası ile yapılan yargılamanın 3. celsesinde alınan beyanında, atılı suçu kabul ettiği, hırsızlık konusu müştekiye ait ziynet eşyaları ise ...Kuyumculuk isimli işletmenin sahibi ...'ya sattığı ve bu işletmenin sürekli hırsızlık konusu malları bilerek satın aldığını bildiğini beyan ettiği, şüpheliler arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumetin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, şüphelinin eylemine ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği ve bu nedenle şüpheli hakkında kamu davası açılması gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE