muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9614, Karar No: 2013/4584, Tarih: 28.03.2013

Yine kimlik tespiti aynı şekilde yapılmıştır. Bu nedenle Alanya 4. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 28.02.2007 tarih 2006/214 Esas, 2007/79 sayılı kararı temyizden feragat nedeniyle 10.05.2007 tarihinde kesinleştirilmiştir. Sonuca etkili olmamakla beraber, davacı davada vekille temsil edildiği halde, feragat dilekçelerinin davacı asıl tarafından imzalanıp verildiği saptanmıştır.

Evlenme tarihinde davacı 07.01.1933 doğumlu olup yaklaşık 73 yaşındadır. Davalı ise 01.01.1953 doğumlu olup 52 yaşını biraz aşmıştır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalı Maliye Bakanlığı’nda çalışarak emekli olmuş ve emeklilik maaşı aylık yaklaşık 960,00 TL'dir. Görüldüğü gibi davalının emekli aylığı dışında dosyaya yansıyan başka bir gelirinin olmadığı davacının ise varlıklı biri olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mal rejimi ile boşanma davasının birlikte açılıp görüldüğü ve davacının her iki davadan ve aynı zamanda temyizden feragat etmesi nedeniyle kesinleşen Alanya 4. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 10.05.2007 tarihinde kesinleşen hükmünün daha sonra açılan eldeki mal rejimi davasına etkisinin olup olamayacağı, feragatların sonraki mal rejimi dosyasını ne şekilde etkileyeceği ve "evrensel bir hukuk kuralı olarak kabul edilen doğmamış haktan feragatın" olanaklı olup olmayacağı hususları uyuşmazlık konusunu oluşturmaktadır.

TMK'nun 225/2. fıkrasına göre taraflar arasındaki mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarihte sona erer. Aynı Kanunun 235/1. fıkrasında ise, mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş mallar, tasfiye anındaki değerleri ile hesaba katılırlar, hükmüne yer verilmiştir. Yani katılma alacağına konu malların değerleri karar tarihine yakın bir tarihteki gerçek sürüm değerlerinin belirlenmesi ve buna göre hesabının yapılması gerekmektedir. Şu durum karşısında mal rejiminin sona erdiği tarih boşanma dava tarihi olup, tasfiye anı ise, mal rejimiyle ilgili kararın verildiği tarih olmaktadır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarihte sona erdiğine göre kural olarak, açılan boşanma davasının kabulle sonuçlanıp kesinleşmedikçe, mal rejiminin tasfiyesinin yapılamayacağı kabul edilmektedir. Bu durum karşısında mal rejimi davaları ancak açılan boşanma davasının kabulle sonuçlanması ve kesinleşmesinden itibaren zamanaşımı süresi içerisinde açılması mümkündür. Yani hak açılan boşanma davasının kabulle sonuçlanması ve kesinleşmesiyle doğar. Boşanma davası ile mal rejimi davası birlikte açılmış ise mal rejimi davasının boşanma davasından tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydının yapılması ve boşanma davasının sonucunun beklenmesi bakımından bekletici mesele yapılması gerekmektedir. (HGK 27.06.2012 T. ve 2012/8-268 Esas 2012/420 Karar) Boşanma davasının reddi halinde mal rejimi davasının görülebilirlik ön koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle reddine karar verilmelidir. Bugüne kadar sapma göstermeyen Daire uygulaması da bu yöndedir.

Şu halde açılıp olumlu sonuçlanan ve kesinleşen bir boşanma kararı olmadıkça mal rejiminin tasfiyesi istenemez ve yapılamaz. Davacı açılan ilk boşanma davası ile birlikte aynı zamanda mal rejimi davasını da açmıştır. Daha sonra da yukarıda açıklandığı üzere her iki davadan feragat etmesiyle davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Söz konusu feragatın, mal rejimi bakımından hukuki sonuç doğuracak nitelikte olmadığı açıktır. Çünkü doğmayan haktan feragat söz konusu olamaz. Bu genel evrensel bir hukuk kuralı olup, uygulamada gözetilmektedir. TMK'nun kişiliğin korunması başlığını taşıyan 23. maddesinde; ”kimse, hak ve fiil ehliyetlerinden kısmen de olsa vazgeçemez, kimse özgürlüklerinden vazgeçemez veya onları hukuka ya da ahlaka aykırı olarak sınırlayamaz, yazılı rıza üzerine insan kökenli biyolojik maddelerin alınması, aşılanması ve nakli mümkündür. Ancak, biyolojik madde verme borcu altına girmiş olandan edimini yerine getirmesi istenemez; maddi ve manevi tazminat isteminde bulunulamaz” hükmüne yer verilmiştir. Bu hüküm başlığından da anlaşıldığı üzere hiç şüphesiz kişiliğin korunması ile ilgilidir. Ancak bunun dışında genel kural olarak uygulama olanağını bulan "doğmamış haktan feragat" ilkesi tüm Hukuk Dairelerince uygulanagelen bir olgudur.

Doğmamış haktan feragat olmaz evrensel hukuk ilkesine ilişkin örnek kararlardan bazıları şöyledir.

“Doğmamış haktan peşinen vazgeçilemeyeceği yolundaki evrensel hukuk ilkesi gözden kaçırılarak, davacının borç miktarına itiraz etmeyeceği ve dava açamayacağına dair beyanına dayanılmak suretiyle sonradan çıkarılan borca karşı dava hakkından feragat ettiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.” (11. HD. 14.10.1997 tarih 1997/4264 E. 1997/7002 K.)

"Taraflar arasındaki sözleşmede her ne kadar cezai şartın fahiş olmadığına ilişkin hüküm bulunduğu iddia edilmiş ise de doğmamış haktan feragat edilemeyeceğinden bu husus araştırılmalıdır. Mahkemece hükmedilen cezai şartın fahiş olup olmadığı tartışılmalı, şayet fahiş görülür ise indirilecek miktar belirlenip sonucuna uygun bir karar verilmelidir.” (13 HD.11.10.2004 tarih 2004/6611 E. 2004/14120 K.).

“Kadastro komisyonu tarafından karar verilmedikçe 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 5. maddesi gereğince doğrudan Kadastro Mahkemesi'ne dava açılması mümkün değildir. Davacı, yasal prosedüre uygun dava açmadığını öğrenince, erken açtığı davayı yürütmek istememiş ve davadan feragat etmiştir. Doğmayan bir haktan feragat hukuken sonuç doğurmaz” (HGK.31.03.1993 tarih ve 1992/16-759 Esas, 1993/132 K.).

“Kadastro komisyonu tarafından karar verilmedikçe 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 5. maddesi gereğince doğrudan Kadastro Mahkemesi'ne dava açılması mümkün değildir. Davacı, yasal prosedüre uygun dava açmadığını öğrenince, erken açtığı davayı yürütmek istememiş ve davadan feragat etmiştir. Doğmayan bir haktan feragat hukuken sonuç doğurmaz” (HGK.31.03.1993 tarih ve 1992/16-759 Esas, 1993/132 K.).

23.05.1966 tarih ve 1966/3 E. 1966/5 sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararı ile 2.Hukuk Dairesi'nin 07.01.1977 tarih 16 Esas, 49 Karar sayılı kararları da doğmayan haktan feragat ile ilgili olup, Yargıtay uygulamasının bu yönde olduğu sonucuna varılmıştır. Kaldı ki ilk boşanma davası, gerekçesi ne olursa olsun retle sonuçlanmış olup, zaten TMK'nun 225/2. ve 235/1. maddesi uyarınca mal rejiminin tasfiyesinin yapılamayacağı bir gerçektir. Boşanma davası ile birlikte açılan mal rejimi davasından feragat yukarıda açıklanan somut ve hukuki olgular karşısında geçerli bir hukuki sonuç doğuramayacağı Yargıtay uygulaması ile de kabul edilmiştir. Bu nedenle birinci davadan feragatin eldeki mal rejimi davasının sonucuna bir etkisinin olduğunu kabul etmek mümkün görülmemektedir. Yapılan açıklamalar karşısında "feragat" ancak yapıldığı dava ya da davalar için hukuki sonuç doğurabilmekte olup, eldeki davaya etkisi olmamaktadır.

Davacının kendisine ait 160 ada 470 sayılı parselde bulunan binadaki 3 ve 4 nolu dairelerini satmak suretiyle bedellerini eşine gönderdiği, eşi tarafından Alanya’da 18 bağımsız bölümü satın aldığı, aynı zamanda paranın bir kısmı ile de dava konusu aracı edindiği, paraların banka kanalıyla davalı adına ve ortak hesaba gönderildiği hususlarında taraflar arasında bir uyuşmazlığın bulunmadığı dosya kapsamı ile belirlenmiştir.

O halde iddia ve savunma doğrultusunda taraf delilleri toplanarak isteğin değerlendirilmesi, davanın nitelendirilmesi için belirtilen TMK'nun ilgili hükümleri gereğince gerekli araştırma ve incelemenin yapılması ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken feragatin davacıyı bağladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve kanun ile açıklanan evrensel hukuk kuralına aykırıdır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5408, Karar No: 2014/8337, Tarih: 22.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5408 E.  ,  2014/8337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/158-2014/146

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilince duruşmalı, asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalı-karşı davacı vekili Av. H.. T.. ile asil M.. M.. ve asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili Av. A.. G.. ile asil S.. D..'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı-karşı davada davalı yüklenici vekili, müvekkili ile aralarında davalının da bulunduğu arsa sahipleri arasında düzenlenen 13.02.2006 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca işin %99 oranında tamamlanmasına ve ihtarla istenilmesine rağmen müvekkiline isabet eden 2, 3, 4, 12 nolu bağımsız bölümlerin verilmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile müvekkili adına tesciline, karşı davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı- karşı davada davacı arsa sahibi vekili, sözleşme uyarınca 1, 8, 17 ve 7 nolu bağımsız bölümlerin müvekkiline isabet ettiği halde, 1 nolu bağımsız bölümün kat irtifakı sırasında arsa sahiplerinden Y. Ö. adına tescil edildiğini ve tescil sahibinin borcu nedeniyle bağımsız bölümün üçüncü kişilerce haczedildiğini, ihtara rağmen 1 nolunun tapu kaydının müvekkiline verilmediğini, yargılama sırasında yapı kullanım izin belgesinin alınması nedeniyle 2, 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin tapusunun davacıya verileceğini, ancak müvekkiline ait 1 nolu bağımsız bölümün hatalı tescili nedeniyle oluşan zarar ve sözleşmedeki cezai şart alacağı karşılığı 12 nolu bağımsız bölümün tutulduğunu ileri sürerek, şimdilik 3.000,00 TL cezai şart alacağı ile 1, 7 ve 17 nolu bağımsız bölümlerin süresinde teslim edilmemesi nedeniyle 3.000,00 TL gecikme tazminatının faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 28.01.2014 tarihli ıslahla gecikme tazminatı istemine 12.647,00 TL sına yükseltmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; asıl davada davacı yüklenicinin yargılama sırasında yapı kullanım izin belgesinin alınması nedeniyle dava konusu bağımsız bölümlere hak kazandığı, sözleşmede davalı arsa sahibine aidiyeti belirlenen 1 nolu bağımsız bölümün dava dışı arsa sahibi adına kat irtifakı sırasında tescil edilmesinde yüklenicinin kusurunun bulunmadığı ve bunun arsa sahipleri arasında çözülmesi gereken iç sorun olduğunu, davalı yanca 2,3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin tapularının yükleniciye verileceğinin belirtildiği, karşı davada geç teslim nedeniyle arsa sahibi davacının 12.647,00 TL gecikme tazminatı alacağı bulunduğu, cezai şart alacağının bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile 3,4,12 nolu bağımsız bölümlerin tamamı ile 2 nolu bağımsız bölümdeki davalı payının iptali ile davacı yüklenici adına tesciline, karşı davanın kısmen kabulü ile 12.647,00 TL dava ve ıslah tarihlerinden faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, karşı davada davalı yüklenici vekilinin tüm, asıl davada davalı-karşı davada davacı arsa sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Taraflar arasında düzenlenen 13.02.2006 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca asıl davaya konu bağımsız bölümlerin yükleniciye ait olduğu tartışma dışıdır. Arsa sahibi vekili cevap dilekçesinde dava konusu 3 ve 4 nolu bağımsız bölümler, 14.05.2013 tarihli dilekçesinde ise 2 nolu bağımsız bölüm yönünden davayı kabul etmesi ve vekaletinde davanın kabulü yetkisi bulunması karşısında 2,3,4 nolu bağımsız bölümlere yönelik davanın kabul beyanı nedeniyle kabul edilerek yargılama giderleri ile vekalet ücretinin buna göre belirlenmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek belirlenmesi doğru görülmemiştir.

Asıl davaya konu 12 nolu bağımsız bölüm yönünden ise, dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 1 nolu bağımsız bölümün davalı arsa sahibi M.. M..'e ait olduğu çekişmesizdir. Hal böyle iken, yüklenici ile oğlu olduğu anlaşılan M. D. tarafından tesis edilen kat irtifakı sırasında vekalet görevinin sözleşmeye aykırı şekilde kullanılarak bağımsız bölümün dava dışı arsa sahibi Y. Ö. adına tescil ettirildiği anlaşılmıştır. Bu itibarla, asıl davada davalı arsa sahibinin bu hakkının yani 1 nolu bağımsız bölüme ilişkin ayni veya şahsi hakları teslim edilmeden yüklenicinin davalıdan isteyebileceği son bölüm yönünden davalının savunması doğrultusunda bu bölüme ilişkin tescil isteminin mevcut seviye itibariyle reddi gerekirken bu husus dikkate alınmaksızın bu bağımsız bölüm yönünden de kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Bunun yanında, mahkemece, karşı davada davacı arsa sahibinin cezai şart alacağının tahsili talebinin ret gerekçesi olarak, sözleşmedeki cezai şart ödemesi için dönme koşulunun bulunduğu ve bu koşulun oluşmadığına ilişkin tespit yerinde ise de, 1 nolu bağımsız bölümün kat irtifakı tesisine ilişkin resmi senedin yüklenici ve oğlu olduğu anlaşılan kişinin vekil sıfatıyla düzenlenmiş olması karşısında bu işlem sırasında 1 nolu bölümün başka bir arsa sahibi adına tescil edilmesinde yüklenicinin herhangi bir kusurunun ve etkisinin bulunmadığına gerekçe kısmında yer verilmesi ise doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karşı davada davalı yüklenici vekilinin tüm, asıl davada davalı-karşı davada davacı arsa sahibi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-karşı davada davacı arsa sahibi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, arsa sahibi yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan asıl davada davalı-karşı davada davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davacı-karşı davada davalıdan alınarak asıl davada davalı-karşı davada davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden karşı davada davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1393, Karar No: 2019/664, Tarih: 20.11.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/1393 E.  ,  2019/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 641-191

Sanık ...'ün suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, ihaleye fesat karıştırma suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan kamu davalarının birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda, Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2014 tarihli ve 641-191 sayılı kararıyla sanığın, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme suçundan TCK'nın 220/1, 62, 58/9 ve 53; 27.05.2008 tarihinde yapılan Adana ili Ceyhan Devlet Hastanesi temizlik ihalesine fesat karıştırmaya teşebbüsten TCK'nın 235/2-c, 3-a, 35, 62, 58/9 ve 53; 05.06.2008 tarihinde yapılan Şanlıurfa ili Eğitim ve Araştırma Hastanesi yemek alım ihalesine fesat karıştırma suçundan TCK'nın 235/2-d, 3-b, 62, 58/9 ve 53; 17.06.2008 tarihinde yapılan Adana ili Devlet Hastanesi temizlik ihalesine fesat karıştırmaya teşebbüsten TCK'nın 235/2-d, 3-b, 35, 62, 58/9 ve 53; 07.05.2008 tarihinde yapılan İzmir ili Dr. Suat Eren Göğüs Hastalıkları Hastanesi özel koruma ve güvenlik alım ihalesine fesat karıştırma suçundan TCK'nın 235/2-d, 3-b, 62, 58/9 ve 53; 14.08.2008 tarihinde yapılan Mersin ili Tarsus 70. Yıl Devlet Hastanesi teknik destek hizmet alım ihalesine fesat karıştırmaya teşebbüsten TCK'nın 235/2-d, 3-b, 35, 62, 58/9 ve 53; 23.10.2008 tarihinde yapılan Hatay İli İskenderun Doğum ve Çocuk Hastanesi temizlik ihalesine fesat karıştırma suçundan TCK'nın 220/5 delaletiyle 235/2-d, 3-b, 62, 58/9 ve 53; 31.01.2008 tarihinde yapılan Şanlıurfa İli Balıklıgöl Devlet Hastanesi özel güvenlik hizmet alım ihalesine fesat karıştırma suçundan TCK'nın 235/2-c, 3-a, 62, 58/9 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş,

Hükümlerin yasal süresi içerisinde sanık müdafisi, katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda 06.07.2015 tarih ve 4978-4277 sayı ile hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verildiği, hükümlerin bu suretle kesinleşmesinden sonra sanık ... ve müdafisi tarfından sunulan 12.02.2016, 23.02.2016 ve 22.03.2016 tarihli dilekçeler ile düzeltilerek onama kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle itiraz yoluna gidilmesi için başvuruda bulunulmuş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.06.2016 tarih ve 2014/183269 sayı ile; sanık hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, İzmir İli Dr. Suat Eren Göğüs Hastalıkları Hastanesi özel koruma ve güvenlik alım ihalesine fesat karıştırma, Mersin İli Tarsus 70. Yıl Devlet Hastanesi teknik destek hizmet alım ihalesine fesat karıştırmaya teşebbüs, Hatay İli İskenderun Doğum ve Çocuk Hastanesi temizlik ihalesine fesat karıştırma suçlarından kurulan hükümler bakımından CMK'nın 308. maddesi uyarınca karara itirazı gerektirecek maddi ve hukuki bir sebep bulunmadığı kanaatiyle itiraz yoluna başvurulmadığı, ancak Adana İli Ceyhan Devlet Hastanesi temizlik ihalesine fesat karıştırmaya teşebbüs, Adana İli Devlet Hastanesi temizlik ihalesine fesat karıştırmaya teşebbüs, Şanlıurfa İli Eğitim ve Araştırma Hastanesi yemek alım ihalesine fesat karıştırma ve Şanlıurfa İli Balıklıgöl Devlet Hastanesi özel güvenlik hizmet alım ihalesine fesat karıştırma suçlarından kurulan hükümler yönünden; ... bünyesinde bulunan ve aynı ilin mülki sınırları içerisinde bulunan kurumlar tarafından açılan ihalelere fesat karıştırma eylemlerinin aynı kasıt altında gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi gerektiği, Yargıtay Yüksek 5. Ceza Dairesinin içtihatlarının da bu doğrultuda olduğu, kovuşturma konusu olan ve itiraz yoluna gidilen eylemlerden ikisinin Adana ilinde, ikisinin ise Şanlıurfa ilinde gerçekleştirildiği, gerek Adana'da işlenen suçlar arasında gerekse Şanlıurfa'da işlenen suçlar arasında hukuki kesinti bulunmayıp suç kastının yenilenmemesi karşısında TCK'nın 43/1. maddesi delaletiyle ayrı ayrı (Adana ve Şanlıurfa'da işlenen suçlardan) tek bir temel ceza belirlenmesi, belirlenen ceza üzerinden zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılması gerekirken, gerçek içtima kuralları uygulanarak her bir eylem yönünden ayrı ayrı cezalar verilmesi suretiyle fazla cezalar tayin edilmesi nedeniyle hükümlerin bozulması gerektiği düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurulmuş,

İtiraz isteminin Yargıtay 1. Ceza Dairesince 06.10.2016 tarih ve 4285-3501 sayı ile reddine karar verilerek dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderildiği ve Ceza Genel Kurulunun 2016/1393 sayılı esasına kaydedilmiş ise de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.11.2019 tarih ve 183269 sayı ile; "... Yargıtay 5. Ceza Dairesinin güncel içtihatları dikkate alınarak, 13.06.2016 tarihli itiraznamemizin kapsamının genişletilmesi ve itiraz konusuna göre daha önce itiraz yoluna başvurulmayan bazı sanıklar yönünden de resen CMK'nın 308. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulması düşünüldüğünden, 13.06.2016 tarihli yazımızla yapılan itirazdan vazgeçilmesi zorunluluğu doğmuştur..." açıklamalarına yer verilerek itirazın geri alınması talebinde bulunulmuştur.

Ceza Genel Kurulunca 01.10.2013 tarih ve 314-394 sayı ile 315-395 sayılı kararlarda oybirliğiyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının karar verilinceye kadar itirazını geri almasının mümkün olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Ceza Genel Kurulunca 01.10.2013 tarih ve 314-394 sayı ile 315-395 sayılı kararlarda oybirliğiyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının karar verilinceye kadar itirazını geri almasının mümkün olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Bu itibarla, itirazın geri alınması nedeniyle dosyanın mahalline gönderilmek üzere İNCELENMEKSİZİN YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞINA İADESİNE, 20.11.2019 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2041, Karar No: 2008/6138, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2041 E.  ,  2008/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan şekerpancarı, kurufasulye ve samanı ile buğday ve samanı için 2007 yılına ait olmak üzere kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg. başına ortalama satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31652, Karar No: 2021/20770, Tarih: 06.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/31652 E.  ,  2021/20770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suça sürüklenen çocuklar müdafisinin temyizinin suça sürüklenen çocuklar hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararları bakımından vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

A) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik;

Suça sürüklenen çocuk hakkında aynı davada hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karışısında, suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücreti verilmemesinin usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından,

Vekalet ücretine yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, suça sürüklenen çocuğun 05/12/2016 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, ölümün doğruluğu kesin biçimde saptanarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 64 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.