muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4290, Karar No: 2016/14325, Tarih: 10.05.2016

Dosya içerisinde yer alan ......... 9. Noterliğine ait 30.10.2009 tarihli ve 24045 yevmiye sayılı "......... Genel Müdürlüğü Ege Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü Eynez Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Devir Protokolü"nde özetle, “Ege Linyitleri Müessese Müdürlüğü, Eynez Yeraltı sahalarından Hukuku İdarenin Uhdesinde Kalmak Kaydıyla IR 4009 Ruhsat Sahası İçerisinde Mevkii ve Sınırları Teknik Şartnamede Belirtilmiş Sahalardan termin programına bağlı olarak 3.860 günde toplam 15.000.000 ton Tüvenan Kömürün Üretimi ve üretilen tüvenan kömürün Teknik Şartnamede tanımlanan yerlere teslim edilmesi işine” dair 27.07.2006 tarihli (......... 32. Noterliği 21714 No) sözleşmesinin ......... Teknik Elektrik Mad. Turz. ve Tic. A.Ş. tarafından ......... A.Ş.'ye devredildiği ve iş bu devre ......... Genel Müdürlüğünce muvafakat verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından, dosya içerisinde yer alan davaya konu teşkil eden hizmet alım sözleşmesi ve eklerinden, .......... işçilerinin, ......... A.Ş.'de çalıştırılmadıkları, davalı ... Müdürlüğünün işçiyi işe alma ve değiştirmede yetkili olmadığı, şirket işçileri üzerindeki yönetim hakkının .......... tarafından kullanılmadığı, şirket işçilerinin sözleşmede belirtilen işler dışında çalıştırılmadığı, araç ve gereçlerin bir kısmı ......... tarafından karşılanmış olsa da, asıl gerekli araç ve gereçlerin şirket tarafından karşılandığı ve toplu iş sözleşmesi yapılması esnasında işin alt işverene verilmediği, zaten davacı tarafın bu yönde de bir iddiasının bulunmadığı, davacı tanıkları beyanlarında davalı .......... yetkililerinin kendilerine emir ve talimat vermediğini, kendileriyle muhatap olmadıklarını, ocak içinde .......... personelinin bulunmadığını, sadece ocak dışında 3 .......... mühendisi bulunduğunu, bunların da denetim ve kontrolleri yaptıklarını, ocağa inmediklerini, emir ve talimatları dava dışı olan ......... A.Ş. yetkililerinden aldıklarını, ......... A.Ş.'nin Eynez Ocağı dışında, Işıklar ve Atabacası Ocaklarının da bulunduğunu, hatta daha önce Geventepe Ocağının da bulunduğunu, ancak Geventepe'de üretimin sona ermesi sebebiyle kapatıldığını, orada çalışan işçilerin iş bu üç ocağa aktarıldığını, yine söz konusu üç ocakta çalışan işçilerin geçici görevlendirmeler ve nakillerle yer değişikliğine tabi tutulabildiğini, işe başlarlarken ......... A.Ş.'ye ait hangi ocakta çalışacaklarının belli olmadığını, hangi işçinin nerede çalışacağına ......... A.Ş.'nin bizzat kendisinin karar verdiğini söyledikleri, ......... A.Ş.'nin hangi işçi ile çalışacağını seçme konusunda ..........'nin herhangi bir yetkisinin bulunmadığı, ..........'ye tanınan yetkilerin denetim ve koordinasyon sınırlarını aşmadığı anlaşılmaktadır.

Dairemizce daha önce taraflar arasında alt işverenlik ilişkisi olduğuna hükmedilmiş ise de hukuki nitelemede maddi hata yapıldığı ve söz konusu ilişkinin rödövans sözleşmesi olduğu, maddi hataya dayalı hukuki nitelemenin de taraflar açısından kazanılmış hak oluşturmayacağı göz önünde tutulmalıdır.

Sözleşmeye taraflarca konulan ad önemli değildir. Sözleşmenin içeriğine ve uygulamasına bakılarak hukuki niteliği belirlenmelidir. “......... Genel Müdürlüğü Ege Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü Eynez Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Hizmet Alım Sözleşmesi”nin yukarıda yapılan açıklamalar karşısında rödövans sözleşmesi olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekmektedir. Mahkemece verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 10.05.2016
Yargıtay — Esas No: 2014/13488, Karar No: 2014/17256, Tarih: 01.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/13488 E.  ,  2014/17256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Mahallesi 682 ada 9 parsel sayılı taşınmazın el atma tarihi olan 1964 yılı itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (... imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın ... planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2008 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15629, Karar No: 2016/5073, Tarih: 20.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/15629 E.  ,  2016/5073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve davalı ......... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ...'ın sürücüsü ve davalı .......'nin işleteni olduğu çekicinin, önünde meydana gelen kazaya yardım etmek için araç içinden inmeden sağ şeritte durakladığı sırada davacı ...'nın sürücüsü ve işleteni, davacı ...'nin yolcu olarak bulunduğu otomobilin çekiciye arkadan çarpması sonucunda meydana gelen kazada davacı otomobil sürücüsü...'nın ve aynı araçta yolcu olarak bulunan davacı ...'nin yaralandıklarını, davacı ...'nın %41, ....i'nin ise %15 özürlü hale geldiğini, karşı çekici ZMSS'sinden ... için 47.000,00 TL ve davacı ... için 21.417,00 TL ödeme aldıklarını belirterek davacı ... için 40.000,00 TL ve davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ......... vekili, kusuru kabul etmediğini, davacı sürücünün asli ve tam kusurlu olduğunu, özür raporlarını kabul etmediklerini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 10.000,00 TL manevi, davacı ... için 4.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin

istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve davalı ........vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, hükmedilen manevi tazminatın; kaza tarihi, davacıların yaralanmasının niteliği, tarafların sosyal ve ekonomik durumu karşısında uygun olmasına ve varılan sonuç itibariyle hakkaniyete aykırı, sebepsiz zenginleşme teşkil edecek bir durumun bulunmamasına göre; davalı ... ve davalı ....... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA20.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1409, Karar No: 2019/15755, Tarih: 12.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/1409 E.  ,  2019/15755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 30. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi davalılar avukatlarının istinaf başvurusunu ayrı ayrı esastan reddetmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 02.01.2013 tarihinden itibaren asıl işveren T.C. ...’nde paket programlar uzmanı olarak çalıştığını, davacının rızası olmadan değişik birçok alt işverenler bünyesinde işe giriş-çıkışının yapıldığını, iş sözleşmesinin 29.2.2016 tarihinde gerekçesiz ve yazılı fesih bildirimi olmaksızın feshedildiğini, hiçbir işçilik alacağının ödenmediğini, feshin haksız ve geçersiz olduğunu ileri sürerek, davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, davacının yaptığı işlerin ihale şartnameleri ile ihale edildiğini, işçilere emir ve talimatın yüklenici firmalarca verildiğini, Üniversitenin herhangi bir müdahalesi olmadığını, bizzat davacının haklı nedene dayanmadan iş sözleşmesini feshettiğini, işyeri devrinin işçiye fesih hakkı vermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnş. Tem. Konf. Reklam Oto. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının, davalı T.C. ... tarafından düzenlenen hizmet alım ihalelerinin kazanılması neticesinde bünyelerinde çalıştığını, davacının 29.02.2016 tarihli dilekçesi ile Personel Hizmet Alım ihalesinin 2 aylık süre içinde sona erecek olması sebebiyle sözleşmenin sonunda tazminatlarının ve 20 günlük yıllık izin ücretinin ödenmesini talep ettiğini, davacının istifa ettiğini, işveren tarafından yapılan fesih olmadığından işe iade davası koşulları oluşmadığını, davacının başından itibaren diğer davalı Üniversite işçisi sayılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacının, davalı işyerinde 02.01.2013 tarihinden iş akdinin feshedildiği 29.02.2016 tarihine kadar en son davalı ... sigortalısı olarak davalı Üniversite nezdinde paket programlar uzmanı olarak çalıştığı, davalı ... tarafından işten çıkış bildirgesinin 5 (belirli süreli iş sözleşmesinin sona ermesi) olarak gösterildiği, davacının davalı ... şirketi ile olan ihalenin 29.02.2016 tarihinde bitecek olması nedeni ile tazminatlarını ve yıllık izin alacağını davalı Üniversite'den talep etmesinin istifa olarak değerlendirilemeyeceği, davacının da SGK kaydında gözüken Seven İnşaat ile davalı Üniversite arasında yapılan ihale alım sözleşmesinin personel hizmet alımı yönünden muvazaalı olduğunun T.C. Çalışma Bakanlığı'nın İstanbul İş Müfettişleri tarafından tespit edildiği ve buna karşı açılan davanın reddedilerek kesinleştiği, tanıkların emir ve talimatları davalı Üniversite yetkililerinden aldıklarını ve aynı işi yapan kadrolu personel olduğuna yönelik beyanları, muvazaa raporu ve çalışmanın aynı şekilde devam etmesi, davalı Üniversite tarafından ihalelerin Temizlik ve İnşaat şirketlerine verilmesi karşısında davalılar arasında muvazaalı ilişki olduğu, davacının baştan itibaren davalı Üniversite işçisi sayılması gerektiği, davacının dilekçesinin istifa olarak değerlendirilemeyeceği, davalılar tarafından iş akdinin haklı olarak sona erdirildiğinin ispat edilemediği, davalı ... şirketi kendi muvazaasına dayanarak hak iddia edemeyeceğinden işe iadenin maddi sonuçlarından sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı Üniversite tarafından yapılan feshin geçersizliğine ve davacının davalı Üniversite nezdinde işe iadesine karar verilmiştir.

Ç) İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) İstinaf Sebepleri:

Davalı T.C. ... vekili istinaf başvurusunda, davacının kendi isteği ile işten çıktığını, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğunu, davacının davalı şirketin işçisi olduğunu belirtmiştir.

Davalı ... İnş. Tem. Konf. Reklam Oto. Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda, davacının 29.02.2016 tarihli dilekçesi ile istifa iradesini ortaya koyduğunu, davacının Üniversitenin işçisi sayılması gerektiğini belirtmiştir.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Davalı T.C. ... vekili istinaf başvurusunda, davacının kendi isteği ile işten çıktığını, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğunu, davacının davalı şirketin işçisi olduğunu belirtmiştir.

Davalı ... İnş. Tem. Konf. Reklam Oto. Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda, davacının 29.02.2016 tarihli dilekçesi ile istifa iradesini ortaya koyduğunu, davacının Üniversitenin işçisi sayılması gerektiğini belirtmiştir.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, davacının 29/02/2016 tarihli dilekçesinde açık bir istifa beyanı bulunmadığı, davacının ihalenin bitmesinden dolayı alacaklarını talep ettiği, duruşmada dinlenen davalı tanığı ...tarafından da ihale bitimi nedeniyle 5-6 çalışanın dilekçe vererek alacaklarını talep ettiğinin bildirildiği, dilekçenin veriliş amacının iş akdinin sona erdirilmesine ilişkin iradenin karşı tarafa ulaştırılması amacını taşımadığı, kaldı ki işverenin SGK'ya verdiği işten ayrılma bildirgesinde yer alan fesih nedeni ile bağlı olup bu fesih nedenini daha sonra değiştiremeyeceğinden ve işveren tarfından 29/02/2016 tarihinde SGK'ya verilen işten ayrılma bildirgesinde davacının iş akdinin sona erme sebebinin 05 kodu, "belirli süreli iş sözleşmesinin sona ermesi" olarak bildirilmiş olmakla davacının istifa ettiği yönündeki istinaf sebebine itibar edilmediği, davacının yerine getirdiği görevin doğrudan davalı Üniversitenin faaliyet alanı içindeki organizasyonda yer alması, duruşmada dinlenen tanıkların davalı iş yerindeki çalışmalarla ilgili emir ve komutanın tamamen Dekanlığa bağlı olduğuna ve Dekanlık tarafından yapılan bir konferansta bilişim ekibinin tasfiye edileceğinin söylenmesi ve bunun üzerine sözleşme bitiminde iş akitlerine son verildiğine dair beyanları karşısında davacının yaptığı işe ilişkin önceki yıllara ait kesinleşmiş T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu da göz önünde bulundurulduğunda; davacının başlangıçtan beri davalı T.C. ...'nün işçisi olup her iki davalı arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve davalılar arasında alt işveren üst işveren ilişkisinin bulunmadığı gerekçesiyle her iki davalının ayrı ayrı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalılar vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalılar vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

Davalılardan T.C. İstanbul Üniversitesi bünyesinde paket programlar uzmanı olarak çalışmakta olan davacının Üniversiteye sunduğu 29.02.2016 tarihli dilekçesinde "2016 yılı kapsamında personel hizmet alımı ihalesinin 2 aylık süre çerçevesinde sona ereceğinden dolayı 29 Şubat 2016 tarihi itibari ile sözleşmenin sonunda yasal tazminatlarının ve 20 iş günü yıllık izin ücretinin tarafına eksiksiz ödenmesini" bildirmiş olup, bu haliyle iş akdini fesheden taraf davacı işçidir. Kaldı ki Üniversite tarafından davacının dilekçesine karşı verilen cevapta, İş Kanunu’nun da hangi hallerde kıdem tazminatı ödeneceğinin belirtildiği, Fakülte veya yüklenici tarafından herhangi bir nedenle davacının işine son verilmediğinden tazminat ödemesinin söz konusu olmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır. İş akdini fesheden tarafın davacı işçi olduğu gözetilerek işe iade davasının reddi gerekirken açıkça istifa dilekçesi mahiyetindeki dilekçenin istifa içermediği şeklindeki yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3 maddesi ve 6100 sayılı HMK’nun 373/2 maddeleri uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçeler ile;

1-) İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) Davanın REDDİNE,

3-) Alınması gereken 44,40 TL harçtan peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye kalan 15,20 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4-) Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı T.C. İstanbul Üniversitesi'nin yaptığı 192 TL ve davalı ... İnş. Tem. Konf. Reklam Oto. Tic. Ltd. Şti.’nin yaptığı 248,60 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile bu davalılara ödenmesine,

5-) Davalılar vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6-) Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

7-) Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 12.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6651, Karar No: 2024/837, Tarih: 22.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6651 E.  ,  2024/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/270 Esas, 2022/192 Karar

DAVA TARİHİ : 09.04.2015

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 18.04.2013 günü bindiği otomobilden inip, yolun karşı tarafına geçmek isterken davalı ...'in sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu ağır yaralandığını, sonuç itibariyle bu kaza nedeniyle ruhsal dengesi alt üst olan, kalan ömrü boyunca %8 engelli olarak hayatını sürdürmeye mahkum olan davacının maruz kaldığı bu elem ve ızdırabı bir nebze olsun azaltabilmek için, olay tarihi olan 18.04.2013'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ceza dava dosyasının kesinleşmediğini ve bekletici mesele yapılması gerektiğini, ceza dosyasında asli kusurun davacıya yükletildiğini, müvekkilinin arada bir araç olması nedeniyle davacıyı görmesinin mümkün olmadığını, kaza sonrası davacıyı hastaneye götürdüğünü, hastanede de davacı ve ailesinin yanında bulunarak maddi ve manevi destek olduklarını, davacının kendi kusuru sonucu meydana gelen olayın sorumluluğunun sadece müvekkiline yükletilmesinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli 2015/187 E., 2015/531 Karar sayılı ilamı ile; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 11.02.2019 tarihli 2016/5944 E., 2019/1244 K. sayılı bozma ilamı ile; davacının talebinin hangi gerekçelerle kabul edildiğinin karar yerinde tartışılmadığı, kararın denetime elverişli olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar