muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2096, Karar No: 2011/1073, Tarih: 03.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2096 E.  ,  2011/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/08/2008 ve 12/09/2008 günlü dilekçeler ile açılan dava ve karşı davada manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava ve karşı davanın reddine dair verilen 16/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, hakaret ve tehdit niteliğindeki haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece, davalı-karşı davacı hakkında açılan ceza davasında hakaret eylemlerinin karşılıklı olduğunun belirlendiği gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmiştir

Dosya içeriğinden; gelin-görümce olup aralarında anlaşmazlık bulunan taraflardan davacının davalıya, " ... sen hastasın ... " dediği, bunun üzerine davalının da davacıya küfredip onu tehdit ettiği, ceza mahkemesince tarafların eylemleri belirlenerek hakaretin karşılıklı olduğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına karar verildiği, tehdit suçu nedeni ile davalının cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hakaret eylemlerinin karşılıklı olması manevi tazminat isteminin tümden reddedilmesi için yeterli olmayıp sadece tazminat tutarının belirlenmesinde etkili olabilecek bir olgudur.

Diğer yandan, davalının tehdit eylemi nedeniyle cezalandırılmasına ilişkin ceza mahkemesi kararı, Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince hukuk yargıcı yönünden bağlayacağı olup davacı yararına manevi tazminat takdirini gerektirir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, olaya uygun olmayan gerekçe ile isternin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA; davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6772, Karar No: 2017/10511, Tarih: 20.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6772 E.  ,  2017/10511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 20.06.2017 duruşma günü için tebligat üzerine davalı ... ve davalılar vekili Av..... Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili; müvekkillerinden....'ın, davalılardan ... tarafından silah ile yaralanması nedeniyle çalışma gücünü kaybettiğini ileri sürerek; müvekkili .... .. 20.000 TL maddi ve 150.000 TL manevi, anne ve babası olan müvekkilleri.... ve ... için 71.691 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ile anne ve babası olan davalılar Nurten ve ...'ndan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 27.10.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile müvekkilleri.... ve ... için maddi tazminat istemini 92.297,22 TL ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise olayın davacıların kusuru nedeniyle meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ...'nun, davacı ...'a ait silah ile oynadığı sırada arkadaşı olan davacı....'ı yaraladığı, bu olay nedeniyle önce hastanede, sonrasında ise evinde tedavi gören davacı....'ın yargılama sürerken vefat ettiği, davacı.... ile anne ve babası olan davacılar.... ve ...'ın uğramış oldukları zarardan, davalı ... ile TMK'nun 369 maddesi uyarınca anne ve babası olan davalılar Nurten ve ...'nun birlikte sorumlu olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davacılardan.... için 40.000 TL manevi, ... ve ... için 89.422.14.TL maddi ve 30.000'er TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, olay nedeniyle sürekli çalışma gücü kaybına uğrayan davacı Anıl'ın, 18 yaşını tamamlamamış olması nedeniyle faal çalışma döneminde bulunmadığı kabul edilerek, sürekli çalışma gücü kaybının zararının bulunmadığı bildirilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, olay nedeniyle sürekli çalışma gücü kaybına uğrayan davacı Anıl'ın, 18 yaşını tamamlamamış olması nedeniyle faal çalışma döneminde bulunmadığı kabul edilerek, sürekli çalışma gücü kaybının zararının bulunmadığı bildirilmiştir.

Çalışma gücü, zarar görenin iş gücünün, yani beden ve fikir gücünün gelir getirici şekilde kullanılması demektir. Burada asıl önem arz eden, kazanç kaybı veya azalması değil, kazanma gücünün kaybı veya azalmasıdır. Bu kayıp ve azalmadan doğan olumsuz ekonomik sonuçlar, zararı oluşturur (... ..., Borçlar Hukuku Genel Hükümler, B. 9, İstanbul 2006, s. 713).

Bununla birlikte, Yargıtay'ın yerleşik uygulaması gereğince; kişinin vücut bütünlüğünün ihlâli nedeniyle ortaya çıkan beden gücü kayıplarının, gelirinde veya malvarlığında bir azalma meydana gelmese dahi tazminatı gerektirdiği kabul edilmekte ve bu husus güç kaybı tazminatı olarak ifade edilmektedir. Bu durum, ilk bakışta sorumluluk hukukundaki zarar kavramına aykırı gibi görünse de, burada vücut bütünlüğü ihlâl edilen kişinin aynı işi zarardan önceki durumu ve diğer kişilere göre daha fazla güç sarf ederek yaptığı gerçeğinden hareket edilmekte ve zararı, fazladan sarf edilen bu gücün oluşturduğu kabul edilmektedir. Bunun gibi, çalışma yaşına gelmemiş küçükler yönünden de bedensel zarar sonucu oluşan maluliyet nedeni ile evde ya da dışarıda aileye yardımcı olma, eğitim alma, yeme, içme vb tüm yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinde emsallerine göre sarfetmesi gereken fazla çaba veya güç (efor) bir ekonomik değer olarak görülmeli ve bu nedenle bir zarar oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Buna göre, mahkemece; davacı Anıl'ın sürekli çalışma gücünü yitirdiği 16.05.2005 tarihi ile öldüğü 04.06.2008 tarihi arasında zarara uğradığı kabul edilerek, asgari ücret üzerinden uğradığı güç kaybı tazminatının hesaplanması ve hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin tümden reddi doğru görülmemiştir.

3- Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; davacı Anıl'ın, arkadaşı olan davalı ...'i evine yemeğe davet ettiği, davacı Anıl'ın yemek hazırladığı sırada davalı ...'in davacı ...'e ait silah ile oynamaya başladığı ve olayın bu sırada meydana geldiği anlaşılmaktadır. Esasen, bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Bu durumda, davacı ...'in, kendisine ait silahı muhafaza altına almamış olması, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 44/1 (TBK'nun 52/1) maddesi uyarınca, bölüşük kusur niteliğindedir.

Bundan ayrı, davacı taraf, davalı ...'in uyarılmasına rağmen evin yatak odasına girdiğini ve buradan aldığı silahı davacı Anıl'a doğru yönelttiği sırada olayın meydana geldiğini ileri sürmüş, davalı taraf ise, silahın davacı Anıl tarafından davalı ...'e verildiğini savunmuştur.

Bu durumda, davacı ...'in, kendisine ait silahı muhafaza altına almamış olması, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 44/1 (TBK'nun 52/1) maddesi uyarınca, bölüşük kusur niteliğindedir.

Bundan ayrı, davacı taraf, davalı ...'in uyarılmasına rağmen evin yatak odasına girdiğini ve buradan aldığı silahı davacı Anıl'a doğru yönelttiği sırada olayın meydana geldiğini ileri sürmüş, davalı taraf ise, silahın davacı Anıl tarafından davalı ...'e verildiğini savunmuştur.

Mahkemece; gerek davacı ...'in bölüşük kusuru nedeniyle uğramış olduğu zararın kapsamının, gerekse olayda kullanılan silahla ilgili taraflarca ileri sürülen iddia ve savunmaların incelenerek davacı Anıl'ın bölüşük kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesi için konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor aldırılması ve ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7018, Karar No: 2012/8679, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7018 E.  ,  2012/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, buğday samanı, mısır ve pamuğa ait kuru şartlarda dekar başına ortalama verimine, üretim giderlerine ve kg. başına toptan satış fiyatına ilişkin 2011 yılına ait veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14130, Karar No: 2014/1659, Tarih: 06.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14130 E.  ,  2014/1659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içeriğinden dava konusu taşınmazlara 1963 yılında fiilen el atıldığı anlaşıldığından bu tarih itibariyle dava konusu taşınmazların imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihinin, ölçeği ve türünün (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Mahallesi 2 ve 3 parseller ile Yazla Mahallesi 240 ada 203 parsel sayılı taşınmazlar ile emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 77 ve 78 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulunduğu cadde veya sokak için 2004 yılı itibariyle belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen esas asgari m² fiyatlarının ve emlak bildirimlerinin belediye başkanlıklarından,

3-Emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 77 ve 78 parsel sayılı taşınmazların 06.01.2004 olan satış tarihleri itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 77 ve 78 parsel sayılı taşınmazların değerlendirmede esas alınan 06.01.2004 satış tarihleri itibariyle resmi satış akit tablolarının (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneklerinin ve bu taşınmazların son maliklerini gösterir tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13132, Karar No: 2012/7595, Tarih: 16.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/13132 E.  ,  2012/7595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, sanığın 18 yaşından küçük olduğu ve Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 03/11/2008 tarihli ve 373 sayılı kararı ile Kayseri Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmesi sebebiyle yargılamanın Kayseri Çocuk Mahkemesinde yapılması gerektiğinden bahisle, Develi Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24/11/2008 tarihli ve 2007/156 esas, 2008/282 sayılı görevsizlik kararını müteakip, Kayseri Çocuk Mahkemesinin 18/03/2009 tarihli ve 2009/299-190 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesince; DEVELİ Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin verilen 03/04/2009 tarihli ve 2009/500 müteferrik sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 11/04/2010 gün ve 2010/3937/22483 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/04/2010 gün ve KYB/2010/95509 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 04/05/2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemesi, tek hâkimden oluşur. Bu mahkemeler her il merkezinde kurulur. Ayrıca bölgelerin coğrafi durumları ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak belirlenen ilçelerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun olumlu görüşü alınarak kurulabilir" hükmü ile anılan Kanun'un 27/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresi, kurulduğu il ve ilçe mülki sınırlarıyla belirlenir" şeklindeki düzenlemeler uyarınca, il çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin il mülki sınırları ile belirlendiği, ilin mülki sınırlarının ilçeleri de kapsayan idarî sınırları ihtiva ettiği. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun Kayseri Çocuk Mahkemesinin yargı alanındaki sınırlarını değiştirdiğine veya daralttığına ilişkin herhangi bir kararının bulunmadığı, bu hususun benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 10/10/2006 tarihli ve 2006/10983-7328 sayılı ilâmı ile de kabul edilmiş bulunduğu gözetilmeden Kayseri Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında, çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirleneceği düzenlenmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, çocuk ağır ceza mahkemeleri yönünden farklı bir düzenleme yapılıp, bu mahkemelerin yargı çevresinin, bulundukları il merkezi ve ilçeler ile bunlara adli yönden bağlanan ilçelerin idari sınırları olduğu hükme bağlanmış, bu şekilde çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresi farklı düzenlemelere tabi tutulmuştur. Çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirlenmesi karşısında, il merkezi veya ilçe merkeziyle sınırlı yargı çevresine sahip bulunduklarında tereddüt bulunmamaktadır. Aksi halde çocuk ağır ceza mahkemeleri için ayrı bir düzenleme yapılmasının bir anlamı olmayacaktır. Yasada ayrı ayrı düzenleme yapıldığı halde, çocuk ağır ceza mahkemeleri için öngörülen yargı çevresinin çocuk mahkemeleri için de geçerli olduğundan söz edilemez. Anılan maddenin 3. fıkrasında ise coğrafi durum ve iş yoğunluğu gözönünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca karar verileceğinin düzenlenmesi ve Kayseri Çocuk Mahkemesi'nin yargı çevresini genişleten herhangi bir kurul kararı da bulunmaması karşısında, yargı çevresinin ilçeleri de kapsayacağı şeklinde yorum yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Kayseri Çocuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararındaki gerekçede isabetsizlik bulunmadığından, görev uyuşmazlığını çözümleyen Kayseri Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nce, Develi Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararlarının kaldırılmasına karar verilmesi yerinde görülmekle, Kayseri Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.04.2009 gün, 2009/500 Müt. ve 08.01.2010 gün, 2010/463 Müt. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9022, Karar No: 2011/10923, Tarih: 26.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9022 E.  ,  2011/10923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/04/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 40 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldığını ileri sürüp, bu kısmın tapu kaydının iptaline ve tapudan terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın 5841 Sayılı Yasa uyarınca reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "davanın reddinin kural olarak doğru olduğu, ancak davalı .... dava tarihinde malik olmadığına göre bu davalı yönünden davanın husumetten reddi gerektiği, diğer davalıların da yargılama giderleri  ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve kayıt terkini isteğine ilişkin olup, yerel mahkemece hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine ilişkin olarak verilen hükmün temyizi üzerine, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak kayıt maliki olmayan davalı M. A.yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi, diğer davalıların da yapılan uygulama neticesinde taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde olduğu ve davacının haklılık durumu gözetilerek yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden ve maktu harçtan davalı tarafın sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu görülmektedir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğru ise de, anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 esas 2011/77 karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.07.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda  gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.10.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.