muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10668, Karar No: 2009/15011, Tarih: 19.10.2009

Ancak; Orman niteliğinde tesbit tutanakları düzenlenerek 30 günlük kısmi ilana çıkartılması halinde hak sahibi olan Orman Genel Müdürlüğü yada Hazine orman alanları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında orman savı ile dava açabilecekmidir? Hemen belirtmek gerekir ki; Yasalarımızda bunu engelleyen hiç bir hüküm bulunmamaktadır.Aksine 6831 Sayılı Yasanın 11/1.maddesi gereğince Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğü, kadastro sırasında orman sınırı dışında bırakılan orman alanlarının bulunduğunun tesbiti halinde, bu yerlerin orman sınırı içine alması konusunda dava açmak zorundadır. 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince "Kadastro Mahkemesinin yetkisi (görevi) her taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlar" orman parsellerinin kısmi ilana çıkartıldığı tarihte henüz tespit tutanakları düzenlenmeyen maliki, yüzölçümü ve geometrik durumu belli olmayan taşınmazlar hakkında Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğü 6831 Sayılı Yasasının 11/1. maddesinin verdiği dava açma yetkisini nasıl ve kime karşı kullanacaktır? 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi hükmüne göre "Tutanak, harita ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde kadastro mahkemelerine müracaatla sınırlamaya ve 2'nci maddeye göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine Çevre ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir" Görüldüğü gibi Yasa, Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüne aleyhlerine olan tutanak harita ve kararlara karşı itiraz davası açmakla yükümlü olduğu gibi 3224 Sayılı Orman Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Yasanın 2/g maddesi Orman Genel Müdürlüğüne "orman kadastrosu ve mülkiyetle ilgili işlemlerini özel mevzuatına göre yürütmek" görevini vermiştir. 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan işlem 6831 Sayılı Orman Yasası ve 3402 Sayılı Kadastro Yasası aynı anda birlikte ve iç içe uygulanarak yapılan karma bir kadastro işlemdir. 3402 Sayılı Yasa ile 6831 Sayılı Yasanın hiçbir maddesini yürürlükten kaldırılmamış, aksine 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/D maddesinde ormanlar hakkında, bu yasada hüküm bulunmayan hallerde özel yasasının (6831 Sayılı Yasa) uygulanacağı öngörüldüğünden 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosunda, bu yasanın belirlediği usul hükümleriyle birlikte, özel Yasa olan 6831 Sayılı Yasanın belirlediği hükümlerin de uygulanması gerekir. 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda, orman sınırları içinde barıkılan taşınmazlar hakkında orman olduğu konusunda "olumlu orman kadastro harita ve tutanağı" düzenlendiği kabul edilerek hak sahibi gerçek ve tüzel kişilere, orman sınırları dışında bırakılan, yani orman olmadığı konusunda "olumsuz orman harita ve kadastro tutanağı" düzenlenmiş sayılan taşınmazlar hakkında, Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüne, askı ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açma olanağı 6831 Sayılı Yasanın 11/1

. maddesinde tanındığı gibi 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosunda orman olduğu konusunda "olumlu harita ve tesbit tutanağı" düzenlenen parsellerde (kısmi ilana çıkartılan parseller ) hak sahibi gerçek ve tüzel kişilere tanınan dava hakkının, orman sınırı dışında bırakılarak o tarihte henüz arazi kadastro tesbit tutanağı düzenlenmemiş olmakla birlikte "olumsuz orman kadastro harita ve tutanağı" düzenlenmiş olduğu kabul edilerek 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesindeki kadastro tesbit tutanağının düzenlenme koşulu aranmadan bu taşınmazlar hakkında da Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüne de dava açma hakkının tanınmış olduğunun kabulü gerekir. Şunu da, belirtmek gerekir ki, kısmi ilana çıkartılan orman parsellerinden sonra kültür arazisi olarak tesbit tutanakları düzenlenen taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 9. maddesi gereğince Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğü, orman savı ile itiraz edebileceği gibi, itiraz edilmeyen yada itirazları komisyonca ret edilerek kültür arazisi niteliği ile tesbit tutunakları düzenlenip 3402 Sayılı Yasının 11. maddesi gereğince askı ilanına çıkartılan parseller hakkında H.G.K.'nun 13.07.1996 ... 1996/20-459-556 ve 13.05.1996 ... ve 1996/20-566 - 1998/338 sayılı kararlarındaki ilke gereğince Orman Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Orman Bakanlığının orman savı ile kadastro mahkemelerinde dava açabileceklerini yada H.G.K'nun 16.05.2001 ... ve 2001/20-401-416 sayılı kararında kabul edildiği gibi başkaları tarafından süresinde açılan davaya, aynı Yasanın 26/D maddesi gereğince katılabileceklerini önleyen hiç bir Yasa hükmü bulunmamaktadır.

3) Tesbit tutanağı düzenlendikten sonra açılacak davalarda husumetin, tesbit malikine yada kadastro komisyonunca malik sonradan değiştirilmişse onlara yöneltilerek açılması gerektiği usul hukukunun temel ilkesidir. Asıl sorun, orman niteliğindeki parsellerin kısmi ilana çıkartıldığı tarihte henüz kadastro tesbit tutanağı düzenlenmediği için maliki, zilyedi, yüzölçümü ve geometrik durumu belli olmayan ancak orman sayılmayarak hakkında "olumsuz kadastro harita ve tutanağı düzenlenmiş" sayılan taşınmazlar hakkında Orman Genel Müdürlüğü ya da Çevre ve Orman Bakanlığının kadastro mahkemesinde orman savı ile açacağı davada husumeti kime ya kimlere yöneltileceğidir.

Dava açıldığı sırada bu davanın sonucu kim yada kimleri etkileyceği baştan belli ise, açılacak davada pasif husumet ehliyeti onlara ait olacağı Usul Hukukunun temel kuralıdır. Dava açıldığı sırada orman sınırları dışında bırakılan taşınmaz hakkında tesbit tutanağı düzenlenmediğinden, taşınmazın gerçek hak sahibi belli değildir. Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğü taşınmazda hak sahibinin kimler olduğu konusunda otuz günlük askı ilan süresi içinde idari bir araştırma yapıp, bu araştırma sonucuna göre belirlenecek gerçek yada tüzel kişilere husumet yöneltilerek askı ilan süresi bitmeden dava açılmalıdır denebilirse de, bu kısa süre içinde, dava edilecek taşınmazda hak sahibi olanlar her zaman tesbit edilemeyeceği gibi, yapılacak araştırma sonucu tesbit edilecek hak sahipleri her zaman gerçeği de yansıtmayabilir. O halde, kısmi ilana çıkartılan orman parsellerinin dışında kalan taşınmazlar yönünden Çevre ve Orman Bakanlığı yada Orman Genel Müdürlüğü tarafından orman savı ile otuz günlük askı ilan süresi içinde kadastro mahkemelerinde açılacak orman kadastrosuna itiraz davalarında, yapılan kadastro işleminin özelliği ve açılacak davanın niteliği gereği, husumetin Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu Köy Tüzelkişiliği ya da taşınmazda hak sahibi olduğu varsayılan gerçek veya tüzel kişilere karşı açılabileceğini kabul etmek gerekir. Bu nedenle mahkemece dava konusu olan ve dava dilekçelerine ekli krokilerde kırmızı ile taralı olarak gösterilen ve ziraat alanı olarak orman sınırları dışında bırakıldığı anlaşılan taşınmazın genel arazi kadastrosu sırasında hangi parsel numaralarını aldığı tespit edilerek bu parsellere ilişkin kadastro tutanakları getirtilmeli , davaya konu taşınmazlarda hak sahibi olanların belirlenmesi yada malik hanesi açık bırakılarak düzenlenecek tesbit tutanaklarının mahkemeye gönderilmesi halinde dava dosyası ile birleştirilip 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri hükümlerine göre işlem yapıldıktan sonra tesbit tutanaklarında isimleri geçen, yada keşif sırasında belirlenecek olan hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler davaya katılıp kendilerine duruşma günü tebliğ edilerek husumet yaygınlaştırılıp davada taraf oluşturulduktan sonra taraf delilleri ve 3402 Sayılı Yasanın 30. maddesi gereğince mahkemece lüzum görülen diğer deliller de toplanarak dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu ilkeler gözönünde bulundurularak kadastro ekiplerince ekli krokide kırmızı ile taralı olarak gösterilen ve ziraat alanları içinde bulunan taşınmaza ait kadastro paftası ve tespit tutanağı düzenlenmiş ise tutanakları getirtilerek tespit malikleri davaya dahil edildikten sonra işin esasına girilerek bu kısmın orman sayılan yerlerden olup olamadığı araştırılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu ilkeler gözönünde bulundurularak kadastro ekiplerince ekli krokide kırmızı ile taralı olarak gösterilen ve ziraat alanları içinde bulunan taşınmaza ait kadastro paftası ve tespit tutanağı düzenlenmiş ise tutanakları getirtilerek tespit malikleri davaya dahil edildikten sonra işin esasına girilerek bu kısmın orman sayılan yerlerden olup olamadığı araştırılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi ve davalılardan Hasan ve ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davalıların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 19/10/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24207, Karar No: 2012/27874, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24207 E.  ,  2012/27874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal ... genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, ... yerinde fazla çalışma yapmasına ve ulusal ... genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ve hak kazandığı yılık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ... sözleşmesinin ekonomik nedenlerle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatları dışındaki diğer alacak taleplerinin kanuni dayanağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ... yerinde fazla mesai yapmadığı, ulusal ... genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığ, ı işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda ... yeri kayıtları, özellikle ... yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, ... yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, davacı tanıkları davacının hafta 6 gün 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmişlerdir. Tanıkları bir saatlik ara dinlenme dışında başka bir ara verildiğine ilişkin beyanları bulunmamaktadır. Davalı taraf tanık dinletmemiştir. Bu durumda, davacının günde 9 saatlik çalışma süresinde 1 saat ara dinlenme verdiği, böylece haftada 48 saat çalışarak 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmelidir.

Davacının günde bir buçuk saat ara dinlenme yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6859, Karar No: 2016/7990, Tarih: 20.09.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6859 E.  ,  2016/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi, davacının veraset ilamı talebinin sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise davacının dava dilekçesi içeriği, duruşmadaki beyanı ve gelen yazı cevaplarına göre davacının talebinin murisi olan ...'nun nüfus kayıtları ve TC kimlik numarasının tespiti ile veraset ilâmı verilmesi talebi olduğu, veraset ilamı verilmesi talebi yönünden mahkemenin görevli olmasına rağmen, muris ...'nun nüfus kayıtlarının ve TC kimlik numarasının tespiti ile nüfusa kayıt işlemlerinin yaptırılması taleplerinin HMK 2/1 maddeye göre şahısvarlığına ilişkin dava olduğu anlaşıldığından, davacının veraset ilamı verilmesi yönündeki davasının tefrikine, muris ...'nun nüfus kayıtlarının ve TC kimlik numarasının tespiti ve nüfus kayıtlarının çıkartılması talebi yönünden ise mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının mirasbırakanı babasının nüfus kayıtlarının 01.06.1969 tarihinde yandığı ve nüfusa kayıtlı olmadığı, davacının veraset ilamı talebinin de tefrikine karar verildiği, elde kalan davanın nüfus kayıtlarında düzeltme talebine ilişkin olduğu anlaşılmıştır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan davanın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/09/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9674, Karar No: 2017/255, Tarih: 18.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/9674 E.  ,  2017/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunda zarar görenin, adına sahte çek düzenlenen gerçek ya da tüzel kişi olduğu, yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen bankanın kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının ise hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği cihetle; müşteki banka vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 18.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1383, Karar No: 2018/11295, Tarih: 27.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/1383 E.  ,  2018/11295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davalılardan ... adına kayıtlı olup, diğer davalı ...'in sevk ve idaresindeki ve ... poliçesi davalı ...Ş. tarafından tanzim edilen kamyonet ile davacıların muris ve desteği ...'ün sevk ve idaresindeki motosikletin 05/08/2012 tarihinde kaza yapması sonucunda davacıların desteği ...'ün vefat ettiğini, davacılar ... ve ...'ün kendisinin desteğinden yoksun kaldıklarını, yolcu konumundaki ...'in de kazada yaralanarak kalıcı sakatlığa maruz kaldığını, kusurun davalı sürücüde olduğunu beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacılardan ... ve ... yönünden destek tazminatı ile cenaze ve defin gideri olmak üzere toplam 3.000,00 TL maddi tazminatın ... şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere temerrüt tarihinden itibaren, diğer davalıar ... ve ... yönünden ise kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ayrıca oğullarının ölümü nedeniyle 15.000,00'er TL'den toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline,

davacı ...'in kalıcı sakatlığı nedeniyle davacının güç kaybı tazminatı nedeniyle 1.000,00 TL maddi tazminatın ... şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere temerrüt tarihinden, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren itibaren işleyecek faizi ile ayrıca 7.500,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat talebi konusunda hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile, davacı ... için 5.000,00 TL, davacılar ... ve ... için 10.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketi dışında kalan diğer davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiş,hüküm davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, maddi tazminat talebi konusunda hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile, davacı ... için 5.000,00 TL, davacılar ... ve ... için 10.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketi dışında kalan diğer davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiş,hüküm davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nın 47.maddesindeki (TBK 56. mad) özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar ... ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.613,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'ten alınmasına 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26954, Karar No: 2012/21720, Tarih: 13.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/26954 E.  ,  2012/21720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Düşme

Katılan vekilinin 31.05.2010 havale tarihli temyizi, sanık hakkında 2002 takvim yılına ilişkin olarak açılan kamu davasının düşürülmesine yönelik olup buna hasren yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, inceleme tarihi itibariyle anılan sürenin gerçekleştiği ve aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak bu hususta karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.