muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/18303, Karar No: 2023/17836, Tarih: 22.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/18303 E.  ,  2023/17836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.11.1999-27.10.2017 tarihleri arasında ustabaşı olarak çalıştığını, son ücretinin aylık net 4.000,00 TL olduğunu, davacının ... sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, ödenen kıdem tazminatının eksik olduğunu ileri sürerek fark kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya kıdem tazminatının ödendiği ve ihbar önelinin kullandırıldığını, taleplerin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.07.2019 tarihli ve 2017/590 Esas, 2019/316 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 25.11.2021 tarihli ve 2019/2644 Esas, 2021/2444 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 25.11.2021 tarihli ve 2019/2644 Esas, 2021/2444 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.02.2022 tarihli ve 2022/1492 Esas, 2022/2055 Karar sayılı ilâmı ile; davacının husumetli tanığı ...’ın beyanı, tüm dosya kapsamı ve davalı tanıklarının beyanı birlikte değerlendirildiğinde davacının haftanın iki günü 08.00-18.00, üç günü 08.00-21.00 ve cumartesi günleri de 8.00-13.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü gerektiği, belirlenen bu çalışma saatleri esas alınarak fazla çalışma alacağının hesaplatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, davacının ... bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını yöntemince ispatlayamadığından bu alacak kaleminin reddi yerine kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, kıdem tazminatı dışında hüküm altına alınan diğer alacaklara temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş ise de açıkça tarihin hüküm yerinde açıklanmamış olmasının infazda tereddüt yaratır mahiyette olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde toplanan deliller, dinlenen tanık beyanları ve alınan bilirkişi raporu birlikte değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının ihbar tazminatına hak kazanmadığını, yıllık izin ücretinin hatalı hesaplandığını, davacının elden ücret aldığı iddiası üzerinden hesaplanan tutarlara itibar edilemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma alacağının hesaplanması, ispatlanamayan ... bayram ve genel tatil ücretinin reddi, hüküm altına alınan alacaklara uygulanan faiz konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2799, Karar No: 2014/17372, Tarih: 18.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2799 E.  ,  2014/17372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/192-2013/366

Davacı H.. E.. vekili Avukat A.. Y.. tarafından, davalı H.. Ç.. aleyhine 31/05/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının dava dışı eşi ile evlilik birliği devam ederken gayrimeşru ilişki yaşadıklarını belirterek, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının, davacının eşi Ş.. E.. ile ilişki yaşadığı dönemde evli olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davalının eyleminin davacı tarafın kişilik değerlerine haksız saldırı niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayda; davacının dava dışı eşinden sadakatsiz davranışları nedeniyle aldığı tazminat ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/12/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, evli olduğunu bildiği halde onunla duygusal ve cinsel ilişkiye girmek suretiyle kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat davasıdır.

Eşler evlenmekle birbirlerine karşı cinsel anlamda sadakat yükümlülüğü altına girerler. (MK.185/III) Bu yükümlülüğün ihlali halinde diğer eş TMK 161 maddesine dayalı olarak zina nedenine dayalı boşanma davası açar ve bu davada MK 174/2 maddesinde düzenlenen manevi tazminat isteminde bulunabilir. Böyle bir boşanma davası açarak eşinden tazminat alan kişinin manevi zararı karşılanmış demektir. Boşanma davası açmayan eş, sadakat yükümlülüğüne uymayan eşi affetmiş demektir. Affeden eş manevi tazminat isteminde bulunamaz. Diğer yandan boşanma davası açmakla birlikte hangi sebeple olursa olsun eşinden bu nedenle manevi tazminat istemeyen eşin durumuda aynıdır.

Davalı eş ile ilişkide olan 3. kişinin durumuna gelince; boşanma davasıyla eşinden manevi tazminat alan davacı manevi tazminatın "tekliği ve bölünmezliği" ilkesi gereğince 3. kişiden tazminat isteyemeyeceği gibi bu tazminatı "sadakat" yükümlülüğü olan eşinden istemeyen, istemeyi ihmal eden davacı elbetteki 3. kişiye yönelemez. Diğer yandan MK 2 maddesi gereğince "herkes haklarını kullanırken iyiniyet kaidelerine uymak zorundadır." Davacının eşinden manevi tazminat almışken ya da sadakat yükümlülüğü olan eşi yerine 3. kişiye yönelmesini hukuk düzeni koruyamaz. 3. kişinin bu eylemden dolayı davalı eş ile müteselsil sorumluluğu da kabul edilemez. Zira; sadakat yükümlülüğü sadece eşe aittir.

Belirtilen nedenler itibariyle çoğunluk görüşüne katılmam olanaksızdır.18/12/2014
Yargıtay — Esas No: 2011/1765, Karar No: 2011/2325, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1765 E.  ,  2011/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 223 ada 7 parsel sayılı 3336.23 m2, 305 ada 1 parsel sayılı 1301.53 m2 ve 217 ada 1 parsel sayılı 1397.89 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla niteliğinde belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalı adına tespit edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmış, Hazine Orman Yönetimi yanında davaya katılmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 223 ada 7 parselin bilirkişi krokisinde (B) harfi ile işaretli 932.86 m2’lik bölümü ile 217 ada 1 ve 305 ada 1 sayılı parsellerin tamamının tespit tutanaklarının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından 223 ada 7 parselin (B) harfli bölümü dışında kalan kesimine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmış, çekişmeli yerler orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece çekişmeli 223 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı yararına kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla toprak kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Dosya arasında bulunan tarım bilirkişi raporundan taşınmazın % 4 ila 15 eğimli bir yapıda olup üzerinde 8- 10 adet karaçam fidanı, 1 adet ardıç ve dağınık halde kuşburnu ... gruplarının bulunduğu, toprağının 20- 25 seneden beri sürülüp ekilmediği bu nedenle doğal çayır otları ile kaplı olduğu anlaşılmaktadır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar ise taşınmazın 5- 6 yıldan beri sürülüp ekilmediği, komşular tarafından otunun biçildiğinden söz etmiştir. Bu durumda taşınmazın terk edilmiş olup olmadığı anlaşılamadığı gibi, ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin var olup olmadığı konusunda da duraksama oluşmaktadır.

Kaldı ki, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımları yeterli ve kanı uyandırıcı da değildir.

Kaldı ki, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımları yeterli ve kanı uyandırıcı da değildir.

Bu nedenle; mahkemece tarım bilirkişi, yerel bilirkişi ve taraf tanıkları eşliğinde yeniden keşif yapılarak tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı, ekonomik amacına uygun zilyetlik bulunup bulunmadığı, terk edilmiş olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, (murisler) yönünden de Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre ise, tespitin iptaline karar verilmesi gerekirken, tespit tutanağının iptaline karar verilmiş olması, ayrıca; kalan bölüm hakkında sicil oluşturulmaması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 08/03/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5720, Karar No: 2016/3944, Tarih: 28.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/5720 E.  ,  2016/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat...tarafından, davalılar .... ve diğerleri aleyhine 29/04/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılardan..., dava konusu yazının yer aldığı haber sitesinin genel yayın yönetmeni sıfatını taşımakta olup, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesi uyarınca hukuki sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu davalıya yönelik istemin, pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekir. Mahkemece, kısmen kabul kararı verilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan En Son ..... ve ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3- Davalılardan ... ve..in diğer temyiz itirazlarına gelince;

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Hakim, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda hakimin, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Kanun'un 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; özünde eleştirel yorum niteliğinde bulunan haberde kullanılan sözler itibariyle düşünsel bağlılığın korunmaması ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılardan ... yararına, (3) sayılı bentte gösterilen nedenle de davalılardan ... .... ve... yararına BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/03/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemlerine ilişkin olup, mahkemece davacıların manevi tazminat istemleri kısmen kabul edilmiş, verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; "..." isimli sitede 23/04/2014 tarihinde yayınlanan "... çocukların dinini öğrenmesinden rahatsız oldu" başlıklı haber içeriğinde müvekkillerine ait Sözcü Gazetesi ve.... aleyhinde söylenen gerçeğe aykırı beyanlar nedeniyle her bir müvekkili için ayrı ayrı 50,000 TL, olmak üzere toplam 100,000 TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işletilecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevabında özetle; görev itirazında bulunmuş, esasa dair ise, verilen haberin güncel ve gerçek olup kamu yararı taşıdığını hu nedenle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık, "...." isimli sitede 23/04/2014 tarihinde yayınlanan "Sözcü çocukların dinini öğrenmesinden rahatsız oldu" başlıklı haberin içeriğinde davacıların kişilik haklarına saldırı olarak kabul edilebilecek ifadelerin bulunup bulunmadığı, dolayısıyla anılan haber içeriğinin manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, "...." isimli sitede 23/04/2014 tarihinde yayınlanan "Sözcü çocukların dinini öğrenmesinden rahatsız oldu" başlıklı haberin içeriğinde davacıların kişilik haklarına saldırı olarak kabul edilebilecek ifadelerin bulunup bulunmadığı, dolayısıyla anılan haber içeriğinin manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu uyuşmazlık ilk olarak... Gazetesi'nde 23/04/2014 günü yayımlanan "Bugün 23 Nisan hüzün doluyor insan... Anaokulu öğrencileri namaz şenliğinde" başlıklı haber içeriğinin yayımlanması, bu habere karşılık olarak "..." isimli internet sitesinde 23/04/2014 günü yayımlanan "Sözcü çocukların dinini öğrenmesinden rahatsız oldu" başlıklı haber yorumun yayımlanması ile ortaya çıkmaktadır. Davacı gazete ve sahibi 23/04/2014 tarihli "Bugün 23 Nisan hüzün doluyor insan.. Anaokulu öğrencisi namaz şenliğinde" başlıklı haberde anaokulu öğrencilerinin namaz kılmalarının bazı çevrelerin tepkisini çektiğini ileri sürerek ve bu olayı haberleştirerek yorum getirmiştir. Buna karşılık aynı günlü ".." isimli ...Gazetesi'nin aynı haberi resimleriyle birlikte verip başlığında ve yazısında "sözcü çocukların dinini öğrenmesinden rahatsız", "sahibi cemaat evinden yetişme", "cemaatin gizli finansörlük yaptığı gazete", "müslüman bir ülkede çocukların dinini öğrenmesinden rahatsız oldular" ifadeleri ile... Gazetesi'ndeki haber yoruma, haber-yorumla karşılık verdikleri anlaşılmaktadır.

Basın özgürlüğü. Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına atındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak vc Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 vc 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.