muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4973, Karar No: 2019/6405, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4973 E.  ,  2019/6405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin olarak açılan davada ....... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

.... Mahkemesince, Huzurevinde ölen ...'un nüfus kaydında bulunan adresinin ".....lduğu bu adresin is.....adresi olduğu görülmüştür. Huzurevinin son ikametgah sayılamayacağından (Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2003/2603 E. 2003/7385 K.), ...'un Huzurevine girmeden önceki ikamet adresinin de bilinmediği ve.....nüfusuna kayıtlı olduğu dikkate alınarak davaya bakma yetkis...... ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Mahkemesince ise her ne kadar ..... Mahkemesi tarafından müteveffanın mernis adresinin huzurevi adresi olduğu ve huzurevine girmeden evvelki adresinin tespit edilemediğinden bahisle, müteveffanın nüfusa kayıtlı olduğu yer mahkemesi olarak yetkisizlik kararı verilerek dosya mahkememize gönderilmiş ise de; nüfusa kayıtlı olduğu yer şahsın ikamet adresi sayılamayacağından, TMK'nın 19. maddesinde "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." şeklinde düzenlendiğinden murisin ....... huzurevinde kaldığı ve huzurevine girmeden evvelki adresinin mahkemece tespit edilemediği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." denilmektedir. TMK'nın 19/1. maddesinde de "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de müteveffanın sürekli kalmak amacıyla huzurevine yerleştiği ve ölüm tarihine kadar huzurevinde yaşadığı anlaşılmaktadır. Müteveffanın nüfus kaydında gösterilen yerleşim yeri adresinin "...... adresi olduğu, bu adresin de huzurevi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...... Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3032, Karar No: 2019/5882, Tarih: 15.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3032 E.  ,  2019/5882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde,...... 694 ada 16 nolu parselde bulunan anataşınmazın bağımsız bölümlerinin arsa paylarının düzeltilerek tapuya tesciline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne......mahallesi 694 ada 16 nolu parselde kurulu bulunan kat irtifak sözleşmesindeki arsa payı oranlarının iptaline, 204,28 m2'lik alana sahip parseldeki zemin katta bulunan 1 nolu bağımsız bölümün arsadaki pay oranlarının 3/7, 1. kat 2 nolu mesken niteliğindeki bağımsız bölümün 2/7, 2. kat 3 nolu bağımsız bölümün oranının 2/7 olarak kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda öncelikle davacıların kat mülkiyeti tarihinde arsa paylarında yanlışlık yapıldığını somut delillerle ispatlaması gerekmektedir. Bu yanlışlık ispatlandığı takdirde yasanın ilgili maddesi gereği değerlendirme taşınmazda kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulduğu tarih esas alınarak değerlendirme yapılmasını zorunlu kılmaktadır. Dosya da bulunan bilirkişi raporunda her ne kadar kat irtifakı kuruluş tarihi esas alındığı belirtilmiş ise de değerlendirme kat irtifakı kuruluş tarihi esas alınarak yapılmamıştır. Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Ayrıca bu değerlendirme kat irtifakı-kat mülkiyeti tesisi tarihi esas alınarak yapılmamıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı yahut kat mülkiyeti kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/10/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15285, Karar No: 2013/14361, Tarih: 25.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15285 E.  ,  2013/14361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkin davada Adıyaman 1 Asliye ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesi, davanın HMK 4 ve 382. Maddelerine dayanmadığı, Asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi, 6100 sayılı HMK.nun 382/1, 382/2-a.4 ve 383. maddeleri gereğince uyuşmazlığa Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılacağından bahisle görevsizlik kararı vermiştir.

Dava davacının 1993 yılından beri kayıp olan kardeşinin kaybolması nedeniyle gaipliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Kanunda çekişmesiz yargı işlerinin neler olduğu ,6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382/1 maddesine göre; "Çekişmesiz yargı, hukukun, mahkemelerce, aşağıdaki üç ölçütten birine veya birkaçına göre bu yargıya giren işlere uygulanmasıdır..." hükmü ile "ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan haller, ilgililerin ileri sürebileceği herhangi bir hakkın bulunmadığı haller ve hakimin re’sen harekete geçtiği haller ... " olmak üzere bu üç ölçütle çekişmesiz yargının genel çerçevesi belirlenerek mümkün olduğunca çekişmesiz yargı işleri sayılarak belirtilmiştir. Ancak bu sayma sınırlı olmadığından yasa maddesinde sayılmayan fakat çekişmesiz yargı ölçütlerini taşıyan diğer işlerin de çekişmesiz yargı işi olarak kabulü gerekir. Yani, 382. maddede sayılmamakla beraber çekişmesiz yargının ölçütlerinden birini veya birkaçını taşıyan bir iş de çekişmesiz yargı işi olarak değerlendirilmelidir.

Gaipliğe karar verilmesi davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382. maddesinde belirtilen çekişmesiz yargı işlerinden sayılmalıdır. Kaldı ki, 382. maddenin 2-a.4 .maddesinde “gaiplik kararı” çekişmesiz yargı işi sayılmış olup aynı yasanın 383. maddesinde de çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiştir.

Gaiplik kararı isteğine ilişkin uyuşmazlık, çekişmesiz yargı işi niteliğinde olup Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Adıyaman Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32872, Karar No: 2015/22749, Tarih: 01.07.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/32872 E.  ,  2015/22749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı, davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu, davalının 18.12.2006 tarihinden itibaren vekilliğini yapmaya başladığını, 150.000.00.TL bedelli senedin icra yoluyla tahsili yönünde davalı ile 04.06.2007 tarihinde yazılı sözleşme yaptığını, bu sözleşmeye göre, 30.000.00.TL' dan aşağı olmamak üzere toplam alacağın %20' sinin vekalet ücreti olarak ödeneceğini, vekil olarak masraf ve harçları kendisi yatırdığında müvekkili davalının derhal kendisine ödeyeceğini, kısmi tahsilatlardan öncelikle vekalet ücreti ve o ana kadar ödenmemiş masraf varsa bu miktarların kendisi tarafından mahsup edileceğini, takibe konu alacakla doğrudan yada dolaylı olarak ilgili tüm dava ve işler için ayrıca vekalet ücreti ödeneceğini, işin tüm giderlerinin iş sahibi tarafından karşılanacağını, iş sahibi tarafından şimdilik giderler için avans verilmediğini, 07.09.2007 tarihinde senedin faizi ile birlikte tahsili için 260.256.16.TL üzerinden kambiyo senedine mahsus haciz yolu ile takip yaptığını ayrıca dava dışı borçlu tarafından açılan menfitesit davasında davalı vekili olarak görev yaptığını, takip ve dava devam ederken 30.04.2009 tarihinde davalının haksız olarak kendisini azlettiğini, icra dosyası ile menfi tespit davasından doğan akdi ve karşı yan vekalet ücretleri ile icra dosyasından yaptığı 1.316.50.TL harç masrafının kendisine ödenmesinin gerektiğini, icra dosyasına yatan toplam 16.622.40.TL' yı 15.11.2007 tarihinde vekalet ücreti ve masraf yönünden yazılı vekalet sözleşmesi ve Avukatlık Kanunu gereğince uhdesinde tuttuğunu ve alacağından mahsup ettiğini ileri sürerek şimdilik 48.316.50.TL' nın, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile talebini artırarak toplam 69.654.53.TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, hile ile imzalatılan sözleşmedeki boşlukların davacı tarafından sonradan doldurulduğunu, gerek sözleşmenin imzalanmasından önce gerekse de sözleşmenin imzalanmasından sonra davacının kendisinden masraf adı altında çok yüksek miktarlarda para almasına rağmen makbuz vermediğini, kendisinden aldığı paraları nerelerde kullandığını açıklamadığını, avans olarak alınan paralardan artan bedellerin iade edilmediği gibi icra dosyasından 1.316.50.TL harç parasının talep edildiğini ayrıca icra dosyasından 15.11.2007 tarihinde tahsil ettiği 16.622.40.TL hakkında herhangi bir bilginin verilmediğini, işlemler bitmeden vekalet ücretinin hak edilemeyeceğini ve hapis hakkının kullanılamayacağını bu nedenlerle yaptğı azlin haklı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 48.316.50.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 48.316.50.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Avukatın, vekil olarak borçları dava tarihi olan 30.05.2012 tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu' nun 389 ve devamı (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu' nun 505 ve devamı) maddelerinde gösterilmiş olup, vekil, adı geçen Kanunun 390. (TBK.' nun 506.) maddesine göre müvekkiline karşı vekaleti sadakat ve özen ile ifa etmekte yükümlüdür. Vekil, sadakat borcu gereği olarak müvekkilinin yararına olacak davranışlarda bulunmak, ona zarar verecek davranışlardan kaçınmak zorunluluğundadır. “Özen borcu” ile ilgili Avukatlık Kanununun 34. maddesinde mevcut olan, “Avukatlar, yüklendikleri görevleri, bu görevin kutsallığına yakışır bir şekilde özen, doğruluk ve onur içinde yerine getirmek ve avukatlık ünvanının gerektirdiği saygı ve güvene yakışır bir şekilde hareket etmekle yükümlüdürler.” şeklindeki hüküm ise, avukatlık mesleğinin bir kamu hizmeti olması nedeniyle, Borçlar Kanununun 390. maddesinde düzenlenen vekilin özen borcuna göre çok daha kapsamlı ve özel bir düzenlemedir. Buna göre avukat, üzerine aldığı işi özenle ve müvekkili yararına yürütüp sonuçlandırmakla görevli olduğu gibi, müvekkilinin kendisi hakkındaki güveninin sarsılmasına neden olacak tutum ve davranışlardan da titizlikle kaçınmak zorundadır. Aksi halde avukatına güveni kalmayan müvekkilin avukatını azletmesi halinde azlin haklı olduğunun kabulü gerekir. Gerçekten de avukat, görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş, sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, müvekkilinin vekilini azli haklıdır. Avukatlık Kanununun, 174. maddesinde, “Avukatın azli halinde ücretin tamamı verilir. Şu kadar ki, avukat kusur veya ihmalinden dolayı azledilmiş ise ücretin ödenmesi gerekmez.” hükmü mevcut olup, bu hükme göre azil işleminin haklı nedene dayandığının kanıtlanması halinde müvekkil avukata vekalet ücreti ödemekle yükümlü değildir. Avukat bu durumda ancak azil tarihi itibariyle sonuçlanıp, kesinleşen işlerden dolayı vekalet ücreti talep edebilir. Buna karşılık haksız azil halinde ise avukat, hangi aşamada olursa olsun, üstlendiği işin tüm vekalet ücretini talep etme hakkına sahiptir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa; Dava, vekalet ücreti alacağının tahsili istemine ilişkin olup, davacı ile davalı arasında 04.06.2007 tarihli yazılı avukatlık sözleşmesine istinaden avukat olan davacının davalıya hukuki yardımlarda bulunduğu, vekalet ilişkisinin 30.04.2009 tarihli azille sona erdiği anlaşılmaktadır. Davacı avukat, azlin haksız olduğunu ileri sürerken davalı ise, davacının görevini sadakat ve özenle yerine getirmediğini, azlin haklı olduğunu savunmuştur. O halde taraflar arasındaki öncelikli uyuşmazlık, azlin haklı olup olmadığı ile ilgili olup, ancak bunun sonucuna göre davalının vekalet ücreti ödemekle yükümlü olup olmadığına karar verilebilecektir. Davaya konu yapılan ... İcra Müdürlüğü' nün 2007/7322 Esas sayılı takip dosyasında, davalı lehine davacı avukat tarafından toplam 260.256.16.TL' nın tahsili amacıyla 07.09.2007 tarihinde icra takibinde bulunulduğu, davacı avukatın mahsuplar sonucunda 15.10.2007 tarihinde 1.362.00.TL ve 15.11.2007 tarihinde 15.260.40.TL olmak üzere toplam 16.622.40.TL icra dosyasından para çektiği, her ne kadar taraflar arasında imzalanan sözleşmede kısmi tahsilatlardan öncelikle vekalet ücreti ve o ana kadar ödenmemiş masraf varsa bu miktarların mahsup edileceği kararlaştırılmış ise de, bu durumun davacı avukata icra dosyasından çektiği paralar ile ilgili olarak davalı müvekkiline azil tarihine kadar bilgi vermemesine neden olamayacağı, bu hususta davacı avukatın üzerine aldığı vekalet görevinin gereklerini tam ve sağlıklı olarak yerine getirmediği ve böylece davalının vekil olan davacıyı 30.04.2009 tarihinde yaptığı azilde haklı olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Az yukarıda da değinildiği gibi, Avukatlık Kanununun, 174. maddesinde, “Avukatın azli halinde ücretin tamamı verilir. Şu kadar ki, avukat kusur veya ihmalinden dolayı azledilmiş ise ücretin ödenmesi gerekmez.” hükmü mevcut olduğundan bu hükme göre azil işleminin haklı nedene dayandığının kanıtlanması halinde müvekkil, avukata vekalet ücreti ödemekle yükümlü değildir. Dairemizin kökleşmiş içtihatlarına göre haklı azil halinde ancak azil tarihi itibariyle sonuçlanıp, kesinleşen işlerden dolayı vekalet ücreti talep edilebilir. Bu itibarla somut olayda, sonuçlanıp kesinleşen iş bulunmadığından mahkemece vekalet ücreti yönünden talebin reddine karar verilmesi gerekirken az yukarıda yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 825,25 TL. temyiz harcının davalıya, 336,75 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6262, Karar No: 2010/9013, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6262 E.  ,  2010/9013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ve 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2- Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 24/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6512, Karar No: 2011/4415, Tarih: 06.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/6512 E.  ,  2011/4415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı TCK.nun 247/1, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2006 tarihli ve 2004/42 Esas, 2006/144 sayılı kararının, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 27.03.2008 tarihli ve 2007/11607 Esas, 2008/2807 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin, aynı mahkemenin 16.09.2010 tarihli ve 2010/1277 Değişik İş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2010 tarihli ve 2010/1363 müteferrik sayılı kararının;

Dosyaya ibraz edilen ve sanık adına herhangi bir kefalet kesintisi yapılmadığına dair Kocaeli Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 14.09.2009 tarihli yazısı ile Maliye Bakanlığı Kefalet Sandığı Başkanlığının 01.09.2009 tarihli yazılarının yargılama aşamasında değerlendirilmediği, yeni bir delil olarak yargılamanın yenilenmesi yoluyla incelenerek, hastane derneği kadrosunda sözleşmeli sekreter olarak çalışan sanığın, çalıştırıldığı kurumun görevlisi olmadığının anlaşılması karşısında, işlediği fiilde zimmet suçunun kanuni unsurları oluşmadığı, eylemin hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunu oluşturacağı cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 28.03.2011 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-41-8182-2010/3396/16340 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekimliğinin 10.12.2003 gün ve 2163 sayılı yazıları ile Döner Sermaye Saymanlığının rektörlük oluru alınan 18.05.2001 tarihli görevlendirme yazısına göre sanığın 18.05.2001 ile 14.05.2003 tarihleri arasında hastane özel muayene biriminde veznedar olarak görevlendirildiği, görevlendirilmeye yasal engel bulunmadığı gibi sanığın da kamusal faaliyet vasfındaki görevlendirmeyi kabul ederek uzun süre yerine getirdiği ve bu sırada görevi gereği tevdi edilen paraları mal edinmesinin zimmet olarak kabulünde hukuka aykırılığın olmadığı, hakkındaki hükmün kesinleşmesinden sonra gönderilen yazılara nazaran 2489 sayılı Kefalet Kanunu hükümleri uyarınca adına kefalet aidatı kesintisi yapılamamış olmasının da hukuki durumunu değiştirmeyeceğinin anlaşılması karşısında, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2010 gün ve 2010/1363 Değişik İş sayılı itirazın reddine dair kararında bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşıldığından CMK.nun 309. maddesi uyarınca yerinde görülmeyen istemin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.