muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8820, Karar No: 2013/8790, Tarih: 10.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/8820 E.  ,  2013/8790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Dava, 3.kişi tarafından İİK'nun 96.maddesi gereği açılan istihkak iddiasının kabulü istemine ilişkindir. Mahkemece, haczedilen büyükbaş hayvanlar borçluya ait olmadığından davanın kabulüne, haczin kaldırılmasına dava değeri üzerinden % 15 tazminata hükmedilmesine karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 3.kişi vekili, 21.10.2010 tarihinde hayvanların haczedildiğini, işletmedeki söz konusu bu hayvanların davacıya ait olduğunu, 28.10.2010 tarihinde yasal süre içinde istihkak iddiasında bulunulduğunu, aynı zamanda ... İcra Hukuk Mahkemesi'ne dava açıldığını, ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/71 Esas sayılı dosyasında görülen davada 26.01.2012 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, istihkak davası açma süresi hak düşürücü süre olduğundan, İİK 97 madde gereği istihkak davası açma süresinin icra Mahkemesi kararının tebliği veya tefhiminden itibaren 7 günden sonra başlayacağını ve ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/71 Esas sayılı dosyası ile görülen davanın 26.01.2012 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verilip istihkak davası açılmış olması nedeni ile hak düşürücü süre kesildiğinden, davanın süresinde açıldığını, yapılan haczin kaldırılması, satışın durdurulması ve % 15 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, 21.10.2010 tarihli hacizde yapılan işlem için İİK'nun 97.maddesi gereği dava açılmış ise de, daha önce davacı tarafından, ... İcra Hukuk Mahkemesi'ne 2010/71 Esas sayılı dosya ile hacze karşı istihkak davası açıldığını, bu davanın 26.01.2012 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verilip bittiğini, istihkak davasında dava açma süresinin haczi öğrendiği günden itibaren 7 gün olup bu süre hak düşürücü süre olduğundan, açılmamış sayılmasına karar verilen davanın hak düşürücü süreyi kesmeyeceğini, davacının babasının 20.11.1998 tarihinde vefat etmiş olması nedeni ile haciz konusu hayvanların davacıya ait olmasının mümkün olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın İİK'nun 96.maddesi gereği açılan istihkak davası olup ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/71 Esas sayılı dosyasında yargılama yapıldığını, 17.11.2011 tarihli celsede mazeretin reddi nedeni ile HMK 150. maddesi gereği dosyanın

Mahkemece, davanın İİK'nun 96.maddesi gereği açılan istihkak davası olup ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/71 Esas sayılı dosyasında yargılama yapıldığını, 17.11.2011 tarihli celsede mazeretin reddi nedeni ile HMK 150. maddesi gereği dosyanın

işlemden kaldırılmasına karar verildiğini, 21.11.2012 tarihinde davanın yenilendiğini, 26.01.2012 tarihli celsede davacının usulsüz mazeretinin reddi nedeni ile 6100 sayılı HMK 320/4 maddesi gereği yenilemeden sonra takipsiz bırakıldığı için davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, bu karardan sonra İİK 96.maddesi gereği süresi içinde dava açıldığından davanın kabulüne sığırlar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına, % 15 tazminata hükmedilmesine ve takibin ertelenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388/1-3. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/1-c. maddesi, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiğini açıklamıştır. Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesinde:

“Karar aşağıdaki hususları kapsar:

1- Kararı veren mahkeme ile hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin ad ve soyadları ve sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa kararın hangi sıfatla verildiği,

2- Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri,

3- İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep,

4- Hüküm sonucu ile varsa kanun yolu ve süresi,

5- Kararın verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin imzaları,

Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmü yer almaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde de:

“(1) Hüküm "Türk Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a)-Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini.

b)-Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

c)-Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

b)-Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

c)-Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç)- Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

d)- Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını.

e)- Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesi getirilmiştir.

Buna göre bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin,

delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir. Bu kısım, hükmün gerekçe bölümüdür. Gerekçe, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini (hukuk sebepleri) kendiliğinden (re'sen) araştırıp bularak hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar.

Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkeme de, bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. Taraflar da ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun, gerekçesiz ise tarafları doyurmaz (Kuru, Baki/ Arslan, Ramazan/ Yılmaz, Ejder; Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı 6100 sayılı HMK’na göre Yeniden Yazılmış, 22 Baskı, Ankara 2011, s.472). Anayasa’nın 141. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.

Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Az yukarıda vurgulanan hususlar, Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün ve E:323, K:391;10.09.1991 gün ve E:281, K:415; 25.09.1991 gün E:355, K:440; 19.04.2006 gün ve E:2006/4-142, K:229; 05.12.2007 gün ve E:2007/3-981, K:936; 23.01.2008 gün ve E:2008/14-29, K:4; 19.03.2008 gün ve E:2008/15-278, K:254; 18.06.2008 gün ve E:2008/3-462, K:432; 21.10.2009 gün ve E:2009/9-397, K:453; 24.02.2010 gün ve E:2010/1-86, K:108; 28.04.2010 gün ve E:2010/11-195, K:238; 22.06.2011 gün ve E:2011/11-344, K:436 sayılı kararlarında da, benimsenmiştir.

Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde yer alan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır.

Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasa'nın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK'nun 297. (Mülga HUMK'nun 388.) maddesi, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir. Yine HMK'nun 27. maddesinin (HUMK'nun 73.m) 2. bendi “c” bölümünde de hukuki dinlenilme hakkının “Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini”de içerdiği açıklanarak bu husus vurgulanmıştır.

Öte yandan, mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, başka bir dava yönünden kesin hüküm, kesin veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi hukuksal değerlendirmeler de bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür. Temyize konu dava dosyasında mahkemenin “Davanın İcra İflas Kanunu'ndan kaynaklanan istihkak iddiasını içerir talep olduğu, Mahkememizin 2010/71 Esas sayılı dosyasında yargılamasının yapıldığı, davacı vekilinin 17.11.2011 tarihli celsede usulüne uygun olmayan mazeretinin reddine karar verilerek dosyanın HMK'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırıldığı, davacı vekilinin 21.11.2011 tarihinde davasını yenilediği, taraflara usulüne uygun tebligat çıktığı, 26.01.2012 tarihli celsede davacı vekilinin usulüne uygun olmayan mazeretinin kabul edilmeyerek 6100 sayılı HMK'nun 320/4 maddesi gereği, yenilemeden sonra tekrar takipsiz bırakılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olduğu, karardan itibaren yeniden istihkak iddiasıyla Mahkememizde yargılama yapılmakla, İcra İflas Kanunu'nun 96. maddesine göre istihkak davasının süresi içerisinde açıldığı anlaşıldığından aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” şeklindeki gerekçesinin usul ve yasaya uygun bir gerekçe olarak kabulü mümkün değildir. Bu bakımdan ortada denetlenebilecek gerekçeli bir karar olmadığına göre Mahkemece yapılacak iş; özellikle Anayasa'nın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK'nun 297. (Mülga HUMK'nun 381, 388 ve 389.) ve 27.maddeleri de gözetilerek gerekçelerini açıkça kaleme aldığı anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurmak olmalıdır.

Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Usul ve Yasaya aykırı görülen kararın gerekçe yönünden İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23199, Karar No: 2014/12816, Tarih: 18.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/23199 E.  ,  2014/12816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/127880

Mahkeme : KARŞIYAKA 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 14/03/2012 – 2011/1070 esas ve 2012/280 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2264, Karar No: 2018/13431, Tarih: 21.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2264 E.  ,  2018/13431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince 685 sayılı KHK'nın 1. 690 sayılı KHK'nın 56. maddesi ve 685 sayılı KHK'nın geçici 1. maddesinin 3. fıkrası uyarınca işe iade talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dosyanın onaylı örneğinin incelenmek üzere Olağanüstü Hal İşlemleri Komisyonuna gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin kararına karşı davalı ...... Üniversitesi Rektörlüğü vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nce mahkemece tarafların delilleri toplanarak uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi zorunlu olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesince verilen asıl karar ile ek kararın kaldırılması ve davanın yeniden görülmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verildiği verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin HMK 366. Maddesi yollamasıyla reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nin temyiz talebinin reddi yönündeki 29/01/2018 tarihli ek kararın davalı ...... Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davalı ...... Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararı 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-a-6 bendine göre kesin nitelikte olduğundan, davalı vekillerinin temyiz isteminin reddine dair 29.01.2018 tarihli EK KARARIN ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 21.06.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4883, Karar No: 2021/3235, Tarih: 17.05.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/4883 E.  ,  2021/3235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1)Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adre

de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'ye yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 17.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3738, Karar No: 2019/1072, Tarih: 10.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/3738 E.  ,  2019/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Sanığın savunmasında bildirdiği Çanakkale Boğaz Komutanlığı adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatın, aynı Kanunun 14. maddesindeki “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır” şeklindeki düzenlemeye aykırı olduğu ve dolayısıyla karar usulüne uygun tebliğ edilmediğinden henüz kesinleşmemiş olduğu ve denetim süresi başlamadığı gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/286, Karar No: 2023/272, Tarih: 25.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/286 E.  ,  2023/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sözleşmenin feshi, aksi takdirde eksikliklerin tamamlanması için nama ifa ve kira kaybının tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 15. Hukuk Dairesince Antalya Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı bir kısım davacılar ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, yapı ruhsatının 17.09.2009 tarihinde alındığını, inşaat süresinin ruhsat tarihinden itibaren 12 ay ve 4 aylık ek süre olup, inşaat bitim tarihinin 16.09.2010 tarihi olduğunu, binada yapılacak 8 dairenin 4 tanesinin davacılara ait olduğunu, inşaatın tamamlanmayıp genel iskânın alınmadığını, davacıların 22.03.2011 tarihinde şantiye abonesi olarak taşındıklarını, yapılan delil tespitinde 10.540,00 TL kira bedeli alacağı ve 30.225,41 TL noksan ve ayıplı imalât bedelinin belirlendiğini, SGK prim borçlarının ödenmediğini ileri sürerek, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin ileriye yönelik feshine, talep yerinde görülmezse 5 no.lu bağımsız bölümün satış yetkisinin verilmesine, elde edilecek paranın eksiklikler için ve genel iskanın alınması için harcanmasına, artan paranın kira kaybına mahsuben davacılara verilmesine, 10.540,00 TL kira alacağının 04.08.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı asıl cevap dilekçesinde; ileriye etkili fesih şartlarının oluşmadığını, mülk sahiplerinin taşınmazı boş ve problemsiz olarak teslim borcu olduğunu, bitişik 19 nolu parselin 1,5 m inşaat sahasına kaydığını, belediyece ilgili gecekondunun yıkılmadan genel iskan verilmeyeceğinin bildirildiğini, bu sorunun Mayıs 2012'den sonra çözüldüğünü, temsilcisi ... olan aileye 1.600,00 TL ödeme yapıldığını, genel iskân hariç dairelerin tam ve eksiksiz teslim edildiğini, ameliyat olması nedeniyle SGK prim borçlarının ödenemediğini, sözleşmede genel iskan için süre belirlenmediğini, 5 numaralı bağımsız bölümün Nesibe Dere'ye satıldığını, ancak tapusunun verilemediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI