muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2696, Karar No: 2018/3431, Tarih: 26.09.2018

. Karşı taraf ticari defterlerini sunmadığı takdirde ise bu davranışı ile kendi ticari defterlerinin davacı defterleri ile uyumlu olup olmadığının incelenmesine engel olduğundan, engel olduğu sonucun varlığını kabul etmiş sayılmalıdır. Tacir olup ticari defter tutmak zorunda olan taraf, ticari defterleri bulunmadığını ileri süremeyeceğinden verilen kesin süreye rağmen ibraz etmediği takdirde, belgenin elinde olmadığına dair yemin etmesine gerek olmaksızın HMK 220/3. madde gereğince sunmaktan kaçındığı belgelerdeki (ticari defterlerindeki) kayıtların, karşı taraf defterindeki kayıtlara uygunluğunu mahkeme kabul edebilir. Aksinin kabulü durumunda; karşı tarafın ticari defterlerini sunmaması halinde sunan tarafın muntazam tutulmuş ticari defterlerinin lehe delil olarak kabul edilemeyeceği şeklinde bir sonuç ortaya çıkar ki bu ticari defterleri ve karşı taraf elinde olduğu ileri sürülen belgeleri delil olarak kabul edip sunulmaması halinde sonuçlarını belirleyen HMK'ndaki açık düzenlemelere aykırı bir yorum olacaktır.Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece taraflara ticari defterlerini sunmaları için süre verilmiş olup, davacı defterleri üzerinde yapılan inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu ile talep edilen alacağın varlığı belirlenmiş olup, inceleme tamamlanmak üzere mahkemece yapılması gereken iş; davalılara takip dayanağı işin yapıldığı tarihteki döneme ait ticari defter ve kayıtların ibrazı için süre verilip, ibraz edilmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırmak ya da kaçınılması durumunda HMK 222/II ve III. maddeleri dikkate alınarak davacının kanuna göre eksiksiz tuttuğu ticari defter ve kayıtlarının lehine delil teşkil edip etmeyeceği de değerlendirilerek dosyanın sonuçlandırılması gerekir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/649, Karar No: 2015/16607, Tarih: 03.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/649 E.  ,  2015/16607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre,olay günü sanığın evine temizlik işi yapmaya gelen ölenin, balkonu temizlerken, balkonu kapatan ve olay tarihinden 30 yıl önce yaptırıldığı anlaşılan alüminyum doğramayı ve camları sildiği sırada ağırlığa ve yüklenmeye dayanamayan doğramanın bir kısmının yerinden çıkması sonucu dördüncü kattan aşağı düşerek öldüğü olayda; ölenin yaşı ve senelerdir temizlik işi yapması nedeniyle gerekli ve yeterli tecrübeye sahip olduğu, yıpranan ve güçsüzleşen balkon aliminyum doğramasına yüklenmemesi gerektiğini biliyor olmasına rağmen buna uymayarak cam silerken yıpranmış aliminyum doğramalara ağırlığını vererek düşüp oldüğü suça konu olayda kusurun tamamının ölene ait olduğu bu nedenle cezai yönden yüklenecek kusur bulunmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13755, Karar No: 2010/239, Tarih: 21.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13755 E.  ,  2010/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; eylemlerinin ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.11.2008 gün ve 2008/305 Esas 2008/519 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun sübutuna ve niteliğine etkisi bakımından; sanığın, mağdurenin amcası olduğuna dair onaylı nüfus kayıt örneklerinin temin edilmesi ve mağdurenin kardeşi Gökhan’ın tanık olarak dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmaya dayanılarak hükme varılması,

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporlarına dayanılarak karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8351, Karar No: 2008/15679, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8351 E.  ,  2008/15679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların avukatı olduğunu, takip ettiği taşınmaz üzerindeki siteden iki taşınmazın avukatlık ücreti olarak verilmesinin kararlaştırıldığını, bu amaçla yapılan protokole göre henüz inşaatı devam eden sitenin yapım aidatlarının ½ sinin davalılar tarafından ödenmediğini, ayrıca ince işlerinin de kendisi tarafından yapıldığını bildirerek, avukatlık ücretine mahsuben verilen villaların ödenmeyen aidatlarının ve ince ... bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan Yakup Kesici, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu savunarak yetki itirazında bulunmuş, diğer davalı da davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davalının yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine, talep halinde dosyanın yetkili nöbetçi ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı avukatlık ücretinin tahsili için davalıların ikametgahı olduğunu söylediği ... Asliye Hukuk Mahkemesinde davasını açmıştır. Davalılardan Yakup Kesici süresinde yetki itirazında bulunarak ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunmuştur. Mahkemece davalının vekilinin 2008/8351-15679

vekaletnamesinde yazılı ... adresi esas alınarak yetki itirazının kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir. Davalı yetki itirazında ... Mahkemelerinin yetkili olduğu itirazında bulunmakla birlikte ... yargı sınırları içindeki mahkemelerden hangisinin yetkili olduğunu bildirmemiştir. Bu yetki itirazından kastedilen yetkili mahkemenin ... Adliyesi Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu düşünülse bile davalının ikametgahı avukatına verdiği vekaletnamede ... olduğu belirtildiğinden, ayrıca bu adresi nakilsiz terk ettiği ... Kaymakamlığının yazısından anlaşılmakla, mahkemenin davalının “... Mahkemeleri yetkilidir “şeklindeki itirazını vekaletnamedeki adresle tamamlayarak ... Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilemez. Yetki itirazında bulunan taraf yetkili mahkemeyi açıkça göstermek zorundadır. Aksi halde yetki itirazı geçersiz sayılmalıdır. Açıklanan nedenle davanın esasına girilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken yazılı şekilde, davalının usulsüz yetki itirazının kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.12.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12156, Karar No: 2010/10771, Tarih: 07.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/12156 E.  ,  2010/10771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan ... şüpheli hakkında yapılan soruşturma sonunda Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 29.08.2007 tarihli vesayılı kovuşturmanın yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddine ilişkin, Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2007 tarihli ve 2007/923 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

Müştekinin şikayetinde, 28.07.2007 tarihinde plakalı araç ile gelen şüphelinin oğluna kamera diye 255.00 Yeni Türk Lira karşılığında bir adet kasetçalar sattığını ifade etmesi karşısında, olayın hukuki nitelikte olduğu gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına ve bu karara itirazın da reddedildiği anlaşılmış ise de;

Söz konusu şikayet üzerine Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturmaya ilişkin herhangi bir işlem yapılmadığı, şüpheli şahıs ve plakası verilen araca ilişkin araştırma ve soruşturma yapılarak sonucuna göre bir karar verilebileceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 01.04.2008 gün ve sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 06.05.2008 gün ve sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 04.12.2007 gün ve 2007/2-247/257 sayılı kararında açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK’nın 160. maddesinin birinci fıkrası uyarınca; ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenen Cumhuriyet Savcısı, kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamak, aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince de maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almak ve şüphelinin haklarını korumak ile aynı Kanunun 170. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca da soruşturma evresi sonucunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa iddianame düzenlemek, aksi halde de 172. madde gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar vermek yükümlülüğü altındadır.

Cumhuriyet Savcısının kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararına karşı yapılacak başvuru yöntemi de CMK’nın 173. maddesinde düzenlenmiş olup, itiraz mercii olarak öngörülen ağır ceza mahkemesi başkanının itirazı yerinde bulması halinde Cumhuriyet Savcısının iddianame düzenleyerek mahkemeye vereceği, itirazın haklı bulunmaması halinde de istemin gerekçeli olarak reddolunacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak bu hükümlerin uygulanabilmesi için Cumhuriyet Savcısının kanuna uygun bir soruşturma yapmış olması zorunlu olup buna karşın, Cumhuriyet Savcısının CMK’nın kendisine yüklediği soruşturma görevini hiç yerine getirmediği, ortada kanuna uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumlarda, itirazı inceleyen merciin, Cumhuriyet Savcısının CMK’nın 160 ve devamı maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak amacıyla itirazın kabulüne karar vermesi gerekmektedir.

İncelenen dosya içeriğine göre; şikayetçinin ... şüpheliler tarafından dolandırıldığının iddia olunması karşısında; hiçbir soruşturma yapmaksızın kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, itirazın bu nedenle kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsiz olup, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.08.2007 gün ve soruşturma, 2007/2382 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik vaki itirazın reddine ilişkin mercii Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 22.10.2007 gün ve 2007/923 değişik iş sayılı kararın CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin 5271 sayılı CMK da gözetilerek mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 7.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2664, Karar No: 2010/3402, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/2664 E.  ,  2010/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tescile karar verilmezse alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden ayrılmasına diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 09.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek yükleniciye temlik nedeniyle ödenen 60.000 Amerikan Dolarının davalılardan tahsili veya inşaatın devamına izin verilmesi istemlerine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, işin ancak %40 seviyelerine getirildiği aşamada sözleşmenin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, yüklenici aleyhine açılan davanın tefrikine, davacının tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Yukarıda vurgulandığı üzere, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı ve tarihsiz sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına

bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi ancak bu gibi durumlarda temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi, evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki, üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak imkanına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir (BK m.167). Kısaca bu gibi davalarda, üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağa hak kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır. Denilebilir ki, temlik işlemine dayalı davalarda, arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Zorunlu dava arkadaşlığının varlığı durumunda, hem yüklenicinin hem de arsa sahiplerinin aynı davada taraf olmaları gerekir. O yüzden, mahkemenin yüklenici aleyhindeki davanın tefrikine karar vermesi HUMK'nun 47.maddesine uygun düşmemiştir.

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Kural olarak eserin sözleşmede belirlenen amaca ve fenne uygun imali gerekir. Ancak bazen yüklenici, eserde bulunması gerektiği halde bazı bölümleri kısmen veya tamamen yapmamış, teslim süresi dolmuş, yüklenici temerrüde düşmüş ve özellikle eseri mevcut hali ile terk etmiş ise arsa sahibinin hakları çiğnenmiş olur. İşte bu gibi durumlara ilişkin düzenlemeye Borçlar Kanununun 97.maddesinde yer verilmiş ve anılan maddenin 1.fıkrasında; “Bir şeyin yapılması ile ilgili borç borçlu tarafından yerine getirilmemişse alacaklının, masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini isteyebileceği” hükmü getirilmiştir. Görülüyor ki, bu hükümden sözleşmenin tarafı olan arsa sahipleri yararlanabilir. Yükleniciden temlik alan üçüncü kişiler Borçlar Kanununun 97.maddesinden yararlanarak nama ifaya izin isteminde bulunamayacaklarından, davacının buna yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahipleri ile yüklenici arasında biçimine uygun düzenlenen 20.11.1995 günlü sözleşmede, 4766 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine 48 adet villa yapımının kararlaştırıldığı, bunun 12 adedinin arsa sahiplerine kalanının yükleniciye bırakılmasının hüküm altına alındığı, 16.02.1999 günlü ek sözleşmede ise 20.11.1995 günlü sözleşmeyle yapımı kararlaştırılan 48 villa işinden vazgeçilerek taşınmaz üzerine 6 adet villa ile 6 adet bloktan ibaret inşaat yapımının kararlaştırıldığı, bunlardan (A) ve (B) blokların arsa sahibine bırakıldığı, sosyal tesisler ile diğer blokların ise yükleniciye verilmesinin öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki yüklenici, işi eylemli olarak terk etmiş, taraflar 21.05.2004 tarihinde bir araya gelerek tasfiye protokolü yapmıştır. “Avukatlık Kanunu 35.A madde hükmü, ilam niteliğindeki uzlaşma tutanağıdır” başlıklı protokole göre; inşaatın %25 oranında yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmiş, bu orana karşılık inşaattaki (F) Bloğun yükleniciye, diğer blokların arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü gibi, yüklenicinin işi eylemli feshetmesinden dolayı, feshin tasfiyesinin her ne kadar sözleşmede geriye etkili olduğu yazılmış ise de gerçekte ileriye etkili olarak yapılmıştır.

Feshin ileriye veya geriye etkili olması ayırımı, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı kısmen tamamlaması, fakat temerrüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı sorunu ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşçasına tafsiye edileceğinden yüklenici inşaatın yaptığı kısmına orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaat bedelini alır. Fesih ileriye etkili kabul edilirse, yükleniciye imalat oranına paralel arsa payı bırakılır. Nitekim somut uyuşmazlıkta, feshin ileriye etkili sonuç doğurması için yükleniciye işi getirdiği %25 fiziki seviyeye uygun olarak inşaattaki (F) Blok bırakılmıştır. Davacıya yüklenici tarafından bu bloktaki hak temlik edildiğinden, davacı yükleniciye karşı şahsi hakkını ileri sürerek mülkiyet talebinde bulunabilir. Ancak;

21.05.2004 tarihli tasfiye sözleşmesinde, yükleniciye bırakılan (F) Bloğun gerçekte ve zeminde neresi olduğu belli değildir. Diğer taraftan, 4766 ada 1 sayılı parselin 19.09.2005 tarihinde 2 parçaya ifraz edildiği, bunlardan 4766 ada 2 sayılı parselin yüklenici adına, 3 sayılı parselin ise arsa sahipleri adına tapuya tescil edildiği, 3 sayılı parsel üzerinde muhtelif bloklar olduğu ve bunlara ilişkin kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Kısaca, davacının temlik işlemiyle kazandığı şahsi hakkın konusu olan taşınmazın kat irtifakı kurulan bloklarda yer alıp almadığı veya temlik alınan şahsi hakkın 4766 ada 2 sayılı parsel kapsamında kalıp kalmadığı incelenip araştırılmamıştır. Öncelikle bu husus araştırılmalı, hakkın konusu olan yerin gerçekte ve fiilen nerede olduğu açıklığı kavuşturulmalıdır. Davacıya temlik edilen hakkın yüklenici adına tapuda kayıtlı 2 sayılı parselde kaldığı ve burada inşaat bulunmadığı saptanırsa hiç kuşkusuz Borçlar Kanununun 117.maddesi uyarınca bu sözleşmenin ifa olanağı bulunmadığından davacının ikinci kademedeki bedel isteminin incelenmesi gerekecektir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davalı arsa maliklerinden ... 08.03.2005 tarihinde yargılama sırasında ölmüş, mirasçıları Naile Korkmaz, ... , ..., ... , ..., ..., 16.05.2009 tarihli dilekçe ile davaya dahil edilmiş olmalarına rağmen karar başlığında bu mirasçılar yerine muris ...’ın davalı olarak gösterilmesi ayrıca dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen arsa maliki ...’ın karar başlığında yer almaması da isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 29.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3982, Karar No: 2015/11077, Tarih: 26.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3982 E.  ,  2015/11077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TOKAT SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/80-2014/1425

Taraflar arasında görülen davada Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02/12/2014 tarih ve 2014/80-2014/1425 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, kurumlarına ait Tokat I (G.Tepe) TV verici istasyonuna ait enerji nakil hattı ve 50 KVA trafonun AG çıkışından, kurumun bilgisi dışında Ç.Elektrik Dağıtım A.Ş. kanalı ile ve davalı Ç. Elektrik Dağıtım A.Ş. Tokat İl Müdürlüğü tarafından diğer davalı Kanal T Televizyonculuk Yayıncılık Tic. A.Ş. (Kanal 60) firmasına, müstakil abonelik şeklinde kurumlarının bilgisi dışında ve katılım payı ödenmesine ilişkin yasal sürece riayet edilmeksizin 05.07.2000 tarihinden 30.10.2007 tarihine kadar enerji kullandırıldığını belirterek, hat katılım payının belirlenmesi ve ödenmesi yükümlülüğünün teşekkül ve/veya dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi ile yeni müşterinin, fazlaya ilişkin hakları talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 3.391,76 YTL'nin (KDV hariç), 05.07.2000 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi, KDV ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Çedaş vekili, Ç.Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin elektrik abonesi konumundaki Kanal T Televizyonculuk Yayıncılık Tic. A.Ş (Kanal 60)'nin elektrik enerjisi almış olduğu T.'a ait AG tesisinin daha önceden T.T.'a ait olan şu an itibariyle TRT'ye ait olan 50 KVA trafonun AG çıkışından enerjilendirildiğini, söz konusu durum ile Ç. E.'ın abonesi konumundaki diğer davalı yayın kuruluşunun TRT'ye ait hatta ortak olmadığını, sadece abonenin elektrik aldığı T.'a ait AG tesisinin TRT'ye ait trafondan enerjilendirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.