muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9267, Karar No: 2023/327, Tarih: 07.02.2023

C. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanığın savunmasında ifade ettiği hususların aralarındaki gönül ilişkisinden kaynaklanan sıkıntılar olduğu anlaşılmakla, maktulden kaynaklanan sanığa yönelik haksız saldırı bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması yönüyle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

a. Tasarlama hâlinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında sükûnetle düşünebilmeye yetecek kadar bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte ve suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi ve fakat bir başka nedenle ve bir başka ani kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının hangi düzeydeki eylem için ve ne zaman alındığı ile eylemin şarta bağlı olmayan bu kararlılıktan ne kadar zaman geçtikten sonra işlendiği mevcut delillerle belirlenmeli, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı değerlendirme konusu yapılmalıdır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; maktulü öldürmeye bir süre öncesinde karar verdiği anlaşılan sanığın, almış olduğu karar doğrultusunda bulunduğu şehirden olayın gerçekleştiği İstanbul şehrine silahını almak suretiyle gelerek maktul ile 1 gün öncesinde abisi ve maktulün bir akrabasınında katıldığı toplantıda görüştüğü ve olay günü makul bir süre geçmesine rağmen almış olduğu karardan vazgeçmeyerek maktulü akrabasının aracıyla ormanlık alana götürerek on el ateş ederek öldürdüğü anlaşılan olayda tasarlamanın koşullarının oluştuğu sonucuna varılmakla, Mahkemece sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Gerekçeli karar hakkı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 6 ncı maddesinde açıkça zikredilmemiş ise de Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) tarafından içtihadî olarak geliştirilerek varlık kazanmış bir hak olup "adil yargılanma hakkı"nın en önemli unsurlarından biri olarak belirtilmiştir. Buna göre AİHM, mahkemelerin her türlü kararlarında gerekçeye yer verilmesi yükümlülüğüne değinerek aksi durumun, adil yargılanma hakkının ihlâli ile neticeleneceğine işaret etmiştir.

(Dulaurans/Fransa, B. No. 34553/97, 21.03.2000; Georgiadis/Yunanistan, B. No. 21522/93, 29.05.1997 §§ 40-43; Ruiz Torija/İspanya, B. No. 18390/91, 09.12.1994; Ferreira/Portekiz, [BD], B. No: 19867/12, 28.07.2017, § 84)

(Dulaurans/Fransa, B. No. 34553/97, 21.03.2000; Georgiadis/Yunanistan, B. No. 21522/93, 29.05.1997 §§ 40-43; Ruiz Torija/İspanya, B. No. 18390/91, 09.12.1994; Ferreira/Portekiz, [BD], B. No: 19867/12, 28.07.2017, § 84)

Gerekçeli karar hakkı, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (Anayasa) tarafından ise alenî bir şekilde güvence altına alınmıştır. Anayasa’nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” şeklindeki düzenleme ile gerekçe, ilgilisi için bir hak olmanın yanı sıra bütün mahkemeler için de anayasal bir yükümlülük olarak öngörülmüştür. Ayrıca Anayasa’nın, Temel Haklar ve Ödevler kısmında yer alan “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesine, 03.10.2001 tarihli ve 4709 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesiyle eklenen “adil yargılanma hakkı”nın da bir unsuru olarak kabul edilmekte (... Ataş, B. No: 2013/1235, 13.06.2013.) ve Anayasa Mahkemesi tarafından incelenen bireysel başvurulara konu edilebilmektedir. Gerekçeli karar hakkı, Türk hukuk sisteminde anayasal düzenlemeye ek olarak kanunî olarak da güvence altına alınmıştır. 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi; “Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır." şeklinde emredici hüküm içermektedir.

Temel bir insan hakkı olan gerekçeli karar hakkı, gerek uluslararası gerek ulusal hukukî metinlerle güvence altına alınmış olup mahkeme kararlarında gerekçeye yer verilmemesi ya da yetersiz gerekçeye yer verilmesi durumlarında gerekçeli karar hakkının ihlâli gündeme gelecek ise de AİHM tarafından ifade edildiği üzere (... Kück/Almanya, B. No: 35968/97, 12.06.2003, §§ 46,47; Khamidov/Rusya, B. No: 72118/01, 15.11.2007, § 170.) yargılama bir bütündür ve olağan kanun yolları, yargılama sürecinin bir parçasıdır ve adil yargılanma hakkı, yargılamayı bir bütün olarak kapsar. Bu nedenle gerekçeli karar hakkının ihlâl edilip edilmediği, gerekçesizlik ya da kanunî gerekçeden yoksunluğun, bir bütün olarak yargılamayı adil olmaktan çıkarıp çıkarmadığına göre belirlenir. O hâlde, sonuca etki edecek mahiyetteki bir iddianın, derece mahkemes(ler)i tarafından gerekçede tartışılmamış olması ya da bu konuda kanunî bir gerekçeye yer verilmemiş olması durumunda söz konusu usûlî eksikliğin Yargıtay tarafından temyiz incelemesi sırasında giderilmesi mümkündür. Zira gerekçe, bağımsız ve tarafsız bir yargılamanın zorunlu bir unsuru olup gerekçede temel hak ve hürriyetler, hukuksal bir metin düzleminde değerlendirilir.

Bu açıklamalar ışığında, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi kararında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği ve tasarlama hükümlerinin uygulanmaması gerektiği hususlarında ayrıntılı bir gerekçeye yer verilmemiş ise de Gerekçe bölümünde yer alan C(1) ve (2.a) numaralı paragraflarında, ilgili temyiz sebeplerine yönelik gerekçeli değerlendirme yapılarak söz konusu eksiklik Yargıtay tarafından giderilmiş olduğundan, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/698 Esas, 2022/847 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekilince, katılanlar vekilince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11519, Karar No: 2015/22355, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11519 E.  ,  2015/22355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2015

NUMARASI : 2012/876-2015/42

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yerleşim alanının, sokakların ve park alanlarının oluşturulduğu gözlemlenmiştir.

Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren edinme sebebini, maliklerini ve tarihlerini gösterir tüm tedavül kayıtlarının, ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtildikten sonra,

Mahkemece, davacıların murisinin taşınmazı satın alırken, zeminde yolların ve park alanlarının olup olmadığı tapu malikleri arasında harici ve rızai bir taksim sonucu tapu maliklerinin tümünün benimsediği fiili bir kullanım durumunun oluşup oluşmadığı, bu konuda düzenlenmiş özel parselasyon haritası veya varsa fiili kullanım haritasının bulunup bulunmadığı araştırılarak, mevcut ise taraflardan temin edilip, zemine uygulanmak suretiyle davacılara ait payın bulunduğu yerin tespit edilmesi, yine davacı tarafın taşınmazdaki payının nerede bulunduğu açıkça kendilerinden de sorulup işaretlettirilmesi, ayrıca tapudaki diğer paydaşların adına davetiye çıkartılarak, fiili kullanım ve özel parselasyon hususlarının da beyanları alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9738, Karar No: 2010/10958, Tarih: 07.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/9738 E.  ,  2010/10958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/212657

MAHKEMESİ : Sarıkaya Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2006

NUMARASI : 2006/72 Karar - 2006/4 Esas

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yerin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2-5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan ''değer azlığı'' kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasını ifade ettiği ve somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle tayin olunan cezadan yazılı şekilde indirim yapılması,

3-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanmaması halinde, lehe kanunun değerlendirilmesinde 5237 Sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 Sayılı kanunun 9/3. maddeleri uyarınca her iki kanunun bütün hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması, bu durumun da hükmün gerekçesine yansıtılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş Üst C. Savcısı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6589, Karar No: 2013/7756, Tarih: 05.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6589 E.  ,  2013/7756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

1)Dosyada, davalı müflis kooperatifin iflas idaresi vekili olarak kararı temyiz eden Av. ......'in vekaletnamesine rastlanmamıştır. Adı geçen avukata davalı iflas idaresi tarafından verilmiş olan vekaletnamenin sunulmasının sağlanması, aksi halde gerekçeli karar, Av.... tarafından verilmiş temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararının davalı İflas İdaresi'ne tebliğe çıkarılması, dosyada bulunan İflas Müdürlüğü yazısına göre münferiden yetkili bulunan iflas idare memurlarından birine Tebligat Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca bu kararların ve temyiz dilekçesinin usule uygun olarak tebliği edildiğinin tespiti halinde, temyiz süresi işlemeye başlayacağından, temyiz süresinin beklenilmesi; kararı münferiden temsile yetkili olan iflas idare memurlarından birinin kaleme alması gereken dilekçe ile temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi, temyiz etmemesi halinde temyize muvafakat edip etmediği hususunda temyiz süresi içinde imzalı yazılı dilekçe vermesi halinde usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak, bu hususun bir tutanak ile belirlenmesi, temyiz dilekçesinin ya da temyiz dilekçesini benimsediğini yazılı olarak beyan etmesi halinde bu dilekçenin davacı vekiline tebliği ile temyize cevap süresinin beklenmesi,

2) Davalı kooperatifin iflası ile ilgili ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 23.12.2010 tarih ve 2010/138 Esas sayılı kararının kesinleşme şerhli örneğinin dosya içerisine konulması,

İçin dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9210, Karar No: 2025/3362, Tarih: 05.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/9210 E.  ,  2025/3362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen aidiyet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı asil tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; ilk işe girdiği 21.08.1972 tarihinde nüfusa kayıtlı olmadığını, nüfusa tescilinin 15.10.1974 tarihinde yapıldığını, sigortalı olarak 15 yaşında çalışmaya başladığı İzmir'de sigorta kayıtlarına kimliğinin ... ... kızı, 01.07.1958 olarak geçtiğini, davalı Kurumun sonradan verdiği aynı sicil numaralı kimlik kartındaki bilgilerinin doğru olduğunu, ... sigorta sicil numarasında geçen ... ve ... adlarında görülen hizmetlerin tarafına ait olduğunu belirterek, ... sigorta sicil numarasında görülen hizmetlerin tamamının tarafına ait olduğunun tespiti ile 21.08.1972 tarihinde herhangi bir kimlik belgesine dayanmaksızın beyan ve yanlış anlamalara istinaden oluşturulan kaydın tashihine, sigorta kayıtlarının nüfus kaydındaki verilere uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.04.2014 tarih, 2011/334 Esas, 2014/181 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile ... sigorta sicil numarası ile ..., ..., ..., 3201.35, 2471.35, ..., ..., ..., ..., 184.35 ve ... iş yeri sicil sayılı iş yerlerinden kuruma bildirilen tüm çalışmaların ... TC kimlik numaralı ... kızı ... Bulanık doğ.lu davacı ...'e (...) ait olduğunun ve SGK kayıtlarının buna göre düzeltilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; somut olayda; ... ve ... ... adı ile Nüfus Müdürlüğünden araştırma yapılmadığı, davacı adına hizmet bildiriminde bulunulan iş yeri dosyaları ile dönem bordrolarının celbedilmediği, bordro tanıklarının dinlenilmediği, anlaşılmakla, işe giriş bildirgelerinde yer alan kişiler, (tüm ad-soyad-baba adı-doğum yeri ve tarihleri gözetilmek suretiyle) Nüfus Müdürlüğünden araştırılmalı, işe giriş bildirgelerinde sigortalı imzasının bulunması halinde, bu imzanın davacıya aidiyeti yönünden imza incelemesi yaptırılmalı, davacı dışında farklı birinin tespiti halinde o kişi de davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmeli, dosyada yer almayan iş yeri dosyaları ve dönem bordroları celbedilmeli, aidiyeti talep edilen çalışmaların geçtiği iş yerlerinden resen bordro tanığı dinlenilmeli ve tüm deliller toplandıktan sonra hizmet cetvelinde yer alan çalışmanın kime ait olduğu hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenerek hasıl olacak neticeye göre karar verilmeli gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 20.01.2017 tarih, 2014/1021 Esas, 2017/2 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile ... sigorta sicil numarası ile ..., ..., ..., 3201.35, 2471.35, ..., ..., ..., ..., 184.35 ve ... iş yeri sicil sayılı işyerlerinden Kuruma bildirilen tüm çalışmaların ... TC kimlik numaralı ... kızı ... Bulanık doğ.lu davacı ...'e (...) ait olduğunun ve SGK kayıtlarının buna göre düzeltilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

2. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; Mahkemece, bozma ilamı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Mahkemece, ....6315 sigorta sicil numaralı 1958 doğumlu ... adına celbedilen hizmet cetvelinde, ... ve ... adlı kişilerin tümü yönünden Türkiye çapında nufus araştırması yapılmalı, dosya kapsamında bulunan fotoğraflı belgeler yönünden uzmanınca davacıya aidiyeti konusunda fotoğraf araştırması yapılmalı, bildirime konu iş yeri adresleriyle, hizmetin geçtiği tarihler itibariyle davacının ikamet adresleri araştırılmalı, çalışılan iş yerlerindeki müdür, amir, ustabaşı ve yetkili diğer kişiler ve yeterli sayıda bodro tanığı dinlenilmeli, davacının nufus kaydı ilk tesis ve tedavülleriyle celp edilmeli, ilk tescilin af yasasına tabi olup olmadığı ve tarihi araştırılmalı, davacının farklı kimliklerle ve ne sebeple, nasıl çalıştığının beyanı alınarak açıklığa kavuşturulmalı, sonucuna göre karar verilmeli gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 31.01.2020 tarih, 2017/438 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile ... sigorta sicil numarası ile ..., ..., ..., 3201.35, 2471.35, ..., ..., ..., ..., 184.35 ve ... iş yeri sicil sayılı iş yerlerinden Kuruma bildirilen tüm çalışmaların ... TC kimlik numaralı ... kızı ... Bulanık doğ.lu davacı ...'e (...) ait olduğunun ve SGK kayıtlarının buna göre düzeltilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

3. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; Mahkeme bozmaya uymasına rağmen bozma ilamı gereklerini tam olarak yerine getirmemiştir. Önceki bozma ilamında yer alan bildirime konu sürelerde davacının ikamet adresleri araştırılmamış, davacının güncel bir fotoğrafı temin edilerek bordro tanıklarına gösterilmiş, tanıklar da davacıyı tanıyamamış hatırlayamamıştır. Davacı ... doğumlu olup davaya konu dönemde 15-21 yaş aralığındadır. Tanıklara gösterilen fotoğraf ise güncel 60 yaşlarındaki fotoğrafıdır. Aradan geçen yıllarda davacının çok fazla değişmiş olması, tanıkların davacıyı tanıyamaması normaldir. Mahkemece, davacıdan olabildiğince eski yıllarda çekilmiş fotoğrafları temin edilerek, yine davacının bildireceği bordro tanıkları dinlenmek ve önceki bozma ilamı gerekleri de yerine getirilmek suretiyle araştırma yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmeli gerekçesiyle karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın kabulünün gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... sigorta sicil numarasında geçen ... ve ... adlarında görülen hizmetlerin tarafına ait olduğunu belirterek, ... sigorta sicil numarasında görülen hizmetlerin tamamının tarafına ait olduğunun tespitini istemiştir.

2. İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

2. İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa iş yerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

3. Değerlendirme

Davacı ...'e ait ... sigorta sicil numarasında geçen ... ve ... adlarında görülen hizmetlerin davacıya ait olduğunu belirterek, davacıya ait ... sigorta sicil numarasında görülen hizmetlerin tamamının tarafına ait olduğunun tespiti istemiyle açılan eldeki davada; ...adlı kişilerin tümü yönünden Türkiye çapında yapılan nufus araştırmasında ... adlı kişilerin olmadığının kayıtlarla sabit olması ve ... sigorta sicil numarasının davacıya ait olduğunun sabit olması husuları göz önünde tutulduğunda; ... sigorta sicil numarasında geçen ve ... ve ... adlarında görülen hizmetlerin aidiyetinin davacıya ait olduğu hususunda tereddüt kalmaması karşısında davanın kabulü gerekirken reddine dair hüküm tesis edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.