muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3246, Karar No: 2024/4362, Tarih: 28.05.2024

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56, 112 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7862, Karar No: 2017/6881, Tarih: 19.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/7862 E.  ,  2017/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak fiilleri nedeniyle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı ve mahkemece de sübut bu şekilde kabul edildiği halde, sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden aynı takvim yılı içerisinde işlenen sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının tek suç kabul edilerek yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası nazara alınarak 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5938, Karar No: 2016/6068, Tarih: 19.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5938 E.  ,  2016/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 27.07.2013 tarihinde... Köyü'nde, davalı kuruma ait elektrik tellerinden dolayı çıkan yangında, müvekkili ...'a ait bağ tevekleri ile diğer müvekkili Sait Candan'a ait melengiç ağaçlarının yandığını, ...Sulh Hukuk Mahkemesi'nin delil tespiti dosyası ile yangının çıkış sebebinin ve müvekkillerinin zararının belirlendiğini belirterek, her iki davacı açısında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacılar için ayrı ayrı 4000'er TL maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu yangının meydana gelmesinde davalı kurumun hiçbir kusurunun bulunmadığını, kaldı ki yangının elektrik tellerinden çıkmış olduğu yönündeki iddianın da yersiz ve haksız olduğunu, davacının bu iddiasını ispat etmesi gerektiğini, öncelikle elektrik tellerinin kime hangi kuruma ait olduğunun ve olay günü bu hatlara ilişkin herhangi bir arıza ihbar kaydı bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, ayrıca meydana gelen yangın olayında davacının ağır kusuru ile illiyet bağının kesilmiş olabileceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu talebin dayanağının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda kusursuz sorumluluk hallerinden biri olarak 71. madde ile düzenlenen tehlike sorumluluğuna dayandığı, Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarında ...’ın davalı olduğu benzer bir dava ile ilgili olarak vermiş olduğu kararında; ...’ın elektrik dağıtımı gibi tehlike yaratacak bir iş yapan kuruluş olması sebebiyle ve ayrıca tesisin sahibi ve işleticisi olması sıfatıyla, gerek özel kuruluş kanunu ve gerekse Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi uyarınca kusursuz sorumlu olan kurumlardan olduğu, yaptığı işin özelliği itibariyle de kendisinden yüksek özen yükümlülüğünün beklendiğinin ifade edildiği, buna göre davalı kurumun meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne ve 4.000,00'er TL tazminatın olay tarihi olan 27/07/2013 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili ile davacılara ödenmesine, (fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına) karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, TBK 69. maddesine dayanan bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğuna dayalı tazminat isteminden ibarettir. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen yapı eseri kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

Dava, TBK 69. maddesine dayanan bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğuna dayalı tazminat isteminden ibarettir. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen yapı eseri kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

Ancak TBK. m.69'de öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, yapı eserinin yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden kaynaklanan bir zararın doğması gerekir. Eş söyleyiş ile meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu veya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağı olması gerekir. Yapı eseri sahibi ancak, davacının kusuru, üçüncü kişinin kusuru ve mücbir sebebin varlığı ile bu illiyet bağının kesildiğini ispatlaması halinde sorumluluktan kurtulabilecektir.

Davalı şirketin bakım ve gözetim sorumluluğu altında bulunan enerji nakil hattından kaynaklandığı iddia olunan yangında, davalı kurumun tazminat yükümlülüğü için yukarıda açıklandığı şekilde yangının çıkış sebebinin elektrik hatlarından kaynaklı olduğunun , somut olay açısından kesin bir şekilde belirlenmesi, meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu ve ya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağının varlığının ispat edilmesi gerekir.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. HMK’nın 281.maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkemece, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için mahkemenin, gerekli görürse yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bu bağlamda hâkim, bilirkişi raporunu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa, çelişki giderilmeden karar verilemez.

Bu bağlamda hâkim, bilirkişi raporunu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa, çelişki giderilmeden karar verilemez.

Somut olayda, uyuşmazlığın çözümü açısından, öncelikle dava konusu yangının çıkış sebebinin elektrik hatlarından kaynaklı olup olmadığı hususunun, diğer bir ifade ile meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu ve ya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağının varlığının tespit edilmesi gerekmekte olup, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren bu konuda uzman bilirkişi görüşünün alınmasının gerekli olduğu açıktır. Ancak mahkemece, davalı kurumun dava konusu yangın olayında kusursuz olarak dahi sorumlu olduğu kanaati ile, yangının çıkış sebebinin saptanması bakımından, usulüne uygun bilirkişi raporu alınmaksızın, yalnızca zarar miktarı bakımından inceleme yapılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Her ne karar mahkemece, gerekçeli kararın deliller kısmında, dava konusu olaya ilişkin olarak ...Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/5 Esas sayılı tespit dosyasında alınan bilirkişi raporundan bahsedilmiş ise de, düzenlenen raporun taraflara tebliği üzerine, davalı vekili tarafından rapora karşı ayrıntılı itiraz dilekçesi sunulmuş ve yokluklarında yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunun kabul edilmediği belirtilmiş olmakla, bu rapora dayalı olarak hüküm kurulması da mümkün değildir.

Hal böyle olunca mahkemece, öncelikle, yangına neden olduğu iddia edilen elektrik hattının hangi kuruma ait olduğunun... da dahil bölgede elektrik faaliyeti yürüten tüm kurumlardan sorulması, bu hattın davalıya ait olması durumunda, tesis krokisi de dahil olmak üzere hattın kurulumuna dair tüm belgelerin davalı kurumdan, bunun yanında dava konusu yangın olayına ilişin soruşturma dosyasının, jandarma ve davalı kurum görevlileri tarafından düzenlenen olay yeri tespit tutanaklarının ve olay gününe ait davalı kurum ihbar tutanaklarının, ilgili kurumlardan temin edildikten sonra, dosyanın üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna tevdi edilerek (gerekirse keşif yapılmak suretiyle), dava konusu yangını çıkış sebebinin kesin bir şekilde belirlenmesi ve meydana gelen olayda tarafların sorumlulukları ile davacının müterafik kusuru bulunup bulunmadığı hususlarında, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29732, Karar No: 2014/39560, Tarih: 11.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/29732 E.  ,  2014/39560 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Tic. Ltd. Şti. Ve 4 arkadaşı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında....Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 27.03.2014 gün ve 2012/235 2014/310 sayılı hükmün davacı ve davalı ... Ltd. Şti. Avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, 3.175,43 TL alacağın tahsilini istemiş, mahkemece 27.03.2014 tarihinde davanın kısmen kabulüne, davalılardan tahsili gereken 2.395,92 TL. nin; 609,76 TL nin davalı ... Peyzaj İnşaat Petrol Temizlik Gıda İmalat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti’nden,593,00 TL. nin davalı ... İnşaat Tur. Temizlik Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti’nden, 586,52 TL. nin davalılar... Özel Sağlık Lojistik Temizlik Hizmetleri Bilgisayar İlaçlama Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ...Hayvan Ürünleri Gıda Mad. Dayanıklı Tüketim Zirai ve Orman Ürünleri Maden Tem. ... Öz. Güv. Taş. Acente İth. İhr. Tic. Turizm. San. Ltd. Şti.’nden müteselsilen tahsiline,toplam 2.395,92 TL. nin tamamının son işveren davalı ... Tem. Loj. Özel. Sağ.Hiz. İlaç. Bilgi Gıda San. ve Tic Ltd. Şti’nden tahsiline karar verilmiş; Hüküm, davacı ve davalı Aldemirler Ticaret Ltd.Şti.tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan

2014/29732-39560

kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı ve davalı ... Tic.Ltd.Şti. tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının ve davalı ...Tic.Ltd.Şti.nin temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL. peşin alınan harcın davalıya, 41,00 TL'nin davacıya istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24607, Karar No: 2010/54, Tarih: 18.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/24607 E.  ,  2010/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile ücret ve fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı nedeniyle haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iş sözleşmesinin haklı neden olmadan davalı işverence feshedildiği gerekçesi ile davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteği hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğine göre davacının davalı işverene gönderdiği 22.10.2004 tarihli ihtarnameyle sigorta primlerinin tam olarak yatırılması ve fazla mesai ücretlerinin ödenmesi isteğinde bulunduğu, davalı işverence davacıya gönderilen ihtarnamede ise izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediği, 3 gün içinde mazeretini belgelendirerek bildirmesi, aksi halde istifa etmiş sayılacağı bildirilmiştir. Davacı taraf iki tanık dinletmiş olup, biri ücretlerinin tam olarak yatırılmaması nedeni ile kendilerinin ayrıldıklarını açıklamış, diğeri de sözleşmesinin ne şekilde sona erdiği konusunda herhangi bir beyanda bulunmamıştır. Davacı ile aynı durumda olan tanığının anlatımına göre iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshedildiği sonucu ortaya çıkmaktadır. Davacı ve arkadaşları tarafından gönderilen ihtarnamenin içeriği ve mahkemece fazla mesai alacağının hüküm altına alınmış olması karşısında feshin haklı nedene dayandığının ve davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü dosya içeriğine ve 4857 sayılı İş Kanununun 24/II-f maddesine uygun düşmektedir. Ne var ki, haklı da olsa iş sözleşmesini fesheden tarafın ihbar tazminatına hak kazanması mümkün değildir. İhbar tazminatı isteğinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21608, Karar No: 2016/1410, Tarih: 28.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/21608 E.  ,  2016/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu, haczedilen taşınmaz ile ilgili olarak meskeniyet şikayetinde bulunmuş, Mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi üzerine, alacaklı vekili kararı temyiz etmiştir.

İİK’nun 82/1-12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez. Değerlendirme yapılırken en mütevazi semtlerdeki mesken fiyatları esas alınmalıdır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle değeri tespit edilmiş ise de, borçlunun alabileceği haline münasip evin değeri belirlenmemiştir.

O halde, Mahkemece yapılacak iş, bilirkişiden ek rapor alınarak; takip hukukunda asıl olanın alacaklının alacağına kavuşturulması olduğu hususu gözönünde bulundurularak, borçlunun haline münasip evi alabileceği miktar yukarıdaki ilkeler doğrultusunda tespit edilip, belirlenen bu değer, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanının dosya borcuna ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2571, Karar No: 2009/2996, Tarih: 22.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2571 E.  ,  2009/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davacı arsa sahiplerine isabet eden bağımsız bölümler ile sözleşmede kararlaştırılandan fazla yapılan daire ve dükkanların paylaştırma oranına göre isabet edecek miktarının aynen teslimine, olmadığı takdirde fazla hakları saklı kalmak kaydıyla daire bedelleri, mahrum kalınan kira ücretleri ve eksik işler karşılığı 50.000,00 TL tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında İskenderun (2.) Noterliği’nce düzenlenen 15.03.1995 gün ve 7507 yevmiye nolu ve aynı Noterlikçe düzenlenen 14.12.2005 tarih ve 28807 yevmiye nolu sözleşmeler ile davalı yüklenici davacılar ile dava dışı arsa sahiplerinin birlikte malik oldukları parseller üzerinde inşaat yapmayı üstlenmiş, sözleşmede teslimi gereken tarih belirlenmiş, 3. maddede 109 adet konut inşa edileceği, bunların %24’ünün arsa sahiplerine bırakılacağı kabul edilmiş, daha fazla bağımsız bölüm yapılması halinde de paylaşımın aynı oranda yapılacağı kararlaştırılmıştır. Sözkonusu sözleşmeler noterlikçe düzenleme şeklinde yapıldığından geçerlidir. Bir kısım arsa sahipleri ile yüklenici kooperatif arasında 19.03.2001 tarihinde sözleşmeye ek adî yazılı protokol düzenlenmiş ise de; arsa sahibi ... bu sözleşmeyi davacı arsa sahiplerine vekâleten imzaladığını belirtmediği gibi, belirtmiş olsa dahi asıl sözleşmeyi değiştiren ve arsa sahipleri aleyhine hükümler taşıyan bu ek protokol Borçlar Kanunu'nun 12. maddesi hükmü gereğince resmî şekilde yapılmadığından geçersizdir (Daire’mizin 27.05.2003 gün 1/2773 E.K. sayılı ilâmı ile benzer içtihatları). Davacılar yönünden bağlayıcı değildir. Keza 04.06.2001 tarihli tutanağı da mal sahibi olarak ... imzalamış olup davacı arsa sahiplerine vekâleten hareket edildiği tutanakta belirtilmediğinden arsa sahibi Cemalettin’in davacı arsa sahipleri adına onlara düşen bağımsız bölümleri teslim aldığının kabulü de mümkün değildir.

Bu durumda, mahkemece yapılması gereken iş öncelikle davacıya dava dilekçesinde belirttiği taleplerin her biri için ayrı ayrı ne miktarda tazminat istediğini açıklattırmak, bundan sonra dava konusu taşınmazlar üzerinde yapılan inşaatlarla ilgili, ait olduğu belediyeden inşaat ruhsatlarının tasdikli projeleri ile belediye işlem dosyası getirtilmek, davalının delil listesinde bildirdiği İskenderun 2. Noterliği’nin 03.06.2003 gün ve 7187 yevmiye nolu sözleşmesi sureti ibraz ettirildikten sonra mahallinde konusunda uzman iki teknik ve yorumda yardımcı olmak üzere bir hukukçudan oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak inşaatın sözleşme ve eklerine, tasdikli projesi ve ruhsatına uygun biçimde tamamlanıp tamamlanmadığı, sözleşmenin yapıldığı tarihteki imar durumuna göre ne kadar bağımsız bölüm yapılabileceği, imara uygun ve yasal biçimde sözleşmede kararlaştırılandan 109 adetten fazla bağımsız bölüm yapılıp yapılmadığı, davacılara sözleşmeye göre verilmesi gereken bağımsız bölümler ile varsa yasal olarak yapılan fazla bölümlerden isabet edecek bağımsız bölümler ve bunlarla ilgili eksik işler konusunda rapor alınıp istemekte haklı oldukları gecikme tazminatı (kira alacağının) hesaplattırılarak değerlendirilmek suretiyle davanın sonuçlandırılması olmalıdır.

3-Öte yandan dava reddedildiğine göre davalı yanca yapılan yargılama giderlerinin davacıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması da usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Belirtilen hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, diğer bentler uyarınca kabulü ile hükmün (2.) bent gereğince davacı, (3.) bende göre de davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 22.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.