muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3181, Karar No: 2024/4503, Tarih: 11.03.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 31.05.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesi ile uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri ve Yargıtayın emsal kararları dikkate alındığında, davalı tarafından taraflar arasındaki bireysel iş sözleşmesine aykırı ödeme yapılması nedeniyle ödenmeyen fark alacakların belirlenmesinin yerinde olduğu, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 31.10.2022 tarihli kararı ile; 01.01.2021 tarihinden sonra bireysel iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak yeni asgari ücret miktarına göre belirlenen ücret miktarına ayrıca %4 oranında zam uygulanmasının hatalı olduğu, 31.10.2020 tarihinde sona eren 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi Hükümleri'nin art etkisi söz konusu olmadığından, davacı ile davalı arasındaki bireysel iş sözleşmesinde de işçiye ikramiye ödeneceğine dair bir düzenleme de bulunmadığı dikkate alındığında 4857 sayılı İş Kanunu (4857 sayılı Kanun) hükümlerinin dikkate alınması gerektiği, 4857 sayılı Kanun'da işçilere ikramiye ödeneceğine dair bir hüküm bulunmadığına göre 31.10.2020 tarihinden sonraki dönem yönünden ikramiye alacağının reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 07.03.2023 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde ücretin asgari ücretin yüzde fazlası olarak belirlendiği, bozma ilâmı doğrultusunda alınan ek rapor uyarınca davacının fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 07.03.2023 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde ücretin asgari ücretin yüzde fazlası olarak belirlendiği, bozma ilâmı doğrultusunda alınan ek rapor uyarınca davacının fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 05.06.2023 tarihli kararı ile; önceki tarihli bozma ilâmında 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi Hükümleri'nin art etkisinin söz konusu olmadığı, davacı ile davalı İdare arasındaki bireysel iş sözleşmesinde ve 4857 sayılı Kanun'da işçiye ikramiye ödeneceğine dair bir düzenleme de bulunmadığı dikkate alındığında 31.10.2020 tarihinden sonraki dönem yönünden ikramiye alacağının reddedilmesi gerektiği ifade edilmiş olup İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen 31.10.2020 tarihinden sonraki dönem için (2021 yılı Ocak ayı) fark ikramiye alacağının hesaplanarak hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda davacının fark ikramiye alacağı resen hesaplanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacıya ait ücret bordroları incelendiğinde toplu iş sözleşmesinde belirlenen ücret zammından ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklı diğer ücret eklerinden faydalandığının görüleceğini, davacı işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük brüt ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini, bireysel iş sözleşmesinde kastedilen asgari ücretin 2018 yılı asgari ücreti olduğunu, kadroya geçiş ücretinin de davacının 2018 yılı ücreti korunarak belirlendiğini, davacı ve aynı durumda görev yapan sürekli işçilere hem asgari ücrete yapılan zammın hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı zammın yapılmasının (çifte zam) çalışanlar arasında eşitsizliğe yol açacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ikram,ye alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6409, Karar No: 2013/9114, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6409 E.  ,  2013/9114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.03.2013 gün ve 2012/227 Esas, 2013/49 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmolunan cezanın miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Cinsel istismar iddiasının bir şikâyet değil, dört yaşı içinde bulunan mağdurenin poposunun ağrıdığı şikâyeti ile hekime gösterilmesi sırasında ortaya çıkması, mağdurenin anne ve babasının, çocuklarının iki yıldır kabızlık sorunu çektiğini belirtmesi, mağdurenin rektumundan alınan sürüntü örneğinde meni bulgusuna raslanmaması, mağdurenin hiçbir aşamada, suça sürüklenen çocuk olan amcasının iddia olunan eyleminden söz etmemesi, hatta böyle bir eylemde bulunmadığını belirtmesi, savunma ve tanık anlatımlarının, söz konusu ağrının mağdureye tekmeyle vurma hareketinden kaynaklandığı üzerinde birleşmesi,

dört yaşı içindeki mağdurenin duruşmada devamlı gülümsemesinin ruh sağlığının bundan etkilenmediğini göstermesi yanında, duruşma tutanağına geçirilen "mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin raporun kendisinin anlayacağı biçimde izah edildiği, mağdurun ise " bana ayıp şeyler yapmadı" diyerek tekrar eylemi yalanlaması, gözetildiğinde, yalnızca bir hekime söylediği iddia olunan, "terbiyesiz şeyler yaptı" biçimindeki, nasıl söylendiği ve anlaşıldığı belli olmayan ve mahkemece de sorgulanmayan, sonraki hiçbir evrede doğrulanmayan delile dayanılarak "şüpheden sanığın yararlanacağı" ilkesine aykırı mahkûmiyet hükmünün onanması biçimindeki sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/11503, Karar No: 2008/1058, Tarih: 29.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/11503 E.  ,  2008/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... komisyoncusu olduğunu, davalılara ait taşınmazın dava dışı ...'a satılmasına aracılık ettiğini, tapuda satınşın gerçekleştiğini, taşınmazın tapu satış harcını ve döner sermaye ücretini dahi kendisinin ödediğini, davalıların bu paraları ve sözleşmeden ... ücret alacağını ödemediklerini, girişilen icra takibine de itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptaline %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacı ile aralarında sözleşme düzenlemediklerini, dayanılan sözleşmeyi kabul etmediklerini, davacının kendi adlarına tapu harç ve masrafı da ödemediğini savunarak davanın reddini, %40 tazminatın tahsilini dilemişlerdir.

Mahkemece, davada dayanılan sözleşmenin B.K. 404 ve devamı maddelerine uygun olarak yapılmış bir sözleşme olmadığı, alt taraftaki yazıların el ile sonradan yazıldığı, davalıların da bu yazıları kabul etmedikleri, sözleşmenin taşınmaz alıcısı ve satıcısı arasında düzenlendiği, davacının davalılar adına harç ve masraf ödenmesi yaptığını da ispat edemediği gerekçe gösterilerek davanın reddine, takip konusu miktarın %40'ı oranındaki kötü niyet tazminatının da davacıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki ikinci ve üçüncü bendin kapsamı dışında kalan

temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki ikinci ve üçüncü bendin kapsamı dışında kalan

temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davada dayanılan tarihsiz "... alım satım sözleşmesi" başlıklı tarihsiz sözleşme altındaki imzanın davalıların el ürünü olduğu mahkemenin de kabulündedir. Dayanılan bu sözleşmenin 7.maddesinde "bu satış kapital ... ... ... ve Ekspres ... ... ... tarafından gerçekleştirilmiştir" yazılıdır. Davalılar bu yazının sonradan ilave edildiğini ispat etmiş değillerdir. Sözleşme altında davalıların ve davacının imzaları vardır. Akdin tapuda icra edildiği de uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşme bu haliyle geçerli olup, B.K. 404 ve devamı maddelerine aykırı herhengi bir yönü bulunmamaktadır. Sözleşmede taşınmaz satış bedeli 300.000 YTL olarak belirlenmesine rağmen komisyon ücretinin hangi oranda ödeneceğininin kararlaştırılmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu yön (komisyon ücretinin kararlaştırılmadığı durumlarda ne oranda ödeneceği) emlakçılar odasından sorulmalı, satışı davacıyla birlikte dava dışı emlakçı ... ...'in gerçekleştirdiği de gözetilmek suretiyle bulanacak miktarın yarısı oranında davalıların komisyon ücretinden sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Mahkemenin bu yönü gözetmeksizin yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesis etmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-İİK.'nun 67/2. maddesi uyarınca, icra takibi yapılan alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi için takibin haksız olmasının yanı sıra icra takibini de kötü niyetli yapmış olması zorunludur. Bir başka deyişle, kötü niyetli olmayan veya bu husus ispatlanamayan takip alacaklısı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilemez. Eldeki davada, davacının kötüniyetli olduğu ispatlanamadığı gibi talebinde haklı olduğu da dosya kapsamıyla sabittir. Bu itibarla davacı aleyhine tazminata hükmedilemez. Mahkemece değinilen bu yön göz ardı edilerek davacı aleyhine tazminata hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3896, Karar No: 2023/2883, Tarih: 01.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3896 E.  ,  2023/2883 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3134 E., 2023/407 K.

DAVA TARİHİ : 07.02.2017

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının, kadın lehine hükmedilen manevî tazminatın az olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın lehine hükmedilen manevî tazminatın miktarı artırılmak suretiyle talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilerek çocuk lehine aylık 850,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın lehine aylık 850,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle, evlilik birliğinin kadının kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını iddia ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.05.2019 tarih ve 2017/90 Esas, 2019/191 Karar sayılı kararıyla; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda haksız eylemleriyle evliliğin bitmesine neden olan, eşine fiziksel ve psikolojik şiddet uygulayan ve sadakatsiz olduğu sabit değilse de davranışlarıyla çevrede bu algının oluşmasına neden olan erkeğin ağır kusurlu olduğu, kadın lehine manevî tazminata hükmedilmesinin yasal koşullarının bulunduğu, kadının boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği ve uzman raporu ve annenin velâyetten vazgeçmesi dikkate alındığında ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesinin uygun olacağı gerekçesiyle; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk Salih'in velâyetinin babaya verilerek anne ile çocuk arasında kararda belirtilen zamanlarda kişisel ilişki tesisine, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine ve 7.500,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili yoksulluk nafakası talebinin reddi ve manevî tazminatın miktarı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.04.2022 tarih ve 2020/271 Esas, 2022/741 Karar sayılı kararıyla; düzenli işi bulunmayan kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği ve kadın lehine hükmedilen manevî tazminatın miktarının az olduğu gerekçesiyle; davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası ile 15.000,00 TL manevî tazminatın, kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte, erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili yoksulluk nafakası ve manevî tazminatın miktarı yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 27.10.2022 tarih ve 2022/5699 Esas, 2022/8650 Karar sayılı kararı ile, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen manevî tazminatın az olduğu gerekçesiyle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına ve bozmanın kapsamı dışındaki temyize konu hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararına uyulmasına karar verilerek 50.000,00 TL manevî tazminatın, kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin kusurları dikkate alındığında kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve manevî tazminatın az olduğu ve kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmemesinin doğru olmadığını belirterek; kesinleşen hususlar ve manevî tazminatın miktarı yönünden temyize başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; manevî tazminatın miktarının fazla olduğunu belirterek; manevî tazminatın miktarı yönünden temyize başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, manevî tazminatın miktarı dışındaki hususlar kesinleşmiş olmakla, bozma kararına uyulmasına karar veren Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın amacına uygun olup olmadığı ve kadın lehine hükmedilen manevî tazminatın hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, manevî tazminatın miktarı dışındaki hususlar kesinleşmiş olmakla, bozma kararına uyulmasına karar veren Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın amacına uygun olup olmadığı ve kadın lehine hükmedilen manevî tazminatın hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ve kişilik haklarına yapılan saldırı dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevî tazminat az olup, bozma ilâmının amacına uygun bulunmamıştır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (2.) paragrafta açıklandığı üzere davacı kadın lehine hükmedilen manevî tazminatın miktarı yönünden BOZULMASINA,

2.Davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda (1.) numaralı paragrafta belirtiliği üzere REDDİNE,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.