muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/395, Karar No: 2012/1506, Tarih: 06.02.2012

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;Mahkemece, taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalı ayrıca Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler ölü iseler mirasçıları duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmeli ve sonucuna göre mülkiyet aktarımına yol açmayacak şekilde karar verilmesi gerekir. Mahkemece eksik araştırma ve yanlış değerlendirme sonucu verilen karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15821, Karar No: 2009/1261, Tarih: 02.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15821 E.  ,  2009/1261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde 1973 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidinde tahdit tutanakları ile tahdit haritasının uyuşmadığı, birbirinden farklı olduğu anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Yörede 1973 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin acı ve mesafe çizelgesi getirtilerek, dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumunu ve tahdit haritası ile tahdit tutanakları arasında olan uyuşmazlığın neden kaynaklandığını açıklayan ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/02/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7225, Karar No: 2014/5895, Tarih: 01.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/7225 E.  ,  2014/5895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2010

NUMARASI : 2007/180-2010/124

Hazine ile A.. D.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.02.2010 gün ve 180/124 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan parsel sayılı taşınmazın Akşehir Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan A.. D.., N.. A.., H.. A.., F.. P.., A.. D.., F.. D.. ve H.. Ç.. yargılama oturumlarında yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2 ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede; "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanun'a eklenen Geçici 10. maddesinde ise; "Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; "25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987- günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan "Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular" hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca, davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5461, Karar No: 2012/7396, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5461 E.  ,  2012/7396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, buğday samanı, mısır ve pamuk ürünlerine ait kuru şartlarda dekar başına ortalama verim miktarı ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatını gösterir 2011 yılına ait veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5711, Karar No: 2013/9001, Tarih: 03.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5711 E.  ,  2013/9001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/01/2012 tarih ve 2009/22-2012/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, davalı adına tescilli ... isimli patentin yenilik niteliğini taşımadığını ileri sürerek, söz konusu patent tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içinde davanın yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dava, davalı adına tescilli patent belgesinin hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup mahkemece, duruşma gün ve saatinden UYAP marifetiyle haberdar olduğu halde davacı vekilinin duruşmaya gelmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasına ve bu tarihten itibaren üç ay içinde yenilenmediğinden HMK'nun 150/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak, 04.10.2011 günlü oturumda, davacı vekilinin mazaretinin kabulüne, duruşma gün ve saatinin kendisine davetiye ile tebliğine karar verilerek duruşma 13.10.2011 gününe bırakılmış, bu tarihli oturuma da davacı vekilinin gelmemesi üzerine mahkemece, davacının önceki oturumda gönderdiği mazaret dilekçesine tebliğ pulu eklenmediği, bu nedenle duruşma gün ve saatinin kendisine tebliğ edilemediği, dilekçe içeriğinde ayrıca duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesine karar verilmesi yönünde talepte bulunulduğu belirtilerek dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ise de, yeni duruşma günü davacı vekiline fiziki olarak tebliğ edilmediğinden ara karar gereği yerine getirilmemiştir. Bu durumda, mahkemece davacı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre yeni duruşma günü davacı vekiline usulüne uygun bir şekilde bildirilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16172, Karar No: 2014/7138, Tarih: 10.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/16172 E.  ,  2014/7138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/127375

Mahkeme : ADANA 5. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 29/12/2009 - 2008/365 esas ve 2009/1669 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7223, Karar No: 2018/3167, Tarih: 16.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/7223 E.  ,  2018/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmişse de miktar itibariyle kesinlik sınırının altında kaldığından duruşma istemi reddedilerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar ve dava dışı yüklenici arasındaki 29.09.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği tarafların maliki olduğu taşınmaz üzerinde inşaa edilen dairelerin sözleşmede belirtilen m2 den daha düşük olması sebebiyle yüklenicinin kendisine ait 3. kat 8 nolu dairenin arsa sahiplerine verildiğini, ancak kurulan kat irtifakı sonucu 8 nolu b.b. ün davalılar adına tapusunun çıkması ile taşınmazın davalılarca 3. kişiye satıldığını, bunun üzerine taraflarca yapılan 08.03.2013 tarihli protokol ile 9 nolu b.b satılarak ve aradaki değer farkının da davacılara ödenmesinin kararlaştırıldığını, ancak 9 nolu dairenin satışı yapılmasına rağmen davalılarca değer farkının ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 32.000 TLolarak ıslah etmiştir.

Davalılar, her iki dairenin keşif sonucu belirlenecek değerleri arasındaki farktan hisseleri oranındakini ödemeyi kabul ettiklerini bildirmişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; dava tarihi itibariyle 8 ve 9 nolu daireler arasındaki değer farkının 32.000,00 TL olduğu, taraflar arasındaki protokolde asıl iradenin tarafların her birine eşit hisse düşmesi şeklinde anlaşılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 16.000 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Arsa sahibi taraflar ile dava dışı yüklenici arasındaki 30.07.2012 tarihli protokol ile eldeki davada davacı olan arsa sahiplerine verilen dairelerin sözleşme ile belirlenen m2 den daha düşük olması sebebiyle yükleniciye ait 3. kat 8 nolu bağımsız bölümün bu arsa sahiplerinin zararına karşılık olarak verildiği, 8 nolu bağımsız bölümün davalı arsa sahiplerince satılması üzerine tüm arsa sahipleri arasında bu defa 08.03.2013 tarihli protokol .../...

S.2

Arsa sahibi taraflar ile dava dışı yüklenici arasındaki 30.07.2012 tarihli protokol ile eldeki davada davacı olan arsa sahiplerine verilen dairelerin sözleşme ile belirlenen m2 den daha düşük olması sebebiyle yükleniciye ait 3. kat 8 nolu bağımsız bölümün bu arsa sahiplerinin zararına karşılık olarak verildiği, 8 nolu bağımsız bölümün davalı arsa sahiplerince satılması üzerine tüm arsa sahipleri arasında bu defa 08.03.2013 tarihli protokol .../...

S.2

düzenlenerek 8 nolu bağımsız bölüm yerine davalı arsa sahiplerine ait 9 nolu bağımsız bölümün satılarak bedelinin davacı arsa sahiplerine verilmesi ile 8 ve 9 nolu daireler arasındaki değer farkının da davacı arsa sahiplerine özgülenmesi kararlaştırılmış olup, yargılama aşamasında bilirkişi raporu ile her iki daire arasındaki değer farkı olarak belirlenen 32.000 TL'nin tamamımın davacı arsa sahiplerine verilmesi gerektiği gözetilerek davanın ıslah da dikkate alınarak kabulüne karar verilmesi gerekli iken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10372, Karar No: 2015/38656, Tarih: 26.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/10372 E.  ,  2015/38656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2013/137557

Tehdit ve yaralama suçlarından sanık T.. K.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2012 tarih ve 2012/47 esas ve 2012/323 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 11/03/2015 tarih ve 2014/51529 Esas ve 2015/24173 sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinden zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılabileceği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanıklara yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanıkların tehdit eylemlerini birlikte gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 106/2-c maddesi gözetilerek temel cezanın alt sınırın üzerinde saptanması gerektiği düşünülmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Eleştiri dışında cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar A.. B.., T.. K.. ve A.. Ö.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/04/2015 gün ve 2013/137557 sayılı yazısı ile;

"İtiraza konu uyuşmazlığın, sanık T.. K.. hakkında yaralama ve silahla tehdit suçlarından verilen mahkumiyet kararlarında katılan H.. K..'ın sanığa yönelik suçlamalarının TCK’nın 29. maddesi kapsamında haksız tahrik sayılıp sayılmayacağı ve ayrıca sanık hakkında silahla tehdit suçuyla ilgili olarak TCK’nın 62. maddesince kişiliği olumlu kabul edilerek takdiri indirim nedeni uygulandığı halde, CMK’nın 231/5. maddesince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmesinde gösterilen gerekçenin yasal, yeterli olup olmadığına ilişkindir