muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22270, Karar No: 2014/23310, Tarih: 03.07.2014

3-Ayrıca mahkemece, davacı işçinin işçilik alacaklarından fazla mazot kullanımı nedeni ile yapılan kesintinin haklılığına değinilmiş ise de; işçi ücretlerinden mahkeme kararı olmadan kesinti yapılamayacağının da göz önünde bulundurulması gerekir.

4-Davacının Kartal 4. İş Mahkemesi’nin 2008/17 Talimat sayılı dosyasında tanık sıfatı ile verdiği ifadede yıllık izinlerini kullandığı yolundaki beyanı ve davalının temyiz dilekçesine ekli yıllık izin defteri fotokopisi birlikte değerlendirilerek yıllık izin hakkında yeniden karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3723, Karar No: 2017/3050, Tarih: 19.09.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/3723 E.  ,  2017/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ve işlemiş faiz için giriştiği takibe davalıların itirazı üzerine fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla vaki itirazın iptâli ile takibin devamı ve %20 icra inkâr tazminatı istemlerine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın "Tahkikatın sona ermesi" başlıklı 184. maddesi "(1) Hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. (2) Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder." hükmünü; "Sözlü yargılama" başlıklı 186. maddesi ise "(1) mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. (2) Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir." hükmünü amirdir.

Somut olayda, davalı vekili tarafından dosyaya 23/03/2016 tarihli iş göremez raporu ekli mazeret dilekçesi sunulmuş olup, yerel mahkemece yargılamanın 24/03/2016 tarihli 6 numaralı celsesinde bu husus hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeksizin davalı vekilinin yokluğunda, HMK’nın 186. maddesi hükmü gözetilmeksizin karar verilmesi

HMK'nın 27. madde adil yargılanma hakkı kapsamında hukuki dinlenilme hakkını ihlal niteliğinde olduğundan usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

Bozma sebebine göre diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 19.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14047, Karar No: 2015/17047, Tarih: 05.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/14047 E.  ,  2015/17047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanık ..., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 62 ve 52/2. maddesi uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 25/03/2015 tarihli ve 2014/163 esas, 2015/314 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1-Sanığın kusuru hakkında herhangi bir tespit yapılmadığı halde, tarafların kusur oranları belirlenmeden mahkemece yapılan soyut değerlendirmeye göre mahkumiyet kararı verilmesinde,

2-Katılanın yaralanması hususunda dosyada mevcut geçici rapora istinaden kati rapor alınmadan hüküm kurulmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 12.08.2015 gün ve 94660652- 105-17- 7146- 2015-E.16497/52969 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.09.2015 gün ve 2015/297305 sayılı tebliğnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı servis minibüsü ile... sokak üzerinde seyir halinde iken, katılanın kullandığı ... plaka sayılı motosiklet ile ... Sokak üzerinde seyredip, her iki sokağın birleştiği kavşakta, katılanın geçiş önceliğine uyamaması sonucu tarafların çarpışması sonucu meydana gelen olayda, mahkemece kusur tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmamış ise de; kusuru belirlemenin mahkeme hakiminin yetkisinde olduğu, bilirkişi raporlarının ancak delil değerlendirme aracı olup mahkemeyi bağlayıcı niteliğinin bulunmadığı, dosya kapsamı olayın oluş şekli birlikte değerlendirildiğinde, meydana gelen kazada sanığın kusurlu olduğunun sabit olduğu anlaşılmakla, verilen karar da bir isabetsizlik görülmemiş ve kanun yararına bozma istemi bu gerekçe ile yerinde görülmemiş,

Katılan hakkında düzenlenen geçici raporda vücudunda kırık olduğunun belirtildiği ve mahkemece de katılanın kaza sonucu vücudunda kırık olduğu bildirilmesine rağmen hükmedilen cezada TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapılmadığı ve yeniden rapor alınmasının dosyaya bir yenilik katmayacağı anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir,

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle,

Adalet Bakanlığının .... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25/03/2015 tarihli ve 2014/163 esas, 2015/314 sayılı kararına yönelik,

Kanun yararına bozma talebinin 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16711, Karar No: 2010/855, Tarih: 26.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/16711 E.  ,  2010/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Davacı, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. Mddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, davalı işverenin gelirler yönünden tazmin sorumluluğunun ilk peşin sermaye değerli gelir üzerinden belirlenmesi yönündeki mahkeme yaklaşımı yerindedir.

.......

Ne var ki; dava dilekçesi ekindeki peşin değerli gelir tablosunda ilk peşin sermaye değerli gelirin hak sahibi .... için 350,03 TL, .... için 3.121,55 TL olduğu, bozma kararımız sonrasında davacı Kurum tarafından 29.07.2009 tarihli yazı ile, ilk peşin sermaye değerli gelirin hak sahibi ... için 700,05 TL, ..... için (sosyal yardım zammı dahil) 6.592,42 TL olarak bildirildiği, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı konusunda çelişki doğduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece; ilk peşin değer miktarındaki çelişkiler giderilmek suretiyle iş kazası sonucu hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu kapsamda, hükmü temyiz etmeyenler yönünden davacı Kurum yararına oluşan usuli kazanılmış hak durumu hukuksal gerçeğinin bozma üzerine yürütülecek yargılama sürecinde göz önünde bulundurulmalıdır.

O halde, davalılardan ... ve ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalılardan ... ve ...'a iadesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2011/9687, Karar No: 2011/9856, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9687 E.  ,  2011/9856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başı itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.9.1999-31.12.1999 ve 1.8.2008-31.3.2009 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başı itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.9.1999-31.12.1999 ve 1.8.2008-31.3.2009 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un ... bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye,

Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının haşhaş bedelinden 20.8.1999 tarihinde ilk ... prim kesintisinin yapıldığı, başkaca kesintisinin olmadığı, Ziraat Odası kaydının 2.7.2008 tarihinden itibaren devam ettiği, Pancar Ekicileri Kooperatifi ve Tarım Kredi Kooperatifi kaydının olmadığı, 2008, 2009, ve 2010 yıllarında Ç.K.S'de kayıtlı olduğu, adına kayıtlı zirai arazilerinin bulunmadığı, tarımsal kredi kullanmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacının sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 20.8.1999 tarihini takip eden ay başı olan 1.9.1999 tarihinden itibaren 31.12.1999 tarihine kadar olan dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 1.8.2008-31.3.2009 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasanın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut muhtar beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3725, Karar No: 2024/8540, Tarih: 11.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/3725 E.  ,  2024/8540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/7066 Değişik İş

SUÇ : Hakaret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında hakaret suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen mercii kararının, ... Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli ve KYB-2024/20626 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

Dosya kapsamına göre, müştekinin ifadesinde özetle, şüpheli ...'ın olay günü telefonla konuştukları esnada "istediğin yere dava aç, dava açmazsan senden adi pezevenk yoktur" şeklinde hakaret içerikli sözler söylediğini beyan ederek şikâyetçi olması üzerine yapılan soruşturma neticesinde, müştekinin soyut iddiası dışında tarafsız tanık ve delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de; tanık ... 'nun telefonun hoparlörü açık olduğundan şüphelinin sinkaflı sözlerini duyduğunu ifade ederek müştekiyi doğruladığının anlaşılması karşısında, mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. İkinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un "6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten sonraki Cumhuriyet savcısının kararına itiraz" başlıklı 173 üncü maddesinde ise;

Aynı Kanun'un "6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten sonraki Cumhuriyet savcısının kararına itiraz" başlıklı 173 üncü maddesinde ise;

(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13 üncü maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma ... tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; tanık Ö. S'nin şikayete konu sözleri şüphelinin söylediğini belirtmesi karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyadaki mevcut delillerin iddianame düzenlenebilmesi ve suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu açıktır.

Şüphelinin eyleminin sübut bulup bulmadığı hususu, lehine ve aleyhine toplanacak tüm delillerin, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekmektedir. Yapılan açıklamalara göre, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.10.2023 tarihli ve 2023/7066 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.10.2023 tarihli ve 2023/7066 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5568, Karar No: 2010/13111, Tarih: 27.09.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/5568 E.  ,  2010/13111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2313 sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 5560 sayılı Yasa ile değişik 231.maddesinin 5 ve 14.fıkralarında değişiklik yapan 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden 5237 sayılı TCK'nun 7.maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığı saptanarak sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,

II-O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisinde bulunan 13.07.2005 tarihli olay yeri tespit tutanağı ve sözü edilen tutanak ile uyumlu tutanak düzenleyicisi tanıklar beyanları kapsamı dikkate alındığında, güvenlik güçleri tarafından karı-koca olan sanıkların birlikte tasarruf ettikleri bahçede yapılan arama sırasında hem dikili vaziyette hem de kurutulmaya bırakılmış şekilde hint keneviri bitkilerinin olduğunun, yine sanık ...'nin hint keneviri bitkilerini sularken görüldüğünün tespit edilmesi karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.09.2010 günü 2 nolu bozmada ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla, 1 nolu bozmada oybirliğiyle karar verildi..

KARŞI OY

Okuma yazması olmadığı anlaşılan sanık ...'nin, kollukta müdafisiz olarak alınan beyanının aksine 14.07.2005 günlü Cumhuriyet Savcılığında ve 29.12.2005 günlü mahkemedeki beyanında özetle; "bahçeye sebze ektiğini, hint kenevirlerini tanımadığını, yabancı ot zannederek bir kısmını söküp kenara bıraktığını, öbürlerini de söküp atmak isterken ve bahçe de sebze sularken olay günü jandarmaların geldiğini söylemesi, olayın jandarma tarafından ihbar sonucu değil devriye görevi sırasında ortaya çıkarılması karşısında kasıt yokluğu nedeniyle bu sanık hakkında verilen beraat kararının onanması gerektiğinden 2 nolu bozma kararına katılmıyorum.