muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7820, Karar No: 2023/10029, Tarih: 14.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7820 E.  ,  2023/10029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/322 E., 2016/1008 K.

SUÇ : Eziyet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.02.2015 tarihli iddianamesiyle eşe karşı eziyet suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği; alt sınırdan ayrılarak, üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik araştırmaya, delil yetersizliğine, sanığa son sözü sorulmayarak savunma hakkının kısıtlandığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay, sanığın eşi olan ölen ...'le evlilikleri süresince sık sık tartıştığı, tartışmalar sırasında eşini darp ettiği, ona hakaret ettiği, evden çıkmasına izin vermediği, sürekli olarak müşterek çocuklarını alıp götüreceğini ve ona göstermeyeceğini söyleyerek tehdit ettiği, yaşadıklarına daha fazla tahammül edemeyen ...'in olay günü evlerinin balkonundan atlamak suretiyle intihar edip hayatına son verdiği, sanığın bu şekilde eziyet suçunu işlediğine ilişkindir.

2. Sanık ve ölenin olay tarihinde evli olduklarına ilişkin aile nüfus kayıt tablosunun dosya içerisinde mevcut olduğu görülmüştür.

3. Sanık ve eşinin apartman komşuları olan tanıklar G.M.Ö., V.K.Ö. sanığın evinden 2 yıl boyunca sürekli olarak kavga, kadın çığlığı ve darp edilme seslerinin geldiğini, sanığın küfrettiğini duyduklarını ayrıca ölen ...'ın yüzünde zaman zaman morluk ve çizikler gördüklerini, sanığın iş ortağı tanık A.P.'nin ise sanığın eşinin dışarı çıkmasına çoğu zaman izin vermediğini, sürekli kavga ettiklerini, 3-4 kez eşine hakaret ettiğini duyduğunu ve bir keresinde ölenin yüzünde morluk görüp sebebini sorduğunda, sanık tarafından darp edildiğini söylediğini beyan etmişlerdir.

4. Sanık ise aşamalarda suçlamaları inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden:

1. Tüm delillerin toplanmış olup mahkemece sübuta ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin eksik araştırmaya ve delil yetersizliğine İlişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Sanık ise aşamalarda suçlamaları inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden:

1. Tüm delillerin toplanmış olup mahkemece sübuta ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin eksik araştırmaya ve delil yetersizliğine İlişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemece "Başkaca artırım ve eksiltmeye yer olmadığına,” ibaresine dayalı olarak fiili takdirin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin uygulanmaması yönünde kabul edilmesi, dosya kapsamına nazaran açıkça kanuna aykırılık teşkil etmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) “Delillerin tartışılması” başlıklı 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında; “Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir.

İnceleme konusu dosyada ise, sanık müdafiinin tüm celselerde hazır bulunduğu, karar duruşmasından müdafiisi aracılığı ile haberdar olan sanığın, herhangi bir mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığı gözetildiğinde bu hususta usul ve yasaya aykırı bir durum tespit edilmediğinden sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz isteği yönünden:

Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Evlilik birliği içerisinde eşi olan sanık tarafından sürekli darp edilen, çoğu zaman evden çıkmasına izin verilmeyen, evden ayrıldığı takdirde müşterek çocuklarının kendisine gösterilmeyeceği söylenerek baskı altında bırakılan ...'in maruz kaldığı fiziksel ve ruhsal şiddete daha fazla dayanamayarak hayatına son verdiği olayda, sanığın vehamet arz eden fiili, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı da dikkate alınarak üst sınırdan veya üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararına yönelik katılanlar vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7395, Karar No: 2019/3461, Tarih: 30.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/7395 E.  ,  2019/3461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanları Av.... ve Av. ... duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdura yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında mağdura yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. maddesi uyarınca, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi ve infazda duraksamaya neden olmaması için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün birden fazla suçtan ibaret olup birden fazla cezayı içermesi nedeniyle, en ağır cezayı hükümlülüğün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Tekerrür” ile ilgili bölüm çıkartılarak, yerine, "Adli sicil kaydında yer alan, Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2012 gün, 2012/705 Esas ve 2013/1092 sayılı kararına konu hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası hükmü esas alınarak 5237 sayılı TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümleleri yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/737, Karar No: 2019/6460, Tarih: 28.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/737 E.  ,  2019/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre hırsızlık)

HÜKÜM : TCK'nın 142/2-f, 168/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli hırsızlık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın Çanakkale il merkezinde yürüdüğü esnada sanık ...'in katılanın yanına gelip sigarasını yakmak için ateş istediği, sohbet etmeye başladığı, birlikte konuşarak yürüdükleri esnada diğer sanık ...'in yanlarına geldiği ve cebinden çıkardığı bir kimliği göstererek "ben polisim, burada ne yapıyorsunuz, burası kız yurdu gözetim altında" diyerek katılan ve birlikte hareket ettiği sanık ...'den cüzdanlarını istediği, katılan ve sanık ...'in cüzdan ve kimliklerini alan sanık ... cep telefonu ile bir arama yapıp "komiserim şahısları aldık getiriyorum, kimlik fotokopilerini alacağım" şeklinde konuştuğu, sanık ...'in katılana kimliğini geri verdiği ve fotokopisini getirmesini istediği ancak içinde 1.250 TL para bulunan cüzdanı katılana iade etmediği, katılanın kimlik fotokopisini çektirmek için bir iş yerine girdiği esnada sanıkların ortadan kaybolduklarının iddia ve kabul edildiği olayda; sanık ...'in diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek kendisini polis olarak tanıtarak hileli hareketlerle menfaat temin ettiklerinin iddia edilmesi karşısında eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5477, Karar No: 2013/6729, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5477 E.  ,  2013/6729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Velisi ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve mercimeğin kuru şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12091, Karar No: 2020/4475, Tarih: 12.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12091 E.  ,  2020/4475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 3194 sayılı Yasanın 18.maddesi uygulaması sonucu fazla kesilen düzenleme ortaklık payı nedeniyle taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 3194 sayılı Yasanın 18.maddesi uygulaması sonucu fazla kesilen düzenleme ortaklık payı nedeniyle taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince incele ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ...mahallesi 3149 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacılardan peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7571, Karar No: 2014/20950, Tarih: 27.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7571 E.  ,  2014/20950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm: Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; sanığın, borçlusu ve lehdar alacaklısı olduğu bonolar nedeniyle alacaklı olan katılan tarafından sanık aleyhine icra takibi yapılması üzerine, sanığın, borca ve takibe itiraz ederek bonoları, tahsil edilmek üzere güven ilişkisi nedeniyle verdiği, katılana borçlu olmadığı iddiasıyla ticaret mahkemesine menfi tespit davası açıp ayrıca dolandırıcılık suçundan katılan hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına şikayetçi olarak katılanla takibe dayanak yapılan bonolarla ilgili olarak yaptıkları aleni olmayan görüşmeler sırasında gizlice çekilen ses ve görüntü kayıtlarını soruşturma dosyasına verdiği olayda;

Sanığın konuşmanın tarafı olması ve sesle birlikte görüntü kaydı da yapılması nedeniyle atılı TCK'nın 133/1. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, eylemin TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği ancak, icra takibine dayanak yapılan bonolarla ilgili görüşmelere ilişkin ses ve görüntü kayıtları, katılanın özel yaşam alanına ilişkin ve özel hayatın gizliliğini ihlal edecek nitelikte olmadığı gibi ses ve görüntü kayıtlarını başkalarına verdiği veya yaydığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, şikayetçisi olduğu soruşturmadaki iddiasını ispatlama amacı taşıyan eyleminde hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen suçun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7183, Karar No: 2019/2322, Tarih: 26.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7183 E.  ,  2019/2322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanmasına esas alınan Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2015 tarih, 2014/124 Esas ve 2015/2 Karar sayılı ilam incelendiğinde, ...'in 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan beraat ettiği fakat 5237 sayılı TCK'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesi uyarınca mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2015 tarih, 2014/124 Esas ve 2015/2 Karar sayılı ilamına konu mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığının araştırılması, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde başkaca kasıtlı suçtan mahkum olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1944, Karar No: 2015/899, Tarih: 22.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/1944 E.  ,  2015/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/09/2013 tarih ve 2011/331-2013/217 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20/01/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakim.... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 23.06.2003 tarihinde acentelik sözleşmesi imzalandığını, 23.08.2010 tarihinde tahsil edilen primlerin davalıya intikal ettirilmediği, kanun, yönetmelik ve sözleşmeye uyulmadığı gerekçesiyle sözleşme feshedilip, teminat mektubunun nakde çevrildiğini, oysa davalıya borçları olmadığı gibi, 9.770,21 TL alacaklı olduklarını, 20.000 TL teminat mektubunun nakde çevrilmesinin ve sözleşmenin feshinin haksız olduğunu ileri sürerek, 29.770,21 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tahsil ettiği primleri şirkete intikal ettirmediğini, sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı şirket kayıtlarında davacının tüm ödemelerinin kayıt altına alındığı, iptal edilen poliçelerin davacı borcundan mahsup edildiği, acentelik sözleşmesinin 19. maddesinde davalı defter ve kayıtlarından başka delil kabul edilmeyeceğinin belirtildiği, davalı lehine delil vasfına sahip defterle ve kayıtlarına göre davacıya borcu bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, acentelik sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece acentelik sözleşmesinin 19. maddesinde davalı defter ve kayıtlarından başka delil kabul edilemeyeceğinin belirtildiği, davalı şirket kayıtlarında ödemelerin kayıt altına alındığı, davacının alacağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Davacı taraf ise sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini, prim borçlarını zamanında sigortaya intikal ettirdiklerini, davalı tarafından iptal edilen poliçelerle ilgili iade komisyon oranlarının, prim üretimi sırasında tahakkuk ettirilen oranlardan yüksek olduğunu, uyuşmazlığın buradan kaynaklandığını ileri sürmüş, bilirkişi raporlarına itirazında ise bu durumun ancak rejistro kayıtları karşılaştırılarak çözüme kavuşturulacağını ifade etmiştir.

Taraflar arasında delil sözleşmesinin bulunması davalı tarafın ticari defter ve kayıtlarının incelenmesine engel teşkil etmez. Bir başka deyişle davalının yasal delillerini sunma olanağını ortadan kaldırmaz. Ayrıca, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının itirazında belirttiği gibi rejistro kayıtları üzerinde inceleme yapılmadığı gibi, iptal edilen poliçelerle ilgili iade komisyon oranlarının, prim üretimi sırasında tahakkuk ettirilen oranlardan yüksek olduğuna ilişkin itirazı üzerinde yeterince durulmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece davacının sunduğu delil ve belgeler ile birlikte sigorta kayıtları karşılıklı olarak incelenerek, rejistro kayıtları da getirtilip davacının iddia ve bilirkişi raporuna karşı ciddi itirazları üzerinde durularak, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5023, Karar No: 2017/4226, Tarih: 26.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/5023 E.  ,  2017/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Uyarlama talebinin kabulü ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, lehe Kanunun belirlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün ve 66/96 sayılı ilamında da açıklandığı üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesine göre verilmesi nedeniyle aynı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlü ile müdafiin temyiz istemleri 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar mahallinde merciince verilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine İADESİNE, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.