muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5068, Karar No: 2018/6690, Tarih: 25.06.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/5068 E.  ,  2018/6690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu şirketler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlu şirketlerin, haklarında ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/1142 Esas sayılı dosyası üzerinden verilen 26.10.2015 tarihli iflas erteleme tedbir kararı kapsamında, uygulanan ihtiyati hacizlerin kaldırılmasını talep ettikleri, mahkemece borçlu şirketler yönünden takibin iptaline karar verildiği, Dairemizin 2016/4934 Esas, 2016/22596 Karar sayılı 31.10.2016 tarihli ilamı ile şikayetçi borçlular vekilinin takibin iptaline yönelik herhangi bir talebi bulunmadığı halde, mahkemece talebin aşılarak takibin iptaline karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek ilamın bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozmaya uyularak, şikayetçi borçluların takibin iptali talepleri bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, hacizlerin kaldırılması taleplerinin ise reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 26.10.2015 tarih ve 2015/1142 Ek Tensip Tutanağının 1 Nolu bendinde; "Davacı şirketler hakkında yapılmış ve yapılacak İİK 206.maddesi 1.fıkrasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere (6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakında kanuna dayalı olanlarıda kapsar şekilde) hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz, haciz ve tedbir uygulamalarının ve İİK 89/1 madde ihbarnamelerinin tedbiren durdurulmasına" karar verildiği görülmektedir. Anılan tedbir kararında, tedbirin, ihtiyati hacizleri kapsayacağı açıkça belirtildiğinden, söz konusu tedbir kararı, ihtiyati haczin infazını engeller mahiyette olup, bu durumda borçlu şirketler hakkında tedbir devam ettiği sürece ihtiyati haciz işlemi uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda; ...1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 04.11.2015 tarih ve 2015/2983 D.İş Esas 2015/2983 D.İş Karar sayılı ihtiyati haciz kararı üzerine, icra müdürlüğünce tedbir kararından sonra borçlu şirketlerin mal varlığına ihtiyati haciz konulduğu, borçlu vekilinin 10.11.2015 tarihli talep dilekçesinde ibraz ettiği tedbir kararı doğrultusunda, 16.11.2015 tarihinde icra müdürlüğünce takibin ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına karar verildiği, ihtiyati hacizlerin kaldırılmasına yönelik bir karar verilmediği anlaşılmaktadır.

... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/1142 Esas 26.10.2015 tarihli tedbir kararında; ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir uygulamalarının da durdurulmasına karar verildiği ve 04.11.2015 tarihli ihtiyati haciz kararı ile bu karar kapsamında uygulanan ihtiyati hacizlerin tedbir kararından sonraki tarihli olduğu gözetilerek, mahkemece, şikayetin kabulü ile borçlu şirketler hakkında ihtiyati haciz kapsamında konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, bu konudaki talebin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu şirketlerin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3279, Karar No: 2016/3252, Tarih: 22.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/3279 E.  ,  2016/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/-a, 168/1, 62, 50/1-a, 52, 63. maddeleri gereğince 2000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Alkollü vaziyetteki sanığın temyiz dışı diğer sanık ile birlikte karıştıkları bir adli olay sırasında kolluk görevlileri ile tartıştıkları ve bu esnada kullandığı araç ile kolluk devriye aracına zarar vermek suretiyle aradan kaçmaya çalıştığı iddia edilen olayda,

Tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'un işlediği sabit görülen kamu malına zarar verme eyleminden dolayı verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiş, etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken zararın giderilme tarihi araştırılmadan soruşturma esnasında giderildiğinin kabulü ile TCK'nın 168/1 kapsamında indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11978, Karar No: 2013/16356, Tarih: 21.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11978 E.  ,  2013/16356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın taraflar arasındaki mutfak dolabı, mutfak tezgahı banyo dolabı vs. gibi işlerin yapımını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine,21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6384, Karar No: 2011/4530, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6384 E.  ,  2011/4530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca dava dışı yükleniciye bırakılıp onun tarafından davalılara satılıp tapuda devri yapılan bağımsız bölüme ait tapu kaydının yüklenicinin temerrüdü sebebiyle iptâli ve davacı arsa sahipleri adına tapuya kayıt ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davalının iyiniyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ile davacı arsa sahipleri arasında bağımsız bölümün devri konusunda doğrudan doğruya bir akdî ilişki bulunmamaktadır. Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi davacı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici arasında imzalanmış, yüklenici tarafından kendisine düşen dairelerden dava konusu olanı alacağın temliki hükümlerine göre davalıya devredilmiştir. Dairemizin bu konudaki yerleşik uygulamalarına göre arsa payı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yüklenicinin kararlaştırılan bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi için edimini sözleşme ve ekleri, tasdikli ruhsat ve projesi ile, imara uygun olarak tamamlayıp teslim etmesi koşuluna bağlıdır. Sözleşmenin başlangıcında ya da devamı sırasında tamamen ya da aşamalı olarak yükleniciye pay devri avans niteliğinde olduğundan yüklenicinin edimini ifa etmemesi durumunda arsa sahibi verdiklerini geri isteyebilir. Yükleniciden bağımsız bölüm satın alan 3. kişiler alacağın temliki hükümlerine göre hak sahibi olacakları ve sözleşmenin tarafı olan yükleniciye karşı arsa sahibinin ileri sürebileceği itiraz def'i ve haklar temlik alacaklısı 3. kişilere dahi ileri sürülebileceğinden 3. kişilerin ayrıca kötüniyetli olduklarının kanıtlanmasına gerek bulunmamaktadır. Dosya kapsamından davacı arsa sahipleri tarafından dava dışı yüklenici aleyhine sözleşmenin yüklenicinin temerrüdüne dayalı feshine ilişkin dava açıldığı, fesih kararı verildiği anlaşılmaktadır. Fesih ve iptâl kararının kesinleşmesi halinde arsa sahipleri yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davalıdan yüklenicinin halefi olarak verdiklerini geri isteyebileceklerinden davalılar arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu ortadadır.Bu durumda öncelikle yüklenici aleyhine Sincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/579 Esas numasında kayıtlı dava dosyasının celbedilip, derdest ise HUMK'nın 45. ve devamı maddeleri uyarınca birleştirilmesi, sonuçlanmış ise tebliğe çıkarttırılıp kesinleşmesi sağlanarak o davada kesinleşecek olgular dikkate alınarak eldeki davanın sonuçlandırılması gerekirken bu husus gözden kaçırılarak ve yanlış değerlendirme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33100, Karar No: 2014/37364, Tarih: 30.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33100 E.  ,  2014/37364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2011/917-2013/465

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 13.06.2006-03.11.2009 tarihleri arasında davalı iş yerinde departman sorumlusu olarak çalıştığını, davalı iş yeri müdürlerinin istifaya zorlamak için baskı uyguladıklarını, tüm bu baskı ve yıldırma olaylarının akabinde davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin 03.11.2009 tarihinde haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, işyerinde 2009 Haziran ayında yapılan sayımlarda davacının kontrolünde olan malzemelerde eksik çıktığını, bunun üzerine davacının savunmasının istendiğini ancak davacının bundan imtina ettiğini, bu eksiklik sebebiyle ortaya çıkan zararın 6.555,54 TL olduğunu, daha sonra işyerinde rutin olarak yapılan performans değerlendirmelerinde davacının performansının düşük çıktığını, bunun üzerine davacıya ihtar keşide edilerek kendisinin 31.08.2009 tarihinde yazılı olarak uyarıldığını, davacının son tutulan tutanak nedeniyle iş yerinde huzursuzluk çıkardığını ve bunun iptalini istediğini, davacıdan mazereti var ise bunu tevsik etmesinin talep edildiğini, tevsik edemeyince talebinin dikkate alınmadığını, bunun üzerine davacının kıdem tazminatı ödenmesi halinde istifa edeceğini bildirdiğini ve bu talebinin uygun görülmesi üzerine 03.11.2009 tarihinde istifa etmek suretiyle iş sözleşmesini sona erdirdiğini, davacının kıdem tazminatının kendisine ödendiğini, ancak istifa ettiği için herhangi bir ihbar tazminatı ödenmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davalı iş yerinde 13.06.2006-03.11.2009 tarihleri arasında departman sorumlusu olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işverence performans düşüklüğü gerekçesiyle feshedildiği ve davacıya kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Daha sonra davacıdan istifa dilekçesi alınmış olması feshin davalı işverence yapıldığı gerçeğini değiştirmez. Hal böyle olunca davacının ihbar tazminatı isteğinin kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18099, Karar No: 2017/278, Tarih: 19.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2015/18099 E.  ,  2017/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan... A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz kapsam ve nedenlerine ve özellikle, maddi tazminat hesabı yapılırken, bakiye ömrün tespitinde P.M.F.-1931 yaşam tablosu yerine; yerleşik içtihatlara aykırı olacak şekilde TRH-2010 adlı başka bir tablo esas alınmış ise de açık temyiz bulunmadığından bozma nedeni olarak kabul edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre; temyiz eden tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 19/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10285, Karar No: 2019/13523, Tarih: 31.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10285 E.  ,  2019/13523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4400, Karar No: 2019/7946, Tarih: 24.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4400 E.  ,  2019/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/350-2019/280

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum, 16.06.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden oluşan Kurum zararının 5510 sayılı Yasanın 21.maddesi uyarınca davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda iş kazasının meydana gelmesinde davalı işveren ... % 60, dava dışı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. (...) % 20 ve sigortalı % 20 oranında kusurlu bulunarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere 21/1. madde işverenin, 21/4. madde üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunmaktadır.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1 ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddeleri (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 146. maddesine (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve ilkeler ışığında, somut olay değerlendirildiğinde: mahkemece bozma ilamından önce tespit edilen kusur durumuna göre yapılan tazminat hesabı esas alınarak, işveren yönünden dava dışı ...'ın kusuru ile birlikte toplam % 80 oranı esas alınmak sureti ile hüküm tesis edildiği, böylece davalı işverenin 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi 1 ve 4. fıkralarına göre % 70 kusur oranı üzerinden sorumlu olduğu gözetilmeksizin yapılan hesaplama ile fazlaya hükmedildiği görülmüştür.

Mahkemece davalı işverenin sorumluluğunun 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi 1 ve 4. fıkralarında öngörülen ilkeler çerçevesinde % 70 olup, Kurum alacağının bu oran üzerinden belirlenmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıdan alınmasın, 24/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/52, Karar No: 2023/569, Tarih: 01.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/52 E.  ,  2023/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 8. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 76-22

I. HUKUKİ SÜREÇ

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1, 109/3-a ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksuluğuna ilişkin Geyve Asliye Ceza Mahkemesince verilen 08.02.2011 tarihli ve 76-22 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 12.10.2020 tarih ve 3485-17785 sayı ile; "...Sanığın müştekinin aracına müşteri gibi bindiği, bir süre böyle devam ettikten sonra müştekiye 'Kusura bakma böyle olsun istemezdim, ben büyük bir soyguncuyum, el frenini çek araçtan in' dediği, müştekinin araçtan inmeyerek yola devam etmesi üzerine araç camından havaya doğru bir el ateş ettiği, müştekinin aracı durdurduğu ve her ikisinin de araçtan indiği, sanığın aracın şoför koltuğuna binerek olay yerinden uzaklaşması şeklinde gerçekleşen eylemde, sanığın tek hareketinin bir bütün olarak yağma suçuna vücut vereceği ve bu nedenle hürriyeti yoksun kılma suçunun yasal unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 06.11.2020 tarih ve 33246 sayı ile;

"Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.03.2019 tarih ve 2018/7031 E. - 2013/7833 K. sayılı ilamındaki kabule göre ... araca müşteri gibi binen sanığın baştan beri yağma suçunu işleme kastıyla hareket ettiği ve amacına uygun bir yere geldiğinde yağma suçunu gerçekleştirdiği kabul edilmiştir. Dosya kapsamına göre, cezai ehliyetinin tam olduğu belirlenen sanık, Sakarya il merkezinde saat 23.00 civarında mağdurun sürücüsü olduğu ticari taksiye binmiş ve Geyve ilçesinin Umurbey köyüne gitmek istediğini söylemiştir. Yol boyunca telefonla konuşan sanık Umurbey köyüne geldiklerinde mağdura Geyve'ye geri dönmesini söylemiş, daha sonra da tekrar Umurbey köyüne dönmesini istemiştir. Köye ulaştıklarında mağdur sanığın talimatıyla köy çıkışında bir dağ yoluna doğru bir süre daha yola devam etmiştir. Gece saat 02.00 civarında tenha bir yerde sanık tabancasını çıkararak yağma suçunu gerçekleştirmiştir. Buna göre, sanığın mağduru yaklaşık üç saat boyunca dolaştırmak ve yağma suçunu işlediği yere götürmek suretiyle 'hareket serbestîsini kısıtladığı' anlaşılmıştır. Kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçu ile korunmak istenen hukuksal değer, 'kişinin iradesine göre, o anda kullanıp kullanmadığına bakılmaksızın sahip olduğu yer değiştirme ya da değiştirmeme özgürlüğü' olduğundan, mağdurun hürriyetinin kısıtlandığı bu süreçte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluşmuştur.