muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7742, Karar No: 2010/1751, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7742 E.  ,  2010/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 141 ada 13 parsel sayılı 6015.93 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen ve taksimen intikal ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazı kendisinin Noter senedi ile satın aldığı ve zilyet bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 141 ada 13 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın öncesi ... isimli şahsa ait iken, 39 yıl önce davacı ... ... ile ...'a sattığı, daha sonra satın alanlar arasında yapılan taksim ile niza konusu yerin ...'a, taşınmazın kuzeyinde kalan taşınmazın davacıya düştüğü, ...'ın da taşınmazı 30 yıl önce davalıya hibe ettiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli değildir. Davacı taşınmazı 9.4.1971 tarihli Noter senedi ile ...'tan satın aldığı ve zilyet bulunduğu iddiasına dayanmıştır. Söz konusu Noter senedinde ...'ın köy hudutları dahilinde kalan, annesi ...'den irsen intikal eden tüm taşınmazlardaki paylarını eşit şekilde ... ile davacı ... ...'a sattığı, tapusuz gayrimenkullerdeki zilyetliği dahi devrettiği belirtilmiştir. Söz konusu senette satış yapan ... ile alıcı ... kardeş olup, diğer satın alan davacı ile irs ilişkinin ne olduğu anlaşılamamaktadır. Keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıklar taşınmazı davacı ile ...'ın birlikte satın aldıklarını ve taşınmazı birlikte kullandıklarını, davalının hiç zilyet bulunmadığını beyan etmişlerdir. Her ne kadar davacı ile birlikte satın alan ...'ın taksim yaptıkları, kuzeyde kalan taşınmazın davacıya düştüğü kabul edilmiş ise de; taşınmazın kuzeyinde bulunan 12 sayılı parsel de ... adına tespit edilmiştir. Keşifte alınan beyanlardan da nizalı taşınmazın ...'a düştüğü sonucuna tam olarak varmak mümkün değildir. Davalı tarafın dayandığı hibe senedi keşifte uygulanmış, mahalli bilirkişi tarafından hibe senedinin sınırlarının taşınmaza uymadığı beyan edilmiştir. Zilyetlik hususunda da çelişkili beyanlar bulunduğu halde bu çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur. Doğru sonuca varılabilmesi için yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı; yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kim tarafından ne zamandan beri kullanıldığı, ...'a ait ise Noter satış senedi ile satış yaparken neden payını devrettiği, satın alanlar ile irs ilişkisinin bulunup

bulunmadığı, davacı ve birlikte satın aldığı ... adına taşınmazın etrafında tespit edilen parseller bulunduğundan bu taşınmazlar ile birlikte niza konusu taşınmazı taksim edip etmedikleri, etmişlerse taksimde nizalı taşınmazın kime düştüğü ve kim tarafından kullanıldığı, ...'a düşmüş ise neden zilyetliği davalıya devretmediği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, beyanlar arasındaki çelişki yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, beyanların tespit tutanağının edinme sebebinde yazılı beyanlarla çelişmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, böylece zilyetlikle mülk edinme şartlarının kimin yararına gerçekleştiği kesin olarak saptanmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4236, Karar No: 2016/4572, Tarih: 04.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4236 E.  ,  2016/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre, olay tarihinde ondört yaşı içerisinde bulunan mağdurenin cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden olmaksızın sanıkla cinsel ilişkiye girdiği tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, yargılama sırasında mağdure hakkında... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Kurulunca düzenlenen 13.04.2012 günlü, 346 sayılı raporda mağdurenin ilişkinin zorla gerçekleştiği yönündeki beyanına istinaden ruh sağlığının bozulduğu şeklinde bilgi verilmesi üzerine mahkemece, cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden olmaksızın cinsel ilişkinin yaşandığı yönündeki kabulü ile çelişki oluşturacak şekilde içeriği itibariyle de yetersiz rapora dayanılarak sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması karşısında, mağdurenin... Adli Tıp Kurumu ... İhtisas Kuruluna sevk edilerek anılan olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/570, Karar No: 2021/2700, Tarih: 01.06.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/570 E.  ,  2021/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2017 tarihli 2015/5-95, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere, "Suçtan zarar görme" kavramının "Suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle sanıklar hakkında atılı suçtan açılan kamu davalarına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'ın katılma hakkı olmadığı, mahkemece kanuna aykırı olarak verilen katılma kararının temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükümleri temyiz yetkisi bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca katılanın temyiz isteminin REDDİNE, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/495, Karar No: 2015/207, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/495 E.  ,  2015/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/940-2013/254

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/1/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 2/3/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8. maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18692, Karar No: 2014/29604, Tarih: 30.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/18692 E.  ,  2014/29604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/797-2013/348

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücretlerinin eksik ve parça parça ödenmesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, fazla çalışma, hafta ve genel tatil, aile geçim indirim alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 6 ay işyerinde çalıştığını, devamsızlık yapması sebebi ile iş sözleşmesinin haklı mazeret bildirmemesi üzerine haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda mahkemece fazla çalışma alacağının reddine karar verilmiş ise de gerek dosya içeriği, toplanan deliller şahit anlatımları ve gerekse hakimin davacı vekilinin 11.04.2012 tarihli tavzih talepli dilekçesine karşı verdiği yazılı karardan davacının fazla çalışma yaptığı anlaşılmaktadır. Dosya içindeki kanıtlara göre davacının bu talebinin değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde fazla çalışma alacağının reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki şahit anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dosya içeriğine göre; şahit anlatımları esas alınarak fazla çalışma alacağı hesaplanması durumunda makul oranda bir takdiri indirim yapılması dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen yönler gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.10. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7592, Karar No: 2015/9781, Tarih: 14.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/7592 E.  ,  2015/9781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 1 adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte davacı borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurarak, çekin keşide yeri ve muhatap banka ile müvekkili şirketin ikamet adresinin ... olduğundan bahisle yetkili icra dairelerinin ... İcra Daireleri olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulunduğu, mahkemece, diğer takip borçlusunun ikamet adresinin ... olduğu ve takibin diğer borçlu açısından kesinleştiği gerekçesiyle yetki itirazının reddine karar verildiği görülmüştür.İİK'nun 50. ve HMK'nun 447/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 6. maddesinin 1. cümlesine göre, "Genel yetkili mahkeme, dava açıldığı tarihte davalı gerçek ve tüzel kişinin yerleşim yeri mahkemesidir. Yerleşim yeri, 22/11/2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre belirlenir." HMK'nun 7. maddesine göre; "Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir."Anılan hükümler çerçevesinde birden fazla borçlu varsa bunlardan birinin ikametgahında takip başlatılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm borçlulardan birinin ikametgahındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir.

Somut olayda; itiraz eden borçluya ödeme emri 21/02/2014 tarihinde, diğer takip borçluları ... Makina Ltd. Şti'ne 28/01/2014,... 'a ise 18/04/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Her ne kadar diğer borçlu ... Şti.'de borca ve yetkiye itiraz etmiş ise de 14.05.2014 tarihli duruşmada yetkiye itirazından feragat ettiği ve diğer borçlular yönünden takip, itiraz tarihi olan 21/02/2014 tarihi itibariyle henüz kesinleşmediğinden ... İcra Dairelerinin yetkisi de henüz kesinleşmemiştir.O halde mahkemece itiraz eden borçlunun adresinin, çekin keşide yerinin ve muhatap bankanın bulunduğu yerin ... olması nedeniyle yetkiye itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

UE
Yargıtay — Esas No: 2012/435, Karar No: 2012/18965, Tarih: 19.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/435 E.  ,  2012/18965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesi

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, dört yol ağzı kavşağa girdiğinde, sağından gelen katılanın kullanmış olduğu motorsikletle çarpışması sonucu meydana gelen kazada, katılanın hastanede tedavi görmesi üzerine, olay tarihinde şuurunun kapalı olduğundan bahisle beyanına başvurulmadığı, kazadan 16 gün sonra katılanın Marmaris Polis Merkezi'nde verdiği beyanında şikayetçi olmadığını söylediği, her ne kadar katılan vekilinin bu beyan esnasında katılanın şuurunun yerinde olmadığını iddia etmişsede; ifadeyi almada görevli memurların beyanı ve dosya kapsamından, beyanın geçerli olduğu değerlendirilmekle, yapılan yargılama sonunda sanık hakkında açılan kamu davasının, şikayet yokluğu gerekçe gösterilerek mahkemece düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin, şikayetçinin vazgeçme esnasında şuurunun kapalı olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kamu davasının düşmesine ilişkin hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3837, Karar No: 2007/4492, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3837 E.  ,  2007/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki müdahil ... ile davalılar ... (kendi adına asaleten ...'a velayeten), ..., ... (Ünal) vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptali tescil istemiyle açılmış, mahkemece verilen karar bir kısım arsa sahipleri ile müdahil Aysel Bahçe vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı temyiz eden arsa sahiplerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Dava konusu Antalya İli ... Mahallesi 6311 ada 12 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydı halen arsa sahiplerinin murisi ... adınadır. Tapu kaydına göre arsa niteliğinde görülen bu taşınmaz üzerinde 26.01.1993 tarihli sözleşme uyarınca inşaat yapılmış olmakla birlikte kat irtifakının kurulmadığı anlaşılmaktadır. Dosyada bulunan 04.04.2005 tarihli bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin numaraları, konumları ve kat irtifakına esas olacak arsa payları belirtilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporunda belirtilen arsa paylarına göre 30/100 hissenin tapu kaydının iptali ile davacı yüklenici adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de hangi daireler için davanın kabul edildiği kararda açıklanmamıştır. Bu karar taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdiremeyeceği gibi, infazda da tereddüt yaratacak niteliktedir. Mahkemece, davacı yüklenici adına tesciline karar verilen 30/100 payın hangi dairelere ait olduğu açıklanmadan, tapu iptali tescil kararı verilmesi doğru olmamıştır.

3- Bilirkişi raporunda 10 numaralı olarak gösterilen dairenin yüklenici tarafından müdahil ...’ye satıldığı anlaşılmaktadır. ... harcını yatırmak suretiyle davaya asli müdahil olarak katıldığına göre, dava konusu 10 numaralı dairenin arsa payı da belirtilerek müdahil adına tesciline karar verilmesi gerekirken, müdahilin Tüketici Mahkemesi’nde dava açması gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmesi de hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, 30/100 arsa payına ilişkin dairelerin bilirkişi raporuna göre numaraları açıklanarak, hangi daireler olduğunun tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenip tapu paylarının iptali ile yüklenici adına, 10 numaralı dairenin ise tapu payı iptal edilerek müdahil Aysel Bahçe adına tesciline karar verilmesinden ibarettir. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. ve 3.bendler uyarınca BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 02.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10027, Karar No: 2015/18162, Tarih: 17.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10027 E.  ,  2015/18162 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : KONYA 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/05/2015

NUMARASI : 2014/486-2015/300

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların müşterek çocukları B...Y...ve A... S.. K.... için Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/935 Esas- 2011/1052 Karar sayılı ilamı ile 600'er TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, ancak müşterek çocukların otizm hastası olmaları sebebiyle ihtiyaçlarının normal bir çocuğa oranla çok daha fazla olduğunu ve müvekkilinin giderek bu ihtiyaçları karşılayamaz hale geldiğini belirterek, müşterek çocukları için hükmedilen iştirak nafakasının aylık 3.000'er TL'ye çıkartılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen nafakanın fahiş olduğunu ve müvekkili davalının bu nafakayı ödeyecek miktarda gelir elde etmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile müşterek çocukları için aylık 1200'er TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1. maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1. maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun giderleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nın 331.maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Tüm bu maddeler doğrultusunda mahkemece iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.