muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4544, Karar No: 2009/699, Tarih: 12.02.2009

Bunun yanında mahkemece arsa sahipleri lehine hüküm altına alınan eksik ve ayıplı imalât bedeli ile gecikme tazminatı ve kira kayıplarına ilişkin asıl alacak tutarlarına, yüklenici hakkında iflasın açıldığı tarihe kadar faiz uygulanmasına karar verilmiştir. Yüklenicinin, Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2001/830 Esas 2002/324 Karar sayılı ve 06.06.2002 günlü kararı ile iflas ettiği sabittir. İflasın alacaklıların hakları üzerindeki etkilerini düzenleyen İİK. 195/I. maddesi, “İflasın açıldığı güne kadar işlemiş faiz ile takip masrafları anaya zammolunur.” hükmünü içermektedir. Şu halde arsa sahiplerine ait asıl alacaklara dava tarihinden iflasın açıldığı tarihe kadar reeskont faizi yürütülerek hesaplanacak işlemiş faiz tutarı eklenecek, böylece daha sonrası için işlemiş faiz de hukuki niteliğince asıl alacak haline dönüşecektir.

İflas masasına kaydettirilebilecek alacaklarda bu ve benzeri (ana alacak + işlemiş faiz + takip giderleri v.s) asıl alacak niteliğine bürünmüş alacaklar olacaktır. Keza bu noktadan sonrası içinse yine faiz işlemeye devam edecek, ancak bu faiz tutarının iflas masasına kaydı mümkün olmayacaktır (19 HD, 13.05.1999 T. E. 2369, K. 3288- 13.05.1999 T. E. 2954, K. 3293). Gerçekten de, iflasın açılması halinde faiz kurumunu düzenleyen İİK. 196. maddede, iflasın açılması ile birlikte, iflas masasına giren alacaklarda faizin işlemeye devam edeceği, bu alacaklara ticari olmayan işlerdeki faiz oranının uygulanacağı, ancak bu nitelikteki faiz ödemelerinin 195. maddeye göre hesaplanacak ana paraların ödenmesinden sonra bakiyesi üzerinden yapılacağı öngörülmüştür. İzah edilen yasal durum karşısında mahkemece sadece iflasın açıldığı tarihe kadar faiz uygulanmasına karar verilerek arsa sahiplerinin hukuki yararlarının kısıtlanması da yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiş ise de, anılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK. 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davacı ve karşı davalının tüm, davalı ve karşı davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3/b bendinin dördüncü satırında, 3/d bendinin ise beşinci satırlarında yer alan, “fazlaya ilişkin istemlerin reddi” kelime dizilerinden hemen önce gelmek üzere her iki bende “iflas tarihinden sonra ise hükmedilen alacaklara yasal faiz uygulanmasına ve bu hususta İİK. 196/son maddesi uyarınca işlem yapılmasına” kelime dizisinin eklenmesine, keza hüküm fıkrasının 3/e bendinin karardan tamamen çıkartılarak,

1/b bendinin hemen başına “Hüküm fıkrasının 3/b ve 3/d bentlerinde tahsiline karar verilen tüm alacakların ferileriyle birlikte arsa sahiplerine ödenmesi ve bu suretle birlikte ifanın sağlanması şartı ile “ kelime dizisinin eklenmesine, hükmün değiştirilen ve ilaveler yapılan bu yeni şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7.139,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalıdan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacılara geri verilmesine, 12.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2212, Karar No: 2017/5726, Tarih: 13.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2212 E.  ,  2017/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleşen dava yönünden hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21. maddenin 4. fıkrası ise 3. kişilerin sorumluluğu" İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasanın 12. maddesinde, 4/1-(a) maddesine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşların işveren, işveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimsenin işveren vekili olduğu, bu Kanunda geçen işveren deyiminin, işveren vekilini de kapsadığı, işveren vekilinin, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda; 20.03.2010 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalıların hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan tedavi giderleri nedeni ile oluşan Kurum zararının tahsili istemli davada, mahkemece, hükme esas alınan kusur raporunda, davalılardan .... Motorlu Araçlar Petrol Ürünleri Turizm İnş. San. Ve Tic. AŞ.’ ne % 40, diğer davalı ...’a ceza davasında kusurlu bulunması nedeniyle % 10 ve kazada ölen sigortalılardan ....’ na %50 kusur izafe edilmiş, davalıların kusurları

toplamına göre peşin değerli gelirler ve tedavi giderlerinin %50’ i hüküm altına alınmıştır. Ancak, kararda ...’ ın üçüncü kişi yada işveren vekili olup olmadığına dair açıklık bulunmamaktadır.

toplamına göre peşin değerli gelirler ve tedavi giderlerinin %50’ i hüküm altına alınmıştır. Ancak, kararda ...’ ın üçüncü kişi yada işveren vekili olup olmadığına dair açıklık bulunmamaktadır.

5510 sayılı Yasanın 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından ise 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, anılan fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir; İşverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri x işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı x üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, davalılardan ...’ın yetkisi ve konumu net olarak belirlendikten sonra, işveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapıp yapmadığı, işveren vekili olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, işveren vekili ise, yukarıdaki açıklamalar gözetilerek ... yönünden 21/1. madde uygulanması kapsamında değerlendirme yapılarak, kurum alacağı belirlenmeli, işveren vekili olmadığının tespiti halinde ise 3. kişi konumunda olduğu gözetilerek 21/4. madde uygulaması kapsamında değerlendirme yapılmalı sorumlu olduğu miktar belirlenmeli, teselsül hükümleri çerçevesinde de tüm davalıların sorumlu oldukları miktar belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 13.09.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28, Karar No: 2020/6682, Tarih: 02.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/28 E.  ,  2020/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davalılardan ...’ya yapılan gerekçeli karar tebliğinin TK m. 21/1 uyarınca yapılmış olmasına rağmen muhatap hakkında bilgi alınan komşunun isminin tebligat parçasından anlaşılamadığından usulüne uygun olmadığı; davalılar ..., ..., ... ve ...’ye yapılan gerekçeli karar tebligatlarının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararların tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 02/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13607, Karar No: 2021/17418, Tarih: 09.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/13607 E.  ,  2021/17418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen, 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında karar verilen 31.03.2016 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11384, Karar No: 2015/14900, Tarih: 11.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/11384 E.  ,  2015/14900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı hastane, davalı ile aralarında ... sözleşmesi olduğunu, bu sözleşmeye göre faaliyet gösterdiklerini, bir kısım hastalara verilen hizmet sonucu davalı tarafından hakedişlerinden kesintiler yapıldığını beyanla, haksız yapılan toplam 117.817,96 TL kesintinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve kararın kesinleşmesinden itibaren talep halinde dosyanın yetkili ...' ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinden doğan alacağa ilişkindir. Davacı ilk etapta davayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açmış, ...Asliye Hukuk Mahkemesince dosya, davalının ikametgahı olduğundan bahisle, yetkisizlik kararı verilerek ..Asliye hukuk mahkemesine gelmiştir, bunun üzerine davalının her hangi bir yetki itirazı olmadığı halde mahkemece, tekrardan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle davanın yetki yönünden reddine karar verilmiştir. Dava, 21.04.2011 tarihinde açılmış olup 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri kanununa tabidir. 1086 Sayılı HUMK’ nun 9. maddesine göre genel yetkili mahkeme davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Ayrıca uyuşmazlık sözleşmeden kaynaklandığından sözleşmenin ifa yeri mahkemeleri de yetkilidir ki, buda özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan, HUMK' nun 23. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini de kabul edebilecekleri de belirtilmiştir. Tarafların, sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.' nun 9. maddesi uyarınca genel yetkili olan ve ayrıca özel yetkili mahkemenin de yetkisini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede ya da yetki sözleşmesi ile yetkili kılınan mahkemede açılabilir. HUMK 23. maddeye göre cevap süresi içerisinde davalı yetki itirazında bulunabilir ancak somut olayda davalının bir yetki itirazı mevcut değildir. Ortada kesin yetki olmadığından davalının yetki itirazı olmadan mahkemece yetkisizlik kararı verilemez. O halde mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4082, Karar No: 2022/6151, Tarih: 21.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4082 E.  ,  2022/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23.02.2021 tarih ve 2019/448 E. - 2021/208 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan olan 12.01.2010 tarihli 5.000,00 EURO, 15.10.2010 tarihli 257,87 EURO, 11.11.2010 tarihli 3.689,00 EURO ve 11.01.2011 tarihli 2.975,00 EURO tutarlı fatura alacaklarına yönelik olarak Kadıköy 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/11881 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, davalı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğunu, davalının dava dışı Hollanda'da faaliyet gösteren ... Holdings B.V.'nin esas yararlananı (intifa hakkı sahibi) olduğunu, bu şirket ile müvekkili arasında yönetim sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşmenin davalının kabulünde olduğunu, dava dışı şirketin, sözleşmeden kaynaklı tüm yükümlülüklerinin ve borçlarının ifasının davalı tarafından kabul ve taahhüt edildiğini, bu sebeple bahse konu faturalara dayalı başlatılan icra takibine vaki davalı itirazının hukuki dayanaktan yoksun ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek dava konusu icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin davamını, %20'den aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının dayandığı yönetim sözleşmesinin davacı ile dava dışı ... Holdings B.V. arasında düzenlendiğini ve faturaların bu şirkete düzenlendiğinden alacağın bahse konu şirketten istenmesi gerektiğini, müvekkilinin İngilizce bilmediğini, esas taraf sözleşmesinin bu dilde olması nedeniyle bu sözleşmeden müvekkilinin yeni haberdar olduğunu, sözleşmenin müvekkilinin iradesini yansıtmayıp düzenlenmesi esnasında yeminli tercüman bulundurulduğuna dair ibarenin olmadığını, esas taraf sözleşmesinin usulsüz olması nedeniyle müvekkilinin sorumlu olmadığını, faal olmayan şirket için yapıldığı iddia edilen masrafların gerçek dışı ve fahiş olduğunu, genel kurul kararı olmaksızın yapılan fahiş masraflardan davacı şirketin vekil gibi sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, davalı tarafın %20 oranında kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama,toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacı şirket ile dava dışı Hollanda'da faaliyet gösteren ... Holdings B.V. arasında yönetim sözleşmesi bulunduğu, davalının sözleşmenin garanti edeni durumunda bulunduğu, davacı şirket ile dava dışı şirket arasındaki ticari ilişkinin dosya içerisinde yer alan cari hesap ekstresine yansıtıldığı, davacı şirket tarafından sözleşmeye istinaden faturalar düzenlenerek cari hesabın alacak kısmına kaydedildiği, yapılan ödemelerin ise borç kaydedilerek alacak miktarından düşüldüğü, cari hesaba 14027 numarası ile kaydedilen faturadan 4.310,55 Euro ödenmemiş tutarın bulunduğu, anılan faturadan kaynaklı bu tutar kadar davacının dava dışı şirketten alacaklı olduğunun sabit olduğu, cari hesaba 14269 numarası ile kaydedilen faturadan 2.975,00 Euro ödenmediğine ilişkin kaydın yine aynı sütunda bulunduğu, her iki alacak kalemi yönünden "ödeme" ibaresinin bulunmadığı, her ne kadar 3.689,00 Euro ve 257,87 Euro tutarlarının yanında "ödeme" ibaresi yer alsa da bunun yapılan bir borç ödemesini değil dava dışı şirket için yapılan masraf harcamasını yansıttığı, nitekim ödenen tutar hanesinin boş bulunduğu, bu tutarların da cari hesaba alacak kaydı olarak girilmediği, cari hesap ekstresinde kalan ödenmemiş tutarları ifade eden sütundaki alacak kalemlerinin bir kısmının kabul edilip bir kısmının kabul edilmemesinin kendi içerisinde çelişki yaratacağı, cari hesaba kaydedilen ve sabit olan alacağın ödendiğini ispat yükünün davalı üzerinde olduğu ve davalının bu ödemeleri ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.356,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.