muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5265, Karar No: 2025/2294, Tarih: 24.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/5265 E.  ,  2025/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2023 tarihli ve 2023/87958 Soruşturma, 2023/47702 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Antalya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.11.2023 tarihli ve 2023/7421 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 30.11.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 2024/1306 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98195 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98195 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin aracını tamir edilmesi amacıyla şüphelinin tamir dükkana bırakması ve zilyetliğin devri amacına aykırı olarak şüphelinin müştekinin aracını ısrarla geri vermemesi şeklinde iddia edilen somut olayda müşteki vekilinin şikayet dilekçesi ekinde sunulu dekontlardan 2017 yılından itibaren aralıklarla şüpheliye aracın muhtelif parçaları için ödeme yaptığı anlaşılmakla geçen süre içerisinde aracın durumuna ilişkin kolluk araştırması yapılmadan, şüphelinin araca ilişkin ne tür işlemler yaptığını ve varsa müşteki ile arasındaki hukuki durum tam olarak tespit edilmeden ve dosya kapsamında hiç soruşturma yapılmadan iddianın aksi cihetinde mukteza tayin edildiği, yapılacak etkin soruşturma sonucunda şüphelinin eyleminin tam olarak tespit edilmesini müteakip, sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçinin kendisine ait aracı, Çakır Otomotiv isimli iş yerinde Mercedes özel servisi olarak hizmet veren şüpheliye gerekli bakım ve onarımı yapması için teslim ettiğinin, 17.07.2017-22.09.2020 tarihleri arasında toplam 255.000,00 TL para göndermesine ve aracı teslim etmesini istemesine rağmen, şüphelinin çeşitli bahanelerle aracı iade etmediğinin, böylece şüphelinin, tamir etmesi için kendisine teslim edilen şikâyetçiye ait aracı iade etmeyerek zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğunun iddia olunması karşısında, sübutu halinde eylemin 5237 sayılı Kanun’un 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve bu suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı olmadığı gözetilerek, şüphelinin ifadesinin alınması, banka dekontlarının incelenmesi, aracın tamir edilip edilmediğinin belirlenmesi, sonucuna göre somut olayın değerlendirilmesi gerekirken, "...güveni kötüye kullanma suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, şikayet süresinin 6 ay olduğu, müştekinin 6 aylık şikayet süresi içerisinde şikayet hakkını kullanmadığı..." şeklindeki hatalı gerekçe ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Antalya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.11.2023 tarihli ve 2023/7421 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14718, Karar No: 2015/2293, Tarih: 03.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14718 E.  ,  2015/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.11.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, paydaş olduğu taşınmazların dava dışı önceki paydaşının paylarını 18.10.2012 günü satış yoluyla davalıya devrettiğini, gerçek dönüm satış değerinin 3.000-4.000TL olduğu halde önalım hakkına engel olmak için muvazaalı olarak yüksek gösterildiğini, satışa ilişkin bir bildirim yapılmadığını ileri sürerek, payların önalım nedeniyle adına tescilini istemiştir.

Davalı, bedelde muvazaa bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bedelde muvazaa iddiası kabul edilip bilirkişinin saptadığı bedel depo ettirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Önalım hakkı, paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmazdaki payını kısmen veya tamamen üçüncü kişiye satması halinde, diğer paydaşlara, satılan bu payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak, paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve pay satışı yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Davacı, önalım bedelinin tapuda gösterilen değerden az olduğunu ileri sürerek bedelde muvazaa iddiasında bulunması halinde bu iddiasını kanıtlamalıdır.

Önalım hakkı, paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmazdaki payını kısmen veya tamamen üçüncü kişiye satması halinde, diğer paydaşlara, satılan bu payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak, paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve pay satışı yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Davacı, önalım bedelinin tapuda gösterilen değerden az olduğunu ileri sürerek bedelde muvazaa iddiasında bulunması halinde bu iddiasını kanıtlamalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davalıya çekişme konusu hisselerin mülkiyetinin naklini sağlayan resmi senet içeriğinden payların toplam 449.000 TL bedelle satışının yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı payın gerçekte daha düşük olduğunu önalım hakkına engel olmak için bedelin muvazaalı olarak yüksek gösterildiğini iddia etmiştir. Davacı, satış sözleşmesinin tarafı bulunmadığından bedelde muvazaa iddiasını tanık dahil her türlü delil ile kanıtlaması mümkündür. Davaya konu olayda davacı sadece keşif deliline dayanmıştır. Hükme esas alınan 26.05.2013 günlü ziraat bilirkişi raporunda dava konusu payların 182.663,79 TL olarak tespit edilen değeri önalım bedeli olarak kabul edilerek davacıya depo ettirilmiştir. Keşif sonucu belirlenen bedel tek başına bedelde muvazaa iddiasını ispatlamaya yeterli bulunmayıp, davacının diğer kanıtlarını doğrulamak bakımından önem taşımaktadır. Dolayısıyla, davacı bedelde muvazaa iddiasını kanıtlayamamıştır. Bu nedenle mahkemece TMK’nın 734. maddesi uyarınca dava konusu payın satış bedeli ile ödenmesi zorunlu harç ve masrafların toplamından oluşan önalım bedelinin hükümden önce belirlenecek uygun bir sürede depo edilmesi için davacıya süre tanınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7095, Karar No: 2018/239, Tarih: 15.01.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/7095 E.  ,  2018/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar; mirasbırakanlarının maliki olduğu 801 ada 26 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak mirasbırakan ile müteahhit ... arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin müteahhitin süresinde inşaatı tamamlayamaması üzerine feshedildiğini, binanın mirasbırakan tarafından tamamlandığını, davalının müteahhit ile yaptıklarını ileri sürdüğü bir satış vaadi sözleşmesine dayanarak 2004 yılından bu yana mirasbırakana ait daireyi haksız olarak işgal ettiğini ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesine, taşınmazdan tahliyesine ve 10.000,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın zaman aşımına uğradığını, müteahhit ile 03/03/1999 yılında düzenleme şeklinde taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesi yaptığını, 2000 yılından itibaren söz konusu dairede oturduğunu, dairelerin mütahhit tarafından nasıl bırakıldıysa ikamet eden sahiplerin o şekilde alıp kendi imkanları ile dairelerini tamamladıklarını,...1. Tüketici Mahkemesi'nin 2009/841 esas sayılı dosyasında davacılar adına olan arsa payının 1/12 sinin tapusunun iptali ile adına tesciline karar verildiğini, davacılar tarafından ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/90 esas sayılı dosyası ile de elatmanın önlenmesi istekli dava açıldığını ancak davacı tarafça yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma isteği değerden reddedildi. Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; çekişmeli taşınmazın arsa niteliği ile tapuda kayıtlı olduğu, üzerinde çok katlı bir binanın bulunduğu, davalının da bu binada yer alan dairelerden birinde ikamet ettiği, davalı tarafından tapu iptali ve tescili istemiyle açılan ... 1. Tüketici Mahkemesi'nin 2009/841 esas sayılı davası sonunda davalının taşınmazda paydaş haline geldiği, dolayısıyla daireyi de mülkiyet hakkına dayalı olarak kullandığı saptanmak ve mülkiyet hakkına değer verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre, davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 8.20 TL bakiye onama harcının davacılardan alınmasına, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10132, Karar No: 2018/2391, Tarih: 02.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/10132 E.  ,  2018/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ankara Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, Ankara.... Noterliğince düzenlenen 04/04/2008 tarihli ve 11023 yevmiye sayılı vekaletname uyarınca bir kısım hukuki işlemlerini takip etmek üzere şikayetçi ... Tic. Ltd. Şti ve yetkilisi ...'nun vekilliğini üstlendiği halde davalı vekili sıfatıyla takip ettiği Ankara 1. İş Mahkemesinin 2008/49 esas sayılı alacak davasının 13/06/2008, 18/12/2008 ve 29/12/2008 tarihli celselerine mazeretsiz olarak katılmadığı gibi, yapılan yargılama neticesinde 29/12/2008 tarih ve 2008/965 sayı ile davanın kısmen kabulüne dair verilen müvekkili aleyhine olan kararı temyiz etmediği ve bu ilama istinaden şikayetçi aleyhine Ankara 13. İcra Müdürlüğünün 2009/1974 sayılı dosyası üzerinden başlatılan takipte icra emrini bizzat 26/01/2009 tarihinde tebellüğ ettiği halde, müvekkili şikayetçiye bilgi vermediği ve bu suretle şikayetçi şirketin banka hesaplarına haciz konulmasına sebebiyet vermek suretiyle görevinin gereklerine aykırı hareket ederek şikayetçinin mağduriyetine sebep olduğu, vekaletnameyi şirketi temsile yetkili ...'dan almasına rağmen şirketi temsile yetkisi bulunmayan diğer şikayetçi ...'na "Teslim Tutanağı" başlıklı belge imzalatmasının sanığın sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında, davalı vekili sıfatıyla takip ettiği ve 10/06/2008, 23/09/2008, 20/11/2008 ve 03/02/2009 tarihli celselerine mazeret bildirmeksizin katılmadığı Ankara 4. İş Mahkemesinin 2008/57 Esas sayılı dava dosyasının akıbeti araştırılarak getirtilip incelenmesi, bu dosya açısından da objektif cezalandırma şartı olan kişi mağduriyeti, kamu zararı ve kişilere haksız menfaat sağlanması unsurlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilip TCK'nın 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılarak hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hükümde CMK'nın 223/2-e maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5548, Karar No: 2013/9033, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5548 E.  ,  2013/9033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 9401 ada 18 parsel ile 1437 ada 1202 parsel sayılı taşınmazların sırasıyla 13.02.2008 ve 08.02.2008 tarihli satışlarını gösteren tapu kaydı ve alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren resmi satış akit tablosunun onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazların 21.02.2008 olan değerlendirme tarihi, emsal alınan 9401 ada 18 parsel ile 1437 ada 1202 parsel sayılı taşınmazların sırasıyla 13.02.2008 ve 08.02.2008 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu taşınmazlar ile emsal alınan 7492 ada 1 parsel, 9250 ada 12 parsel, 9401 ada 18 parsel ve 1437 ada 1202 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2008 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4814, Karar No: 2024/7359, Tarih: 27.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4814 E.  ,  2024/7359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/497 E., 2024/552 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/239 E., 2023/392 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: