muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11444, Karar No: 2022/3146, Tarih: 31.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11444 E.  ,  2022/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne ve birleşen davanın reddine karar verilmiş olup hükmün birleşen dosya yönünden asıl dosyada davalı- birleşen dosyada davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında ... ili, ... ilçesi, ... Köyünde bulunan yüzölçümleri tutanaklarında belirtilen 696, 697, 702, 703, 744, 745, 746, 777, 750, 769, 773, 776, 788, 1057, 1082 ve 1087 parseller, ... evlatları ..., ..., ... ve ... müşterek zilyetliğinde bulunuyor iken ...’nin 40 yılı önce ölmüş olup mirasçılarının bilinemediği, ... ve ...’nın ise aynı çalışma alanınıdaki tüm taşınmazlarda kardeşleri ... ve ...’a ait hisseleri satın aldıkları belirtilerek ... ve ... mirasçıları adına, 754 parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına, 698 ve 755 sayılı taşınmaz aynı nedenle ... oğlu ... adına, 627 ve 779 parsel sayılı taşınmaz aynı nedenle ... adına, 1131 parsel sayılı taşınmaz aynı nedenle... adına, 780 parsel sayılı taşınmaz aynı nedenle ... adına, 778 parsel sayılı taşınmaz aynı nedenle ... adına tespit edilmiştir.

Davacılar ... ve ... 1992/50 Esas sayılı dosya ile ... Köyü 696, 697, 703, 744, 745, 746, 750, 754, 755, 769, 773, 778, 1057, 1082 ve 1087 parsel numaralı taşınmazlar hakkında davalılar ..., ... ve ... aleyhine açtıkları davada davalılar ile müşterek mülkiyetlerinde bulunan dava konusu taşınmazlardaki payların hatalı tespit edildiği sebebine dayanmışlardır. Birleşen dosya davacıları Kök muris ... oğlu ... kızı ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... ..., asıl dosya davacı ve davalıları olan Kök Muris ... oğlu ... oğlu ... ve ... mirasçıları aleyhine açtıkları davada asıl davada konusu olan parsellerle birlikte 627, 698, 702, 756, 752, 776, 777, 779, 780, 788, 798, 810, 834, 1403, 1107, 1112, 1131 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin olarak irsen intikal hukuki sebebine dayanmışlardır. Yargılama sırasında murisleri adına pay tespiti yapıldığı anlaşılan 756, 798, 810, 834, 1112, 1107 ve hakkında tutanak düzenlenmediği anlaşılan 1403 parsel sayılı taşınmaz, taraflarla ilgisi olmadığı anlaşılan 752 parsel sayılı taşınmaz yönünden feragat etmişler, bu parseller yönünden tefrik kararı verilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, birleşen dosya davacıları ..., ..., ... ve ... ... tarafından açılan davanın feragat gerekçesiyle reddine, asıl dosya davacıları Selim, Zeki, ... ve ... ile müdahiller ... ve ...’ın davasının kabulüne, 754, 755, 777, 778, 779, 780, 627 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline, 788, 776, 773, 769, 698 parsellerin tespitinin iptali ile irsen intikal sebebine dayalı olarak kök muris ... oğlu ... oğlu ... mirasçıları adına miras payları oranında; 750 parsel sayılı taşınmazda kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle zilyetlik sebebine dayalı olarak ... çocukları ..., ... ve ... adına; 703, 746, 1082, 696, 697 parselleran ... oğlu ... adına; 744, 745, 702, 1087 parsellerin ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 1057 parselin tespitinin iptali ile (A) ile gösterilen 5201,02 m2 ve (C) ile gösterilen kısmın 2345,88 m2 ... oğlu ... adına, (B) ile gösterilen kısmın 9693,87 m2 ... oğlu ... adına, (D) ile gösterilen 30.559,23 m2 Geko oğlu .... adına son parsel numarası verilerek tespitine, 1131 parselde malik adı Keko oğlu ....’ın baba adı Geko olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, asıl dosyada dahili davalı- birleşen dosyada davacılar ... ve ... tarafından birleşen dava yönünden temyiz edilmiştir.

1. Asıl dosyada dahili davalı- birleşen dosyada davacıların 05.03.1998 tarihli 19. celsede anneleri ... ... adına pay tespiti yapılan parsellerden feragat beyanlarını imzaları ile tasdik etmiş olmaları nedeniyle ... ...'in payı bulunan 744, 750, 703, 745, 746, 702, 1057, 788, 1087, 1082, 769, 773, 776, 777, 696, 697 parseller yönünden hükmün onanması gerekmiştir.

2. Muris ... ...’e pay verilmeksizin diğer mirasçılar adına kazandırıcı zamanaşımı sebebine dayalı olarak tespit yapılan 754, 755, 627, 1131, 779, 780, 778, 698 parsel sayılı taşınmazlar yönünden birleşen dosya davacıları 19. celsedeki beyanlarında; murislerinin hissesi bulunmayan taşınmazlar yönünden davadan vazgeçtiklerini beyan etmiş iseler de açıkça feragat beyanında bulunmadıkları ve yargılamanın devamında duruşmalara katılarak esasa dair beyanda bulunmaya devam etmiş oldukları dikkate alındığında, davacıların iradelerinin feragat etmek yönünde olmadığı kabul edilmelidir. Ayrıca dava konusu tüm taşınmazların kök muris ... oğlu ...’den intikal ettiğini iddiasıyla dava açmış olduklarına göre, aleyhlerine sonuç yaratacak şekilde feragat beyanında bulunmalarının kabul edilmesi hayatın olağan akışına da aykırıdır.

O halde Mahkemece; taşınmazların kök muris ... oğlu ...'den gelip gelmediği, geldiğinin anlaşılması halinde mirasının mirasçılar arasında taksim edilip edilmediği, edilmiş ise bu taksime tüm mirasçıların katılıp katılmadığı dikkate alınarak geçerli bir taksim sözleşmesi bulunup bulunmadığı, mirasçılar arasında pay devri yapılıp yapılmadığı hususlarının tespiti için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, taşınmazların kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, varsa taksim sözleşmesi sonrasında kime isabet ettiği etraflıca sorulup, maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki olduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkiler giderilmeye çalışılmalı; fen bilirkişisinden, keşfi takibe ve denetlemeye elverişli rapor ve kroki düzenlemesi istenilmeli; bu şekilde çekişmeli taşınmaz üzerinde tespit tarihine kadar kimin zilyet olduğu tereddütsüz belirlenmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece esasa ilişkin inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken bu hususlara riayet edilmeksizin, feragat nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün belirtilen parseller yönünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Asıl dosyada dahili davalı - birleşen dosyada davacılar ... ve ...'in temyiz itirazlarının (1) nolu bentte belirtilen parseller yönünden reddi ile 744, 750, 703, 745, 746, 702, 1057, 788, 1087, 1082, 769, 773, 776, 777, 696, 697 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile 754, 755, 627, 1131, 779, 780, 778, 698 parsellere ilişkin hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23506, Karar No: 2022/12850, Tarih: 21.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/23506 E.  ,  2022/12850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I– Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II– Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 21.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6366, Karar No: 2012/12810, Tarih: 14.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6366 E.  ,  2012/12810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday bamya ve enginarın dekar başına verim miktarlarının İl Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17925, Karar No: 2016/10307, Tarih: 05.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17925 E.  ,  2016/10307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu malına zarar vermek, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanıkların Çay mahallesi 6417 sokak ve 6416 sokağın birleştiği kavşakta bulunan trafoda bulunan kabloları çalmak suretiyle hırsızlık ve kamu hizmetine tahsis edilen eşya hakkında mala zarar verme suçlarını işledikleri iddia olunan olayda;

Savunma, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre benzer bir olay nedeniyle kolluk tarafından yakalanan tanık Ferhat Yüksek'in atf-ı cürüm niteliğindeki beyanından başka sanıkların cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6457, Karar No: 2019/4568, Tarih: 07.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/6457 E.  ,  2019/4568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan Mersin Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı İl Müdürlüğü’nün Kanuna aykırı gerekçe ile kamu davasına katılan olarak kabulünün şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki Mersin Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı İl Müdürlüğü vekilinin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 07/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/516, Karar No: 2018/47, Tarih: 20.02.2018

**Ceza Genel Kurulu         2014/516 E.  ,  2018/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

İmar Kirliğine neden olma ve 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren aynı Kanunun 184/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye ilişkin Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.09.2009 gün ve 463-813 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 05.02.2014 gün ve 397-2722 sayı ile;

“...Suç tarihinde Muğla Belediyesi görevlileri tarafından yapılan kontroller sırasında sanığın, Muğla İli, Merkez İlçesi, Karabağlar Mahallesi, İncirli Kahve Mevki, 63 pafta, 290 ada, 10 parsel sayılı taşınmazına, su basman üzeri tuğla duvarları ile örülü, kiriş ve tabliye betonu dökülü ev inşa ettirdiğinin tespiti üzerine sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan 18.10.2007 tarihinde iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sırasında mahallinde fen ve inşaat bilirkişisi refakati ile yapılan keşif sonucunda, suça konu yapının üzerinde bulunduğu arazinin İzmir 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 08.07.1992 gün ve 2783 sayılı kararı ile 3. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde kaldığının anlaşılması üzerinde, bu defa aynı eylemle ilgili olarak sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 12.06.2008 tarihinde ek iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, Muğla ilinde koruma, uygulama denetim bürosu kurulduğunun anlaşılması üzerine, sanığa atılı eylemin imar kirliliğine neden olmak suçu yanında 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesindeki suçu da oluşturacağı ve bu kapsamda 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesindeki fikri içtima kuralları uygulanarak, sanığın eylemine temas eden 5237 saylı TCK'nın 184/1 maddesinde düzenlenen suçun daha ağır olduğu kanaatiyle, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, aynı konuda özel kanunda düzenlenen bir suç ile 5237 sayılı TCK'da düzenlenen suç arasında fikri içtima kurallarının uygulanmasının mümkün olmadığı, 2863 sayılı Kanunun, 5237 sayılı Kanuna göre özel yasa vasfında olduğu, suça konu yapının 3 derece doğal sit alanı sınırlarında kaldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 65/1 ve 65/4 maddelerine göre değerlendirilip, sonucuna karar karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulanan kanunun mülga 765 sayılı TCK olduğu belirtilerek, yanlış gösterilmesi...” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.04.2014 gün ve 65913 sayı ile;

" Uyuşmazlık üç ana başlıkta ele alınmıştır.

Kabule göre de,

Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulanan kanunun mülga 765 sayılı TCK olduğu belirtilerek, yanlış gösterilmesi...” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.04.2014 gün ve 65913 sayı ile;

" Uyuşmazlık üç ana başlıkta ele alınmıştır.

1- Sanık ...'a ait Muğla Merkez Karabağlar Mahallesi, İncirli Kahve mevkii, 63 pafta, 290 ada, 10 sayılı parselde yapı ruhsatı almadan büyükbaş hayvan ahırı yapılması şeklinde gerçekleşen eylemde sanık hakkında yalnızca özel ve genel norm ilişkisi kapsamında yalnızca TCK'nun 184/1. maddesinde yazılı imar kirliliği suçu oluşturup oluşturmadığı,

2- Suça konu inşaat yapılan yerin Kentsel ve III Derece Doğal Sit alanı olduğu anlaşıldığı nedenle, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kanununun 65/d maddesinde yazılı suçu oluşturup oluşturmadığı ve TCK'nun 44/1. maddesi kapsamında bulunup bulunmadığı,

3- Sanığın yapı ruhsatı almadan hayvan ahırı yapmak şeklindeki eyleminde, yasa ile korunan hukuki yararlar gözönüne alındığında, ayrıca sanığın tek suç işleme kastıyla hareket etmeyip birden fazla kasıtla hakaret ettiği ve eylemin TCK'nun 184/1. maddesinde yazılı suç ile 2863 sayılı yasanın 65/d maddesinde yazılı suçu ayrı, ayrı oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

5237 sayılı TCK'nun 184. maddesinde, İmar kirliliğine neden olma suçu düzenlenmiştir, buna göre;

'Madde 184- (1) Yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Yapı ruhsatiyesi olmadan başlatılan inşaatlar dolayısıyla kurulan şantiyelere elektrik, su veya telefon bağlantısı yapılmasına müsaade eden kişi, yukarıdaki fıkra hükmüne göre cezalandırılır.

(3) Yapı kullanma izni alınmamış binalarda herhangi bir sınai faaliyetin icrasına müsaade eden kişi iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(4) Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır.

(5) Kişinin, ruhsatsız ya da ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde, bir ve ikinci fıkra hükümleri gereğince kamu davası açılmaz, açılmış olan kamu davası düşer, mahkum olunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkar.

(6) (Ek: 29/6/2005 – 5377/21 md.) İkinci ve üçüncü fıkra hükümleri, 12 Ekim 2004 tarihinden önce yapılmış yapılarla ilgili olarak uygulanmaz' hükmünü içermektedir.

21.07.1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 2004 yılında 5226 sayılı yasayla değişik 65. maddesine göre,

'a) Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarara uğramalarına kasten sebebiyet verenler iki yıldan beş yıla kadar ağır hapis ve beş milyar liradan 10 milyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezlandırılırlar.

21.07.1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 2004 yılında 5226 sayılı yasayla değişik 65. maddesine göre,

'a) Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarara uğramalarına kasten sebebiyet verenler iki yıldan beş yıla kadar ağır hapis ve beş milyar liradan 10 milyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezlandırılırlar.

b) Sit alanlarında geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartlarına, koruma amaçlı imar plânlarına ve koruma bölge kurullarınca belirlenen koruma alanlarında öngörülen şartlara aykırı izinsiz inşaî ve fizikî müdahale yapanlar veya yaptıranlar, iki yıldan beş yıla kadar ağır hapis ve beşmilyar liradan onmilyar liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılırlar.

c) Bu Kanunda belirli usuller dışında usulsüz yıkma ve imar izni verenler iki yıldan beşyıla kadar ağır hapis cezası, ayrıca 5 milyar liradan 10 milyar liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılırlar.

d) Bünyesinde koruma, uygulama ve denetim büroları kurulmuş idarelerden bu Kanunun 57 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca izin almaksızın veya izne aykırı olarak tamirat ve tadilat yapanlar ile izinsiz inşaî ve fizikî müdahale yapanlar veya yaptıranlar bir yıldan üç yıla kadar ağır hapis ve üçmilyar liradan altımilyar liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılır.'

21.07.1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 65. maddesi 23.01.2008 tarih ve 5728 sayılı yasanın 408. maddesiyle aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

'Madde 65- a) Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarara uğramalarına kasten sebebiyet verenler iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır.

Bu fiiller, korunması gerekli kültür ve tabiat varlığını yurt dışına kaçırmak maksadıyla işlenmiş ise, verilecek cezalar bir kat artırılır.

b) Sit alanlarında geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartlarına, koruma amaçlı imar plânlarına ve koruma bölge kurullarınca belirlenen koruma alanlarında öngörülen şartlara aykırı izinsiz inşaî ve fizikî müdahale yapanlar veya yaptıranlar, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır.

c) Bu Kanuna aykırı olarak yıkma veya imar izni veren kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır.

d) Bünyesinde koruma, uygulama ve denetim büroları kurulmuş idarelerden bu Kanunun 57 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca izin almaksızın veya izne aykırı olarak tamirat ve tadilat yapanlar ile izinsiz inşaî ve fizikî müdahale yapanlar veya yaptıranlar altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılırlar'

c) Bu Kanuna aykırı olarak yıkma veya imar izni veren kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır.

d) Bünyesinde koruma, uygulama ve denetim büroları kurulmuş idarelerden bu Kanunun 57 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca izin almaksızın veya izne aykırı olarak tamirat ve tadilat yapanlar ile izinsiz inşaî ve fizikî müdahale yapanlar veya yaptıranlar altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılırlar'

Cezalar: (1) Bu maddenin (a) ve (b) fıkraları Anayasa Mahkemesince 11.04.2012 gün ve 18-53 sayı ile iptal edilmiş olup; Kararın Resmi Gazetede yayınlandığı 13.10.2012 tarihinden bir yıl sonra yürürlüğe gireceği hüküm altına alınmıştır.

Madde 65 – (Değişik: 08.10.2013-6498/3 md.)

'Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ile koruma bölge kurullarından izin alınmaksızın inşaî ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranlar, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır.

Bu Kanuna aykırı olarak yıkma veya imar izni verenler, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır.

Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen fiiller, korunması gerekli kültür ve tabiat varlığını yurt dışına kaçırmak amacıyla işlenmiş ise verilecek cezalar bir kat artırılır.

Bünyesinde koruma, uygulama ve denetim büroları kurulan idarelerden 57 nci maddenin yedinci fıkrası uyarınca izin almaksızın veya izne aykırı olarak tamirat ve tadilat yapanlar ile izinsiz inşaî ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranlar altı aydan üç yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılırlar' hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelerin ne şekilde uygulanacağı konusunda yapılan incelemede;

2863 sayılı Kültür ve Tabilat Varlıkları Koruma Kanunu Türk Ceza Kanununa göre özel kanun niteliğindedir.