muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2970, Karar No: 2015/17116, Tarih: 24.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2970 E.  ,  2015/17116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ...170 ada 53 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, 1965 yılında el atıldığı anlaşılmaktadır. El atma tarihi itibarıyla dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan mandalinanın 2012 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini gösterir biçimde veri cetvelinin gıda,... müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10234, Karar No: 2012/1863, Tarih: 13.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10234 E.  ,  2012/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/01/2010 tarih ve 2009/15-2010/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Nurnberg'ten İstanbul'a davalı ... yollarına ait uçakla geldiğini, uçağa binmeden önce üç bagaj teslim etmesine rağmen bagajlarından birinin bulunamadığını, müvekkiline 487.44 TL ödenmek istendiğini ancak gerçek zararın daha fazla olduğunu, olay nedeniyle müvekkilinin üzüntü yaşadığını ileri sürerek bagajda bulunan eşyaların değeri 2.455 Euro'nun karşılığı 5.188.88 TL ile 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, bagaj içindeki 2.455 Euro tazminat isteminin ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre kayıp bagajın ağırlığının tespitinin mümkün olmaması karşısında valizler arasında birbirini tamamlayan eşyaların da olması ihtimali bulunduğu, Varşova Konvansiyonu'nun 22 ve 25'inci maddelerinde belirlenen hesap şekli itibariyle kilo başına 20 USD veya kilo başına 17 SDR esas alınarak hesaplama yapıldığı, olay tarihinde davacının üzüntüsünün giderilmesi kapsamında yurt dışından getirmek istediği, aldığı ve iddia ettiği ürünlerin bulunduğu çantanın kaybolmasından kaynaklı olarak zenginleşmenin sağlanmayacağı gerekçesiyle 1.979 maddi, 500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının İstanbul'dan aktarmalı olarak Ankara'ya gelmiş ve varış yerinin Ankara olması nedeniyle Varşova Sözleşmesi'nin 28'inci maddesine göre Ankara Mahkemelerinin yetkili ve davanın iki yıllık hak düşürücü süresi içinde açılmış bulunmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 409.85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına , 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/300, Karar No: 2018/1772, Tarih: 28.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/300 E.  ,  2018/1772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için; her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda sahte fatura aslının ya da onaylı örneğinin temin edilip, dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, 213 sayılı Yasanın 227. maddesinin 3. fıkrasındaki düzenleme de gözetilip, aynı yasanın 230. maddesinde öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullandığı belirlenen şirket ya da şahıslar hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, düzenlendiğinin tespiti halinde haklarında dava açılmış ise bu dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık sıfatıyla dinlenerek, suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak ve kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilip, sanığın sorumlu olduğu dönem de dikkate alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu dışında kalan kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 28.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10032, Karar No: 2014/2223, Tarih: 23.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/10032 E.  ,  2014/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın eşini yaralamaktan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktarına göre 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanığın 6136 sayılı yasaya muhalefet etmekten kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu 24/05/2010 tarihli raporda; "Saptanabilen pratik zeka düzeyi hafif dereceli mental retardasyon sınırları içindedir " tanısının konulması karşısında, sanığın cezai ehliyetinin tam olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/01/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/272, Karar No: 2015/12556, Tarih: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/272 E.  ,  2015/12556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2014

NUMARASI : 2013/167-2014/229

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 03.06.2013 tarihi itibariyle imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türü (1/1000, 1/5000, 1/25000, uygulama, nazım) Araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı diğer ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamına alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtildikten,

4-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6153, Karar No: 2018/3525, Tarih: 20.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/6153 E.  ,  2018/3525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ...'in müşteki ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...'e yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu 05.10.2009 tarihinde işlemesine rağmen, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.10.2009 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ...'in müşteki ...'a ve ...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamede suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK’nın 39/2-c maddesinin uygulanmasının istenmesine karşın, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, anılan Yasa'nın 37. maddesiyle hüküm kurulması,

2-Müşteki ...'in iş yerinden meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili olarak kolluk görevlilerinin çevreden yaptıkları araştırma sonucundan suçun suça sürüklenen çocuk ... ile diğer suç ortağı tarafından işlendiğinin tespit edildiği, bunun üzerine kolluk görevlilerinin suça sürüklenen çocuklara ulaştıkları, suça sürüklenen çocukların üzerilerinde bulunan toplam 20,00 TL paranın suçtan elde ettikleri para olduğunu belirttikleri ve kendi rızaları ile suça konu parayı kolluk görevlilerine teslim ettikleri, müştekinin iş yerinden hırsızlık olayını birlikte gerçekleştirdiklerini ikrar ettikleri ve suça konu parayı çaldıkları yeri kolluk görevlilerine göstererek soruşturma aşamasında müştekiye iadesini sağladıkları, müştekinin de kovuşturmada alınan ifadesinden kısmi iadeye muvafakat ettiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230. ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'a karşı işlediği hırsızlık suçu yönünden gerekçesiz hüküm kurulması,

4-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe açmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun diğer suç ortağıyla birlikte müşteki ...'ın iş yerinden 20,00 TL çaldıkları olayda, suça sürüklenen çocuk ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçunu 03.10.2009; diğer müşteki ...'e yönelik suçunu ise 05.10.2009 tarihinde işlemesine rağmen, gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin 06.10.2009 olarak gösterilmesi,

5-Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçunu 03.10.2009; diğer müşteki ...'e yönelik suçunu ise 05.10.2009 tarihinde işlemesine rağmen, gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin 06.10.2009 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 20/03/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7475, Karar No: 2018/8971, Tarih: 20.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7475 E.  ,  2018/8971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıkların katılan ...’nın atıl vaziyette bulunan tekstil fabrikasından hırsızlık yaptığı, sanıkların hırsızlık suçunu işlediği yerin suç tarihinde aktif işyeri olarak kullanılmadığı konusunda duraksama bulunmaması sebebiyle bu yerin konut ya da iş yeri olarak değerlendirilmesinin mümkün olmaması karşısında, unsurları itibarıyla oluşmayan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanıkların beraatine karar verilmesi yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,Organize Sanayi Bölgesinde hırsızlık amaçlı dolaştıkları ihbarı üzerine yakalanan sanıkların aracında müştekinin atıl fakat kilitli vaziyetteki fabrikasından çalınan ve müşteki tarafından teşhis edilen kabloların ve suçta kullanıldığı anlaşılarak el konulan demir kesme makası, bere ve eldivenin bulunduğunun anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında sanık ...'nun kabloları hurda toplamaya gittikleri İncesu ilçesinden dönerken yol kenarında çöpte bulduklarını, sanık ...'in ise Nevşehir’den dönerken çöpte bulduklarına dair birbirleri ile çelişen kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilerek yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde üzerlerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğmameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10874, Karar No: 2014/7700, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/10874 E.  ,  2014/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/314

Mahkeme : ADANA 5. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 30/07/2009 - 2008/880 esas ve 2009/1078 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3577, Karar No: 2012/7439, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3577 E.  ,  2012/7439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ...’e gerekçeli karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin bilgi ve belge dosyada bulunmamaktadır. Adı geçene tebliğ yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmışsa tebliğ tarihini gösterir belgenin dosyaya konulmasından, yapılmamışsa tebliğ işlemi tamamlandıktan ve temyiz süresi beklendikten,

2-... Belediye Başkanlığı'ndan getirtilen 16.09.2010 tarihli yazı cevabında, dava konusu taşınmazın yeni yerleşim uygulama imar planı içinde bulunduğu, kadastro parseli olduğu, toplu taşıma hizmeti dışında hiçbir belediye hizmetinden yararlanmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece dava konusu taşınmazın niteliği ile ilgili olarak ... Belediye Başkanlığı'nın yazı cevabının örneği de eklenerek yeniden dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 31.08.2010 gününden önce imar planı içerisinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskân amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı vd. hususları belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazıları dosya içerisine konulduktan,

Ve istenilen hususların yerine getirildiği mahkeme hakimince bizzat denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.