muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21824, Karar No: 2012/3013, Tarih: 09.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/21824 E.  ,  2012/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.468,75 TL idari zararın(olay) suç tarihi olan 31/03/2005'ten itibaren yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü kısmen reddi (166,40 TL'nin 31/03/2005'ten itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili) cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/02/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7387, Karar No: 2011/6930, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7387 E.  ,  2011/6930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 155 ada 31 ve 32 parsel sayılı 31475,73 ve 31288,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle sırası ile davalı ..., ve davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, 4753 sayılı Yasa ile oluşan tapu kaydına ve taşınmazların 1936 yılından beri Hazinenin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 155 ada 31 ve 32 sayılı parsellerin tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafın doğru temele dayanan eski tarihli tapu kaydının bulunduğu, tapu kaydı bulunmasa dahi Hazinenin 4753 sayılı Yasa ile 1963 yılında oluşan tapu kaydının oluştuğu tarihe dek 20 yılı aşkın zilyetlik nedeniyle 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 46/1. maddesinde öngörülen şartların gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Toprak Tevzi Komisyonu tarafından 1963 yılında 4753 sayılı Yasa uyarınca yapılan çalışmalar sırasında Aralık 1950 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydı ile 1936 tarihli vergi kaydı uygulanmak suretiyle, öncesi Hazinenin malı iken kayden şahıslara satıldığı, 1936 yılı vergi kayıtlarının taşınmazları kapsamadığı belirtilip, Hazine'den satın alma nedeniyle oluşan tapu kaydının satın alınan miktar ile geçerli bulunduğu kabul edilerek, mera olarak kullanılan 5, 9, 10 nolu parseller tefrik edildikten sonra tarla ve biçenek durumunda olan 4, 6, 7, 8, 11, 12, 13, 14 ve 15 nolu parsellerden kayıt miktarı kadar ayrılacağı ve ölçümleri neticesi çıkacak fazlalığın Hazineye ait olduğu belirtilerek Hazine adına 1963 tarihli tapu kaydı oluşturulmuştur. Çekişmeli taşınmazların kayıt miktar fazlası olarak oluşturulan Hazine tapusu kapsamında olduğu keşfen saptanmıştır. Kadastro tespiti sırasında ise nizalı parseller ile birlikte bir çok ada ve parsele Aralık 1950 tarih ve 4 sıra numaralı tapu kaydından tedavül eden 2000 tarih ve 7 sıra numaralı tapu kaydı uygulanmıştır. Hem belirtmelikte uygulanan 1950 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydı hem de kadastro tespitinde uygulanan 1950 tarih 4 numaralı tapu kayıtları 1930 tarihli tapu kayıtlarından geldiği halde ilk tesis kayıtları getirtilmemiş, tapu kayıtları, oluşum belgeleri, varsa haritası ile birlikte tesisinden itibaren getirtilerek zemine uygulanıp kapsamı haritada gösterilmemiştir. Tapu kayıtlarının uygulanmasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri soyut nitelikte, fen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita keşfi izlemeye yeterli olmadığı gibi kayıt kapsamları da

gösterilmemiştir. Taşınmazların doğusundaki yoldan sonra belirtmeliğin 14/9 ve 15 /10 nolu mera olarak belirtilen parselleri kadastro tespiti ile 156 ada 1 sayılı parsel altında mera olarak sınırlandırıldığı halde yöntemince uygun mera araştırması da yapılmamıştır. Böylesine eksik inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle Toprak Tevzi komisyonunun dağıtım cetvelinde şahıslara bırakılan tapu kaydı miktarı bölümler ile miktar fazlası olarak Hazineye kalan bölümleri gösterir ifraz haritaları, mera parsellerini gösterir belirtmelik haritaları, belirtmelik tutanağında uygulanan Aralık 1950 tarih ve 3 sıra numaralı ve tespit tutanağında uygulanan Aralık 1950 tarih ve 4 sıra numaralı tapu kayıtlarının 1930 yılında tesisine ilişkin kayıtlar, oluşum belgeleri ve varsa haritaları ile birlikte getirtilmeli, Aralık 1950 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydı ve tedavüllerinin kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediği araştırılarak revizyon görmüş ise revizyon gördüğü tüm parsellerin kadastro tespit tutanakları, tespitte uygulanan tapu kaydının uygulandığı tüm parselleri birlikte gösterir krokiye göre bu parselleri dıştan çevreleyen özellikle batı hududunda ... Köyü ile ... Mahallesinde kalan komşu parsellerin kadastro tespit tutanakları ve dayanağı kayıtlar, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciiler tarafından 4753 ve 4342 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı araştırılarak varsa mera tahsis kaydı, haritaları ve eki tüm belgeler getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra taşınmazlar başında komşu köylerde ikamet eden, taraflarla husumeti bulunmayan, taşınmazları iyi bilen elverdiğince yaşlı ve tarafsız yerel bilirkişiler, aynı yöntemle gösterilecek taraf tanıkları, tespit bilirkişileri ve belirtmelik tutanağında muhtar ve azalar olarak imzası bulunanlardan sağ olanlar, üç kişilik ziraat bilirkişi kurulu ve fen bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır

. Keşifte belirtmelikte ve tespit tutanağında uygulanan tapu kayıtları ile 1936 yılı vergi kaydı ve belirtmelik tutanak ve haritaları, ifraz haritaları, mera tahsis haritaları, varsa tapu kaydı haritaları zemine çakıştırılmak suretiyle ve sabit sınırlardan başlanmak suretiyle yerel bilirkişiler yardımı ve fen bilirkişi eli ile uygulanarak kayıtların kapsamı kesin olarak belirlenmeli, kayıtların kapsamı belirlenirken komşu parsellerin tutanak ve dayanaklarından faydalanılmalı, fen bilirkişisinden tüm kayıtların kapsamını, Toprak Komisyonunun şahıslar adına tapu kaydı kapsamına terk ettiği yerler ile Hazine adına tapuya bağlanan bölümleri ve kadastro uygulaması ile Toprak Komisyonu uygulamasını birlikte gösterir denetime elverişli krokili rapor alınmalı, böylece dava konusu taşınmazların hangi kayıt ya da kayıtların sınırı içerisinde olduğu kesin olarak saptanmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim tarafından, ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, ekonomik amacına uygun kullanılıp kullanılmadığı, doğu hududunda bulunan mera parseli ile arasında ayırıcı doğal ya da yapay sabit sınırın bulunup bulunmadığı, doğudaki yol ve harkın kadim olup olmadığı ve mera ile arada ayırıcı unsur teşkil edip etmediği, meraya doğru taşınmazların genişletilip genişletilmediği, tapu kaydı malikleri ile akti ve irsi ilişkisi ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların niteliği,toprak yapısı, doğu hududundaki mera parseli ile arada sabit doğal ya da yapay ayırıcı sınırın bulunup bulunmadığı, mera parselinden elde edilip edilmediği, meranın devamı olup olmadığı hakkında bilimsel verilere dayalı ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisinden toprak tevzi haritalarının, mera tahsis haritalarının tapu ve vergi kayıtlarının uygulamasını gösterecek şekilde ayrıntılı ve krokili rapor alınmalı, taşınmazların fotoğrafları çektirilerek teknik bilirkişi raporuna eklenmeli, taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamında olup olmadığı ve öncesinin kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı kesin olarak ortaya konulmalı, dava konusu taşınmazlar ile aynı kaydın uygulandığı ve aynı nedenle davalı bulunan diğer parsellerle ilgili davaların fiili ve hukuki irtibat nedeniyle birleştirilmesi hususu düşünülmeli, taşınmazların öncesinin mera olmadıklarının anlaşılması halinde davalılar lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 46/1. maddesinde öngörülen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler gözardı edilerek eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8472, Karar No: 2018/3581, Tarih: 08.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/8472 E.  ,  2018/3581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli...ilçesi, ... köyü 313 ada 43 parsel sayılı taşınmaza komşu bulunan taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının, var ise dayanak belgelerinin, itirazsız veya hükmen kesinleşmiş ise kadastro veya hükmen oluşan tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının istenerek dosya içine alınması,

2) Mahkemece en eski tarihli memleket haritaları ile hava fotoğraflarının getirtilmesi, sonrasında dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın YEREL MAHKEMEYE GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/05/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3468, Karar No: 2017/6291, Tarih: 07.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/3468 E.  ,  2017/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istimarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi, sanık ...'in atılı suçtan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 01.09.1996 doğumlu olup suç tarihinde on yedi yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 15.04.2013 günlü duruşmada sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaşı küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelemesine gelince;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11145, Karar No: 2011/12397, Tarih: 07.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/11145 E.  ,  2011/12397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/06/2009 gün ve 2008/184-2009/159 sayılı kararı bozan Daire’nin 16.06.2011 gün ve 2009/11773 - 2011/7602 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten olan alacağının teminatı olarak ortaklarından ..., ... ve ... adlarına kayıtlı iken daha sonra şirkete ayni sermaye olarak konulmasına karar verilen 6 adet taşınmaz üzerine 1.dereceden ipotek konulduğunu, alacaklarının bu taşınmazların satışı yoluyla karşılanabilme imkanı varken, şirket ortağı ve yetkilisi olan davalı maliklerce sözkonusu taşınmazların, iflasın ertelenmesi talebinde bulunan şirkete, üzerlerindeki ipoteklerle yükümlü olarak İİK'nun 179/b maddesi uyarınca satışlarının önlenmesi amacıyla kötüniyetle ayni sermaye olarak konulduğunu, 14/12/2007 tarihli genel kurul toplantısında bu yönde karar oluşturulduğunu, bu kararın geçersiz ve mutlak butlanla malul olduğunu, alacaklı sıfatıyla bu konuda süreye bağlı olmaksızın dava açma hak ve yetkilerinin bulunduğunu, gerçekte bir sermaye artışı yapılmadığını, çünkü genel kurulda şirket sermayesinin TTK’nun 303. maddesine göre 9.314.464,45 YTL artırılmasına , bunun ayın olarak karşılanmasına karar verildiğini, oysa sözkonusu taşınmazların müvekkili bankaya 7.050.000,00 YTL bedelle ipotekli olduğunu, taşınmazların değerinin Denizli 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/70 Esas sayılı dosyasında alınan ekspertiz raporu ile toplam, 1.297.00,00 YTL olduğunun tesbit edildiğini, toplamda bu değerle satılmaları halinde dahi, şirket sermayesine ilave edilecek her hangi bir bakiyenin kalmayacağını, bilirkişilerin bu hususu ve taşınmazlar üzerindeki ipotekleri dikkate almayarak, Ticaret Sicil Memurluğu'nu ve alacaklıları yanılttığını, ipotekli taşınmazların ayni sermaye olarak konulmalarına yasal bir engel yoksa da, taşınmazların gerçek değerlerinin üzerindeki ipotek bedelinden daha fazla olması gerektiğini, aksi halde sermaye artışının hayali ve ayrıca emredici kurallara ve kamu düzenine aykırı olup, yokluk ve butlanla malul olduğunu, gerçek amacın şirket ortaklarına ait taşınmazların, iflas ertelenmesi ve tedbir kapsamında, satışının önlenmesi olduğunu ileri sürerek sermaye artışına dair kararın butlanla malul ve geçersizliğinin tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine ilişkin karar davacının temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine ilişkin karar davacının temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22195, Karar No: 2011/2763, Tarih: 28.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/22195 E.  ,  2011/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 82/12.maddesi gereğince, borçlunun  "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirtilen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda bilirkişi raporunda öngörülen ve hesaplamaya esas alınan borçlunun  oturduğu yerle aynı bölgedeki mesken fiyatlarına göre yapılan değerlendirmenin, yukarıdaki açıklamalara ve yasanın amacına uygun olmadığı görülmektedir. Borçlunun Kayseri'nin daha mütevazi bir semtinde  daha mütevazi vasıfları taşıyan  haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Diğer taraftan  kabül şekli itibariyle de mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda, meskeniyet şikayetine konu taşınmazın değerinin 144.929,70 TL, borçlunun haline uygun evi alabileceği değerin 130.000.000 TL olarak belirlenmesine karşın mahkemece mahcuzun satılarak borçlunun haline münasip ev alması için gerekli olan 130.000.000 TL'nin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4783, Karar No: 2021/5385, Tarih: 15.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4783 E.  ,  2021/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2019/1676-2019/1924

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı fer'i müdahil ve davalı ... İpekçioğlu vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... İpekçioğlu ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi davacı tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, tebligat, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2. maddeye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir.

Somut davada davalılardan ... adına çıkan gerekçeli karar tebligatının yukarıda belirtilen usullere aykırı olarak, öncesinde normal tebligat çıkartılmadan doğrudan mernis adresi yazılmak suretiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi çerçevesinde, tebliğ imkansızlığı gerekçe gösterilerek ve davalıya neden ulaşılamadığına dair herhangi bir kayıtta eklenmeden mahalle muhtarına tebliğ edilmek suretiyle usulsüz tebliğinin söz konusu olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda anlatılanlar çerçevesinde, gıyabi hükmün ilgilinin mernis sisteminde kayıtlı görünen adresine ilgili mevzuat hükümleri uyarınca usule uygun bir şekilde tebliği sağlanıp temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.