muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8422, Karar No: 2023/6439, Tarih: 02.05.2023

2. İlgili Hukuk

1. 6356 sayılı Kanun’un "Kuruluş serbestisi" kenar başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili kısmı şöyledir:

“ (1) ... Sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunur.

...”

2. 6356 sayılı Kanun’un “İşkolları” kenar başlıklı 4 üncü maddesi de şöyledir:

“(1) İşkolları bu Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir.

(2) Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır.

(3) Bir işkoluna giren işler, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.”

3. 6356 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir:

“Bir işyerinde yürütülen yardımcı işin alt işveren tarafından üstlenilmesi halinde, bu ... artık asıl işveren yönünden yardımcı ... olarak kabul edilemez. Bu işler alt işveren bakımından asıl ... kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir.”

4. 6356 sayılı Kanun’un “İşkolunun tespiti” kenar başlıklı 5 ... maddesi ise şöyledir:

“(1) Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Bakanlıkça yapılır. Bakanlık, tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, kararın yayımından itibaren on beş ... içinde dava açabilir. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. (Ek cümle: 12/10/2017-7036/29 md.) Karar hakkında istinaf yoluna başvurulması hâlinde bölge adliye mahkemesi iki ay içinde kararını verir. (Değişik cümle: 12/10/2017-7036/29 md.) Bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması hâlinde Yargıtay, uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.

(2) ... bir toplu ... sözleşmesi için yetki süreci başlamış ise işkolu değişikliği tespiti bir sonraki dönem için geçerli olur. İşkolu tespit talebi ve buna ilişkin açılan davalar, yetki işlemlerinde ve yetki tespit davalarında bekletici neden sayılmaz.

(3) İşkolu değişikliği yürürlükteki toplu ... sözleşmesini etkilemez.”

5. 19.12.2012 tarihli ve 28502 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren İşkolları Yönetmeliği’nin (Yönetmelik) 4 üncü maddesinin birinci fıkrası da şöyledir:

“(1) Bir işyerinin hangi işkoluna girdiği konusunda anlaşmazlık çıkması halinde, ilgililerin başvurusu üzerine, işkolu, o işyerinde yürütülen işin niteliğine göre Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenir. Bakanlık tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanununun 5 ... maddesine göre kararın yayımından itibaren onbeş ... içinde dava açabilir.”

6. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılardan ... ile Havza Şirketi ve TOLEYİS vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13070, Karar No: 2017/7286, Tarih: 30.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13070 E.  ,  2017/7286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 13.04.2017 tarih ve 2017/453 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.04.2017 tarih ve KYB-2017/25035 sayılı ihbarnamesi ile;

Görevi kötüye kullanma, sahtecilik, iftira ve hakaret suçundan şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02/06/2011 tarihli ve 2010/8504 soruşturma, 2011/2398 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27/07/2011 tarihli ve 2011/632 değişik iş sayılı kararını müteakip, müşteki ...'ın yeni çıkan deliller doğrultusunda yargılamanın yenilenmesi ve gerekli soruşturmanın yapılarak dosya kapsamında sorumlulukları olanlar hakkında kamu davası açılması talebine yönelik Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca konu hakkında karar verilmek üzere soruşturma dosyasının Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesi üzerine yerinde görülmeyen itirazın reddine dair Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliğinin 18/11/2016 tarihli ve 2016/2268 değişik iş sayılı kararının “Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliğinin 18/11/2016 tarihli ve 2016/2268 değişik iş sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311. maddesi kapsamında kesin hüküm olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Kanun'un 264. maddesinde yer alan "(1)Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.(2)Bu hâlde başvurunun yapıldığı merci, başvuruyu derhâl görevli ve yetkili olan mercie gönderir." şeklindeki düzenleme uyarınca her ne kadar müşteki tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulmuş ise de, talebin yeni delil varlığına bağlı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması talebi olarak değerlendirilmesi gerektiği düşünülerek yapılan incelemede,

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173. maddesinde yer alan “(6) İtirazın reddedilmesi halinde; Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davasını açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan sulh ceza hâkimliğinin bu hususta karar vermesine bağlıdır." ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren anılan Kanun'un 173/6 maddesinde yer alan "(Değişik: 2/1/2017-KHK-680/11 md.) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır" ile 172/2. maddesinde yer alan "(Değişik: 2/1/2017-KHK-680/10 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Dosya kapsamına göre,

1-Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02/06/2011 tarihli ve 2010/8504 soruşturma, 2011/2398 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazının reddine ilişkin Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27/07/2011 tarihli ve 2011/632 değişik iş sayılı kararını müteakip, müştekinin talebinde gerekçe gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konularında bir karar verme yetkisinin, karar tarihi itibariyle Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliğince önceden itiraz hususunda verilmiş bir karar olmayıp Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan yazılı şekilde yetkisi olmadığı halde talep konusu hakkında karar verilmesinde,

2-Karar tarihinden sonra yukarıda belirtilen yasal değişiklikler çerçevesinde Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliğinin konu hakkında karar verme yetkisinin bulunduğunun kabulü halinde ise, müştekinin talebinde gerekçe gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konularında bir karar verilmesi gerekirken, talep konusu ile ilgili olmayan şekilde kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311. maddesi kapsamında kesin hüküm olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; önceki dönemde CMK'nın 173/1. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar hakkındaki itirazları incelemeye yetkili mercii, kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olarak belirlenmiş iken, 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesiyle, itiraz merciinin, kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı "ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliği" şeklinde değiştirildiği, ceza yargılamasında usul hükümleri bakımından "derhal uygulama ilkesinin" geçerli olduğu ve somut olayda karar tarihi itibariyle CMK'nın 172/2. maddesi yönünden değerlendirme yapma görevinin, Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliği'nde bulunduğu anlaşılmakla, ihbarnamedeki (1) nolu bozma düşüncesi bu nedenle yerinde görülmediğinden REDDİNE, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki (2) nolu düşünce yerinde görüldüğünden, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.06.2011 tarih ve 2010/8504 Soruşturma-2011/2398 Karar sayılı Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair kararına karşı, müştekinin yeni deliller ortaya çıktığından bahisle iş bu kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınmasına ilişkin 26.10.2016 tarihli dilekçesine istinaden, Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliği'nin 18.11.2016 tarih ve 2016/2268 D. İş. sayılı talebin reddine dair kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309/3 fıkrası uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi gereğince müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9518, Karar No: 2009/13494, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9518 E.  ,  2009/13494 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... vekili avukat ... () aralarındaki dava hakkında Siirt Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.10.2002 gün ve 21-489 sayılı hükmün Dairemizin 29.4.2003 tarih ve 610-5298 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, hırsızlık suçundan yargılanan davalının hizmet sözleşmesinin fesh edilerek 20.11.2007 tarihinde işine son verildiğini, davalının işlemin iptali için idare mahkemesine dava açtığını, bu davada yürütmenin durdurulmasına karar verilip geçmişe yönelik hakları ve ücretlerinin iade edildiğini, idare mahkemesinde açılan davanın reddine karar verilmesi üzerine 3.9.2001 tarihinde ... yeri ile ilişiğinin kesildiğini ileri sürerek haksız yere ödenen 5 835 026 591 TL'nin reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, memur olarak görev yaptığını, sonucunun henüz kesinleşmediğini savunarak dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 5.835,02 YTL nin faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş; karar dairemizin 29.4.2003 gün 610-5298 sayılı ilamında davalı ile davacı arasındaki ilişkinin 4857 sayılı kanun kapsamında olması halinde ... mahkemesinin görevli olduğuna değinilerek hüküm bozulmuş; bu kez davacı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile sunulan Sicil Cüzdanından davalının, davalı kurumda sözleşmeli memur olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.Bu durumda davaya bakmak genel mahkemenin görevinde olup, davacının bu konu ile ilgili karar düzeltme talebinin kabulüne karar verilerek, Dairemizin usule yönelik olarak verdiği bozma ilamının kaldırılarak temyiz incelemesine geçilmiştir.

2009/9518-13494

Davalı tarafından İdare Mahkemesine açılan davada, bozma sonrası verilen 20.1.2004 tarihli 2003/120 esas, 2004/184 sayılı karar ile; davacıya verilmiş bir disıplin cezası olmadığından askerlik dönüşü göreve başlama başvurusunun reddedilmesinin hukuka uygun olmadığı gözetilerek davacı kurum işleminin yargı kararı ile hukuka aykırı olduğunun tespit edilmesi nedeniyle özlük ve parasal kayıplarının idarece tazmin edilmesi gerektiğine değinilerek hüküm kurulmuş, temyiz sonucu karar onanmış, karar düzeltme talebi reddedilerek kesinleşmiştir. Hal böyle olunca davacı kurumun bu davadaki istirdat talebinin yasal dayanağı kalmamış bulunmaktadır. Mahkemece kesinleşmiş idare mahkeme kararı gözetilerek sonucuna gÖre karar verilmesi gerekirken kararın kesinleşmesi beklenmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabuıüne, Dairemize ait 29.4.2003 tarihli 610-5298 sayılı "bozma" ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının açıklanan gerekçeyle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19743, Karar No: 2015/23905, Tarih: 01.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/19743 E.  ,  2015/23905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığını, davalı Belediye bünyesinde işe alındığını, işe alınması için Belediye Başkan Yardımcıları ile görüştüğünü, işe alındığını ancak ilk işe girişinde belediyenin %99 hissedarı olduğu...Ltd.Şti. bünyesinde işçi olarak gösterildiğini, sendika ile...Ltd Şt i arasında yapılan toplu iş sözleşmesinin ardından ( 01.03.2013 tarihinden sonra) farklı zamanlarda farklı taşeronlarda çalıştığı gösterildiğini, bu şirketlerin isimlerini bilmediği gibi sorumlularını ve yöneticilerini de hiçbir şekilde tanımadığını, baştan beri ... işçisi olduğunu, iş sözleşmesinin hiçbir yazılı bildirim yapılmasızın haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili, husumetin yöneltilemeyeceğini, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, muvazaa iddia edilemeyeceğini, iş sözleşmesinin şirket tarafından feshedildiğini, davalı Şirket, davacının iş aktinin yazılı feshi maddelerine uygun olarak işten çıkarıldığını, gerekli tüm tazminatların ödendiğini, sözleşmesinin süresinin 2 ay olup 01.04.2014 tarihinde başlayıp 31.05.2014 tarihinde sona erdiğini davanın kötüniyetle açıldığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalılar arasındaki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olduğu ve yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ve davacı işçinin davalı alt işveren ...Turz.Ltd Şti'ye iadesine karar verilmiştir.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün verilmesinde verilen bölümün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2'nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2'nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11'inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla İş Kanununun 2'nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka İş Kanununun 2'nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Yasa ile İş Kanununun 2'nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanunun 2'nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, İş Kanununun 5'inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacı oto kaportacısı/boyacısı olarak yaklaşık 5 yıl süreyle değişik taşeron firmalarda ve en son davalı şirket emrinde, diğer davalı İdare işyerinde çalışmıştır.

Yazılı fesih bildirimi yapılmadığı gibi davalılar tarafından haklı nedenle fesih yapıldığı da savunulmadığından mahkemece feshin geçersizliğine karar verilmesi isabetli olup davalı Belediye vekilinin temyizi bu nedenle yerinde değildir.

Davacı temyizi yönünden ise davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğunun kabulü hatalıdır.

Aynı gün temyiz incelemesi yapılan ... 4.İş Mahkemesinin 26.11.2014 tarih ve 2014/428 E-2014/993 K. sayılı kararı ile davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilmiş, kararın davalı Belediye tarafından temyizi üzerine Dairemizce 01.12.2015 gün ve 2015/11950 E-2015/23904 K sayılı ilamı ile onandığı görülmüştür.

Benzer bir dosyada bu kez davalılar arasındaki ilişkiyi asıl-alt işveren ilişkisi kabul eden yerel mahkeme kararı, Dairemizin 11.05.2015 gün ve 2015/17522 E-2015/8426 K sayılı ilamı ile, “... özellikle davalı Belediye ile davalı ...Turizm İnş. Temizlik Yemek Bilgi İşlem Mak. Mob. Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kabulü gerekirken, asıl-alt işveren ilişkisi olduğu yönündeki mahkeme kabulü hatalı ise de, kararın sadece davalı Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılamayacağından davalı Belediye vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle...” karar onanmıştır. olduğu görülmüştür.

Davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığına dair Dairemizden geçen dosyalar bulunmaktadır. ( Bknz. 11.05.2015 tarih ve 2015/13792 E-2015/8425 K sayılı ilamı)

Dolayısıyla davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesi, davalıların savunmaları, taraf tanıklarının beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davalılar arasındaki sözleşmenin muvazaalı olduğu, davacının davalı ... Belediye Başkanlığının asıl işinde görevlendirildiği, taraflar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığı iş akdinin geçerli veya haklı nedenle feshedildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği anlaşılmakla davacının gerçek işveren Kemalpaşa Belediye Başkanlığının işyerine iadesine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile asıl-alt işveren ilişkisi kabul edilerek alt işveren davalı şirkete iadesine karar verilmesi hatalıdır.