muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23084, Karar No: 2018/21285, Tarih: 22.11.2018

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili ile ilgili 2-3-4-5-6 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

"2- Net 4.600,72 TL ihbar tazminatından; 1.000,00 TL’sinin dava tarihi olan 19/12/2013’ten itibaren, kalan 3.600,72 TL’sinin talep arttırım tarihi olan 13/03/2015’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

3-Net 15.231,67 TL yıllık ücretli izin alacağından 3.000 TL’sinin dava tarihi olan 19/12/2013’ten itibaren, kalan 12.231,67 TL’sinin ıslah tarihi olan 13/03/2015’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

4- Mahkememizce % 30 taktiri indirim sonucu belirlenen 28.414,80 TL net fazla mesai ücreti alacağından 12.000 TL’sinin dava tarihi olan 19/12/2013’ten itibaren, kalan 16.414,80 TL’sinin talep arttırım tarihi olan 13/03/2015’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

5-Mahkememizce % 30 taktiri indirim sonucu belirlenen 3.430,11 TL net genel tatil ücreti alacağından 2.000 TL’sinin dava tarihi olan 19/12/2013’ten itibaren, kalan 1.430,11 TL’sinin talep arttırım tarihi olan 13/03/2015’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

6-Mahkememizce % 30 taktiri indirim sonucu belirlenen 4.788,57 TL net hafta tatili ücreti alacağından 1.000 TL’sinin dava tarihi olan 19/12/2013’ten itibaren, kalan 3.788,57 TL’sinin talep arttırım tarihi olan 13/03/2015’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. - 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7426, Karar No: 2012/4802, Tarih: 24.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7426 E.  ,  2012/4802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.05.2011 gün ve 170/298 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; davacıya ebeveynlerinden intikal eden taşınmazın bir kısmının kadastro çalışmalarında 101 ada 507 parsel olarak tespit ve tescil edilmişken, bir kısmının 101 ada 560 parsel içinde Hazine adına kanal vasfı ile tespit ve tescil edildiğini açıklayarak taşınmazın Hazine üzerindeki tapu kaydının iptaliyle davacı adına tesciline mümkün olmadığı takdirde mülkiyetin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Hazine ve DSİ vekili, 15.02.2010 havale tarihli cevap dilekçesinde 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi gereğince hak düşürücü süre geçtiğinden ve kanal vasıflı taşınmazın bulunduğu yerde kadastro öncesinde kanal bulunduğundan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 26.11.2010 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokide B harfi ile gösterilen 1.613,43 m2'lik yerin kanal yapılmadan önce davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Dava konusu yer 101 ada 518 parsel sayısı ile kadastro çalışmalarında Hazine adına kanal vasfı ile tespit edilmişken, dava dışı şahıslar tarafından tespite itiraz edilmesi üzerine taşınmazın kadastro tespitleri öncesinde kanal vasfında bulunmadığı ve özel mülkiyete konu yerlerden olduğu gerekçesi ile Iğdır Kadastro Mahkemesinin 16.04.2003 tarih ve 2002/10 Esas, 2003/2 Karar sayılı ilamı ile dava dışı şahısların hak iddia ettiği yerlerin bu şahıslar adına tesciline ve kalan kısmın tespit gibi tesciline karar verilmesi ile 101 ada 560 parsel olarak Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Hal böyle iken 10.11.2010 tarihinde taşınmaz başında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar dava konusu yerin 1937 yılından itibaren davacının babasının zilyetliğinde iken, babasından davacıya intikal ettiğini ve 20-25 yıldan beri de davacının zilyetliğinde olduğunu bildirmiş ancak taşınmazın ne şekilde davacıya intikal ettiğini açıklamamıştır.

Davacı taşınmazın ebeveynlerinden intikal ettiğini ileri sürdüğüne ve mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar bu hususu doğrulamış bulunduğuna göre öncelikle uyuşmazlık konusu taşınmazın, babasından davacıya devir şekli (taksim, bağış, satış vs.) üzerinde durulması, başka bir anlatımla dava şartının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekir. Dava şartı kamu düzenine ilişkin bulunduğundan taraflar ileri sürmese de kendiliğinden gözönünde bulundurulmalıdır. Bu halde mahkemece öncelikle davacının babasına ait veraset belgesini sunması için süre ve imkan verilerek davacının babasının ölüm tarihi ve başkaca mirasçının bulunup bulunmadığının tespiti ile ölüm tarihine göre başka mirasçının bulunmaması halinde davaya mevcut hali ile devam edilmesi, ölüm tarihine göre terekenin elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması ve başkaca mirasçıların bulunması halinde; taşınmazın babasından kaldığını ileri süren davacıdan bu devir hakkında açıklama istenmesi, taksim, bağış, satış vs. gibi nedenlerden birine dayanması durumunda, bu hususu kanıtlaması için süre ve imkan verilmesi, çekişme konusu taşınmazın halen elbirliği mülkiyetinde olduğunun anlaşılması durumunda, TMK.nun 701 ve 702 maddeleri gereğince davacı tereke adına dava açmadığından davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmelidir.

Öte yandan keşifte dinlenen davacı tanıkları; kadastro çalışmaları sonucunda kanal vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilen 101 ada 560 parselin, öncesinde özel mülkiyete konu yerlerden olup, yarısının davacıya diğer yarısının ise kanalın karşı tarafında bulunan taşınmaz malikine ait olduğunu bildirmiş olmasına rağmen teknik bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve krokide B harfi ile belirtilen yerin tam olarak bu yeri kapsayıp kapsamadığı hususunda tereddüt oluşmuştur. Hüküm kurulurken herhangi bir tereddüte yer vermeyecek şekilde dava konusu yerin belirlenmesi gerektiğinden 10.11.2010 tarihli keşifte teknik bilgisine başvurulan bilirkişiden tanıkların bu anlatımı doğrultusunda kanalın yarısını gösterecek şekilde ek bir rapor temin edilerek davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmelidir.

Kabule göre de; davacı, davada kendisini vekille temsil ettirmiş olup davalılar Hazine ve DSİ yasal hasım olmadığından, davanın kabulü kararı ile birlikte ...nun 326 maddesi (HUMK.nun 417 ve 418. maddeleri) gereğince yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılmasına ve davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine karar vermek gerekirken, davalıların yasal hasım olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9780, Karar No: 2012/11294, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9780 E.  ,  2012/11294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 11.04.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, saman, ıspanak ve yeşil soğan'ın 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim gideri çizelgesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7477, Karar No: 2024/1409, Tarih: 08.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7477 E.  ,  2024/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/711 Esas, 2023/723 Karar

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/531 Esas, 2021/445 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ile davalı ... vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Adana ili, Seyhan ilçesi, ... Mahallesi, 51 ada 83 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen bedelden daha yüksek olduğunu, gerçek bedelin tespiti gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; fark bedele faiz işletilmemesi gerektiğini, faiz hükmünün hatalı kurulduğunu, bedelin fahiş olduğunu, müvekkili idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; fark bedele faiz işletilmemesi gerektiğini, faiz hükmünün hatalı kurulduğunu, bedelin fahiş olduğunu, müvekkili idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; aynı kamulaştırma kapsamındaki taşınmazlara birbirinden farklı değerler biçildiğini, düzenleme ortaklık payı kesilmesinin hatalı olduğunu, yeterince emsal araştırması yapılmadığını, düşük bedel belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf kaldırma kararı kapsamında dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu anlaşılmakla emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak istinaf kaldırma kararı öncesi İlk Derece Mahkemesinin ilk kararında belirlenen ve derhal ödenmesine karar verilen 107.058,90 TL kamulaştırma bedine 19.09.2016 tarihinden karar tarihi olan 24.02.2017 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesine karşın, iade kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince verilen kararda kaldırma kararı öncesi belirlenen ve ilk karar doğrultusunda ödenen 107.058,90 TL'lik kısım için tekrardan faize hükmedilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilerek infazda çelişki ve tereddüt yaratılmasının doğru görülmediği ve davanın niteliğine göre davacı idare yararına vekâlet ücreti takdir edilmiş olması yerinde olmadığından davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davacı idarenin istinaf başvurusunun reddi ile İlk Derece Mahkemesi kararı faiz ve vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekili ile davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24746, Karar No: 2013/13460, Tarih: 27.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/24746 E.  ,  2013/13460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kulanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

2297 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir. Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan Daire görevlidir" hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki nitelendirmeye ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

İddianamede; sanığın, Bornova Belediyesinde temizlik işlerini yürüten temizlik firmasında yol süpürge şoförü olarak çalıştığı, olay günü süpürme aracını görevi gereği devir aldığı, ancak sevk ve idaresindeki bu araç ile evine giderek aracın yakıt deposundaki mazotu hortum ile çekerek bidonlara doldurduğu sırada polis memurlarınca yakalanması şeklinde anlatılan eyleminde TCK'nun 155/2. maddesindeki "güveni kötüye kullanma" suçu tavsif edilmiş olması karşısında iddianamedeki anlatıma, tavsifin ağırlığına, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye GÖNDERİLMESİNE, 27/05/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2249, Karar No: 2014/6064, Tarih: 30.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2249 E.  ,  2014/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/347-2013/145

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, davalının 24 saat içerisinde ikiden fazla O.G. Fider kesintisinin gerçekleşmesine sebebiyet verdiğini ve bu nedenle taraflar arasında imzalanan sistem kullanım anlaşmasının 10. maddesi gereğince cezai şart tahakkuk ettirdiğini ileri sürerek, asıl davada 2010 Ocak ila 2011 Haziran ayları arasında tahakkuk eden 1.701.062,83 TL cezai şart alacağının; birleşen davada ise, 2011 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında tahakkuk eden 283.386,06 TL cezai şart alacağının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, yetki, derdestlik ve iş bölümü itirazlarında ve zamanaşımı def'inde bulunarak ve ayrıca esasa ilişkin olarak ta sözleşmenin 10. maddesi gereği davacı tarafından ihtar yapılmaksızın ve davacının tek taraflı tuttuğu kayıtlara istinaden dava açıldığını, istenilen faizin de yüksek olduğunu savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın tahkim yoluyla çözülmesi gerektiği belirtilerek HMK'nın 413/1 maddesince asıl ve birleşen davanın usulden reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 29.05.2012 tarih ve 4065 E., 9080 K. sayılı ilamıyla, sözleşmede kesin tahkim şartının düzenlenmediği, yargılamaya devamla işin esası hakkında karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, uyulan bozma ilamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca, iletim hatlarının bakımını yeterince yaptırmayan davalının fider açmalarına sebebiyet verdiği, sözleşmenin 10. maddesindeki cezai işlem şartlarının gerçekleştiği, tahakkuk ettirilen ceza miktarının sözleşmeye uygun olduğu, yargılama sırasında birleşen davada talep edilen alacağın 21.05.2012 tarihinde ihtirazi kayıtla davalı tarafından ödendiği, asıl davaya konu alacağın muhtelif tarihlerde kısmen ödendiği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen dava, taraflar arasındaki iletim sistemi kullanım anlaşması uyarınca cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.