muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17651, Karar No: 2018/24138, Tarih: 12.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17651 E.  ,  2018/24138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait nakliyat şirketinde uluslararası tır şoförü olarak çalışırken iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ulusal bayram genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak kıdem ve ihbar tazminatının reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ulusal bayram genel tatil ücretine uygulanan takdiri indirim konusundadır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının tanık beyanları ile tespit edilip uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izni, mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay'ca son yıllarda uygun bir indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre belirlenmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ulusal bayram genel tatil ücret alacağı yurda giriş çıkış kayıtlarına göre hesaplandığı halde takdiri indirim yapılması hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2699, Karar No: 2025/3367, Tarih: 25.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/2699 E.  ,  2025/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/365 E., 2023/410 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I - Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II - Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/14721 Esas, 2022/10476 Karar sayılı bozma ilâmı öncesi, 30.06.2016 tarihli kararda suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan sonuç ceza olarak 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, hükümlerin suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma sonrası hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezalarının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 3 yıl 14 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin, "... 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yer aldığı hüküm fıkralarından sonra gelmek üzere, "1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 3 yıl 14 ay hapis cezası üzerinden infazına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12360, Karar No: 2018/3223, Tarih: 14.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12360 E.  ,  2018/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

11.07.2013 tarihli olay tutanağı içeriğine göre, kabloları çalan kişilerin 4 kişi olarak ihbarda bulunulmuş olması, kabloların yakıldıktan sonra kolluk görevlileri geldiğinde suça sürüklenen çocuk ...’in de yakıldığı yerde bulunması ve suça konu kabloların gizlenmek amacıyla alıp, kaçırıp evine götürmüş olması ile birlikte ayrıca temyize gelmeyen sanık ...’in müdafiisiz de olsa da kolluktaki suça sürüklenen ...’in de suça katıldığı yönündeki anlatımı karşısında tebliğnamedeki suça sürüklenen çocuk ...’in suça katılmadığı yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuklar ve sanığın aynı müştekiye karşı bir suç işleme icrası kapsamında farklı sokaklardaki kabloların çalınması şeklindeki eylemi aynı zaman dilimi içinde bitişik sokaklarda olması nedeniyle tek suç olarak kabulü gerektiği ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin ve sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24174, Karar No: 2014/15707, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24174 E.  ,  2014/15707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Giresun 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :23.01.2013

No :2012/646-2013/22

Dava, yurtdışında Türk vatandaşlığında geçen borçlanmaya esas süreleri talep tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanabileceğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Almanya'da Türk vatandaşlığında geçen borçlanmaya esas süreleri talep tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesi uyarınca dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer Kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (H.P.., O.A.., M.. Ö.., Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.586).

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (H.P.., O.A.., M.. Ö.., Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüzyüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir. (E.. Y.. Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, Ankara 2001, s. 888) (C.. A.. T. Aylık Hukuk Dergisi, Kasım 2012, s.17).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Öte yandan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesi uyarınca basit yargılama usulündeki ön inceleme ve tahkikat işlemleri basitleştirilerek eğer dosya üzerinden karar verilmesi mümkünse (örneğin; geçici hukuki korumalarda), taraflar duruşmaya çağrılmadan sadece dilekçe ve deliller dikkate alınarak da karar verilebilir.

Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin açık düzenlemesi karşısında mahkeme, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde, dava şartları yoksa dava usulden reddedilebilir; ilk itirazlar hakkında karar verilebilir ya

da dilekçelere eklenen deliller yeterli görülürse davanın esası hakkında karar da verilebilir. Dilekçeler aşamasının tamamlanmasından sonra, tarafların dilekçelerine ekledikleri ya da ilgili yerlerden getirtilmesini istedikleri delillerin toplanması ile mahkemece tarafların iddia ve savunmaları ile delilleri incelenmiş olacaktır. Bu nedenle ön inceleme duruşması yapılmadan dosya üzerinden, mevcut deliller ile dava şartları ve ilk itirazlardan başka, davanın esası hakkında da karar verilmesi mümkündür.

Yukarıda açıklandığı üzere, dosya üzerinden karar verilemiyorsa, bu durumda mahkeme ön inceleme yapar. Burada da, mahkeme dava şartları ve ilk itirazların varlığını inceleyerek, hak düşürücü süreler ve zamanaşımı süreleri hakkında tarafları dinler. Bundan sonra hakim, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit ederek, tarafları sulhe teşvik eder. Tarafların sulh olup olmadıkları; sulh olmamışlarsa anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanağa yazılır ve tutanak hazır bulunanlarca imzalanır. Tahkikat bu tutanağa göre yürütülür. (Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2013 tarih 2013/18-18-891, 30.04.2014 tarih 2013/21-615, 2014/557 sayılı kararları)

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; re'sen araştıma ilkesine de tabi olan 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanılabilecek sürelerin tespitine ilişkin eldeki davada uyuşmazlığın, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1256, Karar No: 2011/171, Tarih: 17.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1256 E.  ,  2011/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 11/03/2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın taşkın inşaatdan ... zararın karşılanmasına yönelik tazminat davasına dönüştürülerek, taşkın inşaat bedelinin kabulüne dair verilen 05/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... (...), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, taşınmaza el atmanın, el atılan bölümün yıkılarak giderilmesi, olmadığı takdirde taşkın yapı mülkiyetinin bedeli karşılığı davacı yana verilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, hukuki değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu ve dava ekonomisi açısından açılan davanın taşkın yapı nedeniyle tazminat davası olduğu ve dava ekonomisi açısından açılan davanın taşkın yapı nedeniyle tazminat davası olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davacıların dava dilekçesindeki gerçek istemleri reddedilmiş, dava taşkın inşaattan ... zararın karşılanmasına yönelik tazminat davasına dönüştürülmüş ve taşkın inşaat bedelinin ödetilmesine karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Davacılar dava dilekçesinde, taşınmazlar üzerindeki tecavüzlü kısmın yıkılması suretiyle taşınmazlarının eski hale getirilmesini veya tecavüz eden binanın bedeli karşılığında mülkiyetinin kendilerine geçirilmesini istediklerine göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 76. maddesinde belirtilen bir davada öne sürülen maddi olguların hukuki nitelemesini yapmanın, uygulanacak yasa maddelerini bulmanın ve uygulamanın hakimin kendiliğinden yapması gereken bir görev olduğuna ilişkin yasal düzenleme farklı biçimde yorumlanarak, davacıların dava dilekçesinde istemedikleri taşkın yapı bedelinin ödetilmesine karar verilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek ve istek dışına çıkılarak, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6758, Karar No: 2013/7281, Tarih: 15.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6758 E.  ,  2013/7281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....03.2012 tarih ve 2009/99-2012/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ (....220) TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonradava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İlçesi ... Köyü hudutlarında arazileri üzerinde dikili bulunan ayva ağaçlarındaki ürünlerini davalıya 2007 yılı için sigorta ettirdiğini, 2007 yılı Nisan ayında don hasarı meydana gelmesi üzerine durumun davalıya ihbar edildiğini, davalı sigorta şirketinin tayin ettiği eksper tarafından hasar tespitinin yapıldığını, ancak davalı sigorta şirketi tarafından don olayının ayva ağaçlarının meyve bağlamasından önce çiçeklenme döneminde meydana geldiği ileri sürülerek ödeme yapılmadığını, her ne kadar davalı sigorta poliçesini gerekçe göstererek ödeme yapmamış ise de, 2008 için yapılan poliçelerde ayva ürününe ilişkin klozların değiştirildiğini, bu durumun da müvekkilinin haklılığını ispatladığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ....000,00 TL hasar bedelinin hasar tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın ... yıllık süre içinde açılmadığını, yapılan ekspertiz incelemesinde hasar anında meyvenin çiçeklenme dönemi içinde olduğunun tespit edildiğini, sigorta poliçesi teminat kapsamının çiçeklenmenin son bularak meyve oluşumu ile başladığını, davacı tarafın iddia ettiği gibi 2008 yılı teknik şartlarında değişiklik yapılmadığını, burada da yine meyve döneminin girmesinden sonra teminatın başlayacağının belirtildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre ayva ağaçlarının don nedeni ile hasara uğramasının çiçeklenme döneminin bittiği ve meyvelerin tutumunun gerçekleştiği aşamada meydana geldiği anlaşılmakla söz konusu rizikonun teminat kapsamında olduğu, öte yandan teknik şartlar tarife ve talimatları gereği bitkisel ürünlerde muafiyet ve müşterek sigorta uygulama tablosu gereğince don teminatı için herhangi bir muafiyet belirlenmediği, ancak hasar meydana geldiğinde % 50 müşterek sigorta

uygulaması yapılacağının taraflar arasında kararlaştırıldığı, bu bakımdan söz konusu dosyada sigorta şirketi tarafından hasarın belirli bir kısmının sigorta ettirenle paylaştırılmasına karşılık, sigorta ettirenin ödeyeceği primden de indirim yapılması şeklinde müşterek sigorta uygulandığı ve mevcut hasar dosyasında da %50 müşterek sigorta tenzilatının kararlaştırıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 5.442,53 TL hasar bedelinin davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine, meydana gelen don olayının 18/04/2007 tarihinde acenteye ve ...'e ihbar edildiği, bu ihbar tarihine 8 gün eklenmesi ile işletilecek yasal faizin 27/04/2007 tarihinden itibaren başlatılması gerektiği gerekçesiyle de 27.04.2007 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Dava, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacı vekili tarafından olay tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi talep edilmiş, mahkemece sigorta şirketinden talepte bulunabilmek için öncelikle temerrüde düşürülmesinin gerektiği, bu temerrüdün ise don olayının davalıya ihbar edildiği 18.04.2007 tarihine 8 gün eklenmesi ile bulunan 27.04.2007 tarihinde oluştuğu gerekçesiyle bu tarihten itibaren temerrüt faizine hükmedilmiştir.

Oysa, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nın B.7. maddesinde “hasar dosyası tekemmül ettirilerek kesinleşmiş olan tazminat miktarının en geç 30 gün içerisinde sigortalıya ödeneceği ve tazminatın her halükarda hasat tarihinden önce ödenmeyeceği” belirtilmiş olup, mahkemece, faiz başlangıcının buna göre belirlenmesi gerekir iken hasat tarihi göz önüne alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.