muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3783, Karar No: 2022/740, Tarih: 03.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3783 E.  ,  2022/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... ili ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan, 10503 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından konut ve bahçe olarak kullanıldığını, sahipsiz yerlerden olan taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu ileri sürerek, taşınmazın malik hanesinin ... adına doldurulması suretiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 10503 ada 1 parsel sayılı arsa vasıflı 134,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın açık olan malik hanesinin ... adına tespit ve tesciline, beyanlar hanesinde yazılı "Üzerindeki ev ...’e aittir." şerhinin kaldırılarak, yerine "... Sokak ..., tek katlı, üç kapı numaralı mesken ve müştemilatı ... mirasçılarına aittir." şerhinin yazılmasına karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 03.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9747, Karar No: 2009/11433, Tarih: 08.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/9747 E.  ,  2009/11433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesinde 21.01.2004 günlü dilekçe ile açılan tescil davasının yargılaması sırasında 2006 yılında yapılan kadastroda çekişmeli taşınmaza, ... Köyü 103 ada 4 parsel numarası verilerek 1796.65 m2 yüzölçümüyle iki katlı kargir ev, dükkan ve arsa niteliğiyle belgesizden ... hanesi boş olarak tutanak düzenlenmesi üzerine, dosya kadastro mahkemesine aktarıldıktan sonra, mahkemece davanın kabulüne, taşınmazın davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 Sayılı Yasaya göre 1946 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 Sayılı Yasaya göre yapılıp 27.10.1975 tarihinde ilan edilerek, dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen tescil davasının kabulü yolunda verilen kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.09.2006 gün 2006/3980 - 5077 sayılı kararıyla eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle bozulmasından sonra, dosyanın 3402 Sayılı Yasanın 27. Maddesi gereğince görevsizlik kararı verilerek kadastro mahkemesine aktarıldığı anlaşılmaktadır.

Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen tescil davasının kabulü yolunda verilen kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.09.2006 gün 2006/3980 - 5077 sayılı kararıyla eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle bozulmasından sonra, dosyanın 3402 Sayılı Yasanın 27. Maddesi gereğince görevsizlik kararı verilerek kadastro mahkemesine aktarıldığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, hükmüne uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.09.2006 gün 2006/3980-5077 sayılı kararında çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı ve kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına gerçekleştiğinin saptanması nedeniyle Hazinenin sair temyiz itirazlarının reddedildiği, ancak Hazinenin tutunduğu Mart 1984 tarih 31 numaralı tapu kaydının dayanağı olan krokinin uygulanmamış olması nedeniyle hükmün bozulduğu, dayanılan Mart 1984 tarih 31 numaralı tapu kaydının 1975 yılında kesinleşen 2. Madde uygulamasının 2006 yılında yapılan arazi kadastrosunda 3402 Sayılı Yasanın 22/son maddesi gereğince tapu kütüğüne aynen aktarılması sonucu oluşan 2. Madde tapusu olduğu, Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan 200 ada 13 parsele revizyon gördüğü, çekişmeli 103 ada 4 parselin sözü edilen tapu kapsamında kalmadığı gibi, taşınmazın güneydeki karayoluna ve kuzeyde kıyı kenar çizgisine tecavüzünün bulunmadığı, aynı şekilde ecrimisil ihbarnamesine konu olan 84 m2 yerin de parselin kadastral çapı dışında kaldığı belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08/07/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/285, Karar No: 2021/2967, Tarih: 18.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/285 E.  ,  2021/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı ... şirketine zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı olan, davalının sürücüsü ve işleteni olduğu aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağındaki kaldırımda bulunan iki yayaya çarpması sonucunda meydana gelen kazada yayalar ... ve ... yaralandığını, kaza nedeniyle yaralanan yayalara müvekkil şirket tarafından 03.02.2014 tarihinde toplam 101.551,00 TL tazminat ödendiğini, kaza sırasında sigortalı araç sürücüsü olan davalının alkollü olduğunun anlaşıldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.112,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacı tacir ile davalı özel araç sahibi arasında sigorta ilişkisinin bulunduğu, bu ilişkinin tüketici ilişkisi olup uyuşmazlık ticari dava niteliğinde olmadığından davanın Tüketici Mahkemesince sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Daire’nin

2015/15773 E.-2015/12348 sayılı ilamı ile mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş, Ankara 2. Tüketici Mahkemesi’nce davanın kabulü ile, asıl dava yönünden; 101.551,00 TL tazminatın 03/02/2014 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,birleşen dava yönünden; 21.373,78 TL tazminatın 21/01/2015 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, dava dışı 3. kişiye ödeme yapan sigorta şirketinin ödediği bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı ...Ş vekili, davalının sorumlu olduğu aracın karıştığı kazada cismani zarara uğrayan 3. kişilere ödediği iş göremezlik tazminatının, davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

2-Dava, dava dışı 3. kişiye ödeme yapan sigorta şirketinin ödediği bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı ...Ş vekili, davalının sorumlu olduğu aracın karıştığı kazada cismani zarara uğrayan 3. kişilere ödediği iş göremezlik tazminatının, davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Rücu davaları; gerçek zararının giderilmesi amacına yönelik olup, zenginleşmeye bir vesile teşkil etmemelidir. Dolayısıyla zarar sorumlusundan halefiyet ilkelerine dayalı olarak talepte bulunan davacı da, ödediği meblağın tamamını değil, ancak zarar görenin uğradığı gerçek zararı, zarar sorumlusu bulunanlardan isteyebilir.

Somut olayda; mahkemece usulüne uygun bir maluliyet raporu alınmadan sigorta şirketi tarafından CS0 1980 e göre alınan aktüer raporu hükme esas alınmıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Davalı, davacının ödediği miktardan değil, kaza nedeni ile ortaya çıkan gerçek zarardan kusurları oranında sorumludurlar. Bu durumda öncelikle dava dışı Ahmet Akar ve Yusuf Çanakçılar’ın maluliyet oranının usulüne uygun olarak kaza tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre belirlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda, hak sahibinin bakiye ömrünün belirlenmesinde CS0 1980 tablosu kullanılmış ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite

Tablosu” hazırlanmış olup, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir. Yukarıda açıklanan ilkelere göre maluliyet oranının tespitinden sonra aktüer bilirkişisinden ödeme tarihi itibari ile zarar görenin uğradığı gerçek zarar miktarının belirlenmesi yönünde TRH 2010 tablosu esas alınarak tazminatın belirlenmesi ve (kazanılmış haklar gözetilmek kaydıyla) davalının kusuruna denk gelen kısımdan sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kapsamında, haksız eyleme dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya sigortalı araç özel araç olup, bu aracın haksız eyleminin de TTK'nın 3. maddesi uyarınca ticari iş niteliği taşımamasına, bu durumda da davalıdan ancak yasal faiz istenebileceğine, bu nedenle davalı bakımından istem gibi ticari işlerde öngörülen avans faizine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

3-Dava, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kapsamında, haksız eyleme dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya sigortalı araç özel araç olup, bu aracın haksız eyleminin de TTK'nın 3. maddesi uyarınca ticari iş niteliği taşımamasına, bu durumda da davalıdan ancak yasal faiz istenebileceğine, bu nedenle davalı bakımından istem gibi ticari işlerde öngörülen avans faizine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12499, Karar No: 2012/32053, Tarih: 26.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/12499 E.  ,  2012/32053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ye muhalefet

HÜKÜM : Beraat ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik malzemelerinin 4703 sayılı kanunun 10 ve 11.maddesi uyarınca mahallinde işlem yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde İADESİNE hükmolunması;

Yasaya aykırı, müdahil vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, ancak 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik malzemelerinin 4703 sayılı kanunun 10 ve 11.maddesi uyarınca mahalinde işlem yapılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1591, Karar No: 2014/2821, Tarih: 04.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1591 E.  ,  2014/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2010/173-2012/216

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.07.2000 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil; birleştirilen 1. davada davacı A.. Y.. tarafından 14.04.2000 tarihli dilekçe ile davalı Şirket aleyhine tazminat; birleştirilen 2. davada davacı A.. Ç.. vd. tarafından 28.06.2010 tarihli dilekçe ile davalı şirket aleyhine tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen ilk davada yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleştirilen ikinci davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı-davacı A. Ç.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.11.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı-davacı A.. vekili Av. Z.. Y.. ile karşı taraf davacı A.. Y.. vekili Av. H.. Ö.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare Dairemizin 05.11.2013 tarihli mahalline iade kararı sonrası dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Asıl dava, davalılardan yüklenici şirketin 22.02.2000 günlü temlik işlemine dayanılarak 27.. ada 3 parseldeki binanın 2 numaralı bağımsız bölümünün tescili; birleştirilen birinci dava ise tarihsiz adi yazılı protokol başlıklı belgeye dayanılarak davalı yüklenici şirkete yapılan ödemenin isdirdatı ve cezai şart tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı yüklenici şirket davanın reddini savunmuş, tapu kayıt maliki ve asıl davanın davalısı A.. Ç.. savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece 17.12.2002 tarihli kararda, asıl davanın kabulü ile 2 numaralı bağımsız bölümün davalı A.. Ç..i adına olan tapu kaydının iptali ve davacı adına tesciline, birleştirilen davanın kısmen kabulü ile davalı şirkete nedensiz yapılan ödeme tutarı 15.000 TL’nin davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı A.. Ç.. tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.12.2009 tarihli bozma ilamında özetle “…Asıl davada davalı

A.. Ç..’ye gönderilen dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmediğinden davalının davada taraf durumunu almış sayılamayacağı belirtilerek …” karar bozulmuştur.

Bozma sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında açılan ve birleştirilen ikinci davada davacı tüm arsa sahipleri davalı yüklenici şirket aleyhine kira alacağı ile ortak alanlar ve bağımsız bölümlerdeki eksik ve ayıplı işlerden dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 18.000 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini istemişlerdir.

Bozma sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında açılan ve birleştirilen ikinci davada davacı tüm arsa sahipleri davalı yüklenici şirket aleyhine kira alacağı ile ortak alanlar ve bağımsız bölümlerdeki eksik ve ayıplı işlerden dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 18.000 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini istemişlerdir.

Mahkemece; asıl davanın kabulü ile 2 numaralı bağımsız bölümün davalı A.. Ç.. adına olan tapu kaydının iptali ve davacı adına tesciline, birleştirilen birinci davanın kesinleştiğinden yeniden hüküm oluşturulmasına yer olmadığına, birleştirilen ikinci davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı-davacı A.. Ç.. vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı-davacı A.. Ç.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri yükleniciye şahsi hak sağlar. Yüklenici, eserin tesliminde hak edeceği bağımsız bölümlere özgülenen arsa payının tescilini doğrudan arsa sahiplerinden talep edebileceği gibi, şahsi hakkını Borçlar Kanunu’nun 162. maddesinden yararlanarak üçüncü kişilere de yazılı olması koşuluyla (BK m.163) ve borçlunun (arsa sahibinin) rızası gerekmeksizin temlik edebilir. Davadaki istemin dayanağı, Borçlar Kanunu’nun 162. maddesidir. Ne var ki, davacının (üçüncü kişinin) tescil talebine muhatap olan ve sözleşmenin arsa sahibi bulunan tarafı (davalı arsa sahibi) temlik işlemini öğrenince, Borçlar Kanunu’nun 167. maddesinden yararlanarak temlik edene (yükleniciye) karşı haiz olduğu bütün def’ileri temellük edene davacı (üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi sonrasında yüklenici şirketin şahsi hakkını, davacıya devretmesine ilişkin “alacağın devri” (temlik) sözleşmesidir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığını iddia eden davacının (üçüncü kişinin), arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığının, üçüncü kişilerce temlik alınması arsa sahibi bakımından önemsizdir.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri ile diğer temlik sözleşmesi çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince;

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri ile diğer temlik sözleşmesi çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince;

Davalı arsa sahipleri M.. Ü.., M.. Y.., A.. Y.. ve A.. Ç.. ile davalı yüklenici T.. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında Ankara 6. Noterliğinin 15.03.1999 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, dava konusu taşınmazda uyuşmazlık konusu bağımsız bölümün de yer aldığı sözleşmede “…Belediye izin verdiği takdirde kottan çıkacak dairelerden bir adedi yüklenici firmanın olacaktır. İkinci dairenin % 50’si ise arsa sahiplerinden M.. Ü.., A..Y.. ve M.. Y..’ın arsalarındaki 200 m2’nin üzerindeki arsa payları nispetinde tapu edilecektir. Kottan üçüncü daire çıkarsa yine % 50’si yüklenici firmanın, geriye kalan % 50’si tüm arsa sahipleri arasında arsa payları oranında tapu edilecektir…” şeklinde hüküm bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve bilirkişi heyetinin 02.08.2011 tarihli raporuna göre dava konusu bağımsız bölümün inşaat sözleşmesine göre kottan çıkan ikinci daire olduğu ve % 50’sinin arsa sahiplerine ait olacağı anlaşılmaktadır.

Davaya konu birinci bodrum kat, 2 no’lu dairenin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca sadece 1/2’si yüklenici şirkete bırakılmış olup diğer 1/2 payında yüklenici şirketin satış yetkisi bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, yüklenicinin inşaat sözleşmesine göre dava konusu bağımsız bölümün 1/2’sinde şahsi hakkı olup taşınmazın diğer 1/2’sinde herhangi bir şahsi hakkı bulunmadığından yüklenicinin taşınmazın tamamını 22.02.2000 günlü sözleşme ile davacıya temliki yüklenicinin halefi olan üçüncü kişi durumundaki davacıya taşınmazın tamamı yönünden şahsi bir hak sağlamayacağından tapu kaydının iptali ile 1/2’sinin davacı adına tescili kararı verilmesi gerekirken mülkiyet aktarımı isteminin tümden kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-davacı A.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacı-davalı A.. Y..’dan alınarak davalı-davacı Abdullah Çiftçi’ye verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.