muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/51, Karar No: 2024/10095, Tarih: 17.09.2024

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçinin, oğlunun haber vermesi üzerine müteahhitlik faaliyeti ile uğraştığını öğrendiği ... Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'ye ait iş yerine giderek maket üzerinden beğendiği 2 adet daireyi satın almak üzere şirket yetkilileri olan şüpheliler ile anlaştığının ve daire bedeli olan 167.000,00 TL parayı ödemesine karşın dairelerin teslim edilmediğinin iddia olunması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında; şikâyetçinin olayla ilgili ayrıntılı olarak beyanına başvurulması, şüpheliler ile aralarındaki anlaşmaya ilişkin sözleşme, dekont..vb herhangi bir belge bulunup bulunmadığının sorulması, Ticaret Sicil Müdürlüğünden de sorulmak suretiyle ... Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin suç tarihindeki yetkilileri tespit edilerek şüpheli sıfatıyla ifadelerinin alınması, şirketin fiilen müteahhitlik faaliyeti ile uğraşıp uğraşmadığının, şikâyetçiye satışı yapılan dairelerin bulunduğu taşınmazın mülkiyet durumunun, bu taşınmazda inşaat faaliyetlerinin başlayıp başlamadığının tespit edilmesi, şikâyetçinin oğlu ....'nin olayla ilgili bilgisine müracaat edilmesi, şüpheliler hakkında benzer eylemler nedeniyle başkaca soruşturma dosyaları bulunup bulunmadığının araştırılmasından sonra sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, "...müştekinin ev satın alması ve evin kendisine teslim edilmemesi şeklindeki eylemden doğan anlaşmazlığın, tapu sicilinin aleniyeti ilkesi de gözönüne alındığında; hukuksal nitelik gösterdiği, cezai yönünün bulunmadığı, müştekinin ait olduğu mahkemesinde hukuk davası açması gerektiği..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 4. Sulh Ceza Hakimliğinin, 10.08.2023 tarihli ve 2023/6672 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19085, Karar No: 2015/3459, Tarih: 03.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19085 E.  ,  2015/3459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Seydişehir Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :09.05.2014

NUMARASI :Esas no: 2013/77 Karar no:2014/245

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı tarafından ise, temyize cevap dilekçesiyle (katılma yoluyla), davacı lehine takdir edilen yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz etmemiş olan davalı vekili, diğer tarafın temyizine verdiği cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz talebinde (HUMK.md.433/2) bulunmuş ise de; temyiz harcı yatırılmadığı gibi, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiğine ilişkin bir bilgi de bulunmadığından, davalı vekilinin temyize cevap dilekçesindeki hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmek gerekmiştir.

2-Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan fiili ayrılık sebebiyle boşanma kararı verilebilmesi için, daha önce boşanma sebeplerinden herhangi biriyle açılmış olan boşanma davasının reddine karar verilmiş ve bu kararın kesinleştiği tarihten başlayarak üç yıl geçmiş ve bu süre içinde her ne sebeple olursa olsun ortak hayatın yeniden kurulamamış olması zorunludur. Davacı, davalı tarafından açılıp reddedilen 2007/11 esas sayılı boşanma davasına dayanmıştır. Sözü edilen boşanma davasının reddedildiği, davacının temyizi üzerine kararın Yargıtay’ca 14.01.2010 tarihinde onandığı, onama kararının taraflara tebliğ edilmediği görülmektedir. Onama kararına karşı karar düzeltme yolu açık olduğuna göre, bu hakkın kullanılabilmesi için, Yargıtay’ın onama ilamının taraflara tebliği zorunludur. Aksi halde, kararın kesinleştiği kabul edilemez. Dolayısıyla önceki ret kararı henüz kesinleşmemiştir. Kesinleşen bir ret kararı bulunmadıkça da, fiili ayrılığa dayanılarak boşanmaya karar verilemez. Bu husus nazara alınmadan tarafların Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yön taraflarca temyiz edilmediğinden, bozma sebebi yapılmamış, yanılgıya değinilmekle yetinilmiştir.

3-Davacının temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Davacının temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacının, herhangi bir gelirinin ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Mahkemece, taraflar boşanmaya sebep olan fiili ayrılıkta eşit kusurlu kabul edildiklerine göre, davacı kadın yararına, davalının mali gücü oranında uygun miktarda yoksulluk nafakası takdir ve tayini gerekirken, isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (3.) maddenin (b) bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda (3.) maddenin (a) bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, davalının katılma yoluyla temyiz itirazlarının ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/10005, Karar No: 2018/4237, Tarih: 21.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/10005 E.  ,  2018/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı ve kötüniyet tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı, davalıya ait Buca mağazasında sorumlu olarak çalışmıştır. Mağazaya yeni dolap gönderilmesi üzerine eski metal dolabın davacı tarafından hurdacıya satıldığı ve bedelinin kasaya giriş yapılmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece, satılan hurda dolabın 10,00TL olan maddi değeri gözönüne alındığında davacının eyleminin haklı feshi gerektirecek ağırlıkta olmadığı gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir. Davalı, yapılan teftiş sırasında metal dolabın mağazada olmadığının anlaşılması üzerine davacıdan sorulduğunu; hurdacıya sattığını ve hurda bedelini kaydettiğini beyan ettiği; ancak yapılan incelemede mağaza kasasına kayıt girilmediğinin anlaşıldığını, davacıya olan güvenin sarsıldığını belirtmiştir. Davacı 14.11.2013 tarihli savunmasında, bölge sorumlusunun bilgisi dahilinde satış yaptığını, ancak paranın kasaya giriş yapılıp yapılmadığı ile ilgili kontrolleri yapmadığını, olayın dikkatsizliğinden kaynaklandığını, ihmal ve suçunun sabit olduğunu açıklamıştır.

Tanık anlatımları ve tüm bu hususlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, mağaza sorumlusu olarak çalışan davacının sattığı hurda dolabın bedelini kayıtlara işlemediği ve işyeri kasasına giriş yapmadığı, olayın teftiş sırasında açığa çıkmasından sonra verdiği çelişkili beyanları sonucunda iş sözleşmesinin doğruluk ve bağlılığa aykırı davanışı nedeni ile davalı tarafından haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır. Kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 21.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

F.K.
Yargıtay — Esas No: 2015/2189, Karar No: 2015/1943, Tarih: 26.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2189 E.  ,  2015/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın işyerinde elde edilen bandrolsüz filmlerin bilirkişi tarafından tespit edilen nitelikleri iitibariyle sayılarındaki tutarsızlık sonuca etkili görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, mahkemece anılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasının ''vekalet ücretine ilişkin kısmının karardan çıkartılmak" suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12269, Karar No: 2013/11919, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12269 E.  ,  2013/11919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde ve beyanlarında: Müvekkilinin... İli,.... İlçesi, ... Mahallesi,... ada, 1 parsel üzerinde yer alan A-1 blok (43) nolu bağımsız bölümü satın aldığını, su aboneliği için başvuru yaptığını, ... müvekkilinden kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altında 2.049,52-TL talep ve tahsil ettiğini, bu şekilde bedel alınmasının haksız olduğunu belirterek tahsil edilen bedelin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili savunmalarında: Abonelik yapılması için kanal şebeke hissesinin ödenmesi gerektiğini, 2664 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88 madde hükümleri ve ... Tarifeler Yönetmeliği 39.madde hükmüne göre bedel ödenmeden abonelik yapılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davacının ilk defa su abonesi olduğu, binada iskan bulunduğu, kanal şebeke hizmetinin ASKİ tarafından verildiği ancak iskan tarihinden sonra dava konusu mahalde davalı idarenin herhangi bir hizmetinin bulunmadığı anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne, davacı tarafın kanal katılım ve şebeke bedeli olarak talep edilen bedelden borçlu olmadığının tespitine, kanal şebeke bedeli olarak ödenen 2.000,40-TL 'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davacı tarafa iadesine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Uyuşmazlık davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun kanalizasyon harcamalarına katılma payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan... tarifeler yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı kendisinden istenilen kanal katılım bedelinden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, taşınmazın yapı kullanma belgesi alındıktan sonra davalı idarenin taşınmazın bulunduğu yerde herhangi bir çalışmasının olmadığı, yeni bir kanalizasyon ve içme suyu tesisi yapılmadığı veya mevcut hatların iyileştirilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle mahkemece davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile gerekirse yeni bir bilirkişi raporu da hazırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3906, Karar No: 2015/1627, Tarih: 10.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/3906 E.  ,  2015/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2013 tarih ve 2011/368-2013/376 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/02/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 17.06.2011 tarihli genel kurul toplantısında sermaye artırım kararı alındığını, bu kararın müvekkilinin hisse değerinin düşürülmesine yönelik olduğunu, şirketin mal varlığının muvazaalı işlemler ile eski ortaklara devredildiğini, sermaye artırılmasını gerektirir bir durumun sözkonusu olmadığını ileri sürerek, 17/06/2011 tarihli genel kurulda sermaye artırılmasına ilişkin kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin mali durumunun iyi olmaması nedeniyle sermaye artırım kararı alındığını, davacının alınan kararlara muhalefet şerhini dercetmediği, bu nedenle dava açma şartının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin 17.06.2011 tarihinde yapılan genel kurulundan önce özsermayesinin tamamını yitirdiği, şirketin aciz halinde bulunduğu, 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesine göre şirketin aciz halinde bulunduğu şüphesini uyandıran emaralerin bulunması halinde yönetim kurulunun aktiflerin satış fiyatları esas olmak üzere bir ara bilanço tanzim etmesi, şirketin 2/3 oranında esas sermayesini kaybetmesi halinde sermayenin tamamlanmasının veya 1/3 sermaye ile şirketin devamının sağlanması için tedbirler alması gerektiği, bu durumda şirketin sermaye artırımına gidemeyeceği, davalı şirketin iflas tehlikesi altında iken ara bilanço düzenlenmeden sermaye artırım kararı alınmasının 6762 Sayılı TTK'nın 324. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı şirketin 17.06.2011 tarihli genel kurulda alınan sermaye artırımına ilişkin kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, anonim şirket genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir. Anonim ortaklıkların genel kurullarında alınan kararların, geçersiz olması hali ile oyunu kullanmasına haksız yere izin verilmemesi, çağrının usulsüzlüğü, gündemin gereği gibi ilan veya tebliğ edilmemesi veya toplantıya yetkili olmayan kimselerin karara iştirak etmesi iddiaları dışında yasa, ana sözleşme ve afaki iyi niyet kurallarına aykırılık halleri ileri sürülerek iptalleri isteminde bulunabilmek için, TTK’nın 381/1-1. bendi uyarınca toplantıya katılan üyenin karara muhalif kalarak keyfiyeti zapta geçirmesi gerekmektedir. Oylama öncesi yapılan görüşme sırasında, sonradan alınacak karara esas olması muhtemel bir öneriye karşı olunduğunun belirtilmesi, alınan karara muhalif olunduğu anlamını taşımamaktadır. Muhalefetin, görüşülen öneriye değil, alınan karara karşı yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, davalı şirketin 17.06.2011 tarihli genel kuruluna davacıyı temsilen katılan vekili ..., gündemin 3. maddesi görüşülürken, henüz oylamalara geçilmeden önce sermaye artırım talebinin azınlık hissesine sahip ortakların haklarının kullanılmasının engellenmesi amacı ile yapıldığını belirterek alınacak karara muhalefet ettiklerini, yine yönetim kurulu ve denetçi seçimine ilişkin gündemin 4. ve 5. maddesinin oylanmasından önce muhalif kalındığı belirtilmiş, ancak bu maddelerin karara bağlanmasından sonra muhalif kalındığı 6762 sayılı TTK’nın 381. maddesinde öngörüldüğü şekilde tutanağa geçirilmiş değildir. Dairemizin kökleşen uygulaması, bir karara muhalefet olunması ve muhalefetin tutanağa geçirilmesi yolundaki dava şartının gerçekleşebilmesi için, muhalefetin alınan karardan sonra tutanağa geçirilmesi gerektiği yönündedir. Bu görüş, karara peşinen muhalefet olmaz şeklinde açıklanabilir.

Bu itibarla, mahkemece, açıklanan hususlar göz önünde tutularak, iptaline karar verilen genel kurul kararı ile ilgili dava şartlarının oluşup oluşmadığı konusu üzerinde durulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.