muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3440, Karar No: 2018/8687, Tarih: 27.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/3440 E.  ,  2018/8687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı kurum, açık artırmalı eşya satışına ilişkin 28.02.2002 tarihinde yapılan ihale sonucu satış listesinin 50-252 sıra numarasında bulunan eşyaların 2.060,00 TL bedelle...’a ihale edilmesine rağmen süresinde bedeli ödenmediğinden eşyaların yeniden satışa çıkarıldığını ve 500,00 TL bedelle satıldığını, 3007 sayılı Gümrük Mevzuatına Göre Tasfiye Edilecek Eşya Hakkında Döner Sermaye Kanunu ile Tasfiye Tüzüğü’nün 19. maddesi gereğince iki ihale arasındaki bedel ile ardiye ücreti ve KDV’den davalının sorumlu olduğunu, borcun ödenmesi için davalıya yazı gönderilmesine rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.560,000 TL’nın 6.05.2005 28.02.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin, medeni usul hukukunda büründüğü şekildir. Buna göre, medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir. Nitekim, HMK. nun 50. maddesinde, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, dava ehliyetine de sahip olduğu; anılan Kanunun 114. maddesinin (d) bendinde, tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmalarının dava şartı olduğu; 115/1. maddesinde ise, mahkemenin, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı, tarafların da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilecekleri, 115/2. maddesinde ise taraflara dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verileceği, bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmezse dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedileceği belirtilmiştir.

4721 sayılı TMK. nun 28. maddesinde; kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

4721 sayılı TMK. nun 28. maddesinde; kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı, kurum tarafından yapılan açık artırmalı eşya satışına ilişkin ihalenin... üzerinde kaldığını, süresinde ihale bedelinin ödenmemesi nedeniyle eşyaların yeniden satışa çıkarıldığını ve daha düşük bedelle ihale edildiğini ileri sürerek iki ihale bedeli arasındaki farkın tahsilini istemiştir. Mahkemece, Altınoluk Tekstil isimli şahıs firması ve şirket kaydının olmadığı,... isimli kişinin ise davanın açılmasından önce öldüğünün anlaşıldığı, davacı tarafından davalı taraftan alacak iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. ...-... aleyhine açılan davada, dosya kapsamında yapılan incelemede, sicil kayıtlarından böyle bir şahıs firması olmadığı gibi firmayı temsilen ihaleye katılan...’un davadan önce öldüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda pasif dava ehliyeti bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esastan reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19758, Karar No: 2021/14883, Tarih: 22.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19758 E.  ,  2021/14883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suçu işlediği tarihte 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneği bulunup bulunmadığına dair alınan raporda eylemin "işyerinden veya kurumdan hırsızlık" olarak tanımlanması karşısında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneği bulunup bulunmadığı tespit edilemeyen suça sürüklenen çocuk hakkında bu eksiklik giderilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11137, Karar No: 2013/14253, Tarih: 27.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/11137 E.  ,  2013/14253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 4.392,40 TL maddi, 1.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine bu ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması ve dairemizce benimsenen görüşe göre; asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında hesaplamada hafta sonu, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Maddi tazminat hesabında davacının tazminat istemine esas ceza dava dosyasında, beraat kararının verildiği tarihte geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden davacı lehine ''2.000'' TL vekalet ücretine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, bu miktarın düşülmesi sonucu maddi tazminatın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, beraat kararının verildiği ceza dava dosyasına ilişkin olarak tanzim edildiği anlaşılan ve maddi kayıp olarak kabul edilen serbest meslek makbuzundaki miktarın tamamının esas alınması suretiyle fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'unn 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, dosya kapsamında bilirkişi incelemesi sonucu net asgari ücret üzerinden tespit ve kabul edilen ''1.016,40'' TL'ye serbest meslek makbuzundaki miktarın eklenmsi sonucu tespit edilen ''4.392,40'' TL'den beraat kararının verildiği tarihte geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden davacı lehine hükmedilen ''2.000'' TL'nin çıkarılması sonucu, hüküm fıkrasında maddi tazminatın ''2.392,40'' TL' ye düşürülmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23559, Karar No: 2014/9069, Tarih: 05.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/23559 E.  ,  2014/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/125224

MAHKEMESİ : Kargı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

NUMARASI : 2011/128 (E) ve 2012/9 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mağdurun yargılama aşamasında alınan beyanında, ruh sağlığı ve fiziki durumu itibariyle sanığa karşı koyacak gücü olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdurun TCK'nin 86/3-b maddesine göre beden ve ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığının tespiti açısından, mağdurun yetkili bir sağlık kuruluşuna sevk edilerek “beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunup bulunmadığına” ilişkin alınan rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın adli sicil kaydında sabıkasının olmaması karşısında; hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, sadece TCK'nin 51/1-b maddesinde belirtilen "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmaması" hususlarının değerlendirilmesi gerekirken, "sanığın daha önceden kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olması" biçimindeki yasal olmayan gerekçenin de eklenerek erteleme hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi,

3) Sanığın adli sicil kaydında sabıka kaydı olmadığı ve mağdurun herhangi bir zarar talebi bulunmadığı halde, maddede öngörülen diğer şartlar açısından değerlendirme yapılarak, sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerekirken, "sanığın geçmişte hükümlülüğünün ve sabıkasının bulunması ve yeniden benzer bir suçu işlemeyeceği yönünde kanaate varılamaması" nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince kısmen istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2307, Karar No: 2016/7535, Tarih: 20.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/2307 E.  ,  2016/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanık ...’in savunmasında, komşusu olan sanık ...’un motosikletini bir günlüğüne aldığını ve trafikte kendisine ceza kesildiğini, aynı gün de sanık ...’a geri verdiğini beyan etmesi, sanık ...’un savunmasında ise sanık ...’i tanımadığını ve söz konusu motosikletin ... isimli şahıs tarafından kendisine hediye edilmesinden 10 gün sonra çalındığını beyan etmesi, dosya içerisindeki trafik ceza belgelerine göre sanık ... hakkında 30.04.2009 tarihinde söz konusu motosikleti kullanırken ceza kesilmesine rağmen sanık ... hakkında 18.05.2009 tarihinde trafik cezası kesildiği, yine emniyet müdürlüğünde dinlenen ...’ün ifadesinde suça konu motosikleti 20.04.2009 tarihli noterden yapılan araç satış sözleşmesi ile şikayetçi ...’a sattığını beyan etmesi ve buna ilişkin noter satış belgesinin dosya içerisinde bulunmasına rağmen 30.04.2009 ve 30.05.2009 tarihli ... adına düzenlenmiş trafik ceza tutanakları olması, şikayetçinin emniyet müdürlüğündeki ifadesinde suça konu motosikleti 2007 yılı nisan ayında çalındığını beyan etmesine rağmen Cumhuriyet savcılığındaki ifadesinde 2009 yılı nisan ayında ... veya kardeşinden satın aldığını ve satın almasından 1 yıl sonrada çalındığını beyan etmesi hususu da nazara alınarak, ...’ün tanık olarak dinlenmesi ve sanık ...’un ifadesinde suça konu motosikleti ölen ...’in kendisine hediye verdiğine ...’in tanık olduğunu beyan etmesine göre bu şahıslarında tanık olarak dinlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 5271 sayılı CMK'nın 324/4.maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken ( 20,00 TL dahil) tutardan az olması halinde bu giderin devlet hazinesine yükletilmesine karar verilmesi gerekirken sanıktan tahsiline karar verilmesi,

3-Kabule göre de, katılanın ifadesinde suça konu motosikletin evinin önünden çalındığını belirtmesine göre, katılandan motosikletin evinin bahçesinden mi yoksa evinin önündeki sokaktan mı çalındığı hususu sorularak, katılanın evinin bahçesinden çalınması halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı, evinin önündeki sokaktan çalınmış olması halinde ise aynı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 141/1.maddesi uyarınca ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları gözetilerek hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/04/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI GÖRÜŞ:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun hırsızlık suçun nitelendirilmesine ilişkin bozma gerekçesine katılmıyorum.

Ayrıntılarını Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/04/2015 gün ve 2014/833 - 2015/98 sayılı kararında azınlık görüşü olarak ifade ettiğimiz üzere; motosikletler, motorlu araçlar, iş makineleri, traktörler aynı nitelikte eşya olup, çoğunlukla kapı ve kontak kilit sistemleri olduğundan kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmakta, yine bir anahtar ile çalıştırılmak suretiyle bir yerden başka bir yere taşınmaktadırlar. Bu nedenle direksiyon veya kontak kilit sistemi bulunan motosikletlerin bu kilit sistemiyle kilitlenmek suretiyle, böyle bir kilit sistemi olmayanların ise tekerleğin dönmesini veya direksiyonun çalışmasını engelleyecek bir kilit ile kilitlenmek suretiyle, kolaylıkla taşınmasını engelleyecek şekilde kilitlenerek sokak ve açık alanlara park edilmiş olmaları halinde, bu motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerinin, (TCK.nun 142/2-d madde kapsamındaki eylemler hariç) suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı; hiç bir şekilde kilit sistemi olmayan ve yukarıda izah edildiği gibi veya herhangi bir şekilde kilitlenmeden veya kontak anahtarı üzerinde olduğu halde açık alanda bırakılmış motosikletlere yönelik eylemlerinin ise, TCK.nın 141/1. maddesinde tanımlanan basit hırsızlık suçunu oluşturacağı düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyorum.

1- Öncelikle TCK.nın 142/1-b (1.cümle) maddesi motorlu araçlara ilişkin özel düzenleme içerdiği, motosikletlerin motorlu araçlardan ayrı tutulmasını gerektirecek açık bir düzenleme bulunmadığı gibi, motorlu araçlarla birlikte değerlendirilmesinin işin doğasına da uygun bulunduğu gözetilerek, motosikletlere yönelik hırsızlık eylemleri de anılan madde kapsamında değerlendirilmelidir. Bu şekilde aynı nitelik ve durumdaki eşyalara yönelik hırsızlık eylemlerinde çelişkili kararlar verilmesi de önlenmiş olacaktır.

2- TCK.nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesi, suça konu eşyanın kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olmasını suçun nitelikli hali olarak düzenlediği halde, bu madde görmemezlikten gelinerek, suçun konusunu oluşturan eşya (motosiklet), ister kilitli olsun ister ise kilitsiz olsun, aynı nitelikte kabul edilerek, başka bir maddeye (TCK.nın 142/1-e maddesi) göre aynı cezayı yaptırımı doğuracak şekilde nitelikli hal kabul edilmesi, adil olmadığı gibi kendi içerisinde çelişki de oluşturmaktadır. Şöyle ki, hiçbir tedbir alınmadan veya kontak anahtarı üzerinde sokağa bırakılmış bir motosikletin çalınması eylemi ile kontağı kilitlenmiş veya tekerleği gövdesine bağlanarak kısmende olsa koruma altına alınmış bir motosikletin çalınması eyleminin aynı nitelikte kabul edilmesi yasaya ve hakkaniyete uygun düşmediği kanaatindeyim.

3- Motorlu araçların kontak kilitleri gibi, motosikletlerin kontak kitlerininde aracı çalıştırmanın yanı sıra, hırsızlık eylemlerine karşı motosikleti koruma fonksiyonu vardır. Normal koşullarda ister araba olsun ister motosiklet olsun, kontak kilidi aracın üzerinden almak suretiyle hırsızlık eylemlerine karşı önlem alınmaktadır.

4- Bir eşyanın kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmasındaki amaç, hırsızlık eylemlerine karşı engelleyici, caydırıcı tedbir olması veya suçun faili için risk oluşturmaktır. Yoksa bir eşyayı kilitlemek suretiyle koruma altına almış olmakla, artık bu eşya hiç bir şekilde çalınamaz demek değildir. Bu nedenle direksiyon kilidi olmayan veya tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilitle muhafazası sağlanmamış ya da kontak anahtarı üzerinde bırakılmış olması nedeniyle kolaylıkla çalıştırılıp taşınabilen bir motosiklete göre, basit bir direksiyon vaya kontak kilidi ya da tekerleğin dönmesini engelleyen bir kilit yasal anlamda koruma sağladığında tereddüt bulunmamaktadır.

5- Yasal anlamda bir kilitten bahsedebilmemiz için, kilidin bozuk olmaması ve elle çekildiğinde kolaylıkla açılacak kadar basit olmaması gerekli ve yeterlidir. Bu nedenle motosikletlerin kontak ve direksiyon kilitleri ile tekerleğinin dönmesinin engellemek için kullanılan kilitler yukarıdaki ifade ettiğimiz nitelikleri taşıması halinde yasal anlamda kilit olduğundan kuşku yoktur.

5- Yasal anlamda bir kilitten bahsedebilmemiz için, kilidin bozuk olmaması ve elle çekildiğinde kolaylıkla açılacak kadar basit olmaması gerekli ve yeterlidir. Bu nedenle motosikletlerin kontak ve direksiyon kilitleri ile tekerleğinin dönmesinin engellemek için kullanılan kilitler yukarıdaki ifade ettiğimiz nitelikleri taşıması halinde yasal anlamda kilit olduğundan kuşku yoktur.

6- Motosikletin kontak veya direksiyon kilidiyle ya da tekerleğin dönmesini engelleyecek bir kilit sistemiyle kilitlenmesi halinde; kilide bir müdahale yapılmadan veya kilit sistemi devre dışı bırakılmadan, motosikletin sürüklenerek veya birkaç kişi tarafından kucaklanarak veya çekiciyle taşınarak çalınması durumda da eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Çünkü anılan madde de, hırsızlık eylemini gerçekleştirme biçimine ilişkin bir düzenlemeye (TCK.nın 142/2-d maddesinde olduğu gibi) yer verilmemiştir. Kapıları kilitlenmek suretiyle sokağa park edilmiş bir otomobilin çekiciyle çalınması halinde, kilit sistemine bir müdahale olmadığı halde, eylem TCK.nın 142/1-b (1. cümle) tanımlanan suçu oluşturduğu gibi, aynı şekilde kilitli motosikletin kilit sistemine müdahalede bulunmadan çalınması biçimindeki eylemlerde aynı madde ve fıkra kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacaktır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayımızda sayın çoğunluğun eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğuna ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/8031, Karar No: 2019/9981, Tarih: 24.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8031 E.  ,  2019/9981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

2007 takvim yılında sanığın sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların ele geçirilememesi, aynı dönemde en son matrahlı KDV beyannamesinin Nisan ayında verilmesi karşısında; suç tarihinin en aleyhe 30.04.2007 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 30.04.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5199, Karar No: 2019/6493, Tarih: 11.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5199 E.  ,  2019/6493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve bir kısım asli müdahiller vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında..... 101 ada 1 ve 102 ada 1 nolu parsel sayılı taşınmazlar sırasıyla 12.554134 ve 23.8124,26 m2 yüzölçümleriyle orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacılar vekili 24/02/2014 havale tarihli dava dilekçesinde; .... yapılan kadastro çalışmaları esnasında davacıların kök murisleri .....adlarına tapuda kayıtlı olan, mirasçılar arasında yapılan taksimat sonucu davacılara intikal eden ve günümüze kadar davacıların zilyetlik ve tasarrufu altında bulunan taşınmazlarının 101 ada 1 ve 102 ada 2 nolu parseller olarak orman vasfı ile Hazine adına tespit edildiği, taşınmazların orman vasfında olmadığı belirtilerek davalılar adına yapılan tespitin iptal edilerek taşınmazların davacılar adına tescili istenilmiştir.

Asli müdahiller 19.04.2013 ve 31.07.2013 havale tarihli müdahillik dilekçelerinde; dava konusu edilen taşınmazlarda kendi paylarının da olduğundan bahisle müdahillik talebinde bulunmuşlardır.