muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/42079, Karar No: 2013/12724, Tarih: 27.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/42079 E.  ,  2013/12724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında görevli memura direnme ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın savunmasında eylemini kasten gerçekleştirmediğini arbede esnasında kırılmış olabileceğini beyan etmesine, katılan ve tanıkların sanığın katılana vurarak parmağını kırmadığını arbede esnasında kırılmış olabileceğini beyan etmelerine, arbedenin birden fazla polis memuru ile sanık arasında gerçekleşmesine göre, sanığın eylemininin olası kasıtla yaralama suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmaksızın, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16010, Karar No: 2016/14823, Tarih: 01.12.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/16010 E.  ,  2016/14823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocukların cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylem ve sevk maddeleri ile temyizin kapsamı ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Ceza Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen hükümlerine, temyiz dilekçesi içeriğine göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında çocukların cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/2. maddesine göre kamu davası açılmış olup, aynı kanunun 103/1. maddesinden hüküm kurulmuş bulunmasına göre, işin incelenmesinin Yüksek 14. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 01/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11113, Karar No: 2012/46488, Tarih: 21.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/11113 E.  ,  2012/46488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Eklenti (müştemilat) kavram olarak konuta ya da işyerine bağlı veya pek yakın yerler anlamını taşır. Daha açık bir deyimle “eklenti” (müştemilat) konut ya da işyeri ve benzeri yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yerlerdir.

Bir yerin, hak sahibinin başkalarının buraya girmesine rıza göstermeyeceğini belirtecek nitelikte bir takım işaretlerle dış alemden ayrılmış olması, bu yerin konut ya da işyeri eklentisi sayılması için yeterlidir. Bu işaretlerin mutlaka sağlam ve aşılması mümkün olmayan duvar şeklinde olmasına gerek yoktur. Hatta bu engellerin, maddi olması da şart olmayıp, pisişik bir engel veya işaret olması da yeterlidir. Daha doğrusu bu yere girmenin, hak sahibinin rızası dışında olamayacağının anlaşılır durumda olması gerekir. Özellikle failin kastının belirlenmesi bakımından hak sahibinin özgüleme (tahsis) iradesini anlaşılır kılacak, bazı maddi işaretlerin bulunmasına gereksinim vardır.

Bir yerin etrafı çevrili ise, burayı eklenti saymak kolaydır. Fakat bir yerin etrafı çevrili bir yer içinde bulunması o yerin her zaman için konut eklentisinden sayılmasını mümkün kılmaz. Çünkü önemli olan bu yerin, girildiği takdirde konut ya da işyeri sakinlerinin kişi özrgürlüklerinin huzur ve güvenliğinin bozulabileceği bir yer olmasıdır.

O halde suça konu olan bir yer, doğrudan doğruya konut ya da işyeri olmasa bile bu yere girilmesi veya girildikten sonra çıkılmaması konutun ya da işyerinin huzur ve sükununu bozuyorsa, dolayısıyla kişi hürriyetini ortadan kaldırıyorsa, bu gibi yerleri eklenti olarak daha doğrusu konutun ya da işyerinin eklentisi (müştemilatı) olarak kabul etmek uygun olur. Her olayın ve konutun ya da işyerinin özelliğine göre duruşma yargıcı konut ya da işyeri eklentisi olduğu ileri sürülen yerde keşif yaparak, bu yerin konut ya da işyeri eklentisi olup olmadığı konusunda yerinde araştırmada bulunarak, yöresel gelenek ve inançları da gözeterek, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçiminde bir sonuca varmak zorundadır.

Temyiz incelemesine konu somut olayda, yakınan ...'nin aşamalardaki anlatımları, olay yeri basit krokisi, mahkemece yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporu ve ekindeki fotoğraflar ile tüm dosya kapsamına göre, yakınana ait suça konu küçükbaş hayvanların muhafaza edildikleri hayvan ağılının, etrafı açık olan geniş bir alanda kurulu olup, bulunduğu yer itibariyle herhangi bir konutun eklentisi niteliğinde olmadığı, “hayvanlara özgü bağımsız barınak” niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında; delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek unsurları oluşmayan konut dokunulmazlığını bozma suçundan da ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11445, Karar No: 2017/4429, Tarih: 18.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/11445 E.  ,  2017/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/06/2016 tarih ve 2016/55-2016/266 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; Federal Almanya Cumhuriyeti Frankfurt am Main Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 21/10/2010 tarih ve 2-12 O 144/09 sayılı kararının ve masraf kararının kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın ve yargılama masraflarına dair kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili; savunma hakkının ihlali nedeniyle kararın tenfiz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; yabancı mahkeme kararının davalılara daha önce iç hukukları gereğince posta yolu ile tebliğ edildiği, tebliğ tarihinden itibaren itiraz süresi içerisinde itiraz hakkının kullanılmadığı, sonradan Adalet Bakanlığı aracılığı ile yapılan ikinci tebliğ üzerine davalının karara itiraz ettiği, bunun üzerine ikinci tebliğin davalıya itiraz etme hususunda yeni bir hak tanımayacağı gerekçesiyle süresinde olmayan itirazın reddine karar verildiği, bu şekilde yabancı mahkeme kararının usulüne uygun bir şekilde kesinleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/09/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/09/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 50. maddesi, yabancı mahkemelerce hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş bulunan kararların, verildiği devlet kanunları uyarınca kesinleşmiş ise tenfiz kararı verilebileceğini öngörmektedir. Bu çerçevede, anılan kanun hükmünün, yabancı ilamın kesinleşmesi için, ilamın verildiği devletin kanunlarına atıf yapmakta olduğu ve şekli anlamda bir kesinleşmeyi gerekli ve yeterli bulduğu açıktır. Şu halde, o devlet ülkesinde kanun yollarından da geçerek yahut bu hak ilgilisi tarafından kullanılmaksızın şeklen kesinleşmiş olduğu karar üzerine şerh edilen yabancı ilamların, aslında o yer kanunlarına aykırı olarak kesinleştirildiğinin öne sürülebilmesinin, bu durum aynı zamanda ilgilinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olmakla, 5718 sayılı Kanun’un 54/ç maddesine temas eden bir mahiyette olduğu kabul edilmek gerekir. Her ne kadar, 54/ç maddesinde de “o yer kanunları” ibaresine yer verilmiş ise de, savunma hakkının evrensel bir insan hakkı meselesi olması nedeniyle, 50. ve 54. maddelerde yer verilen bu ibarelerin birbirinden farklı anlamlar içerdiği ve farklı menfaatlere yöneldiği kabul olunmalı, 50. maddedeki düzenlemenin yukarıda da söz edildiği üzere şekli anlamda bir kesinliğe delalet ettiği, 54. maddedeki düzenlemenin ise savunma hakkının ihlali niteliğinde bir hal olup olmadığına dair daha derinlikli bir incelemeyi gerektirdiği dikkate alınmalıdır. Bu halde, söz konusu hususun tenfiz mahkemesince nazara alınması ve araştırılması, 54. madde hükmünde sınırlandırıldığı üzere, ancak, aleyhine tenfiz talep edilen tarafından Türk mahkemesinde bu hususun ileri sürülmesi koşuluna bağlıdır. Bu husus ileri sürülmemiş ise, tenfiz mahkemesince nazara alınmamalıdır.

Aksi halde, 50. maddedeki düzenlemenin şekli anlamda kesinlik dışında re’sen ve savunma hakkının ihlali mahiyetinde olup olmadığı hususu mahkemece araştırılacak olursa, bu durum, Dairemize yansıyan pek çok dava dosyasında görüldüğü üzere, Lahey Sözleşmesi’nin varlığına rağmen, kararın posta yolu ile yapılan tebligat ile Alman Kanunları mucibince kesinleştiği tespitinde bulunan Alman Temyiz Mahkemesi kararlarının yok sayılması anlamına geldiği gibi aynı zamanda o yer kanununa atıf yapan 5718 sayılı Kanun’un 50. maddesinin açık hükmünün de ihlali anlamına gelir ki, bu yaklaşımın pratik sonuçları itibariyle bir paradoksa yol açtığı da görülmelidir.

Dava dosyası içeriği uyarınca, davalı ...'ın, 5718 sayılı Kanun'un 54/ç maddesine uygun düşen bir savunması bulunmadığı, diğer davalının bu yöndeki savunmasının ise mahkemece yukarıdaki açıklamalar ışığında herhangi bir değerlendirmeye tabi tutulmaksızın, sadece kararın kesinleşmediğinden bahisle, tenfiz engeline dayalı olarak davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Şu halde, yine yukarıdaki açıklama çerçevesinde, davalı ... hakkındaki tenfiz isteminin reddi için gerektirici nedenler bulunmadığından anılan davalı hakkındaki yabancı ilamın tenfizine karar verilmek üzere, diğer davalı hakkındaki hükmün ise savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı yolunda bir değerlendirme yapılmak üzere bozulması gerektiği kanısında olduğumdan Daire çoğunluğunun kararın onanmasına ilişkin görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/25627, Karar No: 2013/659, Tarih: 16.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25627 E.  ,  2013/659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Midyat Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.11.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, manevi tazminat miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2013 (Çrş.
Yargıtay — Esas No: 2013/21232, Karar No: 2014/7455, Tarih: 18.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21232 E.  ,  2014/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2013/30-2013/57

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalar, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın A.. Y.. yönünden feragat nedeniyle reddine, diğerleri yönünden birleşen davalarla birlikte kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Dava konusu taşınmazların yüzölçümü, geometrik durumları ve enerji nakil hattı güzergahları nazara alınarak dava konusu ... parsel sayılı taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün binde ..., ... parsel sayılı taşınmazda binde ..., .... parsel sayılı taşınmazda binde .. ve ... parsel sayılı taşınmazda ise binde 28 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, bu yönteme uyulmadan irtifak geçen alana ve kalan kısma ayrı ayrı değer kayıp oranları belirleyen geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmazlardan ... parselin irtifak hakkı kullanım bedeline hükmedilmesine rağmen, idare lehine daimi kullanım hakkı tesisine dair hüküm kurulmamış olması,

Doğru olmadığı gibi,

3)Davanın mahiyeti gözönünde bulundurularak asıl dosya ile birleşen dosyalar yönünden;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4301, Karar No: 2016/264, Tarih: 14.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/4301 E.  ,  2016/264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait 1985'li yıllara ait hava fotoğrafı, bilirkişi tarafından uygulanan tarihli belli olmayan memleket haritası 1972 yılından daha eski yıllara ait ise memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ve memleket haritaları dosyaya getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişisine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/01/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9927, Karar No: 2019/2856, Tarih: 27.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9927 E.  ,  2019/2856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın arıcılık ile uğraştığı, arı kovanlarını tarlaya açık bir şekilde bıraktığı, bu tarihten yaklaşık 2 ay kadar önce arı kovanlarının yanına gittiğinde 10 adet arılı kovanın eksik olduğunu fark ettiği, yapılan araştırmada 3 km ötede arıcılıkla uğraşan arkadaşı olan sanığın arı kovanlarının içerisinde müştekiye ait üzerinde boya ile soyadının baş harfini işaretlediği yani "K" harfinin bulunduğu iki adet kovanın belirlenerek Jandarma tarafından tespitinin yapıldığı, kovanlarının alt ve üst pervazları kapakları ve uçuş deliklerinin farklılığı nedeniyle diğer arı kovanlarından ayırt edici özelliği olduğu ve bu husususun müştekinin kovanlarının bir kısmını yapan tanık ... tarafından doğrulandığı ve tanığın mahkemede fotoğraflardan bu kovanların müştekiye yaptığı arı kovanları olduğunu beyan ettiği anlaşıldığından, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Katılan ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6189, Karar No: 2014/2075, Tarih: 27.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6189 E.  ,  2014/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/101285

MAHKEMESİ : Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2009/348 (E) ve 2011/682 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen sanık Hasan ve diğer bir kişi ile birlikte şikayetçiye ait olup yol kenarına bırakılan 5 adet mazot bidonunu geldikleri araca yükleyip uzaklaştıkları ve bu esnada olayı başından beri gören tanık Mustafa tarafından takip edildikleri, takip esnasında araçlarının arızalanması nedeniyle çaldıkları mazot bidonlarını hakimiyetlerine alamadan olay yerinde terk ettiklerinin anlaşılmasına göre, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Z.. D.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozmanın hükmü temyiz etmeyen H.. Ş..'e de sirayeti gerektiğinin gözetilmesine, 27/01/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5860, Karar No: 2019/6406, Tarih: 29.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5860 E.  ,  2019/6406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Zamanaşımı süresi içerisinde mala zarar verme suçundan işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 29/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.