muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/115, Karar No: 2023/4711, Tarih: 12.10.2023

B. Mahkemece Bozmaya uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Mahkemece verilen yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın davacının kayınpederi olan ... kredisinin yeterli olmaması sebebiyle oğlu ... adına 09.10.2009 tarihinde tescil edildiği, bu evde davacı ve eşi ...'ın ikamet ettiği, daha sonra davalı ...'a 15.06.2011 tarihinde taşınmazın devredildiği, davalı ...'ın ise 22.04.2015 tarihinde taşınmazı ...'na devrettiği, 02.11.2015 tarihinde ise davacı tarafından eldeki davanın açıldığı, davacı ve davalı ...'in 06.04.2007 tarihinde evlendikleri, 14.04.2021 tarihinde boşandıkları, boşanma davasının 16.12.2014 tarihinde açıldığı, dava konusu taşınmazın aile konutu vasfının tarafların boşanmaları sebebiyle ortadan kalktığı, davalı ... tarafından dava konusu taşınmazın 3 üncü kişiye devredildiği, iyi niyetli üçüncü kişinin haklarının korunması gerektiği, taşınmazın edinme şekli de değerlendirildiğinde davacının mal rejimi kapsamında satışı yapılan taşınmazdan hak talebinde bulunabileceği, davalıların davacının katılma alacağını azaltmak kastı ile devir yaptığına dair herhangi bir delilin de bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine, harç yargılama giderleri ve vekâlet ücretlerinin haksız çıkan davacı taraftan tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşımazın aile konutu vasfında olduğunu, davalıların danışıklı olarak taşınmazı davalı ... adına tescil ettiğini, sonrasında müvekkili ile davalı arasında boşanma davası açılmasının hemen sonrasında taşınmazın yine danışıklı olarak dahili davalı ... adına tescil edildiğini, davalı ...'ın taşınmazın aile konutu olduğunu bildiğini, bu işlemin eşten mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını, devir tarihinde taşınmazın bedelinin rayiç bedelinin çok altında olduğunu, davanın açılmasına sebebiyet verilmediği için yargılama giderlerinin de davalı tarafa yükletilmesi gerektiğini belirterek hükmün tamamı yönünden Mahkeme kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın aile konutu vasfında olup olmadığı boşanmayla birlikte aile konutu korumasının eşler yönünden sona erip ermeyeceği ve taşınmazın satışlarının muvazaalı olup olmadığı, yargılama giderleri ve vekâlet ücretleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı, 194 üncü maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü, 326 ncı, 331 inci maddesinin birinci fıkrası, geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı, 194 üncü maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü, 326 ncı, 331 inci maddesinin birinci fıkrası, geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Dava 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesine dayalı aile konutu şerhi konulması ve tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Davacı ... ile davalı ... arasındaki evlilik birliği 14.04.2021 tarihinde boşanma ile son bulmuştur. Evlilik boşanma ile sona erdiğine göre dava konusu taşınmaz aile konutu olma niteliğini kaybetmiş, dava konusuz kalmıştır. Davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 331 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, davanın konusuz kalması sebebiyle, davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderinin takdir edilmesi gerekir. Davacı taraf dava konusu taşınmazın aile konutu niteliğinde olduğunu, davalı ... ile aralarında boşanma davasının derdest olduğunu, davalıların taşınmazın aile konutu olduğunu bildiğini, danışıklı olarak taşınmazı tapuda önce davalı ...'e, davalı ...'den de diğer davalı ...'a satış yolu ile tescil edildiğini iddia etmiş, davalılardan ... taşınmazın bedelini kendisinin ödediğini, kredi kullanamadığı için taşınmazın önce davalı ... adına tescil edildiğini sonrasında da kendisine devrinin yapıldığını savunmuş, davalı ... ise taşınmazı yatırım amacı ile aldığını ve diğer davalı ... ile aralarında kira ilişkisi olduğunu ileri sürmüştür. Dosya kapsamı, tarafların iddia ve savunmaları, mahallinde icra edilen keşif, tanık anlatımları hep birlikte değerlendirildiğinde; davacı ... ile davalı ...'in 2007 yılında evlendiği, dava konusu taşınmazın 09.01.2009 tarihinde davalı ... adına tescil edildiği, taşınmazın tarafların aile konutu olarak kullanılmaya başlandığı, akabinde taşınmazın 15.06.2011 tarihinde diğer davalı ... adına, 22.04.2015 tarihinde ise davalı ... adına satış sureti ile tescil edildiği, buna rağmen eldeki davanın açıldığı 02.11.2015 tarihinde ve sonrasında taşınmazın davacı ... tarafından kullanılmaya devam ettiği, bu kapsamda aile konutu vasfındaki taşınmazın davalı ... tarafından davacının açık rızası alınmadan davalı ...'e yapılan devir işleminin 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesine aykırı olduğu, davalı ... tarafından diğer davalı ...'a yapılan devir işleminde de davalı ...'ın iyi niyetli olduğunun kabul edilemeyeceği nazara alındığında, davacının eldeki davayı açmakta haklı olduğu, yargılama harç ve giderleri ile vekâlet ücretinin davacı yararına takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu, davacı aleyhine yargılama harç ve gideri ile vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının yukarıda (1) ve (2) numaralı paragraflarda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

İş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10090, Karar No: 2007/11914, Tarih: 06.12.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/10090 E.  ,  2007/11914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EYÜP 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı site yöneticiliği, davalının davacı siteye ait atık ve pis su kanalına kendi atık su kanalını bağladığını, bu durumun davacıya ait atık su kanalını zorlayarak zaman zaman kapanmasına yol açtığını, ihtara rağmen müdahalesine devam ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, atık su kanalının davacının rızası ile birlikte kullanıldığını, tıkanıklığın davacının kötü kullanımından kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya ait 45 parselde bulunan atık su kanalına kendi atık su kanalını bağlamak suretiyle elattığı gerekçesiyle davanın kabulü ile elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı T... İş Merkezi Yöneticiliği adına vekalet veren yönetim kurulu başkanı Y...Ak’ın dava konusu 246 ada 45 parsel sayılı taşınmazda bulunan B blok 120 nolu atölye nitelikli bağımsız bölümün kayden maliki olduğu görülmektedir.Her ne kadar kayda dayalı olarak açılan elatmanın önlenmesi davalarında davacı site yönetiminin davada taraf olma ehliyeti bulunmamakta ise de davacı iş merkezi adına dava açan adı geçen yönetim kurulu başkanının  dava konusu ana yapıda bulunan bağımsız bölümlerden biri üzerinde mülkiyet hakkına sahip olduğu anlaşıldığından davacının dava ehliyetinin bulunmadığı söylenemez.

Ancak, davanın İş Merkezi Yöneticiliği aleyhine açıldığı anlaşılmaktadır. Davada gerçek ve tüzel kişiler yada bunların yasal temsilcileri taraf olma ehliyetine sahiptir. Apartman kat malikleri kurulunun (Yönetimin) tüzel kişiliği ve bu nedenle taraf ehliyeti yoktur. Kat maliki olmayan yönetici ve yönetim kurulu aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 6.12.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3712, Karar No: 2013/21985, Tarih: 20.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3712 E.  ,  2013/21985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, davalı T.C. Ulaştırma Bakanlığı Antalya Ulaştırma Bölge Müdürlüğünde 01.11.2006-08.11.2006 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanunun 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

506 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesi ile, “işveren; ...sigortalıları çalıştıran... kişiler...” olarak tanımlanmış olup, hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmasında, bir başka deyişle, davanın sübutu, kanıtlama yükümlülüğü ve verilen kararın infazı açısından, işverene husumet yöneltilmesi zorunludur.

Husumet konusu kamu düzeni ile ilgili olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 116. (mülga HUMK 187.) maddesinde yer alan ilk itirazdan olmadığından davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda; dava açılırken T.C. Ulaştırma Bakanlığı Antalya Ulaştırma Bölge Müdürlüğünün davalı olarak gösterildiği ve yargılamanın bu şekilde tamamlandığı oysa anılan Müdürlüğün tüzel kişiliği ve pasif dava ehliyeti bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece, HMK. 124. maddesi dikkate alınmak suretiyle davacıya, T.C. Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığına karşı husumet yöneltmesi için mehil verilmeli, husumet yöneltildiğinde, göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı SGK Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı SGK Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15428, Karar No: 2015/968, Tarih: 26.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/15428 E.  ,  2015/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : 4721 sayılı tmk gereğince tedavi amaçlı

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi atanması talebine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince vasi atanması istenen kısıtlı adayının “ ... Mahallesi,.. Caddesi No:31 İç Kapı No:25 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlı kaydının “... Sokak No:6 A İçkapı No:1 .../...l” adresinde oturduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının nüfus kayıt sistemine ve kılluk tarafından yapılan 24.12.2013 tarihli adres araştırmasına göre yerleşim yerinin “ ... Sokak No:6 A İçkapı No:1 .../...l” adresi olduğunun belirtildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3331, Karar No: 2019/5616, Tarih: 16.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3331 E.  ,  2019/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Maçka Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 14. maddesinin 1. fıkrasının “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır.” şeklinde düzenlendiği,

Temyiz dışı sanık Murat Bayrak hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, adı geçen sanığın yokluğunda verilen kararın 02.10.2014 tarihinde sanığın mernis adresi olduğu belirtilen adresine 7201 sayılı Kanun’un 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, tebligatın üzerinde “Sanığın askerde olduğu” şerhinin bulunduğu, anılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 14. maddesinin 1. fıkrasına aykırı olduğu anlaşılmakla;

Sanık Murat Bayrak’a, hükmü temyiz etme yetkisi olduğu, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabileceği ve temyiz süresi de gösterilmek suretiyle, gerekçeli kararın açıklamalı davetiyeyle usulüne uygun tebliği ile bunu gösterir belgeler ve sunması halinde temyiz dilekçesi ve bu konuda düzenlenecek olan ek tebliğname de eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 16/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6238, Karar No: 2019/12674, Tarih: 25.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/6238 E.  ,  2019/12674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/12/2018 tarihli ve 2018/18120 soruşturma, 2018/18279 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, kararın gerekçesiz olduğundan bahisle itirazın kabulü ile soruşturmanın genişletilmesi amacıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin Kocaeli 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/02/2019 tarihli ve 2018/4595 değişik iş sayılı kararını müteakip, aynı eyleme ilişkin Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2019 tarihli ve 2019/5014 soruşturma, 2019/2986 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Kocaeli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2019 tarihli ve 2019/1304 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/07/2019 gün ve 94660652-105-41-7782-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/08/2019 gün ve 2019/80766 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinde yer alan, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/12/2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın mercii Kocaeli 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/02/2019 tarihli ve 2018/4595 değişik iş sayılı kararı ile soruşturmanın genişletilmesi amacıyla kaldırılmasını takiben, aynı eyleme ilişkin olarak Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazı inceleme yetkisinin de soruşturmanın genişletilmesi kararını veren Kocaeli 3. Sulh Ceza Hâkimliğine ait olduğu gözetilmeden, Kocaeli 2. Sulh Ceza Hâkimliğince yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin şikâyet dilekçesinde özetle; müşteki ... Turizm Nak. Ve Tic. Ltd. Şti. isimli şirket ile ... Kazanları San. Tic. A.Ş. arasında personel taşıma konusunda sözleşme yapıldığını, şüphelinin müşteki şirkette proje yönetimi sorumlusu olduğunu, bu işinden kaynaklı tedarikçilerle şirket arasındaki finansal ilişkiyi sağladığını, ... Kazanları San. Tic. A.Ş. isimli şirketin yapılmayan servislerin usulsüz şekilde yapılmış gibi gösterilerek 158.615,60 Türk lirası haksız kazanç sağlandığını belirterek müşteki şirketten tutarın iadesini talep ettiğini, yaptıkları araştırmada kendilerinin de usulsüz yapıldığını tespit ettiklerini ve iade faturasına istinaden 158.615,60 Türk lirasını isimli şirkete iade ettiklerini, şüphelinin tedarikçilerle işbirliği yaparak yapılmayan servisleri yapılmış gibi göstermek suretiyle müşteki şirketi zarara uğrattığını ve haksız kazanç elde ettiğini bildirerek şikâyetçi olması üzerine yürütülen soruşturma neticesinde; şüphelinin üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şüphelinin alınan ifadesinde servis şoförlerinin puantajını ... ve ... isimli şahıslarla birlikte yaptığını, bu puantajların kontrolünü de ... ve isimli şahısların yaptığını ifade etmesi, müşteki vekilinin de, şüphelinin personel taşıma işini yapan tedarikçilere sahte fatura tanzim ettirerek tedarikçiler üzerinden haksız kazanç sağladığını ve bu duruma ile ... isimli kişilerin tanık olduğunu iddia etmesi karşısında, ..., ..., ..., , ve ...'ın tanık olarak ifadelerinin alınması ile olaya ilişkin bütün bilgi ve belgeler toplandıktan sonra yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Kocaeli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2019 tarihli ve 2019/1304 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinde yer alan, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/12/2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın mercii Kocaeli 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/02/2019 tarihli ve 2018/4595 değişik iş sayılı kararı ile soruşturmanın genişletilmesi amacıyla kaldırılmasını takiben, aynı eyleme ilişkin olarak Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazı inceleme yetkisinin de soruşturmanın genişletilmesi kararını veren Kocaeli 3. Sulh Ceza Hâkimliğine ait olduğu gözetilmeden, Kocaeli 2. Sulh Ceza Hâkimliğince yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,