muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/50106, Karar No: 2010/6645, Tarih: 15.03.2010

bağlı olarak çalıştığı gerekçesi ile davalı ... Bakanlığın hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı yönünden ise davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmensin yazılı fesih bildiriminde bulunulmadan feshedildiği anlaşıldığından feshin geçerli nedene dayanmadığının kabulü isabetli olmuştur.

Taraflar arasında diğer bir uyuşmazlık konusu da davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığıdır. Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu

içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.)

içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.)

Somut olayda davalı Bakanlığa bağlı Adana Numune ve Araştırma Hastanesi ile davalı ... Temizlik Ltd.Şti. arasında yapılan 14.1.2009 tarihli hizmet alım sözleşmesine göre hastanenin “malzemeli temizlik ve hastane destek hizmeti (sekreterya, teknik destek ve kalorifercilik hizmeti, yük taşıma, bahçıvanlık, hasta karşılama, yönlendirme, bilgilendirme, santral hizmeti ve evrak tranportu) hizmetleri davalı ... Temizlik Ltd.Şti.’ne verilmiştir. Davacı anılan sözleşme kapsamında davalı şirkete bağlı olarak sözleşme kapsamındaki işte çalışmış olup, iş sözleşmesi yazılı bir fesih bildirimi olmadan davalı şirketçe feshedilmiştir. Hizmet alım sözleşmesinin konusu olan hizmetlerin tamamı yardımcı işler olup, davacının temizlik işçisi olmasına rağmen fiilen sözleşmenin kapsamı dışında hastabakıcılık, hemşirelik gibi aslı işlerde çalıştırıldığı iddia ve ispat edilmiş değildir. Davalı Bakanlığın yardımcı işlerini alt işverene vermesi 4857 sayılı İş Kanunun 2/6-7.maddesi uyarınca mümkündür. İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer vermesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı Bakanlığa ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... Temizlik Ltd.Şti.’ne ait işyerindeki işine İADESİNE,

3-)Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

1-)Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... Temizlik Ltd.Şti.’ne ait işyerindeki işine İADESİNE,

3-)Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-)Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğacak olan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-)Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.000.TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-)Davacı tarafından yapılan ( 46.40 ) TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

Kesin olarak, oybirliğiyle 15.03.2010 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6461, Karar No: 2023/1375, Tarih: 07.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6461 E.  ,  2023/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/714 Esas, 2021/897 Karar

DAVA TARİHİ : 29.06.2017

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/460 E., 2019/801 K.

Taraflar arasındaki limited şirket ortaklığından çıkarılması ile ayrılma akçesi ve kar payı istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 614 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre şirket hakkında bilgi alma inceleme hakkını kullanmak istediğini, bununla ilgili olarak şirkete ihtarname çektiğini, ancak davalı şirketin bilgisayarlar çöktüğü bahanesiyle bilgi vermekten kaçındığını, yaklaşık 5 yıldır kendisine şirketten bir bilgi verilmediğini, şirketin merkezini taşıdığını ancak kendisine bu konuda bilgi verilmediğini, şirketin bilgisayarlarının çökmesiyle ilgili olarak suç duyurusunda bulunulduğunu, şirketin iyi yönetilmediğini, kayıtlara ilişkin bilgisayar çökmesi bahanesinin şirketin kötü yönetildiğinin bir emaresi olduğunu, bu nedenle şirketten haklı nedenle ayrılmak istediğini ileri sürerek ortaklıktan çıkmaya izin, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2.000,00 TL ayrılma akçesi ve 5.000,00 TL kâr payına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının haklı sebeplerin ispatı için delil olarak tanık beyanlarına dayanmış ise de süresinde tanık listesi sunmadığı, 6102 sayılı Kanunun 614'üncü maddesi gereğince müdürün şirket işleri ve hesapları hakkında bilgi vermemesi halinde ortağın şirket genel kuruluna başvurması, genel kurulun karar vermemesi halinde de mahkemeden karar alması gerektiği, davacının bilgi almak için genel kurula ya da mahkemeye başvurduğu yönünde bir iddiasının da bulunmadığı, ortağın bilgi almak için her seferinde genel kurula ve mahkemeye başvurmak zorunda kalması halinde bu durumun şirketten çıkma talebi için haklı sebep oluşturabileceği, bu aşamada ise davacının şirket faaliyetlerinden bilgi sahibi olmaması yönündeki iddiasının ortaklıktan çıkma açısından haklı bir sebep olarak görülmediği, diğer iddiası yönünden ise, davalı şirketin kötü yönetildiği hususunda bilirkişi marifetiyle yapılan incelemede son yedi yıl içinde sadece iki yıl şirketin zarar ettiği, diğer yıllarda ise kâr ettiği, kaldı ki şirketin zarar etmesinin de başlı başına ortaklıktan çıkma nedeni teşkil etmeyeceği, 6102 sayılı Kanun'un 638 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince haklı sebepleri ispatlayamamış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 6102 sayılı Kanun'un 614 üncü maddesi uyarınca kendisine şirketin iş ve hesapları hakkında bilgi verilmesi ve bilahare şirket genel kurulunun toplanması için ihtarnameyi keşide ettiğini, şirket müdürü ...in 08.05.2018 tarihli ihtarnamesi ile şirket bilgisayarlarının Nisan 2018 sonrasında çökertildiğini iddia ederek yanıt vermemelerinin mücbir sebep dolayısıyla olduğunu, şirket kârından yararlanmasının engellendiğini, şirketin bilgisayarının çöktüğü ve muhasebe kayıtlarına ulaşılamadığı bu konuda Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu bilgisinin dahi yapılan araştırmalar sonucu öğrenildiğini, şirketin Ticaret Müdürlüğüne bildirilen adresinden ayrılarak yeni bir adrese taşınması hakkında da davacıya hiçbir bilgi vermediğini, davalı şirkete yapılacak tebligatlar ancak 3185 sayılı Tebligat Kanunu'nun (3185 sayılı Kanun) 35 inci maddesi hükümlerine göre yapılabildiğini, şirketin fiilen çalışıp çalışmadığını, adresi, şirket envanterine kayıtlı malların yerleri, vergi yükümlülüklerinin yerine getirilip getirilmediği hakkında bilgi verilmediğini, müvekkili ile şirket arasındaki ortaklık ilişkisini zayıflamasına bu nedenle ortaklık ilişkisinden haklı sebeple çıkma talebinin gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesinin usule ve yasaya aykırı olduğunu, yerel mahkemenin şirket zarar etmediği için kötü yönetilmediği yönünde hüküm kurduğunu, bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, limited şirketlerde müdürlerin özen yükümlülüğü olduğunu, özen yükümlülüğünün 6102 sayılı Kanun'un 626 ncı maddesinin birinci fıkrasının f bendinde düzenlenmiş olup, söz konusu madde uyarınca müdürlerin görevlerini ifa ederken tüm özeni göstermeleri gerektiğini, özen yükümlülüğünün objektif esaslar göz önüne alınarak belirleneceğini, bir sermaye şirketi türü olan limited şirketin 6102 sayılı Kanunun 533 üncü maddesi uyarınca şirketin sağlayacağı kazançtan yararlanmak amacı ile ortak olunacağını, davalı limited şirketin uzun süre boyunca kâr dağıtımı yapmadığını, bu hususun da şirketin amacından saptığını ve kötü yönetildiğini gösterdiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ortaklıktan çıkmasına haklı neden olarak 6102 sayılı Kanun'un 614 üncü maddesine dayanmış ise de bilgi alma hususunda genel kurulu toplantıya çağırarak bu talebine karşılık bulamaması sonucunda mahkemeye başvurduğuna dair bir delil sunmadığı, bu hususta tüm hukuki yolları tükettiğini ispatlayamadığı, şirketin kötü yönetildiğine dair iddia hususunda ise bilirkişi heyetinden alınan denetim ve hüküm kurmaya elverişli raporda da belirtildiği üzere, şirketin son 7 yıl içinde sadece iki yıl zarar ettiği, diğer yıllar kar ettiğinin tespit edildiği göz önüne alındığında davacının haklı sebebi ispatlayamadığı, davacının davalı şirket ortaklığından çıkmasını gerektirir her hangi bir somut olay yada uyuşmazlığın ortaya konulup kanıtlanamadığı ve haklı sebep kriterinin yerine getirilmediği gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, limited şirket ortaklığından çıkarılması ile ayrılma akçesi istemine ilişkin olup, limited şirket ortaklığından çıkmak için gerekli haklı sebeplerin oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 331, 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 614, 638'inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8136, Karar No: 2010/237, Tarih: 28.01.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/8136 E.  ,  2010/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı tarafın dayanağını oluşturan Kanunuevvel 1328 tarih 70, 122, 133 ve 147 numaralı tapu kayıtlarının, tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilmesi,

2- Davalı tarafın dayanağını oluşturan Kanunuevvel 1328 tarihli tapu kayıtlarından malik olarak görünen .... ve ... ve ...'a ait veraset ilamları veya veraset ilamlarına esas nüfus kayıtlarının getirtilmesi,

3- Mahallinde yapılan keşif sonrasında dosyaya sunulan uzman fen bilirkişi raporunda davalı tarafın dayanağını oluşturan Kanunuevvel 1328 tarihli tapu kayıtlarının ve 1937 tarih 247 Tahrir numaralı mera vergi kaydının kapsamında kaldığı bildirilen tüm taşınmazlar ile bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin; varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile kadastro tespitlerinin dayanaklarını oluşturan kayıtlarının; kadastro tespitleri kesinleşmişse, kadastro sonucu oluşan tapu sicil veya ortamalları sicil kayıtlarının getirtilmesi,

4- Çekişmeli taşınmazlar ile Kangal İlçesi ... Köyü ile ... Beldesi ... Mahallesi çalışma alanında kalan taşınmazları birlikte gösteren birleşik ve çalışma alanları işaretlenmiş pafta örneğinin getirtilerek dosya içine konulması; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13794, Karar No: 2016/16542, Tarih: 06.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/13794 E.  ,  2016/16542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının ...'nun alt kuruluşu olan ... ile sözleşme imzalayarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin kesintisiz olarak devam ettiğini ve 31.12.2014 tarihinde sahada işi bitmesinin ardından yeni görev verilmesi konusunda işverene yaptığı başvuruların sonuçsuz kaldığını, 30.06.2015 tarihinde yazılı bir bildirim ve açıklama olmadan iş sözleşmelerinin feshedildiğini şifahen öğrendiklerini, müvekkilinin yaptığı işin asıl işverenin alanına giren, iş olduğunu, ihalelerle çeşitli firmalara hizmet alım, sözleşmeleri ile verdiğini, Petrol arama ve üretim petrol saha hizmetleri petrol ticaret ve petroj dağıtım alanlarında faaliyet gösteren ... daha ucuz işçi çalıştırmak amacıyla muvazaalı olarak gerçekleştirdiği belirli süreli iş sözleşmeleriyle taşeron işçileri alarak akdettiği personelin aslında asli ve sürekli işlerde çalıştıkları ve işyerinin asli ve sürekli işçileri olduklarını, iş kanunu ve sair işveren yönetmeliğine aykırı muvazaalı işlem yapıldığını, ...'ın sçzleşme yaptığı şirketlerin işi yapabilecek kapasite ve yeterlilikte olmadığını, işçi, aynı işverene ait aynı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını, ...'in Botaşa devrinin faaliyetlerini sonlandırmak için bir etken olmadığını, feshin son çare olması ilkesinin gözetilmediğini belirterek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, işe iade kararı kesinleşinceye kadar geçecek, süre içip dört aylık süreye ait ücret ve diğer haklarının, mahkemece verilecek işe iade kararına davalı tarafından uyulmaması halinde sekiz aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dayalı Cevabının Özeti:

Dayalı Cevabının Özeti:

Davalı ... ...... vekili, davacımın ...'den yüklenilen ihaleler kapsamında 30.06.2015 tarihine kadar çalıştırıldığını, ihalelerin şirketin üzerinde kalması, üzerine çalışacak personelin isimlerinin ... tarafından liste, olarak bildirildiğini, yapılan işin petrol, gaz ve jeotermal sahalarında hizmet verilmesi olduğunu, hizmetin son derece özellikli bir iş olduğunu, bu kapsamda çalışan işçilerin özel uzmanlık sahibi işçiler olduğunu, şirketin elinde başkaca emsal iş olmadığı için davacının başka işyerinde çalıştırılmasının mümkün olmadığını, işi sona erdirenin ihaleye çıkmayan ... olduğunu, davacının proje bazlı çalıştırıldığını, projenin sona ermesi ile çalıştırılma imkanının ortadan kalktığını, işçilerin ihale sürelerine göre belirli süreli hizmet sözleşmesi ile çalıştırıldığını, ... Bakanlığı müfettişinin muvazaanın varlığına ilişkin raporuna karşı ... ... İş Mahkemesinin 2014/820 esas sayılı dosyasında açılan davanın derdest olduğunu, ..... İş Mahkemesinin kararı ile işçilerin ...'e iadesine karar verildiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ............., davacının ....'nin işçisi olmadığını, husumet itirazında bulunduklarını, ....'nin ...'nun talep etmesi durumunda petrol ve gaz kuyularında çalıştırılmak üzere Kamu İhale Mevzuatına uygun olarak idari ve teknik personel temin ettiğini, asıl işveren sıfatı bulunmadığını, ihale makamı olduğunu, davacının ihaleyi kazanan değişik şirketler nezdinde kendi isteği ve rızası ile çalıştığını, işçilerin ihaleyi alan firmalar tarafından tespit edilerek ...'e bildirdiğini, çalışan veya işten çıkarılan işçileri belirleme yetkisinin ...'e ait olmadığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığım, davacının imzaladığı sözleşmede işin 30.06.2015 tarihinde sona ereceğinin belirtilmiş olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesine 4857 sayılı İş Kanunu'nda belirtilen usul ve kurallara uyulmadan son verildiği, ayrıca davalılarca fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunun ispatlanamadığı gibi ihale sözleşmesinin sona ermesinin tek başına geçerli nedenle fesih nedeni olamayacağı anlaşılmış olup feshin geçersizliğine ve davacının davalılardan gerçek işveren ... şirketine işe iadesine, ............ Şirketi yönünden ise muvazaa nedeniyle taraf sıfatı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalılar arasında asıl işveren, alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı, bu şekilde bir ilişki varsa muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.