muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10872, Karar No: 2011/11867, Tarih: 19.09.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/10872 E.  ,  2011/11867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan yardımlar için açılan ilk rücu davasından bakiye kusur farkı ile artışlardan kaynaklanan Kurum zararının gerçek zararla sınırlı olmak üzere 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamda belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Avukatı ile davalılardan ... Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılıp Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Belediyenin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurumun temyizine gelince; Dairemizin önceki bozma ilamında, davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olduğu, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gerektiği, Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı gözetilerek, bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin kusur farkına isabet eden kısmı belirlenerek, ilk davada hüküm altına alınmayan bölümünün kabulüne, artışlara ilişkin istemin ise reddine karar verilmesi gerektiği belirtildiğine ve mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde ilama yanlış anlam vererek, ilk rücu davasında hükmedilen miktarın tamamının ilk peşin değerden tenzili ile Kurumun alacağının kalmadığına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, isabetsizdir.

Bu durumda yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde zararlandırıcı sigorta olayının oluşunda davalıların toplam %70 kusurlarının bulunduğu, ilk rücu davasında, yapılan ödemelerin %37,5 kısmının dava konusu edilerek hüküm altına alındığı, böylece hak sahiplerine ödenen ilk peşin değerli gelirler ile cenaze giderinin de bu oran karşılığına hükmedildiği, bakiye %32,5 kusur karşılığının bu davaya konu olduğu, buna göre de davacı Kurumun 2.284,08 TL gelir ile 11,43 TL cenaze giderinden oluşan bakiye alacağının bulunduğu ve bu miktarlara hükmedilmesi gerekir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamının silinerek, yerine, “1-Davanın kısmen kabulü ile 2.284,08 TL gelirin onay, 11,43 TL cenaze giderinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin ise Anayasa Mahkemesinin iptal kararı nedeniyle reddine,

2-Kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 136,35 TL karar ve ilam harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına,

3-Davacı Kurum yargılamada vekil ile temsil edildiğinden lehine takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı Kuruma verilmesine, ret Anayasa Mahkemesinin iptal kararına dayandığından davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,

4-Davacı tarafından bozma öncesi yapılan yargılama giderleri ile birlikte yapılan toplam 198,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı Kuruma verilmesine,” ifadelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ndan alınmasına, 19.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13855, Karar No: 2015/10594, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13855 E.  ,  2015/10594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Hakkari Sulh Hukuk ve Van Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasilik süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.07.2008 tarih ve 2008/220 E. - 2008/669 K. sayılı ilâmı ile N.. A..'un kısıtlanarak, babası M.. A.. velayeti altında bırakılmasına karar verilmiştir.

Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesince, 08.06.2015 tarihli ek karar ile 16.03.2011 tarihinde Van Merkez Nüfus Müdürlüğü'nce vasi M.. A..'un beyanı üzerine kısıtlının adresinin değiştirildiği, İl Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan araştırmada kısıtlının "Karşıyaka Mah., R.. Yolu 4. Sokak, No: 30/2 İpekyolu/VAN" adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği ve bu adresin MERNİS adresi ile aynı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Van Sulh Hukuk Mahkemesince ise, vesayet makamı olan Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesinden izin alınmadan yapılan adres değişikliğinin herhangi bir hukukî sonuç doğurmayacağı, yetkili mahkemenin kısıtlının vesayet makamı olan Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." yine aynı Kanunun 412/1. maddesi uyarınca da "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez."

Dosya kapsamından, her ne kadar vasi M.. A.. tarafından kısıtlının adres değişikliği yapılmış ve kolluk gücü ile kısıtlının "Karşıyaka Mah., Rahman Yolu 4. Sokak, No: 30/2 İpekyolu/VAN" adresinde ikamet ettiği tespit edilmişse de; kısıtlının daha önce Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.07.2008 tarih ve 2008/220 E. - 2008/669 K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve vesayetin bu mahkemece takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğiyle ilgili olarak vesayet makamının izni bulunmadığı anlaşıldığından uyuşmazlığın Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Hakkari Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11652, Karar No: 2012/14135, Tarih: 04.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/11652 E.  ,  2012/14135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2005 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 04.12.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava; yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahibi mirasçısı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; davalı arsa sahibi ile dava dışı yüklenici ... arasında 28.06.2002 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, yüklenicinin 83 ada 9 sayılı parsel üzerindeki binayı yapmasına karşılık dava konusu bağımsız bölümün de aralarında bulunduğu bir kısım bağımsız bölümlerin arsa sahibi tarafından bedel olarak arsa payı karşılığı verilmesinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, sözleşmeyle yükleniciye bırakılan dava konusu bağımsız bölümü, 16.10.2002 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile yükleniciden temlik aldığını ileri sürmüştür. Gerçekten, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki

edimlerin yerine getirilmesi halinde yüklenici, sözleşmeyle devri kararlaştırılan bağımsız bölüm tapularının verilmesini doğrudan arsa sahibinden isteyebileceği gibi, bu hakkını Borçlar Kanunu’nun 162. maddesinden yararlanarak ve yazılı olması koşuluyla üçüncü kişilere de devredebilir. İşte davadaki istemin dayanağı yüklenicinin yaptığı bu temlik işlemidir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Ne var ki, yapıldığı sırada temlik işlemine vakıf olmayan borçlu (davalı arsa sahibi) yeni alacaklının ifa talebi üzerine önceki alacaklıya (dava dışı yükleniciye) karşı ne gibi itiraz ve defi hakkına sahipse bunları yeni alacaklıya (davacı üçüncü kişiye) da ileri sürebilir hale gelir (BK m.167).

Ancak, yapılan temlik işlemine dayanan tarafın (davacının), temlik işleminin varlığını temlik işleminde bulunan kişiye (yükleniciye), yapılan temlik sebebiyle de şahsi hak kazandığını borçluya (arsa sahibine) karşı kanıtlaması gerekir. Bu bakımdan denilebilir ki, bu gibi davalarda yükleniciyle arsa sahipleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. O yüzden de, davada 28.06.2002 tarihli sözleşmenin yüklenici olan tarafı ...’un da yer alması gerekmektedir.

Yapılan bu saptamalar karşısında mahkemece yapılması gereken iş, davacıya yüklenici aleyhine dava açılmak üzere uygun bir süre vermek, açılırsa o davayı eldeki dava dosyası ile birleştirmek, yüklenicinin HMK’nun 27. maddesi uyarınca savunma ve delillerini toplamak, istem sonucu hakkında bundan sonra bir karar vermek olmalıdır.

Değinilen bu hususun bir yana bırakılması doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

Kabule göre de; arsa sahibi tarafından, yüklenici aleyhine açılan... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/51 E, 2008/258 K sayılı sözleşmenin feshine ilişkin davanın kesinleşmesinin beklenilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 900 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ...’e verilmesine, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3211, Karar No: 2022/4563, Tarih: 05.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/3211 E.  ,  2022/4563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, asıl davada tazminat, birleşen davada tapu iptali ve tescil davası sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalı-birleşen davalarda davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/5565 Esas, 2022/784 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı-birleşen davalarda davacı ... vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına

ve takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 05.10.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Öncelikle, Yapı kayıt belgesinin hukuki mahiyeti üzerinde durmak gerekir. 3194 sayılı Kanuna 11.05.2018 tarihinde eklenen geçici 16. maddeye göre;

1-Yapı kayıt belgesi alan yapılar, tıpkı ruhsatlı ve iskanlı yapılar gibi yasal hale gelmekte ve bu belge verildikten sonra, 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca verilen yıkım ve para cezası kararının infazı ortadan kalkmaktadır. (3194 s.K. geçici m.16/4) Öte yandan yapı kayıt belgesi alınan bir yapı sahibi hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan dava açılamamakta, ceza soruşturması varsa takipsizlik kararı verilmekte, açılmış olan kamu davası varsa düşmekte, mahkûm olunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkmaktadır. (11. CD. 23.12.2019.T.2018/5966; 9877)

2-3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30. maddesinde; yapının kullanılması yapı kullanma izin belgesi alınmasına bağlıdır. Aynı Kanunun 31. maddesinde ise; kullanma izni verilmeyen veya alınamayan yapılara elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinin verilmeyeceği hükme bağlanmıştır. 3194 sayılı Kanunun geçici 16/3. fıkrasında ise, yapı kullanma izin belgesi alınan yapıya kullanma yetkisi verildiği gibi bu yapılara elektrik, su ve doğalgaz bağlanacağı belirtilmiştir.

3-İşyeri açma ve çalışma ruhsatı verilebilmesi için yapı kullanma izin belgesinin ilgili idareye sunulması gerekmektedir. Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca hazırlanan Yapı Kayıt Belgesi Verilmesine İlişkin Usul ve Esasalar Tebliği’nin 6. maddesinin 8. fıkrasına göre; yapı kayıt belgesi verilen yapılarda, yapı kullanma izin belgesi aranmaksızın işyeri açma ve çalışma ruhsatı verileceği düzenlenmiştir.

4-İmar Kanunu’nun geçici 21. maddesine göre; yapı kayıt belgesi alınan yapılarda, ilave inşaat alanı ihdas edilmemek şartıyla, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa göre güçlendirme kararı alınarak güçlendirme yapılabilecektir.

4-İmar Kanunu’nun geçici 21. maddesine göre; yapı kayıt belgesi alınan yapılarda, ilave inşaat alanı ihdas edilmemek şartıyla, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa göre güçlendirme kararı alınarak güçlendirme yapılabilecektir.

5- Yapı kayıt belgesi alan gecekondu sahipleri, Hazine ve belediye arazilerini doğrudan satın alma imkanına kavuşmuştur. O kadarki yapı kayıt belgesi sahibinin istemesi halinde; “bağlı yetki” nedeniyle idare taşınmazı satmaktan imtina edemeyecektir. (3194 s.K. geçici m.16/6).

6-Yapı ruhsatı alıp da yapı kullanma izin belgesi almamış veya yapı ruhsatı bulunmayan yapılarda, Yapı Kayıt Belgesi ile maliklerin tamamının muvafakatinin bulunması ve imar planlarında umumi hizmet alanlarına denk gelen alanların terk edilmesi halinde yapı kullanma izin belgesi aranmaksızın cins değişikliği ve kat mülkiyeti tesis edilebilecektir (3194 s.K. geçici m.16/5). Görüldüğü gibi, Kanun aslında yapı kayıt belgesini, kat mülkiyeti kurulabilmesi için gerekli olan “Yapı Kullanma İzin Belgesi” yerine kabul etmekte aynı fonksiyonu yüklemektedir. Bir başka değişle yapı kayıt belgesi sahibi bu belgeye istinaden imara aykırı olan yapıyı-hiçbir aykırılık yokmuş gibi- hatta, imara uygun yapı yapan bir kişiden daha az harç ve vergi ödemek suretiyle kat mülkiyetine dönüştürebilmekte her bağımsız bölümü kat mülkiyeti kütüğüne kaydedebilmekte ve bu mülkiyet üzerinde bir malikin kullanabileceği tüm hakları kullanabilmektedir.

7- Geçici Madde 16/10 da; yapı kayıt belgesinin, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerli olacağı, bu belge ile ilgili yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümlerinin uygulanacağı ve yapının depreme dayanıklılığı hususu malikin sorumluluğunda olduğu belirtilmişse de, bu ifadeler bir “kısıtlama” gibi sunulmuş ise de, aslında anılan hususlar, normal imara uygun yapılar içinde geçerli olduğundan yapı kayıt belgesinin ilgili yapıyı imar mevzuatına uygun hale getirmesi özelliğine etki etmeyecektir.

TMK nın 683. maddesi, mülkiyet hakkının içeriğini; malikin, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şeyi dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahip olmak, şeklinde belirlemiştir.

Yukarıda yapı kayıt belgesinin, sahibine tanınan haklardan bir kısmını izah ettik. Bu açıklamalardan anlaşılacağı gibi yapı kayıt belgesi sahibi; yapıyı kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma hakkına sahip olduğuna göre, yapı kayıt belgesi alınan bir yapı, kural olarak İmar Kanunu’na uygun bir yapı olarak kabul edilmelidir. Aslında Kanun koyucu bazı çekincelerle açıkça adını koymamış olsa bile, yapı sahiplerine sunulan imkânlar dikkate alındığında, 3194 sayılı Kanunun Geçici 16.maddesi, “bedel karşılığı imar affı” niteliğinde bir düzenlemedir. Ancak, bir yapının yapı kullanma iznine sahip olması ile yapı kayıt belgesine sahip olması arasında piyasada bir değer düşüklüğü varsa bu değerden ve sözleşmeye göre eksik ve ayıplı işlerden yüklenici sorumlu tutulmalıdır.

Somut olaya döndüğümüzde; taraflar arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden birleşen davalarda davacı olan yüklenici kooperatif, 2 nolu perseldeki yapı ile ilgili iskan ruhsatı almış, 3 nolu parsel üzerindeki yapılar için ise 20.12.2018 tarihinde 3194 sayılı Kanun'a eklenen geçici 16. maddeye istinaden söz konusu inşaatlara yapı kayıt belgesi almıştır. Yapı Kayıt Belgesi TMK nın 683. maddesinde bir malike tanıdığı tüm hakları sağladığı için, bu hakları “yok hükmünde” saymak; öncelikle 3194 sayılı Kanunun geçici 16. maddesine aykırı olacağı gibi, kullanılan ve kullanılmaya devam edilecek ve anılan Kanunun ekonomik değer atfettiği yapının “ekonomik değerinin olmadığı” kabul edilerek sözleşmenin feshedilerek yapının arsa sahiplerine terkedilmesi ve yükleniciye yaptığı işin karşılığının verilmemesi hakkaniyete uygun düşmeyecektir. Bu nedenle birleşen davalarda yüklenici kooperatifin, sözleşmeler gereğince hak ettiği arsa paylarının veya kat irtifakı tesis edilmişse bağımsız bölümlerin tapu iptal ve tesciline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar düzeltme talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken karar düzeltme talebinin reddine dair Sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/8117, Karar No: 2012/9432, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8117 E.  ,  2012/9432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : ... - ...

DAVALILAR : Hazine - Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

Eski ve yeni tarihli hava fotoğrafları ile memleket haritasının orjinalinden çekilmiş renkli onaylı fotokopi örneği ile topoğrafik paftanın ilgili yerden getirtildikten sonra aşağıda belirlenen yöntemle inceleme yapılarak, çekişmeli taşınmaz bölümünün eski ve yeni hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerindeki ağaçların cinsi, sayısı, kapalılık durumu stereoskopik yöntemle yapılarak incelemede hava fotoğraflarındaki yeri belirlenerek işaretlenmeli, memleket haritasındaki konumu çevre parsellerle birlikte 1/25.000 - 1/10.000 ölçeklerde gösterilmesi,

Ayrıca; fotogometrik yöntemle düzenlenen topoğrafik haritada taşınmazın konumunun tespit edilip, kullanım sınırı bulunup bulunmadığı işaretlenmeli, bundan sonra alınacak ayrıntılı rapor dosyaya konulmak üzere, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/06/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5545, Karar No: 2010/3030, Tarih: 18.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5545 E.  ,  2010/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/04/2005 gününde verilen dilekçe ile desteğin öldürülmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak açtıkları davada, kabul edilecek maddi ve manevi tazminatlara olay gününden itibaren faiz yürütülmesini istemişlerdir. Maddi zararın hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporuna göre maddi tazminat istekleri ıslah dilekçesi ile arttırılmış ancak, faizin başlangıç gününü belirtmemişlerdir.

Faiz başlangıç günü belirtilmeden istekte bulunulması durumunda, kabul edilecek tazminatlara dava gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, ıslah dilekçesi ile istenilen maddi tazminatları da kapsar biçimde tüm tazminatlara olay gününden itibaren faiz yürütülmüş olması Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan yargıcın, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.