muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8686, Karar No: 2024/6983, Tarih: 08.10.2024

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; ilk eşi öldükten sonra davalı ile tanışıp evlendiğini, davalının müvekkilinden 28 yaş küçük olduğunu, müvekkilinin de hasta ve yaşlı olduğundan davalının müvekkiline sürekli olarak kötü davrandığını, ona hakaret etmeye başladığını, davalının her fırsatta müvekkilinin yaşlı olduğunu, kendisinin babası yaşında olduğunu, parasızlık yüzünden, para bulma amacıyla kendisiyle evlendiğini, yanına yakışmadığını sürekli olarak dile getirdiğini, hatta müvekkiline bunadığını, salaklaştığını, işe yaramadığını da defalarca söyleyip en ufak bir yanlışında bağırıp, çağırıp küfürler yağdırdığını, daha sonra ise hakaret ve aşağılamaların yerini hem fiziksel hem de ruhsal şiddetin aldığını, müvekkilinin uygulanan şiddet yüzünden psikolojisinin bozulduğunu, eşinden korkusundan evden çıkamaz hale geldiğini, zira davalının tehdit ettiğini, doktorun yazmamasına rağmen depresyon ilaçları da verdiğini, korkusundan kimseye Almanya'da yaşanın kızının yurda gelince babasındaki kötü durumu sorması üzerine müvekkilinin durumu anlattığını, kızının babasını doktora götürmek istediğini ancak davalının buna engel olarak müvekkilinin kızı ...'nin parmağını kırdığını, davalının müvekkilini korkutarak müvekkilinin yıllarca yurt dışında çalışıp kazandığı taşınmazları üzerine geçirdiğini müvekkilinin parasıyla oğluna bir araba aldığını, hatta davalının müvekkilinden zorla aldığı evin kirasını da oğluna verdiğini, yine davalının müvekkilinden aldığı paralarla İstanbul ili Zeytinburnu ilçesinde taşınmazlar aldığını, bu taşınmazların alımında davalının hiçbir maddî katkısının olmadığını zira ev hanımı olduğunu, müvekkilinin madden büyük kayıplar yaşadığını, tüm bu yaşananlardan dolayı Zile C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, 200.000,00.TL maddî ve 100.000,00.TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının eski eşinden olan çocuklarının aşırı baskıları ile böyle bir ortamın meydana getirilmiş olup mevcut durumun yalan, yanlış ve asılsız sebeplerle bu evliliğin bitmesini istemelerinden kaynaklandığını, aslında eşinin kendisini seven ve bu evliliği yıkmak istemeyen bir kişi olduğunu, eşi ile ilk olarak evlendiğinde eşinin altı bezli olarak yaşadığını ve ona karşı her türlü ihtimamı ve bakımı sunduğunu, eşinin de bundan hoşnut olup her seferinde kendisine minnet duygularını dile getirdiğini, ayrıca kendisinin aciz ve mal düşkünü biri olmadığını, ilk evlendiği zaman eşinin intifa hakkını üzerinde bulundurduğu mülkiyeti kendisine ait olan bir yer olduğunu, Zile ilçesindeki taşınmazın da eşinin kendi hür ve vicdani iradesiyle tarafına verildiğini, eşinin kendisiyle evlenmeden önce çocukları tarafından dışlanıp ilgisiz ve sahipsiz kaldığını, davacı ile evlendikten sonra eşine göstermiş olduğu şefkati fark etmesi üzerine davacının vefa borcunu ödemek adına bu taşınmazı satış yoluyla kendisine verdiğini, netice olarak eşiyle arasında boşanmayı gerektirecek hukuki ve vicdani bir sebebin olmadığını, eşine olan sevgi ve saygısının devam ettiğinden açılan davanın reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin de davacıya yükletilmesini talep ettiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin ilk verdiği kararında, kadının ekonomik şiddet uyguladığı, davalının evlilik süresince davacıya ilaç içirip uyutarak bilincinin ve vücudunun zamanla zayıflattığı ve davacıya bedensel şiddet uyguladığı ve davacıyı dövdüğü kendisini savunamayacak durumda olan davacının kendisine bakacak kimse olmaması nedeniyle bunu istemeyerek katlandığı belirtilerek evlilik birliğini sona erdiren olaylarda kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının kabulüne tarafların 4721 sayılı Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına dava kesinleşinceye kadar aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkek lehine 50.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş olup, karar davalı kadın tarafından istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince yargılama aşamasında davacının kısıtlandığı anlaşıldığından yargılamanın devam edebilmesi için, 4721 sayılı Kanun'un 462 nci maddesinin (8) fıkrası uyarınca vesayet makamından "husumete izin" kararı alması zorunlu olduğundan ve dosyada buna ilişkin kararın bulunmadığından bahisle hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının ekonomik şiddet uyguladığı, davalının evlilik süresince davacıya ilaç içirip uyutarak bilincinin ve vücudunun zamanla zayıflattığı ve davacıya bedensel şiddet uyguladığı ve davacıyı dövdüğü kendisini savunamayacak durumda olan davacının kendisine bakacak kimse olmaması nedeniyle bunu istemeyerek katlandığı belirtilerek evlilik birliğini sona erdiren olaylarda kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının kabulüne tarafların 4721 sayılı Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına boşanma kesinleşinceye kadar aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkek lehine 50.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, erkeğin davasının ve ferilerinin kabulü yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların ekonomik sosyal durumları ve kusur durumu dikkate alındığında erkek lehine hükmedilen maddî tazminatın çok olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına dava tarihinden boşanma kesinleşinceye kadar aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, erkek lehine 20.000,00 TL maddî tazminata karar verilmiş davalı kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, erkeğin davasının kabulü ve ferileri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulü, erkek yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tazminat ve tedbir nafakası miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı, 169 uncu, 174 üncü maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı, 169 uncu, 174 üncü maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25431, Karar No: 2017/28251, Tarih: 12.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25431 E.  ,  2017/28251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak irtifak hakkı tesis edilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak irtifak hakkı tesis edilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

... Genel Müdürlüğü lehine irtifak hakkı tesisine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüte yol açacak şekilde ayrıca tescil hükümü kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendindeki ( fen bilirkişisi imzalı 18/02/2016 tarihli rapor ve krokide A harfi ile ve YEŞİL renkli kalem ile taralı olarak gösterilen 5041,88 m2'lik kısmın davacı adına olan tapu kaydının iptali ile davalı .... ADINA TAPUYA KAYIT VE TESCİLİNE) cümlesinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19576, Karar No: 2017/24828, Tarih: 14.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/19576 E.  ,  2017/24828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren ...’na ait işyerinde, değişen alt işverenler işçisi olarak ve en son davalı alt işveren şirket bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı asıl işveren ...’na ait işyerinde, değişen alt işverenler bünyesinde ve en son davalı alt işveren şirket işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Taraflar delilleri arasında, işyeri kayıtlarına ve işçi özlük dosyasına dayanmıştır. Ayrıca davalı şirket vekili, önceki alt işverenler nezdindeki çalışmanın nasıl sona erdiği, işçiye kıdem tazminatı ödemesi yapılıp yapılmadığı hususlarının da araştırılmasını talep etmiştir. Mahkemece, davacının çalıştığı önceki alt işverenlerin tamamından, işyeri kayıtları ile işçi özlük dosyasının istenilmeden ve talep edilen hususlar hakkında bilgi sorulmadan davaya devam edilerek karar verilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeplerle, dava dışı alt işveren şirketlerden, davacı işçinin çalışmasına ilişkin, işyeri kayıtları ve işçi özlük dosyası istenilmeli, çalışmanın nasıl sona erdiği, işçiye kıdem tazminatı ödemesi yapılıp yapılmadığı hususları da sorulmalıdır. Neticeye göre, dava konusu tüm alacaklar yeniden değerlendirilmelidir.Diğer taraftan, karar gerekçesinde davacının ondört günlük yıllık izin süresini kullanmadığı açıklanmış olmasına rağmen, hüküm sonucunda yüzseksensekiz günlük yıllık izin ücretine hükmedilmesi suretiyle, gerekçe ile hüküm sonucu arasında çelişki oluşturulmuştur. Ayrıca, davalı şirket vekili 17/02/2014 tarihli dilekçesinde, davacı tarafa, yıllık izin sürelerini kullanıp kullanmadığı bakımından yemin teklif etmiş olup, mahkemece, yemin teklifinin nazara alınmaması da yerinde değildir.Kabule göre de; Mahkemece, kıdem tazminatı haricindeki alacaklar bakımından, her iki davalı aleyhine temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiş ise de, davacı tarafça davalı şirkete karşı keşide edilen ihtarnamede, "iş aktinden doğan bilumum işçilik alacaklarımızın ... ödenmesi" ifadesi kullanılmıştır. Temerrüdün gerçekleşmesi için talep edilen alacakların ismen açıkça belirtilmesi gerekmekte olup, "iş aktinden doğan bilumum işçilik alacaklarımızın ... ödenmesi" ifadesinin kullanılması, işvereni temerrüde düşürmemiştir. Mahkemece bu yönün nazara alınmayarak, temerrüdün gerçekleştiğinin kabul edilmesi hatalıdır. Kaldı ki, söz konusu ihtarnamenin sadece davalı şirkete karşı keşide edilmiş olduğunun gözardı edilmesi de yerinde değildir. Davalı ...’nın harçtan muaf olduğunun dikkate alınmaması bir diğer hatalı yöndür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9250, Karar No: 2014/19569, Tarih: 06.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/9250 E.  ,  2014/19569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre ... suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan ... müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden müşteki vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...’ın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün Sanık ... yönünden dilekçe yazım ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün oyçokluğuyla DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ...’nun temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Sanık hakkında, dairemizin 2014/8951 esas numarasına kayıtlı ... 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/673 esas ve 2012/291 karar sayılı dosyasına konu eyleminde de, kaçak sigara satma suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması karşısında,sanığın anılan dosyası ile temyiz incelemesine konu bu dosyadaki eylemi hakkında suç tarihleri ile iddianame ... tarihleri gözetilerek,gerektiğinde anılan dosyalar da birleştirilerek 5237 sayılı yasanın 43.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı Gerektirmiş,

Kabule göre de,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması

Yasaya aykırı ,sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK 326/son fıkrasının gözetilmesine, 06/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi

KARŞI OY

Sanık ... hakkında tayin olunan hapis cezası "daha önce hakkında benzer nitelikli eylemden dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve deneme süresi dolmadan bu eylemin gerçekleştirdiğinden " bahisle hakkında CMK 231.maddesi uygulanmamıştır.

Ancak, sanığın adli sicil kaydı, hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararına ilişkindir.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında tayin olunan hapis cezası "daha önce hakkında benzer nitelikli eylemden dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve deneme süresi dolmadan bu eylemin gerçekleştirdiğinden " bahisle hakkında CMK 231.maddesi uygulanmamıştır.

Ancak, sanığın adli sicil kaydı, hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararına ilişkindir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sanık yönünden kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü değildir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşmiş ise de, bu kararın dayanağı olan mahkumiyet kararı açıklanmadığından, askıda olup, henüz hukuki sonuç doğurmaya elverişli bir hüküm niteliğini kazanmamıştır.

Mahkemece, açıklanmadığı için kesinleşmeyen ve askıda olduğu için sanık yönünden sonuç doğurması mümkün bulunmayan bir kararın Anayasanın 38/4.maddesinde ifadesini bulan masumiyet ilkesini ihlal eder biçimde kesin bir hüküm gibi yorumlanıp, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kurumun uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olduğundan, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozulması, gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.

...

... ...
Yargıtay — Esas No: 2013/34734, Karar No: 2016/2490, Tarih: 31.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/34734 E.  ,  2016/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığı olay öncesinde tanımayan ve suç atmasını gerektirir bir neden bulunmayan mağdurun olayın hemen akabinde alınan 01.07.2011 tarihli kolluk anlatımında özetle: “....saat 13.30 sıralarında Dolapdere'ye tek başıma uyuşturucu madde almak için geldim. Yanıma daha önceden tanımadığım iki kişi geldi, şahıslardan biri kulağıma eğilerek 'Amcaoğlu gel yanıma, sana çok güzel mal verebilirim, ben de Rivotril var' dedi. Ardından bu iki şahıs beni ara sokaklarda dolandırmaya başladılar. Bu iki şahsın bana uyuşturucu getirmeyeceğini ve beni boşa gezdirdiklerini anlayınca ben uyuşturucu almak istemedim. Bunun üzerine bu iki şahıs beni kollarımdan tutarak bir duvara yasladı ve 'Alacaksın lan uyuşturucuyu bekle bizi getireceğiz' diye zorlama yaptılar. Bunun üzerine ben bu şahıslara direnemedim ve cebimden 80 TL para çıkararak bu şahıslara uzatıp 'Bırakın beni, ben yoluma gideyim' dedim. Tam bu esnada ismini olay nedeniyle öğrenmiş olduğum ... isimli şahıs yaklaşık 50 metre ileriden hızla gelerek bana saldırdı ve beni itekleyerek 'Vereceksin lan parayı, çocuk muyuz biz, alacaksın uyuşturucu' dedi. Tam bu esnada polis geliyor diye aralarında bağırdılar ve yukarıda eşgalini verdiğim iki şahıs elimdeki paraları alıp kaçmaya başladılar. ... isimli şahıs benden bir şey almadı, o da olay yerinden kaçtı. Daha sonra polis ekipleri beni alarak çevrede araştırma yaptılar. Bu esnada ben ... isimli şahsı gördüm ve polisleri uyardım. Ancak benim paramı çalan faili meçhul iki şahsı göremedim. Ardından ifade vermek üzere merkeze getirildim. Konuyla alakalı olarak bana saldıran Muhammet isimli şahıstan ve benden zorla paramı alan faili meçhul iki şahıstan şikayetçiyim.” şeklinde beyanda bulunup sanığı teşhis etmiş olması

karşısında; sürecin bir bütün halinde değerlendirilmesi sonucunda sanığın üzerine atılı yağma suçunu işlediği ve hükümlülüğüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kanıtların değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14201, Karar No: 2010/13380, Tarih: 29.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/14201 E.  ,  2010/13380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde Eylül 2000-20.10.2006 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, davalı iş verene ait iş yerinde 2000 yılının Eylül ayından 20.10.2006 tarihine kadar aralıksız çalıştığını ileri sürerek bildirilmeyen sürelerin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın HUMK’nun 409/5.maddesi uyarınca 21.4.2009 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

20.1.2009 tarihli duruşma günü usulüne uygun olarak davacıya tefhim edilmiş, duruşmanın bırakıldığı 20.1.2009 tarihli celsede davacının ve vekilinin hazır bulunmayışı ve herhangi bir mazerette bildirmemesi ve davalı vekilinin de davayı takip etmemesi nedeniyle dosya yenileninceye kadar işlemden kaldırılmış;yasal süresi içerisinde yenilenmeyen davanın 21.4.2009 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğrudur. Ancak karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 3.maddesinin 2 fıkrası uyarınca müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar yararına tek avukatlık ücreti taktir edilmesi gerekir hükmü uyarınca davalılar yararına tek avukatlık ücreti taktir edilmesi gerekirken, avukatlık ücretinin diğer davalı yararına hükmedilip davalı Kurum yararına avukatlık ücreti taktir edilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK’NUN 438/7maddesi gereği düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ,.Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 3.bendinin silinerek yerine “Davalılar kendisini vekille temsil ettirmiş olmasına göre karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 3/2 fıkrası uyarınca 575.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine “ rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün değiştirilen ve düzeltilen bu şekli ile onanmasına, 29.12.2010 gününde oybirliyle karar verildi.