muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6142, Karar No: 2024/354, Tarih: 24.01.2024

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 63. maddesinde yer alan, "(1) Çözümü uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına re'sen, Cumhuriyet savcısının, katılanın, vekilinin, şüphelinin veya sanığın, müdafiinin veya kanunî temsilcinin istemi üzerine karar verilebilir. (Değişik cümle: 3/11/2016-6754/42 md.) Ancak, genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz. (Ek cümle: 3/11/2016-6754/42 md.) Hukuk öğrenimi görmüş kişiler, hukuk alanı dışında ayrı bir uzmanlığa sahip olduğunu belgelendirmedikçe, bilirkişi olarak görevlendirilemez.

(2) Bilirkişi atanması ve gerekçe gösterilerek sayısının birden çok olarak saptanması, hâkim veya mahkemeye aittir. Birden çok bilirkişi atanmasına ilişkin istemler reddedildiğinde de aynı biçimde karar verilir.

(3) Soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı da bu maddede gösterilen yetkileri kullanabilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 02/11/2021 tarihli ve 2021/2341 esas, 2021/7553 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, söz konusu mutfak dolabının hangi nedenle düştüğünün net bir şekilde tespit edilebilmesi maksadıyla, çözümü uzmanlığı, özel ve teknik bilgiyi gerektiren somut olaya ilişkin uzman kişi veya heyetten bilirkişi raporu aldırılmasından sonra yapılacak inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gibi müştekinin yaralanmasına neden olan mutfak dolabının hangi tarihte monte edildiği konusunda şüpheliler ile müşteki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği, aynı site içerisinde başka konutlarda da benzer şekilde mutfak dolaplarının düştüğü iddiasının araştırılmadığı gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, müştekinin yaklaşık 3 ay önce kiraladığı konutta 28/06/2021 tarihinde temizlik yaptığı sırada tezgah üst bölümünde bulunan mutfak dolabının monte olduğu yerden koparak müştekinin üzerine düştüğü ve müştekinin vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde (6. derece ağır) yaralandığı olayda başlatılan soruşturmada, şikayete konu yapının 10 yıl kadar önce yapıldığı ve birden fazla kiracı ile ev sahibinin oturduğu, şüphelilerin beyanlarında da bahsettiği üzere müşteki tarafından mutfak dolabının fazla yüklenmiş olabileceği, dairenin de birden fazla kiracı tarafından kullanılmış olduğu göz önüne alındığında, şüphelilerin gerçekleşen olayda herhangi bir kusuru bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair Antalya 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/04/2022 tarihli ve 2022/810 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olup Kanun yararına bozma talebinin reddi gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15883, Karar No: 2007/1052, Tarih: 08.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15883 E.  ,  2007/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.6.2005 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; meraya elatmanın önlenmesi ve kal davasının kabulüne, tazminat isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 18.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı köy temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera olarak nitelemesi yapılıp sınırlandırılan 150 ada 2 parsel sayılı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ot bedeli ile eski hale getirme bedellerinin tahsili ve kal talepleri ile açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı Köy Tüzel Kişiliği temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmaz bölümünün mera olarak sınırlandırıldığı tartışmasızdır. Gerçekten 4342 sayılı Mera Kanununun 4.maddesi hükmünce meraların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması ne sebeple olursa olsun sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Ancak, sözü edilen Kanunun “tahsis amacının değiştirilmesi” başlıklı 14.maddesi gereğince o maddede sayılan koşulların varlığı halinde ilgili birimlerin talebi komisyonun ve defterdarlığın uygun görüşü üzerine Valilikçe tahsiste değişiklik yapılabilir.

Somut olayda, mera komisyonu 29.4.2005 günlü kararında davalı köye bu konuda işlem yapmak üzere mehil vermiş ancak, davalı köyün yetkili mercii yerine bir başka idari kuruma başvurması sebebiyle bu istem davanın açıldığı tarihte yerine getirilememiştir. Valilikçe davalı köye eksik bilgi ve belgeleri tamamlamak üzere ayrı bir süre verildiği, 27.9.2006 günlü yazıda anlaşıldığından dava konusu mezarlık yeri ile ilgili yapılan işlemlerin sonucu davalı köy tüzel kişiliğinden sorulmalı, işlemlerin tamamlanarak dava konusu meranın tahsis amacında değişiklik yapılıp köye ait mezarlık yeri olarak ayrılması durumunda davanın konusu kalmayacağı düşünülmelidir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan dava eksik araştırma ve inceleme ile kabul edilmiş olmakla hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunun kararın yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 8.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14439, Karar No: 2014/12543, Tarih: 18.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14439 E.  ,  2014/12543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihine ve açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakı bulunmayan Gümrük idaresinin müdahiliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan veilin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2.Sanık ...'in temyizine gelince,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulnan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8776, Karar No: 2017/5454, Tarih: 18.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8776 E.  ,  2017/5454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/09/2015 tarih ve 2014/1127-2015/879 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 21.242 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı taraf ile aralarındaki nakliye iş anlaşması gereği işi yapıp takip konusu faturayı kestiklerini, takip konusu fatura bedelinin ... 20. Noterliği'nin 13862 yev nolu 23.08.2012 tarihli ihtarı ile ödenmesini talep ettiklerini, ihtarın 27.08.2012 tarihinde tebliğ edildiğini, ayrıca faturaya bağlı sevk irsaliyelerinin de bulunduğunu, beyanla davalının icra takibine vaki haksız itirazının iptali ile takibin devamına ve %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tebliğ edilen faturada unvanlarının hatalı gösterildiğini, faturaya 28.08.2012 tarihinde itiraz edilerek faturanın iade edildiğini, davacı ile aralarında ticari ilişki olduğunu ancak dava konusu işin yapılmadığını, davacı ile ...-... Kum Nakli konusunda anlaştıklarını, 31.05.2012 tarihli ... nolu 29.919,37 TL bedelli faturanın kesildiğini ve bedelinin 11.07.2012 tarihli çek ile ödendiğini, takip dayanağı "kamyon çalışması/..." ve "mil nakli" işlerinin yapılmadığını, bu konuda anlaşılmadığını, faturanın iade edildiğini, unvanlarının faturada ve takip talebinde hatalı olarak gösterildiğini, faturanın aralarında sözleşme olmadığından geçerli olmadığını savunarak davanın reddini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında nakliye işi konusunda bir anlaşma yapıldığı, yapılan işin karşılığının davalı tarafça ödendiği, davacının takip konusu yaptığı işi ve bedelini ispatlayıcı yeterli delil sunmadığı, sunulan faturaların daha önce kabul edilerek defterlere işlenen faturalarla uyumlu olmadığı, aynı işin devamı olarak nitelendirilemeyeceği, iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava faturalı taşımadan kaynaklanan alacağa ilişkin başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. İcra takibine dayanak fatura iki kalemden ibarettir. Davacı, iddiasını ispat zımnında ikinci kalem taşımalara ilişkin dava dışı ... Beton ve Kum San. A.Ş. isimli şirket tarafından kesilen sevk irsaliyelerine dayanmış olup, bu irsaliyelerde alıcı olarak davalı şirket gösterilmiştir. Bu durumda davalı şirket yetkilisinin isticvabı ile dava dışı ... A.Ş. ile mil satımı konusunda bir ticari ilişkilerinin olup olmadığı, irsaliyelerde imzası bulunan taşıma konusu emtiayı teslim almış şahısların davalı ile ilgisinin olup olmadığı irsaliyelerdeki imzaların ve davalıyla irtibatının varlığının kabulü halinde davalı şirketin bu nakliye bedelinden bir ödeme yapıp yapmadığı sorulup, saptandıktan sonra irsaliyelerin davacı tarafından ibraz edilmiş olması ve davalının kesilen ve kendisine tebliğ olunan faturaya itiraz ve iade ettiğini kanıtlayamamış olduğu gözetilerek, taraf defterlerinin bu belirlemeler çerçevesinde incelenmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu ve incelemeye dayalı olarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17203, Karar No: 2023/10503, Tarih: 10.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/17203 E.  ,  2023/10503 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/771 E., 2021/645 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/İstinaf Talepleri Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/253 E., 2019/770 K.

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralama nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kaldırma kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 07.01.2014 tarihinde davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıya çarpmasıyla oluşan kazada yaralanan davacının malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan aracın davalı şirket nezdinde Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMSS) ile sigortalı olduğunu, davalı şirketin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, azami poliçe teminat limitinin 268.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, sorumluluğun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davalı tarafça tazmin edilecek olan gerçek zarar davacının vücut bütünlüğü kaybı oranı değil meslekte kazanma gücünün daimi kaybı oranındaki kısmın gerçek maddi zarar olduğunu, davalı şirketin temerrüde düşmediği gibi dava açılmasına da sebebiyet vermediğini, kabul anlamına gelmemek üzere aleyhe hüküm kurulması halinde poliçe limiti ve sigortalının kusur oranı dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.12.2017 tarihli ve 2014/595 Esas 2017/636 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne 60.384,82 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin 10.04.2018 tarihli ve 2018/387 Esas 2018/423 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, dosyanın eksiklikler tamamlanarak ve deliller toplanarak yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı gereğince İlk Derece Mahkemesince verilen 05.12.2019 tarihli ve 2018/253 Esas 2019/770 Karar sayılı karar ile; "07.01.2014 tarihinde dava dışı sürücü ...' ın sevk ve idaresinde bulunan araç ile seyir halinde iken davacı yaya ...'a çarpması sonucu davacının yaralandığı, bu nedenle davacı tarafından meydana gelen maluliyet nedeni ile tazminat istemi ile eldeki davanın açıldığı, davalı ... şirketinin kaza yapan aracın ZMMS sigortacısı olduğu bu nedenle araç sürücüsünün kusuru oranında meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, alınan kusur raporuna göre meydana gelen kazada dava dışı araç sürücüsünün % 75 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, ayrıca Adli Tıp Kurumu'ndan (ATK) alınan maluliyet raporuna göre davacının kaza nedeni ile % 10,3 oranında kalıcı iş gücü kaybına uğradığı, olay tarihinden itibaren iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceğinin tespit edildiği, bu doğrultuda davacının talep edebileceği maddi tazminatın hesabı için dosyanın aktüer bilirkişiye tevdii edildiği, aktüer bilirkişinin 12.10.2017 tarihli raporunda talep edilebilecek tazminat miktarının 60.384,82 TL olarak hesaplandığı davacı tarafından bu doğrultuda Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 107 nci maddesi uyarınca talebin arttırıldığı ve 2014/595 E.-2017/636 K. sayılı karar ile davanın iş bu bedel üzerinden kabulüne karar verildiği ancak iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin 2018/387 E.- 2018/423 K. sayılı kararı ile davacının elde edebileceği gelirin saptanması amacı ile emsal gelir araştırması yapılması akabinde işgöremezlik alacağı yönünden asgari ücret üzerinden, kalıcı iş göremezlik alacağı yönünden ise mezun olunan bölüm nazara alınarak hesaplanması yönünden kararın kaldırıldığı, sonrasında yapılan yargılamada emsal gelir araştırması yapıldığı, Ticaret Odasından ve TMMOB Bilgisayar Mühendisleri Odasından gelen yazı cevaplarına göre asgari ücret seviyesinde maaş alabileceği, bozma sonrası alınan aktüer bilirkişi raporunda 2 farklı hesaplama yapıldığı, ilk hesaplamanın asgari ücret üzerinden ikinci hesaplamanın ise TÜİK'in internet sitesinde yayınlamış olduğu kazanç bilgi sorgulama raporunda belirtilen brüt 6.126,00 TL üzerinden yapıldığı, Ticaret ve Meslek Odası'ndan gelen yazı cevapları nazara alındığında asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilmesi gerektiği, davalı tarafından süresinde aktüer raporuna itiraz edilmediği, davacının kaza tarihinde öğrenci olduğu ve bu nedenle çalışmadığı için geçici iş göremezlik tazminatı talep edemeyeceği, netice itibari ile davacının talep edebileceği kalıcı iş göremezlik tazminatı miktarının 173.203,73 TL olduğu gerekçesiyle talebin iş bu bedel üzerinden kısmen kabulü ile 173.203,73 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacının meslek lisesi mezunu olmasına rağmen asgari ücret üzerinden hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, kısmen red kararı verilmesine rağmen aleyhlerine 10.333,70 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacının meslek lisesi mezunu olmasına rağmen asgari ücret üzerinden hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, kısmen red kararı verilmesine rağmen aleyhlerine 10.333,70 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Mahkemece kazanın gerçekleştiği ve poliçenin düzenlendiği tarihin ZMMS Genel Şartlarının değiştirildiği 01.06.2015 tarihinden sonra olduğu, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren yeni Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ve ek 2, 5. maddesinde destekten yoksun kalma tazminatı hesaplamalarında, belgelendirilmiş olması durumunda ölen kişinin vergilendirilmiş gelirinin esas alınacağı, vergilendirilmiş gelir konusunda herhangi bir belge sunulamaması durumunda ise asgari ücret üzerinden hesaplama yapılacağı, davacının asgari ücretin üzerinden bir geliri bulunduğu konusunda her hangi bir belge bulunmadığı, bu nedenle asgari ücret esas alınarak hesaplama yapılması gerektiği kabul edilerek, asgari ücret üzerinden hesaplama yapıldığında davacının işlemiş ve işleyecek döneme ilişkin toplam kalıcı iş göremezlik tazminatının 173.203,73 TL olduğunun kabul edildiği, kalıcı ve geçici iş göremezlikten kaynaklanan zararlarda davacının aylık gelirinin belgelendirilmiş olması durumunda, hesaplamalarda davacı kişinin vergilendirilmiş gelirinin dikkate alınacağı vergilendirilmiş gelir tutarı için herhangi bir belge sunulmaması durumunda emsal gelirle bir tutar belirlenebiliyorsa bu tutar, bu da olmadığı takdirde hesaplamanın asgari ücret üzerinden yapılacağı, davacının Meslek Lisesi Bilişim Teknolojileri Ağ İşletmeciliği bölümü mezunu olduğu, TÜİK'in yazı cevabında Bilgi ve İletişim Teknolojileri bölümü profesyonel meslek grubunun 6.126,00 TL, Bilgisayar Mühendisleri Odasının yazı cevabında mühendisin asgari ücretinin 2.953,22 TL, Mersin Ticaret ve Sanayi Odası yazı cevabında ise asgari ücret alabileceğinin, Sosyal Güvenlik Kurumu'na (SGK) yazılan müzekkere cevabında ise davacının kısa bir dönem kaydının bulunduğu ve asgari ücretin dahi altında ücret aldığının bildirildiği, UYAP'tan yapılan incelemede davacının halen dahi SGK çalışanı olmadığı, ücretinin olmadığının anlaşıldığı bu nedenle de mahkemece asgari ücret üzerinden yapılan hesaba göre karar verilmesinin dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olduğu, vekalet ücreti yönünden ise, davacının 268.000,00 TL talep ettiği bunun 173.203,73 TL' sinin kabul, 94.796,27 TL' sinin reddedildiği, mahkemece reddedilen miktar üzerinden karar tarihindeki AAÜT 13. maddesi uyarınca doğru hesaplandığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar