muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/946, Karar No: 2017/9079, Tarih: 19.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/946 E.  ,  2017/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin 26.12.2013 tarihli ilk celsede müştekinin zararını gidermek için süre istemesi üzerine bir sonraki 20.03.2014 tarihli celseye kadar zarar giderimi için sanık müdafiine süre verildiği, sanık müdafiinin 20.03.2014 ve 08.05.2014 tarihli celselere mazeret dilekçesi gönderdiği ve devamında 15.05.2014 tarihli son celseye katılan sanık müdafiinin bu sefer zarar miktarının fazla olduğunu belirterek müştekinin zararının giderildiğine dair her her hangi bir beyan ve talepte bulunmadığının anlaşılması karşısında; TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca; etkin pişmanlığın ilk derece mahkemesince hüküm verilmezden önce gösterilmesi gerektiği buna göre, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu ödeme belgesine göre müştekinin zararının ilk derece mahkemesince verilen hükümden sonra ödendiği anlaşılmakla; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 168. maddesinin uygulanmamasında her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin

bölümlerden “b” bendinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5270, Karar No: 2023/5506, Tarih: 17.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5270 E.  ,  2023/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/698 E., 2023/171 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bafra 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/394 E., 2021/262 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; 02.12.1996-30.03.2014 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli olarak davalı belediyesine devir edilen İkizpınar Belediyesinde ve 31.03.2014-14.12.2014 tarihine kadar davalı ... de işçi olarak çalıştığnıı, davacı tarafın işe başladıktan sonra iki yıl sonra işe giriş bildirgesinin verildiğini, davacı tarafın 02.12.1996-31.07.1998, 01.05.2004-31.07.2005 tarihleri aralığının kurum kayıtlarında bulunmadığını, bu durumun davacı için maddi kayıplara ve emeklilik işlemlerininde gecikmesine sebep olduğu, iş bu sebeple davacı tarafın 02.12.1996-31.07.1998 dahil, 01.05.2004-31.07.2005 tarihleri aralığında sigortalı olarak çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurumun cevap dilekçesinde özetle; davacının çalıştığı süre boyunca hizmetlerin eksik bildirilmediğini, çalışılan iş yerinin resmi bir iş yeri olduunu, davacının iddiasını resmi yazılı delillerle ispat etmesi gerektiğini, iş bu sebeple davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı kurumun feri müdahil olarak kabul edilmesi gerektiğini, 5 yıllık süre dışında kalan taleplerinin hak düşürücü süre bakımından reddinin gerektiğini, dosya kapsamında ve dinlenen tanık beyanları ile davacının kesintisiz ve fiili çalışmanın varlığı ispatlayamadığını, bu nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması gerektiği gerekçeleri ile yasal süre içerisinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2. İstinaf kanun yoluna başvuran fer'i müdahil Kurum vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, yalnızca tanık ifadeleri ile karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek yasal süreiçerisinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ile fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru sebepleri ile aynı doğrultuda kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru sebepleri ile aynı doğrultuda kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Öte yandan davacının hizmetlerinin geçtiğini ileri sürdüğü işyeri, bir kamu kuruluşu olup, kamu Kurumunda çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde; Mahkemenin hizmet tespitine yönelik kararı eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece, davacı adına hizmet bildirimi yapılmayan 01.05.2004 ile 31.07.2005 tarih aralığında İkizpınar Belediye Başkanlığınca düzenlenen bordrolarda davacıya ücret ödendiğine dair kayıtların yer alması kapsamında, iş bu dönem yönünden kabul kararı verilmesi isabetli bulunmuştur. Öte yandan ikinci talep dönemi olan, 02.12.1996-31.07.1998 tarih aralığı yönünden ise Mahkemece her ne kadar dinlenen tanık beyanları doğrultusunda karar verilmiş ise de kamu işyerinde geçen çalışmalar yönünden yazılı delillere itibar edilmesi gerektiğinden, 01.08.1998 den önce işe giriş bildirgesi, ücret ödemesi gibi belgeler olup olmadığı araştırılarak, ulaşılacak sonuca göre hizmet tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

Bu kapsamda, yukarıda izah edilen mevzuat kapsamında ilgili belgeler getirtilip sonucuna göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05. 2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22534, Karar No: 2017/26306, Tarih: 22.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/22534 E.  ,  2017/26306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalılar bünyesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik nedeni ile feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... AŞ. vekili, davanın husumet ve esas yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket davaya karşı cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... A Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... A Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63'üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68'inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada iki gün 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığı ve bu günlerde bir saat ara dinlenme ile yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkesel karar doğrultusunda, günlük oniki saatlik çalışmadan bir buçuk saat ara dinleme düşülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5974, Karar No: 2011/7671, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5974 E.  ,  2011/7671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununun 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, Boruktolu köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacının isteminin dayanağını 442 Sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen ek 13. madde teşkil etmektedir. Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, ve İsteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Mahkemece yapılan araştırma sonucunda davacının kanunun ve yönetmeliğin aradığı şartları taşıdığı anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece

davacının eşine ait Yönetmeliğin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte taşınmazların bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş; Yasa ve yönetmelik hükümleri gereğince davacının eşine ait taşınmazların bulunup bulunmadığı tapu sicil müdürlüğünden araştırılarak davacının eşi adına kayıtlı taşınmazların olduğunun bildirilmesi halinde bu taşınmazların Yönetmeliğin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte olup olmadığı konusunda bilirkişiden rapor almak ve sonucuna göre hüküm kurmak olmalıdır. Değinilen hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 13.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9838, Karar No: 2012/5316, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9838 E.  ,  2012/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, tedavi giderinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının hastane raporundaki görüş uyarınca alınan "ayakta dik pozisyonlandırma cihazı"(motorlu kalkış, motorlu sürüş)’nın bedeli olan 30.643,40 CHF’nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, her ne kadar davalı SGK Başkanlığınca bu cihazın Kurumun sözleşme listesinde yer almadığı, bu cihaz için herhangi bir fiyat tespiti rakamı belirlenmediği, Sağlık Uygulama Tebliğinde fiyatının bulunmadığı bildirilmiş ise de; davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeksizin, yalnızca Ticaret Odası görüşü ile sonuca varılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 15.12.2010 tarih ve 2010/21-591 Esas, 2010/666 Karar)

Yapılacak iş; cihazın ödemeye esas bedelinin tespiti yönünden davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sanayi ve Ticaret Bakanlığından sözkonusu cihazın başkaca ithalatçı firmasının bulunup bulunmadığı sorularak bu firmalardan davaya konu cihazın alınış tarihindeki satış bedelini sormak, raiç bedel araştırması yapılarak, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle ve ticari örnekseme olması yönünden aynı teknik donanım ve pratik kullanım ile "iyileştirmeye" yarayacak başkaca cihazların dava konusu cihaz ile karşılaştırılmasının yapılıp, faturayı düzenleyen şirketten ithalat belgelerini getirtip ticari defterlerinden sözkonusu cihazın firmaya giriş fiyatı ve fatura tarihine yakın tarihlerdeki satış fiyatları ile ilgili uzman bilirkişiye inceleme yaptırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de, dava dilekçesinde dava konusu cihazın bedeli olan 30.643,40 CHF'nin fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte tahsilinin talep edildiği ve BK m.83 uyarınca yabancı para borcunun fiili ödeme günündeki rayice göre Türk Lirası ile ödenmesi gerektiği gözetilmeden CHF olarak ödenmesine karar verilmesi de hatalı olmuştur.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6034, Karar No: 2024/8886, Tarih: 23.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/6034 E.  ,  2024/8886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1496 E., 2021/1986 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/974 E., 2021/87 K.

Taraflar arasında meslek hastalığından tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar ve davalı taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davalı vekili ve katılma yoluyla davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine ilk incelemede noksan tespit edilen hususların ikmali için dosya mahaline geri çevrilmiş, geri çevirme sonrası dosya dairemize gelmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirketin fabrikasında 23.05.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sağ elinin parçalandığını ve uzuv kaybına uğradığını, özürlü sağlık kurulu raporuna göre meslekte kazanma güç kaybı oranının %60 olduğunu, iş kazasının meydana gelmesinde işverenin %100 kusurlu olduğunu belirterek iş gücü kaybı, tedavi ve ilaç giderleri olarak 20.000 TL maddi tazminat ile manevi tazminat olarak 110.000 TL’nin kaza tarihinden faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş yargılamanın devamında maddi tazminat istemini 08.12.2019 tarihli rapora göre 224.585,89 TL’ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; 17.05.2011 tarihinde belirli süreli iş sözleşmesi ile mevsimlik olarak çalışmak üzere işe başlatıldığını, bezelye bitkisinde mahsulün gövde ve saplarından ayrılmasını sağlayan ve "Patoz" olarak tanımlanan makinanın yürütme bandına "dirgen"denilen çatal ile mal yüklemesi yaptığını, çalışmasının henüz altıncı iş gününde (23.05.2011 tarihinde) patoza mal yüklerken makinanın zorlandığını görmesi üzerine işini bıraktığını, patozun üzerine çıktığını ve ellerini mal girişi bölümünde bulunan tambura kaptırdığını, bağrışı üzerine hemen makinanın stop edildiğini ve davacının patoz üzerinden indirildiğini, önce Tire Devlet Hastanesine ve oradan da temin edilen ambulans helikopter ile doğrudan İzmir Emot El Mikrocerrahisi Hastanesine sevk edildiğini, iş kazasında davacının %100 kusurlu olduğunu, davalı işverene yüklenecek herhangi bir kusur olmadığını, yapılan ameliyatının ve takip eden fizik tedavisinin tüm giderlerinin üstlenildiğini, davacı ve ailesinin tüm ihtiyaçlarının karşılandığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI