muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7455, Karar No: 2022/10034, Tarih: 15.12.2022

fazla kez ateş edip isabet kaydettiği, ancak katılanın ölmediği, sanığın olay yerinden kaçtığı, sanığın sabit olan eyleminde tasarlamanın unsurlarının mevcut olduğundan tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-a, 35, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. Sanık müdafiinin istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından esastan reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar yerel mahkemece sanığın yaklaşık 2 ay önce ayrılmış olmalarına rağmen durumu kabullenemeyerek katılanı öldürmeye karar verdiği, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sukute rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başladığı, planladığı fiili belirlenmiş bir kurgu icra ettiği kabul edilmiş ise de mahkemece sanığın öldürme kararını ne zaman verdiğine dair bir tespitte bulunulmadığı, sanığın suçta kullandığı silahı olay günü satın aldığının kabul edildiği, katılanın beyanlarında sanığın olay gününden önce kendisini öldüreceği yönünde herhangi bir söz veya tehdidinden bahsetmediği ancak sanığın tekrar bir araya gelmek için aradığı internetten mesaj gönderdiği ancak kendsinin bunu kabul etmeyip sanığın mesajlarını ve aramalarını engellediği olay gününde de buluşmak için kendisini Gazi Kent Ormanına çağırdığı mesajına cevap vermediğini buluşmaya gitmediğini beyan ettiği, sanığın savunmalarında olay günü katılanı arayıp onu sevdiğini buluşmak istediğini söylediğini ancak katılanın kabul etmediğini bunun üzerine daha önceden tanıdığı bir şahıstan silah aldığını daha sonra alkol alıp katılanın iş çıkış saatini bildiğinden iş yerinin karşısına gittiğini beyan ettiği, bu kapsamda olay gününden önce sanığın katılanı öldürmeye karar verdiğinin ve bu yönde bir hazırlık yaptığının kesin olarak tespit edilemediği, Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, "Tasarlama" halinin kabulü için öldürme kararının şarta bağlı olmadan alınması, ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul bir süre geçmesine karşın eylem kararlılığından dönülmemesi ve belli bir hazırlık yapılarak sebat ve ısrarla bir plan dahilinde öldürme fiilinin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, bu yönde sanığın suçu tasarlayarak işlediğine ilişkin dosyada yeterli somut ve kesin bir delil bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı olduğundan hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan Dairemiz sayın çoğunluğunun sanık hakkındaki hükmün onanmasına yönelik kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/10984, Karar No: 2012/17502, Tarih: 06.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10984 E.  ,  2012/17502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/05/2011 tarih ve 2009/631-2011/643 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından sigortalanan dava dışı şirkete ait işyerinde 17.11.2008 tarihinde meydana gelen su baskını sonucunda hasar oluştuğunu ve poliçe kapsamında bulunan 15.618 TL'lık hasarın 30.04.2009 tarihinde ödediğini, davalının şebekesinin patlaması sonucu oluşan bu zarardan sorumlu bulunduğunu ve TTK'nun 1301 ve devamı maddelerine göre müvekkili şirketin ödediği meblağı talep etme hakkına sahip olduğunu ileri sürerek 15.618,00 TL asıl alacağın tüm ferileri ile birlikte ödemenin sigortalısına yapıldığı 30.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka reeskont avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görevli yargı yerinin idare mahkemeleri olduğunu, esasa ilişkin olarak da davacının alması gereken önlemleri almaması nedeniyle oluşan zararlardan müvekkili idarenin sorumluluğunun söz konusu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, meydana gelen hasarın davalıya ait su borularında meydana gelen patlama sonucu oluştuğu, davacının sigortalısının gerekli koruma tedbirlerini almadığı için % 50 oranında kusurlu bulunduğu ve hasarın sigorta poliçesi kapsamında tazmin edildiği gerekçesi ile 7.773,32 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 346.55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1031, Karar No: 2020/8802, Tarih: 19.10.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/1031 E.  ,  2020/8802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlular vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; müvekkilleri aleyhine kambiyo senetlerine mahsus takip başlatıldığını, takibe konu senedin taraflar arasında imzalanan centilmenlik sözleşmesine aykırı olarak takibe konulduğunu,senedin hisse devir bedelinin son kısmına ait olduğunu, kira sözleşmesinin Kıyı Emniyeti ile kira sözleşmesinin yenilenmesi şartına bağlı olarak verildiğini ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği; ilk derece mahkemesince takibe konu senedin şarta bağlı olarak verilmiş olduğu, bu nedenle kayıtsız ve şartsız bir bedel ödeme vaadini içermediği gerekçesiyle istemin kabulüne karar verildiği, tarafların istinaf talebinde bulunması üzerine bölge adliye mahkemesince, takip konusu senedin ifa amaçlı olarak düzenlendiği, teminat senedi olmadığından bahisle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

6102 Sayılı TTK.'nun 776/1. maddesinin (b) bendinde; bono veya emre yazılı senedin kayıtsız ve şartsız belirli bir bedeli ödemek vaadini içermesi gerektiği, 777. maddesinde de bu unsuru içermeyen bir senedin bono sayılmayacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, alacaklının 15.10.2018 tarihli cevap dilekçesinde; “..Bu senedin Hisse Devir Protokolü'nün 6. maddesine istinaden Kıyı Emniyet Genel Müdürlüğü ile ... Ltd. şirketi arasındaki kira sözleşmesinin yenilenmesine müteakip derhal ödenmesi hususunda anlaştıkları, ... Limited Şirketi dolayısıyla şirket ortakları olan borçluların kurumla 03.03.2018 tarihinde yeni kira sözleşmesini imzaladıkları, bu sebeple davaya konu senetle ilgili alacağın muaccel hale geldiği” şeklindeki beyanı dolayısıyla takibe konu senedin şarta bağlı olarak verildiği hususunun alacaklının kabulünde olduğu görülmüştür.

Buna göre senedin tahsili şarta bağlandığından, 6102 Sayılı TTK.'nun 776/1. maddesinin (b) bendinde yer alan kayıtsız ve şartsız belirli bir bedeli ödeme vaadi unsurunu içermediğinin ve dolayısıyla bono vasfında olmadığının kabulü gerekeceğinden anılan senede dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip yapılamaz.

O halde ilk derece mahkemesinin kararı yerinde olduğundan bölge adliye mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde ilk derece mahkemesinin kararı yerinde olduğundan bölge adliye mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 27/11/2019 tarih ve 2019/813 E. - 2019/2344 K. sayılı istinaf talebinin kabulüne ilişkin kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 19/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4283, Karar No: 2012/8698, Tarih: 03.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4283 E.  ,  2012/8698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idareler vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve Fen Bilirkişi ...'un 22/10/2010 günlü krokili raporunda tali yol olarak el atılan (B), el atılmayan ancak imar planında yol ve park olan (F) ve (C) harfleri ile gösterilen kısımlarından ... Belediye'sinin sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın tali yol niteliğinde olan ... ve ... sokak üzerinde kalan kısımlarının bakım ve onarım sorumluluğu ... Belediyesinin yetki alanında kaldığı gibi, imar planında kamusal alanda kalan diğer kısımların sorumluluğu da projenin bütünlüğü ilkesi gereği ... Belediyesine ait olduğundan, bu bölümlerin bedellerinin de adı geçen ilçe belediyesinden alınması gerektiğinden, Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın husumetten reddi yerine, aleyhine tazminata hükmedilmesi,

2-Bedeline hükmedilen ve yol olan kısımların tapudan terkini, park olan kısımların ise davalı ... Belediyesi adına tapuya tescili yerine, yüzölçümleri de belirtilmeden yol ve park alanı olarak tapudan terkinine dair karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idarelerden ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ...'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalılardan ...'ndan alınan aşağıda yazılı kalan harcın istenildiğinde iadesine ve davalı idarelerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/683, Karar No: 2014/2075, Tarih: 25.02.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/683 E.  ,  2014/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı-k.davalı vekili Av. ... ve davalı-k.davacı ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava,davacı kiracı tarafından kiralayan aleyhine açılan 6.000 USD depozito bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine,Birleşen İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/226 Esas sayılı dava,davacı kiralayan tarafından davalı kiracı aleyhine açılan kiracının erken tahliyesi nedeniyle dönem sonuna kadarki 8 aylık toplam 80.000 TL kira parasının tahsili istemine,Birleşen İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/227 Esas sayılı dava,davacı kiralayan tarafından davalı kiracı aleyhine açılan kiralanana imar ve sözleşmeye aykırı olarak yapılan imalatların eski hale getirilmesi bedeli ve tamir süresi kira parasından oluşan toplam 43.972,40 TL alacağın tahsili istemine,Birleşen İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/227 Esas sayılı davada,davalı kiracı tarafından davacı kiralayan aleyhine açılan Karşı dava,kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu masraflar bedeli 7.000 TL'nin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece,Asıl davanın,Birleşen İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/226 Esas sayılı ve İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/227 Esas sayılı davalar ile Karşı davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre birleşen İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/227 Esas sayılı davanın reddine ilişkin hükme davacı kiralayan vekilinin,karşı davanın reddine ilişkin hükme davalı-karşı davacı kiracı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

2-Asıl davanın reddine ilişkin hükme yönelik davacı kiracı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı kiracı vekili,davalıya ait taşınmazda 1.6.2002 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu,kira sözleşmesi gereğince davalı kiralayana 6.000 USD depozito ödendiğini,kira sözleşmesinin 18.11.2008 tarihinde feshedilip taşınmazın tahliye edilmesine ve anahtarın tevdi mahalli dosyasına teslim edilmesine rağmen davalı kiralayanın depozito bedelini iade etmemesi üzerine tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali isteminde bulunmuştur. Davalı vekili asıl davada cevap dilekçesi vermemiş,mahkemece depozitonun iadesinin istenemeyeceği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 1.6.2002 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli ilk kira sözleşmesinin 7.maddesinde “...kiracıdan 4000 Amerikan Dolar'ı depozito alındığı,kiracının işyerini ikinci yıldan sonra tahliye etmesi durumunda herhangi bir hasar, zarar, ziyan ve herhangi bir borç yok ise depozitonun kiracıya iade edileceği...” kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında düzenlenen 1.6.2007 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli ikinci kira sözleşmesinin 7.maddesinde “...6.000 Amerikan Doları depozito verileceği,tahliye halinde mal sahibine herhangi bir borç yok ise depozitonun aynen iade edileceği...” kararlaştırılmıştır. Davacı kiracının depozito verdiği hususunda uyuşmazlık bulunmadığına,kiralananın yargılama sırasında dava dışı 3.kişiye satılmış olması davacı kiracının davalı kiralayandan(eski malik) depozitonun iadesini istemesine engel değildir. Ancak,taraflar arasındaki her iki sözleşmede de depozitonun kiracının herhangi bir borcunun olmaması halinde iade edileceği kararlaştırıldığına ve Birleşen İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/226 Esas sayılı dosyasında da davacı kiralayan tarafından kiracı aleyhine açılan erken tahliye nedeniyle kira paralarının tahsiline ilişkin alacak davası bulunduğuna göre mahkemece kiracının depozitonun iadesi talebinin ,kiralayanın erken tahliye nedeniyle açtığı alacak davası ile birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

3- Birleşen İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/226 Esas sayılı davanın reddine ilişkin hükme davacı kiralayan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı kiralayan vekili,davalı kiracının taraflar arasında sonradan düzenlenen 1.6.2007 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesinin 31.5.2010 tarihinde sona ermesi gerekirken davalı kiracının 18.11.2008 tarihli ihtar ile akdi feshettiğini bildirip,kira süresi dolmadan taşınmazı boşaltıp terk ettiğini,anahtarı tevdi mahalli dosyasına bıraktığını,davacı alacaklının anahtarı tevdi mahalli dosyasından 17.2.2009 tarihinde teslim aldığını,kira sözleşmesinin 9.maddesi gereğince 3 ay önceden feshi ihbarda bulunmadığından davalı kiracının dönem sonuna kadarki kira paralarından sorumlu olduğunu belirterek(2009Ekim ila 2010 Mayıs arasındaki kiralar yönünden dava haklarını saklı tutarak) 2009 Şubat ayı ila 2009 Eylül ayları arasındaki 8 aylık kira parası olan 80.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı kiracı vekili,sözleşmedeki 3 ay önceden fesih bildirimi şartının yerine getirildiğini belirterek davanın reddini savunmuş,Mahkemece,davalı kiracının 3 ay önceden feshi ihbarda bulunduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 1.6.2002 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşmeden sonra aynı yerle ilgili olarak 1.6.2007 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği,bu son sözleşmenin 9.maddesinde “...kiracının kiralananı kontrat hitamında tahliye etmek isterse mal sahibine üç ay önceden yazılı bildirimde bulunacağı...” ./..

kararlaştırıldığı hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracının davacı kiralayana 18.11.2008 tarihli feshi ihbar göndererek “...sözleşmenin 9.maddesi gereğince 3 ay önceden akdi feshettiklerini...”bildirdiği,anahtarı da İzmir .7.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/96 d.iş sayılı dosyasına 6.2.2009 tarihinde teslim ettiği anlaşılmıştır. 1.6.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 9.maddesinde “...kiracının kiralananı kontrat hitamında tahliye etmek isterse mal sahibine üç ay önceden yazılı bildirimde bulunacağı...” kararlaştırılmıştır. Bu düzenleme 6570 sayılı yasanın 11.maddesindeki “...kiracının kira müddetinin bitmesinden en az 15 gün önce mecuru tahliye edeceğini yazılı olarak bildirmemesi halinde akdin aynı şartlarla yenileneceğine...” ilişkin düzenleme karşısında geçersizdir. Kira sözleşmesi kira süresi dolmadan kiracı tarafından haksız yere feshedildiğine göre kiracı kural olarak dönem sonuna kadarki kiralardan sorumludur. Buna karşın kiralayanın da, kendi üzerine düşen görevi yapması, kiralananın yeniden kiraya verilebilmesi için gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 98. maddesinin yollaması ile aynı kanunun 44. maddesi hükmü gereğidir. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden itibaren kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Mahkemece,dava konusu kiralananın aynı şart ve koşullarla yeniden kiraya verilebileceği süre tespit ettirilip,tespit edilen bu süre(makul süre) kadar kira parasının belirlenip davalı kiracıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin tümünün reddine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle Birleşen İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/227 Esas sayılı dosyasındaki dava ve karşı davanın reddine ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle asıl davanın reddi ve Birleşen İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/226 Esas sayılı davanın reddine ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı-karşı davalıdan alınmasına, istek halinde bozulan kısım için peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalı-karşı davacıya iadesine 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12139, Karar No: 2023/11645, Tarih: 22.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12139 E.  ,  2023/11645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/75 E., 2023/457 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı-karşı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile yeniden bağlanmasını talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Anadolu 21. İş Mahkemesinde açılan ve hukuki ve fiili irtibat olduğundan mahkemenin dosyası ile birleştirilen dosya olup davacı Kurum tarafından davalı ve eski eşinin fiilen birlikte yaşadığı nedeniyle yersiz ödendiği tespit edilen aylıkların tahsili için yürüttüğü ... Anadolu 23. İcra Müdürlüğünde 2015/16448 Esas sayılı takipte ödeme emrine yapılan itirazın iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili dava dilekçesinde özetle; açılan davanın haksız olduğunu, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinde daha önceki Sosyal Güvenlik Kanunlarında boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu gelir kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama aynı zamanda gelir bağlama engeli olarak da benimsendiğini, eşinden boşandığı halde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiğini, salt tanık anlatımlarıyla aksinin iddia edilemeyeceğini beyanla açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.03.2016

tarihli ve 2015/372 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine

karar vermiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1.Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.