muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9988, Karar No: 2018/2283, Tarih: 12.02.2018

Alt-asıl işveren arasındaki ilişki, niteliğine göre, eser, taşıma, kira gibi sözleşmelere dayanır. Alt işveren üstlendiği işi sözleşme koşulları doğrultusunda, ama kendi adına ve bağımsız bir biçimde yürütür. Çalıştırdığı işçilerle kendi adına iş sözleşmesi yapar; gerekli talimatları verir; işçilere ücretlerini kendisi öder; ücret bordrolarını düzenler; SSK primlerini yatırır.

Bir asıl işin yasa kapsamında işveren tarafından alt işverene verilmesinin düzenlenmesi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/7 maddesi ve Borçlar Kanunu’nun ilgili hükümleri uyarınca muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez. Söz konusu hükümde sayılan işlerin alt işverene verilmesine dayanılarak iş sözleşmesinin feshi, muvazaa iddiasının ispatı hâlinde geçersiz olacaktır.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2/7 maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir. Asıl işveren ve alt işveren arasındaki sözleşmenin muvazaalı olması halinde, alt işveren işçisi, aynı madde uyarınca başlangıçtan itibaren asıl işveren işçileri sayılacaktır. Böyle bir durumda işe iade isteyen alt işveren işçisinin asıl işveren işyerine işe iadesine karar verilmesi gerekir. Zira alt işveren gerçekte işveren değildir ve işveren sıfatı bulunmamaktadır.

Tarafların gerçek iradeleri işçi temini olduğu halde, bunu bir asıl işveren alt işveren ilişkisi olarak göstermişlerse muvazaalı bir hukuki işlem söz konusudur. Asıl işveren işçilerinin hakları kısıtlanarak alt işveren işçisi olarak çalıştırılması, hangi alt işverenle çalıştıklarını bilmemesi gibi bulgular bu ilişkinin muvazaalı olduğuna işaret eden diğer özelliklerdir.

Bir alt işveren, bir asıl işverenden sözleşme ile üstlendiği mal veya hizmet üretimi için belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip değilse, kısaca üretim ya da hizmet sunumuna ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimini üstlenmemişse asıl işveren alt işveren ilişkisinden çok olayda, asıl işverene işçi temini söz konusu olacaktır.

Bir alt işveren, bir asıl işverenden sözleşme ile üstlendiği mal veya hizmet üretimi için belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip değilse, kısaca üretim ya da hizmet sunumuna ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimini üstlenmemişse asıl işveren alt işveren ilişkisinden çok olayda, asıl işverene işçi temini söz konusu olacaktır.

Alt işveren işçilerinin bir kısmının, üstlenilen hizmet dışında asıl veya yardımcı başka işte çalıştırılmaları, asıl-alt işveren arasındaki sözleşmeyi muvazaalı hale getirmez. Sadece başka işte çalıştırılan işçi açısından asıl-alt işveren ilişkisinin unsurlarının bulunmadığı kabul edilmelidir(Yar. 9. HD. 30.03.2015 gün ve 2014/934 Esas, 2015/12261 Karar, Yar. 22. HD. 25.06.2013 gün ve 2013/13693 Esas, 2013/15578 Karar, Yar. 7. HD. 21.02.2013 gün ve 2013/ 2322 Esas, 2013/1429 Karar).

Somut uyuşmazlıkta, davalılar arasında operasyon personeli sözleşmesi yapılmış olup söz konusu sözleşme ile davalı ... şirketinin Oyak Şirketinde bilgi işlem saha faaliyetlerini yürüttüğü, PC yazıcı gibi cihazların bakımı ve kurulumunu gerçekleştirdiği anlaşılmakta olup davacı tanıklarının davacının bilgi işlem bölümünün ... (Çağrı Merkezi) kısmında çalıştığını, Renault çalışanlarından emir ve talimat aldığını, yaptığı işin ise üretimden gelen bilgisayar, yazıcı vb. aletlerin arızalarını uzaktan bağlanıp gidermek olduğunu, iş yerinde değişik taşeron firmalar olduğunu, yaptıkları iş değişmediği halde işverenin aynı işi yapan bu firmalar arasında işçileri değişik tarihlerde sigortalı gösterdiğini, çalıştıkları dönemde aynı işi yapan Renault çalışanlarının da olduğunu, işten çıkarıldıktan sonra da yine Renault personeli takviye edilerek aynı işin yapılmaya devam ettiğini beyan ettikleri görülmüştür.

Tüm bu hususlarla birlikte değerlendirildiğinde davalılar arasındaki ilişkinin işçi temini niteliğinde olduğu, ... Şirketinin bağımsız bir organizasyona sahip olmadığı ve Dairemizde temyiz incelemesi yapılarak kesinleşen dosyalarda da davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kabul edildiği gözetildiğinde davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir asıl-alt işveren ilişkisinin olmadığı kabul edilerek davacının asıl işverene işe iadesine karar verilmesi gerekirken bölge adliye mahkemesince yerel mahkemenin muvazaa bakımından isabetli kararı kaldırılarak davacının alt işverene işe iadesine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F)SONUÇ:

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... işyerindeki İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

F)SONUÇ:

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... işyerindeki İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Karar tarihinde alınması gerekli 35,90 TL harçtan peşin alınan 31,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,50 TL harcın müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yaptığı harçlar dahil toplam 216,60 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre belirlenen 2180,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8- Artan gider ve delil avansının karar kesinleştiğinde ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemsine gönderilmesine, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6959, Karar No: 2017/3530, Tarih: 30.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6959 E.  ,  2017/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen menfi tespit davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 08.04.2015 gün ve 2014/7052 Esas, 2015/2373 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin kurucusu, eski başkanı, yüklenicisi ve arsa sahiplerinden olan davalının, müvekkili aleyhine kambiyo senedine dayalı takip başlattığını, takibe dayanak senetteki alacağın bulunmadığını, kooperatife alınan arsanın tüm bedelinin davalıca ödenmediğini, müvekkilinin arsa sahibine ödeme yaptığını ve faturanın kapalı fatura olarak müvekkili adına düzenlendiğini, ancak davalının önceki yönetime kendi lehine olacak şekilde arsa alım taahhütnamesi imzalattığını, kooperatif adına oluşan tapu kaydının Hiçbir zaman davalı adına kayıt edilmeden doğrudan satıcıdan kooperatife geçtiğini, ileri sürerek, takip konusu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, takip konusu senedin müvekkiline ait arsanın 4608 m²'lik kısmının kooperatife arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle bedelsiz olarak devir edilmesi nedeniyle sözleşmedeki edimlerin teminatı olarak verildiğini, sözleşmeden itibaren 48 ayda teslimi gereken bağımsız bölümlerin teslim edilmemesi üzerine takibe giriştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; arsa sahibi olan dava dışı şirket tarafından davacı, davalı ve dava dışı kişiler adına keşide edilen faturalarla arsanın anılan kişilere satıldığı, davalının, takip konusu bononun arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacıya bedelsiz olarak devir edilen arsa payının ve sözleşmenin ifasının teminatı olarak verildiğini belirttiğini, ancak arsa satıcı tarafından düzenlenen faturanın davalı adına düzenlenmesi nedeniyle davacı tarafından ödendiğinin kabulü gerektiği, adi şekilde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemiz'in 08.04.2015 tarih, 2014/7052 Esas ve 2015/2373 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulnumuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12867, Karar No: 2010/456, Tarih: 28.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/12867 E.  ,  2010/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarına teşebbüs ve cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetine dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.04.2009 gün ve 2008/678 Esas, 2009/159 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanığa tayin edilen cezaların miktarlarına göre müdafiin duruşma isteğinin CMUK.nun 318.maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, mağduru tehdit ederek olay yerine götürdüğü, yine tehdit ve zorla pantolonunu indirip cinsel istismarda bulunduğu, 7 yaşındaki mağdurun olayın akabinde alınan samimi görülen beyanları ve tüm dosya içeriğinden anlaşıldığı halde hakkında verilen cezanın TCK.nun 103/4. maddesi ile artırıma tabi tutulmaması,

Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7. ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/586, Karar No: 2012/476, Tarih: 19.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/586 E.  ,  2012/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK 142/1-b, 146, 145, 54/1. maddeler değer az olduğundan sanığa ceza vermekten vazgeçilmesine, müdareye ilişkin karar

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, değer az kabul edilip ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

2-5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, suçun geceleyin işlenmesi yönünden artırım oranının tesbiti için bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması, mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin değerlendirilebilmesi ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1256, Karar No: 2014/3519, Tarih: 10.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/1256 E.  ,  2014/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/77932

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2010

NUMARASI : 2010/192 (E) ve 2010/629 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki vekilinin duruşmada şikayetçi olduğunu belirtmesi ve kararı temyiz etmesi karşısında, CMK 237/2 md.si uyarınca müşteki vekilinin temyiz talebi kabul edilerek yapılan incelemede;

Müştekinin işyerinde kullandığı dolabında bulunan Samsung E 250 marka telefonun şikayet tarihinden yaklaşık 1 ay kadar önce çalındığı, suça konu telefonun işyeri sahibi olan tanık Metin tarafından çalışanların teslim ettiği telefonları kontrol etmesi sırasında aynı işyerinde çalışan ve müştekinin telefonunun çalındığı dolabın yanındaki dolabı kullanan sanığın teslim ettiği cep telefonun müştekinin çalınan cep telefonu olduğu tespit edildiği, sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini suç tarihinde müşteki Özge ile aynı iş yerinde çalıştığını fakat dolabından telefonunun çalınması olayı ile hiçbir ilgisinin olmadığını, telefonu arkadaşı Ebru ile birlikte ikinci el telefon satan yerini hatırlamadığı Yılmaz isimli bir şahıstan aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın savunmasında belirttiği Ebru isimli tanığın kimlik bilgileri sanıktan sorulmak suretiyle tespit edilip olay hakkında bilgi ve görüsü tespit edilip, yine suça konu telefonun suç tarihi ile şikayet tarihi arasındaki görüşme kayıtları getirtilip incelendikten sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki Ö.. T.. vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2047, Karar No: 2025/606, Tarih: 06.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2047 E.  ,  2025/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1015 Esas, 2024/101 Karar HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/27 E., 2020/799 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin %30 payının müvekkiline, kalanın diğer ortağa ait olduğunu, 20.11.2017 tarihinde şirketin genel kurul toplantısı yapılacağının ve bu toplantıda şirketin 100.000,00 TL olan sermayesinin 3.000.000,00 TL'ye çıkarılacağının 03.11.2017 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi ile ilan edildiğini, genel kurul toplantısına zorunlu olarak katılan müvekkilinin söz konusu evrakları şerh düşerek imzaladığını, sahte imzalarla ilgili suç duyurusunda bulunduklarını, genel kurul toplantısında görüşülen sermaye artırımına ilişkin olarak müvekkilinin %30’luk hissesine tekabül eden miktara ilişkin herhangi bir ihtarname çekilmeden davalı tarafın şirket sermayesini 3.000.000,00 TL'ye artırdığını ve kendi payını usulsüz olarak %70 iken %99'a çıkardığını, hukuka aykırı ve yok hükmündeki bu işlemi tescil ettirdiğini, söz konusu evrak ve karar defterlerinin aslının müvekkiline verilmediğini ileri sürerek 20.11.2017 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan tüm kararların iptaline, kararının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, davacının şirket hisselerini 07.11.2018 tarihinde ... isimli kişiye devrettiğini beyan ettiğini, bu nedenle aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, toplantı çağrısının davacının adresine iadeli taahhütlü olarak tebliğe çıkarıldığını, davacının tebligatı almadığını, daha sonra toplantı kararının Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde 03.11.2017 tarihinde ilan edildiğini, genel kurula davacı taraf adına vekaleten ...’ın katıldığını,adı geçenin genel kurul toplantı tutanağına sermaye artırımına itiraz ederek şerh düştüğünü, daha sonra bundan vazgeçerek sermaye artırımını onayladığını ve tutanağı itiraz etmeden ve şerh düşmeden imzaladığını, davacı ve vekilinin sermaye artırımını kabul ettiğini, karar tutanağına şerh düşülmediğini, yapılan genel kurulun ve alınan kararın hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın 3 aylık sürede açıldığı, davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı iddia edilmiş ise de, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı TTK) 595. maddesi gereğince devrin onaylanmaması nedeniyle itirazın yerinde olmadığı, davacı vekilinin 25.10.2018 tarihli açıklama dilekçesi de dikkate alındığında sahtelik iddiasına dayanmadığı, bilirkişi raporunda, muhalefet şerhinin verilmediği belirtilmiş ise de tek sayfalık genel kurul toplantı tutanağında sermayenin artırılmasına itiraz edildiği, şerh içeriği dikkate alındığında ve sermayenin artırılmasına ilişkin ikinci kararda olumlu oy kullanan pay oranı yazılmadığı, genel kurul kararının ekindeki tadil metninde cümle bütünlüğü olmaksızın oy birliği yazsa da bu tadil metninin yönetim kurulu kararı niteliğinde olduğu, yönetim kurulu kararının üye adına vekaleten katılım sağlanarak alınamayacağı, usulüne uygun yönetim kurulu kararı alındığı kabul edilse bile genel kurul tutanağındaki muhalefetin geçerliliğine etkisinin bulunmadığı, iptal koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın davalı şirket açısından kabulü ile 20.11.2017 tarihli genel kurul kararının iptaline, davalı ... açısından davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı şirket vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esas sermaye payının devrine şirketçe onay verilmediği gibi devre onay için şirkete müracaat edildiğine dair bir delil de ibraz edilmediği, hisse devri şirkete karşı hüküm ifade etmeyeceğinden davacının ortak sıfatının devam ettiği, dolayısıyla bu davayı açmak için aktif husumete sahip olduğu, toplantı tutanağında sermaye artırımına ilişkin tadil metninin kabulü kararının, 6102 sayılı TTK’nın 422. maddesine aykırı olarak, oyların ne kadarıyla alındığına, davacı adına olumsuz ya da olumlu oy kullanıp kullanmadığına dair bir açıklık bulunmadığı, diğer yandan davacı tarafından genel kurul toplantısından önce diğer ortağa noter vasıtasıyla gönderilen ihtarnamede sermaye artırımı ile ilgili oyunun olumsuz olacağının açıkça belirtilmiş olduğu, genel kurul toplantı tutanağında davacıya vekaleten "şerhimdir. Sermayenin artırılmasına itiraz ediyorum" şeklinde muhalefet şerhi de bulunduğu dikkate alındığında davacının toplantıda olumsuz oy kullandığının kabulü gerektiği, 6102 sayılı TTK'nın 591. maddesinde, şirket sözleşmesinde veya artırma kararında aksi öngörülmemişse, her ortağın esas sermaye payı oranında, esas sermayenin artırılmasına katılmak hakkını haiz olduğu, genel kurulun sermaye artırımına ilişkin kararıyla, ortakların yeni payları almaya ilişkin rüçhan hakkının, ancak haklı sebeplerin varlığında ve aynı Kanun'un 621/1-(e) hükmünde öngörülen nisapla sınırlandırılabileceği veya kaldırılabileceği, davaya konu olağanüstü genel kurul kararında ise davacıya rüçhan hakkının usulüne uygun bir şekilde kullandırılmadığı ve davacının % 30 hissesinin sermaye artırımından sonra % 1'e düştüğü, bu durumda rüçhan haklarını kullanmasının kanuna aykırı olarak sınırlandırıldığı, davet prosedürünün usulüne uygun şekilde gerçekleştirilmediği ve tüm bu hususlar göz önüne alındığında alınan sermaye artırım kararının geçersiz olduğu, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesince sermaye artırım kararının iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin 20.11.2017 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan sermaye artırımına ilişkin kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.