muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16665, Karar No: 2014/4425, Tarih: 27.03.2014

Davalılar vekili mahkemenin yetkisiz olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, HMK'nın 6. ve 7.maddelerine göre davalıların bir kısmının ikametgah yeri mahkemesi olan Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.'nin genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin 1.fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. "7. maddesinde de," davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir." denilmektedir. Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

HMK.'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup, haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp, bir seçimlik yetkidir.

Diğer taraftan 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. Maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Eldeki dava, trafik kazası nedeniyle ödenen tazminatın rucuan tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazasının meydana geldiği ve aynı zamanda icra takibinin yapıldığı yer mahkemesi olan Kütahya Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılmış, davalılar vekili, süresinde yetki itirazında bulunarak, davalıların bir kısmının ikametgahı olan Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunmuştur.

Kütahya Asliye Hukuk Mahkemesince, HMK'nın 6. ve 7. maddelerine göre davalıların bir kısmının yerleşim yerinin ortak yetkili mahkeme olduğu, kazanın meydana geldiği yer mahkemesinin yetkili olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kütahya Asliye Hukuk Mahkemesince, HMK'nın 6. ve 7. maddelerine göre davalıların bir kısmının yerleşim yerinin ortak yetkili mahkeme olduğu, kazanın meydana geldiği yer mahkemesinin yetkili olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere; bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Somut olayda; davacı, haksız fiilin meydana geldiği Kütahya 'da dava açabileceği gibi, davalılardan birinin yerleşim yerinde de dava açabilecektir. Bu durumda; davacı taraf haksız fiilin meydana geldiği yer mahkemesi olan Kütahya da dava açarak seçim hakkını kullandığına göre, mahkemece yetki itirazının reddi ile işin esasına girilerek tarafların iddia ve savunmalarıyla delillerinin toplanması ve varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2035, Karar No: 2008/5738, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2035 E.  ,  2008/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan şekerpancarı, kurufasulye ve samanı ile buğday ve samanı için 2007 yılına ait olmak üzere kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg. başına ortalama satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5021, Karar No: 2019/7419, Tarih: 19.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5021 E.  ,  2019/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 1. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunmasının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 19/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10067, Karar No: 2020/4710, Tarih: 04.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/10067 E.  ,  2020/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurularının süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürükenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın, mağdura ait motosikleti, ikametinin önündeki kaldırımda direksiyon kilidi ile kilitli ve park halindeyken çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK’nun 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Yasa'nın 142/1-b maddesinden cezalandırılmasına karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısı, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ...’in yargılama aşamasında, mağdurun 400 TL olan zararını karşıladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK’nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Sanık ve suça sürüklenen çocuğun, mağdura ait motosikleti ikametinin önündeki kaldırımda direksiyon kilidi ile kilitli ve park halindeyken çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nin 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, sanığın aynı Yasa'nın 142/1-b maddesinden cezalandırılmasına karar verilmesi,

3) Suça sürüklenen çocuğun, sanık ile birlikte motosikleti düz kontak yapmak sureti ile bulunduğu yerden alırken direksiyon kilidini kırarak motosiklete zarar verdikleri fakat suça sürüklenen çocuğun eyleminin suça konu olan motosikletin mülkiyetine yönelik olarak gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, CGK’nun 30/10/2014 tarih 2014-40 Esas ve 2014/453 Karar sayılı kararında da ifade edildiği gibi, unsurları itibarıyla oluşmayan mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatı yerine, mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 04/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6901, Karar No: 2015/11675, Tarih: 24.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6901 E.  ,  2015/11675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

13.02.2008 tarihli olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağındaki anlatıma göre ve tutanak mümzisi tanık polis memuru ... ... 24.01.2011 tarihli duruşmadaki beyanlarından; ihbar üzerine 3 görevli polis memurlarının binanın giriş kapısından içeriye girdiğinde merdivenden aşağıya doğru 3 erkek şahsın koşar adımlarla indiğinin görülmesi üzerine sanıkların kaba üst araması yapılmak istendiğinde, sanıklar arbede yaratarak bina içerisinden dışarıya kaçmak istemişler ve polislere karşı fiili saldırıda bulunmuşlar, yaşanan kargaşa esnasında sanık ... ...'nın üzerinde müştekinin evinden çalınan onepenny ibareli yabancı madeni para ve ... marka erkek kol saati ve ... ibareli parfüm, müştekinin evinin kapı kilidinin göbeği ve olayda kullanıldığı tahmin edilen kurbağacık ve tornavida olduğu halde polis memuru ... .... belinde, kılıfı içerisindeki beylik silahını almaya çalıştığı, silah kılıfından çıkmayınca sanık ... ...'nın zorlaması ile kılıfın plastik kısmının kırılmasıyla silahın kılıfıyla birlikte yere düştüğü, sanık yere düşen silahı almak için hamle yaptığı esnada görevli polislerin sanığı engellemek için kelepçe takmak suretiyle etkisiz hale getirdikleri, bu esnada diğer 2 şahsın sanıkla uğraşılmasını fırsat bilerek polis memuru ... ... sol elini korkuluk demirlerine sıkıştırmak suretiyle yaraladıkları ve meydana gelen kargaşadan yararlanarak kaçtıklarının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16342, Karar No: 2012/367, Tarih: 17.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/16342 E.  ,  2012/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

2010/16342 2012/367

MAHKEMESİ :Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.05.2010

NUMARASI :Esas no:2008/391 Karar no:2010/443

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.01.2012 günü temyiz eden davalı Ö. D. vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı A..D..ile vekili gelmediler.Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacının "reklamcılık" faaliyetinden dolayı gelir vergisi mükellefi olduğu, kendisine ait "jeep" aracı dava tarihinden sonra 09.04.2009 tarihinde 78.000 TL'ye satıp elden çıkardığı dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır. Davacının vergi mükelllefiyetini ve reklamcılık faaliyetini terk ettiği yönünde dosyada herhangi bir bilgi ve delil bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. İsteğin bu sebeple reddi gerekirken davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.01.2012 (Salı)

MAHKEMESİ :Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.05.2010

NUMARASI :Esas no:2008/391 Karar no:2010/443

MAHKEMESİ :Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.05.2010

NUMARASI :Esas no:2008/391 Karar no:2010/443

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.01.2012 günü temyiz eden davalı Ö. D. vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı A..D..ile vekili gelmediler.Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.3-Davacının "reklamcılık" faaliyetinden dolayı gelir vergisi mükellefi olduğu, kendisine ait "jeep" aracı dava tarihinden sonra 09.04.2009 tarihinde 78.000 TL'ye satıp elden çıkardığı dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır. Davacının vergi mükelllefiyetini ve reklamcılık faaliyetini terk ettiği yönünde dosyada herhangi bir bilgi ve delil bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. İsteğin bu sebeple reddi gerekirken davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.01.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/2626, Karar No: 2022/4689, Tarih: 30.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2626 E.  ,  2022/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin 26/12/1983 olarak tespiti istemine ilişkin olup, bu tür davaların sonuçta sigortalılığın tespiti istemini de içermekte olduğu şüphesizdir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un 79’uncu maddesi olup, tespiti istenen dönemde 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Kanunu yürürlükte olduğundan uyuşmazlığın bu Kanun hükümleri ile 506 sayılı Kanun’un 2 ve 3’üncü maddelerine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

506 sayılı Yasa’nın 3. maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Yasasının 4. maddesinde, bu Kanuna tabi bir sanatı o sanat için düzenlenen tarih ve pratik öğrenim programına göre o işyerinde öğrenmek amacıyla bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimseye çırak deneceği; 16. maddesinde ise, işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmağa başlamadan önce velisi veya kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmağa mecbur olduğu; 20 maddesinde, sözleşmenin bir örneğinin Mahalli Çıraklık Eğitim Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu bildirilmiştir. Diğer taraftan bir kişiye çırak denilebilmesi için, o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir. Yani, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen tarihte çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Kişi işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Somut olayda, 12.01.1971 doğumlu davacının 26/12/1983 tarihinde 12 yaşında olduğu,dava dışı 397 sicil no.lu ...Kasa Atölyesi isimli işyerinde kamyon ahşap kasa imalatı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Somut olayda, 12.01.1971 doğumlu davacının 26/12/1983 tarihinde 12 yaşında olduğu,dava dışı 397 sicil no.lu ...Kasa Atölyesi isimli işyerinde kamyon ahşap kasa imalatı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, iş yerinde yapılan işin niteliği, kapsam ve kapasitesi, yukarıda anılan tespitin istendiği dönemde yürürlükte bulunan Çırak Kalfa ve Ustalık Yasasının ilgili hükümleri de gözetilerek davacının burada yapmış olduğu çalışmanın iş yerindeki üretime katkısının olup olmadığı yani çalışmanın bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olarak çıraklık ilişkisine mi, yoksa diğer çalışanlar gibi üretime yönelik olarak mı gerçekleştiği,davacının yaşının çıraklık dönemi içinde kaldığı hususu da gözetilerek, çalışma olgusu ve niteliği şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenip, sonucuna göre karar verilmelidir.

2-Kabule göre de; 506 sayılı Kanunun 60/G maddesi; malüllük,yaşlılık ve ölüm sigortaları uygulanmasında 18 yaşından önce malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık sürelerinin 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edileceği, ancak, bu tarihten önceki sürelerin prim ödeme gün sayısına dahil edileceği hükmünü içermekte olup, aynı Kanunun geçici 54. maddesi kapsamında 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmayan ve 12.01.1971 doğumlu olan davacı sigortalı hakkında bu hükme aykırı şekilde hüküm tesis edilmiş olması da ayrıca isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.