muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5006, Karar No: 2012/37004, Tarih: 12.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/5006 E.  ,  2012/37004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin davacının davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 20.11.2009 tarihinde işveren temsilcisi şef İnayet Türk'ün gelerek işe başlamamalarını, yönetimin çalışmalarını istemediğini bildirdiğini, davacı ve arkadaşlarının çalışmak istediklerini bildirdiklerini, Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayette bulunduklarını, ihtarname keşide edildiğini, fazla mesai yapıp bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının iş akdinin sona erdirilmesi gibi bir durum söz konusu olmadığını, daha verimli hizmet için temizlik işlerinin Kasım 2009 ayından itibaren bu konuda uzman olan D.D.R. Ltd. Şti.'ne devredildiğini, devrin davacı işçi yönünden de fesih için haklı bir sebep oluşturmadığını, davacının çalışmasının 8 saati aşmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş akdini feshinin haklı olduğunun davalının ispat edemediği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile bilirkişi raporu doğrultusunda diğer talepler bakıımndan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- İşyeri devri olup olmadığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı vekili davacının iş akdinin işyerine alınmayarak ve iş verilmeyerek haksız biçimde feshedildiğini iddia ederken, davalı vekili iş akdinin feshedilmediğini, işyeri devri sözkonusu olduğunu savunmuştur.

Dosya içinde davacının iş akdinin feshine ilişkin yazılı bir fesih bildirimi yoktur. Davalı işveren tarafından işçi için işten çıkış bildirgesi tanzim edilmiş ise de çıkış bildirgesi yasal bir yükümlülük olup tek başına akdin feshini kabul için yeterli değildir. Öte yandan SGK'dan celbedilen sigortalı hizmet bildirim cetvelinden davacının davalı işyerinden ayrılışından çok kısa bir süre sonra temizlik işlerini yapan yeni şirkette çalışmaya başladığı görülmektedir.

Dosya içinde davacının iş akdinin feshine ilişkin yazılı bir fesih bildirimi yoktur. Davalı işveren tarafından işçi için işten çıkış bildirgesi tanzim edilmiş ise de çıkış bildirgesi yasal bir yükümlülük olup tek başına akdin feshini kabul için yeterli değildir. Öte yandan SGK'dan celbedilen sigortalı hizmet bildirim cetvelinden davacının davalı işyerinden ayrılışından çok kısa bir süre sonra temizlik işlerini yapan yeni şirkette çalışmaya başladığı görülmektedir.

Davacı tanıkları davacıya ve arkadaşlarına iş verilmediğini belirterek iddiayı teyit mahiyetinde beyanda bulunmuşlarsa da davalı tarafın yukarıda yapılan tespitlere göre işyeri devri bulunduğu yönündeki savunması üzerinde durulmamıştır.

Davalı tarafın işyeri devrine ilişkin savunması üzerinde durulup davacının temizlik işlerinin verildiği DDR isimli şirkette çalışmaya devam edip etmediği araştırılıp sonucuna göre işyeri devri olduğunun kabulü halinde feshe bağlı haklar talep edilemeyeceğinden kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28904, Karar No: 2022/9406, Tarih: 16.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28904 E.  ,  2022/9406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, olayın oluşunun 13.09.2015 tarihli olay, yakalama ve teslim tutanağında; "13.09.2015 günü saat 20:00 sıralarında haber merkezinin .... Bulvarı İş Bankası ATM'si karşısında bulunan elektrik direğine kilitli bisikleti bir şahsın çaldığını ve sürdüğü bisiklet ile karayolları kavşağından GMK ...., üzerinden hastane kavşağı istikametine bisikleti sürükleyerek gittiği anonsu üzerine bahse konu yere 3044-3046 ve 2849 kod nolu ekipler olarak ivedilikle intikal edilmiş, hastane kavşağında haber merkezinin vermiş olduğu eşkale uyan bir şahsın geldiği görülmüş, şahsı incelemek üzere durdurmak istediğimiz esnada şahıs dur ikazımıza uymayarak ve trafiği tehlikeye düşürecek şekilde cadde içerisinde sürüklediği bisiklet ile beraber kaçmaya başlamış, bu esnada şahıs kaçtığı bisiklet üzerinden yere düşmüş, şahıs kelepçe vurulmak suretiyle etkisiz hale getirilmiş" şeklinde belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, kesintisiz takip olmaksızın yakalanması nedeniyle hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16728, Karar No: 2006/14066, Tarih: 04.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/16728 E.  ,  2006/14066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :  Muğla 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih :  28.08.2006

Davacı, ilk  kesintisi tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  22.5.1996 yılında yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Dava, davacının  22.5.1996 yılında yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine  göre   kayıt  ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım kredi ve tarım satış kooperatifleri ile birliklerinin pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının 1996 yılında yapılan prim kesintisi dışında başka prim kesintisinin bulunmadığı, tarım kredi kooperatifi üyesi olmadığı, ilçe Tarım müdürlüğünden gelen yazıda tarımsal faaliyette bulunduğuna, çiftçilik yaptığına dair kaydının bulunmadığının belirtildiği, zabıta araştırmasında da köy muhtarının beyanı itibariyle tarlasının bulunmadığını ve çiftçilik ile uğraşmadığının tesbit edildiği dosyadaki Tekel ile yapılan sözleşmelere göre davacının 1995-1997 ve 1999 yıllarında tütün üretimi yaptığı kanaatinin oluştuğu ancak Tekel İdaresinden gelen 28.7.2006 tarihli yazıda 1995 ve 1996 yıllarında tütün kaydının mevcut olduğunun bildirildiği, toplanan delillerin yetersiz olduğu ve çelişkilerin bulunduğu, mahkemece 2926 sayılı Yasanın 10.maddesinde yer alan diğer kayıtların araştırılmadığı, tanık beyanınında soyut düzeyde kaldığı görülmüştür.

Mahkemece, yukarıda belirtilen eksiklikler ve çelişkiler giderilerek davacıdan 22.5.1996 tarihinde yapılan kesintinin devam eden yıllarda kayıtlarla desteklenmesi durumunda 1.6.1996 tarihinden dava tarihine kadar sürekli sigortalı olduğuna, kayıtların bulunmadığının belirlenmesi halinde ise yalnız kesintinin yapıldığı yıl itibariyle 1.6.1996-31.12.1996 tarihler arasındakisürenin tesbitine karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz inceleme ile yazılı şekilde hükmolunması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının   bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 4.12.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8771, Karar No: 2021/3652, Tarih: 18.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8771 E.  ,  2021/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçele ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 50.846,40-TL'nin tapu iptal davasının kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, Yalova İli, Çınarcık İlçesi, Çınarcık Mahallesi, ... Mevkii, 1088 parsel sayılı, 1.440 m² yüzölçümlü taşınmazın 1957 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında senetsizden bahçe niteliği ile dava dışı kişi adına tespit ve tescil edildiği, davacının taşınmazı 05.06.1990 tarihinde satın aldığı, Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucu Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/131 Esas, 2008/290 Karar sayılı ilamıyla taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 20.11.2008 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 17.12.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Değerlendirme tarihi olarak dava tarihinin kabul edilmesi gerekirken tapu iptal kararının kesinleşme tarihinin değerlendirme tarihi olarak alınması,

2-Mahkemece tazminat istemine dayanak taşınmazın niteliğini belirlemeye yönelik yapılan araştırmada, değerlendirme tarihi olan 17.12.2014 tarihi itibari ile imar planı içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskun olup olmadığı hususları sorulmamış, belediye tarafından dosyaya gönderilen yazıda taşınmazın belediye sınırları içinde, imar planı dışında, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, meskun mahalde olmadığı bildirilmiş ancak bu bilgilerin değerlendirme tarihi itibarı ile geçerli olup olmadığı açıklanmamıştır.

Dava konusu taşınmazın değeri tespit edilirken öncelikle taşınmazın niteliğinin tespit edilmesi gerekli olup, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 17.12.2014 tarihi itibariyle imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türü (1/1000, 1/1500, 1/25000 uygulama, nazım ..) araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı diğer ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamında alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan sonra, arsa mı yoksa arazi mi olduğu tespit edilerek sonucuna göre seçilecek bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak;

Arsa ise taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle karşılaştırma yapılarak,

Arazi ise üzerine ekilebilecek münavebe ürünlerine göre gelir metodu esas alınmak ve İlçe Tarım Müdürlüğü verileri getirtilip rapor denetlenmek suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16736, Karar No: 2013/19621, Tarih: 19.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16736 E.  ,  2013/19621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a- Sahte fatura tanzim etmek (Petrol nakliyesi ile ilgili) suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1, TCK'nun 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

b- Sahte fatura kullanmak (Murpet firmasıyla ilgili) suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1, TCK'nun 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2008 gün ve 2008/1632 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ile Murat ... hakkında 2003-2004-2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı ve her bir takvim yılında işlenen suçların ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir suç yönünden ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hükmün gerekçesi nazara alındığında sadece 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkumiyet kararları verilmiş, 2004-2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından bir hüküm kurulmamış ise de, mahkemesince bu suçlardan her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

1- Katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen vefat nedeniyle düşme ve sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamından sanık ...'ın 10.11.2004 tarihinden itibaren ortağı bulunduğu Murpet Petrol İnş. Taah. Tur. Harfiyat İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şirketinin 2006 takvim yılında Aksan Petrol Ltd. Şti.'ne düzenlediği faturaların bulunduğunun belirtilmesi karşısında, bu sanık bakımından eylemin zamanaşımına uğramadığı nazara alınarak yapılan incelemede; dosya arasında bulunan vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile tüm dosya kapsamından sanık ...'ın 10.11.2004 tarihinden itibaren şirket ortağı olduğu, şirket müdürünün ise vefat eden sanık ... olduğunun anlaşıldığı, şirketin idaresinin ...'de bulunması nedeniyle atılı suçun muhatabının da bu sanık olduğu, sanık ...'ın şirketin idaresini gerçekleştirdiğine ve bu bağlamda atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı anlaşılmakla bu sanık hakkında verilen beraat hükmünün sonucu itibariyle doğru bulunduğu; sanık ...'ün ise dosya arasında bulunan nüfus kayıt örneğine göre 05.04.2009 tarihinde vefat ettiği, hakkındaki kamu davasının düşürülmesi gerektiği mahkemece gerekçeleri gösterilerek karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkındaki beraat ile sanık ... hakkında vefat nedeniyle verilen düşme hükümlerinin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakında 27.12.2008 gün ve 2008/1632 Esas sayılı ve yine aynı sanık hakkında 22.12.2008 gün ve 2008/1588 Esas sayılı; sanık ... ... hakkında 27.12.2008 gün ve 2008/1632 Esas sayılı iddianameler ile sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davalarında karar gerekçesi nazara alındığında sanık ... hakkında her bir iddianame ile açılan davalar bakımından ayrı ayrı iki kez; sanık ... bakımından bir kez cezalandırılmalarına ilişkin hükümlerin 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulduğu cihetle, katılan vekili ile sanıklar ... ve ...'in bu hükümlere yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenlemek'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK 'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Katılan vekilinin sanık ... hakkında 22.12.2008 gün ve 2008/1588 numaralı iddianame ile defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

213 sayılı Yasanın 93, 100 ve 101. maddelerinde bilinen adrese tebliğin usullerinin düzenlendiği, sanığın petrol nakliyeciliği faaliyetinden dolayı mükellefiyet tesis ettirmiş olduğu, tarh dosyasındaki bilinen adresinin ise ikametgah adresi olup defter ve belgelerin istem yazısının bizzat sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, dosya arasında bulunan 31.10.2008 gün ve VDENR-2008-688/8 sayılı Vergi Suçu Raporu ve ekleri içeriğinden sanığın 15.04.2004 tarihi itibariyle faaliyetini terk ettiğinin anlaşıldığı, sanığın Cumhuriyet savcısı tarafından alınan 18.12.2008 günlü savunmasında bu defter ve belgeleri bulamadığını beyan etmesi karşısında; geçerli tebligat aranmayacağı tüm unsurları yönünden oluşan suçtan mahkumiyeti gerektiği gözetilmeden anılan Yasanın 139. maddesi uyarınca incelemenin işyerinde yapılması gerektiği ve bu maddede aranan şartların varlığı tespit edilmeden defter ve belgelerin tebligatla istendiği ve bu nedenle suçun unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek isabetsiz gerekçeye dayanarak beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.