muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3284, Karar No: 2013/5324, Tarih: 12.09.2013

Birleşen davada davalı kooperatif vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı kooperatifin davalı birliğe karşı akçeli yükümlülüklerini yerine getirmediği, dava konusu edilen 138 ada ... parsel sayılı taşınmazın 783 ada ... parsel, 784 ada ...,...,...,... parsel sayılı taşınmazlar olduğu, davacının iddia ettiği taşınmazla bir ilgisinin bulunmadığı, kooperatife tahsis edilen 138 ada ... parsel sayılı taşınmazdaki Blok yerinin yanlış belirlenmesi veya tescilinde hata bulunmasının dava konusu olmadığı, getirilen kayıtlara göre tahsis yapıldığı belirtilen dava edilen yerin tapu kayıtlarında aynen davalı kooperatif birliği adına kayıtlı olduğu gerekçesiyle, asıl davada davalı ... Konut Yapı Kooperatifler Birliği aleyhine açılan davanın reddine, ... ... Konut Yapı Kooperatifine karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine, mevcut durum dikkate alındığında HUMK'nın 186. maddesinin uygulanma yeri bulunmadığından davalılar ... ve ... yönünden mevcut kayıtlar dikkate alınarak karar ittihazına yer olmadığına, birleşen davada davacının iptalini talep ettiği 09.07.2003 tarihli ek arsa tahsis ve taahhüt sözleşmesinin, 1163 sayılı Yasa'nın 42. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde, davalı Birlik genel kurulu tarafından bu sözleşmede değinilen hususlarda alınmış karar bulunmadığı gerekçesiyle, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar, asıl davada davacı- birleşen davada davalı kooperatif vekilinin temyiz istemi üzerine, dava konusunun üçüncü kişiye temliki halinde, uyulması gereken HUMK'nın 186. (HMK 125) maddesindeki usul kuralına göre işlem yapılmamasının doğru olmadığı, dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonrasında hangi ada ve parsel numaralarını aldığı yönünde araştırma yapılması gerektiği, davacı kooperatifin açtığı yolsuz tescilin tespitine ilişkin dava dosyası incelenerek bu dosyaya etkisi olup olmadığı hususları üzerinde durulması gerektiği, tapu iptali ve tescili isteyen davacı kooperatifin davalı birliğe kooperatife borcunun bulunmaması gerektiğinden, davacı kooperatifin tapu iptali ve tescil koşullarını taşıyıp taşımadığının araştırılması gerektiği belirterek asıl dava bakımından, tüm genel kurul kararları getirtilerek bilirkişi raporu alınması ve Asliye Ceza Mahkemesinde açılan davanın akıbetinin araştırılması gerektiğinden bahisle birleşen dava bakımından, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuştur.

Bu kez, asıl davada davalı-birleşen davada davacı ... Konut Yapı Kooperatifleri Birliği ile asıl davada davalı olan ..., ... ve....... Konut Yapı Kooperatifi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, asıl davada davalı-birleşen davada davacı ... Konut Yapı Kooperatifleri Birliği ile asıl davada davalı olan ..., ... ve....... Konut Yapı Kooperatifi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı ve asıl davada davalılar vekillerinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, aşağıda yazılı harçların karar düzeltme isteyenlerden alınmasına ve takdiren 219,00'er TL para cezalarının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36870, Karar No: 2013/32968, Tarih: 30.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/36870 E.  ,  2013/32968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-(f) maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "kamu da temizlik işlerinde çalıştırılmasına, " karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesi ile ilgili fıkradaki '' kamu da temizlik işlerinde çalıştırılmasına, , '' cümlesinin, ''kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına'' şeklinde düzeltilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2227, Karar No: 2024/4564, Tarih: 27.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2227 E.  ,  2024/4564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2623 E., 2022/2129 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 18.12.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi talep olunmuştur.

2.Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 2018/9 Esas, 2019/110 Karar sayılı kararı ile sanığın değişen suç vasfına göre, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek, hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği için, ihlal niteliğindeki eylem yönünden davanın düşmesine karar verilmiştir.

3.İlgili karara karşı Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin, 2019/2194 Esas, 2021/2041 Karar sayılı kararı ile, "Sanığın eyleminin, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu " gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

4.Bozma üzerine yapılan yargılamada, Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 2022/102 Esas, 2022/619 Karar sayılı kararı ile sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 10 yıl hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4.İlgili karara karşı sanık müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli, 2022/2623 Esas, 2022/2129 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafinin Temyiz Sebepleri

1.Sanığın uyuşturucu maddeyi satma amaçlı bulundurduğuna dair somut hiçbir delil bulunmamasına rağmen, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a maddesi gereğince artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafinin Temyiz Sebepleri

1.Sanığın uyuşturucu maddeyi satma amaçlı bulundurduğuna dair somut hiçbir delil bulunmamasına rağmen, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a maddesi gereğince artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna

3.Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak uyuşturucu kullanma suçundan hüküm kurulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, olay tarihinde sanık ve kardeşinin uyuşturucu madde ticareti yaptığı bilgisi üzerine, sanığın ikametinde ve bahçede bulunan araçta yapılan aramada, farklı miktarlarda eroin, esrar ve metamfetamin olduğu değerlendirilen maddelerin ele geçirildiği, sanığın bu şekilde uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2.Olay tarihinde sanık ve kardeşinin uyuşturucu madde ticareti yaptığı bilgisi üzerine, sanığın ikametinde ve bahçede bulunan araçta, gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeni ile savcılık kararına istinaden evinde ve ev bahçesinde bulunan araçta yapılan aramada, 1 adet satışa hazır fişek halinde sonradan yapılan tartımda 0,9 gram ağırlığında olduğu anlaşılan metamfetamin olabileceği değerlendirilen maddenin, 1 adet satışa hazır fişek halinde sonradan yapılan tartımda 0,4 gram ağırlığında olduğu anlaşılan eroin olabileceği değerlendirilen maddenin ele geçirildiği, ikametin 2. katında yatak odasında poşetler içerisinde sonradan yapılan tartımda 735 gram ağırlığında olduğu anlaşılan esrar maddesinin ele geçirildiği, ikametin bahçesinde bulunan 27 \*\* 146 plakalı araçta yapılan aramada, aracın elektrik aksam kutusu içerisine zulalanmış vaziyette, 1 adet satışa hazır fişek halinde sonradan yapılan tartımda 8,7 gram ağırlığında olduğu anlaşılan esrar olabileceği değerlendirilen maddenin ve 1 adet fişek halinde sonradan yapılan tartımda 14,9 gram ağırlığında olduğu anlaşılan esrar olabileceği değerlendirilen maddenin, ele geçirildiği, sanığın üzerinde yapılan aramada 1 adet satışa hazır fişek halinde sonradan yapılan tartımda 7 gram ağırlığında olduğu anlaşılan esrar olabileceği değerlendirilen maddenin ele geçirildiğine dair olay tutanağı dosyada mevcuttur.

3.Gaziantep 1.Sulh Ceza Hakimliği'nin 2017/7101 Değişik İş sayılı kararları ile savcılık tarafından verilen el koyma kararının, usule uygun şekilde süresinde onanmasına karar verilmiştir.

3.Gaziantep 1.Sulh Ceza Hakimliği'nin 2017/7101 Değişik İş sayılı kararları ile savcılık tarafından verilen el koyma kararının, usule uygun şekilde süresinde onanmasına karar verilmiştir.

4.Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 28.11.2017 tarihli raporu ile ele geçen maddelerin bir kısmının THC ihtiva eden ve Esrar elde edilmesine elverişli Hint Keneviri bitkisine ait olduğu ve %35 oranında olmak üzere esrar elde edilmesine elverişli olduğu, diğer maddenin Eroin ve 6-MAM maddelerini ihtiva ettiği ve içerdiği eroin miktarının %7 oranında olmak üzere 0,014 gram olduğu, diğer maddenin ise metamfetamin etken maddesini ihtiva ettiği ve içerdiği metamfetamin maddesinin %75 oranında olmak üzere 0,525 gram olduğu tespit edilmiştir.

5.Sanığın uyuşturucu maddeleri satın aldığını söylediği Mecit Kusur hakkında, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/11972 Karar sayılı kararı ile Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verildiği dosya içeriği ile sabittir.

6.Sanık savunmasında "Suça konu maddeleri kullanma amaçlı bulundurduğunu" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ve Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Suç Vasfına Ve Ceza Miktarına İlişkin

Dosyadaki olgular itibari ile olay tarihinde sanık ve kardeşi olup, hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık Kenan'ın uyuşturucu madde ticareti yaptıkları yönünde alınan bilgi üzerine, gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeni ile savcılık kararına istinaden, iki katlı ortak ikamet, eklentisi olan bahçe ve bahçe içerisinde bulunan araçta arama yapıldığı, arama sonucunda, çeşitli miktarlarda uyuşturucu maddeler ele geçirildiği ve Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporu ile, ele geçen maddelerin, bir kısmının THC ihtiva eden ve Esrar elde edilmesine elverişli Hint Keneviri bitkisine ait olduğunun ve %35 oranında olmak üzere esrar elde edilmesine elverişli olduğunun, diğer maddenin Eroin ve 6-MAM maddelerini ihtiva ettiğinin ve içerdiği eroin miktarının %7 oranında olmak üzere 0,014 gram olduğunun, diğer maddenin ise metamfetamin etken maddesini ihtiva ettiğinin ve içerdiği metamfetamin maddesinin %75 oranında olmak üzere 0,525 gram olduğunun belirlendiği sabittir.

Sanık her ne kadar kullanıcı olduğunu beyan etmiş ise de; ele geçen maddelerin türü, çeşitliliği, paket sayısı, sanığın evi dışında aracında da iki paketçik halinde esrar ele geçirilmesi dikkate alındığında, sanığın eyleminin "uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama" suçuna uyduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Etkin Pişmanlık Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin

Sanık her ne kadar kullanıcı olduğunu beyan etmiş ise de; ele geçen maddelerin türü, çeşitliliği, paket sayısı, sanığın evi dışında aracında da iki paketçik halinde esrar ele geçirilmesi dikkate alındığında, sanığın eyleminin "uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama" suçuna uyduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Etkin Pişmanlık Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin

Sanık hakkında hüküm kurulurken, "Ele geçen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu, Kenan ile bir ilgisinin bulunmadığını" ifade ederek, kardeşi Kenan'ın suçsuzluğunu ve kendi suçunu ortaya çıkarmaya yardım ettiği gerekçesi ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı görülmekle birlikte, bizatihi alınan bilgi üzerine soruşturma başlatılarak, sanığın ikametinde ve annesine ait olup kendi kullanımında olan araç içerisinde yapılan aramada bir çok tür ve miktarda uyuşturucu maddenin ele geçmesi karşısında, şartları oluşmadığı halde, 5237 sayılı Kanun'un 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli, 2022/2623 Esas, 2022/2129 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/461, Karar No: 2014/55, Tarih: 29.01.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/461 E.  ,  2014/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2012

NUMARASI : 2012/780-2012/864

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2. İş Mahkemesi’nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.12.2010 gün ve 2009/1076 E., 2010/939 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 04.06.2012 gün ve 2011/2159 E., 2012/10253 K. sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, 11.769,00 TL maddi tazminatın ve 7.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar vermiştir.

Davacının iş kazası sonucu %1.3 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davalı işverenin %100, davacının ise kusurlu olmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 7.500,00 TL manevi tazminat fazladır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 7.500,00 TL manevi tazminat fazladır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin, davalıya ait işyerinde çalışmakta iken meydana gelen iş kazası nedeniyle cismani zarara uğradığını belirterek maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, iş kazasında müvekkilinin ve istihdam ettiği şahısların herhangi bir kusurunun söz konusu olmadığını, kazanın davacının kusur, ihmal ve tedbirsizliği sonucu meydana geldiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece, davanın kabulü ile 11.769,00. TL maddi, 7.500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Özel Daire’ce yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş; Mahkemece, önceki kararda manevi tazminat yönünden direnilmiştir.

Uyuşmazlık; Yerel Mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının somut olayın gerçekleşme biçimine, hak ve nesafet kurallarına göre uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil ile zarar arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, Mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak takdirde etkili olabileceği, 22.6.1966 tarih ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda taktir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine BK 47 (TBK 56). maddesi hükmüne göre; hâkimin özel halleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat nede cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Taktir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, beden gücü kaybı nedeniyle bozulan ruh huzurunun, duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nisbetinde iadesini amaçladığından hâkim, M.K.nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 gün 2033/21-368-355 ve 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Somut olayın incelenmesinde, 15.10.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle, davacının iş göremezlik derecesinin % 1,3 olarak belirlendiği, olayın meydana gelmesinde davacının kusurunun bulunmadığı, davalı işverenin ise % 100 kusurlu olduğu hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, somut olay itibariyle mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının isabetli olduğu görüşü dile getirilmiş ise de çoğunluk tarafından bu görüşe iştirak edilmemiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle iş kazası sonucunda davacıda iş göremezlik derecesi, olayın meydana geldiği tarihteki paranın alım gücü dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğunun anlaşılmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı K.. M.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3.fıkrası uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.01.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.