muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1050, Karar No: 2018/4075, Tarih: 29.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1050 E.  ,  2018/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları ve davalı Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, tayin olunan 29/05/2018 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ve duruşma talebinde bulunan davacılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... ile davalı Hazine vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 15/04/2013 havale tarihli dava dilekçesinde; ... mevkiinde bulunan 136 parsel numaralı 20.200,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın öncesinde mülkiyeti Devlet Üretme Çifliklerine ait iken, idarece 16.08.1966 tarihinde ... isimli şahsa satıldığını, 16.12.1987 tarihinde ise... ve ... tarafından satın alındığını, ancak bahsi geçen dava konusu taşınmazın kıyıda kaldığı gerekçesiyle tapusunun iptali ile kıyı olarak terkini talebiyle Hazine tarafından aleyhlerine açılan dava sonucunda, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09/06/2011 gün 2011/261- 2011/346 E.K. sayılı kararıyla, taşınmazın 1.061,66 m2 kısmının kıyı kenar çizgisi içinde (kıyıda) kaldığı gerekçesiyle tapusunun iptaline karar verildiğini ve kararın 16.04.2012 tarihinde kesinleştiğini, tapu siciline güvene dayalı olarak iktisap etmiş oldukları tapularının uzun yargılama sonucunda iptal edilmesi nedeniyle zararlarının kusursuz sorumluluk gereği Devletten tazmin edilmesine ve iptal kararının kesinleşme tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesini talep etmiş, dava dilekçesinde dava değerini 50.000,00 TL olarak göstermiş, 10/11/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile; talep edilen miktarın 316.098,00 TL olarak kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile dava konusu kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 1061,66 m2 miktarındaki taşınmaz için belirlenen 316.098,65 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı taraftan alınarak davacılara tapu kaydında belirtilen hisseleri oranında ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.

Mahkemece; yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile dava konusu kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 1061,66 m2 miktarındaki taşınmaz için belirlenen 316.098,65 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı taraftan alınarak davacılara tapu kaydında belirtilen hisseleri oranında ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/10/2016 gün ve 2016/2973-9293 sayılı bozma kararı özetle; " Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; taraflardan her biri, yapmış olduğu usûl işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir. Islahın kısmen veya tamamen olduğuna bakılmaksızın taraflar aynı davada ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir. Ancak, ıslah işlemi harca tâbi bir işlem olup, ıslah edilen husus değer artırımı ise nispi tarifeye göre, değilse maktu harç yatırılmalıdır. Davalı taraf harçtan muaf olsa dahi ıslah harcının alınması gerekir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 32. maddesinin birinci cümlesinde “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz” hükmü yer almaktadır. Bu kanuni düzenleme gereğince, ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilâm harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.12.2013 gün ve 2013/21-445 E. - 2013/1625 K. sayılı kararında da bu görüş benimsenmiştir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde 50.000,00 TL olarak açıkladığı tazminat talebini, 11/10/2015 tarihli dilekçe ile 316.098,00 TL’ye arttırmış ise de; ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre mahkemece, ıslah harcını tamamlamak üzere davacıya süre ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, harcı yatırılmayan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir." şeklindedir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne, 316.098,65 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı taraftan alınarak davacılara tapudaki hisseleri oranında ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydı hükmen iptal edilen taşınmaz nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne, 316.098,65 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı taraftan alınarak davacılara tapudaki hisseleri oranında ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydı hükmen iptal edilen taşınmaz nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından Devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı).

Belirtilen nedenlerle; dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün tapu iptal kararının kesinleştiği tarih olan 16/04/2012 tarihi itibarıyla emsal satış yöntemine göre değer biçilmiş olması doğru ise de; mahkemece çok sayıda keşif sonucu alınan rapor ve ek raporlarda çekişmeli taşınmazın m2 birim fiyatının 218 TL ile 340 TL arasında hesaplandığı, mahkemece uzlaştırıcı bir rapor alınmadan ve diğerlerine tercih edilme nedeni açıklanmadan 22.07.2014 tarihli asıl rapor ile buna ek olan 18.08.2014 tarihli raporların hükme esas alınması ve 340,51 TL/m2 birim fiyatı üzerinden hesaplanan tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

O halde mahkemece, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, emsal satış yöntemine göre ve tapu iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleştiği tarih itibarıyla taşınmazlarda meydana gelen gerçek zarar miktarı yeniden belirlenmeli, taraflarca gösterilecek veya bilirkişi kurulu tarafından resen belirlenecek emsaller arasından, değerlendirme tarihine yakın zamanda, gerçek satışlara ait taşınmazların resmi satış tablosu getirtilmeli, imar parsellerine yakın olup olmadığı, kadastro veya imar parseli niteliğinde olup olmadığı, DOP düşülmesi gerekip gerekmediği araştırılmalı, çekişmeli taşınmazın konumunun, emsal taşınmaz ve çevredeki yakın imar parselleri ile birlikte kroki üzerinde gösterildiği, denetime imkan veren rapor hazırlattırılmalı ve oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1.630,00'ar TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Hazineye; Hazineden alınarak davacılara verilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 29/05/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22276, Karar No: 2014/23092, Tarih: 08.07.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/22276 E.  ,  2014/23092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 36. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/185-2013/113

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat E.. G..ile davalı İ.. Mimarlık ve Tasarım Tic. A.Ş vekili avukat S.. Ü..'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının vekili olarak yasaya ve 27.02.2007 tarihli avukatlık sözleşmesine uygun olarak işleri takip ettiğini, tespit yaptırıp icra takibine giriştiğini ve itirazın iptali davası açtığını, dava karar aşamasına gelince gerekli özeni göstermediği iddiasıyla azil edildiğini, tüm işlerin özenle takip edilmesine rağmen azledilmesinin haksız olduğunu ileri sürerek sözleşmeden kaynaklanan vekalet ücreti ve karşı vekalet ücreti toplamı olan 33.552.80 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının sözleşmeden ve yasalardan doğan edimlerini yerine getirmediğini, davanın her aşamasında kusurlu ve hatalı işlemleri ile güveni sarstığını, tespit raporuna itiraz etmediğini, alacaktan daha az bir miktar için takip yaptığını, delillerin toplanmasını sağlamadığı, dosyayı müracaata bırakıp mazeret sunduğu yönünde yanlış bilgi verdiğini, azlin haklı olduğunu ve alacağının olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vekalet ücretinin tahsiline yönelik alacak davasıdır. Mahkemece, tespit bilirkişi raporu eksik olmasına rağmen itiraz edilmediği, takibin eksik miktar üzerinden başlatıldığı, keşfe katılınmadığı, davayı müracaata bırakıp iş sahibine mazeret verildiğinin beyan edildiği, vekilin görevini tam olarak yerine getirmediği, davalının zararına neden olunduğu ve azlin haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, vekalet ücretinin tahsiline yönelik alacak davasıdır. Mahkemece, tespit bilirkişi raporu eksik olmasına rağmen itiraz edilmediği, takibin eksik miktar üzerinden başlatıldığı, keşfe katılınmadığı, davayı müracaata bırakıp iş sahibine mazeret verildiğinin beyan edildiği, vekilin görevini tam olarak yerine getirmediği, davalının zararına neden olunduğu ve azlin haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Avukatın, vekil olarak borçları Borçlar Kanununun 389. ve devamı maddelerinde gösterilmiş olup, vekil, adı geçen Kanunun 390. maddesine göre müvekkiline karşı vekaleti sadakat ve özenle ifa etmekte yükümlüdür. Vekil, sadakat borcu gereği olarak müvekkilinin yararına olacak davranışlarda bulunmak, ona zarar verecek davranışlardan kaçınmak zorunluluğundadır. “Özen borcu” ile ilgili Avukatlık Kanunu’nun 34. maddesinde mevcut olan, “Avukatlar, yüklendikleri görevleri, bu görevin kutsallığına yakışır bir şekilde özen, doğruluk ve onur içinde yerine getirmek ve avukatlık ünvanının gerektirdiği saygı ve güvene yakışır bir şekilde hareket etmekle yükümlüdürler.” şeklindeki hüküm ise, avukatlık mesleğinin bir kamu hizmeti olması nedeniyle, Borçlar Kanununun 390. maddesinde düzenlenen vekilin özen borcuna göre çok daha kapsamlı ve özel bir düzenlemedir. Buna göre avukat, üzerine aldığı işi özenle ve müvekkili yararına yürütüp sonuçlandırmakla görevli olduğu gibi, müvekkilinin kendisi hakkındaki güveninin sarsılmasına neden olacak tutum ve davranışlardan da titizlikle kaçınmak zorundadır. Aksi halde avukatına güveni kalmayan müvekkilin avukatını azletmesi halinde azlin haklı olduğunun kabulü gerekir. Gerçekten de avukat, görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş, sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, müvekkilinin vekilini azli haklıdır.

Avukatlık Kanunu’nun, 174. maddesinde, “Avukatın azli halinde ücretin tamamı verilir. Şu kadar ki, avukat kusur veya ihmalinden dolayı azledilmiş ise ücretin ödenmesi gerekmez.” hükmü mevcut olup, bu hükme göre azil işleminin haklı nedene dayandığının kanıtlanması halinde müvekkil avukata vekalet ücreti ödemekle yükümlü değildir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa; taraflar arasındaki vekalet ilişkisinin 20.07.2009 tarihli azille sona erdiği anlaşılmaktadır. Davacı avukat, azlin haksız olduğunu ileri sürerken davalı ise azlin haklı olduğunu savunmaktadır. O halde taraflar arasındaki uyuşmazlık, azlin haklı olup olmadığı ile ilgili olup, ancak bunun sonucuna göre davalının vekalet ücreti ödemekle yükümlü olup olmadığına karar verilebilecektir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa; taraflar arasındaki vekalet ilişkisinin 20.07.2009 tarihli azille sona erdiği anlaşılmaktadır. Davacı avukat, azlin haksız olduğunu ileri sürerken davalı ise azlin haklı olduğunu savunmaktadır. O halde taraflar arasındaki uyuşmazlık, azlin haklı olup olmadığı ile ilgili olup, ancak bunun sonucuna göre davalının vekalet ücreti ödemekle yükümlü olup olmadığına karar verilebilecektir.

Davalı taraf, davacı avukatın işini gereği gibi takip etmediğini, özenli davranmadığını, güven ilişkisini sona erdirdiğini ve kusurlu olduğunu savunmuş ise de dosyada mevcut bilirkişi raporuyla tespit edildiği üzere davacı avukatın vekillik görevini tam olarak yapmış olduğu, ihmal ve kusuru bulunmadığı, güven sarsıcı davranmadığı ve davalının zarara uğramasına yol açmadığı anlaşılmaktadır. Davacı, 14.05.2009 tarihli celseye katılamamış ise de 15.05.2009 tarihinde dosya yenilenmiş olup bilirkişi raporu beklenildiği için hak kaybına yol açılmamıştır. Yapılan yargılamada bir celse sonra davanın kabulüne karar verilmiş ve bir ay sonra gerekçeli karar yazılmadan davalı hasım tarafla 120.000.00 TL üzerinden sulh olmuş olup davacı avukatın görevini tam olarak yaptığı görülmektedir. Bilirkişi raporunda detaylı olarak açıklandığı üzere azil haksız olup tüm bunlara rağmen azlin haklı olduğunun kabulüne hukuken mümkün değildir. O halde; mahkemece, azlin haksız olduğu kabul edilip davacı avukatın kazandığı vekalet ücretinin hesaplanarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde davanı reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 24.30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 8.7.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35311, Karar No: 2013/13341, Tarih: 26.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35311 E.  ,  2013/13341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğu bilirkişi incelemesi ile anlaşılan yasak nitelikteki tabanca ve ucuna bilye takılmak suretiyle üretilmiş fişeği arkadaşından alarak ikametinde bulundurması karşısında, atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 26.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14311, Karar No: 2008/14279, Tarih: 30.10.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/14311 E.  ,  2008/14279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karaman Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.4.2007
Yargıtay — Esas No: 2011/40620, Karar No: 2013/647, Tarih: 15.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/40620 E.  ,  2013/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında yaralama eyleminde tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilirken,infazı kısıtlayacak şekilde "temizlik işinde" çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, TCK'nin 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin parağraftan "kamuya yararlı temizlik işinde çalıştırma" ibaresi hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "kamuya yararlı bir işte " ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17523, Karar No: 2023/13725, Tarih: 04.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17523 E.  ,  2023/13725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/241 E., 2023/451 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 22.12.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın; davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 29.03.2023 tarihli karar ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.04.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı vekili tarafından Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe girip 31.10.2020 tarihine kadar uygulanması gereken toplu ... sözleşmesi uyarınca fark ücret talebinde bulunulduğu, arabuluculuk başvuru tarihi itibarıyla imzalanmış bir toplu ... sözleşmesi olmadığı ve talep de mevcut olmadığı hâlde 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark ücretin hesaplanmasında, 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin “Ücret zammı” başlıklı 33 üncü maddesi hükmü esas alınarak ... ... sözleşmesi doğrultusunda belirlenen temel ücrete %12 oranında ücret zammı uygulanmasının hatalı olduğu, davacının ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerektiği, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönemde işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesine göre bir hesaplama yapılabilmesi için davacı yönünden 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesindeki şartların mevcut olup olmadığının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar