muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/197, Karar No: 2024/4705, Tarih: 12.03.2024

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin Kuveyt Havalimanı Projesinde çelik kalıpçı ustası olarak çalıştığını, aylık net 473,00 KWD para birimi ile çalıştığını, fiilî olarak davacıya her ay ücreti karşılığı ödeme yapıldığını, aylık ücret üzerinden anlaşma yapılmasına rağmen çalışılmayan günlerin ücretlerinin kesildiğini, 3 öğün yemek ve barınma, elektrik, temizlik hizmetlerinin işverence sağlandığını, genellikle 07.00-18.00, 07.00-21.00 ve 07.00-00.00 saatleri arasında çalışması bulunduğunu, iklimin sıcak olması nedeniyle 15 Mayıs-15 Ekim tarihleri arasında uygulanan gece vardiyası çalışma saatlerinin gündüz vardiyasına benzer ise de davacının 07.00’de başlayan çalışması için saat 06.00’da servise bindiğini, 1 saatinin yolda ve sabah yoklamasında geçtiğini, ayrıca servis ile kaldığı kampa dönmesinin 1 saat sürdüğünü, ayda 3 cuma günü olan hafta tatili gününde çalıştığını, ulusal ... ve genel tatillerinin bir kısmında çalışmasına devam ettiğini, davalı Şirket tarafından düzenlenen sözleşme uyarınca işçiye yıllık 30 günlük izin verileceğini, bu izinlerini kullanmadığını ve karşılığının da ödenmediğini, şantiyenin 28 Ağustos 2016 tarihinde açıldığını ve projenin bitme aşamasına geldiğini, bu nedenle davalı Şirketin şantiyede işçi sayısını azaltmaya başladığını, işçilerin toplu şekilde işten çıkartıldığını, gruplar hâlinde işçilik alacaklarının bir kısmı ödenmeden Türkiye’ye gönderildiğini, resmî tatil sayılan günlerin bir kısmında çalıştırılmadığını ve çalıştırılmayan günlerin ücretlerinin ödenmediğini belirterek kısmi alacak davası olarak kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, eksik ödenen ücret, belirsiz alacak davası olarak fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının KWD cinsinden faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, uyuşmazlığın Kuveyt hukukuna göre Kuveyt mahkemelerinde çözümlenmesi gerektiğini, davacının çalışmasının davalı Limak İnş. San. Tic. AŞ’nin tüzel kişi ortak olarak yer aldığı Limak İnşaat Kuwait SPC Şirketinde bulunduğunu, davalı Şirket ve Limak İnşaat Kuwait SPC Şirketi arasında da iş hukuku anlamında herhangi bir organik bağın bulunmadığını, devamsızlık nedeniyle işveren tarafından haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini, istifa etmiş sayılacağının kabulü gerektiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, işin gerektirdiği hâllerde fazla çalışma yaptığını, fazla çalışılan saatlere ilişkin ücretlerin bordrolara yansıtılarak zamlı olarak işçilere ödendiğini, her işçiye mutlaka haftada bir gün izin kullandırıldığını, bu durumun puantaj cetvellerinde ... olduğunu, davacının ücretinin dava dışı işveren tarafından Kuveyt'te kurulu olan ve Türkiye’de şubesi olmayan National Bank Of Kuwait isimli bankaya yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanması gerektiği, Türkiye'de faaliyet gösteren şirketlerin yurt dışındaki işleri yürütmek amacı ile Şirket kurdukları ve Türkiye'den götürdükleri işçileri bu şirketler üzerinde göstererek çalıştırdıkları ve bundan dolayı yurt dışında kurulan Şirket ile Türkiye'deki Şirket arasında organik bağ olduğu, davalı Şirketin Kuveyt'teki işleri yürütmek amacı ile Limak İnş. Kuwait SPC Şirketini kurduğu, her iki Şirket arasında organik bağ olması nedeni ile davacının işçilik alacaklarından sorumlu tutulduğu, dinlenen tanıkların, pandemi nedeniyle işten çıkartıldıklarını ve Türkiye'ye gönderildiklerini beyan ettikleri, emsal dosyalar da birlikte değerlendirildiğinde; salgından dolayı Kuveyt Havalimanı inşaatında çalışan işçilerin iş sözleşmelerinin peyderpey feshedildiği, davalı tarafından yapılan feshin haklı bir nedene dayanmadığı, davalının feshin haklı nedene dayandığını da ispat edemediği, davacının fazla çalışma alacağının bulunduğu, eksik ödenen ücret alacağının ve ödenmeyen yıllık ücretli izin alacaklarının bulunduğu; hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil alacaklarının ise bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili; dava dışı Şirket ile aralarında organik bağ bulunmadığını, buna bağlı olarak husumet itirazında bulunulduğunu, uygulanacak hukuka ilişkin verilen kararın hatalı olduğunu, çıkışta yapılan ödemelerin dikkate alınması gerektiğini ve alacaklardan mahsubunun gerektiğini, banka kaydı ile ... olan 467,67 KWD'nin hesaplamadan muacceliyet sırasına göre mahsup edilmesi ile davacının herhangi bir işçilik alacağının bulunmadığının ortaya çıkacağını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davacı vekili; ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacakları bakımından Türk hukukunun uygulanmasının hatalı olduğunu, seçimlik hak kullanılmış olduğundan bu doğrultuda karar verilmesi gerektiğini, diğer alacaklar yönünden ise Türk hukukunun uygulanmasını talep etmelerine rağmen Mahkemece hatalı karar verildiğini ve hakkaniyete aykırı bir durum oluştuğunu, uyuşmazlığın tamamına Türk hukukunun uygulanmasında hukuki yararlarının bulunmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;davalı işverenin yurt dışı şantiyesinde çalıştırılmak üzere istihdam edilen davacı işçinin Kuveyt ülkesinde bulunan davalıya ait işyerinde çalıştığı, davacı tarafından iş görme edimi fiilen söz konusu ülkede yerine getirilmiş olup ilgili dönemde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Kuveyt olduğu, davacıya çalıştığı bu dönemlerde ücretinin de KWD olarak ödendiği, daha sıkı ilişkili hukukun tespitinde sadece işçi ve işverenin Türk olmasının tek başına belirleyici kriter kabul edilemeyeceği, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan ve daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olmadığı anlaşılan uyuşmazlığa mutad işyeri hukukunun uygulanması gerektiği, netice olarak Kuveyt hukuku uygulanmak suretiyle sonuca gitmek gerektiği; hesaba esas hizmet süresinin dosya kapsamı, tanık beyanları ve davacının yurda giriş ve çıkış kayıtları ile uyumlu olduğu; kalıp ustası olan davacının 473 KWD ile çalıştığının tanık beyanlarında belirtildiği, işçinin imzası bulunmayan ve davalı tarafça ibraz edilen iş sözleşmesinin Türkçe çevirisinde de aynı rakamın yer aldığı, davalı tarafın kesinleşen ilâmlar gereğince husumet itirazının yerinde olmadığı, 14.10.2021 tarihli bilirkişi raporu uyarınca Kuveyt hukuku uygulanmak suretiyle kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin ve ücret alacağı belirlendiği; Kuveyt hukukuna göre çalışılan fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin davacıya ödendiği, ulusal ... ve genel tatil dönemlerinde ise tanıklarca çalışma yapılmadığının belirtildiği, bu yönden kararın yerinde olduğu; davalı tarafın Payroll isimli evrakta belirtilen rakam doğrultusunda ödeme iddiasında bulunduğu anlaşılmış ise de, söz konusu evrakta işçinin imzası bulunmadığı gibi davalı tarafça çevirisi yaptırılarak ödeme makbuzu veya dekontunun sunulmadığının tespiti ile evraka itibar edilmediği gerekçeleriyle tarafların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; dava dışı Şirket ile aralarında organik bağ bulunmadığını, buna bağlı olarak husumet itirazında bulunulduğunu, iş görme edimini 7 gün üst üste yerine getirmediğinden dava dışı işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, buna bağlı olarak kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, ödenmeyen alacak bulunmadığı gibi davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık anlatımına göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, yemek ve barınma yardımının 150,00 USD olarak kabulünün hatalı olduğunu, davacının yıllık ücretli iznini kullandığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tazminata esas ücretin tespiti, hüküm altına alınan alacakların ispatı ve hesaplanması ile davacının iş sözleşmesinin tazminatı gerektirecek şekilde son bulup bulmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 24 ve 27 nci maddeleri.

3. Kuveyt İş Kanunu'nun 51, 44, 66, 67, 68 ve 70 inci maddeleri ile ilgili diğer hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararların bozulması, 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/110, Karar No: 2016/110, Tarih: 19.04.2016

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2016/110 E.  ,  2016/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Daireleri : 15 ve 6. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Asliye Ceza

Dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesince 28.01.2016 gün ve 23505-1084 sayı ile;"12/07/2010 tarihli iddianamede 1935 doğumlu olan katılanın kendisine teklif olunan sahte bileziği almak istememesi üzerine, sanığın onun koluna girerek ara bir sokağa götürüp, şikayetçinin cebinde bulunan cüzdanını rızası dışında mevcut konumu itibarıyla alıp, içindeki 400 TL'yi alarak oradan ayrıldığının anlatılması ve oluş şekli itibarıyla (TCK'nın 148. maddesinde düzenlenen ‘yağma’ suçu kapsamında olması) karşısında;

İddianamedeki nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (6.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesince 25.02.2016 gün ve 2447-1214 sayı ile;"2010/3997 esas numaralı iddianamede; yakınanın zilyetliğindeki malın alınmasında cebir ya da tehdit kullanıldığına ilişkin bir anlatıma yer verilmediğinin anlaşılması karşısında;

İddianamedeki nitelendirmeye, sevk ve uygulama maddelerine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Genel Kurulu kararına göre, işin incelenmesi Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine girdiği" gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 6. Ceza Daireleri arasındaki uyuşmazlık temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6545 sayılı Kanunun 37. maddesi ile eklenen Geçici 13/5. maddesinde; "Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümünün onaylanmasına ilişkin kararı uygulanmaya başlayıncaya kadar bu kanunla yapılan değişiklikten önceki iş bölümüne ilişkin hükümler uygulanmaya devam olunur" düzenlemesi yapılmış, madde gerekçesinde de; "Yargıtay Büyük Genel Kurulunun işbölümünün onaylanmasına dair kararı Resmî Gazetede yayımlanıp yürürlüğe girinceye kadar bu kanunla yapılan değişiklikten önceki işbölümüne ilişkin hükümler uygulanmaya devam olunacaktır" açıklamasına yer verilmiştir.

İlkeleri Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 13.11.2014 tarih ve 245-281 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere; Yargıtay Ceza Daireleri arasındaki görev ilişkisi, adli yargı ilk derece mahkemeleri arasında varolup, kamu düzenine ilişkin bulunan görev ilişkisi niteliğinde değil, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinde yer alan "hukuk daireleri ile ceza daireleri kendi aralarında işbölümü esasına göre çalışır" şeklindeki düzenlemeden de anlaşılacağı üzere idari nitelikte işbölümü ilişkisidir. Dairelerin bakacağı işler işbölümü ilişkisine ait ilkeler ile işbölümündeki hükümlerin hangi tarihten itibaren geçerli olacağını belirlemek Yargıtay'ın ilgili kurullarına aittir.

Bu bakımdan, görev uyuşmazlıklarının tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan işbölümüne ilişkin hükümler uyarınca çözümlenmesi gerekmektedir.

Buna göre;

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.02.2013 günü yürürlüğe giren ve 18.08.2013 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümler" kısmının birinci maddesinde; "İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarih dâhil olmak üzere, tebliğnamesi bu tarihten sonra düzenlenen işlerin temyiz incelemesi, bu işbölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır" denildikten sonra, ikinci maddesinde; "Daireler, bu işbölümü kararının yürürlüğe girdiği tarihte esasına kayıtlı olan işler ile daha önce kendisine gelip bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar" hükmü getirilmiştir.

İncelenen dosya kapsamından; iddianamede "Suç tarihinde müştekinin yolda yürüdüğü sırada şüphelinin müştekinin yanına yaklaştığı, şüphelinin yerden siyah renkli bayan cüzdanı bulmuş gibi yaparak müştekiye elinde bulunan cüzdanın düşürülmüş olduğunu söyleyerek fermuarını açtığı, içinden beyaz mendil içerisine sarılı bir burma bilezik çıkararak altının yanında kartı olduğunu ve altının 22 ayar olduğunu söylediği, sonra şüphelinin müştekiye kendisine para vermesi durumunda bileziği müştekiye verebileceğini söylediği, müştekinin şüphelinin teklifini kabul etmediği, altını karakola götürmeleri gerektiğini söylediği, bunun üzerine şüphelinin müştekinin koluna girerek ara bir sokağa götürdüğü, cebinde bulunan cüzdanını aldığı, içindeki 400 TL parayı alarak müştekiye bileziği verdiği, sonra müştekinin yanından ayrılarak gittiği, müştekinin şüphelinin verdiği bileziği kuyumcuya sorduğunda bileziğin sahte olduğunun anlaşıldığı" şeklindeki anlatıma yer verilerek sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun belirtilmiş olması karşısında; dolandırıcılık suçunu temyizen inceleme görevi Yargıtay Kanunun 14. maddesi uyarınca Yargıtay 15. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın 15. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 28.01.2016 gün ve 23505-1084 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 15. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5124, Karar No: 2016/7406, Tarih: 22.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/5124 E.  ,  2016/7406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve nitelendirmede Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, temyiz incelemesi yapılan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanıkların, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10298, Karar No: 2010/12416, Tarih: 28.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10298 E.  ,  2010/12416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... Vek.AvMüşerref Yakışık

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın eski hale getirme bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın İÇ-TAŞ Sanayi ve Ticaret A.Ş yönünden reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalılardan ... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın eski hale getirme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak, davacı .... Anonim Şirketi yönünden davanın reddine, diğer davalı ... yönünden ise eski hale getirme bedelinden daha az olan zemin bedeline hükmedilmiş, karar davacı ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Yoncalık niteliğindeki taşınmaza net yonca gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

Aynı yöreden Dairemize intikal eden dava dosyaları ile ilgili olarak verilen bozma kararlarında, kuru şartlarda bir dekar yoncalıktan ortalama olarak birinci yıl 550 kg., devam eden yıllarda 650 kg. kuru yonca otunun elde edileceği ve 1 kg. kuru yoncanın satış fiyatının da 0,25-TL. olduğu belirtildiğinden, bu rakamlara göre taşınmaz bedelinin tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ve davalılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 28.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15238, Karar No: 2024/16931, Tarih: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15238 E.  ,  2024/16931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/58 E., 2023/534 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli,mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, suça sürüklenen çocuğun kastının hırsızlık suçunu kapsadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;