muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14093, Karar No: 2024/16285, Tarih: 19.12.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, Hukuk Genel Kurulu kararı ile bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı ile dava dışı Şirketler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, buna göre dava konusu alacakların hesaplanması ile hükmedilen faiz, vekâlet ücreti ve yargılama gideri noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 6446 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi, ... Piyasası Lisans Yönetmeliği’nin 29, 30, 48 nci maddeleri ile geçici 12 nci maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası.

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri.

4. Dairemizin 15.02.2024 tarihli ve 2024/998 Esas ve 2024/2391 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekili, gerek dava gerekse ıslah dilekçesinde fark ilave tediye alacağına yasal faiz uygulanmasını talep etmiştir. Mahkemece ilave tediye alacağının en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

Taleple bağlılık ilkesi, kamu düzenine ilişkin olup aynı zamanda usuli kazanılmış hakkın istisnasıdır. Bu ilkeye uygun karar verilip verilmediği yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Açıklanan sebeplerle Mahkemece faiz oranı bakımından talep aşılarak karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın tüm, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "4)23.382,52 TL brüt ilave tediye ücreti alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu alacaklara bilirkişi raporunda belirtilen ödeme tarihlerinden itibaren (toplu iş sözleşmesinde belirtilen ödeme tarihlerinden itibaren) yasal faiz uygulanmasına,

" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı tarafa iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24395, Karar No: 2013/15162, Tarih: 04.07.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24395 E.  ,  2013/15162 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Davacı, 01.03.2008 tarihli kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanunun 11/A-a maddesine göre, sigortalının işyerinde bulunduğu sırada meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan “bedence veya ruhça” arızaya uğratan olay iş kazasıdır.

....... temizlik işlerini üstlenen davalı ...şçisi olan davacı, 01.03.2008 tarihinde hasta yatağı üzerinde bulunan gösterge panosunun temizliğini yaptığı sırada elektrik akımına kapılarak, ağır şekilde yaralandığını, öncelikle......yoğun bakım ünitesinde, ardından ...... daha sonra da şikayetinin ağırlığı nedeniyle ........ tedavi gördüğünü,.......sayılı dosyası ile açtığı tazminat davasında tespit davası açmaları için kendilerine süre verilmesi üzerine eldeki davayı açtığını belirterek, 01.03.2008 tarihli kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, iş kazasının meydana geldiğini gösteren herhangi bir delil elde edilemediğinden, davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Dosya içeriğinden, davacı hakkında düzenlenen bir çok rapor bulunduğu görülmektedir. Buna göre; .............tarafından düzenlenen 04.03.2008 tarihli nefroloji gözlem raporundaki “elektrik çarpması nedeniyle yoğun bakımda takip edilen hastanın... Özgeçmişi: elektrik çarpması, 01.03.2008'de..." şeklindeki açıklamalara rağmen, aynı Hastaneden alınan 06.01.2011 tarihli yazı cevabında, yoğun bakım servisinde davacıya ait herhangi bir

./..

-2-

kayda rastlanmadığının belirtildiği;............ tarafından düzenlenen 20.03.2008 tarihli doktor gözlem formunda; “15 gün önce elektrik çarpması nedeniyle başvurduğu merkezde B+T yüksek saptanması nedeniyle..." şeklinde açıklamaların yer aldığı; yine, davacı tanığı olarak dinlenilen........ da, davacının duvarı silerken elektrik akımına kapılarak yaralandığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan; her işyerinde işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatı uyarınca işyeri hekimliği tarafından tutulması gereken ve hasta kayıtlarının yapıldığı defterin mahkemece getirtilmediği de görülmüştür (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2013 gün ve 2012/10-1708 Esas, 2013/883 Karar sayılı kararı).

Öte yandan; her işyerinde işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatı uyarınca işyeri hekimliği tarafından tutulması gereken ve hasta kayıtlarının yapıldığı defterin mahkemece getirtilmediği de görülmüştür (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2013 gün ve 2012/10-1708 Esas, 2013/883 Karar sayılı kararı).

Şu halde mahkemece; öncelikle........ düzenlenen 04.03.2008 tarihli nefroloji gözlem raporu ile aynı Hastaneden alınan 06.01.2011 tarihli yazı cevapları arasındaki çelişki giderilmeli; işyeri hekimliğince işyerinde tutulması gerekli olan hastaların kaydedildiği defter ile davacının 01.03.2008 tarihinde meydana geldiğini iddia ettiği olaya ilişkin tüm tedavi evrakları ve doktor raporları getirtilmeli; getirtilen bu belgeler ile başta......... alınan 04.03.2008 tarihli nefroloji gözlem raporu ile ....... Hastanesi'nden alınan 20.03.2008 tarihli doktor gözlem formu olmak üzere dosyada yer alan tüm tedavi evrakları hep birlikte değerlendirilerek, davacının 01.03.2008 tarihinde elektirik akımına kapılarak iş kazası geçirip geçirmediğinin hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan vermeyecek biçimde tespiti amacıyla; üniversitelerin tıp fakültelerinin konuya ilişkin ana bilim dalı öğretim üyelerinden seçilecek bilirkişi kurulundan rapor alınarak, toplanan ve toplanacak delillerin sonucuna göre davaya konu talep hakkında bir karar verilmelidir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2011/14302, Karar No: 2011/436, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14302 E.  ,  2011/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Giresun Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2010 gün ve 2010/259 Esas, 2010/299 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Giresun Devlet Hastanesinden alınan 19.10.2010 tarihli yazı içeriğine göre, mağdurenin 08.12.1994 tarihinde hastanede doğduğunun tespit edilmesi karşısında tebliğnamedeki mağdurenin yaşının araştırılması gerektiğinden bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin temyiz itirazlarıyla katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin ruh sağlığına ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Trabzon Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 09.04.2010 tarihli raporda "hafif depresif ve anksiyetik ögelerin bulunduğunun tespit edilmiş olması ve mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin raporların çocuk psikiyatrisi uzmanı tarafından verilmemiş olması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde, bir çocuk psikiyatrisinin zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla hükme varılması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10086, Karar No: 2012/15210, Tarih: 04.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10086 E.  ,  2012/15210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2009 gün ve 2009/636-2009/846 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/04/2012 gün ve 2010/5696-2012/5221 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile TMSF bünyesine alınan Egebank A.Ş. arasında 02.09.1999 tarihli Yazılım Lisans Kuruluş Eğitim ve Danışmanlık Sözleşmesi imzalandığını, Egebank'ın TMSF'na devrinden sonra da sözleşmenin icrasına devam edildiğini, ancak daha sonra davalı tarafından sözleşmenin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini, bunun üzerine İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2000/560 E.sayılı dosyası ile dava açtıklarını, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay 11..Hukuk Dairesi'nin 19.02.2009 tarihli ilamı ile müvekkili yararına bozulduğunu, bozma ilamında müvekkilinin alacaklarından hesaplamaya dahil edilmeyen yazılım, hizmet ve kayıpların tekrar hesap edilerek bunların da hüküm altına alınması gerektiğine işaret edildiğini ileri sürerek, şimdilik 2.000.000 USD'nin işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/5696 Esas 2012/5221 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 43,90 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23195, Karar No: 2014/4824, Tarih: 27.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/23195 E.  ,  2014/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/05/2013

Numarası : 2012/204-2013/872

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde işçi olarak çalışırken haklı bir neden olmadan iş akdinin sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını bu nedenle iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğini, tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının haklı neden olmadan yeni işyerine gidip başlamayarak eylemli olarak iş akdinin feshedildiği ve tüm hak ettiği alacakların ödendiğinden bahisle sadece yıllık izin ücreti talebinin kabulüne diğer alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir.

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir

Somut olayda, davacı, iş akdinin işin bitimi nedeniyle haksız olarak sona erdirildiğini iddia etmiş; davalı ise, davacının Dörtyol Y...Boru isimli işyerinde görevlendirildiğini, SGK’ya işe giriş bildirgesi verildiğini, ancak davacının işe başlamadığını savunmuş davacı tanığı O.. D..’da bunu doğrulamıştır. Ne var ki, bu hususun tanıkla ispatı mümkün değildir. Bu durumun davacıya yazılı olarak tebliğ edilmesi gerekir. İşe giriş bildirgesi, işverenin tek taraflı olarak yaptığı bir işlemdir ve ancak davacının imzasını taşıyorsa sonuca etkilidir. Bu nedenle işe giriş bildirgesinin aslının getirtilerek davacının imzasını taşıyıp taşımadığı tespit edilmelidir. Eğer işe giriş bildirgesi davacının imzasını taşıyorsa, davalının iddiasının doğru olduğu kabul edilerek şimdiki gibi; taşımıyorsa, yeni işinin davacıya yazılı olarak bildirilmediği ve devamsızlığına dair tutanakların tutulmasından sonra, çekilecek bir ihtarname ile mazeretini bildirmesi ve işe başlaması konusunda uyarılmaması nedeniyle yapılan feshin haklı olmadığı ve davacının iddiasının doğru olduğunun kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmelidir.

Mahkemece yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

Mahkemece yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5358, Karar No: 2017/9473, Tarih: 15.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/5358 E.  ,  2017/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Mahkemece en eski tarihli memleket haritaları ile dayanağı hava fotoğraflarının ve 1985-90’lı yıllara ait memleket haritaları ile dayanağı hava fotoğraflarının getirtilmesi, sonrasında dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE, 15/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6762, Karar No: 2012/4141, Tarih: 04.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6762 E.  ,  2012/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Ordu İl Özel İdaresi tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 489 ada 8 parsel sayılı 1.624,20 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı Ordu İl Özel İdaresi adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve paydaşları, tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın bir bölümünün adlarına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı Ordu İl Özel İdaresi aynı kök tapu kaydına tutunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın uzman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 31.5.2011 havale tarihli rapor ve eki haritada yeşil kalemle çizili (C) harfi ile işaretli 852,80 m² yüzölçümündeki bölümün davacı ... ve paydaşları adına, geriye kalan bölümün ise tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Ordu İl Özel İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Ordu İl Özel İdaresi’nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, alınması gereken 21,15 TL harcın davalı Ordu İl Özel İdaresi’nden alınmasına, 04.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3046, Karar No: 2019/6923, Tarih: 20.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/3046 E.  ,  2019/6923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.nun 157/1, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2, 4, 63, 53/1maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun kendisini polis olarak tanıtıp katılana, ...'a hesabından 60 Bin TL para gönderildiğini, parayı gönderen şahsı yakaladıklarını, ancak bankada çalışan ve bu işleri yapan şahsın örgüt elemanı olduğunu, bu kişiyi yakalamak ve tespit etmek için bildirilen hesaba para yatırması gerektiğini söylediği, akabinde suça sürüklenen çocuğun katılanın evine gelerek kendisini polis olarak tanıttığı ve katılandan 40.000 TL parayı aldığı, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; Suça sürüklenen çocuğun savunması, katılan beyanı, uzlaştırmanın sağlanamadığına ilişkin rapor ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.