muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14369, Karar No: 2019/7738, Tarih: 18.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14369 E.  ,  2019/7738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ... Sigorta Poliçesi ile sigortalı taşınmazda 13/09/2011 tarihinde, yan binada çıkan yangın sonucu hasar meydana geldiğini, sigortalının yaptığı hasar ihbarı üzerine 2.164,00 TL'lik hasar tutarının sigortalıya ödendiğini, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İtfaiye Dairesi Başkanlığı Avrupa Yakası İtfaiye Müdürlüğü'nün yangın raporunda yangının sigara izmaritinin çöplerin arasına atılması sonucunda meydana geldiğini belirtildiğini, ekspertiz raporunda ise sigortalı binanın yangının çıktığı yan taraftaki binadan daha alçakta olduğu, binadan düşen parçaların sigortalı binanın çatısına isabet ederek zarara sebebiyet verdiğini belirterek davalı aleyhine İstanbul 8. İcra Müdürlüğünün 2012/13779 sayılı dosyası ile yapılan icra takibine haksız itirazın iptali ile takibin devamına, davalının aleyhine inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davalının tarihi ve ahşap özelliklere sahip binaya giriş çıkışı önlemek için üzerine düşen sorumluluğu yerine getirdiği, binanın içine girilmesine engel olacak şekilde giriş kısmını çevirdiği, buna rağmen binanın içine girilmiş olması halinde davalının bu olaydan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, Avrupa Yakası İtfaiye Müdürlüğü tarafından tutulan tutanakta yangının çıkış sebebinin tahmini olarak dile getirildiği, olayın bu şekilde meydana geldiği husunun dahi kesin olarak ispatlanamadığı, kaldı ki "tinerci" tabir edilen kişiler tarafından binaya girilmiş olması halinde dahi davalının 3.kişinin ağır kusuru nedeniyle kanundan doğan sorumluluğunun ortadan kalktığı, davalıya yüklenilen sorumluluk yönünden illiyet bağının kesildiği, ödenen sigorta tazminatının davalıdan rucüen istenilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1197, Karar No: 2016/5741, Tarih: 29.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/1197 E.  ,  2016/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, suça konu aracı saat 01:00 sıralarında yakınanın ikamet adresindeki .......... sokaktan çaldıktan sonra ......... sokak üzerinde terk ettiği, olay gününün sabahında katılanın şikayeti üzerine kolluk tarafından aracın bulunarak hasarlı şekilde yakınana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; TCK’nın 146/1. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeden, suçun kullanma hırsızlığı olduğu kabul edilerek cezadan indirim yapılması ayrıca hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27598, Karar No: 2016/10559, Tarih: 26.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/27598 E.  ,  2016/10559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM :Sanığın mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında iddianamede bulunmayan 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e ve 87/1-son maddelerinin ek savunma hakkı verilmeden uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226.maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2)Sanık ... ve arkadaşı olan .......'in sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken yine trafikte aracıyla seyir halinde olan ... ile yol verme meselesi nedeniyle tartıştıkları, tartışmanın son bulup tarafların ayrıldıkları,müşteki ... bu durumu ...'ya anlattığı ve ...'nun sanık ...'in ikamet telefonunu aradığı, görüşmenin ardından müşteki tarafın sanığın ikametine doğru gittikleri ve karşılaşmanın akabinde sanığın bıçakla üzerine atılı kasten yaralama suçlarını işlediğinin anlaşılması karşısında, olayın görgü tanıkları oldukları anlaşılan ... ,.... ve.... tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmeleri, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin üzerinde durularak tespitine çalışılması ve beyanlar arası çelişkiler giderilerek sonucuna göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9118, Karar No: 2017/3686, Tarih: 12.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9118 E.  ,  2017/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı kooperatif tarafından yapılan 21.06.2014 tarihli Genel Kurul’a ilişkinin çağrının usulüne uygun yapılmadığı ve kooperatife üyelik hakkı bulunmayan kişilerin ortak olarak kaydedildiğinden bahisle genel kurulun iptali ile usulsüz olarak üye kaydedilen kişilerin üyelikten çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının kooperatif sınırları içerisinde ikamet etmeyen...ve mesleği balıkçılık olmayan tahminen 18 kişinin hileli yollarla balıkçılık belgesi aldırılarak üye kaydedildiği yönündeki iddiasına rağmen herhangi bir delil ibraz etmediği gibi, gelen kayıtlarda usulsüz üye kaydına yönelik herhangi bilgi ve belgeye ulaşılamadığı, davacının ilanların usulüne uygun olarak yapılmadığı iddiası yönünden hazirun listesi incelendiğinde 181 üyeden 153'nün hazirun listesini imza ederek toplantıya katıldığı ve gerekli çoğunluğun sağlandığı, alınan kararların bir çoğunun oy birliğiyle alındığı, oy çokluğu ile alınan kararlar yönünden de yeterli çoğunluğun sağlandığı, ayrıca talepte bulunan üyelere bilanço, gelir gider belgelerini istekleri doğrultusunda verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı tarafından temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı tarafından tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6071, Karar No: 2020/11602, Tarih: 01.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/6071 E.  ,  2020/11602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, basit tehdit, tehdit

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;...'a yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 158/1-i, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b-)Müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle tehdit suçundan, TCK'nın 106/1-1. cümle ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında; a-)Katılanlar ..., .. yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nın158/1-i, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b-)Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle tehdit suçundan, TCK'nın 106/1-1. cümle ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c-)Katılanlar ... ve ...'ya yönelik eylemi nedeniyle basit tehdit suçundan, TCK'nın 106/1-2.cümle ve 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2

3-Sanık ... hakkında;

a-)Katılanlar ..., .... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan,TCK'nın158/1-i, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet (4 kez) b-)Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle basit tehdit suçundan, TCK'nın 106/1-2.cümle ve 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, tehdit ve basit tehdit suçlarından sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, sanık ... müdafisi, sanık ... ile müdafisi ve sanık ... vasisi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik; sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle basit tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanık ... ile sanık ... ve müdafisinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sanıklar...ile... hakkında tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

2-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sanıklar...ile... hakkında tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

a-)Yargıtay C.G.K.’nın 21/05/2002 gün, 95/252 sayılı kararı ile benzer bir çok kararda açıklandığı üzere; mahkeme kararları “gerekçeli” olmalıdır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141. maddesine göre de: “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılmalıdır.” Gerekçe, hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Gerekçe, dosyadaki bilgi ve belgelerin yerinde değerlendirildiğini gösterir biçimde “denetime elverişli”, yeterli ve yasal olmalıdır. Bir hüküm, sorun, gerekçe ve sonuç kısımlarından oluşmalı, gerekçede suçun yasal unsurları başta olmak üzere sabit ve muhakkak sayılan olaylar ve eğer delil başka olaylardan çıkarılmışsa bunlar gösterilmeli, hangi delillere neden itibar edildiği, hangilerinin geçersiz sayıldığı vurgulanıp, ortaya konulmalıdır. İddia, savunma ve deliller “denetime elverişli biçimde” değerlendirilip, ortaya konulmadan Cumhuriyet savcısının esasa ilişkin mütaalasının gerekçe kısmına yazılmakla yetinilerek, “gerekçesiz” hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141/3, CMK’nın 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

b-)Sanık ... hakkında katılan ...'a; sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden; Sanıklara yüklenen 106/1-1.cümle kapsamında kalan "tehdit suçu" nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini zorunluluğu,

c-)Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden; Sanık ...'in suç tarihinde katılan ...'dan 1 ay süre ile sözleşme ile kiraladığı aracı, kira süresi bitmesine rağmen teslim etmediği iddia olunan somut olayda, sanığın eyleminin TCK'nun 155/1. maddesinde düzenlenip hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan “güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek "nitelikli dolandırıcılık" suçundan hüküm kurulması,

d)Sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ..., ...ve ...'a yönelik 4 kez; sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...ile müşteki ...'e yönelik 9 kez; sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle 4 kez nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden; 5237 sayılı TCK’nın 158/1-i bendinde, serbest meslek sahibi kişiler tarafından mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi, halinin nitelikli dolandırıcılık hali olarak kabul edildiği, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 65/2 maddesinde, “serbest meslek faaliyeti sermayeden ziyade şahsi mesaiye ilmi veya meslek bilgiye veya ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılmasıdır” şeklinde tanımlandığı, aynı Kanun'un 66. maddesi ise “serbest meslek faaliyetini mutat meslek halinde ifa edenler serbest meslek erbabıdır” denildiği, aynı yasanın 37. maddesinin 4. bendinde ise gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle uğraşanların bu işlerinden doğan kazançlarının bu kanunun uygulanmasında ticari kazanç sayılacağı belirtildiği, yasada kendi nam ve hesabına mesleğin gerektirdiği etik kurallara uygun olarak çalışması gereken kişilerin toplumda kendilerine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlemeleri hali nitelikli dolandırıcılık olarak düzenlenmiş ise de, bu bendin uygulanabilmesi için failin serbest meslek mensubu olması ve dolandırıcılık suçunu da mesleği gereği kendisine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle işlemesi gerektiği, somut olayda oto kiralama ve market işi yaptıkları anlaşılan sanıkların bu görevlerinin serbest meslek olarak nitelendirilemeyeceği, bu nedenle sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde öngörülen ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan "basit dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

e)Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden, Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafisi, sanık ... ile müdafisi ve sanık ... vasisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin, hükümlerin BOZULMASINA, 01/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1135, Karar No: 2019/4063, Tarih: 03.07.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/1135 E.  ,  2019/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi

Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/181 Esas, 2018/317 Karar sayılı ilamı ile yağma suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı, sanık ... ve savunmanının, CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 30.01.2019 gün, 2019/184 Esas ve 2019/209 Karar sayılı "Esastan red" kararına karşı sanık ... ve savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re'sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Yüklenen suçun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırları bakımından, Cumhuriyet savcısının esasa ilişkin görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı 18.12.2018 tarihli son oturumda, sanık ...’in savunmanının mazeret dilekçesinin dosya arasına girmiş bulunduğu; ancak buna rağmen sanık ... savunmanı bulundurulmaksızın karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 150/3 ve 188/1. maddelerine aykırı davranılması ve savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü itirazları yerinde görülmüş olduğundan, Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/181 Esas ve 2018/317 Karar sayılı ilâmı ile bu kararın istinaf başvuru yoluyla incelenmesi üzerine verilen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 30.01.2019 gün, 2019/184 Esas ve 2019/209 Karar sayılı sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının, diğer yönleri incelenmeksizin, 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMK'nin 7165 sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince, dosyanın Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11753, Karar No: 2011/14071, Tarih: 16.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11753 E.  ,  2011/14071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 08.04.2010

Nosu : 129-176

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, yönelik olarak verilen hükmün davalılardan ... Otomotiv İth.Dağ.A.Ş. ve ... Oto Servis Tic.A.Ş vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davalılar vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı ... Oto Servis Tic.A.Ş'den, ... Finansal Kiralama A.Ş aracılığıyla diğer davalı tarafından ithal edilen aracı 105.000 EURO bedelle satın aldığını, aracın gizli ayıplı olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla satış bedeli, faiz, masraflar ve diğer zararlarına karşılık olmak üzere şimdilik 50.000 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ... Otomotiv İth.İhr.Dağ.A.Ş ve ... Oto Servis Tic. AŞ. vekili müvekkillerinden ... Otomotiv İth. İhr.Dağ A.Ş.'nin satım akdinin tarafı olmadığını, sadece ithalatçı olduğunu, bu nedenle bu müvekkili hakkındaki davanın pasif husumet yönünden reddi gerektiğini, dava zamanaşımının geçtiğini, altı aylık zamanaşımı süresinin geçmesinden dört buçuk (4,5) yıl sonra dava açılamayacağını, davacının muayene ve ihbar yükümlülüklerini süresinde yerine getirmediğini, malın ayıplı olmadığını üretimden kaynaklanan bir hata bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ...Ş vekili, dava zamanaşımının geçtiğini, müvekkilinin aracın satıcısı olmadığını, finansal kiralama taksitlerinin ödenmesi nedeniyle aracın mülkiyetinin davacıya devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ...Ş vekili, dava zamanaşımının geçtiğini, müvekkilinin aracın satıcısı olmadığını, finansal kiralama taksitlerinin ödenmesi nedeniyle aracın mülkiyetinin davacıya devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, aracın 29.05.2003 tarihinde ... Oto Servis Tic.A.Ş'den satın alındığı, yetkili servis kayıtlarına göre araç henüz 39.109 km'de iken, satın alma tarihinden 17 ay sonra akünün değiştiği, ilk değişimden 31 ay sonra ikinci kez akünün değiştiği, bu değişimden sonra akü sorununun devam ettiği, son değişimi takip eden 6 aylık süre içerisinde akü ve marş basmama sorununun 23.05.2007 ve 08.01.2008 tarihleri arasında 6 kez tekrarlandığı, bu durumda davacının servis tarafından oyalandığına dair iddiasının doğru olduğu, araçta elektrik kaçağı bulunduğu, belirli bir süre kullanımdan sonra ortaya çıkan ayıbın alıcının iğfal edilmesi niteliğinde olup, BK'nun 207/son hükmüne göre 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, ithalatçı şirketin de ... belgesinde imza ve taahhüdünün bulunduğu gerekçesiyle, davacının ıslah yoluyla müddeabihi artırması da gözetilerek 165.016 TL üzerinden davalılar ... Otomotiv İth.İhr.Dağ.A.Ş ve ... Servis Tic.A.Ş açısından davanın kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın finansal kiralama sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca reddine karar verilmiş, hüküm davalılar ... Otomotiv İth.İhr.Dağ.A.Ş ve ... Servis Tic.A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Aynen ifa kuralı gereği araç teslim edilmeden, hükmedilen alacak tutarı üzerinden faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle temyiz eden davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple hükmün BOZULMASINA, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan temyiz eden davalılar yararına takdir edilen 825.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak temyiz eden davalılara verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1280, Karar No: 2019/6371, Tarih: 27.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1280 E.  ,  2019/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2820 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddeleri uyarınca şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.