muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4080, Karar No: 2024/7607, Tarih: 25.06.2024

3. Mahkemece, öncelikle taşınmazın kat irtiafkının yeniden kurulduğu 1981 tarihli belgelerinin dosyaya temini ile yeni arsa paylarının belirlenip belirlenmediğinin tespiti ile yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi, bağımsız bölümlerin kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki, cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısıtma ve aydınlatma süreleri, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususların yeniden değerlendirilmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17234, Karar No: 2010/6823, Tarih: 24.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/17234 E.  ,  2010/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın sabit kabul edilen eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamı dışında kalan bir cezanın hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez. Aksi halin, sanığın; önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas-2008/43 sayılı kararı gereğince, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 24/05/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11193, Karar No: 2015/25004, Tarih: 06.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11193 E.  ,  2015/25004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın park eden araç sahiplerinin yanına elinde park fişi koçanı ile giderek sokağın park görevlisi olduğu yönünde onları ikna ederek para aldığı ve sözkonusu sokakla ilgisi olmayan bir otoparkın park fişini verdiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda, eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.05.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5323, Karar No: 2022/6130, Tarih: 17.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5323 E.  ,  2022/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 42. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 01.02.2013 tarihinde davalı şirketin AST-I projesinde proje müdürü olarak aylık 9.500,00 TL net ücretle işe başladığını, 01.03.2016 tarihinde yurt dışı hizmet sözleşmesi yapılmak suretiyle Türkmenistan Cumhuriyeti’nde mevcut projede görevlendirildiğini, yurt dışındaki görevlendirme sonrasında aylık ücretin 8.750,00 ABD doları olarak belirlendiğini, buna ek olarak prim ve ikramiye ödemesinin mevcut olduğunu, işyerinde ikramiye ödemesinin yıllık 1,5 ücret tutarı olarak uygulandığını ve Ramazan Bayramı, Kurban Bayramı ve Yılbaşında yarım ücret tutarında ikramiye ödemesi yapıldığını, işyerinde iki farklı prim uygulamasının mevcut olduğunu, ilkinin iş alım primi olduğunu, bu primin işin alınması sırasındaki hazırlık sürecinde teklif dosyasının hazırlanması ve maliyet muhasebesinin yapılması aşamalarında çalışan personele ödendiğini, ancak iş alım priminin davacının çalıştığı sürede yalnızca AST-II projesinin alınmasını müteakip ödendiğini, ikinci prim uygulamasının ise projenin başlangıcından sonra işveren tarafından iş programında belirlenen hedeflere belirlenen tarihlerde ulaşılması halinde tüm proje personeline bir ücret tutarında olmak üzere ödenen proje kârlılık primi olduğunu, projenin sona ermesinden sonra finansal kârlılık mutabakatına göre proje müdürünün altında yer alan personele proje müdürü tarafından yapılan puanlama sonucunda ortaya çıkan kat sayıya göre, proje müdürü ve üst kadro için genel müdür ve + EPC Direktörü ile birlikte hazırlandığını, AST-II projesinde iş alım priminin Eylül 2015 tarihinde ödendiğini, AST-I ve AST-II&III projelerinde ise iş bitirme primlerinin haklı ve hukuka uygun bir gerekçe olmaksızın ödenmediğini, AST-I projesinde hak ettiği prim tutarının 159,666 ABD doları olduğunu ve bu tutarın davalı işveren yetkilisi olan ve davacının çalıştığı birimin sorumlu direktörü tarafından e-posta yolu ile 05.09.2016 tarihinde bildirildiğini, AST-II & III projeleri için aynı oran baz alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, davalı işverenin AST-I projesine ilişkin olarak davacının hak ettiği iş bitirme primini Mart 2016 tarihinden bu yana ve AST-II projesine ilişkin hak ettiği iş bitirme primini Ekim 2016 tarihinden bu yana ödemediğini, Türkmenistan Cumhuriyeti’ndeki çalışma vizesi 2017 yılının Mayıs ayında sona ermesine karşın işveren tarafından yenilenmediği gibi bu ülkedeki mevcut projeler sona erdiğinde yurt dışı personeli olan davacının iş sözleşmesinin devam edip etmeyeceği, edecek ise şekli ile ilgili bilgi verilmediğini ve yapılan yazışmalara cevap verilmediğini, iş sözleşmesinin prim alacaklarının 1,5 yıla yakın bir zaman geçmesine karşın ödenmemesi, ödenmesi için yapılan yazışmalara cevap verilmemesi, yurt dışında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacının çalışma vizesi bitmesine rağmen yenilenmemesi üzerine haklı nedenlerle 01.07.2017 tarihinde feshedildiğini, ... 16. Noterliğinin 30.06

.07.2017 tarihinde feshedildiğini, ... 16. Noterliğinin 30.06.2017 tarih ve 11595 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile sözleşmenin feshi ve alacakların ödenmesi ihtar edildiği halde ödeme yapılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve prim alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; talep edilen alacakların beş yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, davacının dilekçesine ekli e-postanın elektronik imzalı olmaması ve excel dosyasının herhangi bir bilgisayarda rahatça hazırlanabilen belge niteliğinde olması sebebiyle varlığı iddia edilen ilişkinin kanıtı olarak kullanılamayacağını, bu belgelerde Şirketin kaşe ve imzasının bulunmadığını, davacı tarafın prim talebine dayanak yaptığı e-postayı gönderen Y.Tınar’ın şirketi milyon dolarlık zarara uğrattığını ve bu kişi hakkında soruşturma dosyası bulunduğunu, Şirketin bahsi geçen projelerde prim uygulaması bulunmadığı halde Y. Tınar’ın direktörlük görevini yerine getirdiği sırada hiçbir yetkiliden onay ve izin almadan prim sistemi geliştirdiğini, davacının proje müdürü olarak görev aldığı AST projelerinde akla ve mantığa aykırı birçok hata yapıldığını ve projelerin henüz tamamlanmadığını, primin işin bitimi halinde ödendiği göz önüne alındığında henüz sonuçlanmamış bir proje için prim alacağının muaccel olduğundan söz edilemeyeceğini, AST-I ile AST-II & III projelerinde davacının iş tanımının proje müdürü olarak en basit anlatımıyla, projede kapsamındaki sözleşmelerin yapılması, bu sözleşmeler uyarınca hak edişlerin takibi ve ödetilmesi şeklinde tanımlanabileceğini, şirketin denetim grubu tarafından Türkmenistan-Aşkabat’da AST (I-II & III) projeleri kapsamında gerçekleştirilen denetime ilişkin raporda projenin dikkatli ve özenli bir şekilde takip edilmediği, kâr elde etmekten öte zarar edildiğinin tespit edildiğini, proje yetkililerinin usulsüzlükleri ve hataları nedeniyle zararla sonuçlanacak bir proje için davacının prim alacağından söz etmenin yerinde olmadığını, daha önce sair isimler altında davacıya ödenen primlerin iadesini talep etme haklarını saklı tuttuklarını, davacının prim alacağına dair talebinin reddi gerektiğini, kaldı ki denetim raporuna göre sorumluluğu bulunan kişilere yaptırım uygulanmasına ilişkin süreçten haberdar olduğu anda iş sözleşmesini feshetmesinin kötüniyetli olduğunu, davacının feshe yönelik ihtarnamesine karşı Şirket tarafından cevabi ihtarname gönderilerek fesih iradesinin hukuki bir temele dayanmadığı ve istifa iradesi olarak kabul edileceğinin ifade edildiğini, davacının şirkette çalışmış olduğu dönem boyunca hak ettiği her türlü hak ve alacağının ödendiğini ve işten ayrılış tarihinin 31.12.2016 olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafça iş sözleşmesinin çalışma vizesinin yenilenmemesi ve primlerin ödenmemesi gerekçesiyle haklı nedenle feshedildiğinin iddia edildiği, davacının iş sözleşmesi süresince Türkmenistan şantiyesinde proje sorumlusu olarak çalıştığı, dosyada mübrez POLNET kayıtlarından müteaddit defa yurda giriş çıkış yaptığı, çalışma vizesinin yenilenmesi gerektiğine dair bir başvurusunun olmadığı, ayrıca çalışma vizesi bitse bile iş sözleşmesinin devam ettiği, davalı şirketin merkezinin Türkiye'de olduğu, şirketin Türkmenistan dışında da birçok projeyi üstlendiği ve işlerinin devam ettiği, davacının feshe ilişkin ihtarnameyi keşide ettiği tarihte halen Türkmenistan'da bulunduğu ve dinlenen tanıkların fesih sebepleri hakkında bilgilerinin de olmadığı dikkate alınarak vize yenilenmemesinin iş sözleşmesinin feshi için haklı neden olmadığı, fesih için ikinci gerekçe olarak hak kazanılan primlerin ödenmediğinin iddia edildiği, ancak yurt içi ve yurt dışında üstlenilen projelerden dolayı davacıya iş alım primlerinin 2013-2016 yılları arasında ödendiği ve bu projelerin kesin kabullerinin yapıldığı, davacının primlerinin ödenmediğini iddia ettiği AST I, AST II ve AST III projelerinin tamamlanmadığı, kârlılık durumunun ortaya çıkmadığı, buna göre davacının iş sözleşmesinin feshi tarihi itibariyle prime hak kazanmadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, iş akdinin davacı tarafından çalışma vizesinin yenilenmemesi ve prim alacaklarının eksik ödenmesi sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, prim talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu iddia etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Davacı tarafından gerçekleştirilen feshin incelenmesinde, feshin iki sebeple yapıldığı anlaşılmıştır. Birinci fesih nedeni, Türkmenistan çalışma vizesinin işveren tarafından yenilenmemesidir.

Tarafların iddia ve savunmalarından, tanık anlatımlarından ve tüm dosya kapsamından, davacının çalıştığı esnada bir çok kez yurda giriş yaptığı ve yurt dışına çıktığı, davacının çalışma vizesinin yenilenmesi gerektiğine yönelik işverenden bir talebinin bulunmadığı, fesih ihtarnamesinin keşide edildiği tarihte davacının Türkmenistan’da bulunduğu, tanıkların feshe dair bir bilgilerinin bulunmadığı, salt iddia edildiği gibi çalışma vizesinin yenilenmemesinin feshi haklı kılacak bir neden olmadığı açıkça anlaşılmıştır.

İkinci fesih nedeni, prim alacaklarının ödenmemesi veya eksik ödenmesidir. Aşağıda izaha çalışılacağı üzere, davacının çalışırken hak kazandığı prim alacaklarının eksiksiz/tam olarak ödendiği, davacının prim alacağına hak kazanmadığı, dolayısıyla bu fesih sebebinin de feshi haklı kılmayacağı, bu nedenle iş akdinin davacı tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığı açıkça anlaşılmıştır.

Prim alacağı talebine gelince, mahkemece aldırılan bilirkişi raporlarından da açıkça anlaşılacağı üzere, davacının talep edilen bazı primlere hak kazanmadığı, hak kazandığı primlerin ise işveren tarafından eksiksiz olarak ödendiği, davacının prim alacağının bulunmadığı, davacının prim alacağına hak kazanmasının mümkün olmadığı açıkça anlaşılmıştır." şeklindeki gerekçe ile davacı vekilinin istinaf başvusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkilinin Türkmenistan Cumhuriyeti'nde çalışma vizesinin 2017 yılının Mayıs ayında sona erdiğini, vize süresinin sona ermesinden önce davalı işverenden talep etmesine rağmen vizesinin yenilenmediğini ayrıca prim alacaklarının da eksik ödendiğini bu nedenlerle yapılan feshin haklı olduğunu, prim talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu iddia etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının prim alacağı olup olmadığı ve buna bağlı olarak iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "Çalışma koşullarında değişiklik ve iş sözleşmesinin feshi" başlıklı 22 inci maddesi; "İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı" başlıklı 24 üncü maddesi ; "Ücret ve ücretin ödenmesi" başlıklı 32 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta dosyanın incelenmesinden, davacının hak kazandığı primlerin ödendiği, talep edilen bazı primlere ise hak kazanmadığı, ayrıca işyerinde çalıştığı esnada birçok kez yurda giriş ve çıkış yaptığı, işverenden çalışma vizesinin yenilenmesi gerektiğine yönelik herhangi bir talebinin olmadığı, fesih ihtarnamesinin keşide edildiği tarihte ise Türkmenistan’da bulunduğu, tanıkların feshe dair bilgilerinin bulunmadığı dikkate alındığında, davacının iş sözleşmesine haklı nedenle feshettiğini ve prime hak kazandığını ispatlayamadığı anlaşılmakla, kararın (IV/C) numaralı bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanılan yasal ve hukuksal gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. KARAR

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2260, Karar No: 2011/3068, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2260 E.  ,  2011/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.10.1999-4.5.2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizine gelince;Dava, davacının davalı işyerinde 1.10.1999-4.5.2005 tarihileri arasında geçen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 1.1.2005-4.5.2005 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine karar verilmiştir

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalının tuhafiyecilik nedeniyle 13.11.1996 tarihinden beri vergi kaydı ile , işyerini 20.12.1996 tarihinde açtığına ilişkin “işyeri açma ruhsatının” bulunduğu ve işyerinin 27.6.2005 tarihinde adresini değiştirdiği, davacı tarafından mahkemeye sunulan ve işyerinde tutulduğu davalı beyanı ile doğrulanan 1.1.2005- 28.4.2005 tarihleri arası satışları kalem kalem gösteren ajanda da davacının hergün kendisi tarafından yazılan kısımların bulunduğunu bildirdiği, 18.3.2005 tarihli yeni işyeri adresinde maliye yoklama memurunca tutulan tutanakta işyerinin 15.3.2005 tarihli şube tescili olduğu, davacının "..." ismi ile işyeri çalışanı olarak adının ve tutanakta imzasının bulunduğu, davalının 6.5.2005 tarihli vergi dairesine yazdığı dilekçesinde işyerinde işlerin davacı "... tarafından değil "..." tarafından yürütüleceğini bildirdiği, anlaşılmaktadır

Somut olayda davalının işyerinin çocuk giyisisi ve iç çamaşırı satan tuhafiye işyeri olduğu, davalı tanıklarının genelde davacıyı davalı işyerinde gördükleri çalışan olmadığını beyan ettikleri, bunun yanında bazı davalı tanıkların ise davacının davalıya yardım ettiğini işyerini bazen açıp kapattığını gördüklerini ifade ettikleri, zabıtaca tesbit edilen komşu işyeri çalışanı olan tanıkların davacıyı davalı işyerinde gördüklerini çalışan olup olmadıklarını bilmediklerini beyan edenler olduğu gibi davacıdan bizzat alışveriş yaptığını söyleyenlerin de bulunduğunu, davacının işyeri müşterisi ve sağlık ocağında hemşire olan tanıklarının ise davacının 1999 dan beri davalı işyerinde çalıştığını kendisinden alışveriş yaptıklarını ve sürekli çalışırken gördüklerini beyan ettikleri görülmüştür. Mahkemece davacının sunduğu ajandadaki kayıtların kapsadığı süredeki çalışma olgusunun işyerinde eylemli olarak gerçekleştiği kabul edilirken aynı şekildeki çalışmanın daha önceden beri neden devam etmediği tam olarak açıklanamamıştır. Taraf ve kamu tanıklarının tümü davacının davalı işyerinde sürekli bulunduğunu doğrulamaktadır. Davacının davalı işyerinde sürekli bulunması sadece yakın arkadaş ilişkisi ile açıklanmayacağı gibi, işyerinin davacı tarafından da açılıp kapatılması, müşterilere satış yapması, işyerinde tutulduğu inkar edilmeyen ajanda kayıtları ve davalının vergi dairesine işyerindeki işlerin davacı tarafından değil... tarafından yürütüleceğinin davalı tarafından bildirmesi birlikte değerlendirildiğinde davacının davalı işyerinde hizmet aktine dayalı olarak uyuşmazlık döneminde çalıştığı sonucuna ulaşılmaktadır .

Bu durumda mahkemece davacının davalı işyerinde 1.10.1999-4.5.2005 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 4.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi