muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/548, Karar No: 2022/462, Tarih: 22.06.2022

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Adil bir yargılamanın temelini oluşturan hukuk devleti, silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkeleri kapsamında suçsuzluğunu ispat etmek ve iddiaları çürütmek için delil gösterme hakkını haiz olan sanığın ve müdafisinin gerek sözlü gerekse yazılı savunmalarında dile getirdikleri tanık dinletme talepleri bakımından yargılama sırasında ayrıca ve açıkça bir karar verilmesi, taleplerin reddi hâlinde ise anılan ilkelere uygun düşecek nitelikte dosya kapsamıyla örtüşen, yeterli, makul, denetime elverişli ve objektif bir gözlemciyi ikna edebilecek nitelikte gerekçe gösterilmesi gerekmektedir. Hâl böyleyken, vaki tanık dinletme talepleri yönünden duruşmalar esnasında olumlu veya olumsuz bir karar vermekten zühul edilerek gerekçeli kararda açıklamalarda bulunmakla yetinilmesi yerinde görülmemiştir.

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, gerekçe bölümü ile hüküm bölümü arasında çelişkiye neden olunması ve ayrıca sanık ve müdafisinin tanık dinletme talepleri yönünden duruşmalar esnasında herhangi bir karar verilmemesi isabetsizliklerinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.07.2019 tarihli ve 27-121 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, gerekçe bölümü ile hüküm bölümü arasında çelişkiye neden olunması ve ayrıca sanık ve müdafisinin tanık dinletme talepleri yönünden duruşmalar esnasında herhangi bir karar verilmemesi isabetsizliklerinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2)Dosyanın, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla baktığı terör suçlarından kaynaklanan davalara ilişkin dosyaların devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.06.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16510, Karar No: 2014/15168, Tarih: 29.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/16510 E.  ,  2014/15168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/322726

MAHKEMESİ : İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesi(Kapanan Eyüp 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 27/01/2011

NUMARASI : 2008/367 (E) ve 2011/33 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu borular ile birlikte olay yerinden yaklaşık 25 km ileride yakalandıklarını beyan eden sanıkların eylem saati konusunda kesin bir açıklamada bulunmadıkları gibi, yargılama aşamasında da bu hususun açıklığa kavuşturulmamış olması, UYAP'tan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre olay günü gece vaktine rastlayan zaman diliminin saat 18:33 sılarında başladığının tespit edilmiş olması, sanıklardan H.. D..'ın hazırlık aşamasına alınan 08.02.2007 tarihli ifadesinde, 07.02.2007 günü saat 16:00 sılarında P.. Köyü yakınlarında bulunan gölde balık avladıktan sonra suça konu boruları gölün yakınlarında bulduklarını beyan etmesi karşısında, çalınan boruların gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde alınmasından sonra gece vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde götürülürken ele geçirilme ihtimalinin mevcut olması sebebiyle; öncelikle boruların bulundukları yerden ne zanan alınarak araca yüklendiği ve çalınmasından ne kadar süre geçtikten sonra yakalandıkları sanıklardan sorulup, suç tarihi itibariyle güneşin batış saatine göre eylemin gündüz ya da gece zaman dilimlerinden hangisinde işlendiği duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesindeki artırım hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi gerekirken, eylemin gece işlendiğine dair bilgiye nasıl ulaşıldığı karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. D.., M.. E.. ile B.. G..'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10235, Karar No: 2016/842, Tarih: 21.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/10235 E.  ,  2016/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunun 18.02.2014 gün 2013/8-130-2014/71 ve 14.01.2014 gün, 2013/8-222-2014/6 sayılı kararları gereğince, şikayetçi belediye başkanlığı vekilinin davaya katılma hakkı bulunduğundan, suçtan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan belediye başkanlığı 5271 sayılı CMK.nun 233. ve devamı maddeleri gereğince usulen duruşmadan haberdar edilip delillerini sunma imkanı tanınmadan yokluğunda yargılama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine temsilcisi ve şikayetçi belediye vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10096, Karar No: 2021/14006, Tarih: 29.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/10096 E.  ,  2021/14006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İşçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkin olarak açılan davada Hassa Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) ile Muş 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Kırıkhan 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, davacı işçinin işini yaptığı yerin Hassa ilçesi olduğu, Hassa İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hassa Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, yanlış yer mahkemesinde açılan ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu durumlarda, davalının cevap dilekçesinde yetkili olan mahkemelerden birini seçmiş olması şartıyla, göstermiş olduğu yer mahkemesinin yetkili hale geleceği, davalı vekilinin süresi içerisinde verdiği cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunulduğu,bu yetki itirazında Muş mahkemelerinin yetkili olduğunu belirttiği ve her ne kadar dava konusu işin yapıldığı yer Hassa ilçesi olsa da yetki itirazında davalı tarafından seçilen yerin Muş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Muş 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince ise, yetkinin kamu düzenine ilişkin olduğu hallerde davacı davasını yetkili olmayan yer mahkemesinde açmış olsa dahi, yetkili mahkemeler arasından birini belirlemeye ilişkin seçimlik hakkın sadece davacı tarafından kullanılabileceği, iş mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesi yönünden getirilen yetki kuralı da kamu düzeninden olup somut olayda yetkili mahkemelerden birini tercih hakkının davacı işçiye ait olduğu, davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açmasının tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu doğurmayacağı ve davacının beyanının alınmadan yetkisizlik kararı verilmesinin doğru olmadığı gibi dava dilekçesinde davalı olarak ... Yapı İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi ile ... davalı olarak gösterilmiş olup, birden fazla davalının bulunduğu bu davada yalnız davalılardan birinin yerleşim yeri mahkemesinin Muş ili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği ve birden fazla davalı bulunması ve işin yapıldığı yer mahkemesinde yargılamanın işin yapıldığı yer olarak ilgili işle ilgili delillerin toplanması yönünden yargılamanın sıhhati açısından Hassa'da yürütülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, dosya Hassa Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi ile Muş 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemeleri arasında ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesi, “ İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.” düzenlemesini içermektedir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesinde ve 5521 sayılı Yasa’da sarahat bulmayan hallerde Hukukuk Muhakemeleri Kanunu’na gönderme yapan 15. maddesinde de mevcuttur.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Davacı tarafından davanın açıldığı yer mahkemesi yetkisiz ise de, dosya kapsamından 7036 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince Hassa Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nin işin yapıldığı yer mahkemesi olarak yetkili olduğu, Muş 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nin ise davalının dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak yetkili olduğunun anlaşıldığı, anılan yetkili mahkemelerden birinin davacının tercihine göre belirlenmesi gerektiğinden, davacının bahsi geçen yetkili mahkemelerden hangisini davanın görülmesi için seçtiği konusundaki beyanı alındıktan sonra dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

Bu aşamada yargı yeri belirlenme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/21998, Karar No: 2019/8760, Tarih: 22.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/21998 E.  ,  2019/8760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1136 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddeleri uyarınca, şikayetçiler vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 22/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2415, Karar No: 2019/11824, Tarih: 16.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2415 E.  ,  2019/11824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki aracı, meskun mahaldeki, park halinde bulunduğu alandan yola doğru geri manevra yaparak çıkarmak istediği esnada kaldırım üzerinden geçmekte olan yaya katılanlara aracının arka kısmı ile çarparak katılanlardan birinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, diğerinin ise vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanığın kaza esnasında güvenli sürüş yeteneğine etki edecek derecede alkollü olduğuna dair kesin ve şüpheden uzak deliller tespit edilemediği göz önünde bulundurularak TCK'nın 22/3. maddesinde bilinçli taksir hükümleri uyarınca cezada artırım yapılması gerektiği düşüncesiyle bozma öneren tebliğnamedeki (1) numaralı görüşe ve TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmemesinde isabetsizlik görülmemekle tebliğnamede bu nedenle bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin olası kast koşullarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen 10 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında netice cezaya esas gün tam sayısı ve uygulama maddeleri tam olarak gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının paraya çevirmeye ilişkin "üçüncü" paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 6.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4251, Karar No: 2024/856, Tarih: 15.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/4251 E.  ,  2024/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/778 E., 2023/23 K.

KARAR : Süreden ret

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince başvurunun süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; Dairemizce adli yardım talebinin reddine, harç ve masrafların yatırılması için mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

İş bu kararın davalı ... tarafından itiraza konu edilmesi üzerine itirazı inceleyen Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, adli yardım talebinin reddine dair kararın yerinde olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar vermiştir.

Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi, suretiyle belirtilen usûli işlemler tamamlandıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

İlk Derece Mahkemesince 15.12.2023 tarihli ek karar ile temyiz harç ve giderlerinin ödenmemesi sebebiyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... tarafından tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı ...'in temyiz başvurusunun reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davalıya 06.12.2023 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davalı tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 15.12.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 15.12.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34641, Karar No: 2017/13680, Tarih: 08.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34641 E.  ,  2017/13680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 sas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekiline gönderilen muhtırada tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekiline gönderilen muhtırada tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davacı vekiline yukarıda açıklanan şekilde maktu temyiz karar harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davacı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davacı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için;

2-6100 sayılı Kanun'un 360. maddesi gereğince istinaf kanun yolu hükümlerinin düzenlendiği bölümde aksine hüküm bulunmayan hâllerde, İlk Derece Mahkemesinde uygulanan yargılama usulü, Bölge Adliye Mahkemesinde de uygulanır.

Aynı Kanun'un 348. maddesinde istinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen tarafın, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabileceği ve istinaf yoluna asıl başvuran tarafın, buna karşı iki hafta içinde cevap verebileceği hususu; 366. maddesinde de bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352. maddeleri hükümlerinin, temyizde de kıyas yoluyla uygulanacağı hususu düzenlenmiştir. Anılan hükümler gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacı temyizinin davalılara tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise yöntemince tebliğ edildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, kesin olarak 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.