muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20139, Karar No: 2019/8381, Tarih: 10.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/20139 E.  ,  2019/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili 18/12/2006 tarihinde ... Mühendisi olarak çalışmaya başladığını, davalı işyerinde Belediye Sendika Temsilcisi tarafından sendikaya lise mezunu olarak bildirildiğini, ... Mühendisleri için Sendikada belirlenen en düşük yevmiyenin 2006 yılında 38,60 TL olmasına rağmen 18/12/2006 S.D./955 sayılı yazı ile ... Mühendisi olarak 33,00 TL yevmiye ile işe başladığını, Sendika ve Belediye tarafından sözleşmeli kadroya alınmamamısı konusunda yanıltıcı bilgi verildiğini, 2006 yılında norm kadroya geçmek için 6 ay ... şartının aranmamasına rağmen norm kadroya (sözleşmeli) 10.07/2009 tarihinde alındığını, aynı bölümde çalışan Mimar, İnşaat, ... ve Makine Mühendisi işçinin ücret bordroları incelendiğinde eşit davranılmadığının anlaşılacağını, davalı iş yerinin 30 ay süre ile lise mezunu ve altında yevmiye ile ... Mühendisi hizmetinden yararladığını, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutarak kaba bir hesap ile maaş, sigorta matrahı, yıllık rutin zamlar, ikramiye ve diğer ek ödemelerin, bölümden çalışan diğer bir teknik elemana göre farkı gözetildiğinde 30.000,00 TL zarara uğradığını, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

... Mühendisi olan davacının 17/12/2006 /805 sayılı Encümen kararı ile tespit edilen brüt 33,00 TL yevmiye ücret ile işe başladığını, ...'nde en düşük yevmiyenin 25,00 TL olduğunu, ...'nde lise, yüksek okul, üniversite mezunu ayrımı yapmadığını, norm kadroya alınması konusunda yanıltıcı bilgi verilmediğini, 18/12/2006 işe giriş tarihi itibari ile 5620 sayılı Kanun kapsamı dışında kalması sonucu haklı olarak sürekli işçi kadrosuna veya sözleşmeli personel statüsüne geçirilmediğini, mühendis kadrolarının branşlara göre ayrılmadığını, 29/03/2009 tarihinde yapılan genel mahalli seçimler sonrasında norm kadro sayılarının tekrar tespit edildiğini, 06/06/2009 tarihli Belediye Meclis Kararı ile onaylanarak daha önce kadro yokluğu nedeni ile sözleşmeli personel olarak çalıştırılmayan ve geçici personel statüsünde çalıştırılmaya devam edilen mühendislerin Belediye Kanunu 49. Hükmünce Mühendis kadrosuna alındığını, sözleşmeli personel olarak çalışmaya başlaması ile Belediye Kanunu'nun 49. maddedeki düzenleme uyarında ücretinin ödendiğini, sözleşmeli personel statüsüne geçmeden önceki dönem ...'nde Mühendis ücretlerinin belirlenmesi konusunda bir düzenlemenin olmadığını, ücretini kabul ederek işe başlayan davacının zarara uğramadığını, tazminat talep edemeyeceğini, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ve davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının İmar ve Şehircilik Müdürlüğünde ... Mühendisi olarak 33 TL yevmiye ile 18/12/2006 tarihinden itibaren davalı belediyede çalışmaya başladığı hususu tartışmasızdır. Davacının davalı belediyedeki ... sürecinde görevinin 31/12/2008 tarihi itibariyle sona ereceğinden bu tarih itibariyle ilişiğinin kesilmesine karar verilmiş ancak 2009 yılı içinde mevsimlik işçi olarak 02/01/2009 tarihi itibariyle göreve devam etmiştir. Yerel seçimler sonrası bazı belde belediyelerin diğer belediyelere devir olunması ile devir alan Belediyedeki norm kadro sayısının artması ile birlikte personel ihtiyacı doğmuş davacı sözleşmeli personel statüsüne geçirilmiştir. Böylece davacı 09/07/2009-31/12/2009 ile 01/01/2010-31/12/2010 dönemlerinde 5. Dereceli mühendis kadrosunda çalışmıştır.

Dosyada yer alan 10.03.2011 tarihli Tayfun Telci tarafından düzenlenen bilirkişi raporu ve 15.07.2013 tarihli alınan heyet raporlarının ( kök ve ek raporlar) aynı yönde olduğu, dosyadaki tüm bilgi belgeler ile alınan raporlar değerlendirildiğinde, davacının çalıştığı dönemden 657 sayılı yasanın 4/B maddesine göre sözleşmeli personel olarak çalışmaya başlamasına kadar geçen dönemde norm kadroya geçirilmemesine ilişkin itirazları incelendiğinde hukuki dayanağı olan 5620 sayılı Kanun'un kapsam başlıklı 1/c bendinde '' .... Belediyeler .... Ve belediyelerin bağlı kuruluşlarında 2006 yılı içerisinde usulüne uygun olarak vizesi yapılmış geçici iş pozisyonunda toplam 6 ay veya daha fazla süreli çalışmış olan geçici işçileri'' kapsadığı düzenlenmiştir. Buna göre 2006 yılı içinde işçi olarak 13 gün çalışması bulunan davacının 5620 sayılı Kanun'un kapsamı dışında bulunduğu açıktır.

Davacının 2006 yılında en düşük yevmiyenin 38.6 olduğu ancak kendisinin 33 TL yevmiye ile işe alındığına ilişkin beyanı değerlendirildiğinde dosyadaki bilgi ve belgelerden en düşük yevmiyenin 38.6 TL olduğuna ilişkin bir bilgi edinilememiş 2006 ile 2007 yıllarına ilişkin imzalanan ve davacının işe alındığı dönemde yürürlükte bulunan ...'in 41. maddesinde günlük ücret tabanının 25 TL olduğu kabul edilmiştir. Davacının üyesi olduğu ve ...'in tarafı olan sendikaya lise mezunu olarak bildirilip bildirilmediğine ilişkin bir belge dosya içerisinde bulunmadığı gibi böyle bir bildirim yapılsa dahi sendika kayıtlarındaki mezuniyet durumlarının ücretlere etki edeceğine ilişkin bir sözleşme hükmüne de rastlanmamıştır.

O halde bilirkişi raporlarında da kabul edildiği gibi davanın konusu davalı belediyenin davacı ile birlikte çalışan diğer mimar ve mühendislerin ücretlerine göre davacının ücretini eksik hesaplamak suretiyle eşit davranma ilkesine aykırı hareket edip etmediğidir.

İşverenin ücret ödeme borcu işçiyi koruma borcu gibi borçlarının yanında eşit davranma borcu da yer almaktadır. Temelini Anayasa'nın 10. maddesinden alan bu borç 4857 sayılı İş Kanunun 5. maddesinde düzenlenmiş ve işverenin iş ilişkisinde dil, ırk, renk, felsefi düşünce ve benzeri nedenlerle ayrım yapamayacağı esası kabul edilmiştir. İşverenin eşit davranma borcu aynı durumda olan işçiler arasında maddede sayılan ve buna benzer sebeplerle farklı muamelede bulunmamasını içerir. Dava konusu olayda işçinin farklı muamele gördüğünü beyan ettiği husus kendisine ödenen ücret konusundadır. Buna göre işçinin eğitim durumu işyerindeki günlük ... süresi kıdemi yabancı dil bilgisi gibi nedenlerle ücret bakımından farklı muamelede bulunulması eşitlik ilkesine aykırılık oluşturmaz. Bunun gibi sektör içinde veya belirli bir zaman diliminde aranan nitelikteki işçiyi bulmanın zor olduğu varsayımında farklı dönemlerde farklı işe alınan işçiler arasında ücret bakımından bir farklılık bulunabilir. Bir başka ifadeyle eşitlik ilkesi aynı durumda olanlar arasında farklı işlem yapmamayı gerektirir.

İş Kanunu'nun 5-son maddesi uyarınca işverenin eşitlik ilkesine aykırı davrandığını öncelikle işçi ispat etmekle yükümlüdür. Ancak işçi bir ihlalin varlığı ihtimalini güçlü bir biçimde gösteren bir durumu ortaya koyduğunda işveren böyle bir ihlalin mevcut olmadığını ispat etmekle yükümlü olacaktır. Davacı tarafından sunulan dilekçelerde aynı dönemde ruhsat projelerine birlikte imza atan dört teknik elemanla şahsının arasında ... olduğu ifade edilmiştir. Bu nedenle davacı işverenin eşit davranma borcuna aykırı hareket edip etmediği incelenirken anılan üç teknik eleman dikkate alınmalıdır. Tümü lisans mezunu olan bu personelden mimar ...'ın 17/03/2004 tarihinde, İnşaat Mühendisi ...'un 29/06/2005 tarihinde Makine Mühendisi ...'ın 28703/2006 tarihinde işe alındığı görülmüştür.

Bilirkişiler tarafından ''davacının emsal gösterdiği personelden ...'ın davacıdan 2 yıl 9 ay, ...'un da 1 yıl 6 ay daha kıdemli olduğu tespit edildiğinden davacı işçi ile emsal olarak değerlendirilecek olan teknik elemanın davacıdan 8 ay 21 gün önce işe başlayan ... olacağı kanaatine varılmıştır. Bununla birlikte anılan teknik elemanların aynı projeye imza atması olgusu teknik elemanların her zaman birbirleri ile tamamen aynı işi yapmış olmaları sonucunu doğurmaz. Dosyada ki bilgi ve belgelerden bu teknik elemanların görev tanımı yapmış oldukları işler bu işlerin yoğunluğu konusunda bir kanaat edinilememiştir. Davacı ile emsal olarak kabul edilen ...'ın her ikisininde mühendis olması, bu teknik elemanlarının niteliklerinin aynı olduğu sonucunu doğurmaz. Kaldı ki davacıdan 8 ay 21 gün önce işe başlayan ...'ın ücretine aradaki dönemde ve devam eden yıllarda zam yapılması ihtimali de bulunmaktadır. Davalı tarafından sunulan 11/10/2010 tarihli dilekçenin ekinde yer alan sözleşmeli personeli gösterir cetvelde ...'ın sözleşmeli personel olduğu gözükmektedir. Bu nedenle de işçi olarak alınan davacı ile sözleşmeli personel statüsünde görev yapan ... arasında ücret bakımından farklılık bulunması mümkündür.'' şeklinde ayrıca görüş beyan edilmiştir

Bilirkişi kurulunca hazırlanan 28/09/2015 tarihli ek bilirkişi raporunda'' kök raporda davacının taleplerinin incelendiğini davacının en düşük yevmiyeden daha düşük bir yevmiye ile çalıştırıldığı, lise mezunu olarak gösterildiği ve haksız olarak sözleşmeli personel statüsünde çalıştırılmadığına ilişkin taleplerin isabetli olmadığı sonuç ve kanaatine varılmış uyuşmazlığın davalı işveren tarafından ücret bakımından eşitlik ilkesine aykırı davranılıp davranılmadığı konusunda toplandığı tespit edilmiş ve Bilirkişi Kurulumuz davacı aleyhine eşitlik ilkesinin ihlal edildiği bir durumun olmadığı kanaatine varmıştır.'' şeklinde görüş beyan edilmiştir. Ancak aynı raporda Mahkeme tarafından eşitlik ilkesinin ihlal edildiği takdir edilirse farklı ücretlerin hesaplanması için davacının emsal gösterdiği 3 adet teknik personelin kıdemleri, sözleşmeli personel olmaları değerlendirilerek emsal alınabilecek işçinin davacıdan 8 ay önce işe başlayan ve Mart 2008'de sözleşmeli personel olan ... olabileceğinin belirlendiği ve ...''ın ve davacının Aralık 2006-Haziran 2009 tarihleri arasındaki çıplak ücretleri gösterir ücret bordrolarının da dosya içine sunulması ile iki çalışan arasındaki ücret farkını hesaplamıştır.

Tüm dosya kapsamı ile yeterli ve denetime elverişli bilirkişi raporları dikkate alındığında davacının iddia ettiği gibi eşit işlem ilkesinin ihlaline ilişkin bir durumun bulunmadığı, bilirkişi heyeti tarafından verilen ek raporlarda da ısrarla eşitlik ilkesinin ihlal edildiği bir durumun olmadığının belirtildiği anlaşılmakla davanın reddi yerine kabulü yönünde hüküm tesisi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3161, Karar No: 2016/1198, Tarih: 09.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/3161 E.  ,  2016/1198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2014 tarih ve 2014/353-2014/401 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/02/2016 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... Tüfekci ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirkette ayrı ayrı %16,67 oranında payları bulunduğunu, 29.08.2012 tarihinde genel kurulun toplanması için karar alındığını, genel kurul çağrısının posta yoluyla yapılmadığını, toplantıdan sonra rüçhan haklarını kullanıp kullanmayacaklarına dair gönderilen ihtarname ile haberdar olduklarını, genel kurulda sermayenin 17.500.000 TL'den 58.500.000 TL'ye çıkartılmasına karar verildiğini, yönetim kurulu üyelerinin kendi ibralarında oy kullandıklarını, sermayenin artırılmasının objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, şirketin sermaye artırımına ihtiyacı bulunmadığını ileri sürerek, genel kurulda alınan tüm kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, toplantıya çağrının usulüne uygun olarak yapıldığını, sicil ve yerel gazetede ilanla beraber davacılara iadeli taahütlü mektup gönderildiğini, çağrının usulsüz olmasının tek başına iptal sebebi sayılamayacağını, şirketin ihtiyaçları doğrultusunda sermayenin artırıldığını, davacıların sermaye artırımına katılacaklarını bildirdiklerini, ibranın usulüne uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacılara genel kurul çağrısına ilişkin iadeli taahütlü bildirimlerin toplantıdan sonra tebliğ edildiği, şirketin sermaye artırımına gerekçe gösterdiği inşaat projesinin büyük kısmının bittiği, inşaatın tamamlanmasına yönelik giderin çok üzerinde sermaye artırıldığı, alınan kararın dürüstlük kurallarına aykırı olduğu, diğer taleplerin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, genel kurulun sermaye artırımına ilişkin hükmünün iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket genel kurulunda sermaye artırımına ilişkin olarak alınan kararın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece şirketin sermaye artırımına gerekçe gösterdiği inşaat projesinin kalan maliyetinin çok üstünde artırım yapıldığı, alınan kararın dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa, davalı taraf, şirketin

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket genel kurulunda sermaye artırımına ilişkin olarak alınan kararın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece şirketin sermaye artırımına gerekçe gösterdiği inşaat projesinin kalan maliyetinin çok üstünde artırım yapıldığı, alınan kararın dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa, davalı taraf, şirketin

ortaklarına borçları bulunduğunu, Kurumlar Vergisi Kanunu 11 ve 12. maddesi gereğince ortaklardan alınan borçların örtülü sermaye olarak kabul edildiğini, bunların vergi borcunda giderlerden sayılması için sermaye artırdıklarını, inşaat projesinin kalan işi ile ortaklara verilen borçların toplamının artırılan sermaye tutarı kadar olduğunu savunmuş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda muhasip bilirkişi sermaye artırımının Kurumlar Vergisi Kanunu 11 ve 12. maddesine uygun olduğunu belirtirken, şirketler konusunda uzman bilirkişi ise Kurumlar Vergisi nedeniyle sermaye artırılmasının TTK'nın 466. maddesine aykırı olduğunu, TTK hükümlerinin dolanılması anlamına geldiğini beyan etmiştir. Bu durumda, mahkemece kendi içinde çelişkili bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verildiği gibi, TTK'nın 466. maddesi ise şarta bağlı sermaye artırımını düzenlemiş olup, somut olayda uygulanma yeri bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemece içinde vergi ve finans konularında uzman kişinin de bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınarak, Kurumlar Vergisi Kanunu uyarınca sermeye artırımı gerekip gerekmediği üzerinde durularak, inşaat projesi kalan maliyeti ile birlikte sermaye artırım gereksiniminin ne kadar olduğu incelenerek, alınan kararın yasaya, anasözleşmeye, objektif iyiniyet kurallarına aykırı olup olmadığı değerlendirilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, çelişkili bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 09/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4324, Karar No: 2013/43613, Tarih: 03.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/4324 E.  ,  2013/43613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-(f) maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesi ile ilgili fıkradaki ''kamuda temizlik işlerinde'' ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine ''kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına'' ibaresi eklenerek diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1574, Karar No: 2013/57, Tarih: 12.02.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/1-1574 E.  ,  2013/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2011/264065

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Kasten öldürme suçundan sanık A Ö'in 5237 TCK'nun 81/1, 29, 62 ve 53.  maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Antalya 1.Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.09.2009 gün ve 76-334 sayılı hükmün sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 30.11.2010 gün ve 2795-7635 sayı ile;

“a) Esasa etkili işlemlerin yapıldığı, tanık ifadesinin alındığı  16.05.2008 tarihli duruşma tutanağının 2. sayfasının katip tarafından imzalanmaması suretiyle CMK'nun 219. maddesine aykırı davranılması,

b) Olay yerinde, tanık ve bilirkişi hazır bulundurularak, savunmanın ve tanık anlatımının denetlenmesine olanak verecek şekilde uygulamalı keşif yapılması, tanık A.’nin maktul ile sanık arasındaki konuşmayı duyup duyamayacağının araştırılması,

c) Sanığın kefil olduğu maktule ait borçlar nedeniyle kendisi aleyhinde icra takibi başlatıldığını ileri sürmesi karşısında, böyle bir icra takibi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise hangi borç nedeniyle kim tarafından yapıldığının araştırılması,

Sonuçlarına göre, sanık lehine haksız tahrik olup olmadığı, varsa derecesinin tayin edilmesi yerine, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi” isabetsizliklerinden  bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına uyarak bozma doğrultusunda işlem yapan yerel mahkemece 01.04.2011 gün ve 25-223 sayı ile; ilk hükümdeki gibi sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.04.2012 gün ve 7900-2557 sayı ile;  hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 09.05.2012 gün ve 264065 sayı ile;

“Olayın tek görgü tanığı olan A.Ö.'in 15.12.2007 tarihinde jandarma da, 18.01.2008 tarihinde C.savcısına, 18.04.2008 tarihinde Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinde ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamından sonra 01.04.2011 tarihinde Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinde vermiş olduğu ifadelerinde ısrarla 'kendisinin bulunduğu yer ile olayın geçtiği oda arasında cam olan bir kısmın olduğunu ayrıca odanın kapısının alt kısmı da aralık olduğu için oturduğu yer itibari ile içerde ki en ufak konuşmayı rahatlıkla duyabilecek durumda olduğunu, ancak silah sesinden başka konuşma, küfür ya da kavgaya delalet edecek başka ses duymadığını, silah sesinin ardından kapı açıldı sanık A. Ö.dışarı çıktı ve hızla bürodan uzaklaştı....' şeklindeki ifadesi dikkate alındığında maktulden sanığa yönelik herhangi bir haksız tahrikin bulunmadığı, sanığın münhasıran maktulden alacaklı olmasının haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirmeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanarak sonuçta sanığa noksan ceza tayin edildiği” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca  dosyanın gönderildiği Yargıtay 1. Ceza Dairesince itiraz nedenlerinin yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, kasten öldürme suçu ile sınırlı olarak yapılmış olup, sübuta ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibariyle de herhangi bir isabetsizliğin bulunmadığı somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesinine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;