muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2401, Karar No: 2019/8334, Tarih: 24.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2401 E.  ,  2019/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş olup, davalı vekilinin istinaf kanun yoluna müracaat etmesi üzerine, ilk derece mahkemesince verilen karar kesin olduğundan istinaf talebinin reddine dair ek karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde davalının istinaf talebinin esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; ilk derece mahkemesince temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmiş olup, bu defa davalı vekili tarafından ek karar temyiz edilmiş olmakla; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK'nın "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesinde; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kanunun "İstinaf Dilekçesinin Reddi" başlıklı 346 ncı maddesi; "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.",

"Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesi;"Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir." hükümlerini içermektedir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir." hükümlerini içermektedir.

Diğer taraftan, HMK'ya dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nın 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 346 ncı madde hükmünün temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından verilen karara karşı ilgili bölge adliye mahkemesine veya ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli temyiz incelemesini gerçekleştireceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek bölge adliye mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan ön incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davalı vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince verilen karar kesin olduğundan davalının istinaf talebinin reddine dair ek karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek tebliğ işlemlerinin yapılması için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, tebliğe çıkartılan bölge adliye mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, temyiz dilekçesinin kesin olan bir karara karşı verildiği gerekçe gösterilerek temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar verildiği, bu kararın da temyizi üzerine dosyanın bölge adliye mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine İADESİNE, 24.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12778, Karar No: 2018/11089, Tarih: 06.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12778 E.  ,  2018/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nunn raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, Üzeyir İmral’ın maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını davalı oğlu ...'a mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak devrettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline, olmazsa tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, kalp ve kanser hastası olan mirasbırakanın sağlığına kavuşması amacıyla büyük çaba gösterdiğini, tedavisi için eşinin ziynet eşyalarının harcandığını, yatalak olan mirasbırakanla birlikte yaşadıklarını dava konusu taşınmazdaki 1/2 payın bu nedenle kendisine temlik edildiğini, mal kaçırma amacı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğunun kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın 29.06.2012 tarihinde öldüğü, davacı kızları ..., ..., ..., ... ve davalı oğlu ... ile dava dışı eşi ...’nın mirasçı olarak kaldığı, mirasbırakanın paydaşı olduğu ... parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını 18.08.2008 tarihinde davalıya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Öte yandan, 6100 s. HMK'nun 140/5 maddesi uyarınca, ön inceleme duruşmasında taraflara dilekçelerinde gösterdikleri ancak henüz sunmadıkları belge ve delilleri sunmaları konusunda 2 haftalık kesin süre verileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacılar dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış olup mahkemece 19.06.2013 tarihinde yapılan ön inceleme duruşmasında davacı vekiline delillerini sunması bakımından süre verilmemiş, 26.06.2013 tarihinde davacılar vekili tanık listesini ibraz etmiş, 02.10.2013 tarihli duruşmada davacı vekilinin tanık dinletme talebi süresinde olmadığından bahisle kabul edilmemiş, davacı taraf tanıklarını bildirdiği halde tanıkları dinlenmeden sonuca gidilmiş olup muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın iradesini tespit etmek bakımından tanık ifadelerinin önemli olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğu iddiasının ispat külfetinin davacı tarafta olduğu gözetilerek davacı tarafın bildirmiş olduğu tanıkların dinlenmesi, toplanan ve toplanacak deliller çerçevesinde mirasbırakanın gerçek iradesinin ne olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalının değinilen yön itibariyle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12588, Karar No: 2017/7437, Tarih: 31.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/12588 E.  ,  2017/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile .... Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 10.05.2016 günlü ve 2015/654-2016/145 sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

3201 sayılı Yasa kapsamındaki borçlanmaya esas olmak üzere, davacının ... Ülkesinde geçen "çalışma, evkadınlığı veya ikamet süreleri gibi" sigortalılık sürelerini gösterir ... Sigorta Merciine ait hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgelerin davalı Kurum'dan usulünce celbedilip, gerekirse tercümesi de yaptırılıp, ilgili evraklar eklendikten sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4052, Karar No: 2019/6335, Tarih: 15.04.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/4052 E.  ,  2019/6335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

2004 sayılı İcra Ve İflas Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na göre özel kanun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanunu, icra mahkemesince görülen şikayet ve itirazlarda ancak İcra ve İflas Kanununda açıkça gönderme olduğunda ya da işin niteliğine uygun düştüğü ölçüde uygulanır.

Somut olayda, alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yoluyla takipte, icra müdürlüğünün 29/54/2014 tarihli işlemine karşı alacaklı tarafından şikayet yoluna başvurulduğu, mahkemece, alacaklı vekilinin duruşmaya katılmadığı nedeniyle dosyanını HMK'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 18/3. maddesi; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” hükmünü içermektedir.

Şikayetçinin icra mahkemesine başvurusu İİK.'nun 16. maddesi kapsamında şikayet niteliğinde olup, şikayetçinin geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması, HMK'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasını ve sonuçta 150/4. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini gerektirmez.

O halde mahkemece, başvurunun şikayet niteliğinde olduğu gözetilerek işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca re'sen BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6600, Karar No: 2015/578, Tarih: 26.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6600 E.  ,  2015/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı (2 kez), kasten yaralama (2 kez), hakaret (1 kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı (1 kez), basit cinsel saldırı (1 kez) ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, buna göre mahkemece sanık hakkında mağdurelere yönelik kasten yaralama suçundan ayrı ayrı tayin edilen 2.000 TL adli para cezası ile hakaret suçundan belirlenen 2.180 TL adli para cezasına ilişkin hükümler miktar itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğundan, sanık müdafiin bu hükümlere yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanık hakkında mağdure Naile'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçu ile mağdure .... karşı işlediği basit cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6349, Karar No: 2016/2369, Tarih: 03.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6349 E.  ,  2016/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... .... ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2011/128-2013/241

Taraflar arasında görülen davada .... .... ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.10.2013 gün ve 2011/128-2012/241 sayılı kararı bozan Daire’nin 22.01.2015 gün ve 2014/2466-2015/883 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davacı-birleşen davada davalı .... .... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-birleşen davada davalı vekili, dava dışı .... Hediyelik Eşya Ticaret A.Ş. ile davalı banka arasında imzalanan 01.09.1993 tarihli "Genel Nakdi ve Gayri Nakdi Kredi Sözleşmesi"ni müvekkilinin müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, davalı bankanın 16.09.2009 tarihli ihtarı ile söz konusu kredi sözleşmesi uyarınca borçlu .... Hediyelik Eşya Ticaret A.Ş. lehine ....GmbH'a hitaben verilen 1021GG442106 numaralı, 766.932,82 EURO bedelli teminat mektubunun 28.09.2007 tarihinde tazmin edildiğini, asıl borçlu ve müvekkiline 26.06.2008 tarihli ihtar gönderilmesine rağmen muaccel hale gelen borcun ödenmediğini, bu nedenle alacağın tahsili için .... ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/17861 esas sayılı dosyasında kısmi takip başlatıldığını, icra takibinden de olumlu bir sonuç alınmadığından, müvekkilinin davalı nezdindeki döviz tevdiat hesabında bulunan 435.912,07 USD’ye el konulduğu ve borcun 16.09.2009 tarihinde 3.347.936,12 TL'ye ulaştığının bildirildiğini, oysa müvekkilinin imzası bulunan kredi sözleşmesi uyarınca verilen teminat mektubunun 1 yıl süreli olduğunu, ödeme emri ekinde gönderilen kredi sözleşmesinde müvekkilinin imzası bulunmadığını, davalı banka teminat mektubunun süresinin uzatıldığını savunmuş ise de ilk teminat mektubunun süresinin bitmesinden sonra süre uzatım konusunda müvekkilinin muvafakatının alınmadığını, davalı bankanın alacağını dayandırdığı teminat mektubu ile davacının sorumlu tutulmak istendiği teminat mektuplarının numaralarının birbirini tutmadığını, davacıya ulaşan ödeme emri ekinde 1021GG442106 numaralı teminat mektubuna istinaden paranın tazmin edildiği bildirildiği halde takip dosyası dayanağı teminat mektubunun numarasının 1021gg4421055 olduğunu, davalı bankanın haksız yere davacının hesabındaki paraya el koyduğunu ileri sürerek, davalı bankaca el konulan 435.912,07 USD’nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, birleşen davanın da reddini istemiştir.

Davalı-birleşen davada davacı vekili, dava dışı .... Hediyelik Eşya Ticaret A.Ş. ile akdedilen 01.09.2013 tarihli 1.500.000 DEM limitli genel kredi ve gayri nakdi kredi sözleşmesini dava dışı .... .... .. .... .... .... ile birlikte davalı .... ....’ın müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, söz konusu sözleşme ile dava dışı .... Hediyelik Eşya Ticaret A.Ş’ye gayri nakdi kredi açıldığını, bu kapsamda dava dışı .... Hediyelik Eşya Ticaret A.Ş. lehine ....GmbH firmasına teminat mektubu verilmesini teminen .... Bank AG Frankfurt/ Germany'e hitaben 01.09.2013 tarihli 1.500,000 DEM (766.937,82 EURO) bedelli kontrgaranti mektubu düzenlendiğini, kontrgaranti ilişkisinin gerçek lehdarı (....GmbH) değişmemekle kontrgaranti mektubunun muhatabının .... .... ... .... .... olarak değiştirildiğini, söz konusu kontrgarantinin süresinin dolmasına yakın dışı .... Hediyelik Eşya Ticaret A.Ş.'nin talebi doğrultusunda kontrgaranti ilişkisinin aynı firma (....GmbH) için fakat muhatabı bu kez .... Bank olmak kaydı ile 1 yıl daha uzatıldığından davalı banka tarafından bu kez .... Bank AG’ye hitaben 30.09.1994 tarihli yine 1.500.000 DEM tutarında ve 1 yıl süreli kontrgaranti mektubu düzenlendiğini, aradan geçen zaman zarfında kontrgaranti ilişkisinin dava dışı .... Hediyelik Eşya Ticaret A.Ş.’nin talebi doğrultusunda 1 er yıllık süreler şeklinde uzatıldığını, anılan teminat mektubunun 28.09.2007 tarihinde 766.937,82 EURO karşılığı 1.343.444,98 YTL olarak müvekkilince tazmin edildiğini, müvekkilince asıl borçlu ve davacı dahil müteselsil kefillere ihtarname gönderilmesine rağmen teminat mektubu bedelinin ödenmediğini, davacının da aralarında bulunduğu anılan borçlunun müşterek borçlu ve müteselsil kefilleri hakkında icra takibi başlatıldığını, davacının hesabında bulunan 435

.Ş.’nin talebi doğrultusunda 1 er yıllık süreler şeklinde uzatıldığını, anılan teminat mektubunun 28.09.2007 tarihinde 766.937,82 EURO karşılığı 1.343.444,98 YTL olarak müvekkilince tazmin edildiğini, müvekkilince asıl borçlu ve davacı dahil müteselsil kefillere ihtarname gönderilmesine rağmen teminat mektubu bedelinin ödenmediğini, davacının da aralarında bulunduğu anılan borçlunun müşterek borçlu ve müteselsil kefilleri hakkında icra takibi başlatıldığını, davacının hesabında bulunan 435.912,07 USD’lik mevduatı üzerine bloke konularak bu meblağın takas yolu ile müvekkili banka alacağına mahsup edildiğini, davacının kefaletinin sona erdiğine ilişkin iddiaların hukuki bir dayanağının olmadığını, taraflar arasında imzalanan genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesinin belli bir süre ile sınırlı olmadığını, davacının kefaletinin süresiz kefalet olduğunu, davalı banka kayıtlarında davacının kefaletten rücu ettiğine veya müvekkil banka tarafından kendisinin ibra edildiğine dair bir kayda rastlanmadığını, kefalet süresiz olduğu için kredi ilişkisi kapsamında düzenlenen kontrgaranti mektuplarının her biri için ayrı ayrı davacının onayının alınmasına gerek olmadığını, davacının kontrgaranti mektuplarına değil taraflar arasındaki kredi ilişkisine kefil olduğunu, aynı kredi ilişkisi çerçevesi içinde kontrgaranti mektuplarının yenilenmiş olmasının farklı kredi ilişkileri doğduğu anlamına gelmeyeceğini, teminat mektuplarının numaralarındaki farklılığın ise maddi hatana kaynaklandığını, aynı miktarda ve aynı lehdar için düzenlenip tazmin olunan başkaca bir kontra garanti mektubu bulunmadığını, yapılan blokenin kredi sözleşmesinin 32 ve 70 maddelerine uygun olduğunu belirterek asıl davanın reddini, birleşen davada .... ....’ın icra takibine yaptığı itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.