muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2166, Karar No: 2013/4751, Tarih: 04.07.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2166 E.  ,  2013/4751 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten adam öldürme ve nitelikli yağma suçlarından sanık ...’nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-h, 149/1-a-h maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis ve 13 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06/01/2011 tarihli ve 2010/266 Esas, 2011/4 sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24/11/2011 tarihli ve 2011/4729 Esas, 2011/6925 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesini müteakiben sanık ve müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebini inceleyen aynı mahkemenin 16/03/2012 tarihli ve 2012/235 değişik iş sayılı kararı ile istemin reddine dair karara yönelik itirazı değerlendiren Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/03/2012 tarihli ve 2012/237 değişik iş sayılı kararı ile itirazı yerinde bulmayarak reddine karar verildiği belirtilerek;

Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16/03/2012 tarihli kararında, sanık müdafii tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde ileri sürülen hususların kovuşturma aşamasında dile getirilmediği, olay tarihinden yaklaşık 6 yıl sonra bildirilen tanığın beyanının esasa etkili görülemeyeceği, bu nedenle yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmişse de, sanığın babası ... ...nin 03/01/2012 havale tarihli dilekçesinde dile getirdiği, ... adli kişinin maktulün cesedi başında bir erkek bir kadın gördüğünü beyan etmesi ve ... isimli kişinin daha önce ifadesine başvurulmamış olması karşısında, maktulün cebindeki paraların sanık tarafından alınmadığı yönündeki savunmalar bakımından 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311. maddesi kapsamında yapılacak yeni değerlendirme sonucunda ortaya çıkacak delillerin sanık lehine kabule değer olabileceği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığı vurgusuyla; Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 09/04/2013 gün ve 22950 sayılı istemlerine dayanılarak, anılan kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi gereğince Kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19/04/2013 gün ve 2013/131878 sayılı tebliğnamesine bağlı dosya Dairemize gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Uyuşmazlık, kovuşturma aşamasında dile getirilmeyen, olay tarihinden yaklaşık 6 yıl sonra bildirilen tanık ... adli kişinin beyanının yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmesi yönünden değerlendirmeye esas alınıp alınmayacağı hususunda toplanmaktadır.

II-Hukuksal Değerlendirme:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Uyuşmazlık, kovuşturma aşamasında dile getirilmeyen, olay tarihinden yaklaşık 6 yıl sonra bildirilen tanık ... adli kişinin beyanının yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmesi yönünden değerlendirmeye esas alınıp alınmayacağı hususunda toplanmaktadır.

II-Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311/1 maddesinde kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış davanın hangi hallerde hükümlü lehine olarak yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülebileceğini belirtmiştir. Hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi nedenleri başlıklı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311/1. maddesine göre;

a-Duruşmada kullanılan ve hükmü etkileyen bir belgenin sahteliği anlaşılırsa,

b-Yemin verilerek dinlenmiş olan bir tanık veya bilirkişinin hükmü etkileyecek biçimde hükümlü aleyhine kasıt veya ihmal ile gerçek dışı tanıklıkta bulunduğu veya oy verdiği anlaşılırsa,

c-Hükme katılmış olan hakimlerden biri hükümlünün neden olduğu kusur dışında, aleyhine ceza kovuşturmasını veya bir ceza ile mahkumiyetini gerektirecek biçimde görevlerini yapmada kusur etmiş ise,

d-Ceza hükmü hukuk mahkemesinin bir hükmüne dayandırılmış olup da bu hüküm kesinleşmiş diğer bir hüküm ile ortadan kaldırılmış ise,

e-Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte gözönüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkum edilmesini gerektirecek nitelikte olursa,

f-Ceza hükmünün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin ve hükmün bu aykırılığa dayandığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması. Bu halde yargılamanın yenilenmesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl içinde istenebilir.

Söz konusu yasal düzenleme ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık müdafii tarafından ileri sürülen yargılamanın yenilenmesi talebine mesnet teşkil eden husus yukarıda yasa maddesinde belirtilen durumlar karşısında

değerlendirmeye esas alınamayacağının yanı sıra; suç tarihinden itibaren yaklaşık 6 yıl geçmiş olması, bu süre zarfında gerek soruşturma ve gerekse kovuşturma evresinde bahsedilen hususun dile getirilmemiş olması, soruşturma ve kovuşturma aşamasında delillerin hukuka uygun bir şekilde toplanıp, gözden geçirilip değerlendirilerek takdir edilmiş olması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde hükümlü ve müdafiinin yargılanmanın yenilenmesi taleplerinin kabule değer ve inandırıcı olmadığı izahtan varestedir.

Bu itibarla sanık ve müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16/03/2012 tarihli ve 2012/235 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazı değerlendirerek reddine karar veren Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29/03/2012 tarihli ve 2012/327 değişik iş sayılı kararı isabetli görüldüğünden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın sözü edilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması talebine yönelik isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III-Sonuç ve Karar:

Yukarıda sunulan gerekçeler doğrultusunda; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın talebi yerinde görülmediğinden (REDDİNE),

Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na (TEVDİİNE), 04/07/2013 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9802, Karar No: 2012/20426, Tarih: 02.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9802 E.  ,  2012/20426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna Muhalefet

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14/12/1994 tarihli kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen, tapuda maliye hazinesi adına kayıtlı, Didim ilçesi, Balat Köyü,1014 numaralı parsel üzerindeki taşınmazda, iş makinesi ile çalı temizliği yapıp 200 adet üç yaşlarında, 130 adet iki yaşlarında olmak üzere, toplam 330 adet zeytin ağacı diktiği, çalı temizliği ve ağaçlandırmanın sit alanın bitki örtüsünü ve siluetini bozan fiziki bir müdahale olduğu, yapılan uygulamaların 2863 sayılı Kanunun 9. maddesine aykırılık oluşturduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyet kararına dair bir nedene dayanmayan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19908, Karar No: 2014/31539, Tarih: 13.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/19908 E.  ,  2014/31539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2012/281-2013/273

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yaş dışındaki şartların oluştuğunu, iş sözleşmesini emekliliğe hak kazanması sebebi ile 29.05.2012 tarihinde feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 29.05.2012 ve devam eden günlerde devamsızlık yaptığını, haklı mazeret bildirmediğini, fazla çalışma yapmadığını, genel tatil günlerinde çalışmadığını, hak ettiği izin ve ücret alacaklarının banka hesabına yatırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshedildiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı ihtarname ve dava dilekçesinde; 2011 yılı Mayıs ayına kadar cumartesi çalışmalarının 08:30-16:00 arası, bu tarihten sonra ise 08:30-13:00 arası olduğunu iddia ettiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2011 yılı Mayıs ayı sonrası Cumartesi 08:30-14:00 arası çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Davacının 2011 yılı Mayıs ayı sonrası 7.5 saat yerine 6.5 saat fazla çalışma yaptığı halde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesine göre talep aşılarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1018, Karar No: 2016/326, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1018 E.  ,  2016/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesince maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile manevi tazminat davasının reddine dair verilen 12.07.2012 gün ve 2007/219 E., 2012/491 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 25/06/2013 gün ve 2012/16405 E.-2013/12267 K. sayılı ilamı ile;

(…1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı sürücünün tam kusuru ile meydana gelen trafik kazasında ağır yaralandığını ve sakat kaldığını bildirerek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı sürücü, davacı ile arkadaş olduklarını, olay günü kendisine telefon ederek Kahramanmaraş'tan Gaziantep'e eğlenmeye geleceğini, kendisine eşlik etmesini ve gece Kahramanmaraş'a geri götürmesini istediğini, yanlarında başka arkadaşlarının da olduğunu, birlikte alkol aldıklarını, davacıyı geri götürürken yolda kazanın meydana geldiğini, davacıyı hatır için taşıdığını, hatır taşıması nedeni ile araç maliki olan diğer davalı şirketin sorumlu tutulamayacağını, olay günü davacının kendisini geri götürmesi için ısrar etmese idi kazanın meydana gelmeyeceğini, alkollü olduğunu davacının da bildiğini bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalıya ısrar ederek kendisini Kahramanmaraş'a götürmesini istediği, davalının alkollü olduğunu bildiği halde araca bindiği, davranışları ile zararın oluşumuna dahil olup razı olduğu, kimsenin kendi kusuruna dayalı olarak oluşan zarar ve ziyanının tazminini isteyemeyeceği, ortada kasıt bulunmadığı belirtilerek davacının manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat istemi yönünden ise 50.000,00 TL'nin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dava konusu trafik kazasında davacının yaralanması, davacıya yönelik haksız bir eylem niteliğinde olup davalı ...'nun meydana gelen trafik kazasında taksire dayalı olarak tam kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK nun 41. maddesine göre, “Bir kimse, gerek kasten gerekse ihmal veya dikkatsizlik tedbirsizlik sonucu haksız bir şekilde, başkasının zarara uğramasına sebep olursa, o zararı tazmin ile sorumludur.”

Dava konusu trafik kazasında davacının yaralanması, davacıya yönelik haksız bir eylem niteliğinde olup davalı ...'nun meydana gelen trafik kazasında taksire dayalı olarak tam kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK nun 41. maddesine göre, “Bir kimse, gerek kasten gerekse ihmal veya dikkatsizlik tedbirsizlik sonucu haksız bir şekilde, başkasının zarara uğramasına sebep olursa, o zararı tazmin ile sorumludur.”

Şu durumda, davalının taksiri ile neden olduğu trafik kazasında zarar gören davacının tazminat isteminden sorumlu olup, mahkemenin manevi tazminat istemini tümden reddi doğru değildir. Ancak, mahkemenin manevi tazminat isteminin reddine gerekçe olarak gösterdiği sebepler BK 43-44 maddeleri uyarınca bir indirim nedeni olarak kabul edilebilir. Açıklanan bu hususlar gözetilmeden manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmiş bulunması doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir

b-Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden, davacının kaza nedeni ile %88 oranda malul kaldığı, maluliyeti karşılığı 831.469,70 TL daimi iş gücü eksikliğine dayalı tazminat hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Davacı, davalının sürücüsü olduğu araca ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmayıp sırf hatır için taşınmıştır. Hatır taşımacılığında yalnızca yolcunun yararının bulunduğu ve taşıyanın karşılıksız olarak onu taşıdığı gözetilerek Borçlar Kanunu’nun 43. maddesi gereğince zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir. Davacı, kazanın hatır taşıması sırasında meydana geldiğini kabul etmiş ve hesaplanan tazminat tutarına göre hatır taşımasını gözeterek istemini 450.000,00 TL ye ıslah ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davacının hatır taşımasını gözeterek ıslah ettiği isteminden ayrıca davacının davalının aracına, alkollü olduğunu bilerek binmesinden dolayı BK 44 maddesi uyarınca müterafik kusurundan dolayı bir indirim yaparak hüküm kurulması gerekirken, yalnız 50.000,00 TL'lik bölümün kabul edilmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir...'')

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9569, Karar No: 2018/1242, Tarih: 24.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9569 E.  ,  2018/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatları ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ... davalı vekili temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında hüküm altına alınması gereken ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece, hüküm altına alınması gereken ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının %5 takdiri indirim ile 793,75 TL olduğu, taleple bağlılık kuralı gereği 559,32 TL nin dava ve ıslah tarihlerinden hüküm altına alınması gerektiği kabul edilmiş ve bu alacak kalemi yönünden fazlaya ilişkin hak saklı tutulmuştur. Ne var ki; davacı yan, 27.10.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağından 1/3 takdiri indirim yapılmasını istemiş ve bu kalem alacağının 559,32 TL olduğunu belirtmiştir. Fazlaya ilişkin hakkını da saklı tutmamıştır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına, davacı yanca 1/3 takdiri indirim talep edilmiş olmasına karşın %5 oranında daha az bir takdiri indirim uygulanması ve fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulması hatalı olmuştur.

Açıklanan nedenle; Mahkemece, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının 559,32 TL olduğu kabul edilerek bu miktar alacağa dava ve ıslah tarihinden faiz yürütülmelidir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozma nedeni ise de; yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Kararın hüküm kısmının;

Sonuç:

Kararın hüküm kısmının;

''4- Genel tatil ücreti talebinin kabulüyle bu alacak 838,99 TL brüt hesaplanmış ve ıslaha karşı zaman aşımı itirazı nedeniyle 835,53 TL brüt olduğu belirlenmiş ise de, TBK 51.-52. Maddesi gereğince %5 hakkaniyet indirimi yapılarak 793,75 TL brüt alacak olduğu anlaşılmış ise de, taleple bağlı kalınarak ve fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 559,32 TL brüt genel tatil ücretinin 250,00 TL'lik kısmının dava tarihinden itibaren, 309,32 TL'lik kısmının ıslah tarihi olan 27.10.2014 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, '' şeklinde olan 4. bendinin hüküm yerinden tamamen çıkartılmasına; yerine,

'' 4- Genel tatil ücreti talebinin kabulüyle 559,32 TL brüt genel tatil ücretinin 250,00 TL'lik kısmının dava tarihinden itibaren, 309,32 TL'lik kısmının ıslah tarihi olan 27.10.2014 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, '' rakam ve sözcüklerinin 4. bent olarak yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcını istek halinde ilgiliye iadesine, 24.01.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4384, Karar No: 2011/12974, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4384 E.  ,  2011/12974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı ... vd. vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 12.07.2011 günü temyiz eden davacı idare vekili Av. ...'ün yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden temyiz eden davalılar vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelleklerine ve dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre objektif değer arttırıcı unsur oranının % 120 nisbetinde olacağı gözetilmeden daha düşük alınmak suretiyle az bedel tesbit edilmesi,

2-Çayırlık niteliğindeki taşınmaza net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken, tespit edilen bedele otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.