muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26415, Karar No: 2014/27669, Tarih: 23.09.2014

Her ne kadar maaşlara zam yapılmaması işçi için haklı fesih veya işi yapmama gerekçesi olmaz ise de, bağlantılı dosyaların davacıları olan işçilerin tek amaçları maaşlarına zam almak değildir. Gerçek ücretlerinin SGK primlerine yansıtılması, ücretlerinden kesinti yapılmaması gibi talepleri de mevcuttur. Nitekim, bağlantılı dosyalarda, bir kısım davacı işçilerin ücretlerinin de işverence tam olarak ödendiği ispatlanamamış olup ücret (maaş) alacakları hüküm altına alınmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 34 maddesinde; “Ücreti ödeme gününden itibaren yirmi gün içinde mücbir bir neden dışında ödenmeyen işçi, iş görme borcunu yerine getirmekten kaçınabilir. Bu nedenle kişisel kararlarına dayanarak iş görme borcunu yerine getirmemeleri sayısal olarak toplu bir nitelik kazansa dahi grev olarak nitelendirilemez. … Bu işçilerin bu nedenle iş akitleri çalışmadıkları için feshedilemez ve yerine yeni işçi alınamaz, bu işler başkalarına yaptırılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Yukarda açıklanan nedenler ile, bağlantılı dosya davacılarının zam talepleri yanında sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden ödenmesi, ücretlerinden kesinti yapılmaması gibi haklı nedenler ile işverenle görüşmek üzere ortak aldıkları karar doğrultusunda işi yavaşlattıkları, zam talepleri değilse bile, diğer taleplerinin İş Kanunu'nun 34. maddesi kapsamında kaldığı, olayın birkaç saat sürdüğü, işverenin sair fesih nedenlerini de ispatlayamadığı gözetilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12052, Karar No: 2010/391, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12052 E.  ,  2010/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 15.04.2005-15.04.2006 döneminde, davalı şirket binasında genel temizlik ve sekreterya hizmeti verilmesi konusunda sözleşme yapıldığını, müvekkili firmanın düzenli şekilde elden gönderdiği 5 adet fatura karşılığı davalının sadece 1.000.00 YTL ödeyip, geri kalan miktarı ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, sözleşmenin konusu olan temizlik hizmetinin kesintisiz olarak yerine getirilmediğini, iki temizlik görevlisinin paralarını alamadıkları gerekçesiyle zaman zaman işe gelmediklerini , durumun davacıya bildirilmesine rağmen sonuç alınamadığını, faturaların düzenli şekilde gönderildiği iddiasının doğru olmadığını, davacının kabul ettiği 1.000.00 YTL ödeme haricinde davacı firma sahibi ... adına banka hesabına 17.09.2005 tarihinde 500.00 YTL yatırıldığını, ayrıca davacı şirket çalışanı ... ...’e imzalı makbuz karşılığı 1.500 YTL elden ödeme yapıldığını davacı şirketin bilgisi dahilinde çalışanlarına yapılan ödemelerde dikkate alındığında müvekkilinin borcu bulunmadığını, takibe itirazında haklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davacının davalı tarafa düzenlediği 5 adet fatura toplamının 7.189.40 YTL olup, davacı tarafından bu borcun 1.500.00 YTL’sinin ödendiği bakiye 5.689.40 YTL asıl alacak bulunduğu, davalının takiple temerrüde düşürüldüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17666, Karar No: 2018/721, Tarih: 08.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/17666 E.  ,  2018/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasanın 141'inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise davacı 26.12.1991 tahsis talep tarihi itibariyle prim ödeme gün sayısı bakımından yaşlılık aylığına hak kazanma koşulunu kaybettiğinden kendisine 01.01.1992 tarihinden itibaren ödenen aylıkların yersiz olduğu, davalının fiili durumuna uygun olmayan Ümraniye Motorlu Taşıtlar Sahipleri ve Şoförler Esnaf Odası kaydı çerçevesinde bildirilen 09.05.1974-20.04.1982 tarihleri arası 7 yıl 11 ay 11 gün hizmet süresinin iptalinin hukuka uygun olduğu ve bu suretle davalının 26.12.1991 tahsis talep tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarını kaybettiğini ve çerçevede kendisine 01.01.1992'den itibaren ödenen aylıkları 5510 sayılı Kanunun 96. maddesi uyarınca iade etmesi gerektiğinden davanın reddine karar vermek gerekmiştir denilerek hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki yaratılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22418, Karar No: 2015/1046, Tarih: 26.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22418 E.  ,  2015/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEŞAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/12/2010

NUMARASI : 2010/431-2010/426

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı İ.. D.., kayden paydaşı olduğu çekişme konusu 29 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında İbrahim olarak yazılı olan baba adının Keşan Asliye hukuk Mahkemesi'nin 17.12.2009 tarihli ve 244/303 sayılı kararıyla İsmail olarak düzeltildiğini, aynı zamanda taşınmazın kayden paydaşı olan mirasbırakan babası İsmail'in baba adının da tapu kaydında yazılı olmadığını ileri sürerek, tapu kaydında İ..D.. olarak yer alan ve Keşan Asliye hukuk Mahkemesi'nin 17.12.2009 tarihli ve 244/303 sayılı kararıyla ismi İsmail olarak düzeltilen babasının baba adının “İ..H.., I.../Konya 1926” olarak düzeltilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece; iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; çekişme konusu 29 parsel sayılı taşınmazın kök muris Z..K..dan davacının mirasbırakanı İ..D..'a intikaline ilişkin kayıtların getirtilmediği, kayıt maliki ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığının ilgili nüfus müdürlüğünden sorulmadığı, çekişme konusu taşınmazı kimin hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettiğinin, kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının ve kayıt maliki ile davacının mirasbırakanı İ..D..'ın aynı şahıslar olup olmadığının zabıta aracılığıyla araştırılmadığı görülmektedir.

O halde; çekişme konusu taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tapu kayıtları, kadastro tespit tutanağı, tespite ve kayıt maliki adına tescile esas tüm belgelerin getirtilmesi, yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde nüfus ve zabıta araştırmalarının yapılarak talebe konu taşınmazın maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; mirasbırakanın doğum tarihinin ve nüfusa kayıtlı olduğu yer bilgisinin tapu kaydına eklenmesi isteği hakkında olumlu-olumsuz hüküm kurulmamış olması da isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26133, Karar No: 2025/1876, Tarih: 10.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/26133 E.  ,  2025/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3496 E., 2018/1714 K.

MAĞDURE : Songül Kurnaz

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık VekilininTemyiz İstemi

Özetle Mahkemenin suç vasfı nitelendirmesinde hataya düştüğüne, mağdurenin baskı altında ifadelerini değiştirdiğine, sanığın cezalandırılması gerekirken beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; iddia konusu olaylar sırasında sekiz yaşında bulunan mağdureye yönelik eylemlerin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı, İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2017 tarih ve 2016/400 E, 2017/174 K. sayılı kararında da durumun tespitinin akabinde görevsizlik kararı verildiği, İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.06.2017 tarihli duruşmasında iddianame ve görevsizlik kararının sanığa okunduğu belirtilmiş olmasına karşın gerekçeli kararda basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması Dairemizce düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2017 tarihli, 2017/113 Esas, 2017/314 Karar sayılı hükmünde 1. Fıkrada yer alan "kamu davası açılmış ise de;" kısmından sonra gelmek üzere ve "sanığın müsnet suçları işlediğine dair" ibaresinin çıkarılarak, yerine"sanığın üzerine atılı suçun çocuğun cinsel istismarı suçu olduğu ve müsnet suçu işlediğine dair" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5029, Karar No: 2019/7620, Tarih: 26.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5029 E.  ,  2019/7620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 63. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi – Numarası : 03/11/2014 tarih, 2014/297 esas ve 2014/546 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”karar verilmesinde zorunluluk bulunmasının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 26/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8780, Karar No: 2013/2805, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8780 E.  ,  2013/2805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve eziyet suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı eziyet suçundan muhkûmiyetine, diğer atılı suçtan beraatine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.11.2008 gün ve 2008/106 Esas, 2008/300 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat hükmü ile, delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan eziyet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15881, Karar No: 2013/22308, Tarih: 11.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15881 E.  ,  2013/22308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir ürün gelirine göre dava tarihindeki değerinin biçilmesi yöntem itibarıyla doğrudur. Ancak;

...) Yol geçirilen kısmının bedeline hükmedilmesi gerekirken, bu kısmın bedelinden bilirkişi raporunda yazılı gerekçelerle % 50 objektif değer azaltıcı unsur nedeniyle indirim yapılması,

...) Çayırlık niteliğindeki taşınmaza net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken, belirlenen bedele otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmediği gibi,

...) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde değişiklik yapan ve ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın ....maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2548, Karar No: 2022/8521, Tarih: 06.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/2548 E.  ,  2022/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma ve nitelikli kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 87/1-a maddelerine uyan nitelikli kasten yaralama suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 26/02/2008 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

06/12/2017 tarihli bozma bozma ilamına uyularak yapılan incelemeler neticesinde olay anı ve sonrasını, sanık ...’ın ikamet ettiği mahali, sanık ...’nin ikameti olan ve atılı suçta kullanılan aracın park edildiği yerleri gören kamera görüntüsüne ulaşılamadığı, sanıklara ait GSM hatlarının olay gecesi sinyal baz incelemelerinde herhangi bir kayda rastlanmadığı, sanık ...’ın nişanlısı olarak tanıtıldığı iddia edilen tanık ...’in herhangi bir bilgisi veya görgüsü olmadığını beyan ettiği, ölen tanık ...’in şifaen verdiği bilgilere dayalı olarak tutulan tutanakta imzası bulunan polis memurlarının yeniden alınan ifadelerinde ise sanıkların mahkumiyetlerine yeter bilgi veremedikleri anlaşılmakla sanıklar hakkındaki delillerin her türlü şüpheden uzak ve kesin mahiyette olmadığı, ceza hukukunun evrensel olarak kabul edilen ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince atılı suçlardan beraatleri yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.