muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4112, Karar No: 2012/8446, Tarih: 27.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4112 E.  ,  2012/8446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, su aboneliğinin tesisi ile su ve kanalizasyon şebekelerine, katılım payından sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İddia ve savunmaya duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere bu yolla saptanan dava niteliğine, dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin kararda gösterilen gerekçelere göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Anayasa’nın 17/1 maddesi gereği herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtilerek Anayasa’nın 56/1-4 maddesi ile de herkesin sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahip olduğunu ve devletin, bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak, onları denetleyerek yerine getirmesi gerektiğini emretmektedir. Ayrıca Belediye Gelirleri Kanunu ve bu kanuna dayanılarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliği’nde su ve kanalizasyon şebekelerine katılım payı ödenmeden su bağlantısının yapılamayacağına dair açık bir düzenlemenin yer almadığı gözönünde bulundururak, davacının aboneliğin gerçekleştirilmemesi yönündeki muarazanın giderilmesi talebi yerindedir.

Davalı ASKİ Genel Müdürlüğü tarafından, yukarıda belirtilen Anayasa Yasa ve Yönetmelik maddeleri gereğince davacı lehine su aboneliğinin sağlanması gerekir. Zira, davalı kurum bu hizmeti tekel olarak yürütmekle görevli ve yetkilidir. Tekel olarak yürütülen hizmetlerde sözleşme serbestliği ilkesi olamaz. Davalı ASKİ Genel Müdürlüğü davacı ile bu nedenle abonelik sözleşmesi imzalamak zorundadır.

O halde, mahkemece davacının abonelik tesisi isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın tümü ile reddi uygun görülmeyip, bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan davacının su ve kanalizasyon şebekelerine katılım payının yüksek olduğu bu miktarın azaltılması talebinin de Belediye Gelirleri Kanunun 87 ve devamı maddeleri gereğince yersizdir. Davacının sorumlu olduğu tutarın, Belediye Gelirleri Kanunun 89 maddesi ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi hükümlerine göre belirlenmesi gerekir. Bu belirleme yapılırken Belediye Gelirleri Kanunun 89. maddesinin amir hükmü gereğince, bu tür hizmet giderlerinin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile İller Bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlarına göre hesaplanan tutarı aşamacağı da gözetilmelidir.

O halde mahkemece davacının ödemekle sorumlu olduğu tutarın bu amir hüküm gözetilerek tespiti gerekirken, davacının bilirkişi raporuna karşı esaslı itirazları dikkate alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece davacının ödemekle sorumlu olduğu tutarın bu amir hüküm gözetilerek tespiti gerekirken, davacının bilirkişi raporuna karşı esaslı itirazları dikkate alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 23/2 maddesi gereğince davacı her türlü resim ve harçtan muaf olduğundan bu konuda hakkında karar verilmesine yer olmadğına, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1671, Karar No: 2020/2346, Tarih: 11.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1671 E.  ,  2020/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdurun oturduğu binanın alt katında bulunan ortak alan neliğindeki bodrumda duran şofbenin çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucunda suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle hüküm kurulması ve suça sürüklenen çocuğun suça konu şofbeni temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Alaaddin Çankal ile birlikte 1870. sokakta bulunan binanın bodrumundan çaldıktan sonra, 1851. sokak üzerinde şüphe üzerine kolluk görevlileri tarafından yakalandıkları dolayısıyla hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun cezasından teşebbüs nedeniyle TCK'nın 35. maddesi gereği indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1763, Karar No: 2012/8465, Tarih: 21.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1763 E.  ,  2012/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/09/2009 tarih ve 2008/1012-2009/1235 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesiyle sigortalanan ve davalı ...’in malik ve sürücüsü olduğu ...plaka sayılı kamyon ile taşınan plastik film emtiasının adı geçen davalının tam kusurlu olarak sebep olduğu trafik kazası sonucunda hasarlandığını, müvekkili tarafından hasar bedelinin ödendiğini, ödenen bedelin 6.000 TL’lik kısmının davalı şirket tarafından karşılandığını ancak geri kalan 5.505 TL’lik kısmının karşılanmadığını ileri sürerek, söz konusu bedelin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, yükteki hasarın kaza sonucunda değil kaza sonrasında yükün başka araca aktarılması sırasında meydana geldiğini, davacı tarafça sunulan hasar fotoğrafları ve hasar tespitinin kaza mahallinde yapılmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...’in kusuru neticesinde kullandığı aracın bir başka araca çarptığı ve bu kaza neticesinde kamyonda bulunan emtianın hasarlandığı ileri sürülmüşse de dosyaya sunulan fotoğrafların kaza mahallinden başka yerde çekildiği ve ekspertiz raporunun kazadan sonraki bir tarihte tanzim edildiği, kaza tespit tutanağına göre davalı ...’in kullandığı aracın sürücü mahallinde hasar oluştuğu, davalı tanıklarının anlatımlarına göre kaza sırasında sigortalı emtianın hasar görmediği ve kaza ile hasar arasındaki illiyet bağının kesildiği, bu şekilde davacı tarafça hasarın kazanın etkisiyle oluştuğu hususunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesinden kaynaklanan rücu istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesinden kaynaklanan rücu istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davaya konu plastik film emtiasının davalının sürücüsü ve maliki olduğu kamyonla taşınması sırasında hasarlandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından karşılandığını ileri sürmüş, davalı ... vekili ise hasarın kaza nedeniyle değil kaza sonrasında emtianın başka kamyona aktarılması sırasında meydana geldiğini savunmuş, mahkemece bu savunmaya itibar edilerek hasarın kaza sebebiyle meydana gelmediği kanaatine varılmıştır. Buna karşın dosya içeriği incelendiğinde, davaya konu malın rulo halinde sarılı vaziyette plastik film emtiası olduğu ve ambalaj içinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda söz konusu mallar üzerindeki hasarın oluşum nedenini tayinin özel ve teknik bir uzmanlığı gerektirdiği açıktır. Öte yandan davalı tarafça yapılan savunmada, hasarın malların kamyondan kamyona aktarılması sırasında meydana geldiği ileri sürülmüşse de, hasarın kaynağı olarak somut bir nedenden bahsedilmemiş, bir diğer anlatımla hasar nedeninin aktarma eylemi olabileceği bildirilmiştir. Bu durumda mahkemece, davaya konu emtia üzerindeki hasarın niteliği, şekli ve oluş nedeninin belirlenebilmesi amacıyla konusunda uzman bilirkişiden görüş alınmak suretiyle oluşacak kanaate göre sonuca gidilmesi gerekirken, hatalı yorum ve eksik inceleme ile kaza ile hasar arasındaki illiyet bağının kesildiğinden söz edilerek davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/771, Karar No: 2020/2668, Tarih: 08.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/771 E.  ,  2020/2668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av. ... ile davalı kooperatif vekili Av. ...n gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, kendi adına asaleten diğer davacılar adına vekaleten, davalı yüklenici kooperatif ile yaptıkları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibi olarak kendilerine 9 daire ve 1 dükkan verileceğinin kararlaştırıldığını, bağımsız bölümlerin sözleşmede belirlenen süre sona ermiş olmasına rağmen henüz teslim edilmediğini, bu nedenle kira kaybı zararlarının karşılanması gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıya 133.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif, davaya cevap vermemiştir.

Fer'i müdahiller, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen 26.03.2014 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, teslim süresinin 42 ay olarak kararlaştırıldığını, davacılara isabet eden 6 daire ve 1 dükkan için ödenmesi gereken kira bedelinin 91.000,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabül ile 91.000,00 TL’nin davalı kooperatiften tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili kendi adına asaleten diğer davacılar adına vekaleten temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında düzenlenen 26.03.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, 5722 ada 2 ve 5725 ada 2 nolu parsellerde inşa edilecek bağımsız bölümlerden arsa sahiplerine ve yükleniciye düşen bağımsız bölümler ayrı ayrı belirlenmiştir. 5722 ada 2 nolu parselde inşa edilen daire ve dükkanlardan davacı arsa sahiplerinin hissesine düşenler devir ve teslim edilmiş olup, uyuşmazlık 5725 ada 2 nolu

Davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında düzenlenen 26.03.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, 5722 ada 2 ve 5725 ada 2 nolu parsellerde inşa edilecek bağımsız bölümlerden arsa sahiplerine ve yükleniciye düşen bağımsız bölümler ayrı ayrı belirlenmiştir. 5722 ada 2 nolu parselde inşa edilen daire ve dükkanlardan davacı arsa sahiplerinin hissesine düşenler devir ve teslim edilmiş olup, uyuşmazlık 5725 ada 2 nolu

parselde inşa edilen daire ve dükkanlara ilişkindir. Sözleşmede bu parselde inşa edilecek binadan arsa sahiplerine 6 daire ve 1 dükkan verileceği kararlaştırılmıştır. Bu parsel sözleşmeden sonra, davalı yüklenici kooperatife ve dava dışı belediyeye ait parsellerle tevhid edilerek yeni bir proje hazırlanmıştır. Tevhid sonrası hazırlanan yeni projede toplam inşaat alanı artmıştır. Bunun üzerine, davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici kooperatif yönetim kurulu başkanı arasında düzenlenen 31.08.2007 tarihli ek sözleşmede davacı arsa sahiplerine 9 daire 1 dükkan verileceği kararlaştırılmıştır. Davacı arsa sahipleri 9 daire ve 1 dükkan için işbu davada gecikme tazminatı talebinde bulunmuşlardır.

Sözleşmeye konu 5725 ada 2 nolu parselin, diğer parsellerle tevhidi sonucu toplam inşaat alanının ve buna bağlı olarak imal edilecek daire ve dükkan sayısının arttığı uyuşmazlık dışı olup, söz konusu artıştan, daha sonra paylaşım konusunda ek bir sözleşme yapılmamış olsa dahi, davacı arsa sahiplerinin 26.03.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki paylaşım oranında faydalanacağı açıktır. Bu durumda anılan sözleşmenin paylaşıma ilişkin hükümlerine göre davacı arsa sahiplerine verilecek yeni daire ve dükkan sayısı tespit edilip, gecikme tazminatı istemlerinin buna göre hesabedilmesi ve hüküm altına alınması gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ...'in kendi adına asaleten diğer davacılar adına vekaleten ileri sürdüğü diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan tahsili ile vekileri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/678, Karar No: 2011/816, Tarih: 16.12.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/4-678 E.  ,  2011/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ              : Yargıtay 4.Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ              : 03/05/2011

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince;

“………

DAVA : Dava dilekçesinde, davacının yazar olduğu; susturulmak amacı ile 30/07/2009 tarihinden beri tutuklu durumunda olduğu; tahliye istemlerinin gerekçesiz olarak reddedildiği; kasıt ve ağır kusurun söz konusu olduğu ileri sürülerek; ayrı ayrı 3,00 Kuruş manevi tazminata hükmedilmesi talep olunmuştur.

CEVAP : Cevap dilekçesinde, CMK'nun 141-144. maddeleri uyarınca Ağır Ceza Mahkemesi'nin görevli bulunduğu; hakimler aleyhine bu şekilde tazminat davası açılmasının Anayasa'ya aykırı olduğu; kararlarda yasal ve yeterli gerekçenin gösterildiği; davanın izaç amacını taşıdığı savunulmuştur.

Yargılama aşamasında, dava dilekçesi 6110 sayılı Yasa uyarınca Hazine'ye tebliğ edilmiştir. Dahili davalı Hazine vekili tarafından verilen dilekçede; dava konusu edilen işlemin kesinleşmediği ve davanın dinlenilebilir olmadığı; esası bakımından da, davanın reddi gerektiği savunulmuştur.

GEREKÇE : T.C. Anayasası’nın “Kişi hürriyeti ve güvenliği” başlıklı 19/3, 6, 7 ve son. maddesinde; suçluluğu hakkında kuvvetli belirti bulunan kişilerin, ancak kaçmalarını, delillerin yok edilmesini veya değiştirilmesini önlemek maksadıyla veya bunlar gibi tutuklamayı zorunlu kılan ve kanunda gösterilen diğer hallerde hakim kararıyla tutuklanabilecekleri, tutuklanan kişilerin, makul süre içinde yargılanmayı, soruşturma veya kovuşturma  sırasında  serbest  bırakılmayı  isteyebileceği,  hürriyeti  kısıtlanan  kimselerin kısa sürede durumu hakkında karar verilmesini ve bu kısıtlamanın kanuna aykırılığı halinde hemen serbest bırakılmasını sağlamak amacıyla yetkili yargı merciine başvurma hakkına sahip olduğu, bu esaslar dışında işleme tabi tutulanların uğradıkları zararın, tazminat hukukunun genel prensiplerine   göre   Devletçe   ödeneceği   hükmü   yer   almaktadır.  Keza   Anayasa’nın 40/3. maddesinde de kişinin, resmi görevliler tarafından meydana getirilen haksız işlemler sonucu uğradığı zararının kanuna göre Devletçe tazmin edileceği öngörülmüştür.

Anayasa’nın bu amir hükümlerinin bir gereği ve yansıması olarak CMK’nun Yedinci bölümünde “Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat” başlığı altında 141/1 maddesinde, suç soruşturması ve kovuşturması evrelerinde tutuklama veya tutukluluğun devamı gibi koruma tedbirleri nedeniyle mağduriyete uğrayanların tazminat istemlerine ilişkin düzenleme yapılmıştır. Suç soruşturması ve kovuşturması sırasında kişilerin uğrayabilecekleri maddi ya da manevi zarar halleri 141. maddesinde ayrı ayrı sayılmıştır. Buna göre;

“Madde 141 - (1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

a)Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen,

“Madde 141 - (1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

a)Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen,

b) Kanunî gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmayan,

c) Kanunî hakları hatırlatılmadan veya hatırlatılan haklarından yararlandırılma isteği yerine getirilmeden tutuklanan,

d) Kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen,

e) Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen,

f) Mahkûm olup da gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süreleri, hükümlülük sürelerinden fazla olan veya işlediği suç için kanunda öngörülen cezanın sadece para cezası olması nedeniyle zorunlu olarak bu cezayla cezalandırılan,) Yakalama veya tutuklama nedenleri ve haklarındaki suçlamalar kendilerine, yazıyla veya bunun hemen olanaklı bulunmadığı hâllerde sözle açıklanmayan,

h) Yakalanmaları veya tutuklanmaları yakınlarına bildirilmeyen,

i) Hakkındaki arama kararı ölçüsüz bir şekilde gerçekleştirilen,

j) Eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde el konulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen,

Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler.”

Tazminat isteminin koşullarına dair hükümler CMK’nun 142. maddesinde yer almıştır. Tazminat talebinde bulunabilmek için, CMK’nun 142/1. maddesine göre, ilgili kişi hakkındaki kararın veya hükmün kesinleşmesi gerekmektedir. Tazminat davası, zarara uğrayanın kendisi, yasal temsilcisi ya da özel yetkili vekili tarafından açılacak, Devlet davalı olarak gösterilecektir. Tazminat istemini incelemeye yetkili ve görevli mahkeme CMK’nun 142/2. maddesi gereğince, mağdurun oturduğu yer ağır ceza mahkemesidir. Tazminata konu asıl işlem, davacının oturduğu yer ağır ceza mahkemesi tarafından yapılmış ise ve o yerde başka bir ağır ceza mahkemesi de yoksa, yer itibariyle en yakın ağır ceza mahkemesi davaya bakacaktır.

Öte yandan; 14.02.2011 tarihli resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12. maddesi; 2802 sayılı Hakimler  ve  Savcılar  Kanunu’na 93. Maddeden sonra gelmek üzere eklenen 93/A maddesi ile bu maddede hüküm olmayan hallerde ilgilisine göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanacağını öngörmüştür.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve CMK ‘nun 141-144 maddelerinin HUMK’nun 573 ve devamı maddelerine göre özel kanun niteliğinde olması dikkate alınarak eldeki davaya bakmaya Ağır Ceza Mahkemesi’nin görevli olduğu kanaatine varılarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

Tüm bu yasal düzenlemeler ve CMK ‘nun 141-144 maddelerinin HUMK’nun 573 ve devamı maddelerine göre özel kanun niteliğinde olması dikkate alınarak eldeki davaya bakmaya Ağır Ceza Mahkemesi’nin görevli olduğu kanaatine varılarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-İddia ve dayanılan maddi olgular itibariyle dava, CMK 141. maddede de sayılan koruma tedbirinin uygulanmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin bulunması nedeniyle CMK’ nun 141-144 maddesi gereğince Ağır Ceza Mahkemesi görevli olup Dairemiz görevli olmadığından dava dilekçesinin REDDİNE,

2-Alınması gereken 18,40 TL harcın peşin harç 17,15 TL’den mahsubu ile geri kalan 1,25 TL’nin istek halinde davacıya geri verilmesine,

3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

4-Davalılar ve dahili davalı kendilerini duruşmada avukatla temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ve dahili davalıya verilmesine…”

Dair oyçokluğu ile verilen 03.05.2011 gün ve 2010/94-2011/35 sayılı karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek, 4.Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği karara karşı davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46.) maddesi uyarınca hakimler aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.