muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13917, Karar No: 2014/20170, Tarih: 22.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13917 E.  ,  2014/20170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/227-2014/178

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/05/2014 tarih ve 2013/227-2014/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 1.715,00 TL sermaye ile pay sahibi olduğunu, davalı şirketin 09.03.2011 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında TTK'nun 368. maddesinde ve ana sözleşmenin 24. maddesinde gösterilen çağrı usulüne uyulmayarak müvekkilinin toplantıya katılmasına engel olunduğunu, toplantı çağrısı, taahhütlü mektupla gönderilmişse bile müvekkiline ulaşmadığını, yapılan genel kurulda yönetim kurulunun ibrasına ilişkin oylamada, oy kullanma hakkı bulunmayan M.. Ö..’in oy kullandığını, kendisinin ticari mümessil olduğunu, toplantıda sermaye artırılmasının gerekliliği ve artırılma şartlarının oluşup oluşmadığı konusunda bir değerlendirme yapılmadan ve gerekçesi açıklanmadan sermaye artırımı kararı alındığını, bu şekilde çoğunluğun çıkarları gözetilmeden ve azınlığın payını küçültmek amacı gütmek suretiyle paydaşların zarara uğratıldığını, daha önce 2003 yılında alınan sermaye artırım kararının da mahkeme kararıyla iptaline karar verildiğini, ayrıca şirket hisse devirlerinin iptaline ilişkin daha önce alınan kesinleşmiş mahkeme kararına rağmen hisse oranlarının yeniden düzenlenmediğini, iptali istenilen genel kurulda mahkeme kararından önceki hisse oranlarına göre oylama yapılarak karar alındığını ileri sürerek, 09.03.2011 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, toplantıya ait ilanların, uzun yıllardır uygulanan usul ile TTK'nun 368. maddesine uygun olarak Ticaret Sicil Gazetesi’nde ilan edildiğini, davacının, müvekkili şirkete bildirdiği adresine toplantıya çağrı tebligatının gönderildiğini ancak davacının toplantıya katılmadığını, davacının 29.03.2011 tarihinde vermiş olduğu iki dilekçeden birinde yeni adresini bildirdiğini, diğerinde ise “09.03.2011 tarihinde yapılan genel kurulda alınan karar gereği sermaye artırımına katılıyorum ve taahhüt ediyorum” şeklinde beyanda bulunduğunu, davacının, dava açma hakkının bulunmadığını, alınan kararların usule uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu toplantıda gerekli toplantı karar nisabının bulunduğu, alınan ve iptalleri istenen kararların yasaya, ana sözleşmeye ve objektif iyiniyet kurallarına uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin 09.03.2011 tarihli genel kurulunda alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu toplantıda gerekli karar nisaplarının sağlandığı, alınan kararların yasa ve ana sözleşme hükümleri ile objektif iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan SMMM bilirkişi raporunda toplantı ve karar nisaplarının sağlandığı, toplantıya katılmayanların oy oranının karar nisabını etkilemediği, şirket ana sözleşmesinde genel kurul kararları ile ilgili özel bir düzenlemenin bulunmadığı, sermaye artırımına neden ihtiyaç duyulduğu konusunda bir açıklama bulunmadığı ancak toplantıya katılan pay sahiplerinin de sermaye artırımına ilişkin gündem maddesi ile ilgili açıklama istediklerine dair bir kaydın bulunmadığından bahisle alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğu bildirilmiştir.

Davacı vekili toplantı ve karar nisapları hesaplanırken usulsüz olduğu mahkeme kararıyla tespit olunan devirler öncesi dönem pay miktarlarının dikkate alınmadığı, yine sermaye artırımına dair daha önce hukuka aykırı olduğundan bahisle iptal edilen genel kurul kararının dikkate alınmadığı gibi şirketin sermaye artırımı koşullarının oluşup oluşmadığının da yeterince incelenmediğini beyanla hükme esas alınan bilirkişi raporuna ciddi itirazlarda bulunmuştur. Davacı tarafın bu itirazları yeterince karşılanmadığı gibi mahkemece, sırf oy nisaplarının yeterli olmasının genel kurulda alınan kararların yasaya, ana sözleşmeye ve objektif iyiniyet kurallarına aykırı olmadığını kabule yeterli bulunmadığı da göz ardı edilmiştir. Bu itibarla, mahkemece konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyeti oluşturularak davacı itirazlarını da karşılar mahiyette rapor alınmak suretiyle dava konusu genel kurul kararlarının iptali koşullarının bulunup bulunmadığının tespiti ile sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna göre karar tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6716, Karar No: 2015/9814, Tarih: 25.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/6716 E.  ,  2015/9814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davacının prime esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir.

Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre, ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. ... İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut

delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, 14/09/2007-12/12/2008 tarihleri arasında 1.050.00 TL ücretle çalıştığını, aynı dönemde primlerinin eksik yatırıldığını ve belirtilen dönemlerde yatırılmayan primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmasını talep etmiş, mahkemece davacının 14/09/2007-12/12/2008 tarihleri arasında 1.050.00 TL ücretle davalı işverenin yanında çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, tespitine karar verilen sürede davacının aldığı ücretin tespitinde, işverence bir bankaya hitaben yazılan davacı işçinin maaşını belirtir bir yazı ve tanık beyanlarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetsizdir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/5698, Karar No: 2014/10249, Tarih: 22.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5698 E.  ,  2014/10249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dosya içerisinde davalı yüklenici ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile davalı arsa maliki ... Konut Yapı Kooperatifi arasında yapılan ... Noterliğinin 22.03.2001 tarihli 4542 yevmiye no'lu ek sözleşmesi,

Davalı arsa maliki... Konut Yapı Kooperatifinin davalı yüklenici... İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmesinin feshedildiğine ilişkin 29.09.2004 tarihli genel kurul toplantı tutanağının onaylı örneğine rastlanamadığından davalı yüklenici ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile davalı arsa maliki ... a Konut Yapı Kooperatifi arasında yapılan ... Noterliğinin 22.03.2001 tarihli 4542 yevmiye no'lu ek sözleşmesi ile davalı arsa maliki... Konut Yapı Kooperatifinin 29.09.2004 tarihli genel kurul toplantı tutanağının onaylı örneğinin ilgililerden temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 22.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2503, Karar No: 2019/8456, Tarih: 27.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2503 E.  ,  2019/8456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zaman aşımının, mükellef şirketin en son 2007 yılı Eylül ayında matrahlı KDV beyannamesi verdiği, Ba-Bs bildirimlerinde bulunmadığı, mükellefçe 2007 takvim yılında düzenlenen ve bilgilerine ulaşılabilen dört adet faturanın en son 20.09.2007 tarihli olması ve dosya arasında mevcut 28.04.2009 tarihli vergi tekniği raporunda mükellefin 30.09.2007 tarihi itibariyle terkin edilmesi gerektiği kanaatinin bildirilmiş olması karşısında, en aleyhe kabulle 30.09.2007 olarak belirlenen suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının, gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19025, Karar No: 2015/722, Tarih: 19.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19025 E.  ,  2015/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedeli ile ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu, ...Köyünde bulunan 11 ada 1 parsel ( imar uygulması görmeden önce 45 parsel ve 197 parsel) sayılı taşınmazın el atma tarihinde (26.12.1977) belediye sınırları içinde olup olmadığı, etrafının meskun bulunup bulunmadığı belediye ve diğer at yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aytınlatma gibi) her birinden ayrı ayrı yararlanıp yararlanmadığının ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7149, Karar No: 2015/5163, Tarih: 21.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/7149 E.  ,  2015/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, İş ve çalışma hürriyetinin ihlali

Hüküm : 1- TCK’nın 117/1, 119/1-c-d, 31/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK’nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaleti ile 314/2, 31/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Silahlı terör örgütü adına suç işlediği kabul edilen suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca suç tarihi 07.10.2014 olan devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine dava açıldığı, ancak davanın nakli sebebiyle dosyanın Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği ve anılan mahkemenin 2015/281 esas, 2015/265 karar sayılı ve 02.09.2015 tarihli kararı ile Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/224 esas sayılı dosyası ile birleştirilme konusundaki uyuşmazlığın giderilmesi için dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verildiğinin UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; anılan dosya ile temyiz incelemesine konu iş bu dosya arasındaki hukukî ve fiilî bağlantı nedeniyle her iki davanın birleştirilip delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

K
Yargıtay — Esas No: 2013/18284, Karar No: 2014/33019, Tarih: 24.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/18284 E.  ,  2014/33019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2010/227-2013/200

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden bulunmadan feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, iş sözleşmesinin haklı olarak fesih edildiğin belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve kanuni düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca kanuni unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda, mahkemece bilirkişi raporuna göre yapılan değerlendirme ve hesaplamalar referans gösterilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile sefer prim ücreti talepleri kabul edilirken fazla çalışma ücreti, ücret, hafta tatili, senet iadesi ve genel tatil ücretleri talepleri reddedilmiştir. Bununla beraber özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlığın yoğunlaştığı fesih olgusu mahkeme kararı gerekçe ihtiva etmediği gibi mahkemece referans gösterilen ve benimsendiği ifade edilen bilirkişi raporu da bu noktada takdiri mahkemeye bırakmıştır.

Anayasanın 141. maddesi ile 6100 sayılı Kanun’un 297. maddesine uygun gerekçeli kararın mevcut olmaması bozmayı gerektirmiştir.

2-Öte yandan davalı vekili tarafından dosyaya sunulduğu belirtilen 4 adet klasörün dosyaya ekli olmadığı, bu klasörlerde ödeme belgelerin bulunduğunun belirtildiği anlaşılmış olup, mahkemece söz konusu klasörlerin sunulup sunulmadığın davalı vekilinden sorularak, sunulmuşsa ödeme belgeleri denetlenip, sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten sair temyiz sebepleri incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3048, Karar No: 2013/5851, Tarih: 18.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3048 E.  ,  2013/5851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/10/2012

Yanlar arasında görülen tapuda isim tashihi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimiraporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, halk arasında Ş. ismi ile bilindiği için kayden paydaşı olduğu 403, 409, 429 ve 375 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitleri sırasında tutanaklara isminin Ş.olarak yansıdığını ve bu şekilde tescil edildiğini, diğer paydaşların annesi ile kardeşleri olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarındaki isminin “ S.” olarak düzeltilmesi istekli eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, 375 parsel yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, 403, 409 ve 429 nolu parseller yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.