muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4937, Karar No: 2018/1067, Tarih: 21.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4937 E.  ,  2018/1067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 08.07.2009 tarihinin gösterilmesi gerekirken yerine 09.07.2009 tarihinin yazılması,

2- 12.03.2013 tarihli, 2011/57 esas ve 2012/393 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yargılaması sırasında duruşma gününün tebliğine ilişkin tebligat parçasından sanığın askerde olduğu anlaşıldığından 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nun 5530 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değişik 20/1. maddesinde yer alan "Er ve erbaşlar ile yedek subayların askere gitmeden veya silâh altına çağrılmadan önce işledikleri yukarı haddi iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ait davalarda soruşturma ve kovuşturma işlemleri askerliklerini bitirmelerine kadar geri bırakılır." hükmü uyarınca sanık hakkındaki kovuşturma işlemlerinin askerliğinin bitimine kadar geri bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a)Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b)Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20841, Karar No: 2023/20525, Tarih: 27.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/20841 E.  ,  2023/20525 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2285 E., 2023/3891 K.

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/544 E., 2023/76 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 26.09.2019 tarihli ve 2017/785 Esas, 2019/855 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 01.06.2022 tarih ve 2020/2136 Esas, 2022/1594 Karar sayılı kararı ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuruna göre kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar 23.725,25 TL; reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 25.351,68 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5400, Karar No: 2019/1705, Tarih: 07.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5400 E.  ,  2019/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki tazminat davası nedeniyle verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 28/06/2018 gün ve 2016/19838 Esas - 2018/5728 Karar sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair maddi hata isteminin reddi gerekir.

2-İstem, maddi yanılgının düzeltilmesine ilişkindir. Maddi yanılgının varlığı halinde usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği ve maddi hatanın düzeltilmesi gerektiği Yargıtay'ın ve Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.Davalı vekili 03/08/2018 tarihli maddi yanılgının düzeltilmesi istemli dilekçe ile; Dairemizin 28/06/2018 gün ve 2016/19838 Esas, 2018/5728 Karar sayılı ilamında harç hesaplaması yapılmış ise de; 28/04/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33.maddesiyle "... 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kağıtlar sebebiyle damga vergisinden, tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır" hükmü getirilmiş olması nedeniyle ilamımızın karar tarihi itibariyle yürürlükte olan kanun hükmüne göre harç hesabı yapılmaması gerektiğinden maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.Dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, harçtan muaf olan davalıya yatırmış olduğu temyiz harcının iade edilmesi gerekirken temyiz harcı alınmasının hatalı olması nedeniyle davalı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi istemi kabul edilmeli, Dairemizin ilamındaki harca ilişkin maddi hata düzeltilmelidir.

SONUÇ: Dairemizin 28/06/2018 gün ve 2016/19838 Esas, 2018/5728 Karar sayılı Düzeltilerek Onama ilamında harçla ilgili "fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesi" sözcükleri ile dökümünün silinerek, yerine "davalı Kurum harçtan muaf olması nedeniyle yatırmış olduğu temyiz harcının iadesine" sözcüklerinin yazılmasına Dairemizin 28/06/2018 gün ve 2016/19838 Esas, 2018/5728 Karar sayılı ilamının bu şekilde düzeltilmesine, 07/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9099, Karar No: 2014/716, Tarih: 20.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9099 E.  ,  2014/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... ile ... Köylerinde yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği getirtildikten sonra;

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; hem ... Köyü ve hem de ... Köylerine ait kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp bu dosya arasına konulması;

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22307, Karar No: 2011/22024, Tarih: 23.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/22307 E.  ,  2011/22024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Etkili eylem, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Katılan ... ile birlikte duruşmaya girmeyen ve vekaletnamesi olmayan Av. . ... hükmü temyize yetkisi bulunmadığı,

2- Yakınan ...'nün suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca yakınan ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2835, Karar No: 2020/1703, Tarih: 10.02.2020

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2019/2835 E.  ,  2020/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı müteahhitten satın aldığı bağımsız bölümün projede sığınak olarak göründüğünü, davalı bankanın da ortak alan niteliğinde olan bu yer için kredi vererek hataya düşmesine sebep olduğunu, bunun yanında taşınmazın drenaj ve izolasyon sisteminin de ayıplı olduğunu dairenin sürekli ... suyu aldığını, ileri sürerek; 25.000,00 TL masraf, 80.000,00 TL satış bedeli, kredi çekmesi nedeniyle ödediği faiz ve masrafın nedeniyle uğradığı 22.000,00 TL zarar ve 20.000,00 TL manevi zararının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, satış bedeli talebini 17.04.2014 tarihli dilekçesiyle 110.000,00 TL(taşınmazın dava tarihindeki değeri) olarak ıslah etmiştir.

Davalı ..., su basma olayının kendisine 2 yıl sonra bildirilerek ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını, dairenin sığınaktan yer katılarak genişletildiğinin hem projeden hem de banka raporundan açıkça anlaşılabileceğini, bunun ruhsatla ilgili olup ruhsat işlemlerinin sorunsuz olarak halledildiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı banka, zararın kendisinden talep edilemeyeceğini, alacağın zaman aşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddine istemiştir.

Mahkemenin, banka aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kısmen kabulüyle dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaliyle davalı adına tesciline, 110.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine dair verdiği 2014 tarihli ilk karar; dairemizin 24/02/2016 tarihli kararıyla sözleşmenin feshi halinde tarafların ancak gerçekleştirdikleri edimin iadesini isteyebileceği, bu nedenle mahkemece davacının ödediği bedelin iadesine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle taşınmazın dava tarihindeki değerinin iadesine hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra banka aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüyle dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaliyle davalı adına tesciline, satış bedeli olan 80.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebiyle bankadan çekilen kredi masraflarının ve onarım bedelinin iadesine ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava ayıplı mal nedeniyle satış sözleşmesinin feshi ile talep edilen satış bedelinin iadesi ve maddi manevi zararların tazmini talebine ilişkindir.

1-Dava ayıplı mal nedeniyle satış sözleşmesinin feshi ile talep edilen satış bedelinin iadesi ve maddi manevi zararların tazmini talebine ilişkindir.

Mahkemece verilen karar 24/02/2016 tarihli bozma ilamıyla, taşınmazın dava tarihindeki değerine değil, sözleşme bedeline hükmedilmesi gerektiğinden bozulmuş, davalının bunun dışında kalan, davacının tüm temyiz taleplerinin reddine karar verilmiş ve ilk derece mahkemesince de bozmaya uyulmuş olmakla bozmaya konu edilmeyen kısımlar yönünden karar kesinleşmiş olup, mahkemece ilk kararda hakkında hüküm kurulmayan "onarım masrafı" için bu sefer karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

2-Aynı nedenden, kararın bozmaya konu edilmeyen kısımlarının vekalet ücretine ilişkin hükümleri de kesinleşmiş olmakla ilk kararda belirlenen vekalet ücretleri ilgili taraf(davacı) için usuli kazanılmış hak oluşturduğundan bu kısımlar hakkında tekrar hüküm kurulması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: 1. ve 2.bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/910, Karar No: 2015/11782, Tarih: 02.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/910 E.  ,  2015/11782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın belediye yerleşik alan sınırları içerisinde kalması, belediye alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, aydınlatma vs.) yararlanması nedeniyle arsa niteliğinde kabul edilerek bedeli hesaplanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan Okurcalar Belediye Başkanlığı'nın 08.03.2011 tarih ve 316 sayılı yazısı ile dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde bulunmadığı, belediye sınırları içerisinde bulunduğu ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, aydınlatma vs.) yararlandığı, nazım imar planı dışında olduğu, kadastro parseli olduğu, sit alanı içerisinde kalmadığı ve imar uygulaması yapılmadığının bildirildiği, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen... 03.11.2014 tarih ve 1602 sayılı yazısında ise dava konusu taşınmazın imar planı içerisinde kalmadığı 1/25000 ölçekli nazım imar planında tarımsal niteliği korunacak alanda kaldığı, etrafının meskûn olmadığı, yerleşim yerine 3 km uzaklıkta olduğu, belediye sınırları içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmazın, Bakanlar Kurulu Kararının 1. maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskûn alanda kalmadığı ve imar planı içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

./..

2015/910-2015/11782 -2-

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

./..

2015/910-2015/11782 -2-

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arazi niteliğine göre Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11. maddesinin üçüncü fıkrasının özellikle arazilere ilişkin (f) bendi gereğince taşınmaz malın mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde, ekilecek ürünler ve bu ürünlerin elde edilmesi için yapılacak harcamalar gözönünde tutularak, net gelirin hesaplanması ve bilimsel yolla değerinin bulunması, bedel tespitinde etkisi olan diğer tüm unsurlar da dikkate alınarak 4. fıkra uyarınca her bir unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirtilip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırmasız el atma karşılığının belirlenmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12740, Karar No: 2015/16685, Tarih: 13.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/12740 E.  ,  2015/16685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elazığ İş Mahkemesi

Tarihi : 20.03.2015

No : 2012/337-2015/259

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 17.10.1998-30.03.2004 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının ve tüm çalışmalarının yeraltında geçtiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 17.10.1998-30.03.2004 tarihleri arasında davalı yanında hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz çalıştığının ve çalışmalarının yeraltında geçtiğinin tespitini talep etmiş, mahkemece; istem gibi davanın kabulüne karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasa'nın 79/10 maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davanın niteliği itibariyle; davacı ve davalı işverenin beyan ettiği işyerlerinde kayıtlara geçmiş çalışanlar ile davacının çalışmasını bilecek durumda olanların dinlenenlerin dışında resen tanık sıfatı ile dinlenmeleri suretiyle davacının çalışmasının niteliği ve süresi, yaptığı iş itibariyle çalışmasının yer altında mı yoksa yer üstünde mi geçtiği veya yeraltında ne kadar süre ile ve hangi işi yaparak çalıştığı, mevsimlik mi devamlı mı olduğu, kesinti veya askıya alınma durumunun olup olmadığı, bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, davacının çalışma şekli ve süresi, hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı şirkete iadesine,13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7363, Karar No: 2018/4966, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/7363 E.  ,  2018/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde güvenlik personeli olarak çalıştığını, 21.04.2014 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden ihbar süresi dahi verilmeden işinin sona erdirildiğini, güvenlik personellerinin 2 vardiya şeklinde sabah 07.00 akşam 19.00, akşam 19.00 sabah 07.00'ye kadar çalıştığını, çalışma usulünün 12 saat çalışıp 24 saat dinlenmek şeklinde olup, toplamda 2 haftalık süreçte 105 saat, haftada ortalama 52,5 saat çalışmalarına rağmen bu çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretini alamadığını, bundan dolayı hak ettiği alacakların kendisine ödenmediğini, davalılar arasındaki Tip Hizmet Alım Sözleşmesinin 22. maddesi gereği, sözleşmenin mevzuatın kamu düzenine ilişkin emredici hükümlerine ve genel şartnamenin 6. bölümüne aykırı iş sözleşmesi kurulamayacağının belirtildiğini, 6772 sayılı Kanun gereği ödenmesi gereken yılda 2 maaş tutarı ilave tediyelerinin de ödenmediğini belirterek davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları, ücret alacağı ile ilave tediye alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.