muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20332, Karar No: 2013/9402, Tarih: 09.05.2013

ve kuruşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/ Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azaların tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece dosya kapsamına göre yukarıda belirtilen araştırmalardan bir kısmı yapılmış ise de yapılan araştırma yeterli olmayıp, boşanma dosyası celp edilip, birlikte yaşama olgusunun ispatı için yukarıda açıklanan ve yerine getirilmeyen araştırmaların yanı sıra, özellikle, davacının yaşadığı evin bulunduğu yerdeki davacının yaşantısını bilebilecek konumda olan komşuları belirlenip tanık olarak dinlenerek, davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşayıp yaşamadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucun davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7348, Karar No: 2024/9222, Tarih: 29.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7348 E.  ,  2024/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/387 E., 2024/96 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek ücret, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.11.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu, sözü edilen kuralın her asgari ücret dönemi için işvereni bağlayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 15.02.2022 tarihli kararıyla; kadroya geçirildiği sırada yapılan bireysel iş sözleşmesinde ücretin asgari ücretin belli oranda fazlası olacağına dair düzenlemenin mevcut olduğu, kadroya geçirildikten sonra davacının ücretinin taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesine uygun şekilde ödenmediği, bilirkişi raporu kapsamında verilen hükmün dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.05.2022 tarihli kararı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yer alan hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, bu nedenle son tutanak tarihini aşan kısım yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği ayrıca ikramiye alacağına uygulanan faiz türünün hatalı olduğu belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin ise dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacağa hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki döneme isabet eden alacak yönünden dava şartının gerçekleşip gerçekleşmediğine ve ikramiye alacağı bakımından hükmedilen faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34 üncü maddesi, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9852, Karar No: 2011/11290, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9852 E.  ,  2011/11290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday-buğday samanı ve arpa-arpa samanı ürünlerinin kuru tarlada 2009 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ve kg. başına toptan satış fiyatlarını gösteren ilçe tarım müdürlüğü verilerinin istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14992, Karar No: 2018/6415, Tarih: 17.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14992 E.  ,  2018/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/10/2016 tarih ve 2014/208-2016/736 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin babası olan ... 'nın davalı şirketin ortağı olduğunu, kendisinin 2010 yılında vefat ettiğini, 2007 yılında ise rahatsızlandığını ve yatağa düştüğünü, bakımının müvekkili ve müvekkilinin annesi tarafından yapıldığını, buna karşın, davalı şirketin 22/01/2008 tarihli ortaklar kurulu kararı ile sermaye artışı kararı aldığını, alınan bu kararda, ...'nın da imzasının bulunduğunu, ancak bu imzanın sahte olduğunu, diğer ortakların, murisleri şirket toplantısına katılmadığı halde katılmış gibi gösterdiklerini esasen bu dönemde evde yatalak ve bilincinin kapalı olduğunu, alınan sermaye artırımı kararı ile ... 'nın hissesinin %25'ten %1,25'e indirildiğini, bunun amacının müvekkilinden mal kaçırmak olduğunu ileri sürerek davalı şirketin 22/01/2008 tarihli ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, muris ... 'nın yatalak olmadığını, aklı başında ve bilinçli bir kimse olduğunu, kendi başına bir çok işlem yapabildiğini, davalılardan ...'ın şirket ortağı olmadığını, muris ... 'nın sağlığında iki ayrı vekaletname ile davalılardan ...'yı vekil tayin ettiğini, yapılan sermaye artırımının davacıya herhangi bir zarar vermediğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; sermaye artırımına ilişkin kararın davacının miras hakkını kısıtlamaya yönelik olduğu, sermaye artırımının yasa, ana sözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile

davalı şirketin 22/01/2008 tarih 28 karar sayılı ortaklar kurulu kararının iptaline davalılar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

davalı şirketin 22/01/2008 tarih 28 karar sayılı ortaklar kurulu kararının iptaline davalılar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, limited şirket ortaklar kurulu kararı iptaline ilişkindir. Mahkemece Dairemiz bozma kararına uyulmak suretiyle verilen karar sonucu yapılan incelemede gerçek kişi davalılar hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalı ... Tarım ve Tekstil Ürünleri San. ve Tic.Ltd.Şti. aleyhine açılan davanın kabulü ile dava konusu genel kurul kararının iptaline karar verilmiştir. Her ne kadar bozma ilamında, davacı ile bir kısım davalıların murisi olan ... dışında toplam sermayenin %75' ini temsil eden üç ortağın daha bulunduğu, bu kişilerin toplantıya ve karara iştirak ettikleri, bu suretle sermaye artırımı kararının %75 toplantı ve karar nisabı ile gerçekleştirildiğinin anlaşıldığından iptali istenen ortaklar kurulu kararının 6762 sayılı ...' nın 536/3 maddesinde düzenlenen sermaye artırımına yönelik gerekli toplantı ve karar nisabına uygun olduğu dolayısıyla davacının toplantıda alınan kararın amacının miras hakkının kısıtlanması yönündeki iddiaları nazara alınarak davalı şirket yönünden sermaye artırımının gerekli olup olmadığı ve davacının miras hakkını kısıtlama amacı taşıyıp taşımadığı hususları üzerinde durulmak suretiyle sermaye artırımının yasa, ana sözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olup olmadığı yönünden işin esasının incelenerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuş ise de, genel kurul karar tarihi itibariyle uygulanması gereken 6762 sayılı ...’nin 381. maddesindeki 3 aylık hak düşürücü süre geçirildikten sonra davanın açıldığı anlaşılmıştır. Burada öngörülmüş olan 3 aylık süre hak düşürücü süredir ve yargılamanın her aşamasında gözetilecek olup maddi hata sonucu bu hususun gözden kaçırılarak verilen bozma ilamına uyulması usuli hak oluşturmaz. Bu itibarla davanın hak düşürücü süresinin geçtiğinden bahisle reddine karar verilmesi gerekirken genel kurul kararının iptali yönünde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2887, Karar No: 2016/12612, Tarih: 30.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/2887 E.  ,  2016/12612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde işçi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının verimli bir çalışan olmadığını ancak iyi niyetli olarak fesih sonrası kendisine bir miktar ödeme yaptıklarını, yıllık izin kullanmadığı gibi fazla çalışma da yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiği davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, işverence yapılan ödemenin mahsup edildiği, öte yandan fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde hafta tatilinde de çalışma yaptığını ancak ücretinin ödenmediğini ileri sürüp alacak talep etmiş, davalı ise davacı iddiasının doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının yılın yarısında hafta tatilinde de çalıştığı kabul edilip buna göre hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacağın varlığını ispatlama yükü davacıda olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Kural olarak tanıklar kendi çalışmadıkları işyerindeki çalışma düzenini bilemezler. Davacı tanıklarından biri davacının kardeşi olduğunu, son 2 yıl içinde 10 kez pazar günleri davalı işyerinde gündelikçi olarak çalıştığını söylemiştir. Bu tanık davacının kardeşi olup davalı işyerinde düzenli bir çalışması da olmadığından beyanlarına itibar edilmez. Diğer davacı tanıkları ise işyerinde çalışan tanıklar değildir. Davalı tanıklarına göre ise hafta tatilinde çalışma yoktur. Bu delil durumunda davacının hafta tatili çalışmalarını ispatladığı söylenemez. Mahkemece hafta tatili ücreti talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3- Davacının ıslah dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen Mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralına aykırı olarak ıslah edilen miktarlara faiz yürütülmeside hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12176, Karar No: 2017/9398, Tarih: 28.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/12176 E.  ,  2017/9398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, dava dışı Ltd. Şti.'nin davalı kuruma olan borçları nedeniyle, 6183 sayılı Yasanın 35’inci maddesi kapsamında kendi adına düzenlenen ödeme emrinin zamanaşımı nedeniyle iptalini bunun kabul görmemesi halinde ise şirkette temsil ve ilzam yetikisinin bulunmadığını, sadece ortak olduğunu şirket borçlarından sorumlu olmadığından hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin iptalini talep etmiştir.

506 sayılı Kanunun 80. maddesinde 3917 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda zamanaşımı süresi bakımından, 3917 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihinden önceye ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden Kurumun alacak hakkı, Borçlar Kanununun 125. maddesinde öngörülen on yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, zamanaşımının başlangıç tarihi, anılan Kanunun 128. maddesi hükmü gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ile durmasına ilişkin 132. ve ardından gelen maddelerindeki düzenlemeler de burada uygulama alanı bulmaktadır. 08.12.1993 tarihi ve sonrasına ilişkin prim ve gecikme zammı borcu yönünden ise, 6183 sayılı Kanunun “Tahsil zamanaşımı” başlığını taşıyan 102. ve ardından gelen maddeleri uygulanacaktır. Anılan madde hükmüne göre, zamanaşımı süresi beş yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı da, alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını izleyen yılbaşı olarak belirlenmiştir. 06.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun ile bu konuda yeniden bir düzenleme yapılarak 506 sayılı Kanunun 80. maddesinin beşinci fıkrasında değişiklik yapılıp, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanunun 51. maddesiyle birlikte 102. maddesinin de uygulanmayacağı hükme bağlanarak 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki duruma dönülmüştür.

Diğer taraftan; 6183 sayılı Yasa'nın 103. maddesi ile tahsil zamanaşımını kesen sebepler düzenlenmiş olup; anılan düzenlemede; ''1. Ödeme, 2. Haciz tatbiki, 3. Cebren tahsil ve takip muameleleri sonucunda yapılan her çeşit tahsilat, 4. Ödeme emri tebliği, 5. Mal bildirimi, mal edinme ve mal artmalarının bildirilmesi, 6. Yukarıdaki 5 sırada gösterilen muamelelerden her hangi birinin kefile veya yabancı

Diğer taraftan; 6183 sayılı Yasa'nın 103. maddesi ile tahsil zamanaşımını kesen sebepler düzenlenmiş olup; anılan düzenlemede; ''1. Ödeme, 2. Haciz tatbiki, 3. Cebren tahsil ve takip muameleleri sonucunda yapılan her çeşit tahsilat, 4. Ödeme emri tebliği, 5. Mal bildirimi, mal edinme ve mal artmalarının bildirilmesi, 6. Yukarıdaki 5 sırada gösterilen muamelelerden her hangi birinin kefile veya yabancı

şahıs ve kurumlar mümessillerine tatbiki veya bunlar tarafından yapılması, 7. İhtilaflı amme alacaklarında kaza mercilerince bozma kararı verilmesi, 8. Amme alacağının teminata bağlanması, 9. kaza mercilerince icranın tehirine karar verilmesi, 10. İki amme idaresi arasında mevcut bir borç için alacaklı amme idaresi tarafından borçlu amme idaresine borcun ödenmesi için yazı ile müracaat edilmesi, 11. (Ek bent: 25/12/2003 - 5035 S.K./1. md.) Amme alacağının özel kanunlara göre ödenmek üzere müracaatta bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanması.

Kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Zamanaşımının bir bozma kararı ile kesilmesi halinde zamanaşımı başlangıcı, yeni vade gününün rasladığı; amme alacağının teminata bağlanması veya icranın, kaza mercilerince durdurulması hallerinde, zamanaşımı başlangıcı teminatın kalktığı ve durma süresinin sona erdiği tarihin rastladığı; takvim yılını takip eden takvim yılının ilk günüdür.'' hükmü öngörülmektedir.

Eldeki davada ise, davaya konu prim borcu miktarı dikkate alınarak, mahkemece davacı hakkında 6183 sayılı Kanunun 103. maddesi kapsamında zamanaşımını kesen sebeplerin bulunup bulunmadığının ayrıntılı şekilde Kurumdan sorulmak suretiyle araştırılması veya yapılandırma yapılıp yapılmadığı hususu ile dava konusu ödeme emrinin Kurumca tanzimi anında davacının hisse oranının dikkate alınıp alınmadığı belirlendikten sonra, davacının sorumlu bulunup bulunmadığı tespit edilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Dosya kapsamında bulunan ödeme emri tebliğ belgesinde kaşe ile 14.05.2014 tarihinin basıldığı ve eşine tebliğ edildiğinin belirtildiği, davalı kurumun cevap dilekçesine ekli PTT sorgulama evrakına göre ise; davacının yakınına 17.05.2014 tebliğ edildiğinin bildirilmesi karşısında, dava konusu ödeme emirlerinin tebliğ tarihinin ve kime tebliğ edildiğinin PTT'den sorulmak suretiyle sonucuna göre tebligatın usulüne uygun yapılıp yapılmadığı, davanın 7 günlük hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.