muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18813, Karar No: 2015/19605, Tarih: 05.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/18813 E.  ,  2015/19605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Tunceli Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2014

NUMARASI : 2014/387-2014/999

Davacı, Türkiye sigorta başlangıç tarihinin 01/09/1989 olduğunun tespitiyle, Türk vatandaşlığından çıktığı tarihe kadar geçen hizmetleri borçlanabileceğine ve başvuru tarihindeki günlük prime esas asgari tutar üzerinden yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigorta başlangıç tarihinin belirlemesi ve yurt dışı borçlanma istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın işlemden kaldırıldığı 19/08/2014 tarihi sonrasındaki davacı tarafın yenileme talebi üzerine yapılan 05/12/2015 tarihli duruşmaya davacının mazeret bildirmeksizin katılmaması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, vekalet ücreti hususunda ise her hangi bir hüküm tesis edilmemiştir.

Oysa, Karar tarihinde yürürlükte olan 2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1. maddesinde “Görevsizlik veya yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar karar verilmesi durumunda Tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda mahkemece, HMK 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına ön inceleme duruşması yapılmadan karar verildiği gözetilerek, tarifenin 7/1. maddesi hükmüne göre maktu ücretin yarısı olan 750,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'un 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın hüküm kısmına yeni bir fıkra eklenerek “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1. maddesi gereğince, yarı oranında maktu vekalet ücretinin (750,00 TL) davacıdan alınarak davalı Kuruma ödenmesine," cümlesi yazılarak DÜZELTİLMESİNE, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8523, Karar No: 2013/9188, Tarih: 17.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/8523 E.  ,  2013/9188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait olup müvekkili şirkete trafik sigortalı (ZMSS) aracın davalı tarafından alkollü olarak olarak kullanıldığı sırada sebebiyet verilen trafik kazasında, 3.kişi aracında hasar meydana geldiğini, zarar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ve davalıya rücu hakkı doğduğunu ileri sürerek, 8.523,00 TL.nın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulüne ve 8.418,43 TL. nın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. Maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. Maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde,yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına zararın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda zararın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. Maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağı ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; 24.8.2008 tarihli tutanağa göre, davacıya trafik sigortalı araç 3.78 promil oranında alkollü olan davalı sürücü idaresinde iken 3.kişi aracına çarparak hasara neden olmasına karşın, mahkemece yargılama sırasında sadece kusur oranı ve hasarın belirlenmesi yönünden bilirkişi raporu alınmış, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden bir inceleme yapılmamıştır.

Somut olayda; 24.8.2008 tarihli tutanağa göre, davacıya trafik sigortalı araç 3.78 promil oranında alkollü olan davalı sürücü idaresinde iken 3.kişi aracına çarparak hasara neden olmasına karşın, mahkemece yargılama sırasında sadece kusur oranı ve hasarın belirlenmesi yönünden bilirkişi raporu alınmış, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden bir inceleme yapılmamıştır.

O halde, mahkemece dosyanın içlerinde nöroloji ve trafik konusunda uzmanın da bulunduğu bilirkişi kuruluna tevdii ile kazanın oluş şekli, yol, hava vs. koşullar bir bütün olarak değerlendirilip kazanın salt (münhasıran) alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması yönünden yeni bir rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19496, Karar No: 2012/15483, Tarih: 07.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19496 E.  ,  2012/15483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nazilli Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.6.2011
Yargıtay — Esas No: 2012/11495, Karar No: 2012/10390, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11495 E.  ,  2012/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2011 gün ve 2011/69 Esas, 2011/335 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2002 tarih ve 2002/123 Esas, 2002/253 Karar sayılı ilamı içtimalı ilam olsa da infaz aşamasında savcılık tarafından içtimalı ilama dahil en ağır ceza tekerrüre esas alınacağından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükmün incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen ... Devlet Hastanesinin 25.10.2010 tarihli raporunda “mağdurenin kooperasyon çok az, konuşulanları anlamadığı, 1-2 kelime yanıt verebildiği, iletişim kurmadığı, ağır derecede mental reterdasyon (zeka geriliği) saptandığı, akıl sağlının yerinde olmadığı, kendisine karşı yapıldığı iddia edilen cinsel saldırıyı idrak edemediği, karşı koyamayacağının” belirtilmesi karşısında, olayların hukuki

sonuçlarını değerlendirebilme yeteneği bulunmayan mağdurenin ruh sağlığının nasıl bozulduğu konusunda açıklama taşımayan bilirkişi raporu dayanak yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2337, Karar No: 2017/4298, Tarih: 06.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/2337 E.  ,  2017/4298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili talebinden ibarettir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Davacı vekili; davalı idarenin talebi ile idareye ait Eğitim Merkez Binasının birinci kat klima ile soğutma, ısıtma ve havalandırma işi ile idari bina merdiven boşlukları, yemekhane havalandırma kanalları ve ekipmanları yapım işlerinin tamamını 28.12.2012 tarihinde tamamlayarak idareye eksiksiz teslim ettiğini ve 13.05.2013 tarihli proforma fatura ile belirttiği iş kalemlerine ilişkin bedellerin ödenmesini talep ettiğini, ancak davalının ödemeye yanaşmadığını belirterek teslim edilen işlerin tespiti ile KDV hariç ödenmeyen iş bedellerinin tahsilini istemiş ve şimdilik 1.000,00 TL'nin (bilahare talebini 130.950,00 TL'ye çıkartmıştır.) işin teslim tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının iddialarını değerlendirmek için yapılan incelemede, adı geçen firmadan 2007-2012 yılları arasında "klima alımı, bakım-onarım. metal ürün alımı, makine teçhizat alımı vs." adı altında genel bütçeden ve döner sermaye işletmesi üzerinden doğrudan temin yöntemiyle mal veya hizmet alındığı, tüm bu mal ve hizmet alımları karşılığında da firmaya ödeme yapıldığını, yapıldığı iddia edilen işlerin miktarları ile bedellerin tutarsız olduğunu davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararı, davalı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece taraflar arasında akdî ilişkinin kurulduğu ve bakiye iş bedelinin ödenmediği gerekçesiyle kısmen kabul kararı verilmiştir. Davacı yüklenici tarafından dosyaya sunulan teklif mektupları davalı tarafın imzasını taşımadığından sözleşme olarak kabul edilemez ise de; davacı yüklenici tarafından yapılan işler davalı iş sahibi idare tarafından benimsenmiş ve kısmî ödemede yapılmış bulunduğundan akdî ilişkinin kurulduğunun kabulü isabetlidir. Dolayısıyla davacı yüklenici tarafından yapılan işlerin bedellerinin davalı iş sahibi idare tarafından ödenmesi eser sözleşmesinin gereğidir. Ödeme miktarının ne kadar olacağı bir başka deyişle işin bedelinin ne miktar olacağı taraflar arasındaki uyuşmazlık noktasıdır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tarafından kesilen faturada belirlenen iş bedellerinin piyasa rayiçlerine uygun olduğu rapor edilmiştir. Ancak dairemizin yerleşik uygulamalarına göre piyasa fiyatları içerisinde KDV dahil olduğundan belirlenen iş bedeline yeniden KDV ilave edilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan davacı yüklenici vekili dava dilekçesine eklemiş olduğu proforma faturada 28 adet Anemostat ve Anemostas Kutusu ile ilgili talepte bulunmasına rağmen 40 adet Anemostat ve Anemostas Kutusu üzerinden hesap yapılması 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı olmuştur.

O halde mahkemece yapılması gereken iş;hükme esas alınan 16.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda iş bedeli belirlenir iken taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde 28 adet olarak alınması gereken Anemostat ve Anemostas Kutusu'nun 40 adet olarak alınamayacağı değerlendirilerek 3.200,00 TL olarak belirlenen 40 adet Anemostat ve Anemostas Kutusu bedelinin 28 adet olduğu nazara alınarak 28x80= 2.240,00 TL olarak belirlenip 93.750,64 TL iş bedelinden aradaki fark olan 960,00 TL indirilerek imalât bedeli olarak hesaplanan 92.750,64 TL'den 58.445,00 TL ödemenin mahsup edilmesi ile 34.345,64 TL'ye hükmetmekten ve hüküm altına alınan bu miktara dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanmasından ibaret olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 06.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8852, Karar No: 2012/8968, Tarih: 03.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/8852 E.  ,  2012/8968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Şikayetçi : Kültür ve Turizm Bakanlığı adına ...

Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz talebinde bulunan şikayetçi idare vekilinin 16/04/2007 havale tarihli katılma talebini içerir dilekçesini dosyaya sunup, 13/06/2007 tarihli ilk oturuma da katıldığı halde katılma hususunda bir karar verilmediği anlaşılmakla, olayda zararı bulunan Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda sanığın daha önceden yapılmış binasının içinde tadilat yaptığı, bu tadilat esnasında binanın içinde bulunan salon zemininin seramik kaplamasını yenilediği, bu yenileme esnasında dış görünüşte herhangi bir değişiklik olmadığı ve Koruma Kurulunun kararına aykırı bir işlem yapılmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin hükmün eksik incelemeye dayalı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 03/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7769, Karar No: 2013/9916, Tarih: 06.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/7769 E.  ,  2013/9916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, pozisyona uygun işte çalıştırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının Keçiören Belediyesinde şoför iken Milli Eğitim Müdürlüğüne devredilerek Yalçın Eski Yapan İlköğretim Okuluna temizlik işçisi olarak görevlendirildiğini belirterek Toplu İş Sözleşmesinin 23. maddesi uyarınca davacı işçinin pozisyonuna uygun işte çalıştırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı hakkındaki işlemlerin kanuni düzenlemeler çerçevesinde yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın kabulüne ve davacının temizlik işçisi olarak görevlendirilme işleminin iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının Keçiören Belediyesi'nde şoför olarak çalışmakta iken ihtiyaç fazlası olması nedeni ile 6111 sayılı Kanun gereğince Milli Eğitim Müdürlüğüne devredildiği ve anılan müdürlükçe Yenimahalle Yalçın Eski Yapan İlköğretim Okuluna temizlik işçisi olarak görevlendirildiği anlaşılmaktadır. Keçiören Belediyesinde ihtiyaç fazlası olduğu tespit edilen davacının sözü edilen nakil işleminin 6111 sayılı Kanun gereğince gerçekleştirildiği dosya kapsamı ile sabittir.

6111 sayılı Kanun'da ihtiyaç fazlası olarak tespit edilen personelin ihtiyacı olan kurum ve kuruluşlara nakli halinde önceki işverenleri nezdinde uygulanan toplu iş sözleşmesi ve iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret ve mali haklarının korunması öngörülmüş ise de önceki işveren nezdinde çalıştığı aynı işte görevlendirileceği konusunda nakledildiği işverene yükümlülük getiren bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Kanunda ücret ve mali haklar dışındaki çalışma koşullarının aynen korunacağına dair bir yükümlülük öngörülmediğine göre davacının önceki işverene ait işyerinde uygulanmış toplu iş sözleşmesi hükmüne dayanarak tespit isteğinde bulunması mümkün değildir. Ayrıca belirtmek gerekir ki işvereni belli bir işlem yapmaya zorlayıcı nitelikte karar verilmesi de mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle hukuki dayanaktan yoksun olan davanın reddine karar verilmesi gerekirken somut olayda uygulama yeri olmayan toplu iş sözleşmesi hükmüne dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18837, Karar No: 2010/2559, Tarih: 02.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/18837 E.  ,  2010/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Hüküm : Tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 489.46 YTL maddi, 800 YTL manevi tazminatın tahliye tarihinden işleyecek yasal faizi ile ayrıca 1000 YTL vekalet ücretinin davacıya ödenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44-48 E.K. Sayılı kararı da gözetilerek; tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten uzunca bir süre geçtikten sonra açıldığı; davacının bu uzun süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olamayacağı ve davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı şekilde tazminata karar verilmesi,

Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.