muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/496, Karar No: 2014/3485, Tarih: 18.03.2014

Bu düzenleme ile ceza yargılamasında, CMK.nın 234/3. maddesindeki şartlarda istem halinde ya da zorunlu olarak bir vekil görevlendirileceği emredici bir norm haline getirilmiştir.

CMK.nın 150/2 'ye göre sanığa atanan zorunlu müdafii ile sanık arasında yasa yollarına başvurma konusunda irade çelişmesi olması halinde CMK.nın 266. maddesinde bir düzenleme bulunmaktadır. CMK.nın 266/3. maddesine göre, sanıklara atanan zorunlu müdafiler, müvekkilleri lehine yasa yollarına başvurur ve bu konuda sanık ile iradeleri çelişirse, yasa yollarına başvurma yönünden müdafiin iradesine üstünlük tanınmaktadır. Ancak, yasa yollarına başvurma konusunda, mağdurlara atanan zorunlu vekillerle mağdurların iradelerinin çelişmesi halinde hangisinin iradesine üstünlük tanınacağına ilişkin yasada herhangi bir düzenleme yoktur. Bu nedenle sorunun halli için kıyas yoluna başvurmakta hiçbir sakınca bulunmamaktadır. Zira kıyas yapılacak konu maddi ceza hukukuna ait bir konu olmayıp usul hukukuna ait bir konudur. Usul hukukunda ise kıyas mümkündür. Bu nedenle nasıl ki sanığa zorunlu müdafii ataması gerekli olan durumlarda zorunlu müdafiin temyizi sanığa rağmen geçerli ise, sanık haklarına kıyasen CMK.nın 234/2. maddesine göre atanan çocuk mağdurelere atanan zorunlu vekilin temyizi de küçük mağdureye rağmen geçerli sayılmalıdır. Esasen bu pozitif bir koruyuculuk sağlaması nedeniyle hükmün düzenleniş amacına da uygundur. Kaldı ki korunmanın ihtiyaç ve derecesine göre rızasının geçerli olmadığı 15 yaşından küçük mağdureler ve şikâyete tâbi olmayan suçlar için zorunlu vekilin temyizini geçerli saymanın gerekliliği daha fazladır.

Somut olayda, 14 yaşında olan mağdure ve yasal temsilcisi olan babası kovuşturma aşamasında sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmişlerdir. Sayın çoğunluk görüşü küçük çocuğun yasal temsilcisi anne ve babası olduğu için, ana-babada katılma ve temyiz haklarını kullanmadıkları için davaya katılma ve temyiz hakları bulunmadığını, bu nedenle zorunlu vekilin de davaya katılma ve temyiz hakkının bulunmadığını kabul etmektedirler. Ancak, bu isabetli bir görüş

Somut olayda, 14 yaşında olan mağdure ve yasal temsilcisi olan babası kovuşturma aşamasında sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmişlerdir. Sayın çoğunluk görüşü küçük çocuğun yasal temsilcisi anne ve babası olduğu için, ana-babada katılma ve temyiz haklarını kullanmadıkları için davaya katılma ve temyiz hakları bulunmadığını, bu nedenle zorunlu vekilin de davaya katılma ve temyiz hakkının bulunmadığını kabul etmektedirler. Ancak, bu isabetli bir görüş

Değildir. Çünkü, çocuk mağdurelerin yasal temsilcilerinin katılma hakkını kullanmamaları veya çıkan kararı temyiz etmemeleri kendileri için bağlayıcıdır. Yasa gereği CMK.nın 234. maddesine göre atanan zorunlu vekiller ana ve babanın değil korunmaya muhtaç çocukların zorunlu vekilleridir. CMK.nın 266/3'de, CMK.nın 150/2'ye göre atanan zorunlu sanık müdafiin temyiz iradesinin üstünlüğüne kıyasen, mağdureler için atanan zorunlu vekillerde, yasa yollarına başvurmayı temin edecek kadar ve bununla sınırlı olmak üzere davaya katılma ve çıkan kararı temyiz hakkını kullanabilirler. Zorunlu vekillerin bu hakkı küçük mağdurenin yanında ve onlara paralel olarak mevcuttur. Bu durum mümeyyiz küçüklerin veya yasal temsilcilerinin şahsa bağlı haklarının ve şikâyet haklarının ellerinden alınması değildir. Zorunlu vekile tanınan yetki, şikâyetin sonuç doğurduğu hakları kullanmak olmayıp sadece çıkan kararları, küçükler yararına temyiz merciin yargısal denetimine taşımaktır. Katılmanın kendilerine külfet getireceğini düşünen mağdureler kimi zaman bu haklarından feragat etmekte ve şikâyetçi olmayabilmektedirler. Keza küçük çocuğun menfaatine uygun olmayan şekilde yasal temsilcileri çeşitli düşüncelerle bu hakları kullanmayabilmektedirler. Yasa koyucuda küçüklerin daha korumaya muhtaç olduklarını gözeterek yasal temsilciler yanında ve onlara paralel olarak pozitif koruyucu hükümler getirmektedir. Bu gibi durumlarda sanığa tanınan koruyucu hükümlerin kıyasen mağdur hakkında da uygulanması gerekir. Küçük veya akıl hastası mağdurelerin veya yasal temsilcilerinin, hukuku bilmemek veya değişik sosyal saik ve etkilerle katılma ve temyiz hakkını kullanmadığı durumlarda, onları korumak için atanan zorunlu vekillerin, çocuklar aleyhine çıkacak kararları, onların menfaatine olarak temyiz merciin önüne getiremeyeceklerini kabul edilirse, atanmalarının pratik bir faydası olmayacaktır. Nitekim olayımızda 14 yaşında olan mağdurenin cinsel istismara maruz kaldığı ve hürriyetinden yoksun bırakıldığı iddiaları ile ilgili sanık beraat etmiş, ancak zorunlu vekilin temyizi kabul edilmediği için, kararın doğru olup olmadığı üst yargı mercii önüne getirilememektedir. Yasanın zorunlu vekilliği getirmesindeki amaç bu olmasa gerektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle zorunlu vekilin bu durumlarda katılma ve temyiz yetkilerinin bulunduğu kanaatinde olduğumuzdan, zorunlu vekilin temyiz isteminin reddine ilişkin Dairemiz sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/12873, Karar No: 2023/5358, Tarih: 19.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12873 E.  ,  2023/5358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/316 E., 2020/106 K.

KARAR : Kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Kapatılan (20.) Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; sınırlarını bildirdiği Aydınkavak Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 4721 ... Türk Medenî Kanunu'nun (4721 ... Kanun) 713 üncü maddesi hükmüne göre taşınmazların müvekkili adına tescilini istemiştir.

2. Müdahil gerçek kişi 01.03.2010 havale tarihli dilekçesi ile dava konusu yerin ormana giden yol olduğu, dava konusu taşınmazın köyün ortak malı olduğu iddiası ile davaya müdahil olmuştur. Yargılama esnasında İlk Derece Mahkemesince asli müdahil ... davasını takip etmediğinden ve mazeret bildirmediğinden asli müdahil ... yönünden 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 409 uncu maddesi gereğince 3 ay içerisinde yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.02.1012 tarihli ve 2011/256 Esas, 2012/43 Karar ... kararı ile, davanın kabulü ile, fen bilirkişisi R.K'nin 11.01.2010 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 557,15 m2 lik yer (B) harfi ile gösterilen 1206.81 m2 lik yerin üzerindeki muhtesat ile birlikte 4721 ... Kanun'un 713​/1 inci maddesi gereğince davacı adına Türkoğlu İlçesi Aydınkava Köyü köyiçi mevkiinde son bulan parselden sonra yeni bir parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... adına tapuya tesciline; asli müdahil yönünden usulüne uygun olarak açılmış bir dava olmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 18.02.2019 tarihli ve 2018/6738 Esas, 2019/1100 Karar ... kararıyla, Türkoğlu Belediye Başkanlığı ve Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya katılımı sağlanarak taraf teşkili oluşturulması, delillerinin toplanması, ayrıca, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde imar uygulaması yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planının kesinleşme tarihi, idarece ecrimisil tutanağı düzenlenip düzenlenmediği, taşınmazın kamuya tahsis edilip edilmediği hususlarının araştırılması ve ondan sonra davanın esası hakkında bir karar verilmesi gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının davasının kabulü ile, fen bilirkişisi A.C ile jeodezi ve fotoğrametri bilirkişisi E.C'nin 06.12.2018 havale tarihli raporlarına ekli krokide A harfi ile gösterilen 557,09 m2 yüzölçümlü tescil harici taşınmazın "Bahçe" vasfıyla, aynı rapor ve krokide B harfi ile gösterilen 727,43 m2 yüzölçümlü tescil harici taşınmazın "Ev ve Bahçe" vasfıyla aynı mevkideki son parsel numarasından sonraki numara verilmek suretiyle davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine; davalı Hazinenin karşı tescil talebinin kısmen kabulü ile aynı rapor ve krokide C harfi ile gösterilen 479,36 m2 yüzölçümlü tescil harici taşınmazın "Tarla" vasfıyla aynı mevkideki son parsel numarasından sonraki numara verilmek suretiyle davalı Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı Hazinenin fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini, davacı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleşmediğini, dava konusu taşınmazın tamamının Hazine adına tescilinin gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 14, 17 nci maddeleri, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 1 inci maddesi, 4721 ... Kanunu'nun 713 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 14, 17 nci maddeleri, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 1 inci maddesi, 4721 ... Kanunu'nun 713 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,19.10.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2177, Karar No: 2019/4761, Tarih: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2177 E.  ,  2019/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 06.04.2008 tarihinde işlenen suç için 22.09.2010 tarihinde 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 03.11.2010 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 10.11.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 24.03.2015 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.11.2010 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 25.01.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 31/2 maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 08.10.2008 ile mahkumiyet karar tarihi olan 24.03.2015 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13252, Karar No: 2021/5220, Tarih: 28.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13252 E.  ,  2021/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyetlerine

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri ve sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17.04.2013 günü, saat 13.20 sıralarında ... İnşaat şirketinin üstlendiği devlet hastanesi inşaatında ... inşaat işçisi olan sanık ...’ın inşaatın 8. katında diğer işçiler ile birlikte şap atılacağı için hafriyat temizliği yaptığı sırada gaz beton olarak tabir edilen ytong parçasını bulunduğu kattan aşağıya attığı, düşen parçanın binanın en alt katı olan hafriyatın döküldüğü alanda telefonla konuşan ...’ın başındaki barete isabet etmesi sonucu, mağdurun yüksekten kafasına yabancı cisim düşmesine bağlı olarak gelişen kafa travması ve buna bağlı kafatası kırığı, beyin harabiyeti ve beyin kanaması nedeni ile öldüğü, sanık ...'in ... inşaat firmasının şantiye şefi, sanık ...’un iş güvenliği sorumlusu, sanık ...’ın saha formeni, sanık ...’in işçi olduğu, olay yerinde yapılan incelemede 8 katlı U şeklindeki inşaatın bahçe kısmına açılan kapısının önüne 8. kattan aşağı hafriyat parçalarının atıldığı, daha önce bahçeye geçilmemesi amacı ile bahçe kapısına çekilen şeridin yerde ve olay öncesinde şeridin asılı olmadığının anlaşıldığı, olay günü saha formeni ...’ın, inşaat işçisi ...’i temizlik görevlilerinin başına şifahen görevlendirdiği, 8. kata şap atılacağı bu nedenle burada hafriyatın toplanarak temizlik yapılmasını, toplanan çöp ve hafriyatın işçilerin dağıldığı saat olan 17.00 den sonra atılmasını söylediği, sanık ...’in de işçilere saat 14.00 sıralarında bu temizliğe başlanması talimatını verdiği, mahkemece hükme esas alınan İTÜ iş güvenlik uzmanları öğretim üyelerinden oluşan heyet raporunda; inşaatta çalışma disiplininin olmadığının tespit edildiği, şantiye şefi ..., saha formeni ..., iş güvenliği görevlisi ...’un tali kusurlu, sanıklar ... ile ...’in ise asli kusurlu oldukları tespit ve kabul edilerek mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmeyerek ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafileri ve sanıkların beraat kararı verilmesi gerektiğine, kusurları olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (I-4) ve (II-4) bendlerinde yer alan “50/1-a” ibarelerinin “50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a” şeklinde değiştirilmesi ve “18.200,00” ibarelerinden önce gelmek üzere “910 tam gün karşılığı” ibaresinin eklenmesi, (III-4) , (IV-4) ve (V- 4) bendlerinde yer alan “50/1-a” ibarelerinin “50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a” şeklinde değiştirilmesi ve “12.100,00” ibarelerinden önce gelmek üzere “605 tam gün karşılığı” ibaresinin eklenmesi, suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20073, Karar No: 2015/2742, Tarih: 18.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20073 E.  ,  2015/2742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Araklı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/35-2013/324

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı A.. K.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı idare, tapuda kayıtlı olmayan dava konusu taşınmaz malın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddesinde sayılan kamu mallarından olmadığını tespit etmiş, taşınmazı zilyetlikle iktisap iddiasında bulunan davalının zilyetliğine mahkemece gazete ile yapılan ilan tarihinden itibaren 30 gün içinde Hazine veya üçüncü bir kimse tarafından itiraz edilmemiş ise de davacı idare tarafından yargılama esnasında, dava konusu taşınmazın, davadan önce devredildiğinden bahisle, A.. D.. davaya dahil edilmiştir. Davalı A.. K.. vekili tarafından devir işleminin hile ile gerçekleştiği iddia edildiğinden kamulaştırma bedelinin ihtilaflı hale geldiği anlaşılmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı A.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot gelirine göre değer biçilmesinde ve bedelin yazılı şekilde ödenmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın nitelikleri, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri nazara alındığında taşınmazın net gelirine göre belirlenen m2 bedeline %20 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiği düşünülmeden az bedel tespiti,

2) Kendini vekille temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T. uyarınca maktu vekalet ücretinden daha düşük ücret takdir edilmesi,

Davalı A.. K.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı A.. K..'ten peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.