muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11349, Karar No: 2025/2661, Tarih: 03.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/11349 E.  ,  2025/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/5149 E., 2017/5198 K

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan beraat hükmünün, yalnızca katılan vekili tarafından temyiz edildiği belirlenmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında, "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa yokluğundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken beraat hükmü kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden, 213 sayılı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıl olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış; olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olarak belirlenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-a. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12775, Karar No: 2014/13640, Tarih: 27.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/12775 E.  ,  2014/13640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

1- Davalılar ... ve... Hazır Giyim Tekstil Emlak İnşaat Turizm Temizlik Limited Şirketi'ne hükmün ve temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçaları dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle anılan davalılara, hükmün ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, tebliğ edilmişse tebligat parçalarının dosya arasına konulması; tebliğ edilmemiş ise 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi,

2-...İcra Müdürlüğü'nün 2010/9509 Esas sayılı takip dosyasının sıralı onaylı ve okunaklı bir örneğinin getirtilerek dosya arasına konulması,

3- Borçlu ... Giyim Tekstil Emlak İnşaat Turizm Temizlik Limited Şirketi'nin kuruluş tarihinden günümüze değin faaliyet adreslerinin tespit edilerek, .... İcra Müdürlüğü'nün 2009/36331 ve 2010/9509 ile .... İcra Müdürlüğü'nün 2010/12903 Esas sayılı dosyalarında alacaklının alacağının doğduğu tarihlerden sonraki dönemlerdeki faaliyet adreslerinde hangi tarihler arasında fiilen faaliyet gösterdiğinin tespit edilmesinden sonra gönderilmesi için dava dosyasının Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20545, Karar No: 2014/15955, Tarih: 26.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/20545 E.  ,  2014/15955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 13.06.2013

No : 2012/647-2013/578

Davacı, evine konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, SGK Başkanlığı tarafından 6183 sayılı Yasaya göre yapılan takipte, haline münasip evinin haczedildiği gerekçesi ile meskeniyet iddiasının kabulüne ve haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 6183 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan icra takibinde icra iflas kanununun kıyasen uygulanacağı, davacının icra takibi başladıktan sonra ödeme emrinin tebliği ile bu şekilde itirazda bulunulmadığı, takibin kesinleşmesinden sonra söz konusu itirazların ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 6183 sayılı Yasanın 70. maddesine göre, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İş mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda

belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmeyecektir. 6183 sayılı Yasanın tamamı incelendiğinde davacının meskeniyet iddiasını ileri sürmesi açısından herhangi bir hak düşürücü sürenin belirlenmediği görülmektedir.

O hâlde yukarıda yapılan hukuki ve usuli açıklamalar ışığında mahkemece davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13178, Karar No: 2011/643, Tarih: 26.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13178 E.  ,  2011/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, dört adet bağımsız bölüm üzerindeki ortaklığın giderilmesine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, ortak sayısı,pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalı hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece aynen bölünerek paylaşılamayacağı anlaşılan taşınmazın satışına karar verilirken hüküm kısmında 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1. sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden % 0 9.9 nispi karar harcı alınması gerekirken % 09,4 harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine “ satış bedeli üzerinden alınacak % 09.9 harcın payları oranında ortaklardan alınmasına “ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün HMUK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 26.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3853, Karar No: 2019/982, Tarih: 11.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3853 E.  ,  2019/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen .../04/2017 tarih ve 2016/434-2017/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ...'da çalıştığını, davalı ...'ın da o tarihlerde...'da çalıştığını, davacı ile davalı arasındaki alacak-borç ilişkisi nedeniyle tarafların ...'da tahkime başvurduklarını ve ... Mahkeme Katipliğinin ....05.2012 tarih ve ...-141 nolu müracaatları ile aralarındaki ihtilafın tahkim marifeti ile çözülmesini talep ettiklerini, mahkeme hakiminin de onayladığı tahkim kararının kesinleştiğini, davalı ...'ın davacı ...'a ....03.2008 tarihinden bu yana yasal faizi ile birlikte ....284,00 Euro borçlu olduğunu, yine 4.062,91 Euro tahkim masrafından da davalının sorumlu olduğuna karar verildiğini ileri sürerek... Mahkeme Katipliğinin ....05.2012 tarih ...-141 nolu ... Yargıcı tarafından onaylanan 11.06.2012 tarihli kararının tenfizine karar verilmesini istemiştir.

Davalı kararın mahkeme kararı olmadığını, aralarındaki davanın devam ettiğini ve davacı tarafından tenfizi istenilen evrakların tanıma ve tenfiz konusu yapılmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, tenfizi istenilen kararın arabuluculuk kararı olduğu, 5718 sayılı yasada arabulucular tarafından verilen kararın tenfizine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, her ne kadar 2008/52 sayılı Avrupa Konseyi Yönergesi'nde AB üyesi devletler bakımından arabuluculuk kararlarının diğer üye devletler nezdinde tenfizine ilişkin bir takım hükümler var ise de ülkemizin AB üyeliği bulunmadığından bu yönergenin bağlayıcı olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ve davacıdan ayrı ayrı alınmasına, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/211, Karar No: 2008/557, Tarih: 22.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/211 E.  ,  2008/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/08/2007

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin mahkemenin görevsizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı 23.01.2007 tarihli dava dilekçesiyle, 04.10.2006 tarihinde meydana gelen Trafik iş kazası sonucu yaralanarak sağ femur kemiği kırıldığından bahisle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00YTL Maddi ve 9.000,00-YTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece olayın iş kazası olmadığı genel mahkemelerin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş ve bu karar süresinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5521 sayılı Yasanın 1.maddesidir. Anılan maddede; işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının İş Mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olması için şu iki unsurun birlikte gerçekleşmesi koşuldur. a)Uyuşmazlığın tarafları işçi ve işveren (ya da işveren vekili) olmalıdır. b)Uyuşmazlık iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanmalıdır.

Somut olayda, davacı ile davalı arasında hizmet ilişkisi bulunduğu, başka bir anlatımla davalının davacının işvereni olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık davacının yaralanması ile sonuçlanan kazanın iş kazası olup olmadığı, diğer bir deyişle uyuşmazlığın iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanıp kaynaklanmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece; Sosyal Sigortalar Kurumunca olayın iş kazası olarak kabul edilip edilmediğine ilişkin bir araştırma yapılmaksızın,  yalnızca olayın iş kazası olmadığına ilişkin iş müfettişi raporu esas alınarak görevsizlik kararı verilmişse de bu sonuca noksan araştırma ve soruşturma ile varıldığı anlaşılmaktadır.  İş müfettişinin raporu yalnızca kazaya karışan aracı kullanan ve davalının babası olan Zekeriya Kulkul’un beyanına göre düzenlenmiştir. Öte yandan davacı dava dilekçesinde iş bitimi işverenin temin ettiği araçla eve dönerken kaza geçirdiğini ileri sürmüş ve iş müfettişinin raporu sunulduktan sonra olayın iş kazası olduğuna ilişkin tespit davası açmak için süre talep etmiştir. Davanın niteliğine göre, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bu orana göre, Kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer yermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez. Oysa mahkemece, açıklanan doğrultuda inceleme ve araştırma yapılmadığı ortadadır.

Yapılacak iş; davanın niteliği göz önünde tutularak, öncelikle olayın SSK Başkanlığı tarafından iş kazası olarak değerlendirilip değerlendirilmediği, iş kazası olarak kabul edilmiş ise, sürekli iş göremezlik oranı ve bu orana göre sigortalıya gelir bağlanıp bağlanmadığı ve gelir bağlanmış ise sigortalıya bağlanan gelirin ne olduğu Kurumdan sorulmak ve bildirilen miktarı zarardan düşmek,

Olayın iş kazası olmadığının ya da sigortalıya gelir bağlanmadığının bildirilmesi durumunda ise; sigortalıya olayın iş kazası sayılması ve gelir bağlanması için Kuruma başvurması giderek dava açması yönünden önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle kazaya karışan sürücünün soyut anlatımına göre düzenlenen iş müfettişi raporu esas alınarak, davacının delilleri toplanmaksızın, noksan araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,22.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2971, Karar No: 2015/5954, Tarih: 21.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2971 E.  ,  2015/5954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/144232

MAHKEMESİ : Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

NUMARASI : 2009/982 (E) ve 2010/1021 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın suçlamayı kabul etmeyerek kızı Y. Ç. ısrarı ile 2008 yılında H... Medikal isimli işyerini açtığını, daha önceki iş tecrübesi nedeniyle işlerle kızının ilgilendiğini ve suça konu faturalardan olay sonrası haberdar olduğunu savunması, sanığın savunmasının kızı tarafından doğrulanması, sanık ile kızı Y. Ç.. hakkında vekaletname aldıkları çeşitli hastalara sahte reçeteler düzenlettirerek beslenme tüpü içerikli suça konu faturaları düzenleyip SGK'dan haksız şekilde menfaat temin ettikleri iddiası ile nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturmalar yürütülüp 12.02.2009 ve 15.07.2009 tarihli iddianameler ile kamu davaları açıldığı ve sanıklar hakkında Kütahya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/46 ve 2009/173 Esas sayılı dosyalarında yargılamalar yürütüldüğü anlaşıldığından, anılan dava dosyaları akıbetlerinin araştırılarak mümkünse davaların birleştirilmesi, değil ise dava dosyaları getirtilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına konulmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak 14.10.2009 tarihli iddianame ile sanık hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından dava açıldığı, sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gibi, her takvim yılındaki eylemlerin de ayrı suçları oluşturduğu ve aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi veya kullanılması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/775, Karar No: 2018/9313, Tarih: 11.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/775 E.  ,  2018/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... İnsan Kaynakları Turizm İnşaat Temizlik Taşımacılık İlaçlama Sanayi Ve Tic.Ltd.Şti. (Eski Ünvanı; ...Tem. Güv. Hiz. İnş. San. Ltd. Şti.) vekili avukat ..., 2-... Temizlik Gıda Tıbbi Malzeme Güvenlik Petrol Ürünleri Bilgisayar Turizm İnş. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18/11/2014 gün ve 2011/51-2014/617 sayılı hükmün Dairemizin 16/11/2017 tarih ve 2015/23261-2017/11204 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 310,00 (üçyüzon) TL para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 9,40 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17188, Karar No: 2014/12065, Tarih: 22.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17188 E.  ,  2014/12065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/166-2013/123

Davacı O.. K.. vekili Avukat F.R.Y.. tarafından, davalılar A.. D.. vdl. aleyhine 24/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar A.. D.. ve B.. A.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan A.. D.. ve B.. A.. tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu haberde, "Bir Balyoz'da ondokuz tahliye" ve "Bu bir Yargıç Kuban klasiğidir" başlıkları altında: "İstanbul 12. Ağır Ceza üye hakimi O.. K.., Genelkurmay Başkanı'nın bile 'çok ciddi' dediği Balyoz soruşturmasında tutuklu 19 subayı tahliye etti. Sadece yedi tutuklu subay kaldı...Ç.D.. da evine döndü...Hakimden hakime 'fark' var... Balyoz'da tahliye fırtınası..." biçiminde yayın yapılmıştır.

Dava dilekçesinde, yayının asılsız olduğu, davacının hedef gösterildiği ve siyasi gerekçelerle karar verildiği düşüncesinin uyandırıldığı ileri sürülerek manevi tazminat isteminde bulunulmuştur.

Cevap dilekçesinde, yayının hukuka uygun olduğu savunulmuştur.

Mahkemece, yayında düşünsel bağlılığın korunmadığı gerekçesiyle hukuka aykırılık benimsenmiş ve istem kısmen kabul edilmiştir.

Dava konusu haber, suç soruşturması sırasında tutuklanan dava dışı kişilerin itiraz üzerine tahliye edilmelerine ilişkindir. Balyoz olarak nitelendirilen soruşturma, yoğun tartışma ve değerlendirmelere konu olmuştur. Şu durumda, haber gerçek ve güncel bir konuya ilişkin olup; kamusal yarar da söz konusudur. Diğer yandan, konunun önem ve değeri göz önünde tutulduğunda düşünsel bağlılığın korunduğu; haberin çarpıcı başlık kullanılarak verildiği kabul edilmelidir.

Açıklanan nedenler karşısında, çatışan yararlar dengesinin davacı aleyhine bozulmadığı ve davalılar yönünden de hukuka uygunluk nedeninin gerçekleştiği benimsenmelidir. Mahkemece, istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.