muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6961, Karar No: 2007/1311, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6961 E.  ,  2007/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Denizcilik San. ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... Marine Gemi Yapım San. ve Deniz Taşımacılığı İşl.A.Ş. arasında çıkan anlaşmazlığın çözülmesi için seçilen..., ..., ...’dan oluşan Hakem kurulu tarafından verilen 29.03.2006 tarihli kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve dosya ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesince 09.11.2006 tarih ve 2006/562-562 sayılı yazı ile gönderilmiş olmakla temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 28.01.1994 gün ve 1993/4 Esas, 1994/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında taraflar tahkim sözleşmesi veya şartında, hakemlerin uyuşmazlığı maddi hukuk kurallarına göre çözümlemelerini öngördükleri takdirde, buna aykırı karar verilmesinin temyiz nedeni oluşturacağı kabul edilmiştir. Yanlar arasındaki tahkim şartında uyuşmazlığın maddi hukuk kurallarına göre çözümleneceğine dair bir hüküm bulunmadığı gibi İTO Tahkim Yönetmeliğinin 22. maddesi hükmü karşısında temyiz konusu karar HUMK.nun 533. maddesinde sayılan nedenlerle bozulabileceğinden dosya ve temyiz nedenlerinin bu doğrultuda incelenmesi gerekli görülmüştür.

Dava, yanlar arasında imzalanan 01.10.1999 tarihli asıl, 27.12.2002 tarihli ek anlaşma ve 30.04.2004 günlü uzlaşma protokolü uyarınca tasarım işinden dolayı bakiye 266.852 Euro gemi alacağının tahsili istemine ilişkindir. Davacı tasarımcı davalı yapımcıdır.

Davalı cevabında, bakiye olarak gösterilen alacağın 266.852 Euro olmayıp 261.743 Euro olduğunu, ... İcra Müdürlüğü’nün 2005/812 sayılı takip dosyası ile Kadıköy Asliye 1. Ticaret Mahkemesi’nin 2004/697 Esas sayılı dosyalarındaki alacaklarının nazara alınması gerektiğini belirterek 15.03.2006 tarihli dilekçesinde tarafların tüm alacak ve borçlarının birlikte incelenmesini talep ederek 7 kalem alacak bildirmiştir.

Hakemlerce, icra dosyası ile ilgili açılmış iptâl davası bulunmadığı, ... Asliye 1. Ticaret Mahkemesi’ndeki dava ile ilgili İTO tahkim yönetmeliğine göre açılmış tahkim davası bulunmadığı, davalının 15.03.2006 tarihli dilekçesindeki takas mahsup iddialarına karşı davacı tarafça cevap süresinden sonra ileri sürdükleri için savunmanın genişletilmesi itirazında bulunulduğundan karşılık dava konusu yapılmayan bu taleplerin incelemeye tabi tutulması yerleşik Yargıtay İçtihatları uyarınca mümkün olmadığı gerekçe bölümünde belirtilerek, davanın toplam 260.116,00 Euro(Avro) üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiş, davalının talepleri konusunda hüküm tesis edilmemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi, 05.01.2006 tarihli dilekçesi ile yanlar arasındaki alacak ve borçların birlikte incelenmesi gerektiğini ileri sürdükten sonra 15.03.2006 tarihli dilekçesinin açıklamalar kısmında 7 kalem halinde saydığı alacaklarını da talep etmiştir. Aynı sözleşme ilişkisinde alacak borçların birlikte incelenmesi talebi mahsup itirazı niteliğinde olup karşı dava konusu yapılmasına veya cevap süresi içinde bildirilmesine gerek bulunmamaktadır. Her zaman ileri sürülebileceği gibi hakim tarafından kendiliğinden gözönünde tutulur (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.06.1974 gün 73/638, 15. Hukuk Dairesi’nin 18.03.1992 gün 1991/5676 Esas 1992/1366 Karar, 02.02.2005 gün 2004/3491 Esas 2005/451 Karar sayılı kararları).

Hakemlerce yapılan yargılamada bu konu incelenmemiş olduğundan HUMK.nun 526. maddesi hükmündeki “Deliller hakkında kanunen tayin olunan kaideler hakemler huzurundaki tahkikatta dahi tatbik olunur.” kuralı gereğince 15.03.2006 tarihli dilekçenin açıklamalar kısmının 1 ve 7. bendinde gösterilip ayrı dava ve takip konusu edilen alacaklar hariç, mahsup itirazında belirtilen ödeme ve alacaklarla ilgili taraf delilleri toplanıp belirtilen ödeme ve alacaklar nedeniyle davacının sorumluluğu bulunup bulunmadığı varsa miktarı saptanarak koşulları varsa ileri sürülüp kanıtlanan davalı alacaklarının davacı alacağından mahsubunun yapılarak davanın sonuçlandırılması gerekir.hakem kurulunca bu husus üzerinde durulmadan yanlış değerlendirme ile mahsup talebi hakkında karar verilmemiş olması doğru olmamış, HUMK.nun 533/4. maddesine göre kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hakem kararının davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 01.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3266, Karar No: 2010/11466, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3266 E.  ,  2010/11466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkı ile taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunun münavebeye aldığı buğday, domates (açık tarlada) ve marul ürünlerinin 2009 yılındaki dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve masraf kalemlerini tek tek gösteren dekar başına üretim maliyeti resmi verilerinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25760, Karar No: 2013/8749, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25760 E.  ,  2013/8749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, mobilya imalatçısı olan katılanın iş yerine giderek kendisine... isimli turizm kopleksinin muhasebecisi olarak tanıtarak katılan üzerinde güven sağladığı, buradaki yabancı müşterilerin 20 adet gardrop yaptıracağını söyleyerek fiyat istediği, katılanın 250 TL fiyat verdiği ancak 300 TL'ye yapmasını, dolap başı 50 TL komisyon istediğini söylediği, katılan tarafından teklifin kabul edildiği, yabancı müşterilerden dolap başı paranın tek tek euro olarak toplayacağını, yabancı para alacağı için para üstünü türk lirası olarak vereceğini belirterek bu nedenle para gerektiğini katılana söylemesi üzerine, katılan tarafından 1600 TL ile 150 euro parayı verdiği, dolap yaptırılacak... isimli yere gitmek üzere, yola çıktıkları motorsikleti süren katılanı... Kasabasında bir binanın önünde durduğu, binaya girip bir müddet sonra geri gelerek belirttiği anahtarı aldığını söylediği, daha sonrada sanayi civarındaki çıraklık eğitim merkezi civarına geldikleri, bir arkadaşına uğramak üzere, bir binaya girdiği ancak geri gelmediği, paralarla birlikte uzaklaştığı şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7189, Karar No: 2017/685, Tarih: 15.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7189 E.  ,  2017/685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk)

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 01.02.1995 doğumlu olup kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 28.06.2011 günlü duruşmada onyedi yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, vekil huzurunda verdiği ifadesinde sanık ile suça sürüklenen çocuk hakkında şikayetçi olup kanuni temsilcisi ..... ile davaya katılmasının ardından, ondokuz yaşı içerisinde bulunduğu dönemde hazırlayıp sunduğu 21.10.2013 günlü dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da hükümsüz hale geldiğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7531, Karar No: 2015/7715, Tarih: 30.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7531 E.  ,  2015/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve katılma yolu ile davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin de aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile davalı şirket arasında bulunan 07.05.1999 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, arsa sahiplerinin açtığı dava sonunda feshedildiğini, davacı arsa sahibinin sözleşmenin yapıldığı tarihte arsa üzerinde bulunan kerpiç ev ve dükkanlarının yıkıldığını, aradan geçen zaman dilimi nazara alındığında davacının bu eski yapılar nedeniyle elde edebileceği kira gelirinden mahrum kaldığını, yine davalı ile sözleşme yapılması nedeniyle başkaca sözleşme yapma fırsatını kaçırdığını ileri sürerek, kira geliri elde dememe nedeniyle 3.000,00 TL, taşınmazın mülkiyet hakkının kullanılamaması nedeniyle 3.000,00 TL ve kaçırılan fırsat nedeniyle 2.000,00 TL olmak üzere 8.000,00 TL'nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 05.06.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile istemini 21.480,00 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, arsa sahipleri ile dava dışı ...Arasında 01.12.1998 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu ve bu sözleşmenin karşılıklı olarak 16.04.1999 tarihinde feshedilerek ibralaşıldığı, taşınmaz üzerinde 05.01.1999 tarihinde cins değişikliği yapılarak “kerpiç ev, avlu ve iki dükkanı” vasfından “arsa” vasfına dönüştürüldüğü, davalı şirket ile yapılan sözleşme tarihinin ise 07.05.1999 olduğu, arsa sahiplerinin sözleşmenin feshine ilişkin davada cezai şart ve kira tazminatı da istedikleri, fesih dışındaki taleplerinin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/63 E., 2010/688 K sayılı ilamıyla reddedildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalılardan İvme İnşaat Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalılardan İvme İnşaat Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve yerel mahkeme kararın ikinci sahifesinin üçüncü paragrafının 18 ve 19. satırlarında “kira bedeline ilişkin taleplerin esasen 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin dosyasında reddedilmiş olduğu” gerekçesine yer verilmiş ise de, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/63 E. 2010/688 K. sayılı ve 11.01.2011 tarihinde kesinleşen ilamıyla, arsa sahiplerinin yüklenici ...aleyhine açtıkları sözleşmenin feshi, cezai şart ve kira tazminatı davasında, davanın kısmen kabulü ile sözleşmenin feshine, müspet zarar niteliğinde olan cezai şart ve kira tazminatı istemlerinin reddine 2)Davalılardan .. vekilinin katılma yolu ile temyiz istemine gelince; Davacı vekili 05.06.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile müddeabihi 21.480,00 TL'ye çıkartmış olmasına, yapılan yargılama sonucunda da davanın reddine karar verilmiş olmasına göre, kendisini vekille temsil eden davalı taraf yararına nispi vekalet ücretine karar verilmesi gerekmesine rağmen, maktu vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamış ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1086 sayılı HUMK'nın 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerel mahkeme kararının ikinci sahifesinin üçüncü paragrafının 18 ve 19. satırlarında “kira bedeline ilişkin taleplerin
Yargıtay — Esas No: 2012/15195, Karar No: 2015/847, Tarih: 02.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/15195 E.  ,  2015/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında hükmedilen denetim süresinin mahkum olduğu “2 yıl 1 ay” ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle, 5237 sayılı Yasanın 51/3.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine “Sanık hakkında, TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay süre ile yükümlülük belirlenmeksizin denetim süresi belirlenmesine” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28081, Karar No: 2013/19321, Tarih: 09.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28081 E.  ,  2013/19321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayat kavramı; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, içinde bulunduğu fiziki çevrenin özellikleri, sosyal ilişkileri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalı; ayrıca, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun oluşup oluşmadığının tespiti için, her somut olayda, hukuka uygunluk sebeplerinin bulunup bulunmadığı titizlikle araştırılmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında, incelenen dosya kapsamına göre; kamuoyu tarafından tanınan, özellikle magazin basını tarafından zaman zaman haberleri yapılan katılanın, daha önce poz vermiş şekilde çektirdiği bir fotoğrafının, sanığın sorumlu müdürü olduğu Takvim Gazetesi'nin 01.09.2007 tarihli Saklambaç ekinde, “Para parayı çeker” başlıklı haberde yayımlandığı olayda, haber içeriğinin görünür gerçeğe uygun olması, kamuya mal olmuş katılanın haberinin yapılmasında kamu yararı ve toplumsal ilginin bulunması, haberi yapılan konunun güncel olması, haberde kullanılan ifadelerin, habere konu olayla fikri bağlantısının bulunması, haberin verilişinde abartılı, saldırgan ve tahkir edici bir dil kullanılmayıp, ölçülülük ilkesinin ihlal edilmemiş olması karşısında, yayınlanan haber ve okuyucunun görgüsüne sunulan fotoğrafın, basının haber verme hakkı sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmakla, yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan “BERAATİNE” ibaresinden önce gelmek üzere hükme “CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince” ibaresinin ilave edilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5821, Karar No: 2020/8672, Tarih: 08.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/5821 E.  ,  2020/8672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 13. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda verilen hükmün incelenmesinde;

1-Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından;

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte,basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği UYAP kayıtlarından, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüklerinden araştırıldıktan sonra,

Kabule göre;

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği UYAP kayıtlarından, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüklerinden araştırıldıktan sonra,

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.