muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28, Karar No: 2013/18034, Tarih: 10.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/28 E.  ,  2013/18034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(KADIKÖY 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret (Kadıköy 5. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 07.06.2012 tarih ve 2011/30-2012/506 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde 01/10/2008-30/09/2009 vadeli nakliyat emtia poliçesi ile sigortalı bulunan ...CAM SAN. VE TİC. A.Ş'ye ait cam emtianın 08/01/2009 tarihinde davalı şirket tarafından taşınması sırasında hasara uğradığını, davalı şirkete ait araçlarla taşınan emtiaların taşınması sırasında meydana gelen hasar miktarının ekspertiz raporunda 9.680,63 TL olarak tespit edildiğini, bu bedelin davacı tarafından sigortalısına 24/03/2009 tarihinde ödendiğini, hasarın ödenmesi ile TTK'nın 1361. maddesi gereğince rucüen tazminatı talebi ile davalı aleyhine Üsküdar 4. İcra Müdürlüğü’nün 2010/8 Esas sayılı dosyasında takip başlatıldığını, davalının takibe haksız itiraz ettiğini, bu nedenlerle itirazın iptaline takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, hasarın ne zaman meydana geldiğinin belli olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen kök-ek bilirkişi raporlarına göre, davalı taşıyıcının TTK'nın 781. maddesi gereğince taşıma sırasında meydana gelen ziya ve hasardan sorumlu olduğu, sorumsuzluğuna ilişkin herhangi bir kanıt ve belgenin davalı tarafından ileri sürülmediği, hasar miktarının 9.680,63 TL olup, ödeme tarihinden takip tarihine kadar talep edilen işlemiş faiz miktarının taleple bağlı kalmak üzere kabulü gerektiği gerekçesiyle, itirazın iptali ile Üsküdar 4. İcra Müdürlüğü’nün 2010/8 Esas sayılı dosyasındaki takibin 9.680,63 TL asıl alacak ve 1.451,00 TL işlemiş faiz toplamı 11.131,63 TL üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen-azalan oranlarda avans faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sigorta sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı taşıyıcının TTK'nın 781. maddesi gereğince taşıma sırasında meydana gelen ziya ve hasardan sorumlu olduğu, sorumsuzluğuna ilişkin herhangi bir kanıt ve belgenin davalı tarafından ileri sürülmediği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, davalı davaya konu emtianın taşındığı konteynırları İstanbul/Ambarlı Limanı'nda kapağı orijinal mühürlü olarak teslim almış olup, konteynırın davalı tarafından düşürüldüğü veya başka bir şekilde hasarlandığı hususunda her hangi bir iddia ve ispat söz konusu değildir. Bu itibarla, mahkemece, davalının kendisine kapalı ve mühürlü olarak teslim edilen konteynır içindeki emtianın yanlış istifine müdahale ve itiraz imkanının bulunmadığı göz önüne alınarak hasardan sorumlu olmadığının kabulü gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1974, Karar No: 2012/6375, Tarih: 24.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/1974 E.  ,  2012/6375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 1- Davanın 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince CMK'nun 223/8. maddesi göz önüne alınarak düşürülmesi (1999 yılına ilişkin sahte fatura düzenlemek suçu için )

2-213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesi ve 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddeleri ile CMK.nun 231/5. maddesi gereğince 17 ay 15 gün hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 5 yıl denetim süresi,

3-213 sayılı VUK.nun 359/a-2. maddesi ve 765 sayılı TCK'nun 59. maddesi ile CMK'nun 231/5. maddesi gereğince 5 ay hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 5 yıl denetim süresi

1- Sanık hakkında "2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca temyize değil itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, vaki isteminin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanık hakkında "1999 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen zamanaşımı nedeni ile düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyizine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "1999 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16350, Karar No: 2018/3790, Tarih: 03.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/16350 E.  ,  2018/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 16.06.2015 tarihli dilekçesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmü de temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, bu hususa ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin mala zarar verme suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03/04/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10836, Karar No: 2014/7732, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/10836 E.  ,  2014/7732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/263092

Mahkeme : İZMİR 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 10/06/2009 - 2008/412 esas ve 2009/1466 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12977, Karar No: 2014/13917, Tarih: 13.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12977 E.  ,  2014/13917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ...Belediye Başkanlığı yönünden reddine, ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Büyükşehir Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Daire Başkanlığı'nın 26.02.2014 tarihli yazısı dikkate alınarak dava konusu taşınmazda asfalt kaplama işlemi yapılmasına ilişkin olarak davalı ... Başkanlığı ile davalı ... Başkanlığı arasında imzalandığı belirtilen protokolün aslının veya onaylı örneğinin ilgili kurumlardan getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11734, Karar No: 2015/6295, Tarih: 11.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11734 E.  ,  2015/6295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri

farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18416, Karar No: 2019/17341, Tarih: 03.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/18416 E.  ,  2019/17341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 01/04/2000 tarihinde ... Devlet Hastanesinin temizlik işlerinde çalışmaya başladığını, temizlik şirketinin ... Devlet Hastanesinin temizlik işlerini yapmak için anlaştığı taşeron firma olduğunu, davacının 18/12/2012 tarihinde emekli olduğunu, ... Devlet Hastanesinin asıl işveren, temizlik şirketinin ise alt işveren olduğunu, davalıların davacıya emekli olurken kıdem tazminatını ödemediğini, davacının hafta içi sabah saat 08:00'den akşam 16:30'a kadar çalıştığını, öğlen saatlerinde de çalıştığını, öğle tatilinin olmadığını, Cumartesi ya da Pazar tüm gün mutlaka çalıştığını, fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, ramazan ve kurban bayramlarının birinci günü hariç diğer tüm genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izin ücreti alacağınında olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili özetle; davalılar arasındaki temizlik hizmet alımı sözleşmesi ve ihale teknik şartnamesinin ilgili maddeleri gereğince her türlü maddi, manevi ve hukuki tazminat ile işçilik alacaklarından doğabilecek sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, yani davalı idarenin işveren sıfatı ve işçi alacaklarından sorumluluğunun bulunmadığını, davacı ile müvekkili Bakanlık arasında İş Kanunu çerçevesinde akdedilmiş bir sözleşme bulunmadığını, husumetin yüklenici şirkete yöneltilmesi gerektiğini, talep edilen alacakların zaman aşımına uğradığını, davacının 2000 yılından itibaren farklı firmalarda çalıştığını, kıdem tazminatı hakkının olmadığını, olsa dahi bu hakkını işvereni olan temizlik şirketinden talep etmesi gerektiğini, davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığını, dava dilekçelerinde dahi çalışmanın sabah saat 08:00 ila akşam 16:30 arasında yapıldığını iddia ettiklerini bu iddiaya göre fazla çalışma yapılmadığının açık olduğunu, davacı tarafın öğle tatili olmadığı iddiasını kabul etmediklerini, işçinin çalıştığı devlet hastanesinde tüm devlet hastanelerinde olduğu gibi personele öğle yemeği verildiğini, davacının haftada 1 gün tatil hakkını eksiksiz kullandığını, davacının dini ve mili bayramlarda çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının yıllık izinlerini eksiksiz kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... İlaçlama İnş. Gıda Ltd. Şti. vekili özetle; müvekkilinin davacıya karşı hiç bir hukuki sorumluluğunun bulunmadığını, davacının asıl işveren olan ... Devlet Hastanesinin emir ve talimatları altında çalıştığını, davalı ... Devlet Hastanesi ile müvekkili şirket arasında hizmet alımına ilişkin sözleşme imzalandığını, hizmet alımının 01/01/2012 ve 31/12/2012 tarihleri arasında gerçekleştiğini, müvekkil şirket bünyesinde çalışan davacının sözleşmenin bir yıldan az ve belirli süreli olduğunu bildiğini, davacının resmi emeklilik tarihinin 01/10/2012 tarihi olduğunu, davacının bu tarihte işten ayrıldığını, davacının çalıştığı kurumda yıllar boyunca değişik firmalarda giriş çıkış yapmak sureti ile çalışmasına kesintisiz devam ettiğini, bu durumun müvekkil şirket ile davalı kurum arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisinin oluşmadığının kanıtı olduğunu,müvekkili şirkete bu davada husumet yöneltilemeyeceğini, bir yıldan bir gün eksik olan bu sözleşme dikkate alındığında davacının kıdem tazminatı bakımından müvekkili şirketin sorumluluğu olmadığını, ayrıca davalı kurumun çalışanlarına fazla mesailerini ödediğini, yıllık izinlerini kullandırdığını, davacının davalı müvekkilden talep edebileceği bir resmi tatil ya da bayram günü çalışmasının olmadığını, davacının hafta sonu ücretine hak kazanacak bir çalışma da yapmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, hafta içi sabah saat 08:00'den akşam 16:30'a kadar çalıştığını iddia ettiğine göre, bu saatler arasında çalışan davacının haftalık yasal çalışma süresini aşacak şekilde fazla çalışması bulunmadığından, ispatlanamayan fazla mesai ücreti talebinin tamamen reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

Kabule görede, fazla mesai ücreti hüküm altına alınırken, ıslah ile artırılan miktarın açıkça belirtilmemesi isabetsizdir.

3-Davacı dava dilekçesinde, ramazan ve kurban bayramlarının birinci günü hariç diğer tüm genel tatil günlerinde çalıştığını iddia etmiş, iddiasını teyit amacıyla dinlettiği davacı tanıkları, işyerinde tüm çalışanların dini ve milli bayramlarda nöbetleşe çalıştığını beyan etmişlerdir. Bu delil durumu karşısında dini bayram çalışmalarında olduğu gibi davacının, milli bayramlarında yarısında çalıştığı kabul edilerek bu talebin hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4-Davalı kurumun harçtan muaf olduğu gözetilmeden, davalı kurum aleyhine harç yükletilmesi ve yargılama giderlerine de harç katılarak kurumdan tahsil hükmü kurulması bir diğer bozma nedenidir.

F)SONUÇ:

4-Davalı kurumun harçtan muaf olduğu gözetilmeden, davalı kurum aleyhine harç yükletilmesi ve yargılama giderlerine de harç katılarak kurumdan tahsil hükmü kurulması bir diğer bozma nedenidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2139, Karar No: 2025/462, Tarih: 03.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2139 E.  ,  2025/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/1847 Esas, 2024/44 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2020/72 E., 2021/146 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1983 yılından beri gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, "yayla" markasının 1994 yılından beri müvekkili adına tescilli olduğunu, ortalama tüketici tarafından Türkiye’de en çok bilinen ve tercih edilen markalardan biri haline geldiğini, müvekkilinin 2018/66110 sayılı ve “yayla pratik çorba” ibareli marka başvurusunun, davalı şirketin itirazı üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile tescili istenen 29. ve 30. sınıf mallar yönünden kısmen reddedildiğini, oysa müvekkilinin birçok tescilli “YAYLA” markasının bulunduğunu, bu markaları nedeniyle dava konusu başvuru üzerinde müktesep hakkının olduğunu, bu yönde emsal mahkeme kararlarının bulunduğunu, taraf markaları arasında benzerlik olmadığını ileri sürerek YİDK’in 2019-M-11689 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında iltibas bulunduğunu, dava konusu başvurunun müvekkilinin markalarına yanaşma kastı ile yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "yayla pratik çorba+şekil" ibareli marka başvurusu ile redde mesnet 2013/49554, 2013/49248 sayılı ve "yayla" ibareli davalı markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibari ile görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik olduğu, nitekim bu tüketicilerin, davacının "yayla pratik çorba+şekil "ibareli marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının "yayla" ibareli tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, başvuru markasında davacının önceki markalarında bulunan “YAYLA” kelimesi muhafaza edilmesine rağmen başvuruda kırmızı ve mavi renklerin hakimiyeti ile şekil unsurunun tasarımsal olarak (yarım ay şeklindeki buğday başağı) tercihinin, davacının önceki markalarından uzaklaşıp davalının mesnet markalarına yakınlaşma çabası ve iltibas tehlikesi içerdiğinden davacı açısından müktesep hak koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, 03.02.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13790, Karar No: 2013/553, Tarih: 16.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/13790 E.  ,  2013/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı yararına Türk Medeni Kanununun 169. maddesi çerçevesinde tedbir alınmasını gerektirici bir sebebin bulunmamasına ve asgari yaşam gereksinimlerini karşılamaya yeterli, düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu nazara alınarak yoksulluk nafakası talebinin reddedildiğinin anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2013 (Çrş.)