muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1242, Karar No: 2024/5073, Tarih: 23.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1242 E.  ,  2024/5073 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1704 E., 2024/44 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/349 E., 2022/194 K.

1-Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal-tescil, olmadığı takdirde tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince, terditli taleplerden tazminat isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine davacı ilk yüklenicinin yaptığı inşaatlardaki ayıpların gizli ayıp niteliğinde olduğu, ayıbın da inşaatlara ilgili belediyece ruhsat verilmemesi sonucu ortaya çıktığı kabul edilerek davacı ilk yüklenicinin sadece yapmış olduğu duvar bedelini inşaatları devrettiği davalı yüklenici Salih Ilgaz İnşaat Ltd. Şti.'den talep edebileceği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, davacıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2487, Karar No: 2017/10778, Tarih: 14.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2487 E.  ,  2017/10778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde; babaları ...'in, anneleri Vahide'den boşandıktan sonra 24/07/1974 tarihinde davalı ... ile evlendiği, ...'in önceki eşinden olma diğer davalı 01/07/1970 doğumlu ...'i, ilkokula başlamadan hemen önce, 17/06/1977 tarihinde kendi çocuğuymuş gibi nüfusa kaydettirdiğini ileri sürerek, nüfus kayıtlarındaki bu yanlışlığın düzeltilmesini istemiş; mahkemece davanın soybağının düzeltilmesi kapsamında olup davaya bakmanın aile mahkemesinin görevinde olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kişisel durumlardaki değişikliklerin nüfus kaydında belirtilmesi ve doğru olmayan kayıtların düzeltilmesi, “nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davalarının konusunu oluşturur. (Ergun ... Gerçek Kişilerin Hukuki Durumu, İstanbul 1982, s.243). “Kayıt düzeltilmesi”, aile kütüğüne düşürülmüş nüfus kaydının bir kısmının “düzeltilmesi” veya “değiştirilmesi” dir (Nüfus Yönetmeliği m.143). 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 35. maddesine göre, kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiçbir kaydı düzeltilemez ve kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamaz. Ancak, olayların aile kütüklerine tescili esnasında yapılan maddî hatalar, nüfus müdürlüğünce dayanak belgesine uygun olarak düzeltilir.

Buna karşılık, nüfus kütüklerindeki “doğru olmayan kayıtların” düzeltilmesi için mahkemeden karar alınması zorunludur (TKM m.38, Nüfus Kanunu m.11). İşte bu noktalarda, nüfus kütüğünde yer alan “doğru olmayan kayıtlar”, ilgilileri veya cumhuriyet savcısı tarafından açılacak olan “kayıt düzeltme davası” ile gerçek durumuna uygun hale getirilebilir ki, bu dava uygulamada “nüfus kaydının düzeltilmesi davası” olarak adlandırılmaktadır (HGK 13.04.2016 gün 2014/18-717 sayılı kararından).

Somut olayda, ...'in kendi çocuğu olmadığını bildiği halde davalı ...'i yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemlerle yasaya aykırı olarak kendi hanesine kayıt ettirdiği iddia edilmektedir.

Bu türden yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemle yasaya aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesinin nüfus kaydının düzeltilmesi davası olduğu ve görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu açıktır (HGK 13.04.2016 gün 2014/18-717 sayılı kararından).

Bu nedenle, davacı tarafından açılan davanın nüfus kayıt düzeltim davası olarak kabul edilmesi ve işin esası hakkında inceleme yapılması gerekirken, mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu türden yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemle yasaya aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesinin nüfus kaydının düzeltilmesi davası olduğu ve görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu açıktır (HGK 13.04.2016 gün 2014/18-717 sayılı kararından).

Bu nedenle, davacı tarafından açılan davanın nüfus kayıt düzeltim davası olarak kabul edilmesi ve işin esası hakkında inceleme yapılması gerekirken, mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9569, Karar No: 2019/4252, Tarih: 30.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/9569 E.  ,  2019/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında faturalardaki alışların hepsinin gerçek olduğunu belirtmesi; suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten kamu davası açılıp açılmadığının araştırılmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu faturaları düzenleyen ...... İnşaat…..Ltd. Şti. ile ...... İnşaat….. Ltd. Şti. hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, suça konu faturaları düzenleyen kişi/şirketler hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, gerekirse karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; suça konu faturaları düzenleyen kişi/şirket yetkilileri tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin sorulmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma fiillerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç oluşturacağı gözetilmeden; eylemin Kurumlar vergisi yönünden ayrı suç, KDV yönünden ayrı suç kabul edilerek iki ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması,

b) ...... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı ...... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3061, Karar No: 2021/527, Tarih: 25.02.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/3061 E.  ,  2021/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise tazminat taleplerine ilişkindir.Davalı arsa sahibi ..., yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, diğer davalı ..., tapuya iyi niyetle malik olduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur. Davalı yüklenici ..., davacının dayandığı temlik işleminin doğru olduğunu bildirmiştir.Mahkemece 14. Hukuk Dairesinin 28.12.2010 tarih ve 2010/12329 esas – 2010/14814 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile 62.802,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, verilen karar davalı yüklenici ... vekili ile davalı arsa sahibi ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, özellikle mahkemenin davalı yüklenici ...’ten 62.807,00 ₺ tazminatın tahsiline dair verdiği 13.05.2010 tarih ve 2009/970 esas- 2010/195 karar sayılı kararının sadece davacı tarafından temyiz edilmiş olması, bunun üzerine 14. Hukuk Dairesinin 28.12.2010 tarihli ilamı ile kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmiş olması, anılan kararı davalı ... temyiz etmediğinden hüküm altına alınan miktar bakımından davacı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğunun anlaşılmasına göre davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Davalı arsa sahibi ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamından, davacının, arsa sahibiyle yüklenici arasında düzenlenen 09.01.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 5 Nolu bağımsız bölümü yükleniciden temlik aldığı, temlik sözleşmesine konu anılan bağımsız bölümün davalı arsa sahibi tarafından davalı ...’e 10.09.1999 tarihinde tapuda devredildiği, taşınmaz davalı ... adına tapuda kayıtlı iken 21.03.2012 tarihli cebri satış işlemi ile dava dışı ... adına tescil edildiği, daha sonra ise 30.05.2012 tarihli satış işlemi ile dava dışı ... adına tescil edildiği, böylece temlik sözleşmesinin davacı bakımından ademi ifa ile sonuçlandığı anlaşılmaktadır.

Temlik sözleşmesinin imzalandığı tarihte yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 96. maddesine göre alacaklının hakkını kısmen veya tamamen elde edemediği durumlarda, borçlunun bundan dolayı uğrayacağı zararların tazmini gerekir. Davadaki ikinci kademedeki istemin hukuki temeli de 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 96. maddesidir. Bu maddede “Alacaklı hakkını kısmen veya tamamen istifa edemediği takdirde borçlu, kendisine hiçbir kusur isnat edilemeyeceğini ispat etmedikçe bundan mütevellit zararı tazmine mecburdur” Hükmüne yer verilmiştir. Ödenmesi gereken tazminatın nedeni borçlunun taahhüdünü ihlal etmesidir. Borçlunun taahhüdü genellikle bir akde dayanır. Onun için buna “akdi tazminat” borçlunun sorumluluğuna da “akdi sorumluluk”, denilir. Alacaklının buradaki zararı müspet zarardır. Nitekim bilirkişiler dava tarihindeki davacının ademi ifa yani, borcun ifa edilmemesinden ötürü uğradığı zararı temlike konu 5 Nolu bağımsız bölümün dava tarihindeki değeri olarak 62.807,90 TL bulmuştur (Davacı vekili 22.12.2016 havale tarihli dilekçesinde 62.802,00 TL’nin tahsilini istemiştir.) Buradaki borç bir sözleşmeden kaynaklanmış olduğundan tazminatın muhatabı, sözleşmeyi imzalayan ancak sözleşmedeki borcunu yerine getirmeyen taraftır. Mahkemece 5 Nolu bağımsız bölümün dava tarihindeki rayiç değerinden (davacının talebi ile bağlı kalınarak 62.802,00 TL’den) diğer davalılar yanında davalı arsa sahibi de sorumlu tutulmuştur. Temlik sözleşmesi davacı ... ile davalılardan yüklenici ... arasında düzenlenmiş olup, sözleşmede davalı arsa sahibi ...’ın bağlayıcı bir imzası bulunmadığından, hüküm altına alınan tazminat miktarından davacının akidi olmayan arsa malikinin de sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Öte yandan yine dosya kapsamında yüklenici tarafından arsa sahibi aleyhine, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin tapu iptali ve tescili ile tazminat talebini içeren ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/329 esasına kayıtlı olarak açılan davada, davalı olan arsa sahibi ... tarafından da karşı dava açılarak sözleşmenin geriye etkili feshi ile gecikme cezası, eksik işler bedeli ve başka bir sözleşme gereğince yükleniciye verilen daire ve arsanın değerlerinin yüklenici alacağından mahsubu ile fazla alacağın çıkması halinde tahsilinin istendiği, mahkemece 29.05.2014 tarihinde verilen karar ile asıl davada tapu iptali ve tescil hükmü yanında 5 Nolu bağımsız bölümünde içinde yer aldığı 4 adet bağımsız bölümün her birinin dava tarihindeki değeri olan 12.850,00 TL’den toplam 51.400,00 TL’nin davalı arsa sahibi ...’dan tahsili ile yüklenici ...’e verilmesine, karşı davanın da kısmen kabulüne karar verildiği, kararın derecattan geçerek 08.02.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır

.05.2014 tarihinde verilen karar ile asıl davada tapu iptali ve tescil hükmü yanında 5 Nolu bağımsız bölümünde içinde yer aldığı 4 adet bağımsız bölümün her birinin dava tarihindeki değeri olan 12.850,00 TL’den toplam 51.400,00 TL’nin davalı arsa sahibi ...’dan tahsili ile yüklenici ...’e verilmesine, karşı davanın da kısmen kabulüne karar verildiği, kararın derecattan geçerek 08.02.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Görüldüğü gibi kesinleşen bu kararda, temlik sözleşmesine konu 5 Nolu bağımsız bölümün o dava tarihindeki değerinin arsa sahibinden tahsili ile yükleniciye verilmesine karar verilmiş olup, eldeki temyize konu davada aynı bağımsız bölümün bedelinden arsa sahibinin de sorumlu tutulması halinde, davalı arsa sahibi 5 Nolu bağımsız bölümün değeri bakımından hem yükleniciye hem de yükleniciden 5 Nolu bağımsız bölümü temlik alan davacı ...’a mükerrer olarak ödemede bulunmuş olacaktır. Davalı arsa sahibinin eldeki davada 5 Nolu bağımsız bölümün dava tarihindeki rayiç bedelinden sorumlu tutulması, bu nedenle de, doğru olmayıp kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı arsa sahibi ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 25.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4555, Karar No: 2023/9574, Tarih: 20.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/4555 E.  ,  2023/9574 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2015/79 E., 2016/40 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK:...

SUÇLAR :Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER :Suça sürüklenen çocuk müdafii, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düzelterek onama

Dosya incelerek gereği düşünüldü;

Sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçelerinin içeriğine göre, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümleri de temyiz ettikleri, ancak sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler bakımından Tebliğname'de görüş bulunmadığı anlaşılmakla, bu suç bakımından ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12077, Karar No: 2024/15211, Tarih: 25.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12077 E.  ,  2024/15211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 29.07.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 06.04.2023 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, 07.03.2024 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4772, Karar No: 2019/4744, Tarih: 15.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4772 E.  ,  2019/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ... Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, 2009 yılı Kasım ayında iş yerini kapattığını, bu tarihten sonra mal satmış gibi sahte fatura düzenlemediğini savunduğu anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından suça konu faturaları kullandığı belirtilen şirket yetkilileri hakkında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup varsa getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosyaya aktarılması; gerektiğinde faturaları kullanan mükellef yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, mükellefe ait suça konu 2010 tanzim tarihli faturalardan kanaat oluşturacak sayıda temin edilip, yazı imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2010 tarih ve 2010/26497 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “ 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın " gerçekte ticari faaliyeti bulunmadığı

halde faaliyette bulunuyormuş gibi belgeler düzenleyip çeşitli firmalara verdiği " belirtilmek suretiyle sahte fatura düzenlemek suçu tarif edilmesine karşın, hüküm bölümünde, suçun "sahte belge kullanmak" olarak nitelendirilmesi suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

b) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi veya kullanılması hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Hükmolunan hapis cezalarının kanuni sonucu olarak ... sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.