muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2565, Karar No: 2023/3446, Tarih: 20.06.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.03.2014 tarih ve 2013/222 Esas, 2014/12 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, 13.247,29 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacılara hisseleri oranında verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 03.02.2016 tarih ve 2015/18782 Esas, 2016/1052 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın davacıların mirasbırakanı adına kayıtlı olduğu, taşınmaz üzerinde davalıya ait trafonun bulunduğu gerekçesiyle davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davacıların taşınmazına el attığı saptanarak ecrimisile karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik olmadığı ancak taraflar arasında daha önce görülen ecrimisil davasında son dönem aylık ecrimisil miktarının 350,00 TL olarak belirlendiği, yerleşmiş yargısal ilkeler doğrultusunda, önceki dönemin kesinleşen ecrimisil miktarına Üretici Fiyat Endeksinin tamamı yansıtılmak suretiyle belirlenecek miktardan az olmamak koşuluyla bulunacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken talep aşılmak suretiyle emsal araştırması yapılıp aylık 418,20 TL kira getirisi üzerinden ecrimisil hesabı yapılmasının doğru olmadığı belirtilerek hüküm bozulmuştur.

3. İlk Derece Mahkemesinin 07.02.2019 tarih ve 2016/121 Esas, 2019/59 Karar sayılı kararı ile asıl ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne, 03.12.2010 ile 02.06.2016 tarihleri için 30.690,68 TL tutarındaki ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacılara hisseleri oranında verilmesine, hükmedilen alacağın 10.000,00 TL'sine birleştirilen dava tarihi olan 10.10.2017 tarihinden itibaren, 6.301,48 TL'sine ise ıslah tarihi olan 08.06.2018 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

4. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 07.06.2021 tarih ve 2019/4329 Esas, 2021/4783 Karar sayılı kararı ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş, mahkemece ilk kararda davanın kabulüne, 13.247,29 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildikten sonra, karar yalnızca davalı vekili tarafından temyiz edilmesine rağmen usuli kazanılmış hak gözetilmeden yazılı şekilde asıl dava yönünden 14.389,20 TL’ye hükmedilmesinin doğru olmadığı belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen Esas ve Karar sayılı kararı ile; asıl ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne, 03.12.2010 ile 02.06.2016 tarihleri arasındaki (usuli kazanılmış hak ilkesi dikkate alınarak tespit edilen) 29.548,77 TL tutarındaki ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacılara hisseleri oranında verilmesine, hükmedilen alacağın 10.000,00 TL'sine birleştirilen davanın dava tarihi olan 10.10.2017 tarihinden itibaren, 6.301,48 TL'sine ise ıslah tarihi olan 08.06.2018 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, cevap dilekçesinin içeriğini tekrarla, yapılan ecirmisil hesabının hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve una uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1833, Karar No: 2013/4323, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1833 E.  ,  2013/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.11.2012 gün ve 2012/198 Esas, 2012/221 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığının ihlali ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

26.06.2009 yürürlük tarihli 5918 sayılı Kanunun 8. maddesi ile CMK.nın 253. maddesinin 3. fıkrasına eklenen ek cümleye göre "uzlaştırma kapsamına giren bir suçun bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz" düzenlemesi gereği, tebliğnamedeki "konut dokunulmazlığının ihlali" suçu yönünden TCK.nın 253 ve 254. maddeleri uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiğine dair bozma isteyen düşünceye itibar edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay nedeniyle nüfus kaydına göre, suç tarihi itibarıyla 18 yaşından büyük olan mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından, olaydan itibaren bir yıl geçmeden Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince oluşturulan kurul tarafından düzenlenen rapor esas alınarak sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18006, Karar No: 2015/3749, Tarih: 02.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18006 E.  ,  2015/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, Haberleşmenin gizliliğini ihlal

Hüküm : Her iki suçtan ayrı ayrı beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Polis memuru olan sanığın, ekipler amiri katılan ... ile yüzyüze yaptığı, görev yaptığı ekibin değiştirilmesi konusundaki aleni olmayan konuşmayı rıza olmaksızın cep telefonu ile kaydettiğinin, ayrıca, sanığın, rapor alması nedeniyle, emniyet müdürü katılan...'la telefon aracılığıyla yaptığı konuşmayı, gizlice cep telefonu ile kaydederek alenen ifşa ettiğinin iddia edildiği olayda;

TCK'nın 133/2. maddesindeki aleni olmayan söyleşiyi kaydetme suçunun failinin, söyleşiye katılan kişilerden birisi olabileceği, dolayısıyla, söyleşide en az üç kişinin yüzyüze iletişimi zorunlu olup ancak bu halde içlerinden birisinin fail olabileceği, iki kişi arasındaki yüzyüze konuşmanın, diğeri tarafından gizlice kaydedilmesi halinde, eylemin TCK'nın 133/2. maddesi kapsamındaki suçu değil aynı Kanunun 134/1. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği, bu bağlamda, sanığın, katılan... ile yaptığı yüzyüze konuşma içeriğini gizlice kaydetmesinde, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, eylem, özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirildiğinde ise, söz konusu konuşma içeriklerinin katılanın gizli yaşam alanına veya üçüncü kişiler tarafından görülmesini ve bilinmesini istemediği, özel yaşam alanına ilişkin olduğu kabul edilemeyeceğinden bu suçun da yasal unsurlarının oluşmayacağı,

Sanığın, katılan ...ile yaptığı kendi haberleşmesinin içeriğini kaydetmesinde, kanunilik unsuru gerçekleşmediğinden suç oluşmayacağı, haberleşme içeriğinin alenen ifşa edildiğine dair iddia dışında mahkumiyete yeterli, kesin, her türlü şüpheden uzak ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... ve katılan ... vekilinin, sübuta, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığa yüklenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği nedeniyle beraatine karar verilmesi yerine yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı nedeniyle sanığın beraatine hükmedilmesi,

2- Adli emanetin 2012/200 sırasında kayıtlı 1 adet hafıza kartı ve iki adet CD'nin akıbeti konusunda bir karar verilmemesi,

1- Sanığa yüklenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği nedeniyle beraatine karar verilmesi yerine yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı nedeniyle sanığın beraatine hükmedilmesi,

2- Adli emanetin 2012/200 sırasında kayıtlı 1 adet hafıza kartı ve iki adet CD'nin akıbeti konusunda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendindeki “...ve aleni olmayan söyleşiyi kayda almak” ve “...ayrı ayrı” ibarelerinin hükümden çıkartılması ve 1. bendinde cümle sonuna “Sanık hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılama neticesinde yüklenen suçun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın üzerine atılı suçtan BERAATİNE” ibaresinin, hükmün 1. bendinden sonra gelmek üzere hükme “Adli emanetin 2012/200 sırasında kayıtlı 1 adet hafıza kartı ve iki adet CD'nin dosyada delil olarak saklanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4982, Karar No: 2013/6756, Tarih: 03.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4982 E.  ,  2013/6756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.02.2013 tarih ve 2012/244 esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Tuğbay Tekstil İnşaat Gıda Temizlik Hizmetleri Nakliyat Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketlerin satışa sundukları bazı eşarplardaki desen ve modellerin kendilerine ait olduğu ve bu nedenle telif hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden eylemler olduğu gerekçesiyle söz konusu fiillerin ivedilikle durdurulması için ihtiyati tedbirle birlikte ....000 TL maddi, ....000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılardan Tuğbay Tekstil vekili, davacı tarafın iddialarının hukuki dayanağının bulunmadığını, kendileri gibi çalışan bütün şirketlerin eşarplarda uygulanacak desenlerin tespiti için bu işleri yapan desen firmalarına müracaat ederek bir çalışma yaptırdıklarını, davacının dava konusu yaptığı desenlerin eser niteliği olmadığı gibi davacının tescilli bir telif hakkının bulunmadığını savunarak davacının ihtiyati tedbir talebinin ve davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati tedbir isteyen davacı tarafın tedbir talebinin kısmen kabulü ile davaya ve tedbir talebine konu davacının 2012 ilkbahar yaz eşarp koleksiyonu içerisinde 5611 desen numaralı eşarp tasarımının aynı ya da ihtibasa mahal verecek derecede benzer ürünler üretilmesinini satışının önlenmesine, bu ürünlere ait tanıtım malzemesi, basılı evrak ve iş evraklarının da kullanılmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Karar davalı Tuğbay Tekstil İnş. Gıda Tem. Hiz. Nak. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Tuğbay Tekstil İnşaat Gıda Temizlik Hizmetleri Nakliyat Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Tuğbay Tekstil İnşaat Gıda Temizlik Hizmetleri Nakliyat Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17949, Karar No: 2014/9286, Tarih: 14.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17949 E.  ,  2014/9286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

Hakkında hukuken sonuç doğurmayan ve askıda olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı dışında herhangi bir sabıkası bulunmayan sanık hakkında mahkemece sabıkası bulunduğundan bahisle yasal koşulları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de objektif koşullardan olan zarar giderilmediğinden bu hususun bozma nedeni yapılmadığı eleştirisine yer verilmesi gerektiği düşüncesindeyim.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/24791, Karar No: 2023/2051, Tarih: 20.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/24791 E.  ,  2023/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/793 Değişik İş, 2021/793 Karar

SAYISI : İHK-2021/33946

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulüne-Davalının İtirazının Reddine

SAYISI : K-2021/62744

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 27/07/2018 tarihinde davacının içinde bulunduğu ve davalının trafik sigortasını yaptığı aracın başka bir araç ile çarpışması sonucu oluşan çift taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, yapılan ödeme tam olarak zararı gidermediğinden bakiye zarar için sigorta şirketine başvuru yapıldığını ancak sigorta şirketince olumlu yanıt verilmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 31.05.2021 tarihinde sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 274.263,00 TL’ye, geçici iş göremezlik tazminatı talebini 15.768,78 TL’ye, geçici bakıcı gideri talebini 6.005,10 TL’ye ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin poliçeden kaynaklanan sorumluluğunu yerine getirdiğini, maluliyetin Erişkinler İçin Engellilik Yönetmeliğine göre belirlenmesi gerektiğini, sunulan maluliyet raporunda maluliyet oranının hatalı belirlendiğini, TRH-2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz ile hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinin poliçe kapsamında olmadığını, geçici iş göremezlikten dolayı zarara uğradığını davacının ispat edemediğini, geçici bakıcı gideri istenebilmesi için davacının bakıma muhtaç olduğunu ispat etmesi gerektiğini, kusur oranının uzman bilirkişiler eliyle tesbit edilmesi gerektiğini, SGK'dan gelir bağlanıp bağlanmadığının araştırılması gerektiğini, emniyet kemeri kullanmadığından müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hatır taşıması söz konusu olduğunu, temerrüt tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiğini savunarak başvurunun reddini talep etmiştir.

III. ... KARARI

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya içerisine sunulan tarafların iddia ve savunmaları, deliller, bilirkişi raporları ve bilirkişi raporunda hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğine göre yapıldığı gözetilerek yapılan değerlendirme neticesinde davanın kabulüne, 274.263,08 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 15.768,78 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 6.005,10 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 296.036,96 TL maddi tazminatın 31.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvuran tarafından dosyaya sunulan maluliyet raporunun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmediğini, maluliyet oranının hatalı ve fahiş olarak belirlendiğini, hükme esas alınması gereken hesaplama yönteminin TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz olduğunu, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı talebinin teminat dışı olduğunu, geçici bakıcı tazminatının net asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiğini, başvuranın var olduğunu iddia ettiği maluliyet sebebiyle SGK'dan herhangi bir ödeme alınıp alınmadığı, kendisine maaş bağlanıp bağlanmadığının tespitinin gerektiğini, tazminattan hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, avans faizine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, başvuran lehine 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli, usul ve yasaya uygun olduğu, TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile hesap yapılmasında bir hata bulunmadığı, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinin poliçe kapsamında olduğu, geçici bakıcı giderinin brüt asgari ücret üzerinden hesaplanmasının yerinde olduğu, SGK tarafından bir ödeme yapıldığına ilişkin somut bir delilin dosya içinde olmadığı, hatır taşıması indirimine ilişkin delil bulunmadığı, bu nedenle indirim yapılmamasının doğru olduğu, hükmedilen vekalet ücretinin de doğru belirlendiği gerekçeleri ile davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri