muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10112, Karar No: 2017/8091, Tarih: 06.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/10112 E.  ,  2017/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükmün sanık aleyhine bozulması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 307/2. maddesi uyarınca, sanığın bozma sonrası dinlenilmesi zorunlu olduğu halde, sanığın bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 307. maddesine aykırı davranılması,

2) Yaralama suçlarında temel ceza maddesi 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi olup aynı yasanın 61. maddesine göre temel cezanın belirlenmesi, daha sonra eylem silah sayılan aletle işlenmesi nedeniyle aynı maddenin 3. fıkrası gereğince ½ oranında artırım yapılmasından sonra 87. maddedeki netice sebebiyle misli artırım yapılması ve bulunan miktarın maddede belirtilen cezanın alt sınırının altında olması halinde mağdurdaki yaralanma nedeniyle (5) yıla çıkarılması gerekirken yazılı şekilde hatalı uygulama ile hüküm kurulması,

3) Sanığın müştekiye yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle müştekinin hayati tehlike geçirmesine ve müştekide kemik kırığı meydana gelmesine neden olduğu olayda, müştekide meydana gelen kemik kırığının 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine göre sadece temel hapis cezasının tayininde nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşma nedeni olarak gösterilebileceği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 87/1-d maddeleri gereğince kurulan hükmün ayrıca meydana gelen kemik kırığından dolayı 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırılması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13872, Karar No: 2014/17912, Tarih: 09.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/13872 E.  ,  2014/17912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı ve davacı adına gelen olmadı. Dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 16.09.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 12949 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 08.02.2011 tarihli; ... Mahallesi 5996 ada 14 parsel sayılı taşınmazın ise 23.02.2010 tarihli satışlarına ilişkin (alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösteren) tapu kayıtları ile akit tablolarının onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu ... 561 parsel sayılı taşınmazın 16.09.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen 5996 ada 14 ve 12949 ada 12 parsel sayılı taşınmazların sırasıyla 23.02.2010 ve 08.02.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranlarının belediye imar ve şehircilik müdürlüğü ile tapu müdürlüğünden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 5996 ada 14 ve aynı mahalle 12949 ada 12 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ve getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5590, Karar No: 2014/11208, Tarih: 16.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5590 E.  ,  2014/11208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/158650

MAHKEMESİ : Kozan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11.03.2014

NUMARASI :2013/74 Esas, 2014/91 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, hükümden sonra cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre; sanığın olay günü rızasıyla aracına aldığı mağdureyi cebir ve tehdit kullanmak suretiyle rızası dışında önce bir portakal bahçesine götürmek suretiyle araç içerisinde bir kez, sonrasında ise dedesinin evine götürmek suretiyle orada iki kez cinsel saldırıda bulunduğu olayda,

Nüfus kaydına göre suç tarihi itibarıyle 18 yaşından büyük olan mağdurenin olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından, olaydan itibaren bir yıl geçtikten sonra rapor alınması gerekirken, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalınca oluşturulan kurul tarafından düzenlenen 30.12.2013 tarihli rapor esas alınarak sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanması,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temadi eden suçlardan olduğu, sanığın eyleminin suç tarihinden itibaren devam ettiği ve arada hukuki kesintinin gerçekleşmediği, bu itibarla atılı suçun zincirleme olarak işlenmediği sabit olmasına rağmen TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca arttırım yapılarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11705, Karar No: 2013/15431, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11705 E.  ,  2013/15431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 12.01.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 149 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 12.01.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen Süleymaniye Mahallesi 254 ada 378 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 20.07.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 149 ada 6 parsel ile somut emsal alınan 254 ada 378 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 254 ada 378 parsel sayılı taşınmazın 20.07.2010 tarihli değerlendirmeye esas alınan satış tarihi dikkate alınarak resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı bir örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın üzerindeki takyidat ve şerhleri de gösterir biçimde tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15873, Karar No: 2013/7403, Tarih: 09.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15873 E.  ,  2013/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık ve savunmanı yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin (4), (5) ve (6).fıkralarında ‘‘Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir.’’denilmiştir. Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye aittir. Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin bölümden “1 yıl süre ile “ sözcüklerinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6536, Karar No: 2010/3138, Tarih: 19.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6536 E.  ,  2010/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/12/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ... Bankası ... şubesinin Nüfus ve Vatandaşlık İşleri bürosunda şef, davalı ise ... Genel Müdürlüğü çalışanı ve aynı zamanda banka müşterisidir. Davalı, davacının yapmış olduğu işlemle bankada döviz hesabı açtırmıştır. Daha sonraki başvurusunda hesabında para olmadığı yanıtı verilmesi üzerine 17/08/2006 günlü dilekçe ile hesabından para çekmediğini ve imzaların kendisine ait olmadığını belirterek yasal inceleme yapılmasını istemiştir. İnceleme sonucu ödeme (tediye) fişlerindeki imzaların davalıya ait olduğu saptanarak, görevlilerin kusur ve görevi kötüye kullanmak biçiminde eylemlerinin bulunmadığı belirtilmiştir. Davalı şikayetini davacı ismini belirtmeden yapmıştır. Olay nedeniyle davacı hakkında herhangi bir disiplin cezası da uygulanmamıştır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, tarafların konumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 6.000.00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…6.000,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…3.000,00…” sayılarının yazılmasına; 3 nolu bendinin tümden silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3-Alınması gereken 162,00 TL karar harcı peşin alınan harçtan indirilerek artık 27,00 TL’nin karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; 4 nolu bendinde yer alan “…148,10…” biçimindeki sayıların silinerek yerine "…162,00…" sayılarının yazılmasına; 5 nolu bendinde yer alan "…% 60…", “…162,30…”, “…% 40…” ve “…88,20…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…%30…”, “…81,15…”, “…%70…” ve “…189,20…” sayılarının yazılmasına; 6 nolu bendinde yer alan “…% 40…”, “…6,80…”, “…% 60…” ve “…10,20…” sayılarının ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…%70…”, “…12,00…”, “…%30…” ve “…5,00…” sayılarının yazılmasına; 7 nolu bendinde yer alan “…720,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…575,00…” sayılarının yazılmasına, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçimiyle ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8501, Karar No: 2010/460, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/8501 E.  ,  2010/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- 53 sayılı Toprak Tevzi Komisyonunun 31-K, L paftası ve 1 sayılı parselinden ifrazen oluşan 38, 39, 17 ve 22 sayılı komisyon parsellerine ait dağıtım cetvelleri ile dağıtım haritasının ve oluşmuş ise tapu kayıtlarının,

2- Fen bilirkişi rapor ve krokisine göre Hazinenin dayanağını oluşturan 12.10.1963 tarih ve 109 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve krokisinde (17) olarak etrafı kırmızı kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ile bu parselleri dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tespit tutanağı örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu olaşan tapu kayıtlarının, dava sonucu kesinleşmiş iseler kesinleşme şerhi içeren ilam örneklerinin,

3- Belirtmelik tutanağının dayanağını teşkil eden 1937 tarih 10 tahrir numaralı vergi kaydı ile T.evvel 289 tarih 21, 22, 23, 24 ve 25 numaralı tapu kayıtları, 1.Teşrin 320 tarih ve 9, 11, 12, 17, 18, 19, 20 ve 21 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile söz konusu kayıtlarının kadastro sırasında her hangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Özel İdare Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak, uygulanmışsa, uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile tapu kayıtlarının uygulandığı taşınmazları, komşu taşınmazlarını ve çekişmeli taşınmazı birlikte gösterir geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneğinin,

4- Çekişme konusu taşınmazın ... Havaalanı Kamulaştırma Sahası içinde kalan kısmı ile ilgili kamulaştırma yapılıp yapılmadığı dairesinden sorularak kamulaştırma yapılmış ise kamulaştırmaya ilişkin, tahsis işlemi yapılmış ise tahsise ilişkin tüm belge ve haritaların getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılamak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/186, Karar No: 2010/5764, Tarih: 05.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/186 E.  ,  2010/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİNİKE SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/10/2008

NUMARASI : 2008/214-2008/372

Dava dilekçesinde toplam 4.483,88 TL.tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde, davacının 19.8.2001 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda yaralandığı, kazaya sebebiyet veren araç sürücüsü aleyhine açılan tazminat davası sırasında davacıda %11 oranında işgücü kaybının tespit edildiği, 12.7.2004 tarihli Adli Tıp raporu ile işgücü kaybının oluşmasında kazadan sonra davacının tedavisini üstlenen davalı doktorların da 1/8'er oranda kusurlu olduklarının tespit edildiği ileri sürülerek, fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak 4.483,88 TL.tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; istemin haksız fiile dayalı tazminat davası olduğu ve zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada; kazada yaralanan davacıyı tedavi eden davalı doktorların yanlış yöntem uygulamaları nedeniyle davacının bacağının kısa kaldığı ileri sürülerek maddi tazminat isteminde bulunulmuştur.

Dava dilekçesinde açıklanan hususlar dikkate alındığında davadaki istem haksız fiile değil, vekalet sözleşmesine dayanmaktadır. Yani, vekil konumunda olan davalı doktorların tedavi sırasında özen borcuna aykırı davrandıkları ileri sürülmüştür. Bu durumda uygulanacak olan zamanaşımı süresi, Borçlar Kanununun 126/4.maddesinde belirtilen beş yıllık zamanaşımı süresidir.

O halde; davacıdaki işgücü kaybının tespit edildiği ve iddia edilen bu kayıpta davalıların da kusurlu olduklarının belirtildiği 12.7.2004 tarihli Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu raporunun davacı vekiline 7.12.2004 tarihinde tebliğ edildiği dikkate alınarak, bu tarihle dava tarihi arasında 5 yıllık zamanaşımı süresi dolmadığından zamanaşımı itirazının reddiyle davanın esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 5.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.