muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14241, Karar No: 2014/14833, Tarih: 27.10.2014

Somut olayda dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye alınacak ekilmesi mutad olan ürünlerin Bursa Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nden getirtilecek olan 2011 yılına ilişkin dekar başına asgari ve azami verimi ve ayrıntılı üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının esas alınıp getireceği net gelirin bulunması, buna (Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, kuru tarım arazilerinde % 6, sulu tarım arazilerinde % 5 oranında) kapitalizasyon faizinin uygulanması, taşınmazın bulunan bu değerini etkileyecek nitelikte objektif unsurlar söz konusu ise bilirkişi kurulunca bu unsurların neler olduğu ve değeri ne oranda etkilediği de açıkça belirtilerek denetime elverişli gerekçeli bir değerlendirme raporunun düzenlenmesi sonucu taşınmaz malın bedelinin tespiti gerekirken, arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması,

2-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. ve 13. fıkralarında “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir” ve “Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” hükmü getirilmiştir. Bu düzenlemeler karşısında Harçlar Tarifesi uyarınca maktu harca hükmedilmesi ve davacı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6923, Karar No: 2024/8478, Tarih: 26.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6923 E.  ,  2024/8478 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1257 Esas, 2024/1887 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.03.2024 Tarihli ve 2023/1260 Esas, 2024/368 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayı küçüğün yerleşim yeri adresinin ....... Kocasinan/Kayseri olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.05.2024 Tarihli ve 2024/1257 Esas, 2024/1887 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayı küçüğün ... Selim Mahallesi ...../Kayseri adresinde ikamet etmediği, anne ve babası ile birlikte Namık Kemal Mahallesi 65070. Sokak ..../Adana adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayı küçüklerin dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Seyhan/Adana olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6393, Karar No: 2017/10688, Tarih: 25.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/6393 E.  ,  2017/10688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06/03/2014 tarihli kararın, sanık ...’ın savunmasında bildirdiği son adres olan mernis adresine 04/04/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın da yasal süresi içinde 04/04/2014 tarihinde temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; temyiz isteminin süresinde olmadığına ilişkin tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Tüm dosya içeriğine göre; olay günü, müştekinin evine gelen sanıkların sohbetten tanıdıkları Allah dostu olarak bildikleri müştekiye yardımda bulunacaklarını söyleyip, yanlarında getirdikleri para dolu poşeti gösterdikleri, sanıklardan....’in hamile kalmak istediğini söyleyerek poşetin üstüne bileziklerini koyduğu, müştekiden de poşetin üzerine altın ve para koymasını istemeleri üzerine müştekinin bilezik, altın ve parayı koyduğu, sonrasında bunu bir şeye sarıp dolabın üzerine koymaları gerektiğini anlatıp poşeti koydukları dolabın üzerine su serptikleri, daha sonra arabalarında da yiyecek olduğunu söyleyerek müştekiyi dışarı çıkartıp ortadan kayboldukları, müştekinin evinde yaptığı araştırmada içinde ziynet eşyaları ile parası bulunan poşetin olmadığını fark ettiği somut olayda; sanıkların hileli söz ve davranışlarla müştekinin dini duygularını istismar ettikleri, müştekiden haksız menfaat sağladıkları anlaşılmakla; sanıkların eylemlerinin bu niteliği itibariyle TCK'nın 158/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekebileceği ve bu suçla ilgili davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla esasa ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17774, Karar No: 2013/15903, Tarih: 17.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17774 E.  ,  2013/15903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.05.2012 tarih ve 2012/121-2012/217 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 29.11.2011 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında sermaye arttırım kararı alındığını, bu kararın tescili talebinin davalı ... Memurluğu tarafından reddedildiğini ileri sürerek, red işleminin iptaline, 29.11.2011 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan sermaye arttırımı kararının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı şirkette birden fazla imtiyazlı grup hisseler mevcut olduğundan genel kurulca verilen sermaye arttırım kararının her imtiyazlı grup hisse senedi sahiplerinin yapacakları özel bir toplantıda verecekleri karar ile tasdik edilmedikçe tescilinin yapılmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, imtiyazlı pay sahiplerinin şirketin olağanüstü genel kurul kararında sermaye arttırımını kabul etmelerinin yeterli olmadığı, ayrıca A grubu pay sahiplerinin yapacakları özel toplantıda da bunun onaylanması gerektiği, aksi bir uygulamanın imtiyazlı pay sahiplerinin korunmasına ilişkin 6762 sayılı TTK'nın 389 ve 391. maddelerine aykırı olacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, imtiyazlı pay sahiplerinin şirketin olağanüstü genel kurul kararında sermaye arttırımını kabul etmelerinin yeterli olmadığı, ayrıca A grubu pay sahiplerinin yapacakları özel toplantıda da bunun onaylanması gerektiği, aksi bir uygulamanın imtiyazlı pay sahiplerinin korunmasına ilişkin 6762 sayılı TTK'nın 389 ve 391. maddelerine aykırı olacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Ticaret Sicil Memurluğu işleminin iptali istemine ilişkindir. Davacı şirket ana sözleşmesinin 6. maddesinde şirketin yerli ortaklarının %49 payla A grubunu, yabancı ortakların da %51 payla B grubunu oluşturdukları belirtilmiştir. Tescili istenen sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararının %51 hisse sahibi B grubu yabancı ortakların kabul oyu ile alındığı, %49 hisse sahibi A grubu yerli ortakların ise red oyu kullandığı anlaşılmaktadır. Davacı şirketin ana sözleşmesinin 10. maddesi uyarınca yönetim kurulu üyelerinin 2'sinin A grubu, 3'ünün B grubu hisse sahiplerinin göstereceği adaylar arasından seçileceği belirlenmiştir. Şirket ana sözleşmesinin 8. maddesinde ise lüzumu halinde şirket sermayesinin TTK ve ana sözleşme hükümlerine uygun olarak genel kurul kararıyla artırılıp eksiltilebileceği belirtilmiştir. Açıklanan bu hükümler itibariyle, imtiyazlı hisse sahiplerinin.6762 sayılı TTK 391. madde uyarınca kullanma hak ve yetkileri bulunan imtiyazları yönetim kurulu üyeliği seçimi ile sınırlı olup, sermaye artırımına yönelik böyle bir imtiyaz hakları bulunmamaktadır. O halde uyuşmazlığın şirket ana sözleşme hükümleri dikkate alınarak değerlendirilmesi gerekirken, her iki imtiyazlı grubun sermaye artırım kararının onaylanması konusunda ayrı ayrı karar almasının zorunlu olduğu, bunun sonucunda, A grubu pay sahiplerinin de yapacakları özel toplantıda bu kararı onaylaması gerektiği gerekçesiyle, davanın reddi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/209, Karar No: 2012/688, Tarih: 24.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/209 E.  ,  2012/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.04.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne, tazminat isteğinin reddine dair verilen 25.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, 15.04.2005 tarihli dilekçesiyle dava dışı şahıslar adına kayıtlı iken 669 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ... Belediyesinin 06.02.1992 tarihli ve 39 sayılı Meclis Kararı ile ... adına tahsis edilen ve imar planında onaylanan trafo binası için Türkiye Elektrik Kurumu Genel Müdürlüğünün 06.04.1993 tarihli ve 8/169 sayılı yönetim kurulu kararıyla kamulaştırılması kesinleşen ve malikleri adına kıymet takdiri yapılıp istimlak bedelleri ödenen 235 m2'lik trafo yerinin belediye imar uygulaması ile davalıya ait taşınmaz içerisinde kaldığı, ancak davalının inşaat çalışmalarının zarar vermesi nedeniyle ve davalı ile yapılan 07.08.1998 tarihli yazılı protokole göre kamulaştırma işlemi bitip henüz tapusu alınmamış 235 m2'lik yer kadar davacıya yeni bir trafo yeri verilmesinin protokole bağlandığı iddiasıyla tapu iptali ve tescil ayrıca yıkılan trafonun bina bedeli ile yapılacak yeni trafonun bedeli olarak 18.499,02 TL tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı ...Ş., davaya cevap vermemiştir.

Davalı tapu maliki ... A.Ş. vekili protokolün kendilerini bağlamadığını, resmi şekle aykırı olduğunu, davacıya yeni trafo binası yapılmış olup zarar görmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizce özetle “… Dava, kamulaştırma ile kazanılan mülkiyet hakkının iadesi, 07.08.1998 tarihli protokole bağlanıp imar planında trafo yeri olarak ayrılan 4985 ada 1 parsel sayılı 448,40 m2 arsa cinsli ve davalı ... A.Ş. adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali, tescil ve tazminat isteğine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 705. maddesi uyarınca istimlak işlemi yapıldığından mülkiyet tescilden evvel davacıya geçmiştir. İmar uygulamasında istimlak konusu yer 4985 ada 1 parsel sayısını aldığından bu parselin davacı adına tescili gerekir. Ne var ki; istimlak edilen taşınmazın yüzölçümü 235 m2 olduğu halde 4985 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 448,40 m2 yüzölçümündedir. Fark bedeli bilirkişiye hesap ettirilerek bu bedelin davalı ... A.Ş. adına ödenmek üzere depo ettirilip, tapu iptali ve tescil talebinin kabul edilmesi, davacının diğer tazminat isteğinin ise reddi gerekir…” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan araştırma neticesinde 23.224.37 TL’nin depo ettirilmesi suretiyle dava konusu 4985 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan araştırma neticesinde 23.224.37 TL’nin depo ettirilmesi suretiyle dava konusu 4985 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yerel mahkemece, Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak karar verilmiş olduğundan davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... sigorta İnşaat A.Ş. vekili vekâletnamesini ibraz ederek sadece 14.04.2008 tarihli dilekçeyi mahkemeye hitaben yazmış, duruşmalara girip davayı takip etmemiştir. Bu durumda yararına nispi avukatlık üçreti taktiri gerekmez. Taktir edilecek avukatlık ücreti tarifenin 1. Kısmında yer alan dilekçe yazım ücretinden ibarettir. Bu husus karar düzeltme istemi üzerine verilen Dairemizin 2010/10395 E. 2010/10463 K. sayılı ilamında da belirtildiği halde davalı ... sigorta İnşaat A.Ş. yararına nispi avukatlık ücreti taktir edilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekir ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı HUMK’nun 438/VII maddesi hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 7.a bendinin birinci satırındaki “ 2774.68 TL nispi” rakam ve yazı gurubunun çıkarılarak yerine “ 1100.00 TL maktu “ rakam ve yazısının yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLMİŞ bu hali ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.01.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7742, Karar No: 2019/3843, Tarih: 26.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/7742 E.  ,  2019/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda, atılı suçtan mahkumiyetlerine dair, Kozan Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 19/03/2013 gün ve 2012/135 esas ve 2013/393 karar sayılı hükümlerin suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 25/09/2018 gün ve 2016/11898 esas, 2018/11656 karar sayılı ilamıyla;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen TCK'nın 119/1-c maddesindeki birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığının ihlali eyleminin suç tarihine göre, uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca, "mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasının gerektiren suçların" uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması ve suça sürüklenen çocuklara yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, 5918 sayılı Kanunun 8. maddesiyle CMK'nın 253/3. maddesine eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 09/07/2009 tarihinden önce işlenmesi karşısında, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda suça sürüklenen çocuklar yararına olan uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, oy birliğiyle karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/11/2018 gün ve 2013/169072 sayılı yazısı ile;

Suça sürüklenen çocukların eylemi TCK'nın 116/son, 119/1-c maddesi kapsamında olduğu kabul edilmiştir. Suçun basit şeklinin düzenlendiği TCK'nın 116/1 ve 116/2 maddelerinde hapis cezasının üst sınırı 2 yıl ve 1 yıl olarak düzenlenmişken, TCK'nın 116/4 fıkrasında cezanın üst sınırı 3 yıl hapis cezası olarak öngörülmüş ve TCK'nın 119. madde ile bu cezaların 1 kat oranında artırılacağı belirtilmiştir.

Bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında uygulaması yapılan nitelikli halin üst sınırı 3 yıl x 2 oranında artışla 6 yıla baliğ olmaktadır. Bu durumda suça sürüklenen çocuklar yönünden konut dokunulmazlığını bozma suçunun nitelikli hali uzlaşma kapsamında olmadığı açıkça görülmektedir.

Bu nedenle nitelikli haller açısından, belirli bir oran ölçüsünde, artırım öngören yasal düzenlemelerde, uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması gerekmektedir.

Bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında uygulaması yapılan nitelikli halin üst sınırı 3 yıl x 2 oranında artışla 6 yıla baliğ olmaktadır. Bu durumda suça sürüklenen çocuklar yönünden konut dokunulmazlığını bozma suçunun nitelikli hali uzlaşma kapsamında olmadığı açıkça görülmektedir.

Bu nedenle nitelikli haller açısından, belirli bir oran ölçüsünde, artırım öngören yasal düzenlemelerde, uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 25/09/2018 gün ve 2016/11898 esas, 2018/11656 sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında, uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına ve sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdir edilmesine ilişkin bozma kararının kaldırılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkumiyet kararının onanması istemiyle anılan karara itiraz edilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM:

Yukarıda açıklanan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre,

1- İtirazımızın KABULÜNE,

2- Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 25/09/2018 gün ve 2016/11898 esas, 2018/11656 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Kozan Asliye Ceza Mahkemesinin,19/03/2013 tarih ve 2012/135 esas ve 2013/393 karar sayılı ilamının ONANMASINA,

4- İtirazımız yerinde görülmediği takdirde dosyanın incelenmek üzere, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulmasına dair, Dairemizin 25/09/2018 gün ve 2016/11898 esas, 2018/11656 karar sayılı ilamına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizin 25/09/2018 gün ve 2016/11898 esas, 2018/11656 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Kozan Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19/03/2013 gün ve 2012/135 esas ve 2013/393 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk ...’a yükletilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,