muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/49817, Karar No: 2010/5148, Tarih: 01.03.2010

dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğu, davacının temizlik işini üstlenen davalı firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, davalı firmaca iş sözleşmesinin “… Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile Seyhan İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle Çukurova adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz Seyhan Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı Çukurova ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere Seyhan Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle Seyhan Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde Seyhan Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda Seyhan Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği Çukurova Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli Çukurova Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin Seyhan Belediyesince yerine getirileceği yönünde Çukurova Belediyesi ile Seyhan Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar Çukurova Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi Seyhan Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın Seyhan Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Taraflar arasında kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, dosya kapsamına göre İl İdare kurulunun 10.03.2009 tarih ve 9 sayılı kararı ile Adana ilinde Çukurova adı ile yeni bir belediye kurulmasına karar verildiği, bu belediyenin Seyhan Belediyesinin sorumluluk alanının bir bölümü üzerine kurulduğu, bu itibarla Seyhan Belediyesinin yetki ve sorumluluğunda olan sahanın bir bölümünün Çukurova belediyesi sahasına geçtiği, buna göre de temizlik ve çöp toplama işi ile ilgili davalı belediyenin sorumluluk alanının daraldığı, daha önce 1000 civarında işçi ile yürütülen temizlik işinin alanın küçülmesi sebebiyle daha az işçi ile yapılabilecek olması ve 29.03.2009 da yapılan yerel seçimler sonucu Çukurova Belediyesinin de faaliyete geçtiği, yeni ihale açılıncaya kadar davalının son yaptığı ihale gereği ihaleyi alan... firmasının bir kısım personelinin Çukurova Belediyesinde görevlendirildiği, bu yeni durum karşısında davalı Belediyenin 25.09.2009 da bitmesi gereken ihale dönemini mevcut durumun uygulamaya geçirilmesi için bitiş süresini 11.05.2009 tarihli yazı ile 31.07.2009 olarak değiştirdiği ve ihaleyi alan... firmasına bildirdiği, bunun üzerine... firmasının çalışan işçilerin tamamına 4.Noterlikten 25.05.2009 da ihtarname gönderdiği, yeni Belediyenin kurulması, ihalenin bitiş tarihinin 31.07.2009 tarihine çekilmesi sebebiyle iş akdinin 31.07.2009 tarihinde sona erdirileceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

İhale dönemi sona ermeden davalı ... bölünme sonrası sorumluluk alanında kalan saha için çalışması gereken işçi sayısını 438 olarak tespit etmiş, yeni ihale açmış ve ihale sonunda ihaleyi yine... firması kazanmış, ara vermeden 01.08.2009 tarihinde 438 işçi ile çalışmasını sürdürmüştür.

Davacının gerçek işvereni olan davalı... Ltd.Şti. tarafından yapılan fesih bildirimine göre davalı belediyenin temizlik konusundaki sorumluluk alanının küçülmesi ve ihalenin 31.7.2009 tarihinde sonlandırılacağının bildirilmesinin feshe neden yapıldığı görülmektedir. Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi feshedilecek işçinin seçiminde işvereni bağlayan herhangi bir seçim kriteri kararlaştırılmış değildir. Bu nedenle kıdemli işçilerin işten çıkarılmış olması tek başına feshi geçersiz kılmaz. Keza, yeni ihaleden dolayı önceki işçilerin işe çağrılmamış olması ya da kıdemsiz olanlarının çağrılmış olması da feshin geçerliliğini etkilemez. Yukarıda da belirtildiği üzere dosya kapsamından fesih nedeni yapılan olguların gerçekleştiği sabit ise de, davalı şirketin fesihten önce davacıyı

değerlendirilebileceği başka bir işyerinin bulunup bulunmadığı feshin son çare olması ilkesinin uygulanıp uygulanmadığının belirlenmesi bakımından önem arz eder.

Mahkemece fesih bildiriminin yapıldığı tarihte davalı şirketin başka bir işyerinin bulunup bulunmadığı, varsa diğer işyerinde davacının değerlendirilme imkânının olup olmadığı, kısaca feshin son çare olması ilkesinin dikkate alınıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Mahkemece fesih bildiriminin yapıldığı tarihte davalı şirketin başka bir işyerinin bulunup bulunmadığı, varsa diğer işyerinde davacının değerlendirilme imkânının olup olmadığı, kısaca feshin son çare olması ilkesinin dikkate alınıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5185, Karar No: 2024/87, Tarih: 10.01.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/5185 E.  ,  2024/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR : Asıl kararda davanın kabulüne

ek kararda temyiz dilekçesinin reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı mirasçılarından ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince 31.05.2022 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi ek kararı davalı mirasçılarından ... vekili tarafından temyiz edilmekle; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Isparta ili Merkez ilçesi Gülcü Mahallesinde bulunan 515 ada 12 parsel ... taşınmaz tarla vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Orman İdaresi vekili, 515 ada 12 parsel ... taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile orman olarak Hazine adına tesciline, davalının elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne, 515 ada 12 parsel ... taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman olarak Hazine adına tesciline, davalının bu yere müdahalesinin önlenmesine karar verilmiş, kararın davalı mirasçılarından ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince 31.05.2022 tarihli ek kararla temyiz başvurusunun süreden reddine karar verilmiş, iş bu ek karar davalı mirasçılarından ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan Isparta Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ve 2015/1018 Esas, 2016/683 Karar ... mirasçılık belgesi ve mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin dava dosyası içindeki bilgi ve belgelerden davalı ...'in, ... Mehmet İzzet oğlu İsmail Hakkı olduğu ve 1915 yılında öldüğü anlaşılmaktadır.

Eldeki davada; İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı kayıt maliki ...'e ilanen tebliğ edilmiş ise de, az yukarıda değinilen mirasçılık belgesi ve dava dosyası evrakından anlaşıldığı üzere hüküm tebliğinin ilanen tebliğ yoluyla yapıldığı tarihte kayıt maliki ...'in ölü olmasına göre yapılan tebliğ geçersiz olup mirasçı ...'in temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin 31.05.2022 tarihli ek kararı kaldırılarak temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi:

İlk Derece Mahkemesinin 02.07.2002 tarihli asıl kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava dilekçesinin davalı ... mirasçılarına usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği görülmekle taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 02.07.2002 tarihli asıl kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava dilekçesinin davalı ... mirasçılarına usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği görülmekle taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı mirasçılarından ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 ... HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, Peşin harcın istek halinde temyiz eden mirasçı ...'e iadesine, 10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1076, Karar No: 2011/331, Tarih: 25.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/1076 E.  ,  2011/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... mirasçısı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 112 ada 1, 3, 4, 5, 6, 7, parsel sayılı sırasıyla 2000 m2, 13.750 m2, 14.500 m2, 17.750 m2, 17.000 m2, 12.250 m2, yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 112 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ölü oldukları belirtilerek .... ve ... ...., 112 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ölü olduğu belirtilmek suretiyle ..., 112 ada 4 parsel sayılı taşınmaz ..., 112 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ... ve ..., 112 ada 6 parsel sayılı taşınmaz .... ve ..., 112 ada 7 parsel sayılı taşınmaz ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu ve vergi kaydına ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece kesin süreye uyulmaması nedeniyle davanın reddine, ölü olan tespit maliklerinin mirasçıları belirlenmek suretiyle dava konusu taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafın 11.03.2009 günlü oturumda verilen kesin süreye uymadığı ve gereğini yerine getirmediği gerekçe gösterilerek davacının keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına, davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve usul hükümlerine uygun düşmemiştir.

HUMK.nun 163. maddesi hükmüne göre kanunda belirtilen süreler kesindir. Bu süreler içinde yapılması gereken işlemler yapılmazsa o hak düşer. Hakim de yargılama sırasında taraflara vereceği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Verilen ara kararında sürenin kesin olduğu belirtilmemişse süreyi geçiren taraf yenisini isteyebilir. Bu istem üzerine verilecek ikinci süre kesindir. Yine öğreti ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre, kesin süreden söz edilebilmesi için öncelikle verilen sürenin yapılması istenilen işlerin yerine getirilebilmesine yetecek şekilde uygun ve makul bir süre olması, yapılması istenilen işlerin neler olduğunun, kesin süreye uymamanın hukuki sonuçlarının açıkça ve hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ara kararında gösterilmesi, kesin süreye uymamanın hukuki sonuçları konusunda kendisine kesin süre verilen tarafın uyarılması, uyarı yapıldığının da tutanağa geçirilmesi zorunludur.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden mahkemece 11.3.2009 günlü duruşma oturumunda davacı ... mirasçılarına 03.07.2009 günü saat 12’den itibaren yapılacak keşifte kalem kalem belirtilen toplam 245 TL keşif giderini yatırması için 15 günlük kesin süre verildiği, davacının verilen süreye rağmen keşif giderini mahkeme veznesine depo etmediği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden mahkemece 11.3.2009 günlü duruşma oturumunda davacı ... mirasçılarına 03.07.2009 günü saat 12’den itibaren yapılacak keşifte kalem kalem belirtilen toplam 245 TL keşif giderini yatırması için 15 günlük kesin süre verildiği, davacının verilen süreye rağmen keşif giderini mahkeme veznesine depo etmediği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak varılan sonucun dosya içeriğine uygun olmadığı, zira davacı tarafa keşif giderini ödemesi için çıkartılan davetiyeler keşif tarihinden önce 10.6.2009 günü tebliğ edilmiş ise de araç gideri, davacı tarafın bildirdiği tanıklar ile yerel ve uzman bilirkişilere keşif gününü bildirir davetiye tebliği için masraf ve süre öngörülmediği nazara alındığında keşif gideri davacı tarafça mahkeme veznesine depo edilse dahi yasaya uygun şekilde istenilen hususların açık ve net bildirildiğinden ve dosyanın keşfe hazır hale getirildiğinden söz edilemez.

Hal böyle olunca mahkemece davacı tarafa keşif ücretini yatırması için yeniden az yukarıda açıklandığı biçimde yöntemine uygun ve makul süre verilmeli, kesin sürenin yerine getirilmesi halinde davacının iddialarının araştırılması için mahallinde keşif yapılmalı, aksi halde 36. madde göz önünde tutularak toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

Mahkemece dosya keşfe hazır hale getirilmeden keşif kararı verilmesi uygun olmadığı gibi keşif ücretinin yatırılması için verilen kesin süre ile ihtarat da usul ve yasaya uygun olmadığından bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ... mirasçısı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 67,20 TL harcın istek halinde iadesine, 25.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7202, Karar No: 2022/1395, Tarih: 22.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/7202 E.  ,  2022/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-BEDEL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel istekli dava sonunda verilen İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18/05/2021 tarihli ve 2018/209 E. 2021/203 K. sayılı kararı davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 22/02/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı ... vekili Avukat ..., davalı ... vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen başka gelen olmadı. Duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşüldü:

I. DAVA

Davacı, maliki olduğu 22 parselde bulunan 6 no.lu bağımsız bölümü kredi çekebilmek amacıyla devlet memuru olan davalı ...'e 07/03/2006 tarihinde devrettiğini, davalı adına çekilen konut kredisinin kendisine ödendiğini, kredi taksitlerinin de tarafından ödenmeye başlandığını, kredi borcunun bitmesini takiben taşınmazın davalı ... tarafından devredileceği hususunda anlaşmalarına rağmen, davalı ...'in bu taşınmazı Kadir Sovuksu'ya devrettiğini, satışın muvazaalı olduğunu belirterek, tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Bozma kararından sonra eldeki dava ile birleştirilen İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/443 Esas sayılı dosyasında davacı, taşınmazın davalı ... tarafından ...’a temlik edildiğini, devrin muvazaalı olduğunu ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline, mümkün olmaz ise davalılar tarafından ödenen kredi taksit tutarları hesap edilerek taşınmazın dava tarihindeki değerinden, davalıların kredi borcuna karşılık ödediği miktarların mahsubuyla şimdilik 350.000,00 TL alacağın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., taşınmazı bedeli karşılığı satın aldığını, inanç sözleşmesine dayalı iddiaların ancak yazılı delille ispat edilebileceğini, taşınmazın maliki olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., taşınmazı bedeli karşılığı satın aldığını ve değişik zamanlarda tapu devrinden sonra da ödemelere devam ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Bozma kararından sonra eldeki dava ile birleştirilen İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/443 Esas sayılı dosyasında davalı ..., taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını, satışın gerçek olduğunu, hiç tanımadığı taraflar arasındaki ilişkiyi bilmesinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davalarda davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 07.03.2006-21.01.2010 ve 21.01.2010-24.01.2014 tarihleri arası ödemelerin neredeyse tamamının davacı tarafından yapıldığını, bir kısım taksidin ise taşınmazı devretmesine rağmen davalı ... hesabından ödendiğini, 24.01.2014-08.03.2016 tarihleri arası davalı ...'un malik olduğu dönemde de davacının ödeme yapmaya devam ettiğini, dava reddedildiği için ödemeleri askıya aldığını ve davalı ...'in kalan taksitleri ödediğini, bilirkişi incelemesi yapılması yönündeki taleplerinin reddedildiğini, delil başlangıcı sayılması gereken belgelerin dikkate alınmadığını, taşınmazın emlak vergisinin, kat görevlisi kıdem tazminatının, DASK sigorta ve tadilat ödemelerinin davacı tarafından yapıldığını, diğer iki davalının (... ve son malik ...) davalı ... ile işbirliği içinde olduklarını, davalı ... ile davalı ...'un akraba olduklarını, davalı ... ile de hemşehrilik ilişkileri bulunduğunu, terditli olarak tazminat talep edilmesine rağmen davalılar yararına yapılan ödemelerin de iade edilmediğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleştirilen davalar, inançlı işlem hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. İnanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan, onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı muamelenin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın, inanılan tarafından inanana geri verme (iade) şartlarını içeren borçlandırıcı bir muameledir. Bu sözleşme, tarafların hak ve borçlarını kapsayan bağımsız bir akit olup, alacak ve mülkiyetin naklinin hukuki sebebini teşkil eder.

Uygulamada mesele, 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı ile ilişkilendirilip, bu karar dayanak yapılmak suretiyle çözüme gidilmektedir. İçtihadı Birleştirme kararının sonuç bölümünde ifade olunduğu üzere, inançlı işleme dayalı olup dinlenilirliği kabul edilen iddiaların ispatı, şekle bağlı olmayan yazılı delildir. İnanç sözleşmesi olarak adlandırılan belgenin sözleşmeye taraf olanların veya inanılanın imzasını içermesi gereklidir. Bunun dışındaki bir kabul, hem İçtihadı Birleştirme Kararının kapsamının genişletilmesi, hem de taşınmazların tapu dışı satışlarına olanak sağlamak anlamını taşıyacağından, kendine özgü bu sözleşmelerle bağdaştırılamaz.
Yargıtay — Esas No: 2013/1525, Karar No: 2013/15587, Tarih: 21.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1525 E.  ,  2013/15587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif netice- sinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin göl suyunun çekilmesiyle oluşan göl boşluğu içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmaz üzerindeki yapının bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre, gerekirse Belediye Başkanlığı da şikayetçi sıfatıyla davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; beraat eden ve kendini vekil ile temsil ettiren sanık yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.