muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19962, Karar No: 2025/6280, Tarih: 16.06.2025

Yine CGK 2015/349-e 2017/33-5 sayılı ilamı da bu yöndedir söz konusu ilama göre ''Suç tarihinde 11 yaşında olan mağdur ....'nın köyün dışında tek başına yürüdüğü sırada, mağduru gören sanık .... ve inceleme dışı sanık .....'nin mağdura cinsel istismarda bulunma hususunda aralarında anlaşıp, sanık ....'nin bıçakla tehdit ettiği mağduru kendileriyle birlikte gelmeye zorladıkları, köyün dış tarafında bulunan kurumuş dere yatağına götürdükleri mağdura cinsel istismarda bulundukları, mağdurun direncini kırmak için sanık ....nin cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği sırada ....nın, ....'nın eylemi esnasında ise sanık ...'ın mağduru tuttuğu, bu sırada mağdurun üzerinde bulunan cep telefonunun yere düştüğü, kendisine yönelik cinsel istismar eylemleri sırasında hareket kabiliyeti de engellenmiş olan ve böylece sanık .... ve ....tarafından kendini savunamayacak duruma getirilen mağdurun telefonunun düştüğünü görmesine rağmen, içinde bulunduğu hâl itibarıyla telefonunun alınmasına karşı koyabilecek durumda olmadığından müdahale edemediği, sanık ....nın ise mağdurun telefonunu yerden alıp cebine koyduğu ve iade etmediği anlaşılmakla, mağdurun malını koruyamayacak duruma sanık .... ve .... tarafından getirilmiş olması nedeniyle, sanık ...eyleminin hırsızlık suçunu değil, yağma suçunu oluşturduğunun kabulü gerekmektedir..." şeklindedir ve doğrudan malı almaya yönelik olmasa da malı almadan önce başka bir nedenle cebir uygulanan ve direnci kırılan mağdurun malın alınması esnasında az önce sanık tarafından kırılan direnci nedeniyle karşı koymaması nedeniyle eylemin yağma suçunu oluşturacağını teyit etmektedir.

''...Yargıtay Kapatılan 13, CD 2015/15164 E, 2017/3115 K sayılı ilamları da böyledir söz konusu ilamda "...suç tarihinde müştekinin aracıyla seyir halindeyken bir ara sokak üzerine park ederek araçtan indiği, sanıkların müştekinin yanına gelerek kendilerini polis olarak tanıttıkları, müştekinin resmi kimlik görmek istemesi üzerine aralarında tartışma başladığı, tartışmanın itişmeye dönüştüğü, müştekinin yere düşmesinden faydalanan sanıkların anahtarı üzerinde olan araca binerek kaçtıkları sabit görülen olayda; sanıkların basit itişmenin ötesinde müştekiyi malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya yetecek nitelikte ve ölçüde cebir veya tehdit kullanmadıkları, müştekinin yaralanmadığına dair kolluk ve aşamalardaki istikrarlı beyanları, herhangi bir yaralanmaya dair sağlık raporunun dosyada mevcut bulunmayışı da dikkate alındığında; sanıkların sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c-h maddesine uyan yağma suçunu oluşturduğu yönündeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir..." şeklindedir. (Teorik ve Pratik Tüm Yönleriyle Yağma ... Sayfa 250)

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince; sanık ...'in, diğer sanıklar ile yolda yürüdüğü sırada bankamatikten para yatırma işlemi yapan katılanın yanına gidip hayırdır lan diyerek omzuna ve ensesine vurduğu, diğer sanıkların da tekme atmaları üzerine katılanın bankamatik kartını işlem yaptığı ATM cihazında bırakıp kaçmaya başladığı ve sanık ...'ın arkasından bir müddet takip ettiği, diğer sanıkların ise katılanın ATM cihazında bıraktığı bankamatik kartı ile hesabından 7.000,00 TL parayı çekip olay yerinden uzaklaştıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların, önce katılanın malını koruyamayacak hale getirip direncini kırdıktan sonra ATM cihazında bırakmak zorunda kaldığı bankamatik kartı ile hesabından para çekme şeklindeki eylemlerinin yağma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.Tekerrür hükümleri uygulanan sanık ... yönünden, 7550 sayılı Yasanın 15. maddesiyle 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesinde yapılan "...ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır..." şeklindeki değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında, sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9715, Karar No: 2024/6252, Tarih: 23.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9715 E.  ,  2024/6252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/938 E., 2023/1494 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Pamukova Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/44 E., 2023/107 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile hükmün kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2016 tarihinde evlendiklerini, davacı evlendikten sonra eşinin ağır psikolojik sorunları olduğunu anladığını, gece geç saatlerde evden çıkıp gittiğini, yoldan geçen adamları evine çağırdığını, bir gün davacı-karşı davalının annesinin davalı-karşı davacının erkek kardeşini, yanına yatmaya çağırdığını gördüğünü ve bunu engellediğini, tüm bu yaşananlardan sonra davalı-karşı davacının psikolojik rahatsızlıkları olduğunu ve ömür boyu ilaç kullanmak zorunda kaldığını öğrendiğini, ilaçları düzgün kullanmadığı için davalı-karşı davacının, davacı-karşı davalıya yönelik küfürler ettiğini, evden kovduğunu, bıçakla davacı-karşı davalıya yaklaştığını, intihar girişiminde bulunduğunu, davacı-karşı davalının kaçmak zorunda kaldığını, davalı- karşı davacının davacı-karşı davalıyı sürekli kovması üzerine davacının evi terk etmek zorunda kaldığını, bu nedenle tarafların boşanmalarına, evlenme sebebiyle almış olduğu beyaz eşya ve elektronik aletlerin müvekkiline iadesine, ayrıca 10.000,00 TL manevî tazminatın karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan tahsiline karar verilmesini, cevaba cevap dilekçesinde ise 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kaçarak evlendikten sonra davacı-karşı davalının annesi ve ablası ile birlikte yaşadığı evde yaşamaya başladığını, müvekkilinin davacının ablasından sürekli baskı ve hakaret gördüğünü, müvekkilinin bazı ilaçları kullandıklarını bilmelerine rağmen ilaçlarını vermediklerini, davacı-karşı davalının eşini bir gün davalının ailesinin yanına buraya bıraktığını, aradan bir kaç gün geçmesine rağmen, gelip almadığın, bu evliliğin bitmesine sebep olan davacı-karşı davalının ablası olduğunu, müvekkilinin evlilikten doğan tüm sorumlulukları yerine getirdiğini, bu nedenlerle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakası, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, davalı-karşı davacının babasının almış olduğu telefonun iadesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemelerinin 06.10.2020 tarihli, 2019/101 Esas, 2020/277 Karar sayılı ilamı ile, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve evlilik birliğinin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayın akışı karşısında her iki taraf dava açmakta haklı oldukları 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu bulunması nedeniyle her iki tarafın da maddî ve manevî tazminat isteklerinin reddine, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 300,00 TL tedbir nafakasının davacı-karşı davalı erkek eşten alınarak davalı-karşı davacı kadın eşe ödenmesine, tedbir nafakasının hükmün kesinleşmesine kadar devamına, kararın kesinleşmesiyle birlikte, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla taktir olunan nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından, boşanma hükmü dışında istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından, boşanma hükmü dışında istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 17.02.2022 tarih, 2020/1408 Esas, 2022/264 Karar sayılı ilamı ile; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin (ç) bendi gereğince, tarafların taraf ve dava ehliyetlerinin bulunmasının dava şartı olduğu, bu hususun tıbbi yöntemlerle belirlenmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince, duruşmada yapılan gözlemleme ile, uzman olmadığı bir konuda, davalı kadının hukuki işlem ehliyetinin bulunduğu gerekçesi ile, yargılamaya devam olunarak, işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırılık oluşturduğundan, davacı-karşı davalı erkek vekilinin esasa ilişkin diğer istinaf sebepleri incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak, eksikliklerin giderilmesi ve dosyanın yeniden görülmesi için kararı veren İlk Derece Mahkemesine geri gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı karşı davacı ...'ın dava ehliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi hususunda Pamukova Sulh Hukuk Mahkemesi'ne bildirimde bulunulduğu, Pamukova Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2022/152 Esas - 2022/381 Karar sayılı dosyasında davalı karşı davacının kısıtlanmasına yer olmadığına dair karar verildiği verilen kararın 10.01.2023 tarihinde kesinleştiği, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, Mahkememizde oluşan vicdanî kanaate göre tarafların boşanmada eşit kusurlu kabul edildiği; asıl ve karşı davanın kabulü ile, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu bulunması nedeniyle her iki tarafın da maddî ve manevî tazminat isteklerinin reddine, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 300,00,00 TL tedbir nafakasının davacı-karşı davalı erkek eşten alınarak davalı-karşı davacı kadın eşe ödenmesine, tedbir nafakasının hükmün kesinleşmesine kadar devamına, kararın kesinleşmesiyle birlikte, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla taktir olunan nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı-karşı davalı kadın; kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, reddedilen tazminat talepleri, yararına hükmedilen nafakanın miktarı yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davacı-karşı davalı erkek; kusur belirlemesi, kadının davasının tümü, aleyhine hükmedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat talebinin reddi yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı-karşı davalı kadın; kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, reddedilen tazminat talepleri, yararına hükmedilen nafakanın miktarı yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davacı-karşı davalı erkek; kusur belirlemesi, kadının davasının tümü, aleyhine hükmedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat talebinin reddi yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı-davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı-karşı davacı kadın vekili; kusur belirlenmesi, tedbir-yoksulluk nafakası miktarı, reddedilen tazminatlar ile karşı davanın kabulü yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı-karşı davalı erkek vekili özetle;kusur değerlendirlmesi, karşı davanın kabulü, karşı taraf lehine verilen tedbir-yoksulluk nafakası ve reddedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davalarda taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davaların kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminatlar ve erkeğin tazminat talebinin reddinin yerinde olup olmadığı, tedbir -yoksulluk nafakasının miktarının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1530, Karar No: 2022/16135, Tarih: 15.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1530 E.  ,  2022/16135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda: İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 15.11.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/272 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dava konusu Sakarya İli, Kocaali İlçesi, Kocaali Mahallesi, 4764 parsel sayılı taşınmazın tapulama ile 08.08.1969 tarihinde edinildiği, halen davacı üzerine kayıtlı olduğu gibi taşınmazın tapu kaydında kıyı kenar çizgisi içinde kaldığına dair şerh de bulunmadığı ancak Fen Bilirkişisi raporuna göre taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, davacının mülkiyet hakkının kısıtlandığı anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak taşınmazın tespit edilen gerçek bedelinin TMK'nın 1007 nci maddesi gereğince davalı ...'den tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1)Tapu kaydındaki haciz şerhinin bedele yansıtılmasına karar verilmemesi,

2)Davalı harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan peşin ve ıslah harcının talep halinde iadesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken harçların karar kesinleştikten sonra talep halinde iadesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/272 Esas, 2021/235 Karar sayılı gerekçeli kararının;

a)Hüküm fıkrasına ayrı bir bent eklenerek (Tapu kaydındaki haciz şerhinin bedele yansıtılmasına) ibaresinin yazılmasına,

b)Harçla ilgili 5 inci bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkarılmasına,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/272 Esas, 2021/235 Karar sayılı gerekçeli kararının;

a)Hüküm fıkrasına ayrı bir bent eklenerek (Tapu kaydındaki haciz şerhinin bedele yansıtılmasına) ibaresinin yazılmasına,

b)Harçla ilgili 5 inci bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkarılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2 nci maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1 inci maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 8.400,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak davacıya, 8.400,00 TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalı ...'ye verilmesine, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2388, Karar No: 2024/5295, Tarih: 14.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2388 E.  ,  2024/5295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/318 E., 2023/436 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı ... Mühendislik şirketi vekili tarafından temyiz edilmek ve de davacı vekili tarafından duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 14.05.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı adına Av. ... ile davalı ... Mühendislik şirketi adına Av. ... geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; 400.709,29 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili aşağıda da detaylı olarak açıklandığı üzere bozmadan sonra 25.09.2023 tarihli talep arttırım dilekçesini vermek suretiyle maddi tazminat istemini 2.333.978,50 TL’ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.11.2019 tarih ve 2015/214 Esas, 2019/434 Karar sayılı kararıyla 12.08.2013 tarihli iş kazasının meydana gelişinde davacının %30, davalı Üst İşveren ... Mühendislik Şirketinin %30, davalı alt işveren Atse Mühendislik Şirketinin %40 oranında kusurlu olduğu, iş kazasından dolayı davacının artma tarihine kadar %34,20 sonrasında %58,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığından bahisle maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 125.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 11.11.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... Mühendislik Şirketi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi'nin 29.12.2021 tarih, 2020/260 Esas, 2021/2309 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan bahisle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı