muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3819, Karar No: 2008/11137, Tarih: 18.11.2008

Dava, Konya 5.İcra Müd.’ nün 2005/ 4533 sayılı dosyasında takibe konu çekten dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı dilekçesinde davalı alacaklı ile aralarındaki akdi ilişkinin boyutunun 162.413.738.216 TL olduğunu, buna karşılık 162.000.000.000 TL ödeme yaptığını, bu sebeple borçlu bulunmadığını ileri sürmüştür.

../..

(2)

Esas Karar

2008/3819 2008/11137

Davalı vekili, cevabında davacının 162.000.00 YTL ödemede bulunduğunu kabul etmiş, ancak davacının borcunun 166.980.652.096 TL olduğunu ve 162.000.000.000 TL ödeme düşüldükten sonra bakiyenin 4.980.652.096 TL olarak belirlendiğini, bu miktara işlemiş faizin eklenmesiyle 6.647.72 YTL alacağa ulaşıldığını, buna karşın kendilerinin yaptıkları takipte alacağı 6.000.00 YTL üzerinden hesaplayıp tahsil ettiklerini, bakiye asıl alacağın 777.620.000 TL bedelli 30.10.2004 tarihli faturadan ve iade edilmeyen 204 metre boru bedelinden kaynaklandığını belirtmiştir. Diğer alacak kalemleri ile ilgili uyuşmazlık yoktur. Davalı 30.10.2004 tarihli 772.620.000 TL’ lik fatura konusu malı davacıya teslim ettiğini kanıtlayamamıştır. Ancak 204 metre boru bedelinden kaynaklanan alacağını dosya içerisinde bulunan sevk irsaliyelerine dayandırmıştır. Bu sevk irsaliyelerinde teslim alan olarak imzası olan Naci Konyalıoğlu’ nun davacı şirketin müdürü olduğu ve bu sıfatla vekaletname imzaladığı anlaşılmıştır. Yine teslim alan kısmında imzası bulunan Ramazan Kurnaz’ ın davacının çalışanı olduğu ileri sürülmüştür.

Bu durumda mahkemece söz konusu teslim belgeleri yönünden davacı tarafın beyanı alınarak imza inkarı halinde gerekli inceleme yapılarak bu malların teslim edilip edilmediği belirlenerek buna göre taraflar arasındaki ticari ilişkinin boyutu ve ödeme gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi davacının kendi beyanına göre de 162.413.738.216 TL mal almasına karşın 162.000.000.000 TL ödeme yaptığını belirttiği gözetilmeden davanın tamamen kabulü de isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22189, Karar No: 2021/8646, Tarih: 26.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22189 E.  ,  2021/8646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında atılı suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına; ...’un çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile müstehcenlik suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Bakanlık vekilinin temyiz istemi ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında müstehcenlik suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece müstehcenlik suçundan dolayı mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve bu karara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, esasen bu hususta mahallinde merciince karar verildiği anlaşıldığından ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında atılı suçlardan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında atılı suçlardan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre olay tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğa isnat edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik suçlarının 5237sayılı TCK'nın 103/1, 103/4, 103/6, 109/2-3 b-f-5, 226/1-4. maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 66/1-d, 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 ve 10 yıllık olağan dava zamanaşımı sürelerine tabi bulunduğu ve hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilen suça sürüklenen çocuğun mahkeme sorgusunun yapıldığı 21.01.2010 ile inceleme günü arasında bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçlardan açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 18.01.2013 tarihli raporunda mağdurenin 16.08.2009 ve bir ay önceki tarihte mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi ve ruh sağlığındaki bozulmanın diğer suça sürüklenen çocuk ...’nin eyleminden de kaynaklandığının anlaşılması karşısında, söz konusu raporda bahsedilen ruh sağlığındaki bozulmanın 5237 sayılı TCK’nın 103/6.maddesinin tatbikini gerektiren müstakilen ruh sağlığının bozulması kapsamına girmediği ve mevcut haliyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında anılan maddenin uygulanamayacağı gözetilmeden lehe kanun değerlendirmesi yapılarak hatalı belirlenen kanuna göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Mevcut haliyle aralarında fikir ve eylem birliği bulunan suça sürüklenen çocukların üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle direncini kırdıkları mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerini aynı mekanda birbirini takiben gerçekleştirdikleri ve her birinin bizzat işlediği eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine TCK'nın 37. maddesi anlamında katılması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmedilen cezanın TCK’nın 103/3-a ve 43. maddeleri uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10629, Karar No: 2008/11057, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10629 E.  ,  2008/11057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, ayçiçeği, şeker pancarı ve patatesin değerlendime tarihi olan 2007 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22512, Karar No: 2011/3164, Tarih: 10.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/22512 E.  ,  2011/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kınık İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun, aleyhine başlatılan icra takibinde, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek İİK.nun 82.maddesi gereğince haczin kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın değeri tespit edilmeksizin, şikayete konu taşınmazın borçlunun haline münasip olduğunun belirtildiği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak, şikayete konu evin değeri ile borçlunun, taşınmazın bulunduğu Kınık ilçesinin, daha mütevazi bir yerinde, haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra, haline münasip evi alabileceği miktar, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1783, Karar No: 2021/8996, Tarih: 08.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1783 E.  ,  2021/8996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olan mağdure ...'nin, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 22.04.2015 havale tarihli dilekçe ile mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5709, Karar No: 2018/9937, Tarih: 11.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5709 E.  ,  2018/9937 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; kendilerine ait......... ile 129 ada 100 parselde davalı ...’a ait elektrik direklerindeki kaçak nedeniyle yangın meydana geldiğini, bu yangın neticesinde de davacı ...'e ait 129 ada 10 parsel üzerinde bulunan 20210m² meyve bahçesinin 5236m² alan içerisindeki 266 adet elma ağacının tamamının hasar gördüğünü, yine 1506m² alan içerisindeki 75 adet elma ağacının %50 oranında hasar gördüğünü, meydana gelen bu yangında bahçeyi sulamada kullanılan sulama tesisatının da tamamen yanarak kullanılamaz hale geldiğini, davacı ...'a ait 129 ada 100 parselde ise 20210m² alan içerisindeki makarnalık buğdayın yandığını, davalı kurumun bu yangında gerekli özen ve kontrolü sağlamadığından kusurunun bulunduğunu ve zararın tamamından sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik davacı ... için 58.816,20-TL, davacı ... için 10.812,35-TL'nin haksız fiil tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişler; 13.04.2016 tarihli dilekçeleri ile taleplerini davacı ... için 64.432,70 TL’ye, davacı ... için 12.429,15 TL’ye yükseltmişlerdir.

Davalı; meydana gelen zarar ile hareketleri arasında illiyet bağının olmadığını bu nedenle herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, ayrıca olay gününe ait herhangi bir arıza kaydının mevcut olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; taşınmazlarda meydana gelen zararın yangından kaynaklandığının sabit olduğu, davalı kurumun maliki bulunduğu elektrik direklerinden çıkan yangın nedeniyle meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, davacı ... için

.........

64.432,70-TL, davacı ... için 12.429,15-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-HMK’nın 26.maddesi (HUMK’nun 74. maddesi) hükmüne göre ise, mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.

2-HMK’nın 26.maddesi (HUMK’nun 74. maddesi) hükmüne göre ise, mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.

Dosyanın incelenmesinde; davacı ...’in dava dilekçesinde, 10 adet kavak ağacının yangında zarar gördüğüne dair bir iddiası ve bu zarara ilişkin talebi olmadığı halde mahkemece, iş bu davacı için talep aşılmak sureti ile 10 adet kavak ağacına yönelik zararın da iadesine karar verilmiştir.

O halde, mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, davacı ... için dava dilekçesindeki talebe ilişkin hüküm kurulması gerekirken, taleple bağlılık kuralına aykırı olacak şekilde talep aşılmak suretiyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Borçlar Kanunu'nun 43/1.maddesinde ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 51/1 maddesinde, hâkimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirleyeceği açıklanmıştır.

Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarının fazla yüklenmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çıkan çok sayıda yangına engel olunamadığı, davalının da kamu hizmeti gördüğü gözetilerek, olay tarihi itibariyle yürürlükte olan TBK’nun 51. maddesi gereğince belirlenen zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun tutarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Mahkemece, bu yönünün göz ardı edilmesi de, doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı lehine BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2013/14209, Karar No: 2014/25, Tarih: 17.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14209 E.  ,  2014/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOYULHİSAR KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2012/1-2013/5

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında E...Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu...ada 8 parsel sayılı 1.879,47 ve ...ada 21 parsel sayılı 421,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle K..Ö.... adına tespit edilmiştir. Davacı A.. Ö.., çekişmeli taşınmazların müşterek muris B..Ö..'ten intikal ettiği ve mirasçılar arasında taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, "tespit malikinin tüm mirasçıları davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması" gereğine değinen Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, temyize konu ...ada 8 ve ... ada 21 parsel sayılı taşınmazların kök muris B... Ö... mirasçıları adına Koyulhisar Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/200-200 Esas, Karar sayılı veraset ilamındaki payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar M.. Ö.. ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı Bedri'den kaldığı uyuşmazlık konusu değildir. Davalı taraf satın almaya dayanmış yargılama sırasında davacı Azimet'in de kendisine düşen taşınmazı sattığını belirtmiştir. Mahkemece cevap dilekçesinde sözü edilen senetlerden dosya içerisinde bulunan 08.01.1972 tarihli satıcısı B..Ö..olan senedin temyiz dışı taşınmazları kapsadığı, temyize konu taşınmazların paylaşılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak taksim hususuna ilişkin yeterli bir araştırma yapılmamıştır. Eksik inceleme ile karar verilemez. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için; paylaşmayı kanıtlama yükümlülüğünün paylaşmaya dayanan davalı tarafa ait olduğu göz önüne alınarak, davalı taraftan muristen kalan tüm taşınmazlar ve paylaşmaya ilişkin diğer delilleri sorulup belirlenerek mahallinde temyiz konusu taşınmazların bulunduğu yeri iyi bilen yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları aracılığıyla yeniden keşif yapılmalı, bundan sonra keşfe katılacak yerel bilirkişi ve tanıklardan miras bırakanın ölümünden sonra terekesinin tüm mirasçıların veya yasal temsilcilerinin katılımıyla rızaen paylaşılıp paylaşılmadığı, paylaşma yapılmışsa her bir mirasçıya miras payına karşılık hangi taşınmazların veya menkul mal ya da hakların verildiği sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri kadastro tutanaklarıyla denetlenmeli, temyiz konusu taşınmazların böyle bir paylaşma varsa kime isabet ettiği, kim tarafından ne zamandan beri kullanıldığı, bu taşınmazların davacı A.. Ö.. tarafından davalıların miras bırakanına satılıp satılmadığı, Azimet adına paylaşma nedeniyle tespit edilen başka taşınmazlar bulunup bulunmadığı belirlenmeli, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde kadastro tutanak bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilmek suretiyle aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek ondan sonra karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 17.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.