muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3412, Karar No: 2025/3330, Tarih: 16.06.2025

aralığı ve 20.05.2015-06.07.2015 tarih aralığındaki tedaviler ve bu işlemlerin bedelleri

için ödediği veya ödeyeceği bedeller için davalının davacıya herhangi bir borcunun

olmadığı, bu bedelleri belirlerken SGK mevzuatına ve ücretlendirmelerine göre değil

... Birliği Asgari Ücret Tarifesine göre kendisinin belirleyebileceği; ancak 15.05.2015-20.05.2015 tarihleri arasında sigortalı ... için ...

Hastanesine ödediği 23.464,71 TL bedel için davalıdan alacaklı olduğu, her ne kadar davacı vekilince raporun esasen SGK Hekimi Dr bilirkişi ... tarafından hazırlandığı diğer bilirkişilerin önceki hükme esas alınan raporlarındaki görüşünü değiştirme nedenlerini açıklamadıkları bildirilmiş ise de Yargıtay bozma ilamında da adı geçen bilirkişinin heyete dahil edilmesi gerektiğinin bildirildiği, kaldı ki SMMM bilirkişi ... ve Uzm Dr. Bilirkişi ... tarafından sunulan ve önceki hükme esas alınan 15.02.2021 tarihli 19.10.2021 tarihli raporların " acil durum sayılmadığı takdirde" denilerek kesin bir tespit içermediği, SGK uzmanı Dr. Bilirkişi ... da dahil edilerek sunulan raporun talep edilebilecek ücretin belirlenmesine yönelik tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, Yargıtay denetimine uygun ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulune; 23.464,71 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı tarafa verilen kesin süre içerisinde bilirkişi ücretinin yatırılmaması nedeniyle davalının bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılması gerektiğini, bilirkişi raporunun bozma ilamına uygun olmadığını, mevzuat uyarınca acil durum nedeniyle davalının ücret talep edemeyeceğini, hastanın eşinden alınan onamın mutlak butlanla batıl olduğunu, davalının talep ettiği ücretin tarifeye uygunluğunun denetlenmediğini, başka bir heyetten rapor alınması gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası sonucu yaralanan işçi için davalı ... hastaneye ödenen tedavi giderlerinin, acil sağlık hizmetleri kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumundan alınması gerektiği iddiasıyla tahsili istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, davalı tarafça bilirkişi ücretinin yatırıldığı kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, davalı tarafça bilirkişi ücretinin yatırıldığı kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19299, Karar No: 2021/8580, Tarih: 08.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19299 E.  ,  2021/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan 20.04.2015 tarihli tebliğ işlemi usulsüz olduğu gibi temyiz dilekçesi ekinde sunulan belgeden sanığın 20.04.2015-28.04.2015 tarihleri arasında hastanede tedavi görmekte olduğu, geçerli bir mazeretinin de bulunduğu anlaşılmakla, 22.07.2015 tarihli temyizinin süresinde olduğu belirlenip temyiz isteminin reddine dair 04.06.2015 tarihli ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10556, Karar No: 2019/2730, Tarih: 27.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10556 E.  ,  2019/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa, dosya içeriğine göre, olay günü sanığın el arabası ile üç adet logar kapağını taşıdığını gören polislerin sanığı durdurduğu, sanığın suça konu logar kapaklarını çaldığı yeri gösterdiği, bu yerin belediyenin alt yapı çalışması yapması nedeniyle yolu kapattığı yer olduğu, Can sokak ile At pazarı sokağının kesiştiği yerde iki adet logar kapağının yerinde olmadığı ve etrafının iş makineleriyle kazıldığının tespit edildiği, sanığın döküm malzemeden yapılmış ve üzerinde aidiyeti ile ilgili bilgi bulunan logar kapağını aldığını tevilli olarak ikrar ettiği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suçun (5237 sayılı TCK 142/1-a ,143. ve 168/1. maddeleri) sabit olması karşısında, anılan suçlardan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/428, Karar No: 2018/6926, Tarih: 14.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/428 E.  ,  2018/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur Ethem Arıtürk'e yönelik yağma ve sanıklar ... ve ... hakkında mağdur Ethem Arıtürk'e yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nin 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "Değerin azlığı"nın 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda ilk eylemde sanık ...'ın mağdurun üstüne arayarak bulduğu 2 TL parayı aldığı, ikinci eylemde sanıklar... ve...'un mağdurdan tehditle 20 TL para ve bir paket sigara vermesini istedikleri, olayın özellikleri ve suç tarihleri de gözetildiğinde yağmalanan ve yağmalanmak istenen miktarın değer olarak az kabul edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... savunmanları ve katılan Ethem Arıtürk vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğameye aykırı olarak ONANMASINA, 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/8288, Karar No: 2022/626, Tarih: 19.01.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/8288 E.  ,  2022/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26/10/2005 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24/07/2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile tapu kaydına dayanarak müvekkilinin 9 parça taşınmazı bulunduğunu, bu taşınmazların yıllardır davalılar tarafından ekip biçilerek müdahalede bulunulduğunu, gayrimenkullerin hudut itibariyle nazara alınarak yüzölçümünün tespiti ile davalıların haksız müdahalelerinin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı taraf temyiz etmiştir

4721 sayılı TMK m. 683'deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK'nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Dava mülkiyete dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkin olup davacı tapu kaydına dayanmıştır.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz başında keşif yapılmış, mahalli bilirkişilerin taşınmazları mevki ve hudutları itibariyle bilmediklerini beyan etmeleri üzerine mahkemece ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de; dava konusu taşınmazların bulunduğu mahalde kadastro çalışması yapılıp yapılmadığı, taşınmazların tapu kaydının oluşup oluşmadığı araştırılmamıştır. Bu nedenle yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz başında keşif yapılmış, mahalli bilirkişilerin taşınmazları mevki ve hudutları itibariyle bilmediklerini beyan etmeleri üzerine mahkemece ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de; dava konusu taşınmazların bulunduğu mahalde kadastro çalışması yapılıp yapılmadığı, taşınmazların tapu kaydının oluşup oluşmadığı araştırılmamıştır. Bu nedenle yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.

Mahkemece öncelikle; davacı tarafın dayandığı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu müdürlüğünden getirtilmesi sonrasında ilgili kadastro müdürlüğünden dava konusu taşınmazların paftaya bağlanıp bağlanmadığı ve mahalinde kadastro çalışması yapılıp yapılmadığının sorulması, var ise taşınmaz ve çevresini gösteren kadastro paftası getirildikten sonra taraf delilleri toplanarak, mahalinde keşif yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir. Yukarıda açıklanan hususlar yerine getirilmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru görülmeyip hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/8944, Karar No: 2011/9313, Tarih: 14.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8944 E.  ,  2011/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14.01.2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, davalı yüklenici ... ile dava dışı arsa sahipleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, yüklenicinin 9 sayılı parselde yapacağı binada 10 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerin arsa sahiplerine isabet ettiğini, kendilerinin dava dışı arsa sahiplerinden bu bağımsız bölümleri satın aldıklarını, arsa sahipleri ile yüklenici arasındaki sözleşme gereğince binanın iskan giderlerinin yüklenici tarafından karşılanması gerektiğini, fazla haklar saklı kalmak koşuluyla her bir davacı için 1.000,00 TL iskan harç ve giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslahla bu istemlerini 3.172,24’er TL’ye çıkarmışlardır.

Davalı yüklenici, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı yüklenici ... temyiz etmiştir.

Davacıların iddiasına göre, davacılar 9 sayılı parselde davalının yüklenici sıfatıyla inşa ettiği binadan arsa sahiplerine isabet edecek bağımsız bölümleri, arsa sahiplerinden satın almıştır. Başka bir anlatımla, davacılar ile davalı arasında akti bir ilişki bulunmamaktadır. İncelenen sözleşmelerden de davalı yüklenicinin arsa sahipleri tarafından kendilerine bırakılacak bağımsız bölümleri üçüncü kişilere satmaları halinde iskan giderlerini üçüncü kişilere ödeme taahhüdünde bulunmadığı da anlaşılmaktadır.

./..

2011/8944 - 2011/9313 -2-

Borçlar Hukukunda sorumluluk sözleşme ilişkisinden veya doğrudan kanundan doğar. Kanundan doğan borçların nedeni ise, sebepsiz zenginleşme veya haksız iktisap olabileceği gibi vekaletsiz iş görme de olabilir. Davanın tarafları arasında borcun nedeni olacak bir sözleşme ilişkisi bulunmadığı gibi davadaki istemin dayanağı da kanundan kaynaklanmamaktadır. Dolayısıyla, davalının hasmı davalı yüklenici değil, kendileri ile akti ilişkisi bulunan dava dışı arsa sahipleridir.

Mahkemece yapılan bu saptamalara göre davanın reddi gerekirken, sorumluluğun tayininde yanılgıya düşülerek istemin hüküm altına alınması doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 14.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4653, Karar No: 2019/8833, Tarih: 18.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/4653 E.  ,  2019/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ...’na doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edilen adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6735, Karar No: 2006/7447, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6735 E.  ,  2006/7447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemlerine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazda davacı ... dışında, ..., ..., ... ve ... da paydaş durumundadırlar.

Oysa, 09.12.1999 tarihli sözleşmede, adıgeçen paydaşlardan ... taraf değildir. Bu sözleşme tüm paydaşlarca yapılmadığından ifâ kabiliyeti olmayan bir sözleşmedir. Davacının bir bütün olarak ifâ yönünden geçerli olmayan bu sözleşmeye dayanarak, sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle sözleşme uyarınca kendisine verilmesi gereken bağımsız bölüm ve kira bedelini talep hakkı yoktur. Mahkemenin bu iki kalem alacağa da hükmetmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, tapu, kerpiç ev ve avlu niteliğinde olup, kural olarak, arzın mütemmim cüz’ü uyarınca kerpiç ev ve avlu üzerinde diğer tapu malikleri de paydaş durumundadırlar. Bu ev üzerinde tapudaki durumun aksine diğer paydaşların haklarını ortadan kaldıran bir işlemin mevcudiyeti araştırılıp, kesin bir sonuca varılmadan, kerpiç ev ve avlu bedelinden davacı payı yerine, diğer paydaşların paylarının karşılığı olan bedellerin de davacıya verilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7223, Karar No: 2011/10317, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/7223 E.  ,  2011/10317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 01.08.1994-31.12.1995, 01.06.1998-31.12.1998,01.06.2000 -30.04.2002, 30.04.2002- 23.07.2008 tarihleri arasındaki 2926 sayılı Yasaya tabi Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ve davalı Kurumun yarattığı hukuki dayanaktan yoksun muarazanın önlenmesine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.08.1994-31.12.1995, 01.06.1998-31.12.1998 , 01.06.2000- 31.04.2002, 30.04.2002 -23.07.2008 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine,davalı kurumun bu hususlarda yarattığı muarazanın men’ine karar verilmiştir.