muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/144, Karar No: 2011/192, Tarih: 27.09.2011

Yerel mahkeme ise 17.12.2010 gün ve 807-943 sayı ile;

“...Tüm dosya kapsamı mağdurun baştan beri tutarlılık arz eden dosya kapsamı ile uyumlu beyanı, sanığın yargılanmakta olduğu dosyaların mağduru olan A. İ.. Ç.., E. G.. ve S. H..nun beyanları, mağdur hakkında düzenlenen doktor raporları, mahkememizin 2005/892 esas 2005/1147 karar sayılı dosyası ve bu dosyanın da çocuğun cinsel istismarına yönelik olup mahkememizce sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş olması ve kararın Yargıtay’ca onanarak kesinleşmesi, 8 yaşında olan mağdurun hayatın olağan akışı içerisinde diğer mağdurlarla anlaşarak veya tek başına sanığın kendisine istismarda bulunduğunu kurgulayıp bunu hayata geçirmesinin mahkememizce uygun görülmemesi, beraat kararı verilen dosyada dahi sanığın mağduru rızası dışında kucağına alıp sürtündüğünün sabit olması, göz önüne alındığında sanığın şikayet tarihinden önce 2008 yılı içerisinde mahkememizce belirlenemeyen bir tarihte yukarı katta evine çıkmakta olan mağdureyi evde bir şey arıyorum yardım eder misin diye evine çağırdığı, mağdure çekince gösterince kolundan tutarak mağdureyi evin içerisine aldığı ve mağdureyi kucağına alarak zıplatıyormuş görüntüsü altında cinsel organını mağdurenin poposuna sürttüğü, mağdure gitmek istediğini söylediğinde bıraktığı böylelikle 15 yaşından küçük mağdureye karşı cinsel yönden istismar ettiği anlaşılmakla sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda anlatılanlar ışığında, sanığın kastının yoğunluğu apartmanın giriş katında oturmasının verdiği kolaylıktan faydalanarak apartmana girip çıkmakta olan çocukları gözetleyip çocuklar birbirini görmeden ve çocukların da tepkisini çekmeyecek şekilde onlarla oynuyormuş izlenimi vererek istismar etmesi mahkememizce 2005 yılında aynı nitelikte suçtan hapis cezası ile cezalandırılmasına rağmen ıslah olmadığını gösterecek şekilde aynı suçu işlemeye devam etmesi, mağdurenin 8 yaşında olması ve bu olayın hem mağdureyi hem de ailesini toplum içinde rencide etmesi göz önüne alınarak sanığa verilen ceza takdiren en üst sınırdan tayin edilmiş önceki hükümle sanık hakkında TCK’nun 62. maddenin uygulanmamasına rağmen sanığın Yargıtay bozma ilamından sonra beraat edeceğine inandırılması sanık lehine takdiri indirim sebebi kabul edilmiş ve sanık hakkında TCK’nun 62. madde takdiren uygulan¬mıştır

Mahkememizce verilen karar sanık müdafinin temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2010/6268 esas 2010/7101 karar sayılı ilamıyla sanığın müsnet suçu işleyip işlemediği hususunun şüphede kaldığı eylemin sübutu veya cinsel amaçlı yapıldığı hususlarında soyut kalan mağdure beyanı dışında mahkumiyetine yeterli somut ve tarafsız delilin bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verildiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkememizce verilen karar sanık müdafinin temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2010/6268 esas 2010/7101 karar sayılı ilamıyla sanığın müsnet suçu işleyip işlemediği hususunun şüphede kaldığı eylemin sübutu veya cinsel amaçlı yapıldığı hususlarında soyut kalan mağdure beyanı dışında mahkumiyetine yeterli somut ve tarafsız delilin bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verildiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Her ne kadar mahkememizce verilen mahkûmiyet hükmü Yargıtay 5. Ceza Dairesi tarafından sanığın beraatına karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuş ise de; tüm dosya kapsamı 8 yaşında olan mağdurenin sanığa bu yönde suç isnat etmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmemesi sanığın komşusunun çocuğu olan mağdureyi sevmek istese idi anne babasının yanında veya sokakta sevebileceği, evine çağırıp içeri aldığı mağdureyi kucağına alarak zıplatması göz önüne alındığında mahkememizce kurulan hükmün yerinde olduğu kanaatine varıldığı” gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “onama” istekli 20.05.2011 gün ve 111560 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın basit cinsel istismar suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık sanığın üzerine atılı suçunu işleyip işlemediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

03.06.2008 tarihinde inceleme konusu dosyanın mağduresi D. B.., başka dosya mağdureleri A.Ç.., E.G..ve S. H. ile ailelerinin, Kayseri Emniyet Müdürlüğüne sanık Asaf S. Ö..'in küçük mağdurelere karşı cinsel istismar suçunu işlediği iddiasıyla başvuruda bulunmaları üzerine soruşturma başlatıldığı,

Mağdurelerin aynı site içinde oturan komşu ailelerin çocukları olup çoğunlukla birlikte vakit geçirdikleri, farklı zamanlarda sanığın kendilerine yönelik davranışlarını birbirlerine anlattıkları, bir süre sonra sanığın kendilerine yönelik davranışlarını annelerine de söylemeye karar verdikleri, mağdure E.B..'nun sanığın kendisine yönelik davranışlarını annesi T..'a, başka dosya mağduresi E. G..'nun da annesi Ke..'a anlattığı, K. G..'nun durumu görüşmek üzere T. B..'nun evine geldiği, K..ve T...’ın çocuklarının cinsel istismara maruz kaldığı düşüncesiyle sanık hakkında şikayetçi olmaya karar verdikleri, bu kararlarını diğer dosya mağdureleri A. Ç..ve S. H..'nun ailelerine bildirdikleri ve hep birlikte sanık hakkında şikayetçi oldukları,

Aşamalarda sanığın mağdureye yönelik gerçekleştirdiği iddia edilen cinsel istismar eyleminin tarihinin tespit edilemediği,

Aynı gün şikayet konusu edilen diğer mağdurelere yönelik eylemler nedeniyle yapılan soruşturmalar sonucunda;

Aşamalarda sanığın mağdureye yönelik gerçekleştirdiği iddia edilen cinsel istismar eyleminin tarihinin tespit edilemediği,

Aynı gün şikayet konusu edilen diğer mağdurelere yönelik eylemler nedeniyle yapılan soruşturmalar sonucunda;

Sanık hakkında, mağdure A. Ç..'e yönelik cinsel istismar iddiasıyla Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesine açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verildiği, kararın katılan tarafından temyiz edildiği, UYAP sisteminden yapılan araştırmada Yargıtay 14. Ceza Dairesinde inceleme sırası beklediği,

Mağdure S.H..'na yönelik cinsel istismar iddiasıyla Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı ve davanın derdest olduğu,

Mağdure E.G..'na yönelik cinsel istismar iddiasıyla Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı ve davanın derdest olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Mağdure Kayseri Emniyet Müdürlüğünde, olay günü eve çıkarken sanığın kendisini evine çağırdığını, kolundan tutarak evin içine götürdüğünü, üzerinde eşofmanı olduğu halde kucağına oturttuğunu, kucağında zıplattığını, eve gitmek istediğini söyleyince sanığın kucağın¬dan inerek evden çıktığını,

Yargılama aşamasında ise benzer şekilde anlatımda bulunup, olayın 23 Nisan Bayramından iki üç gün kadar önce olduğunu, başına gelenleri arkadaşları E.. ve İ.. ile konuştuğunu,

Tanık E.G..; görgüye dayalı bilgisi olmadığını sanığın mağdure E..’ya önü ile bir şeyler yaptığını mağdureden duyduğunu,

Tanık A.Ç..; olayı görmediğini, sanığın mağdureyi kucağına alıp 5-6 kez kaldırıp indirdiğini mağdurenin söyledi ğini,

Tanık B. B..; mağdurenin kardeşi olduğunu, tarihi hatırlayamadığı bir günde kardeşi E.., arkadaşları A..ve E..’nun sanık hakkında içki içtiği ve sapık olduğu şeklinde konuştuklarını, dedikoducu kadınlar gibi konuşmayın diye onları uyardığını, bu olaydan birkaç gün sonra sanığın kardeşi E..’yı kucağında zıplattığını duyduğunu,

Savunma tanıkları S. Hı.., Ni. Y.., N.K.. ve G.B..ise, sanıkla uzun süredir komşuluk ilişkisi içerisinde olduklarını ve sanığın çocuklara karşı cinsel istismar niteliğinde herhangi bir eylemini görmediklerini beyan etmişlerdir.

Sanık aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, mağdure ile aynı apartmanda oturup ailece görüştükleri şeklinde savunmada bulunmuştur.

Savunma tanıkları S. Hı.., Ni. Y.., N.K.. ve G.B..ise, sanıkla uzun süredir komşuluk ilişkisi içerisinde olduklarını ve sanığın çocuklara karşı cinsel istismar niteliğinde herhangi bir eylemini görmediklerini beyan etmişlerdir.

Sanık aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, mağdure ile aynı apartmanda oturup ailece görüştükleri şeklinde savunmada bulunmuştur.

Amacı, maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden kurmak olan ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; “suçsuzluk” ya da “masumiyet karinesi” olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latince; “in dubio pro reo” olarak ifade edilen “kuşkudan sanık yararlanır” ilkesidir. Bu ilkenin özü ceza davasında sanığın cezalandırılması bakımından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin kuşkunun, sanığın yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, bir suçun gerçekten işlenip işlenmediği veya işlenmiş ise gerçekleştirilme biçimi konusunda kuşku belirmesi halinde uygulanacağı gibi, dava koşulları bakımından da geçerlidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın işlediği iddia edilen eylemden uzunca bir süre geçtikten sonra mağdure ve yargılama aşamasında tanık olarak dinlenen üç arkadaşının sanık hakkında benzer iddialarla şikayette bulunmaları üzerine soruşturmanın başlatılması, mağdure ve tanıkların çelişkili anlatımda bulunmaları, tüm anlatımlarda yer, zaman ve eylemin gerçekleştirilme şeklinin farklılık göstermesi ve dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği hususu kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlarla ispatlanamamıştır.

Öte yandan geçmişte ırza tasaddi suçundan hükümlülüğü bulunan sanığın inceleme konusu suçu da işlediği yönünde değerlendirmede bulunmak suçsuzluk karinesine aykırıdır.

Bu nedenlerle, yerel mahkemece kanıtların değerlendirilmesinde takdir hatasına düşülüp maddi bulgularla desteklenmeyen mağdure anlatımı ve geçmiş hükümlülük kanıt olarak kabul edilip varsayımlara dayalı olarak mahkumiyet hükmü kurulması yerinde değildir.

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararı isabetli bulunduğundan, yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2010 gün ve 807-943 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2011 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3899, Karar No: 2025/2533, Tarih: 13.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/3899 E.  ,  2025/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/723 E., 2023/41 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kandıra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/62 E., 2021/505 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından duruşma istekli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 13.05.2025 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde, temyiz eden davacı ... ile temyiz edilen davalı ... geldi. Davetiye tebliğine rağmen diğer davalılar gelmedi. Yokluklarında duruşmaya başlandı. Gelen asillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Davacı dava dilekçesinde; davalılar ile kardeş olduğunu, muris....'ün 13.03.2009 tarihinde vefat ettiğini, Kocaeli ili Kandıra ilçesi Yağcılar köyünde yapılan kadastro çalışmalarında hatalı olarak 164 ada 3, 209 ada 23,160 ada 37 ve 129 ada 2 parsel sayılı taşınmazların müteveffa babaları adına tespit ve tescil edildiğini, babasının 2004 senesinde tüm çocuklarını toplayıp mal paylaşımında bulunduğunu, mirasçılardan ... ve ...’nın 2004 yılında tüm haklarını bedel karşılığında tarafına devir ve temlik ettiğini ileri sürerek taşınmazların tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargılama sırasında çekişmeli 129 ada 2 ile 160 ada 37 parsel sayılı taşınmazlar hakkında tefrik kararı verilmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, 09.09.2009 tarihli miras paylaşım ve feragat sözleşmesi altındaki imzanın davalıya ait olmadığının Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/555 Esas sayılı dava dosyasında yapılan adli tıp incelemesi ile ispatlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde; kardeşler arasında yapmış oldukları mal paylaşımına göre belirtilen taşınmazların ...'e ait olduğunu belirterek açılan davayı kabul etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından davalılar aleyhine açılan davanın, işlemden kaldırıldığı 07.04.2021 tarihinden itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle HMK'nın 150/5. maddesi uyarınca 08.07.2021 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından davalılar aleyhine açılan davanın, işlemden kaldırıldığı 07.04.2021 tarihinden itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle HMK'nın 150/5. maddesi uyarınca 08.07.2021 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, davacının 14.12.2020 tarihli duruşmasında hazır bulunduğu, duruşmada yeni duruşma gününün 07.04.2021 tarihine bırakıldığı, 07.04.2021 tarihinde yapılan duruşmaya davacının duruşma gün ve saatinden haberdar olmasına rağmen mazeretsiz olarak katılmadığı, dosyanın HMK'nın 150. maddesi gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği, yasal süresi içerisinde yenilenmeyen dosyada, İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; duruşmaya kronik ülseratif kolit hastası olması ve rahatsızlığı nedeniyle gidemediğini ve mazeret sunamadığını, bu hastalığının kronik olup yürüme ve normal hayat fonksiyonlarını ifada sıkıntıya neden olduğunu, Mahkemece bekletici mesele yapılan dosyaların dikkate alınarak tarafına tebligat gelmesini beklediğini, ancak bu arada 3 aylık süre içinde yenileme yapılmadığından bahisle davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebligatının kendisine gönderildiğini, Nisan 2021 de alınan karar ile 17 Mayıs tarihine kadar tam kapanma olduğunu, bunun dikkate alınması gerektiğini, tarafın mazeretini duruşmadan önce veya duruşma sırasında ulaştırma olanağının bulunmadığı hallerde duruşmaya katılmamanın geçerli bir özre dayalı olup olmadığının incelenip gözetilmesinin zorunlulu olduğunu belirterek ve re'sen göz önünde bulundurulacak nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kadastro sonucu .... ili .... ilçesi ... köyünde bulunan .... ada 3 parsel ile 209 ada 23 parsel sayılı sırasıyla 390,45 ve 1.391,75 m2 yüz ölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ....adına tespit edilmiş, daha sonra tespite itiraz davası sonucu hükmen tespit gibi tescillerine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Kadastro sonucu .... ili .... ilçesi ... köyünde bulunan .... ada 3 parsel ile 209 ada 23 parsel sayılı sırasıyla 390,45 ve 1.391,75 m2 yüz ölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ....adına tespit edilmiş, daha sonra tespite itiraz davası sonucu hükmen tespit gibi tescillerine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 435,50 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Temyiz edilen davalılar vekili duruşmaya gelmediğinden lehine duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9524, Karar No: 2021/11589, Tarih: 23.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/9524 E.  ,  2021/11589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; ''Mahkemece 397 parsel sayılı taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde yargılama devam ederken yapılan 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B madde uygulamasının yok hükmünde olduğu, çekişmeli taşınmazın Kadastro Mahkemesinin 1994/1085 Esas, 2002/16 Karar sayılı kararıyla orman niteliği ile tescil edilen 397 sayılı parsel içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı, mahkemenin kararına esas aldığı Kadastro Mahkemesinin 1994/1085 Esas, 2002/16 Karar sayılı kararında 397 sayılı parsel ile ilgili olarak orman niteliğiyle tescil kararı verilmiş ise de, kadastro mahkemesine açılan davada 397 sayılı parselin tamamının davalı olmayıp bir bölümü davalı olduğu halde, mahkemece 397 sayılı parseldeki davalı olan bölümün eldeki davaya konu yer olup olmadığı belirlenmeden, bu bölümlerin 3402 sayılı Kanun'a 5831 sayılı Kanunl'a eklenen Ek 4. madde uyarınca kullanım kadastrosuna konu edilip edilmedikleri araştırılıp, konu edilmiş iseler kadastro tespit tutanak örnekleri getirtilmeden karar verildiği açıklanarak, Kadastro Mahkemesine konu taşınmaz bölümleri ile temyize konu davada çekişmeli bulunan taşınmazlar kadastro paftası ve memleket haritası üzerinde denetime elverişli olarak bir arada gösterilerek sonucuna göre karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 112 ada 2 parsel sayılı 273,02 metrekare yüzölçümlü olarak tarla vasfında davalı Hazine adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman olduğunun tespitine, tapunun beyanlar hanesindeki şerhlerin terkinine, meni müdahale ve kal talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre davacı ... İdaresi vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre davacı ... İdaresi vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Mahkemece, yargılama harçlarının davacı ... İdaresinden alınmasına karar verilmiş ise de karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile ..., 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'na göre alınan harçlardan, bu Kanun'da belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaf tutulduğundan, davacı ... İdaresi aleyhine harçlara hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bozma sebebi yapılmamış ve hükmün aşağıda belirtilen kısmının HMK'nin 370. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... İdaresi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün 4 nolu bendinin a ve b fıkralarıyla birlikte hükümden çıkarılmasına ve yerine ''Davacı ... İdaresi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan harcın iadesine '' ifadesinin eklenmesine, HMK’nin 370. maddesi gereğince hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13784, Karar No: 2013/27949, Tarih: 28.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13784 E.  ,  2013/27949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.03.2013