muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5107, Karar No: 2009/12244, Tarih: 27.10.2009

2-Davacı, Bakanlıklarına bağlı İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin temizlik işlerini davalının üstlendiğini, çalışan işçilerin ... hukukundan doğan her türlü işçilik hakları ile ilgili tazminatlarından da davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Dava dışı işçinin ... akdinin haksız feshedildiğini belirterek İzmir 5.... Mahkemesinde açtığı dava sonunda hesaplanan tazminatın ... bu eldeki davanın tarafları olan davacı ve davalıdan tahsiline karar verildiğinde ve icra takibi sonunda da, davacı Bakanlık tarafından girişilen icra takibi sonucunda işçiye ödendiği yönünde taraflar arasında ihtilaf yoktur İhtilaf, işçiye ödenen bu tazminattan hangi tarafın veya tarafların ne oranda ve işçinin çalıştığı sürenin hangi miktarından kimin ne oranda sorumlu olacağından kaynaklanmaktadır. Davalı savunmasında davalı Bakanlığa bağlı hastanenin temizlik ihalesini kazandığı 6.10 2003 tarihinden sözleşmenin son bulduğu 18.7.2004 tarihi arasındaki süre içerisinde adı geçen işçinin kendi nezdinde çalıştığını sorumluluğu kabul edilse bile bu süre ile sınırlı olması gerektiği, 1.1.1999 tarihinden itibaren hesaplanan tazminattan sorumlu tutulamayacağını savunmuş; dava dışı işçinin İzmir 5.... Mahkemesinde 2004/779 esas sayılı dosyası ile açtığı dava sonucunda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı işçi ...'nun 1.1.1999 tarihinden itibaren temizlik işçisi olarak başka firmaların işçisi olarak çalışmaya başladığı, 6.10.2003 tarihinden aktin fesh edildiği 6.10.2004 tarihine kadar da Davalı ... nezdinde işçiliğini devam ettirdiği belirtilmiştir. Bu Durumda davalı, dava dışı işçinin kendi nezdinde çalışmadığı dönemin tazminatlarından sorumlu tutulamayacağı gibi, ... mahkemesince hüküm altına alınan ve üst işveren davacı tarafından işçi ...'nin giriştiği icra takibi sonucu işçiye ödenen tazminatın tamamından da (sözleşmede açık bir hüküm bulunmaması halinde) sorumlu tutulamaz. Hal böyle olunca öncelikle taraflar arasında düzenlendiği iddia olunan 6.10.2003 tarihli sözleşme ile sözleşme eki belgeler ve ihale evrakları getirtilmeli, sözleşme ve eklerinde işçi tazminatları konusunda bir hüküm bulunup bulunmadığı ve dava dışı işçinin davalı nezdinde ne kadar süre ile çalıştığı ve çalıştığı süre ile sınırlı olarak ne kadar tazminattan davalının sorumlu olması gerektiği, konusunda uzman bilirkişi veya kurulu aracılığı ile tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli, ayrıca taraflar arasındaki sözleşme veya eklerinde işçilere ödenecek tazminatlar yönünden hüküm bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa o hükme itibar edilmek, hüküm bulunmaması halinde de davacı bakanlığın üst işveren durumunu muhafaza etmesi ve bir sonraki ihalede 350 olan işçi sayısını 290 a düşürmesi ve bu nedenle işçinin ... aktinin feshine böylece vesile olması gözetilerek doğan zarardan her iki tarafın birlikte ve yarı yarıya sorumlu oldukları kabul edilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmelidir

... aktinin feshine böylece vesile olması gözetilerek doğan zarardan her iki tarafın birlikte ve yarı yarıya sorumlu oldukları kabul edilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönleri gözardı ederek eksik incelemeyle yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5268, Karar No: 2007/5451, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5268 E.  ,  2007/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde adın düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, kişiye bağlı haklardan olan adın değiştirilmesi istemine ilişkindir. Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden davacı ...’in nüfus kaydında “... ” olan adının “ ...” olarak değiştirilmesi konusunda özel bir yetkiyi içermemektedir. Vekilin, kişiye sıkı sıkıya bağlı kişilik hakları ile ilgili böyle bir davayı açabilmesi için vekaletnamesinde özel bir yetkinin bulunması gerekir.

Bu durumda mahkemece, genel vekaletname ile dava açan avukata dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde vekil vekaletnamesini getirmediği ya da asil bir dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere onay verdiğini bildirmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bu konu dikkate alınmadan davaya bakılıp esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2445, Karar No: 2020/8318, Tarih: 10.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/2445 E.  ,  2020/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1)Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2)Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1- Gerekçeli karara ilişkin tebligatların, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilerek, bilinen en son adreslerine tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan, doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiğinden usulsüz oldukları anlaşılmakla, adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanarak temyiz süresinin dolmasının beklenmesi;

1- Gerekçeli karara ilişkin tebligatların, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilerek, bilinen en son adreslerine tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan, doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiğinden usulsüz oldukları anlaşılmakla, adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanarak temyiz süresinin dolmasının beklenmesi;

2- Öte yandan, davalılar ... ile ...'in yargılama sırasında ölmeleri nedeniyle gerekçeli karar, nüfus kayıtlarına göre tespit edilen ve davada taraf olarak yer almayan mirasçılarından ... ve ...'e tebliğe çıkarılmış ise de adı geçen mirasçılar adına çıkarılan bu tebligatların da yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiğinden usulsüz oldukları anlaşılmakla, anılan davalıların mirasçılık belgelerinin ilgilisinden temin edilmek suretiyle davada taraf olarak yer almayan yasal mirasçılarına 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve temyiz süresinin dolması da beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 10.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24577, Karar No: 2016/7299, Tarih: 11.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/24577 E.  ,  2016/7299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anal yoldan yapılan cinsel birleşmelere ait görüntülerin tek başına “doğal olmayan” kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği, bu kavramın cinsel yaşamın içerisinde yeri olmayan, aşağılayıcı veya bütün toplum tarafından da doğal olarak kabul edilmeyen ilişkileri tanımladığı, bilirkişi raporunun içeriğine göre ise sanıkların eylemlerinin TCK'nın 226/1. maddesinin ihlali niteliğinde olduğu ve bu maddeye göre cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK'nın 226/4. maddesinden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ile ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22864, Karar No: 2014/23505, Tarih: 11.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22864 E.  ,  2014/23505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 10.07.2014

No : 2011/487-2014/613

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi.. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 1997/Kasım-30.08.2009 dönemindeki çalışmaların tespiti istemine ilişkin olup, Mahkemece; 01.02.2001-01.07.2009 döneminde, davalı şirket işyerinden bildirilen çalışmalar dışlanmak suretiyle, hizmet tespit edilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun 79/10 ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleridir. Anılan Kanunlarda ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki somut olayda; Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı adına davalı şirket işyerinden 02.07.2007-27.04.2009 ve 15.06.2009-30.08.2009 tarihleri arasında iki dönem halinde bildirimde bulunulduğu, davacı asilin tespiti istenilen dönemde yaklaşık bir yıl kadar yurtdışında kaldığını belirttiği, tanıklar tarafından da bu hususun doğrulandığı, davacının, sanık ve tanık olarak dinlendiği sair davalarda ise, yurtdışına gidiş ve geliş tarihlerinin farklı farklı tarihler olarak belirtildiği anlaşılmakla, davacının, dava

konusu dönemde, yurtdışına çıkış-giriş tarihleri ilgili yerlerden sorularak, ara verilen dönem araştırılmak suretiyle hizmet tespiti gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de; davacı talebi dikkate alındığında, hak düşürücü süreden reddine karar verilen hizmetler nedeniyle, kısmen kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6925, Karar No: 2022/9242, Tarih: 20.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/6925 E.  ,  2022/9242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.03.2022 tarih ve 2019/382 E. - 2022/211 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine bonoya dayalı olarak icra takibi yaptığını, takibe konu senedin teminat senedi olarak davalıya verildiğini, müvekkilinin teminata konu borcun tamamını ödediği halde davalının mükerrer tahsilat yapmaya çalıştığını ileri sürerek, müvekkilinin, davaya konu icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, somut uyuşmazlık bakımından yetkili mahkemenin müvekkilinin ikamet ettiği Uşak Mahkemeleri olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, 6100 sayılı HMK'nın 6. maddesine göre, genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalının ve davacının ikamet adresinin Uşak ilinde bulunduğu, öte yandan HMK’nın sözleşmeden doğan davalarda yetkiyi düzenleyen 10. maddesine göre, sözleşmeden doğan davalarda sözleşmesinin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu, dava mükerrer olarak takibe konu edildiği iddia edilen bonodan kaynaklansa da, taraflar arasında hizmet sözleşmesi bulunduğu ve sözü edilen hizmet sözleşmesinin ifa yerinin de Uşak olduğu, davalının süresinde ve usulüne uygun olarak yetki ilk itirazında bulunduğu gerekçesiyle, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Uşak Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6229, Karar No: 2024/5096, Tarih: 27.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6229 E.  ,  2024/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/107 E., 2021/249 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma sonrası yapılan yargılamada duruşma gün ve saatinin şikâyetçiye usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, şikâyetçi ve vekilinin duruşmaya katılmadığı, tek celse yapılan yargılama sonucunda hükmün 27.04.2021 tarihinde açıklandığı, şikâyetçi vekilinin 27.04.2021 havale tarihli mazeret dilekçesi sunduğu, yoklukta karar verilmesine muvafakat verdiklerini bildirdiği, daha sonra ise şikâyetçi vekilinin mahkemesine sunmuş olduğu temyiz dilekçesinde katılma talebinde bulunmadığı, temyiz isteminin vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; usûlüne uygun şekilde katılan sıfatını kazanmayan şikâyetçi vekilinin kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden, atılı suçun hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuğa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca bozma sonrası suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4115, Karar No: 2012/7517, Tarih: 10.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4115 E.  ,  2012/7517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 gün ve 2009/236-2009/569 sayılı kararı bozan Daire’nin 16.12.1011 gün ve 2010/6509 - 2011/17168 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin genel kurul toplantısında ana sözleşmenin amaç, konu ve nakdi sermaye artışına ilişkin maddelerinde değişiklik yapıldığını, ancak ana sözleşme değişikliği niteliğinde olan değişiklik metni ile asıl metnin ilan edilmediğini ve ortaklara tebliğ edilmediğini ayrıca nakdi sermaye artışının objektif iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını ileri sürerek amaç ve konu değişikliğine ilişkin 1 ve sermaye artışına ilişkin 2 numaralı genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin genel kurul toplantısı ile şirket ana sözleşmesinin amaç, konusu ve sermaye artırımı ile ilgili maddelerinde değişiklik yaptığı, değişiklik metninin asıl metin ile birlikte ilan ve tebliğinin zorunlu olduğu, genel kurul toplantısı incelendiğinde değişiklik metninin ve asıl metnin bulunmadığı, ilanlarda değişiklik metninin asıl metin ile birlikte ilan edilmediği, sermaye artırımına ilişkin öngörülen bedellerin ilana yanlış yazıldığı gerekçesiyle genel kurul gündeminin amaç ve konu değişikliğine ilişkin 1 ve sermaye artırımına ilişkin 2 numaralı kararların iptaline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 16.12.2011 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmuştur.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/637, Karar No: 2016/4908, Tarih: 16.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/637 E.  ,  2016/4908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın beraatine yönelik hüküm, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, ... Beldesi'nde bulunan hidroelektrik santrali projesinde kuyruksuyu kanalının yaklaşık 2+600 km'sinde, proje formunu bozarak üst kattan kanal dibine yaklaşık dört metre derinliğinde kazı yaparak, kanala yaklaşık 20-30 metre güneyinde bulunan nehir yatağı arazisinde kendisinin açtırdığı gölete su nakletmek amacıyla boru döşeyerek kuyruk kanalında bulunan suyu kendi açtırdığı gölete taşıdığı iddia olunan olayda, sanığın eyleminin kanaldan su almakla sınırlı olduğu, sulama kanalında somut bir zararın meydana gelmemiş olması karşısında, kamu malına zarar verme suçunun oluşmadığı anlaşılmakla, değişik gerekçe ile mahkemece verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiş, suçun oluştuğuna yönelik tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; o yer Cumhuriyet savcısının suçun oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.