muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11330, Karar No: 2018/2549, Tarih: 15.03.2018

Bu şekilde ortaklığın sona ermesinin başlıca iki sonucu ortaya çıkar. Bunlardan ilki, yöneticilerin görevlerinin sona ermesi, diğeri de ortaklığın tasfiyesidir.

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleriyle alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır.

Tasfiye usulünü düzenleyen TBK'nın 644.maddesi gereğince; ortaklığın sona ermesi hâlinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklar da dâhil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları hâlinde, ortaklardan her biri, tasfiye görevlisinin hâkim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oybirliğiyle verilmiş bir karar yoksa tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri göz önünde tutularak hâkim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır. Tasfiye usulüne veya tasfiye sonucunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin olarak doğabilecek uyuşmazlıklar, ilgililerin istemi üzerine hâkim tarafından çözüme bağlanır.

Aynı yasanın kazanç ve zararın paylaşımı başlıklı 643. maddesi gereğince; ortaklığın borçları ödendikten, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yaptığı giderler ve koymuş olduğu katılım payı geri verildikten sonra bir şey artarsa, bu kazancın ortaklar arasında paylaştırılır. Ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse, zarar ortaklar arasında paylaşılır.

Katılım payı olarak bir şeyin mülkiyetini koyan ortak, ortaklığın sona ermesi üzerine yapılacak tasfiye sonucunda, o şeyi olduğu gibi geri alamaz; ancak koyduğu katılım payına ne değer biçilmişse, o değeri isteyebilir. Bu değer belirlenmemişse, geri alma, o şeyin katılım payı olarak konduğu zamandaki değeri üzerinden yapılır.( TBK' nun 642. md.)

Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, her ortağın kazanç ve zarardaki payı, katılım payının değerine ve niteliğine bakılmaksızın eşittir. Sözleşmede ortakların kazanç veya zarara katılım paylarından biri belirlenmişse bu belirleme, diğerindeki payı da ifade eder. Bir ortağın zarara katılmaksızın yalnız kazanca katılacağına ilişkin anlaşma, ancak katılma payı olarak yalnızca emeğini koymuş olan ortak için geçerlidir.

Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, her ortağın kazanç ve zarardaki payı, katılım payının değerine ve niteliğine bakılmaksızın eşittir. Sözleşmede ortakların kazanç veya zarara katılım paylarından biri belirlenmişse bu belirleme, diğerindeki payı da ifade eder. Bir ortağın zarara katılmaksızın yalnız kazanca katılacağına ilişkin anlaşma, ancak katılma payı olarak yalnızca emeğini koymuş olan ortak için geçerlidir.

Hal böyle olunca mahkemece; öncelikle ortaklık sözleşmesinde tasfiye hususunda hüküm bulunup bulunmadığına bakmak, hüküm bulunduğu takdirde tasfiyenin sözleşmedeki hükümlere göre yapılmasını sağlamak; böyle bir hükmün bulunmaması halinde ise ortakların anlaşarak tasfiye memuru belirlemelerini istemek; bu konuda anlaşamamaları halinde tasfiye işlemini gerçekleştirecek, ortaklığın faaliyet alanına göre konusunda uzman bir kişiyi tasfiye memuru olarak resen atamak olmalıdır.

Bundan sonra ise, tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nın 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan herbirinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

Somut olayda; davacı taraf, adi ortaklığın feshi ile tasfiyesinin talep etmiştir. ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.12.2015 tarih ve 2014/217 Esas, 2015/1145 Karar sayılı ilamı ile davalı şirketlerden ... İnşaat Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti iflasına karar verildiği, bu kapsamda TBK 639. maddesine "3. Sözleşmede ortaklığın devam edeceğine ilişkin bir hüküm yoksa, bir ortağın kısıtlanması, iflası veya tasfiyedeki payının cebrî icra yoluyla paraya çevrilmesiyle," şeklinde belirtilen adi ortaklığın sona erme sebeplerinden birinin gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler esas alınmak suretiyle yapılacak yargılama neticesinde, uzman bilirkişi kurulundan alınacak rapor doğrultusunda, uyuşmazlığın yukarıda açıklanan ve maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözümlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1304, Karar No: 2009/3247, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1304 E.  ,  2009/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacı iş sahibi Bakanlık davalı yüklenici tarafından inşa edilen okulun onarım ve güçlendirme masraflarının tahsilini istemiş mahkemenin davanın zamanaşımı dolduğundan bahisle verdiği ret kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı iş sahibi Bakanlık ile davalı yüklenici şirket arasında 10.07.1995 tarihinde “ ... Pratik Kız Sanat Okulu İkmâl İnşaatı” yapımı konusunda sözleşme düzenlenildiği, inşaatın ikmal edildiği, dosyadaki kesin kabul tutanağı kapsamına göre 19.08.2004 gün ve 2118 sayılı emirle oluşturulan komisyon marifetiyle kesin kabul incelemesinin gerçekleştirildiği ve düzenlenen kesin kabul tutanağının 31.01.2005 tarihinde onaylandığı görülmüştür.

Eser sözleşmelerinde zamanaşımı süresinin başlangıcı BK’nın 128. maddesi uyarınca alacağın muaccel olduğu tarihten başlar. Somut olayda ise bu tarih sözleşme konusu işin kesin kabulünün onay tarihidir. Bunun yanında asıl olarak eser sözleşmelerinde zamanaşımı BK’nın 126/IV. maddesi uyarınca 5 yıllık süreye bağlı olmakla birlikte yüklenicinin kastı veya ağır kusuruyla akdî hiç veya gereği gibi yerine getirmemesi, bilhassa ayıplı malzeme kullanmış veya ayıplı bir iş meydana getirmiş olması sebebiyle açılacak davalar ise BK’nın 125. maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımına tabi bulunmaktadır.

Somut olayda mahkemece karara esas alınan BK’nın 215/III. maddesi gayrimenkul satışlarıyla ilgili bir hüküm olup, mevcut uyuşmazlıkta uygulama yeri yoktur. Zira uyuşmazlık satış değil eser sözleşmesine dayalıdır ve ihtilâfın halinde BK’nın 355 ve devamı maddelerinin esas alınması gerekmektedir.

GK

./..

s.2

15.H.D.

2009/1304

2009/3247

Davalı yüklenici taahhüt ettiği işi teslim ederek kesin kabul onayının 31.01.2005 tarihinde yapılmasını sağlamış olmakla anılan tarihten itibaren dava tarihine kadar açık veya gizli ayıp ayrımına gerek kalmaksızın 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı ortadadır. Bunun yanında az yukarıda belirtilen yüklenicinin ağır kusurlu veya kastının olması halinde ise zamanaşımının 10 yıllık süreye tâbi olacağı da gözden kaçırılmamalıdır. Yargılama sırasında yüklenicinin kusurunun ağırlığı veya kastının var olup olmadığı konusunda herhangi bir araştırma yapılmamış ise de bu hususun gerek kesin kabul komisyonunun oluşturulma tarihi gerekse de kesin kabul tutanağının onay tarihi itibariyle araştırılmasına ihtiyaç kalmadığı kesin kabul onay tarihi ile dava tarihi arasında 5 yıldan fazla bir süre geçseydi belirtilen durumun araştırılmasının zorunluluk arzedeceği de belirgindir.

Şu halde davanın zamanaşımı süresi içinde açıldığı sabit olmakla davanın esasına girilerek taraflardan toplanacak kanıtların değerlendirilmesi ile bir sonuca varılması gerekirken yazılı şekilde olayda uygulama yeri bulunmayan BK’nın satışla ilgili hükümlerine dayalı şekilde zamanaşımından ret kararı verilmesi doğru olmamış, usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı Bakanlık yararına, BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 29.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/584, Karar No: 2019/6282, Tarih: 08.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/584 E.  ,  2019/6282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29/12/2015 gün ve 2014/201 - 2015/509 sayılı kararı onayan Daire'nin 11/10/2017 gün ve 2016/6521 - 2017/5245 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından MCK Elektrik Üretim A.Ş. unvanlı şirketin ortağı sıfatıyla sermaye artırımlarına iştirak edildiğini ve şirkete karşı sermaye taahhüdünde bulunulduğunu, davalının sermaye taahhütlerini yerine getirmediğini, sermaye taahhütlerinin davacı tarafından davalı adına toplamda 2.057.390,67 TL olarak ödendiğini, ödemelerin yasal faizleri ile birlikte tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek haksız itirazın iptaline, davalının %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini ve %20'den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının MCK Elektrik AŞ'deki 9.500 hissesinden 7.000 hissesini, 7.000,00 TL bedel karşılığında BM Mühendislik A.Ş’ye 19.03.2007 tarihinde devrettiği, yapılan sözleşmede davalının sermaye borcunun BM tarafından karşılanacağının kararlaştırılmadığı, hisse devrine ilişkin BM Mühendislik ile yapılan 20.02.2013 tarihli sözleşmede ise yine sermaye arttırma bedellerinin BM Mühendislik tarafından ödeneceğine ilişkin bir hüküm olmadığı, sermaye ödeme tarihlerinin sözleşme tarihinden önceki bir tarihe ait olduğu, davalının iddialarını ispatlayan herhangi bir belge sunmadığı, yapılan işlemler ve tarihler arasında uyumsuzluk olduğu, davacının faize ilişkin talebinden feragat ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17965, Karar No: 2015/19719, Tarih: 19.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/17965 E.  ,  2015/19719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı; 15.10.2002-02.03.2013 tarihleri arasında davalı işyerlerinde kesintisiz şekilde şoför olarak haftanın 6 günü 07.30-17.30/18.00 saatleri arasında en son net 1.100,00TL ücret ile çalıştığını, davalılar arasında organik bağ olduğunu, iş akdinin 02.03.2013 tarihinde haksız olarak sona erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, AGİ ücretleri alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar; davacının kendilerinde 15.10.2002-28.02.2013 tarihleri arasında şoför olarak asgari ücretle çalıştığını, ...adlı şahsın yanında iş bulduğunu ve ayrılacağını bildirdiğini, bu nedenle kıdem tazminatı hak etmediğini, yıllık izinlerini kullandığını, AGÎ'nin ödendiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda; mahkemece verilen kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası çelişkilidir. Gerekçede davacının 1.100,00 TL ücret aldığı kabul edilirken hükümde asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamalara göre karar verilmiştir.

Yapılacak iş; Bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

O halde davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının ve davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24182, Karar No: 2016/11735, Tarih: 13.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24182 E.  ,  2016/11735 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 17/04/2015

NUMARASI : 2014/55-2015/72

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 08.07.2014 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiği halde, yazılı şekilde faize karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin 5. bendindeki (08/03/2014) tarihinin hükümden çıkartılmasına, yerine (08.07.2014) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12412, Karar No: 2012/31606, Tarih: 24.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/12412 E.  ,  2012/31606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, Cumhuriyet savcısı olan katılanın trafik suçu işleyip kaçtığını ileri sürmesi, iddiaya konu eylemin kişisel suç olup disiplin kovuşturmasını da gerektirmesi nedeniyle 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 76/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında disiplin cezasını gerektirecek mahiyette olan ihbar ve şikayet dolayısıyla iftira suçundan kovuşturma yapılmasının Adalet Bakanlığı'nın iznine bağlı olduğu ve aynı maddenin 4. fıkrasına göre de, kovuşturmanın şikayet olunan Cumhuriyet savcısının mensup olduğu mahkemeye en yakın ağır ceza mahkemesi merkezindeki Cumhuriyet savcısına ve yargılamasının da o yer ağır ceza mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek durma kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5279, Karar No: 2024/6793, Tarih: 30.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5279 E.  ,  2024/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyize gelmeyen suça sürüklenen çocuk ...'ın, suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olmakla birlikte bozmadan sonra savunmasının alındığı 25.06.2020 tarihinde 18 yaşını doldurduğu, suça sürüklenen çocuğun savunması esnasında müdafii talebinin bulunmadığı, aynı duruşmada hazır bulunan suça sürüklenen çocuk müdafiinin talebi üzerine Mahkemece ara kararla suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurduğu, savunmasını kendisinin yapabileceğini belirttiği gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...'ın müdafiilik görevinin sonlandırılmasına karar verildiği halde, yoklukta verilen kararın suça sürüklenen çocuk ...'a tebliğ edilmeyip, görevi daha önce sona erdirilmiş olan suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...'a tebliğ edildiği ve müdafii tarafından kararın temyiz edilmediği belirlenmekle, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek, yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün bizzat suça sürüklenen çocuk ...'a tebliğinin gerektiği, UYAP'tan yapılan incelemede, dava dosyası Yargıtayda iken suça sürüklenen çocuk ...'ın talebi üzerine Mahkemece 18.01.2024 tarihli müzekkere ile ilgili cezaevinden suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın tebliğinin istendiği belirlenmekle birlikte, dosya içerisinde cezaevi idaresinde suça sürüklenen çocuk ...'a tebliğ işleminin yapılıp yapılmadığına dair herhangi bir tebliğ belgesi bulunmadığı anlaşıldığından, öncelikle Mahkemenin 18.01.2024 tarihli müzekkeresi doğrultusunda hükmün suça sürüklenen çocuk ...'a daha önce usûlüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, bulunması hâlinde tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk ...'a usûlüne uygun şekilde (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması hâlinde cezaevinde bizzat okunup anlatılarak tebliği, aksi halde suça sürüklenen çocuğun ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.