muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2466, Karar No: 2015/883, Tarih: 22.01.2015

2-Birleşen davaya yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde ise dava, davalı ...’ın müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı genel kredi sözleşmesi uyarınca verilip tazmin edilen teminat mektubundan doğan borcun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı alacaklı ... borçlular ... ve dava dışı diğer kefiller aleyhine işbu davanın dayanağını oluşturan.... İcra Müdürlüğü’nün 2008/17861 E. sayılı takip dosyasında 1.378.170,12 TL asıl alacak, 936.083,17 TL işlemiş faiz, 46.804,45 TL %5 ... olmak üzere toplam 2.361.057,45 TL alacakları bulunduğunu bildirerek tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydı ile fazlaya ilişkin hakları ve asıl borçluya takip yapma haklarını saklı tutarak “işbu alacağımızın şimdilik 100.000 TL’lik kısmının takip tarihinden itibaren işleyecek yıllık %80 temerrüt faizi, faizin %5 gider vergisi ve diğer icra giderlerinin BK’nın 84. maddesine göre tahsili” denilmek suretiyle takip yapmıştır. Borçlu ... vekilinin itirazı üzerine takip durmuştur. Davacı alacaklı... vekili birleşen davada, dava değerini 100.000 TL göstermek suretiyle söz konusu icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, takip ve dava konusu yapılan 100.000 TL’nin ne kadarlık kısmının asıl alacak, ne kadarlık kısmının işlemiş faiz ve... olduğu davacı vekiline açıklattırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, birleşen davaya yönelik hüküm kurulurken davacı bankanın takipte ve dava dilekçesinde talep ettiği meblağın 100.000 TL olduğu nazara alınmadan asıl alacağın 1.343.444,98 TL olduğu saptaması yapılarak bu meblağa takip tarihinden itibaren %80 faiz ve faizin %5 oranında.... talep edilebileceği belirtilerek bu hususun hükümde parantez içinde gösterilmesi de doğru görülmemiştir.

Öte yandan davacı bankanın takip ve dava konusu yaptığı kısım 100.000 TL olup mahkemece de dava bu meblağ üzerinden kabul edildiği halde “davanın kısmen kabulüne” şeklinde hüküm kurulması da doğru görülmemiş kararın anılan yönlerden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davalı-birleşen davanın davacısı... vekilinin birleşen dava yönünden faiz, komisyon ve masraflara ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir

Öte yandan davacı bankanın takip ve dava konusu yaptığı kısım 100.000 TL olup mahkemece de dava bu meblağ üzerinden kabul edildiği halde “davanın kısmen kabulüne” şeklinde hüküm kurulması da doğru görülmemiş kararın anılan yönlerden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davalı-birleşen davanın davacısı... vekilinin birleşen dava yönünden faiz, komisyon ve masraflara ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen davada davalı ... vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen davada davacı ....vekilinin birleşen davaya yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine...., takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınıp yekdiğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5450, Karar No: 2016/3360, Tarih: 08.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5450 E.  ,  2016/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde;davacının davalının işleteni olduğu hastanede 30.10.2008 tarihinde genel anestezi ile burun estetik ameliyatı olduğunu,davacının operasyon sonrasında sol bacağında uyuşma hissettiğini,sonrasında ise bacağındaki uyuşmanın yerini his kaybına bıraktığını ve iki ay süre ile yatağa mahkum kaldığını,ancak beş ay sonra ayağa kalkabildiğini,halihazırda da tam olarak sağlığına kavuşamadığını,davalı işletenin davacının zarar görmemesi için gerekli ihtimam ve özeni göstermediğini,davalının gelişen komplikasyonlar neticesinde meydana gelen maddi ve manevi zararlardan sorumlu olduğunu belirterek,fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak üzere davacının çalışamadığı günler gelir kaybı tazmini için 1.000 TL,çalışamadığı dönemde aile bakımına muhtaç kaldığı için bakım bedeli olarak 1.000 TL,halen sakatlığı devam ettiği için sürekli iş göremezlik tazminatı için 1.000 TL ve manevi tazminat olarak 25.000 TL'nin zararın meydana geldiği operasyon tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde;davacının hastaneden ayrılması esnasında herhangi bir şikayeti olmadığını,ameliyat ve tıbbi müdahalenin uzman hekim ve kadrolarca yapıldığını,davacıya yapılan enjeksiyonun sağlık meslek lisesi diplomasına sahip mesleki tecrübesi olan hemşire tarafından yapıldığını,yine davacının rahatsızlığı ile ilgili olarak davalının işleteni olduğu hastaneye zamanında müracaat etmediğinden meydana gelen olayda tamamen kendisinin kusurlu olduğunu, meydana gelen rahatsızlığının yapılan iğneden kaynaklanıp kaynaklanmadığının da belirlenmediğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; davacının sürekli iş göremezlik tazminatı isteminin reddine, tedavi ücreti kapsamında kalan bakım ücreti isteği olan 1.000 TL'nin hayatın akışına uygun ve makul olduğundan kabulüne, gelir kaybına yönelik isteği hesaplanamadığından reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece davacı lehine manevi tazminat yönünden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10-12.maddeleri gereğince 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 600 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması davacı tarafın temyizi bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır...'nin 10/2.maddesi gereğince manevi tazminat davasında reddedilen kısım için davalı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin davacı lehine belirlenecek ücreti geçemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Davacı taraf için....'ne göre 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekeceğinden davalı taraf için de bu miktarda vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekir ise de; yapılan hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 8.bendinde bulunan "... gereğince 600 ..." ifadelerinin karar metninden çıkartılarak yerine "... ve 12.maddesi gereğince 1.500 ..." ifadelerinin yazılması suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/40886, Karar No: 2014/6544, Tarih: 03.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/40886 E.  ,  2014/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/54612

Mahkeme : ADANA 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 20.11.2008- 2008/150 esas ve 2008/1036 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 03/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5427, Karar No: 2019/17861, Tarih: 14.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5427 E.  ,  2019/17861 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Gerekçeli karar başlığında suç adının “iş yeri dokunulmazlığının ihlali” yerine “ konut dokunulmazlığının ihlali” olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince, "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrilirken, seçenek yaptırımın uygulanma süresinin açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde sürenin “en az 2 yıl” olarak öngörülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafında yer alan “ en az” ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22397, Karar No: 2015/1134, Tarih: 02.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22397 E.  ,  2015/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak dava konusu ... (...) Köyü... parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 13.10.2014 tarihli geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle;

1-Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin düzenlenecek tutanağın mahkemesinden,

2-Değerlendirme tarihi olan 18.06.2012 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlara ait belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7100, Karar No: 2011/7792, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7100 E.  ,  2011/7792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...'ın bilirkişi raporu ve vergi dairesi kayıtlarından sanığın ödenmemiş sermaye borcu olduğu anlaşıldığından 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 29000 TL tazminata mahkumiyetine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçu hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

Her ne kadar sanığın ödenmemiş sermaye borcu bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş ise de, ödenmemiş sermaye borcu ortaklar arası şirket iç ilişkisi olup, ödenmemiş sermaye borcu yönünden ortağın şirkete karşı üçüncü kişi sayılamayacağı, eş anlatımla ödenmemiş sermaye borcundan dolayı ortağa birinci haciz ihbarnamesi gönderilmesinin yasal dayanağı bulunmamakla birlikte, somut olayda, 20.05.2010 havale tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, sanığın şirkete olan borcunun ödenmemiş sermaye borcu olmayıp, sanık tarafından şirketten alınan para nedeniyle borçlandığının anlaşılması karşısında bu borcundan dolayı şirkete karşı üçüncü şahıs olarak kabulünün gerekmesi nedeniyle tebliğ edilen birinci haciz ihbarnamesinde yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, sanığa verilen mahkumiyet kararının bu gerekçe ile isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Tazminat hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına ve üçüncü kişi davalının asıl borçlu şirkete olan borcunun ödenmemiş sermaye borcu olmayıp, işletmeden alınan borç para olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1520, Karar No: 2018/227, Tarih: 18.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1520 E.  ,  2018/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

K A R A R

A) Davacı İstemi:

Davacı; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2. fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptalini, maaşın kesildiği 27/03/2014 tarihinden itibaren yeniden bağlandığı tarihe kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabı:

Davalı ... vekili özetle; ...’in babasından dolayı aylık almak amacı ile muvazaalı olarak boşandığını ve yersiz ödemenin tahsili için ... 7. İcra Müdürlüğüne ait 2015/1339 takip sayılı dosya üzerinden 5.830,88 TL Kurum zararının tahsili için yapılan icra takibine itiraz ettiğini, Sosyal Güvenlik Denetmen raporu ile davacının aile bütünlüğünün bozulmadığının tespit edilmiş olduğunu belirtmek sureti ile itirazın iptali ile %20 oranında inkar tazminatına ve Kurum aleyhine açılmış davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk derece Mahkemesince; “Tüm dosya kapsamı, SGK kayıtları, ihtilaflı dönem muhtarı tanık ...'ın beyanı, davacının 2004 yılında boşandığı, babası ...'in ise 2011 yılında vefat ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde; yetim aylığının kesilmesi için gerekli olan boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşmediği anlaşıldığından davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilerek aşağıda belirtildiği şekilde hüküm kurmak gerekmiştir. ” gerekçesiyle davanın KABULÜNE, birleşen davanın REDDİNE, karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ;

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;” usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

İstinaf Başvurusu ;

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;” usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesince “ İncelenen mahkeme kararının 29.09.2016 günü tarafların vekillerinin yüzlerine karşı verildiği/tefhim edildiği ancak söz konusu tefhimin; hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal olarak kabul edilen tefhim şeklinde gerçekleşmediği ve gerekçeli hükmün davacı/birleşen dava davalısının vekiline 10.11.2016; davalı/birleşen dava davacısının vekiline 09.10.2016 tarihlerinde tebliğ edildiği, davalı/birleşen dava davacısı vekilinin istinaf iradesini gösteren fakat istinaf başvuru sebep ve gerekçelerinin bildirilmediği 30.09.2016 tarihli dilekçesinden başka bir dilekçe ibraz etmediği; davacı/birleşen dava davalısının vekilinin de istinaf başvurusunda bulunmadığı hususları tartışmasızdır. Davalı/birleşen dava davacısı vekilinin 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 8/2. maddesi uyarınca sekiz günlük süre içerisinde başvuru sebep ve gerekçelerini belirtir istinaf dilekçesi ibraz etmediği, 30.09.2016 tarihli dilekçe içeriği ve kamu düzenine aykırı bir halin varlığının mevcut dava dosyası kapsamından tespit edilemediği dikkate alınmak sureti ile davalı/birleşen dava davacısı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir. “ gerekçesiyle

“ 1-)Davalı/birleşen dava davacısı vekilinin, ... 5. İş Mahkemesinin 29.09.2016 Tarih, 2014/290 Esas - 2014/464 Karar sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun, usul ve esas yönlerden resen gözetilmesi gerekli kamu düzenine aykırı bir hal bulunmaması nedeni ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca REDDİNE, “ karar verilmiştir.

E) Temyiz: Davalı vekilince; “Mahkemece gerekli incelemeler yapılmadan , denetmen raporunun aksi ispat edilmeden hüküm kurulmuştur.” gerekçesiyle davanın reddi talep edilmiştir

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile maaşın kesildiği 27/03/2014 tarihinden itibaren yeniden bağlandığı tarihe kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasında, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir.

Anılan 56. madde de, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.