muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16854, Karar No: 2016/1693, Tarih: 15.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16854 E.  ,  2016/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafakanın artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; boşanma davasında velayeti müvekkiline verilmiş olan küçük .... için hüküm altına alınmış olan iştirak nafakasının yetersiz kaldığını, ayrıca davalının gelirindeki artışların nafakaya yansıtılmadığını ileri sürerek; iştirak nafakasının aylık 200 TL den aylık 500 TL ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; boşanma tarihinde hangi işi yapıyorsa şu anda da aynı şirkette aynı işi yaptığını, gelirinde bir artış olmadığını; ayrıca, yeniden evlendiğinden ve bir çocuğunun daha olmasından dolayı masraflarının arttığını ve borçlarının olduğunu savunarak; talep edilen nafaka artışının fahiş olduğunu belirtmiş ve nafakanın şu anda ve bundan sonra da ÜFE oranında artırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; tarafların iradeleri, ekonomik ve sosyal durumları, müşterek çocuğun eğitim durumu ve yaşı ile büyüme çağında olması dikkate alınarak iştirak nafakasının aylık 200 TL den 400 TL ye çıkartılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK. nun 327. maddesinin 1. fıkrası; "Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır.” hükmünü,

330. maddesinin 1. fıkrasının ilk cümlesi; “ Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir.” hükmünü,

331. maddesinde ise; “Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.” hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, iştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana ile babanın mali durumlarına göre takdir edilir. Buna göre, nafaka takdirinde; çocuğun yaşça büyümesi nedeniyle artan ihtiyaçları ile ana ve babanın mali durumlarındaki değişiklik araştırılıp, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan yasa maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, iştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana ile babanın mali durumlarına göre takdir edilir. Buna göre, nafaka takdirinde; çocuğun yaşça büyümesi nedeniyle artan ihtiyaçları ile ana ve babanın mali durumlarındaki değişiklik araştırılıp, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar verilmelidir.

Somut olayda; artırılması istenilen nafakanın 24.09.2013 tarihinde kesinleşen anlaşmalı boşanma davası ile kararlaştırıldığı, iş bu davanın açıldığı 11.02.2015 tarihinde ise aradan geçen yaklaşık bir yıllık sürede çocuk Sena'nın ortaokulda öğrenim gördüğü, çocuğun biraz daha büyüyüp masraflarının biraz daha arttığı, bu sebeple nafakanın da hakkaniyet ölçüsünde artırılması gerektiği uygun görülse de; babanın gelirinde belirgin bir artışın olmaması, yeniden evlendiği ve bir çocuğunun daha olduğu, bu sebeplerle bakmakla yükümlü olduğu kişi sayısının arttığı gözönüne alındığında mahkemece, aylık 200 TL’lik artış yapılarak yüksek olacak şekilde nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Buna göre, mahkemece; velayeti anneye bırakılmış olan çocuğun ihtiyaçlarını azami ölçüde karşılayacak, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi ve bu suretle taraflar arasında önceden kurulan dengenin yeniden sağlanması gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yüksek nafaka takdir edilmesi doğru görülmemiş ve bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/274, Karar No: 2020/346, Tarih: 05.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/274 E.  ,  2020/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde:

Mağdur ...’un aşamalarda; arkadaşı olan tanık ... ile birlikte ... mahallesinden geçtikleri sırada bir grup şahsın yanlarına gelip saati sorduklarını, şahıslara saati söylemek için cep telefonunu eline aldığı esnada aralarında sanık ...’in de bulunduğu şahıslardan birinin bıçak çekip telefonunu aldıklarını, iddia ettiği,

Sanık ...’in savcılık ve Sulh Ceza Mahkemesince alınan ifadelerinde; sanık ... ile birlikte yürüdükleri sırada mağdur ... ve tanık ... ile karşılaştıklarını, sanık ...’in mağdura saati sorduğunu, mağdurun saati söylemek için cep telefonunu çıkardığı esnada sanık ...’in mağdurun elindeki telefonu alıp, “Telefon artık benim oldu” diyerek ayrıldığını, Salih’in mağdurun telefonunu alacağından haberi olmadığını, belirtmesine karşın,

Mahkeme de ise; söz konusu olayı hatırlamadığını, atılı yağma suçunu işlemediğini, ileri sürdüğü,

Sanık ... ise mahkeme de; mağduru tanımadığını, atılı yağma suçunu işlemediğini, ifade ettiği,

Tanık ...’nın aşamalarda; arkadaşı olan mağdur ... ile birlikte ... mahallesinden geçtikleri sırada bir grup şahsın yanlarına gelip saati sorduklarını, mağdurun şahıslara saati söylemek için cep telefonunu eline aldığı esnada şahıslardan birinin bıçak çekip telefonunu aldıklarını, belirterek mağdurun iddiasını doğruladığı,

Mağdur ...’un, sanık ...’ın telefonunu zorla alan şahıslardan biri olup olmadığını, olaya herhangi bir şekilde müdahale edip etmediğini hatırlamadığını ileri sürdüğünün tespit edildiği,

Tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosyada, suçun faillerinden birinin sanık ... olup olmadığına yönelik ortaya çıkan tüm duraksamaların ortadan kaldırılabilmesi için,

Öncelikle;

Mağdur ...’un, sanık ...’ın telefonunu zorla alan şahıslardan biri olup olmadığını, olaya herhangi bir şekilde müdahale edip etmediğini hatırlamadığını ileri sürdüğünün tespit edildiği,

Tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosyada, suçun faillerinden birinin sanık ... olup olmadığına yönelik ortaya çıkan tüm duraksamaların ortadan kaldırılabilmesi için,

Öncelikle;

Mağdurun yağmalandığı iddia edilen cep telefonunda takılı bulunan hattan hareketle imei numarası tespit edildikten sonra, olay tarihi öncesi ve sonrasında bu telefonunun kullanılıp kullanılmadığı, kullanıldı ise kimler tarafından kullanıldığı, bunun sanık ... ile bağıtı resen araştırılıp, olayın tek görgü tanığı olan ...’nın olanaklı ise, mahkeme huzurunda yüzyüze, olanaklı değilse sanık ...’ya ait teşhise elverişli fotoğrafı üzerinden usulüne uygun şekilde teşhis işlemi yaptırılarak andlı beyanı alındıktan sonra, sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanık ...’ın hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yetinilip yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6894, Karar No: 2012/11752, Tarih: 18.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6894 E.  ,  2012/11752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2004 takvim yılı hesaplarının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmiş olmasına ve kullanılan son fatura tarihine göre 5035 sayılı Yasanın 48. maddesi ile değişik 3065 sayılı KDV Kanunun 41 ve 45. maddeleri gereğince suçun işlendiği 21.06.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21895, Karar No: 2013/29478, Tarih: 26.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/21895 E.  ,  2013/29478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdurlara bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdurlar ... ve ...'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 26/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20219, Karar No: 2015/30346, Tarih: 03.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/20219 E.  ,  2015/30346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte 45.000,00 TL asıl alacak, 10.548,49 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 55.548,49 TL alacağın, takip tarihinden itibaren işleyecek %23 faizi ile tahsilinin istendiği, talep edilen faizin cinsinin belirtilmediği, takibin bu haliyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Takip dosyasının incelenmesinde;

Alacaklının takip tarihinden itibaren %23 oranı üzerinden işleyecek faiz talebinde bulunduğu, borçluların yasal sürede ödeme emrinde talep edilen faiz oranına itiraz etmediği, alacaklının talep ettiği oranın, takip tarihinde geçerli olan ticari veya yasal faiz oranına denk gelmediği görülmektedir. Bu nedenle alacaklının talebinin ticari veya yasal faiz olduğu sonucuna varılamaz. Ödeme emrinde talep edilen faiz oranının, yasal ve ticari faizin üzerinde olması ve itiraz edilmeksizin kesinleşmesi durumunda, anılan faizin uygulanması gerekecektir.

Borçluların, yasal sürede, ödeme emrinde talep edilen faiz oranına itiraz etmemeleri üzerine kesinleşen bu oran üzerinden faiz hesaplanması gerekir.

O halde, mahkemece, itiraz edilmemekle kesinleşen %23 faiz oranı üzerinden hesaplama yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan değişen oranlarda avans faizi üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/792, Karar No: 2025/950, Tarih: 26.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/792 E.  ,  2025/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1588 E., 2021/951 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/276 E., 2018/409 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ...; irsen intikal eden zilyetliğe dayalı olarak çekişmeli 107 ada 56, 57, 80, 124, 126 ve 388 parsel sayılı taşınmazlar hakkında tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde mülkiyetin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, çekişmeli taşınmazların kanal vasfıyla kamu emlaki niteliğinde olduğunu ve özel mülkiyete konu edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde oluştuğu, ancak taşınmazların kanal vasfıyla kamu emlakı niteliğini aldıkları gerekçesiyle 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide 107 ada 82 parselin ifrazı sonucu oluşan 107 ada 388 nolu parselde (A) ile gösterilen 567,77 metrekare, 107 ada 80 parselde (C) ile gösterilen 2.377,90 metrekare, 107 ada 56 parselde (E) ile gösterilen 553,56 metrekare, 107 ada 57 parselde (G) ile gösterilen 214,55 metrekare, 109 ada 124 parselde (L) ile gösterilen 809,36 metrekare ve 109 ada 126 parselde (R) ile gösterilen 1.310,22 metrekarelik taşınmaz bölümlerinin özel mülkiyet şeklinde tapuya tescili mümkün olmadığından mülkiyetlerinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 107 ada 56, 80 ve 388 parsel ile 109 ada 124 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu, taşınmazların kanal niteliğini alması nedeniyle mülkiyetinin tespitine hükmedilmesinin de isabetli olduğu gerekçesiyle 107 ada 56, 80 ve 388 parsel ile 109 ada 124 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, öte yandan 107 ada 57 parsel sayılı taşınmazın dava açıldığı tarih itibariyle dava dışı 3. kişi adına tapuda kayıtlı olduğu halde bu yön üzerinde durulmadığı, 109 ada 126 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığının yöntemine uygun biçimde belirlenmediği gerekçesiyle 107 ada 57 ve 109 ada 126 parseller yönünden davalı Hazine vekilinin istinaf isteminin kabulüne, Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.07.2018 tarih, 2018/276 Esas, 2018/409 Karar sayılı kararının bahsi geçen taşınmazlar yönünden kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; eldeki davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, dava konusu taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, çekişmeli taşınmazların kadim tarım arazisi niteliğinde olmadığını, bilakis çok yakın zamanda işlenmeye başladığını, taşınmazların kanal vasfında olmaları sebebiyle zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, bilirkişi raporlarında aleyhe olan hususları kabul etmediklerini belirterek 107 ada 56, 80 ve 388 parsel ile 109 ada 124 parsel sayılı taşınmazlar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde; kanal geçmeden önce çekişmeli taşınmazlar üzerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğuna dair dosyada somut kanıt bulunmadığını, kanal inşa edilmeden önce dahi taşınmazın evveliyatı itibariyle Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığını; öte yandan eldeki davanın açılması hususunda 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek 107 ada 56, 80 ve 388 parsel ile 109 ada 124 parsel sayılı taşınmazlar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil mümkün olmadığı takdirde mülkiyetin tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil mümkün olmadığı takdirde mülkiyetin tespiti istemine ilişkindir.

Kadastro sonucunda; Iğdır ili, Merkez ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro tespiti sırasında dava konusu 109 ada 124 ve 126 parsel sayılı taşınmazlar kanal vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, 107 ada 56 ve 80 parsel sayılı taşınmazlar askı ilan süresi içerisinde açılan dava nedeniyle hükmen kanal vasfıyla Hazine adına tescil edilmiş, 107 ada 388 parsel sayılı taşınmaz kök 107 ada 82 parselden hükmen ifrazen tesis edilerek kanal vasfıyla Hazine adına tapuya tescil edilmiştir. 107 ada 57 parsel sayılı taşınmaz ise kanal vasfıyla Hazine adına tespit edildikten sonra, hükmen tescil suretiyle dava dışı ... Karapınar adına tescil edilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili ile davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekili ile davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince temyiz eden davalı Hazineden, 6200 sayılı Yasa'nın 49/1. maddesi uyarınca ise temyiz eden davalı DSİ Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/486, Karar No: 2025/1539, Tarih: 16.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/486 E.  ,  2025/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/223 E., 2023/895 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı yüklenici ile davalı taşeron arasında ... Mahallesi Pazaryeri ve Düğün Salonu Yapım İşi kapsamında Betonarme Karkas Bina ve Uzay Kafes Çelik Çatı Yapım İnşaatı sözleşmesinin imzalandığını, davalı taşeron tarafından işin yapıldığını ve kullanılmaya başlanıldığını, kullanım sırasında aşık dikme çubuklarını sisteme bağlayan cıvataların kırıldığını, dikmelerin eğildiğini, aydınlık kısımdaki panellerin aşağı sarktığının tespit edildiğini, tespit dosyasında zararın nedeninin aşık dikmeler olduğunun belirlendiğini, davalı taşeronun kusuru kabul etmediğini ve hasarın garanti kapsamında olmadığını bildirdiğini, davacı yüklenici tarafından onarımın yapıldığını, davalı tarafından yapılan işin ayıplı olduğunu, sözleşmedeki taahhütlerini yerine getirmediğini, ayıp ihbarının süresinde yapıldığını belirterek 316.050,16 TL onarım bedelinin davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki sözleşme kapsamında davalı taşeronun edimlerini yerine getirdiğini, meydana gelen hasarın davalı taşeron tarafından yapılması gereken işlerden kaynaklanmadığını, hasarın garanti kapsamında olmadığını, periyodik bakımlarının yapılmaması ve işin başkasına tamamlatılması nedeniyle garanti kapsamı dışında kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.01.2016 tarihli kararı ile davacı yüklenicinin ihale yolu ile aldığı işin bir kısımını davalı taşerona devrettiği, işin yapılması sırasında koordinasyonun sağlanması ve olası uyumsuzlukların giderilmesi sorumluluğunun davacı yüklenicide olduğu, davacı yüklenicinin üzerine düşen kontrol ve denetimlerde bulunma sorumluluğunu yerine getirmediği, gizli ayıp iddiasında bulunmasının mümkün olmadığı, eserin davacı yüklenici tarafından kabul edildiği, davalı taşeronun ayıba karşı sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ