muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6444, Karar No: 2015/148, Tarih: 13.01.2015

geçerlidir. Yasada özel olarak bir şekle bağlanmayan sözleşmeleri taraflar istedikleri şekilde yapabilirler. Rödovans sözleşmesi maden ruhsatının devri anlamına gelmediğinden, devir sözleşmesinin .... Genel Müdürlüğünde yetkili memur huzurunda yapılması zorunluluğu yoktur.

1990 yılında Maden Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 32. maddesinin son fıkrası değiştirilerek, üçüncü kişi ve kuruluşların ruhsat sahipleri ile yapmış oldukları rödovans, kira, taşeron vb. sözleşmelere dayanılarak ruhsat sahasında faaliyette bulunabilmesi ....Bakanlığının iznine bağlanmıştır. Ruhsat sahiplerinin, sözleşmeleri bir ay içinde ... Dairesi’ne bildirerek uygun görüş alması şartı getirilmiştir. Ancak 03.02.2005 tarihinde yayımlanan Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin geçici 2. maddesindeki “Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra, ruhsat sahiplerinin Kanun kapsamındaki faaliyetleri ile ilişkili olarak üçüncü kişi ya da kuruluşlarla yaptığı sözleşmelerin Genel Müdürlüğe bildirilmesine ve görüş alınmasına gerek yoktur. Ancak ruhsat sahasındaki tüm faaliyetlerden Genel Müdürlüğe karşı ruhsat sahibi sorumludur.” hükmü gereği bildirim yükümlülüğü kaldırılmıştır. Anılan yönetmelik, 06.11.2010 tarihinde yayımlanan Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliğinin 168. maddesi ile yürürlükten kaldırılarak, Rödövans sözleşmeleri ile ilgili olarak geçici 1. maddesinde aynı düzenlemeye yer verilmiştir.

Rödovansçının sorumluluğu konusunda 24.06.2010 tarih 27621 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5995 sayılı Kanunun 17. maddesi ile Maden Kanununa eklenen Ek 7. maddesi ile yeni düzenleme yapılmıştır. Anılan madde de; maden ruhsat sahiplerinin, ruhsat sahalarının bir kısmında veya tamamında üçüncü kişilerle yapmış oldukları rödovans sözleşmelerinde, bu alanlarda yapılacak madencilik faaliyetlerinden doğacak İş Kanunu, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili idari, mali ve hukuki sorumluluklarının rödovansçıya ait olacağı, ancak bu durumun ruhsat sahibinin Maden Kanunundan doğan sorumluluklarını ortadan kaldırmayacağı belirtilmiştir.

Davada çözümü gereken sorun, prim borçlusu davadışı kişi/kişiler ile davacı şirket arasında düzenlenen, maden kömürü sahasının rödovansla çalıştırılmasına ilişkin sözleşmeye dayalı çalışmanın, asıl işveren-alt işveren (taşeron) ilişkisi yaratacak nitelikte olup olmadığının saptanmasıdır.

Üçüncü kişinin aracılığının düzenlendiği 506 sayılı Kanunun 87. maddesine göre; "sigortalılar üçüncü bir kişinin aracılığı ile girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı, aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işveren de sorumludur. Aracı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir." 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 12. maddesinde de "Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde, iş alan ve bu iş için görevlendirdiği sigortalıları çalıştıran

üçüncü kişiye alt işveren denir. Sigortalılar, üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bunlarla sözleşme yapmış olsalar dahi, asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumludur." hükümleri düzenlenmiştir.

Bu çerçevede, asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise; asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Yapılan açıklamalar ışığında, davacı ile, davadışı prim borçlusu olduğu iddia edilen kişiler arasında yapılan sözleşmelerin tetkikinden; davacının, rödovans sözleşmesiyle işletmeye verdiği maden sahalarında kontrol, denetim, talimat yetkisi olduğu görülmektedir.

Mahkemenin yapacağı iş; öncelikle davacının iddia ettiği davaya konu prim borcunun ödeme belgeleri celbedilmeli, prim borcunun kime/kimlere ve hangi dönem/dönemlere ait olduğu davalı Kuruma sorulmak suretiyle belirlenmeli; prim borcu olan kişi/kişilerin işlettiği maden sahası/sahalarında davacının eleman çalıştırıp çalıştırmadığı belirlenerek yapılan açıklamalar çerçevesinde davacının dava konusuna ilişkin asıl işveren sıfatını haiz olup olmadığı belirlendikten sonra yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3116, Karar No: 2020/1871, Tarih: 15.09.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3116 E.  ,  2020/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım etme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

TCK'nin 81/1, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca, 25 yıl hapis cezası,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında; TCK'nin 81/1, 39/1-2, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca, 12 yıl 6 şar ay hapis cezasına ilişkin, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/2018 tarih, 2016/217 esas ve 2018/427 karar sayılı hükmünün duruşmalı istinaf incelmesi sonucu, CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak,

1-Sanık ... hakkkında; CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

2-Sanık ... hakkında; TCK'nin 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca, 14 yıl 2 ay hapis cezası,

3-Sanık ... hakkkında; TCK'nin 81/1, 39/2-c, 29/1, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca, 7 yıl 7 ay hapis cezasına.

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar ... ve ... vekilinin süre tutum dilekçesinde duruşmalı inceleme isteminde bulunmadığı ve temyiz layihasında bu konudaki isteminin de yasal süresinde olmadığı anlaşılmakla katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin reddiyle ve 24.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 299. maddesi uyarınca, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin takdiren reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince yapılan yapılan yargılama sonucu yüze karşı verilen karar sanık ... müdafii tarafından süresinde temyiz edilmişse de, süresinde verilen temyiz dilekçesinde CMK’nin 294. maddesi gereğince temyiz nedenlerinin gösterilmediği ve katılanlar vekili tarafından süresinde temyiz edilmişse de, süresinde verilen temyiz dilekçesinde CMK’nin 294. maddesi gereğince temyiz nedenlerinin gösterilmediği, katılanlar vekilinin temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz istemlerini CMK’nin 295. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük süre içerisinde bildirmedikleri anlaşıldığından CMK’nin 298. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin temyiz isteminin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak heyetimizden Üyeler ...’in ve ...’in temyiz istemlerinin geçerli olduğuna ve yine sanık ...’in maktul ...’nin ölümünden yardım eden sıfatıyla sorumlu olduğuna ilişkin karşıoyları ve oy çokluğu ile REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik olarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf isteminin haksız tahrik yönünden kabulü ile sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılması suretiyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen hükmün sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik olarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf isteminin haksız tahrik yönünden kabulü ile sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılması suretiyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen hükmün sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin 19.10.2018 gün 2018/1450 esas 2018/1871 karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru müdafaaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, CMK'nin 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 15.09.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY;

KARŞI OY;

Sanık ...'in maktul ...'un öldürüldüğü olayda yerel mahkemece TCK 81, 39, 62. maddeleri gereği verilen 12 yıl 6 aylık hapis cezasının istinaf dairesince incelenmesi üzerine sanığın beraatine dair karar verildiği katılanlar vekilinin...'in beraat kararına karşı yasal süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinin yeterli ve geçerli olduğunu düşündüğümden Dairemiz çoğunluğunun katılan vekilinin temyiz sebebi bildirmediğinden temyiz talebinin reddine dair karara Usul yönünden; ve yine sanık ...'in dosya kapsamı incelendiğinde sorumlusu olduğu iş yerinde çalışan personel Ravzanur'un maaş alacağını istemeye gelen ve ancak bu parayı alamayınca...'in yanında telefon ederek kendi arkadaşlarını "Boş gelmeyin" diye özellikle uyararak...'in iş yerine kavgaya çağıran maktul ...'un konuşmalarına şahit olan...'in kendi babası ve kardeşleri olan ..., ..... ve ...'ü dükkanına çağırdığı babası ...'nın balta sapı ve bıçak yine ...'ün de bıçakla geldiği, baba ...'daki bıçağı oğul .....'in aldığı, her iki tarafın...'in dükkanı önünde karşılaştıkları, sanıklar..., ... ve maktul ...'nin konuşmak için diğer taraflardan ayrıldıkları konuşma sırasında bu üçü arasında bağırışma ve kavga çıktığı dosyada bulunan olay, araştırma, yakalama, muhafaza altına alma, el koyma ve teslim tutanağına göre (sanık ... de dahil toplam 20 kişinin imzası vardır) sanık ...'in karşı taraf kendilerine sopa ve bıçaklarla saldırdığı için kendisininde yanındaki çakıyı çıkardığının ve ancak kavga sırasında bıçağı kaybettiğinin tutanağa geçtiği, sanık ...'in aşamalardaki beyanlarında çakı bıçağı çıkardığını inkar ettiği ancak karşı tarafa tekme salladığını kabul ettiği kavganın karşı tarafında bulunan ... Alan ve ... ise...'in bıçak kullandığını söyledikleri bir arada değerlendirildiğinde sanık ...'in kavga olacağını anlayarak babasını ve kardeşleri kendi dükkanları önüne çağırması, kendisinin de katıldığı kavgada kardeşi .....'in maktulü bıçaklayarak öldürmesi olayında TCK 39. madde kapsamında asli failin eylemine yardım eden sıfatıyla katıldığını ve bu nedenle sorumlu tutulması gerektiğini düşündüğümüzden bu sanık yönünden katılanlar vekilinin temyiz talebi yeterli görülerek sanık ...'in cezalandırılması gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Usul yönünde muhalefetimiz;

Şöyle ki;

Usul yönünde muhalefetimiz;

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay Ceza Dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin Yargıtay Dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifiz. Saygılarımla.

Muhalif Üye Muhalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2011/8881, Karar No: 2012/1361, Tarih: 01.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/8881 E.  ,  2012/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın jandarma karakolunda alınan ilk ifadesinde; “Ben bahse konu evde 3 ay kiracı olarak oturdum, eve ilk girdiğim gün şimdi tarihini hatırlamıyorum elektrik saatinin mührü kırıktı ben bu konu ile ilgili olarak ev sahibime bilgi verdim, eğer bir borcu varsa ben ödeyeyim dedim ama onlar bana bir şey söylemedi...”, mahkemede verdiği ifadesinde ise; “suça konu evde 30/08/2006 tarihinden itibaren 3 ay kadar oturdum, daha sonra da bu evden ayrıldım, ilk gittiğimde evin elektriği açıktı, normal çalışıyordu, zaten ev iki odalı üzeri çinko örtülü küçük bir evdir, buradaki elektriğin borcundan dolayı kesilip kesilmediğini bilmiyorum, ben otururken elektrik kesilmedi, hangi tarihte kesildiğini, elektriğin kim tarafından ne şekilde açıldığını bilmiyorum...ben evi ... isimli şahıstan kiralamıştım, evin sahibi oydu ancak evi kiralamama ... isimli şu an soy ismini bilmediğim şahıs aracılık etmişti, bu şahsı da keşifte hazır edeceğim” şeklinde beyanda bulunması, elektrik sayacının mühürleme ve mühür bozma tutanaklarının düzenlendiği tarihler arasında tüketim kaydettiğinin anlaşılması ve ceza yargılamasının temel amacının maddi gerçeğin ortaya çıkartılması olması karşısında; sanığın suça konu sayacın bağlı bulunduğu meskende hangi tarihler arasında ikamet ettiğinin gerek zabıta marifetiyle gerekse beyanlarında bahsi geçen şahıslar ile abone olarak ismi geçen ...'nın tanık sıfatıyla dinlenilmesi suretiyle tespit edilmesi, 07/06/2006 günlü mühürleme tutanağını tanzim eden tutanak mümzisinin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak mühürlemenin usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığının ve mühürleme tarihinde meskende ikamet eden kimse bulunup bulunmadığının belirlenmesi, bundan sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun saptanması gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle beraet kararı verilmesi,

Dairemizce incelenen Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/274 esas sayılı dosyasında sanık ...'in aynı suçtan yargılandığı anlaşıldığından, bu iki dava dosyasının birleştirilmesi hususunun düşünülmemesi,

Kabule göre de;

Karar yerinde, sanık hakkında beraet hükmü verilirken uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın, 230/2 ve 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10231, Karar No: 2014/11869, Tarih: 01.07.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10231 E.  ,  2014/11869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

....07.2009 tarihi itibariyle, dava konusu taşınmazın tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19496, Karar No: 2012/23150, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/19496 E.  ,  2012/23150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;

Ancak; oluşa ve kabule uygun olarak, sanığın eyleminin 3621 sayılı Kıyı Kanununun 6. maddesi yollamasıyla 15. maddesi uyarınca idari para cezasını gerektirdiği, eylemin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 2. maddesi gereğince kabahat olduğu ve idari para cezasının miktarı itibariyle de 31.03.2005 tarih ve 5326 sayılı Kanunun 20/2-d maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımının 20.000 TL'den az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde 2 yıl olarak düzenlendiği anlaşılmakla kabahatin işlendiği 21.10.2006 tarihi ile inceleme tarihine kadar bu süre geçtiğinden idari para cezasına karar verilememesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Kahramanmaraş İl Özel İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasında da sanığın belirlenen kabahat eylemlerinden 5326 sayılı Kanunun 20/2-d maddesi uyarınca zamanaşımının gerçekleşmesi karşısında idari yaptırım kararı uygulanmasına yer olmadığına, 07.11.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.