muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11356, Karar No: 2010/14156, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11356 E.  ,  2010/14156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya; davaya konu taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 30.03.2009 itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının ... Belediye Başkanlığı'ndan sorularak alınacak cevap yazıları ve dayanağı belgelerin dosyaya getirtilmesi için mahkemesine geri çevrilmiştir.

... Belediye Başkanlığı'nın 29.09.2010 tarihli cevap yazısında dava konusu taşınmazın imar planı sınırları dışında, mücavir alan içerisinde olduğu ve belediye hizmetlerinden yararlanmadığı açıklanmış ise de, geri çevirme kararında araştırılması istenilen diğer hususlara yanıt verilmemiş, bu eksikliğin giderilmesi için mahkemece yazılan 30.09.2010 tarihli yazı cevabının dosyaya gelmesi beklenilmeden dosya iade edilmiştir.

Diğer taraftan, ... Belediye Başkanlığı davaya konu taşınmazla aynı mahalde bulunan 394 parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olduğunu bildirmiş olduğu halde, mahkemenin eldeki dava dosyası ile bazı dava dosyalarına (2009/174 E.,2009/172 E. vb.) gelen cevap yazılarında davalara konu taşınmazların imar planı dışında olduğu bildirilmiş olmakla geri çevirme kararları üzerine verilen cevapların yerindeliği hususunda tereddüt oluşmuştur.

Mahkemece, geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirildikten ve taşınmazın imar planı içinde olup oladığı hususunda ortaya çıkan tereddüt giderilip, ilgili plan örnekleri de dosyaya getirtildikten sonra iadesi için dosyanın, mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/863, Karar No: 2013/10841, Tarih: 20.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/863 E.  ,  2013/10841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin davacının çalışmalarının tespitine yönelik karara vaki temyiz itirazlarının reddine,hükmün ONANMASINA;

b)Ücret tespitine ilişkin ise; hizmet tespiti davasının niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulunun ... E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.Ücret tespiti hususunda, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerin varlığı araştırılmalı, asgari ücretin üzerinde olduğu iddia edilen gerçek ücret hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp belirlenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirketlere iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1155, Karar No: 2019/454, Tarih: 21.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/1155 E.  ,  2019/454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 186-418

Sanıklar ... ve ...’ın tefecilik suçundan TCK'nın 241, 52/2-4 ve 55. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 250.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye ve kazanç müsaderesine, silahla tehdit suçundan TCK'nın 106/2-a maddesi uyarınca üçer kez 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13/1 ve TCK'nın 52/2 ve 54. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve müsadereye, sanık ...’ın kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...’ın kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2 ve 86/3-b maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanıklara atılı tüm suçlar yönünden aynı Kanun’un 53 ve 63. maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve mahsuba ilişkin Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.06.2011 tarihli ve 186-418 sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 04.12.2012 tarih ve 3959-14574 sayı ile; silahla tehdit, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin "Oluş ve tüm dosya içeriğine göre mağdurlar ... ve ...'a yönelik tehdit eylemini birlikte gerçekleştirdikleri anlaşılan sanıklar ... ve ... hakkında mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (5) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir" açıklamasıyla onanmasına, tefecilik suçundan kurulan hükümlerin ise;

"Sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan kurulan hükme ilişkin olarak sanıklar müdafilerinin tüm, Hazine vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tefecilik suçunun mağdurunun sanıklardan faizle borç para alan kişiler olmadığı bu nedenle sanıkların elde ettiği kabul edilen faiz kazancının borç para alan kişilere iade edilemeyeceği ve suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaatler ile bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazançların TCK'nın 55. maddesi gereğince kazanç müsaderesine konu olacağı gözetilerek, soruşturma aşamasında tüm taşınmaz mal varlıkları ve bankalardaki nakdi hesaplarına el konulan sanıklar hakkında suçun işlenmesi ile elde edilen ya da bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazançların anılan madde uyarınca müsaderesine karar verilmesi yerine yazılı biçimde uygulama yapılması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.03.2016 tarih ve 401148 sayı ile;

"I- Hükümlü ... hakkında:

1- Tefecilik suçundan TCK'nın 241/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince 5 yıl hapis ve 250.000 TL adli para cezası ile mahkumiyete dair verilen kararda;

'...Sanıkların amaçları, suçun işleniş biçim ve şekli, sanıkların kasıtlarının ağırlığı, suç konusunun önem ve değeri (sanıkların her ikisinin de doğrudan doğruya tefecilik suçunu işleme amaç ve kastıyla hareket ettikleri, bu amaç ve kastları doğrultusunda hiçbir tereddüt geçirmeden üzerlerine atılı bulunan müsnet suçu işledikleri, sanıkların yukarıda belirtildiği gibi her ikisinin de suç tarihi itibariyle henüz daha 30 yaşından küçük oldukları, bu yaştaki sanıkların bu şekilde Adıyaman'da esnaflık yapan ve iş adamı sıfatı bulunan kişilere karşı bu kişilerin zor durumlarından yararlanarak bu kişilere aşırı oranda faiz uygulaması yaparak borç para verdikleri, sürekli bir şekilde bu kişilere gittikçe artan oranda faiz uygulayarak bu kişileri borçlandırdıkları, bu şekilde bu kişileri gittikçe batağa sürükledikleri ve bu kişilerden sürekli olarak faizli para talep ettikleri, bu şikâyetçilerin ana borcu ve yine faizli borcu ödemelerine rağmen tekrardan tekrardan faiz talep ettikleri, şikâyetçilerin de faizli para karşılığı bu kişilere çek ve senet vermiş olmaları nedeniyle bu kişilerin bu taleplerini geri çeviremedikleri, yine şikâyetçilerin Adıyaman'da tanınan esnaf ve iş adamları olmaları nedeniyle durumun çevrede duyulmaması için sanıkların bu taleplerini yerine getirmeye çalıştıkları, sanıkların bu taleplerini yerine getirmeyen şikâyetçilere karşı ise aşırı bir şekilde sert davrandıkları ve bu kişilere ağır hakaret ve tehditlerde bulundukları, bu kişileri sürekli olarak sıkıştırdıkları, bu kişileri tehdit ettikleri, şikâyetçilerin de bu tehditlerden korkarak gittikçe artan oranda faiz ödedikleri ve bunun neticesinde şikâyetçilerin bir çoğunun iflas ettiği, büyük oranda mal varlıklarını kaybettikleri, buna rağmen halen şikâyetçilerin sanıklardan kurtulamadıkları, halen sanıklara borçlarının bulunduğu, sanıkların şikâyetçilerin bir kısmı hakkında halen icra takiplerinin bulunduğu, sanıkların bu şekilde acımasız bir şekilde mağdurları zorladıkları ve onlardan aşırı oranda faiz geliri elde ettikleri, zaman zaman şikâyetçileri tehdit ettikleri, sanıkların bu eylemleri neticesinde şikâyetçilerin bir kısmının iflas ettiği, Adıyaman'daki mal varlıklarını tamamen kaybettikleri, bazısının şehri terkederek tefecilerden kurtulmak amacıyla kayıplara karıştığı, hatta sanıkların bu eylemleri neticesinde bazı şikâyetçilerin yuvalarının yıkıldığı, örneğin şikâyetçi ... ...'nun eşinden ayrıldığı, çoluk çocuklarının ortada kaldığı, ..

... ...'nun eşinden ayrıldığı, çoluk çocuklarının ortada kaldığı, ...'ın benzer sorunlar yaşadığı, sanıkların eylemlerinin bu yönüyle mağdurlar üzerinde ağır sonuçlar doğurduğu, bu itibarla suç konusunun önem ve değeri, sanıkların kasıtlarının ağırlığı, sanıkların bu suçları işleme hususundaki kasıtların ağırlığı, suç nedeniyle sanıkların elde ettikleri kazanç, yine bu suçun işleniş biçim ve şekli, sanıklar ile şikâyetçiler arasındaki telefon görüşmeleri dikkate alındığında sanıkların şikâyetçilere yönelik kullandıkları hakaret içerikli sözler, şikâyetçileri sindirmeye yönelik tehdit içerikli sözler, bu durum da dikkate alındığında sanıkların bu suçları işlemedeki kasıtlarının ağırlığı) tüm bu hususlar gözönünde bulundurulduğunda sanıklara bu suçtan dolayı ceza tayin edilirken TCK'nun 1. maddesindeki ceza kanununun amaçları da dikkate alındığında takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak sanıkların bu suçtan şiddetli bir şekilde cezalandırılmaları yoluna gidilmesi gerektiği kanaatine varıldığı, sanıkların geçmişleri, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki davranışları (sanıkların kişilik olarak suç işlemeye meyilli birer kişiliğe sahip oldukları, dava dosyası dikkate alındığında sanıkların bu tefecilik suçunu işlemek amacıyla ayrıca başka suçları da hiçbir tereddüt geçirmeden işledikleri, gerektiğinde şikâyetçilere yönelik olarak tehditte bulundukları, gerektiğinde şikâyetçilere zor kullandıkları, şikâyetçileri yaraladıkları, sanıkların üzerlerinde silah taşıdıkları, silah bulundurdukları, işyerlerinde kelepçe bulundurdukları, bu hususlarda dikkate alındığında sanıkların kişilik olarak suç işlemeye meyilli birer kişiliğe sahip oldukları, tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanıkların mağdurları sindirdikleri, mağdurların bazıları soruşturma aşamasında olayı açık bir şekilde anlatmasına rağmen yargılama aşamasında sanıklardan korktukları için ifadelerinden döndükleri, sanıkların yaşları dikkate alındığında bu yaşta bu şekilde organize bir şekilde bu suçu işledikleri, sanıkların sosyal ilişkiler bakımından zayıf birer kişiliğe sahip oldukları, bu şekilde üzerlerine atılı bulunan suçları işlemek suretiyle toplum huzur ve düzenini bozdukları, toplum için konulan kurallara uyamadıkları, sanıkların suçtan sonraki davranışları gözlemlenen hal ve hareketleri dikkate alındığında sanıkların suçtan pişmanlıklarının mahkememizce gözlemlenemediği, sanıkların gerek soruşturma aşamasında gerek yargılama aşamasında suçu inkara yönelik ve şikâyetçileri suçlayıcı beyanda bulundukları) tüm bu hususlar gözönünde bulundurulduğunda sanıklara verilen cezalardan takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına, sanıkların yukarıda belirtilen kişilik özellikleri geçmişleri ve verilen ceza miktarı dikkate alındığında sanıklar hakkında TCK'nun 50 ve 51 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği kanaatine varıldığı..

...' gerekçeleriyle temel ceza teşdiden üst sınırdan, adli para cezasına esas gün sayısı 5000 gün olarak yine teşdiden üst sınırdan ve günün para cezasına çevrilmesinde uygulanacak 1 gün karşılığı adli para cezası miktarı da yine teşdiden 50 TL olarak belirlenmiş ise de teşdit gerekçeleri hukuka aykırıdır.

Şöyle ki, Yüksek Yargıtay'ın istikrar kazanmış kararlarında da vurgulandığı üzere tefecilik suçunun mağduru; esasında faizli borç-alacak ilişkisinden ibaret olan sözleşmenin taraflarından biri olan ancak eylemi hukukumuzda suç kabul edilmemiş olan faizle borç alan kişi değil, Hazine İdaresidir. Hükümde ise hukuken tefecilik suçunun mağduru sayılmayan kişilerin uğradıkları mağduriyetlerin gerek hapis ve gerekse para cezasının üst sınırdan belirlenmesine gerekçe yapıldığı görülmektedir ki bu durum hem TCK.nın 3/1., hem TCK'nın 61., hem de bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarının, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâllerinin göz önünde bulundurularak takdir edileceğini amir olan TCK'nın 52/2. maddelerine aykırıdır.

Yine hükümlünün, gerekçede teşdit sebebi sayılan, faizle borç verdikleri kişilere karşı işlediği, tehdit, kasten yaralama ve ruhsatsız tabanca taşıma suçları nedeniyle ayrıca ve teşdiden cezalandırıldığı da kararda yazılı olduğuna göre; bir suçun işlenmesinin diğer bir suçun cezasının teşdiden belirlenmesine gerekçe yapılmasından sonra bu kez cezası teşdiden belirlenen suçun işlenmesinin diğer suçun cezasının teşdiden belirlenmesine gerekçe yapılması şeklindeki böyle bir cezalandırma metodunun hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu açıktır.

Diğer bir açıdan da böyle bir uygulama işlediği suç nedeniyle cezalandırılan bireyin, infaz neticesinde yeniden sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara, nizamlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak yani ıslah olan ceza ve infaz siyasetine de hizmet etmeyecek ve hükümlüde işlediği suç ile orantılı olmayacak şekilde ağır ve haksız bir müeyyideye maruz kaldığı düşüncesini oluşturacak olan hakkaniyete aykırı bir uygulamadır.

2- Katılan şikâyetçi ...'ı kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2 ve 53 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile mahkumiyete dair verilen kararda;

Hakkaniyet ve oranlılık ilkesi ile 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesindeki hususlar gözetilip, eylemin emsallerine göre farklılık da göstermemesi dikkate alındığında, hükümlünün cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespiti için bir neden bulunmadığı halde kararda yazılı olan ve esasında kasten yaralama suçunun işlenme amaç ve kastı ile olayın oluş şekline göre teşdit uygulanmasına da gerekçe olamayacak şekilde;

'...Bu suçtan dolayı ceza tayin edilirken, bu sanıkların amaçları, suçun işleniş biçimi, sanıkların kasıtlarının ağırlığı (sanıkların suç tarihinde tefecilik yaptıkları ve şikâyetçileri aşırı oranda faizli para vermek suretiyle borçlandırdıkları, şikâyetçilerden aşırı oranda faiz talebinde bulundukları, bunun neticesinde, şikâyetçilerin mal varlıklarını büyük oranda kaybettikleri ve maddi durumlarının olmaması nedeniyle ödemede bulunmakta zorlandıkları, sanıkların suç tarihinde acımasız bir şekilde davranarak, şikâyetçileri bu paralarını almak hususunda sıkıştırdıkları ve dövdükleri, sanık ...'ın suç tarihinde 28-29 yaşlarında olmasına rağmen, acımasız bir şekilde kendisinden yaşça çok büyük olan, babası yaşında sayılabilecek bir yaştaki şikâyetçiyi acımasız bir şekilde dövdüğü, zaten mal varlığını kaybeden ve zor durumda olan şikâyetçiye yönelik olarak bu suçu işlediği, yine diğer sanık ...'ın da aynı şekilde kendisinden yaşça büyük olan mağduru, bu mağdurun sakatlığının da bulunmasına rağmen, yani bu mağdura karşı acımasız bir şekilde davranarak, bu mağduru dövdüğü, yine zaten mal varlığını büyük oranda kaybeden mağdura yönelik acımasız bir şekilde tekme ile vurarak mağduru yaraladığı, bu itibarla sanıkların üzerlerine atılı bulunan bu suçların işleniş biçim ve şekilleri, sanıkların bu suçları işleme hususundaki kasıtlarının ağırlığı) hep birlikte göz önünde bulundurulduğunda, takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak, sanıkların cezalandırılmaları yoluna gidilmesi gerektiği, sanık ..

...'ın kasten yaralama suçunu, beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olan mağdura karşı işlediği, bu hususun da doktor raporuyla sabit olduğu anlaşıldığından, bu sanığa verilen cezanın TCK 86/3-b maddesi uyarınca artırılması yoluna gidilmesinin gerektiği, sanıkların geçmişleri, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki davranışları (sanıkların kişilik olarak suç işlemeye meyilli birer kişiliğe sahip oldukları, dava dosyası dikkate alındığında sanıkların bu tefecilik suçunu işlemek amacıyla, yani tefecilikten doğan faizli alacaklarını almak amacıyla hiçbir tereddüt geçirmeden üzerlerine atılı bulunan bu suçları işledikleri, bu suçların yanısıra şikâyetçilere yönelik olarak tehditte bulundukları, sanıkların üzerlerinde silah taşıdıkları, silah bulundurdukları, işyerlerinde kelepçe bulundurdukları, bu hususlar da dikkate alındığında sanıkların kişilik olarak suç işlemeye meyilli birer kişiliğe sahip oldukları, tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanıkların mağdurları sindirdikleri, mağdurların bazıları soruşturma aşamasında olayı açık bir şekilde anlatmasına rağmen yargılama aşamasında sanıklardan korktukları için ifadelerinden döndükleri, sanıkların yaşları dikkate alındığında bu yaşta acımasız bir şekilde üzerlerine atlıı bulunan bu suçları işledikleri, sanıkların sosyal ilişkiler bakımından zayıf birer kişiliğe sahip oldukları, bu şekilde üzerlerine atılı bulunan suçları işlemek suretiyle toplum huzur ve düzenini bozdukları, toplum için konulan kurallara uyamadıkları, sanıkların suçtan sonraki davranışları gözlemlenen hal ve hareketleri dikkate alındığında sanıkların suçtan pişmanlıklarının mahkememizce gözlemlenemediği, sanıkların gerek soruşturma aşamasında gerek yargılama aşamasında suçu inkara yönelik ve şikâyetçileri suçlayıcı beyanda bulundukları) tüm bu hususlar göz önünde bulundurulduğunda sanıklara verilen cezalardan takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına, sanıklara verilen hapis cezalarının sanıkların geçmişleri, suçların işleniş biçim ve şekilleri, sanıkların suç işleme hususundaki eğilimleri, (sanıkların yukarıda da belirtildiği üzere, kişilik olarak suç işlemeye meyilli birer kişiliğe sahip oldukları, suç tarihinde hiçbir tereddüt geçirmeden, bu suçlar ile diğer dosyamıza konu olan suçları işledikleri, sanıkların kişilik olarak uslanmaz birer kişiliğe sahip oldukları, sanıkların suçtan sonraki gözlemlenen hal ve hareketleri) hep birlikte göz önünde bulundurulduğunda, sanıklara verilen cezalar bakımından TCK 50

. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, yine sanıklara verilen hapis cezalarının ertelenmesi halinde, sanıkların ileride bir daha suç işlemekten çekinecekleri hususunda mahkememizde olumlu bir kanaat oluşmadığı, bilakis tüm dosya kapsamı, ile bu suçlar ve diğer suçların işleniş biçim ve şekilleri dikkate alındığında, sanıklara verilen bu cezaların ertelenmesi halinde, sanıkların ileride bir daha rahatlıkla benzer nitelikteki suçları işleyebilecekleri kanısının mahkememizde oluştuğu anlaşıldığında, sanıklara verilen cezaların TCK 51. maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına, yine aynı sebeplerden dolayı bu sanıklara, bu suçlardan dolayı verilen ceza hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği kanaatine varıldığı' gerekçesiyle temel cezanın alt sınırdan hakkaniyete aykırı oranda uzaklaşılarak tayini hem TCK.nın 3/1. ve hem de TCK'nın 61. maddelerine aykırıdır.

Yine hükümlünün, gerekçede teşdit sebebi sayılan, kasten yaraladığı katılana ve faizle borç verdiği diğer kişilere karşı işlediği tefecilik, tehdit ve ruhsatsız tabanca taşıma suçları nedeniyle ayrıca ve teşdiden cezalandırıldığı da kararda yazılı olduğuna göre; bir suçun işlenmesinin diğer bir suçun cezasının teşdiden belirlenmesine gerekçe yapılmasından sonra bu kez cezası teşdiden belirlenen suçun işlenmesinin diğer suçun cezasının teşdiden belirlenmesine gerekçe yapılması şeklindeki böyle bir cezalandırma metodunun hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu açıktır.

Diğer bir açıdan da böyle bir uygulama işlediği suç nedeniyle cezalandırılan bireyin, infaz neticesinde yeniden sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara, nizamlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak yani ıslah olan ceza ve infaz siyasetine de hizmet etmeyecek ve hükümlüde işlediği suç ile orantılı olmayacak şekilde ağır ve haksız bir müeyyideye maruz kaldığı düşüncesini oluşturacak olan hakkaniyete aykırı bir uygulamadır.

3- Katılan ...'i ve ...'ı silahla tehdit etmesi suçundan TCK'nın 106/2-a ve 53 maddeleri gereğince iki kez 4'er yıl hapis cezası ile mahkumiyete dair verilen kararda;

Hükümlünün savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından; hükümlünün üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesine ve katılan ... da yargılama sırasında, hükümlünün kendisini tehdit ettiğini farketmediğini beyan etmesine rağmen, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı olduğu gibi hakkaniyet ve oranlılık ilkesi ile 5237 sayılı TCK'nın 3/1 ve 61. maddesindeki hususlar gözetilip, eyleminin emsallerine göre farklılık da göstermemesi de dikkate alındığında, hükümlünün cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespiti için bir neden bulunmadığı halde kararda yazılı olan ve esasında tehdit suçunun işlenme amaç ve kastı ile olayın oluş şekline göre teşdit uygulanmasına gerekçe olamayacak şekilde;