muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12052, Karar No: 2018/15700, Tarih: 13.09.2018

Dava, muhdesat tespiti talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, dosya içerisindeki tapu kayıtlarından anlaşıldığı üzere, dava konusu taşınmazda hissedar olan davalı ... Belediyesi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 Sayılı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad. 718). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK mad. 722, 724 ve 729). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın mülkiyetinin arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın mülkiyetinin aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin/ait olduğunun tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere göre dava konusu muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatların mülkiyetlerinin davacılara aidiyetine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1086 sayılı HUMK'nin 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere göre dava konusu muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatların mülkiyetlerinin davacılara aidiyetine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1086 sayılı HUMK'nin 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrası (1) nolu bentteki "... mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine ..." kelimelerinin hükümden çıkartılmak suretiyle yerine, "... davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine ..." cümlesinin yazılmasına, sair yönleri doğru bulunan Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nin 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'nin 438/7. fıkrası) gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle; davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz isteğinin REDDİNE, taraflarca HUMK.nin 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2261, Karar No: 2007/4365, Tarih: 27.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2261 E.  ,  2007/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat Muzaffer Kurnaz ile davalı-k.davacı ..., davalı...vekili avukat ..., davalı ... vekili avukat... .... Diğer davalılar gelmedi.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Yükleniciden bağımsız bölüm satın alan ... tarafından arsa sahibi ... ile şagil olarak nitelendirilen ... aleyhine açılan ve asıl dava ile birleştirilen 1999/829 E. 2002/843 K.sayılı dosyada mevcut 26.09.2000 tarihli bilirkişi raporunda; binanın, 2 bodrum, zemin kat, asma kat ve bunların üzerinde 5 normal kat, üzerinde 6.normal kat ve onun da üzerinde teras çatı katından ibaret olduğunun belirtildiği ve asıl dosyada bulunan fotoğraflar da bu hususu doğruladığı halde, asıl dava dosyasında alınan 21.09.2005 ve bunun eki olan 24.02.2006 tarihli raporlarda; binanın, 2 bodrum kat, asma kat, zemin kat ve 4 normal kattan ibaret olduğu belirtilmiştir.

Her iki bilirkişi heyetinin raporları arasında birbiriyle açık şekilde çelişki bulunduğu halde, bu çelişki, konusunda uzman başka bilirkişiler kusurlu raporu ile giderilmeden, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden arsa sahibi yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davalı-k.davacı yükleniciden alınarak davacı-k.davalı arsa sahibine verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ...’e geri verilmesine, 27.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2724, Karar No: 2013/5047, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2724 E.  ,  2013/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan zeytinin sulu ve kuru şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13684, Karar No: 2020/6009, Tarih: 17.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/13684 E.  ,  2020/6009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı Hazine, ...,... çalışma alanında bulunan ve 1970 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak, tarla vasfıyla adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında, müdahil Akıncılar Belediye Başkanlığı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemiyle; müdahil ... ise, taşınmazın köylerine ait mera olduğu iddiasıyla davaya katılmış ve Akıncılar Belediye Başkanlığı aynı nedene dayanarak ayrıca dava açmıştır. Mahkemece, davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin açtığı davanın kısmen kabulüne, 253 adada bulunan ve tespit harici bırakılan 11.09.2015 havale tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (D) harfi ile gösterilen ve kahverengi ile boyanan kısmın aynı ada son parsel numarasından sonra gelen parsel numarası verilerek tarla vasfı ile Hazine adına tesciline, kalan kısım yönünden Hazinenin davasının reddine, davacı ... Belediye Başkanlığı ve müdahil ... tarafından açılan davaların reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi, müdahil/davacı ... Belediye Başkanlığı vekili ve müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Kadastro sırasında tescil harici bırakılan dava konusu yer hakkında 4721 sayılı TMK'nın 713/4-5 maddeleri gereğince gerekli yerel ve gazete ilanlarının yapılması gerektiği halde, Mahkemece, söz konusu ilanlar yaptırılmaksızın hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden Akıncılar Belediye Başkanlığı ve ...'ne ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6083, Karar No: 2020/4244, Tarih: 13.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6083 E.  ,  2020/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : YALVAÇ Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 3298 sayılı yasaya muhalefet

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Anayasa'nın 141. maddesinin 3. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri gereğince, hükmün gerekçe bölümünde sanıkların lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin gösterilmesi, bu kapsamda, sanıkların hangi fiiliyle atılı suçu işlediklerinin tartışılarak dayanaklarının açıklanması, ulaşılan kanıya göre sabit kabul edilen fiilleri açıklanarak nitelendirilmesi gerektiği gözetilmeden; yazılı şekilde daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına atıf yapılarak eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

2-Dosyanın incelenmesinde, 25/09/2010 tarihli görgü tespit tutanağına göre tarlada haşhaş ekildiğine dair tespit yapılamamış olduğu gibi, haşhaş ekili olan tarlanın da sürülmüş vaziyette olduğu ve zeminde yabani otların bulunduğu tespit edilmekle, bu aşamada sanığın ektiği bitkilerden numune alınamadığı, haşhaş olduğuna ilişkin herhangi bir tespit yapılamadığı anlaşılmakla, sanığın soyut ikrarı dışında yüklenen suçu işlediğine ilişkin, her türlü şüpheden uzak, somut, yasal ve yeterli herhangi bir kanıtın da bulunmadığının anlaşılması karşısında sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11305, Karar No: 2014/4860, Tarih: 14.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/11305 E.  ,  2014/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mah. Sıfatı İle)

TARİHİ : 17/01/2012

NUMARASI : 2010/714-2012/32

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz ve kişisel eşyalarının aynen iadesi veya bedellerinin tahsili ile tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkilinin, tarafların birlikte yaşadığı evden kendisine ait özel eşyaları ve çeyiz eşyalarını almak için gittiğinde evin davalı tarafından taşındığını öğrendiğini belirterek özel eşyaları ile çeyiz eşyalarının iadesine, iadesi mümkün olmadığı takdirde değeri üzerinden tazminata karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının eşyalarını alarak evden ayrıldığını davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, tanık beyanlarına göre evi davalının boşaltmış olmasının daha muhtemel olduğu, evi davalı boşaltmış olsa bile davacının evdeki eşyaların kendisi tarafından alındığını, çeyiz eşyalarının da taşındığını ispat etmesinin gerektiğini, buna rağmen dosyaya eşyaların davacı tarafından alındığına dair sadece davacının babası adına düzenlenmiş fatura sunulduğunu, bu fatura içeriğine göre davacı tarafça çamaşır makinası, fırın, bulaşık makinesi ve bazı küçük ev aletlerinin alındığı, bu eşyaların davalı tarafça götürüldüğü kanaati oluştuğundan bu bedelin davalıdan tahsilinin gerektiği, diğer dökümü yapılan eşyaların davacı tarafından alındığına, müşterek konutta bulunduğuna dair herhangi bir kanıt bulunmadığı gibi sunulan eşya listesinin abartılı olduğu belirtilerek fatura bedeli olan 2.647 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür.

Olayda; Davacı kişisel eşyaları ile çeyiz eşyalarının iadesini veya bedelinin tahsilini istemiştir. Dinlenen davacı tanıkları. eşyaların evden davalı tarafından taşındığını, davalı tanıkları ise eşyaları davacının aldığını beyan etmişlerdir. Ayrıca dinlenen tanıklar eşyaların nitelikleri hakkında beyanda bulunmamışlardır. Mahkemece, davacının babası adına düzenlenen 25/05/2007 tarihli, 2.647 TL bedelli faturada belirtilen eşyaların davacı tarafından alındığı kabul edilmiş ise de, fatura her zaman temin edilebilecek bir belge olduğundan davacı tarafından bu eşyalara ilişkin iddiasının ispat edildiği kabul edilemez. Davacı dava konusu edilen eşyaların varlığını, miktarını, niteliğini ve bu eşyaların davalı .

tarafından evden götürüldüğünü ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde " her türlü delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya iddiası doğrultusunda davalı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5859, Karar No: 2012/10400, Tarih: 14.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5859 E.  ,  2012/10400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 13/07/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kısmen kabulüne dair verilen 09/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalıların kendisini darp ettiklerini, yaralanmasından dolayı yapmak zorunda kaldığı tedavi giderleri ve çalışamadığı günler nedeni ile maddi zarara uğradığını, manevi olarak da üzüntü duyduğunu ileri sürerek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir. Davalılar, olaya davacının haksız davranışları ile neden olduğunu, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunamayacağını savunarak davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, davacının yaralanmasından dolayı geçici iş göremediği süre belirlenerek maddi ve manevi tazminat isteminin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosyada bulunan Gölbaşı/Ankara Asliye Ceza Mahmesi'nin 2006/86-2007/225 Esas Karar sayılı ilamı ile davalı sanıkların tahrik etkisi altında davacıyı kasten yaralama suçundan mahkum oldukları anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesince belirlenen maddi olgu hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

Şu durumda, ceza mahkemesi tarafından belirlenen eylemin davacının tahriki etkisi altında gerçekleşmiş bulunması olgusunun Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince davacının bölüşük kusurunu oluşturması nedeni ile hüküm altına alınan maddi tazminat tutarından uygun tutarda bir indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalıların öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10894, Karar No: 2012/13482, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10894 E.  ,  2012/13482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak hakkı ve pilon yeri kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının ve pilon yerinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın dahili davalı yönünden kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise dahili davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden dahili davalı ... vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yüreğir Belediye Başkanlığından gelen 11.04.2011 günlü yazıda, dava konusu taşınmazın belediyenin yol ve temizlik hizmetlerinden yararlandığı belirtilmiş, ancak içinde bulunduğu imar planının türü ve ölçeği, belediye sınırları içinde olup olmadığı, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı ve tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı belirtilmemiştir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama) belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5817, Karar No: 2012/3190, Tarih: 08.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/5817 E.  ,  2012/3190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hakaret, tehdit

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında:

a- TCK'nın 151/1, 62, 50/1-f. maddeleri uyarınca mahkumiyet, Niğde ilindeki kamu kurumlarında temizlik veya odacı işlerinde ücretsiz olarak çalıştırma seçenek tedbirine çevirme

b- TCK'nın 125/1, 43/1, 125/4, 62, 50/1-f. maddeleri uyarınca mahkumiyet, Niğde ilindeki kamu kurumlarında temizlik veya odacı işlerinde ücretsiz olarak çalıştırma seçenek tedbirine çevirme

2- Sanık ... Buğraç hakkında:

a- TCK'nın 106/1, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme (2 kez)

b- TCK'nın 125/1-4, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Müşteki ...'un 26.04.2007 tarihli oturumda sanıklardan şikayetçi olduğunu belirtmesi karşısında davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması suretiyle, CMK'nın 238/2. maddesine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince hapis cezasının, kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına dönüştürülmesinin gönüllü olma koşuluna bağlı olduğu gözetilerek, sanık ...'a gönüllü olup olmadığı sorulmadan ve temizlik işlerinde çalıştırılması şeklinde infazı kısıtlar biçimde karar verilmesi,

3- Sanık ... hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 125/1. maddesinin uygulanmasından sonra anılan maddenin 4. fıkrası ile artırım yapılması gerekirken sıralamada hata yapılarak önce 43. madde ile arttırım yapılması,

4- Sanıklar hakkında; Hakaret ve mala zarar verme suçları yönünden hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik ve tehdit suçu yönünden de hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında; suçların niteliği, hükmolunan cezaların tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kayıtları da değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ve müşteki vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/235, Karar No: 2015/12021, Tarih: 23.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/235 E.  ,  2015/12021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ...), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetlerine, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.