muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11962, Karar No: 2015/870, Tarih: 22.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/11962 E.  ,  2015/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl ve birleşen dava dilekçesinde, ... Köyü 114 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza yol, yeşil alan ve otopark yapılmak suretiyle hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 114 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... 2076 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... 2076 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 21.12.1995 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilerek bedeline hükmedilen ağaçların 2011 yılı rayiç değerlerine ilişkin verinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/5890, Karar No: 2016/1339, Tarih: 02.03.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5890 E.  ,  2016/1339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ve cari hesap ilişkisinden kaynaklanmakta olup, davada bakiye iş bedelinin tahsili istemi ile başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli ile takibin devamı ve %20 oranından az olmamak üzere icra inkâr tazminatının tahsili istenmiş; davalı cevabında sözleşme konusu işle ilgili olarak düzenlenen tüm fatura bedellerinin ödendiğini, bakiye borç bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiş; Mahkemece ödeme savunmasının kanıtlanamadığı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne, şartlar oluşmadığından icra inkar tazminatının reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Sözleşme konusu işle ilgili olarak düzenlenen faturalar nedeniyle davacının KDV dahil 559.401,06 TL alacaklı olduğu konusunda yanlar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık ödemeler konusundadır. Davacı, 559.401,06 TL iş bedelinden 503.185,80 TL ödemeyi düşerek bakiye 56.215,26 TL alacağını talep etmekte, davalı ise fatura bedellerinin tamamının ödendiğini bakiye borç bulunmadığını savunmaktadır. Ödemeleri ispat yükü davalıdadır. Davalı, cevap dilekçesinde delil olarak davacı ve davalı şirketten celp edilecek ticari defter ve kayıtlar ile bilirkişi incelemesine dayanmış, ödemelere ilişkin olarak da Yapı Kredi Bankası'na ait EFT gönderim dekontları ile Akbank'a ait işlem bilgi dekontları ibraz etmiştir. Mahkemece tarafların ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, dosyada mevcut ödeme belgeleri de değerlendirilmeden sonuca gidilmiştir. Davalı ticari defter ve kayıtlarını vergi incelemesinde olduğu için elinde olmayan sebeblerle ibraz edemediğini bildirdiğine göre, davalının defter ve belgelerini ibrazdan kaçındığı kabul edilemez.

O halde mahkemece yapılacak iş; taraflardan ticari defter ve belgelerini ibraz etmesini istemek, defter ve belgelerin resmi kurumlarda olduğunun bildirilmesi ve bu nedenle sunulamaması halinde ilgili kurumla yazışma yapılarak getirtmek, ticari defter ve belgeler geldikten sonra mali müşavir veya muhasebeci bilirkişi tayin edilerek ve gerekirse bilirkişiye defterlerin bulunduğu mahalde inceleme yetkisi verilerek taraflara ait ticari defter ve kayıtlar ile dava dosyası, özellikle dava dosyasına sunulan ödeme belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak ödeme miktarını kesin olarak belirleyip açıklığa kavuşturmak ve sonucuna göre hüküm kurmak olmalıdır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5985, Karar No: 2008/7734, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5985 E.  ,  2008/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 24.01.2008 gün ve 2007/15864 - 2008/285 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıların kamu alanı olarak ayrılan yere haksız dolgu yaptığını, bu dolgudan dolayı konutunun ... sonrası su basma riski ile karşı karşıya kaldığını, komşuluk hukukuna aykırı davranışların giderilmesini istemiştir.

Davalılar, komşuluk hukukuna aykırı bir eylemleri olmadığını, aksine dava dışı bir kişi tarafından yapılan hafriyat işleminin ortaya çıkardığı zararlı davranışları ortadan kaldırdıklarını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilerek, 19.04.2007 havale tarihli bilirkişi krokisinde; kırmızı ile taralı kısma davalıların elatmalarının önlenmesine ve bu kısımdaki 1550 m3 dolgunun davalılar tarafından kaldırılmak suretiyle arazinin eski hale getirilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiş, karar Dairemizce onanmıştır.

Davalılar, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Eşya Hukukunun yer aldığı Türk Medeni Kanunu’nun 4. kitabı, 1. kısmındaki mülkiyete ilişkin hükümlerin ikinci ayrımındaki 718 ila 761. maddeleri arasında taşınmaz mülkiyetinin içeriği ve taşınmaz mülkiyetinin kullanılmasındaki kısıtlamalar düzenlemiştir. Gerçekten, Türk Medeni Kanununun 683. maddesinde “bir şeye malik olan kimse Hukuk düzeninin sınırları içinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir….” hükmü, malikin mülkiyet hakkını Hukukun belirlediği sınırlar içinde kullanabileceği kuralını koymuş, 737. maddede ise, “Herkes taşınmaz mülkiyetinden ... yetkileri kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür….” denilerek malike, mülkün kullanılmasında komşuya zarar verecek taşkınlıklardan sakınma ödevi yüklenmiş, mülkiyet hakkının kullanılmasındaki yasal kısıtlamalardan birisine örnek verilmiştir.

Görüldüğü gibi, 737. maddenin malike yüklediği yükümlülük, kendi taşınmazını kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken komşusuna zarar verecek taşkınlıklardan kaçınmaktır. Malik, Türk Medeni Kanunu’nun 737. maddesindeki yükümlülüğünü ihlal ederse yasanın 730. maddesi uyarınca sorumlu olacak ve aleyhine eski hale getirme davası, tazminat davası veya bir zarar tehlikesinin ortaya çıkması durumunda henüz zarar meydana gelmeden tehlikenin giderilmesini isteme davası açılabilecektir. Yasanın 683.maddesi ile 730.maddesi arasında bir paralellik bulunsa da, 683. madde mülkiyet hakkının sınırları içine dışardan yapılan bir müdahaleyi, 730.madde ise malikin başka bir taşınmaz malikinin sınırlarını aşmadan, mülkiyet hakkını kullanırken, yasaların öngördüğü kısıtlamalara aykırı davranışın yaptırıma bağlandığı anlaşılmaktadır. Ancak, Türk Medeni Kanunu’nun 683, 730 ve 737. maddelerinde getirilen düzenlemelerin “taşınmaz malikine” yönelik olduğunda kuşku yoktur.

Taşınmaz mülkiyetinin içeriği, kısıtlamaları ve özellikle Türk Medeni Kanununun “Komşu ...” başlıklı 737.maddesi ile ilgili bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Taraflar, Sınırlı Sorumlu 18.Konut Yapı Kooperatifinin üyeleridir. Davacı henüz kat irtifakı kurulmamış yaygın alandaki 23 , davalı ... 21, diğer davalı ... ise 22 numaralı bağımsız bölümlerden yapılan tahsis nedeniyle yararlanan kişilerdir.

Mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; kırmızı ile boyanan çekişmeli alanın dava dışı Çankaya Belediyesine ait “...” olduğu hususunda tarafların bir çekişmeleri yoktur. Kısaca, dava konusu alan imar mevzuatı ve Türk Medeni Kanunu’nun 718. maddesince dava dışı bir kişinin mülkiyet ... kapsamında bulunmaktadır. Dosya kapsamıyla da ... niteliğindeki bu yere miktarı ne olursa olsun davalıların dışardan toprak sağlayarak dolgu yapıp elattığı sabittir. Yukarıda irdelenen Türk Medeni Kanunu’nun 683, 730 ve 737. maddeleri taşınmaz maliklerine yönelik düzenlemeler getirdiğinden komşuluk hukukuna dayanılarak açılacak davanın, davanın özelliğinden dolayı (hükmün infazı bir başkasının mülkiyetindeki taşınmazda hafriyat işlemini gerektirdiğinden) ancak çekişme konusu taşınmazın maliki kimse ona karşı açılması gerekir. Dolayısıyla davacının, komşuluk hukukuna aykırı davranışların giderilmesi istemi ile açacağı davanın muhatabı da çekişmeli konusu yerin maliki olmasından ötürü dava dışı Çankaya Belediye Başkanlığı’dır. Eldeki dava, çekişmeli yer maliki olan dava dışı Çankaya Belediye Başkanlığı taraf olmadan dinlenemez. Zira, mahkemenin sonuçta kurduğu hükmün, taşınmazın maliki olan ve ancak davada taraf olmayan Çankaya Belediyesine karşı icrası mümkün değildir. Şüphesiz, davalıların Hukuka aykırı eylemlerinin giderilmesi için Çankaya Belediye Başkanlığınca davalılar aleyhine Türk Medeni Kanunu’nun 683. maddesine dayanarak eski hale getirme talebiyle dava açabilir.

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemece olayın özelliği de gözetilerek davacı, komşuluk hukukuna aykırı davranışların giderilmesi istemi ile ancak, çekişme konusu ... yerinin yasal maliki durumunda olan Çankaya Belediyesi aleyhine dava açarak eski hale getirme isteminde bulunabileceğinden davalılar aleyhine açılan davanın reddi yerine istemin esası incelenerek hüküm altına alınması doğru olmadığından karar bozulmalıdır. Dairemizce yanılgılı değerlendirme sonucu karar onandığından davalıların karar düzeltme istemleri yerindedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların karar düzeltme istemlerinin kabulü ile onamaya ilişkin Dairemizin 24.01.2008 tarih 2007/15864 Esas, 2008/285 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, hükmün yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 12.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19818, Karar No: 2022/8120, Tarih: 21.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/19818 E.  ,  2022/8120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

27/02/2014 tarihinde sanıkla aynı konutta daimi ikamet eden tebligat memurunca ehil olduğu tespit edilen kız kardeşine tebliğ edilen hükmün, usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği görülmekle, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 02/06/2021 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, temyiz istemi ve eski hale getirme talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11838, Karar No: 2024/1592, Tarih: 13.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11838 E.  ,  2024/1592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1946 Esas, 2023/189 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediği gerekçesiyle arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava dilekçesinde bahsetmiş olduğu iddiaların hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının iyi niyetli olmadığını, dava açmasının nedeninin kentsel dönüşüm nedeniyle binanın yıkılması halinde yeniden yapıldığında arsa payına göre binadan daha fazla hak iddia etmek olduğunu, davacının dava konusu binadaki bağımsız bölümü arsa payını bilerek satın aldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.06.2016 tarihli ve 2014/973 Esas, 2016/500 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20 . Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Somut olayda; dava konusu taşınmazda 20.12.1968 tarihinde kat mülkiyeti kurulduğu, bilirkişi raporunda kat mülkiyetine geçiş tarihi olan 20.12.1968 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı, dava konusu taşınmazda 1968 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 18.12.2018 tarihli ve 2018/1279 Esas, 2018/2021 karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

C.İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Mahkemece, arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı yahut kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın bu yönü ile kabulü doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 23.02.2023 tarihli ve 2019/1946 Esas, 2023/189 karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının arsa payını bilerek bağımsız bölümü satın aldığını, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, değerlendirmelerin somut veri içermediğini, Yargıtay bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediğini, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece her ne kadar bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Davacının malik oldukları bağımsız bölüme ait arsa payının kat irtifakı kurulduğu tarihte değeriyle doğru orantılı verilmediğini somut olarak ispat edemedikleri ve uzunca müddet mevcut arsa payına itiraz etmedikleri görülmüştür.

3. Somut olayda, alınan uzman bilirkişi raporunda değerlendirmenin kat irtifakı tesisi tarihine göre yapıldığına ilişkin hiçbir somut veri bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazda 1968 yılında kat mülkiyetinin kurulduğu, 1968 tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 1960 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmadığına göre, mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken, herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Davalı ...'den peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.