muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2316, Karar No: 2016/14273, Tarih: 10.05.2016

Dosya içerisinde yer alan ........ 9. Noterliğine ait 30.10.2009 tarihli ve 24045 yevmiye sayılı "........... Genel Müdürlüğü Ege Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü Eynez Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Devir Protokolü"nde özetle, “Ege Linyitleri Müessese Müdürlüğü, Eynez Yeraltı sahalarından Hukuku İdarenin Uhdesinde Kalmak Kaydıyla IR 4009 Ruhsat Sahası İçerisinde Mevkii ve Sınırları Teknik Şartnamede Belirtilmiş Sahalardan termin programına bağlı olarak 3.860 günde toplam 15.000.000 ton Tüvenan Kömürün Üretimi ve üretilen tüvenan kömürün Teknik Şartnamede tanımlanan yerlere teslim edilmesi işine” dair 27.07.2006 tarihli (........ 32. Noterliği 21714 No) sözleşmesinin ........ Teknik Elektrik Mad. Turz. ve Tic. A.Ş. tarafından ........ A.Ş.'ye devredildiği ve iş bu devre ........... Genel Müdürlüğünce muvafakat verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından, dosya içerisinde yer alan davaya konu teşkil eden hizmet alım sözleşmesi ve eklerinden, ............ işçilerinin, ........ A.Ş.'de çalıştırılmadıkları, davalı ... Müdürlüğünün işçiyi işe alma ve değiştirmede yetkili olmadığı, şirket işçileri üzerindeki yönetim hakkının ............ tarafından kullanılmadığı, şirket işçilerinin sözleşmede belirtilen işler dışında çalıştırılmadığı, araç ve gereçlerin bir kısmı ........... tarafından karşılanmış olsa da, asıl gerekli araç ve gereçlerin şirket tarafından karşılandığı ve toplu iş sözleşmesi yapılması esnasında işin alt işverene verilmediği, zaten davacı tarafın bu yönde de bir iddiasının bulunmadığı, davacı tanıkları beyanlarında davalı ............ yetkililerinin kendilerine emir ve talimat vermediğini, kendileriyle muhatap olmadıklarını, ocak içinde ............ personelinin bulunmadığını, sadece ocak dışında 3 ............ mühendisi bulunduğunu, bunların da denetim ve kontrolleri yaptıklarını, ocağa inmediklerini, emir ve talimatları dava dışı olan ........ A.Ş. yetkililerinden aldıklarını, ........ A.Ş.'nin Eynez Ocağı dışında, Işıklar ve Atabacası Ocaklarının da bulunduğunu, hatta daha önce Geventepe Ocağının da bulunduğunu, ancak Geventepe'de üretimin sona ermesi sebebiyle kapatıldığını, orada çalışan işçilerin iş bu üç ocağa aktarıldığını, yine söz konusu üç ocakta çalışan işçilerin geçici görevlendirmeler ve nakillerle yer değişikliğine tabi tutulabildiğini, işe başlarlarken ........ A.Ş.'ye ait hangi ocakta çalışacaklarının belli olmadığını, hangi işçinin nerede çalışacağına ........ A.Ş.'nin bizzat kendisinin karar verdiğini söyledikleri, ........ A.Ş.'nin hangi işçi ile çalışacağını seçme konusunda ............'nin herhangi bir yetkisinin bulunmadığı, ............'ye tanınan yetkilerin denetim ve koordinasyon sınırlarını aşmadığı anlaşılmaktadır.

Dairemizce daha önce taraflar arasında alt işverenlik ilişkisi olduğuna hükmedilmiş ise de hukuki nitelemede maddi hata yapıldığı ve söz konusu ilişkinin rödövans sözleşmesi olduğu, maddi hataya dayalı hukuki nitelemenin de taraflar açısından kazanılmış hak oluşturmayacağı göz önünde tutulmalıdır.

Sözleşmeye taraflarca konulan ad önemli değildir. Sözleşmenin içeriğine ve uygulamasına bakılarak hukuki niteliği belirlenmelidir. “........... Genel Müdürlüğü Ege Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü Eynez Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Hizmet Alım Sözleşmesi”nin yukarıda yapılan açıklamalar karşısında rödövans sözleşmesi olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekmektedir. Mahkemece verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 10.05.2016
Yargıtay — Esas No: 2008/28310, Karar No: 2012/10929, Tarih: 21.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/28310 E.  ,  2012/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2980, Karar No: 2013/10333, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2980 E.  ,  2013/10333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaz ilişkin olarak 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yörede yapılan çalışmadan önceki ve sonraki tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; 1946 yılında kesinleşmiş orman kadastrosu, 1976 yılında yapılan aplikasyon, 2. madde haritaları, 1987 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların, orman kadastrosu ile aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle gösterilecek, müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2614, Karar No: 2022/3651, Tarih: 17.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2614 E.  ,  2022/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : A) Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2019 tarih ve 2017/275 Esas, 2019/107 Karar sayılı ilamı ile;

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair kararı

B) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/11/2019 tarih ve 2019/1389 Esas, 2019/3163 Karar sayılı kararı ile;

Anılan hükme yönelen istinaf başvurusu üzerine anılan beraat hükmünün CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/11/2019 tarih ve 2019/1389 Esas, 2019/3163 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16/03/2021 tarih ve 2020/3934 Esas, 2021/4242 Karar sayılı red ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10/03/2022 tarih KD - 2022/28624 sayılı itiraznamesi ile;

"Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22/06/2021 tarih, 2020/14-457 esas ve 2021/301 sayılı kararı ile 21/09/2021 tarih, 2020/14-115 esas ve 2021/412 sayılı kararında açıklandığı üzere;Hükümlü müdafisinin yüzüne karşı 06/11/2019 tarihinde tefhim olunan hükümde CMK'nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiği bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligatta da belirtilmediği anlaşıldığından, hükümlü müdafisinin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın 17/11/2019 tarihinde tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra sunduğu 26/11/2019 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek bu dilekçe doğrultusunda inceleme yapılması gerekmektedir. Bu nedenle hükmün esası incelenmeden CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesi yasaya aykırılık oluşturmaktadır." gerekçesiyle itirazda bulunulduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla:

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE,

2) Dairemizin 16/03/2021 tarih ve 2020/3934 Esas, 2021/4242 Karar sayılı ilamının (2) numaralı sanık ... hakkındaki red kararının KALDIRILMASINA,

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE,

2) Dairemizin 16/03/2021 tarih ve 2020/3934 Esas, 2021/4242 Karar sayılı ilamının (2) numaralı sanık ... hakkındaki red kararının KALDIRILMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/11/2019 tarih ve 2019/1389 Esas, 2019/3163 Karar sayılı duruşma açarak verdiği kısa kararın sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verildiği, sanık müdafiinin 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde öngörülen süre içerisinde 08/11/2019 tarihinde temyiz sebebi içermeyen şekilde süre tutum dilekçesi vererek hükmü temyiz ettiği, bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının sanık müdafiine 17/11/2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, CMK'nin 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süreden sonra 26/11/2019 tarihinde temyiz sebeplerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmış ise de, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/11/2019 tarih ve 2019/1389 Esas, 2019/3163 Karar sayılı kararının yargılanmasına esas kısa karar ve gerekçeli kararında yalnızca 5237 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen 15 günlük süre tutum dilekçesine ilişkin ihtarın bulunduğu, karar yüzüne karşı tefhim edilenlere ilişkin tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde 5237 sayılı CMK'nin 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunmaları gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı, yapılan tebligatta da "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan dolayı temyiz talebinin reddedileceği" ihtaratının yapılmamış olduğu belirlenmekle sanık müdafiinin temyiz sebeplerini sunduğu 26/11/2019 tarihli dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; bölge adliye mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin kabul, gerekçe ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin eksik kovuşturma yapıldığına yönelen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; bölge adliye mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin kabul, gerekçe ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin eksik kovuşturma yapıldığına yönelen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Alanya İlçe Devlet Hastanesince düzenlenen 05/08/2016 tarihli rapora göre katılanın "sol kol, el, sol batın yan bölge, sol kalça, bacak, baldır ve sağ diz bölgesinde birçok av tüfeği saçma taneleri girişleri tespit edilerek yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığının, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığının tayini açısından olay tarihinden on sekiz ay sonra tedavi gördüğü klinikten sekel mahiyetinde arızasının olup olmadığı yönündeki raporla tekrar gönderilmesi halinde düzenlenebileceği"nin belirtilmesi karşısında,

Sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında makule yakın oranda ceza belirlenmesi yerine alt sınıra yakın biçimde 10 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 06/11/2019 tarih ve 2019/1389 Esas, 2019/3163 Karar sayılı kararında eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin; sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiğine, suç vasfının yanlış belirlendiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Adli emanetin 2017/172 sırasında kayıtlı iki adet izmarit, 2016/2230 sırasında kayıtlı kan örnekleri, 2016/2149 sırasında kayıtlı kan ve idrar örnekleri, 2016/1941 sırasında kayıtlı svap örneklerinin imhası yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 06/11/2019 tarih ve 2019/1389 Esas, 2019/3163 Karar sayılı kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince kısmen istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, hükmün (5) numaralı bendinde "svap örneklerinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "imhasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24002, Karar No: 2013/6991, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24002 E.  ,  2013/6991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Sanığın, "oğlunun emaneti" var diyerek müştekiyi ara sokağa götürdüğü, "oğlun ...'a 35 TL vereceğim, 100 TL'yi bozar mısın" dediği, bunun üzerine müştekinin, cüzdanından iki adet 50 TL'lik banknot çıkardığı, cüzdanı ve parayı gören sanığın, "bana güvenmiyor musun" diyerek müştekinin elindeki paralar da dahil olmak üzere cüzdanını boşaltarak toplam 360 TL'sini aldığı ve oradan uzaklaştığı, uzaklaşmadan önce de müştekiye elinde para kalmamasına rağmen "50 TL bozdur gel" dediği ve oradan ayrılması şeklinde gelişen olayda; müştekinin elindeki paraları kendi rızasıyla sanığa vermediği, sanığın "bana güven miyorsun" diyerek acele bir şekilde müştekinin elindeki paraları alması şeklindeki eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11383, Karar No: 2014/3011, Tarih: 10.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11383 E.  ,  2014/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan bir kez ve cinsel taciz suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suçu velâyet hakkını kötüye kullanarak işlemesi karşısında, TCK.nın 53/5. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında cinsel istismar eylemi nedeniyle süreli hapis cezasını gerektiren suçtan dolayı TCK.nın 61. maddesi hükümlerine göre belirlenen sonuç cezanın, aynı maddenin 7. fıkrası gereğince 30 yıldan fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olduğundan hükmün CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “36 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinden sonra gelmek üzere “ancak TCK.nın 61/7. maddesi uyarınca ceza miktarı 30 yılı aşamayacağından sanığın neticeten 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle re'sen de temyize tâbi hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9193, Karar No: 2014/3846, Tarih: 16.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9193 E.  ,  2014/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/547-2013/228

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde Müdahiller T.. A.., T.. A.. ve S... Finansal Kiralama A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili müvekkillerinin grup şirketleri olduğunu ve taahhütlerini birlikte ifa ettiklerini, karşılıklı kefaletlerinin bulunduğunu; 2011-2012 kış sezonundaki hava muhalefeti nedeniyle gelir elde edemediklerini ancak sabit giderlerin şirketleri zor duruma soktuğunu, şirketlerin banka kredisi kullanmak zorunda kaldıklarını ve borca batık hale geldiklerini; davacı E... Ltd. Şti. için sermaye artışına gidileceğini ve her iki şirket için de üretim maliyetlerinin düşürülmesi, yönetimin profesyonelleştirilmesi, giderlerin azaltılması, ortakların kâr payı almaması, ortaklara ve üçüncü kişilere ait taşınmazların satışı ile fon yaratılması suretiyle borca batıklıktan kurtulabileceklerini ileri sürerek, her iki şirketin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketlerin borca batık durumda oldukları, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğu ve buna göre borca batıklıktan kurtulmalarının mümkün olduğu, şirketlerin mevcut iş hacmi itibariyle iflasının ertelenmesinin alacaklıların durumunu kötüleştirmeyeceği, aksine erteleme sonucunda alacaklıların alacaklarına kavuşma ihtimalinin daha da artacağı gerekçesiyle davacı şirketlerin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahiller T.. A.., T.. A.. ve S... Finansal Kiralama A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

İflasın ertelenmesini isteyen kooperatif ve sermaye şirketlerinin borca batık durumda bulunması (bir diğer ifade ile varlıklarının rayiç değerlerinin borçlarını karşılayamaması), fevkalade mühletten yararlanmamış olması ve sunacakları iyileştirme projesi kapsamında mali durumlarının ıslahının imkân dâhilinde görülmesi gerekir (İİK.m.179). Gerek borca batıklığın ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının tesbiti özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu değerlendirmelerin yapılması için bilirkişi görüşüne başvurulmalıdır (HMK.m.266). Hâkim de bu raporla o konudaki özel ve teknik bilgi ihtiyacını giderebilmeli ve raporun hukuka uygunluğunu denetlemelidir. Projenin ciddi ve inandırıcılığı öncelikle ve özellikle sermaye ve/veya kârlılığın ne şekilde arttırılacağı ve borca batıklıktan kurtulmanın ne şekilde sağlanacağı somut, belgelere dayalı ve gerçekçi bilgi ve öngörülerden yola çıkılarak tesbit edilmeli, diğer proje unsurları için de bilimsel veriler değerlendirilmelidir.