muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/32038, Karar No: 2021/5108, Tarih: 10.03.2021

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, suça sürüklenen çocuk hakkında her ne kadar daha önce 21/01/2015 tarihli ve 2014/488 esas ve 2015/37 Karar sayılı karar ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." hükmü uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı, somut olayda ise konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden 17/03/2017 tarihli ve 2016/488 Esas - 2017/147 Karar sayılı kararın hukuki sonuç doğurduğu ve infaz kabiliyetinin bulunduğu dikkate alındığında hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması ve daha sonra istinaf kanun yolu denetiminden geçmesi nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 142/2-h, 143/1 maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis, yine aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi TCK’nın 326/son maddesi gözetildiğinde sonuç ceza doğru belirlendiğinden sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Dairemizin 11/04/2019 tarihli ve ... Karar sayılı bozma ilamından önceki hüküm yalnız suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 2 yıl 1 ay olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Dairemizin 11/04/2019 tarihli ve ... Karar sayılı bozma ilamından önceki hüküm yalnız suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 2 yıl 1 ay olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin uygulandığı bölümden '' 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin çıkarılıp yerine '' 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak infazına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20832, Karar No: 2014/11149, Tarih: 23.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20832 E.  ,  2014/11149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın; bu tarih itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türünün (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının ve yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 30758 ada 5 parsel sayılı ve dava konusu ... Mahallesi 30802 ada 1 parsel sayılı taşınmazların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 30758 ada 5 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 22.02.2011 olan satış tarihi ve dava konusu ... Mahallesi 30802 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 14.06.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin ilk tesisinden itibaren tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8688, Karar No: 2006/10459, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8688 E.  ,  2006/10459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.11.2005 gününde verilen dilekçe ile yaylaya elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalının yaylaya kalıcı nitelikli ve mülk edinme amaçlı bina yapmasından, el atmanın önlenmesi ile binanın kal’ini istemiş, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş,hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yayla,çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir.Bu tür yerlere süreklilik göstermeyen barınak ve ağıllar yapılabilir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin Adaköy Köyü ... yaylası olduğu hususunda taraflar arasında anlaşmazlık yoktur.Hükme esas alınan 15.05.2006 tarihli inşaat bilirkişi raporu ile dava konusu ev ve ahırın, tek katlı yığma,basit yapı niteliğinde, evin taban alanın 15,20m² toplam alanının 19m², ahırın ise 31,54m² alanlı olduğu belirlenmiştir.Binanın kapsadığı alan itibariyle konut alanı olarak kullanılamayacağı açıktır.Bu ... dar alanlı geçici yapıların,geceleyin korucuların bekleme yeri olarak yapıldığı bilinen bir husustur. 4342 sayılı Mera Kanunu’nun 20. maddesi bu tür yapıların yapılmasına olanak tanımaktadır.Davacının süreklilik göstermeyen nitelikte yaptığı binalardan ötürü davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş,hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4637, Karar No: 2013/8193, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4637 E.  ,  2013/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan çilek ürününün üretim evreleri itibariyle veri cetvelinin gönderildiği anlaşılmakla, çilek ürününün 2012 yılı itibariyle kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim gideri ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6295, Karar No: 2011/10284, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/6295 E.  ,  2011/10284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 156 ada 23 parsel sayılı 3340,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerde kaldığını, Hazine adına tapuda kayıtlı olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı da ayrı bir tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı Hazine'nin dayandığı tapu kaydının dava konusu taşınmaza uymadığı, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalan yerlerden olduğunun da kanıtlanamadığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazinenin, dayandığı tapu kaydının oluşum sebebi açıkça gösterilmediği gibi dayanağı harita ve belgeler de dosyaya getirtilmemiştir. Daha önce aynı köye ait taşınmazlardan temyiz incelemesi yapılanlarla ilgili benzer dava dosyalarında Hazinenin 03.03.1971 tarih 58 yevmiye nolu tapu kayıtlarının kaçak ve yitik kişilerden kaldığı belirtilerek idari yoldan oluşturulduğu ve dayanağı krokilerin bulunduğu bilinmektedir. Ayrıca davalı taraf da tescil ilamı ile oluşan bir başka tapu kaydına dayandığı halde sözü edilen ilam ve dayanağı haritası getirtilmemiştir. 3402 sayılı Yasa'nın 20/A maddesi uyarınca haritaya dayalı olan taşınmazların kapsamları haritalarına göre belirlenir. Mahkemece bu şekilde uygulama yapılmadığı gibi komşu parsellerin edinme sebepleri ve tutanak içeriğine göre Hazine tapu kaydının mevkii doğu, güney ve kısmen batı sınırı taşınmaza uyduğu halde miktarının uymadığı gerekçesiyle karar verilmiş olması isabetsizdir. Mahkemece doğru sonuca varılabilmesi için her iki tarafın dayandığı kayıtlarının dayanakları tutanaklar, haritalar ve ilamlar getirtilip dosya tamamlandıktan sonra mahallinde, taşınmazın bulunduğu yeri iyi bilen tarafsız elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve fen bilirkişisi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, keşifte kadastro paftasının ölçeği ile varsa tescil ilamının ve Hazine tapusunun ölçekleri eşitlenmek suretiyle, haritaların ölçeksiz olması halinde kenar uzunlukları esas alınmak suretiyle haritalar çakıştırılarak kayıtların kapsamları haritalarına göre belirlenmeli, kayıtların iç içe geçmeleri ve davalı tapu kaydının dayanağı ilamda Hazinenin taraf olması halinde ilamın kesin hüküm oluşturup Hazineyi bağlayacağı gözönüne alınmalı, davalı tapu kaydının

kapsamı dışında ancak Hazine tapu kaydının kapsamında kalan bölüm bulunması halinde gerektiğinde Hazinenin tapu kaydının oluşumuna esas tutanakta imzaları bulunan kişiler de tanık olarak dinlenilmek suretiyle taşınmazın öncesinin kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadığı, idari yoldan Hazine adına tapu kaydının oluştuğu tarihe kadar davalı taraf yararına zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmalı, bundan sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup, Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15324, Karar No: 2015/84, Tarih: 05.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/15324 E.  ,  2015/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/289850

MAHKEMESİ : Yumurtalık(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2011/131 (E) ve 2013/54 (K)

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 58. maddesinin uygulanması nedeniyle sanığa ek savunma hakkı verilmeyerek, CMK'nın 226/2. maddesine uyulmaması,

2-Sanık kısa kararın verildiği son celseye katılmadığı halde son sözünün sorulması ve hükmün son paragrafında hükmün hem sanığın yüzüne karşı hem yokluğunda verildiği belirtilerek çelişkiye neden olunması,

3-Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının karar yerinde gösterilmemesi,

4-Duruşmadaki ifadesi hükme esas alınan ve sanığın eşinin kardeşi olan tanık Mahmut Kurnaz'a, CMK'nın 45. maddesine göre ifadesinden önce, tanıklıktan çekinme hakkının hatırlatılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık İzzet Kılıç'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20863, Karar No: 2014/11150, Tarih: 23.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20863 E.  ,  2014/11150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 14.06.1991 el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.01.2006 olan satış tarihi ve dava konusu ... Mahallesi 1651 parsel sayılı taşınmazın 08.01.2013 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 26.01.2006 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosu ve tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20196, Karar No: 2016/12889, Tarih: 17.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/20196 E.  ,  2016/12889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumun davacı aboneye tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız tahsilat yaptığını, bu nedenle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla davacıdan kayıp kaçak, , iletim, dağıtım bedeli, payı vb. adlar altında haksız olarak tahsil edilen kalemlerin geçmişe dönük 10 yıllık tutarın belirlenerek, şimdilik 1.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; talep edilen miktar itibariyle davacının Tüketici Sorunları Hakem Heyetine müracaat etmesi gerektiğinden davanın ön şartı yokluğu nedeni ile reddine karar karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden, davaya konu abonelik tarifesinin ticarethane olduğu, davacının 6502 sayılı yasa kapsamında, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi olmadığı açık olup, davacı 6502 sayılı yasa kapsamında tüketici tanımına uymadığı gibi, olayda 6502 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu duruma göre, uyuşmazlığın çözümü tüketici mahkemelerinin görevi içerisinde değildir.

Eldeki dava, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra, 19.06.2015 tarihinde açılmıştır.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4.maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olmalı ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmamasına bakılmaksızın, Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya Asliye Ticaret Mahkemesi'nin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/II.maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmez. Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı, ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Buna göre işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

Yine aynı kanunun 11. maddesinde “Ticari işletme, esnaf işletmesi için öngörülen sınırı aşan düzeyde gelir sağlamayı hedef tutan faaliyetlerin devamlı ve bağımsız şekilde yürütüldüğü işletmedir. Ticari işletme ile esnaf işletmesi arasındaki sınır, Bakanlar Kurulunca çıkarılacak kararnamede gösterilir.'' 15.maddesinde de “İster gezici olsun ister bir dükkânda veya bir sokağın belirli yerlerinde sabit bulunsun, ekonomik faaliyeti sermayesinden fazla bedenî çalışmasına dayanan ve geliri 11'inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca çıkarılacak kararnamede gösterilen sınırı aşmayan ve sanat veya ticaretle uğraşan kişi esnaftır“ düzenlemesi bulunmaktadır.

6335 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır. Diğer taraftan aynı düzenleme gereğince, Asliye Ticaret Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’ndan ve 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil, görev ilişkisidir. Göreve ilişkin düzenlemeler, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununun 1.maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olduğundan, mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtay’ca re'sen incelenir.

Buna göre mahkemece, davaya konu abonelik tarifesinin ticarethane olarak düzenlenmesi karşısında, davacının işyerinin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu uyarınca Ticari işletme veya esnaf işletmesi olup olmadığının belirlenmesi sonrasında, görev hususunun değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazlı bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığı, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.