muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2074, Karar No: 2018/2659, Tarih: 05.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/2074 E.  ,  2018/2659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

1-Yakalanan uyuşturucu maddelerin miktarına göre; sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi yerinde ise de; TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan fazla uzaklaşarak belirlenmesi,

2-Sanığın, saat 17:35 sıralarında gerçekleştirdiği eyleminin dışında; saat 14.00 sıralarında tanık ...'a , saat 15.30 sıralarında tanık ...'a uyuşturucu madde sattığının da iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu, bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla işleyip işlemediği ve hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, tanıklar ... ve ...'ta ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddeler ile ilgili ekspertiz raporlarının varsa aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek dosyaya konulması, yoksa uyuşturucu maddelere ilişkin ekspertiz raporu alınması, sanığın saat 14.00, 15.30 ve 17.30 sıralarında gerçekleştirdiği eylemlerine ilişkin tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-Kazanç müsaderesine karar verilirken uygulama maddesi olarak TCK'nın 55/1 maddesi yerine 54. maddesinin gösterilmesi,

4- 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, resen de temyize tabi hükmün BOZULMASINA, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15695, Karar No: 2018/9069, Tarih: 19.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/15695 E.  ,  2018/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 677 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye aykırı olarak REDDİNE, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4518, Karar No: 2014/5760, Tarih: 31.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4518 E.  ,  2014/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-Maden Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 23.01.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın 1/2000 ölçekli 25.10.1978 tarihinde plan dahiline alınmış olup, uygulama imar planı içine alındığı, belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmekle yetinilmiş olup, geri çevirme kararındaki diğer hususlara cevap verilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 27.06.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmayıp nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, tüm belediye hizmetlerinden ayrı ayrı (su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon aydınlatma gibi) yararlanıp yararlanmadığı ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, etrafının meskûn olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Maden Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 23.01.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın ve somut emsalin imar parseli olup, ortaklık olmayıp tam hisseli olduğu belirtilmekle yetinilmiş, tapu müdürlüğünün 20.01.2014 tarihli yazısında her iki taşınmazında imar işlemi görmediği bildirilmek suretiyle dava konusu taşınmaz ve somut emsalin imar parseli olup olmadığı hususunda çelişki oluştuğundan, dava konusu 669 ada 9 parsel numaralı taşınmazın 27.06.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen Camiikebir

Mahallesi 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 22.04.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14019, Karar No: 2023/11527, Tarih: 19.07.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14019 E.  ,  2023/11527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2479 E., 2023/499 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. ... Mahkemesi

SAYISI : 2019/667 E., 2020/176 K.

Taraflar arasındaki davacı işçiye verilen disiplin cezasının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince işveren tarafından toplu ... sözleşmesi veya işyeri düzenlemeleri uyarınca işçiye verilen disiplin cezalarının iptali için açılan davalarda verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden, işveren tarafından toplu ... sözleşmesi veya işyeri düzenlemeleri uyarınca işçiye verilen disiplin cezalarının iptali için açılan davalarda 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre, disiplin cezasının iptali talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan; karara yönelik temyiz isteminin, 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8627, Karar No: 2013/12835, Tarih: 18.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8627 E.  ,  2013/12835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, arpa ve mercimeğin dekar başına verim miktarlarının İlçe ... Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19676, Karar No: 2015/34069, Tarih: 01.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/19676 E.  ,  2015/34069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2012/518-2014/168

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/11/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, bırakılan günde dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde, hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı, ayrıca fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını ve genel tatil ve hafta tatillerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Davacı, davalılara ait işyerlerinde uluslararası ve yurtiçi tır şoförü olarak istihdam edilmiştir. Davacı yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığı 2. döneme ilişkin fazla çalışma ve hafta tatili ve genel tatil çalışma iddiasının ispatı için davalı işverenin elinde bulunan takograf kayıtlarına dayanmıştır.

Mahkemece 03.10.2013 tarihli celsede davacının 2. dönem çalışmasında kullandığı araca ait tüm takograf kayıtlarını ibraz etmesi için davalı işverene kesin süre verilerek ibraz etmemesi halinde iddiaları kabul etmiş sayılacağına ilişkin ihtarına karar verildiği görülmüştür. Davalı ise, 30.10.2013 tarihli dilekçesiyle bu kayıtların Firmalarında bulunmadığını şoförler tarafından alındığından ibrazının mümkün olmadığı için ara karardan rücu edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 03.10.2013 tarihli celsede davacının 2. dönem çalışmasında kullandığı araca ait tüm takograf kayıtlarını ibraz etmesi için davalı işverene kesin süre verilerek ibraz etmemesi halinde iddiaları kabul etmiş sayılacağına ilişkin ihtarına karar verildiği görülmüştür. Davalı ise, 30.10.2013 tarihli dilekçesiyle bu kayıtların Firmalarında bulunmadığını şoförler tarafından alındığından ibrazının mümkün olmadığı için ara karardan rücu edilmesini talep etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işverenin 2 haftalık kesin süre içinde ara kararını yerine getirmediğinden davacının iddiasının kabul edildiği varsayılarak fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının hesaplandığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK.’nın 219. maddesi taraflara kendilerinin veya karşı tarafın delil olarak dayandıkları ve ellerinde bulunan tüm belgeleri mahkemeye ibraz etmeleri zorunluluğunu getirmiştir. Aynı maddeyi takip eden 220. maddesinde ise belgeyi ibraz etmeme halinde ne tür bir işlem yapılacağı belirtilmiştir. Buna göre;

“(1) İbrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir.

(2) Mahkemece, ibrazı istenen belgenin elinde bulunduğunu inkâr eden tarafa, böyle bir belgenin elinde bulunmadığına, özenle aradığı hâlde bulamadığına ve nerede olduğunu da bilmediğine ilişkin yemin teklif edilir.

(3) Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir”. hükümlerine yer verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nda kayıt tutma yükümlülüğü genellikle işverene verilmiştir. Bordro tanzimi, mesai saatleri düzenleme, yıllık ücretli izin defteri tutma, çalışma belgesi verme gibi işçi alacakları konusunda işveren kayıtlarına dayandığında, bu kayıtları tutma zorunluluğu olan işverenin bu belgeleri mahkemeye ibraz etme zorunluluğu vardır. İşverenin ibraz etmemesi halinde ise 6100 sayılı HMK’nın 220. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

Davacı talep konusu işçilik alacaklarının ispatı konusunda davalı işverenin elinde bulunan takometre (takograf) kayıtlarına dayanmıştır.

Her ne kadar Mahkemece anılan Kanun hükmüne göre davalı işverene takograf kayıtlarının ibrazı için kesin süre verip aksi halde iddianın kabulü sonucunu doğacağına ilişkin ihtarat tebliği yapılmış ise de, bu işlem usul hükümlerine göre yeterli olmadığından ihtara konu sonucu doğurması beklenemez.

Davacı talep konusu işçilik alacaklarının ispatı konusunda davalı işverenin elinde bulunan takometre (takograf) kayıtlarına dayanmıştır.

Her ne kadar Mahkemece anılan Kanun hükmüne göre davalı işverene takograf kayıtlarının ibrazı için kesin süre verip aksi halde iddianın kabulü sonucunu doğacağına ilişkin ihtarat tebliği yapılmış ise de, bu işlem usul hükümlerine göre yeterli olmadığından ihtara konu sonucu doğurması beklenemez.

Mahkemenin davalı işverene elinde bulunan takograf kayıtlarını kesin süre içinde ibraz etmemesi halinde HMK’nın 220. maddesi hükmünün 2. ve 3. Fıkralarına göre işlem yapılacağını ihtar edip buna göre kesin süre içinde kayıtlar ibraz edilmezse anılan hükmün 2 ve 3 fıkralarına göre işlem tesisi ile sonuca gitmesi gerekir.

Mahkemece usul hükümlerine aykırı olarak varılan sonuca göre fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının kabulü hatalıdır.

3-Taraflar arasında davacı işçinin aylık ücret miktarı uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta davacı işçi davalılardan N.R. Cargo Uls. Taş. ve Tic. A.Ş.’ye ait işyerinde uluslararası tır şoförü olarak 30.04.2004-11.05.2007 tarihleri arasında, N. Lojistik Hizmetleri A.Ş.’ne ait işyerinde de yurtiçi tır şoförü olarak 18.11.2008-24.10.2011 tarihleri arasında çalışmıştır.

Davacı ilk dönem çalışmasında davalı işyerinde asgari ücret+prim sistemi ile çalıştığını, aylık ortalama 1,5-2 sefer yaptığını ve sefer başına 550-600 Euro sefer primi aldığını iddia ederek, bu döneme ilişkin fark kıdem tazminatı talep etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda iddianın tanık beyanları ile doğrulandığı değerlendirmesi ile aylık ücretin tespitinde sefer primi 575 Euro kabul edilip hesaplama yapılmıştır.

Davacı tanıklarının davalı işverene karşı davaları olduğu gibi beyan ettikleri sefer priminin hangi yıllar için geçerli olduğuna ilişkinde açıklık bulunmamaktadır. Öte yandan, dosyadaki emsal ücret araştırma sonuçlarının da 2011 yılına ilişkin verileri içerdiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, uyuşmazlıkta davacının 11.05.2007 tarihinde aldığı son aylık ücret miktarına esas sefer prim miktarının belirlenmesi gerektiğinden buna göre yapılacak emsal araştırması sonucuna göre karar verilmesi gereklidir. Eksik inceleme ile tazminat ve alacaklara esas ücretin belirlenmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20134, Karar No: 2015/3988, Tarih: 03.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/20134 E.  ,  2015/3988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... ile ... vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Dairemizce uygulama olanağı olmayan ve kabul görmeyen TRH-2010 yaşam tablosu kullanılmış ise de bu konuda temyiz olmadığından temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalılardan ... ile ... vekili ve ...'ın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1209, Karar No: 2021/3855, Tarih: 22.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1209 E.  ,  2021/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, ana taşınmazda arsa payı verilirken bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, kullanım amacı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınmadığından, davanın kabulü ile ana taşınmazda arsa paylarının düzeltilerek tapuya tesciline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 2020/1294 E. - 2020/1154 K. ile davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş, verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7068, Karar No: 2019/8950, Tarih: 15.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/7068 E.  ,  2019/8950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.