muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4044, Karar No: 2025/970, Tarih: 20.01.2025

Dosya kapsamına göre, müştekinin şikayetinde özetle, Alanya 3. İcra Dairesi'nin 2014/10517 sayılı dosyası ile hakkında senede dayalı olarak icra takibi başlatıldığını, ancak senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığını iddia etmesi üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, müştekinin imza örneklerinin alınması amacıyla çıkartılan çağrı kağıdına rağmen müracaat etmediği, akabinde çıkartılan zorla getirme kararının müştekinin adresinden taşınmış olması sebebiyle yerine getirilemediği, müştekinin ilgili kolluk birimi ile yaptığı görüşmede savcılığa başvuracağını beyan etmesine rağmen müracaatta bulunmadığı, bu sebeple müştekinin imza ve yazı örneklerinin temin edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Kanun'un 233. maddesi gereğince müştekinin ifadesinin ve imza örneklerinin alınması amacıyla hazırlanan davetiyenin müştekiye tebliğ edilmediği, keza zorla getirme kararının yerine getirilememesi halinde tekrar zorla getirme kararı verilebileceği gözetildiğinde, müştekinin yazı ve imza örneklerinin alınması, icra takibine konu senet aslının ilgili İcra Dairesinden celp edildikten sonra müştekiden alınan imza ve yazı örnekleri ile imza ve yazı mukayesesi yapılmak üzere Adli Tıp Kurumuna gönderilerek bu hususta rapor alınması, müştekinin şikayet dilekçesi ve ifadesi sırasında isimlerini belirtmiş olduğu şüphelilerin ifadelerinin alınması, yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172/1. maddesi;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172/1. maddesi;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172. maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.02.2017 tarihli ve 2016/6095 Soruşturma, 2017/1803 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının şikâyetçinin dosya kapsamına göre bilinen en son adresi olan 10.12.2015 tarihli ifadesinde bildirdiği adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliği işlemi usulsüz olup, şikâyetçi vekilinin öğrenme üzerine 28.10.2022 tarihli itiraz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Alanya 3. İcra Dairesinin 2014/10517 sayılı dosyasına dayanak teşkil eden 412.000,00 TL bedelli bonoda yer alan şikâyeti adına atılı bulunan keşideci imzasının sahte olduğunun iddia olunması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında; Alanya 3. İcra Dairesinin 2014/10517 sayılı dosyası ile takip konusu bonodan kaynaklanan tespit edilecek diğer hukuk dava dosyalarının getirtilip incelenmesi, iş bu soruşturmayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi, şikâyetçinin beyanında isimleri geçen şüphelilerin ifadelerinin alınması, suça konu bono aslı getirtilip incelenerek, üzerinde yer alan keşideci adına atılı bulunan yazı ve imzaların aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, şikâyet dilekçesinde belirtilen Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/154 Esas sayılı dosyasının akıbetinin araştırılmasından sonra sonucuna göre, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden suç tarihi tespit edilip 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ve 67. maddeleri uyarınca olağan zamanaşımı süresi de dikkate alınarak, bir değerlendirme yapılması gerekirken, "...müştekinin imza örneklerinin alınması amacıyla çıkartılan çağrı kağıdına rağmen müracaat etmediği, akabinde çıkartılan zorla getirme kararının müştekinin adresinden taşınmış olması sebebiyle yerine getirilemediği, müştekinin ilgili kolluk birimi ile yaptığı görüşmede savcılığa başvuracağını beyan etmesine rağmen müracaatta bulunmadığı, bu sebeple müştekinin imza ve yazı örneklerinin temin edilemediği, bu haliyle müştekinin atılı suça maruz kaldığına dair soyut beyanı dışında herhangi bir delil elde edilemediği..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Alanya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/3818 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Alanya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/3818 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24965, Karar No: 2013/17769, Tarih: 24.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/24965 E.  ,  2013/17769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin Butlanı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Kararın davacı Cumhuriyet Savcılığına tebliğine ilişkin mazbatada tebligatın kime yapıldığı yazılı değildir. Sadece bir sicil numarası ve imza mevcuttur. Tebligatın kime ve hangi usulde yapıldığını göstermeyen böyle bir tebligat geçerli kabul edilemez. Cumhuriyet Savcılığına tebligatın ne şekilde yapılacağı Tebligat Kanununun 43'ncü maddesinde gösterilmiştir. Yasada gösterilen bu usulün dışında başka bir usulle yapılan tebligat, tebligatı geçersiz kılar. Bu bakımdan kararın ve temyiz dilekçesinin Cumhuriyet Savcısına Tebligat Kanununun 43'ncü maddesinde gösterilen usul çerçevesinde tebliği ve Cumhuriyet Savcısı yönünden de temyiz süresinin beklenmesi,

2-Davalılar arasındaki evlenmeye engel olacak derecede olan hısımlık ilişkisinin kaldırılması için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2012/360 esas sayılı davanın mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Sözü edilen dava sonucunun mahkemeden sorulup tespiti, dava sonuçlanmışsa, kesinleşen karar örneğinin istenerek dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.06.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/16955, Karar No: 2023/5720, Tarih: 27.04.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/16955 E.  ,  2023/5720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/257 D.İş - 2021/257

SAYISI : 2021/İHK-9261

HÜKÜM/KARAR : Davalı itirazının kısmen kabulü/Davanın kısmen kabulü

SAYISI : K-2020/80061

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 09.02.2017 tarihinde davacının yolcu olduğu davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL bakıcı gideri, 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik ve 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temmerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş;19.11.2020 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 279.438,82 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Sunulu maluliyet raporunda, başvuru sahibinin maluliyet oranının %27, geçici iş göremezlik süresinin 6 ay, geçici bakıcıya ihtiyaç süresinin 60 gün olarak belirlendiği, aktüer bilirkişi tarafından bu veriler ile %100 kusur oranına göre TRH 2010 ve PMF 1931 Yaşam Tabloları kullanılarak hazırlanan raporda, PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre başvuru sahibinin sürekli iş göremezlik zararının 338.808,44 TL, bakiye sürekli iş göremezlik zararının poliçe teminat limiti olan 330.000,00 TL'den sigorta şirketinin 28.02.2020

tarihinde yaptığı ödemenin güncel değeri olan 50.561,18 TL'nin tenzili ile 279.438,82 TL, geçici iş göremezlik zararının 8.424,36 TL, geçici bakıcı gideri zararının 2.808,12 TL olarak hesaplandığı, rapordaki bu seçeneğin hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, taşıma, hatır taşıması niteliğinde olduğundan PMF Yaşam Tablosuna göre hesaplanan toplam 279.438,82 TL tazminattan takdiren %20 oranında indirim yapılması gerektiği kanaatine varıldığı" gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulüne, toplamda 223.551,20 TL tazminatın 03.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; dosyaya sunulu maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, maluliyet oranının fahiş olduğunu, muayene yapılarak tanzim edilen medikal firma raporunda maluliyet oranının %15 oranında belirlendiğini, çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp İhtisas Dairesinden yeni bir rapor alınması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre hesaplanan tazminat tutarına hükmedilmesi gerektiğini, başvuranın mahkemece düzenlenen ve bir örneği dosyaya sunulu olan tensip tutanağı uyarınca meydana gelen kaza sonucu alacağı sigorta tazminatının %20'sini dava dışı şirkete temlik ettiğini, temlik edilen orana tekabül eden tazminat miktarını kapsar şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatından sorumlulukları bulunmadığını, başvuran lehine takdir edilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Davalı vekilinin temlik edilen kısım yönünden davacının alacağı talep hakkının sona erdiğini ileri sürdüğünü ancak dosyaya herhangi bir sözleşme örneği sunmadığı, diğer yandan, uygulamada trafik kazaları ile ilgili iş takipçiliği yapan gerçek ya da tüzel kişilerin hak sahiplerinden ve mağdurlardan benzer temlikler aldığının bilinen bir durum olduğu, söz konusu temliklerin genel olarak bir ivaz karşılığında olmayıp, dosya takibi ya da talebin neticelendirilmesi halinde alınacak tazminat miktarı üzerinden ödenmesi gereken vekâlet ücretini içerdiği, yani aslında bu tür işlemlerde ortada bir temlik sözleşmesi değil bir vekâlet sözleşmesinin mevcut bulunduğu bu nedenle davalının bu yöne ilişkin itirazlarının reddi gerektiği; ... kararına esas alınan maluliyet raporunun, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun şekilde kaza ile illiyet bağı kurularak yetkili sağlık kurulunca düzenlendiği ve karara esas alınmasında usulsüzlük görülmediği; geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinin poliçe teminatı kapsamında olduğu; somut olayda, talebin dayanağı olan poliçenin yeni genel şartların yürürlüğünden sonra düzenlendiği, tazminat hesabının genel şartlarda benimsenen yöntemle yapılması gerektiği, bu nedenle tazminatın hesaplanma yöntemine ilişkin itirazın kabul edildiği ve ilk kararda benimsenmiş olup itiraza uğramayan yöntemle bilirkişi raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu üzerinden belirlenen 198.325,23 TL bakiye sürekli iş göremezlik, 8.424,36 TL geçici iş göremezlik ve 2.808,12 TL geçici bakıcı gideri toplamı olan 209.557,71 TL'den %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılarak belirlenen 167.646,17 TL'lik tutarın hükme esas alınması gerektiği; başvuru sahibi vekili lehine tam vekalet ücreti uygulanmasının yerinde olduğu bu yöne ilişkin itirazın reddi gerektiği" gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 167.646,17 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dosyaya sunulu maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, maluliyet oranının fahiş olduğunu, muayene yapılarak tanzim edilen medikal firma raporunda maluliyet oranının %15 oranında belirlendiğini, çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp İhtisas Dairesinden yeni bir rapor alınması gerektiğini, başvuranın mahkemece düzenlenen ve bir örneği dosyaya sunulu olan tensip tutanağı uyarınca meydana gelen kaza sonucu alacağı sigorta tazminatının %20'sini dava dışı şirkete temlik ettiğini, temlik edilen orana tekabül eden tazminat miktarını kapsar şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatından sorumlulukları bulunmadığını, başvuran lehine takdir edilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek ... kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; özellikle maluliyet oranının yürürlükteki mevzuat esas alınarak usulünce belirlenmiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

2. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı ehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ancak belirlenen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile ... kararının 6.4. numaralı bendinde yer alan "19.876,39 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "4.080,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4392, Karar No: 2011/6405, Tarih: 27.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/4392 E.  ,  2011/6405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece mirasçılık belgesi verilmesinin nüfus kayıtlarıyla mümkün olduğu, miras bırakanın nüfus kayıtlarına ulaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç doğru olmadığı gibi hükmün gerekçesi de yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 29. maddesi hükmünde; bir kimsenin sağ veya ölü olduğunu veya belirli bir zamanda ya da başka bir kimsenin ölümünde sağ bulunduğunu ileri süren kimsenin iddiasını ispat etmek zorunda olduğu, 30. madde hükmünde de; doğum ve ölümün öncelikle nüfus sicilindeki kayıtlarla, nüfus sicilinde bir kayıt yoksa veya bulunan kaydın doğru olmadığı anlaşılırsa her türlü delille kanıtlanabileceği belirtilmiştir.

Somut olaya gelince, davacı büyük dedesi ...’in nüfus hanesinde babası olarak görülen ... ...'nın mirasçılık belgesinin verilmesini istemiş, delil olarak da büyük dedesinin nüfus aile kayıtlarını dosyaya ibraz etmiştir. Davacı, mirasçılık belgesi verilmesini isteyebilmesi için miras bırakanın öldüğünü ve ölüm tarihini, miras bırakan ile kendisi arasındaki irs bağını kanıtlamak zorundadır. Dosyada bulunan nüfus aile kayıt tablosundan davacının büyük dedesi 1874 doğumlu ...’in 1942 yılında öldüğü, babası olarak ... ...'nın göründüğü, ... ...'nın nüfus kayıtlarının bulunmadığı ve ölüm tarihinin de belli olmadığı anlaşılmaktadır. Mevcut bu kayıtlar davacı ile ... ... arasındaki irs bağını kanıtlamaya yeterli ise de, miras bırakanın ölüm tarihini kanıtlamaya yeterli değildir. ... ...'nın çocuğu olan ...'in 1874 doğumlu olduğu gözetildiğinde halen sağ olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca mahkemece davacıdan miras bırakan ... ...'nın ölüm tarihinin belirlenmesi için tanık da dahil her türlü delillerinin sorulup saptanması, delillerin toplanması, bu tür davaların resen araştırma ilkesine tabi olduğu da gözetilerek miras bırakanın ölüm tarihinin belirlenerek ölüm tarihindeki hükümlere göre mirasçılık belgesinin verilmesi gerekirken yersiz gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 27.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.