muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1908, Karar No: 2015/1792, Tarih: 30.09.2015

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Yapılan işlerin, üretimin eşit parçası şeklinde değerlendirilmesi her iki işin aynı veya benzer işler olduğu anlamına gelmez. Aksi halde çoğunluk görüşünde de hatalı şekilde belirtildiği gibi bir makinenin bakım ve onarımıyla uğraşan bir teknisyenin o makineyi çalıştıran işçi ile aynı işi yaptığına hükmetmek gerekir. Oysa bir makinenin bakım ve onarım işiyle o makinede çalışmanın tamamen farklı işler olduğu izahtan varestedir. Alt işverenlik sözleşmesine konu olan jeneratör, kömür değirmeni, kömür kırıcısı, buhar kazanı, türbin, konveyör ve motor ile elektrik ve su tesisatının bakım ve onarımı asıl işin bir parçası olsa da elektrik üretim işi olarak değerlendirilemez. Anılan makinelerin bakım ve onarımı olmadan elektrik enerjisi üretilemeyeceğini söylemek ve bu işi üretim işi gibi değerlendirmek hatalıdır. Bir makinenin veya aracın imal, bakım, tamir ve onarımı ile bunun üretim amacıyla kullanımı birbirinden tamamen farklı konulardır. Örneğin, işyerinde bulunan buhar kazanını imal eden usta ile kazanın tamir ve onarımını yapan usta, bu kazana sürekli kömür atarak belli basınçta buhar elde eden ve bunu türbine gönderen işçinin görevi birbirinden ayrıdır.

İşyeri veya iş sözleşmesi devrinin muvazaa olarak değerlendirilemeyeceği

Doktrinde farklı görüşler bulunmakla birlikte ihaleyi kazanamayan bir alt işverenin kendi işçilerini ihaleyi kazanan işverene devretmesi işyeri veya iş sözleşmesi devri olarak değerlendirilmelidir. Doğal gibi görünen husus ihaleyi kaybeden alt işverenin tüm işçilerini alarak asıl işverene ait işyerinden ayrılması ve işçilerini kendi işyerine götürmesidir. Alt işverenin kendi işyerinin asıl işverenin işyerine yakın olması durumunda alt işveren bünyesinde çalışan işçiler açısından önemli bir sorun yoktur. Ne var ki alt işverenin kendi işyeri bir başka ilde veya uzak yerde ise çalışanlar için iş koşullarının ağırlaması açısından ciddi bir sorun bulunmaktadır. Uygulamada bir işyerinde çalışan işçilerin önemli nedenler olmadığı sürece çalışma yerini değiştirmek istemedikleri görülmektedir. İşte çalışma ve sosyal hayatın gerçeklerine uygun olan durum da budur. Alt işverenin işyerinin başka il veya uzak yerlerde olması durumunda işçiler evlerini ve çocuklarının okullarını işyerine yakın yere taşımak zorunda kalacaktır. Bu açıdan bakıldığında iş sözleşmesinin veya işyeri devrinin işçiler lehine olduğu görülecektir. İşyeri veya iş sözleşmesinin birden fazla devri halinin muvazaa oluşturacağına dair herhangi bir hukuksal ve yasal bir düzenleme bulunmamaktadır.

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/14921, Karar No: 2010/13356, Tarih: 23.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14921 E.  ,  2010/13356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... ... İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine 22/07/2005 gününde verilen dilekçe ile haksız ihtiyati tedbir nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 07/12/2006 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalının 4.875.844.600 TL tutarında alacak davası açması nedeniyle dava dışı ... Maden İşletmelerindeki hakedişleri üzerine 24.04.1998 gününde ihtiyati tedbir konduğunu, 7 yıla yakın süren yargılama sonucunda davalının 589.994.725 TL alacaklı olduğu belirlenerek, bu tutarın ödetilmesine karar verildiğini, kararın 06.01.2005'de kesinleştiğini, reddedilen 4.288.945.875 TL'lik hakedişine, tedbir tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar uygulanan haksız tedbir nedeniyle parayı kullanamadığını belirterek, uğradığı avans faizi zararının ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, tedbir konulan paranın davacıya en erken ödenebileceği 03.08.1998 gününden davanın açıldığı 22.07.2005 gününe kadar hesaplanan avans faizi tutarının kabulüne karar verilmiştir.

Davalıların sorumluluğu haksız eyleme ilişkin olup davalı Belediye tacir olmadığından kabul edilecek tazminatlara uygulanacak faiz ölçüsü yasal faizdir.

Diğer yandan; davacı, davalı tarafından açılan alacak davasında verilen kararın kesinleştiği 06.01.2005 gününe kadar parayı kullanamadığını belirterek uğradığı faiz zararının ödetilmesini istemiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına ya da başka bir şeye karar veremeyeceğinden, dava tarihine kadar geçen sürenin faizinin ödetilmesine karar verilmez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacıya hakediş bedelinin en erken ödenebileceği 03.08.1998 günü ile kararın kesinleştiği 06.01.2005 günü arasındaki sürenin yasal faizi alınacak bilirkişi raporu ile belirlenip bulunacak tutardan davalının sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12538, Karar No: 2022/5815, Tarih: 06.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12538 E.  ,  2022/5815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

1) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 30.10.2012 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2012 tarih ve 2012/25927 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna atıf yapılarak sanık ... ve ... hakkında “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma”, sanık ... hakkında ise sadece “ 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, "sahte fatura düzenleme" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği ve ayrıca sanık ... hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan da açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak açılmayan davalardan hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/4806, Karar No: 2020/1853, Tarih: 11.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4806 E.  ,  2020/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme ... 52. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Aynen infaz mahiyetinde mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükümlü hakkında 09/03/2012 tarihinde 2010/1959 esas, 2012/1958 karar sayı ile TCK'nın 191/1-2, 62, 52/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, söz konusu hükmün kesinleşmesinden sonra, hükmün infazı aşamasında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle 23/05/2014 tarih ve 2013/584 esas ve 2014/683 sayılı karar ile hükümlünün mazereti kabul edilerek infazın devamı mahiyetinde tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra, hükmün infazı aşamasında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle 5560 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 7. fıkrası uyarınca daha önce hükmedilmiş olan cezanın aynen infazına ilişkin olarak, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklikler ve aynı Kanunun 85. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası dikkate alınmadan, aynen infaz mahiyetinde önceki hüküm tekrar edilerek 20/03/2015 tarihinde hükümlünün TCK'nın 191/1-2, 62, 52/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 6000,00 TL adli para cezası ile tecziyesine karar verildiği anlaşılmıştır.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101. maddeleri uyarınca infaza yönelik olarak verilen 04/11/2014 tarihli 2010/3 esas ve 2011/1 sayılı kararın 5275 sayılı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca temyiz yoluna değil, itiraz yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10038, Karar No: 2019/3970, Tarih: 02.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10038 E.  ,  2019/3970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı vekili tarafından talep edilmiş, davalı vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 02.04.2019 Salı günü davalı vekili Av. ....geldi. Davacı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirketçe kasko poliçesi ile teminat altına alınmış olan ve ... Finansal Kiralama A.Ş'ye ait bulunan 34 GH 1332 plaka sayılı kamyonu leasing yöntemiyle elinde bulunduran dava dışı ....A.Ş'nin yol inşaatında kullanılmak üzere davalıya tahsis ettiğini, davalıya tahsis edilen dava konusu kamyon müteveffa Hanifi Mete'nin sevk ve idaresinde iken 24/08/2010 tarihinde yapılan çalışma esnasında, karayoluna düşmesi sonucunda ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen kaza nedeniyle kesin ekspertiz raporuna istinaden müvekkili şirketin 12/11/2010 tarihinde sigortalısına 122.144,00 TL ödediğini, ödenen bu bedelin kazanın meydana gelmesinde tespit tutanağına göre yolun yapım ve bakımından sorumlu Karayolları Genel Müdürlüğü ile yol yapım işini üstlenen yüklenici/davalının sorumlu olduğunu, ödenen bedelin tahsili amacıyla müvekkilinin davalı hakkında ..... İcra Müdürlüğünün 2013/299 sayılı dosyası ile başlatılan takibe davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %20'den az olmamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayın müteveffa ...'nin kontrol ve idaresindeki kamyonun yola yuvarlaması ile meydana geldiğini ve müteveffanın müvekkili şirket çalışanı olmadığından ve müvekkili şirketin davada taraf ehliyeti olmadığından, davanın husumet yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının ... İcra Müdürlüğünün 2013/299 sayılı takip dosyasına yaptığı itirazının; 45.804,00 TL asıl alacak, 4.901,00 TL işlemiş faiz, icra gideri, vekalet ücreti ile asıl alacağa, 20/01/2012 takip tarihinden tahsil gününe kadar yürütülecek değişen oranlarda yasal faiziyle birlikte sınırlı olarak iptaline, fazlaya ait istemin reddine, koşulları oluşmayan icra inkar tazminatı isteminin reddine, karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır.

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine kasko poliçesi ile sigortalı bulunan kamyonun, davalı şirketin yüklenicisi olduğu yol inşaatı işi sırasında meydana gelen kaza sonucunda hasarlandığını belirterek, sigortalısı olan dava dışı ...Finansal Kiralama AŞ'ye ödemiş olduğu hasar bedelinin TTK hükümlerine göre kanuni halefiyet ilkesi uyarınca davalıdan rücuen tahsilini temin amacı ile icra takibi başlatmış ve bu takibe yapılan itiraz üzerine eldeki dava açılmıştır.

Mahkemece bilirkişi raporu alınarak davacının zararı 122.144,00 TL olarak belirlenmiş ancak, olayda dava dışı müteveffa sürücü ...'nin 5/8 oranında ve davalı Şirketin ise 3/8 oranında kusurlu olduğu gerekçesi ile davalı yanın kusur oranı dikkate alınarak sonuç olarak davanın davalının kusuru doğrultusunda kısmen kabulü cihetine gidilmiştir.

Somut olayda, davalının davacıya (davanın halefiyete dayalı olarak açıldığı gözetildiğinde davacının sigortalısına) karşı sorumluluğu, yasadan (K.T.K. Ve B.K.) kaynaklanan müteselsil sorumluluk esasına dayalı olup, zarara birden fazla kişinin kusuru ile sebep olması halinde bu kişilerin hepsi davacı karşısında müteselsilen sorumlu olmakla, davacının bu kişilerden birinden veya hepsinden zararının tümünü talep etme hakkı mevcuttur. Zarar sorumluları arasındaki kusur dağılımı ise üçüncü kişi konumundaki davacıyı(sigortalısını) etkilemeyecek olup, zarar sorumluları arasındaki iç ilişki açısından önem arz edecektir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ile davalının kusur oranı doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 2.597,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2573, Karar No: 2022/4182, Tarih: 07.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2573 E.  ,  2022/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Manevi veya mali haklara tecavüz suçundan şüpheli ....com hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/02/2021 tarihli ve 2021/979 soruşturma, 2021/1723 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/03/2021 tarihli ve 2021/985 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11/01/2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2022 tarihli ve KYB. 2022/7620 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Müşteki vekili şikayet dilekçesinde özetle, vekili olduğu ... A.Ş. ve ... Tic. Ltd. Şti. isimli şirketlerin yapım, dağıtım ve pazarlama konularında faaliyet gösteren film şirketleri olduğunu, kullanım ve mali hakları şirkete ait olan filmlerin ...com isimli internet sitesinde yayınlandığını belirterek şikayette bulunulması üzerine, şikayete konu paylaşımların yapıldığı internet sitesi adresinin yurt dışında bulunmasından dolayı bilgi talebinde bulunulamadığı, daimi arama kararının pratik yarar sağlamayacağından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;...com isimli internet sitesinin ...'den hizmet aldığı ... şirketinin isminin ... A.Ş. olarak müşteki vekilinin şikayet ve itiraz dilekçesinde belirtildiğinin anlaşılması karşısında, ilgili şirket yetkililerin tespiti ile sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hakimliğinin 29.03.2021 tarihli, 2021/985 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18264, Karar No: 2010/535, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18264 E.  ,  2010/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : ... VE ARK.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı 14460.59 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Mart 2005 tarih 1 nolu tapu kaydı ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, bu taşınmaz içinde 1938 tarih 266 tahrir nolu vergi kaydı ile murisi adına kayıtlı tarlasının kaldığı, bu kısmın adına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parselin tespit gibi orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazın Mart 2005 tarih 1 nolu cinsi orman olan tapu kaydı kapsamında kaldığı, o davada davacılar taraf değil ise de, taşınmazın mahkeme kararı ile kesinleşen niteliğinin davacılar yönünden güçlü delil olacağı ve açık alanda kalan bölümünün dahi münferit yapraklı orman ağaçları ile kaplı olduğu belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 25/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.