muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1949, Karar No: 2017/2595, Tarih: 11.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1949 E.  ,  2017/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ..... atılı suçlardan beraatlerine, sanıklar ... ile .... müsnet suçlardan ve sanık ...'in cinsel taciz suçundan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 03.05.2017 Çarşamba saat 09:30'a duruşma günü verilerek sanık ... müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı ele alınmakla, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, cinsel taciz suçundan verilen cezanın tür ve miktarı itibariyle kesin olması nedeniyle hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, katılan mağdure vekilinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar ... ve ... haklarında atılı suçlardan verilen beraat kararları ile sanıklar ... ve ... haklarında müsnet suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince,

Sanıklar ... ve ... haklarında atılı suçlardan verilen beraat kararları ile sanıklar ... ve ... haklarında müsnet suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince,

Mahkemece, sanıklar ... ile ... haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan uygulama yapıldığı sırada önce 5237 sayılı TCK'nın 102/1, daha sonra 102/2. maddeleri tatbik edilmek suretiyle kademeli uygulama yapılması ceza miktarı itibariyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve mahkûmiyet hükümlerinden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraatleri ve sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararları ile sanıklar ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3235, Karar No: 2024/429, Tarih: 23.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3235 E.  ,  2024/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1660 E., 2022/2143 K.

DAVA TARİHİ : 18.10.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/577 E., 2022/107 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, erkeğin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların çocukları olmadığını, erkeğin ailesiyle yaşadıklarını, kendisini istemediklerini, hakaret ettiklerini, şiddet uyguladıklarını, erkeğin amcalarına söylediğini, kimsenin ilgilenmediğini, bir ay önce şiddet uygulayarak valiziyle evden attıklarını, müvekkilinin dayısını aradığını, polislerle gelen dayısının kendisini alarak polis merkezine gittiklerini, darp rapor aldığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakalarına, 10.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, mahkemenin yetkisiz olduğunu, kadının evi terk ettiğini savunarak tazminat ve nafaka taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 12.07.2019 tarih ve 2018/1046 Esas, 2019/723 Karar sayılı kararı ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tüm yönlerden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 12.07.2019 tarih ve 2018/1046 Esas, 2019/723 Karar sayılı kararı ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tüm yönlerden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 18.06.2020 tarih ve 2019/2235 Esas, 2020/770 Karar sayılı kararı ile davalı erkeğin yetki itirazı mahkemece ön sorun şeklinde incelenmeden, davacı kadının sistem üzerinden alınan nüfus aile kayıt örneğine göre merkezi adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri dikkate alınarak yetki itirazı hakkında karar verildiği, davacı kadının şiddet gördüğü ve dışarı atıldığı, polis marifetiyle dayısı tarafından götürüldüğü, ailesine sığındığı belirtildiğinden, kadının bulunduğu yer mahkemesinde dava açabileceği de gözetilerek, dava tarihi itibariyle tarafların yerleşim yerlerinin tespiti için yetki itirazının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 164 üncü maddesinde gösterilen şekilde incelenmesi, taraflara yetki konusunda delillerini gösterme olanağı tanınarak, gösterildiği takdirde toplanarak gerçekleşecek sonuca göre yetki itirazı hakkında bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şiddet gören davacının dava tarihindeki yerleşim yerinin dayısının Esenyurt'da bulunan konutu olduğu kanaatiyle erkeğin yetki itirazının reddine karar verildiği, erkeğin kadına şiddet uyguladığı, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, davacı kadın eşin zaman zaman çalıştığı, düzenli bir iş arama ve bulma sürecinin zaman alacağı hususu nazara alınarak karar kesinleşinceye kadar tedbir nafakasına hükmolunduğu, yaşı ve çalışmaya engel bir durumunun olmadığı dikkate alınarak yoksulluk nafakası talebinin reddi cihetine gidildiği, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereğince kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın yararına 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; yoksulluk nafakası talebinin reddi, manevî tazminat miktarı yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; yoksulluk nafakası talebinin reddi, manevî tazminat miktarı yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, tazminatlar ve tedbir nafakası yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evlilik süresi, yaşı, çalışmaya engel hali olmaması, yeniden evlenebilme şansı ile hakkaniyet ilkesi gereğince yararına toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiği, kadın yararına hükmedilen manevî tazminat miktarının az olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının istinafa konu diğer yönlerinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile kadının yoksulluk nafakasının reddine, manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bölümlerinin kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle, kadın yararına bir defaya mahsus 25.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına, 15.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; istinaf dilekçesini tekrar etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşanma davası olup, uyuşmazlık taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tazminat ve nafakaya hükmedilmesinde ve miktarlarında isabetsizlik olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 164 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 164 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1868, Karar No: 2017/12416, Tarih: 25.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/1868 E.  ,  2017/12416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Ziraat bilirkişisinden rapor alınmadan doğrudan elektrik bilirkişisinden rapor alındığının anlaşılması karşısında; suç tarihinde sulama yapılan alan ve tarladaki ekili ürünün cinsinin tespitinden sonra, ziraatçi ve elektrikçi bilirkişiler marifetiyle tutanağa konu olan tarlada keşif yapılarak, ziraatçi bilirkişiden tarlanın yüzölçümü, ekilen ürünlerin hangi sürelerde ve ne kadar sulanma ihtiyacının olduğu, başlangıçtan hasat dönemi sonuna kadar kaç defa sulandığına ilişkin ayrıntılı rapor aldırılıp, ziraatçi bilirkişinin raporu doğrultusunda uzman elektrikçi bilirkişiden de, suç tarihine kadar kurulu güce ve arazide yürütülen tarımsal faaliyete göre tüketilmesi gereken elektrik miktarının tespiti için ek rapor alınarak,

2)Alınacak bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, sanık hakkında kamu davası açılmadan önce katılan kurum tarafından talep edilen zararı soruşturma aşamasında tazmin eden sanık hakkında kamu davası açılamayacağından, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanıklar hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanıklara kaçak elektrik kullanım bedelini hükümden önce ödemeleri halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabilecekleri hususu hatırlatılıp, talep etmeleri halinde zararı gidermeleri için kendilerine makul bir süre verilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4951, Karar No: 2024/2746, Tarih: 02.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4951 E.  ,  2024/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/245 E., 2023/240 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/207 E., 2020/252 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalılardan ...'nın Üniversitelerinde araştırma görevlisi iken YÖK Başkanlığının 20.02.2009 tarihli yazısında 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun (2547 sayılı Kanun) 35 inci maddesine dayanarak hazırlanan Bir Üniversite Adına Bir Diğer Üniversitede Lisansüstü Eğitim Gören Araştırma Görevlileri Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesi uyarınca doktora yapmak üzere kadrosunun Hacettepe Üniversitesine tahsis edildiğini, alınan 03.04.2009 tarihli ve Taahhüt ve Kefalet Senedine göre davalı ...'nın doktora öğrenim süresi kadar Aksaray Üniversitesinin göstereceği birimde mecburi hizmet yapmak üzere görev almayı kabul ve taahhüt ettiğini, diğer davalılarında müteselsil kefil sıfatıyla aynı senedin altına imza attıklarını, süresinde eğitimini tamamlayamayan davalının Aksaray Üniversitesine 16.11.2016 tarihinde iade edildiğini, daha sonra YÖK kararı ile 14.04.2017 tarihinde üniversiteleri ile ilişiğinin kesildiğini, davalının İdare Mahkemesinde açtığı davayı kazandıktan sonra 30.10.2018 tarihli dilekçesi ile davacı Üniversitede göreve başlamayacağını bildirdiğini, mecburi hizmet taahhüdüne uymadığından davalının toplam borcunun 529.167,07 TL olduğunu ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla; 200.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkili ...'nın davacı Kurumda 2547 sayılı Kanun'un 50/d maddesi kapsamında çalıştığını, davalılara imzalatılan taahhüt ve kefalet senedinin bir hukuki geçerliliğinin bulunmadığını, müvekkilinin Kurum ile ilişkisinin kesilirken dava konusu edilen taahhüt ve kefalet senedinin hukuki bir anlamı olmadığı için aslının müvekkiline teslim edildiğini ve teslim alınan senedin yırtılıp atıldığını, müvekkili tarafından Aksaray İdare Mahkemesindeki davanın kazanılmasından sonra davacı Kurumun, 2547 sayılı Kanun'un 50/d maddesi kapsamında çalışan müvekkilinin statüsünü talebi dışında 2547 sayılı Kanun'un 33/A maddesi kapsamına alarak müvekkilini mecburi hizmet yükümlüsü göstermeye çalıştığını, taahhüt ve kefalet senedinden kaynaklı olarak müvekkilinin bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının özgür iradesi ile davacı üniversiteye yüklenme senedi vermesini yasaklayan bir yasal düzenleme olmadığından taahhütnamenin davalıyı bağlayacağı, ancak Aksaray Üniversitesi tarafından dava konusu taahhüt ve kefalet senedinin davalının üniversite ile ilişiği kesildikten sonra davalı ...'ya iade edildiği, böylece bu senedin hükmünün kalmadığı, davacı üniversitenin hükmü kalmayan daha önceki senede istinaden talepte bulunamayacağı, yeni senedi de davalı ...'nın imzalamadığı, böylece aralarında alacak ve borç ilişkisini doğuran yeni bir düzenlemenin oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının kararı doğrultusunda ilişik kesme işlemi üzerine davalıya iade edilen senedin, idari işlemin iptali kararı ile yeniden geçerlilik kazandığını, ayrıca taahhüt ve kefalet senedi kambiyo senetleri gibi düşünülemeyeceğinden senedin iadesini, borcun ortadan kalktığı anlamına gelmediğini, davalının Üniversitede göreve başlamayarak taahhüdünü ihlal ettiğini, bu sebeple taahhüt ve kefalet senedi kapsamında talep hakkının doğduğunu ileri sürerek, kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç