muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1401, Karar No: 2015/12991, Tarih: 02.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/1401 E.  ,  2015/12991 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak işveren tarafından feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının belirli süreli iş akdiyle çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dâhil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Mahkemece, davacının 09.00-19.00 saatleri arası günlük 3 saatten haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığının kabulüyle hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmış ise de; belirtilen saatler arasında günlük 10 saat çalışmadan 1 saat yasal ara dinlenme süresinin mahsubu ile 9x6=54 saat haftalık çalışma süresinden 45 saatin mahsubu ile davacının haftalık 9 fazla çalışma yaptığı gözetilmeden hatalı değerlendirme ile hiç ara dinlenme düşülmeden fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6391, Karar No: 2015/4220, Tarih: 26.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/6391 E.  ,  2015/4220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) Anadolu 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 tarih ve 2013/175-2013/468 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/03/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilininde ortağı olduğu davalı şirketin 27/04/2011 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında azlığın bilgi edinme hakkının kullandırılmadığını, yönetim kurulu üyelerinin kendi ibralarında oy kullandığını, dava konusu alınan kararların yasa, anasözleşme ve iyiniyet kuralllarına aykırı olduğunu ileri sürerek, dava konusu genel kurulda alınan 3-4-5-6-7 numaralı kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin halka açık bir şirket olup .... denetimine tabi olduğunu, şirketin faaliyetlerinin devamlı suretle bağımsız denetleme kuruluşları tarafından raporlandığını,iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu genel kurulda azınlık pay sahiplerinin yöneltmiş oldukları sorulara verilen cevapların tatmin edici olmadığı, özel denetçi atanması isteminin azınlığın karşı oyları ile ve oy çokluğu ile reddedildiği, bağımsız denetçinin şartlı görüş vermiş olmasının da davacının duyduğu endişe ve şüpheleri desteklediği, verilen soyut bilgilerin yetersiz ve tatmin edici olmaması nedeniyle bilançonun ertelenmesi talebinin reddine dair genel kurul kararının iptal edilmesi şartlarının oluştuğu, bu nedenle 3 nolu kararın iptali hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesinin gerektiği, ayrıca genel kurulda alınan 4 ve 5 nolu kararların ise bağlantılı olarak iptali gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davalı şirketin 27.4.2011 tarihli genel kurulunda alınan 3-4-5-6-7 numaralı kararların iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, benimsenen bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile özel denetçi atanması ve bilançonun kabulüne ilişkin 3 nolu, temettü ve bağışa ilişkin 4 nolu, yönetim ve denetim kurulunun ibrasına ilişkin 5 nolu kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davalı şirketin 27.4.2011 tarihli genel kurulunda alınan 3-4-5-6-7 numaralı kararların iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, benimsenen bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile özel denetçi atanması ve bilançonun kabulüne ilişkin 3 nolu, temettü ve bağışa ilişkin 4 nolu, yönetim ve denetim kurulunun ibrasına ilişkin 5 nolu kararların iptaline karar verilmiştir.

Somut olayda davalı şirketin 25.3.2011 tarihinde toplanan 2010 yılı olağan genel kurulunda davacı ortağın azlık hakkına dayalı istemi doğrultusunda genel kurul ertelenmiş, işbu dava konusu genel kurulda davacı ortağın sorduğu önceki sorulara yönetim kurulunca yazılı cevap verilmiş, ayrıca dava konusu işbu genel kurulda davacı tarafından yeni sorular sorulmuş, davacı temsilcisi cevapların yeterli olmadığını belirtilerek 27.4.2011 tarihli genel kurulunun ikinci kez ertelenmesi istemi üzerine gerçekleşen oylamada davacı dışındaki pay sahiplerinin oyları ile verilen cevapların yeterli olduğu kabul edilerek ikinci kez erteleme istemi reddedilerek bilanço onaylanmıştır.

Mülga TKK.nun 377nci maddesi hükmü uyarınca, bilançonun onaylanması hakkındaki müzakere çoğunluğun veya şirket sermayesinin onda birine sahip olan azlığın istemi üzerine bir ay sonraya bırakılır. Bu ertelemeden sonra müzakerenin ikinci kez ertelenmesini isteyebilmek için bilançonun itiraza uğrayan noktaları hakkında gereken açıklamanın yapılmamış olması zorunludur. Eğer açıklama yapılmışsa, bu açıklamanın erteleme isteyenin nezdinde yeterli ve tatminkar bulunması gerekmez. Öğretideki baskın görüş de Dairemizin benimsediği bu yoruma uygundur. (Bkz...., Ortaklıklar ve Kooperatif Hukuku, 8.b, İst.2000, s. 412,413). Esasen, ikinci kez ertelenmesinin pratik bir sonuç doğurması da beklenemez.Öte yandan, Komiserler Yönetmeliğinin 28 nci maddesin de de, azlığın istemi üzerine bilançonun müzakeresinin ikinci kez ertelenmesinin itiraz konusu hususlar hakkında hiç bir cevap verilmemesine bağlı olduğu açıkça belirtilmiştir. Bu bağlamda, davacı ortağın azlık hakkına dayanarak diğer yasal başvuru yollarını kullanması, şirket kayıtlarının gerçeğe uygunluğunun ortaya çıkmasını sağlaması gerekeceği kuşkusuzdur.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ve yasal düzenlemeler doğrultusunda davalının cevap vermesinin yeterli olduğu ve erteleme sonucu yapılan işbu genel kurulda ayrıca yeni sorular sorulmasının da mümkün bulunmadığı ilke olarak kabul edilmek ve sonucuna göre bir hüküm tesis edilmek gerekirken yanlış ilkeden hareketle yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma kapsam ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma kapsam ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8683, Karar No: 2016/5468, Tarih: 21.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/8683 E.  ,  2016/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.04.2016 gün ve 94660652-105-34-2217-2016-KYB sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.05.2016 gün ve KYB.2016/188999 sayılı ihbarnamesi ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... San. ve Tic. Ltd. Şti. haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/11/2015 tarihli ve 2015/141692 soruşturma, 2015/87107 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 24/12/2015 tarihli ve 2015/4995 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... San. ve Tic. Ltd. Şti. haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/11/2015 tarihli ve 2015/141692 soruşturma, 2015/87107 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 24/12/2015 tarihli ve 2015/4995 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, şüpheliler hakkında, yürütülen soruşturma sonucu belgelerin düzenleniş tarihleri itibariyle dava zamanaşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda sahte olarak düzenlendiği iddia olunan belgelerin şüpheliler tarafından dava dilekçesi ekinde ... 24. İş Mahkemesinin 2015/137 Esas sayılı dosyasına sunulduğunun iddia edilmesi karşısında, sahte olarak düzenlendiği iddia edilen belgenin kullanıldığı tarih suç tarihi olarak kabul edildiği taktirde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesi gereğince kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği ve nihayetinde merciince itiraz incelemesi yapılan tarihe kadar dava zamanaşımı süresinin dolmadığı cihetle, soruşturma aşamasında mahkeme dosyasına sunulduğu bildirilen belgenin sahte olup olmadığı araştırılarak suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa iddianame tanzimi ile kamu davası açılması, aksi takdirde kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.11.2015 gün ve 2015/141692 soruşturma, 2015/87107 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Sulh Ceza Hakimliğinin 24.12.2015 gün ve 2015/4995 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3225, Karar No: 2023/13100, Tarih: 05.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3225 E.  ,  2023/13100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/166 E., 2016/329 K.

SUÇLAR : Tehdit, Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2016 tarihli ve 2016/422 Esas nolu iddianamesiyle;

1. Katılan sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesi.

2. Katılan sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi.

Gereğince cezalandırılmaları amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. Ayvalık (kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/166 Esas, 2016/329 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri;

1. Sanık ...'in, her türlü pisliği yaparım diyerek suçunu ikrar ettiğinden sair tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği,

2. Katılan sanıklar hakkında, tanık beyanına da itibar edilerek hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılmaları gerektiği,

3. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri;

1. Sanık ...'in, her türlü pisliği yaparım diyerek suçunu ikrar ettiğinden sair tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği,

2. Katılan sanıklar hakkında, tanık beyanına da itibar edilerek hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılmaları gerektiği,

3. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ...'ın ...'e "bisikleti kaldır lan ibne, senin gibi birini vurdum, seni de vururum" dediğine dair sanığın savunmasının aksine katılan ...'ın soyut iddiası ve objektifliği konusunda kuşku bulunan ...'ın eşi olan tanık ...'in beyanlarından başka delil olmadığı, ...'in ...'a "her türlü pisliği yapacağını, şikayet etmezsen şerefsizsin" dediği iddiası karşısında sanığın şerefsizsin sözünü söylemediğini savunduğu her türlü pisliği yapacağım dediğini kabul ettiği, sanık hakkında hakaret suçunu işlediğine dair savunmasın aksine katılanın soyut iddiasından başka delil olmadığı, her türlü pisliği yapacağım sözününde söylediği iddia edilsede söz konusu sözlerin kişide korku ve endişe meydana getirmeye elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarda bulundukları görülmüştür.

3.Tanıklar M.Ö ve M.A.'nın beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'in, Suçunu İkrar Etmesi Nedeniyle Sair Tehdit Suçundan Mahkûmiyetine Karar Verilmesi Gerektiğine Yönelik Temyiz İncelemesinde;

Tehdit suçu 5237 sayılı Kanun'un özel hükümlere ilişkin ikinci kitabın “kişilere karşı suçlar” başlıklı ikinci kısmının “hürriyete karşı suçlar” başlıklı yedinci bölümünde düzenlenmiştir. Tehdit “gözdağı” olarak ifade edilmektedir.

Tehdit, failin iradesine bağlı gelecekte meydana getirilmesi hedeflenen kötülüktür. Tehdit, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında iki şekilde yaptırıma bağlanmıştır. Mağdurun hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit edilmesi ilk yaptırım halidir. İkinci yaptırım hali ise, kişinin mağduru malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair kötülük edeceğinden bahisle tehdit etmesidir. Tehdit suçunun meydana gelmesi için soyut tehlike doğurmaya elverişli eylemin hangi vasıtayla olursa olsun (sözle, mektupla, işaretle vb.) karşı tarafa ulaşması gerekir. Tehdit suçunda önemli olan kullanılan vasıta değil, mağdurun kötülüğe maruz kalacağını bilmesidir. Sözle, yazıyla veya işaretle gerçekleştirilen tehdit eyleminin mağdurun iç huzurunu bozmaya, korku ve endişe meydana getirmeye elverişli olması gerekir. Elverişli olması suçun gerçekleşmesi bakımından yeterlidir. Ayrıca eylem neticesinde mağdurun sübjektif olarak iç huzurunun bozulması, korku ve endişe meydana getirmesi aranmaz. Bu aranan tehditin mağdurun iç huzurunu bozmaya mağdurda korku uyandırmaya elverişli olması yeterlidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sanık ...'in, her türlü pisliği yaparım şeklindeki ifadesinin kişide korku ve endişe meydana getirmeye elverişli olmadığı anlaşılmakla kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıkların Hakaret ve Tehdit Suçlarından Cezalandırılmaları Gerektiğine Yönelik Temyiz İncelemesinde;

Dosyadaki tüm deliller, sanıkların savunmaları, dinlenen tarafsız tanık beyanları değerlendirildiğinde atılı suçu sanıkların işlediği yönünde katılan sanıkların iddialarından başka delil elde edilememesi ve suçun işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ayvalık (Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/166 Esas, 2016/329 Karar sayılı kararında O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3877, Karar No: 2016/4687, Tarih: 25.10.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3877 E.  ,  2016/4687 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil ... mirasçıları vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1990 yılından beri faaliyette bulunduğunu, şirketin borca batık durumda olduğunu, iyileştirme projesi kapsamında sermaye artırımı öngörülerek şirketin durumunun düzeleceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, müdahil beyanları, bilirkişi, kayyım raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirkete ilişkin birinci sermaye artırımının 02.05.2013 tarihinde 1.170.000,00 TL, ikinci sermaye artırımının ise 10.11.2014 tarihinde 90.000,00 TL olarak yapılıp, sermayenin tamamının ödendiği, yapılan sermaye artırımları ile şirketin borca batıklık durumundan çıkıp 22.09.2014 tarihi itibariyle şirket aktiflerinin 291.241,52 TL, öz kaynaklarının 87.236,00 TL buna karşılık borçlarının 204.005,52 TL olduğu, bu tarihten sonra da şirketin 90.000,00 TL daha sermaye artırımına gittiği, şirketin borca batık durumda olmadığı gerekçesiyle, iflasın ertelenmesi talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, müdahil ... mirasçıları vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, borca batıklık halinin ortadan kalktığının belirlenmiş olmasına göre, iflas erteleme talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ''karar verilmesine yer olmadığına'' karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden müdahiller yararına bozulması gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

.../...

S.2

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle, bir kısım müdahiller vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1 no'lu bendinde geçen “Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” ibresinin çıkarılarak, yerine '' Borca batıklık hâli ortadan kalktığından iflas erteleme talebinin reddine'' ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan hacın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.