muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6055, Karar No: 2024/4905, Tarih: 06.06.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmaması sebebiyle, sanık hakkında verilen eziyet etme suçu bakımından mahkumiyet kararı hakkındaki istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından verilen mahkumiyet kararı hakkındaki istinaf başvurusunun ise temyiz kanun yolu açık olmak üzere esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal ediş biçimi, mağdurun aşamalardaki beyanları, alınan doktor raporları, sanığın aşamalardaki savunmaları ve tüm dosya kapsamına bakıldığında, sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla gerçekleştirdiği gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirine ve gerekçesine göre 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli ve 2021/337 Esas, 2021/797 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12679, Karar No: 2015/14686, Tarih: 16.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/12679 E.  ,  2015/14686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ:TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanın maliki olduğu 148 parsel sayılı taşınmazın tapu sicili kayıtlarında ...yazan adının ... olarak düzeltilmesini istemiştir

Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kayıtlarının düzeltilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/2-ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır. Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan herhangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Nitekim; mahkemece, talep konusu 103 ada 1 sayılı imar parselinin imar öncesi kayıtları getirtilmediği gibi, nüfus müdürlüğü ve zabıtadan kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmamıştır.Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme yapılarak talep konusu 148 parsel sayılı taşınmazın “bağış” suretiyle edindiği ilgili akit tablosu ve varsa ekindeki belgelerin getirtilmesi, tapu kaydında malik olarak görünen ...oğlu ... ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığının araştırılması, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulması, ayrıca zabıta araştırmasının yapılması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, hükümde isim düzeltilmesi yerine tespit kararı verilmesi de isabetli değildir.Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3579, Karar No: 2010/7606, Tarih: 28.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/3579 E.  ,  2010/7606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 27 parsel sayılı taşınmaz ... Ve paydaşları adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ise tapu iptali ve tescil davasını hazine ve ... aleyhine açmışlardır. Tapu iptali ve tescil davasında husumetin tapu maliklerine yöneltilmesi zorunludur. Belirtilen nedenlerle mahkemece 27 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacıların 27 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacıların 28 parsel sayılı taşımazla ilgili temyiz itirazlarına gelince:

Davacı taraf K.Evvel 1309 tarih 197, 198, 199, 200, 136 ve 137 nolu tapu kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece dava ve temyiz konusu 28 parsel sayılı taşınmazın davacıların miras bırakanları tarafından 1950’li yıllarda ve hatta 1931 yılında bedeli karşılığında hava alanı yapılmak üzere hazineye satıldığı, böylece davacıların taşınmazda kayden bir haklarının kalmadığı, aradan uzunca bir zaman geçtikten sonra tedavül görmeyen eski tapu kaydına dayanılarak daha önce satılan yerlerle ilgili tapu iptali ve tescil davası açmanın hakkın kötüye kullanılması niteliğinde bulunduğu, esasen davacıların dava tarihi itibariyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmünde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süreyi de geçirdikleri gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de dava konusu taşınmazın tutanağının 26.2.2002 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Ne var ki, davacıların dayandıkları K.Evvel 1309 tarihli tapu kayıtlarında malik ... ... yani ... oğlu ...’tir. Davacılar ise tapu kayıt malikinin ... oğlu ... olduğunu öne sürerek dava açmışlardır. Diyarbakır Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/329-823 E.K. sayılı veraset dosyasındaki nüfus kayıtlarında ...’ın baba adı ... olup ölümü ile oğulları 1315 doğumlu ... ... ve 1325 doğumlu ...’u ve 1310 doğumlu kızı ...’yi mirasçı bırakmıştır. ... oğlu ... ...’nin doğum tarihi 1315 olup, davacıların dayandığı tapunun tesisinde 6 sene sonra doğduğuna göre, davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının malik olması mümkün değildir. İbraz edilen mirasçılık belgesi ve dosya da mevcut nüfus kayıtlarına göre ...’ın ... isimli ve 1309 yılında yaşayan mirasçısı bulunmamaktadır. Bu durumda davacıların dayandıkları tapu kayıtları maliki ile kendi aralarında akdi ve irsi ilişki bulunmamaktadır. Her ne kadar mahkemece mahallinde keşif yapılarak davacı taraf tapularının dava konusu taşınmazın bir bölümüne veya tamamına ait olup olmadığı belirlenmemiş ise de bir an için belirlendiği kabul edilse dahi tapu kayıtları maliki ile aralarında akdi ve irsi ilişki bulunmayan davacıların davalarının reddine karar verileceği kuşkusuzdur.

Belirtilen nedenlere ve hükümde hak düşürücü süre dışındaki gerekçelere göre davacıların 28 parsel sayılı taşınmazla ilgili temyiz itirazları da yerinde değildir.

Sonuç: Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde belirtilen gerekçelere göre davacıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 4,05 TL harcın hükmü temyiz eden davacılardan alınmasına, 28.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35407, Karar No: 2020/801, Tarih: 03.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/35407 E.  ,  2020/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (Temyiz İsteminin Reddi)

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince CMK'nin 296/1. maddesi gereği verilen "temyiz isteminin reddi" (ek) kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, CMK'nin 296/2. maddesi gereği bu hususta bir karar verilmek üzere; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nin, temyiz edilemeyecek kararları düzenleyen, 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla iptal edilmeden önceki hali;

"...d) (Değişik : 6545 - 18.6.2014 / m.78) İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,...

Temyiz edilemez." şeklinde iken,

15.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla; CMK'nin 286/2-d maddesi; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk defa verilecek mahkumiyet kararlarına karşı üst derece yargı denetimi (temyiz) yolunun kapatılmasının, AİHS'ye ek 7. nolu protokole ve Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olması gerekçesiyle iptal edilmiştir.

İptal kararı üzerine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin son hali;

"...d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

...Temyiz edilemez." şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez." hükmünü içermektedir.

Buna göre; 7165 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrasında,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesinde yer alan; adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olduğuna ilişkin düzenleme; kanunlarda sadece adli para cezası gerektiren suçlarla ilgili olarak ilk derece mahkemelerince kurulan her türlü hükme karşı istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk kez mahkumiyet hükmü kurulmaksızın verilecek diğer kararlar (esastan reddi, düzeltilerek esastan reddi vb.) için uygulanma kabiliyeti olan bir hükümdür.

7165 sayılı kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinde yer alan; sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince kurulacak mahkumiyet hükümlerinin, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalması kaydıyla, temyiz yoluna dair istisnalardan hariç tutulmasına dair hüküm, CMK'nin 286/2. maddesinde yer alan tüm temyiz istisnalarına yönelik maddeye yeni ve farklı bir ölçüt getiren, sonradan yürürlüğe giren ve özel bir hüküm niteliğinde "istisnanın istisnası" olarak yorumlanması gereken bir hükümdür. Dolayısıyla, 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin yürürlüğe girdiği 28.02.2019 tarihi ve sonrasında; temyiz yolu açık olan kararlar içerisine; ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları da eklenmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümezliği ilkesi ve Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin de ancak yürürlüğe girdikten sonra uygulanabileceği birlikte gözetildiğinde, bu hükmün ortaya çıkardığı bu yeni istisnai durumun, ancak 7165 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılacak temyiz istemlerinde uygulanabilmesi mümkündür.

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

- Verilen bu mahkumiyet kararının, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı (3000 TL'ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezaları) dışında kalması gerekecektir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut uyuşmazlıkta;

İlk derece mahkemesi tarafından, sanığın neticeten 33.710 TL adli para cezasıyla mahkumiyetine karar verilmiş, sanık müdafiince istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf incelemesi dosya üzerinden yapılarak, 23.11.2018 tarihinde, sanığın ekonomik ve sosyal durumu araştırılmaksızın takdir edilen temel gün para cezasının bir günlük karşılığının 20 TL yerine 100 TL üzerinden hesaplanmasının ve çek hesabı sahibi tüzel kişi hakkında da yasaklama kararı verilmemesinin bozma nedeni olduğundan bahisle ilk derece mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, neticeten sanığın 33.710 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve güvenlik tedbirlerine dair yeni bir mahkumiyet hükmü verilmiştir. Hükme karşı sanık müdafii tarafından yapılan temyiz başvurusu hakkında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiş ve bu karara karşı da süresinde temyiz başvurusunda bulunulduğu görülmektedir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesindeki şartlar, somut uyuşmazlık bakımından oluşmamıştır. Dolayısıyla, iki dereceli yargılanma hakkı, Bölge Adliye Mahkemesince tesis edilen hükümle sağlanan sanık hakkında kurulan hükmün temyize tabi olmadığı anlaşılmakla,

Temyiz edilen hükmün, CMK'nin 286/2-e maddesi gereği temyiz edilemez olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yerinde olduğu saptandığından, TEMYİZ İSTEMİNİN, tebliğnameye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi gereği REDDİNE, 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18701, Karar No: 2012/119, Tarih: 16.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/18701 E.  ,  2012/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/232652

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2008

NUMARASI : 2006/880 (E) ve 2008/401 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık F.. K.. hakkında 24.07.2007 tarihli ek iddianame ile kamu davası açıldığı halde, yakınan kurum vekilinin kovuşturma evresinde bu sanık yönünden duruşmadan haberdar edilmediği, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan yakınan kurum vekilinin 5271 Sayılı C.M.K.’nın 260/1.maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören yakınan kurumun “kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme” ve “kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma” hakkı bulunduğu gözetilerek duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 Sayılı C.M.K.’nın 234.maddesinin 1 fıkrasının (b). Bendine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş yakınan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7408, Karar No: 2013/13337, Tarih: 03.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/7408 E.  ,  2013/13337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 2. İŞ MAHKEMESİ)

DAVA : Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, izin ücreti, genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı ... Taşımacılık Paketleme Temizlik Hizm. Ltd. Şti. ise ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davacı ve karşı davalının davasını kısmen hüküm altına almış, davalı ve karşı davacı ... Taşımacılık Paketleme Temizlik Hizm. Ltd. Şti. davasını reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ile davalı ve karşı davacı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9924, Karar No: 2007/11920, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9924 E.  ,  2007/11920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Köyü 101 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlar, orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacılar vekili, taşınmazların müvekkilerinin babası ... adına tapuda kayıtlı olduğu ve zilyetliklerinde bulunduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve çekişmeli taşınmazın geniş orman arazisinin bir parçası ve ormanın devamı niteliğinde bulunduğu, 1955 tarihli ... fotoğrafı ve bunun dayanağı memleket haritasında meşe cinsli orman ağaçlarıyla kaplı olduğu gibi amenajman haritasında da OT rumuzu ile orman toprağı ve bozuk baltalık olarak göründüğü, 2007 yılında yapılan keşiflerde taşınmazın üzerinde hiçbir tarımsal faaliyette bulunulmayıp eskiden beri boş arazi olduğu ve hakim gözleminde de taşınmazın taşlık, ... ve halen eylemli meşe ağaçlarıyla kaplı durumda bulunduğu, dayanılan ... yüzölçümlü tarla cinsli tapu kayıtlarının taşınmazın saptanan niteliğine göre dava edilen bölümlere ait olduklarının da düşünülemeyeceğine ve yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 08/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.