muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19125, Karar No: 2012/14460, Tarih: 13.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/19125 E.  ,  2012/14460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevde yetkiyi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 13/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3686, Karar No: 2010/2439, Tarih: 25.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/3686 E.  ,  2010/2439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla ırza geçmek, cinsi münasebette bulunmak, zorla kaçırıp alıkoymak, rızaen alıkoymak ve fuhuş yaptırmak suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'ın eyleminin reşit olmayanla rızasıyla cinsel ilişkide bulunma niteliğinde kabulü ile mahkümiyetine, ...'ın alıkoymaktan ve diğer tüm sanıkların atılı suçlardan beraetlerine dair, Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/12/2005 gün ve 2005/64 Esas, 2005/403 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş ve mahkemece 08/12/2005 günlü Ek Kararla CMK.nun 296/1. maddesine göre temyiz isteminin reddine dair verilen karar da mağdure vekilince temyiz edilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından 22/03/2006 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

CMK.nun 237 ve devamı maddeleri hükümleri karşısında, davaya katılmak için yazılı talepte bulunulması gerektiğine dair düzenleme bulunmaması nedeniyle yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddine ilişkin 08/12/2005 günlü Ek Kararın kaldırılmasına ve hükmün esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören yaşı küçük mağdureye atanan vekilin 06/12/2005 günlü celsede, "sanıkların cezalandırılmasını istiyoruz ve kamu davasına katılmamıza karar verilsin" şeklindeki istemine rağmen mahkemece bu hususta 5271 sayılı CMK.nun 238/3. maddesi uyarınca olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi yerine yazılı gerekçeyle sözlü katılma talebinin reddedilmesi,

CMK.nun 216/3. maddesi hükmü karşısında son sözün hazır bulunan sanıklara verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/03/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14147, Karar No: 2012/3433, Tarih: 28.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14147 E.  ,  2012/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverene ait kömür işletmesi işyerinde çalışan sigortalının, tavandan kopup gelen kavlak taşının sol ayak bileğine isabet ederek kırılması şeklinde gelişen iş kazasında ; ..... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/64 Esas sayılı hak sahibi tarafından açılan maddi -manevi tazminat talebine ilişkin dosyasında aldırılan bilirkişi raporunda, iş kazasında işverenin %40, sigortalının %15, davalı ...'ün %2.5, ...'ın %2.5 oranında kusurlu olduğunun, kazanın oluşumuna %40 oranında kötü tesadüf ve kaçınılmazlığın etken olduğunun belirtildiği ve mahkemece bu oranlar esas alınarak hüküm tesis edildiği görülmüştür.

506 sayılı Kanunun 26. maddesinde düzenlenmiş bulunan rücu davaları, sigortalının alacağından bağımsız, kanundan doğan basit rücu hakkına dayalı olup; anılan Yasal düzenleme çerçevesinde kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. İşverenin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için, anılan madde gereğince, işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri alması, uygun çalışma ortamı hazırlaması, araçları noksansız bulundurması, işçileri etkin bir biçimde denetlemesi, gözetlemesi, bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirmesi gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde, kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.

“Kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram… olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.”....

Anayasanın 17. maddesinde, “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir.

Anayasanın 17. maddesinde, “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir.

Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık şartlarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak tedbirleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir.

Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.

Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak tedbirlerin neler olduğunun tespiti işidir. Mevzuat hükümlerince öngörülmemiş, fakat alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların dahi tespiti zorunluluğu açıktır. Bunların işverence tam olarak alınıp alınmadığı (işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin tedbirlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı saptanacaktır.

Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir.

İşverenlerce, iş güvenliği açısından hayati öneme haiz bulunan araç ve gereçlerin anılan kazalı tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği yadsınamaz bir gerçektir...”(YHGK 16.06.2004 t., 2004/21-365 E., 2004/369 K.)

Hal böyle olunca, Kurumun açtığı iş bu rücu davasında, hükme esas alınan kusur raporu, yukarıda açıklanan prensiplere uygun olmadığından, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

İşverenlerce, iş güvenliği açısından hayati öneme haiz bulunan araç ve gereçlerin anılan kazalı tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği yadsınamaz bir gerçektir...”(YHGK 16.06.2004 t., 2004/21-365 E., 2004/369 K.)

Hal böyle olunca, Kurumun açtığı iş bu rücu davasında, hükme esas alınan kusur raporu, yukarıda açıklanan prensiplere uygun olmadığından, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yapılacak incelemeyle; mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönlerinin yargısal denetime elverir biçimde irdelendiği çelişkiden uzak rapor alınıp irdelenerek, sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3758, Karar No: 2015/14297, Tarih: 09.07.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/3758 E.  ,  2015/14297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcısı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak, sanığın tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde sayaca müdahale edip etmediğinin tespiti açısından; sanığın tutanağa konu evde hangi tarihten beri ikamet ettiği araştırılarak, abonesiz kullanım süresi tespit edildikten sonra, mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, kurulu güç tespit edilip, abonesiz dönemde normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak, kayıtsız sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığına dair bilirkişiden rapor alınıp, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği belirlenerek, suçun sabit olduğu kanaatine varılması halinde,bilirkişi tarafından hesaplanacak kaçak kullanım bedelini ödemesi halinde hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilebileceği ihtaratında bulunulup ödemesi için makul bir süre de verilerek sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi, zarar giderilmediği takdirde sanık hakkında aynı ikamet ile ilgili olarak dosya kapsamına, sanık ve nüfüs kayıt örneğine göre oğulları olan .... ve.... hakkında çok sayıda tutanak düzenlendiğinin anlaşılması karşısında bu tutanaklara istinaden açılan dava dosyalarının araştırılarak, farklı nitelikte birbirleri ile çelişen hüküm kurulmasının önlenmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulama yerinin tespiti ile varsa mükerrer cezalandırılmanın önüne geçilmesi bakımından, sanık ile .... ve ... hakkındaki kaçak elektrik tutanakları ile ilgili olarak açılan başka dava dosyalarının ilgili yerlerden getirtilip incelenerek zapta geçirilmesi, her bir dosyanın suç ve iddianame tarihleri, kesinleşip kesinleşmedikleri tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenip, öncelikle birleştirme olanağı varsa dosyalar

birleştirilerek, birleştirme olanağı mümkün olmadığı taktirde dava dosyalarının bu davayı ilgilendiren delillerinin onaylı örneklerinin dosya içine konulması sağlanarak, hukuki kesintinin bulunup bulunmamasına göre TCK'nın 43. maddesinin uygulanması koşulları tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve soruşturma sonucu dosya üzerinden yapılan yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5517, Karar No: 2024/7157, Tarih: 26.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5517 E.  ,  2024/7157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2009/269 E., 2016/81 K.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; Giresun ili, .... ilçesi, .... köyü 103 ada 91, 95 ve 114 ada 14 ve 29 nolu parsel sayılı taşınmazlar ile .... Köyü 101 ada 5, 8, 13 parsel sayılı taşınmazların aslen davacıların murisi....'nin babası .... oğlu ...'nin olduğunu, ancak yapılan kadastro çalışmaları sırasında davacıların bir kısmının il dışında, bir kısmının yurt dışında bulunmaları nedeniyle müstakilen .... oğlu.... adına tespit gördüğünü, tüm bu taşınmazların tapulu taşınmazlar olduğunu, Aralık 1988 tarih 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102, 103, 104, 105,106 sıra numaralı tapu kayıtları kapsamında kaldığını, anılan taşınmazlarda davacıların miras hakları bulunduğunu belirterek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile veraset ilamındaki hisseler doğrultusunda davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., cevap dilekçesi ile açılan davanın reddini savunmuş; davalılar ..., ..., ... ve ... duruşmadaki beyanlarında özetle, dava konusu taşınmazların dedeleri ...'den kaldığını, vefat etmeden önce taşınmazlarını çocukları arasında taksim ettiğini, taksim edilmiş şekli ile kullanıldığını ve bu taksime göre kadastroda tespit yapıldığını, amcaları ve halalarının kendi yerlerini kullandıklarını, bazılarının yerlerini sattığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Diğer davalılar duruşmaya katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazların kök muris.... oğlu ...'den intikal ettiği hususunda bir çekişme olmadığı; fakat davalıların taksim iddiasında bulunduğu; kök murisin hayatta iken mirasçıları arasında taşınmazlarını sözlü olarak taksim ettiği ve bu taksim sonucunda dava konusu taşınmazların davalıların murisi....'ye kaldığının mahalli bilirkişi beyanlarıyla sabit olduğu, kadastro tespitine kadar fiili kullanım durumunun taksime uygun şekilde gerçekleştiği, yapılan taksim sonucunda dava dışı .... köyünde kain 104 ada 30 parsel ile Yeğenli köyünde kain 101 ada 25 parsel sayılı taşınmazların davacıların murisi ....'ye kaldığı ve kadastro tespitinin de bu taksime göre yapıldığı, hal böyle iken davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; yapılan kadastro çalışmaları sırasında davacıların il dışında veya yurt dışında bulunmaları nedeniyle müstakilen....oğlu ....adına tespit gördüğünü, davaya konu taşınmazların tapulu taşınmazlar olduğunu, Aralık 1988 tarih 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102, 103, 104, 105,106 sıra numaralı tapu kayıtları kapsamında kaldığını ve kök muris ... adına kayıtlı olduğunu, Yerel Mahkemece tapu kayıtları ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacıların murisi ... oğlu ...'den dolayı hak sahipliği bulunması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile karar verildiğini, tanık ... ile davacıların küs olduklarını, davacılar murisi ... ve davacılar uzun yılladır Belçika ülkesinde olduğu için kadastro çalışmalarında Türkiye de bulunmadıklarından ...e mirasçıları dava konusu taşınmazları adlarına yazdırdıklarını, bu durumun tanık ve mahalli bilirkişilere sorulup yeterince aydınlığa kavuşturulmadığını belirterek ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13., 20. maddeleri.

3.Değerlendirme

Kadastro çalışmaları sırasında, Giresun ili, .... ilçesi, ... köyü 103 ada 91, 95 ve 114 ada 14 ve 29 nolu parsel sayılı taşınmazlar ile Aralıkok köyü 101 ada 5, 8, 13 parsel sayılı taşınmazlar fındık bahçesi ve tarla vasıfları ile 23.08.2007 tarihinde senetsizden davalılar murisi Tahir oğlu Kemal Ege adına tescil edilmiştir.

2.İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13., 20. maddeleri.

3.Değerlendirme

Kadastro çalışmaları sırasında, Giresun ili, .... ilçesi, ... köyü 103 ada 91, 95 ve 114 ada 14 ve 29 nolu parsel sayılı taşınmazlar ile Aralıkok köyü 101 ada 5, 8, 13 parsel sayılı taşınmazlar fındık bahçesi ve tarla vasıfları ile 23.08.2007 tarihinde senetsizden davalılar murisi Tahir oğlu Kemal Ege adına tescil edilmiştir.

Mahkemece, kök murisin hayatta iken mirasçıları arasında taşınmazlarını sözlü olarak taksim ettiği ve bu taksim sonucunda dava konusu taşınmazların davalıların murisi....'ye kaldığı ve kadastro tespitine kadar da fiili kullanım durumunun taksime uygun sürdürüldüğü kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, davacı taraf miras bırakanı adına kayıtlı Aralık 1988 tarih 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102, 103, 104, 105,106 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayanmıştır. Ne var ki Mahkemece davacı tarafça birden fazla tapu kaydı sunulduğu halde, hangi taşınmaz için hangi tapu kaydına dayanıldığı hususu sorulup saptanmamış, davacının dayandığı tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte getirtilmemiş, tapu kayıtlarının revizyon görüp görmediği ve haritası olup olmadığı araştırılmamış, mevcut ise haritası getirtilmek suretiyle, haritasının bulunmaması ya da uygulanma kabiliyetinin olmaması halinde kayıtta tarif edilen sınır yerleri esas alınmak suretiyle uygulama yapılmamış böylelikle çekişmeli taşınmazların davacı yanın tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeden hüküm kurulması cihetine gidilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemektedir.

Hal böyle olunca; sağlıklı bir sonuca ulaşabilmek için, öncelikle davacıya hangi taşınmaz için hangi tapu kaydına dayandığı açıklattırılmalı ardından davacının tutunduğu tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm dayanakları ve varsa haritalarıyla birlikte getirtilerek dosyasına konulmalı, dayanak tapu kayıtlarının paylı mülkiyet hükümlerine dayalı olarak tesis edildiği gözetilerek kök kayıtlar araştırılmalı, tapu kayıtlarının revizyon durumu Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmalı, çekişmeli taşınmazlara komşu parsellerin varsa dayanak kayıtları da getirtilerek dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirilmelidir.

Bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, taşınmazın bulunduğu köyde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır.

Bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, taşınmazın bulunduğu köyde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır.

Yapılacak keşifte öncelikle, teknik bilirkişi eliyle davacının dayandığı tapu kayıtlarının varsa krokileri zemine uygulanarak kayıtlarının kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/A maddesi uyarınca haritalarına göre belirlenmeli; tapu kayıtlarının krokisinin bulunamaması veya uygulanamaması durumunda tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup sınırlarının bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmesi istenilmeli, bilirkişilerin gösteremediği sınırlar için davacıya tanık dinletme imkanı sağlanmalı; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, tapu kayıtlarının kapsamı belirlenirken söz konusu kayıtların revizyon durumu da nazara alınmalı; yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların kime ait olduğu, öncesinde kim tarafından kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; teknik bilirkişiye keşfi takibe elverişli, uygulanan kaydın kapsamını gösteren, hudut yerlerine ilişkin krokili rapor ve harita düzenlettirilmeli; davacıların tutunduğu tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara aidiyeti duraksamasız biçimde saptandıktan sonra dayanak kayıtların paylı mülkiyet hükümlerine göre tesis edildiği hususu üzerinde durulmalı, bu suretle toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın Görele 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

26.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.