muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/808, Karar No: 2015/314, Tarih: 13.10.2015

. Yukarıda belirtilen ve mahkememizle Yargıtay 1. Ceza Dairesi arasında çekişme konusu olmayan olgular, sanığın savunması ile tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un anlatımlarında aynen belirtilmiştir. Ancak bu aşamadan sonra, Yargıtay 1. Ceza Dairesi sanığın savunmasından ve adı geçen tanıkların anlatımlarından tamamen ayrılarak, sanık aleyhine anlatımda bulunan tanıklar ..., ... ve ...'in anlatımlarında belirtildiği şekilde olayın geliştiğini kabul etmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, maktul bu tanıklardan ... ve ...'in teyzesinin oğludur. Diğer yandan, adı geçen tanıkların birbirine tamamen benzer şekilde, olayın sadece bundan sonraki aşamasına tanık olmaları da, anlatımlarının doğruluğundan kuşku duyulmasına neden olmaktadır. Tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un anlatımlarına göre ise, olayın tartışma konusu olan kısmı şu şekilde gerçekleşmiştir; sanığın olayın başlangıcında, maktulün üzerine bıçakla yürümesine rağmen, üzerinde bulunan silahı kullanmadığı, aksine maktulün sanığı kovalaması nedeniyle sanığın 25-30 metre kaçtığı, maktulün genç, sanığın ise ona göre daha yaşlı olduğu, sanığın nefessiz kalması ve daha fazla kaçamayacağını anlaması nedeniyle, maktulün kendisini kovalamaması amacıyla, dolayısıyla onu caydırmak için silahı ile hedef gözetmeksizin ateş ettiği, ancak silahın gerçek olduğuna inanmayan maktulün, namlusu uzun bıçakla 1-2 metre yaklaşıp sanığa saldırmak için bıçağı havaya kaldırmasından sonra, sanığın ölüm korkusu ve heyecanıyla bu aşamadan sonra iki el ateş ettiği, iki atış arasında ancak saniyelerle ifade edilebilecek kadar bir zaman farkının bulunduğu, bu nedenle sanığın yaşamına yönelen haksız ve ağır bir saldırıdan kurtulmak kastının yenilendiğini, yani öldürme kastının varlığını gösteren bir zaman aralığının bulunmadığı, sanığın açıklanan olayın gerçekleşme şekli içinde, yaşadığı korku ve heyecan atmosferinde saldırının devam edeceği düşüncesiyle ikinci el atışta bulunduğu, ancak bu atışın öldürücü nitelikte olmadığı, maktul sol tarafına kıvrılarak yere düştüğü maktulün yere düşmesinden sonra sanığın tekrar ateş etmediği anlaşılmaktadır. Bozma ilamında, sanığın aynı yöndeki savunması ile adı geçen tanıkların anlatımlarına neden üstünlük tanınmadığı belirtilmemiştir. Ancak, tüm tanıkların üzerinde uzlaştıkları gibi, maktul yüz üstü yere yığıldığına ve adli tıp raporları ile otopsi ve ölü muayene raporlarına göre, maktulün sırt sağda kürek kemiği, alt uç iç kısımda ateşli silah mermi çekirdeği giriş deliği, sağ omuz arka alt kısımda ateşli silah mermi çekirdeği çıkış deliğinin bulunduğu tartışma konusu olmadığı dikkate alındığında, Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından, sanığın ikinci atışı maktul yere düştükten ve etkisiz hale geldikten sonra yaptığını kabul etmesinin nedeninin bu olgular olduğu anlaşılmaktadır

. Ceza Dairesi tarafından, sanığın ikinci atışı maktul yere düştükten ve etkisiz hale geldikten sonra yaptığını kabul etmesinin nedeninin bu olgular olduğu anlaşılmaktadır. Ancak, tüm bu olgulara rağmen, sanığın savunmasında belirttiği ve çok sayıda tanığın da doğruladığı gibi, sanık tarafından ikinci atışın da maktul yere düşmeden yapılması ve maktulün bu atış sonrasında yere düşmesi kuvvetle muhtemel olup, bu konuda yoğun bir kuşku bulunmaktadır. Ceza hukukunun en temel ilkesi olan 'kuşkudan sanık yararlanır ilkesi' gereğince, olayın oluş şekline ilişkin bu kuşkunun sanık yararına kabul edilmesi, yani sanığın maktulün döner bıçağı ile saldırması üzerine kaçmaya başladığı, birbirini takip eden, yaşamına yönelik haksız saldırıyı savuşturmak için önce, maktulü hedef almaksızın birkaç el ateş ettiği, ancak saldırının daha da vahimleşerek devam etmesi üzerine elindeki döner bıçağı ile çok yaklaşarak saldıran maktule ateş ettiği, maktulün birinci atış sonucunda sol kaşı üzerinden isabet aldığı, bu atış sonucu oluşan yaralanmanın bizatihi ölüme neden olduğu ve bu nedenle etkisiz hale geldiği, ancak sanığın yukarıda belirtildiği gibi, yaşadığı korku ve heyecan nedeni ile maktulün etkisiz hale geldiğinin ayrımına varamadığı, saldırının tekrar devam edeceği kaygısı ile ikinci kez ara vermeksizin ateş ettiği, hareketli olan maktulün bu ikinci atış sonucu sırt kısmından isabet alarak yere düştüğünün kabul edilmesi gerekmektedir. Bu kabul doğrultusunda, sanığın meşru savunma sınırını kast olmaksızın aştığı sonucuna varıldığından, eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 27/1. maddesi delaletiyle aynı yasanın 85/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir. Diğer yandan, bir an için bozma ilamında belirtildiği gibi, sanığın birinci atış sonucunda yere düşen maktulü hedef alarak ikinci atışı sırtına yaptığı kabul edilse bile, sanığın eyleminin hukuki nitelendirmesi değişmemelidir. Aksi halde, yani bozma ilamında açıklandığı şekilde bir kabul, adeta beladan kaçan ve bu yönde her türlü çabayı gösteren sanık açısından, hakkaniyete hiç de uygun olmayan sonuç doğuracaktır. Bu kabule göre, sanığın maktulün döner bıçağı ile ilk saldırısından sonra kaçmaya çalıştığı, ancak maktulün ısrarla kendisini takip ettiği, öldüreceği yönünde sözler söylediği, sanığın silahını çıkarıp kendisini hedef almaksızın ateş etmesine rağmen, tabancanın kurusıkı olduğunu söyleyerek arasında 2-3 metre mesafe kaldığı halde elindeki döner bıçağını iki eli ile havaya kaldırarak saldırmaya kalkıştığı, sanığın bu ruh h... içinde birinci atışı yaparak, maktulün yaralanarak yere düşmesine neden olduğu, ancak maktul yerdeyken saldırının devam edeceği kaygısı ile bir kez daha ateş ettiği, adli tıp raporlarına göre ikinci atışın maktulün yaşamını tehlikeye sokar nitelikte olmadığı, zaten birinci atışın öldürücü nitelikte olduğu, bu durumda sanığın yukarıda belirtildiği gibi, kast olmaksızın meşru savunmada sınırı aştığı kabul edilmelidir

... içinde birinci atışı yaparak, maktulün yaralanarak yere düşmesine neden olduğu, ancak maktul yerdeyken saldırının devam edeceği kaygısı ile bir kez daha ateş ettiği, adli tıp raporlarına göre ikinci atışın maktulün yaşamını tehlikeye sokar nitelikte olmadığı, zaten birinci atışın öldürücü nitelikte olduğu, bu durumda sanığın yukarıda belirtildiği gibi, kast olmaksızın meşru savunmada sınırı aştığı kabul edilmelidir. Sanığın olay günü öncesindeki davranışları da bu kabulü haklı kılmaktadır. Şöyle ki; sanık olaydan 25 gün kadar önce, maktulün birbirini takip eden yoğun tehditleri ve hakaretleri nedeni ile, işlettiği kahvehaneyi kapatarak, olay gününe kadar açmamış ve kahvehanenin bulunduğu Kasımpaşa semtine gelmemiştir. Olay günü de, sadece kahvehaneyi devretmek amacıyla semte gelmiştir. Bu da göstermektedir ki, sanık maktulün ölümle tehditlerini çok ciddiye almış, bu korku ile olayın gerçekleştiği Kasımpaşa'ya uğramamıştır. Mahkememizin bu kabulünü destekleyen bir başka husus da, sanığın maktule isabet eden ikinci atıştan sonra öldürme kastı olsaydı, atışlarına devam etmesi mümkünken, devam etmeyip olay yerinden ayrılmasıdır. Diğer yandan, bozma ilamında sanığın maktule isabet eden ikinci atıştan önce, 'sen daha ölmedin mi?' dediği belirtilmişse de, yukarıda açıklandığı gibi, tarafsız çok sayıda tanığın, sanığın bu yönde sözler söylediğini doğrulamadıkları, bu nedenle sanık lehine olarak bu sözleri söylemediğinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Tüm bu nedenlerle, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamında belirttiği, sanığın eyleminin ağır tahrik altında kasten öldürme suçunu oluşturduğuna dair birinci bozma nedenine direnilmesine karar verilmiştir. Buna göre, sanığın 5237 sayılı TCK'nun 27/1. maddesi delaletiyle aynı yasanın 85/1. maddesi gereğince, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararını ağırlığı dikkate alınarak, takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK'nun 27/1. maddesinin son cümlesi gereğince cezasından taktiren 1/3 oranında indirim yapılmasına, sanığın duruşmalardaki iyi hal ve tavrı göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi gereğince cezasından indirim yapılmasına karar verilmiştir.

İkinci bozma nedenine gelince; bozma ilamında sanığın adli sicil kaydındaki ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarih ... sayılı ilamında yer alan hükümlülük nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinin gerektiği belirtilmiştir. TCK'nun 58/4. maddesine göre, kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz. Mahkememizce, sanık hakkında TCK'nun 27/1. maddesi delaletiyle aynı yasanın 85/1. maddesi gereğince cezalandırılması yönünde hüküm kurulduğundan, tekerrür hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığı" gerekçesiyle önceki hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2013 gün ve 302199 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkümiyet hükmü Özel Dairece onanmış olup inceleme öldürme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu mu, yoksa meşru savunma sınırının taksirle aşılması nedeniyle taksirle ölüme neden olma suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu mu, yoksa meşru savunma sınırının taksirle aşılması nedeniyle taksirle ölüme neden olma suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın maktulün evinin bulunduğu sokakta işletmekte olduğu kahvehanede kumar oynatması nedeniyle maktulle aralarında sık sık çıkan kavga olayları nedeniyle aralarının açıldığı, bu nedenle polis ekiplerinin gelip gittiği, olaydan yaklaşık bir ay önce sokakta bulunan parkta oturan maktul ve arkadaşlarının üzerinde uyuşturucu bulundurdukları ihbarıyla polisler tarafından arandığı, bu durumu sanıktan bilen maktulün o sırada olay yerinde bulunan sanığa, kendisini ihbar ettiği düşüncesi ile "şerefsiz ispiyoncu" dediği ve karşılıklı yumruklaştıkları, ardından da "sana ekmek yedirtmem" dediği, polislerin müdahalesiyle ayrıldıkları, ancak şikayetçi olmadıkları, maktulün ise o gece sanığın kahvehanesini taşladığı, bununla da yetinmeyip ertesi gün sanığı cep telefonundan arayarak "karını ormana götüreceğim, seni de oğlan yapacağım" demek suretiyle tehdit ve hakarette bulunduğu, bu tehditler nedeniyle sanığın 20-25 gün süre ile kahvehanesini açamadığı, olay günü ise saat 24.00 sıralarında yanına polis memuru olan arkadaşı ... ve damadı ... ile ... isimli arkadaşını alarak kahvehanenin devri konusunda ... ile görüşmeye gittiği, görüşme bittikten sonra yolda maktul ile karşılaştığı, maktulün elindeki döner bıçağı ile “sana bir daha bu semte gelme demedim mi, seni öldüreceğim” diye tehdit ederek saldırdığı ve 20-25 metre sanığı kovaladığı, aralarında 1 metre kadar mesafe kalmışken maktulün ayağının takılıp yere düşmesi üzerine sanığın bundan yararlanarak yanında bulundurduğu ruhsatsız tabancasını çıkarıp bir kez havaya doğru ateş ettiği, maktulün yakındaki duvarın arkasına gizlendiği, sanığın korkutmak için maktulü hedef almadan bir kez de duvara doğru ateş ettiği, ancak yine de maktulü engelleyemediği, maktulün gizlendiği duvarın arkasından çıkarak “beni kuru sıkı tabanca ile mi korkutacaksın” diyerek sanığın üzerine yürümeye devam ettiği, bu kez sanığın 1-2 metre mesafeden tabanca ile 1 kez ateş etmesi sonucu maktulün sol kaşı üzerinden isabet aldığı, bu aşamadan sonra sanığın son bir kez daha ateş ettiği, bu atışın maktulün sırt bölgesine isabet ettiği, damadı ... ile birlikte taksiye binerek olay yerinden kaçtığı, maktulün silah sesleri üzerine olay yerine gelen tanıklar ... ve ... tarafından kaldırıldığı hastanede öldüğü, bir hafta sonra sanığın olayda kullandığı tabanca ile birlikte teslim olduğu, tabancanın 7,65 mm çapında olduğu, şarjöründe iki adet mermi bulunduğu,

09.06.2005 tarihli olay tutanağına göre; 00.30 sıralarında olay yerine gelindiği, sokakta 4 adet 7,65 mm boş kovan ve bir adet 70 cm boyunda döner bıçağı ile yanında kan birikintisi görüldüğü,

09.06.2005 tarihli olay tutanağına göre; 00.30 sıralarında olay yerine gelindiği, sokakta 4 adet 7,65 mm boş kovan ve bir adet 70 cm boyunda döner bıçağı ile yanında kan birikintisi görüldüğü,

Otopsi raporuna göre; maktulün sol kaş iç yandan giren merminin kafatasını kırarak sol temporal lop alt yüzünü yaralayarak petroz kemik altında kaldığı, sırtta sağ paravertebral hatta 3-4 torakal vertebra hizasından giren merminin skapulayı delerek dış yana doğru ilerleyerek sağ skapula alt dış yandan çıktığı, kanında alkol bulunmadığı, ancak 977 ng/ml kokain bulunduğu, vücudunda iki adet ateşli silah yarası olduğu, sol kaşındaki yaralanmanın müstakilen öldürücü olduğu, diğerinin öldürücü olmadığı, sol kaş üzerindeki atışın uzak atış mesafesinden yapıldığı, ölümün ateşli silah yaralanmasına bağlı skapula ve kafatası kırıklarıyla beraber beyin kanaması ve beyin doku harabiyetinden meydana geldiği,

Ekspertiz raporuna göre; maktulün montunun yaka çizgisinden 25 cm altında olan deliğin mermi giriş deliği olup yakın atış sonucunda meydana geldiği, sağ yan kenar dikiş çizgisine 13 cm mesafedeki deliğin çıkış deliği olduğu, tabancanın 7,65 mm çapında olduğu, olay yerindeki 4 kovanın bu tabancadan atıldığı, dolu fişeğin kapsülü üzerinde ateşleme iğnesi temas izinin mevcut olduğu,

Adli sicil kaydında sanığın içmek amacıyla esrar bulundurma suçundan 765 sayılı TCK’nun 404/2, 59, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca verilen mahkumiyet kararı olduğu ve cezanın 29.08.2003 tarihinde infaz edildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; olay günü saat 22.30 sıralarında oğlu olan maktulün eve geldiğini, banyo tamiratta olduğu için sabun alarak yakındaki otele banyo yapmak için gittiğini, ilerleyen saatlerde iki el silah sesi daha sonra da bir el silah sesi duyduğunu ancak dışarı bakmadığını, komşuları olan Sevda’nın ise sanığı yanındaki 4 kişi ile geldiğini gördüğünü beyan etmiş,

Tanık ...; olay gecesi saat 22.30 sıralarında camdan dışarıyı seyrederken maktulün elinde sabun olduğu halde otele girdiğini, 10 dakika kadar sonra minibüs durağına doğru gittiğini, olay yerine bir taksinin geldiğini, içinden sanık ...’in çıktığını, yanında da 4 kişi olduğunu, maktulün gittiği tarafa yöneldiklerini, daha sonra silah sesleri gelmeye başladığını, silah seslerinden sonra sanığın ve yanındakilerin geldikleri taksiye binerek olay yerinden ayrıldıklarını söylemiş,

Tanık ...; maktulün bitişik komşusu olduğunu, olay gecesi saat 24.00 sıralarında sigara almak için çıktığında iki el silah sesi duyunca o tarafa doğru gittiğini, o sırada sanık ...’in 100 metre ilerde ters istikamette giderken geri dönerek bir kez daha ateş ettiğini, daha sonrada ara sokaklara girip kaybolduğunu ifade etmiş,

Tanık ...; maktulün bitişik komşusu olduğunu, olay gecesi saat 24.00 sıralarında sigara almak için çıktığında iki el silah sesi duyunca o tarafa doğru gittiğini, o sırada sanık ...’in 100 metre ilerde ters istikamette giderken geri dönerek bir kez daha ateş ettiğini, daha sonrada ara sokaklara girip kaybolduğunu ifade etmiş,

Tanık ...; maktulün teyzesinin oğlu olduğunu, olay gecesi saat 22.00 sıralarında işten geldiğini, olay yerine yakın olan bakkalın yanında arkadaşlarıyla sigara içtikleri esnada 2 el silah sesi duyduğunu, silah sesinin geldiği yöne doğru baktığında Acem ... lakaplı sanığı aşağıya doğru koşarken gördüğünü, ancak sanığın bir müddet sonra geri dönüp “sen hala yaşıyor musun, bana Acem ... derler” diyerek maktulün kafasına bir kurşun daha sıktığını dile getirmiş,

Tanık ...; maktulün teyzesinin oğlu olduğunu, olay gecesi pazariçinde otururken silah sesleri duyduğunu, o tarafa doğru koşmaya başladığını, maktulü yerde yüzü koyun yatarken gördüğünü, bu sırada sanığın 10-15 metre mesafede aksi tarafa doğru koştuğunu, ancak tekrar geri gelip “lan sen daha ölmedin mi” diyerek maktulün kafasına doğru bir kez daha ateş ederek kaçtığını, maktulün yanında ya da etrafında döner bıçağı görmediğini, maktulün tiner ve uyuşturucu alışkanlığının olmadığını, kimseyi incitecek bir yapıda olmadığını belirtmiş,

Tanık ...; olay gecesi kahvehanede arkadaşları işle oyun oynarken 4-5 el silah sesi duyduğunu, hemen dışarı baktığında mahalleden tanıdığı sanık ...’in taksiye binerek gittiğini, sokakta bir kişini yüzükoyun yattığını, yanına gidince mahalleden tanıdığı ... kişi olduğunu ve sağ tarafında bir döner bıçağı gördüğünü bildirmiş,

Tanıklar ... ve ...; olay günü işlettikleri manav dükkanını kapatıp eve giderken 3-4 kişilik bir kalabalık gördüklerini, yanlarına gidince ... maktulün yüzüstü yattığını, sağ tarafında da bir döner bıçağı olduğunu fark ettiklerini, hemen taksiye bindirerek hastaneye götürdüklerini söylemişler,

Tanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin aşamalarda birbiriyle uyumlu beyanlarında; maktul ...’nin elinde döner bıçağı olduğu halde sanığın üzerine giderek “sana bir daha buraya gelme demedim mi” deyip onu kovalamaya başladığını, bir müddet sonra maktulün ayağı takılıp yere düşünce sanığın belinden tabancayı çıkararak “beni de seni de yakma” diye söylediğini, ancak maktulün sanığa yönelmesi üzerine 1 kez yere doğru ateş ettiğini, maktulün duvarın arkasına saklandığını, duvarın arkasından çıkmak için hareketler yapınca bu sefer korkutmak için duvara doğru 1 kez daha ateş ettiğini, maktulün “beni kurusıkı tabanca ile mi korkutacaksın” diye küfür ederek yeniden sanığa saldırması üzerine 1-2 metre kala sanığın rast gele bir kaç kez daha ateş ettiğini, daha sonrada ticari bir taksiye binerek olay yerinden ayrıldığını ifade etmişler,

Sanık; yaklaşık 25 yıldır Kasımpaşa semtinde çeşitli yerlerde kahvehane işlettiğini, küçük çaplı kumar oynattığını, 8-10 ay kadar önce yanında çalışan ... aracılığıyla ... maktulü tanıdığını, maktulün düzenli bir işi olmadığından kendisine arada 10-20 Lira harçlık verdiğini, 1 ay kadar önce kahvehanenin karşısında bulunan parkta bağrışmaları duyup dışarı çıktığında polislerin maktul ve arkadaşlarını tuttuğunu görünce polislerden maktulü bırakmalarını istediğini, ancak polisleri kendisinin çağırdığını düşünen maktulün kendisine küfür edip yumruk attığını, kendisinin de karşılık verdiğini, şikayetçi olmadıkları için bir işlem yapılmadığını, o gece maktulün işyerinin camlarını kırarak ağır hakaretlerde bulunduğunu, ertesi gün de cep telefonundan arayarak hakaret ve tehdit ettiğini, korkusundan dolayı o günden sonra işyerine gidemediğini, işyerini devretmeyi yada kiralamayı düşündüğünü, olay günü arkadaşları olan polis memuru ... ve ... ile damadı ...’ı yanına alarak taksi ile işyerinin devri hususunda konuşmak üzere saat 24.00 sıralarında aynı mahalledeki arkadaşı olan ...’nın yanına geldiğini, ... ile işyerinin devrini konuştukları sırada maktulün elindeki döner bıçağı ile üzerine doğru gelerek “ulan ben sana bu semte gelme demedim mi, ananı avradını sinkaf edeceğim, seni öldüreceğim” diyerek üzerine saldırdığını, hemen kendini yola atarak kaçmaya başladığını, yaklaşık 25 metre kaçtıktan sonra içki ve sigara kullandığından nefesinin kesildiğini hissettiğini, bu sırada maktulün ayağı takılarak yere düştüğünü, kaçacak hali kalmadığından durup silahını çıkararak korkutmak amacıyla 1 kez yere doğru ateş ettiğini, maktulün duvarın arkasına saklandığını, çıkmaya çalışınca duvarı hedef alarak 1 kez daha ateş ettiğini, buna rağmen maktulün duvarın arkasından çıkıp “beni kurusıkı tabanca ile mi korkutacaksın” diyerek elindeki döner bıçağını havaya kaldırarak tekrar üzerine saldırınca maktule “üstüme gelme, beni perişan etme” dediğini maktul kendisini dinlemeyip üzerine doğru gelmeye devam edince, korkarak ve eli titreyerek 1-2 metre mesafeden maktule doğru rastgele birkaç kez ateş ettiğini, maktulün neresinden isabet aldığını bilmediğini, maktul yere düşünce de kaçtığını, tabancasında iki mermi daha olduğunu, öldürme kastının olmadığını, kendisini korumaya çalıştığını, olayı yanındaki arkadaşları olan ..., polis memuru ..., damadı ..., ... ve ...’nın işçileri olan ... ve ...’nin de gördüğünü savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi için haksız tahrik, meşru müdafaa ve meşru müdafaada sınırın aşılması kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi için haksız tahrik, meşru müdafaa ve meşru müdafaada sınırın aşılması kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

Türk Ceza Kanununun 29. maddesinde haksız tahrik; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmi dört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir, diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenmiştir.

Haksız tahrik, failin haksız fiilin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder ki, bu durumda fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruh yapısında meydana getirdiği karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda, 765 sayılı Kanunda yer alan ağır tahrik–hafif tahrik ayırımına son verilmiş; tahriki oluşturan fiilin somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilmesi yapılıp, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurularak, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiştir.

Meşru müdafaa ise, gerek 765 sayılı Kanunun 49/2. maddesinde, gerekse 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 25. maddesinde bir "hukuka uygunluk nedeni" olarak düzenlenmiştir. Meşru müdafaanın şartlarına ilişkin olarak 765 ve 5237 sayılı Kanun arasındaki en önemli fark, "meşru müdafaa yoluyla korunan hakkın niteliğine" ilişkindir. Bunun dışındaki şartlar açısından her iki düzenleme ile yerleşik uygulamalar arasında ciddi bir fark bulunmamaktadır.