muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5601, Karar No: 2018/8069, Tarih: 10.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5601 E.  ,  2018/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ... ... 17. Sulh Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir.

... ... 17. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada; küçüğün yerleşim yeri adresinin "No:124 Tan Korkut/MUŞ" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesince ise; kayyım tayini istenilen ...'na ait nüfus kayıt örneğindeki MERNİS adresinin "No:124 Tan Korkut/MUŞ" olduğu, ilgili kolluğa yazılan müzekkereye cevaben; kayyım tayini istenilen ...'nun ikamet adresinin "Hamidiye Mah. Hasan El Benna Cad. No:89/3 Sultanbeyli/..." olarak bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmaları sonucunda; küçüğün "Hamidiye Mah. Hasan El Benna Cad. No:89/3 Sultanbeyli/..." adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... ... 17. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... ... 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3176, Karar No: 2019/661, Tarih: 23.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3176 E.  ,  2019/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/06/2016 tarih ve 2016/49-2016/534 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin genel kurul toplantısında şirket sermayesinin 1.800.000 TL'den 32.400.000 TL'ye çıkarılmasına karar verildiğini, sermaye artışının bir kısmının nakdi kalan kısmının ayni sermaye olarak karşılanmasına karar verildiğini, ancak sicil müdürlüğü tarafından ayni sermaye olarak konulan taşınmaz üzerinde ipotek kurulu bulunduğundan tescil işleminin 07.01.2016 tarihinde reddedildiğini, taşınmazın değerinin ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/1218 E sayılı dosyasından belirlendiğini, bilirkişilerce, ipoteğin taşınmazın değerini etkileyeceği ancak ilgili bankadan alınacak gerçek borç miktarını gösterir belgeden sonra bakiye kısmın ayni sermaye olarak kabul edilebileceği yönünde rapor düzenlendiğini, taşınmaz üzerindeki ipotek ile ilgili gerçek borcun ne kadar olduğu belirli olduğu gibi bunun artma ihtimalinin de olmadığını, ticaret sicilinin red kararının kaldırılarak genel kurulun sermaye artırımına ilişkin kararırın tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davaya konu tescili geri çevrilen başvuruya ilişkin olarak, Ticaret Sicili Yönetmeliği 35. maddesi gereğince bir red kararı yazılmadığını, bu bakımdan davanın usûlden reddedilmesi gerektiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 342. ve Ticaret Sicili Yönetmeliğinin 73/f.1-f maddeleri gereğince davaya konu esas sermaye artırımda konulabilecek ayni sermayenin üzerinde herhangi bir sınırlama bulunmaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin 31.....2015 tarihli tescil başvurusunun, ... 342. maddesine aykırı olduğu, üzerinde ipotek bulunan gayrimenkullerin ayni sermaye olarak şirkete konulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11431, Karar No: 2022/8678, Tarih: 16.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2019/11431 E.  ,  2022/8678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Çocuğa karşı cinsel taciz, özel hayatın gizliliğini ihlal

Suç Tarihleri : 09/05/2015-09/06/2015

Hükümler : 1- Çocuğa karşı cinsel taciz suçundan TCK’nın 105/1-2. cümlesi ile 62, 53/1-2-3, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK’nın 134/2, 62, 53/1-2-3, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Çocuğa karşı cinsel taciz ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ...’in, velayeti babası ...’da olup, annesi ...’in evine ziyarete gelen kayden 17.10.2001 doğumlu 13 yaşındaki mağdur çocuk Sezin ve mağdurun annesi ile bir araya geldikleri 2015 yılının Mayıs ayında, mağdurun annesiyle beraber alkol aldıkları saat 21.00 sularında, üzerine su dökülmesinden dolayı üst kısmındaki tişörtü çıkartıp, yarı çıplak halde ve mağdur çocuğun bilgisi dahilinde özçekim yöntemiyle mağdur çocukla yan yana fotoğraf çekildikten yaklaşık 1 ay sonra, sanık tarafından silineceği söylenmesine rağmen sanığa ait Facebook hesabında paylaşılan söz konusu fotoğrafa, “Kim bu kız ... merak ettik” şeklinde yapılan yoruma, sanığa ait Facebook hesabından, “Kız Arkadaşım abla” biçiminde yanıt verilmesinin ve paylaşımın mağdur çocuğun akrabaları tarafından görülüp, mağdur çocuğun babasına haber verilmesinin ardından, mağdur çocuğun yasal temsilcisinin 09.06.2015 tarihli şikayeti üzerine başlatılan adli soruşturma sonunda, sanığın, fotoğrafın çekildiği tarihte, mağdur çocuğa, “Senden hoşlanıyorum” diyerek, cinsel tacizde bulunduğu iddiasına dayalı olarak, sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yanı sıra çocuğa karşı cinsel taciz suçundan da kamu davası açıldığı olayda;

Cinsel taciz iddiasının intikal şekli ve zamanı, mağdur çocuğun, soruşturma evresinde alınan; “…Annem mutfağa gitti…Fotoğraf çekildikten sonra ... isimli şahıs bana ‘Ben senden hoşlanıyorum’ demişti. Ben de hemen mutfakta bulunan anneme durumu anlattım, annem ilk başta bir şey demedi, ben de evden çıkıp, anneanneme gittim…” biçimindeki ifadesinin aksine, duruşmada alınan; “…onun talebi üzerine fotoğrafımızı çektik, o gün ... ayrıca bana benden hoşlandığını da söylemişti, ben kendisinden görüntüyü silmesini söyledim, daha sonra evden aşağı indim, anneme ...'in bana söylediği sözleri mesaj attım, daha sonra evden bağrış sesleri yükseldi…” şeklindeki beyanı, soruşturma evresinde kızına cinsel tacizde bulunulduğundan bahsetmeyen ve söz konusu fotoğraf çekilirken sanıkla kızının yanlarında olduğunu ifade eden mağdurun annesinin, duruşmada alınan; “…Ben olay günü mutfakta yemek yaparken ...'in üzerine bir şey döküldüğü için tişörtünü çıkarmış ve kızımla fotoğraf çekilmişler, kızım silmesini istemiş ama silmemiş, sonra kızım bana ‘Ben gidiyorum’ dedi, ben de ‘Ne oldu, bir şey mi oldu? dedim, o an bir şey söylemedi, daha sonra kızım bana telefonda ...'in kendisinden hoşlandığını söylediğini belirtti…” biçiminde çelişkili beyanı, sanığın; “…Ben daha önce karakolda bu konuda ifade vermiştim, o ifademi tekrar ediyorum, mağdura kesinlikle cinsel taciz manasında bir söz söylemedim, olay tarihinde ben ... C.nin evine gitmiştim, alkol benim üzerime döküldü, bu nedenle ben üstümü çıkardım, Sezin ile fotoğraf çekildik, daha sonra Sezin benim cep telefonumu aldı, hayalimdeki telefon dedi, görüntüleri de karşı tarafın internete koyduğunu düşünüyorum, benden maddi talepte bulunacaklarını düşünüyorum… ... benden bir gün önce para talep etmişti, bu sebeple şantaj yapmak istediklerini düşünüyorum…” biçiminde savunmada bulunarak, suçlamayı kabul etmemesi karşısında,

Maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi amacıyla; mağdur çocuğun, “…anneme ...'in bana söylediği sözleri mesaj attım…” şeklindeki beyanında geçen mesajların varlığı araştırılıp, içeriğinin tespit edilmesi, mağdur çocuğun ve mağdurun annesinin birbirleriyle ve kendi içinde çelişkili olan beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, mümkün olmadığı takdirde hangi anlatımın diğerine üstün tutulduğunun gerekçesiyle açıklanmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak, sanık hakkında çocuğa karşı cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanığın, yarı çıplak halde ve mağdur çocuğun bilgisi dahilinde, özçekim yöntemiyle çektiği ve sileceğini söylemesine rağmen silmediği cep telefonunda kayıtlı mağdur çocuğa ait özel fotoğrafı, kullanıcısı olduğunu kabul ettiği kendisine ait Facebook hesabında yayımlayarak, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediği iddiasına konu olayda,

2- Sanığın, yarı çıplak halde ve mağdur çocuğun bilgisi dahilinde, özçekim yöntemiyle çektiği ve sileceğini söylemesine rağmen silmediği cep telefonunda kayıtlı mağdur çocuğa ait özel fotoğrafı, kullanıcısı olduğunu kabul ettiği kendisine ait Facebook hesabında yayımlayarak, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediği iddiasına konu olayda,

Sanığın, TCK’nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu, uzlaştırma kapsamına girmeyen cinsel taciz suçuyla birlikte işlemediği gözetildiğinde; 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK'nın 253/1-a madde, fıkra ve bendi gereğince uzlaşma kapsamında olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı soruşturma evresinde CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma evresinde de aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaştırma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Kabul ve uygulamaya göre de:

TCK’nın 53. maddesinin 3 ve 4. fıkraları uyarınca, çocuğa karşı cinsel taciz suçundan hükmedilen 5 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun kendi alt soyu bakımından uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ile T.C. Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3084, Karar No: 2019/3949, Tarih: 01.07.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3084 E.  ,  2019/3949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1)Mahkûmiyet: Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2017 tarih, 2016/426 esas ve 2017/252 karar sayılı kararı

2)Mahkûmiyet:İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28.12.2017 tarih,2017/2092 esas ve 2017/2680 karar sayılı kararı (İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak)

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanıklar müdafiilerinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemeleri ve geçerli bir mazeret de bildirmemeleri nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki eksik araştırma yapıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına, TCK’nın 62. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna dair, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin mahkumiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.07.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4435, Karar No: 2021/12250, Tarih: 14.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4435 E.  ,  2021/12250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2018/2540-2020/935

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 2. İş Mahkemesi

No : 2017/91-2018/526

Dava, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması, ödenmeyen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile,kararın kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına ve davanın reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiası nedeniyle almakta olduğu aylığın kesildiğini, ancak davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığını, herhangi bir araştırma yapılmaksızın aylığının kesildiğini belirterek, aylığın tekrar bağlanmasına ve alamadığı yetim aylığının 250,00 TL'sinin tahsiline dair karar verilmesini talep etmektedir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle aylığın kesildiğini belirterek davanın davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davanın boşanmadan sonra birlikte yaşama iddiası ile aylığın kesilmesi işleminin iptali, borçlu olunmadığının tespiti ve aylıkların ödenmesi istemi ile açılan dava olduğu, tanık olarak dinlenen kamu tanıkları, muhtar ve aza beyanları, zabıta araştırması, nüfus araştırması, kurum tahkikat evrakları ve tüm dosya kapsamından davacının boşanma tarihinden sonra boşandığı eşi ile aynı adreste yaşamayı sürdürdüğü gerekçeleri ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından,

“A)Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, Malatya 2. İş Mahkemesi'nin 04/10/2018 tarih, 2017/91 Esas, 2018/526 Karar sayılı ilamının 6100 sayılı HMK'nın 353/1. maddesinin (b) bendinin (2) numaralı alt bendi uyarınca kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına,

B) 1-Davanın reddine, ” şeklinde karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, tek bir tanığın beyanına dayalı olarak davanın reddedildiğini, tanık ile aralarında husumet bulunduğunu belirterek kararın hatalı olduğunu beyanla bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:
Yargıtay — Esas No: 2014/25628, Karar No: 2015/10743, Tarih: 12.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25628 E.  ,  2015/10743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eğil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2011/184-2014/19

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve ecrimisil bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, bostan dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14158, Karar No: 2018/4618, Tarih: 09.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/14158 E.  ,  2018/4618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istem gibi davanın kabulü ile, davacının en son ücreti 1.250,00 TL kabul edilerek yıllara oranlanmak suretiyle tespitine karar verilmişse de eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için, yine, HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut olayda davacı, 20.01.2014-16.04.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen çalışmalarının tespiti ile, 16.04.2014-30.08.2014 tarihleri arasında 1.250,00 TL ücretle çalıştığının tespitini istemiştir. Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş ise de; prime esas kazanç tutarının alt sınırı olan asgari ücretten yüksek aylık ücrete hükmedilmesi isabetsizdir.

Somut olayda davacı, 20.01.2014-16.04.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen çalışmalarının tespiti ile, 16.04.2014-30.08.2014 tarihleri arasında 1.250,00 TL ücretle çalıştığının tespitini istemiştir. Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş ise de; prime esas kazanç tutarının alt sınırı olan asgari ücretten yüksek aylık ücrete hükmedilmesi isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının (II) numaralı bendin 2. alt bendinin tamamının silinmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.05.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.