muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12486, Karar No: 2016/3659, Tarih: 05.04.2016

. maddesinde öngörülen usul uyarınca mahalline uygulanarak çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı yöntemince saptanmalı, çekişmeli taşınmazı kısmen veya tamamen kapsadığının belirlenmesi halinde tescil ilamının davalı ve arasında kesin hüküm oluşturacağı gözetilmelidir. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek; çekişmeli taşınmazın davacı ... ve müştereklerinin dayanağını oluşturan tapu kaydının 3402 sayılı Kanun'un 20/C maddesi çerçevesinde miktar itibariyle kapsamında kaldığı sonucuna ulaşılması halinde, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/B maddesi uyarınca niza gününe kadar kayıt sahibinin kullanımı var ise tapu kaydına değer verilmeli, çekişmeli taşınmazın davacı ... ve müştereklerinin dayanağını oluşturan tapu kaydının 3402 sayılı Yasa'nın 20/B ve C maddelerindeki ilkelere göre belirlenecek olan kapsamında kalmadığı sonucuna ulaşılması halinde davalı tarafça sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresi ile tescil ilamıyla oluşmuş tapu kaydının kapsamına göre davalı taraf adına edinme koşulları değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu değerlendirme yapılırken, çekişmeli taşınmazın malik hanesinin açık ve davalı olarak tespitinin yapılmış olması nedeniyle, davada 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2 maddesi uyarınca re'sen araştırma ilkesinin geçerli olacağı gözetilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.350,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacılara verilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2016/14653, Karar No: 2018/3661, Tarih: 21.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14653 E.  ,  2018/3661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise boşanma, velayet, kusur belirlemesi ve nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarının yanında davacı-davalı erkeğin annesine hakaret ettiği gerçekleşmiştir. Bu halde de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-davacı kadının tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Tam kusurlu olan kadın yararına yoksulluk nafakasına (TMK m.175) hükmolunması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Ortak çocuk Şimal ... 28.05.2005, ...et ise 17.02.2010 doğumlu olup idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana/baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecek idiyse, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde karar vermesi gerekir. Yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan ortak çocukların mahkemece veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan üç kişilik uzman heyetinden (4787 s. K m.5) ortak çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.03.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/23941, Karar No: 2013/3515, Tarih: 29.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23941 E.  ,  2013/3515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmet- lerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerek- tiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca adli para cezasına esas alınan gün sayısı üzerinden arttırma ve indirmeler yapıldıktan sonra bir gün karşılığı takdir olunan miktarla çarpılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

4- Sanığın İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 2008/100-371 esas ve karar sayılı sabıkasının 5237 sayılı TCK.nun 58/5. madde ve fıkrası gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3962, Karar No: 2021/6438, Tarih: 14.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/3962 E.  ,  2021/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

1-Defter kayıt ve belgeleri gizeleme' suçu yönünden kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelemesinde;

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun sanığa ait olduğu, 213 sayılı VUK’nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl süre ile saklama ve istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, somut olayda da; 2009, 2010, 2011, 2012 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin 16.04.2014 tarihli yazı ile sanığın vergi dairesine bildirdiği ikamet adresinde usule uygun şekilde tebliğ edilmek suretiyle istenildiği halde ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın tüm unsurları itibarıyla oluşan "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması,

2-Sahte fatura düzenleme' suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/46874 Esas nolu iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2009, 2010, 2011, 2012, 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, “Sahte Fatura Kullanma” suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "Sahte Fatura Düzenleme" ve “Sahte Fatura Kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, hükümlerin gerekçesinde düzenlenen faturaların sahte olduğu kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkralarında 'sahte fatura kullanmak' suçlarından hükümler kurulması suretiyle hükümlerin karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sahte fatura düzenleme suçu yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13389, Karar No: 2013/13357, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/13389 E.  ,  2013/13357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun,katılanın bahçesinde bulunan çok sayıdaki ağacı dallarını ve gövdesini kesmek, suya ot ilacı atarak kurumalarına yol açmak suretiyle zarar verdiği böylelikle mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilmiş ise de katılan ile tanıklar ... ve ...’ın görgüye dayalı bir bilgilerinin bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun suçlamayı kabul etmediğini, katılan ile suça sürüklenen çocuğun babası arasında bir takım olaylar nedeni ile anlaşmazlık ve husumetin bulunduğu anlaşılmış ise de bahçedeki ağaçlara suça sürüklenen çocuk tarafından zarar verildiği hususunda kuşkudan uzak hiçbir somut delile ulaşılamadığı böylelikle atılı eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4266, Karar No: 2021/4805, Tarih: 15.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4266 E.  ,  2021/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara davacılar vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 25.05.2018 tarih ve 2018/İHK-3404 sayılı itirazın reddine dair kararının süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Davacılar vekili, 07.05.2013 tarihli kaza nedeniyle müvekkillerinin desteği Haci Koç'un vefat ettiğini, müvekillerinin destekten yoksun kaldıklarını, müteveffanın ölümüne sebebiyet veren traktörün kaza tarihinde zorunlu mali mesuliyet sigortası bulunmadığından davalı ...'na başvuru zorunluluğu doğduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılar ..., ..., ... adına 1.000’er TL, ... adına 2.500 TL olmak olmak üzere toplam 5.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte taraflarına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili başvurunun reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen itiraz başvurusunun reddine ilişkin karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu (KTK)’nun 2. maddesinde bu Kanunun, karayollarında uygulanacağı belirtildikten sonra, bu kural biraz daha genişletilerek aynı maddenin (a) ve (b) fıkralarındaki durumlarda da uygulanabileceği öngörülmüş; karayolu tanımına girmediği halde genel trafiğin kullanımına açık olan yerler “karayolu gibi” kabul edilmiştir.

Bu bağlamda, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da, bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı; bu haliyle, toplu trafiğin bulunduğu yerler ile karayoluyla bağlantısı olan yerlerin de bu kapsama alındığı belirtilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yollar karayolu tanımı içindedir. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Anılan yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yollar karayolu tanımı içindedir. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Somut olayda; zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan traktörün tarla içinde devrilmesi sonucu davacıların desteği altında kalarak vefat etmiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu’nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesi gerekmeyip karayolu ile bağlantısı olan, bir alanda da meydana gelmesi halinde de karayolunda meydana gelmiş gibi kabul edilmektedir.

Bu nedenle meydana gelen zarar teminat kapsamındadır. Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince, zararın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 15/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5530, Karar No: 2011/3575, Tarih: 22.03.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/5530 E.  ,  2011/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 Sayılı CMK.nun 160 ve 161. maddeleri uyarınca doğrudan doğruya veya adli kolluk görevlileri aracılığıyla/soruşturma evresini tamamlama yetkisi Cumhuriyet Savcılığına ait olmakla birlikte; anılan yasanın 161/2. maddesi gereğince adli kolluk görevlileri bir taraftan el koydukları olayları, yakalanan kişiler ile uygulanan tedbirleri emrinde çalıştıkları Cumhuriyet Savcısına derhal bildirmek ve öte yandan kanıtların kaybolmasını önleyecek tedbirleri alarak soruşturma için Cumhuriyet Savcısının bütün emirlerini gecikmeksizin yerine getirmekle yükümlü olmaları karşısında, İlçe Jandarma Komutanlığında 1. Tim Komutanı olarak görevli sanığın, eyleminin doğrudan soruşturulması gereken hırsızlık olayını Cumhuriyet Savcısına derhal bildirmeyerek kişilerin mağduriyetine neden olmak suretiyle 5237 Sayılı TCK.nun 257/2. madde ve fıkralarında düzenlenmiş bulunan görevi savsama suçunu oluşturduğu gözetilmeden; yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine. 22.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17261, Karar No: 2013/20386, Tarih: 23.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/17261 E.  ,  2013/20386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 18/04/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine dair verilen 04/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece istem hukuki yarar yokluğundan reddedilmiş, karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı,... Devlet Hastanesinde 2009 yılında yapılan ihale ile biyo kimya cihazı alımı işini davalı ... Medikal-...'in aldığını ve mal tesliminin yapıldığını, sonrasında ... tarafından bu ihaleden kaynaklı hak edişinden doğan alacağın dava dışı ...Teknoloji Ürünleri Tic. San. Anonim Şirketine temlik edildiği ve devre ilişkin temliknamenin ... Devlet Hastanesi Baştabipliğine gönderilmesine rağmen ... Devlet Hastanesi Döner Sermaye Saymanlık Müdürlüğü'nce 93.076,00 TL ödemenin davalı ...'e yapıldığını belirterek kurum zararının davalı hastane görevlileri ve davalı ...'den tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafın dava konusu alacakla ilgili olarak ikinci kez ödeme yapmadığı, bu olay nedeniyle ikinci kez ödeme yapması halinde kamu zararından söz edilebileceği, 2. kez ödeme durumunda davacının davalılar aleyhine dava açma hakkı doğacağı ve dava tarihi itibariyle davacı tarafça ihale ile ilgili olarak ikinci bir ödeme yapılmadığının anlaşıldığı ve bu aşamada davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/343 Esas sayılı dava dosyasının incelenmesinde; dava konusu alacağı temlik alan davacı Nükleer Teknoloji Ürünleri İnş. Turz. ve Rek. Tic. San. A.Ş tarafından davalılar ... ve ... Medikal-... aleyhine kanuna aykırı olarak yapılan usulsüz ödeme nedeniyle alacak istemine ilişkin olduğu, yargılama sonunda mahkemece, davalı şirket adına... Devlet Hastanesi'nden tahakkuk etmiş alacaktan 93.076,00 TL alacağını davalılardan .... 2. Noterliği'nin 23/03/2009 tarihli temliknamesi ile davacı şirkete temlik edildiği,Temliknamenin... Devlet Hastanesine tebliğ edilip haberdar olunmasına rağmen ... Devlet Hastanesi personelince temliknamede yazılı 93.076,00 TL ödemenin hataen temlik eden Muhammet Şahin'e ödendiği ve bu davalının iş bu miktarı temlik etmesine rağmen idareden tahsil ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 93.076,00 TL'nin davalı ... ve diğer davalıdan tahsiline karar verilmiş ve karar 13. Hukuk Dairesi tarafından onanarak 06/02/2013 tarihinde kesinleşmiştir.

Her ne kadar davanın açıldığı tarih itibari ile davacı ... tarafından mükerrer ödeme yapılmamış ise de, davacının temyiz incelemesinde Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/343 Esas sayılı dava dosyasında dava dışı temlik alacaklısı şirket tarafından kesinleşen 93.076,00 TL alacağının tahsili amacıyla icra takibine başladığı anlaşılmakta olduğundan davacının mükerrer ödeme yapma ihtimali doğmuştur. Bu nedenle davacı aleyhine yapılan icra takip dosyasının sonucu beklenerek ödeme yapıldığı anlaşıldığı takdirde işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 23/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4775, Karar No: 2021/158, Tarih: 15.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/4775 E.  ,  2021/158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı, hileli tebligat yaptırılarak kesinleşen dosyada savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece davacı iddialarının sübut bulduğu gerekçesiyle yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalıya ...'a kayyım olarak atanan hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın yenilenmesi HUMK 449 ve 381/1, Harçlar Kanunu’nun 10. maddelerinde açıkça düzenlendiği üzere bağımsız bir dava niteliğindedir. Mahkemelerce ilk davadan bağımsız olarak ayrı bir esasa kaydedilerek karar verilir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun’un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup, bu tarihten sonra verilen kararlar istinaf incelemesine tabi olması kanun gereğidir. Bu nedenle az yukarıda belirtildiği üzere yeni ve ayrı bir karar olan iade-i muhakame kararları istinaf kanun yolu incelemesine tabi olmalıdır. Kaldı ki 7251 sayılı Kanun’un 47. maddesi ile 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasındaki 454 ibaresi 444 olarak değiştirilmiş olup bu değişiklikle iade-i muhakeme talepleri hakkında verilen kararlar hakkında HUMK hükümlerinin uygulanmayacağı açık bir şekilde belirlenmiştir. Usul hükümlerinde yapılan değişiklik derdest davaları da kapsayacak şekilde derhal uygulanır.

Tüm bu hususlar nazara alındığında iade-i muhakeme talepleri hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra verilen ilk derece mahkemeleri kararlarına HMK hükümleri uygulanacağından bu kararlar istinaf incelemesine tabidir. Bu gerekçelerle istinaf incelemesi yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle ilk derece mahkemesince 26.09.2019 tarihinde verilen kararın istinaf incelemesine tabi olduğundan istinaf incelemesi yapılması için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine 15.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.