muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13728, Karar No: 2019/5932, Tarih: 13.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13728 E.  ,  2019/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 23.01.2012 tarihinde, müvekkili şirkete ait ve şirketin özel işlerinde kullanılan davalıya kasko sigortalı aracın tek taraflı kazada hasarlandığını, ihtara rağmen davalının zararı karşılamadığını, eksper raporuna göre aracın pert olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.842,00 TL hasar bedelinin kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı aracının özel otomobil olarak sigortalandığını, aracın kiralık olarak kullanılırken kazanın meydana geldiğini, poliçe düzenlenirken kiralık araç notu belirtilmediğinden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 9.911,50 TL hasar bedelinin 17.03.2012 tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak, sigortalı tarafından davalı kasko sigorta şirketi aleyhine açılan alacak istemine ilişkindir. Mal sigortaları türünden olan kasko sigortası poliçesinin teminat kapsamını belirleyen A/1 maddesine göre, gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani

ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3.kişilerin kötüniyet veya müziplikle yaptıkları hareketler aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bütün sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan 6102 sayılı TTK'nın 1409/1 ve 1410. maddeleri uyarınca, sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, aynı Yasanın 1409/2. maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5. maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı Kasko Poliçesi Genel Şartlarının 1.5. maddesi ve 6102 sayılı TTK'nın 1446. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan rizikonun teminatı içinde imiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat yükü sigortalıya geçer. Sigortacı, rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde oluştuğunu ve bu oluş şeklinin sigorta teminatı dışında kaldığını soyut iddialarla değil somut delillerle kanıtlamak zorundadır.

Bu ilkeler doğrultusunda somut olaya baktığımızda; uyuşmazlık, kazanın ihbar edilen şekilde meydana gelip gelmediği, aracın kiralık olarak kullandırıldığı sırada kazanın olup olmadığı, dolayısıyla hasarın teminat dışında kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen poliçenin "Kiralık Araç Notu" başlıklı bölümünde "Sigortalı, sigortalanan aracın rent a car-günlük veya operasyonel olarak uzun süreli kiralama- olarak kullanılacak olması halinde, söz konusu durumu poliçe kesilirken sigortacıya bildireceğini, poliçe üzerinde belirtilmesi ve gerekli sürpriminin ödenmesi halinde söz konusu araçlarda meydana gelebilecek hasarların teminat kapsamında olacağını, poliçe kesilirken aracın anılan kullanım amacını sigortacıya bildirmemesi halinde, meydana gelebilecek olan hasarın,

teminat dışında kalacağını ve işbu poliçeden dolayı Zurich Sigorta ...den hiçbir hak ve alacak talep etmeyeceğini beyan, kabul ve taahhüt eder. Sigortacının, Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları C.2.2.2 ve TTK m.1290'daki hakları saklıdır." düzenlemesi yer almaktadır. Poliçede aracın kullanım tarzının otomobil olduğu belirtilmiştir. Kasko Sigortası Genel Şartlarında, özel aracın sigortacının bilgisi dışında ticari (kiralık) olarak kullanılması teminat dışı bir hal olarak düzenlenmemiş ise de taraflar arasındaki poliçeye göre aracın kiralık olarak kullanılması durumunda davacı davalıdan hiç bir hak ve alacak talep edemeyecektir.

Davaya konu kazanın 23.01.2012 tarihinde sigorta poliçesinin yürürlükte olduğu dönemde meydana geldiği ve davacı şirketin rent a car işi ile iştigal ettiği uyuşmazlık konusu değildir. Sigortalı aracın dava dışı sürücüsü ..., davacı şirket sahibinin arkadaşı olması nedeniyle aracı emaneten aldığını, kiralamadığını, aracı kullanması karşılığında ücret istenmediğini ve ödenmediğini ifade etmiş, davacı taraf da aracın kiralanmadığını, şirketin özel işleri için kullanıldığını, buna karşılık davalı taraf sürücü Kutlay'ın kendileri ile görüşmesinde aracı 2 günlüğüne 200,00 TL'ye kiraladığını iddia etmiştir. Davacı taraf aracı kaza sonucu pert olup hasarlı araç davacı şirket uhdesindedir. Davacı vekili araç bedelinden, sovtaj bedelini indirdikten sonra KDV dahil bakiye kısmın davalıdan tahsilini istemiştir.

İspat yükü davalı taraftadır. Davacı şirket araç kiralama işi yapmaktadır. Davalı aracın kiralık olarak kullanıldığı esnada kazanın meydana geldiğini iddia etmiş, davacı taraf, aracın şirket işlerinde kullanılmak üzere ayrıldığını, kiralık olarak kullanılmadığını ifade ettikten sonra, şirket sahibinin arkadaşı Kutlay'a emaneten verildiğini iddia etmiştir. Mahkemece, davacının kiralık araç işi yaptığı, kiralık araç işi yapan davacı şirketin iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, ispat yükünün davacı şirkette olduğundan bahisle dava dışı Güneş Sigorta ...ye yazılan müzekkere cevabında belirtilen %50 proporsiyon hesabına göre belirlenen 9.911,00 TL tazminatın davalıdan tazminine karar verilmiştir. Davacı şirketin oto kiralama faaliyetinde bulunması tek başına davaya konu aracın da kiralık araç olarak kullanıldığını göstermeyeceği gibi, proporsiyon oranının davalı şirketin uygulamasına göre değil de dava dışı Güneş Sigortanın uygulamasına göre yapılması da doğru değildir.

Bu durumda temyiz edenin konumuna ve davalı şirketçe kararın onanmasının talep edilmesine göre, mahkemece, kazaya karışan, sigortalı aracın, davacı şirketin defter ve kayıtlarına göre kiralık araç olup olmadığı, olay tarihinde de aracın dava dışı sürücü ...'a kiralanıp kiralanmadığı hususunun tespiti için davacı şirketin ticari kayıt, belgeler ve defterleri üzerinde konusunda uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılması, aracın davacı şirket tarafından dava dışı sürücüye kiralandığının ve kiralık araç olarak kullanılması sırasında kazanın meydana geldiğinin somut olarak tespit edilmesi halinde, davalı şirketten kaza tarihi itibariyle kiralık araçlar için düzenlenen poliçe örneklerinin getirtilmesi, gerektiği takdirde poliçelerin Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketler Birliği nezdinde teyit edilmesi, sonrasında poliçe hükümleri diğerlendirilip davacı beyanlarıda gözönüne alınarak gerektiğin de tazminat hesabı için ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi, kiralık araç olmadığının tespiti halinde zararın tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5380, Karar No: 2019/588, Tarih: 15.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/5380 E.  ,  2019/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın ikametinde meydana gelen hırsızlık olayının şüphelisi kabul edilen ın soruşturma aşamasında alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmediği, hırsızlık suçunu sanık ...'nın işlediğini beyan etmesi ve suça konu eşyalardan bir kısmının sanık ...'nın ikametinde bulunması karşısında; somut olayda ın duruşmaya davet edilip tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanık ...'nın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve denetim olanağının sağlanması açısından da ın yargılandığı dosyanın getirtilip, olanaklı ise birleştirilmesi; karar kesinleşmişse mahkemenin dosyasının bu dosya içerisine konulması gerektiğinin gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin seçimlik olarak hapis veya adli para cezası yaptırımı öngörmeyip hapis cezası ile birlikte adli para cezasını düzenlediği anlaşılmakla, sanık hakkında anılan maddeden uygulama yapılırken yalnız hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

3-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin yazılması gerekirken yazılmaması,

4-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken gözardı edilmesi,

5-Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2404, Karar No: 2018/14837, Tarih: 13.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/2404 E.  ,  2018/14837 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un geçici 1/b maddesi gereğince kovuşturmanın ertelenmesine dair İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/07/2017 tarihli ve 2016/349 esas, 2017/360 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2017 tarihli ve 2017/1161 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26/02/2018 gün ve 14447 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanığın Taraf gazetesinin 25/03/2010 tarihli sayısının 11. sayfasında “Kum Saati” adlı köşede “Demokrat Olmak” başlığı altında yayımlanmış yazısında Hâkimler ve Savcılar Kurulu üyelerine hakaret ettiğinden dolayı kamu davası açıldığı, İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, 05/07/2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un “Dava ve cezaların ertelenmesi” başlıklı geçici 2. maddesi gereğince kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği, anılan karara karşı katılan ve sanık müdafiinin itirazları üzerine mercii İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne, İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin;

“(1) 31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.”

Şeklindeki açık hükmü karşısında, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın kabulüne ve kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.”

Şeklindeki açık hükmü karşısında, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın kabulüne ve kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde, 31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine karar verilir.” hükümlerine yer verilmiştir.

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ve madde gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, kanun koyucunun bu düzenleme ile ifade ve basın özgürlüğünü korumayı amaçladığı görülmektedir. Bireylerin basın veya sair yayın vasıtaları yoluyla ortaya koydukları düşünce açıklamaları nedeniyle suçlanmamaları ve haklarında ceza soruşturması veya kovuşturması açılmasının önlemesi amaçlanmış, ayrıca ifade özgürlüğünü ihlal iddialarına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi nezdinde ülkemiz aleyhine açılan tazminat davalarının azaltılması öngörülmüştür.

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca hakkında erteleme imkanı getirilen suçların bir kısmı basın ve yayın yoluyla diğer bir kısmı ise sair düşünce açıklaması yöntemiyle işlenen suçlardır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendinde; “Basın ve yayın yolu ile deyiminden; her türlü yazılı, görsel, işitsel ve elektronik kitle iletişim aracıyla yapılan yayınlar….anlaşılır.” hükmüne yer verilmiştir. Bu tanıma göre kitle iletişim araçları vasıtasıyla işlenen ve üst sınırı 5 yılı aşmayan hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar maddenin kapsamına girecektir. Burada suç ayrımına gidilmediği yalnızca suçun basın veya yayın yoluyla işlenmesinin yeterli olduğu görülmektedir. Basın veya yayın araçları görsel, işitsel, yazılı ve elektronik olabilecektir. Ancak bu araçlar yoluyla işlenen suçun genele açık olması diğer bir deyişle kitle iletişimine açık olması gerekmektedir.

İnceleme konusu olayda, sanığın Taraf gazetesinin 25/03/2010 tarihli sayısının 11. sayfasında “Kum Saati” adlı köşede “Demokrat Olmak” başlığı altında yayımlanmış yazısında Hâkimler ve Savcılar Kurulu üyelerine hakaret ettiği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. Eylemin basın ve yayın yoluyla gerçekleştirildiği ve suç tarihinin 31/12/2011 tarihinden önce olması gözetildiğinde, sanık hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilmesinin yerinde olduğu, bu suretle merciince itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulüne karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,

1- Sanık ... hakkında, İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2017 tarihli ve 2017/1161 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 13/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20897, Karar No: 2014/6653, Tarih: 10.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20897 E.  ,  2014/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, yeşil biber, patlıcan, taze fasülye ve domatese ait 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2013 yılı itibariyle yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının, gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Davaya konu taşınmazın kamulaştırıldığına dair kamulaştırma evrakı ile kıymet taktir raporu ve ilgili tüm evrakın onaylı suretinin davacı idareden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

4-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2418, Karar No: 2019/8217, Tarih: 27.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2418 E.  ,  2019/8217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat" başlıklı 16. maddesinde, kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğin, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılacağı düzenlenmiştir. İncelenen dosyada sanık ...’in yokluğunda verilen kararın, 14/01/2014 tarihinde annesine tebliğ edildiği, tebligat parçasına "Adreste annesi Hülya Özden tebliğ edildi" şeklinde şerh düşüldüğü, ancak sanığın adreste bulunmama sebebi ile sanığın annesinin sanık ile aynı konutta ikamet edip etmediğinin ve tebligatı almaya ehil olup olmadığının belirtilmediği, bu nedenle sanık adına yapılan tebliğin usulsüz olduğu, temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine verildiği ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Müşteki ...’a yönelik suç tarihinin 28/02/2013 olmasına karşın, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yalnızca 07/03/2013 olarak belirtilmesi, mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

1)Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’e yönelik kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Turgutlu Devlet Hastanesi'nde hemşirelik yapan mağdurlara ait özel eşyaların bulunduğu dolaplardan hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-b maddesinden uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ... ve müşteki ...’a yönelik kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;