muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/165, Karar No: 2013/13407, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/165 E.  ,  2013/13407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte şikayetçinin evine gittikleri, su isteyip getirdiği suyu şikayetçinin üzerine serptikten sonra şikayetçide muska olduğunu, bu muskayı bulabileceklerini söyledikleri, bu sırada ellerinde bulunan bir makara ipten beş parça ip koparıp şikayetçiye verdikleri, bu beş parça ipi şikayetçinin elinden çekip tek parça ip çıkardıkları, bu ilizyonla şikayetçinin büyü konusunda inancını kuvvetlendirdikleri, ziynet eşyaları ile bir miktar parasını alarak çarşafın içerisine koydukları, çarşafı elbise dolabına koymasını bir buçuk saat sonra gelip kendilerinin açacaklarını söyleyerek şikayetçinin evinden ayrıldıkları, bir süre sonra şikayetçinin durumdan şüphelenmesi üzerine ziynet eşyaları ve paranın konulduğu çarşafı açtığında, sanığın el çabukluğuyla söz konusu kıymetli eşyayı aldığını anladıkları olayda, mahkemenin "dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğuna dair bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15221, Karar No: 2016/10693, Tarih: 20.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/15221 E.  ,  2016/10693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlenmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince uygulama yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/519, Karar No: 2024/8466, Tarih: 28.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/519 E.  ,  2024/8466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1300 Esas, 2023/1321 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/263 E., 2021/228 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin Youtube isimli video paylaşım sitesinde 659 videosu ve 538.060 abonesi bulunan “ortaya karışık” isimli kanalın sahipleri olduğunu, davacıların birlikte çektikleri, kurguladıkları, montajladıkları ve yönettikleri videoları bu kanal vasıtasıyla izleyicileriyle paylaştıklarını, davacılara ait “Neden Evde Değilim Dinleyin Diyen Pazarcı Genç Öyle Bir Konuştu ki Soluksuz İzleyeceksiniz!” başlıklı videonun 2 dakika 15 saniyelik kısmının 23.03.2020 tarihinde saat 10:20’de ... TV’nin ... Saat isimli programında izinsiz olarak değiştirilmek suretiyle, yine müvekkillerine ait olan ve müvekkillerinin kendi YouTube kanallarından umuma iletilen “Evde Kal Çağrısına Uymayan (Uyamayan) Yurdum İnsanıyla Trajikomik Röportaj!” başlıklı videonun bir anının barkovizyonda 10 saniye fotoğraf olarak, toplamda 20 saniyelik kısmının ise video olarak, 26.03.2020 tarihinde ... TV’nin Ana Haber isimli programında izinsiz değiştirilmek suretiyle yayınlandığını, videoların âdeta ... TV çalışanlarınca meydana getirilmiş gibi umuma iletildiğini, haberlerde videoyla ilgili kaynak gösterilmediğini, aksine müvekkillerinin kanalının logosunun buzlandığını, bu haberlerin ... TV’nin hem televizyon kanalında, hem YouTube kanalında, hem de internet sitesinde ayrı ayrı umuma iletildiğini ileri sürerek davaya konu videoların sinema eseri mahiyetinde kabul edilmesi halinde, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (5846 sayılı Kanun) ilgili hükümlerinde düzenlenen mali ve manevi hakların ihlali şimdilik 500,00 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminat ile şimdilik temin edilen 500,00 TL kârın iadesine hükmedilmesini, davaya konu videoların sinema eseri mahiyetinde kabul edilmeyerek sinema mahsulü olarak kabul edilmeleri hâlinde, 5846 sayılı Kanun’un 84 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları atfı dolayısıyla 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı Kanun) haksız rekabete ilişkin hükümleri uyarınca şimdilik 500,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminat ile şimdilik davalının elde etmesi mümkün görülen 500,00 TL menfaat karşılığının iadesini, bunun da mümkün olmaması hâlinde ise, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) kişilik haklarının ihlali ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı kanun) haksız fiillere ilişkin hükümleri uyarınca şimdilik 500,00 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminat ile şimdilik elde edilen 500,00 TL kazancın iadesini, hükmedilecek meblağlara haksız fiil tarihlerinden itibaren avans faizi, aksi halde yasal faiz işletilmesini, kararın ilanını talep etmiş, davacı vekili 22.04.2021 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 110.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu röportaj görüntülerinin sinema eseri niteliğinde olmadığını, herhangi bir senaryoya bağlanmadığını, sinematografi tekniğine uygun görüntüler niteliği taşımadığını, hususiyetin bulunmadığını, ortada eser olmadığı için, esere bağlı mali ve manevi hakların ihlalinden de söz edilemeyeceğini, bahse konu görüntülerin davacılar tarafından meydana getirildiği yönünde de bir delil bulunmadığını, görüntülerin yayını sebebiyle müvekkilinin bir kâr elde etmemesi ve elde etmiş olsa dahi tespitinin mümkün olmaması sebebiyle, davacıların 5846 sayılı Kanun’un 70 inci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamındaki taleplerinin karşılanamayacağını, görüntülerin kullanımının izne tabi tutulamayacağını, eser niteliğinde olmayan görüntülerin hukuken ancak 5846 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında değerlendirilebileceğini, buna göre günlük haberlerde kullanılan görüntülerde görüntü sahibinin izninin alınmasının gerekmediğini, dava konusu röportajın, salgın sürecinin vatandaş nezdindeki etkisinin izleyici tarafından daha iyi tasavvur edilmesi adına kullanıldığını, bir an için görüntülerin eser niteliğini haiz olduğu kabul edilse dahi, 5846 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi hükmü uyarınca görüntülerin izne bağlı olmaksızın kullanılabileceğini, davacıların haksız rekabete dayalı taleplerinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, haber amaçlı kullanımlarda haksız rekabetin doğmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacılara ait röportaj görüntülerinin davalıya ait televizyon kanalında, internet sitesinde ve youtube kanalında yayımlandığı, davalının kullanımlarında, davacılara ait “Ortaya Karışık” isimli Youtube kanalının ismine ve yayınlar sırasında, davaya konu görüntülerin Ortaya Karışık isimli Youtube kanalından alındığına dair sözlü bir açıklamaya yer verilmediği, dava konusu röportaj görüntülerinin 5846 sayılı Kanun kapsamında eser niteliği taşımadığı, davacıların eser sahipliğinden kaynaklanan haklarının ihlalinden bahsedilemeyeceği gibi kişilik haklarının ihlalinin de söz konusu olmadığı, ancak davalının kaynak göstermeden gerçekleştirdiği dava konusu kullanımlarının 5846 sayılı Kanun’un 84 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası atfıyla haksız rekabet teşkil ettiği, dosya kapsamına göre davacıların maddi zararının tespit edilemediği, tarafların ekonomik durumları, ihlâl olunan hakkın mahiyeti, ihlalin etkileri, ihlalin ulaştığı kitle, fiilin ve kusurun ağırlığı, paranın satın alma gücü, davalının elde etmesi mümkün görülen menfaat, ibraz olunan belgeler ve eylemin gerçekleştirilme biçimi karşısında maddi tazminat miktarının 5.000,00 TL, manevî tazminat miktarının 5.000,00 TL olarak saptanmasının hakkaniyete uygunluk taşıyacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın 23.03.2020 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, kararın masrafı davalıya ait olmak üzere talep halinde ulusal çapta yayın yapan bir gazetede bir defa ilanına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacılara ait röportaj görüntülerinin davalıya ait TV ve Youtube kanalı ile web sitesinde izinsiz olarak yayınlandığı, dava konusu kullanımlarda bahsi geçen röportaj görüntülerinin davacılara ait internet sitesinden alındığının belirtilmediği, görüntülerin eser vasfını taşımaması sebebiyle davacıların eser sahipliğinden kaynaklanan haklarının ihlal edildiğinden söz edilemeyeceği gibi 4721 sayılı Kanun’da düzenlenen kişilik haklarının ihlalinin de söz konusu olmadığı, ancak davalının dava konusu kullanımlarının 5846 sayılı Kanun’un 84 üncü maddesi atfıyla 6102 sayılı Kanun’un 55 vd. maddeleri uyarınca haksız rekabet teşkil ettiği, davalının haksız rekabeti nedeniyle davacıların uğradığı maddi ve manevi zararlarının tahsilini davalıdan isteyebileceği, somut olayda ihlal konusu oluşturan görüntülerin davalının yayınladığı programların sadece bir kısmında kullanıldığı, dolayısıyla davalının bahsi geçen programlardan elde ettiği reklam gelirinin ne kadarlık bir kısmının ihlal oluşturan görüntülerden kaynaklandığının tespit edilemediği, 6098 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi gözetilerek takdir edilen maddi tazminatın, ihlalin niteliği, boyutu dikkate alındığında yerinde bulunduğu, yine aynı gerekçelerle mahkemece hüküm altına manevi tazminat miktarının da uygun olduğu, somut olayda 5846 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükmünün uygulanma yeri bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacılarca yapılan sokak röportajının davalı şirkete ait TV kanalında, Youtube kanalında ve internet sitesinde izinsiz yayınlanıp yayınlanmadığı, görüntülerin eser niteliği taşıyıp taşımadığı, eser niteliği taşımaması halinde 5846 sayılı Kanun'un 84 üncü maddesi uyarınca haksız rekabet koşullarının oluşup oluşmadığı, buradan varılacak sonuca göre de Mahkemece belirlenen tazminat tutarlarının yeterli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.5846 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi, 5 inci maddesi, 84 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası.

3. 6098 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi.

4.6102 sayılı Kanun'un 55 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin karara yönelik davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Davacılar, çektikleri röportaj görüntülerinin izinsiz ve değiştirilmek suretiyle davalı tarafından yayınlandığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminatın tahsilini istemiş, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de taraf vekillerinin istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir.

Mahkemece, olayın nitelendirilmesinde isabetsizlik taktir olunan maddi ve manevi tazminat miktarları somut olaya uygunluk taşımamaktadır. Şöyle ki; davacılar hazırladıkları röportaj görüntülerinin davalı tarafından TV ve Youtube kanalları ile internet sitesinde ayrı ayrı umuma iletildiğini, kaynak gösterilmediğini, kendi kanallarının logosunun buzlandığını ileri sürmüş, dosya kapsamı ile de görüntülerin anılan mecralarda yayınlandığı anlaşılmıştır.

Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti davacıların maddi zararının ve davalının elde etmesi mümkün görülen menfaatin karşılığının hesaplanamayacağı yönünde rapor tanzim etmişse de yeterli inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Mahkemece içinde bir sektör bilirkişisinin de bulunduğu heyetten rapor alınması, TV'de, Youtube kanalında ve internet sitesinde yapılan bu tür yayınlar için sektör ortalamasınına göre ödenmesi gereken miktarın belirlenmesi, davalının bu yayınlar nedeniyle gelir elde etmiş olması halinde 6102 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre haksız rekabet sonucunda davalının elde etmesi mümkün görülen menfaatin karşılığının sektör uygulamaları da gözetilmek suretiyle tespit edilmesi, bu hususlarda gerekirse ilgili kurum ve kuruluşlardan bilgi istenmesi, bu yöndeki araştırmaya rağmen bedelin tespit edilememesi halinde görüntülerin TV ve Youtube kanalı ile internet sitesinde yayınlandığı da nazara alınarak 6098 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca somut olaya uyan daha makul bir miktara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yerinde olmamış, kararın davacılar yararına bozulmasını gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacılara iadesine, 28.11.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1003, Karar No: 2016/3179, Tarih: 14.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1003 E.  ,  2016/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

T

Mirasın Reddi istemine ilişkin olarak açılan davada Ankara 3. Sulh Hukuk ile Bodrum 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, mirasın reddi istemine ilişkindir.

Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, miras bırakanın nüfus kayıtlarına ve kolluk araştırmasına göre vefatından önceki yerleşim yerinin "Gümbet Mah. ... Sokak No:... ... No:3 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bodrum 2. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise uyuşmazlıkta kesin yetkili kuralı bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava, murisin ölümü ile açılan mirasın kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespitine yönelik “mirasın reddi” davasıdır. (TMK'nın 605. maddesi) Bu dava, miras bırakanın ölmeden önceki son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesinde görülecektir. Murisin adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine ve 16.09.2015 tarihli kolluk araştırmasına göre ölmeden önceki son yerleşim yerinin “... Mah. ... Sokak No:...... No:3.../...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Bodrum 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bodrum 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5165, Karar No: 2011/6366, Tarih: 16.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5165 E.  ,  2011/6366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.07.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, 1847 ada 24 parsel sayılı taşınmazda “...” şeklinde yazılan isminin “...” olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan belgeler incelendiğinde, nüfus müdürlüğünden tapu maliki “...” isminde kimselerin olup olmadığı sorulmamış, dava konusu taşınmazın dayanağı tapu kayıtları getirtilmemiştir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, 1847 ada 24 parsel sayılı taşınmazda “...” şeklinde yazılan isminin “...” olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan belgeler incelendiğinde, nüfus müdürlüğünden tapu maliki “...” isminde kimselerin olup olmadığı sorulmamış, dava konusu taşınmazın dayanağı tapu kayıtları getirtilmemiştir.

Mahkemece yapılması gereken iş, nüfus müdürlüğünden tapuda malik görünen “...” isminde kimselerin olup olmadığı araştırılarak, dava konusu taşınmazın tesciline esas 20.09.1977 tarihli 23 sıra 506 cilt no'lu tapu kayıtları tüm tedavülleri ile getirtilmeli, tapu kayıtları ile nüfus kayıtları karşılaştırılarak oluşacak sonuca göre hüküm kurmak olmalıdır. Değinilen hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.