muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9578, Karar No: 2023/3043, Tarih: 18.09.2023

Davacının soruşturmasının yapıldığı ve davacıya ait ... plaka sayılı araca el konulduğu soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olması nedeniyle aracın haksız el koyma nedeniyle otoparkta kaldığı günlerde otopark ve çekici ücreti ile birikmiş amortisman bedeline ilişkin davacının CMK'nın 141/1-j maddesi gereğince maddi tazminat talebinde bulunabileceği tereddütsüz görülmüş, mahkememizin CMK 142/6 ncı maddesi gereğince koruma tedbiri nedeniyle tazminat istemlerinde tazminat hukukunun genel prensiplerine göre değerlendirme yapılacağı Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2007/3 esas ve 2007/8-2 karar sayılı ilamı ile belirtmiş olmasına göre maddi zarar kavramından anlaşılması gereken zararın zikrolunan ilanda belirtildiği üzere davacının uğradığı kazanç kaybı olduğu, mahkememizce bu husular gözetilerek uzman bilirkişiden rapor alındığı ve uzman bilirkişinin davacının maddi zararını; 128.030,00 TL de kiralama sonucu elde etmesi muhtemel kar olarak belirlediği, sonuç olarak net kazancı; hesaplanan kira bedelinden aracın amortisman gideri ile vergi ödemeleri indirmek suretiyle 105.971,00.TL olarak hesaplamışsa da; mahkememizce bu belirlemeye kısmen itibar olunduğu, bilirkişice belirlenen maddi zarar içerisinde, aracın kiraya verilmesi halinde hesaplanmış zararın da olduğu, bu hali ile hesaplanan zararın muhtemel zarar olduğu, zikrolunan yüksek mahkeme kararında da belirtildiği üzere ortaya çıkması muhtemel zarara göre tazminat talebince bulunulamayacağı, keza mahkememizce davacının aracının el konulmuş olduğu tarihler arasında salt bu yüzden maddi kaybının; aracın amortisman gideri ile otopark ve çekici ücreti toplamı 27.737,04 TL'nin (18.500,00'TL si aracın amortisman gideri, 9.237,04 TL'si ise aracın çekici ve otopark ücreti olmak üzere) kabulünün hakkaniyete uygun olacağı düşünülmüş, 18.500 TL'lik amortisman giderinin, aracın el koyma tarihinden, davacının aracı teslim aldığı tarihe kadar hesaplandığı dikkate alınarak 18.500 TL maddi tazminata 26.12.2018 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, 9.237,04 TL maddi tazminata ise otopark ve çekici ücretinin ödendiği tarih olan 01.01.2019 tarihinden itibaren yasal faizi uygulanmasına, davacının aracına el konulması nedeniyle hakkında manevi tazminatın hükmedilmesini gerektirir salt bu yüzden oluşmuş elem, acı ve üzüntü tespit olunamadığından davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasına ilişkin yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye, kararda usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmamasına, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmamasına, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olmasına ve incelenen dosya kapsamına göre; yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/17911 soruşturma 2018/16376 Karar sayılı dosyası kapsamında, davacıya ait araca resmi belgede sahtecilik suçu kapsamında 18.12.2013-26.12.2018 tarihleri arasında 5 yıl 8 gün süre ile el konulduğu, yapılan soruşturma sonunda 15.10.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığında karar verildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporunda davacının maddi zararına ilişkin el konulan süre dikkate alınarak 128.030 TL kira bedeli olarak belirlendiği, sonuç olarak; hesaplanan kira bedelinden aracın amortisman gideri ile vergi ödemeleri indirmek suretiyle 105.971,00.TL olarak hesaplamışsa da; mahkemece bu belirlemeye kısmen itibar olunarak bilirkişice belirlenen maddi zarar içerisinde aracın kiraya verilmesi halinde hesaplanmış zararın da olduğu, bu hali ile hesaplanan zararın muhtemel zarar olduğu, ortaya çıkması muhtemel zarara göre tazminat talebince bulunulamayacağı gerekçesiyle davacının aracının el konulmuş olduğu tarihler arasında maddi kaybının; aracın amortisman gideri ile otopark ve çekici ücreti toplamı 27.737,04 TL olarak belirlenerek bu miktarın tazminat olarak hükmedilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçları, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlamaktadır. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile, gerekse iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılmaktadır. Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2020/692 Esas 2020/572 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 1. Ağır Ceza Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14616, Karar No: 2019/1704, Tarih: 31.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/14616 E.  ,  2019/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Olay günü belirlenemeyen zaman diliminde katılanın evine açık olan penceresinden girilmek suretiyle Samsung E-250 ve Nokia marka iki adet cep telefonunun çalındığı olayla ilgili olarak aynı gün saat 03:00 sıralarında kolluk görevlilerine yapılan ihbarda üç kişinin .... yoluna kaçtığının bildirilmesi üzerine ekipler tarafından sanık ...’nin yakalandığı,çelişkili beyanlarda bulunduğu,yakalandığı yerin 2 metre yakınında otlar arasında suça konu katılana ait Samsung E-250 marka cep telefonunun bulunduğu, oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın atılı suçları işlediği sabit olmasına rağmen mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Olaydan bir gün sonra suça konu Nokia marka cep telefonunun saat 20:24 sıralarında hakkında ek takipsizlik kararı verilen tanık ... tarafından.... numaralı hat ile kullanıldığının tespit edildiği olayla ilgili olarak bu hatta ilişkin abonelik sözleşmesi getirtilerek sözleşmedeki imza ile tanık ... ve sanık ...'ın imza örneklerinin alınması suretiyle karşılaştırılarak imzanın kime ait olduğu hususu tespit edilerek sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6692, Karar No: 2013/14469, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6692 E.  ,  2013/14469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı işveren vekili, müvekkiline ait hastanede davalı işçinin tercüman olarak çalışmaya başladığını, davalının denklik işlemlerinin tamamlanıp Sağlık Bakanlığı tarafından müracaatının kabul edilmesi halinde doktor olarak çalışmaya devam edeceğini, davalının iş akdini imzalamadan önce İstanbul'da ozon tedavisine ilişkin sertifikasyon programına katıldığını, davalının İstanbul'a gidiş - geliş, konaklama ve sertifikasyon programı giderlerinin müvekkili tarafından karşılandığını, iş akdinin 5 yıl olarak belirlendiğini, iş sözleşmesine göre davalının sözleşme kapsamındaki işleri başka bir yerde ücretsiz olarak dahi yapacak olsa 50.000,00 TL cezai şart ödeyeceğinin belirlendiğini, yine iş akdinin 7. Maddesine göre davalının sözleşmenin sona eriş tarihinden ( 30/12/2016 ) önce herhangi bir nedenle işi bırakması halinde aldığı son brüt ücretin 6 katı kadar tazminat ödeyeceğinin belirlendiğini, ancak davalının 26/12/2011 tarihinde ve 27/12/2011 tarihinde iki gün üst üste haklı bir mazereti olmaksızın ve mazeret de bildirmeksizin işe gelmemesi nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ihbar tazminatı, cezai şart alacağı, iş akdinin 7. maddesine konu tazminat alacağı ve ozon tedavi gideri alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, YÖK'ten 06/12/2011 tarihinde denkliğinin çıktığının tarafına telefon ile bildirildiğini, ancak belgenin imzasının eksik olduğu ve bunun da 2 hafta süreceğinin iletildiğini, bu nedenle sözlü olarak ..., ... ... ve ... Mençi'den 2 hafta sonra izne ayrılacağını, YÖK'e evraklar için gideceğini söylediğini ve izin hakkında olumlu cevap aldığını ancak 26/12/2011 ve 27/12/2011 tarihlerinde hakkında tutulan tutanaklarda " mesaisine izin almaksızın ve haklı bir sebebi olmaksızın gelmemiştir " denmek suretiyle iş aktinin haksız olarak feshedildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacı iş yerinde çalışırken sözlü olarak ilgililerden aldığı izinle daha evvel davacı tarafça malum bir konu olan Yüksek Öğretim Kurulu Başkanlığı'na 26/01/2012 tarihinde gidip lisans denklik belgesini aldığı, davacı tarafından davalının aldığı ozon sertifikası ile başka iş yerlerinde çalışabileceği ihtimaline binaen davanın açıldığı, davacının fesihte hasız olduğu gerekçeleriyle ozon tedavi sertifikasyon programı gideri dışındaki taleplerin reddi yönünde karar verilmiştir.

Taraflar arasında 15.6.2011 tarihli İş Sözleşmesinin tetkikinden 15.6.2011-30.12.2016 tarihleri arasında belirli süreli sözleşme olduğu, 7.maddesinde işçinin münhasıran işverene ait işyerinde çalışacağı, bu sözleşme kapsamındaki işleri herhangi bir yerde ücretsiz dahi yapacak olması halinde işverene 50.000,00 TL cezai şart ödeyeceği, personelin sona eriş tarihinden önce herhangi bir nedenle işi bıraktığı halde enson brüt ücretinin 6 katı tutarında tazminat ödeyeceği,haklı bir neden olmaksızın iş sözleşmesinin işverence feshedilmesi halinde işverenin işçiye son brüt ücretinin 6 kat tutarında tazminat ödeyeceği bildirilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Somut olayda, davacı işverence davalının (26-27).12.2011 tarihinde işe gelmediğine ilişkin tutanaklar düzenlenmiş ve iş akti iki gün üstüste işe gelmemesi nedeniyle 30.12.2011 tarihinde çekilen ihtarname ile feshedilmiştir. Davalı, YÖK'te olan işlemleri nedeniyle iki hafta sonra izne ayrılacağı konusunda ..., ... ... ve ... Mençi'den sözlü olarak izin alarak işyerinden ayrıldığını ve YÖK'ten evraklarını teslim almaya gittiğini savunmuştur. YÖK'dan gelen cevabi yazıda davalıya belgeleri gelip alması için 25.1.2012 tarihinde telefonla bildirim yapıldığı, 26.1.2012 tarihinde gelip belgesini aldığı bildirilmiştir. Yapılacak iş tutanak tanıklarını ve davalının sözlü olarak izin aldığını bildirdiği ..., ... ... ve ... ,,,'yi resen dinlemek, davalının işyerinden sözlü izin alarak ayrılmak suretiyle mi yoksa mazeretsiz olarak mı ayrıldığını belirleyerek sonucuna göre davacının talepleri hakkında karar vermektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.9.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11168, Karar No: 2012/11267, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11168 E.  ,  2012/11267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (3 kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2012 gün ve 2009/242 Esas, 2012/29 Karar sayılı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik 2005-2006 yıllarında işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm ile mağdure ...'ya karşı işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, mağdure ...'ya yönelik cinsel istismar eylemiyle ilgili TCK.nın 103/2, 3, 4, 6 ve 43. maddelerine göre verilen 24 yıl 6 ay hapis cezası, aynı Kanunun 62. maddesiyle indirilirken yapılan hesap yanılgısı sonucu hapis cezası 20 yıl 5 ay yerine, 18 yıl 9 ay belirlenerek noksan cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında, mağdure ...'ya yönelik 2009 yılı içinde işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında, mağdure ...'ya yönelik 2009 yılı içinde işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Nüfus kaydına göre 22.10.1994 doğumlu olup, kendisine karşı zincirleme olarak gerçekleştirilen cinsel istismar eylemlerinin başladığı 19.11.2009 tarihinden 3-4 ay öncesi itibarıyla 12-15 yaş grubu içerisinde, bu eylemlerin sona erdiği, 19.11.2009 tarihinde ise 15 yıl 27 günlük olan mağdure hakkında, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 10.08.2011 tarihli raporda, mağdurenin “ ...grafi çekilme tarihi olan 04.03.2010 tarihinde ve olay tarihi olan 21.11.2009 tarihinde 17 (on yedi) yaşını bitirmiş, 18 (on sekiz) yaşının içerisinde olduğu ve 18 (on sekiz) yaşını bitirmediğinin kabulünün uygun olacağı... ” belirtilmiş olmakla ve mağdurenin yaşının rapora uygun olarak düzeltilmesi halinde sanık hakkında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanamayacak olması karşısında; mağdurenin yaşının tespiti konusunda ortaya çıkan sorunla ilgili CMK.nın 218/2. maddesi gereğince bir karar verildikten sonra sanık hakkında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla sanığın cezasının anılan maddeyle artırılması,

Sanığın, kızı olan ve kendisi ile aynı evde yaşayan mağdure ...'ya ortak ikametgâhlarında cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine karar verilmesi,

Uygulamaya göre ise;

Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik cinsel istismar eylemiyle ilgili TCK.nın 103/2, 3, 4, 6 ve 43. maddelerine göre verilen 24 yıl 6 ay hapis cezası aynı Kanunun 62. maddesiyle indirilirken yapılan hesap yanılgısı sonucu hapis cezası 20 yıl 5 ay yerine, 18 yıl 9 ay belirlenerek noksan cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz tirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin, ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak üzere 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39888, Karar No: 2015/25054, Tarih: 14.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/39888 E.  ,  2015/25054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmesi gerekirken "davalılardan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde hüküm kurulmuş ise de; hüküm fıkrasının diğer bentlerinde davalıların birlikte sorumlu olduklarının belirtildiğinin anlaşılmasına göre davalı ... Belediye Başkanlığı'nın yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5488, Karar No: 2016/1823, Tarih: 23.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5488 E.  ,  2016/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2-4, 50/1-a. maddesi uyarınca, 6.080 TL adli para cezasına, taksitlendirmeye ve mahsuba ilişkin

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın arkadaşının msn adresi üzerinden tanıştığı katılan ...’a kendisini çok zengin bir iş adamı olarak tanıtarak zekat için para dağıtacağını söyleyerek mağdurun güvenini kazanıp daha sonra hesaplarında sorun olduğunu gönderi yapabilmek için paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek katılana ... Ziraat Bankası Şubesi hesabına 1.300 TL parayı havale ettirdiği, dolandırıcılık suçunun oluştuğu iddia olunan olayda;

1-Katılan tarafından sanığın farklı yerlerdeki hesaplarına para gönderilmesi nedeniyle... Cumhuriyet Başsavcılıklarınca da sanık hakkında soruşturma yürütüldüğünün dosya kapsamındaki belgelerden anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırmanın önlenmesi, TCK'nın 43. maddesinin değerlendirilmesi açısından aralarında hukuki ve eylemli bağlantı olan dosyaların sonuçlandırılıp sonuçlandırılmadığının araştırılarak birleştirilmesi, bunun olanaklı bulunmaması halinde ilgili dosyanın getirtilip incelenmesi ve onaylı bir örneğinin dosya kapsamında konulması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre;

TCK'da hapisten çevrilen adli para cezaları ile doğrudan verilen adli para cezalarının içtima kurumunun bulunmaması ve infazının farklı usullere tabi olduğu gözetilmeden, sanık hakkında tayin edilen para cezalarının toplanılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.