muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4879, Karar No: 2012/6255, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4879 E.  ,  2012/6255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 25.08.2009 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, imar planı içerisinde bulunan bölüm varsa bu bölümlerin krokiye bağlanmak suretiyle ayrı ayrı belirtilmesi suretiyle alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/901, Karar No: 2018/6172, Tarih: 22.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/901 E.  ,  2018/6172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğinin ihlali

HÜKÜM : Özel hayatın gizliliğinin ihlali suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesi, diğer atılı suçlardan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümlerin sanık müdafileri ile katılan vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafilerinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Sanık hakkında özel hayatın gizliliğinin ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli, sanığın, rızasıyla cinsel ilişkiye girdiği mağdurenin eşinin olayı öğrenmesinden sonra hakkında şikayette bulunduğu yönündeki savunması, dosyaya yansıyan mesaj kayıtları, sanığın gönderdiği şantaj içerikli mesajların en son gerçekleşen cinsel ilişkiden sonraki döneme ait olması, mahkemenin de ilk eylemin mağdurenin rızası dahilinde olduğu yönündeki kabulü ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, mağdureye tehdit veya şantaj kullanmak suretiyle atılı suçları işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2018 tarihinde özel hayatın gizlililiğini ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden oybirliğiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden ise başkan ... ile üye ...'ın karşı oyları oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarına, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına, sanığın mağdureye gönderdiği mesaj içeriklerine ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın tehdit ve şantajla mağdureye hürriyetinden yoksun kılarak nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu, mahkemenin bozma ilamından sonra da bozma ilamı doğrultusunda karar verdiğinin anlaşılması karşısında hükümlerin onanması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin bozulması yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/1840, Karar No: 2011/10074, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1840 E.  ,  2011/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, karıştığı trafik kazası sonucu hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, 10.938.93 TL hasar bedelinden, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 8.000.00 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazaya ilişkin herhangi bir tutanak ve belge bulunmadığını, kaza ve hasarın uyuşmadığını, sürücünün çelişkili beyanda bulunduğunu, talebin fâhiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana geliş şekline ilişkin herhangi bir tutanak düzenlenmediği, sürücünün beyanlarının çelişkili olduğu, hasarın belirtilen şekilde oluşmadığı, sigortalının yükümlülüklerini yerine getirmediği, rizikonun teminat kapsamında kaldığının davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mal sigortaları türünden olan kasko sigortası poliçesinin teminat kapsamını belirleyen Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.1. maddesine göre; gerek hareket, gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile üçüncü kişilerin kötü niyet ve muziplikle yaptık-

ları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, TTK.’nun 1282. maddesi uyarınca, sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre, kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5. maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.1.5. maddesi ve TTK.’nun 1292/3. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyi niyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanılırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.(HGK 10.12.1997 gün ve 1997/11-772-1043; HGK 16.12.1998 gün ve 1998/11-872-905; HGK 22.12.2010 gün ve 2010/17-655-688 sayılı ilâmları)

Somut olayda, 19.09.2009 tarihli kazaya ilişkin herhangi bir tutanak ve belge yok ise de, davacı taraf delil tespit raporu aldırmış, süresi içinde rizikoyu ihbar etmiştir. Keza, sigortalı aracın daha önce 14.08.2009 tarihli kazaya karıştığı ve ödeme yapıldığı da sabittir. Yukarıda açıklanan ilkeler dikkate alındığında, aracın iddia edilen yer ve zaman dışında hasarlanıp hasarlanmadığı önemli olup, bu durum ispat külfetini etkilemektedir. O halde, uyuşmazlığın çözümü için öncelikle kazanın ihbar edilen yerde ve şekilde meydana gelip gelmediğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Davalı vekili, kazanın, beyan edildiği gibi, ışıklarda duran bir otobüse arkadan çarpma şeklinde meydana gelmediğini, aracın başka bir yer ve zamanda hasarlanabileceğini savunmuştur. Hükme esas alının bilirkişi raporunda, hasarın, beyan edildiği gibi, önünde duran otobüse arkadan çarpma şeklinde olmadığı, önce kaldırım veya benzeri bir cisme alttan çarpmakla, daha sonra savrularak yüksek bir kamyon kasasına ve başka bir cisme çarpması şeklinde meydana geldiği kanaati açıklanmıştır.

Bu durumda mahkemece, kazaya ilişkin resmi tutanak ve belge ibraz edilmemesi, salt bu nedenle tazminat isteme hakkının düşmesi sonucunu doğurmadığından, rizikonun teminat dışında kaldığının davalı ... şirketince somut delillerle ispatlanması gerekmekte olup, davalı taraftan delilleri sorularak, rizikonun meydana geliş biçimi ve teminat kapsamında olup olmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7107, Karar No: 2020/4028, Tarih: 16.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/7107 E.  ,  2020/4028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemecesuça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04.2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan , asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Silivri 5 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan , duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2)Suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1453, Karar No: 2012/4409, Tarih: 17.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1453 E.  ,  2012/4409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri ve Tapu Sicil Müdürlüğü aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.03.2010 gün ve 271/213 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, 6 ada 12, 4 ada 52, 58 ada 50 ve 58 ada 52 ... parsellerin vekil edeni Muzaffer ile kayıt malikleri İsmail Altınkan ile ... adlarına paylı mülkiyet şeklinde tapuda kayıtlı bulunduklarını, her taşınmazda 2/4’er payın vekil edenine, ¼’er payın ise, adı geçen davalılara ait olduğunu, kayıt maliki İsmail’in 2003, İbrahim’in ise 1944 yılında öldüğünü, tapunun intikal görmediğini, hukuki değerini yitirdiğini açıklayarak kayıt malikleri adına bulunan tapu kayıtlarının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Müdürlüğüne dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Davalı olarak gösterilen gerçek şahıslardan bir kısmının vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davalı gösterilen diğer gerçek şahıslara dava dilekçesi yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmadıkları belirlenmiştir.

Mahkemece, "dava konusu tüm parseller bakımından davanın kabulü ile parsellerde İsmail ve İbrahim adlarına bulunan ¼’er pay bakımından tapu kayıtlarının iptaline ve davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... Tapu Sicil Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve TMK.nun 713/2. fıkrasında; “…maliki 20 yıl önce ölmüş…” hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 2. fıkraları gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Tapu iptali ve tescil davalarında kural olarak, dava kayıt malikine, kayıt maliki ölmüş ise belirlenecek mirasçılarına yöneltilerek açılır. Kayıt malikinin mirasçıları belirlendiğine ve dava dilekçesiyle davada yer aldıklarına göre, davanın ayrıca kayıt maliki

bulunmayan Çorlu Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilmesi doğru değildir. Dava kayıt maliklerinin mirasçılarına yöneltilerek açıldığına ve davada taraf teşkili sağlandığına, hükmün kayıt maliklerinin mirasçıları tarafından temyiz edilmediği anlaşıldığına ve Tapu Sicil Müdürlüğüne davada husumet düşmeyeceğine göre, davalı ... vekilinin hükmün esasını açıklanan nedenlerle temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığından temyiz dilekçesinin bu açıdan REDDİNE,

bulunmayan Çorlu Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilmesi doğru değildir. Dava kayıt maliklerinin mirasçılarına yöneltilerek açıldığına ve davada taraf teşkili sağlandığına, hükmün kayıt maliklerinin mirasçıları tarafından temyiz edilmediği anlaşıldığına ve Tapu Sicil Müdürlüğüne davada husumet düşmeyeceğine göre, davalı ... vekilinin hükmün esasını açıklanan nedenlerle temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığından temyiz dilekçesinin bu açıdan REDDİNE,

Ne var ki, davalı ... Müdürlüğünün davada pasif husumet ehliyeti bulunmamaktadır. O halde, Tapu Sicil Müdürlüğüne karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması ve aynı zamanda yargılama giderlerinin de, davalılardan alınarak davacıya verilmesi ve Tapu Sicil Müdürlüğünün de davalı olarak davada yer alması nedeniyle hükmü temyiz etmesinde bu bakımdan hukuki yararı bulunmaktadır.

Şu halde, davalı ... Müdürlüğüne karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi ve yargılama giderlerinin aynı zamanda davalı ... Müdürlüğüne yükletilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 ... HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14132, Karar No: 2024/8100, Tarih: 20.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/14132 E.  ,  2024/8100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, katılanın 08.09.2015 tarihli kolluktaki beyanında, olay esnasında parkta tek başına oturduğu ve yüzünü göremediği bir şahıs tarafından motosikletinin yakılması suretiyle olayın meydana geldiğini ifade etmesine rağmen, talimat ile alınan 19.02.2016 tarihli mahkemedeki beyanında, arkadaşı ile parkta oturduğu esnada, sanık ...'ın yanında ... isimli şahıs ile etrafta dolaştıklarını gördüğünü ifade ettiği, diğer taraftan tanık ...'nın beyanında, katılan ile parkta oturdukları esnada sanık ile bir şahsın birlikte motosiklet ile parka geldikleri ve tanımadığı şahsın, katılana ait motosikleti yaktıktan sonra ileride bekleyen sanığın motosikletine binerek kaçtıklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinin, kovuşturma aşamasındaki beyanları ve yine tanık ...'nın beyanları ile çeliştiği, söz konusu çelişkiler giderilmek suretiyle sonucuna göre deliller bir bütün hâlinde değerlendirilerek sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11128, Karar No: 2013/9144, Tarih: 06.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11128 E.  ,  2013/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ereğli (Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.05.2012 tarih ve 2011/25-2012/292 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 25.09.2010 tarihli Olağan Genel Kurul toplantısında sermaye arttırma kararı verdiğini ve bu kararın 24.11.2010 tarih 7693 sayılı T.T.S. Gazetesi ile yayımlandığını, genel kurul toplantısına şehir dışında olması nedeni ile katılamadığını TTK hükümleri gereğince pay sahiplerinin taahhütlerini artırmak hususundaki müzakereler için bütün pay sahiplerinin veya temsilcilerinin hazır bulunmalarının şart olduğunu, genel kurula katılamamış olması nedeni sermaye arttırımına ilişkin toplantı nisabı oluşmadığından alınan kararın mutlak butlanla malül olduğunu sermaye arttırımındaki amacın kendisinin ve kendisi gibi küçük pay sahiplerini zor duruma düşürmek ve şirketteki paylarını almak olduğunu, kendisinin sermaye arttırıma ilişkin hissesine düşen sermaye miktarını ödeyecek durumunun olmadığını, bu karar ile şirket dışına itilmeye çalışıldığını, genel kurul kararının iyi niyet kurallarına da aykırı olduğunu iddia ederek sermaye arttırımına ilişkin genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının usulüne uygun davetiyeye rağmen toplantıya katılmadığını, toplantıya katılmaya ehil olmayan kişilerin katıldığı iddiasında da bulunmadığını bu nedenle davacının dava açmaya kanunen hakkının olmadığını genel kurul kararlarının kesin hüküm ile iptal edilinceye kadar geçerli kararlar olduğunu, bu nedenle davacının Ticaret Sicil Gazetesi'ndeki ilanda belirtilen tarih olan 31.12.2010 tarihine kadar sermaye artırım miktarını ödemesi gerektiği halde ödemeyi yapmadığını, ödemeyi yapmaması sebebiyle davacının azınlık oranın altında kaldığını, bu nedenle davacının sahip olduğu hisse tutarının 39.150 TL olup şirket sermayesinin ise 1.137,750 TL olduğunu, davacının payının şirket sermayesinin %10'unun altında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma, ve tüm dosya kapsamına göre;davacının ve diğer ortakların usulüne uygun şekilde genel kurul toplantısına davet edildiği ve 388. maddesinde belirtilen toplantı ve karar nisabının sağlandığı,davacının özel işleri nedeniyle genel kurul toplantısına katılmadığı,dolayısı ile davacının 381. maddede düzenlenen kararların iptalini istemeye yetkili kimselerden olmadığı, davalı şirket tarafından 25.09.2010 tarihinde şirketlerinin sermayesini arttırmaya yönelik olarak Genel Kurul toplantısının yapıldığı buna

ilişkin toplantı tutanağının tanzim edildiği, ve sermaye arttırım işleminin oy birliği ile kabulüne karar verildiği verilen kararın Türkiye Ticaret Sicil gazetesinde ilanının yapılarak kesinleşmiş olduğu genel kurul toplantısının kanunda belirtilen bütün şartları taşıdığı ve iptalini gerektirir derecede herhangi bir usulsüzlük olmadığı gibi davacının TTK 381. Maddesi gereğince kararın iptalini istemeye yetkili kimselerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.