muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/465, Karar No: 2014/276, Tarih: 20.05.2014

Bu nedenle, yerel mahkeme hükmünün, sanığın aynı suçtan başka bir mahkemede yargılanması nedeniyle her iki dava dosyanın birleştirilerek sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle Özel Daire tarafından bozulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi ; "Birden fazla işlenen suçlarda bu suçların müteselsil suç oluşturması için aynı suç işleme kararının devamlılığı esastır. Somut olayda sanık 03.06.2006 tarihinde Alanya İlçesi ....... Mahallesi .......Sokak...............Apt. 1.kat 3 no'lu dairede Ş... P.... isimli diş hekimine ait muayenehanede hasta muayenesi yaparken tesbit edilmiş, bilahare 5 ay 12 gün sonra 15.11.2006 gün Alanya İlçesi ........Mahallesi ........ Caddesi ........ Apt. 11/11 no'lu dairede diş hekimliği mesleğine ilişkin müdahale yapma ve diş hekimliği klinik hizmetleri ile ilgili işyeri açma suçundan dava açılmıştır. Sanık ilk suçundan sonra işyerini kapatmakla suç işleme kararı sona ermiştir. Bu işyerinde Ş.. P.... isimli diş hekiminin diplomasını kullandığı halde ikinci işyerinde bu diploma kullanılmamıştır. Dolayısıyla da bu işyerindeki suç işleme iradesi sona ermiştir. Ayrıca bu işyeri kapatıldıktan 5 ay 12 gün gibi çok uzun bir zaman geçtikten sonra ikinci işyeri tesbit edilmiştir. Bu süre daha ne kadar uzatılacaktır. Bu işyeride kapatıldıktan 1-2 sene sonra yeniden yakalansa yine mi? TCK'nun 43. madde uygulanacaktır. Sanığın yaptığı işlemler sonucu bir sürü insan zarar görüyor. Burada sadece kamu zararı değil, kişilerde zarar görmektedir. Bir suçun müteselsil suç ya da ayrı suç olmasını Cumhuriyet Savcısının iradesine bırakmak doğru bir düşünce tarzı değildir. Savcı görevini ihmal etti, davayı geç açtı müteselsil suç, görevini layıkiyle yapan Savcı davayı hemen açtı ayrı suç kabul edilmesi ne kadar hukuka ve adalete uygun bir uygulama olacaktır. Bu uygulamayı zorla ırza geçme suçuna uygularsak sanık bir kız veya kadını kaçırdı ırzına geçti ve yakalandı ancak savcı davayı geç açtı, bu arada sanık aynı kişiyi yine kaçırdı yine ırzına geçti müteselsil suç mu? olacak. Bu tür bir anlayışla toplumda düzen nasıl korunacaktır.

İzah edilen nedenlerle birleştirilmesi istenen dosyanın özetinin tutanaklara geçtiği de gözetilerek her iki davanın birleştirilmesine gerek olmadığından, çoğunluğun kararına katılmıyorum" düşüncesiyle karşı oy kullanmışdır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2014 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/8394, Karar No: 2010/12099, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8394 E.  ,  2010/12099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz ve tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 151 ada 44 ve 72 parsel sayılı taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi kapsamında kesinleşen yerlerden olması nedeniyle 3402 Sayılı Yasanın 22. maddesi gereğince ada ve parsel numarası verilerek Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı, 151 ada 55 sayılı parselin adına eksik olarak tespit edildiğini, bir kısım taşınmazın 44 ve 72 sayılı parsellerin yüzölçümüne dahil edildiğini, bu kısımların adına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz ve tapu iptali tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1941 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 11/08/1987 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen dışarda kalmış orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, orman tahdidi ve 2/B uygulamasının kesinleştiği tarihe göre 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesinde öngörülen 10 yıllık orman kadastrosuna itiraz davası açmak için hak düşürücü sürenin çoktan geçmiş olduğu, davanın bu gerekçe ile reddedilmesi gerekirken farklı gerekçe ile reddedilmiş ise de davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonuç itibariyle doğru olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13849, Karar No: 2019/3752, Tarih: 28.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13849 E.  ,  2019/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait ve bilirkişilerce kullanıldığı ifade edilen 1972 ve 1993 tarihli hava fotoğrafı ve 1972 tarihinden daha eski hava fotoğrafı ile 2014 tarihli uydu fotoğrafı bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bilirkişilere bilimsel yöntemlerle, bu cümleden, hava ve uydu fotoğrafları ile kadastro paftası ölçeği harita çizim programları aracılığıyla eşitlenerek, davaya konu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava ve uydu fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ayrıca hava ve uydu fotoğrafları ile kadastro paftası çakıştırılıp stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişmeli taşınmazın üzerinde neler gözüktüğünü (varsa bitki örtüsünün ne olduğu, yine varsa ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtecek ve taşınmazın tasarruf edilen (kullanılıp, kullanılmayan) alanlardan olup olmadığını açıklayacak şekilde müşterek imzalı ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14777, Karar No: 2015/11227, Tarih: 03.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14777 E.  ,  2015/11227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/171-2014/149

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.04.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, irtifak hakkına dayalı elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, ... parsel sayılı taşınmazı 02.12.1994 tarihinde “kat ilave etmemek ve yükseltmemek” şartıyla davalının babası ...'ye sattığını, tapunun beyanlar hanesine herhangi bir şerh işlenmediğini, ...'nin de taşınmazı oğlu olan davalıya sattığını, davalının binayı eski halinden daha yüksek konumda inşa ederek davacının ... parsel sayılı taşınmazdaki görüntüsünü kapattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal ile ecrimisile hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, taşınmazı tamir ve tadil ettiğini, davacının görüntüsünü kapatmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İrtifak hakkı bir eşya üzerinde hak sahibine o eşyadan yararlanma yetkisi sağlayan bir ayni haktır. Herkese karşı ileri sürülebilen mutlak bir etkiye sahip olmakla birlikte eşya üzerinde sınırlı bir hakimiyet sağlar.

TMK'da, taşınmaz lehine irtifak hakkı intifa hakkı, oturma hakkı, üst hakkı, kaynak hakkı ve diğer irtifaklar olarak belirlenmiştir.

Taşınmaz mülkiyetinin yasal sınırlamalarından komşular yararına konulan kısıtlamalar da mülkiyet hakkından kaynaklanan bazı yetkileri sınırlamakta, bir kaçınma ve katlanma yükümlülüğü getirmektedir. Burada yasal kısıtlamanın sonucu bir irtifak sözkonusu ise örneğin geçit irtifakı gibi, bu konuda taraflar anlaşarak bu irtifak hakkını kurabilirler. Ancak, mülkiyetin doğrudan doğruya kısıtlanmasını gerektiren durumlarda ayrıca irtifak hakkı kurulmasına gerek yoktur. Çünkü bu kısıtlama yasa gereği doğrudan doğruya getirilmiştir.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz davacı tarafından ...'ye 02.12.1994 tarihli resmi senet ile "yeniden üzerine kat ilave etmemek ve mevcut durumdan daha fazla yükseltmemek" kaydıyla satılmıştır. Ne var ki resmi senette yer alan bu husus başlangıçta tapu kütüğünün hak ve mükellefiyetler sütununa şerh edilmemiş ise de davacının Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/6 Esas sayılı dosyasında açmış olduğu davanın sonucunda tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerh konulmasına karar verildiği ve tapuya da tescil edildiği anlaşılmıştır. Kayıt maliki olan ...'nin satış yoluyla taşınmazı devrettiği oğlu olan davalı ... bu hususu bilen ya da bilmesi gereken kişi konumundadır.

Diğer taraftan, inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 05.11.2013 tarihli raporda, dava konusu taşınmaz üzerindeki binanın su basmanı kotunda 20-30 cm kadar bir yükselme olduğu, yeni bir çatı sisteminin imal edildiği, bu çalışma ile yapının dış yüksekliğinin arttırıldığı saptanmış ancak davalı tarafından yapılan inşaatın irtifak hakkına aykırılık teşkil eden ve yıkılması gereken kısmı belirlenmemiştir. Bu durumda, mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmazın tapu kaydına da şerh verilen irtifak hakkına aykırı şekilde yükseltilen kısmı bilirkişi vasıtasıyla infaza elverişli şekilde tespit edilerek yıkımına karar verilmelidir.

Belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/580, Karar No: 2015/2041, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/580 E.  ,  2015/2041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/1006-2015/86

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/198 E. 2014/311 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19201 E. 2014/26133 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir..…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8974, Karar No: 2017/8692, Tarih: 20.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8974 E.  ,  2017/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü ... ada ... parsel ve ... parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak ve çayır niteliğindeki ... Köyü ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5961, Karar No: 2010/2159, Tarih: 03.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5961 E.  ,  2010/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/06/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/04/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, davalının olayın gerçekleşmesinde 1/8 kusuru olduğunun anlaşılması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı eş yararına takdir edilen 5.000,00 YTL, davacı çocuklardan her biri yararına takdir edilen 4.000,00'er YTL manevi tazminat tutarları fazladır. Her bir davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı eş ... yararına 2.500,00 YTL, her bir çocuk yararına 2.000,00'er YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinin b fıkrasında yer alan “…5000,00…” b, c ve d bentlerinde yer alan “...4000,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.500,00…” ve “...2.000,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…25.536,04...”, “…1378,94…” ve “…1,94 YTL nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,” biçimindeki sayı ve sözcük dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…17.036,04…”, “…919,94…” ve “…457,06 YTL fazla harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” sayı ve sözcük dizilerinin yazılmasına; kabul edilen manevi tazminatlar nedeniyle davacılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “...17000...” ve “...2000…” sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...8.500,00...” ve “...1.020,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; reddedilen manevi tazminatlar nedeniyle davalı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 7 nolu bendinin tümden silinerek yerine 7 nolu bent olarak “7-Reddedilen manevi tazminat tutarları yönünden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2. maddesi gereğince hesap ve takdir olunan 1.020,00 YTL vekalet ücretinin davacı yandan alınarak davalıya verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 8 ve 9 nolu bentlerinde yer alan “…25650,16/109415,1…”, “…368,34...”, “…83764,94/109415,1…” ve “…18,98...” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...244,60...” ve “...21,08...” sayı dizilerinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davalı yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.