muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/299, Karar No: 2022/664, Tarih: 25.10.2022

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurul Üyesi de; sanığa atılı bankacılık zimmeti suçunun unsurları itibarıyla oluştuğu görüşleriyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Sanık hakkında nitelikli banka zimmeti suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05.02.2020 tarihli ve 17227-1910 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Yerel Mahkemenin 03.07.2014 tarihli ve 106-43 sayılı mahkûmiyet hükmünün sanığa atılı bankacılık zimmeti suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı hususunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilip Özel Daire onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle, sanığın nitelikli banka zimmeti suçuna ilişkin cezasının İNFAZININ DURDURULMASINA,

5- Dosyanın, Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 27.09.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 25.10.2022 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14585, Karar No: 2023/13699, Tarih: 04.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14585 E.  ,  2023/13699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/227 E., 2023/437 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 22.12.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın; davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 29.03.2023 tarihli karar ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.04.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı vekili tarafından Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe girip 31.10.2020 tarihine kadar uygulanması gereken toplu ... sözleşmesi uyarınca fark ücret talebinde bulunulduğu, arabuluculuk başvuru tarihi itibarıyla imzalanmış bir toplu ... sözleşmesi olmadığı ve talep de mevcut olmadığı hâlde 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark ücretin hesaplanmasında, 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin “Ücret zammı” başlıklı 33 üncü maddesi hükmü esas alınarak ... ... sözleşmesi doğrultusunda belirlenen temel ücrete %12 oranında ücret zammı uygulanmasının hatalı olduğu, davacının ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerektiği, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönemde işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesine göre bir hesaplama yapılabilmesi için davacı yönünden 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesindeki şartların mevcut olup olmadığının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli kararı ile; bozmadan önceki kararda 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesine göre karar verilmediği, çerçeve toplu ... sözleşmesi gereği yapılan hesaplamalar doğrultusunda karar verildiği, davacı tarafça karara bu yönüyle istinaf ve temyiz başvurularında bulunulmadığı, davalı lehine usuli kazanılmış hakkın doğduğu, bozma doğrultusunda alınan ek bilirkişi raporunda 01.01.2021 tarihinde sonraki dönem için 08.09.2021 tarihinde imzalanan ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi ile belirlenen %12 oranında ücret zammı uygulanmaksızın hesaplama yapıldığı, davalı İdare tarafından toplu ... sözleşmesinin imzalanmasından sonra günlük ücret 153,07 TL kabul edilerek geçmişe dönük olarak ödemeler yapıldığı, alınan ek raporda 2021 yılı için davacının fark alacaklarının olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.03.2023 tarihli ilâmı ile; davacının 01.01.2021 tarihinden sonraki dönem yönünden fark ücret ve ilave tediye alacakları hesaplanırken; 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümleri uygulanmadan ... ... sözleşmesinde belirtilen asgari ücretin belirli bir oran fazlası dikkate alınarak davacının ücretinin belirlenmesi, bundan sonra davalı İdarenin 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi nedeniyle 08.09.2021 imza tarihinden sonra fark ücret bordrolarıyla yaptığı ödemeler dikkate alınmadan, hesaplama dönemi içinde yapılan diğer ödemelerin mahsubu ile sonuca gidilmesi gerektiği, bu hususlar gözetilmeden hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmı doğrultusunda Mahkemece resen hesaplama yapılarak davacının alacakları hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; talep edilen alacakların arabuluculuk başvuru tarihinde henüz imzalanmamış olan 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümleri uygulanmadan ve bu toplu ... sözleşmesi uyarınca yapılan fark ödemeler de dikkate alınmadan hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28986, Karar No: 2015/8145, Tarih: 16.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28986 E.  ,  2015/8145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2012/86-2013/277

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın A.. B.. ile G.. M.. yönünden husumettin reddine, Etimesgut Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Etimesgut Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, A.. B.. ve G.. M.. hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, Etimesgut Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan Etimesgut Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz imar planında spor tesisleri alanı olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarelerce fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Etimesgut Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı Etimesgut Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15, Karar No: 2017/4545, Tarih: 25.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/15 E.  ,  2017/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ...'ın küçük kızı olan ...'a 12.05.2010 tarihinde davalının sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı araç ile çarptığını ve yaralanmasına sebebiyet verdiğini, davacı müvekkilinin çocuğunun kazadan kaynaklanan sakatlığı nedeniyle müvekkilinin ve küçüğün kaza meydana geldikten sonra da ailece bu durumdan kaynaklanan üzüntüler ve zorluklar yaşadıklarını, davacı müvekkilinin, çocuğu ...'ın tedavisinin devam ettiği sürece yaninda bulunmak zorunda olduğundan çalışmak zorunda olduğu gündelik yevmiye işlerine gidemeyerek ve yol parası v.b. giderlerin harcanması sonucu toplam 5.000,00 TL'ye aşkın maddi kayıplarının olduğunu belirterek davacı anneye 6.000,00 TL maddi ve 4.000,00 TL manevi, davacı küçük ...'ya 5.000,00 TL, manevi tazminatın toplamından oluşan 15.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddine, ... için 1.500,00 TL manevi tazminatın, ...'ın annesi ... için 500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, manevi tazminat için fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı tarafın maddi tazminat talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK'nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır. Davacı ... için hükmedilen 1.500,00 TL ve davacı ... için hükmedilen 500,00 TL manevi tazminata dair verilen karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ...’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7722, Karar No: 2009/8967, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7722 E.  ,  2009/8967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü 108 ada 45, 131 ada 7, 146 ada 4 ve 152 ada 3 parsel sayılı 7407.61, 905.35, 17326.11 ve 7728.29 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, ... Köyü 123 ada 74 ve 151 ada 11 parsel sayılı 59961.58 ve 4723.60 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ile Kurudere Köyü 109 ada 55 parsel sayılı 25054.15 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tescil ilamıyla oluşmuş tapu kayıtları nedeniyle davalı ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... oğulları ..., ..., ... ve ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazların payları oranında ... oğlu ... mirasçıları davacılar ve davalı ile müşterekleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre çekişmeli ... Köyü 108 ada 45, 131 ada 7, 146 ada 4 ve 152 ada 3 parsel sayılı taşınmazlara yönelik bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre çekişmeli ... Köyü 108 ada 45, 131 ada 7, 146 ada 4 ve 152 ada 3 parsel sayılı taşınmazlara yönelik bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2- Kurudere Köyü 109 ada 55 parsel sayılı taşınmaz ile ... Köyü 123 ada 74 ve 151 ada 11 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; çekişmeli taşınmazların tespitinde tescil ilamı ile oluşmuş 11.11.1996 tarih 4, 5, ve 6 numaraları tapu kayıtları uygulanmıştır. Davalı bu taşınmazları üçüncü kişilerden satın alma iddiasına dayanmıştır. Mahkemece, davalının 02.08.2007 tarihli oturumdaki kabul beyanının kendisini bağlayacağı kabul edilmiş ise de, parsel numarası belirtilmeden yapılan soyut kabul beyanının tüm taşınmazları içerdiğinin kabulü mümkün bulunmamaktadır. Nitekim davalı bir sonraki oturumda, kabul beyanının üçüncü kişilerden satın almış olduğu taşınmazları kapsamadığını bildirmiştir. Bu taşınmazlar yönünden davalının beyanları açık, net ve her türlü kuşkudan uzak şekilde gerçek iradesine uygun şekilde tutanağa geçirilmedikçe aleyhine değerlendirilmesi kabul edilemez. Hal böyle olunca; çekişmeli taşınmazların başında yeniden yöntemince keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmazların öncesinde kime ait olduğu, kimden kime intikal ettiği, öncelerinin kısmen veya tamamen davacıların iddia ettiği gibi ortak murise mi yoksa davalının iddia ettiği gibi üçüncü kişilere mi ait olduğu; ekli tescil dosyası içinde bulunan ve davalının dayandığı satış senetlerinin çekişmeli bu taşınmazlara uyup uymadığı gibi hususlar tek tek olaylara dayalı olarak yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından sorulup saptanmaya çalışılmalı, gerektiğinde ekli tescil dosyasında dinlenmiş yerel bilirkişi ve taraf tanıkları ile senet tanıkları dinlenmeli, tespit tutanağına aykırı sonuçlara ulaşılması halinde, tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15238, Karar No: 2015/9875, Tarih: 24.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/15238 E.  ,  2015/9875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin ikametinin eklentisi konumundaki kilitli olmayan garajından bir adet bisiklet, demir korkulukların ve kamyonetine ait 2 adet ilavenin 09.05.2012 günü saat 01.00-08.00 arasındaki bir zaman diliminde çalındığını tespit ederek, hurdacılarda yapmış olduğu araştırma neticesinde aynı gün saat 12.30'da hurdacı ..........'un dükkanı önünde bularak şikayetçi olduğu, ....... ise yanında çalışan .........'un hurdaları kendisinin dükkanda bulunmadığı sırada suça sürüklenen çocuk ........ve ........'den satın aldığını, kendisinin ise dükkana saat 09.30-10.00 sıralarında geldiğini belirttiği, suça sürüklenen çocukların birlikte hurdacıya giderek, hurdaların satıldığını doğruladıkları, suça sürüklenen çocuk .........in tüm aşamalarda, suça sürüklenen çocuk .........'yi elinde hurdalar ile gördüğünü, kendisine yardım ederek birlikte hurdacıya gittiklerini, .........i'nin bunları sattığını, kendisinin herhangi bir hırsızlık suçuna karışmadığını ifade ettiği, suça sürüklenen çocuk .........'nin ise Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan ifadesinde, ............ ile çöpten buldukları malzemeleri hurdacıya birlikte satıp, parayı paylaştıklarını, yargılama aşamasında ise kendisinin söz konusu hurdaları bulduğunu, ............ ile karşılaşınca birlikte hurdacıya gittiklerini, fakat malzemeleri kendisinin satıp, parayı kendinin aldığını ifade ederek çelişkili beyanlarda bulunduğu, suçun işlendiği zaman dilimi ile müştekiye ait eşyaların hurdacıya satılma saati arasında çok kısa bir zaman dilimi olduğu, suça sürüklenen çocuklar üzerine atılı hırsızlık suçu sübut bulduğu halde, suça sürüklenen çocukların beyanında suça konu eşyaları çöpte bulduklarını ifade etmelerinin hayatın olağan akışına aykırı olmadığı ve eşyaların hurda değerinin çok az olduğu yönündeki yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.