muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15905, Karar No: 2014/6301, Tarih: 15.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15905 E.  ,  2014/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kavak Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2002/175-2013/20

Davacılar S.. A.. vdl vekili Avukat T. Ç. tarafından, davalı A.. U.. vdl aleyhine 12/08/2002 gününde verilen dilekçe ile kasten adam öldürme nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/01/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacılar vekili B. Y. geldi, karşı taraftan davalılar adına kimse gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava kasten adam öldürme nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı A.. U.. ve S.. U..'ın azmettirmesi sonucu H.. U..'ın desteklerini kasten öldürmesi nedeni ile uğradıkları maddi ve manevi zararlarının ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, eylemin davacılar desteğinin ağır tahriki sonucu H.. U.. tarafından gerçekleştirildiğini, diğer davalılara husumet yöneltilemeyeceğini, davalı H.. U.. yönünden de eylem desteğin tahriki sonucu meydana geldiğinden davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı H.. U.. dışındaki davalılar yönünden istem reddedilmiş, davalı H.. U.. yönünden davacıların maddi ve manevi tazminat istemlerinin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Davacılar dava dilekçesiyle, desteklerinin ölümünden dolayı cenaze ve defin giderleri ile destekten yoksun kalma nedeniyle maddi tazminat ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

6100 sayılı HMK 297/2. maddesi uyarınca; (1086 sayılı HUMK 388. maddesi) hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Şu durumda, mahkemece, davacıların cenaze ve defin gideri istemleri hakkında bir hüküm kurulmamış olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

6100 sayılı HMK 297/2. maddesi uyarınca; (1086 sayılı HUMK 388. maddesi) hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Şu durumda, mahkemece, davacıların cenaze ve defin gideri istemleri hakkında bir hüküm kurulmamış olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

b- Davacılardan E.. U.., maktülün kardeşi olup dava dilekçesi ile 250 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davacının maddi tazminat istemi reddedilmiş, manevi tazminat istemi hakkında ise bir hüküm kurulmamıştır. Yukarıdaki bentte açıklanan nedenle davacı E.. U..'ın manevi tazminat istemi hakkında bir hüküm kurulmaması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

c- Davacılardan D.. U.. maktülün annesi olup dava dilekçesi ile 500 TL maddi, 7.500 TL manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davacı D.. U.. yargılama sırasında vefat etmiştir. Mirasçıları tarafından açtığı dava takip edilmiştir. Şu durumda, davacı D.. U.. için manevi tazminat istemi ile ölüm tarihine kadar hesaplanan maddi tazminat istemi hakkında bir karar verilmelidir. Maddi tazminat isteminin zaten dava açmış bulunan mirasçılarının veraset ilamındaki hisselerine karşılık gelen tutarı ve manevi tazminat istemi hakkında bir karar verilmemiş bulunması da bozmayı gerektirmiştir.

d-Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince, olayın gelişim biçimi, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat tutarları az olmuştur. Daha üst düzeyde bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olaya gelince, olayın gelişim biçimi, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat tutarları az olmuştur. Daha üst düzeyde bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

e- Davacı S.. A.. maktülün gayri resmi nikahlı eşidir. Davacı S.. A.. yararına hesaplanan destek tazminatından %72 oranında yeniden evlenme şansı indirimi yapılmıştır. Dosya arasında bulunan ilk hesap bilirkişisi raporunda ise bu oran %37 olarak esas alınmıştır. Yerleşik yargı içtihatları uyarınca sağ kalan eş yönünden yeniden evlenme şansı indirimi konusunda Askeri Yüksek İdare Mahkemesi tablosu kullanılmaktadır. Şu durumda, mahkemece, hatalı bilirkişi raporu ile hüküm kurulmuş bulunması doğru olmamış, kararın gösterilen nedenle dahi bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda ( 2/a-b-c-d-e ) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle bozulmasına, bozma nedenine göre davacıların peşin harcın iadesi, yargılama giderlerinin paylaştırılması ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, diğer temyiz itirazlarının ise ilk bentteki nedenlerle reddine

ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/6345, Karar No: 2024/7922, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6345 E.  ,  2024/7922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/446 Esas, 2024/474 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.01.2024 Tarihli ve 2023/2810 Esas, 2024/278 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin ......., Mahallesi 841. Sokak No:49 Sivas olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.03.2024 Tarihli ve 2024/446 Esas, 2024/474 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresini ......,Mahallesi 841. Sokak No:49 ......,/Erzincan olarak beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

...'nün 31.10.2023 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini İ......., Mahallesi 841. Sokak No:49 Merkez/Erzincan olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12323, Karar No: 2014/11049, Tarih: 25.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/12323 E.  ,  2014/11049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal ile sanık ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanmasına yer olmadığına ilişkin mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, 50/1 maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4478, Karar No: 2018/5772, Tarih: 04.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4478 E.  ,  2018/5772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/532, Karar No: 2015/1187, Tarih: 04.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/532 E.  ,  2015/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun vazife esnasında faili gayri muayyen şekilde kastın aşılması suretiyle öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Katılanların duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK’nın 318.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2)Sanıklar ..’ın maktül ...’i memurun vazife esnasında faili gayri muayyen şekilde kastın aşılması suretiyle öldürme suçları yönünden elde edilen delillere göre; CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca, mahkumiyete yeter nitelik ve derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin kararın maddi gerçeğe, usule ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hata yapıldığına, eksik incelemeye, sübuta vesaireye yöneltilen, takdire ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, bozma üzerine verilen hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 04/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6819, Karar No: 2022/3977, Tarih: 24.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6819 E.  ,  2022/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.07.2020 tarih ve 2020/329 E. - 2020/383 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 17.05.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin % 2.25 oranında ortağı olduğunu, diğer davalıların ise davalı şirkette ortak ve aynı zamanda davacının kardeşleri olduklarını, 2010 yılına kadar sağ olan anneleri ... adına kayıtlı olan ... Lokanta Ferdi işletmesinin Samsun Ticaret Mahkemesi'nin 2010/74 esas sayılı dosyası ile öz sermayesinin 11.510,53 TL olarak tespit edildiğini, aslında işletmenin 747.372,66 TL aktifi olduğunu, davalıların muhasebe oyunları ile işletmenin öz sermayesinin düşük gösterdiklerini, daha sonra bu işletmeyi 11.510,53 TL ayni sermaye değeri ile davalı şirkete sermaye olarak getirdiklerini, davalı ortakların bununla da kalmayarak alınan kararlada müvekkil yerine taklit imza atmak suretiyle sahtecilik yaptıklarını, müvekkilin son zamanlara kadar bu durumdan haberi olmayıp yıllardır emek verdiği işletmeyi hala aile şirketi olarak ve eşit hisse ile işletildiğini sanmakta olduğunu ileri sürerek, öncelikle davalı şirkete ayni sermaye olarak konulan ... Lokanta Ferdi işletmesinin davalı şirkete katılma anındaki gerçek öz sermaye değerinin ve ayni sermaye olarak katıldığı davalı şirketin gerçek kuruluş sermayesinin ve ortakların katılım paylarının tespiti ile bu tespite göre sicile tesciline, davalılar ... ve ... adına fazladan tescil edilen davalı şirket hisselerinin iptali ile müvekkilin %2.25 olan hissesinin tespit sonucu çıkacak gerçek duruma göre sicile tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; zamanaşımı def’inde bulunmuş, murisin şahsi işletmesinin müvekkili davalı şirkete ayni sermaye olarak konulması için mahkeme vasıtasıyla öz sermayesinin tespitinin yapıldığını, buna göre belirlenen muris ...'ın hissesinin Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, davacı yanın anılan hisse oranına göre şirketten kar payı aldığını ve hissedar olarak kararlara imza attığını, davacının bu hisse devrine 3 yıldır herhangi bir itirazda bulunmadığını, Samsun Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/74 Değişik sayılı dosyasında ...'a ait şahsi işyerinin öz sermayesinin doğru olarak hesaplandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde, şirkete ayni sermaye olarak konulan işletmenin satıcılara borçlar hesabında görülen pasif değerin faturalara dayandığı anlaşılmakla bu kalem hesabı yönünden isabetsizlik olmadığı, ancak ortaklara borçlar hesabında gözüken 228.534,63 TL’nin ise örtülü sermaye olması nedeniyle bilançonun aktif hesabında bulunması gerektiğinden, işletminin şirkete katılma anında gerçek işletme değerinin 240.045,06 TL olduğunu ve en nihayetinde, kuruluş anında davalı şirketin gerçek kuruluş sermayesinin 328.045,06 TL olduğunun anlaşıldığı ve tespit edilen bu gerçek sermaye değerine göre şirket ortaklarının davalı şirketteki hisse adetlerinin ve ortaklık oranlarının bilirkişilerce hesaplanan şekilde olması gerektiği gerekçesiyle, bilirkişi raporlarının alınmasından sonra davalılar vekili tarafından, işletmenin ortaklara borçlar hesabında gözüken borcun aslında ortaklara borç olmadığı, dava dışı bankadan çekilen kredinin muhasebeleştirme işlemi sırasında ortaklara borçlar hesabına kaydedildiği, bu durumun muhasabe hatası olduğu ve davacının da bu duruma dayanarak hak elde etmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava dışı bankadan çekilen krediye ilişkin deliller ibraz etmişse de, bu savunma ve delillerinin cevap ve ikinci cevap dilekçesinde bulunmadığı ve davacı vekili de savunmanın genişletilmesine ve değiştirilmesine muvafakat etmediğinden bu savunmaya dahi itibar edilmeyerek davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalılar vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; mahkemece taraf delillerinin usulüne uygun olarak toplandığı, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli ve denetime açık olduğu, mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gereçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın davalılar vekilince temyizi üzerine Dairemizin 2019/3055 E- 2020/1145 K ve10.02.2020 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, uyulan bozma ilamı ve yargılama sonunda, davanın şirkete ayni sermaye olarak konulan işletmenin sermaye değerinin tespitine ilişkin olup, aynı mahkemenin 2010/74-46 Esas Karar sayılı D-iş kararı ile şirkete sermaye olarak konulan davacının annesine ait şahıs işletmesinin esas sermaye olarak şirkete katılması gereken değeri 11.510,53 TL olarak belirlenip bu kararın kesinleştiği, HMK'nun 114/1-i maddesi gereği kesin hüküm dava şartı olup, resen incelenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Mahkemece, davanın kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi halinde davalı vekili lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2 ve 13. maddeleri gereğince maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, davacı vekilinin bu yöndeki temyiz isteminin kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının 3.bendindeki “31.413,15 TL” miktar kısmının kaldırılarak yerine “maktu 3.400 TL” rakam ve sözcük dizisinin yazılarak hükmün düzeltilmiş bu haliyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan "31.413,15 TL" rakam ve yazısı çıkarılarak yerine "maktu 3.400 TL" rakam ve yazısı yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/117, Karar No: 2007/184, Tarih: 05.02.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/117 E.  ,  2007/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Davacı Hazine’nin bildirdiği bütün tapu kayıtları da getirtilerek tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının yerel bilirkişi kurulu ile teknik bilirkişi aracılığı ile mahalline uygulanması, kayıtların haritası bulunduğu takdirde tatbik edilmesi, nizalı yer ile 229 parsel arasındaki ortak sınırda ayırıcı unsurun bulunup bulunmadığı hususunda olaylara dayalı bilgi alınması, ortak sınırda değişme olduğu sonucuna varıldığı takdirde tarafların dayanaklarını oluşturan tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parseller ile tapu kayıtlarının miktarları arasında uygunluk olup olmadığı belirlenerek uygunluk olmadığı takdirde orantı kurulmak suretiyle kayıt kapsamlarının belirleneceğinin göz önünde tutulması, komşu parsel tutanak ve dayanaklarının ve davacı Hazine tapusunun revizyon gördüğü parsellere ait tapu kayıt örneğinin celp edilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı Hazine’nin davasının reddine, çekişme konusu 231 parselin veraset ilamına göre ... mirasçıları adlarına tesciline, tapulama tesbitinden sonra yapılan satışların Tapu Sicil Müdürlüğünde gözetilmesine ve hisse alanlar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 5.2.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.