muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18736, Karar No: 2020/6553, Tarih: 22.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18736 E.  ,  2020/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 22.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25431, Karar No: 2018/11658, Tarih: 12.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25431 E.  ,  2018/11658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında sanık adının işletme ismi olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İİK’nın 345/a maddesinde düzenlenen sermaye şirketlerinin iflasını istememek suçunun ancak sermaye şirketlerinde iflası istemek yetkisi bulunanlar tarafından işlenebileceği, takip borçlusunun sermaye şirketi olmayıp tüzel kişiliği dahi bulunmayan işletme olduğu gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, takip borçlusunun sermaye şirketi olması ve İİK’nın 345/a maddesine aykırılık suçundan şikayet bulunması halinde esasa yönelik olarak borçlu sermaye şirketinin; defterleri, belgeleri, banka hesapları ve kesinleşmiş icra takiplerindeki borç miktarları araştırılıp bunlar üzerinde bilirkişi araştırması yaptırılması gerektiği gözetilmeden şikayet dilekçesinde İİK’nın 351. maddesi kapsamında delil belirtilmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi hüküm sonuç itibarıyla doğru olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA 12/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4780, Karar No: 2014/2770, Tarih: 05.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4780 E.  ,  2014/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ...'ın eziyet suçundan mahkûmiyetine, sanık ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Kayden 29.11.1990 doğumlu olup, 05.11.2008 tarihli celsede 18 yaş içerisinde olan ve şikâyetten vazgeçen mağdurun hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan zorunlu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin sanık ... hakkında eziyet suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan,sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4488, Karar No: 2013/8146, Tarih: 21.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4488 E.  ,  2013/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; nüfus kayıtlarında miras bırakan babasının .... olarak kayıtlı olduğu halde 73 ada 50, 72, 112 ada 61, 285 ada 7, 429 ada 4, 5, 447 ada 9, 467 ada 1 parsel sayılı taşımazların tapu kayıtlarında soyadının .... olarak yazıldığını belirterek , anılan parsellere ait tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına göre düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı kurum; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı .Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7272, Karar No: 2017/2991, Tarih: 06.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/7272 E.  ,  2017/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Tefecilik

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanık ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1-) O yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı yağma suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı tefecilik ve yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükümlülüğün kesin nitelikte olduğu ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasının olanaklı olmadığı gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kurulan hükümden “TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12938, Karar No: 2019/2815, Tarih: 22.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12938 E.  ,  2019/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-... Asliye Ceza Mahkemesine ait 2014/141 Esas sayılı dosyanın ilgili yerden getirtilmesi,

2-Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski memleket haritasına esas hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra hükme esas bilirkişi raporunda değerlendirilmesi yapılan 1953 tarihli hava fotoğrafı ile birlikte; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması, alınacak bütün cevabi yazıların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/04/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16537, Karar No: 2014/7321, Tarih: 11.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/16537 E.  ,  2014/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/74161

Mahkemesi : İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25.12.2012

Numarası : 2011/183 - 2012/267

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz dilekçesinin içeriğinden uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmünün temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç adının ''başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması'' yerine "iftira" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

CMK'nın 218. maddesinin ikinci fıkrasındaki "Kovuşturma evresinde mağdur veya sanığın yaşının ceza hükümleri bakımından tespitiyle ilgili bir sorunla karşılaşılması halinde; mahkeme, ilgili kanunda belirlenen usule göre bu sorunu çözerek hükmünü verir.'' şeklindeki düzenlemeden de anlaşılacağı üzere; ceza yargılaması sırasında suçtan zarar görenle sanığın yaşının düzeltilmesi görevinin ceza mahkemesine ait bulunduğu, bu kişilerin doğum tarihlerine ilişkin kaydın gerçeği yansıtmadığının ileri sürülmesi veya gözlemlenmesi halinde ceza hakiminin bu hususu çözümlemesi gerekmektedir.

Ceza mahkemesi Nüfus Kanununda öngörülen yöntemi izleyerek yaşı düzeltilecek kişinin vücut yapısını gözlemleyip, hakkında bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişi raporu aldıktan ve geçerli diğer delilleri topladıktan sonra gerçek yaşını saptayarak bir sonuca varacaktır. Yukarıda da açıklandığı üzere gerek yerleşmiş yargısal kararlarda, gerekse öğretide, hukuk mahkemelerinden verilmiş kesinleşen mahkeme kararlarının ceza yargıcını bağlamayacağı esası kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde;

İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.07.2002 tarih, 2001/492 esas, 2002/346 karar sayılı ilamıyla sanığın doğum tarihi 15/07/1994 iken 15/07/1990 olarak daha sonra da Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.12.2002 tarih, 2012/94 esas, 2012/1135 karar sayılı ilamıyla 15/07/1992 olarak düzeltilmiştir. Doğum tarihinde ortaya çıkan çelişkinin giderilmesi amacıyla sanığın gerçek yaşının tespiti bakımından bu davaya özgü olarak yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma yapılarak suç tarihindeki gerçek yaşı tespit edilip, sonucuna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2269, Karar No: 2022/5206, Tarih: 23.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2269 E.  ,  2022/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vd. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, istinaf başvurusu üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı ... vd. vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, anataşınmazda zemin, 1. kat, 2. kat ve 3. kat olmak üzere her bir katta bir bağımsız bölüm olmak üzere toplam 4 bağımsız bölüm bulunduğu, tapu müdürlüğünden gelen evraklara göre taşınmazda çatı katı için 16/108 hisse karşılığı 1959 yılında şahsi irtifak hakkı kurulduğu, diğer bağımsız bölümler yönünden ise şahsi irtifak hakkı kurulup kurulmadığına ilişkin bir bilgi ve belgenin gönderilmediği, 1968 yılında kat mülkiyetinin kurulduğu ve çatı katı için 16/108 arsa payı verildiği, bu yönü ile 1959 yılındaki şahsi irtifak hakkı karşılığı yönünden verilen arsa payında bir değişikliğin olmadığı, belediyeden mimari projenin getirtilmediği, çatı katının tapu müdürlüğünden gelen kat mülkiyeti kuruluş evraklarında çekme kat olarak görüldüğü (fotoğrafta), ancak dosyaya sunulan fotoğraflarda çekme katın tam kat olarak görüldüğü, dosya içerisinde ise bir tadilat projesinin bulunmadığı, bilirkişi raporunda ise bu hususlarda bir açıklama ve değerlendirmenin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 3. maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, veya kat irtifakı, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarınınbağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

1- Mahkemece belediye başkanlığından mimari proje ve şahsi irtifak hakkı kurulduğu tarihteki bütün evrakın tapu müdürlüğünde getirtilerek 1959 yılında tüm bağımsız bölümler yönünden şahsi irtifak hakkının kurulduğunun anlaşılması halinde değerlendirmenin 1959 yılına göre yapılması gerektiği düşünülmeden ve arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan ve arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler belirlenmeden, bağımsız bölümlerin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda gerekli değerlendirme ve gerekçeyi içermeyen rapora göre, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Ayrıca;

2- Taşınmazın tapu kayıt bilgilerine yer verilmeden arsa paylarının düzletilmesine karar verilmek suretiyle HMK'nın 297. maddesine aykırı, infaza elverişsiz karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi'nin 16/11/ 2019/1578 E. - 2021/2489 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, İstanbul Anadolu 9. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 07/02/2019 tarih ve 2017/935 E.- 2019/112 K. sayılı kararının BOZULMASINA, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesine, dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 23/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/57423, Karar No: 2014/6682, Tarih: 04.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/57423 E.  ,  2014/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/308478

Mahkeme : ADANA 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 14/05/2010– 2008/1151 esas ve 2010/653 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 04.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4403, Karar No: 2022/3139, Tarih: 26.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4403 E.  ,  2022/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanununla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1)Bu Kanun değişikliğine göre, muhattabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2)Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilmemesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kunununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nin 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nin 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 26.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.