muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1520, Karar No: 2018/227, Tarih: 18.01.2018

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır.

Somut olayda; davacı ...’in 26/10/2004 tarihinde eşi ...'tan boşandığı, 14/09/2011 tarihinde vefat eden babasından dolayı yetim aylığı bağlandığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 14/02/2014 tarih ve 2014/AY/20 sayılı rapora göre davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak Kurumca 25/10/2011-18/09/2014 dönemi ödenen 4.928,79 TL tutarında aylıklar ve işleyen faizinin borç çıkarıldığı, Kurum tarafından ... 1. İş Mahkemesinin 2015/111 esasına kayden açılan konusu ve tarafları aynı , itirazın iptali davasının bu dosyayla birleştirildiği, Bölge Adliye Mahkemesince “icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkin birleşen dava yönünden KESİN olmak üzere” red kararı verilmesinin davanın niteliği itibariyle yerinde olmadığı, anlaşılmıştır.

14/02/2014 tarih ve 2014/AY/20 sayılı denetmen raporunda; davacı ve eşi ...’un birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için ... ilçe Jandarma Komutanlığından araştırma yapılmasının istenildiği, gönderilen tutanakta; ... .../... adresine gidildiği, adreste hak sahibi ...'in kızı ... ve oğlu ... ile birlikte ikamet ettiği, konutun yaklaşık 10 metre uzağında bulunan baraka tarzı tek odalı yerde ...'un yaşadığının belirtildiği, denetmence davacı ve boşandığı eşinin 25/11/2006 tarihinden itibaren ... .../... adresinde kayıtlı olduklarının tespit edildiği, bu nedenle birlikte yaşadıkları kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

03/06/2014 tarihli Jandarma tutanağında; davacının 2000 yılından beri ... .../... adresinde kızı ve oğluyla ikamet ettiği, ...’un ise 2014 Mart ayı içinde ikametini....../... adresine aldırdığı,arada 44 numaralı eve gelip gittiği, çoğunlukla No:46 ‘da kaldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

30/05/2014 tarihli muhtar tutanağında ; ... ... adresinde ...’in ikamet ettiği, ...’un 2014 Mart ayından itibaren burada ikamet ettiği belirtilmiştir.

03/06/2014 tarihli Jandarma tutanağında; davacının 2000 yılından beri ... .../... adresinde kızı ve oğluyla ikamet ettiği, ...’un ise 2014 Mart ayı içinde ikametini....../... adresine aldırdığı,arada 44 numaralı eve gelip gittiği, çoğunlukla No:46 ‘da kaldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

30/05/2014 tarihli muhtar tutanağında ; ... ... adresinde ...’in ikamet ettiği, ...’un 2014 Mart ayından itibaren burada ikamet ettiği belirtilmiştir.

Sonuç olarak; Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen raporun içeriği, davacı ve eşinin kaldıkları ikametlerin mahiyetleri, davacı ve boşandığı eşinin 25/11/2006 tarihinden itibaren aynı adreste kayıtlı olmaları, davacının eşinin 2014 Mart ayı içinde jandarma araştırmasından sonra ikametini aynı bahçe içinde 10 m uzaklıktaki ... .../... adresine aldırmasının, savunma geliştirmek anlamında olması, davacının eşinin No:44 adresinde 2012 ‘den beri elektrik aboneliği olması, tüm bu kayıtları doğrulayan muhtar tanık ...’nın beyanları, birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi yönde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

O halde, davalı ... vekilinin temyiz başvurusunun kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

G)SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1571, Karar No: 2016/6189, Tarih: 17.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1571 E.  ,  2016/6189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanıklar hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, farklı takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden sanıklar hakkında hangi yıl olduğu da belirtilmeden yazılı şekilde tek mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

2-)5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suç konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. 5237 sayılı TCK'nun “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hâkimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir. Ancak, Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca, hükümde bu takdirin denetimine olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Bu anlamda; yasa metinlerdeki ifadelerin tekrarı, bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütlerin somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe, yeterli bir gerekçe olarak kabul edilemez.

Bu açıklamalar ışığında sanıkların üzerine atılı sahte fatura düzenleme suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olay incelendiğinde; sahte faturanın birden fazla olmasından bahisle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş ise de birden fazla fatura düzenlenmesinin zaten TCK’nın 43. maddesine konu edilmiş ve artırım yapılmış olduğu anlaşılmakla aynı gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılarak sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14450, Karar No: 2015/886, Tarih: 22.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14450 E.  ,  2015/886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ..., davacı ..., davalı ... ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında yaya olarak bulunan müvekkillerinin çocuğu ve kardeşi ...'nın vefat ettiğini, müvekkillerinin ...'nın desteğinden yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla davacı anne ve baba için ayrı ayrı 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 15.000,00 TL manevi tazminatın, diğer davacı kardeşler için ise ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...; olay günü acil bir hastayı götürmek için belediye aracını kullandığını, davacılarla daha önce barışmış olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediye Başkanlığı; alacağın zamanaşımına uğradığını, müteveffanın yaşı itibariyle ailesine katkısı olamayacağını, müteveffanın asli kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 2.661,89 TL, davacı ... için 2.306,68 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı anne ve baba için ayrı ayrı 3.750,00 TL, davacı kardeşler için ayrı ayrı 1.250,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ..., davacı ..., davalı ... ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı ..., davacı ..., davalı ... ve davalı ... Belediye Başkanlığı'nın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına ve aşağıda dökümü yazılı 973,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16276, Karar No: 2022/6018, Tarih: 28.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/16276 E.  ,  2022/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 01/03/2022 Çarşamba günü taraflar adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalının, davacıyı kasten yaraladığını ve sol gözünde kalıcı görme kaybı oluştuğunu, ceza dosyasında davalının mahkumiyetine karar verildiğini, bu olay nedeniyle davacının maddi ve manevi kayıplara uğradığını belirterek, zararının karşılanması talebiyle maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davacının alkollü olarak davalıya hakaret etmesi nedeniyle davalının haksız tahrik altında eylemi gerçekleştirdiğini, davacının gözüne zarar verme kastı olmadığnı, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davacının halen çalışmaya devam ettiğini ve bir kaybı da bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; davalının eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davalının istinaf başvurusu üzerine de bölge adliye mahkemesince kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir .

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge

adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 8.501,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29273, Karar No: 2016/2359, Tarih: 03.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/29273 E.  ,  2016/2359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 158/1-f, 35, 52/2-4, 53 maddeleri ikişer kez uygulanarak)

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçlarından sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümleri, sanıklar müdafiileri (ve sanıklar) sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma-kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiileri (ve sanıkların) mahkûmiyetlere yeterli delil olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmamasının usul-kanuna aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların ...Valiliğinden aradıklarını (vali yardımcısı ... veya Valilik özel kalem müdürü ...) iki ayrı hasta için yardım kampanyası başlattıklarını söyledikleri mağdurlardan belli miktarlarda paraları verdikleri ayrı banka hesaplarına yatırılmasını, farklı suç tarihlerinde istemeleri eylemlerinin, banka hesaplarının ödeme aracı, telefonların ise iletişim aracı olarak kullanılmış olması nedeniyle TCK'nın 158/1-f maddesinde tanımlanan nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu değil, aynı Kanunun 157 maddesinde tanımlanan "basit dolandırıcılığa teşebbüs" suçlarını oluşturacağının nazara alınmayıp, suç vasıflarının tayininde yanılgıya düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri (ve sanıkların) temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2991, Karar No: 2023/6726, Tarih: 22.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2991 E.  ,  2023/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/333 Esas, 2022/200 Karar

HÜKÜM : Dava Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/521 E., 2019/941 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili bankanın Ostim ... Ankara Şubesi ile davalı ... Gayrimenkul Yatırım inşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. arasında imzalanan sözleşmeleri ... İnşaat Enerji Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. ve ...'ın müteselsil kefil olarak imzaladığını, kredi borcunun kat edilerek nakdi ve gayrinakdi kredi borç tutarının depo edilmesi talebiyle ihtarname tebliğ edildiğini, borcun ödenmemesi üzerine alacağın tahsilini teminen başlatılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini, davalı ... Gayrimenkul Yatırım İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. lehine verilen 13.10.2016 tarihli 21.500,00 TL ve 05.10.2015 tarihli 238.500,00 TL tutarındaki teminat mektubunun 24.04.2018 tarihinde tazmin edildiğini, 260.000,00 TL tutarındaki depo talebi şeklindeki alacağın, nakdi alacağın tahsili talebiyle devam ettiğini iddia ederek itirazın iptali ile takibin devamına, % 20 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın alacak talebinin gayri nakdi kredi 1.451.220,00 TL meri teminat mektubu bedeli ve 4.230,00 TL çek yaprağı bedeli ile 1.855,32 TL nakdi alacak olduğunu, teminat mektuplarının iş tamamlandığında iade olacağı, çek bedellerinin de muaccel olmadığını, nakit tutarın ise yanlış hesaplandığı ve hatalı faiz uygulandığını, davalı kefil ...'ın şahsi bir borcu olmadığını, davalı kefillerin kefalet beyanları usule aykırı alındığından geçerli kefalet olmadığını, kefillerin kendi temerrütlerinden sorumlu olduğunu, kefillerden talep edilen tutarın haksız olduğunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 583 üncü maddede belirtildiği, faiz oranının fahiş olduğunun dikkate alınması gerektiğini, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 17.05.2007 tarihli 2007/8243 K. sayılı kararında bu hususun belirtildiğini bildirerek davanın reddine, asıl alacağın % 20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının bilirkişi raporunda belirtilen nakit alacağa, teminat mektuplarının nakde çevrilmesi nedeniyle doğan nakit alacağa tüm davalıların, nakde çevrilmeyen meri teminat mektuplarının ve çek sorumluluk tutarlarının depo talebinden ise krediyi kullanan borçlu şirketin sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalıların 1.853,62 TL asıl alacağa yapmış oldukları itirazın iptaline, kabul edilen bu miktara takip tarihinden itibaren yıllık %22 ,10 temerrüt faizi ve faizin BSMV uygulanarak davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, kabul edilen asıl alacak miktarının %20'si oranında hesaplanan 370,72 TL inkar tazminatının davalılardan alınmasına, 21.500,00 TL'lik ve 238.500,00 TL'lik teminat mektuplarının nakde çevrilmesi nedeniyle 260.000,00 TL'nin tazmin tarihi olan 24.04.2018, 587.220,00 TL'lik teminat mektubunun nakde çevrilmesi nedeniyle tazmin tarihi olan 17.09.2018 tarihinden itibaren işleyecek yıllık %22,10 temerrüt faizi ve faizin BSMV'si ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, bakiye meri teminat mektubu tutarı olan 608.060,00 TL'nin davalı asıl borçlu ... Gayrimenkul Yatırım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden tahsili ile faiz getirmeyen bir banka hesabında depo edilmesine, davalı kefiller hakkında bakiye meri teminat mektubu tutarı ile ilgili depo talebinin reddine, davacının zorunlu çek bedeli yönünden talebinin kısmen kabulü ile iki çekle ilgili talep tarihindeki zorunlu ödeme tutarı olan 2.820,00 TL'nin davalı asıl borçlu ... Gayrimenkul Yatırım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden tahsili ile faiz getirmeyen bir banka hesabında depo edilmesine, bir çek iade edildiğinden konusuz kalan bu çekle ilgili depo talebi yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, çek sorumluluk tutarı ile ilgili diğer davalılar hakkındaki talebin reddine, davacının fazlaya ilişkin tüm istemlerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu alacağın dayanağı olan genel kredi sözleşmesinin 2-c, 9-i, 20-e ve 24-b maddeleri gereğince kefillerinde meri teminat mektupları bedelleri ve çek sorumluluk bedellerinin depo edilmesinden sorumlu olduklarını bildirerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilleri aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kefaletin geçerli olduğunun çekişme konusu olmadığı yönündeki mahkeme gerekçesinin de hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilleri aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kefaletin geçerli olduğunun çekişme konusu olmadığı yönündeki mahkeme gerekçesinin de hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı banka ile davalı ... Gayrimenkul Ltd. Şti arasında 17.12.2014 tarihli 500.000,00 TL limitli ve 2.500.000,00 TL limitli genel kredi sözleşmeleri akdedildiği, diğer davalıların sözleşmeleri müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıkları, kefaletlerinin geçerli olduğu, davacı banka tarafından asıl borçlu ve kefillere yönelik 17.01.2018 tarihli hesap kat ihtarı ile nakdi kredi borcun ödenmesi ve gayrinakdi kredi bedellerin depo edilmesi için 1 gün süre verildiği, ihtarnamenin davalıların tamamına 19.01.2018 tarihinde tebliğ edildiği, davacı bankaca ihtarname ile verilen 1 günlük atıfet süresi beklenmeksizin 18.01.2018 tarihinde işbu dava konusu icra takibinin başlatıldığı, alacaklının borçluya atıfet süresi tanıması halinde borcun ödenmesi atıfet süresinin sonuna kadar ertelenmiş olacağı, verilen atıfet süresi sona ermeden de ödeme süresi bitmeden icra takibine geçilmesi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesine aykırı olduğu, icra takibinin erken başlatıldığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı bulunarak taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalıların istinaf dilekçesinde muacceliyet süresinin uzadığı itirazını istinaf sebebi olarak ileri sürmediğini, bu nedenle resen bu hususun gözetilemeyeceğini, emsal içtihatlarda da istinaf sebebi yapılmayan hususun resen gözetilemeyeceğine işaret edildiğini, davalıların alacağın muaccel olmadığı bakımından süresiz şikayet hakkı bulunmasına rağmen bu hususta takibin iptalini istemediğini, borcun ödemesinin halen yapılmadığını, ihtarnamenin sadece borçluları temerrüde düşürmek amacını taşıdığından sadece temerrüt tarihinin belirlenmesinde esas alınarak karar verilmesi gerektiğini, davanın reddinin kamu düzenine aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.