muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16467, Karar No: 2012/18384, Tarih: 09.07.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/16467 E.  ,  2012/18384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık-memura yalan beyanda bulunmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ...'e atılı memura yalan beyanda bulunmak suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerine göre hesaplanan yedi yıl altı aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanıkların müştekiye ait aracın camını kırıp sağ ön koltuk üzerinde bulunan cep telefonunu çaldıklarının iddia edildiği olayda, 11.07.2004 tarihli yakalama teslim tutanağında, “imam usta” adlı restaurant önünde kimlikleri tesbit edilmeyen vatandaşların hırsız yakaladıklarının anons edilmesi üzerine olay yerine intikal edildiğinde... plaka sayılı otonun sol şöför kapısının camının kırık olduğu vatandaşların otonun camını kıran şahısları iki sokak ileride bulunan 10 nolu sokak içerisinde yakaladıklarını belirtmeleri üzerine belirtilen sokağa intikal edildiğinde daha sonra açık kimlikleri tespit edilen... ve ... isimli şahısların vatandaşlar tarafından teslim edildiğinin belirtilmesi sanıkları yakalayan vatandaşların suç tarihinden bu güne kadar geçen süre itibariyle de kimliklerinin tesbitinin mümkün olmaması karşısında tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine müştekinin ifadesinde, sıfır kilometre olarak aldığını, hiçbir parçasını değiştirmediğini, bütün parçalarının orijinal olduğunu belirttiği Megane marka 2000 model aracın Yargıtay uygulamaları da gözetilerek kırılan ön kapı camının orijinal olmadığına dair herhangi bir iddianın da ileri sürülmemesi karşısında muhkem olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8620, Karar No: 2024/5789, Tarih: 30.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/8620 E.  ,  2024/5789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/89 E., 2021/647 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1. Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2014/417 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1'er yıl 8'er ay hapis ve 80,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2014/417 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2018/2892 Esas, 2021/1680 Karar sayılı kararı ile, ... suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, katılanın aracını satmak için internet üzerinden ilan verdiği, sanık ...’nin alıcı olarak katılan ile irtibata geçtiği ve öncesinde katılan ile yaptığı görüşme sonucu aracı alacağını söylediği, suç tarihinde aracın satım işlemleri için sanıklar Şinasi ile sanık ...’ın katılan ile buluştukları, sanık ... aracın parasını birazdan getireceklerini, kendisinin bir işi olduğunu söyleyerek katılan ile sanık ...’i devir işlemleri için notere yönlendirdiği, katılan ile sanık ...’in devir işlemlerini yaptıktan sonra paranın gelmesini bekledikleri sırada, sanık ...’nin hile ile aracın anahtarlarını alarak katılanın yanından ayrıldığı, diğer sanığın da bir süre katılanın yanında kalarak onu oyaladığı esnada katılanın aracını para ödemeksizin fiilen ve resmen elinden alıp haksız menfaat temin ettikleri ve noter vekaletnamesi ile devir işlemlerini yaptıklarından kamu kurumu niteliğindeki noterin aracı kılınması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanıkların kamu kurum ve kuruluşlarının maddi varlığı kullanılmaksızın haksız menfaat temin etmekten ibaret eylemlerinin, hükümden sonra, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesinde belirtilen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması ... nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2021 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/647 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10'ar ay hapis ve 80,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Bozma üzerine, Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2021 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/647 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10'ar ay hapis ve 80,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın dolandırıcılık suçuna iştirak ettiğine ve diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içinde olduğuna ilişkin somut delil bulunmadığına, araç satışı için anlaşan sanık ... ve katılan ...'a yardımcı olmak için devrin kendi üzerine yapılmasını kabul ettiğine, daha sonra diğer sanıkların dolandırıcılık kastıyla hareket ettiğini anlayınca katılanın dolandırılmasına engel olmaya çalıştığına, sanık ... ile kendisini tanıştıranın da sanık ... olduğuna, diğer sanıklar hakkında kurulacak hükümden bağımsız olarak beraatine karar verilmesi gerektiğine, diğer sanıkların fiilleri nedeniyle mağdur olan sanığın cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, açıklanan ve re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulmasına,

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; satış işleminin katılan ile diğer sanıklar arasında gerçekleştiğine, kaldı ki dolandırıcılık suçunun unsurlarının da oluşmadığına, sanığın suçun işlenmesine yönelik bir eylemi bulunmadığına, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmamasına, eksik inceleme neticesinde verilen kararın açıklanan ve re'sen nazara alınacak nedenlerle bozulmasına,

Sanık ...'in temyiz isteği; dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığına, taraflar arasındaki alışverişin rızaya dayalı olduğuna ve tarafların özgür iradesi ile gerçekleştiğine, beraatine karar verilmesine, kararı temyiz ettiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek noter satışından sonra satış bedelini ödeyeceklerini söyleyerek katılana ait aracın devrini sağlamak suretiyle üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanıkların aşamalardaki, birbirlerine suç isnadına ve üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediklerine yönelik savunmalarına dosya kapsamı karşısında itibar edilmediği anlaşılmıştır.

3. Dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği ancak taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde sanıklar hakkında gerekçeleri açıklanarak ve takdiren erteleme, seçenek yaptırımlara çevirme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve aracı rızaen teslim etmediklerinden etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

3. Dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği ancak taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde sanıklar hakkında gerekçeleri açıklanarak ve takdiren erteleme, seçenek yaptırımlara çevirme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve aracı rızaen teslim etmediklerinden etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek inceleme yapılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2021 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/647 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20501, Karar No: 2023/6039, Tarih: 08.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/20501 E.  ,  2023/6039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/200 E., 2021/876 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi-Davacının istinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/1151 E., 2018/477 K.

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat davasıdan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 27.04.2015 tarihinde davalı ... şirketince Karayolları Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası yapılan araç ile davacının yolcu olarak bulunduğu aracının karıştığı çift taraflı trafik kazasında, davalının sigortaladığı araç sürücüsünün tam kusuru nedeniyle davacının yaralandığını ve malul kaldığını iddia ederek açtığı belirsiz alacak davası ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 05.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 16.11.2017 tarihli bedel artırım dilekçesiyle geçici iş görememezlikten kaynaklanan maddi tazminat istemini 13.733,27 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının uğradığını iddia ettiği zararları ispat etmesi gerektiğini ayrıca kabul anlamına gelmemekle birlikte müvekkili şirketin sorumluluğunun trafik poliçesindeki limit ve sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu, kusur durumunun tespiti için dosyanın Adli Tıp Kurumuna sevk edilmesi gerektiğini, işbu rapor temin edildiğinde de görüleceği üzere davaya konu kazanın oluşumunda sigortalı araç sürücüsüne atfı kabil kusur bulunmadığını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, tazminatın hesaplanması için dosyanın aktüer siciline kayıtlı aktüerya uzmanına gönderilmesi gerektiğini, ayrıca dava dilekçesinde belirtilen davacı gelirine itirazları olduğunu, davacının maaşının tespitine yönelik Sosyal Güvenlik Kurumunun kayıtlarının celbini istediklerini, dava açılmadan önce müvekkiline herhangi bir başvuru yapmadığını, temerrüt süresi, dava tarihinden itibaren değil delillerin tümünün müvekkili şirkete tebliği tarihinden itibaren 8 iş günü geçmesi ile başlayacağını, ayrıca dava konusu olayın haksız fiilden kaynaklandığını ve ticari iş niteliğinde olmadığını, bu nedenle davacı vekilinin avans faizine yönelik taleplerinin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sürekli iş göremezlik hâlinin olmadığı, 6 aylık geçici iş göremezlik döneminde memur olan davacının maaşı ve ödemelerini aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan maluliyet raporunun eksik inceleme ürünü olduğunu, davacının kaza nedeniyle kalıcı olarak malul kaldığını, kırıkların hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır derecede olduğunu, davacının aşçı olduğunu, sürekli ayakta kalması gerektiğini, kaza öncesine göre hareket etmesinin zorlaştığını, davacının devlet memuru olmasının geçici iş göremezlik zararı hesabına engel olmadığını, geçici iş göremezlik zararının iyileşme sürecinde mağdurda meydana gelen efor kaybı dikkate alınarak hesaplanması gerektiğini, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan herhangi bir ödeme almadığını, hükümde temerrüt tarihinden itibaren avans faizine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan ve kalıcı maluliyet bulunmadığını bildirir raporların hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunduğu, davacının kaza tarihinde memur olarak çalıştığı, 6 aylık geçici iş göremezlik süresi içinde maaş ve döner sermaye almaya devam ettiği, bu dönemde başkaca bir ek ödeme alacağı olmadığı, bir zararının doğmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin aşçı olarak çalıştığını ve sürekli ayakta durması gerektiğini ancak kazadan sonra bunu yapamadığını, mesleki maluliyetinin dikkate alınmadığını, davacının memur olması ve geçici iş göremezlik süresi içinde maaş ve döner sermaye payını almış olmasının geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddini gerektirmeyeceğini, efor kaybı olarak bu dönem için hesaplanması gerektiğini, davacının geçici iş göremezlik tazminatı adı altında ödeme almadığını, ücretinin aynen ödendiğini, rücuya tabi bir ödeme yapılmadığını, yapılan ödemenin geçici iş göremezlik tazminatından düşülemeyeceğini, bilirkişinin davacının geçici iş göremezlik tazminatı alamayacağına ilişkin hukuki değerlendirmede bulunduğunu, bilirkişinin görev sınırlarını aştığını, müvekkilinin bindiği aracın ticari araç olması sebebiyle avans faizi talebinin yerinde olduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe:

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 27.04.2015 tarihinde davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85, 88, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 54 üncü maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8233, Karar No: 2013/27616, Tarih: 19.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/8233 E.  ,  2013/27616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 04.10.2011 tarihli duruşmada şikayetçi olduğunu bildiren şikayetçi vekiline iddia ve delilleri sunma imkanı verilerek davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 238/2. maddesine aykırılık yapılması,

2- Hükümden önce yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. maddesi uyarınca sanık hakkındaki suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 73. maddesi gereğince şikayete bağlı hale getirilmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/588 esas sayılı dosyasının Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopiye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6322, Karar No: 2023/6909, Tarih: 15.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6322 E.  ,  2023/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/276 E., 2023/64 K.

KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen maluliyet oranı tespit ve tahsis istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, 5510 sayılı Kanunun 25’inci maddesi kapsamında malul sayılması, maluliyet aylığı bağlanması gerektiğini ve ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, Kurum tarafından davacının maluliyet oranının %21 olduğunun tespit edildiğini, ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda gerçekleştirilen Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının malulen emekli sayılamayacağını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.04.2021 tarihli ve2018/358-2021/162 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.12.2021 tarihli ve 2021/1754-2021/1936 Karar sayılı kararıyla; istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "...Yargılama safhasında yürürlüğe giren söz konusu mevzuat kapsamında da bir değerlendirme yapılması gerektiğinden, mahkemece 28.09.2021 tarihli Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği kapsamında, maluliyetin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi’nden rapor alınıp (maluliyetin varlığına dair tespit yapıldığı takdirde, daha sonraki bir tarih belirtilmediği sürece, maluliyet başlangıcının yönetmeliğin yürürlük tarihi olduğu gözetilmek kaydıyla) gerektiğinde en son Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu’ndan da rapor alınarak elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar