muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/430, Karar No: 2019/12440, Tarih: 29.05.2019

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir.

Feshin işletme, iş yeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında iş görme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli nedeni olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, iş yeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, iş yerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta davacıya tebliğ şerhinden 21.7.2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılan 20.7.2016 tarihli fesih bildiriminde ; "... Otomotiv A.Ş.nin üretim programları doğrultusunda 2016 yılı üretim programlarında görülen azalma nedeniyle ihbar tazminatınız ödenerek iş akdiniz İş Kanunu 17. maddesi gereğince feshedilmiştir " denilmiştir.

Davalı tarafça 24.01.2017 ve 27.01.2017 tarihli delil dilekçelerinin ekinde işletmesel karar ve 2015 Aralık ayında "... Otosan A.Ş.'nin 2016 yılı V363 projesindeki üretim adetlerinin düşmesi" gündem başlığı ile yapılan toplantı tutanağı dosyaya ibraz edilmiştir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında yazılı fesih bildiriminin dosya kapsamında bulunduğu ve 21.7.2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesi ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'nin gerekçelerinin bu yönüyle hatalı olduğu, davalı tarafça dosyaya ibraz edilen işletmesel kararın tutarlı biçimde uygulanıp uygulanmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı hususunun araştırılarak varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken araştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

G) SONUÇ:

G) SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararlarının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4630, Karar No: 2021/6393, Tarih: 14.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/4630 E.  ,  2021/6393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 20.04.2012 tarihli iddianame ile sanık hakkında, “2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame kapsamı dışına çıkılarak, “2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14754, Karar No: 2010/18255, Tarih: 04.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/14754 E.  ,  2010/18255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece dava dilekçesinin görev nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, ... Üniversitesi ... Tıp Fakültesi Hastanesinde hastabakıcı iken 16.04.2009 tarihinde emekli olduğunu, çalıştığı süre zarfında çeşitli bankalardan maaş, döner sermaye vs. ücret alacaklarını çektiğini, bu işlemler karşılığında kurumuyla bankaların yaptığı sözleşmeye rağmen kendisine bankanın promosyon adı altında vermesi gereken paranın çalıştığı kurumca alınarak kurum giderlerine kullanıldığını ileri sürerek, 2.000 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka ile yapılan protokol çerçevesinde tahakkuk ettirilen promosyon bedelleriyle kurum demirbaşına kaydedilen bilgisayarlar satın alındığını, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini bildirerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davalının kamu tüzel kişiliğine sahip kamu hukuku kurallarına bağlı olarak faaliyet sürdüren üniversite olduğundan 2577 sayılı yasanın 2.maddesi uyarınca idari yargı yerinde dava açılması gerektiğinden dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı kurumda çalışırken emekli olmuştur. Davalı kurum ile bankalar arasında yapılan protokol ile davalı kuruma ait hastane tarafından promosyon namı altında para veya eşya alınmıştır. Bu promosyonun davacıya verilmemesi nedeniyle davacı alacağın tahsili amacıyla dava açmıştır. Dava konusu promosyon alacağı, kamu kuruluşu niteliği ile ... taraflı idari düzenleyici işlemi ile belirlenen, ya da kamu gücüne dayanılarak tesis edilen bir işlem değildir. Davalı kurumun çalışanları adına bankalar ile düzenlediği sözleşmeden ... bir alacaktır.

Bu durumda davaya bakmaya adli yargı görevlidir. Mahkemece davanın esasına girilerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2691, Karar No: 2012/4158, Tarih: 20.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/2691 E.  ,  2012/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... mahallesi 2419 ada 24 parsel sayılı 2057,71 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Yargılama sırasında davalılar Haziran 1935 tarih 16 numaralı tapu kaydına dayanmışlardır. Mahkemece, davalının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmazı da içine alan çok geniş bir alanı kapsadığı, geometrik bir şekil oluşturmadığından, davalı taşınmaza ait olduğunun kabul edilemeyeceği, taşınmazın içinde bulunduğu 2419 adanın dört tarafının eylemli orman ile çevrili olduğundan, bir bütün olarak orman içi açıklık niteliğinde bulunduğu ve orman içi açıklıkların zilyetlik yolu ile kazanılamayacağı, orman kadastrosunun kesinleşme tarihi ile genel arazi kadastrosu tarihi arasında kazandırıcı zamanaşımı süresinin davalılar yararına oluşmadığı gerekçeleriyle davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 20 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 26.12.1989 tarihinde yapılan ve 08.06.1990 – 08.12.1990 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 13 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 4999 sayılı Yasaya göre yüzölçümü ve fenni hataların düzeltilmesi çalışması 29.01.2010 tarihinde yapılmış ve 02.02.2010 – 02.03.2010 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; davacı ... tarafından, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla açılan davada, davalı gerçek kişi Haziran 1935 tarih 16 sıra nolu tapu kaydına dayanmış olup, tapu kaydının kapsamı tam olarak belirlenmemiş, kadastro sırasında tedavül görüp görmediği ile tedavül görmemiş ise neden tedavül görmediği araştırılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; davacı ... tarafından, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla açılan davada, davalı gerçek kişi Haziran 1935 tarih 16 sıra nolu tapu kaydına dayanmış olup, tapu kaydının kapsamı tam olarak belirlenmemiş, kadastro sırasında tedavül görüp görmediği ile tedavül görmemiş ise neden tedavül görmediği araştırılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde, davalının dayandığı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve varsa krokileri, dayanak tapu kaydının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, revizyon görmemiş ise neden revizyon görmediği, tapu malikleri ile davalı arasındaki akdi veya ırsi ilişkiyi gösteren belgeler, komşu parsel tutanak ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu fen elemanından oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte,

çekişmeli taşınmaza ve çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yer üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman kadastrosu kesinleştiğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; taşınmazın bulunduğu 2419 ve 2420 nolu adaların bir bütün halinde yüzölçümleri dikkate alındığında 6831 sayılı Yasanın 17/2 maddesinde belirtilen orman içi açıklık konumunda bulunmadıkları nazara alınmalı; dayanak tapu kaydı aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve ayrı adalarda bulunan parsellere yönelik açılan davalarda da (Mahkemenin 2010/519, 2010/513, 2010/632, 2010/531, 2010/643, 2010/491, 2010/629, 2010/600 esas sayılı dosyalar) bulunduğu nazara alınarak birlikte yapılacak keşifte tapu kaydının sabit sınır oluşturan şimalen ve garben belirtilen sınırlarından başlayarak yöntemince zemine uygulanıp, 3402 sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davalı yanında, muris yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7744, Karar No: 2023/3646, Tarih: 04.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/7744 E.  ,  2023/3646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2350 E., 2020/622 K.

KARAR : Davacılar yönünden esastan red, davalılar yönünden kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/651 E., 2019/451 K.

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine, davalıların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ve davalılar vekilleri tarafından tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ve davalılar vekilleri tarafından tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle: 15.04.2015 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde davacılar yakınları olan ...'ı kaybettiklerini, maktül ... davacılardan ...'ın ...'ın, ...'ün, ...'ın kardeşi; ...'ın babası,.... (....)'ın ise eski eşi olduğu. 15.04.2015 tarihinde maktul, davalıların iş yerinde bodrum katında bulunduğu esnada patlama meydana geldiğini ve bu patlama sonucunda ağır yaralanan maktul Akdeniz Üniversitesi Acil Servisine kaldırıldığını, burada yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamadığı ve hayatını kaybettiğini; SGK teftiş kurulu başkanlığı tarafından iş kazası olarak tespiti talep edilmiş teftiş sonucu henüz neticelendirilemediğini; iş yerinde meydana gelen patlama sonrasında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 2015/24443 soruşturma numarası ile inceleme başlatılmış olup yapılan inceleme ve toplanan deliller neticesinde davalı ... hakkında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi 2015/189 Esas numaralı dosyası ile kamu davası açıldığını; patlamanın meydana geldiği yer, davalı Serfun Organizasyon Turz. Tanıtım Tic. Ltd. Şti.'ne ait olup davacı bu işyerinde sigortalı göründüğünü; iş yeri sahibi ve haksız fiilin faili de diğer davalı şirket yetkilisi ... olduğunu; kaza sonrası ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturmada 16.04.2015 tarihinde bilirkişilerce dosyaya sunulan raporda davalı ...'nın "patlayıcı madde satın alma ve satış izin belgesinin olmadığı, çalışanların patlayıcı ortamların tehlikelerden korunması hakkında ki yönetmelik hükümlerine aykırı hareket ettiği, binaların yangından korunması hakkında ki yönetmelik hükümlerine uymadığı, iş kazasının olumuşumunda asli kusurlu olduğu" tespit edildiği; vefat eden ... davalı şirkette aylık 2.000 TL civarı maaş karşılığında çalışmakta olduğunu; maktülün kardeşleri için ayrı ayrı 10.000 TL manevi, eski eşi için 5.000 TL manevi, annesi için 1.000 TL maddi, 30.000 TL manevi, kızı için 1.000 TL maddi, 40.000 TL manevi olmak üzere toplam 117.000 TL maddi-manevi tazminatın kaza tarihi olan 15.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu maddi manevi tazminat taleplerinin dayanağı olan yangın olayı sonucu ...'ın vefat etmesi ile ilgili olarak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/189 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılama devam ettiğini; meydana gelen yangın olayı ve patlama ile ilgili vekil edenlerin hiçbir kusuru bulunmadığını, söz konusu iş yerinde ...'ın vefat ettiği olaydan sonra yapılan incelemede havai fişek, volkan ve benzeri maddelerin varlığına ilişkin maddi bir delil ve bulgunun tespit edilemediği, tam aksine havai fişek ve benzeri maddelerin patlatılması ruhsata tabi olmayan rampaların bulunduğu, davalının daha önceki işyerine özgü patlayıcı madde satın alma ve satışına dair izin belgesinin mevcut olduğu, ancak o adresten olay tarihinden kısa bir süre önce taşındığını; vefat eden ...'ın otopsi raporunda, hem kanında hem de göz içi sıvısında az miktarda etanol yani alkol bulunduğu tespit edildiğini, ancak zaman içinde kandaki alkol seviyesinin düştüğü dikkate alındığında, olay tarihinde kanındaki alkol oranının daha da yüksek olacağını, söz konusu yangınını dışarıdan hiç bir etki olmaksızın gerçekleşmesi mümkün olmadığını beyanla davacı tarafın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davasının reddini, tüm yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretinin davacı taraf üzerine bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.07.2019 tarihli ve 2015/651 Esas, 2019/451 Karar sayılı kararıyla;

1-Davanın kısmen kabül-kısmen reddine,

2-Davacı ...'ın destekten yoksun kalma sebebiyle maddi tazminat talebinin kabulüne, net 266.595,00 TL nin 15.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline,

3-Davacı ...'ın destekten yoksun kalma sebebiyle maddi tazminat talebinin kabulüne, net 118.408,20 TL nin 15.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

4- Davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 30.000,00 TL'nin 15.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

5- Davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 20.000,00 TL'nin 15.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

6- Davacı ...'ın, ...'ın, ...'ün, ...'ın manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, her biri için ayrı ayrı 5.000,00 TL'nin 15.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

7- Davacı ... .....'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 2.000 TL nin 15.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

7- Davacı ... .....'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 2.000 TL nin 15.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğunu, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığının dikkate alınması ve her bir davacı için ve maddi ve manevi tazminat talepleri için de ayrı ayrı olmak üzere vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyanla mahkeme kararının kaldırılarak manevi tazminata ilişkin taleplerin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur oranına ilişkin raporu kabul etmediklerini, asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması, hükmedilen manevi tazminatların miktarının yüksek olduğunu, kardeşler yönünden ve olayda önce boşanılan eşin vefatı sebebiyle manevi tazminat talep koşullarının oluşmadığını, davacı ... hakkında yapılan maddi tazminat hesaplamalarnın hatalı olduğunu, fazladan hesaplama yapıldığını, hesaplamaya esas alınan bölüşümün hatalı olduğunu, yanlış pay ayrıldığını, her bir davacı bakımından hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar üzerinden ayrı ayrı vekalet ücreti hesaplanması gerektiğini beyanla mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç