muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2233, Karar No: 2018/1127, Tarih: 12.04.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/2233 E.  ,  2018/1127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62/1, 53/1, 58/6-7-9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca mahkumiyet kararına yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Terör örgütü üyelerinin gerçekleştirmek istedikleri devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu amaç suç olup örgütün faaliyeti doğrultusunda vahim bir eylem (öldürme, yaralama, yağma ...gibi) gerçekleştiğinde, üyelik suçundan hüküm kurulmayıp geçitli suç nedeniyle amaç suçtan hüküm kurulacağı nazara alındığında, mahkemede tanık olarak dinlenen ... isimli kişinin bir başka soruşturmada şüpheli sıfatıyla yaptığı fotoğraftan teşhisi içeren ifadesinde, sanığın 2015 yılı Aralık ayında ilan edilen sokağa çıkma yasağından önce ... Mahallesi 321 ve 311. sokak civarında kaleşnikof marka silahla nöbet tutarken gördüğüne dair beyanlarını Cumhuriyet savcısı ve sorgu hakimliğindeki müdafii ile ifade ve sorgusunda doğruluğunu kabul etmesi ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın Silopi ilçe merkezinde Devletin otoritesini yok ederek örgütün hakimiyeti alanı içinde kurtarılmış bölgeler oluşturmak gayesi ile hendek sürecinde bölgede meydana gelen vahim eylemlerde fail ya da şerik olduğunun tespiti bakımından, tanığın teşhisini içeren beyanında belirtilen mahalle ve sokaklarda sokağa çıkma yasağının ilan edilip edilmediği, mayın ve patlayıcı madde döşenmesi, silahlı çatışmaların vuku bulup bulmadığı, hususları ilgili birimlerden sorulup varsa olay tutanakları ve belgeleri dosyaya getirildikten sonra, gerçekleştiğinin tespiti halinde olay mahalline döşenen patlayıcıların, kazılan hendeklerin ve kurulan barikatların yer, konumu ve sanığın eylemdeki durumunu belirleyerek, kurulan barikatlar başında güvenlik güçleri ve diğer insanların geçişini engelleyecek şekilde silahlı nöbet tutması eyleminin devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmaya yöneldiği ve vehamet arzeder nitelikte olduğu gözetilerek, mağdur sayısının belirlenememesi halinde asgari seviyede bir kez olmak suretiyle gerçekleşen vahim nitelikteki öldürme, nitelikli yaralama suçlarından dolayı dava açılması sağlanıp, dava açılması halinde her iki dosya birleştirilerek tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın herhangi bir suçun işlenişine iştirak edip etmediğinin tesbiti bakımından usulüne uygun olarak alınacak parmak izi, vücut sıvısı ve kan örneklerinin Emniyet Müdürlüğüne gönderilerek rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5564, Karar No: 2016/3566, Tarih: 07.11.2016

**10. Ceza Dairesi         2013/5564 E.  ,  2016/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Karar : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükümlü hakkında 26.03.2010 tarih, 2009/1385 esas ve 2010/312 karar sayılı ilam ile tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği, hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün ihbarı üzerine yapılan yargılamada, Mahkemesi'nce sanığın mazereti yerinde görülerek, 16.03.2012 tarihinde 2009/1385 esas, 2010/312 karar sayı ile hükümlünün TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, söz konusu hükmün kesinleşmesinden sonra, hükmün infazı aşamasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 7. fıkrası uyarınca duruşma açılarak aynen infaz kararı verilmesi gerekirken, 25.12.2012 tarihinde sanığın TCK'nın 191/1. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ve hükümden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca uyarlama yapılması mümkün görülmüştür.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve 101. maddeleri uyarınca infaza yönelik olarak verilen ... (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25/12/2012 tarih 2012/1288 esas 2012/2188 karar sayılı kararının 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca temyiz yasa yoluna değil, itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/5081, Karar No: 2019/1137, Tarih: 07.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/5081 E.  ,  2019/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, davalılar ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü, maliki, işleteni, trafik sigortası olduğu otobüsün tek taraflı trafik kazası sonucunda otobüsün içinde yolcu olarak bulunan davacı yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydı ile 10.000,00 TL maddi tazminatın ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, davalılar ...,... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili ile davalılar ..., ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacı, ... Aile Hekimliğinde doktor olarak çalıştığını, maluliyetinden dolayı tedavi giderlerini, yol masraflarını, refakatçi giderini, iş gücü kaybını, haksız yarışmadan dolayı uğradığı zararı ile 3 ay çalışamadığı döner sermayeden mahrum kaldığını belirterek maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre davacının vücut genel çalışma gücünden %40.2 oranında kaybettiği görülmektedir. Mahkemece davacının zararını belirlemek için 03.04.2013 tarihli hesap raporu alınmış, rapora göre davacının kazanç durumu dosyadaki ücret bodrolarına göre asgari ücretin 7.33 katı olarak tespit edilerek,3 ay geçici iş göremezlik, 3 ayın bitiminden itibaren sürekli iş göremezlik zararı hesaplanmıştır. Davacı vekili tarafından 12.04.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile hesap raporuna itiraz etmediği, rapor doğrultusunda maddi tazminat taleplerini yükselttiği anlaşılmaktadır.

Bir kısım davalıların itiraz etmesi üzerine 28.08.2015 tarihli ek rapor alınmıştır. Mahkemece hükme esas alınan 28.08.2015 tarihli rapora göre ise davacının geliri asgari ücret düzeyinde kabul edilerek sürekli iş göremezlik zararı hesaplama yapılmıştır. Davacının ... Aile Hekimliğinde doktor olarak çalıştığı ve dosya içerisinde de olay tarihinden ilk rapor tarihine kadar olan maaş bodrolarına bulunduğu gözetilerek gerçek geliri(döner sermaye geliri ve aylık maaşı) belirlenip bu miktarlara göre sürekli iş göremezlik zararının hesaplanması gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre, davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili ile davalılar ..., ... vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili ile davalılar ..., ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili ile davalılar ..., ... vekilinin, vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılar ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü, ... ve ...'a geri verilmesine 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6561, Karar No: 2014/13453, Tarih: 29.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6561 E.  ,  2014/13453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Nevşehir 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 12.12.2013

No : 2012/236-2013/736

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulune karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İncelenen dava dosyasında; mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. M.. S.. Ö..’ün 01/09/1996 -31/12/1999 tarihler arasındaki çalışmasına ilişkin olarak dinlenen bordrolu tanıklar müteveffanın genelde akşamları çalıştığını belirttikleri anlaşılmakla, müteveffanın çalışmasının, kısmi (part-time) ya da tam gün esasına dayalı(full-time) çalışma olup olmadığı açısından gerekli araştırma yapılmalı, kanaat edinmeye yetecek kadar bordrolu tanık beyanlarına başvurulmalı, belirdiği takdirde tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeli, davacının tüm mesaisini söz konusu işyerine hasredip hasretmediği belirlenmeli, çalışmasının kısmi süreli çalışma olduğunun anlaşılması halinde; gerektiğinde uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, hükme konu dönem içinde bir günde kaç saat çalışmış olabileceği, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli ve yedibuçuk saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu saptanarak, sigortalılık süresinin tespitine karar verilmelidir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.04.2011 gün, 21-130-256 sayılı kararı) Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda, araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12012, Karar No: 2017/403, Tarih: 02.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12012 E.  ,  2017/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin soruşturma evresinde kollukta vekili huzurunda 17.10.2005 tarihinde verdiği ilk ifadesinde, sanık ...'la girdikleri cinsel ilişkinin rızası ile olduğunu beyan etmesi, tanık ...'ın dosyaya ibraz ettiği sanıkla mağdureye ait gayriresmi yapılan nikahta çekilen fotoğraf, savunmalar ile tüm dosya içeriğine göre; sanıklar ... ile...'in eylemlerini cebir ve tehditle işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hükümler kurulurken TCK'nın 103/4. maddesi ile cezaların arttırılması,

Sanıklar ...,.... ile ....'in eylemlerinin diğer sanık ...'ın eylemine yardım eden kapsamında kalmasına rağmen, haklarında TCK'nın 39. maddesi yerine 37/1. maddesinin uygulanması neticesinde cezaların fazla tayini,

Mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin...... Araştırma ve Uygulama Hastahanesinden alınan 02.05.2013 tarihli raporda, mağduredeki ruh sağlığını bozukluğunun kalıcı nitelikte olmadığı bildirilmesine rağmen sanıklar haklarında TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3544, Karar No: 2018/5925, Tarih: 18.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/3544 E.  ,  2018/5925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ........2015 gün ve 2014/8020 Esas, 2015/7717 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı, dava dışı arsa sahibi ... ile aralarında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, sözleşme gereğince yapılacak bloklardan (B) bloğun tamamen kendisine ait olacağının karalaştırılmasına rağmen dava dışı arsa sahibinin sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmemek için (B) blok, ... nolu daireyi muvazaalı olarak davalıya devrettiğini ileri sürerek dava konusu ... no'lu dairenin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kendi adına tesciline karar verilmesini telep etmiştir.

Davalı vekili, davanın dava dışı arsa sahibine karşı açılması gerektiğini, bahsi geçen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin adi yazılı olması nedeniyle geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ile dava dışı arsa sahibi ... arasında imzalanan sözleşmelerin adi yazılı olduğu gibi tapuya da şerh verdirilmediği, davalının davaya konu bağımsız bölümü dava dışı tapu maliki ...'dan satın aldığı, davalının kötü niyetli olduğunun isbat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar Dairemizin ........2015 tarih, 2014/8020 Esas, 2015/7717 Karar sayılı ilamıyla sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesinin iyi niyet esaslarına aykırı olup olmadığının tespit edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, arsa payı inşaat sözleşmesi uyarınca kendisine düşen bağımsız bölümün, arsa sahibi tarafından muvazaalı olarak davalıya devredildiği iddiasıyla, tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur. Davacı ile dava dışı arsa sahibi arasında adi yazılı sözleşme imzalandığı anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın tapusunun iptal edilebilmesi için usulüne uygun olarak yapılmayan bu sözleşmenin geçerli hale gelmesi, sözleşme uyarınca bu bağımsız bölümün davacıya isabet etmesi ve sözleşme edimlerinin yerine getirilmiş olması gerekir.Bu iddiaların muhatabı sözleşmenin tarafı olan arsa sahibidir. Davacının arsa sahibinin yokluğunda bu iddiaları ileri sürmesi ve ispat etmesi mümkün değildir. Bu durumda arsa sahibi ... HMK'nın 124/....

maddesi uyarınca davaya katılması gerektiğinden arsa sahibinin davaya dahil edilmesi veya arsa sahibi aleyhine ayrı dava açılıp bu davayla birleştirilerek karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken yazılı şekilde bozulması doğru görülmemiş, Dairemizin ........2015 tarih ve 2014/8020 Esas, 2015/7717 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak yukarıda yazılı gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Dairemizin ........2015 tarih ve 2014/8020 Esas, 2015/7717 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA,aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacıdan alınarak hazineye irat kaydına, davalı tarafından yatırılan karar düzeltme harcının talep halinde davalıya iadesine ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6320, Karar No: 2012/9264, Tarih: 16.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/6320 E.  ,  2012/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, tehdit, hakaret, hakkı olmayan yere tecavüz, genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak

HÜKÜM : Düşme, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Basit tehdit, silahla tehdit ve hakaret suçuna yönelik temyizin incelemesinde;

Temyiz edenin şikayetinden vazgeçmiş olması nedeni ile buna yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca mağdur ...'ın tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Hakkı olmayan yere tecavüz suçuna yönelik temyizin incelemesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3- Müştekinin tarlasındaki otları yakarak genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçuna yönelik temyiz incelemesinde;

28.02.2008 tarihli oturumda, sanıkların cezalandırılmasını talep eden müşteki ...'a sanıklar hakkında 30.10.2006 tarihli ek iddianame ile açılan kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulmamak suretiyle 5271 sayılı CYY.nın 238/2. maddesine uyulmaması,

Yasaya aykırı, müşteki ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.