muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5520, Karar No: 2017/9573, Tarih: 16.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/5520 E.  ,  2017/9573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı taraf ile aralarında kendisinin yüklenicisi olduğu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 7699 ada 10 parselde bulunan 7 nolu bağımsız bölümün 70.000,00 TL bedelle davalıya satışı konusunda 22/10/2010 tarihli satış sözleşmesinin yapıldığını, davalının bu taşınmaz için elden 25.000,00 TL'yi peşin olarak, geriye kalan 20.000,00 TL'sini aracını satarak ve 27/10/2010 tarihinde ödemesi gereken 15.000,00 TL ve kredi çekip ödemeyi taahhüt ettiği 10.000,00 TL'den oluşan toplam 25.000,00 TL borcunu ödemediğini, bu alacağın tahsili için ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2013/8177 esas sayılı dosyası üzerinden icra takibine giriştiklerini, davalının süresi içinde itiraz ederek takibi durdurduğunu, sözleşmeye konu taşınmazı sözleşmede belirtilen koşulları sağlayarak tamamlayıp teslim ettiğini, taşınmazın mülkiyetini de davalıya aktardığını, bu nedenle itirazın haksız ve kötüniyetli olduğunu bildirmiş ve davalı borçlunun itirazının iptali ile takibin devamına, asgari %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini, davacının %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini, davacının %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki davada müteahhidi olduğu ve arsa sahibi adına kayıtlı bulunan taşınmazı 22/10/2010 tarihli harici satış sözleşmesi ile davalıya sattığını,davalının sözleşme gereği ödemesi gerekn 70.000,00 TL'den 25.000,00 TL'lik kısmı ödemediğini, bu alacağın tahsili için başlattığı icra takibine de davalının itiraz ettiğini beyan ederek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ise; davacının satış bedelini aldığını, bedelin alındığına dair resmi tapu evrakının bulunduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir. Her ne kadar mahkemece tapudan getirtilen satış sözleşmesinde bedelin nakden ve tamamen alındığı yönünde şerh bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de tapu kaydında satıcı taraf davacı olmayıp, davacının müteaahhitliğini üstlendiği dava konusu taşınmazın arazi sahibidir. Davacı ile davalı arasında ise 22/10/2012 tarihli alacağın temliki hükmünde sözleşme yapıldığı, ve imzaları taraflarca da kabul edilen sözleşmede taşınmazın bedeli ile bedelin nasıl ve hangi miktarlarda ödeneceği hususunun yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca mahkemece taraflar arasındaki bu sözleşme değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken mahkemece, davacının tarafı olmadığı tapu sözleşmesinde bedelin elden ve nakden alındığı hususunda şerh bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Kabulü göre de; davacı taraf dava dilekçesinde yemin deliline açıkça dayanmış olmakla yemin delili hatırlatılmadan davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup ayrıca bozma nedenidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4158, Karar No: 2013/13265, Tarih: 08.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/4158 E.  ,  2013/13265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakim tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedeli bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirtilen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisini yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda bilirkişiler tarafından dosyaya sunulan ve hükme dayanak yapılan 05/12/2012  tarihli raporda meskeniyet iddia edilen taşınmazın şehir merkezine yaya olarak 2 dakikalık mesafede olduğu, 2. derece merkez sayılabilecek bir bölgede yer aldığı tespitlerinden sonra, bu konumdaki taşınmazın değeri 80.000.-TL olarak belirtildiği halde, daha mütevazi semtlerden de 80.000.-TL ye haline münasip ev alabileceği belirtilmiştir. Bilirkişi raporu bu ifadeler nedeni ile kendi içinde çelişki barındırmaktadır. Borçlunun Sivas’ın daha mütevazı semtlerinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3294, Karar No: 2010/3819, Tarih: 05.04.2010

1. Hukuk Dairesi 2010/3294 E., 2010/3819 K.

**1. Hukuk Dairesi 2010/3294 E., 2010/3819 K.**

**- TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 222 S. İLKÖĞRETİM VE EĞİTİM KANUNU [ Madde 65 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava; 222 sayılı İlköğretim Yasasının 65. maddesi ve geçici 7. maddesindeki düzenlemeler karşısında davalı Belediye adına kayıtlı 416 ve 417 sayılı parsellerin tapu kaydının iptali ve İl Özel İdaresi adına tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin davacı kurum bakımından dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak dosya içeriğinden ve toplanan tüm delillerden; çekişmeli 416 ve 417 sayılı parsellerin 20.07.1986 tarihli kadastro tespit çalışmaları sırasında V... Köy Tüzelkişiliği adına tescil edildiği, kadastro tespitinin 18.03.1988 tarihinde kesinleştiği, daha sonra da anılan Köy Tüzel kişiliğinin belediyeye dönüştüğü ve bu kez çekişmeli taşınmazların belediye kurulmuş olması nedeniyle 04.03.1998 tarihinde davalı belediye adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı İl Özel İdaresi, köy tüzelkişiliği adına olan taşınmazların belediye kurulması durumunda 222 sayılı İlköğretim Yasasının anılan hükümleri uyarınca belediye adına değil İl Özel İdaresi adına kayıtlanması gerektiğini ileri sürmektedir. Köy Tüzel kişiliğinin belediyeye dönüşmesi, kadastro tespitinden sonra gerçekleşmiştir. Bu durumda davacı kurum, eldeki davada kadastro sonrası nedene dayanmaktadır.

Hal böyle olunca; işin esasının incelenmesi ve hâsıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile olayda uygulanma yeri bulunmayan 5841 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler gerekçe gösterilerek davanın reddedilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK’nu 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5221, Karar No: 2012/11726, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5221 E.  ,  2012/11726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ağrı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2007 gün ve 2007/74 Esas, 2007/245 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun, ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunda, 08.06.2007 tarihli raporun düzenlenmesi sırasında çocuk psikiyatrisi uzmanının görev almamış olması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde, bir çocuk psikiyatrisi ve iki adli tıp uzmanının zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda yeniden rapor alındıktan sonra, karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmayla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin doğrudan uygulama yapılacak bir madde olmayıp, suçun nitelikli halinin gerçekleşmesi nedeniyle sanık hakkında TCK.nın 103/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Kanunun 103/6. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerekirken, temel cezanın TCK.nın 103/6. maddesine göre tayin edilip hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8857, Karar No: 2016/5882, Tarih: 07.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8857 E.  ,  2016/5882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 108 ada 86 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı 03.04.2015 havale tarihli dilekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiş olup, temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya getirtilmesi, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK. nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 04.07.2014 tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, denize mesafesi, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2592, Karar No: 2009/10104, Tarih: 02.06.2009

10. Hukuk Dairesi 2008/2592 E., 2009/10104 K.

**10. Hukuk Dairesi 2008/2592 E., 2009/10104 K.**

**- EKSİK İNCELEME VE ARAŞTIRMAYLA KURULAN HÜKÜM

- HİZMET SÖZLEŞMESİ**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 02.11.1992 -04.04.2006 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı için, davalılardan işverene ait işyerinden 18.04.1998 tarihinden itibaren primlerin ödendiği belirtilerek, 02.11.1992 - 18.04.1998 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi A..... E...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Yasanın 3. Maddesinin II/B bendine göre, “

“Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...”

” uygulanmamaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Yasası’na göre, çıraklar teorik ve pratik eğitime tabi tutulurlar. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçektende çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Doğum tarihi 20.12.1978 olan davacı için, 01.10.1994 tarihinde çıraklık eğitim merkezinden, 18.04.1998 tarihinde davalılardan işverene ait işyerinden imzalı işe giriş bildirgelerinin düzenlendiği; davacının, 01.10.1994 –

– 30.09.1997 tarihleri arasında Ş...... Mesleki Eğitim merkezinde çırak öğrenci olarak kaydının bulunduğu, davacı ile davalılardan işveren arasında hizmet sözleşmesinin düzenlendiği, imza incelenmesine ilişkin bilirkişi raporunda 18.04.1998 tarihli işe giriş bildirgesindeki imzanın davacı eli ürünü olmadığının belirtildiği, uyuşmazlık konusu dönemlerde işyerinde yapılan denetimlerde davacıyla ilgili tespitin bulunmadığı, ancak isim belirtilmeyerek çırak öğrencilerin de bulunduğunun belirtildiği

Mahkemece, davacı ile ilgili olarak Şehitkamil Mesleki Eğitim görülmüştür.

Merkezindeki tüm kayıtlar getirtilmeli, davacı ile davalılardan işveren arasında çıraklık sözleşmesinin bulunup –

– bulunmadığı araştırılmalı, çıraklık sözleşmesinin bulunduğunun anlaşılması durumunda, davacının çalışmalarının, bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olup –

– olmadığı, sözleşme sonrası dönemde çıraklık eğitim merkezinde teorik veya pratik eğitim alıp –

Mahkemece, davacı ile ilgili olarak Şehitkamil Mesleki Eğitim görülmüştür.

Merkezindeki tüm kayıtlar getirtilmeli, davacı ile davalılardan işveren arasında çıraklık sözleşmesinin bulunup –

– bulunmadığı araştırılmalı, çıraklık sözleşmesinin bulunduğunun anlaşılması durumunda, davacının çalışmalarının, bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olup –

– olmadığı, sözleşme sonrası dönemde çıraklık eğitim merkezinde teorik veya pratik eğitim alıp –

– almadığı, eğitimin yoğunluğu ve işyerinde fiilen çalışma süresi araştırılarak, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenmeli, mesleğin öğrenilmesi için çıraklık ilişkisine dayalı olarak çıraklık eğitim merkezinde veya işyerinde geçen çalışma dönemlerinin uzun vadeli sigorta kollarından sayılmasının mümkün bulunmadığı gözetilmelidir.

Davacı ile davalılardan işveren arasında çıraklık ilişkisinin bulunmadığının anlaşılması durumunda ise; mahkemenin kabule konu süreler yönünden yaptığı araştırma hüküm kurmaya yeterli bulunmadığından; tespite konu çalışmalara ilişkin olarak –

–varsa- işveren nezdindeki tüm belgeler getirtilmeli; işbu belgelerden sigortalının imzasını içerenler (özellikle hizmet sözleşmesindeki) yönünden, imzanın kendisine aidiyeti sigortalı tarafından kabul edilenler ile inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine sigortalıca hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanmalı; bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince yeterince araştırılmalı; yukarıda öngörülen nitelikte yazılı belge ibraz olunmayan çalışma süreleri yönünden ise, o dönemde sigortalı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu ve benzeri işleri yapan başka işverenler ile bu işverenlerin çalıştırdığı ve bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, yargılama aşamasında dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, işyerinin kapsamı kapasite ve niteliği nazara alınmalı, böylece, bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalılardan T......... Tekstil San.ve Tic.A.Ş.'ye iadesine, 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10492, Karar No: 2021/6035, Tarih: 29.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10492 E.  ,  2021/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

1-Sanık hakkında defter ve belge gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan, sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

3-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESiNE, 29.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.