muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/607, Karar No: 2021/563, Tarih: 16.11.2021

(2) Adresi yabancı ülkede bulunanlara ilan yoluyla tebliğ yapılmasını gerektiren hallerde, tebliği çıkaran merci, tebliğ olunacak evrak ile ilan suretlerini yabancı ülkede bulunan kişinin varsa bilinen en son adresine, ayrıca, iadeli taahhütlü mektupla gönderir ve posta makbuzunu dosyasında saklar." şeklinde hükümler ihtiva etmektedir.

İlanen tebligat yapabilmek için bazı şartların gerçekleşmesi gerekir. Bu şartlar şunlardır:

1) İlanen tebligat yapılabilmesi için öncelikle ilgilinin kimliğinin bilinmesi gerekir. Kim olduğu bilinmeyen kişiye ilanen dahi olsa tebligat yapılamaz. Kimliği bilinen fakat adresi meçhul olanlara ilan yolu ile tebligat yapılır.

2) Muhatabın adresinin meçhul olması gerekir. Yerleşim yeri, meskeni ve ... yeri bulunamayan kimsenin adresi meçhul sayılır.

3) Muhatabın adresinin araştırılması gerekir. 19.03.2003 tarihli ve 4829 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce Tebligat Kanunu'nun 28. maddesinin 3. fıkrasında, tebliği çıkaran merci lüzum görürse, muhatabın adresini resmî ve hususi müessese ve dairelerinden veya zabıta (kolluk kuvvetleri) vasıtasıyla tahkik ve tespit ettirebileceği hükmü yer almaktaydı. 19.03.2003 tarih ve 4829 sayılı Kanun ile Tebligat Kanunu'nun 28. maddesinin 3. fıkrasının 2. cümlesinde yapılan değişiklik ile tebliği çıkaran merci, muhatabın adresini resmî veya hususî müessese ve dairelerden gerekli gördüklerine sorar ve zabıta (kolluk kuvvetleri) vasıtasıyla tahkik ve tespit ettirir. Kanun değişikliği ile adres araştırılmasının detaylı olarak yapılması bir yükümlülük olarak getirilmiştir. Adres araştırması özellikle adresin bulunma ihtimali yüksek olan resmî veya özel müessese ve dairelerden gerekli görülenlere sorularak yapılır. Örneğin, belediye başkanlığına, tapu sicil müdürlüğüne, vergi dairesine, trafik tescil ve denetleme bürosuna, ayrıca erkekler için Askerlik Şubesine vs. kuramlara yazılarak sorulur (... Cemal Ruhi, Tebligat Hukuku, Seçkin Yayınevi, s. 793-795.).

İlan yolu ile tebligatta ilk olarak ilan, kendisine tebliğ yapılacak kişinin en güvenilir bir şekilde öğrenmesini sağlayabilecek ve varsa tebliği çıkaran merciin bulunduğu yerde yayımlanan bir gazetede ve elektronik ortamda Basın İlan Kurumu vasıtasıyla yapılır. Uygulamada ulusal gazetede ilan yapılması işini, Basın İlan Kurumu üstlenmiştir. Ayrıca tebliğ olunacak evrak ve ilan sureti bir ay süreyle tebliği çıkaran mercide herkesin kolayca görebileceği bir yere asılır. Herkesin kolayca görebileceği yerden kast edilen adliyenin divanhanesi yani ilan panosudur, ilan panosuna hem ilan olunacak husus hem de tebliğ evrakı asılmalıdır. Tebliğ olunacak evrakın ilan panosuna asılmaması hâlinde ilanen yapılan tebligat geçersiz olur. İlan panosuna askıya çıkarılan ilanlar bir ay süre ile askıda kalır, askıya çıkarılma ve indirilme bir tutanakla tespit edilir. Bu tutanakların dosyaya konulması gerekir (... Cemal Ruhi, Tebligat Hukuku, Seçkin Yayınevi, s. 834-837.).

Bu bilgiler ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkemece sanığın yokluğunda verilen 18.12.2013 tarihli ve 1349-957 sayılı hükmün, öncelikle sanığın sorgusunda beyan ettiği "... Mahallesi, ....., ..." adresine tebliğe çıkarıldığı, bu tebligatın sanığın annesi...'nın sanığın adres bırakmadan çıktığını ve yeni adresini bilmediğini beyan etmesinden bahisle iade edilmesi üzerine 24.02.2014 tarihli müzekkere ile kolluktan sanığın "... Mahallesi, 6017 Sokak, No: 29/1-5, ..., ..." ve "1586/1 Sokak, No: 4,..., ..." adreslerinden araştırılmasının istenildiği, 05.03.2014 tarihli kolluk tutanağına göre 6017 sokaktaki adresin kapalı olduğu ve 532 ... 06 48 numaralı telefon ile ulaşılan sanığın amcası...'nın sanığın uzun yıllar önce ...'a taşındığını beyan ettiği, bu kez Yerel Mahkemece ... Asayiş Şube Müdürlüğü ile ... ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne müzekkere yazılarak sanığın 5 ayrı yurtiçi ikamet adresinden araştırılmasının talep edildiği, 24.06.2014 tarihli kolluk tutanağına göre evraktaki 5 adrese bakıldığı, "... Mahallesi, Sabır Apt, No: 6-15, ..., ..." adresinde yaşadığı belirlenen sanığın babasının, oğlunun 20 yıldır ...'da olmadığını beyan ettiği, bunun üzerine Yerel Mahkemece sanığın yurtiçi ikamet adresleri olan "... Mahallesi, 145 Sokak, Gol Sitesi, No: 4/5, .." adresi ile ".. No: 3/38, ..., ..." adresine çıkartılan tebligatların muhatabın tanınmadığından bahisle iade edildiği, son olarak ise sanığa tebligat yapılamaması üzerine Yerel Mahkemece, Resmî Gazete'nin 02.09.2014 tarihli ve 29107 sayılı nüshasında ilanen tebligat yapılmak suretiyle hükmün 18.09.2014 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmaktadır.

Bu bilgi ve belgelere göre, Tebligat Kanunu'nun 28. maddesinin üçüncü fıkrasının 2. cümlesi gereğince Yerel Mahkemece, sanığın adresinin resmî veya özel kurum ve dairelerden sorulmadan ve aynı Kanun'un 29. maddesi hükümleri gereğince ise tebliğ evrakı ile ilan sureti ilan panosunda asılmadan ilanen tebligat yapıldığı, elektronik ortamda ayrıca ilan yapılmadığı ve hükmün kesinleştirildiği sabittir. Bu nedenlerle yapılan tebliğ usulsüzdür. Sanığın usulüne uygun olarak yapılmayan tebligattan haberdar olduğuna ilişkin dosya kapsamı itibarıyla herhangi bir bilgi ve belge de bulunmamaktadır. Yapılan tebliğin geçersiz olması nedeniyle 18.12.2013 tarihli ve 1349-957 sayılı mahkûmiyet hükmünün henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Zira, kendisi hakkında verilen mahkûmiyet kararına karşı sanığın olağan yasa yollarından temyiz yasa yoluna başvurma hakkı bulunmaktadır. Bu nedenle hüküm kesinlik kazanmadığından, artık olağanüstü yasa yollarından biri olan ve ancak kesinleşmiş hüküm ve kararlar için geçerli olabilecek "kanun yararına bozma" isteminde bulunulması olanaklı görülmemektedir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve henüz kesinleşmediği anlaşılan karara karşı yapılan "kanun yararına bozma" başvurusunun reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının DEĞİŞİK GEREKÇE İLE KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 16.09.2019 tarihli ve 6145-8286 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Bakanlığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

4- ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2013 tarihli ve 1349-957 sayılı hükmünün sanığa usulünce tebliğinin sağlanması bakımından dosyanın mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 16.11.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3153, Karar No: 2025/21, Tarih: 14.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3153 E.  ,  2025/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/225 E., 2023/836 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/56 E., 2020/302 K.

1-İlk Derece Mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, dava dışı yüklenici şirketin borçları nedeniyle, davalı alacaklı banka lehine tesis edilen ipoteklerin fekki istemiyle açılan dava sonucunda, dava dışı yükleniciye devredilen tapuların avans niteliğinde olduğu, gerçek malikin davacı arsa sahibi olduğu, davalı banka lehine tesis edilen ipoteğin fekki gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince; davacı ile dava dışı yüklenici şirket arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahiplerine düşecek dairelerin kur'a ile tespit edileceğinin kararlaştırıldığı, sözleşmede arsa sahibine düşecek dairelerin net bir şekilde belirlenmediği, somut olayda, yüklenicinin edimlerini yerine getirerek, arsa sahiplerine düşen daireleri teslim ettiği, ipoteklerin tesis edildiği tarihte taşınmazların yüklenici adına tescilli bulunduğu, tapu kaydında bağımsız bölümlerin davacı arsa sahibine bırakıldığına dair bir şerh bulunmadığı, davacının, davalı bankanın kötüniyetli olduğunu ispat edemediği, bankanın kazanımının tapu siciline güven ilkesi gereği korunması gerektiği, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davalı bankanın istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde, davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı arsa sahibi, ipotek şerhi konulan bağımsız bölümlerin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kendisine düşen bağımsız bölümlerden olduğu iddiasıyla, yüklenicinin borcundan dolayı tesis edilen ipotek şerhlerinin kaldırılmasını talep etmiş ise de; davalı banka adına tesis edilen ipotek şerhi tarihi dikkate alındığında dava konusu bağımsız bölümlerin, dava dışı yüklenici şirket adına kayıtlı olduğu ve tapu kaydında bağımsız bölümün sözleşmeye göre arsa sahibine bırakılan bağımsız bölümlerden olduğuna dair bir şerh bulunmadığına ve arsa sahibi ile yüklenici şirket arasında imzalanan adi yazılı sözleşmede bağımsız bölümlerin paylaşımına dair bir belirleme de olmadığına göre, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararına ilişkin, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.01.2025 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15979, Karar No: 2016/14004, Tarih: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15979 E.  ,  2016/14004 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : .... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve SSK primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2007/6775, Karar No: 2007/9174, Tarih: 01.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6775 E.  ,  2007/9174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 24.7.2002 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (24.7.2002), bilirkişi kurulunca buna emsal alınan Yenişehir mahallesi 1 parsel sayılı taşınmazın da satış tarihi (31.8.1999) itibariyle İmar Yasası uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadıkları, tabi tutulmuş ise ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğü ve taşınmazların imar uygulaması sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğünden ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmasından ve alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

3- Somut emsal olarak incelenen 4158 ada 1 parselin incelenen satış tarihi itibariyle alıcısını, satıcısını, satış bedeli ve satılan miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24227, Karar No: 2016/2090, Tarih: 16.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24227 E.  ,  2016/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ... davalı Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, 01.01.1986-01.10.1988 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak geçen çalışmaların tespitini talep ettiği davada ,Mahkemece davacının tesfiye meslek dalında 3 yıl olarak belirlenen çıraklık süresinin tamamlanmasının ardından tüm sigorta kollarına tabi olarak çalışması gerektiğinin kabulü ile önceki döneme ilişkin olarak ise çıraklık sözleşmesinin devam edeceğine ilişkin değerlendirme ile davanın kısmen kabulü ile 18.09.1987-30.09.1988 tarihleri arasında toplam 373 gün işçi sıfatı ile çalıştığı ve bu çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine dair karar verilmiştir

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un 79 ve 108’inci maddeleri olup, tespiti istenen dönemde 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Kanunu yürürlükte olduğundan uyuşmazlığın bu kanun hükümleri ile 506 sayılı Kanunun 2 ve 3’üncü maddelerine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Olağan olarak sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanun’un 2’nci maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6’ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. 506 sayılı Yasa’nın 3. maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Yasasının 4’üncü maddesi çırağı, “Bu kanuna tabi bir sanatı, o sanat için düzenlenen teorik ve pratik öğrenim programına göre o iş yerinde öğrenmek amacı ile bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimse...” olarak tanımlamıştır. Kanunun 5’inci maddesine göre çırak olabilmek için 12 yaşından küçük, 18 yaşından büyük olmamak gerekir. Kanun'un 16. maddesinde ise, işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmağa başlamadan önce velisi veya kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmağa mecbur olduğu, 20 maddesinde, sözleşmenin bir örneğinin Mahalli Çıraklık Eğitim Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu öngörülmüştür.

Diğer taraftan bir kişiye çırak denilebilmesi için, o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir. Yani, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen tarihte çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Kişi işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir

506 sayılı Kanunun 3. Maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının uyuşmazlık konusu dönemde çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Mahkemece; davacının, davalı işverene ait işyerinde, çırak sıfatıyla adlandırılan çalışmasının mesleki eğitim merkezinin denetiminde pratik eğitim olarak gerçekleşip-gerçekleşmediği; çalışmanın bir mesleğin-sanatın öğrenilmesine yönelik olarak çıraklık ilişkisine mi, yoksa diğer çalışanlar gibi üretime yönelik olarak mı gerçekleştiği üzerinde durularak, çalışma olgusu ve niteliği şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenip, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ... davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7563, Karar No: 2020/9214, Tarih: 04.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7563 E.  ,  2020/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KISITLI : ...

VASİ : ...

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada... Sulh Hukuk ve... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ...,... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.04.2007 tarih ve 2006/2217 esas, 2007/704 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır. Dosya yerleşim yeri değişikliği nedeniyle daha sonra... Sulh Hukuk Mahkemesinin esasına kaydedilmiştir.

Vasi, 08.05.2019 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlı ve kendisinin...’da ikamet etmeleri nedeniyle dosyalarının... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 31.05.2019 tarihli ek karar ile kısıtlının fiili ikamet adresinin “.../...” olması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Gelibolu Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m. 412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.