muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1310, Karar No: 2023/3296, Tarih: 22.11.2023

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; kiralanandaki ağır ayıplar nedeniyle kira bedeline uygulanan indirimin düşük olduğu gibi bir kısım kira bedeline indirim uygulanmamasının da hatalı olduğunu, kabul edilen tutara avans faizi uygulanması gerektiğini, ticari defterlerinde kayıtlı bir kısım taşınır ve taşınmaz emtia faturalarının dikkate alınmamasının da hatalı olduğunu ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; kira sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediğine ilişkin tespitin yetersiz ve gerekçesiz olduğunu, feshin haksız olduğunu, kaba inşaat halinde teslim edilen taşınmazın teslimden sonraki süreç içerisindeki sorumluluğun kiracıya ait olduğunu, davacının yapılan imalat bedellerini talep edemeyeceğini, kiralanan yerin karar-zarar durumu hakkında tespit yapılamadan, sözleşmeye bağlılık ilkesine aykırı olacak şekilde kira bedeline indirim uygulanmasının ve fazla ödenen kira bedeli hesaplaması yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının yükümlülüklerini ihlal etmesi nedeniyle teminat mektubunun nakde çevrilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığını ileri sürerek; kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kiralananın bulunduğu alışveriş merkezindeki ısıtma, soğutma ve havalandırma tesisatının yetersizliği sebebiyle kış bahçesi olarak belirlenen kısmının kullanılamadığı, müşteri kaybına uğranıldığı, mevcut ayıpların giderilmesi için kiraya verene ihtarname gönderildiği, belirtilen süre içinde davalı kiraya veren tarafından ayıpların giderilmediği, bu nedenle sözleşmenin feshinin haklı olduğu kabul edilerek davacı kiracının kira bedelinde indirim talep edebileceği, Mahkemece kira bedelinde %10 indirim uygulanmasının yerinde olduğu, yine Mahkemece kiracı tarafından kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu imalat bedelleri tespit edilerek yıpranma payı düşülmek suretiyle belirlenen tazminat miktarının da yerinde olduğu gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl davada uyuşmazlık, kira sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin tespiti, kiracının uğradığı zararların tazmini, kira bedellerinde indirim talebi, teminat mektubunun iadesi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 301 inci vd. maddeleri ile 526 ncı vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl davada uyuşmazlık, kira sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin tespiti, kiracının uğradığı zararların tazmini, kira bedellerinde indirim talebi, teminat mektubunun iadesi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 301 inci vd. maddeleri ile 526 ncı vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, açıkça temyiz edilen hususlar üzerinden yapılan değerlendirme neticesinde temyiz edenin sıfatı ve kapsamına göre, hükme esas alınan bilirkişi raporları doğrultusunda kiralananın kullanımını önemli ölçüde etkileyen mevcut ayıpların tespit edildiği, kiracı tarafından keşide edilen ihtarnamede verilen süre içerisinde bu ayıpların giderilmediği, buna göre kira sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine İlk Derece Mahkemesince tespit edilen mevcut ayıplar nedeniyle tebliğden itibaren bahsi geçen süre içerisinde belirlenen oranda kira bedellerinin indirilmesi ve bu süre dikkate alınarak fazla ödenen kira bedelleri ile hesaplanan fazla ödenen işletme avans giderlerinin iadesine karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olduğu, davacı kiracı tarafından kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu giderlerden alınıp götürülmesi mümkün olmayan ve kiraya veren tarafından benimsenenlerin yapıldıkları tarihler itibariyle yıpranma payı düşülmüş bedellerinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Davalı kiraya veren tacir olup, kendisi için ticari ... niteliğinde olan kira sözleşmesi, davacı kiracı içinde ticari ... sayılır. Uyuşmazlığın ticari işten kaynaklanması nedeniyle davacı kiracı 3095 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca avans faizi isteminde bulunabilir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesince; hüküm altına alınan alacağın avans faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken, yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davacı tarafın faizin türüne yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 inci fıkrasının (a) bendinde yer alan ''yasal faizi'' ibaresi çıkartılarak yerine ''avans faizi'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davacı tarafın faizin türüne yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 inci fıkrasının (a) bendinde yer alan ''yasal faizi'' ibaresi çıkartılarak yerine ''avans faizi'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12445, Karar No: 2011/1148, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12445 E.  ,  2011/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, domates, taze fasulye ve patlıcan ürünlerine ait sulu şartlarda dekar başına ortalama verim miktarı ve üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatını gösterir 2010 yılına ait veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/226, Karar No: 2019/650, Tarih: 07.11.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/226 E.  ,  2019/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 105-156

Sanıklar ..., ... ve ...’ın yağma suçundan TCK’nın 150. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2 ve 109/3-b. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına; her iki suç yönünden de TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ilişkin Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.05.2013 tarihli ve 105-156 sayılı hükümlerin sanıklar müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 10.11.2015 tarih ve 8596-44690 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 03.12.2015 tarih ve 250731 sayı ile;

"Sanık ... ile katılan ...'in aile dostu oldukları, yaklaşık on üç yıldır ortak ticari faaliyette bulundukları, son olarak İSKİ'den aldıkları ihaleden zarar etmeleri üzerine alacaklıların sürekli şekilde, muhatap olarak ...'ı kabul edip onu aradıkları ve bu sebepten dolayı da ... ile alacaklılar arasında cezai soruşturma ve karşılıklı hukuk davalarının açıldığı, katılanın ise telefonlara cevap vermediği gibi, kendisine adresinden de ulaşılamadığı, sürekli olarak katılandan ve alacaklılardan kaçtığı anlaşılmaktadır.

Yine dosyanının incelenmesinden, olay günü sanıkların yolda seyir hâlinde iken katılana rastladıkları, katılanı bu borçları ve sanık ...'a gelen yasal tebligatları görüşmek için arabaya davet ettikleri, katılanın suçun işlendiği iddia edilen araca kendi isteği ile bindiği, ancak alacakların ödenmesi konusunda anlaşamadıkları, bunun üzerine sanık ...'ın katılandan kendilerini evine götürmesini istediği, aralarındaki uyuşmazlığı ailece tanıdıkları katılanın eşine de anlatma talebinde bulunduğu, katılanın da bu isteği kabul ettiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, dosya içerisinden anlaşılan oluş ve bu oluşu destekleyen sözlü ve yazılı savunma karşısında, suçun oluşumunda aranan kast unsurunun (manevi unsur) mevcut bulunmadığı ve bu yönü itibarıyla da, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığı anlaşılmaktadır.

Kabule göre de; bir an için kişiyi hürriyetinden alıkoyma suçunun oluştuğunu kabul etsek bile, kasten yaralama suçu, kişiyi hürriyetinden alıkoyma suçunun unsurunu oluşturduğundan, her iki suçtan da mahkûmiyet hükümleri kurulması suretiyle, TCK'nın 2. maddesinde hüküm altına alınan, suçta ve cezada kanunilik ilkesi ihlal edilerek sanıklara fazla ceza tayin edilmektedir.

Kabule göre de; bir an için kişiyi hürriyetinden alıkoyma suçunun oluştuğunu kabul etsek bile, kasten yaralama suçu, kişiyi hürriyetinden alıkoyma suçunun unsurunu oluşturduğundan, her iki suçtan da mahkûmiyet hükümleri kurulması suretiyle, TCK'nın 2. maddesinde hüküm altına alınan, suçta ve cezada kanunilik ilkesi ihlal edilerek sanıklara fazla ceza tayin edilmektedir.

Diğer taraftan; sanıkların, soruşturma ve kovuşturma aşamalarından kaçmadıkları, aksine her iki süreçte de samimi beyanlarda bulunarak olayın aydınlanmasına yardımcı oldukları anlaşılmaktadır. Dosya içerisindeki adli sicil kayıtlarının incelenmesinden, sanıklar hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması ile kasten yaralama suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel bir durumun da bulunmadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki; katılanın yukarıda belirtilen davranışları göz önüne alınarak, yargılamada TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği hususu ise hiç tartışılmamıştır." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Dairesince 26.01.2016 tarih ve 9770-95 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanıklara atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının,

2- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluştuğunun kabulü hâlinde sanıklar hakkında ayrıca TCK'nın 150/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulup kurulamayacağının tespitine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle;

a- Şirket borçları nedeniyle katılan ile arasında bir hukuki ilişki olduğu kabul edilen sanık ...'ın bu hukuki ilişkiden kaynaklanan herhangi bir alacağının bulunup bulunmadığının tespiti bakımından eksik inceleme ile hüküm kurulup kurulmadığının,

b- Katılan ile herhangi bir hukuki ilişkisi bulunmayan sanıklar ... ve ...'nun, sanık ...'ın var olduğunu iddia ettiği hukuki alacağı tahsil etmek amacıyla hareket ettiklerinin anlaşılması karşısında sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçunun daha az cezayı gerektiren nitelikli hâlini düzenleyen TCK'nın 150/1. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının,

c- Sanık ... hakkında eksik inceleme ile hüküm kurulduğunun; sanıklar ... ve ... hakında ise TCK'nın 150. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının kabulü hâlinde sanıklar hakkında aleyhe temyiz bulunmaması göz önünde bulundurarak bu durumların eleştiri nedeni mi yoksa bozma nedeni mi yapılacağının,

c- Sanık ... hakkında eksik inceleme ile hüküm kurulduğunun; sanıklar ... ve ... hakında ise TCK'nın 150. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının kabulü hâlinde sanıklar hakkında aleyhe temyiz bulunmaması göz önünde bulundurarak bu durumların eleştiri nedeni mi yoksa bozma nedeni mi yapılacağının,

3- Yerel Mahkemenin TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına yönelik olarak gösterdiği gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığının,

4- Sanıklar hakkında TCK'nın 150/1. maddesi yollamasıyla kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığının,

5- Sanıklar hakkında üzerilerine atılı suçlar nedeniyle haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasının gerekip gerekmediğinin,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan ... ile sanık ...'ın ortak oldukları ve beraber yaptıkları müteahhitlik işlerinden zarar etmelerinden dolayı aralarında ihtilaf çıktığı, alacaklı olan şahısların katılanı ve sanık ...’yi Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığına alacaklarından dolayı şikâyet ettikleri, bu konuyla ilgili olay günü ifadesine başvurulan katılanın, kendi payına düşen borcu ödeyeceğini beyan ettiği, ifadeden sonra sanıkların borçlarla ilgili görüşeceklerini söyleyip katılanı zorla arabaya bindirerek “Tüm borçları sen ödeyeceksin, ödemediğin takdirde seni yaşatmayız, arabada silah ve iki şarjör var.” deyip tehdit ettikleri, katılanın sanıkların boş bir anından istifade edip arabadan kaçtığı, kaçarken çantasının arabada kaldığı, katılanın çantasında kıymetli evrak, banka mektubu ve 85.000 TL’sinin olduğunu söylediği, çantadaki banka dekontları ve bir kısım evrakların katılana iade edildiği ancak paranın iade edilmediği iddiası ile kamu davası açıldığı,

14.09.2011 tarihli ve protokol II başlıklı fotokopi belgede; protokol I'de belirtilen şartların yerine getirilmesi hâlinde katılanın % 20 borç ödemesi yaparak şirket ortaklığından ayrılmayı teklif ettiğinin, bu teklifin diğer ortak sanık ... için de geçerli olduğunun yazıldığı ve protokol I başlıklı ve aynı tarihli belge fotokopisinin de dosyaya sunulduğu,

Sanık ...’ın 20.10.2011 tarihinde şikâyetçi olarak kollukta verdiği ifadesinde; Çekdaş İnşaat Limited Şirketinin işlerinin tümünde karşı tarafla katılanın muhatap olduğunu, aldıkları işlerin bazılarını kendilerinin bazılarını ise taşeronların yaptığını, en son İSKİ’den aldıkları işin taşeron Varol İnak’a devredildiğini katılandan duyduğunu, şirket adına verilmesi gereken 85.000 TL’yi kendisinin ödediğini ve katılan ortadan kaybolduğu için şirketin bütün alacaklılarının kendisini tehdit ettiğini beyan ettiği,

Özel Büyükçekmece Kolan Hospital tarafından düzenlenen 26.10.2011 tarihli geçici raporda; bir saat önce darp edildiğini söyleyen katılanın yüzünde, boynunda ve saçlı derisinde morluk ile kontüzyon olduğunun tespit edildiği,

Özel Büyükçekmece Kolan Hospital tarafından düzenlenen 26.10.2011 tarihli geçici raporda; bir saat önce darp edildiğini söyleyen katılanın yüzünde, boynunda ve saçlı derisinde morluk ile kontüzyon olduğunun tespit edildiği,

Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 31.10.2011 tarihli raporda; katılanın yapılan muayenesinde üst dudak sağda 0.5 cm çaplı iyileşme gösteren abrazyon, sağ kaş üzerinde 0,5 cm çaplı üzeri krutlu yüzeysel abrazyon, sağ kulak sayvan arkasında iyileşme gösteren yüzeysel sıyrık alanı izlendiğinin, katılanda oluşan yumuşak doku yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun belirlendiği,

01.11.2011 tarihli katılan tarafından sanık ...’a hitaben düzenlenen ihtarname fotokopisinde; Çekdaş İnşaat San. Tic. Ltd Şirketinin bir kısım borçlarının zaruret nedeniyle kendisi tarafından ödendiğini, bu miktarın 3.913.827 TL olduğunu, ödenen bu meblağın ortaklar tarafından şirketteki hisseleri oranlarında karşılanacağının kararlaştırılmasına rağmen sanık ...’nin üzerine düşen borcu kendisine ödemediğini, yedi gün içerisinde hissesine düşen 1.956.913 TL’yi ödemesini aksi hâlde yasal yollara başvuracağını yazdığı ve ödeme yaptığı yerlere ilişkin bilgileri sunduğu,

22.11.2011 tarihli taşınmaz bilgileri başlıklı fotokopi belgede; sanık ...’ın Altunizade Mahallesi 15 ada 3 parsel 5/4 numaralı adresinde bulunan taşınmazı üzerine bir çok alacaklı tarafından şerh konulduğunun belirtildiği,

12.11.2012 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde; Çekdaş İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd Şirketi hakkında İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince 31.10.2012 tarih ve 2011/282 sayı ile iflas kararı verildiğinin yazıldığı,

Sanıklar müdafisi tarafından Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesine hitaben düzenlenen 14.05.2013 tarihli dilekçede; sanık ...’nun uzun yıllardır yurt dışında kaldığından katılan ile hiçbir hukuki veya ticari husumetinin bulunmadığını, sanık ...’in de tekstil sektöründe faaliyette bulunmakta olduğunu belirttiği,

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla yağma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin gösterilen gerekçenin "Sanıkların kişilik özellikleri, mahkememizdeki tutum ve davranışları ile müsnet suçu başka bir suçla birlikte işlemiş olmaları göz önünde bulundurularak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği takdirde sanıkların bir daha suç işlemeyecekleri hususunda mahkememizce kanaat oluşmadığı…" şeklinde olduğu,

Yerel Mahkemece “Başkaca yasal veya takdiri artırım ve indirim yapılmasına yer olmadığına” denilerek sanıklar hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... kollukta: sanıkları tanıdığını, Çekdaş İnşaat Limited Şirketi adına onlarla birlikte en son İSKİ Kartal kanalizasyon inşaatını yaptıklarını ve bu işten zarar ettiklerini, kendisinin payına düşen zararı taşeronlara ödediğini, ancak sanık ...'nin payına düşen zararı ödemediğini, bu olaydan dolayı ücretlerini alamayan işçilerin sanık ...'yi tehdit ettiklerini, aynı konuyla ilgili Üsküdar Emniyet Müdürlüğü Asayiş Büro Amirliğinde 26.10.2011 tarihinde saat 12.30 sıralarında ifadesinin alındığını, ifadesinden sonra vapurla Sirkeci'ye geçtiğini, Sirkeci'den trenle Florya Tren İstasyonuna geldiğini ve yaya olarak Vali Konağı istikametine doğru giderken sanık ...'nin kullandığı plakasını hatırlamadığı bir aracın yanında durduğunu, sanık ...'nin "Araca bin de hesapları tekrar kontrol edelim." dediğini, sanıklardan şüphelenmediği için aracın arka koltuğuna oturduğunu, aracın ön koltuğunda sanık ...'un, arka koltukta ise sanık ...'in bulunduğunu, araç Basınköy tarafına hareket hâlinde iken sanık ... ile bir müddet hesapları araştırdıklarını, Basınköy Mahallesi Özer Sokak üzerine geldiklerinde sanık ...'nin aracı durdurarak yanına oturduğunu, sanık ...'in ise direksiyona geçtiğini, sanık ... ile hesaplara tekrar baktıklarında sanık ...'nin kendi haksızlığını anlamasına rağmen payına düşen zararı ödemeyeceğini söyleyip, bu zararı kendisinin ödemesini istediğini, kendisinin de payına düşeni ödediğini gerisini ödemeyeceğini söylediğinde sanıkların hep birlikte ana avrat sinkaflı küfürler etmeye başladıklarını, bunun üzerine araçtan inmek istediğinde aracın kapılarını kilitlediklerini, ön koltukta oturan sanık ...'un kendisine saldırdığını, sanıklar Yusuf ve Ali'nin vücudunun çeşitli yerlerine yumrukla vurduklarını, kapıyı açıp atlamak istediğinde aracı durdurduklarını, sanık ...'in Samsung marka cep telefonunu elinden alıp parçaladığı, daha sonra ön koltuğa atarak telefon etmesini engellediğini, ayrıca içinde kıymetli evraklarının ve 85.000 TL'sinin bulunduğu Samsonayt marka siyah renkli deri evrak çantasını ön koltuğa attığını, sanık ...'un direksiyona geçtiğini, araç seyir hâlinde iken sanık ...'nin "Araçta tabancam ve dolu iki adet şarjörüm var, tabancadaki iki şarjörü de senin üzerine boşaltırım." diyerek kendisini tehdit ettiğini, tabancayı ve şarjörü görmediğini ancak sanığın taşıma ruhsatlı tabancasının olduğunu bildiğini, sanıkların Güzelce'de kiraladığı yazlık daireye gitmek istediklerini söylediklerini, Güzelce'ye gittiklerinde oradaki Güzelkent Sitesi yakınında durduklarını, sanık ...'in yanından inerek site güvenlik görevlisi ile konuşmaya gittiği anda araçtan inip karşıdan gelen tanımadığı bir araçla otostop yoluyla Büyükçekmece ilçesine gittiğini, Özel Kolan Hastanesinde tedavi olarak rapor aldığını, araçtan kaçarak indiği için kıymetli evraklarının ve 85.000 TL'sinin olduğu evrak çantasının sanık ...’nin aracında kaldığını, çantasını geri alamadığını, sanıklardan davacı ve şikâyetçi olduğunu,

Savcılıkta; Florya'da istasyon çıkışında sanık ...'nin kullandığı aracın yanında durduğunu, sanık ...'nin araca çağırarak hesaplarla ilgili konuşmak istediğini söylediğini, araç içerisinde evrakları incelerken sanıklar Ali ve Yusuf'un ana avrat sinkaflı küfürler ettiklerini, olay çıkacağını anlayınca araçtan inmek istediğini, kendisi araca bindikten sonra direksiyona sanık ...'in geçtiğini, sanık ...'nin arkaya yanına oturduğunu, sanık ...'un ise önde oturduğunu, araçtan inmek isteyince sanıklar Yusuf ve Ali'nin kendisine vurmaya başladıklarını, inmesini engellemek için sanık ...'un direksiyona geçtiğini, sanıklar Ali ve Cengiz'in kendisini arka koltukta ortalarına aldıklarını, bu şekilde Güzelkent sitesi önüne gittiklerini,

Mahkemede; önceki ifadelerinin doğru olduğunu, arabaya binerken herhangi bir zorlama veya tehdit olmadığını, çantasında 85.000 TL, iş bitirme belgeleri ve 700.000 TL'lik banka referans mektupları olduğunu, banka teminat mektupları, kaşeler ve iş bitirme belgelerinin şikâyetten sonra kendisine iade edildiğini, ancak parasının hâla iade edilmediğini, kısmi ödemeden dolayı sanıkların etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmalarına muvafakat etmediğini,

Tanık Erol Can Mahkemede: avukatlık yaptığını ve sanık ...'yi uzun yıllardır tanıdığını, olayı direkt görmediğini ancak olay günü sanık ...'nin kendisini arayarak acil görüşmek istediğini söylemesi üzerine bir pastanede sanıklarla görüştüğünü, olayı kendisine anlatıp çantayı gösterdiklerinde çantayı hemen katılana iade etmelerini yoksa katılanın yarın öbür gün çantanın içinde para ve çek vardı gibi iddialar ileri sürmesi hâlinde sıkıntı yaşayabileceklerini söylediğini, sanık ...'nin yanında çantayı açtığında çantanın içerisinden bir kısım evraklar, 2-3 adet kaşe ve bir adet kravat çıktığını, çantanın içinin bu şekilde evraklarla dolu olduğunu, başka kıymetli evrak görmediğini, çanta ağzına kadar evraklarla dolu olduğu için 85.000 TL'nin sığacağı yer olmadığını,

İfade etmişlerdir.