muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13329, Karar No: 2012/4310, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13329 E.  ,  2012/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ve kişiyi hürrriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2009 gün ve 2008/372 Esas, 2009/324 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından süresi içinde istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Davaya katılma hakkını alabilecek suretle suçtan zarar gören mağdurenin hazırlık ifadesinde beyan ettiği ikamet adresi olan “... Mahallesi, ... Sok. No:1, Kat:1 .../Merkez” adresine duruşma günü için çıkarılan tebigatın, muhatap ismen tanınmıyor ihtarı ile mahkemeye iade edildiği, gerekçeli kararın mağdureye tebliğe çıkarıldığı, tebligatın elle eklenen farklı bir sokak adresine yapıldığı, mağdurun adresinden taşındığı gerekçesiyle mahkemeye iade edildiği ve bunun üzerine aynı adrese Tebligat Kanunun 35. maddesi hükmüne dayanılarak çıkarılan tebligatında Karşıyaka mahallesinde ... Sokağın bulunmadığı belirtilip, tebligatın adres yetersizliğinden iade edildiği anlaşıldığından, mağdurenin doğru ve gerçek adresine usulünce yapılmış bir karar tebliği yapıldığı hususunun tereddütte kaldığı, gıyabında verilen kararın ve temyiz dilekçesinin mağdurenin 04.06.2008 günlü hazırlık ifadesinde beyan ettiği iş ve ev adreslerinden birine veya yöntemince tespit edilecek yeni adresine veya MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliği ve alınacak tebligat parçası ile verdiği takdirde temyiz dilekçesi de eklenip birlikte gönderilmesinin temini için incelenmeyen dosyanın mahallinde gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1635, Karar No: 2016/7663, Tarih: 17.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/1635 E.  ,  2016/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Sanığın, adına çalıştığı katılan ... ... A.Ş.’den satmak üzere aldığı temizlik robotlarını, müşterilere satmadığı halde satmış gibi göstermek amacıyla hayali kişiler adına satış sözleşmesi ve senetler düzenlediği iddia ve kabul edilen olayda, eylemin kül halinde 5237 sayılı TCK’nun 155/2. maddesinde düzenlenen “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek TCK’nun 157/1. maddesi uyarınca “dolandırıcılık” suçundan hüküm kurulması,

b-Kabule göre de; TCK'nun 157/1. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasının asgari hadden tayin olunduğu halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak 120 gün olarak tayini,

2- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Sanığın, adına çalıştığı katılan şirketten satmak üzere teslim aldığı temizlik robotlarını müşterilere satmadığı halde satmış gibi göstermek amacıyla hayali kişiler adına satış sözleşmesi ve senetler düzenlediği iddia ve kabul edilen olayda, hayali kişiler adına düzenlenmiş satış sözleşmesi ve senetlerin asıllarının temin edilerek adli emanete alınması, duruşmada incelenerek unsurlarının tam olup olmadığı, kambiyo senedi niteliğine haiz olup olmadıkları, aldatma yeteneğine sahip bulunup bulunmadıkları hususlarında inceleme yapılması; senetlerin kambiyo senedi unsurlarını içermesi ve suça konu belgelerin aldatıcı niteliğinin bulunması halinde eylemin kül halinde TCK'nun 204/1, 43. maddelerine uyan zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hem özel belgede sahtecilik hem de resmi belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması,

b- Kabule göre ise; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17379, Karar No: 2012/589, Tarih: 01.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/17379 E.  ,  2012/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2010 gün ve 2010/232 Esas, 2010/359 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

4810 sayılı Kanunla değişik 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 7/f ve 23/B. maddelerine aykırı olarak, içinde çocuk psikiyatristi bulunmaması nedeniyle usulüne uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporuna dayanılarak TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/13416, Karar No: 2012/2268, Tarih: 14.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13416 E.  ,  2012/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Dava konusu somut olayda, davacı 01.08.2000 tarihinde davalı şirkete ait ... istasyonunda oto yıkamacısı ve pompacı olarak işe başladığını 31.12.2007 kadar çalıştığını, 01.08.2000-31.12.2007 tarihleri arasında askerlik hizmeti yaptığı süre haricinde kesintisiz çalıştığı ve kuruma eksik bildirilen sürelerin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 01.08.2000-11.08.2003 tarihleri arasındaki süre yönünden, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un 79 ve 108’inci maddeleri olup; tespiti istenen dönemde 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2089 sayılı Çırak, kalfa ve ustalık Kanunu yürürlükte olduğundan uyuşmazlığın bu kanun hükümleri ile 506 sayılı Kanunun 2 ve 3’üncü maddelerine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Olağan olarak sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanun’un 2’nci maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6’ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. Aynı Kanun’un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3/II-B maddesinde; “özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanunun 35'inci maddesi hükümleri uygulanmaz.” hükmü öngörülmüştür. Atıf yapılan ve tespit döneminde yürürlükte bulunan 2089 sayılı Kanunun 4’üncü maddesi çırağı; “Bu kanuna tabi bir sanatı, o sanat için düzenlenen teorik ve pratik öğrenim programına göre o iş yerinde öğrenmek amacı ile bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimse...” olarak tanımlamıştır. Kanunun 5’inci maddesine göre çırak olabilmek için 12 yaşından küçük, 18 yaşından büyük olmamak gerekir. Bu hükümler çerçevesinde taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının uyuşmazlığa konu dönemde çırak olup olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılmalıdır. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Davacıya ait hizmet cetveli incelendiğinde; davacının davalı işyerinde 11.08.2003-30.04.2004 ve 16.10.2007-23.01.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı Kurum kayıtlarına geçmiştir.

Davacının terhis belgesine göre, askerlik hizmetini 25.05.2004-25.08.2005 tarihleri arasında yaptığı anlaşılmaktadır.

Davacının, 28.09.2005 tarihli ...formu ile pazarlama, satış.. ait işyerinde, çıraklık eğitimi için yaptığı başvurusunun .... onaylandığı görülmüştür.

Dalaman ... 26.09.2007 tarihli yazısı ile ... dalı 2. sınıf öğrencisi olarak davacının öğrencilik süresini tamamladığı, 14.09.2007 tarihinde sigorta çıkışının yapıldığı, 24.09.2007 tarihinden itibaren sigorta primlerinin ödenmesinini işyeri yetkilisine ait olduğunun bildirildiği görülmüştür.

Mahkemece; davacının 28.09.2005-14.09.2007 tarihleri arasındaki çıraklık eğitim sürelerinin sigortalılık süresi olarak değerlendirilemeyeceğine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalılardan işverene ait işyerinde 01.08.2000-11.08.2003 tarihleri arasında öncesinde üretime yönelik olarak çalıştığı esas alınarak hizmet tespitine karar verilen davacının, 28.09.2005-14.09.2007 tarihleri arasındaki çalışmalar yönünden, 3308 sayılı Yasada belirtilen şartların gerçekleşip- gerçekleşmediği, çalışmanın bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olup-olmadığı, 3 yıla yakın süre işyerinde çalıştığı esas alınan davacı için, neden mesleki eğitime ihtiyaç duyulduğu,eğitimin yoğunluğu ve işyerinde fiilen çalışma süresi, çalışma ilişkisini bilen tanıkların beyanlarına da başvurularak araştırılıp, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenip, sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, Mahkemece; davacının çalışmasının üretime yönelik mi yoksa bir mesleğin öğrenilmesine yönelik mi olduğu araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de, 506 sayılı Kanunun 60/G maddesi; malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları uygulanmasında 18 yaşından önce malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık sürelerinin 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edileceği ancak bu tarihten önceki sürelerin prim ödeme gün sayısına dahil edileceği hükmünü içermekte olup, aynı Kanunun Geçici 54.maddesi kapsamında 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmayan ve 01.05.1984 doğumlu olan davacı sigortalının; sigortalılık başlangıcı olarak 18 yaşını ikmal ettiği 01.05.2002 tarihinin esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemiş olması da ayrıca isabetsizdir.

Açıklanan, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Açıklanan, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı şirkete iadesine, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13666, Karar No: 2014/16936, Tarih: 05.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13666 E.  ,  2014/16936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/730-2014/133

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, Türk asıllı Yunan vatandaşı olduğunu, R..V.. 2012 tarih 4293/1986 sayılı kararı ile H.. olan soyadının N.. olarak değiştirildiğini ileri sürerek, ½ oranında paydaşı olduğu 1662 ada 32 parselde bulunan 13 nolu bağımsız bölümün tapu kaydında "Ahmet kızı H.. H..l" olarak yazılı isminin "Ahmet kızı H.. N... olarak düzeltilmesi için eldeki davayı açmış mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak;herhangibir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, böyle bir durumda davacının tapu kayıtlarında intikal yaptırabilmesi için, “çoğun içinde az da vardır” kuralından hareketle, başka bir deyişle davacının talebinin, tapu maliki ile mirasbırakanının aynı kişi olduğunun tespitini de içerdiği gözetilerek tespit kararı verilebileceği açıktır.

Somut olaya gelince, davacının murisi "Ahmet kızı H..N..." nüfusa kayıtlı değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece tapu maliki "Ahmet kızı H.. H.." ile davacının miras bırakanı "Ahmet kızı H.. N.."' nun aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25207, Karar No: 2014/13125, Tarih: 13.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25207 E.  ,  2014/13125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ve yakınanın beyanlarına göre, 02.04.2011 günü saat 20.45 gibi hırsızlık olayının gerçekleştiği, suç tarihinde güneşin saat 19.00'da battığı ve gece vaktinin saat 20.00’de başladığının anlaşılması karşısında; eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiğinden, belirlenen cezada 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesi uyarınca artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13195, Karar No: 2011/2680, Tarih: 08.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13195 E.  ,  2011/2680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 16 ve 41 parsel No’lu taşınmazların ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumları itibariyle aynen bölünmelerine olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmazlara satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre temyiz eden davalı ...’ın hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece aynen bölünerek paylaşılamayacağı anlaşılan 16 ve 41 parsel No’lu taşınmazların satışına karar verilirken hüküm kısmında 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden % 0 9.9 nispi karar harcı alınması gerekirken % 09 harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine “ satış bedeli üzerinden alınacak % 09.9 harcın payları oranında ortaklardan alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün HMUK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 8.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14405, Karar No: 2016/6410, Tarih: 09.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14405 E.  ,  2016/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2015

NUMARASI : 2014/296-2015/203

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/03/2015 tarih ve 2014/...296-2015/203 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.06.2016 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ... ile davalılar vekili Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların davalıların yönetim kurulu üyeleri bulundukları ... Holding A.Ş.'nin ortakları olduklarını, ... Holding A.Ş.'nin 13.097.521,12 TL olan esas sermayesinin 31.10.2013 tarihli olağanüstü genel kurulunda 613.097.531,12 TL'ye yükseltildiğini, yükseltilen sermaye tutarının 300 milyon TL'sinin enflasyon düzeltmesi farklarından karşılandığını, 300 milyon TL'sinin ise yeni nakdi sermaye taahhüdü olarak pay sahiplerinden talep edildiğini, 881.962.147,97 TL tutarındaki iç kaynakların tamamının sermayeye eklenmeden dış kaynaklardan artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, nakdi sermayenin 1/4 ünün iştirak taahhütnamelerinin imzalanması sırasında nakden ödendiğini, bakiye kısmın ödenmesi için davalı yönetim kurulu üyelerinin 15 günlük süre tanımalarının da hukuka aykrı bulunduğunu, davalılara ... Holding A.Ş. ve bağlı iştirakleri bünyesinde ek menfaatler sağlandığını, 31.08.2013 tarihli bilançonun gerçeği yansıtmadığı gibi genel kurula da ibraz edilmediğini, bağlı iştiraklerin olağan genel kurul toplantılarının zamanında yapılmadığını, ... Holding A.Ş. ve bağlı iştiraklerin 2014 yılında yapılan 2013 yılına ait genel kurullarında davacıların temsil edilme haklarının kısıtlandığını, yine bu genel kurullarda davacıların temsilcilerinin konuşma sürelerinin sınrlandırılarak müzakere hakkı tanınmadığını ileri sürerek; geçici talep sonucu olarak ve belirsiz alacak kuralları çerçevesinde talep edilen zarar miktarının davacı pay sahipleri yönünden 100.000,00 TL alınmak suretiyle tazmini gereken zarar miktarının tespitiyle, zarar miktarının tespitinden sonra taraflarınca bildirilecek kesin talep sonucuna göre talep edilen miktarın payları oranında ayrı ayrı davacı pay sahiplerine ödenmek üzere avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıların sermaye artırım kararına katılmak gibi bir hukuki zorunluklarının olmadığını, genel kurul toplantısında alınan hukuka uygun sermaye artırımına istinaden davacıların hiç bir baskı altında olmaksızın tamamen kendi hür iradeleri ile bu sermaye artırım kararına katılıp taahhütte bulunduklarını ve paylarına düşen nakdi sermaye kısmını hiç bir ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin ödediklerini, iddiaların yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacılar vekilinin yönetim kurulunun sermaye artırım talebiyle yapılan olağanüstü genel kurulda sermaye artırımının pay sahiplerini doğrudan zararlandırıcı işlem niteliğinde olduğunu iddia ederek uğramış olduğu zararın tazminini talep ettiği, davacıların pay sahibi olarak hem doğrudan hem de dolayısıyla zararın varlığı halinde bunun tazminini isteyebilecekleri, pay sahiplerinin zarara uğraması halinde 6102 sayılı TTK.nın 555/1 maddesi gereğince tazminatın ancak şirkete ödenmesini isteyebilecekleri, davacıların ise tazminatın doğrudan kendilerine ödenmesini talep ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.