muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3481, Karar No: 2024/5240, Tarih: 26.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3481 E.  ,  2024/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1606 E., 2024/1500 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1684 E., 2024/595 K.

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi Türkiye İş Bankası A.Ş. tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusu yapılırken şikayetçi vekilince gerek UYAP üzerinden gerekse fiziken süresinde verilmiş bir istinaf dilekçesi bulunmaması ve sadece istinaf harçlarının yatırılmasının yeterli olmadığı gerekçesiyle, istinaf isteminin reddine dair 01.08.2024 tarihli ek karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı şikayetçi tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 01.08.2024 tarihli ek karara karşı istinaf başvuru dilekçesinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 345 inci maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 346 ncı maddesi uyarınca aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, şikayetçi vekiline 16.07.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; istinaf dilekçesi ise yasal süre geçtiği halde UYAP üzerinden ya da fiziken verilmemiştir.

İstinaf dilekçesinin süresi içinde verilmemesi sebebiyle istinaf isteminin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin, bu kararına karşı temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

SONUÇ

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06.11.2024 tarihli kararın ONANMASINA,

Şikayetçiden alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7037, Karar No: 2014/11543, Tarih: 28.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/7037 E.  ,  2014/11543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, ... Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinde hastabakıcı olarak Döner Sermaye İşletme müdürlüğü kadrosunda çalışmaya başladığını, 13.01.2010 tarihinden itibaren sürekli taşeron firmalarda ihaleyi üstlenen işverenler değişse de iş sözleşmesinin devredilerek, çalışmasının kesintiye uğramadan devam ettiğini, 01.01.2013 tarihinden itibaren ihaleyi alan davalı şirkette çalışırken iş aktinin 04.07.2013 tarihinde haksız yere feshedildiğini feshin haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığını ve muvazaa nedeniyle baştan beri Üniversitenin işçisi olduğunu iddia ederek feshin geçersizliğine davalı ... Hastanesi işyerine işe iadesine ve İş Kanunu 21. maddesindeki haklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Üniversite vekili, davacının Üniversitenin çalışanı olmadığını husumetin yöneltilemeyeceğini beyanla açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket vekili davacının haklı nedenle işten çıkartıldığını açılan davanın yerinde olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, feshinin geçerli nedene dayandığını ispat yükü kendisinde olan davalı işverence, davacının şifreli bilgisayardan nöbet listesini alması, hastanede kullanılan bir takım malzemeleri facebook sayfasında yayınlaması sebebiyle yapılan feshin haklı nedenle olduğu savunulmuşsa da davacının gizliliği olmayan nöbet listesini alması, haklı olduğunu düşündüğü bir konuda internet ortamında Facebook sayfasından yayın yapmasının haklı fesih gerekçesi olmadığı gibi geçerli fesih nedeni de sayılmayacağı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının alt işveren şirket işçisi olarak davalı Üniversite hastanesine işe iadesine, davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen süresi içine işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının 5 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine karar verilmiştir.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün verilmesinde verilen bölümün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasa'nın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla İş Kanunu'nun 2 nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlana- bilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Yasa ile İş Kanunu'nun 2 nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, İş Kanunu'nun 5 nci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin kararları da bu doğrultudadır.

Muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ızrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle hakları halele uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur. Ayrıca muvazaa sebebiyle akdin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması sayılan hallerde muvazaa ileri sürülemez.

Somut olayda; dosya kapsamından davacının 20.01.2006 tarihinde ... Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü (işyeri sicil 1031096) nezdinde çalışmaya başladığı, 13.01.2010 tarihine kadar Döner Sermaye Müdürlüğü ve onun alt işvereni ... Medikal Ltd. Şti'nde dönüşümlü olarak çalıştırıldığı ve bu tarihten sonra da Uygar yemekçilik şirketinde temizlik işçisi ve bilgisayar operatörü olarak işe giriş bildirgelerinin verildiği,ve ... Şirketinde 12.02.2011 tarihli işe giriş bildirgesinde yine bilgisayar operatörü olarak gösterildiği, 01.01.2003 tarihli işe giriş bildirgesinde ise hasta bakım elemanı olarak işe girişinin yapıldığı anlaşılmıştır. Davalılar arasında yapılan 01.01.2013-31.12.2013 tarihlerini kapsayan ihale sözleşmesi şartnamesinde; ihalenin konusu ve kapsamının Hastanenin tüm birimlerinde destek, yardımcı teknik destek ve şoförlük hizmetleri olduğu, destek hizmetleri kapsamında ise Hasta Taşıma Hizmetleri (71 kişi), Hasta Yönlendirme Hizmetleri (8 Kişi) Çamaşır Yıkama işi (12 kişi) çalışacağı belirtilmiştir. Davalı Üniversite yetkilisi davacının hasta taşıma hizmetlerinde çalıştırıldığını beyan etmiştir. Duruşmada dinlenen tüm tanıklar (davalı tanıkları dahil) davacının işe alındığı tarihten beri hastabakıcı olarak çalıştırıldığını ve kadrolu hastabakıcılar ile aynı işi yaptığına dair beyanları ve sunulan nöbet çizelgeleri ve personel kartından da davacının hastabakıcı olarak çalıştığı hususu şüpheye yer vermeyecek şekilde sabit olmuştur.

Alt İşveren Yönetmeliği muvazaa başlıklı 3. maddesinin 2-3 nolu bentlerinde;

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini, muvazaa kriterleri olarak saymıştır.

Bu kriterler esas alındığında davacının işe girdiği 20.01.2006 tarihinden itibaren asıl işveren ... Üniversitesinin işçisi olduğu anlaşılmıştır.

Alt İşveren Yönetmeliği muvazaa başlıklı 3. maddesinin 2-3 nolu bentlerinde;

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini, muvazaa kriterleri olarak saymıştır.

Bu kriterler esas alındığında davacının işe girdiği 20.01.2006 tarihinden itibaren asıl işveren ... Üniversitesinin işçisi olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece feshin geçersizliğine dair verilen karar isabetli ise de davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu ve davacının baştan beri davalı ... Üniversitesinin işçisi olduğu gözetilmeksizin, davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin geçerli olduğu gerekçesiyle davacının alt işveren ... Şirketine işe iadesi isabetli olmamıştır. Davacı, asıl işveren işyerine işe iade edilmeli ve işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu bulunduklarının tespiti ile davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan, yargılama giderlerinden olan harçların davalı şirketten tahsili yönünde karar verilmelidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin geçersizliğine ve davacının davalı ..., Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi işyerine İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen ... Üniversitesi Rektörlüğünce süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için davalı ... Rektörlüğüne süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gerekli harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça peşin yatırılan 48.60 TL harcın davalı şirketten tahsil edilerek davacıya verilmesine,

6-Davacının yapmış olduğu 285.00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

8-Kalan gider ve delil avansının ilgiliye iadesine,

9-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı ve davalı şirket tarafından yatırılan harcın iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2129, Karar No: 2020/323, Tarih: 13.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2129 E.  ,  2020/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 27/03/2019 tarih ve 2018/468-2019/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ...ilçesi, Kozan Köyü, ... ve ... parsellerde kayıtlı taşınmazlar üzerinde dikili bulunan ayva ağaçlarındaki ürünlerini devlet destekli bitkisel ürün sigorta poliçesi ile davalıya sigorta ettirdiğini, 30-31 Mart 2014 tarihlerinde meydana gelen don hadisesi ve 20/06/2014 tarihinde meydana gelen dolu hadisesi nedenleriyle ürünlerinde hasar oluştuğunu, hasarın davalıya ihbar edildiğini, ancak davalının zararı tazmin etmediğini, ileri sürerek davacının ürünlerinde meydana gelen 2.000.- TL zararın hasar tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 02.03.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 5.434,63 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili 05/04/2014 tarihinde hasar tespit çalışması sonucunda sigortalı ürünün hasar tarihinde pembe gonca döneminde olduğu ve bu dönemin teminat kapsamı dışında kaldığını, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, alınan bilirkişi raporuna göre davacının her iki parsel yönünden hak ettiği tazminat miktarının esasen 5.920,63 TL olduğu, önceki kararın davacı tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle davalının usuli kazanılmış hakkı bulunduğu gerekçesiyle 5.434,63 TL'nin 2.000.- TL'si için temerrüt tarihi olan 29/11/2014 tarihinden, bakiye 3.434,63 TL'si için ıslah tarihi olan 02/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 278,24 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/258, Karar No: 2014/7662, Tarih: 24.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/258 E.  ,  2014/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 2674 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra el atma tarihi ve değerlendirme tarihi olan 27.06.2012 tarihi itibariyle ayrı ayrı dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 2674 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak incelenen ... Köyü 6346 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ve ... Köyü 7750 ada 1 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu 2674 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 27.06.2012 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Köyü 6346 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 08.01.2003 olan satış tarihi ve yine emsal olarak incelenen ... Köyü 7750 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 13.05.2010 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Köyü 6346 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 08.01.2003 ve ... Köyü 7750 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 13.05.2010 tarihli satışlarına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu 2674 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Köyü 6346 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ve ... Köyü 7750 ada 1 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

6-Dava konusu 2674 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Köyü 6346 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ve ... Köyü 7750 ada 1 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1238, Karar No: 2011/3352, Tarih: 29.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1238 E.  ,  2011/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/04/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/11/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti. vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 29/03/201 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat Abdülkadir Güzel geldi, karşı taraftan davacılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ...'ın diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacılardan ...'ın, arkadaşlık ilişkisi nedeniyle arkasına bindiği davalıların ...'ın sürücüsü olduğu motosikletin, ışıklı kavşakta aynı yönden gelip sağa dönüş yapan diğer davalı ...'in sürücüsü olduğu araca çarpması nedeniyle yaralandığı; yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporundan, davalılardan ...'ın % 66,66 diğer davalı ...'in % 33,34 oranında kusurlu oldukları, davacının ise kusurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacılardan ..., davalılardan ...'ın sürücüsü olduğu aracına ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmayıp sırf hatır için taşınmıştır. Hatır taşımacılığında yalnız yolcunun yararı bulunduğu ve taşıyanın onu karşılıksız olarak taşıdığı gözetilerek Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir .

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, belirlenen maddi ve manevi tazminat tutarlarından, olayda var olan hatır taşıması nedeniyle Borçlar Yasası'nın 43. maddesi uyarınca, davalılardan ... yararına uygun tutarlarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.