muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26464, Karar No: 2014/12686, Tarih: 26.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26464 E.  ,  2014/12686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişisel Verilerin Kaydedilmesi

Hüküm : Beraat

Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 135. maddesinde düzenlenen “Kişisel verilerin kaydedilmesi” suçunun oluşabilmesi için, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, hukuka aykırı olarak kaydedilmesi gerekmekte olup, suçun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı, herkes tarafından bilinmeyen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olmayan, kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerektiği; bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, “kişisel veri” olduğunda kuşku bulunmamakta ise de, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü ya da sesinin, bilgisi dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında düzenlendiğinden, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü, fotoğrafı ya da sesinin, yasal anlamda, 5237 sayılı TCK'nın 135. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği,

Ancak kişinin, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, örneğin; kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında, konuşma ve haberleşme içeriklerini veya özel hayata ilişkin ses ve görüntülerini dinleme, izleme ya da kaydetme eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği,

Dosya içeriğine, sanıkların aksi kanıtlanamayan savunmalarına, tanık anlatımlarına ve araştırma içeriklerine göre, sanıkların evlerinin bahçesindeki ağaca, daha önce karşılıklı olarak işlenen ve yargılaması devam eden tehdit ve hakaret suçları nedeniyle husumetli oldukları katılanların yolun karşısındaki sergi alanına bakar şekilde kamera konuşlandırdıkları, sanıkların, katılanların özel hayatına dahil olan, gün içerisinde kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü ve ne yaptıkları gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli takip, denetim ve gözetim altına almak suretiyle gerçekleştirdiği eylemlerinin, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyet kapsamında olduğu ve eylemin TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını oluşturabileceği ancak kamera düzeneğinde yapılan incelemede, kamera kablolarının herhangi bir cihaza bağlı olmadığı, boşta olduğu ve sisteminin de kayıt yapmadığının anlaşılması karşısında sanıklara atılı eylem sabit olmadığı gibi, sanıkların, katılanlarla aralarında yargılaması biten ve devam eden hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin olaylar nedeniyle oluşan husumet üzerine kendilerine karşı işlenebilecek suçlar nedeniyle, kaybolması olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla katılanların rızası dışında özel hayata ilişkin ses ve görüntülerini dinleme, izleme ya da kaydetme eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı, bu halde sanıkların hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği anlaşılmakla, sanıkların beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, hükmün gerekçesinde her ne kadar suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıkların beraatlerine karar verilmiş ise de, gerekçesi yanlış olan hükmün sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara yüklenen suçun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın eksik inceleme ve araştırmaya ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/44165, Karar No: 2013/31312, Tarih: 28.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/44165 E.  ,  2013/31312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı işverene ait ganyan bayiinde 2001 yılının 8. ayında işe başladığını, sağlık mazereti sebebiyle 2003 yılı içerisinde işyerinden ayrıldığını ve tekrar bu işyerinde 20.11.2005 tarihinde işe başlayıp haksız olarak iş akdinin sonlandırıldığı 24.09.2008 tarihine kadar sigortasız olarak çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı ise, davacının hiçbir zaman işyerinde çalışmadığını, iş yerinde bir işçinin çalıştığı bu çalışanın da kayıtlarda gösterildiğini, kaldı ki işyerinin 26.12.2005 tarihinde açıldığını, bu durumun dahi davacının ve tanıklarının gerçeğe aykırı iddiada bulunduğunu gösterdiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının 26.2.2005-24.09.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; davacının davalı işyerinde sigortasız çalıştığını iddia ettiği Ağustos/2001-24.09.2008 tarihleri arasında başka işyerlerinde çalıştığını gösterir kayıtların bulunması, davalı yanındaki çalışmayı ispata yarar yazılı bir belge sunamaması, ayrıca davacı tanıklarının işyeri çalışanı veya komşu işyeri çalışanı olmaması karşısında, davacının davalı işyerinde çalıştığını kesin ve inandırıcı bir şekilde ispatlayamadığı anlaşılmakla, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13440, Karar No: 2014/11500, Tarih: 09.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13440 E.  ,  2014/11500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...'ın beraatine, sanık ... Demircinin hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa atılı eylem; sübutu halinde 4733 sayılı Kanuna Muhalefet suçunu oluşturacağından bu suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu adına şikayetçi vekilinin, CMK.nun 260/1.maddesi gereğince hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu gözetilerek; sanık ... ile TAPDK vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince,

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun yargılamadan haberdar edilmeyerek, 5271 sayılı CMK.nun 234/1 b-1 maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ile sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasasının 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7610, Karar No: 2006/8776, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7610 E.  ,  2006/8776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazda münavebeye alınan buğday, kavun ve kabak ürünlerinden herbirinin (sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı) dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösterir veri listesi İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 6.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26105, Karar No: 2012/10473, Tarih: 02.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/26105 E.  ,  2012/10473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vize İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez. Takip hukukunda asıl olan, borcun ödenmesidir. İcra mahkemesi ve icra dairesi takip aşamasında alacaklı ve borçlunun karşılıklı olarak menfaaatlerini gözetmekle yükümlüdür.  Hükme esas alınan bilirkişi raporunda "borçlunun haline münasip evi alabileceği bedel" tespit edilmediği gibi, borçlunun bulunduğu yerden başka farklı yerlerde de, daha mütevazi koşullara sahip meskeni ne miktara alabileceği de değerlendirilmemiştir. Mahkemece anılan kıstaslara da uyulmak suretiyle borçlunun haline münasip evi kaç liraya alabileceğinin, bilirkişiden ek rapor alınarak tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19707, Karar No: 2009/480, Tarih: 22.01.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/19707 E.  ,  2009/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Avanos Asliye Hukuk (Aile) MAhkemesi

TARİHİ :8.2.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, 8.2.2006 tarihinde ihtar talebinde bulunmuş, buna ilişkin dilekçesinde davalıyı "B.Evler mahallesi Y. A.Evleri Halıcı Sokak no.12 A." adresine davet etmiştir. Mahkemece istek doğrultusunda verilen 2006/6 değişik sayılı ihtar kararı ile davalı, gösterilen bu adrese değil "A.Ö.Orta mahalledeki eve" çağrılmıştır. Mahkeme, ihtar isteğine ilişkin dilekçede davacının gösterdiği adrese davalıyı davet etmek zorundadır. Gösterilen bu adresten başka bir adrese davet, ihtarı geçersiz kılar. Geçersiz ihtara dayınalarak da boşanma kararı verilemez. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.01.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/3915, Karar No: 2017/4035, Tarih: 19.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/3915 E.  ,  2017/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemi çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 21.02.2000 doğumlu olup suç tarihinde ondört yaşı içerisinde bulunan mağdurun velayet hakkına sahip annesi Asya'nın, kovuşturma evresinde müşteki sıfatıyla ifadesinin alındığı 13.11.2013 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdura yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18940, Karar No: 2017/7978, Tarih: 08.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/18940 E.  ,  2017/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin asıl işveren olan davalı ... Üniversitesine bağlı alt işverenler nezdinde çalıştığını, iş akdine haksız olarak son verildiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının çalıştığı şirketlerin temizlik işlerinin yapılması amacıyla işi ihale ile alan şirketler olduğunu, müvekkilinin asıl işveren olmadığını, bu nedenle müvekkiline husumet düşmeyeceğini, davacının iş akdinin mazereti olmaksızın işe gelmemesi nedeniyle ve 4857 sayılı Kanunun ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller kapsamında değerlendirilerek 25. maddesinin 2. fıkrasının g bendi gereğince sona erdirildiğini, işten çıkarılma işlemleri alt işveren tarafından icra edildiğinden davacının ihbar tazminatı alacağından çalıştığı şirketin sorumlu tutulması gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp, kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece davacının 150 gün yıllık izne hak kazandığı ve işverence izin kullandırıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle 150 günlük izin ücreti alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmış ise de, dosyaya sunulan ve davacıya atfen imzalı izin belgesinde davacının 14 gün izin kullandığı kayıtlıdır.

Mahkemece söz konusu izin belgesi davacıya gösterilerek sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/967, Karar No: 2020/10069, Tarih: 06.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/967 E.  ,  2020/10069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazların incelenmesinde;

Kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesi olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin yazılmaması mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazların incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun “bir daha suç işlemeyeceği konusunda vicdani kanaat oluşması nedeni ile verilen hapis cezasının ertelenmesine” karar verildiği halde bu kez "yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılmadığından" şeklindeki çelişkili gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8420, Karar No: 2016/261, Tarih: 14.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8420 E.  ,  2016/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan, özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma, iftira suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gıyabında verilip 31.10.2012 günü usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen bir haftalık kanuni süresinden sonra 22.10.2013 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10207, Karar No: 2013/18044, Tarih: 12.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/10207 E.  ,  2013/18044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan ...'nün temyiz talebinin incelenmesinde;

Açılan davanın niteliğine göre Gümrük Müdürlüğü'nün suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük Müdürlüğü'nün müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca oyçokluğuyla REDDİNE,

2- Müşteki Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkiler Piyasası Düzenleme Kurulu'nun temyiz talebinin incelenmesinde,

İddianame ile dava konusu edilen sanığın fiilinin 4733 sayılı yasaya aykırı davranmak suçunu oluşturabileceği gözetildiğinde suçtan doğrudan zarar gören Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkiler Piyasası Düzenleme Kurulu'nun davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan müştekinin yargılamadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 234 vd. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kabule göre;

Yakalanan sigara miktarı ve sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre atılı suçun oluştuğu düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca, hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 12/09/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.