muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6855, Karar No: 2019/5821, Tarih: 07.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6855 E.  ,  2019/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 2006 Haziran- 2009 Haziran tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16/9/1999 gün 1999/21-510-527, 30/6/1999 gün 1999/21-549-555- 3/11/2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı işyerinden bildirim olmadığı, bordro tanıklarının dinlendiği, davacı tarafından dosyaya takograf kayıtlarının sunulduğu, davacı adına düzenlenen iki ayrı trafik cezasının mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; takograf kayıtlarının davalı taraftan verildiğini kabule olanak sağlayacak bir kayıt içermediği gerekçesiyle dikkate alınmaması, takograf kayıtlarındaki ve trafik cezalarındaki araçların tescil kaydı araştırılmadan, takograf kayıtlarında kaşesi bulunan otogarlardan davacı adına giriş-çıkış kaydı olup olmadığı belirlenmeden sonuca gidilmesi; ayrıca davalı işyerine ait otobüs işletmesi işyeri yerine, davalı şirketin akaryakıt işine ilişkin tescilli işyeri bordro tanıklarının dinlenmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş; uyuşmazlık dönemine ilişkin davalı şirketin otobüs işletmesi işyeri bordrolarını getirterek resen seçilen bordro tanıklarını dinlemek, takograf kayıtlarındaki ve trafik cezalarındaki araçların tescil kaydını araştırmak davalı şirket ile bağlantısı olup olmadığını tespit etmek, takograf kayıtlarında kaşesi bulunan ...-...-... ... gibi ) otogarlardan giriş-çıkış kayıtlarını getirterek davacı adına giriş-çıkış kaydı olup olmadığını sormak var ise kim adına tescilli araçlar ile giriş çıkış yaptığını tespit etmek, tüm bu araştırmalar sonucu takograf kayıtlarını da dikkate alarak uzun yol şoförünün istirahat etmeden sürekli araç kullanmasının fiziken olanaksız olduğu da değerlendirilerek sonuca gitmekten ibarettir.

Ayrıca davacının hizmet cetvelinde 01/06/2007-10/07/2007 tarihleri arası dava dışı işyerinden bildirim olduğundan dava açılış tarihine göre 10/07/2007 tarihi öncesi çalışmaların hak düşürücü süreye uğradığı da dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yetersiz inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9486, Karar No: 2012/15482, Tarih: 20.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9486 E.  ,  2012/15482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hükü : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereği beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hazine vekilinin 10.10.2008 tarihli dilekçe ile Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma talebinde bulunduğu, mahkemenin 03.11.2008 tarihli ara kararı ile, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı adına katılma kararı verdiği, gerekçeli karar başlığında ise, ...'nün katılan olarak gösterildiği, hazine vekilinin temyiz dilekçesini yine Kültür ve Turizm Bakanlığı adına vermiş olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince davaya katılma isteği usulüne uygun karara bağlanmadığı ve suçtan doğrudan doğruya zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın temyiz hakkı bulunduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

1- Suçtan doğrudan doğruya zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma talebinde bulunulduğu halde, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı'nın katılmasına karar verilmesi, gerekçeli karar başlığında ise, ...'nün katılan olarak gösterilmesi,

2- Suça konu kültür varlığı olan eserlerin, sanığın ... Havalimanı'nın iç hatlar yolcu terminali girişinde x-ray cihazında metal yoğunluğunun görülmesi üzerine, yapılan aramada ele geçirildiği, sanığın, suça konu eserlerin babasının koleksiyonundan kaldığına ilişkin savunması karşısında, eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70. maddesine temas eden suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanığın suç kastı bulunmadığı şeklindeki, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15357, Karar No: 2016/1905, Tarih: 17.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15357 E.  ,  2016/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : (Kapatılan) Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı .. ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazla ilgili orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, dava konusu taşınmazın 1954 yılı hava fotografının stereoskopik incelemesi sonucunda taşınmazın fındık bahçesi niteliğinde orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, dava konusu taşınmaza bitişik olan 156 ada 40 ve 42 parsellerle ilgili ... Kadastro Mahkemesinin .../... Esas sayılı dava dosyası içindeki orman bilirkişi raporunda, aynı tarihli hava fotoğrafında gösterilen yer ile dava konusu taşınmazın gösterildiği yer birbirinden farklı olup hava fotoğraflarının incelenmesinin doğru yapılıp yapılmadığı hususunda tereddüt hasıl olduğundan, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen orman ve fen bilirkişilerine verilerek, keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1954 yılı çekilen hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılıp, parsel üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, çekişmeli parselin, çevresindeki dava dışı komşu parseller ile birlikte 1954 yılı hava fotoğraflarında konumunu gösterir açıklamalı ek rapor düzenlettirilmesi ve dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/02/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28927, Karar No: 2014/18902, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28927 E.  ,  2014/18902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, basit tehdit

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını,kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin,onun iç huzurunu bozmaya,onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi,verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Sanıkla katılan arasında araç alım ve satımı nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın, olay günü katılanın çalıştığı pazar tezgahının yanına giderek katılanı tanık ...'dan sorduktan bir süre sonra elindeki döner bıçağı ile tekrar geldiği, tanık ...'ya ait tezgahın camını kırarak ordan ayrıldığı, böylece sanığın sair tehdit ve mala zarar verme suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, kırılan eşyanın katılana ait olmadığı, bu nedenle sanığın katılana yönelik mala zarar verme mahiyetinde bir eyleminin bulunmadığı, ayrıca sanık, döner bıçağı ile tanığın tezgahının önüne gelmiş ise de, söz konusu yerde, katılana yönelik tehdit mahiyetinde bir söz veya bir eyleminin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen suçların yasal unsurlarının oluşmadığı dikkate alınarak, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7131, Karar No: 2007/1007, Tarih: 19.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7131 E.  ,  2007/1007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ... vekili ve ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK.277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Davalılar reddini savunmuş, mahkemenin 25.000.000 YTL bedelin davalı ...’ten tahsiline dair kararı davalılar ... vekili ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’nın temyiz itirazları tümüyle reddedilmelidir.

2-Davalı ...’in temyizine gelince;

Kararın gerekçesinde de belirtildiği üzere borçludan devir alan ... taşınmazı ...’e devretmiştir. ...’in kötüniyeti ise usulen kanıtlanmış değildir.

Bu durumda İİK.nun 283/II.maddesi gereğince ... bedelle sorumlu tutulmalıdır. Kötüniyetli olmadığı kabul edilen ...’ten ayrıca tahsil kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. O halde yapılması gereken ..., ...’nın taşınmazı elden çıkardığı 14.07.2005 tarihindeki bilirkişice saptanan gerçek bedeli 25.000,00 YTL.nin ...’den tahsiline, ... yönünden davanın reddine karar verilemekten ibarettir. Gerekçeyle çelişir biçimde ...’ten tazmin kararı verilmesi doğru olmadığı gibi maddi hataya düşülerek 25.000.000 YTL.ye hüküm kurulması da doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz itirazlarının tümüyle reddine, 2.bent uyarınca kabulüyle kararın ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 47,80 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...’e geri verilmesine, 19.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7483, Karar No: 2016/2140, Tarih: 29.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7483 E.  ,  2016/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/03/2015 tarih ve 2014/353-2015/247 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin ortağı olan müvekkilinden sermaye ödemesi adı altında ve hile ile 65.658,80 Euro tutarında borç para alındığını, uyarılara rağmen bu para iade edilmeyince davalı aleyhine takip başlatıldığını, davalının takibe itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının takibe dayanak yaptığı havalelerin borç verdiğini değil, bilakis borcunu ödediğini gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı şirketin %10 pay sahibi olduğu, taahhüt etmiş olduğu şirket sermaye payını ödediği, sermaye payı dışında şirkete borç olarak toplamda 67.273,85 Euro verdiği, davacının borç olarak verdiği 67.273,85 Euro'nun 57.058,18 Euro'sunu "Özel Fonlar Hesabına aktarılmasına" ilişkin genel kurullarının iptaline karar verildiği, davalı şirketin ortağından borç olarak almış olduğu, 67.273,85 Euro'yu iade ile yükümlü olduğu, takipten önce temerrüt ihtarnamesinin tebliğ edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın 65.685,80 Euro asıl alacak ile asıl alacağa takip tarihinden tahsil gününe kadar yürütülecek kamu bankalarının Euro ile açılan 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödenen değişen oranlarda faizi ile birlikte aynen veya fiili ödeme tarihindeki TCMB'nin Euro'ya uyguladığı efektif alış kuru üzerinden hesaplanan TL karşılığı ile birlikte iptaline, 60.551,78 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davalı şirkete borç olarak verildiği ileri sürülen paranın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, ... 16. İcra Dairesinin 2012/3849 Esas sayılı dosyası ile 65.685,80 Euro asıl alacak, 19.948,15 Euro işlemiş faiz olmak üzere toplam 85.633,95 Euro alacak için takip başlatmış, borcun sebebi olarak gösterdiği 7 ayrı işleme dayanmış, bu işlemlerin tarih ve miktarlarını da takip talebinde belirtmiştir. Davacı, itirazın iptalini talep ederken de, sermaye borcu kalmadığı halde bu ödemelerin kendisinden alındığını, aslında bunların davalıya verilmiş borç mahiyetinde olduğunu ileri sürmüştür.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda takibe dayanak yapılan işlemler ve makbuzlar değerlendirilmeksizin sadece davalının defter kayıtları incelenmek suretiyle, 57.058,18 Euro'nun öncelikle ortaklara borçlar hesabına alındığı, ardından şirket ortaklarınca alınan bir kararla özel fonlar hesabına aktarıldığı, ancak özel fonlar hesabına aktarılmasına ilişkin kararın mahkemece iptal edildiği, ayrıca 10.215,67 Euro sermaye ödemesinin de vergi yasalarına ve tek düzen muhasebe sistemine aykırı olarak dönem zararına mahsup edildiği, bu iki kalem toplamının davacının davalıya verdiği borç olarak kabul edilmesi gerektiği bildirilmiştir. Ancak, davanın itirazın iptali davası olduğu da nazara alındığında, davacının takibe dayanak yaptığı belgelerin tek tek değerlendirilmesi, dayanak ödemelerin sermayeye mahsup edilip edilmediğinin tespiti, bilirkişi raporunda davacı alacağı olarak saptanan 67.273,85 Euro'nun takibe dayanak ödemelere dayalı olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7791, Karar No: 2023/38, Tarih: 09.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/7791 E.  ,  2023/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davacının davalı ...’a yönelik davasının reddine, davalı ... yönünden davasının kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 501 ada 26 parsel sayılı taşınmaza müvekkili ile davalıların paydaş olduğunu, davalılardan ... tarafından diğer paydaşlar aleyhine .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/204 Esas sayılı dosyası ile ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, davanın derdest olduğunu, ortaklığın giderilmesi istenilen dava konusu taşınmazın üzerinde müvekkili tarafından yapılan ve kullanılan bina olduğunu, dava konusu 501 ada 26 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki muhdesatın mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; taşınmazı 2017 yılında satın aldığını, taşınmazı satın aldığı tarihte söz konusu binanın mevcut olduğunu, binayı gezerek taşınmazı satın aldığını, ortaklığın giderilmesi davasını uzatmak için eldeki davanın açıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne; 501 ada 26 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki zemin (86,50 m²), 1 inci kat (100,00 m²) ve 2 nci kat (105,00 m²)'tan oluşan muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Taşınmazı satın aldığında, dava konusu muhdesatın mevcut olduğunu, taşınmazda pay satın alırken hissesi oranında muhdesattan da pay satın aldığını, muhdesatın davacıya ait olduğuna ilişkin herhangi bir şerh bulunmadığını, tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere davacının taşınmazda pay satın aldığı tarihte de muhdesatın var olduğunu, yargılama giderlerinden tarafların payları oranında sorumlu tutulmaları gerektiğini belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç