muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11534, Karar No: 2011/14789, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11534 E.  ,  2011/14789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ilçesi ... köyü 111 ada 119 parsel sayılı 1826,77 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çayırlık niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, davalı yararına imar-ihya ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de Mahkemece ulaşılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Şöyle ki; keşifte bilgisine başvurulan orman bilirkişi kurul raporunda çekişmeli taşınmazın 1959 tarihli memleket haritasında açık alanda kalmasına rağmen memleket haritasının elde edildiği 1954 tarihli ... fotoğrafında ormanlık alan gözüktüğü, memleket haritasında boyama hatasının bulunduğu taşınmazın güney ve batı kısmında halen kayın ve gürgen cinsi ağaçlar bulunduğu açıklanarak taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmesine rağmen davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken ... şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASIN 14.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6644, Karar No: 2016/6881, Tarih: 22.11.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/6644 E.  ,  2016/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin uyarlanması davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalılardan ..... tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde temyiz eden davalılar ... vekili Av. ... ile ... Bakanlığı vekili Av. ... geldiler. Davacı vekili gelmedi. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 1.125.000 TL olan yıllık kira parasının 13/05/2010 tarihinden itibaren 450.000 TL olarak belirlenmesi ve sözleşmenin uyarlanması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, yıllık kira bedelinin 24.02.2011 tarihinden 12.05.2011 tarihine kadar geçecek süre için 506.250,00 TL olarak, 13.05.2011 ila 12.05.2012 tarihleri arası yıllık kira bedelinin 555.000,00 TL olarak, 13.05.2012 ila 12.05.2013 tarihleri arası yıllık kira bedelinin 608.446,00 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı ve davalıların esasa ilişkin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ve davalı ...Bakanlığı Dr. ...Ve Araştırma ...Baştabipliği Döner Sermaye Saymanlığı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 13/05/2010 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede yıllık kira parası 1.125.000 TL olarak belirlenmiş, her yıl TÜİK'in açıkladığı ÜFE oranında artırılarak belirleneceği kararlaştırılmıştır. Davacı kiracı 26/07/2011 tarihinde açmış olduğu işbu davada 1.125.000 TL olan yıllık kira parasının 13/05/2010 tarihinden itibaren yıllık 450.000 TL'ye indirilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne, yıllık kira bedelinin 24.02.2011 tarihinden 12.05.2011 tarihine kadar geçecek süre için 506.250,00 TL olarak, 13.05.2011 ila 12.05.2012 tarihleri arası yıllık kira bedelinin 555.000,00 TL olarak, 13.05.2012 ila12.05.2013 tarihleri arası yıllık kira bedelinin 608.446,00 TL olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece 2011 yılı itibariyle sözleşmede belirlenen kira bedeli yıllık 1.125.000,00 TL olup, tespit edilen kira bedeli yıllık 506.250.00 TL olduğundan, davacı lehine indirim yapılan miktar farkı olan 618.750,00 TL üzerinden, dava dilekçesinde davacının talebi 450.000,00TL olduğundan, reddedilen 56.250.00 TL üzerinden ise davalılar lehinede yalnızca tespit edilen 2011 yılı kira bedeli dikkate alınarak ilk yılın farkı için vekalet ücreti takdiri gerekirken taraf vekilleri lehine 3 yıl üzerinden fazla vekalet ücretinin tayin edilmesi doğru görülmediğinden hükmün bu nedenlerle vekalet ücretine hasren bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle davacı ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün vekalet ücretine hasren BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1.350.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10128, Karar No: 2017/4256, Tarih: 19.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/10128 E.  ,  2017/4256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle verilen davanın kısmen kabul kısmen reddine dair kararının süresi içinde dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkili şirkete ... sayılı poliçe ile 18/12/2012/2013 tarihleri arasında sigortalı bulunan ...'ye ait ...plakalı vasıtanın 08/07/2013 tarihinde, kendisinin yönetiminde... ilçesi... Beldesinde 08/07/2013 tarihinde ... Belediyesinin yol yapımında kullandığı yola kontrolsüz olarak dökülmüş kum yığınına çarpmak suretiyle hasarlanmış bulunduğunu, bu kaza nedeniyle sigortalı araçta meydana gelen hasarlar nedeniyle sigortalılarına 25/07/2013 tarihli ödeme belgesi ile 2.950 TL'si ve 16/08/2013 tarihli ödeme belgesi ile 713,19 TL'si olmak üzere toplam 3.663,19 TL tazminat ödendiğini, kazanın davalının yola döktüğü kum yığını sebebiyle meydana geldiğini, bu kazanın oluşumda davalının %75 oranında kusurlu bulunduğunu, açıklanan nedenler ile; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.747,00 TL tazminatın 25/07/2013 ödeme tarihinden itibaren işleyen avans faizi masraf ve vekalet ücretinin davalı taraftan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Dahili Davalı kurum vekili cevap dilekçesiyle özetle; 6360 sayılı Yasa ile davalı ... Belediyesi'nin İl Özel idaresine devredildiğini, davacı tarafından davanın, Davalı ... Belediyesi'nin hizmet kusuruna dayandırılmış olduğu için davaya bakmakla görevli yargı yerinin idari yargı olduğu, davacının davası ve tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davaya dayanak teşkil eden maddi hasarlı trafik kazasının meydana gelmesinde müvekkili idarenin kusuru bulunmadığını, kazanın davacı tarafın sigortalısının tamamen kendi kusuru ile meydana geldiğini, açıklanan nedenler ile davanın reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesini beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları ve toplanan kanıtlara göre gerçek zararının toplamda 3.300 TL olduğu, davalı kurumun %60 kusurlu olduğu, davalının kusuruna isabet eden oranda davanın 1980 TL'lik kısmının kabul edilerek davacının açmış olduğu davasının kısmen kabulüne, 1.980 TL'nin ödeme tarihi olan 25/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190 TL'ye çıkartılmıştır.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190 TL'ye çıkartılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup mahkemece dava kısmen kabul edilmiş olup davacı için 1980 TL, tazminata karar verilmiştir. Bu nedenle karar hükmedilen maddi tazminat yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle dahili davalı vekilinin temyiz talebinin mahkeme kararının kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden dahili davalıya geri verilmesine 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3707, Karar No: 2013/8485, Tarih: 11.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/3707 E.  ,  2013/8485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106.maddesinin 4 ve 9.fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı yasanın 106/3.maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

2-Dava konusu ele geçen eşya "makyaj kalemi, makyaj seti ve güneş gözlüğü" olduğu halde dava konusu olmayan "sigaraların" müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerine görülmüş olup ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8 nci maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322 nci maddesi uyarınca, sanık ... hakkındaki kurulan hükmün I.fıkrasının 8 numaralı bendinin hükümden çıkartılması, III.fıkrada yer alan "sigaraların" ibaresi yerine "eşyaların" ibaresinin yazılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11773, Karar No: 2010/352, Tarih: 25.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/11773 E.  ,  2010/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; çocuğun ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetine dair, ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.01.2009 gün ve 2007/361 Esas, 2009/16 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiilerin süresinde yapılmayan duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen 12.03.1990 gün ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200 sayılı kararlarında vurgulandığı gibi; bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesi o hadise hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği ve dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, buna karşılık sanık hakkında düzenlenen 10.09.2007 tarihli iddianamede suçun ‘çocuğun basit cinsel istismarı’ olarak gösterildiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılmış bir davanın bulunmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi suretiyle CMK.nun 225. maddesine aykırı davranılması,

Çocuğun ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle ilgili yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiilerin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğname gibi BOZULMASINA, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6617, Karar No: 2023/6390, Tarih: 20.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6617 E.  ,  2023/6390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2006/1916 E., 2007/542 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu ... Beldesi, 460 ada 740 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden, yayla olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını ve zilyetlikle de kazanılamayacağını belirterek, tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılmasını ve özel siciline yazılmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir .

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını ve zilyetlikle edinilemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3 üncü maddesinde yapılan tanıma göre; yaylak, çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

2. İlgili Hukuk

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3 üncü maddesinde yapılan tanıma göre; yaylak, çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Ayrıca, öncesi mera olan taşınmazlar için düzenlenen 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 30.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış; Belediye ve mücavir alanları sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediyeye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikleri taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

3. Değerlendirme

1. Dava konusu 460 ada 740 parsel sayılı taşınmaz kadastro tespitinde 09.03.1999 tarihinde davacı adına tescil edilmiş, Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi beyan ve raporlarından dava konusu taşınmazın öncesinin ... adlı kişiye ait tarla olduğu, orman tahdidi dışında kaldığı, Şıhlı Köyü yerleşik alan dışında köy sınırları içinde köye ait bağ bahçe tarlalar olduğu, davalı tarafından ibraz edilen vergi kaydı kapsamında kaldığı, arazinin tarla vasfında olduğu anlaşılmıştır.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7667, Karar No: 2022/415, Tarih: 11.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/7667 E.  ,  2022/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarara verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların yakalama ile alınan ifadelerinde kendilerine zorunlu müdafi atandığı, ayrıca yargılamanın yapıldığı mahkemece de suça sürüklenen çocuklara müdafi atandığı, yakalama ifadesine katılan müdafiler ile yargılamaya katılan müdafinin aynı kişi olmadığı ve suça sürüklenen çocukların mahkemesince kendilerine atanan müdafiden haberdar olduğuna dair dosya kapsamında her hangi bir bilgiye ulaşılamadığı, suça sürüklenen çocukların kendilerine 5271 sayılı CMK’nun 150. maddesi uyarınca müdafi atandığından ve müdafinin temyiz talebinden haberdar olduğuna ilişkin dosya kapsamı itibarıyla tebellüğ belgesi bulunmadığından; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/199 Karar sayılı kararında belirtildiği gibi, suça sürüklenen çocuğa "Müdafii tarafından kararın temyiz edildiği, temyiz talebini kabul edip etmediklerini bildirmeleri," açıklamasını içeren kayıt ile birlikte yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesi, suça sürüklenen çocukların bu konuda beyanlarının alınması ve suça sürüklenen çocuklar tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 11/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3183, Karar No: 2020/2254, Tarih: 12.05.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/3183 E.  ,  2020/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ile inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun soruşturma ile kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup kamu davasına katılan ...’nın, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 12.01.2016 ve 24.02.2016 havale tarihli dilekçeleriyle mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.