muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/294, Karar No: 2024/3775, Tarih: 21.11.2024

Uyuşmazlık; taraflar arasında düzenlenen sözleşme kapsamında belirlenen şekilde istihdam yapılmamasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarihli ve 21/9 ile 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere, bozma kapsamı dışında kalan hususların kesinleşmiş olmasına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Taraflardan yalnız birinin temyizi halinde hüküm, temyiz edenin aleyhine bozulamayacağı gibi Yargıtayın temyiz eden tarafın lehine verdiği bozma kararına uyan yerel mahkeme de temyiz eden tarafın bozulan karara oranla daha aleyhine bir hüküm veremez. Bu yasağa "aleyhe hüküm verme yasağı" denir. Aksi halde usul hükümleri ile hedef tutulan istikrar zedelenir ve mahkeme kararlarına karşı güven sarsılır.

3. Mahkemece verilen 16.01.2020 tarihli kararla; 14.398,91 TL’nin davalıdan tahsiline karar verildiği, hükmün sadece davacı tarafından temyiz edildiği, buna göre, davacı yönünden bu miktarın usuli kazanılmış hak oluşmasına karşın, Mahkemece aleyhe hüküm verme yasağı ihlal edilerek 4.015,44 TL üzerinden karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/396, Karar No: 2015/13329, Tarih: 30.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/396 E.  ,  2015/13329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza elektrik direk yerleri ile irtifak hakkı tesisi yapılmak amacıyla hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) kim tarafından el atıldığının taraflardan,

2-Taşınmaza el atma tarihi tespit edildikten sonra el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 289 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen .... taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlıklarından,

4-Emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 07.05.2009 tarihli (alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir) tedavüllü tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın 13.09.2013 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen 11234 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 07.05.2009 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14602, Karar No: 2023/13712, Tarih: 04.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14602 E.  ,  2023/13712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/252 E., 2023/462 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 22.12.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın; davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 29.03.2023 tarihli karar ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.04.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı vekili tarafından Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe girip 31.10.2020 tarihine kadar uygulanması gereken toplu ... sözleşmesi uyarınca fark ücret talebinde bulunulduğu, arabuluculuk başvuru tarihi itibarıyla imzalanmış bir toplu ... sözleşmesi olmadığı ve talep de mevcut olmadığı hâlde 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark ücretin hesaplanmasında, 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin “Ücret zammı” başlıklı 33 üncü maddesi hükmü esas alınarak ... ... sözleşmesi doğrultusunda belirlenen temel ücrete %12 oranında ücret zammı uygulanmasının hatalı olduğu, davacının ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerektiği, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönemde işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesine göre bir hesaplama yapılabilmesi için davacı yönünden 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesindeki şartların mevcut olup olmadığının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli kararı ile; bozmadan önceki kararda 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesine göre karar verilmediği, çerçeve toplu ... sözleşmesi gereği yapılan hesaplamalar doğrultusunda karar verildiği, davacı tarafça karara bu yönüyle istinaf ve temyiz başvurularında bulunulmadığı, davalı lehine usuli kazanılmış hakkın doğduğu, bozma doğrultusunda alınan ek bilirkişi raporunda 01.01.2021 tarihinde sonraki dönem için 08.09.2021 tarihinde imzalanan ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi ile belirlenen %12 oranında ücret zammı uygulanmaksızın hesaplama yapıldığı, davalı İdare tarafından toplu ... sözleşmesinin imzalanmasından sonra günlük ücret 153,07 TL kabul edilerek geçmişe dönük olarak ödemeler yapıldığı, alınan ek raporda 2021 yılı için davacının fark alacaklarının olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.03.2023 tarihli ilâmı ile; davacının 01.01.2021 tarihinden sonraki dönem yönünden fark ücret ve ilave tediye alacakları hesaplanırken; 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümleri uygulanmadan ... ... sözleşmesinde belirtilen asgari ücretin belirli bir oran fazlası dikkate alınarak davacının ücretinin belirlenmesi, bundan sonra davalı İdarenin 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi nedeniyle 08.09.2021 imza tarihinden sonra fark ücret bordrolarıyla yaptığı ödemeler dikkate alınmadan, hesaplama dönemi içinde yapılan diğer ödemelerin mahsubu ile sonuca gidilmesi gerektiği, bu hususlar gözetilmeden hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmı doğrultusunda Mahkemece resen hesaplama yapılarak davacının alacakları hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; talep edilen alacakların arabuluculuk başvuru tarihinde henüz imzalanmamış olan 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümleri uygulanmadan ve bu toplu ... sözleşmesi uyarınca yapılan fark ödemeler de dikkate alınmadan hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11063, Karar No: 2023/4543, Tarih: 22.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/11063 E.  ,  2023/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/54 E., 2015/247 K.

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

SUÇ TARİHLERİ : 03.09.2014- 09.12.2014 arası

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma

Suç tarihinde on sekiz yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi ...'nin duruşmada şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen, katılma hakkı kendisine hatırlatılmadığı anlaşıldığından, şikayetçinin kanuni temsilci sıfatıyla davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu nazara alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca şikayetçi ...'nin davaya katılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre katılan ...'nin hükümleri temyiz etmesinden sonra 04.02.2018 tarihinde vefat etmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesi uyarınca katılmanın hükümsüz kalması ve yasal mirasçılarının da gerekçeli kararın tebliği üzerine hükümleri temyiz etmedikleri anlaşıldığından, incelemenin sanık müdafii ile Bakanlık vekilinin temyiz istekleri ile sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2015/54 Esas, 2015/247 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan aynı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

b) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 10.01.2020 tarihli kısmi onama ve kısmi bozma görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Tüm dosya kapsamı göz önünde bulundurulduğunda, sanıklar ... ..., ... ve ...'in delillerle sabit olan ve yasal unsurları oluşan atılı suçtan dolayı cezalandırılmaları gerekirken beraat kararı verilmiş olmasına, yine sanık ...'nin mağdureye karşı gerçekleştirdiği eylemlerin çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen cezanın, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan verilen ceza ile birleşmesi neticesinde üç yılın üzerinde ceza verilmesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinden yararlanamadığına, pişmanlık gösteren sanık hakkında ağır cezalar tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama, dosya içindeki bilgi ve belgeler ile birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar sanıklar ... ..., ... ve ...'in evi terk eden çocuk mağduru ailesine veya yetkili birimlere bildirmeden alıkoydukları iddia edilmişse de, dosya içindeki mevcut iddianame ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karar örnekleri incelendiğinde mağdurenin çeşitli zamanlarda evden kaçtığı, olay tarihinde de yanında sanık ... ile birlikte ... ... ve ...'nün evine geldiği, sanık ...'nin mağdureyi kızı olarak tanıttığı, mağdure ile sanık ... arasındaki yaş farkı nedeniyle sanıklar ... ... ve ...'nün bu durumdan şüphelenmedikleri, sanık ...'in ise sanık ... ve mağdureyi tanımadığı, soğuk bir kış günü karı koca olduklarını söyleyerek gidecekleri yerleri olmadığını ve bir gece kendilerini misafir etmelerini istedikleri, mağdurenin hamile olması nedeniyle sanık ...'in tarafların karı koca olduğuna inandığı, böylece sanıkların üzerlerine atılı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu suç işleme kastı ile işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilememiş ve sanıkların hayatın olağan akışına uygun bulunan ve aksi ıspatlanamayan savunmalarına itibar edilerek beraatlerine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında, mağdureye karşı zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının mahkemece yapılan yargılamasında, Akhisar Devlet Hastahanesinin 09.12.2014 tarihli doktor raporuna göre mağdurenin kızlık zarında saat 6, 9 ve 12 hizasında çok sayıda eski yırtık olduğunun (15 günden daha eski) ve 9 hafta 4 günlük gebelik tespit edildiğinin bildirilmesi, dosyada mevcut doğum kayıt defteri içeriğinden mağdurenin 03.09.1999 günü hastanede doğduğunun anlaşıldığı ve böylece suç tarihi olan 03.09.2014 günü mağdurenin 15 yaşını doldurmuş olduğu anlaşılmıştır.

Mağdure 09.12.2014 tarihli kolluktaki beyanında 03.09.2014 günü sanık ...'nin kendisini arayarak ısrarlı bir şekilde konuşmak istemesi üzerine kendi isteği ile sanığın aracına bindiğini, araçta sanığın kendisine bali ile esrar maddesi verdiğini, bu maddelerin etkisi ile kendinden geçtiğini ve arabanın arka koltuğuna uzandığını, bu sırada sanığın kendisi ile zorla cinsel ilişkiye girdiğini, ilişkiden sonra sanık ile birlikte diğer sanıklar ... ... ve ...'nün evine giderek 3-4 gün sanıkların evinde kaldıklarını, burada da sanığın zorla 2 ya da 3 kez kendisiyle zorla ilişkiye girdiğini, daha sonra ... olarak bilinen sanık ...'in evinde kaldıklarını burada da sanık ...'nin kendisi ile bir kez zorla ilişkiye girdiğini belirtmişse de, sanığın alınan beyanlarında mağdure ile rızasıyla birden çok kez cinsel ilişkiye girdiğini samimi olarak ikrar ettiği, yargılamanın bütün aşamalarında uyumlu ve istikralı bir şekilde beyanlarda bulunarak üzerine atılı suçlamayı reddettiği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde her ne kadar sanık hakkında nitelikli cinsel istismar suçundan kamu davası açıldıysa da mağdurenin dava konusu olaylarda rızasının olduğu, bu haliyle sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kanaatine varılarak, sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında mağdureye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, mağdurenin hazırlık aşamasında kolluktaki ifadesinde sanığın arabasına kendi isteği ile bindiği şeklindeki beyanı, mahkemece sanık ile mağdure arasındaki cinsel ilişkinin mağdurenin rızası ile gerçekleştiğinin kabulü, mağdurenin değişik tarihlerde evden kaçtığının ve sanık hakkında değişik tarihlerde gerçekleşen bu eylemler nedeniyle iddianame düzenlendiği böylece sanık ...'nin evi terk eden on beş yaşından büyük mağdureyi kendi rızası ile yetkili makamları ve ailesini haberdar etmeksizin yanında tuttuğu anlaşılmakla eylemine uyan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden