muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10069, Karar No: 2024/2728, Tarih: 12.03.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/10069 E.  ,  2024/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1913 Esas, 2022/1764 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1)İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2019/34 Esas, 2021/216 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine hükmedilmiştir.

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2021/1913 Esas, 2022/1764 sayılı Kararı ile mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri, açmış olduğu işçi alacağı davasında vekil tayin ettiği sanığın mazeret dilekçesi sunmaksızın duruşmalara katılmadığına, bu nedenle hakkında verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaatine göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13909, Karar No: 2015/1491, Tarih: 27.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13909 E.  ,  2015/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2010/40-2013/948

Taraflar arasında görülen tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacılar vekili ile davalılardan Menderes Edaş, M.. R.. vekilleri ile O.. A.. tarafından temyiz edilmiş, hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davalı O.. A.. tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen 27.01.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. E.. E.. ile davalı M.. R.. vekili Av. N.. H.. ve davalı O.. A.. geldi. Diğer davalılar vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar vekili dilekçesinde; müvekkilleri Ö..ve A..'nin oğlu, M..'un kardeşi olan A.. D..'nun, 24.03.2005 tarihinde davalı G.. B..'a ait evin dış cephe badanasını yaptığı sırada elektrik akımına kapılarak öldüğünü, binaya yatay 95 cm mesafeden geçirilen yüksek gerilim hattının davalı TEDAŞ tarafından yaptırıldığını, bina sahibi olan davalı G.. B..'un gerekli önlemleri almaması, davalı O.. A..'un hattın kesin kabulünü yapan kabul heyetinin başkanı olması, davalı M.. R..'nin de hattı yapan müteahhit olması, davalı Menderes Edaş'ın ise işlettiği enerji nakil hattının bakımını yapmaması nedeniyle sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere, müvekkilleri Ö.. ve A... için 25.000'er TL destekten yoksun kalma tazminatı, 1.000 TL cenaze gideri, 50.000'er TL manevi, müvekkili Mahmut için 30.000 TL manevi olmak üzere toplam 181.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; Turgut Özal Üniversitesi öğretim üyelerinden aldırılan kusur raporu ile avukat bilirkişiden alınan tazminat raporu esas alınarak, davalı Tedaş hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile davacılar Ö.. ve A... için 262,50 TL cenaze giderinin, davacı Ömer için 5.549,62 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 10.000 TL manevi tazminatın, davacı A.. D.. için 6.958,40 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 10.000 TL manevi tazminatın, davacı Mahmut için 6.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılardan Menderes Edaş, M.. R.. vekilleri ile O.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların tüm, davacıların ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, elektrik çarpması nedeni ile desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Enerji nakil hattının sahibi olan davalı Tedaş, tehlike arz eden bu yapı eserinin fena yapılmasından, bakım ve işletilmesindeki eksikliklerden doğan zararlardan 818 sayılı BK'nun 58. maddesi uyarınca sorumludur. Bu sorumluluk hukuki niteliği itibari ile kusursuz sorumluluk olup, ayrıca kusur aranmamaktadır. Somut olayda; davacıların zararı, enerji nakil hattının mevzuata aykırı olarak yapılmasından kaynaklandığına göre, davalı Tedaş kusursuz olarak sorumlu bulunmaktadır. Bu durum karşısında tazminat kapsamı belirlenerek davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bundan ayrı, 818 sayılı BK. nun 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın gelişim biçimi, olay tarihi, tarafların kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

Öte yandan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. maddesi gereğince; dayanışmalı (müteselsilen) sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi aynı olan davalılar yararına tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücreti takdir edilir.

Öte yandan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. maddesi gereğince; dayanışmalı (müteselsilen) sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi aynı olan davalılar yararına tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücreti takdir edilir.

Mahkemece yukarıda açıklanan düzenleme gözetilmeyerek, haklarındaki istemin bir bölümü aynı nedenle reddedilen (müteselsil) dayanışmalı sorumlu davalılar yararına, reddedilen maddi tazminat istemi nedeniyle tek avukatlık ücreti, reddedilen manevi tazminat istemi nedeniyle de tek avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekirken, davalılardan her biri için reddedilen maddi ve manevi tazminat tutarları nedeniyle ayrı avukatlık ücreti takdir edilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacılar için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacılara verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı tarafa iadesine, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10385, Karar No: 2007/11014, Tarih: 11.12.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/10385 E.  ,  2007/11014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Davalılardan ... tarafından vekiline verilen vekaletnamenin dosyasına konulması, vekaletname verilmemiş ise mahkeme kararı ile idarenin temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesi,

2-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 9.6.2005 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, Belediye veya mücavir ... sınırları içinde olmakla beraber, Belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 ... ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (9.6.2005), buna emsal alınan 1329 nolu parselinde satış tarihi (9.2.1996) itibariyle İmar Yasası uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığı, tutulmuş ise ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğü ve taşınmazların imar uygulaması sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğünden ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4- Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan 1329 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydı ile 09.02.1996 günlü (satış tarihi, satış miktarı, alıcı ve satıcısını gösteren) resmi satış senedinin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden,

Temininden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11915, Karar No: 2019/4857, Tarih: 16.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11915 E.  ,  2019/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinden temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, plakası tespit edilemeyen bir aracın müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek, 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 2.664,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde yaralanma neticesinde kalıcı ve geçici iş göremezliği olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. A.T.K. raporuna göre davacının sürekli maluliyeti olmadığı belirlenmiştir. Yargılama esnasında alınan 15.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda davacının 3 aylık geçici iş göremezlik zararı 2.664,00 TL olarak belirlenmiş, mahkemece 2.664,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davacı vekili

dava dilekçesinde talebinin ne kadarlık kısmının geçici, ne kadarlık kısmının sürekli iş göremezlik miktarına ilişkin olduğunu belirtmemiş, mahkemece de bu husus yargılama esnasında açıklatılmamıştır. Davacı vekili yargılama esnasında talebini ıslah etmemesine ve arttırmamasına rağmen mahkemece, davacının talebini aşacak şekilde 2.664,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu husus HMK'nın 26 ve 31. Madde hükümlerine aykırılık teşkil etmektedir. Mahkemece öncelikle davacı tarafa talebinin ne kadarlık kısmının geçici, ne kadarlık kısmının sürekli iş göremezliğe ilişkin olduğu açıklatılmalı ve daha sonra davacının talep miktarı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davalı vekilinin, yargılama giderlerine ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi, (2) nolu bnette açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3693, Karar No: 2015/1750, Tarih: 12.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/3693 E.  ,  2015/1750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2013 tarih ve 2009/245-2013/313 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/02/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, tarafların ... ... ...'in ortakları iken, 31/12/2000 tarihinde ayrılmaya karar verdiklerini, bu nedenle aralarında şirkete ve kişisel mallara ilişkin bir taksim sözleşmesi yaptıklarını, davalının sözleşme hükümlerine uymadığını, müvekkili aleyhine alacak davası açtığını, müvekkilinin de sözleşmede kendisine tanınan haklarla ilgili olarak dava açmak zorunda kaldığını, taraflar birlikte çalışırken şirket adına bir çok iş yapıp ihalelere girdiğini, bu nedenle teminat mektupları alıp ilgili yerlere verdiklerini, bütün teminat mektuplarının masraflarının büyük bölümünün müvekkili tarafından ödendiğini, bu tutarın toplam olarak 68.493,08 TL olduğunu, sözleşme gereği bunun yarısı olan 34.246,54 TL'nı davalının ödemesi gerektiğini, sözleşme gereğince davalının ...'dan 20.000,00 DM.tahsil ettiğini, yarısı olan 10.000,00 DM müvekkile verilmesi gerektiğini, sözleşmedeki çekli hesap ve açık hesabın toplam 56.684,00 TL olduğunu ve bunun ikiye bölünmesi gerektiğini, .... ... Köyü içme suyu işinden müvekkile kalan 8.512,11 TL'nin de müvekkile davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 81.098,65 TL. tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davaya dayanak yapılan 31/12/2000 tarihli taksim sözleşmesinin taraflar arasında imzalanarak yürürlük kazandığı, aralarında yapmış oldukları sözleşme ile malların taksim etmiş oldukları, dava konusunun B.K.126/4. maddesi (TBK.147/4.mad.) gereğince 5 yıllık zamanaşımına tabi bulunduğu, gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, şirket ortaklığının tasfiyesine yönelik sözleşmeye dayalı alacak istemine ilişkin olup,uyuşmazlık zamanaşımı süresinin nereden başlayacağı noktasında toplanmaktadır.Mahkemece, taraflar arasındaki 31.12.2000 tarihli sözleşme esas alınmak suretiyle davalının zamanaşımı def’i yerinde görülerek davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Oysa, mülga 818 sayılı BK.nun 128 nci maddesi“Müruru zaman alacağın muaccel olduğu zamandan başlar, alacağın muacceliyeti bir ihbar vukuuna tabi ise müruru zaman bu haberin verilebileceği günden itibaren cereyan eder“hükmünü haiz olup, 6098 sayılı TBK.nun 149 ncu maddesi de zamanaşımının, alacağın muaccel olmasıyla işlemeye başlayacağını açıkça düzenlemiştir.Bu bağlamda, anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde davacı tarafın her bir kalem istemine ilişkin olarak iddia ettiği alacaklarının muacceliyet tarihlerinin ayrı ayrı belirlenmesi zamanaşımı süresinin belirlenecek tarihlerden başlatılması gerektiği kuşkusuzdur.

Bu durumda mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davacı vekilinin her kalem istemine ilişkin olarak dava konusu alacaklarının muaccel olduğu tarihlerin denetime elverişli bir şekilde açıkça belirlenmesi ve davalı vekilinin zamanaşımı def’inin bu çerçevede değerlendirlmesi gerekirken yanlış ilkeden hareketle yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 12/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7273, Karar No: 2010/3333, Tarih: 04.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/7273 E.  ,  2010/3333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2005 gün ve 2005/440 Esas, 2005/831 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi ve tüm bunların gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, sanığın oluşu kabul edilen eyleminin aynı Yasanın 104/1. maddesine uyduğu, bu suç şikayete tabi olup zarar gören kişi şikayetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği halde yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...