muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6422, Karar No: 2020/11371, Tarih: 11.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/6422 E.  ,  2020/11371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1320 TL olan adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz talebinin CMUK’un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, suça sürüklenen çocuklar aleyhine dosyada mahkumiyete esas alınan deliller olan tanık Adem Barış’ın kolluk tarafından alınan beyanı ve kovuşturması ayrı yürütülen sanık Yunus’un beyanı olduğu, tanıkların mahkeme huzurunda hazır edilerek dinlenmesi ve sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1907, Karar No: 2025/269, Tarih: 20.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1907 E.  ,  2025/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/718 Esas, 2024/152 Karar

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Reşadiye Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/103 E., 2023/9 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı şirkette pay sahibi olduğu, şirketin 12.03.2022 tarihli olağanüstü genel kurulunda sermaye artırımı yapılmak istendiğini, bu konuya ilişkin gündemin 4. maddesine müvekkilinin olumsuz oy verdiğini ve muhalefet şerhini tutanağa geçirdiğini, buna rağmen diğer pay sahiplerinin olumlu oyları ile sermaye artışının oy çokluğu ile kabul edildiğini, ancak alınan kararın 30 günlük yasal süresi içinde tescil edilmediğini, sermaye artırımına katılan ortakların hangilerinin ne kadar sermaye taahhüt ettiklerinin belli olmadığını, davalı şirketin amaç, gereksinim ve menfaatlerinin sermaye artırımını gerektirmediğini, şirketin finansman sıkıntısı bulunmadığını ve alınan karar ile müvekkilinin payının minimalize edilmeye çalışıldığını ileri sürerek 13.03.2022 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan sermaye artırımına ilişkin kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, davacının iptalini istediği karara usulüne uygun olarak muhalefet şerhi koymadığını, 24.03.2022 tarihinde sermaye artırımına ilişkin tescil işlemlerinin yerine getirildiğini, kötüniyet iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, davacının iptalini istediği karara usulüne uygun olarak muhalefet şerhi koymadığını, 24.03.2022 tarihinde sermaye artırımına ilişkin tescil işlemlerinin yerine getirildiğini, kötüniyet iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, 12.03.2022 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısına ilişkin pay sahiplerine usulüne uygun çağrı yapıldığı, davanın üç (3) aylık hak düşürücü süre içinde açıldığı, şirket ana sözleşmesinde toplantı ve karar nisabına ilişkin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na (6102 sayılı TTK) aykırı bir hüküm bulunmadığı, toplantı nisabının sağlandığı, davacının toplantıya asaleten katıldığı, açılış ve kapanış gündemine ilişkin (1) ve (6) numaralı kararların oylamaya tabi tutulmadığı ve iptal davasına konu edilebilecek nitelikte olmadığı, toplantı heyetinin oluşumuna ilişkin (2) numaralı kararın oybirliği ile alındığı ve davacının bu karara yönelik olumsuz oy veya muhalefet şerhinin bulunmadığı, kar dağıtımı, sermaye artırımı ve ana sözleşme tadiline ilişkin (3), (4) ve (5) numaralı kararların oy çokluğu ile alındığı, davacı bu kararlara karşı olumsuz oy kullanmış ise de tutanağa geçirilmiş veya ayrıca sunulmuş bir muhalefet şerhinin bulunmadığı, davacının oylama öncesinde olumsuz oy vereceğine dair önerge vermesinin 6102 sayılı TTK'nın 446. maddesi anlamında karara muhalif olunduğunu göstermediği (Yargıtay 11. HD, 08.10.2020 tarih, 2020/234 E., 2020/3955 K. sayılı emsal kararı), muhalefet şerhinin karar alındıktan sonra tutanağa geçirtilmesi veya ayrı bir yazılı belge olarak ibraz edilmesi gerektiği, somut olayda bu şartın yerine getirilmediğinin toplantı tutanağı ve hazirun cetveli içeriğiyle sabit olduğu gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, karar, davacı tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, limited şirket genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4548, Karar No: 2012/4602, Tarih: 14.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4548 E.  ,  2012/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 103 ada 34, 35, 36, 41 ve 43 parsel sayılı sırasıyla 1407.44 m2, 3390.13 m2, 3764.04 m2, 1799.56 m2 ve 910,27 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kayıtlarına ve tapu dışı satın almaya dayanılarak davalılar ... ve arkadaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... ... Köyü Camii Şerifi Vakfı adına tespit edilen dava dışı 103 ada 42 parsel sayılı taşınmazın dayanağı tapu kaydının yüzölçümüne göre eksik olarak tespit edildiğini, eksikliğin davalı taşınmazlarda kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, 103 ada 34, 35, 36, 41, 42 ve 43 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı ...'nün tutunduğu tapu kaydının dava konusu taşınmazları kapsamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Davacı ...'nün tutunduğu dava dışı 103 ada 42 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 8.2.2001 tarih 79 sayılı tapu kaydı ilk oluşumundan bu yana dayanak belgeleri ile birlikte getirtilmemiş, dayanağı haritaya da yöntemine uygun şekilde kapsam tayin edilmemiştir. Öte yandan dava konusu taşınmazların tutanakları ve dosyaya gelen tapu kayıtları incelendiğinde dayanak tapu kayıtlarında sıra numarasının ve sınırların olmadığı, parsel numarasının yazıldığı belirlenmiş ancak mahkemece bu kayıtların iskanen mi veya toprak tevzi yolu ile mi oluştuğu, haritalarının olup olmadığı araştırılmamıştır.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı Hazine'nin tutunduğu 8.2.2001 tarih 79 sayılı tapu kayıdı ile dava konusu taşınmazların dayanağı tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren dayanakları harita ve diğer belgeler ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, kayda dayanan tarafın kayıt maliki yada malikleri ile akdi, irsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmazlar ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, haritaya dayanan kayıtlara 3402 sayılı Yasanın 20.maddesi uyarınca kapsam tayin edilmeli, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, kayıtların iç içe girmesi halinde önceki tarihli ve doğru temele dayanan kayda değer verileceği düşünülmeli, dava konusu taşınmazların kaydın kapsamı dışında kaldığının saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi dava konusu olmayan 103 ada 42 parsel sayılı taşınmaza ait tutanak aslı ve dayanağı belgelerin tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne iadesine karar verilmesi gerekirken taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde tescil hükmü kurulması isabetsiz, davacı ...'nün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek ilgilisine iadesine, 14.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9171, Karar No: 2010/12616, Tarih: 01.12.2010

1. Hukuk Dairesi 2010/9171 E., 2010/12616 K.

**1. Hukuk Dairesi 2010/9171 E., 2010/12616 K.**

**- HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Geçici Madde 10 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı Hazine, çekişmeli 156 ada 292 parsel sayılı taşınmazın 1339 m2'lik bölümünün kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, bu bölüm yönünden tapu iptal ve sicilin kütükten terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Şükran Dağlı İlgün'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava ve birleştirilen davalar, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm yalnız Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere, özellikle eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelere göre; çekişme konusu 156 ada 292 parsel sayılı taşınmazın öncesini teşkil eden 59 ada 2, 75,77 parsel sayılı taşınmazlardan, 75 ve 77 sayılı parsellerin kadastro tespitinin 7.8.1974 tarihinde; 2 sayılı parselin kadastro tespitinin ise Hazinenin taraf olmadığı, kişiler arasında görülen kadastro tespitine itiraz davası sonucu hükmen 27.4.1978 tarihinde kesinleştiği ve davanın ise 6.12.2004 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, çekişme konusu 156 ada 292 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün, devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin "bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde, çekişmeli taşınmazın öncesini teşkil eden yukarıda sözü edilen parsellerin kadastro tespitlerinin kesinleştiği tarih olan 7.8.1974 ve 27.4.1978 tarihleri ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Bilindiği gibi, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü süre olumsuz dava şartlarından olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan Mahkemece, davanın her aşamasında kendiliğinden gözetilmesi gerekli olan bir kuraldır.

Temyiz etmemenin 5841 Sayılı Yasanın, yeni getirdiği yasal olanaktan yararlanmaya engel olamayacağı; yeni yasanın usulü kazanılmış hakkın istisnasını teşkil edeceği; eldeki davanın kesin hükme bağlanmamış olduğu gözetildiğinde kararın davalı tarafından temyiz edilmemiş olması sonuca etkili görülmemiştir.

Hal böyle olunca, Mahkemece, karar verildikten sonra yürürlüğe giren yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi için karar bozulmalıdır.

Öyleyse, davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2010 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava ve birleştirilen davalar, çekişmeli taşınmazın bir bölümünün kıyıda kaldığı iddiasına dayalı kütükten sicil kaydının terkini isteğine ilişkin olup, Mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair kararının davacı Hazine tarafından temyiz edildiği, davalıların bir temyiz itirazının bulunmadığı dosya kapsamıyla sabittir.

Mahkemece, hüküm kurulurken isabetle davanın ret ve kabul edilen bölümlerine göre yargılama giderleri oranlanmak ve kabul edilen bölüm bakımından davada vekille temsil edilen davacı için avukatlık ücreti belirlenmek ve kabul edilen bölüme ilişkin harçda hüküm altına alınmak suretiyle karar tesis edilmiş, davacı hazinece karar sadece hakkında ret kararı verilen bölüme hasren temyiz edilmiş olup, diğer kabul kapsamına alınan bölüme ilişkin bir temyiz itirazı varit değildir.

O halde, temyiz edilmeyen bölüm yönünden kurulan hüküm kesinleşmiştir. Bir başka ifadeyle anılan bölüm bakımından elde var sayılan derdest bir dava kalmamıştır. Buna göre, bu bölümle ilgili olarak kesin hükmün oluşmadığı söylenemez ve kabul edilemez.

Hemen belirtilmelidir ki, kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kesin hüküm halini almamış eldeki davalara da kazanılmış hak ilkesi (müktesep hak) gözetilmeksizin 28.6.1960 tarih 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince uygulanacağı ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil ettiği tartışmasızdır. Esasen, bu kural çoğunluğunda kabulündedir. Oysa, sonradan yürürlüğe konulan yasa düzenlemeleri ile çıkan İçtihadı Birleştirme Kararının kesin hükümleri ortadan kaldırmayacağı ve kesin hüküm halini almış olaylarda uygulanamayacağı açıktır.

Öyleyse, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümlerinin davası devam eden sadece temyiz edilen bölüme hasren uygulanmasının gerekeceği, kesin hüküm halini alan bölümün yasa kapsamında kalmadığı ve yasanın kesin hükmü bertaraf edemeyeceği sebebiyle bu bölüm yönünden tatbikinin olanaksız bulunduğu görüşüyle kabul kapsamına alınan bölüm hakkında da sonradan çıkan yasanın tatbiki ile bu bölüm bakımından da bozma kararı yapılmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/14944, Karar No: 2013/25968, Tarih: 01.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/14944 E.  ,  2013/25968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik ve başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : -Sanık ...'ın resmi belge ile özel belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma ve banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma suçlarından;

-Sanık ...'in resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma ve başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçlarından hükümlülüklerine ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dairemizin 21.03.2013 gün ve 2013/4906-9256 sayılı kararında; sanıklara yüklenen resmi belgede sahtecilik ve iftira suçları yönünden, suçtan zarar görme olasılıkları bulunan ve mahkemece gerçek kişi oldukları kabul edilen..., ... ve ... adlı kişilere iddianame ve duruşma günü tebliğ edilmediği ve yokluklarında verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin belgelere de dosyada rastlanmadığı belirtilerek, dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak, tebellüğ belgelerinin ve temyiz etmeleri halinde dilekçelerinin de eklenip, ek tebliğname düzenlendikten sonra geri gönderilmesi kaydıyla dosya mahalline iade edilmiş ise de; kararda belirtilen bu hususlar yerine getirilmeksizin dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize tekrar gönderildiği anlaşılmakla;

Adı geçen kişilere yokluklarında verilen karar tebliğ edilmiş ise tebellüğ belgelerinin dosyasına konulması; aksi takdirde dosyada mevcut kimlik fotokopileri ile soruşturma aşamasında kolluk tarafından düzenlenen tutanaklardan da yararlanılmak suretiyle ilgili nüfus müdürlüklerinden, ..., ... ve ... adlı kişilerin gerçekte var olan kişiler olup olmadığı araştırılarak, gerçekte var olan kişiler olduklarının saptanması halinde gıyabi hükmün yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak, tebellüğ belgelerinin ve temyiz etmeleri halinde dilekçelerinin de eklenip, ek tebliğname düzenlenmesi, temyiz etmemeleri halinde ise sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'in temyizine hasren inceleme yapılmak üzere iadesinin temini için dosyanın mahalline gönderilmesi;

2- Dosyanın eksikliklerin ikmali için mahalline iadesinden sonra kendisine karar tebliğ edilen sanık ...'in 21.05.2013 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği ancak bu temyiz hakkında tebliğname düzenlenmediği anlaşılmakla, bu temyize ilişkin ek tebliğname düzenlenmesi;

Bu hususlar yerine getirildikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gön- derilmesi kaydıyla, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15300, Karar No: 2013/14904, Tarih: 07.10.2013

**15. Ceza Dairesi         2012/15300 E.  ,  2013/14904 K.**

* DOLANDIRICILIK SUÇUNUN YASAL UNSURLARININ OLUŞMAMASI

* BOŞANAN EŞLERİN BİRARADA YAŞAMASININ,BOŞANMANIN YETİM MAAŞI ALMAK İÇİN YAPILDIĞININ VE HİLELİ DAVRANIŞIN KANITI OLMAYACAĞI

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 90

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 158

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 56

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse .........aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.