muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1970, Karar No: 2020/7535, Tarih: 22.06.2020

SONUÇ VE İSTEM:

İtirazın Kabulü ile;

Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/12/2019 gün ve 2015/23497 Esas, 2019/19784 Karar sayısı ile sanıklar ... ve ... hakkındaki ONAMA ilamının kaldırılarak, yukarıda sayılan nedenlerle hükmün BOZULMASINA karar verilmesi;

İtirazın kabul edilmemesi halinde dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurul Başkanlığına gönderilmesi biçiminde istemde bulunulması üzerine, dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... ile temyizi süreden reddedilen sanık ...'ın karşılıklı olarak yumruk vurup birbirlerini yaraladıkları sabittir. Dosyada mevcut ifadelerden bu kavgayı kimin başlattığı tam olarak tespit edilememiştir. Mahkeme hükmün gerekçesinde her iki sanığın da yaralanmasına sebep olan kavganın kimin tarafından başlatıldığının tespit edilemediğinden haksız tahrik teşkil eden eylemin sanıklardan hangisinin gerçekleştirdiğinin anlaşılamadığından her iki sanık hakkında da haksız tahrik uygulamamıştır. Ancak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği durumlarda "şüpheden sanık yaralanır ilkesi gereğince her iki taraf lehinde de haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin mahkemece gözetilmediği anlaşılmaktadır.

Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde sanığın iş ortağı olan katılan sanık ...'nın zarar görmesini engellemek amacıyla katılanlar, müşteki ve mağdurları kokutmak amacıyla havaya ateş ettiğinin sabit olduğunu, sanık ...'nün eyleminin "haksız fiilin bu kişide yarattığı elem ve şiddetin etkisiyle orantılı bir şekilde karşı bir eylemde bulunması gerektiği, sanık ...'nün eyleminin bu kapsamda değerlendirildiği" belirlenerek hakkında TCK'nın 29. maddesi gereğince cezasından 1/4 oranında indirim yapıldığı belirtilmiş ise de; kavga sırasında ..., ..., ..., ..., ... isimli şahısların ...'nın üzerine yürüdüğünü gören sanık ...'nün bu haksız eylemi sonlandırmak amacıyla ruhsatsız silahıyla havaya iki el ateş etme eyleminde TCK'nın 25. maddesindeki meşru müdafaa şartlarının oluşup oluşmadığının tartışılmadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz gerekçesi yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 16/12/2019 gün ve 2015/23497 esas, 2019/19784 karar sayılı kararının itiraz edilen kısmının KALDIRILMASINA,

Dosyanın yeniden incelenmesi neticesinde;

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosyanın yeniden incelenmesi neticesinde;

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... ile temyiz isteği süre yönünden reddedilen sanık ...'ın birbirlerini yaralama eylemlerinde, kavgayı başlatan tarafın kim olduğunun belirlenemediğinin kabul edildiği halde sanık hakkında TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ...'nun iş ortağı olan ...'ya karşı birden fazla kişinin saldırması üzerine onun zarar görmemesi amacıyla korkutma amacıyla ruhsatsız silahıyla havaya iki defa ateş etme eyleminin TCK'nın 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma koşulları kapsamında gerçekleşip gerçekleşmediğinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'nun itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın hükmü süresinden sonra temyiz etmesi nedeniyle temyizinin reddine karar verilen sanık ...'a 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi gereğince sirayetine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7995, Karar No: 2016/7254, Tarih: 20.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7995 E.  ,  2016/7254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (üç kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurların özde değişmeyen istikrarlı beyanlarında, mahalleden tanıdıkları suça sürüklenen çocuğun sokakta oynadıkları sırada gelip, eskiden bakkal olan yıkık binaya götürmek istediği, gelmek istememeleri üzerine onlara bağırıp kollarından tutarak söz konusu yere zorla götürdükten sonra üç mağdura da sırayla pantolonlarını indirterek tehditle cinsel organını popolarına soktuğunu belirtmelerine karşılık mağdurlar haklarında olaydan sonra düzenlenen raporlarda fiili livatanın maddi delillerine rastlanılmadığının belirtilmesi, sanık ve mağdurların yaşları savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın pantolonlarını indirtip cinsel organını mağdurların anüsüne soktuğu veya sokmaya çalışırken ciddi bir engel nedeniyle sokamadığı kesin olarak belirlenemediğinden, mevcut haliyle kanıtlanan eylemlerinin çocuğun basit cinsel istismarı niteliğinde olmasından dolayı 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek, TCK'nın 103/1, 103/4. maddeleri yerine yazılı şekilde TCK'nın 103/2, 103/6. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Mağdur ... hakkında... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Cinsel Suçlar Sağlık Kurulunca düzenlenen 06.04.2015 tarihli raporda mağdurda "tanı alabilecek aktif psikopatolojik bir durumun bulunmadığı ve ruh sağlığının bozulmadığı" belirtilmesine rağmen mahkemece mağdurun ruh sağlığının bozulduğu kabul edilerek suça sürüklenen çocuk yönünden TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8764, Karar No: 2014/6925, Tarih: 05.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/8764 E.  ,  2014/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/177811

Mahkeme : KEMALPAŞA Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 24/02/2009 – 2008/710 esas ve 2009/109 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 05/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9625, Karar No: 2013/18434, Tarih: 14.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/9625 E.  ,  2013/18434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, genel haciz yolu ile yapılan ilamsız takipte, ödeme emri tebligatının usulsüz olduğunu ileri sürmüş, mahkemece, tebligatın, TK. 21. madde hükmüne aykırı tebliğ edildiği, bu maddenin tüzel kişiler hakkında uygulanamayacağı gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Muhatabın tebligat saatinde adreste bulunup bulunmadığı ve muhatap şirketin adresinin kapalı olup olmadığı tespit edilmeden yapılan tebligat TK. 12, 21/1, Tebligat Yönetmeliği'nin 20 ve 21. maddelerine aykırı olup usulsüzdür. Mahkemenin bu hususları göz önüne alarak tebligatın usulsüzlüğünü kabul etmesi gerekirken olaya uygun olmayan gerekçe ile şikayetin kabulü doğru değil ise de sonuçta şikayet kabul edildiğinden sonucu itibariyle doğru olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6709, Karar No: 2022/15641, Tarih: 09.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6709 E.  ,  2022/15641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ardahan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki Ardahan İli, Merkez İlçesi, Halilefendi Mahallesi 130 ada 71 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak, kaldırma kararı öncesi istinaf başvurusu yapan davalı yönünden yapılan hesaplama sonucunda belirlenen bedel üzerinden ve hükmün faiz ile ödemeye ilişkin hükümleri yönünden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8482, Karar No: 2010/458, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/8482 E.  ,  2010/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişme konusu taşınmazın dayanağını oluşturan belirtmelik tutanağında sözü edilen ... mevkisinin 10000 metrekare yüzölçümlü 1936 tarih ve 56 tahrir numaralı ve komşu parsellere uygulandığı anlaşılan ... mevkisinin 20000 metrekare yüzölçümlü 1936 tarih ve 42, 50000 metrekare yözölçümlü 1936 tarih ve 44 tahrir numaralı vergi kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması,

2- ... mevkisine ait 1936 tarih ve 56 tahrir numaralı vergi kaydının kadastro tespiti sırasında komşu 101 ada 26 sayılı parsel dışında başkaca parsele revizyon görüp görmediği Kadastro Müdürlüğü ve Özel İdare Müdürlüğünden sorularak varsa revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretlerinin, tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması,

3- Fen bilirkişi rapor ve krokisine göre Hazinenin dayanağını oluşturan 7.11.1963 tarih ve 48 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kalan ve krokisinde p.78 olarak etrafı kırmızı kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ile bu parselleri dıştan çevreleyen komşu tüm taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ve varsa dayanak kayıtlarının, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3713, Karar No: 2012/24635, Tarih: 09.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/3713 E.  ,  2012/24635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçimindirimi ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı vekili, davacının bir alacağı bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Medeni Usul Hukukumuzda yemin delili kesin delil niteliğindedir.

Kesin yemin, ispat yükü kendisine düşen tarafın davanın halline etkili bir vakıanın ispatı için diğer tarafa teklif ettiği yemin olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Yemin teklif edecek taraf, ispat yükü kendisine düşen fakat iddiasını veya savunmasını ispat edememiş olan taraftır.

Mahkemece yemin teklif etme hakkının hatırlatılması ancak ispat yükü kendisine düşen tarafın yemin deliline başvuru hakkının varlığı ile mümkündür. Kanuni olarak kullanılma hakkı bulunmayan bir hakkın varlığının mahkemece hatırlatılması da düşünülemez. Yemin deliline dayanılabilmesi de ancak, ya tarafların delil listelerinde açıkça bu delile dayanmaları veya davacının dava dilekçesinde, davalının da cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmaları veya uygulamada kabul edildiği şekliyle sair deliller ifadesine yer vermeleri ile olanaklıdır.

Tüzel kişilerin taraf olduğu davalarda tüzel kişiye teklif edilen yemin, tüzel kişinin yetkili organı tarafından eda edilir. Bu temsilci, yemin konusu işlemin yapıldığı tarihteki değil, yemin teklif edildiği zamandaki temsilcidir. Ayrıca, birlikte temsil söz konusu olduğu takdirde yeminin bağlayıcı olabilmesi için birlikte temsile yetkili kişilerin tamamının da yemin etmesi zorunludur. İspat külfeti kendisinde olmayan tarafın karşı tarafa yönelttiği yemin hukuki sonuç doğurmaz.

Tüzel kişilerin taraf olduğu davalarda tüzel kişiye teklif edilen yemin, tüzel kişinin yetkili organı tarafından eda edilir. Bu temsilci, yemin konusu işlemin yapıldığı tarihteki değil, yemin teklif edildiği zamandaki temsilcidir. Ayrıca, birlikte temsil söz konusu olduğu takdirde yeminin bağlayıcı olabilmesi için birlikte temsile yetkili kişilerin tamamının da yemin etmesi zorunludur. İspat külfeti kendisinde olmayan tarafın karşı tarafa yönelttiği yemin hukuki sonuç doğurmaz.

Somut olayda, davalı vekili, bilirkişi raporuna karşı beyanlarını içeren 11.08.2011 havale tarihli dilekçesinde “yıllık izinlerin kullandırıldığına dair işçinin imzasını havi belgelerin olmaması sebebiyle, bilirkişi raporunda yıllık izin ücretlerine dair hesaplama yapılmış ise de davalı işveren tarafından işçilerin mazereti olması halinde istediklerinde kendilerine 10-15 gün izin verilmektedir. Yıllık ücretli izinlerle ilgili olarak davacıya “çalışmış olduğu süre zarfında yıllık ücretli izin kullanmadığına” dair yemin teklifinde bulunuyoruz.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Davalı taraf cevap dilekçesinde ve delil dilekçesinde diğer deliller yanında yemin deliline de dayanmıştır. 6100 sayılı Kanun'un 228. maddesi gereğince davacı taraf yemine davet edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek taraf delilleri toplanmadan karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3606, Karar No: 2019/13252, Tarih: 12.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/3606 E.  ,  2019/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacının davalı şirkete ait işyerinde 20.04.2004 - 27.03.2014 tarihleri arasında çalıştığı,en son net 1.050,00 TL aylık ücret aldığını,yemek ve servis yardımından yararlandığını, hizmet akdinin işveren tarafından sona erdirildiğini, davacının bir hafta 08.00 - 20.00 arasında, diğer hafta 16.00 - 04.00 arasında, müteakip haftada 24.00 - 12.00 arasında çalıştığını, vardiyalar arasında bir gün izin kullandığını, 2014/Mart ayından 27 günlük ücretinin ödenmediğini, yılık izinlerini kullanmadığını, dini bayramların ilk günleri haricindeki günlerde ve milli bayramlarda çalıştığını iddia ederek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL Kıdem tazminatı, 500,00 TL İhbar tazminatı, 500,00 TL İzin ücreti, 4.000,00 TL Fazla çalışma ücreti, 200,00 TL Genel tatil ücreti, 100,00 TL Hafta sonu ücreti, 200,00 TL Ücreti olmak üzere toplam 6.000,00 TL'nın faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davacının 08.02.2005 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, işyerindeki genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışmalara katılmadığını, bu nedenle bu isteklerinin reddinin gerektiğini, 27-28-29-31/2014 günlerinde işyerine gelmediğini, bu nedenle 4857 Sayılı İş K.'nun 25/II-g. maddesi uyarınca davacıya 31.03.2014 tarihinde ihtarname gönderildiği ve devamsızlığının mazeretini bildirmesi istendiğini, ihtarnameyi alan davacının işverene mazeret bildirmediğini, bu nedenle 11.04.2014 tarihli ihtarname ile hizmet akdinin 4857 Sayılı İş K.'nun 25/11-g. maddesi uyarınca feshedildiğini, davacının kıdem tazminatı hakkının bulunmadığını, davacının almadığını belirttiğini, 2014 Mart ayı ücretinin 20.03.2014 tarihinde Mart ayı maaşı avansı olarak 300,00 TL ve 05.04.2014 tarihinde 469,43 TL maaş hesabına yatırıldığını, dava dilekçesinde belirtilen ücretin hayali olduğunu, davacının 36 günlük izin ücreti alacağının bulunduğunu, davacının hizmet akdinin 4857 Sayılı İş K.'nun 25/II-g maddesi gereğince feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davalı işveren tarafından verilen cevap dilekçesinde yemin deliline dayanılmamış, davalı vekili tarafından 09.03.2015 tarihinde verilen dilekçe ile cevap dilekçesinin ıslahı suretiyle yemin deliline dayanıldığı bildirilmiştir. Davalı vekili son celse davacı tarafa fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda yemin teklif etmiş Mahkemece süresinde cevap ve delil dilekçesinde yemin deliline dayanılmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir

Cevap dilekçesinin içeriği 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 129. Maddesinde açıklanmış olup e bendinde savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin dilekçe içeriğinde açıklanması gerektiği düzenlenmiştir. Aynı Kanunun 194. Maddesinde ''tarafların dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur'' şeklinde kurala yer verilmiştir. Kanunun 145. Maddesine göre kanunda belirtilen süreden sonra delil gösterilmesi de mümkün değildir. Aynı maddede çok sınırlı ve istisnai hallerde sonradan delil gösterme imkanı ancak Hakimin iznine bağlı olarak öngörülmüştür. Belirtilen hükümleri aşarak ıslah yoluyla sonradan delil göstermek veya sunmak mümkün olmadığından davalı vekili tarafından cevap dilekçesinin ıslahı suretiyle yemin deliline dayanılması imkan dahilinde değildir. Mahkemece yemin deliline değer verilmemesi suretiyle sonuca gidilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı tarafın bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Cevap dilekçesinin açıklama kısmında iki davalı tanığının isimleri bildirilmiş ve dinlenmeleri gerektiği açıklanmış ancak aynı dilekçede ya da süresi içinde verilen delil listesinde açıkça tanık deliline dayanılmamıştır. Mahkemece deliller kısmında tanık deliline dayanılmadığı gerekçesiyle davalı tanıkları dinlenmeksizin karar verilmiştir.

Cevap dilekçesinde tanık isimleri belirtilmek suretiyle bu delile dayanılmış olup davalı vekilinin tanık dinletme talebi dikkate alınmaksızın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle hüküm kurulması hatalıdır.

3- Davacı tanıkları iş yerinde belli dönemlerle ve aralıklarla çalışmış olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanıkların fiilen çalıştıkları sürelerle sınırlı fazla çalışma ücreti hesaplandığı belirtilmiş olsa da 2009 yılı için çalışmaları mevcut olmayıp belirtilen yıl bakımından hesaplamaya gidilmeksizin çalışılan süre ile sınırlı olarak belirlenmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,12/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.