muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5456, Karar No: 2017/3636, Tarih: 12.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5456 E.  ,  2017/3636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/10/2015 tarih ve 2014/82-2015/707 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dedesi adına düzenlenmiş 20.08.1924 tarihli 10 TL nominal değerli kurucu hisse senedi bulunduğunu, davalı tarafından bildirilen senedin yaklaşık değerinin 828,47 TL olduğu yönündeki cevabı kabul etmediklerini, sermaye artırımına gidilirken hissedarlara bilgi verilmediğini, rüçhan haklarının kullandırılmadığını ileri sürerek davalı bankanın 4 milyon TL sermayesini temsil eden 10 TL nominal değerli hisse senedinin bugünkü değerinin ve geçmişe dönük kâr payının tespiti ile senet değerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mecburi dava arkadaşlığı nedeniyle davanın bütün mirasçılar tarafından birlikte açılması gerektiğini, yasal süresi içinde kaydileştirme talebinde bulunulmadığından talebin zamanaşımına uğradığını, Sermaye Piyasası Kanunu'nun 13/4. maddesi uyarınca kaydileştirilmeyen hisse senedine ilişkin hak sahipliğinin son bulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankaya yazılan müzekkere cevabında, 31.12.2012 tarihi itibariyle bankalarına kaydileştirmek üzere başvuru yapılmadığı, bankalarına teslim edilmemiş olan fiziki pay senetleri üzerindeki hakların Yatırımcı Tazmin Merkezi'ne intikal ettiği, dolayısıyla pay sahiplerine dair fiziki pay senetlerinin kaydileştirme işlemlerinin yaptırılmadığı ve kaydileştirmek üzere bankalarına teslim edilmediğinin bildirildiği, bu bilgiler ışığında Sermaye Piyasası Kanunu'nun 13/4. maddesi gereğince kaydileştirilmeyen senetlere ilişkin olarak hak sahipliği talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacının murisine ait hisse senedinin bugünkü değerinin ve geçmişe dönük kâr paylarının tespiti ile senet değerinin tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacının murisine ait hisse senedinin bugünkü değerinin ve geçmişe dönük kâr paylarının tespiti ile senet değerinin tahsili istemine ilişkindir.

6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 13/4 maddesinde "Kaydileştirilmesine karar verilen sermaye piyasası araçlarının Kurulca belirlenen esaslar çerçevesinde teslimi zorunludur. Teslim edilen sermaye piyasası araçları kendiliğinden hükümsüz hâle gelir. Teslim edilmeyen sermaye piyasası araçları ise kaydileştirilme kararından sonra borsada işlem göremez, aracı kurumlarca bu sermaye piyasası araçlarının alım satımına aracılık edilemez ve katılma belgelerinin geri alımı yapılamaz. Kayden izlenmeye başladığı tarihi izleyen yedinci yılın sonuna kadar teslim edilmeyen sermaye piyasası araçları YTM'ye intikal eder. Bunların üzerindeki sınırlı aynî haklar kendiliğinden sona ermiş sayılır. Bunlar YTM'nin hesabına geçmesinden itibaren üç ay içinde satılır." hükmü getirilmiştir. Yerel mahkemece, açıklanan yasa hükmüne göre davanın reddine karar verilmişse de, karar tarihinden sonra 12.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 22.10.2015 gün ve 2015/29-95 sayılı kararı ile hükme dayanak alınan 6362 sayılı SPK 13/4 maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı cümleleri iptal edilmiş olup, iptal kararı müktesep hakları ihlal etmemek kaydıyla derdest davalara da uygulanacağından kararın davacı lehine bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9680, Karar No: 2012/5277, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9680 E.  ,  2012/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, 01.03.1979 tarihinden itibaren davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen 3,5 yıllık çalışmanın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile 01.03.1979-01.03.1982 tarihleri arasında geçen çalışmaların çıraklık statüsünde olduğundan 506 sayılı Yasanın 2 maddesi kapsamında sigortalı çalışma sayılamayacağı bu nedenle 01.03.1979 tarihinin sigorta başlangıcı olarak kabul edilemeyeceği, 01.03.1982 ile 09.11.1982 tarihleri arasında geçen ve kuruma bildirilen 239 günlük çalışmanın ise tüm sigorta kollarına tabi çalışma sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı ve davacı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı işyerinden 01.03.1979 tarihli işe giriş bildirgesinin “çırak” açıklaması ile süresinde kuruma verilerek 01.03.1929-09.11.1982 tarihleri arasında kalan çalışmalar için iş kazaları, meslek hastalıkları ve hastalık sigortalarından pirim ödeneceğine dair dönem bordrolarının düzenlendiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Davacının dava konusu dönemde davalı işyerinde çalıştığı ve bu çalışmalarının kesintisiz olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerle tanık anlatımlarından açıkça anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık davacının dava konusu dönemde davalı işyerinde geçen çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olup olmadığına ilişkindir. Yerel mahkemenin 01.03.1979 ile 09.11.1982 tarihleri arasında geçen çalışmaların tüm sigorta kollarına tabi olduğuna giderek hizmet akdi ile çalışıldığına dair kararı isabetlidir. Ancak davacının yaptığı kaynakçılık işinin öğrenme amaçlı olduğu ve bu iş nedeniyle dava konusu dönemde çıraklık süresinin ... Eğitimi Genel Müdürlüğünce 3 yıl kabul edildiğinden bahisle 01.03.1979 ile 01.03.1982 tarihleri arasındaki üç yıllık sürede geçen çalışmaların çıraklık statüsünde olduğunun kabulü hatalı olmuştur. Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 2089 sayılı yasanın 4. maddesinde çırağın tarifi yapılmıştır. Buna göre “Bu kanuna tabi bir sanatı o sanat için düzenlenen teorik ve pratik öğrenim programına göre o işyerinde öğrenmek amacı ile bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimse” çırak olarak tanımlanmıştır. Çıraklık sözleşmesinin ne şekilde olacağı da Borçlar Kanunun 318. maddesinde açıklanmış olup geçerli bir çıraklık sözleşmesinden söz edebilmek için bu sözleşmenin yazılı olması ve usta ve velayeti haiz kimse yahut sulh hakiminin muvafakatiyle vasi tarafından imza edilmiş olması zorunludur.

Anılan şartların gerçekleşmediği durumlarda çıraklık sözleşmesinden giderek çıraklık ilişkisinden söz edebilmek mümkün değildir. Somut olayda işe giriş bildirgesindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı tespit edilmiştir. Yasanın aradığı şartları taşıyan çıraklık sözleşmesi yoktur. Öte yandan salt 18 yaşın altında olan kişilerin çırak olarak kabulünü gerektiren yasalarımızda açık ya da üstü örtülü bir hükümde mevcut değildir. Kaldı ki bir kimsenin sigortalı olarak kabulü için yaş koşul olmayıp hizmet akdine dayalı çalışması yeterlidir. Hal böyle olunca davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının tamamının hizmet akdine tabi olduğunun, giderek davanın kabulü gerekirken, 01.03.1979-01.03.1982 tarihleri arasındaki çalışmaların çıraklık statüsünde olduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

O halde, davacının yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacının yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ... Madeni Eşya Çiğli Organize Sanayi Bölgesi'ne yükletilmesine, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8638, Karar No: 2012/12363, Tarih: 11.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8638 E.  ,  2012/12363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yapılan kamulaştırma sonucu açılan kanalın davalıya ait taşınmazda olmamasına rağmen, davalıya ödenen kamulaştırma bedelinin iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, yapılan kamulaştırma sonucu açılan kanalın davalıya ait taşınmazda olmamasına rağmen, davalıya ödenen kamulaştırma bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın Kamulaştırma Kanununun 21. maddesine dayalı vazgeçme niteliğinde olduğu, kamulaştırmanın kesinleştiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; taşınmaz bir bütün iken, davacı idarece kanal kamulaştırılması yapıldığı, taşınmazdan tek kanal geçmesine rağmen, kanal bedelinin hem davalıya, hem de taşınmazın ifrazı sonucu oluşan 2088 parsel numaralı taşınmaz maliki ...'a ödendiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, mahallinde keşif yapılarak kamulaştırma krokisi zemine uygulanmak suretiyle kanalın hangi taşınmaz üzerinde olduğu belirlenip, kanalın davalının malik olduğu taşınmaz üzerinden geçmediğinin tespiti durumunda, davanın kabulü ile ödenen kamulaştırma bedelinin davalıdan tahsiline, davalıya ait taşınmazdan geçmeyen kanal nedeniyle tapusu iptal edilen bölüm varsa, yeniden davalı adına tesciline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2046, Karar No: 2012/4524, Tarih: 19.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2046 E.  ,  2012/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 21 parsel sayılı taşınmazın tamamının, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapusunun iptaline dair verilen kararın kesinleştiğini, mülkiyet hakkının ihlal edilmesi nedeniyle tazminat ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, taşınmazı ve üzerindeki ... nedeniyle 310.000.-TL tazminata karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında talebini 375.000.-TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının mülkiyet hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1085, Karar No: 2023/4883, Tarih: 12.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1085 E.  ,  2023/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1444 Esas, 2021/1969 Karar

HÜKÜM : Ret-kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2009/124 E., 2020/644 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı kiracı ... arasında noterde düzenleme şeklinde Finansal Kiralama Sözleşmesi imzalandığını, davalılar ... ve ...'ın sözleşmeyi kefil olarak imzaladığını, finansal kiralama sözleşmesine konu taşınırların satıcı Yılmazlar Gıda Pazarlama San. Tic. Ltd. Şti.'den bizzat kiracı tarafından alınıp yasa gereği fatura ve irsaliyenin müvekkili adına tanzim edildiğini, satıcının finansal kiralama sözleşmesi görünümünde onlarca kişiyle anlaşarak ve yönlendirerek işlemler yaptığını, noter sözleşmelerinin satış amacıyla düzenlenen fatura irsaliye ve tesellüm belgesi olarak görünmekte olduğunu, satıcı limited şirket ortakları finansal kiralama görüntüsü altında yasaya aykırı davrandıklarını, fatura irsaliye ve tesellüm belgesi ile satıldığı iddia edilen malların kiracılara teslim edilmemiş veya başka mal teslim etmiş, eksik mal teslim edildiğini, eylemin haksız fiil olduğunu, davalıların birlikte hareket ederek olayın meydana gelmesinden sorumlu olduklarını, 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'nun (3226 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının "Taraflardan birisinin sözleşmeye aykırı harekette bulunduğu hallerde, diğer tarafın sözleşmeyi devam ettirmesinin beklenemeyeceği durumlarda sözleşme feshedilebilir" şeklinde olduğunu, Yapı Kredi Leasing yetkililerinin yaptıkları araştırmada davaya konu Uzel 5190 Balya Makinesinin satıcı tarafından kiracıya teslim edilmediğinin tutanakla tespit ettiklerini, müvekkilinin 3226 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca fesih hakkı doğduğunu, noterden gönderilen ihtarname ile sözleşmenin fesh edildiği, kiralanan taşınırların iadesini, ödenmeyen ve ilerde ödenmesi gereken kira paralarının tahsilinin talep edildiğini, 3226 sayılı Kanun' un 25 inci maddesi uyarınca tazminat ve istihkak taleplerini dava olarak huzura sunduklarını ileri sürerek taraflar arasında imzalanmış olan sözleşmenin feshine, finansal kira sözleşmesine konu 2007 model Uzel Marka 5190 Balya Makinesinin davalı kiracıdan alınıp müvekkile teslimine, teslim edilmediği takdirde bedelin tahsiline, 32.650,19 euronun dava tarihinden itibaren %30 faizi ile tahsiline, 5.211,32 TL'nin %126 faizi ile tahsiline, %18 KDV karşılığı 13.259,83 TL'nin %126 faizi ile tahsiline, sözleşmenin 12 nci maddesi uyarınca %126 faizin dava tarihinden itibaren yürütülmesine, davalıların müteselsilen ve müştereken sorumlu tutulmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalılar ..., ... ve Mehmet Kurnazı cevap dilekçelerinde; davanın yetkisiz yer mahkemesinde açıldığını, davacının kiracı ve kefilleri olarak imzalan sözleşmelerini fesh ederek finansal kiralama sözleşmesi konu malları geri istemesinin hukuken mümkün olmadığını, davacının bizzatihi dayandığı gibi ortada bir Yılmazlar Oto Center tarafından yapılan bir dolandırıcılık olayı olduğunu, bu şirketin kendilerine kandırarak balya makinesi tedarik edeceğini söylemiş olmasına rağmen bu güne kadar bu makinenin kendilerinin zilyetliğine hiç geçmediğini, kiralama konusu malların teslim edilmediğini, davacı yanın kendilerine bu güne kadar bu malı kiracıya etmiş olmadığını, bu hususta davacıyla müteaddit defalar görüldüğünü, bir sonuç olmadığı gibi kiracıya bu malın teslim edilmediğini, davacı tarafın dava dilekçesinde kiralama konusu malın teslim edilmediğini kabul etmekte olduğunu, davacının teslim hususunda kendi edimini yerine getirmediği için bir talep hakkının olamayacağını, davalılardan Yılmazlar Gıda Pazarlama Şirketi ile fikir birlikteliğinin mümkün olmadığını, kendilerinin de davacı yan gibi dolandırıldığını savunarak davanın öncelikle yetkisizlik gereğine reddine, davanın teslim olgusunun ispat edilmemesinden ve esasında da teslimin hiç yapılmamasından dolayı esastan reddine, tam red olmaması halinde taraf kusurlarının tespiti ile kusur durumuna göre tazminatta indirim yapılmasını istemiştir.

2.Davalı Yılmazlar Gıda Pazarlama San. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacı ile şirketleri arasında belirli tarihler arasında toplam 22 adet müşteri ile 23 adet finansal kiralama sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeler ile toplam 39 adet mal kiralama konusunun yapıldığını, kiralama konusu malların büyük bir kısmının şirketlerinin ekonomik durumunun bozulması nedeniyle malların bedeli davacı tarafından ödenmesine rağmen kiracılara teslim edilmediğini, ekli listede bulunan kira sözleşmelerinin kiracılar tarafından tesellüm belgelerine imza atılmış ise de tesellüm belgelerinin sözleşmenin eki mahiyetinde ve maktu olarak mal teslimatı yapılmadan imzalatıldığını, davacının iddia ettiği gibi diğer davalılar ile dolandırıcılık gibi fikir birlikteliği olmasının söz konusu olmadığını, kiralama konusu malların teslim edilmemesinin tek sebebinin şirketlerinin ekonomik darboğaza girmesi ve üretici firma olan Uzel Makine ile ticari anlaşmazlığa düşmesi olduğunu, ayrıca şirketlerinin satıcı firma olup finansal kiralama sözleşmelerinden dolayı kaynaklanan kira borcundan sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda malın iadesi, iade mümkün olmadığı takdirde malın bedeli ve kira bedelinden kaynaklanan alacağın tahsilinin talep edildiği, bilirkişi incelemesi sonucunda davacının finansal kiralama sözleşmesi kapsamında toplam kira alacağının KDV dahil 46.397,53 euro olduğu, davalı kiracının ilk kira taksitini süresinde 19.12.2007 tarihinde KDV'siz 7.236,00 euro olarak ödediği, davacının dava tarihi itibariyle 32.650,00 euro talep edebileceği, davacı kiralayanın 2007 model Uzel marka 5190 model 150947 seri numaralı Balya Makinesi için satıcıya ödediği 48.985,00 TL'nin dava tarihindeki euro cinsinden değerinin 46.750,00 TL (22.000,00 euro) olup, sözleşmeye devam etmesi kendisi için çekilmez hâle gelen davacının, sözleşmeyi 3226 sayılı Kanunu’nun 23 üncü maddesininin ikinci fıkrasına uygun olarak feshettiği ve davalılardan kiracı ile kefillerden feshe ve 25 inci maddesine dayanarak kira bedelleri toplamı olarak 81.870,34 TL karşılığı olarak (2.1250 TL kur üzerinden) KDV dâhil 38.527,00 euro talep edebileceği, davacının diğer alacak taleplerine ilişkin bir açıklama sunmadığı, alacağın dayanağı belgeleri sunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı ile davalı kiracı arasındaki Finansal Kiralama Sözleşmesi'nin davacı tarafça haklı nedenle fesh olunduğunun tespiti ile sözleşme konusu malın davalı satıcı ve davalı kiracıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde kiralama sözleşmesine konu malın dava tarihindeki değeri olan 46.750,00 TL'nin tüm davalılardan ve dava tarihinden itibaren %126 oranında işleyecek faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, kira bedelinden kaynaklanan (KDV dahil) 38.527,00 euro alacağın dava tarihinden itibaren %30 oranında işleyecek faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece davalıların muvazaalı işlem yaparak davacı ... şirketini yanılttığı belirtilmiş ise de, muvazaa olgusuna ilişkin hiçbir delil sunulmadığını, davacının kiralama konusu malların teslim borcunu yerine getirmediğini, teslim belgesinin malın teslimi sırasında değil sözleşmenin noterde yapıldığı sırada imzalanmasını sağlayarak davalı satıcının kendilerini aldatmasına olanak tanıdığını, teslim belgesinden teslimin hangi tarihte yapıldığının ve hangi malların teslim edildiği bilgisine yer verilmediğini, kiralama konusu malların teslim edilmemesi nedeniyle, satıcı firma olan davalı dışındaki davalıların aldatılarak dolandırıldığını, kiralanan malın teslimi gerçekleştirilmeden finansal kiralama sözleşmesinin süresinin başlamayacağını ve kiracının finansal kiralama bedelini ödeme borcunun muaccel hale gelmeyeceğini, teslim edilmeyen malın iadesine karar verilmesinin hatalı olduğunu, ayrıca kefillerin kefalet limiti 34.507,00 euro olduğu halde, Mahkemece bu limit aşılarak 38.527,00 euro üzerinden karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istenmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç