muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2025, Karar No: 2015/1909, Tarih: 30.09.2015

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Yapılan işlerin, üretimin eşit parçası şeklinde değerlendirilmesi her iki işin aynı veya benzer işler olduğu anlamına gelmez. Aksi halde çoğunluk görüşünde de hatalı şekilde belirtildiği gibi bir makinenin bakım ve onarımıyla uğraşan bir teknisyenin o makineyi çalıştıran işçi ile aynı işi yaptığına hükmetmek gerekir. Oysa bir makinenin bakım ve onarım işiyle o makinede çalışmanın tamamen farklı işler olduğu izahtan varestedir. Alt işverenlik sözleşmesine konu olan jeneratör, kömür değirmeni, kömür kırıcısı, buhar kazanı, türbin, konveyör ve motor ile elektrik ve su tesisatının bakım ve onarımı asıl işin bir parçası olsa da elektrik üretim işi olarak değerlendirilemez. Anılan makinelerin bakım ve onarımı olmadan elektrik enerjisi üretilemeyeceğini söylemek ve bu işi üretim işi gibi değerlendirmek hatalıdır. Bir makinenin veya aracın imal, bakım, tamir ve onarımı ile bunun üretim amacıyla kullanımı birbirinden tamamen farklı konulardır. Örneğin, işyerinde bulunan buhar kazanını imal eden usta ile kazanın tamir ve onarımını yapan usta, bu kazana sürekli kömür atarak belli basınçta buhar elde eden ve bunu türbine gönderen işçinin görevi birbirinden ayrıdır.

İşyeri veya iş sözleşmesi devrinin muvazaa olarak değerlendirilemeyeceği

Doktrinde farklı görüşler bulunmakla birlikte ihaleyi kazanamayan bir alt işverenin kendi işçilerini ihaleyi kazanan işverene devretmesi işyeri veya iş sözleşmesi devri olarak değerlendirilmelidir. Doğal gibi görünen husus ihaleyi kaybeden alt işverenin tüm işçilerini alarak asıl işverene ait işyerinden ayrılması ve işçilerini kendi işyerine götürmesidir. Alt işverenin kendi işyerinin asıl işverenin işyerine yakın olması durumunda alt işveren bünyesinde çalışan işçiler açısından önemli bir sorun yoktur. Ne var ki alt işverenin kendi işyeri bir başka ilde veya uzak yerde ise çalışanlar için iş koşullarının ağırlaması açısından ciddi bir sorun bulunmaktadır. Uygulamada bir işyerinde çalışan işçilerin önemli nedenler olmadığı sürece çalışma yerini değiştirmek istemedikleri görülmektedir. İşte çalışma ve sosyal hayatın gerçeklerine uygun olan durum da budur. Alt işverenin işyerinin başka il veya uzak yerlerde olması durumunda işçiler evlerini ve çocuklarının okullarını işyerine yakın yere taşımak zorunda kalacaktır. Bu açıdan bakıldığında iş sözleşmesinin veya işyeri devrinin işçiler lehine olduğu görülecektir. İşyeri veya iş sözleşmesinin birden fazla devri halinin muvazaa oluşturacağına dair herhangi bir hukuksal ve yasal bir düzenleme bulunmamaktadır.

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/5294, Karar No: 2023/4179, Tarih: 26.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5294 E.  ,  2023/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; yoksulluk nafakasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, müvekkili lehine 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; asıl davanın reddine karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına 75.000,00 TL maddî ve 75.000,00 TL manevî tazminata, lehine aylık 800,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.04.2021 tarih, 2018/1499 Esas 2021/461 Karar sayılı kararı ile; davanın ve karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, kadın için aylık 200,00 TL tedbir, 500,00 TL yoksulluk nafakası, 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın davacı davalıdan alınarak davalı davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili; karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.02.202 tarihli ve 2021/1241Esas, 2022/250 Karar sayılı kararıyla; kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle ... erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı ... erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, tazminatlara faiz yürütülmesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafakalar yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı ... erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, tazminatlara faiz yürütülmesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafakalar yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 26.05.2022 tarihli, 2022/2814 Esas, 2022/5036 Karar sayılı kararı ile erkeğin de tutuklu olup çalışmadığı, dava sırasında kendi kusuru sebebiyle işten ayrılan, bu sebeple gelirden yoksun kalan kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilemeyeceğinden bahisle hükmün yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına bozulmasına, sair yönlerden hükmün onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla bozma ilamına uyularak davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili; yoksulluk nafakasının reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; yoksulluk nafakasının reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun hüküm verilip verilmediği, kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenip incelenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,175 inci maddesi, 176 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; davalı-karşı davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-karşı davacı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14992, Karar No: 2017/14909, Tarih: 30.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/14992 E.  ,  2017/14909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

26/11/2012 tarih 20926 sayılı kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına raporun sanığa tebliğ edilmesine rağmen usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği ve TCK'nın 168/5. fıkrası ve CMK'nın 223/8. fıkrası uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise her halde makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5523, Karar No: 2007/8005, Tarih: 24.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/5523 E.  ,  2007/8005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde takibe dayanak yapılan bononun altındaki imzanın borçluya ait olmadığından bahisle borçlu vekile icra mahkemesine itirazda bulunmuştur. 23.11.2006 tarihli ara kararında borçlu asilin gelecek oturumda hazır bulundurulması için vekiline kesin süre verildiği halde buna uyulmadığından ve hayatta olan şahsın huzurda imzaları alınmadan eski imzaları ile yetinilmesinin yasal olmadığından bahisle itirazın geçici olarak kaldırılmasına karar verilmiştir. Konu ile ilgili İİK'nun 170. maddesi göndermesiyle aynı Kanun'un 68/a-2. maddesi aynen senet altındaki imzayı reddeden borçlu takibi yapan icra dairesinin yetki çevresinde ise icra mahkemesi önünde yapılacak duruşmada, mazeretini daha önce bildirip tevsik etmediği takdirde bizzat bulunmaya mecburdur. İcra dairesinin yetki çevresi dışında ödeme emri tebliğ edilen borçlu istinabe yoluyla isticvacına karar verilmesi halinde aynı mecburiyete tabiidir.

Sözü edilen maddelerin 3.bendinin 1.cümlesi ise tatbike medar imza mevcutsa bununla, yoksa borçluya yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden... sonuca gidilmelidir. Yasal düzenlemelerine yer vermiştir.

Mahkemece Federal Alman vatandaşı olduğu iddia edilen borçlunun vekilince sunulan belgeler üzerinde yukarıda açıklanan maddenin 3.bendi uyarınca imza incelemesi yaptırılarak sonuca gidilmesi gerekirken açıklanan yasa maddelerine uygun düşmeyen gerekçelerle borçlu vekiline süre verilip müvekkilinin hazır edilmesinin istenmesi ve onunda hazır edilmediğinden bahisle itirazın geçici olarak kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10769, Karar No: 2016/7907, Tarih: 07.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10769 E.  ,  2016/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... 18. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24/10/2013 gün ve 2013/65 - 2013/79 sayılı kararı bozan Daire'nin 14/04/2015 gün ve 2014/6834 - 2015/5196 sayılı kararı aleyhinde davalılardan ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ... A.Ş. arasında nakliyat abonman sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigortalı ... A.Ş’ye ait emtiaların taşınması işinin davalı şirket tarafından üstlenildiğini, davalı sürücü ... yönetimindeki araçta taşıma sırasında yangın çıktığını, dorse içindeki malların hasar gördüğünü, sigortalısına 107.500,00 TL tazminat ödendiğini, sigortalı ... A.Ş. ile davalı şirket arasında imzalanan taşıma sözleşmesinin 4/e bendine göre taşıyanın kendi zimmetindeki gönderilerle ilgili yolda oluşabilecek her türlü kaza, gasp, yangın hırsızlık vs. sonucunda oluşabilecek kayıp-eksik-hasarlı ve geç teslime karşı kusursuz sorumlu olduğunu kabul ettiğini, davalılar aleyhine başlatılan icra takibine davalıların haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalılardan ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davalı sürücünün hukuki durumunun mahkemece bozma ilamına uyulması halinde değerlendirileceğinin tabii bulunmasına göre davalılardan ... vekilinin HUMK'nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442.maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ...'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2645, Karar No: 2025/584, Tarih: 15.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/2645 E.  ,  2025/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/90 E. 2024/119 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan ilk derece yargılaması sonucunda, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca, isnat edilen suç yönünden sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmesine dair Ortaköy(Aksaray) Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2016 tarihli ve 2014/54 E - 2016/40 K sayılı kararının mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 29/12/2022 tarihli, 2020/9318E. 2022/11007 K. sayılı kararı ile, "Dosya kapsamında mevcut bulunan, mahkemenin hükme esas aldığı ve oluşa uygun düşen, kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 26/06/2015 tarihli, makine mühendisi iş güvenliği uzmanı, kimya yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanı ve yüksek mühendis iş güvenliği uzmanından oluşan üç kişilik heyet raporunda, kazanın, CAT 980 H modül kepçenin lastiklerinin değiştirilirken daha önce bu işi yapmamış tecrübesiz işçilere yaptırılması, lastik değişimi sırasında iş sağlığı ve güvenlik önlemlerinin alınmaması, lastik çemberi tespit parçası takılmadan hava basılmaya başlanması, bu işlemin demir kafes içerisinde yapılmaması, hava kompresörünün ucunda basınç göstergesinin bulunmaması nedeni ile basılan havanın bilinememesi nedenleri ile meydana geldiği ve bu hususta lastik değişimi konusunda herhangi bir eğitim vermeyen, işçilerini çalışma sırasında denetlemeyerek geniş anlamda iş sağlığı ve güvenliği mekanizması oluşturmayan, işçilerin emniyetsiz çalışmalarını engellemeyen, uygun iş ekipmanını sağlamayan, işin risk analizine uygun koruyucu ekipman vermeyen işveren adına hareket eden sevk ve idareden sorumlu teknik nezaretçi sanık ...'in asli ve işe uygun ve işin gerektirdiği alet, edavat ve ekipmanı bulundurmayan, kullandırmayan ocak sorumlusu sanık ...'in ise tali kusurlu olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, sanıkların üzerine atılı suç bakımından mahkumiyetleri yerine hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde beraatleri yönünde hüküm tesisi" nedenleri ile esastan bozulmasına karar verilmiştir.

2-Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ortaköy(Aksaray) Asliye Ceza Mahkemesinin bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1a, 52/2-4 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 18.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; Suçun unsurları oluşmadığından bahisle hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay tarihinde, sanık ...'in teknik nezaretçi, sanık ...'in ise ocak sorumlusu olarak çalıştığı, dosya içerisinde mevcut ticaret sicil gazetesi örneğinden anlaşıldığı üzere yönetim kurulu başkanı ile sorumlu müdürü aynı olan, işlerin işleyişi açısından aynı yönetime bağlı Granit Sanayi ve Pazarlama A.Ş. İle Granitaş Anadolu Granitleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. bünyesinde bulunan Aksaray/Sarıyahşi ilçesindeki mermer ocağında taş kırma işinde makine operatörü ve araç yağcısı ünvanı ile çalışan sigortalı işçi ...'un, aşamalarda tanık sıfatı ile dinlenen, kaza anında olay mahallinde bulunan işçi ...'in beyanlarından anlaşıldığı üzere teknik nezaretçi sanık ...'in verdiği talimat doğrultusunda patlayan iş makinası lastiği değiştirilmek üzere ocak sorumlusu sanık ... tarafından, diğer işçiler taş delicisi ünvanlı ... ve kaynakçı ünvanlı ... ile birlikte görevlendirildiği, CAT 980-H isimli taş kırma makinesinin operatörü işçi ... ... da bulunduğu kaza mahallinde makinenin patlak, olan 1.80 m uzunluğunda 70 cm kalınlığındaki teker lastiğinin değiştirilmesi sırasında hava basmaya yarayan ancak ucunda basınç ölçer bulunmayan kompresör ile hava basıldığı esnada 70 cm uzunluğunda 30 cm eninde ve 40 kg ağırlığındaki metal lastik sabitleme çemberinin yerinden fırladığı ve işçi ...'un gövdesine çarparak 4-5 metre kadar uzağa fırlattığı, Aksaray Cumhuriyet Başsavcılğının 20/11/2013 tarihli ölü muayene tutanağında "Şahsın ölümünün, kafa travmasına bağlı, beyin kanaması sonucu gerçekleştiği"nin bildirildiği olayda,