muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25830, Karar No: 2017/1609, Tarih: 16.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/25830 E.  ,  2017/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesi, davalıya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır (Tebligat Kanunu m.10/2). Adres kayıt sisteminde adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi ve bu adrese Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılabilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması gerekir. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan memis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu nedenle mahkemenin gerekçeli kararı ile davacının temyiz dilekçesinin davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmek, temyiz ve cevap süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 16.02.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/7818, Karar No: 2024/6713, Tarih: 12.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/7818 E.  ,  2024/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1539 E., 2023/230 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 37. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/31 E., 2021/146 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının 15.08.2009-08.10.2018 döneminde davalıların evinde ev hizmeti ve çocuk bakımı işlerinde çalıştığını, sigorta bildiriminin yapılmadığını, net asgari ücret ödendiğini, haftada 5 gün tam mesai yapılarak hizmetin görüldüğünü belirterek davacının dava konusu hizmetlerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ilk kez 2011 senesinde temizlik için geldiğini, ayda bir gün çalıştığını, 6-7 ay bu şekilde süren çalışmanın daha sonra ayda 2 güne çıktığını, son 3-4 senedir de bu şekilde çalışmanın sürdüğünü sadece temizlik işlerini yaptığını çocuklarla ilgili hiç bir faaliyetinin olmadığını yaşları gereği bakıma ihtiyaçları bulunmadığını, okul tatillerinde de çocukların evde olmadığını, temizlik ihtiyacının azaldığını, tatillerde ayda 1 kez temizliğe çağrıldığını, sömestr döneminde ise yine bir kez geldiğini, sonuçta yaz aylarında bir kez, son 3-4 sene sömestrlerde bir kez temizlik için geldiğini, bu şekildeki hizmetin sigortalılığı gerektirmediğini, davacının başka işlere de gittiğini, haftalık 2 gün çalışma için sigorta yaptırmak istediklerinde parayı bana verin dediğini, davacılardan Füsun'un avukat olduğunu, hukuki sorumluluklarını bildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki, süre, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki, süre, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığını ve değerlendirilmediğini, tanık beyanlarındaki çelişkilerin giderilmediğini, eksik inceleme ve araştırma yapıldığını, davanın kabulü gerektiğini, kararın usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğunu belirterek kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı ve dinlenen kamu tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının davalıların ev hizmetlerinde sigortalı sayılmasını gerektirir süre çalıştığının ispatlanamadığı, Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile,

2.506 dayılı Kanunu'nun 3/D maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin 1 inci fıkrasının (c) bendi ve 5510 sayılı Kanun'un Ek 9 uncu maddesi kapsamında sigortalı çalıştırılması hakkında tebliğ hükümleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12876, Karar No: 2010/4975, Tarih: 13.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/12876 E.  ,  2010/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, mülkiyeti davalıya ait olan ticari taksiyi 14.3.2006 tarihli sözleşme ile aylık 250.00 TL karşılığında kiraladığını, ayrıca taksinin kasasınıda satın alıp 5.000 TL kasa bedelini ödediği gibi, kira bedellerini de davalıya ödediğini, tüm bakım ve onarım masraflarını, vergileri ve 6 yıllık MTV, gecikme faizi ve ferilerinide kendisinin karşıladığını, ancak kiralama süresi dolmadan 20.5.2007 tarihinde aracın elinden alındığını ileri sürerek ödediği paralar karşılığında ve ayrıca mahrum kalınan kar ve diğer hakları karşılığı olmak üzere fazlası saklı kalmak üzere 7.500.00 TL.nın tahsilini istemiştir.

Davalı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti .... Adresinde ikamet ettiğini, tebligatların bu adrese çıkarılması gerektiğini, davacıyla herhangi bir sözleşme yapmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının davacı tarafından teklif edilen yemine icabet etmediği, tanıkların davacıya doğruladıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davaya cevap verirken KKTC.deki açık adresini bildirip o adreste ikamet ettiğini, tebligatların bildirdiği adrese yapılmasını, davadan Türkiye'ye geldiğinde tesadüfen haberdar olduğunu beyan etmiştir. Davacının teklif ettiği yemine ilişkin yemin davetiyesi ise ... adresinde Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebliğ edilmiştir. Davalı taraf cevap dilekçesi ile adresini bildirip tebligatların o adresine yapılmasını beyan ettiğine göre, yargılama aşamasında davalı adına çıkarılan tebligatların ve bu

2009/12876-2010/4975

bağlamda yemin davetiyesinin de bildirilen adrese çıkarılması gerekir. Bu itibarla yemin davetiyesinin davalıya usulüne uygun tebliğ edildiğinin ve davalı aleyhine sonuç doğuracağının kabulü olanaklı değildir. Öte yandan davada iddia edilen hukuki ilişki ve davanın değeri gözetildiğinde olayda tanık dinlenmesi ve davalının muvafakatı olmaması nedeniyle bu tanık beyanlarının hükme esas alınması da mümkün değildir. Hal böyle olunca mahkemece, davacı tarafından davalıya tebliğ edilen yeminde ilgili olarak yemin davetiyesinin davalıca bildirilen adreste tebliğinin sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 102.00 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 13.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19176, Karar No: 2014/7128, Tarih: 20.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19176 E.  ,  2014/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/131148

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2010

NUMARASI : 2010/1 (E) ve 2010/796 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Sanık hakkında suç tarihinde gümrük kaçağı olduğunu bildiği kaçak eşyaya dair zabıt varakasında yazılı eşyayı ticari amaçla bulundurup, satışını yaptığı iddiasıyla kamu davası açılmış olup,

Olay tutanağında tezgahta sigara sattığı belirtilen sanığın gerek olay tutanağında gerekse savunmasında sigaraların ele geçirildiği tezgahın kendisine ait olmadığını ifade etmesi karşısında tutanak düzenleyicisi tanıkların olaya ilişkin beyanları alınmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-) Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

3-)Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

5-) Doğrudan verilen gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 20/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27362, Karar No: 2023/4232, Tarih: 22.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/27362 E.  ,  2023/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/736 Değişik İş, 2021/686 Karar

SAYISI : İHK-2021/24245

HÜKÜM/KARAR : Davalının itirazının kısmen kabulü

SAYISI : K-2021/84481

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortası (...) sigortalı aracın 14.11.2018 tarihinde yaptığı kaza neticesinde davacının yaralandığını, davalıya başvuru yapıldığını 06.03.2019 tarihinde 47.475,00 TL, 17.03.2020 tarihinde 14.361,00 TL ödeme yapılsa da yeterli olmadığını, bakiye tazminatın ödenmesi amacıyla kuruma müracaat edildiğini ancak cevap verilmediğini, alınan rapor ile davacının %23,2 oranında maluliyetinin tespit edildiğini, bu oranın dikkate alınmasının talep ettiklerini, aksinin kabulü halinde ise Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik Hükümlerine ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak verilen %15 maluliyet oranının esas alınarak hesaplama yapılmasını talep ettiklerini belirterek bilirkişi raporu ile artırılmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 40.001,00 TL sürekli iş göremezdik tazminatını temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı talebini 24.06.2021 tarihinde 82.980,93 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya yeterli ödeme yapıldığını, 06.03.2019 tarihinde 47.475,00 TL, 17.03.2020 tarihinde 14.361,00 TL ödeme yapıldığını, dosyaya ibraz edilen maluliyet raporunun yönetmelik hükümlerine uygun olarak tanzim edilmediğini, hesaplamanın genel şartlara göre yapılması gerektiğini kusur oranında sorumlu olduklarını, vekalet ücretinin beşte bir oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya yeterli ödeme yapıldığını, 06.03.2019 tarihinde 47.475,00 TL, 17.03.2020 tarihinde 14.361,00 TL ödeme yapıldığını, dosyaya ibraz edilen maluliyet raporunun yönetmelik hükümlerine uygun olarak tanzim edilmediğini, hesaplamanın genel şartlara göre yapılması gerektiğini kusur oranında sorumlu olduklarını, vekalet ücretinin beşte bir oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya sigortalı araç sürücünün kazanın oluşumunda %100 kusurlu olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant ile %23.2 oranında maluliyet oranı dikkate alınarak hazırlanan aktüer raporu neticesinde davacının 82.980,93 TL tazminatının hesaplandığını, kabul edilen miktar üzerinden başvuran lehine tam vekalet ücreti verilmesi gerektiği gerekçesi ile başvurunun kabulüne 82.980,93 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 19.02.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun usul ve yasaya aykırı olduğunu, tıbbi mütalaa raporunda "Kanaatimize göre Çalışma ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Tespit İslemleri Yönetmeligi bağlamında meslekte kazanma gücünden kayıp nispeti için esas alınabilecek oran ise %16-20 aralığında olabilecektir.” denildiğini, aktüer raporunda Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre belirlenen maluliyet oranının esas alınmasının hukuka aykırı olduğunu, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarihli kararı ile iptal edilen maddelerin işbu uyuşmazlık bakımından dikkate alınmaması gerektiğini ve hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulanması gerektiğini, temerrüde düşme tarihinin başvuru yazısının tebellüğ tarihinden itibaren 8 iş günü olarak hesaplanmasının hukuka aykırı olduğunu, kararda hükme esas alındığı belirtilen ıslah dilekçesi tebliğ edilmeksizin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, ıslaha konu edilen rakam için ancak ıslah tarihinden itibaren yasal faiz isteyebileceğini, başvuran lehine 1/5 vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini gerekçeleri ile karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin maluliyet raporuna itiraz ettiği, kaza tarihi itibari ile geçerli olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmeliği'nin, 20.02.2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre ortadan kaldırıldığı bu nedenle 20.02.2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerinin dikkate alınması gerektiği ne var ki raporda her iki yönetmelik içinde %15 maluliyet oranı verildiği bu nedenle %15 maluliyet oranına göre hesaplama yapılması gerektiği, alınan aktüer raporda %23,2 oranına göre 156.176,78TL hesaplama yapıldığı bunun %15 ile oranlandığında ve yapılan ödemeler tenzil edildiğinde bakiye 27.780,51 TL sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplandığı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplaya itibar edilmesi gerektiğini, davalıya 06.02.2019 tarihli dilekçe ile başvuru yapıldığı ve 8 iş günü içinde davalının ödeme yapma yükümlülüğü olması nedeni ile temerrüt tarihine yönelik itirazın reddi gerektiğini, davalının ıslah edilen miktar bakımından da temerrüde düştüğünü, davacı lehine tam vekalet ücreti verilmesi gerektiğinin kabulü ile 27.780,51 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının 19.02.2019 tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hatalı maluliyet oranı dikkate alınarak karar verilidiği, %23,2 oranında maluliyetin esas alınması gerektiği gerekçesi ile kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı yönetmeliğe göre tanzim edildiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz usulünün uygulanması gerektiğini, temerrüt tarihinin hatalı hesaplandığını, ıslah ile artırılan kısım için ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep ettiklerini, vekalet ücretinin hatalı olarak tam ve nispi oranda verildiği gerekçesi ile kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 14.11.2018 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 14.11.2018 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin17 inci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, kaza tarihi itibari ile Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerinin geçerli olduğu ve bu yönetmeliğe göre davacının %15 oranında maluliyeti olduğunun belirlenmesi, TRH 2010 Yaşam Tablosu progresif rant formülü ile düzenlenen hesap raporunun hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir durum olmadığının anlaşılmasına göre, ıslah edilen kısım yönünden de temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilecek olmasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası ve Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir. Yine AAÜT’nin anılan fıkrası uyarınca, konusu para ile ölçülemeyen işlerde, asliye mahkemeleri için öngörülen maktu vekâlet ücretine, ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin ise beşte birine hükmedileceği, Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekâlet ücretinin, kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği öngörülmüştür.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak belirlenen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının hüküm fıkrasının 6.3 numaralı bendinde yer alan “4.167,08 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “4.080,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.