muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4002, Karar No: 2024/1646, Tarih: 11.03.2024

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun sabit olduğu, kusurlara göre hükmedilen tazminat ve çocukların ihtiyaçları dikkate alındığında nafaka miktarlarının düşük olduğunu ileri sürerek kararın tazminatların ve nafaka miktarları yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı- davalı erkek vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve buna bağlı olarak kadın yararına tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, hükmedilen tazminat ve nafaka miktarlarının ekonomik gücünü aştığını, kişisel ilişki süresinin yeterli olmadığını ileri sürerek kararın kusur tespiti,tazminatlar nafakalar ve kişisel ilişki yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince erkeğe yüklenen kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı, kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği; genel ilke ve de tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, çocukların üstün yararına uygun olduğu anlaşılan kişisel ilişkiye dair yapılan düzenlemede her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak sömestr tatili ile yaz aylarında kurulan kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş saatlerinin belirlenmemesi doğru olmadığı; İlk Derece Mahkemesince, 03.01.2020 tarihli tensip tutanağı ile çocuklar yararına dava tarihinden itibaren aylık 750,00 TL tedbir nafakasına hükmedildiği, 27.04.2021 tarihli nihai kararda ise bu sefer karar tarihinden itibaren 400,00 TL tedbir nafakasına dair hüküm kurulduğu, ara ile hükmolunan tedbir nafakalarının tek başına infaz edilebildiği hususu göz önüne alındığında, bu şekildeki hükmün tedbir nafakalarının infazı yönünden tereddüte neden olduğu; tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, paranın alım gücü, günün ekonomik koşulları, ortak çocukların zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası miktarlarının da az olduğu; boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri ile tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, tarafların yaşları, evliliğin süresi, beklenen menfaatlerin kapsamı, günün ekonomik koşulları ve hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde, kadın yararına hükmedilen maddî tazminatın az olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle çocuklar ile baba arasında her ayın birinci ve üçüncü Cumartesi günü saat 09.00'da anneden alınarak Pazar günü 17.00'da anneye teslimi, Ramazan Bayramının ikinci ve üçüncü günleri ile Kurban Bayramının üçüncü ve dördüncü günleri saat 09.00'da anneden alınarak saat 17.00'da anneye teslimi, her yıl babalar gününün olduğu hafta Cumartesi günü saat 09.00'da anneden alınıp Pazartesi günü 09.00'da anneye teslimi, sömestr tatilinin ilk haftası Pazartesi günü saat 09.00'dan izleyen Pazar günü saat 17.00'da anneye teslimi, yaz tatilinde Temmuz ayının birinci günü saat 09.00'da anneden alınarak Ağustos ayının birinci günü saat 17.00'da anneye teslimi suretiyle yatılı şekilde kişisel ilişki tesis edilmesine, kadının manevî tazminat talebinin reddine, tahsilde tekerrüre neden olmamak ve dava tarihinden başlayıp boşanmanın kesinleştiği tarihe kadar tarihe kadar devam etmek üzere her biri çocuk yararına ayrı ayrı aylık 750,00 TL tedbir ve kesinleşmeden itibaren 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 50

.00'da anneden alınarak Ağustos ayının birinci günü saat 17.00'da anneye teslimi suretiyle yatılı şekilde kişisel ilişki tesis edilmesine, kadının manevî tazminat talebinin reddine, tahsilde tekerrüre neden olmamak ve dava tarihinden başlayıp boşanmanın kesinleştiği tarihe kadar tarihe kadar devam etmek üzere her biri çocuk yararına ayrı ayrı aylık 750,00 TL tedbir ve kesinleşmeden itibaren 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî tazminata, tarafların sair yönlere ilişkin istinaf başvurularının ise isabetsizlik olmadığı gerekçesi ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve kadın yararına maddî tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, depremde evini ve bir çok yakınını kaybeden ailesine yardım etmek zorunda olduğunu, kişisel ilişki süresinin bayrama ilişkin kısmının yeterli olmadığını, yaz tatillerinde baba yanında kaldığı bir ay için ödeme yapılmasının hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının çocuklar lehine hükmedilen nafaka miktarı, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddî tazminat ile kişisel ilişki yönlerinden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- davacı kadın vekili katılma yoluyla temyiz başvuru dilekçesinde özetle; belirlenen ve gerçekleşen kusurların aynı zamanda kişilik hakkının ihlali olduğunu, manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, çocuklar yararına hükmedilen nafaka miktarları ile maddî tazminat miktarının az olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının manevî tazminatın reddi, nafaka miktarı ile maddî tazminat miktarı yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat şartlarının oluşup oluşmadığı ile maddî tazminat miktarının uygun olup olmadığı, nafaka miktarları ile kişisel ilişki süresi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 inci, 323 üncü ve 330 uncu maddeleri. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6857, Karar No: 2023/3593, Tarih: 23.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/6857 E.  ,  2023/3593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal, reşit olmayanla cinsel ilişki, şantaj

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat, Düşme

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal, reşit olmayanla cinsel ilişki ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal, reşit olmayanla cinsel ilişki ve şantaj suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikayet yokluğundan düşme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından beraat, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 2 yıl 6 ay, şantaj suçundan ise 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 120 TL adli para cezası ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarına yönelik olup, atılı suçlardan aleyhe delil bulunmadığına, suçların unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararları verilmesi gerektiğine ve şayet mahkumiyet kararı verilecekse lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılanın temyiz isteği, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli kararına yönelik olup reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarının unsurlarının oluştuğuna, mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine, özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarının ise lehe bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, aralarında gönül ilişki bulunan 16 yaşındaki katılan çocuk ile cinsel ilişkiye girdiği sırada cep telefonu ile kayda aldığı görüntüleri kendisinden ayrılırsa ailesine göndereceğini söyleyerek 5 yıl boyunca katılan çocuğa şantajda bulunduğu, katılan çocuğun ilişkiyi bitirmesi üzerine suça konu görüntüleri katılan çocuğun kızkardeşine göndermek suretiyle ifşa ettiği, annesi ...'ın cep telefonuna gönderdiği mesaj ile de "O....u kızına sahip çık, gene s....m onu." diyerek hakarette bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

IV. GEREKÇE

A. Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Son eylem tarihinden ya da 18 yaşını ikmal ettiği tarihten itibaren 6 aylık şikayet süresi içinde sanık hakkında katılan veya ailesi tarafından şikayette bulunulmaması nedeniyle şikayet yokluğundan dolayı sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine yönelik Mahkeme kabulü karşısında; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, düşme kararında hukuka aykırılık görülmemiş, katılanın temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde

15 yaşından büyük bir kişinin bir yere gitme ve bir yerde kalma hürriyetinin üzerinde tasarrufta bulunabilme hakkının mevcut olduğu ve mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az 3 kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerektiği hususları nazara alındığında, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına yönelik Mahkeme kabulü karşısında, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçlardan verilen beraat kararlarında isabetsizlik görülmemiş, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise

1. Suçun işlenişindeki özelliklere, sanığın dosyaya yansıyan kişiliğine, suç işleme hususundaki eğilimine göre bir daha suç işlemeyeceği yönünde hakkında olumlu kanaat oluşmayan sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebebi reddedilmiştir.

2. Görevlilerce düzenlenen 21.09.2015 tarihli mesaj tespit tutanakları ile 05.10.2015 tarihli telefon inceleme tutanağı, katılan ve tanık beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçları işlediğine yönelik Mahkemenin suçların sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

A.Reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde A ve B numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli kararında katılan ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden düşme ve beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde C numaralı bentte açıklanan nedenle Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli kararında katılan ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18850, Karar No: 2020/6046, Tarih: 22.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/18850 E.  ,  2020/6046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/06/2008-31/10/2014 tarihleri arasında davalı işyerinin muhasebe-finans bölümünde çalıştığını, sigorta girişinin geç yapıldığını, haksız olarak çıkarıldığını, haklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, sigorta prim alacağı, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş hukukunda çalışma olgusunu iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde davacının 09.00-18.00 arasında çalışması gerekirken en erken 18.30, 19.00'a kadar çalıştığını, zaman zaman gece yarılarına kadar çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek tanık deliline dayanmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanları esas alınarak davacının haftada 6 gün 09.00-18.45 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmesine rağmen haftalık 13,5 saat üzerinden yapılan fazla çalışma hesabı hatalıdır. Bu çalışma düzenine göre davacının, günde 9,45 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesi ile günlük 8,45 saat ve 6 günde toplam 50,7 saat çalışma ile 45 saati aşan haftalık 5,7 saat fazla çalışması olduğu anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanları esas alınarak davacının haftada 6 gün 09.00-18.45 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmesine rağmen haftalık 13,5 saat üzerinden yapılan fazla çalışma hesabı hatalıdır. Bu çalışma düzenine göre davacının, günde 9,45 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesi ile günlük 8,45 saat ve 6 günde toplam 50,7 saat çalışma ile 45 saati aşan haftalık 5,7 saat fazla çalışması olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı tanıkları 2012 yılına kadar çalıştıklarını beyan ettiklerinden tanıkların davacının bu tarihten sonraki çalışma düzenini bilmeleri mümkün değildir. Bu nedenle fazla mesai ücreti hesabının davacının tüm çalışma dönemi için yapılması da hatalıdır.

Davalı vekili temyiz aşamasında 10.06.2014-09.12.2014 arası için "aktivite raporu" başlığı ile kayıtlar sunmuş olup, mahkemece yapılacak iş bu kayıtlar davacı asile sorularak sonucuna göre ve yukarıda belirtilen hususlar göz önüne alınarak fazla mesai ücretinin hesaplanacağı denetime elverişli bilirkişi raporu almaktır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4303, Karar No: 2015/9984, Tarih: 26.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4303 E.  ,  2015/9984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilip incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davalı .... vekili Av...... tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 26.05.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ..... vekili Av...... geldi. Temyiz eden davacı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin çalıştığı .... Bölge Müdürlüğü'nün kapatılması nedeni ile feshedildiğini, haklarının ödeneceği vaadi ile bir kısım belgeler imzalatıldığını ancak alacaklarının ödenmediğini, fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirket işçisi olmadığını, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, kaldı ki iş sözleşmesini fesheden davacı dışı Arma isimli şirketin davacıya tüm haklarını ödediğini, davacının ibraname imzaladığını, fazla mesai yapmadığını, tatil günlerinde çalışmadığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda özellikle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin açısından, davalının yaptığı savunulan ödemelerin mahsup edilmesinin gerekip gerekmeyeceğine ve yıllık izin kullanım belgelerinden 35 günlük izin belgesine itibar edilip edilmeyeceği seçeneğine göre ikili hesaplama yapılmıştır. Mahkemece bilirkişi raporunun hangi seçeneğine göre karar veridiği hükmün gerekçe kısmından anlaşılamadığından temyiz nedenlerine göre kararın denetimi yapılamamakta olup bu şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

O halde tarafların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde tarafların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalıya iadesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.