muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5965, Karar No: 2016/8951, Tarih: 13.10.2016

4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.” hükümlerine yer verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6 ve 10. maddelerindeki hükümler karşısında sözleşmeden kaynaklı uyuşmazlıklarda seçimlik yetki sözkonusudur. Kesin yetkinin sözkonusu olmadığı hallerde davacının seçim hakkını kullanmayarak yetkisiz mahkemede dava açması halinde

seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kendisine geçen davalı yetki itirazında bulunurken sadece bir mahkemeyi yetkili olarak bildirmelidir. Yetki itirazında birden fazla mahkemeyi gösterirse yetkili mahkemeyi kesin olarak bildirmemiş olduğundan böyle bir yetki itirazı geçersizdir.

Dosya kapsamından; davalı kurumun ...'da bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin ...'da yapıldığı, sözleşmenin ifa yerinin ve davacı şirketin adresinin ... olduğu, davalının "6100 HMK'nın 6 ve 10. maddesi uyarınca davalının yerleşim yeri adresinin veya sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemelerinin yetkili bulunduğunu, davalı kurumun adresinin ... olduğunu, sözleşmenin ...'da imzalandığını, ... veya ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu" belirterek yetki itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; dava, sözleşme ilişkisinden kaynaklı olup davacı yetkisiz mahkemede dava açtığından seçim hakkı davalıya geçmiştir. Ancak davalı süresinde yetki itirazında bulunmuş isede birden fazla mahkemeyi yetkili mahkeme olarak bildirdiğinden HMK'nın 19. maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları karşısında yetki itirazı geçersiz olup, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın davanın açıldığı ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/10/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24452, Karar No: 2018/21127, Tarih: 21.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/24452 E.  ,  2018/21127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı şirket vekili, davalı ...'in 01.07.2011-20.03.2012 tarihleri arasında müvekkili şirkette şoför olarak çalıştığını, şirkete ait ... plakalı TIR'ı kullanırken 14.03.2012 tarihinde, kendisi gibi şoför olarak çalışan ...'ün kullandığı... plakalı TIR'a arkadan çarpması sonucu her iki aracın hasarlandığını, Trafik Kazası Tespit Tutanağında ...'in asli kusurlu olduğunun belirtildiği, aracın -6- gün işten ayrı kaldığını ve günlük 200 TL zarar olduğunu, aracın ikinci el değer kaybı olduğunu ve bunun 5000 TL olduğunu iddia ederek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işçi vekili, Müvekkilinin, iki aracın karıştığı maddi hasarlı trafik kazasındaki kusuru gerekçesiyle, iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 25/2 maddesine göre feshedildiğine ilişkin ihtar da bulunulduğunu, ihtar ve fesih bildiriminin maddi dayanaktan yoksun olduğunu, iki araçta da teknik arızaların bulunduğunu ve bu arızalar giderilmeden çalışmaya devam edildiğini, kazaya fren arızasının neden olduğunu, trafiğe çıkması men edilmiş bulunan ve durumu ruhsatta işlenmiş olan aracı durumunun kaza tutanağına geçirilmemiş bulunduğunu, bu durumun ... Şubesine ait araç muayene istasyonu kayıtları ile sabit olduğunu, müvekkilinin idare ettiği aracın ABS fren sisteminin kaza esnasında çalışmadığını, haksız ve mesnetsiz şekilde iş akdinin feshiyle müvekkilinin zarara uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalının davacı şirkette şoför olarak çalıştığı sırada ... plakalı davacı şirkete ait tırı kullanırken bir başka tıra çarpması sonucunda maddi hasarlı bir trafik kazasının meydana geldiği, bilirkişi heyetinin 9/4/2015 tarihli raporunda bu kazada davalı sürücünün %15 oranında davalı işverenliğin %70 oranında kazaya karışan diğer davacı şirket çalışanı ...ünde %15 oranında kusurlu olduğu bu kazadan dolayı davalının payına düşen hasar bedelinin 1.009,37 TL olduğu aracın da 6 gün iş ve gücünden kalması sebebi ile yine davalının payına düşen gelir kaybının 180 TL olduğu yine aynı bilirkişi heyet raporuna göre araçta 2. el piyasa satış bedeli kaybının bulunmadığı anlaşılmış olup davalının aynı zamanda davacı şirket çalışanı olduğu bu kaza nedeni ile işsiz kaldığı da gözönüne alınarak davalının da uğradığı kayıplar nedeni ile ve koşulları gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı şirket vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı şirket vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının kullandığı şirkete ait araç, önündeki araç ile KTK'nın 56/c maddesinde düzenlenen takip mesafesini korumadığı için davaya konu kaza meydana gelmiş olup öncelikle olaydan 4 gün önce söz konusu aracın periyodik muayeneden geçtiğini gösteren belgeye göre bilirkişilerin araçta periyodik bakımların gerektiği şekilde zamanında yapılıp yapılmadığının belli olmadığı şeklindeki saptamaları yerinde değildir. Diğer taraftan KTK'nın açık ve emredici hükmü olan takip mesafesinin korunması kuralı sürücü belgesini haiz her şoförün bilmesi ve uygulaması gereken bir düzenleme olup işverenden, işçisinin bu kurala uyması hususunda ayrıca bir eğitim ve talimat vermesi beklenemez. Yine bilirkişilerin tespitinde yer alan araçların GPS sisteminde takip edilip edilmemesinin kazanın meydana gelmesinde bir etkisi yoktur.

İşveren kusuru, aracı kullanma ehliyeti bulunmayan birisine kullandırmak, KTK'na göre verilmesi gereken dinlenme sürelerini vermemek, aracın periyodik muayenesini zamanında yaptırmamak, araçta meydana gelen her türlü arızaya karşı duyarsız kalmak gibi durumlar için söz konusu olabilir ki somut olay bakımından böyle bir savunma da vaki değildir. Davalı aracın frenlerinin sorunlu olduğu gibi bir savunma getirmiş ise de aracın olaydan sadece 4 gün önce periyodik muayeneden geçmesi karşısında başkaca bir delille desteklenmeyen bu savunmaya itibar edilmeyeceği açıktır.

Sonuç olarak kaza KTK'nın emredici hükmü olan takip mesafesinin korunmamasından kaynaklanmış ve talep edilen zarar bakımından davalı işçi hükme esas alınmayan 23/07/2014 tarihli bilirkişi raporunda da değinildiği üzere tam kusurludur.

Meydana gelen bu kaza nedeniyle davacı işverenin yararlandığı kasko hasarsızlık indiriminin de azalacağı da kaçınılmaz bir sonuç olup davacının bundan dolayı talep ettiği zarar da hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Açıklanan nedenlerle davacıyı %15 oranında kusurlu bulan ve kasko hasarsızlık indiriminin azalmasından sorumlu tutmayan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2627, Karar No: 2018/6700, Tarih: 23.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2627 E.  ,  2018/6700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı...11. Sulh Hukuk Mahkemesine vermiş olduğu dava dilekçesi ile, müvekkilinin ...ili, Göztepe mah. Cemil Topuzlu cad., 103 pafta, 2980 ada, 26 parselde bulunan taşınmazda 720/72000 arsa paylı zemin kat 1 nolu bağımsız bölümde bulunan asma katlı dükkanın maliki olduğunu, taşınmazdaki yapının 1968-1970 yıllarında yapılmış olduğu, o tarihte müvekkilinin arsa payının hatalı verildiğini, bundan dolayı taşınmaz üzerine tedbir konularak, yeni arsa paylarının hesaplanıp yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

......11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/104 E. 2016/774 K. sayılı ilamı ile ana binanın tasdikli projesine uygun olarak inşa edildiği, 14/12/1982 tarihli yönetim planının tüm kat maliklerince imzalanması suretiyle, kat mülkiyetine geçildiği, kat irtifakına geçiş tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı, kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğunun bilirkişi kurulunca açıkça saptanmadığı gibi kat irtifakanın kurulduğu tarihten bu yana geçen uzun süre içerisinde arsa paylarına herhangi bir itiraz ileri sürülmediği, davacı tarafın taşınmazı yeni satın aldığı iddiasının durumu değiştirmeyeceği, önceki malikin bağımsız bölümdeki mülkiyete ilişkin tüm haklarını aktif ve pasifi ile birlikte yeni malikin devraldığının kabulü gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesinin 2017/1310 E. - 2018/95 K. karar sayılı kararıyla “ dava konusu taşınmazda kat irtifakına geçiş tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı, bilirkişi heyetinin raporundaki tespitlerin soyut nitelikte olduğu ve arsa paylarını değiştirecek nitelikte somut tespitlerin bulunmadığı, yine kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmadığı gibi kat irtifakının kurulduğu tarihten bu yana geçen uzun süre içerisinde arsa paylarına herhangi bir itiraz ileri sürülmediğinden, davacının taşınmazı yeni satın alması durumu değiştirmeyeceğinden, ilk derece mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararında bir isabetsizlik görülmediği” gerekçesiyle...11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29/12/2016 tarih ve 2015/104 E. - 2016/774 K. sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 23/10/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2445, Karar No: 2020/1484, Tarih: 03.03.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2445 E.  ,  2020/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MALATYA 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 03/03/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15343, Karar No: 2011/1040, Tarih: 31.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/15343 E.  ,  2011/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmayarak CMK' nun 232/2-c. maddesine aykırı davranılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık savunmanının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5958, Karar No: 2019/18595, Tarih: 10.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5958 E.  ,  2019/18595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Dairemizin 10/09/2019 tarihli eksikliğin ikmali talebi yazısında temyiz talebinin reddine dair kararın davalı tarafça temyiz edildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemesince 14/06/2019 tarihli muhtıra ile başvuru harcı ile birlikte maktu temyiz harcı yerine nisbi temyiz harcının yatırılmasının istendiği, bu sebeple muhtıranın geçersiz olduğu,davalı tarafa yeniden usulüne uygun şekilde muhtıra yazılarak temyiz talebinin reddine dair ek kararın temyizi için gerekli başvuru harcı ile maktu temyiz harcının yatırılması için süre verilmesinin istendiği,ilgili Bölge Adliye Mahkemesince davalı tarafa usulüne uygun olarak harç ikmali için muhtıra çıkartıldığı ve süresinde davalı tarafça ek kararın temyizine ilişkin harcın ikmal edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı tarafından süresinde temyizi sonrasında, 20/05/2019 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminin muhtıraya rağmen nispi temyiz karar harcının yatırılmaması sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas - 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davalı tarafa gönderilen muhtırada harcın “dosyaya yatırılmasının” istendiği, böylelikle muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Anılan sebeplerle,davalıya gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, muhtıra tebliğine rağmen harcın süresinde tamamlanmaması sebebi ile davalının temyiz isteminin reddine dair karar tesisi hatalı olup,Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20/05/2019 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14793, Karar No: 2010/1158, Tarih: 08.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14793 E.  ,  2010/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.05.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, sulama kanalına davalı tarafından hafriyat dökmek ve inşaat yapmak suretiyle yapılan elatmanın önlenmesine ve yapıların kaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı inşaat yapılırken DSİ den izin aldıklarını, sulama kanalına herhangi bir müdahalelerinin olmadığını, kanalın kullanımına engel durum varsa kaldırmaya hazır olduklarını bildirmiştir.

Mahkemece yapılan imalatların DSİ den alınan izin ile yapıldığı ve yapılan inşaatın su geçişine engel olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

DSİ ye ait 24.10.2007 tarihli yazıda “8 m Q 60 lık gömlek betonu büz döşenerek geçilmesi, geçiş noktaları haricindeki yerin açık tutulması, açık kalan kısımların temizliği için servis yolu olarak kullanılabilecek bir alanın bırakılması, dolgu yapılan tesisin kanal kesiti boyunca yamaç akmalarını engelleyecek topuk taş ve otlanmanın yapılması şartı ile geçmenin mümkün olduğu” ve bu koşullarda davalıya izin verildiği bildirilmiştir.

Mahkemece yapılan 01.06.2007 tarihli keşif sonucu düzenlenen 10.07.2007 tarihli Fen bilirkişi raporunda dava konusu kanal üzerine su geçişini engellemeyecek şekilde beton döküldüğü rapor edilmiş, 02.08.2007 tarihli inşaat bilirkişi raporunda ise DSİ den izin alınıp alınmadığına dair dosyada evrak bulunmadığından bundan geçen kanal ile ilgili hesaplama yapılamadığı bildirilmiştir. Ancak bilirkişi raporlarında 24.10.2007 tarihli yazıda belirtilen koşullarda imalat yapılıp yapılmadığı incelenmemiştir.

Mahkemece DSİ’nin yazıda belirtilen niteliklere uygun imalat yapılıp yapılmadığı tespit edilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 08.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.