muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16549, Karar No: 2014/8599, Tarih: 06.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16549 E.  ,  2014/8599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 47. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2011/182-2013/129

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2013 tarih ve 2011/182-2013/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkilinin davalı şirketin 1 TL nominal bedelle 2.500 payına sahip ortağı olduğunu, yönetim kurulu üyeliğine seçildiğini, 04.05.2009 ve 03.05.2010 tarihli genel kurullara ise çağrılmadığını, bu tarihte yapılan genel kurul hazirun cetvellerinde gösterilmediğini, anılan genel kurullarının 6762 sayılı TTK'nın 370. maddesi uyarınca çağrısız olarak yapıldığını, ancak bu toplantının yapılması için tüm ortakların katılması gerektiğini, bu nedenle genel kurulların yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, davalı şirkette beheri 1 TL nominal değerde 2.500 payı olduğunun tespitini ve hükmün pay defterine yazılmasını, genel kurulların yoklukla malul olduğunun tespitini, şirkete kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı şirket hisselerinin çıplak pay niteliğinde olduğu, devrin yazılı olarak yapılabileceği, davalının devre ilişkin belge ibraz etmediği, inanç sözleşmesinin yazılı delille ispatlanacağı, genel kurullarda TTK'nın 370. madde şartlarının gerçekleşmediği, toplantıların yoklukla malul olduğu, kayyım atanma isteminin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı D.. Feribot İşl. ve Turz. A.Ş'nin 1 TL nominal değerli 2.500 adet nama yazılı hisse senedinin ortak olduğunun tespitine, davalı D..Feribot İşl. ve Turz. A.Ş'nin 2008 yılına ait 04.05.2009 tarihli ve 2009 yılına ait 03.05.2010 tarihli genel kurullarında alınan kararların yoklukla malul olduğunun tespitine, kayyım atanması talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davalılar vekilinin cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmış olmasına rağmen, davalı tarafa, davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmayarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

2- Ancak, davalılar vekilinin cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmış olmasına rağmen, davalı tarafa, davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmayarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden asıl ve birleşen davalarda davalılara iadesine, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10280, Karar No: 2010/6255, Tarih: 25.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10280 E.  ,  2010/6255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten, ...'ya velayeten) ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 02/08/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ..., ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, asıl davadaki istemin tümü, birleştirilen davadaki istemin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ..., ..., ... ve ... Ltd Ş tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olayda, üç şeritli, iniş eğimli ıslak yolda aşırı hızlı araç kullanan desteğin, sürücüsü olduğu aracın direksiyon kontrolünü kaybederek, üç şeritli karşı yön şeridinin orta şeridinden gelen davalılardan ...'ın sürücüsü olduğu araca çarparak yaşamını yitirdiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile ceza dosyası içeriğine göre, kusurlu eylemi ile ölüme yol açmak suçundan yargılanan davalılardan ...'ın cezalandırılmasına ilişkin karar, Yargıtay 8. Ceza Dairesince "…sanığın neticeyi önlemek için alabileceği önlem bulunmaması karşısında beraati yerine mahkumiyet kararı doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuş ve bozmaya uyularak verilen beraet kararı da temyiz aşamasında zamanaşımı süresinin dolması üzerine düşme kararı verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince, kusur belirlemesine ilişkin ceza mahkemesi kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlacı değil ise de, davalılardan ...'ın kusursuz bulunduğuna ilişkin ceza mahkemesince varılan sonuç, gelişim biçimine göre somut olaya uygundur.

Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalıların sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2893, Karar No: 2018/4393, Tarih: 24.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2893 E.  ,  2018/4393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalılardan ... Elektrik Parakente Satış A.Ş.ile elektrik satış sözleşmesi yaptığını, elektrik faturalarında elektrik bedeli dışında kayıp kaçak, sayaç okuma, parakende satış hizmeti, dağıtım, iletim bedelleri ile bu bedelleri üzerinden TRT payı, enerji fonu ve KDV bedeli tahsil edildiğini, elektrik bedeli dışındaki kalemlerin tahsilinin haksız olduğunu, belirterek haksız alınan bu bedeller nedeniyle şimdilik 50.000 TL nin avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Perakende Satış A.Ş: davacı ile akdedilen sözleşme gereği yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu, yetkiye itiraz ettiklerini, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş.: davacı ile diğer davalı arasındaki abonelik sözleşmesinde ... Mahkemelerinin yetkili kılındığını, bu nedenle öncelikle yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, ayrıca husumetin yalnızca diğer davalıya yöneltilmesi gerektiğini, zira davacı ile şirketleri arasında bir sözleşme bulunmadığını, davacıya fatura düzenlemediklerini ve herhangi bir tahsilat yapmadıklarını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, her iki davalının da süresi içerisinde yetki itirazında bulundukları, taraflar arasında imzalanan 05/12/2013 tarihli sözleşmenin 14.maddesinde, sözleşmeden doğan uyuşmazlıkların çözümünde ... Mahkemelerinin yetkili kılındığı, HMK nun 17.maddesi gereğince taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşme ile belirlenen bu mahkemelerde açılacağı, tarafların tacir oldukları ve aksine bir durum da söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davalı tarafın yetki itirazının kabulü ile, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı vekilinin, davalı ... Perakende Satış Aş. yönünden verilen yetkisizlik kararına yönelik temyiz itirazları yerinde bulunmadığından, davalı ... Perakende Satış Aş. yönünden mahkemenin yetkisizliğine yönelik hükmün ONANMASINA,

2- Davacı vekilinin, davalı ... Aş.'ye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı vekilinin, davalı ... Perakende Satış Aş. yönünden verilen yetkisizlik kararına yönelik temyiz itirazları yerinde bulunmadığından, davalı ... Perakende Satış Aş. yönünden mahkemenin yetkisizliğine yönelik hükmün ONANMASINA,

2- Davacı vekilinin, davalı ... Aş.'ye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uyuşmazlıkla ilgili “Sözleşmeden doğan davalarda yetki “ başlıklı 10. maddesi "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir" hükmünü ,“yetki sözleşmesi” başlıklı 17. maddesi "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmünü, aynı Kanun’un 448.maddesi gereğince kanun hükümlerinin tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağı hükmünü ihtiva etmektedir.

HMK m. 17’nin ikinci cümlesine göre, “taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır”. Bu hükme göre, yetki sözleşmesi (veya yetki şartı) yapan taraflar, aksine bir düzenleme yapmamışlarsa, dava sadece yetki sözleşmesinde kararlaştırılmış olan mahkemede açılabilir. Diğer bir deyişle, aksi belirtilmediği sürece, HMK, yetki sözleşmesinde gösterilen mahkemenin münhasır yetkili mahkeme olacağını kabul etmiştir. Bu şekilde yapılmış olan, yetki sözleşmesinin münhasır yetkili olacağı madde gerekçesinde de açıkça belirtilmiştir. Görüldüğü üzere, taraflar, salt bir münhasır yetki sözleşmesiyle, kanunun öngörmüş olduğu genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisini kaldırmış olmaktadırlar. Taraflar, bu sonucun ortaya çıkmasını istemiyorsa, yani genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisinin devam etmesini istiyorlarsa yetki sözleşmesinde bunu ayrıca belirtmek zorundadırlar. Buna göre, münhasır yetki sözleşmesinden kasıt, tarafların yetki sözleşmesi ile kararlaştırılan mahkemeden başka bir mahkemede dava açılamaması üzerinde anlaşmalarıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ile davalılardan ... Elektrik Perakende Satış Aş. arasında akdedilen 05.12.2013 tarihli elektrik enerjisi satışına ilişkin perakende satış sözleşmesinin 14. maddesinde sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda ... mahkemelerinin yetkili olduğu belirlenmiştir. Tacir olan taraflar arasında yapılan sözleşmedeki bu düzenleme dikkate alındığında, davacı ile arasında sözleşme bulunan davalı ... Perakende Satış Aş. yönünden ... Mahkemelerinin yetkisi münhasır yetki olup, bu nedenle iş bu davalı açısından davanın ... Mahkemelerinde görülmesi gerekiği açıktır. Nitekim yukarıda da açıklandığı üzere davalı ... Perakende Satış Aş. yönünden verilen yetkisizlik kararının yerinde bulunduğu ifade edilmiştir. Ne var ki, eldeki davada, ... Mahkemelerinin yetkisini münhasır kılan (yetki şartının içerir) sözleşme davacı ile davalı ... Perakende Satış arasında imzalanmış olup, davacı ile diğer davalı ... Aş arasında yetki şartını içerir böyle bir sözleşme bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece, davacı ile davalı ... Aş. Arasında (kesin) yetki şartını içerir bir sözleşme olmadığı göz önüne alınarak, bu davalı yönünden yargılamaya devam edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, her iki davalı yönünden de mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Perakende Satış Aş. yönünden mahkemenin yetkisizliğine yönelik hükmün ONANMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Aş.'ye yönelik hükmün davacı taraf yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/135, Karar No: 2016/732, Tarih: 26.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/135 E.  ,  2016/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Şantaj eylemi özel hayatın gizliliğini ihlal kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7411, Karar No: 2014/5898, Tarih: 01.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/7411 E.  ,  2014/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2010

NUMARASI : 2007/782-2010/104

Hazine ile Ş.. A.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Akşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.01.2010 gün ve 782/104 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan parsel sayılı taşınmazın Akşehir Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan G.. K.., B.. A.., Ş.. A.., H.. A.., Ş.. Ö.., A.. D.. ve Y.. A.. yargılama oturumlarında yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece,10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2 ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede; "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanun'a eklenen Geçici 10. maddesinde ise; "Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; "25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan "Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular" hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca, davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1472, Karar No: 2020/6753, Tarih: 30.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/1472 E.  ,  2020/6753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Dava, yargılamanın yenilenmesi talebine ilişkindir.

31.03.2011 gününde kabul edilip 14.04.2011 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30. maddesi gereğince 6100 sayılı Kanuna eklenen geçici 3. maddenin 1. fıkrası ile “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Kanunun 24 ve 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 20.07.2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Her ne kadar ilk derece mahkemesince 03.04.2019 tarihinde temyiz yolu açık olmak üzere verildiği belirtilen karar hakkında yargılamanın iadesini talep eden taraf vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ve dosya incelenmek üzere Dairemize gönderilmişse de yargılamanın iadesi talebine ilişkin davanın yeni ve bağımsız bir dava olduğu, ilk derece mahkemesi kararının da Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra olduğu gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda değinilen kanun hükmü ışığında Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE, 30/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15497, Karar No: 2007/1391, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15497 E.  ,  2007/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 7.9.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 8.8.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1994 yılında yapılan kadastro sırasında 150 metrekare yüzölçümündeki 22 parsel sayılı taşınmaz 21.10.1975 tarih 38 ve 30.9.1986 tarih 82 numaralı tapu kayıtları ile davacı ... ve Zekeriya Özdemir adlarına tahdit ve tescil edilmiştir.

22 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden ... gerçekte taşınmazın 500 metrekare yüzölçümünde olduğunu, miktar eksikliğinin sınırdaki 23 ile 24 parseller arasındaki yol bölümünde kaldığını, bu yerlerin tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini dava etmiştir.

Mahkemece 22 parsele ilişkin kadastro tespitinin iptalini bilirkişinin 27.06.2005 tarihli krokisinde A, B, C ve D harfleri ile gösterilen 499.21 metrekare yüzölçümlü alanın 22 parsel maliki davacı ile diğer malikin mirasçıları ve 23 parsel kayıt malikleri adlarına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü davalılardan Maliye Hazinesi temyiz etmiştir.

Dava, tapuya dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.