muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/897, Karar No: 2019/321, Tarih: 17.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/897 E.  ,  2019/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı-birleşen dosya davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada davacı ... vekili; müvekkili ...'nın maliki bulunduğu araç ile davalı ...'un sürücüsü ve maliki bulunduğu aracın 20.07.2008 günü maddi hasarlı, yaralamalı trafik kazası yaptığını, olayın müvekkilinin sevk ve idaresindeki kamyonu ile ...'den ... istikametine gitmekte iken arkasında herhangi bir ışıklandırma yada uyarıcı bulunmayan iki adet römork takılı olan davalının sevk ve idaresindeki traktöre çarpması sonucu gerçekleştiğini, hiçbir uyarıcı levhası bulunmayan davalıya ait traktörü müvekkilinin son anda görebildiğini, kazada müvekkilinin aracanın ağır hasar gördüğünü ayrıca nakletmekte olduğu kayısıların zarar görmesi nedeni ile yük sahibine 4.500,00 TL ödemek zorunda kaldığını, ağır hasarlı aracın

Nevşehir iline çektirilmesi için ise 1.250,00 TL ödediğini, kaza nedeni ile müvekkilinin nakliyeci olması, yük taşımak sureti ile kendisinin ve ailesinin geçimini sağlaması nedeni ile hali hazırda geçim kaynağının kalmadığını, tüm bu sebepler ile araçta meydana gelen hasarın tazmini için 10.000,00 TL, çekici masrafı için 1.250,00 TL, yükte meydana gelen zarar nedeni ile 4.500,00 TL, aracı kullanamamaktan doğan zarar olan 2.000,00 TL olmak üzere toplam 17.750,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/430 esas 2009/205 karar sayılı dosyasında davacı vekili; 20.07.2008 tarihinde davalı ...'nın kullandığı kamyon ile Nevşehir Niğde karayolu üzerinde müvekkilinin kullandığı traktörün römork bölümüne arkadan çarparak meydana gelen kazada müvekkilinin eşi Leyla'nın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına ve kafatasının kırılmasına, araçta ve bu araç ile taşınan mahsülde maddi hasara neden olduğunu, müvekkilinin traktörünün tamiri için 1.585,92 TL, römorkun tamiri için 3.000,00 TL, çekici hizmeti için 295,00 TL olmak üzere kaza nedeni ile aracında toplam zararının 4.880,92 TL olduğunu römorkta yüklü bulunan 8 tondan toplam 4.000,00 TL tutarındaki buğdayında kaza sonucunda yola ve araziye savrularak telef olduğunu müvekkilinin toplam 8.880,92 TL zarara uğradığını, davalı ... şirketinin ise kazaya neden olan davalıya ait sigortalı olduğundan zarardan sorumlu olduğunu, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 8.880,92 TL maddi tazminatın davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/34 esas 2011/210 karar sayılı dosyasında davacı vekili; 20.07.2008 tarihinde davalı ...'nın kullandığı kamyon ile ... ... karayolu üzerinde müvekkilinin kullandığı traktörün römork bölümüne arkadan çarparak kazada müvekkili Leyla'nın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına ve kafatasının ve ayağının kırılmasına, araçta ve bu araç ile taşınan mahsulde maddi hasara neden olduğunu, davacının vücut fonksiyonlarında meydana gelen kalıcı sakatlık nedeni ile şu anda topallayarak yürümek zorunda kaldığını, birçok işini yardım almadan yapamadığını, hayatının bundan sonrasını topallayarak yürüyerek geçirmek zorunda kaldığını, davacının genç yaşta hiç kusuru olmadan meydana gelen kaza nedeni ile

sakat kaldığından manevi olarak yıkıldığını, psikolojik bunalıma girdiğini, davalının ... Sigorta A.Ş kazaya neden olan davalıya ait aracı sigortaladığından oluşan zarardan sorumlu olduğunu, kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ten tahsil edilmesini, fazlaya ilişkin tüm talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile davacının uğradığı fonksiyon kaybı için 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı ... vekili 30.10.2014 tarihinde taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda HMK.107 maddesi uyarınca 43.528,06 TL daha artırarak 44.528,06 TL maddi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl davada ve birleşen davalarda davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Asıl davada ve birleşen davalarda davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delliler ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 2008/406 esas sayılı asıl dosya yönünden; açılan davanın kısmen kabulü ile, araçta meydana gelen hasar bedeli olarak 6.525,00 TL, zirai mahsul kaybı 1.350,00 TL, olmak üzere toplam 7.875,00 TL'nin davalı ...'dan 20/07/2008 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte alınarak davacı ...'ya verilmesine, davacının aracı kullanamamaktan doğan zarar ve çekici masrafı ile fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine, birleşen 2008/430 esas 2009/205 karar sayılı dosya yönünden; açılan davanın kısmen kabulü ile, araçta meydana gelen hasar bedeli olarak 3.416,92 TL, zirai mahsul kaybı olarak 2.800,00 TL olmak üzere toplam 6.216,92 TL'nin 20/07/2008 tarihinden itibaren davalı ...'dan işleyen yasal faizi, 12/08/2008 tarihinden itibaren davalı ...Ş'den işleyen ticari faiz ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... şirketinin ana para, faiz, vekalet ücreti, yargılama giderleri ve tüm giderler yönünden poliçe üst limitiyle sınırlı sorumlu tutulmasına, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/34 Esas 2011/210 Karar sayılı dosya yönünden; açılan davanın kısmen kabulü ile, maddi tazminat talebi yönünden; 44.528,06 TL maddi tazminatın 20/07/2008 tarihinden itibaren davalı ...'dan yasal faizi, 13/01/2011 tarihinden itibaren Davalı ...Ş'den işleyen ticari faizi ile müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, manevi tazminat talebi yönünden; 7.000,00 TL manevi

tazminatın 20/07/2008 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... şirketinin ana para, faiz, vekalet ücreti, yargılama giderleri ve tüm giderler yönünden poliçe üst limitiyle sınırlı sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hüküm davacı-birleşen dosya davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava ve birleşen davalarda, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı-birleşen dosya davalısı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.867,39 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısı ...'dan alınmasına 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8832, Karar No: 2010/13720, Tarih: 14.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8832 E.  ,  2010/13720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar kayyımı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 2 ve 3 parsel No’lu taşınmazların paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece taşınmazlar üzerindeki bütünleyici parçalar yönünden davacı yararına oran da kurularak taşınmazların satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar kayyımı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir usulsüzlük bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayıları, pay oranları ve imar durumları itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmalarına olanak bulunmamasına nazaran, satışları suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde, davanın yargılama sırasında pay satın alan davacı ... tarafından yürütülmesinde, bir usulsüzlük olmamasına, taşınmazlara satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre, temyiz eden davalılar kayyımı vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, dava konusu edilen taşınmazlar üzerinde bulunan ceviz ağaçlarının, taraflar arasında görülen mülkiyetin tespiti davası sonucu davacıya ait olduğu anlaşıldığından, hükmün (2.) ve (3.) bentlerinde davacı yararına oran kurularak satış parasının bölüştürülmesine karar verilmekle birlikte hükmün (7.) bendinde bu kez infazda tereddüt yaratacak şekilde satış bedellerinin tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki yazılı paylar oranında taraflara ödenmesine karar verilmesi doğru değil ise de; bu nedenle hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden, hükmün fıkrasından (7.) bendin çıkarılması suretiyle HUMK’nun 438. maddesi gereğince hükmün düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmazların satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24206, Karar No: 2012/27873, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24206 E.  ,  2012/27873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal ... genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, ... yerinde fazla çalışma yapmasına ve ulusal ... genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ve hak kazandığı yılık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ... sözleşmesinin ekonomik nedenlerle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatları dışındaki diğer alacak taleplerinin kanuni dayanağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ... yerinde fazla mesai yapmadığı, ulusal ... genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığ, ı işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda ... yeri kayıtları, özellikle ... yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, ... yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, davacı tanıkları davacının hafta 6 gün 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmişlerdir. Tanıkları bir saatlik ara dinlenme dışında başka bir ara verildiğine ilişkin beyanları bulunmamaktadır. Davalı taraf tanık dinletmemiştir. Bu durumda, davacının günde 9 saatlik çalışma süresinde 1 saat ara dinlenme verdiği, böylece haftada 48 saat çalışarak 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmelidir.

Davacının günde bir buçuk saat ara dinlenme yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15336, Karar No: 2014/2014, Tarih: 11.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15336 E.  ,  2014/2014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman fiilen el atıldığının davalı idareden,

2-Fiili el atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın fiili el atma tarihi ve ayrıca dava tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türünün (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... Mahallesi 6227 ada 6 parsel numaralı taşınmazın 16.06.2009 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen .... Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 03.06.2005 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 03.06.2005 tarihli (alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir) tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınan 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2009 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak, alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17453, Karar No: 2015/4782, Tarih: 07.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17453 E.  ,  2015/4782 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/02/2012 gün ve 2007/400-2012/30 sayılı kararı bozan Daire’nin 27/05/2014 gün ve 2013/2727-2014/9819 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri olduğunu, 07.02.2007 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında 2002, 2003, 2004 , 2005 ve 2006 yıllarına ait olağan genel kurul faaliyetleri ile ilgili incelemeler sonucunda şirketi zarara uğrattıklarının tespit edildiğini, şirket kasa hesabında muhasebe kayıtlarına göre gözükmekle birlikte fiilen mevcut olmayan 353,85 TL için gerekli takip yapmadıklarını, ayrıca şirket ana sözleşmesine göre, taahhüt edilen sermayenin dörtte birinin tescil tarihinden en geç üç ay içinde, kalanının ise 01.08.1999 tarihine kadar ödenmesi gerekmesine rağmen şirket sermayesinin dörtte üçü olan 375.000 TL'nin ödenmemiş olduğunu, yönetim ve denetim kurulu üyesi olan davalıların ortaklara gerekli çağrıları zamanında yapmadıklarını ve bununla ilgili denetim görevinin yerine getirmediklerini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, toplam 375.353.85 TL'nin müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu yapılan kasa noksanının, davalıların görevli bulundukları dönemde gerçekleştiğini ispata elverişli herhangi bir belgenin dosyaya ibraz edilemediği, bu konudaki tutanakların yeterli olmadığı, sermaye taahhüdü borcu yönünden ise, şirket ana sözleşmesi gereğince şirket ortakları tarafından 01.08.l999 tarihine kadar ödenmesi gereken 375.000 TL sermaye taahhüdü borcunun ödenmediğinin sabit olduğu, ancak sermaye taahhüdü borcunun öncelikle bu borcu ödeme yükümlü olan şirket ortaklarından kendi sorumlulukları nispetinde tahsil edilmesi gerektiği, şirketin eski yönetim kurulu üyelerince sermaye taahhüdü borcunun ödenmesi için zamanında herhangi bir çaba gösterilmemiş olması bir ihmal olarak kabul edilecek olsa bile, şirket ortaklarının dava tarihi itibariyle bu borçtan sorumluluklarının devam ettiği, bu alacağın sermaye taahhüdü borcu bulunanlardan tahsil edilmesi gerektiği, tahsilat sağlanamaması halinde o tarihte görev yapan yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğundan sözedilebileceği, dava tarihi itibariyle bu koşulların gerçekleşmediği, davalılardan ..., ... ve Bahattin n'ın aynı zamanda sermaye taahhüdü borcu bulunan şirket ortakları olduğunun gözönünde bulundurulması gerektiği, bu davalılar yönünden sorumluluklarının bulunduğu, davalıların bunun dışında yönetim kurulu üyesi veya denetçi sıfatı ile dava tarihi itibariyle sorumlu tutulabilecekleri belirli bir zarar miktarı bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... aleyhindeki davanın 131.250 TL üzerinden, ... aleyhindeki davanın 82.500 TL üzerinden, Bahattin n aleyhindeki davanın ise 3.750 TL üzerinden kısmen kabulüne, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27/05/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, 07/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1300, Karar No: 2018/10163, Tarih: 14.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1300 E.  ,  2018/10163 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 1243 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olan "....un soyadının yanlış yazıldığını ileri sürüp "...." olarak düzeltilmesi ile kayıt mâliki ile mirasbırakan annesinin aynı kişi olduğunun tespitini, 1 ada 8 parsel ile 733, 1204, 1207 ve 1626 parsel sayılı taşınmazların maliki ".... ile mirasbırakan babasının aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “... Şöyle ki; çekişme konusu taşınmazların kadastro tespit ve tesciline ilişkin dayanak tapu kayıtları ve belgeler getirtilmemiş, kayıt maliki ile davacının miras bırakanının aynı kişi olup olmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmamıştır. Hâl böyle olunca, çekişme konusu taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tapu kayıtlarının, tespite ve kayıt maliki adına tescile esas tüm belgelerin getirtilmesi, tapu kayıtları ile nüfus kayıtları arasında bağlantı bulunup bulunmadığının tespit edilmesi yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olunmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.