muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9200, Karar No: 2016/1969, Tarih: 18.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/9200 E.  ,  2016/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl-Birleşen davacı ... ile Asıl-Birleşen davalılar: ..., İçişleri Bakanlığı aralarındaki dava hakkında Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.12.2012-08.03.2007 gün ve 2006/367 Esas - 2012/399 Karar (2007/58-2007/71) sayılı hükmün Dairenin 04.01.2014 gün ve 2014/13900 Esas - 2014/15049 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili asıl ve birleştirilen dava ile, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair haklarını saklı tutarak asıl davada 5.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın, birleştirilen davada 200.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile maddi tazminat talebini 346.381,74 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile, 211.022,05 TL maddi ve 500,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hükmün davacı vekili ile davalı.... vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.11.2014 Tarih, 2014/13900 Esas-2014/15049 Karar sayılı ilamı ile ilk bentte davacı vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilmiş, (2) numaralı bendinde ise; davalı ... yararına davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur. Bu kez, davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı 04.06.2001 günü meydana gelen kazada yaralanmış, yaralanma nedeniyle çeşitli tedaviler görmüş, ameliyatlar geçirmiş bunlarla ilgili 23.06.2001 ve 18.07.2005 tarihleri arasında raporlar düzenlenmiştir. Davacı uzunca süre göreve başlayamamıştır. Davacının 22.04.2004 tarihinde yeniden ameliyat geçirdiği, tedavisine de devam edildiği, 18.07.2005 tarihli rapor ile rapor tarihinden itibaren 20 gün daha istirahatli bulunması gerektiği belirtilmiştir. .... Tıp Fakültesinin 12.02.2006 tarihli raporu ile davacı, çalışma gücü kaybı ile ilgili %42,4 malul kaldığını öğrenmiştir. Davacı asıl ve birleştirilen davasını zararı öğrendiği tarihten itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan açmıştır. Hatta davacının maluliyet durumunu belirleyen 10.12.2010 günlü ATK raporunun son bölümünde davacıdaki bulguların hareket kısıtlılığında artma meydana getirme ihtimaline binaen yeniden maluliyet oranı belirlenebileceğinden de söz edilmiştir. Bu da davacıda yeniden gelişen bir durumun dahi ihtimal dahilinde olduğu açıklanmıştır.

Daire ve HGK uygulamalarına göre, zarar görenin zararı öğrenmesinden amaç zararın kapsamı ve esaslı unsurları hakkında bir dava açmaya, davayı ciddi ve objektif şekilde desteklemeye ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olmasıdır. Eğer zararın kapsamını belirleyecek husus gelişmekte olan bir durum ise zamanaşımı bu gelişme sona ermedikçe işlemeye başlama 2. HGK 27.11.2002 tarih 2002/4-1022/1034 Sayılı kararında da açıklanan olaya bakıldığında da asıl ve birleştirilen dava tarihi itibari ile zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır.

Ancak, 2918 Sayılı KTK.’nun 109/1. maddesinde; motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin taleplerin, zarar göreninin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı düzenlenmiş olup somut olayda, kaza 04.06.2001 tarihinde meydana gelmiş, ıslâh dilekçesi ise 20.02.2012 tarihinde verilmiştir. Davalı ... vekili ıslâh edilen miktara karşı zamanaşımı def’inde bulunmuştur. Kısmi davada, zamanaşımı yalnızca dava açılan kısım için kesildiğinden ve geriye kalan meblağ için işlemeye devam ettiğinden, ıslâhla arttırılacak miktar için de zamanaşımı süresinin dolmamış olması gerekir. BK.’nun 133. maddesinde sayılan zamanaşımını kesen sebeplerin dava konusu olayda uygulama olanağı bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, kazanın meydana geldiği tarihten itibaren ıslâh tarihine kadar 10 yıllık zamanaşımı süresi dolduğu, asıl ve birleştirilen dava tarihi itibari ile zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek dosyadaki mevcut delillere göre karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının ıslah edilen kısım yönünden talebin zamanaşıma uğradığı gerekçesi ile bozulması gerekirken, davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş olduğundan, davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kısmen kabulü ile Dairemizin bozma kararının kısmen kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile 04.11.2014 Tarih, 2014/13900 Esas-2014/15049 Karar sayılı bozma kararının kısmen ortadan kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6504, Karar No: 2024/7708, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6504 E.  ,  2024/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/675 E., 2024/1148 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/338 E., 2023/748 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun müvekkil şirketin faiz alacaklarını ödememesi işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitinin taraflar arasında uyuşmazlık haline geldiğini, yasal mevzuat düzenlemeleri gereğince davalı idarenin kesin olmayan cevabının red cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, huzurdaki davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, sosyal güvenlik hususundaki tespit davaları tarafların birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları davacıya daha pratik şekilde sağlandığını, müvekkili davacının ödenen avans miktarı üzerinden sigorta primi ödenmesi gerektiğinin ve buna göre hesaplanacak yaşlılık aylığının ödenmesi gerektiğinin tespitini ve ortaya çıkan uyuşmazlığın giderilmesi gerektiğini, yine dava açmaktan başka bir yolla alacağına kavuşması mümkün olmayıp bir mahkeme kararına muhtaç dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9255, Karar No: 2023/448, Tarih: 06.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/9255 E.  ,  2023/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/59 E., 2018/529 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında görülen mera kaydının iptali ve tescil davasında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... İdaresi vekili Meriç Asliye Hukuk Mahkemesine ibraz edilen 19.09.2007 havale tarihli dava dilekçesiyle; Meriç ilçesi Kavaklı Köyü 757, 758, 2159 ve 2160 parsel sayılı taşınmazların mera komisyonu tarafından mera olarak sınırlandırılıp 08.08.2007 - 08.09.2007 tarihleri arasında ilâna çıkarıldığını, taşınmazların eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğu gibi, eylemli olarak da orman olduğunu ileri sürerek, tespitlerinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

2. Yargılama sırasında Meriç Adliyesinin kapatılması nedeniyle dava dosyası ... Asliye Hukuk Mahkemesine devredilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.04.2013 tarih ve 2012/338 Esas, 2013/215 Karar sayılı önceki kararı ile, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların mera tespitlerinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 09.04.2013 tarih ve 2012/338 Esas, 2013/215 Karar sayılı önceki kararı, davalı Hazine vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay (20). Hukuk Dairesinin 20.01.2014 tarih ve 2013/8990 Esas, 2014/724 Karar sayılı ilamıyla; "eksik araştırma, yetersiz ve çelişkili bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulmasının isabetsizliğine" değinilerek ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

2. Temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay (20). Hukuk Dairesinin 20.01.2014 tarih ve 2013/8990 Esas, 2014/724 Karar sayılı ilamıyla; "eksik araştırma, yetersiz ve çelişkili bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulmasının isabetsizliğine" değinilerek ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kısmen kabulüne, Edirne ili ... ilçesi ... Köyünde kain 757 parsel sayılı taşınmazın tamamı, 758 parsel sayılı taşınmazın 22.12.2017 tarihli fen raporuna ekli Ek-1 krokide (A) harfi ile gösterilen 79536.36 m2 lik alanı ile 2160 parsel sayılı taşınmazın 22.12.2017 tarihli fen raporuna ekli Ek-2 krokide (A) harfi ile gösterilen 35978.55 m2 lik alanın mera özel sicil kayıtları ile mera tespit komisyonu tarafından yapılan tespit, tahdit ve tahsislerinin iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine, Edirne ili ... ilçesi ... Köyünde kain 757 parsel sayılı taşınmazın tamamı, 758 parsel sayılı taşınmazın 22.12.2017 tarihli fen raporuna ekli Ek-1 krokide (A) harfi ile gösterilen 79536.36 m2 lik alanı ile 2160 parsel sayılı taşınmazın 22.12.2017 tarihli fen raporuna ekli Ek-2 krokide (A) harfi ile gösterilen 35978.55 m2 lik alanın orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine, Edirne ili Meriç ilçesi Kavaklı Köyünde kain 2159 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı, davacı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu tüm taşınmazlar yönünden kabul kararı verilmesi gerektiğini beyanla, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların mera vasfında olduğunu belirterek, hükmün bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre dava, mera kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı Kanun), 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun),

6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun )

4342 sayılı Mera Kanunu (4342 sayılı Kanun),

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre dava, mera kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı Kanun), 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun),

6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun )

4342 sayılı Mera Kanunu (4342 sayılı Kanun),

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,06.02.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12249, Karar No: 2014/6289, Tarih: 07.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/12249 E.  ,  2014/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2011/97-2011/118

Hazine ile G.. P.., dahili davalılar T.. T.. ve A.. K.., birleşen dosya davalısı Z.. T.. aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının karar verilmesine yer olmadığına dair Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22.02.2011 gün ve 97/118 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, asıl ve birleşen davalarda davalılar adına kayıtlı parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine, elatmanın önlenilmesi ile taşınmaz üzerindeki yapının yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu yapılan parsel sayılı taşınmaza ilişkin daha önceden verilen karar Yüksek Dairece bozma dışı bırakıldığından yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, karar verilmesi üzerine, hüküm; davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya arasında yer alan Tapu Sicil Müdürlüğü'nün 08.11.2006 tarihli cevabi müzekkeresine ekli tapu kaydına göre dava konusu parsel sayılı taşınmaz, satış yoluyla 10.09.2002 tarihinde G.. P.. adına, T.. T.. adına olan payı, intikal suretiyle 18.04.2006 tarihinde N.. P.., M.. A.. P.. ve A..D.. P.. adlarına, 18.02.2000 tarihinde satış suretiyle Z.. T.. adına, önceki kayıt maliki O.. T.. adına olan payı da intikalen 25.08.1993 tarihinde İ.. P.. ile M.. F.. P.. adlarına ve yine satış yoluyla 06.10.1997 tarihinde de A.. K.. adına kayıtlıdır. Taşınmaz tapuda paylı mülkiyet biçiminde tüm malikler adına kayıtlı bulunmaktadır. Yargılama sırasında getirtilen 02.11.2009 tarihli Tapu Sicil Müdürlüğü'ne ait cevabi müzekkereye ekli son tapu kaydına göre ise taşınmaz, diğer maliklerin yanı sıra mahkeme kararı ile 22.02.2007 tarihinde davada yer almayan M.. E.. P.., A.. P.., A.. V.. P.. adlarına da paylı olarak tescil edilmiştir. Dava tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir. Bu tür davalarda davanın kayıt malikine, kayıt maliki ölü ise mirasçılarına yöneltilmesi, yargılama sırasında taşınmaz tapudan devredilmiş ise davanın, yeni tapu malikine usulüne uygun bir biçimde yöneltilmesi gerekir. Şu halde, yargılama sırasında getirtilen son tapu kaydına göre davadan sonra taşınmazda paylı malik durumunu alan M.. E.. P.., A.. P.. ve A.. V.. P..’e davanın usulüne uygun bir biçimde yöneltilmek suretiyle taraf teşkilinin sağlanması ondan sonra davanın esasının görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir. Kabule göre de; davada yer alan kayıt maliklerinden M.. F.. P.., İ.. P.., A..D.. P.., M.. A.. P.. ve N.. P..’in karar başlığında gösterilmemiş olması da doğru değildir.

Yerel mahkemece 2008/77-2009/1331 Esas ve Karar sayılı 17.12.2009 tarihli ilk hükümle davanın hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nce 23.09.2010 tarih, 2010/7447-9257 Esas ve Karar sayılı ilam ile “…sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün yargılama giderleri ile avukatlık ücretine ilişkin bölümleri bakımından yazılı gerekçelerle bozma sevk edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkeme'nin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2 ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede; "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanun'a eklenen Geçici 10. maddesinde ise; "Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; "25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan "Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular" hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.