muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1289, Karar No: 2006/2398, Tarih: 23.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1289 E.  ,  2006/2398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Saman ürününün dekar başına ortalama verimi ve toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

b)Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın dekara verimi 450kg. kg.satış fiyatı 035 YTL. dekar başına üretim gideri 130,48 YTL. şeker pancarının dekara verimi 5000 kg, dekar başına üretim gideri 477,67 YTL, ayçiçeğinin dekar başına verimi 300 kg ve üretim gideri 167,12 YTL. olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda sırasıyla 550 kg, 038 YTL, 111,67 YTL, 5500 kg, 395,91 YTL, 380 kg ve 112,05YTL. olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 1064 m2 olup 411.29 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda bilirkişilerce artan kısımlardan her birinin ayrı ayrı değerlendirilmesi bu bağlamda yüzölçümlerinin tespit edilip her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutularak her bir parça yönünden değer düşüklüğü oluşup oluşmayacağı, oluşacaksa yüzde oranı ayrı ayrı belirlenerek buna göre hesaplama yapılması gerekirken; arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı verilmesi,

3-Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında "harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına" denilmiş ise de dosyanın incelenmesinde dava açılırken peşin harcın tahsil edildiğine ilişkin belge dosya içerisinde bulunmamaktadır. Bu durumda harç yatırılmışsa bunu belgeleyen harç tahsil müzekkeresi örneğinin dosyaya konulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34739, Karar No: 2014/25745, Tarih: 05.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/34739 E.  ,  2014/25745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün, katılanın duruşmada bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı ancak askerde olduğundan bahisle iade gelmesi nedeniyle aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; katılanın hangi tarihlerde askerlik yaptığının ilgili askerlik şubesinden sorulmak suretiyle tespit edilmesi, tebliğ tarihinde katılanın asker olduğunun belirlenmesi halinde tebliğin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste; terhis olması durumunda ise aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebliği gerekirken, 35. maddesi gereğince yapılan tebligat geçersiz olduğundan, katılana gerekçeli kararın usulüne uygun tebligat yapılarak tebligat belgeleriyle verildiği takdirde temyiz dilekçesi eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 05/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7157, Karar No: 2021/10814, Tarih: 25.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/7157 E.  ,  2021/10814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

2009 takvim yılında verilen en son matrahlı KDV beyanının Haziran ayına, POS cihazlarından yapılan çekim işlemlerinin ise Nisan ayına ait olduğu ve dosya kapsamında daha sonraki bir tarihte fatura düzenlendiğine dair delil bulunmadığından, suç tarihinin en aleyhe kabulle "30.06.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 ve 30.06.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2309, Karar No: 2010/3211, Tarih: 22.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2309 E.  ,  2010/3211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 4 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalı tarafından aleyhine açılan dava sonucunda taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle bu kısmın iptaline dair verilen kararın kesinleştiğini, oysa sonradan yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yası ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12.maddesi gereğince 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini ileri sürerek, yargılamanın yenilenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın iadesi sebeplerinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... Çalıkoğlu'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13783, Karar No: 2015/3353, Tarih: 08.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13783 E.  ,  2015/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ikamet ettiği site içerisinde bulunan şikayetçiye ait aracı çizerek zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; sanığın kaçamaklı ikrarı, şikayetçi beyanı, görüntü inceleme tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5014, Karar No: 2006/6460, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5014 E.  ,  2006/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Davacı yüklenici, 17.07.1995 tarihli sözleşme ile yapımını üstlendiği inşaatı ikmal ederek 31.12.1997 tarihinde davalı arsa sahibine ait bir adet daireyi teslim ettiğini, inşaatın gecikmesi nedeniyle sözleşmenin 15.maddesinde kararlaştırılan aylık 95 Dolar gecikme cezasının davalı arsa sahibine ödendiğini, sözleşmenin 17.maddesinde arsa sahibine verilecek dairenin zamanında yapılmasını temin için diğer arsa payları üzerine arsa sahibi lehine birinci dereceden ipotek tesis edileceğine dair hükme dayanarak 18.07.1995 tarihinde tesis edilen 3.000.000.000 TL tutarındaki ipoteğin paraya çevrilmesi için davalı arsa sahibi tarafından Amasya İcra Müdürlüğü’nün 2001/6045 sayılı dosyası ile icra takibine geçildiğini, takibin haksız ve dayanaksız olduğunu ileri sürerek arsa sahibinin dairesindeki eksikliklerin yüklenici sıfatıyla kendisinden kaynaklanmadığının, sözleşme dışı yapılan işler bedelinin, eksik işler bedelinin tespitine karar verilmesini, ayrıca ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile girişilen icra takibinde arsa sahibinin haklı olduğu kabul edilse dahi ne kadarlık miktar için takip yapabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Dava, yukarıda açıklanan mahiyeti itibariyle diğer taleplerin yanı sıra davalı arsa sahibinin Amasya İcra Müdürlüğü’nün 2001/6045 sayılı dosyasıyla girişilen icra takibi nedeniyle açılan menfi tespit davası niteliğindedir.

Mahkemece yargılamada alınan 17.07.2003 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak davacı yüklenicinin davalı dairesinde yaptığı iyileştirici ek işlerin bedelinin 4.949.882.362 TL olduğunun tespitine karar verilmiş, davacının diğer talepleri ise reddedilmiş, karar taraflarca temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan 17.07.2003 tarihli bilirkişi raporunda sözleşmede arsa sahibine verilecek dairenin net alanının 114,50 m² olacağı yazılı olduğu halde binaya ait projenin daire giriş cephesinde yapılan değişiklikten dolayı davalıya ait mutfak, salon ve yemek odası balkonu ile mutfak, salon ortak balkonunda yaklaşık olarak toplam net 7 m² büyüme nedeniyle daire fazlalık alanında 1.617.000.000 TL.nin sözleşme dışı iş bedeli olarak kabul edileceği belirtilmiş, bilirkişilerin bu görüşü mahkemece aynen benimsenmiştir. Binaya ait projenin giriş cephesinde yapılan değişiklik nedeniyle meydana gelen büyüme sadece arsa sahibine ait daire ile ilgili olmayıp binanın tümünü ilgilendirdiğinden ve bu büyümeden arsa sahibi kadar davacı yüklenici de yararlandığından 7 m²lik büyüme nedeniyle 1.617.000.000 TL.nin sözleşme dışı iş kabul edilmesi doğru olmamış, bilirkişi raporuna göre diğer sözleşme dışı işlerden yüklenici alacağı olarak belirlenen 3.723.186.758 TL.den yüklenicinin eksik bıraktığı işler bedeli 1.145.371.197 TL.nin mahsubu suretiyle yüklenicinin sözleşme dışı işler nedeniyle (2.577.815.561 TL + %18 KDV.464.006.800 TL) = 3.041.822.361 TL alacaklı olduğunun tespitine karar verilmesi yerine KDV.li olarak sözleşme dışı işlerden yüklenici alacağının 4.949.882.362 TL olduğunun tespitine karar verilmesi doğru görülmemiş, karar bu yönden bozmayı gerektirmiştir.

3-Arsa sahibi ... yüklenici aleyhine Amasya Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2002/429 esasına kayıtlı olarak açtığı davada, yüklenicinin inşaatı geç teslim etmesi nedeniyle 16 ay karşılığı kira kaybı olarak 3200 Dolar karşılığı 5.340.000.000 TL.nin tahsilini istemiş, mahkemece 30.04.2003 tarihinde bu dosyanın yüklenici tarafından açılan aynı mahkemenin 2002/70 esasına kayıtlı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Birleştirme kararının temyiz edilmesi nedeniyle dosya 2002/70 Esas sayılı dava dosyası içine intikâl etmediğinden mahkemece birleştirilen dava yönünden hüküm kurulmamış ise de birleştirme kararlarının müstakilen temyizi kabil olmadığından temyiz dilekçesinin reddi ile dosya intikâl ettiğinde birleştirilen dava yönünden de işin esasına girilerek arsa sahibinin gecikme karşılığı kira tazminatı alacağı olup olmadığının hüküm altına alınmasını teminen kararın bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, asıl dava yönünden yüklenicinin sözleşme dışı işler nedeniyle arsa sahibi davalıdan eksik işler bedelinin mahsubu sonucu 3.041.822.361 TL. alacaklı olduğunun tespitine karar verilmesi, arsa sahibinin Amasya İcra Müdürlüğü’nün 2001/6045 sayılı dosyası ile yüklenici aleyhine 3.000.000.000 TL.lik ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile girişilen icra takibinin borçlu itirazı üzerine durduğu anlaşılmakla itirazın iptali ve takibin devamı için dava açılıp açılmadığı da araştırılmak suretiyle asıl davada yüklenicinin menfi tespit talebi, birleşen davada ise arsa sahibinin gecikme tazminatı talebi yönünden sonucuna göre bir karar verilmesi yerine, tüm bu yönler nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.)bentte yazılı nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2. ve (3.) bentlerde açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7042, Karar No: 2014/17702, Tarih: 28.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7042 E.  ,  2014/17702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.10.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

Muhalefet Şerhi

5237 sayılı TCK’nun “Topluma Karşı Suçlar” başlıklı üçüncü kısmının dördüncü bölümünde “Kamu Güvenine Karşı Suçlar” düzenlenmiş olup, mühür bozma suçunun düzenlendiği 203. maddeye göre "Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührü kaldıran veya konuluş amacına aykırı hareket eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır.”

Suçun maddi konusu “kamu idaresince konulan mühür”dür. Bununla birlikte suça dolaylı olarak konu olan başka bir şey daha vardır, o da devletçe mühür altına alınmak istenilen “eşya”dır. Devlet bazı durumlarda bir eşyanın o biçimde muhafaza edilmesinde kamu yaran görerek, bunu sağlamak için o eşyayı mühürlemektedir (GÖKCAN, Hasan Tahsin, Mühür Bozma … Suçları ve Tazminat Davaları, Seçkin, Ankara 2001, s. 20, 21) Suçla korunan yarar, devletin, devlet (kamu) idaresinin otoritesini korumak ve bu otoritenin emrine aykırı olarak gerçekleştirilecek fiilleri engellemektir. Bu nedenle mühür bozma suçunun oluşması için öncelikle “Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca … konulan mühür” bulunmalıdır. Bu, herhangi bir mühür olmadığı gibi, TCK’nun 199-202. maddelerinde düzenlenen kıymetli damga veya “Resmi Mühür Yönetmeliği” uyarınca imal edilip, standartları gösterilen ve bunu kullanabilen kurumların açıkça belirlendiği, onaylayıcı ve belgeleyici resmi mühür de değildir. Bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mühürdür. Bu mührün maddi yapısı, şekli önemli değildir. Herhangi bir şekilde maden, kurşun, balmumu, mukavva veya başka bir cisimden yapılmış maddi işaret olabilir.

Devlet, Kanun ile yetkili kılınan kamu idaresine, örneğin Belediyelere, ruhsatsız veya ruhsata aykırı inşaatları, Sağlık Bakanlığı’na hijyen şartlarına uymayan işyerlerini mühürleme yetkisi tanımıştır. İlgili kurum ve kuruluşların yetkili organ ve görevlileri, usulüne uygun bir şekilde mühürleme işlemini yapar ve bu hususu bir tutanak ile tespit ederler.

Devlet, Kanun ile yetkili kılınan kamu idaresine, örneğin Belediyelere, ruhsatsız veya ruhsata aykırı inşaatları, Sağlık Bakanlığı’na hijyen şartlarına uymayan işyerlerini mühürleme yetkisi tanımıştır. İlgili kurum ve kuruluşların yetkili organ ve görevlileri, usulüne uygun bir şekilde mühürleme işlemini yapar ve bu hususu bir tutanak ile tespit ederler.

TCK’nun 203. maddesi kapsamında “Kanun uyarınca … konulan mühür” için en güzel örnek 3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu’dur. Kanun’un amacı, “… her türlü ölçü ve ölçü aletlerinin doğru ayarlı ve uluslararası birimler sistemine uygun olarak imalini ve kullanılmasını sağlamaktır” (m. 1). Kanun’un 2. maddesine göre “Uzunluk, alan, hacim, ağırlık ölçüleri, areometreler, hububat muayene aletleri, elektrik, su, havagazı, doğalgaz, akaryakıt sayaçları…’nın, muayenesi, ayarlanması ve damgalanması bu Kanun hükümlerine göre yapılır.”

Ölçüler ve Ayar Kanunu’nun “Marka Kaydı ile Tip ve Sistemin Onaylanması” başlıklı 7. maddesinde: “Türkiye'de yapılan veya dışarıdan getirilen ölçü ve ölçü aletlerinin üzerine, bunları yapan şahıs veya firmaya ait özel bir markanın; kolaylıkla okunabilecek, silinmeyecek ve ölçü ve ölçü aletinden ayrılmayacak şekilde konulması ve Bakanlığa kaydettirilmiş olmasının şart olduğu, ayrıca;

Yurt içinde ölçü ve ölçü aleti yapan fabrika ve imalathanelerle tamir atölyeleri, yaptıkları veya tamir ettikleri ölçü ve ölçü aletleri için Bakanlıkça tespit edilecek esaslar dahilinde ve örneğine uygun, tasdikli bir imalat defteri tutmak zorunda oldukları,

Elektrik, su, havagazı, doğalgaz, akaryakıt sayaçları, … ile … diğer sayaçların muayene ve damgalanmaya kabul edilmeleri, bunların kullanışlı tip ve sistemde olduklarının Bakanlıkça önceden onaylanmış bulunmasına bağlı olduğu,

“Muayeneler” başlıklı 9. maddesinde ölçü ve ölçü aletlerinin “ilk muayene, periyodik muayene, ani muayene, şikâyet muayenesi ve stok muayenesi” olmak üzere maddede tanımı yapılan beş ayrı muayeneye tabi tutulacağı belirtilerek, “bu muayenelerin usul ve esasları, kimler tarafından ne şekilde ve surette yapılacakları ve muayeneye tabi ölçü ve ölçü aletleri sahiplerinin veya bunları kullananların görev ve sorumlulukları ile tabi olacakları yasakların çıkarılacak yönetmelikte gösterileceği, 13. maddesinde de “İlk, periyodik ve stok muayenelerinde doğru oldukları anlaşılan ölçü ve ölçü aletleri damgalanmaya elverişli bulundukları takdirde damgalanacağı, damgalanmaya elverişli bulunmayanlar için ise damga yerine geçmek üzere bir belge verileceği, damgalama veya damga yerine belge verme, … ve damgaların iptaline ait usul ve esasların Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterileceği,

“Tamir ve Ayar Yetki Belgesi” başlıklı 10. maddesinde: Sayaç ayar istasyonları ile ölçü ve ölçü aletleri tamir ve ayar atölyelerinde çalışanlara Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte belirlenecek usul ve esaslara göre yetki belgesi verileceği, sayaçların imali, ithali, mühürlenmesi gibi tüm hususların Sanayi ve Ticaret Bakanlığının denetimi, kontrolü ve izni dahilinde yapılacağı, Kanun’un 15. maddesinde, belirtilen yasaklara aykırı davranışlar için idari yaptırım, 16. maddesinde de yasaklanan davranışlar için hapis cezası, öngörülmüştür.

3516 sayılı Kanun’un 9. maddesine dayanılarak, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca 24.7.1994 tarih ve 22000 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren “Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliği” çıkarılmıştır. 264 maddeden oluşan Yönetmelik, başta elektrik, su, gaz ve akaryakıt sayaçları olmak üzere, ölçü ve ölçü aletlerinin ayarlanması, muayenesi ve damgalanmasıyla ilgili işlemler ile elektrik, su ve gaz sayaçları tamir ve ayar istasyonlarına ilişkin ayrıntılı hükümler içermektedir. Yönetmeliğin 2. Bölümü (m. 57-123) elektrik sayaçları ile bu sayaçlar ve sayaç ayar istasyonlarının muayenesine ilişkindir.

Keza, 3516 sayılı Kanun’un 13. maddesine dayanılarak da, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca 11.01.2007 tarih ve 26400 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren “Ölçü ve Ölçü Aletleri Damga Yönetmeliği” çıkarılmıştır. Yönetmeliğin 4. maddesinde;

“Damganın: Muayene sonucu uygun olduğu anlaşılan ölçü ve ölçü aletlerinin dışardan istenmeyen müdahalelere açık yerlerinin kapatılması ve emniyet altına alınması için de kullanılan, üzerinde bu Yönetmelikte belirtilen bilgilerin yer aldığı yakma, asitle aşındırma, yapıştırma, basma, vurma veya tele takılan kurşunun sıkılması suretiyle yapılan veya kendinden yapışma özelliğine sahip, çıkartıldığında tahrip olan özel olarak hazırlanmış hologramlı etiketi veya elektronik olarak emniyet tedbirlerinin alınmasını sağlayan sistemi” ifade ettiği açıklanmış, 9-11. maddelerinde de elektrik sayaçlarının, dışarıdan müdahalenin önleneceği şekilde damgalanmasından sonra kullanılabileceği hükme bağlanmıştır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından çıkarılan (ilki, 25.09.2002 tarih ve 24887 sayılı, ikincisi, 08.05.2014 tarih ve 28994 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan) Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinde de sayaçların takılması, kontrolü ve değiştirilmesine ilişkin ayrıntılı hükümler mevcuttur.