muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5588, Karar No: 2019/1763, Tarih: 12.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5588 E.  ,  2019/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki frigofirik kasa beyaz renkli kamyonet ile seyir halinde iken, saat 17.45 sıralarında, 1765 sayılı sokak üzerinde 6 yaşındaki mağdura çarptığı ve olay yerinden kaçtığı iddiası ile açılan davada; tüm dosya kapsamından olayı gören görgü tanığının olmadığı, tanık ...’ın soruşturma ve kovuşturma aşamasında verdiği ifadelerde siyah renkli doblo marka aracın sokakta durduğunu gördüğü ve duruşmada yüzleştirilen sanığı ilk defa gördüğünü söylemesi karşısında; beraat kararında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3285, Karar No: 2024/5344, Tarih: 01.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/3285 E.  ,  2024/5344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2024/76 Esas, 2024/183 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.06.2022 tarih, 2019/112 E. ve 2022/361 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2022 tarih, 2022/2168 E. ve 2022/2159 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 25.12.2023 tarih, 2023/152 E. ve 2023/7606 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar kötü niyetli olduğundan zamanaşımını ileri süremeyeceklerini, davacının adil yargılanma ve hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini, vekâlet ücretinin de hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarih, 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz sebepleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davacı vekili dava dilekçesi ile 51.129,18 euronun davalılardan tahsilini istemiştir. Mahkemece dava zamanaşımından reddedilmiş olup davacı aleyhine hükmedilen vekâlet ücreti karar tarihindeki kur esas alınarak hükmedilmiş ise de Dairemizce istikrarlı bir şekilde kabul edildiği üzere yabancı para borcu ile ilgili alacaklarda talep edilen yabancı paranın dava tarihindeki efektif döviz kuru karşılığı Türk Lirası üzerinden, karar tarihindeki tarifeye göre vekâlet ücreti hesaplanması gerekmektedir. Bu ilkeye aykırı şekilde yabancı paranın karar tarihindeki efektif döviz kuru karşılığı esas alınmak suretiyle hesaplama yapılması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Davacı vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan "212,421,18 TL" ibaresinin hükümden çıkartılarak aynı yere "52.317,25 TL" ibaresi yazılmak suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

2.Davacı vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan "212,421,18 TL" ibaresinin hükümden çıkartılarak aynı yere "52.317,25 TL" ibaresi yazılmak suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17619, Karar No: 2012/17551, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17619 E.  ,  2012/17551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 03.03.1992 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 72 oranında meslekte kazanma güç kaybına uğrayan sigortalının, 22.05.2006 tarihinde iş kazasına bağlı olarak öldüğünden bahisle hak sahibinin manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 20.000,00TL manevi tazminatın ölüm tarihi olan 22.05.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacılar murisinin 03.03.1992 tarihinde iş kazası geçirdiği ve bu kaza sonunda %72 oranında sürekli iş göremezlik nedeniyle gelir bağlandığı, 28.08.2006 tarihinde öldüğü, ölüm nedeniyle ... Kurumu’nun hak sahiplerine ölüm geliri bağladığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık 03.03.1992 tarihinde meydana gelen iş kazası ile 22.05.2006 tarihli ölüm olayı arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içerisindeki evraklardan ... Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığı’nın 12.06.2009tarihli yazısıyla “murisin ölümünün geçirdiği iş kazasıyla ilgili olmadığına”karar verildiği,Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 04.12.2009 ve 23.03.2012tarihli raporlarında “ölümle kazanın ilişkilendirilebileceğine”karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 20.04.2011 tarihli raporundaki “ölüm olayının meydana gelmesinde 03.03.1992 tarihinde meydana gelen grizu patlaması,karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu gelişen organik beyin sendromu hastalığının etkisi olduğunun kabulü gerektiğine oy çokluğu ile kabulüne” karar verildiğine ilişkin görüşe değer verilerek karar verilmişse de varılan bu sonucun eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2015/565, Karar No: 2015/13531, Tarih: 17.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/565 E.  ,  2015/13531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 171 ve ... Köyü çalışma alanında bulunan 177 ada 2 parsel sayılı sırasıyla 4674055.65 ve 4565.65 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması sebebiyle ham toprak vasfıyla davalı hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların bir bölümünün kendisine ait 101 ada 130 ve 177 ada 4 parsel sayılı taşınmazların devamı niteliğinde olduğunu belirterek, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne; çekişmeli 101 ada 171 parsel sayılı taşınmazın 03.09.2014 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1248.60, çekişmeli 177 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, aynı raporda (C) harfi ile gösterilen 946.00 metrekarelik kısımlarının tapu kayıtlarının iptali ile aynı ada son parsel numarası verilerek davacı ... adına tescillerine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 101 ada 171 ve 177 ada 2 parsel sayılı taşınmazların dava konusu edilen bölümlerinin davacının zilyetliğinde tarım arazisi olduğu, davacı için zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair hüküm kurulmuşsa da; yapılan inceleme ve araştırma karar vermek için yeterli bulunmamaktadır. Doğru sonuca ulaşmak için tespit tarihine en yakın tarihte çekilmiş yüksek çözünürlüklü uydu fotoğrafları getirtilmeli, bundan sonra 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, sınırında dere bulunan 177 ada 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden değerlendirme yapmak üzere jeolog bilirkişi ve fen bilirkişisinden oluşacak bilirkişi heyetleri aracılığıyla yeniden keşif yapılarak, temin edilen uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğinin, ekonomik amaca uygun olarak zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazların kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla uydu fotoğraflarına aktarılmalı, 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu vasıtasıyla 101 ada 171 parsel sayılı taşınmazın dava konusu edilen ve fen bilirkişi raporunda (E) harfi ile gösterilen 1248.60 metrekarelik bölümünün davacıya ait komşu 101 ada 130 parsel sayılı taşınmazla, 177 ada 2 parsel sayılı taşınmazın dava konusu edilen ve fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen 946.00 metrekarelik bölümünün davacıya ait komşu 177 ada 4 parsel sayılı taşınmazla aynı nitelikte olup olmadığı, taşınmazların ham toprak olarak bırakılan kısımlarla nitelik farkı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, ayrıca önceki ziraat mühendisi bilirkişi ... tarafından sunulan raporda; çelişkili şekilde dava konusu taşınmazlardan hem çayır otu biçilerek tasarruf edildiği, hem de taşınmazların tarımsal faaliyette bulunulan bir yer olduğunun belirtilmesi karşısında önceki raporu da irdeler şekilde, taşınmazların otu biçilmek suretiyle tasarruf edilen bir yer olup olmadığı netleştirilmeli, fen bilirkişisine dava konusu kısımlar uydu fotoğrafı ve keşifte çekilecek fotoğraflar üzerinde işaretlettirilmeli, taşınmaz başında dinlenecek davada yararı bulunmayan, elverdiğince yaşlı yerel bilirkişiler ve tanıklardan taşınmazların kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususu sorulmalı, sonrasında toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2060, Karar No: 2011/3429, Tarih: 17.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2060 E.  ,  2011/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.10.2005 gününde verilen dilekçe ile davacı ... vekili davalılar ... vd. aleyhine 17.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine davaların birleştirilmesi ile yapılan duruşma sonunda; davacıların tapu iptali ve tescil davası yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen 10.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... mirasçıları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl ve birleştirilen dava, 12.12.2003 ve 14.09.2004 günlü taşınmaz satış vaadi sözleşmelerine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise taşınmazın rayiç değerinin tazminat olarak tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalılardan yüklenici, çekişme konusu bağımsız bölümlerin satışlarının asıl ve birleşen davaların davacılarına vaat edildiğini, bedellerinin alındığını, ancak arsa sahibinin tapu vermemesi sebebiyle kendisinin de davacılara tapu devredemediğini belirtmiştir.

Davalı arsa sahibi ..., diğer davalı yüklenicinin inşaatı ancak %42 fiziki seviyeye getirdiğini, sözleşmeyi feshettiğini, edimlerini yerine getirmeyen yükleniciden temlik alanların da ifa talep edemeyeceklerini, asıl ve birleşen davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı arsa sahibi aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, asıl ve birleşen davadaki tapu iptali ve tescil istemlerinin reddine, bilirkişilerin bağımsız bölümün rayiç değeri olarak saptadıkları miktarların davalı ...’dan tahsiline, asıl ve birleşen davada dayanılan satış vaadi sözleşmelerinin feshine karar verilmiştir.

Hükmü, asıl ve birleşen davanın davacıları ile arsa sahibi ... mirasçıları temyiz etmiştir.

Davalılar arasındaki 18.06.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin davalı arsa sahibi tarafından feshinden sonra yapılan tespitte, inşaatın ancak %42, yargılama aşamasında yapılan keşifte ise %75 fiziki seviyeye getirildiği anlaşılmaktadır.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle inşaatın getirildiği yukarıda belirtilen fiziki seviyeye göre asıl ve birleşen davanın davacılarının tapu iptali ve tescil istemlerinin reddinde bir yanılgı bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen davanın davacılarının diğer temyiz itirazları ile davalı arsa sahibi ... mirasçılarının temyiz itirazlarına gelince;

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle inşaatın getirildiği yukarıda belirtilen fiziki seviyeye göre asıl ve birleşen davanın davacılarının tapu iptali ve tescil istemlerinin reddinde bir yanılgı bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen davanın davacılarının diğer temyiz itirazları ile davalı arsa sahibi ... mirasçılarının temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan 12.12.2003 ve 14.09.2004 tarihli satış vaadi sözleşmeleri ile yüklenici 18.06.2003 tarihli sözleşmelerdeki (edimlerini tümüyle yerine getirseydi) kazanacağı kişisel hakkı hem asıl davacıya, hem birleşen davanın davacısına temlik etmiştir. Kısaca, her iki satış vaadi sözleşmesi de yüklenicinin yaptığı birer temlik işlemidir. Gerçekten, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri yükleniciye kişisel hak sağlar. Yüklenici, kazanacağı kişisel hakkını doğrudan sözleşmenin diğer tarafı arsa sahibine ileri sürebileceği gibi, Borçlar Kanununun 162.maddesinden yararlanarak bu hakkını üçüncü kişilere de temlik edebilir. Ne var ki, yapılan temlik işleminin tarafı olmayan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı arsa sahibi, bu temlike vakıf olduğu zaman Borçlar Kanununun 167.maddesine dayanarak temlik işleminde bulunan yükleniciye karşı ne gibi hakları varsa, onun temlik ettiği kişilere (davacılara) karşı da ileri sürebilir. Dolayısıyla bu gibi davalarda, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahibi olan tarafına husumet düşer. Zira, alacağa hak kazanıldığının ispatı, ifanın talep edildiği arsa sahibinden istenecektir.

Yapılan bu saptamalara göre, mahkemece doğru hasım olan arsa sahibi aleyhine açılan davanın esas bakımından reddi gerekirken “husumet noktasından reddine” şeklinde hüküm kurulması doğru değildir.

Ayrıca HUMK’nun 74.maddesi uyarınca hakim, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile mukayyette olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez. Buna, usul hukukunda “taleple bağlılık” kuralı denir. Gerek asıl davadaki davacının, gerekse birleşen davanın davacısının satış vaadi sözleşmelerin feshine ilişkin bir talep ve davaları olmadan her iki davada dayanılan sözleşmelerin feshine karar verilmesi de açıklanan nedenle doğru olmamıştır.

Karar, belirtilen sebeplerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davanın davacılarının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 17.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3569, Karar No: 2011/7493, Tarih: 15.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3569 E.  ,  2011/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 159 ada 32 parsel 1732,32 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla ... Kadastro mahkemesine dava açmış ancak askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle ... kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, katılan davacı ... Yönetimi ise 15/04/2010 tarihli dilekçe ile taşınmazın orman vasfında olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 159 ada 32 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında sonuçları ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve hazinenin dayandığı tapu kaydının keşfen yapılan uygulamada mahalline uymadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 15/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.