muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7867, Karar No: 2019/1141, Tarih: 06.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7867 E.  ,  2019/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat

Sanık ... hakkında sahte fatura kullanmak suçundan: Beraat

Defter ve belge ibraz etmeme suçundan: Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz talebinin sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan verilen mahkumiyet ve 2010 - 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden; hükmolunan temel cezanın suç tarihi itibarıyla 5904 sayılı Kanun‘un 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a-2. maddesi uyarınca “18 ay“ olduğu gözetilmeyerek, sanık hakkında temel cezanın “1 yıl“ olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sahte fatura kullanmak suçu yönünden, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış; defter ve belge ibraz etmeme suçundan ise toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

2-Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mükellef ... Geri Dönüşüm ve Metal Nak...Ltd. Şti.'nin farklı tarihlerde yetkilisi olan sanıkların 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullandıkları iddia edilen kamu davasında, suça konu faturaların kullanıldığı tarihlerde sanık ...'ın şirket yetkilisi olduğu, faturaları kullanılan ... Metal...Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 09/12/2011 tarih 2965/54 sayılı VTR'de mükellefin işe başladığı 19/10/2006 tarihinden resen terkin edildiği 09/12/2011 tarihine kadar düzenlediği tüm faturaların sahte olarak değerlendirilmesi gerektiği kanaatinin beyan edilmiş olduğu, bu rapora istinaden düzenlenen mütalaa ile ... Metal şirketi yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının mahal mahkemesi olan İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/106 E. - 2013/355 K. sayılı dosyasında sanıklar hakkında mahkumiyet kararları verildiği, ilgili kararın temyizi üzerine dosyanın Dairemizin 2016/6070 E. numarasını aldığı ve yapılan inceleme sonucunda sahte fatura düzenleme eyleminin sübut bulduğu ancak failin tespiti yönünde 2013/355 K. sayılı bozma kararı verilmiş olduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın yetkili olduğu 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunu işlediği sabit olduğundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12728, Karar No: 2013/2036, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/12728 E.  ,  2013/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı 333.0405,29 m² yüzölçümündeki taşınmaz orman vasfı ile davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın, kendisine murislerinden kaldığını, ormanla bir ilgisi bulunmadığını, 50 yıldan fazla süre ile zilyetliklerinde bulundurduğunu belirterek tesbitin iptali ile çekişmeli taşınmazın ... mirasçıları adına tescili talebi ile dava açmış ve yargılama sırasında tapu kaydı ibraz etmiştir. Mahkemece, davacı tarafın dayandığı tapu kaydının taşınmaza uymadığı, taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olmadığı ve 10 - 15 yıldır kullanılmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve dava konusu parselin orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kısmî ilân süresi içinde açılan kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede; 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. madde kapsamında yapılan ve mevcut dava nedeni ile kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece; ziraat mühendisi bilirkişi raporuna dayanılarak taşınmazın eylemli halinin orman olduğu ve davacı lehine zilyetlikle kazanma koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; mahkemenin bu kararı dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun değildir. Şöyle ki; herne kadar davacının dayandığı tapu kaydının taşınmaza uymadığı belirlenmiş ise de, dosya içerisinde bulunan ziraat ve orman mühendisi bilirkişilerin sundukları raporlar; taşınmaz üzerine bulunan bitki örtüsü ve zilyetliğin süresine ilişkin ifadeler yönünden birbiri ile çelişkilidir. Çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenlerle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su işleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek orman mühendisi, ziraat mühendisi ve kadastro bilirkişileri aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün ve 31/13 E.K.; 14/03/1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13/06/1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03/03/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir

yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı, hâkim ağaç türü incelenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli ve ziraat bilirkişisinden taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü,ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı, hâkim ağaç türünü belirten ayrıntılı rapor alınmalı taşınmazın kaç yıldır kullanılmadığı belirlenerek terk anlamına gelip gelmediği düşünülmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme, yetersiz ve çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 28/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2129, Karar No: 2013/22229, Tarih: 25.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2129 E.  ,  2013/22229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti ile prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-a)Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için, yine, HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları

alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

b)Sigortalı hizmetlerin saptanmasına yönelik davalarda elde edilecek hükmün sigortalılık hakları yönünden uygulayıcısı konumundaki davalı Kurum tarafından yerine getirilebilmesi için, Kurumun işverenle birlikte (pasif) mecburi dava arkadaşı ve yasal hasım konumunda olduğu doktrin ve Yargıtay tarafından kabul edilmiş bir ilkedir.

b)Sigortalı hizmetlerin saptanmasına yönelik davalarda elde edilecek hükmün sigortalılık hakları yönünden uygulayıcısı konumundaki davalı Kurum tarafından yerine getirilebilmesi için, Kurumun işverenle birlikte (pasif) mecburi dava arkadaşı ve yasal hasım konumunda olduğu doktrin ve Yargıtay tarafından kabul edilmiş bir ilkedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28.05.2008 gün ve 10-370/410 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326’ncı maddesi uyarınca vekâlet ücreti de dâhil yargılama giderleri davada haksız çıkan, yani aleyhe hüküm verilen tarafa yükletilir hükmüne rağmen, mahkemece, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin sadece işverenden tahsiline karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Somut olayda davacı, 26.09.2005-31.01.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak 600 TL ücretle çalıştığının tespitini istemiştir.Mahkemece; davacının 26.09.2005-31.12.2006 tarihleri arasında 500 TL, 01.01.2007-31.01.2008 tarihleri arasında 600 TL ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de; prime esas kazanç tutarının alt sınırı olan asgari ücretten yüksek aylık ücrete hükmedilmesi ve davalı Kurum'un yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması isabetsizdir.

Ne var ki; bu aykırılıkların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmakta olan Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki "500 TL" ve "600 TL ücretle" ifadelerinin silinerek yerine "asgari ücretle" ifadesinin yazılmasına, 3 ve 4 nolu bendindeki "SGK yasal hasım olduğundan davalı ...'dan" ifadesinin silinerek yerine " davalılardan müştereken ve müteselsilen" sözlerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'dan alınmasına, 25.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4576, Karar No: 2021/58, Tarih: 18.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4576 E.  ,  2021/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığı bozma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

a-5271 sayılı CMK'nun 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK' nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun talimat ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla, mahkumiyetine karar verilmesi,

b-On sekiz yaşını tamamlamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 09.06.2015 tarihli oturumun açık yapılması gerektiği gözetilmeden, kapalı duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4863, Karar No: 2019/10240, Tarih: 20.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/4863 E.  ,  2019/10240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi ile mevcut hükümlerin aynen infazına

İlk derece mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, lehe Kanunun belirlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün ve 66/96 sayılı ilamında da açıklandığı üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesine göre verilmesi nedeniyle aynı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlü ile müdafisinin temyiz istemleri 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar mahallinde merciince verilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine İADESİNE, 20 .06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9266, Karar No: 2013/2725, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9266 E.  ,  2013/2725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanıklar ... ile ...'in yapılan yargılamaları sonunda; eylemin cinsel taciz olduğunun kabulü ile sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...'in beraatine dair Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.04.2008 gün ve 2007/101 Esas, 2008/47 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın incelemesinde;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle itiraz merciince anılan kanun hükmünde belirtilen yasal koşulların bulunup bulunmadığı değerlendirilip Üst Cumhuriyet Savcısı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın itirazları hakkında bir karar verilmesi gerekmekte olup, esasa ilişkin hususların bu aşamada gözetilemeyeceği nazara alınarak, dosyanın itiraz merciince CMK.nın 264. maddesi gözetilerek bir karar verilmek üzere mahalline iade edilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelemesinde ise;

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve bunu destekleyen tanık ...'ın beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; mağdureyle tanık ...'ın bankadan para çekmek amacıyla yürüdükleri esnada, sanık ...'in sevk ve idaresindeki araçla mağdurenin yanından geçtiği esnada yavaşladığı, bu esnada aracın arka koltuğunda oturan sanık ...'in mağdurenin poposunu eliyle sıkarak cinsel saldırı eyleminde bulunduğu, bu şekilde sanık ...'in eyleme iştirak ederek TCK.nın 102/1, 102/3-d maddeleri uyarınca mahkûmiyeti yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1575, Karar No: 2012/3407, Tarih: 09.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1575 E.  ,  2012/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı asıl davada, ortağı olduğu davalı kooperatifin 29.06.2008 tarihli genel kurulun 10., 28.06.2009 tarihli genel kurulun 12. ve 27.06.2010 tarihli genel kurulun 9. maddelerinde belirlenen huzur hakkının fahiş olduğunu, kooperatif mevzuatındaki kooperatif ortaklarına ucuz ve eşit konut teslim etme anlayışına aykırı olduğunu, anasözleşmenin 49. maddesi gereğince huzur hakkının aylık belirlenmesi gerektiğini, kooperatif ortaklarının çoğunun İMKB çalışan kişiler olması ve kooperatif yönetim ve denetim kurullarının personel ataması ve sözleşmenin yenilenmesinde etkili konumlarda olması sebebiyle alınan kararı desteklediğini, İMKB Personel Yönetmeliği'nin 20. maddesine göre İMKB personelinin yapı kooperatiflerinde ücretli çalışamayacağını, huzur hakkı konusunda anılan alınan genel kurul kararlarının iyiniyete aykırı olduğunu, 27.06.2010 tarihli genel kurulun 9. maddesinde belirlenen kooperatiften pay almaya yönelik değerlerin 10. maddedeki değerlerden çok düşük olduğunu ve 9. maddede görüşülmeyen bazı hususların tutanağa eklendiğini ileri sürerek, iptallerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı birleşen davada, ortağı olduğu davalı kooperatifin 26.06.2011 tarihli genel kurulun 8. maddesinde belirlenen huzur hakkının fahiş ve gabin niteliğinde olduğunu, yönetim kurulunun, belirlenen huzur hakkını hak edecek faaliyetlerde bulunmadığını, kooperatif ortaklarının çoğunun İMKB çalışan kişiler olması ve kooperatif yönetim ve denetim kurullarının personel ataması ve sözleşmenin yenilenmesinde etkili konumlarda olması sebebiyle alınan kararı desteklediğini ileri sürerek, 26.06.2011 tarihli genel kurulun 8. maddesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili asıl davada, 1 aylık hak düşürücü süreden sonra davanın kötüniyetle açıldığını, 263 ortaktan sadece 17 sinin İMKB de çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili birleşen davada, gabinin subjektij şartının olmadığını, anasözleşmenin 49. maddesiyle huzur hakkının belirlenmesinde genel kurula bu alanda serbestlik tanındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.