muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19636, Karar No: 2014/2112, Tarih: 10.02.2014

Somut olayda, 31.05.1965 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasaya tabi 8522 gün sigortalılığı bulunan davacıya, bu hizmeti üzerinden 15.03.1988 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsis edildiği, davacının yaşlılık aylığının eksik hesaplandığı gerekçesiyle yeniden hesaplanmasını talep ederek dava açmış olduğu anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 1992 yılındaki Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen aylık bağlama oranlarının 15.03.1988 tarihindeki başlangıç aylığına uygulanamayacağı gözetilmeksizin hatalı aylık bağlama oranı belirlendiği gibi, aylık bağlama oranının tespitinde 5000 günden fazla ödenen her 240 gün için bir puan artış yapılacağı, artanının hesaba dahil edilemeyeceği gözetilmeksizin aylık bağlama oranı belirlendiği anlaşılmakla, anılan rapor hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Hal böyle olunca, Mahkemece öncelikle, davacıya bağlanan aylıkta esas alınan tüm veriler Kurumdan celp edilerek, 1992/2607 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen aylık bağlama oranlarının anılan kararın yürürlük tarihinden itibaren davacının aylık tespitinde esas alınıp alınmadığı ve bu kapsamda yıllar itibariyle davacının aylık bağlama oranları ve davacıya ödenen yaşlılık aylığı tutarları Kurumdan sorularak, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda alanında uzman bilirkişi yada bilirkişi heyetinden, aylık bağlama tarihinde yürürlükte bulunan yasal mevzuat gereği, aylık bağlama oranlarını belirten, başlangıçtaki aylık tutarını tespit eden, Kurumca bağlanan aylıkla karşılaştırılarak, fark bulunması halinde gerekçeli ve ayrıntılı olarak sebebini açıklayan rapor alınıp irdelenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yasal mevzuata aykırı şekilde düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5535, Karar No: 2010/6341, Tarih: 03.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5535 E.  ,  2010/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 1658 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yargılamaya katılmadığı gibi bir savunmada getirmemiştir.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “5841 Sayılı Yasa ile getirilen düzenlemeler değerlendirilmek, dava açıldığı tarihte davacı hazinenin davasında haklı olduğu ve yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalının sorumlu olacağı gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4571, Karar No: 2011/21014, Tarih: 01.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/4571 E.  ,  2011/21014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun yaşı, mesleği ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 150.000.YTL. edeceği ve borçlunun haline uygun olduğu bildirilmiştir. Bilirkişi raporunda borçlunun evinin satılması halinde daha düşük bedelle haline uygun ev alabileceği miktar net olarak  belirlenmediğinden, anılan rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun Beylikdüzü'nün daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin net olarak tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4272, Karar No: 2025/279, Tarih: 03.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/4272 E.  ,  2025/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2022/365 E., 2023/89 K. ...

DAVA TARİHİ : 04.06.2013

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacılar vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 03.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde asıl ve birleşen davada davacı asıl ... ile asıl ve birleşen davada davalılarda Bodrum Reis Yapı Koop. vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Asıl dava, kooperatif üyeliğine dayalı tapu iptali tescil olmazsa tazminat, birleşen dava, davalı gerçek kişilerin kooperatif ortağı olmadıklarının ve bu kişilerin katılımı ile yapılan genel kurul ve yönetim kurulu kararlarının yok hükmünde olduğunun tespiti istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2018 tarihli, 2013/353 Esas, 2018/204 Kararı ile asıl davanın tazminat yönünden kabulü ile davalı kooperatiften tahsiline, diğer davalılar hakkında açılan davanın reddine ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu kararına karşı süresinde, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili ile asıl davada davalı kooperatif ortakları vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli, 2018/2142 Esas, 2019/489 Kararı ile davalı kooperatif ortaklarının asıl davadaki istinaf başvurularının ve davacılar vekilinin asıl davadaki istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl davada tapu iptal ve tescil isteminin reddine, davalı kooperatif ortakları aleyhine açılan davaların pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine, davacıların maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli kararının, asıl ve birleşen davada davacılar vekili ile katılma yoluyla asıl ve birleşen davada davalı kooperatif ortakları tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin (kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 17.11.2020 tarih ve 2019/2168 E, 2020/3656 K. sayılı kararıyla, asıl ve birleşen davada davalı kooperatif ortakları vekilinin ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davacı vekilinin asıl davadaki diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; arsanın dava tarihindeki rayiç değerinin dokuz ortağa bölünmesi suretiyle her bir ortağın hak edeceği bedel belirlenerek davacılar lehine bu bedele hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, İlk Derece Mahkemesi kararının asıl dava davacılar yararına bozulmasına, birleşen davada verilen hüküm usul ve yasaya uygun görüldüğünden onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin, işbu temyiz konu, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak asıl davada tapu iptal ve tescil isteminin reddine, davalı kooperatif ortakları aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulü ile 381.640,00'er TL'nin davalı kooperatiften ayrı ayrı alınarak asıl davada davacılara ödenmesine, birleşen davada bozma öncesi verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-) HMK'nın 373/2. maddesi hükmü uyarınca, bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir.

Yukarıda açıklandığı üzere, İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2018 tarihli kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin 27.03.2019 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Dairemizce bozulmasına karar verilen karar, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin 27.03.2019 tarihli sayılı kararıdır. Bölge Adliye Mahkemesinin yeniden esas hakkında verdiği karar Dairemizce bozulduğundan, bozma ilamının sonuç kısmında, dosyanın, yeniden yargılama yapılmak üzere, bölge adliye mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, maddi hataya dayalı olarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizce bozulmasına karar verilen karar, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin 27.03.2019 tarihli sayılı kararıdır. Bölge Adliye Mahkemesinin yeniden esas hakkında verdiği karar Dairemizce bozulduğundan, bozma ilamının sonuç kısmında, dosyanın, yeniden yargılama yapılmak üzere, bölge adliye mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, maddi hataya dayalı olarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak işbu temyize konu karar verilmiş ise de, dosyanın maddi hata sonucu İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olması, yasal olarak görevsiz olan İlk Derece Mahkemesini görevli hale getirmez. HMK'nın 373/2. ve 3. maddesi hükümleri uyarınca, bozmaya uyulup uyulmayacağı konusunda ve sonucuna göre işin esası hakkında karar verme görevi bölge adliye mahkemesine ait olup, İlk Derece Mahkemesince bu husus gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması doğru olmayıp, verilen karar yok hükmündedir.

O halde sonuç olarak görevsiz ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın "yok hükmünde olduğunun tespitiyle; kararın bozulması suretiyle ortadan kaldırılmasına" ve Dairemizin (kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 17.11.2020 tarih ve 2019/2168 E, 2020/3656 K. sayılı bozma kararı uyarınca, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmek üzere mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

2-) Bozma nedenine göre asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no.lu bentte açıklanan nedenlerle, yok hükmünde olduğu tespit edilen İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmek üzere mahalline İADESİNE, 2 no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14975, Karar No: 2015/12739, Tarih: 22.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14975 E.  ,  2015/12739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Mahkemece karar gerekçesinde aynen “…davacının davalı iş yerinde 02/10/2002 tarihinde çalışmaya başladığı, çalışmasının 31/12/2007 tarihine kadar devam ettiği, davacının bu kapsamda kıdeme esas süresinin önceki raporda belirtildiği üzere 5 yıl 9 ay 25 gün değil, 5 yıl 2 ay 29 gün olduğu, bu kapsamda hesaplamanın mahkemece resen yapılarak toplam brüt kıdem tazminatının 3.068,90 TL; 0,066 damga vergisinin düşülmesi neticesinde bakiye net kıdem tazminatı alacağının 3.048,65 TL olduğu, ödenen miktarın düşülmesi üzerine bakiye kıdem tazminatı alacağının 1.099,20 TL olduğu sonuç ve kanaatine varılmış… ibranamenin geçerli kabul edilmesi nedeni ile, ödendiği belirtilen 1949,45 TL nin hesaplanan kıdem tazminatından düşülmesi gerektiği, bu nedenle davacının kıdem tazminatının yukarıdaki hesaplama da dikkate alınarak net 1.999,20 TL olduğu…” açıklandıktan sonra hüküm fıkrasında 1433,35 TL kıdem tazminatına hükmedilmek suretiyle kararın gerekçe bölümü ile hüküm fıkrası arasında çelişki ortaya çıkarılmıştır.

Mahkemece bu şekilde çelişkili karar verilmesi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 karar sayılı YİBK'na ve 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16976, Karar No: 2022/12705, Tarih: 28.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16976 E.  ,  2022/12705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen kamu malına zarar verme suçundan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ...’nın davadan haberdar edilmeyip CMK'nın 233. maddesine aykırı şekilde yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuş ise de, suçtan zarar görenin vekili aracılığıyla şikayetçi olup davaya katılma ve temyiz talebinde bulunduğu görülmekle; katılma talebinin kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulurken doğrudan 152/1-a maddesi gereği uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, temel cezanın önce 151/1. maddeden belirlenip sonra 152/1-a maddeye göre artırılması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ile katılan ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 28.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/749, Karar No: 2015/3021, Tarih: 26.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/749 E.  ,  2015/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turhal İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2013/103-2014/35

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine iişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 02.12.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile ödenmediği iddia olunan 01.03.2011 ile 01.11.2013 tarihleri arası aylar kira paraları toplamı 8270 TL.nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı, icra takibine süresinde itiraz ederek, borcu bulunmadığını bildirmiş, yargılama sırasında davalı vekili ise tarafları ve dava konusu aynı olan tahliye davasının red ile neticelendiğini savunmuş, mahkemece, Amasya Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp karara bağlanan davanın taraflarının ve dava konusunun aynı olması nedeniyle, davanın, H.M.K.nun 115/2.maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davanın red gerekçesine esas alınan Amasya Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/197 esas 2013/1419 karar sayılı tahliye dava dosyasındaki tarafların işbu davadaki taraflarla aynı kişiler olduğu görülmekte ise de, davadaki dayanak icra takip dosyası, 14.11.2012 tarihinde başlatılan Amasya 1. İcra Müdürlüğünün 2012/6519 esas sayılı dosyasıdır.

Ancak davacı iş bu davada ise, Turhal İcra Müdürlüğünün 2013/2020 sayılı icra takip dosyasına dayanmıştır.

Davacı alacaklı, taraflar arasında imzalanmış, 01.03.2011 başlangıç tarihli bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak, davalı aleyhine icra takibini başlatmıştır. Davalı süresinde yapmış olduğu itirazında, yazılı kira sözleşmesinin varlığına ve sözleşmedeki imzasına karşı çıkmadığından, taraflar arasında kira ilişkisinin varlığı kesinleşmiştir. Bu durumda, davalı sadece kira borçlarının ödendiğini ispat etmek durumundadır. Her ne kadar getirtilen Amasya Sulh Hukuk Mahkemesinin dosyası içerisinde Amasya 1.İcra Müdürlüğünün 2012/6519 esas sayılı takip dosyası bulunmuyor ise de, takip tarihi ve dava tarihi itibariyle takibe konu aylar kiraları ile işbu davaya dayanak icra dosyasındaki talep edilen kira paraları, farklı aylara aittir. Yani 14.11.2012 tarihinden, 01.11.2013 tarihine kadar, önceki takibe konu olmayan ay kiraları bu davadaki takibe dahil edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, Amasya 1. İcra Müdürlüğünün 2012/6519 esas sayılı takip dosyası getirtilip incelendikten sonra, davaya dayanak icra takibine konu aylar kiralarının yasal sürede ödenip ödenmediği hususları üzerinde durularak, işin esasının incelenmesi ve neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Bu durumda mahkemece, Amasya 1. İcra Müdürlüğünün 2012/6519 esas sayılı takip dosyası getirtilip incelendikten sonra, davaya dayanak icra takibine konu aylar kiralarının yasal sürede ödenip ödenmediği hususları üzerinde durularak, işin esasının incelenmesi ve neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9528, Karar No: 2017/4271, Tarih: 19.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/9528 E.  ,  2017/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, tek taraflı maddi hasarlı yaralanmalı trafik kazası yaptığını, olay günü trafik kazasından sonra tutanak tutulduğunu, müvekkilinin küçük çocuklarının bu olaydan sonra arabaya bindiklerinde devamlı korkar hale geldiğini ve psikolojilerinin bozulduğunu, yolun yapım işini üstlenen davalı taşeron şirketin gerekli uyarı levhalarını koyup gerekli önlemlerini almamış olduğunu, bu nedenle taşeron şirket olan ...İnş. Mad. Nak. Tic. ve San. Ltd. Şirketi ve ...'nün asli kusurlu olduğunu, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla araçta oluşan maddi hasar ve değer kaybı dikkate alınarak 10.000,00 TL maddi zarar ile müvekkilinin çocuklarından oluşan ruhsal problemlerden kaynaklı 5.000,00 TL manevi zararın 03.07.2014 yılından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak müvekkiline verilmesini, mahkeme masrafları ile vekalet ücretinin davalılara yükletilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı... İnş. Şirketi temsilcisi, kendilerinin ... Müdürlüğünün belirlemiş olduğu her türlü uyarı ve önlemleri aldıklarını, davacının iddialarının soyut ve her türlü dayanaktan yoksun olduğunu, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davanın kısmen kabulüne, davacı için 5.600,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'nden alınarak davacıya verilmesine, davalı Laçinler İnşaat hakkında açılan davanın reddine, manevi tazminat talebinin reddine şeklinde karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekili ve davalı KGM vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.